UNIWERSYTET ŚLĄSKI WYDZIAŁ MATEMATYKI, FIZYKI I CHEMII INSTYTUT CHEMII ZAKŁAD CHEMII I TECHNOLOGII ŚRODOWISKA PIOTR BUJAK ROZPRAWA DOKTORSKA

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "UNIWERSYTET ŚLĄSKI WYDZIAŁ MATEMATYKI, FIZYKI I CHEMII INSTYTUT CHEMII ZAKŁAD CHEMII I TECHNOLOGII ŚRODOWISKA PIOTR BUJAK ROZPRAWA DOKTORSKA"

Transkrypt

1 UNIWERSYTET ŚLĄSKI WYDZIAŁ MATEMATYKI, FIZYKI I CHEMII INSTYTUT CHEMII ZAKŁAD CHEMII I TECHNOLOGII ŚRODOWISKA PIOTR BUJAK ROZPRAWA DOKTORSKA Charakterystyka mikrostrukturalna wybranych kopolimerów akrylowych za pomocą spektroskopii NMR Promotor: dr hab. inż. MAREK MATLENGIEWICZ Katowice 2008

2 SPIS TREŚCI 1. WSTĘP 1 2. CZĘŚĆ TEORETYCZNA Struktura makrocząsteczki Mikrostruktura łańcucha Regioregularność Stereoizomeria Izomeria geometryczna Mikrostruktura kopolimerów Techniki analityczne stosowane do analizy mikrostrukturalnej polimerów Rentgenografia Spektroskopia w podczerwieni i spektroskopia Ramana Spektrometria masowa Spektroskopia NMR Spektroskopia 1 H NMR Spektroskopia 13 C NMR Rozkład sekwencji konfiguracyjnych w homopolimerach Rozkład sekwencji kompozycyjno-konfiguracyjnych w kopolimerach Analiza mikrostrukturalna homopolimerów i kopolimerów Przykłady zastosowania spektroskopii 13 C NMR do analizy mikrostrukturalnej różnych homopolimerów i kopolimerów Polietylen Polipropylen Polibutadien Polistyren Polimery winylowe Kopolimer styren/butadien Kopolimer styren/metakrylan metylu Zastosowanie spektroskopii 13 C NMR do analizy mikrostrukturalnej homopolimerów i kopolimerów akrylowych 43

3 2.9.1 Zastosowanie spektroskopii 13 C NMR do analizy mikrostrukturalnej poliestrów kwasu metakrylowego Zastosowanie spektroskopii 13 C NMR do analizy mikrostrukturalnej poliestrów kwasu akrylowego Zastosowanie spektroskopii 13 C NMR do analizy mikrostrukturalnej kopolimerów estrów kwasu akrylowego i metakrylowego CEL PRACY CZĘŚĆ BADAWCZA Badania mikrostrukturalne modelowego homopolimeru poli(metakrylanu metylu) Badania mikrostrukturalne poli(akrylanu n-butylu) Badania mikrostrukturalne poli(akrylanu tert-butylu) Badania mikrostrukturalne kopolimeru metakrylanu metylu i akrylanu n-butylu na podstawie obszaru karbonylowego widm 13 C NMR Badania mikrostrukturalne kopolimeru metakrylanu metylu i akrylanu tert-butylu na podstawie obszaru karbonylowego widm 13 C NMR Badania mikrostrukturalne kopolimeru metakrylanu metylu i akrylanu n-butylu na podstawie sygnałów węgli -CH 2 widm 13 C NMR Badania mikrostrukturalne kopolimeru metakrylanu metylu i akrylanu tert-butylu na podstawie sygnałów węgli -CH 2 widm 13 C NMR CZĘŚĆ EKSPERYMENTALNA Otrzymywanie homopolimerów Polimeryzacja rodnikowa Polimeryzacja jonowa Otrzymywanie kopolimerów Rejestracja widm 1 H i 13 C NMR otrzymywanych homopolimerów i kopolimerów Rejestracja widm DEPT otrzymanych kopolimerów Symulacja widm NMR PODSUMOWANIE WYNIKÓW Analiza mikrostrukturalna homopolimerów Analiza mikrostrukturalna kopolimerów 157

4 7. WNIOSKI LITERATURA ANEKS DOROBEK NAUKOWY 188

5 1. WSTĘP W grupie najczęściej otrzymywanych polimerów, obok polietylenu, polipropylenu, polichlorku winylu czy polistyrenu, ważne miejsce zajmują polimery akrylowe, charakteryzujące się szerokim zakresem zastosowań. Opierając się na grupie około 20 monomerów, wykorzystując różnorodne katalizatory oraz technologie prowadzenia procesów polimeryzacji i kopolimeryzacji, można w płynny sposób zmieniać w bardzo szerokim zakresie właściwości otrzymywanych produktów. Dużą grupę praktycznie ważnych kopolimerów akrylowych stanowią kopolimery estrów kwasu akrylowego i metakrylowego. Można tu wyróżnić kopolimery, w których jeden ze składników występuje w dużej przewadze, a drugi jest wprowadzany w celu modyfikacji jego właściwości. Jest tak głównie w przypadku stosowania metakrylanu metylu i modyfikacji takich właściwości poli(metakrylanu metylu) jak twardość, odporność termiczna czy ograniczenie palności z zachowaniem podstawowych zalet, tj. przezroczystości, łatwości formowania, wybarwialności, walorów estetycznych. Przykładem tego typu kopolimerów są produkty kopolimeryzacji metakrylanu metylu ze styrenem lub akrylonitrylem. Różnorodność kopolimerów akrylowych jest znaczna ze względu na łatwą syntezę odpowiednich pochodnych, zawierających rozmaite podstawniki: alifatyczne, aromatyczne, cykliczne, aż do bardzo złożonych, takich jak fragmenty leków, enzymów, katalizatorów, barwników itp. Niektóre właściwości kopolimerów, zwłaszcza wartości temperatury zeszklenia i związane z tym właściwości reologiczne, mogą być oszacowane i zaprogramowane. Ze składników powodujących niską temperaturę zeszklenia, a co za tym idzie właściwości typowe dla elastomerów, takich jak akrylany butylu lub heksylu oraz powodujących wyższą temperaturę zeszklenia, większą twardość i sztywność, takich jak metakrylan metylu lub metakrylany aromatyczne, można otrzymywać kopolimery o pośredniej temperaturze zeszklenia. O właściwościach fizykochemicznych polimerów i kopolimerów decyduje wiele czynników do najważniejszych należy struktura i mikrostruktura oraz masa molowa makrocząsteczek. W ramach tego samego homopolimeru czy kopolimeru możemy obserwować zróżnicowanie budowy łańcucha makrocząsteczki, zwane mikrostrukturą, od której bezpośrednio zależy wiele różnorodnych właściwości fizykochemicznych. Analiza mikrostrukturalna wykorzystująca spektroskopię 13 C NMR umożliwia zarówno określenie budowy jak i przewidywanie właściwości fizykochemicznych, co jest bardzo ważne we wszelkich zastosowaniach. 1

6 2. CZĘŚĆ TEORETYCZNA Związki wielkocząsteczkowe ze względu na pochodzenie można podzielić na dwie podstawowe grupy. Pierwsza z nich grupa naturalnych związków wielkocząsteczkowych obejmuje związki występujące w przyrodzie, np. celuloza, skrobia, kauczuk naturalny. Drugą grupę stanowią syntetyczne związki wielkocząsteczkowe otrzymywane w wyniku polimeryzacji, polikondensacji czy poliaddycji. Makrocząsteczką nazywamy związek chemiczny zbudowany z wielokrotnie powtarzających się jednostek zwanych merami, połączonych ze sobą wiązaniami chemicznymi i występujących w takiej liczbie, że dodanie lub odjęcie kilku tych jednostek nie wywiera znaczącego wpływu na właściwości makrocząsteczki. Powtarzanie się w łańcuchu jednakowego elementu strukturalnego jest charakterystyczną cechą makrocząsteczki regularnej. Makrocząsteczki o budowie nieregularnej nie da się opisać za pomocą jednego elementu strukturalnego. Podobnie jak dla związków niskocząsteczkowych podstawową cechą charakteryzującą polimery jest ich struktura chemiczna. Drugą cechą charakterystyczną polimerów regularnych jest to, że w dowolnej małej ilości, którą operuje się praktycznie w badaniach, obecne są nie makrocząsteczki o jednakowej masie molowej, lecz mieszanina makrocząsteczek o mniej lub bardziej zbliżonych masach molowych. W stosunku do polimerów pojęcie masy molowej traci swój sens w takim znaczeniu, w jakim jest ono stosowane do związków niskocząsteczkowych i musi zostać zastąpione pojęciem średniej masy molowej. Ponadto, aby scharakteryzować polimer należy znać nie tylko średnią masę molową, lecz i stopień polidyspersji, który wskazuje jak dalece masy molowe makrocząsteczek zawartych w badanej próbce odbiegają od wartości średniej. Dodatkowo w obrębie jednego łańcucha polimeru (regularnego) może wystąpić zróżnicowanie mikrostrukturalne polegające na różnorodnym ułożeniu jednostek monomerycznych. Ustalenie struktury jak również mikrostruktury polimeru, w odróżnieniu od związku niskocząsteczkowego, jest praktycznie niemożliwe ze względu na wielkość cząsteczki więc również i w tym przypadku posługujemy się rozkładami statystycznymi. Różnice pomiędzy związkami niskocząsteczkowymi i makrocząsteczkami objawiają się we właściwościach fizykochemicznych. Jedną z najważniejszych cech wyróżniającą polimer jest brak ostrego przejścia pomiędzy stanem stałym i ciekłym. Wprawdzie znane są polimery o budowie krystalicznej, ale i w tym przypadku, pomimo istnienia wyraźnej temperatury topnienia, mięknienie ich występuje znacznie wcześniej. W strukturze chemicznej 2

7 makrocząsteczki, czyli w przestrzennym rozmieszczeniu jej atomów są zakodowane informacje o możliwych sposobach ich oddziaływań, właściwościach i optymalnych sposobach przetwarzania. Głównym celem analizy polimerów jest ustalenie związku między budową chemiczną makrocząsteczki a właściwościami fizykochemicznymi polimeru. Rozmieszczenie jednostek monomerycznych określa się jako strukturę oraz mikrostrukturę polimeru. W zależności od rodzaju polimeru możliwe są do rozpatrzenia różne ułożenia jednostek monomerycznych. 2.1 Struktura makrocząsteczki Makrocząsteczka może przyjmować różne struktury topologiczne (Rysunek 2.1)[1,2], które decydują o kształcie (konformacji) makrocząsteczek oraz ich właściwościach fizycznych. W układach tych można wyróżnić trzy podstawowe struktury: łańcuchową (liniową) (Rysunek 2.1a), rozgałęzioną (Rysunek 2.1b,c,d) i usieciowaną (Rysunek 1.1e,f). a) b) c) d) e) f) Rysunek 2.1 Układy topologiczne makrocząsteczek: a) łańcuch, b) łańcuch z rozgałęzieniami, c) drzewo, d) gwiazda, e) sieć, f) drabinka Układ liniowy, który został najdokładniej przebadany, możemy traktować jako układ podstawowy. Z właściwości makrocząsteczki liniowej można niejednokrotnie wyprowadzić informacje o właściwościach polimerów o innej topologii. Polimery liniowe otrzymuje się 3

8 najczęściej w wyniku polimeryzacji, poliaddycji lub polikondensacji dwufunkcyjnych monomerów. Powstające rozgałęzienia wynikają często z metody polimeryzacji np. polimeryzacja etylenu pod wysokim ciśnieniem daje polietylen z rozgałęzieniami łańcucha, podczas gdy katalityczny proces niskociśnieniowy daje produkt praktycznie liniowy. Monomery o większej funkcyjności dają w wyniku polimeryzacji czy polikondensacji produkty o różnym stopniu rozgałęzienia. Struktury łańcuchowe oraz rozgałęzione posiadające reaktywne fragmenty mogą reagować dalej, prowadząc do produktów usieciowanych. Struktury usieciowane występują zarówno w grupie polimerów naturalnych jak i syntetycznych. 2.2 Mikrostruktura łańcucha W obrębie jednego łańcucha polimeru (regularnego) możliwe jest różnorodne ułożenie tych samych jednostek monomerycznych. Różnice te opisuje mikrostruktura łańcucha, na którą składa się w zależności od rodzaju monomeru: regioregularność, stereoizomeria oraz izomeria geometryczna. Określenie stopnia regularności polimeru pozwala przewidywać właściwości fizykochemiczne otrzymanego produktu. Polimery regularne łatwiej krystalizują i mają zdecydowanie lepsze właściwości mechaniczne, optyczne czy elektryczne Regioregularność Przez regioregularność rozumie się różnice wynikające z usytuowania fragmentów asymetrycznej jednostki monomerycznej względem poprzedzającego i następującego fragmentu łańcucha. Jeżeli w asymetrycznej jednostce monomerycznej wyodrębnimy umownie jej początek (głowa) i koniec (ogon) to możliwe są trzy typy połączeń między dwoma merami: głowa-ogon (połączeń ogon-głowa zazwyczaj nie da się odróżnić od połączeń głowa-ogon), głowa-głowa, ogon-ogon (Rysunek 2.2) [1,2]. 4

9 X X H 2 C CH CH 2 CH a) X X H 2 C CH CH CH 2 b) X X CH CH 2 CH2 CH c) Rysunek 2.2 Typy połączenia monomerów asymetrycznych: a) głowa-ogon, b) głowagłowa, c) ogon-ogon W zależności od rodzaju reagującego monomeru możemy otrzymywać polimery o różnej regioregularności. Dla monomerów akrylowych o ogólnej strukturze CH 2 =C(R)COOR, biorąc pod uwagę trzy czynniki stabilizację rezonansową utworzonych form, efekt steryczny i polarność dominuje przyłączenie głowa-ogon, dlatego inne przyłączenia można zazwyczaj pominąć [3]. W większości polimerów struktury głowa-ogon to % wszystkich struktur [1]. Znaczący udział struktur nieregularnych głowa-głowa obserwuje się w przypadku polimerów zawierających podstawniki fluorowe, w tych przypadkach wymiary i zdolność do stabilizacji rodników są stosunkowo małe, duży efekt indukcyjny atomu fluoru sprawia, że w toku addycji typu głowa-ogon można oczekiwać odpychających oddziaływań elektrostatycznych między atomami mającymi utworzyć wiązanie [1]. W poli(fluorku winylu) zawartość ugrupowań nieregularnych dochodzi do około 10 %, a w poli(fluorku winylidenu) do około 20 % [1]. Izomerię głowa-ogon możemy zaobserwować również dla innych układów. Na przykład wśród badanych obecnie bardzo intensywnie polimerów przewodzących, typu podstawionych politiofenów, takich jak poli(3- heksylotiofen) (Rysunek 2.3, R = heksyl), w zależności od warunków prowadzenia procesu polimeryzacji możliwe jest otrzymanie i zaobserwowanie przy pomocy spektroskopii 1 H 5

10 NMR albo mieszaniny czterech możliwych form albo praktycznie jednego produktu o układzie głowa-ogon-głowa-ogon (Rysunek 2.3a). Ten ostatni polimer o regularnej budowie głowa-ogon-głowa-ogon charakteryzuje się większym przewodnictwem elektrycznym od innych form [4] R R R R S S S S a) b) R S R S R R R R S S S S S S c) R d) R Rysunek 2.3 Struktury regioregularne poli(3-heksylotiofenu) (R = heksyl) a) głowa-ogongłowa-ogon, b) ogon-ogon-głowa-ogon, c) głowa-ogon-głowa-głowa, d) ogon-ogon-głowagłowa Stereoizomeria Stereoizomeria w polimerach i kopolimerach może występować wtedy, gdy w obrębie jednostki monomerycznej znajduje się co najmniej jedno centrum chiralne lub prochiralne. Monomery mogą zawierać centrum chiralności zarówno w łańcuchu bocznym jak i w łańcuchu głównym. Na przykład polimeryzacja (R,S)-3-metylopent-1-enu [5] czy (R,S)-4- metyloheks-1-enu [6] prowadzi do otrzymania łańcuchów polimerów o różnej konfiguracji chiralnych atomów węgla w łańcuchach bocznych. Natomiast występowanie centrum asymetrii w łańcuchu głównym prowadzi do pojęcia prochiralności. Dwa końce łańcucha połączone z centrum asymetrii są w praktyce nierozróżnialne gdyż nie ma fizycznej możliwości aby zamienić ich położenie przez zwykły obrót, jak ma to miejsce w przypadku małych cząsteczek. Centrum prochiralnym jest np. atom węgla w łańcuchu głównym podstawiony czterema podstawnikami, z których dwa są praktyczne takie same, ponieważ wymiana lub przekształcenie jednego z identycznych podstawników prowadzące do 6

11 podstawnika różnego od pozostałych doprowadza do chiralności [1]. Jedną z takich podstawowych grup są związki winylowe, do których należą monomery akrylowe CH 2 =C(R)COOR. Polimeryzacja akrylanów prowadzi do powstawania jednostek monomerycznych zawierających jedno centrum asymetrii. (Rysunek 2.4) R R R n H 2 C C H 2 C C* CH 2 C* O C O C O C OR` OR` OR` Rysunek 2.4 Schemat reakcji polimeryzacji monomerów akrylowych Uporządkowanie kolejności występowania powtarzalnych jednostek konfiguracyjnych w łańcuchu głównym cząsteczki polimeru zwane jest taktycznością; dlatego polimerem taktycznym nazywamy polimer regularny, którego cząsteczki można opisać tylko jednym rodzajem powtarzalnych jednostek konfiguracyjnych o jednakowej sekwencji [7]. Polimerem stereoregularnym nazywamy polimer regularny, którego cząsteczki można opisać tylko jednym rodzajem jednostki stereopowtarzalnej o jednakowej sekwencji [7]. Pojęcie stereoregularności jest węższe od pojęcia taktyczności, ponieważ do tego, aby polimer był taktyczny wystarczy, by w powtarzalnej jednostce konfiguracyjnej była określona konfiguracja względna, co najmniej jednego centrum chiralnego lub prochiralnego a nie koniecznie wszystkich, jak to jest wymagane w przypadku polimeru stereoregularnego [1]. Opis taktyczności, polega na podaniu informacji statystycznej o zawartości różnego rodzaju sekwencji konfiguracyjnych, określanych jako rozkład sekwencji. W opisie konfiguracji centrów chiralnych stosuje się notację bezwzględnej konfiguracji przestrzennej R lub S. W wyniku homopolimeryzacji możemy otrzymać trzy typy konfiguracji łańcucha: a) łańcuch ataktyczny, jeżeli konfiguracja kolejnych asymetrycznych atomów węgla jest przypadkowa np. RRSSRSRRR, b) izotaktyczny o jednakowej konfiguracji kolejnych atomów węgla np. RRRRRRRRR, c) syndiotaktyczny o naprzemiennej konfiguracji kolejnych atomów węgla RSRSRSRSR. (Rysunek 2.5) [8]: 7

12 R R COOR` R COOR' C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 a) łańcuch ataktyczny COOR` COOR` R COOR` R R R R R R C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 b) łańcuch izotaktyczny COOR` COOR` COOR` COOR` COOR` R COOR` R COOR` R C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 COOR` R COOR` R COOR` c) łańcuch syndiotaktyczny Rysunek 2.5 Typy konfiguracyjne łańcuchów homopolimerów akrylowych W celu opisu względnych konfiguracji łańcucha zawierającego jednostkę konfiguracyjną z jednym centrum asymetrii Bovey i in. [9-11] zdefiniowali pojęcie diady, opisujące segment łańcucha polimeru obejmujący dwie kolejne jednostki monomeryczne. Jeżeli asymetryczne atomy węgla tego segmentu mają taką samą konfigurację to diada zwana jest mezo (m), gdy ich konfiguracja jest przeciwna to diada zwana jest racemiczną (r) (Rysunek 2.6). 8

13 R R R COOR' C CH 2 C C CH 2 C COOR' COOR' COOR' R diada m diada r Rysunek 2.6 Konfiguracja diady mezo (m) i racemicznej (r) Dłuższe sekwencje konfiguracyjne mogą więc być opisywane przy pomocy diad m i r. Sekwencje zawierające trzy centra stereoizomeryczne są nazywane triadami i są układami zawierającymi dwie kolejne diady; mamy, więc cztery różne triady mm, mr, rm i rr. (Rysunek 2.7) triada rr R R COOR` R R C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 C CH 2 COOR` COOR` R COOR` COOR` pentada mrrm Rysunek 2.7 Przykłady dłuższych sekwencji konfiguracyjnych W przypadku polimerów akrylowych w jednostkach monomerycznych mamy pojedyncze centra asymetrii, ale mogą oczywiście istnieć polimery zawierające więcej takich centrów. Do opisu mikrostruktury polimeru zawierającego jednostkę konfiguracyjną z dwoma centrami asymetrii posługujemy się konfiguracją względną stosując określenia erytro i treo, przez analogie do nomenklatury cukrów (Rysunek 2.8) [9]. Przykładem takich polimerów mogą być polilaktydy [12], których mery zawierają dwa centra asymetrii. 9

14 H H H B C C C C A B a) b) A H Rysunek 2.8 Konfiguracja a) erytro, b) treo Izomeria geometryczna Pojęcie stereoregularności jak również taktyczności dotyczy nie tylko struktur polimerowych zawierających asymetryczne atomy węgla, ale również izomerii geometrycznej polimerów z wiązaniami podwójnymi (lub układami pierścieniowymi). Stereoizomeria obejmuje izomerię optyczną oraz izomerię geometryczną. Izomeria geometryczna, najczęściej występuje, gdy jednostka monomeryczna zawiera wiązania podwójne (izomeria typu cis i trans) lub pierścienie aromatyczne (izomeria orto, meta, para). W polimeryzacji monomerów o funkcyjności większej niż dwa np. dienów sprzężonych, obecność dwóch podwójnych wiązań powoduje, że powstają dwa różne addukty: 1,2, który prowadzi do otrzymywania produktów rozgałęzionych i 1,4 prowadzący do polimerów liniowych. (Rysunek 2.9) H 2 C CX CH CH 2 H 2 C CX CH 2 CH CH 2 CH CX CH 2 a) H 2 C CX CH CH 2 H 2 C CH CX CH 2 CH 2 CH CX CH 2 b) Rysunek 2.9 Addycja a) 1,2, b) 1,4 Ze względów sterycznych uprzywilejowanym produktem jest addukt 1,4. Polimeryzacja rodnikowa najczęściej stosowanych dienów: butadienu, izoprenu (X = CH 3 ) i chloroprenu (X = Cl) prowadzi do otrzymania produktu, w którym zawartość struktur 1,4 wynosi odpowiednio: 80 %, 90 % i 95 % [1]. Produkt 1,4 występuje w postaci dwóch izomerów geometrycznych cis i trans. (Rysunek 2.10) 10

15 H 2 C CH 2 H 2 C X C C C C H X a) b) H CH 2 Rysunek 2.10 a) addukt 1,4-cis b) addukt 1,4-trans Różne typy tej taktyczności mają specyficzne nazwy. Polimerami cis- lub transtaktycznymi (Rysunek 2.11a) nazywa się polimery z jednym określonym typem izomerii geometrycznej wiązania podwójnego (lub układu pierścieniowego) w łańcuchu polimeru. Polimery di- lub tritaktyczne są to polimery, których podstawowa jednostka konfiguracyjna zawiera w łańcuchu głównym dwa lub trzy centra określonej stereoizometrii (Rysunek 2.11b,c) np. izomerii geometrycznej i izomerii optycznej [1]. H 2 C C C X H 3 C Y Y CH 3 H H 3 C H Y X CH 3 H CH 2 X X a) b) c) X H H Y Rysunek 2.11 Polimery a) transtaktyczne b) ditaktyczne c) tritaktyczne Związki aromatyczne zawierające różne podstawniki, posiadają aktywne pozycje orto, meta lub para. Polikondensacja takich aromatycznych związków może prowadzić do różnych produktów. Na przykład polikondensacja fenolu z formaldehydem może przebiegać wobec katalizatorów kwaśnych lub zasadowych. Przebieg tego procesu uzależniony jest przede wszystkim od rodzaju katalizatora oraz od wzajemnego molowego stosunku reagentów. Fenol jest w tej reakcji związkiem trójfunkcyjnym; posiada on dwie reaktywne pozycje orto i jedną para. Oprócz pochodnej o-monometylowej i p-monometylowej powstają dwie izomeryczne pochodne dimetylowe oraz pochodna trimetylowa. Reakcja polikondensacji takich produktów przejściowych prowadzi do otrzymania wielu polimerów o różnym sposobie rozgałęzienia. Na rysunku 2.12 przedstawiono dwie z wielu możliwych struktur. 11

16 OH OH HO a) + HCHO CH 2 O CH 2 CH 2 OH + HCHO HO CH 2 O CH 2 OH b) CH 2 Rysunek 2.12 Połączenie a) orto-orto-orto-orto, b) orto-para-para-orto 2.3 Mikrostruktura kopolimerów Kopolimerami nazywamy makrocząsteczki, które składają się z więcej niż jednego rodzaju meru. Kopolimer charakteryzuje rodzaj tworzących go merów, ich udział ilościowy, sposób rozmieszczenia merów i struktura topologiczna. Podobnie jak w przypadku polimerów rozróżnia się kopolimery liniowe, rozgałęzione i usieciowane. Kopolimer liniowy podobnie jak homopolimer liniowy można traktować za układ podstawowy. W kopolimerach rozgałęzionych rozróżnia się takie, w których łańcuch główny jest zbudowany z jednego rodzaju merów, a łańcuchy boczne z innego rodzaju merów. Kopolimery usieciowane można podzielić na takie, w których wszystkie fragmenty sieci mają taki sam skład oraz takie, w których jeden monomer tworzy łańcuchy a drugi mostki pomiędzy łańcuchami. Podstawowym problemem mikrostruktury kopolimerów liniowych to sposób rozmieszczenia merów w łańcuchu. Wyróżniamy kopolimery przemienne (...ABABABABAB ), których cząsteczki składają się z powtarzających się na przemian merów, kopolimery statystyczne ( ABBBABAAB ), czyli takie, w których rozkład jednostek monomerycznych jest zgodny z prawami statystyki oraz kopolimery blokowe ( AAAAABBBBAAAAABBBB ). W tej ostatniej grupie wyróżniamy kopolimery dwublokowe, trójblokowe lub segmentowe. W reakcjach kopolimeryzacji dwa monomery (A i B) konkurują ze sobą w addycji do centrów aktywnych. W kopolimeryzacji rodnikowej rozmieszczenie merów w łańcuchu zależy od względnych współczynników reaktywności. Współczynnik reaktywności monomeru określa stosunek stałej szybkości przyłączenia się rodnika do własnego monomeru do stałej szybkości przyłączenia się tego rodnika do drugiego 12

17 monomeru. Jeżeli oba współczynniki reaktywności są mniejsze od jedności to otrzymamy kopolimer statystyczny [1]. W kopolimerach, podobnie jak w polimerach występują również inne różnice mikrostrukturalne np. konfiguracyjne, spowodowane występowaniem asymetrycznych atomów węgla. Rozróżniamy tu dwa przypadki. Jeśli izomeria konfiguracyjna występuje tylko dla jednego komonomeru, to sekwencje konfiguracyjne mogą występować tylko pomiędzy jednostkami tego komonomeru, np. ( ABrBrBAA ). W drugim przypadku (np. kopolimeryzacja akrylanów) gdy oba komonomery wprowadzają do łańcucha zróżnicowanie konfiguracyjne, to dla każdej sekwencji kompozycyjnej należy uwzględnić wszelkie możliwe sekwencje konfiguracyjne. W przypadku polimeryzacji monomerów akrylowych analiza mikrostrukturalna sprowadza się do określenia rozkładu sekwencji konfiguracyjnych dla homopolimerów oraz rozkładu sekwencji konfiguracyjno-kompozycyjnych dla kopolimerów. 2.4 Techniki analityczne stosowane do analizy mikrostrukturalnej polimerów Polimeryzację tego samego monomeru można prowadzić w różnych warunkach np. stosując różne inicjatory, rozpuszczalniki, stężenia itp. W wyniku tych reakcji można otrzymać produkty o różnych właściwościach fizykochemicznych. Różnice te mogą wynikać z różnej struktury jak i mikrostruktury łańcucha polimeru. Dlatego do badań należy zastosować odpowiednie techniki analityczne pozwalające analizować budowę łańcucha polimeru Rentgenografia Historycznie, pierwszą metodą, którą użyto do badań mikrostrukturalnych była rentgenografia. Metodę tę zastosowano do analizy między innymi takich polimerów jak otrzymanego katalitycznie syndiotaktycznego poli(chloreku winylu) [13] czy polipropylenu [14], co pozwoliło powiązać możliwość krystalizowania polimeru z jego strukturą i mikrostrukturą. Rentgenografię wykorzystuje się do analizy mikrostrukturalnej krystalicznych oligomerów. Mieszaninę otrzymanych oligomerów np. metakrylanu metylu [15] rozdziela się przy pomocy wysokociśnieniowej chromatografii cieczowej (HPLC) otrzymując oligomery o różnej konfiguracji, które następnie poddaje się analizie rentgenograficznej. Podstawowym ograniczeniem tej metody jest wymaganie, aby próbka była krystaliczna, a więc metoda jest ograniczona do badań polimerów o bardzo regularnej budowie. 13

18 2.4.2 Spektroskopia w podczerwieni i spektroskopia Ramana Próbki polimerów o budowie mniej regularnej można analizować stosując spektroskopię w podczerwieni, IR, lub spektroskopię Ramana. Metody te można wykorzystać zarówno do analizy próbek polimerów oraz mieszanin polimerów w stanie stałym (proszków, cienkich warstw) jak i ciekłym (roztwory). Spektroskopię w podczerwieni można wykorzystać przede wszystkim do identyfikacji polarnych fragmentów łańcucha, natomiast spektroskopię Ramana do analizy łańcucha głównego [16]. Na przykład, do badań struktury kopolimerów etylenu z propylenem można zastosować zarówno spektroskopię w podczerwieni [17,18] jak i spektroskopię Ramana [19]. Spektroskopię IR można też zastosować do badań ilościowych kopolimerów etylenu z akrylanami [20], badań kinetyki reakcji polimeryzacji etylenu [21] czy kopolimeryzacji metakrylanu metylu ze styrenem [22]. Zjawisko dichroizmu w podczerwieni wykorzystuje się do określania konformacji łańcucha i prowadzono takie badania dla polistyrenu [23] czy izotaktycznego polipropylenu [24]. Spektroskopię Ramana można zastosować do badań strukturalnych uzyskując wyniki ilościowe np. określania zawartości butadienu w kopolimerze butadien-styren [25]; techniką tą można również badać stopień usieciowania kopolimeru np. dimetakrylanu glikolu etylenowego z metakrylanem metylu [26]. Przedstawione przykłady świadczą, że spektroskopię IR oraz Ramana można stosować do badań strukturalnych (konformacyjnych) jak i mikrostrukturalnych polimerów oraz kopolimerów. Podstawową wadą tych technik jest jednak trudność w uzyskaniu wyników ilościowych. Możliwość uzyskania wyników ilościowych wymaga przeprowadzenia wielu pomiarów i przetestowania wielu parametrów rejestracji [27,28], co wydłuża czas badań, dlatego można stwierdzić, że metody te nie są metodami dostatecznie uniwersalnymi, obejmującymi szeroki zakres polimerów Spektrometria masowa Inną techniką, często stosowaną do analizy makrocząsteczek, jest spektrometria masowa (MS), którą zazwyczaj stosuje się łącznie z innymi metodami, najczęściej chromatografią gazową (GC), lub wysokociśnieniową chromatografią cieczową (HPLC). Podstawowym zastosowaniem spektrometrii masowej w chemii polimerów jest określenie mas molowych związków wielkocząsteczkowych z możliwością rozszerzenia na badania strukturalne. W zależności od sposobu jonizacji próbki można zastosować różne techniki. Technika jonizacja określana jako spektrometria masowa jonów wtórnych (SIMS) (ang. Secondary Ion Mass Spectrometry) została zastosowana między innymi do analizy 14

19 poli(tetrafluoroetylenu) [29]. Metodę bombardowania próbki szybkimi atomami (FAB) (ang. Fast Atom Bombardment) wykorzystano do badań poli(glikolu etylenowego) [30]. Najczęściej stosowanymi technikami do badań polimerów jest technika MALDI-TOF MS (ang. Matrix-Assisted Laser Desorption/Ionization Time-of-Flight Mass Spectrometry) czyli spektrometria masowa z desorpcją laserem w obecności matrycy oraz spektrometria masowa z rozpylaniem w polu elektrycznym ESI-MS (ang. Electrospray Ionization Mass Spectrometry). Metoda MALDI-TOF MS [31] polega na użyciu lasera do naświetlania próbki polimeru umieszczonej na matrycy absorbującej światło ultrafioletowe. Metoda ta służy do szybkiego i bardzo dokładnego określenia masy molowej oraz szybkiej identyfikacji polimeru. Jeżeli rodzaj polimeru jest znany, to analiza pozwala na określenie grup początkowych i końcowych w makrocząsteczkach, a także identyfikację ewentualnych produktów ubocznych powstających w trakcie syntezy. Próbkę do analizy przygotowuje się w ten sposób, że miesza się polimer z matrycą. Jako matryce służą związki organiczne, np. 1,8,9-trihydroantracen lub 4-nitroanilina. Roztwór matrycy miesza się z roztworem polimeru w tym samym rozpuszczalniku i jeżeli jest to niezbędne z roztworem zawierającym jony metali, na przykład litu, sodu lub srebra. Mieszaninę suszy się, wprowadza do spektrometru i poddaje działaniu światła lasera. Na widmie obserwuje się piki reprezentujące addukty kationu metalu z makrocząsteczkami lub protonowane makrocząsteczki. Odległość pomiędzy pikami powtarzającymi się w równych odstępach na osi odciętych odpowiada masie molowej meru. Obecność dodatkowych serii pików o innym położeniu, ale również różniących się masą meru, świadczy o istnieniu makrocząsteczek z różnymi grupami początkowymi lub końcowymi lub o różnej liczbie tych grup, co wskazuje na utworzenie rozgałęzień. W ten sposób z położenia piku można ustalić budowę makrocząsteczek [32]. Metodę tę zastosowano między innymi do analizy strukturalnej poli(metakrylanu metylu) [33] oraz innych polimerów metakrylowych [34]. Przy pomocy tej metody analizowano rozkład sekwencji kompozycyjnych kopolimerów tlenku etylenu z tlenkiem propylenu [35]. Zastosowanie techniki ESI-MS ograniczone jest do identyfikacji makrocząsteczek o relatywnie niskich masach molowych, zwykle do 2000, a tylko w specjalnych przypadkach do [36]. Dokładność pomiaru masy, uwzględniająca występowanie izotopów pierwiastków wchodzących w skład makrocząsteczek, pozwala na precyzyjne określenie rodzaju grup początkowych i końcowych. Metoda ESI-MS jest szczególnie przydatna w badaniach mechanizmu inicjowania polimeryzacji jonowej i identyfikacji powstających pierwotnie produktów [36]. Spektrometria masowa pozwala na uzyskanie wielu informacji na temat struktury makrocząsteczki, pozwala na analizę strukturalną wielu polimerów i kopolimerów 15

20 (łańcuch blokowy, przemienny, przypadkowy) dostarczając dane ilościowe. Podstawową wadą spektrometrii masowej jest jednak fakt, że jest to metoda destrukcyjna, która nie analizuje łańcucha jako całości a jedynie jego fragmenty. Nawet tak szeroko stosowana w badaniach polimerów technika MALDI-TOF MS nie pozwala na uzyskanie dostatecznych danych dotyczących mikrostruktury łańcucha Spektroskopia NMR Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego NMR jest obecnie jedną z najlepszych technik analitycznych, jeśli chodzi o badania struktury chemicznej. Pierwsze zastosowania tej metody do badania polimerów sięgają lat 60-tych ubiegłego wieku, gdy Bovey i Thiers [37] zauważyli, że protonowe widma poli(metakrylanu metylu), zawierają informacje o mikrostrukturze łańcucha. Obecnie do badań polimerów wykorzystuje się różne techniki spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego. Większość badań prowadzi się dla próbek w stanie ciekłym ale możliwe jest też badanie próbek w stanie stałym. Spektroskopię NMR ciała stałego wykorzystuje się do analizy strukturalnej i morfologicznej polimerów i kopolimerów. Metoda ta pozwala określać wiele powiązań między właściwościami fizycznymi (mechanicznymi) polimerów a ich strukturą. Spektroskopia NMR ciała stałego nie jest jednak obecnie techniką o dostatecznej rozdzielczości, aby badać mikrostrukturę łańcucha polimeru. Spektroskopię magnetycznego rezonansu jądrowego, głównie izotopów 1 H i 13 C, dla próbek w stanie ciekłym stosuje się do badań mikrostrukturalnych homopolimerów, a w badaniach kopolimerów przede wszystkim do określenia składu, ale również do badania taktyczności. Spektroskopię 1 H i 13 C NMR można również zastosować do badań kinetyki polimeryzacji, określania masy molowej, temperatury zeszklenia [38]. Dużą grupę metod stanowią dwuwymiarowe techniki NMR, które pozwalają badać defekty łańcucha polimerowego polegające np. na występowaniu połączeń głowa-głowa. Techniki dwuwymiarowe pozwalają uzyskiwać widma polimerów i kopolimerów, na podstawie których np. dzięki zastosowaniu korelacji sygnałów protonów z sygnałami węgla, można analizować nakładające się sygnały występujące na widmach 1 H i 13 C NMR, co wykorzystuje się w analizie mikrostrukturalnej. Widma dwuwymiarowe J-rozdzielcze pozwalają określać konformacje łańcucha polimeru na podstawie wartości stałych sprzężenia. Technik dwuwymiarowych nie można jednak zastosować w przypadkach, gdy nie można wykorzystać korelacji węgiel-wodór, na przykład dla sygnałów węgli karbonylowych; utrudnione jest 16

OTWARCIE PRZEWODU DOKTORSKIEGO. Badania mikrostruktury kopolimerów metakrylowo akrylowych przy uŝyciu spektroskopii NMR.

OTWARCIE PRZEWODU DOKTORSKIEGO. Badania mikrostruktury kopolimerów metakrylowo akrylowych przy uŝyciu spektroskopii NMR. OTWARCIE PRZEWODU DOKTORSKIEGO Proponowany temat pracy doktorskiej: Badania mikrostruktury kopolimerów metakrylowo akrylowych przy uŝyciu spektroskopii NMR Marcin Pasich Opiekun pracy: Prof. UŚ dr hab.

Bardziej szczegółowo

11.Chemia organiczna. Irena Zubel Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki Politechnika Wrocławska (na prawach rękopisu)

11.Chemia organiczna. Irena Zubel Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki Politechnika Wrocławska (na prawach rękopisu) 11.Chemia organiczna. Irena Zubel Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki Politechnika Wrocławska (na prawach rękopisu) Związki organiczne CHEMIA ORGANICZNA Def. 1. (Gmelin 1848, Kekule 1851 ) chemia

Bardziej szczegółowo

Chemia organiczna. Stereochemia. Zakład Chemii Medycznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego

Chemia organiczna. Stereochemia. Zakład Chemii Medycznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego Chemia organiczna Stereochemia Zakład Chemii Medycznej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego Chemia organiczna jest nauką, która zajmuje się poszukiwaniem zależności pomiędzy budową cząsteczki a właściwościami

Bardziej szczegółowo

Mechanizm dehydratacji alkoholi

Mechanizm dehydratacji alkoholi Wykład 5 Mechanizm dehydratacji alkoholi I. Protonowanie II. odszczepienie cząsteczki wody III. odszczepienie protonu Etap 1 Reakcje alkenów Najbardziej reaktywne jest wiązanie podwójne, lub jego sąsiedztwo

Bardziej szczegółowo

Analiza Organiczna. Jan Kowalski grupa B dwójka 7(A) Własności fizykochemiczne badanego związku. Zmierzona temperatura topnienia (1)

Analiza Organiczna. Jan Kowalski grupa B dwójka 7(A) Własności fizykochemiczne badanego związku. Zmierzona temperatura topnienia (1) Przykład sprawozdania z analizy w nawiasach (czerwonym kolorem) podano numery odnośników zawierających uwagi dotyczące kolejnych podpunktów sprawozdania Jan Kowalski grupa B dwójka 7(A) analiza Wynik przeprowadzonej

Bardziej szczegółowo

Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego - wprowadzenie

Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego - wprowadzenie Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego - wprowadzenie Streszczenie Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego jest jedną z technik spektroskopii absorpcyjnej mającej zastosowanie w chemii,

Bardziej szczegółowo

2. Metody, których podstawą są widma atomowe 32

2. Metody, których podstawą są widma atomowe 32 Spis treści 5 Spis treści Przedmowa do wydania czwartego 11 Przedmowa do wydania trzeciego 13 1. Wiadomości ogólne z metod spektroskopowych 15 1.1. Podstawowe wielkości metod spektroskopowych 15 1.2. Rola

Bardziej szczegółowo

Alkeny. Wzór ogólny alkenów C n H 2n. (Uwaga identyczny wzór ogólny mają cykloakany!!!)

Alkeny. Wzór ogólny alkenów C n H 2n. (Uwaga identyczny wzór ogólny mają cykloakany!!!) Alkeny Wzór ogólny alkenów n 2n (Uwaga identyczny wzór ogólny mają cykloakany!!!) Węglowodory nienasycone, zawierające wiązanie podwójne, hybrydyzacja atomow węgla biorących udział w tworzeniu wiązania

Bardziej szczegółowo

CHEMIA MAKROCZĄSTECZEK (POLIMERÓW)

CHEMIA MAKROCZĄSTECZEK (POLIMERÓW) CHEMIA MAKROCZĄSTECZEK (POLIMERÓW) Model makrocząsteczki polietylenu o masie cząsteczkowej 100 000 Rzeczywista długość makrocząsteczki 0.001 mm. Powiększenie: x 10 7 (0.001 mm 10 m) ARCHITEKTURA MAKROCZĄSTECZEK

Bardziej szczegółowo

Informacja do zadań 1. i 2. Zadanie 1. (2 pkt) Zadanie 2. (2 pkt)

Informacja do zadań 1. i 2. Zadanie 1. (2 pkt) Zadanie 2. (2 pkt) Informacja do zadań 1. i 2. Tworzywa sztuczne znajdują szerokie zastosowanie praktyczne. Do ważnych polimerów zaliczamy polietylen (polieten) i polichlorek winylu (polichloroeten). Zadanie 1. (2 pkt) W

Bardziej szczegółowo

OFERTA TEMATÓW PROJEKTÓW DYPLOMOWYCH (MAGISTERSKICH) do zrealizowania w Katedrze INŻYNIERII CHEMICZNEJ I PROCESOWEJ

OFERTA TEMATÓW PROJEKTÓW DYPLOMOWYCH (MAGISTERSKICH) do zrealizowania w Katedrze INŻYNIERII CHEMICZNEJ I PROCESOWEJ OFERTA TEMATÓW PROJEKTÓW DYPLOMOWYCH (MAGISTERSKICH) do zrealizowania w Katedrze INŻYNIERII CHEMICZNEJ I PROCESOWEJ Badania kinetyki utleniania wybranych grup związków organicznych podczas procesów oczyszczania

Bardziej szczegółowo

ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH. Witold Danikiewicz. Instytut Chemii Organicznej PAN ul. Kasprzaka 44/52, 01-224 Warszawa

ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH. Witold Danikiewicz. Instytut Chemii Organicznej PAN ul. Kasprzaka 44/52, 01-224 Warszawa ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH Witold Danikiewicz Instytut Chemii Organicznej PAN ul. Kasprzaka 44/52, 01-224 Warszawa CZĘŚĆ I PRZEGLĄD METOD SPEKTRALNYCH Program wykładów Wprowadzenie:

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA ODPOWIEDZI Próbna Matura z OPERONEM. Chemia Poziom podstawowy

KRYTERIA OCENIANIA ODPOWIEDZI Próbna Matura z OPERONEM. Chemia Poziom podstawowy KRYTERIA OCENIANIA ODPOWIEDZI Próbna Matura z OPERONEM Chemia Poziom podstawowy Listopad 03 W niniejszym schemacie oceniania zadań otwartych są prezentowane przykładowe poprawne odpowiedzi. W tego typu

Bardziej szczegółowo

CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery.

CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. Dział - Substancje i ich przemiany WYMAGANIA PODSTAWOWE stosuje zasady bezpieczeństwa

Bardziej szczegółowo

Metody chemiczne w analizie biogeochemicznej środowiska. (Materiał pomocniczy do zajęć laboratoryjnych)

Metody chemiczne w analizie biogeochemicznej środowiska. (Materiał pomocniczy do zajęć laboratoryjnych) Metody chemiczne w analizie biogeochemicznej środowiska. (Materiał pomocniczy do zajęć laboratoryjnych) Metody instrumentalne podział ze względu na uzyskane informację. 1. Analiza struktury; XRD (dyfrakcja

Bardziej szczegółowo

Szanowne koleżanki i koledzy nauczyciele chemii!

Szanowne koleżanki i koledzy nauczyciele chemii! Szanowne koleżanki i koledzy nauczyciele chemii! Chciałabym podzielić się z Wami moimi spostrzeżeniami dotyczącymi poziomu wiedzy z chemii uczniów rozpoczynających naukę w Liceum Ogólnokształcącym. Co

Bardziej szczegółowo

Opracowała: mgr inż. Ewelina Nowak

Opracowała: mgr inż. Ewelina Nowak Materiały dydaktyczne na zajęcia wyrównawcze z chemii dla studentów pierwszego roku kierunku zamawianego Inżynieria Środowiska w ramach projektu Era inżyniera pewna lokata na przyszłość Opracowała: mgr

Bardziej szczegółowo

Test diagnostyczny. Dorota Lewandowska, Lidia Wasyłyszyn, Anna Warchoł. Część A (0 5) Standard I

Test diagnostyczny. Dorota Lewandowska, Lidia Wasyłyszyn, Anna Warchoł. Część A (0 5) Standard I strona 1/9 Test diagnostyczny Dorota Lewandowska, Lidia Wasyłyszyn, Anna Warchoł Część A (0 5) Standard I 1. Przemianą chemiczną nie jest: A. mętnienie wody wapiennej B. odbarwianie wody bromowej C. dekantacja

Bardziej szczegółowo

Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne, Obliczenia na podstawie wzorów chemicznych

Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne, Obliczenia na podstawie wzorów chemicznych Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne, Obliczenia na podstawie wzorów chemicznych 1. Wielkości i jednostki stosowane do wyrażania ilości materii 1.1 Masa atomowa, cząsteczkowa, mol Masa atomowa Atomy mają

Bardziej szczegółowo

1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej?

1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej? Tematy opisowe 1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej? 2. Omów pomiar potencjału na granicy faz elektroda/roztwór elektrolitu. Podaj przykład, omów skale potencjału i elektrody

Bardziej szczegółowo

Obliczenia stechiometryczne, bilansowanie równań reakcji redoks

Obliczenia stechiometryczne, bilansowanie równań reakcji redoks Obliczenia stechiometryczne, bilansowanie równań reakcji redoks Materiały pomocnicze do zajęć wspomagających z chemii opracował: dr Błażej Gierczyk Wydział Chemii UAM Obliczenia stechiometryczne Podstawą

Bardziej szczegółowo

Chemia kryminalistyczna

Chemia kryminalistyczna Chemia kryminalistyczna Wykład 2 Metody fizykochemiczne 21.10.2014 Pytania i pomiary wykrycie obecności substancji wykazanie braku substancji identyfikacja substancji określenie stężenia substancji określenie

Bardziej szczegółowo

ν 1 = γ B 0 Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego h S = I(I+1)

ν 1 = γ B 0 Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego h S = I(I+1) h S = I(I+) gdzie: I kwantowa liczba spinowa jądra I = 0, ½,, /,, 5/,... itd gdzie: = γ S γ współczynnik żyromagnetyczny moment magnetyczny brak spinu I = 0 spin sferyczny I = _ spin elipsoidalny I =,,,...

Bardziej szczegółowo

Przewaga klasycznego spektrometru Ramana czyli siatkowego, dyspersyjnego nad przystawką ramanowską FT-Raman

Przewaga klasycznego spektrometru Ramana czyli siatkowego, dyspersyjnego nad przystawką ramanowską FT-Raman Porównanie Przewaga klasycznego spektrometru Ramana czyli siatkowego, dyspersyjnego nad przystawką ramanowską FT-Raman Spektroskopia FT-Raman Spektroskopia FT-Raman jest dostępna od 1987 roku. Systemy

Bardziej szczegółowo

Spektrometria mas (1)

Spektrometria mas (1) pracował: Wojciech Augustyniak Spektrometria mas (1) Spektrometr masowy ma źródło jonów, które jonizuje próbkę Jony wędrują w polu elektromagnetycznym do detektora Metody jonizacji: - elektronowa (EI)

Bardziej szczegółowo

METODY PRZYGOTOWANIA PRÓBEK DO POMIARU STOSUNKÓW IZOTOPOWYCH PIERWIASTKÓW LEKKICH. Spektrometry IRMS akceptują tylko próbki w postaci gazowej!

METODY PRZYGOTOWANIA PRÓBEK DO POMIARU STOSUNKÓW IZOTOPOWYCH PIERWIASTKÓW LEKKICH. Spektrometry IRMS akceptują tylko próbki w postaci gazowej! METODY PRZYGOTOWANIA PRÓBEK DO POMIARU STOSUNKÓW IZOTOPOWYCH PIERWIASTKÓW LEKKICH Spektrometry IRMS akceptują tylko próbki w postaci gazowej! Stąd konieczność opracowania metod przeprowadzania próbek innych

Bardziej szczegółowo

Magnetyczny rezonans jądrowy

Magnetyczny rezonans jądrowy Magnetyczny rezonans jądrowy Widmo NMR wykres absorpcji promieniowania magnetycznego od jego częstości Częstość pola wyraża się w częściach na milion (ppm) częstości pola magnetycznego pochłanianego przez

Bardziej szczegółowo

INADEQUATE-ID I DYNAMICZNY NMR MEZOJONOWYCH. 3-FENYLO-l-TIO-2,3,4-TRIAZOLO-5-METYUDÓW. Wojciech Bocian, Lech Stefaniak

INADEQUATE-ID I DYNAMICZNY NMR MEZOJONOWYCH. 3-FENYLO-l-TIO-2,3,4-TRIAZOLO-5-METYUDÓW. Wojciech Bocian, Lech Stefaniak INADEQUATEID I DYNAMICZNY NMR MEZOJONOWYCH 3FENYLOlTIO2,3,4TRIAZOLO5METYUDÓW Wojciech Bocian, Lech Stefaniak Instytut Chemii Organicznej PAN ul. Kasprzaka 44/52, 01224 Warszawa PL9800994 WSTĘP Struktury

Bardziej szczegółowo

STRUKTURA MATERIAŁÓW

STRUKTURA MATERIAŁÓW STRUKTURA MATERIAŁÓW ELEMENTY STRUKTURY MATERIAŁÓW 1. Wiązania miedzy atomami 2. Układ atomów w przestrzeni 3. Mikrostruktura 4. Makrostruktura 1. WIĄZANIA MIĘDZY ATOMAMI Siły oddziaływania między atomami

Bardziej szczegółowo

Testy nieparametryczne

Testy nieparametryczne Testy nieparametryczne Testy nieparametryczne możemy stosować, gdy nie są spełnione założenia wymagane dla testów parametrycznych. Stosujemy je również, gdy dane można uporządkować według określonych kryteriów

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem

Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem 1 Uczeń: wyjaśnia, czym zajmuje się chemiaorganiczna (2) definiuje pojęcie węglowodory (2) wymienia naturalne

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Chemia Kl.1. I. Substancje chemiczne i ich przemiany

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Chemia Kl.1. I. Substancje chemiczne i ich przemiany Wymagania programowe na poszczególne oceny Chemia Kl.1 I. Substancje chemiczne i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] zna zasady bhp obowiązujące w pracowni chemicznej nazywa sprzęt i szkło laboratoryjne

Bardziej szczegółowo

Materiał obowiązujący do ćwiczeń z analizy instrumentalnej II rok OAM

Materiał obowiązujący do ćwiczeń z analizy instrumentalnej II rok OAM Materiał obowiązujący do ćwiczeń z analizy instrumentalnej II rok OAM Ćwiczenie 1 Zastosowanie statystyki do oceny metod ilościowych Błąd gruby, systematyczny, przypadkowy, dokładność, precyzja, przedział

Bardziej szczegółowo

Wykład 6. Korzystałem z : R. Morrison, R. Boyd: Chemia organiczna (wyd. ang.)

Wykład 6. Korzystałem z : R. Morrison, R. Boyd: Chemia organiczna (wyd. ang.) Wykład 6 Korzystałem z : R. Morrison, R. Boyd: Chemia organiczna (wyd. ang.) Dieny Dieny są alkenami, których cząsteczki zawierają 2 podwójne wiązania C=C. Zasadnicze właściwości dienów są takie jak alkenów.

Bardziej szczegółowo

METODY CHEMOMETRYCZNE W IDENTYFIKACJI ŹRÓDEŁ POCHODZENIA

METODY CHEMOMETRYCZNE W IDENTYFIKACJI ŹRÓDEŁ POCHODZENIA METODY CHEMOMETRYCZNE W IDENTYFIKACJI ŹRÓDEŁ POCHODZENIA AMFETAMINY Waldemar S. Krawczyk Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Komendy Głównej Policji, Warszawa (praca obroniona na Wydziale Chemii Uniwersytetu

Bardziej szczegółowo

Wewnętrzna budowa materii

Wewnętrzna budowa materii Atom i układ okresowy Wewnętrzna budowa materii Atom jest zbudowany z jądra atomowego oraz krążących wokół niego elektronów. Na jądro atomowe składają się protony oraz neutrony, zwane wspólnie nukleonami.

Bardziej szczegółowo

Spektroskopia modulacyjna

Spektroskopia modulacyjna Spektroskopia modulacyjna pozwala na otrzymanie energii przejść optycznych w strukturze z bardzo dużą dokładnością. Charakteryzuje się również wysoką czułością, co pozwala na obserwację słabych przejść,

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab CZĄSTECZKA I RÓWNANIE REKCJI CHEMICZNEJ potrafi powiedzieć co to jest: wiązanie chemiczne, wiązanie jonowe, wiązanie

Bardziej szczegółowo

Kinetyka reakcji chemicznych. Dr Mariola Samsonowicz

Kinetyka reakcji chemicznych. Dr Mariola Samsonowicz Kinetyka reakcji chemicznych Dr Mariola Samsonowicz 1 Czym zajmuje się kinetyka chemiczna? Badaniem szybkości reakcji chemicznych poprzez analizę eksperymentalną i teoretyczną. Zdefiniowanie równania kinetycznego

Bardziej szczegółowo

Elementy chemii obliczeniowej i bioinformatyki Zagadnienia na egzamin

Elementy chemii obliczeniowej i bioinformatyki Zagadnienia na egzamin Elementy chemii obliczeniowej i bioinformatyki Zagadnienia na egzamin 1. Zapisz konfigurację elektronową dla atomu helu (dwa elektrony) i wyjaśnij, dlaczego cząsteczka wodoru jest stabilna, a cząsteczka

Bardziej szczegółowo

POTWIERDZANIE TOŻSAMOSCI PRZY ZASTOSOWANIU RÓŻNYCH TECHNIK ANALITYCZNYCH

POTWIERDZANIE TOŻSAMOSCI PRZY ZASTOSOWANIU RÓŻNYCH TECHNIK ANALITYCZNYCH POTWIERDZANIE TOŻSAMOSCI PRZY ZASTOSOWANIU RÓŻNYCH TECHNIK ANALITYCZNYCH WSTĘP Spełnianie wymagań jakościowych stawianych przed producentami leków jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.

Bardziej szczegółowo

CHEMIA 10. Oznaczenia: R - podstawnik węglowodorowy, zwykle alifatyczny (łańcuchowy) X, X 2 - atom lub cząsteczka fluorowca

CHEMIA 10. Oznaczenia: R - podstawnik węglowodorowy, zwykle alifatyczny (łańcuchowy) X, X 2 - atom lub cząsteczka fluorowca INSTYTUT MEDICUS Kurs przygotowawczy na studia medyczne kierunek lekarski, stomatologia, farmacja, analityka medyczna tel. 0501 38 39 55 www.medicus.edu.pl CHEMIA 10 WĘGLOWODORY I ICH FLUOROWCOPOCHODNE.

Bardziej szczegółowo

Spektrometria w bliskiej podczerwieni - zastosowanie w cukrownictwie. Radosław Gruska Politechnika Łódzka Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności

Spektrometria w bliskiej podczerwieni - zastosowanie w cukrownictwie. Radosław Gruska Politechnika Łódzka Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności Spektrometria w bliskiej podczerwieni - zastosowanie w cukrownictwie Radosław Gruska Politechnika Łódzka Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności Spektroskopia, a spektrometria Spektroskopia nauka o powstawaniu

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 12 Lipidy - tłuszcze nasycone i nienasycone. Liczba jodowa, metoda Hanusa ilościowego oznaczania stopnia nienasycenia tłuszczu

Ćwiczenie nr 12 Lipidy - tłuszcze nasycone i nienasycone. Liczba jodowa, metoda Hanusa ilościowego oznaczania stopnia nienasycenia tłuszczu Ćwiczenie nr 12 Lipidy - tłuszcze nasycone i nienasycone. Liczba jodowa, metoda Hanusa ilościowego oznaczania stopnia nienasycenia tłuszczu Celem ćwiczenia jest: wykrywanie nienasyconych kwasów tłuszczowych

Bardziej szczegółowo

Zadanie 2. (1 pkt) Uzupełnij tabelę, wpisując wzory sumaryczne tlenków w odpowiednie kolumny. CrO CO 2 Fe 2 O 3 BaO SO 3 NO Cu 2 O

Zadanie 2. (1 pkt) Uzupełnij tabelę, wpisując wzory sumaryczne tlenków w odpowiednie kolumny. CrO CO 2 Fe 2 O 3 BaO SO 3 NO Cu 2 O Test maturalny Chemia ogólna i nieorganiczna Zadanie 1. (1 pkt) Uzupełnij zdania. Pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 16 znajduje się w.... grupie i. okresie układu okresowego pierwiastków chemicznych,

Bardziej szczegółowo

Komputerowe wspomaganie projektowanie leków

Komputerowe wspomaganie projektowanie leków Komputerowe wspomaganie projektowanie leków wykład VI Prof. dr hab. Sławomir Filipek Grupa BIOmodelowania Uniwersytet Warszawski, Wydział Chemii oraz Centrum Nauk Biologiczno-Chemicznych Cent-III www.biomodellab.eu

Bardziej szczegółowo

Sposoby prezentacji problemów w statystyce

Sposoby prezentacji problemów w statystyce S t r o n a 1 Dr Anna Rybak Instytut Informatyki Uniwersytet w Białymstoku Sposoby prezentacji problemów w statystyce Wprowadzenie W artykule zostaną zaprezentowane podstawowe zagadnienia z zakresu statystyki

Bardziej szczegółowo

PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODORY

PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODORY PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODORY INFORMACJA DO ZADAŃ 678 680 Poniżej przedstawiono wzory półstrukturalne lub wzory uproszczone różnych węglowodorów. 1. CH 3 2. 3. CH 3 -CH 2 -CH C CH 3 CH 3 -CH-CH 2 -C

Bardziej szczegółowo

NMR (MAGNETYCZNY REZONANS JĄDROWY) dr Marcin Lipowczan

NMR (MAGNETYCZNY REZONANS JĄDROWY) dr Marcin Lipowczan NMR (MAGNETYCZNY REZONANS JĄDROWY) dr Marcin Lipowczan Spis zagadnień Fizyczne podstawy zjawiska NMR Parametry widma NMR Procesy relaksacji jądrowej Metody obrazowania Fizyczne podstawy NMR Proton, neutron,

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 11 Wybrane metody fizykochemiczne badania polimerów

Ćwiczenie 11 Wybrane metody fizykochemiczne badania polimerów Zakład Technologii Chemicznej Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego Pracownia Nowych ateriałów Ćwiczenie 11 Wybrane metody fizykochemiczne badania polimerów Opracowali: dr Elżbieta egiel, dr hab. inż.

Bardziej szczegółowo

RHEOTEST Medingen Reometr rotacyjny RHEOTEST RN oraz lepkościomierz kapilarny RHEOTEST LK Zastosowanie w chemii polimerowej

RHEOTEST Medingen Reometr rotacyjny RHEOTEST RN oraz lepkościomierz kapilarny RHEOTEST LK Zastosowanie w chemii polimerowej RHEOTEST Medingen Reometr rotacyjny RHEOTEST RN oraz lepkościomierz kapilarny RHEOTEST LK Zastosowanie w chemii polimerowej Zadania w zakresie badań i rozwoju Roztwory polimerowe stosowane są w różnych

Bardziej szczegółowo

Produkty spalania syntetycznych polimerów organicznych jako źródło zanieczyszczenia powietrza. Opracowała dr Hanna Wilczura-Wachnik

Produkty spalania syntetycznych polimerów organicznych jako źródło zanieczyszczenia powietrza. Opracowała dr Hanna Wilczura-Wachnik Zakład Dydaktyczny Technologii Chemicznej Pracownia Utylizacja odpadów i ścieków Wstęp teoretyczny do ćwiczenia: Produkty spalania syntetycznych polimerów organicznych jako źródło zanieczyszczenia powietrza

Bardziej szczegółowo

I edycja Konkursu Chemicznego im. Ignacego Łukasiewicza dla uczniów szkół gimnazjalnych. rok szkolny 2014/2015 ZADANIA.

I edycja Konkursu Chemicznego im. Ignacego Łukasiewicza dla uczniów szkół gimnazjalnych. rok szkolny 2014/2015 ZADANIA. I edycja Konkursu Chemicznego im. Ignacego Łukasiewicza dla uczniów szkół gimnazjalnych rok szkolny 2014/2015 ZADANIA ETAP I (szkolny) Zadanie 1 Wapień znajduje szerokie zastosowanie jako surowiec budowlany.

Bardziej szczegółowo

Różnorodny świat izomerów powtórzenie wiadomości przed maturą

Różnorodny świat izomerów powtórzenie wiadomości przed maturą Różnorodny świat izomerów powtórzenie wiadomości przed maturą Maria Kluz Klasa III, profil biologiczno-chemiczny i matematyczno-chemiczny 1 godzina lekcyjna, praca w grupie 16-osobowej. Cele edukacyjne:

Bardziej szczegółowo

MATURA 2015 Z CHEMII - od idei zmian do zadań egzaminacyjnych

MATURA 2015 Z CHEMII - od idei zmian do zadań egzaminacyjnych MATURA 2015 Z CHEMII - od idei zmian do zadań egzaminacyjnych Jolanta Baldy Wrocław, 21 listopada 2014 r. Plan wystąpienia Matura 2015- istota zmian Realizacja podstawy programowej w zadaniach Zasady oceniania

Bardziej szczegółowo

Czujniki. Czujniki służą do przetwarzania interesującej nas wielkości fizycznej na wielkość elektryczną łatwą do pomiaru. Najczęściej spotykane są

Czujniki. Czujniki służą do przetwarzania interesującej nas wielkości fizycznej na wielkość elektryczną łatwą do pomiaru. Najczęściej spotykane są Czujniki Ryszard J. Barczyński, 2010 2015 Politechnika Gdańska, Wydział FTiMS, Katedra Fizyki Ciała Stałego Materiały dydaktyczne do użytku wewnętrznego Czujniki Czujniki służą do przetwarzania interesującej

Bardziej szczegółowo

Procentowa zawartość sodu (w molu tej soli są dwa mole sodu) wynosi:

Procentowa zawartość sodu (w molu tej soli są dwa mole sodu) wynosi: Stechiometria Każdą reakcję chemiczną można zapisać równaniem, które jest jakościową i ilościową charakterystyką tej reakcji. Określa ono bowiem, jakie pierwiastki lub związki biorą udział w danej reakcji

Bardziej szczegółowo

Interpretacja widm 1 H NMR podstawy i przykłady

Interpretacja widm 1 H NMR podstawy i przykłady INTERPRETACJA WIDM Na ćwiczeniach obowiązuje materiał: zawarty w podręczniku - R. Kocjan Chemia analityczna. Podręcznik dla studentów. Analiza instrumentalna. Tom 2 rozdziały 6.1-6.6 (str. 111 126); 7.1

Bardziej szczegółowo

Dane mikromacierzowe. Mateusz Markowicz Marta Stańska

Dane mikromacierzowe. Mateusz Markowicz Marta Stańska Dane mikromacierzowe Mateusz Markowicz Marta Stańska Mikromacierz Mikromacierz DNA (ang. DNA microarray) to szklana lub plastikowa płytka (o maksymalnych wymiarach 2,5 cm x 7,5 cm) z naniesionymi w regularnych

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Przedmowa... XI. Rozdział 1. Pomiar: jednostki miar... 1. Rozdział 2. Pomiar: liczby i obliczenia liczbowe... 16

Spis treści. Przedmowa... XI. Rozdział 1. Pomiar: jednostki miar... 1. Rozdział 2. Pomiar: liczby i obliczenia liczbowe... 16 Spis treści Przedmowa.......................... XI Rozdział 1. Pomiar: jednostki miar................. 1 1.1. Wielkości fizyczne i pozafizyczne.................. 1 1.2. Spójne układy miar. Układ SI i jego

Bardziej szczegółowo

Reakcje chemiczne. Dorota Lewandowska, Anna Warchoł, Lidia Wasyłyszyn. Kompendium wiedzy. 1. Reakcje chemiczne i ich symboliczny zapis

Reakcje chemiczne. Dorota Lewandowska, Anna Warchoł, Lidia Wasyłyszyn. Kompendium wiedzy. 1. Reakcje chemiczne i ich symboliczny zapis strona 1/6 Reakcje chemiczne Dorota Lewandowska, Anna Warchoł, Lidia Wasyłyszyn Treść podstawy programowej: Reakcje chemiczne i równania reakcji chemicznych. Zagadnienia do powtórki 1. 2. 3. Reakcje chemiczne

Bardziej szczegółowo

PRÓBNY II ETAP OLIMPIADY CHEMICZNEJ. Gimnazjum i Liceum Akademickie w Toruniu. Toruń, 9.01.2013

PRÓBNY II ETAP OLIMPIADY CHEMICZNEJ. Gimnazjum i Liceum Akademickie w Toruniu. Toruń, 9.01.2013 PRÓBNY II ETAP OLIMPIADY CHEMICZNEJ Gimnazjum i Liceum Akademickie w Toruniu Toruń, 9.01.2013 ZADANIE 1 Synteza fragmentu pewnego sterydu i reakcja annulacji Robinsona. W typowej kondensacji aldolowej

Bardziej szczegółowo

TYPY REAKCJI CHEMICZNYCH

TYPY REAKCJI CHEMICZNYCH 1 REAKCJA CHEMICZNA: TYPY REAKCJI CHEMICZNYCH REAKCJĄ CHEMICZNĄ NAZYWAMY PROCES, W WYNIKU KTÓREGO Z JEDNYCH SUBSTANCJI POWSTAJĄ NOWE (PRODUKTY) O INNYCH WŁAŚCIWOŚCIACH NIŻ SUBSTANCJE WYJŚCIOWE (SUBSTRATY)

Bardziej szczegółowo

Widma UV charakterystyczne cechy ułatwiające określanie struktury pirydyny i pochodnych

Widma UV charakterystyczne cechy ułatwiające określanie struktury pirydyny i pochodnych Pirydyna i pochodne 1 Pirydyna Tw 115 o C ; temperatura topnienia -41,6 0 C Miesza się w każdym stosunku z wodą tworząc mieszaninę azeotropowa o Tw 92,6 o C; Energia delokalizacji 133 kj/mol ( benzen 150.5

Bardziej szczegółowo

ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH. Witold Danikiewicz

ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH. Witold Danikiewicz ZAAWANSOWANE METODY USTALANIA BUDOWY ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH Witold Danikiewicz Instytut Chemii Organicznej PAN ul. Kasprzaka 44/52, 01-224 Warszawa Listopad 2013 styczeń 2014 Program wykładów Wprowadzenie:

Bardziej szczegółowo

ZAKŁADANE EFEKTY KSZTAŁCENIA Kierunek: Inżynieria Materiałowa Studia I stopnia

ZAKŁADANE EFEKTY KSZTAŁCENIA Kierunek: Inżynieria Materiałowa Studia I stopnia ZAKŁADANE EFEKTY KSZTAŁCENIA Kierunek: Inżynieria Materiałowa Studia I stopnia Tabela odniesień efektów kierunkowych do efektów obszarowych Odniesienie do Symbol Kierunkowe efekty kształcenia efektów kształcenia

Bardziej szczegółowo

SZYBKOŚĆ REAKCJI CHEMICZNYCH. RÓWNOWAGA CHEMICZNA

SZYBKOŚĆ REAKCJI CHEMICZNYCH. RÓWNOWAGA CHEMICZNA SZYBKOŚĆ REAKCJI CHEMICZNYCH. RÓWNOWAGA CHEMICZNA Zadania dla studentów ze skryptu,,obliczenia z chemii ogólnej Wydawnictwa Uniwersytetu Gdańskiego 1. Reakcja między substancjami A i B zachodzi według

Bardziej szczegółowo

Materiały pochodzą z Platformy Edukacyjnej Portalu www.szkolnictwo.pl

Materiały pochodzą z Platformy Edukacyjnej Portalu www.szkolnictwo.pl Materiały pochodzą z Platformy Edukacyjnej Portalu www.szkolnictwo.pl Wszelkie treści i zasoby edukacyjne publikowane na łamach Portalu www.szkolnictwo.pl mogą byd wykorzystywane przez jego Użytkowników

Bardziej szczegółowo

Wykład z dnia 8 lub 15 października 2014 roku

Wykład z dnia 8 lub 15 października 2014 roku Wykład z dnia 8 lub 15 października 2014 roku Istota i przedmiot statystyki oraz demografii. Prezentacja danych statystycznych Znaczenia słowa statystyka Znaczenie I - nazwa zbioru danych liczbowych prezentujących

Bardziej szczegółowo

Orbitale typu σ i typu π

Orbitale typu σ i typu π Orbitale typu σ i typu π Dwa odpowiadające sobie orbitale sąsiednich atomów tworzą kombinacje: wiążącą i antywiążącą. W rezultacie mogą powstać orbitale o rozkładzie przestrzennym dwojakiego typu: σ -

Bardziej szczegółowo

Wykład 11 Równowaga kwasowo-zasadowa

Wykład 11 Równowaga kwasowo-zasadowa Wykład 11 Równowaga kwasowo-zasadowa JS Skala ph Skala ph ilościowa skala kwasowości i zasadowości roztworów wodnych związków chemicznych. Skala ta jest oparta na aktywności jonów hydroniowych [H3O+] w

Bardziej szczegółowo

Kierunek i poziom studiów: Chemia, drugi Sylabus modułu: Spektroskopia (0310-CH-S2-016)

Kierunek i poziom studiów: Chemia, drugi Sylabus modułu: Spektroskopia (0310-CH-S2-016) Uniwersytet Śląski w Katowicach str. 1 Kierunek i poziom studiów: Chemia, drugi Sylabus modułu: Spektroskopia () 1. Informacje ogólne koordynator modułu prof. dr hab. Henryk Flakus rok akademicki 2013/2014

Bardziej szczegółowo

Metody numeryczne. materiały do wykładu dla studentów. 7. Całkowanie numeryczne

Metody numeryczne. materiały do wykładu dla studentów. 7. Całkowanie numeryczne Metody numeryczne materiały do wykładu dla studentów 7. Całkowanie numeryczne 7.1. Całkowanie numeryczne 7.2. Metoda trapezów 7.3. Metoda Simpsona 7.4. Metoda 3/8 Newtona 7.5. Ogólna postać wzorów kwadratur

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie IX KATALITYCZNY ROZKŁAD WODY UTLENIONEJ

Ćwiczenie IX KATALITYCZNY ROZKŁAD WODY UTLENIONEJ Wprowadzenie Ćwiczenie IX KATALITYCZNY ROZKŁAD WODY UTLENIONEJ opracowanie: Barbara Stypuła Celem ćwiczenia jest poznanie roli katalizatora w procesach chemicznych oraz prostego sposobu wyznaczenia wpływu

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ LEKCJI. TEMAT LEKCJI: Zastosowanie średnich w statystyce i matematyce. Podstawowe pojęcia statystyczne. Streszczenie.

SCENARIUSZ LEKCJI. TEMAT LEKCJI: Zastosowanie średnich w statystyce i matematyce. Podstawowe pojęcia statystyczne. Streszczenie. SCENARIUSZ LEKCJI OPRACOWANY W RAMACH PROJEKTU: INFORMATYKA MÓJ SPOSÓB NA POZNANIE I OPISANIE ŚWIATA. PROGRAM NAUCZANIA INFORMATYKI Z ELEMENTAMI PRZEDMIOTÓW MATEMATYCZNO-PRZYRODNICZYCH Autorzy scenariusza:

Bardziej szczegółowo

WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH WYKONANYCH NA BAZIE KLEJÓW EPOKSYDOWYCH MODYFIKOWANYCH MONTMORYLONITEM

WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH WYKONANYCH NA BAZIE KLEJÓW EPOKSYDOWYCH MODYFIKOWANYCH MONTMORYLONITEM KATARZYNA BIRUK-URBAN WYTRZYMAŁOŚĆ POŁĄCZEŃ KLEJOWYCH WYKONANYCH NA BAZIE KLEJÓW EPOKSYDOWYCH MODYFIKOWANYCH MONTMORYLONITEM 1. WPROWADZENIE W ostatnich latach można zauważyć bardzo szerokie zastosowanie

Bardziej szczegółowo

Cz. 5. Podstawy instrumentalizacji chromatografii. aparatura chromatograficzna w skali analitycznej i modelowej - -- w części przypomnienie -

Cz. 5. Podstawy instrumentalizacji chromatografii. aparatura chromatograficzna w skali analitycznej i modelowej - -- w części przypomnienie - Chromatografia cieczowa jako technika analityki, przygotowania próbek, wsadów do rozdzielania, technika otrzymywania grup i czystych substancji Cz. 5. Podstawy instrumentalizacji chromatografii aparatura

Bardziej szczegółowo

Nowoczesne metody analizy pierwiastków

Nowoczesne metody analizy pierwiastków Nowoczesne metody analizy pierwiastków Techniki analityczne Chromatograficzne Spektroskopowe Chromatografia jonowa Emisyjne Absorpcyjne Fluoroscencyjne Spektroskopia mas FAES ICP-AES AAS EDAX ICP-MS Prezentowane

Bardziej szczegółowo

Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum. Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne

Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum. Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne Czas trwania lekcji: 2x 45 minut Cele lekcji: 1. Ogólny zapoznanie

Bardziej szczegółowo

Pytania z Wysokosprawnej chromatografii cieczowej

Pytania z Wysokosprawnej chromatografii cieczowej Pytania z Wysokosprawnej chromatografii cieczowej 1. Jak wpłynie 50% dodatek MeOH do wody na retencję kwasu propionowego w układzie faz odwróconych? 2. Jaka jest kolejność retencji kwasów mrówkowego, octowego

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. inż. Ewa Andrzejewska POLITECHNIKA POZNAŃSKA INSTYTUT TECHNOLOGII I INŻYNIERII CHEMICZNEJ Zakład Polimerów

Prof. dr hab. inż. Ewa Andrzejewska POLITECHNIKA POZNAŃSKA INSTYTUT TECHNOLOGII I INŻYNIERII CHEMICZNEJ Zakład Polimerów Prof. dr hab. inż. Ewa Andrzejewska POLITECHNIKA POZNAŃSKA INSTYTUT TECHNOLOGII I INŻYNIERII CHEMICZNEJ Zakład Polimerów ul. Berdychowo 4, 60-965 Poznań tel. (61) 665-3637, fax (61) 665-3649 E-mail: Ewa.Andrzejewska@put.poznan.pl

Bardziej szczegółowo

PRACOWNIA PODSTAW SPEKTROSKOPII MOLEKULARNEJ

PRACOWNIA PODSTAW SPEKTROSKOPII MOLEKULARNEJ PRACOWNIA PODSTAW SPEKTROSKOPII MOLEKULARNEJ Kierowniczka pracowni: dr hab. Magdalena Pecul-Kudelska, (pok. 417), e-mail mpecul@chem.uw.edu.pl, tel 0228220211 wew 501; Spis ćwiczeń i osoby prowadzące 1.

Bardziej szczegółowo

Dlaczego należy uwzględniać zarówno wynik maturalny jak i wskaźnik EWD?

Dlaczego należy uwzględniać zarówno wynik maturalny jak i wskaźnik EWD? EWD co to jest? Metoda EWD to zestaw technik statystycznych pozwalających oszacować wkład szkoły w końcowe wyniki egzaminacyjne. Wkład ten nazywamy właśnie edukacyjną wartością dodaną. EWD jest egzaminacyjnym

Bardziej szczegółowo

TWORZYWA SZTUCZNE. Tworzywa sztuczne - co to takiego?

TWORZYWA SZTUCZNE. Tworzywa sztuczne - co to takiego? TWORZYWA SZTUCZNE Tworzywa sztuczne - co to takiego? To materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i nie występujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów

Bardziej szczegółowo

Zastosowanie spektroskopii UV/VIS do określania struktury związków organicznych

Zastosowanie spektroskopii UV/VIS do określania struktury związków organicznych Zwiększenie liczby wysoko wykwalifikowanych absolwentów kierunków ścisłych Uniwersytetu Jagiellońskiego POKL.04.01.02-00-097/09-00 Zastosowanie spektroskopii UV/VIS do określania struktury związków organicznych

Bardziej szczegółowo

OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS

OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS Zagadnienia teoretyczne. Spektrofotometria jest techniką instrumentalną, w której do celów analitycznych wykorzystuje się przejścia energetyczne zachodzące

Bardziej szczegółowo

Walidacja metod analitycznych Raport z walidacji

Walidacja metod analitycznych Raport z walidacji Walidacja metod analitycznych Raport z walidacji Małgorzata Jakubowska Katedra Chemii Analitycznej WIMiC AGH Walidacja metod analitycznych (według ISO) to proces ustalania parametrów charakteryzujących

Bardziej szczegółowo

ANKIETA SAMOOCENY OSIĄGNIĘCIA KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

ANKIETA SAMOOCENY OSIĄGNIĘCIA KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA Szanowny Studencie, ANKIETA SAMOOCENY OSIĄGNIĘCIA KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA bardzo prosimy o anonimową ocenę osiągnięcia kierunkowych efektów kształcenia w trakcie Twoich studiów. Twój głos pozwoli

Bardziej szczegółowo

Spektroskopia Magnetycznego Rezonansu Jądrowego (NMR) (NMR Spectroscopy)

Spektroskopia Magnetycznego Rezonansu Jądrowego (NMR) (NMR Spectroscopy) Uniwersytet Jagielloński, Collegium Medicum, Katedra Chemii rganicznej Materiały do seminariów ze spektroskopii Spektroskopia Magnetycznego Rezonansu Jądrowego (NMR) (NMR Spectroscopy) Spektroskopia 1

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.. Wprowadzenie Soczewką nazywamy ciało przezroczyste ograniczone

Bardziej szczegółowo

Opis modułu kształcenia Chemia, technologia otrzymywania oraz materiałoznawstwo polimerów i tworzyw sztucznych

Opis modułu kształcenia Chemia, technologia otrzymywania oraz materiałoznawstwo polimerów i tworzyw sztucznych Opis modułu kształcenia Chemia, technologia otrzymywania oraz materiałoznawstwo polimerów i tworzyw sztucznych Nazwa podyplomowych Nazwa obszaru kształcenia, w zakresie którego są prowadzone studia podyplomowe

Bardziej szczegółowo

PL 198188 B1. Instytut Chemii Przemysłowej im.prof.ignacego Mościckiego,Warszawa,PL 03.04.2006 BUP 07/06

PL 198188 B1. Instytut Chemii Przemysłowej im.prof.ignacego Mościckiego,Warszawa,PL 03.04.2006 BUP 07/06 RZECZPOSPOLITA POLSKA (12) OPIS PATENTOWY (19) PL (11) 198188 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 370289 (51) Int.Cl. C01B 33/00 (2006.01) C01B 33/18 (2006.01) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (22)

Bardziej szczegółowo

IR II. 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni

IR II. 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni IR II 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni Promieniowanie podczerwone ma naturę elektromagnetyczną i jego absorpcja przez materię podlega tym samym prawom,

Bardziej szczegółowo

Podstawy chemii. dr hab. Wacław Makowski. Wykład 1: Wprowadzenie

Podstawy chemii. dr hab. Wacław Makowski. Wykład 1: Wprowadzenie Podstawy chemii dr hab. Wacław Makowski Wykład 1: Wprowadzenie Wspomnienia ze szkoły Elementarz (powtórka z gimnazjum) Układ okresowy Dalsze wtajemniczenia (liceum) Program zajęć Podręczniki Wydział Chemii

Bardziej szczegółowo

W naukach technicznych większość rozpatrywanych wielkości możemy zapisać w jednej z trzech postaci: skalara, wektora oraz tensora.

W naukach technicznych większość rozpatrywanych wielkości możemy zapisać w jednej z trzech postaci: skalara, wektora oraz tensora. 1. Podstawy matematyki 1.1. Geometria analityczna W naukach technicznych większość rozpatrywanych wielkości możemy zapisać w jednej z trzech postaci: skalara, wektora oraz tensora. Skalarem w fizyce nazywamy

Bardziej szczegółowo

Katalog wymagań programowych na poszczególne stopnie szkolne. Matematyka. Poznać, zrozumieć

Katalog wymagań programowych na poszczególne stopnie szkolne. Matematyka. Poznać, zrozumieć Katalog wymagań programowych na poszczególne stopnie szkolne Matematyka. Poznać, zrozumieć Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 3 Poniżej podajemy umiejętności, jakie powinien zdobyć uczeń z każdego

Bardziej szczegółowo

Materiały budowlane - systematyka i uwarunkowania właściwości użytkowych

Materiały budowlane - systematyka i uwarunkowania właściwości użytkowych Materiały budowlane - systematyka i uwarunkowania właściwości użytkowych Kompozyty Większość materiałów budowlanych to materiały złożone tzw. KOMPOZYTY składające się z co najmniej dwóch składników występujących

Bardziej szczegółowo

Opracował: dr inż. Tadeusz Lemek

Opracował: dr inż. Tadeusz Lemek Materiały dydaktyczne na zajęcia wyrównawcze z chemii dla studentów pierwszego roku kierunku zamawianego Inżynieria i Gospodarka Wodna w ramach projektu Era inżyniera pewna lokata na przyszłość Opracował:

Bardziej szczegółowo

Identyfikacja tworzyw sztucznych

Identyfikacja tworzyw sztucznych Identyfikacja tworzyw sztucznych Tworzywo sztuczne jest to materiał, którego głównym składnikiem jest polimer. Polimer substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, która składa się z wielokrotnie

Bardziej szczegółowo

OTRZYMYWANIE KARBOKSYMETYLOCELULOZY

OTRZYMYWANIE KARBOKSYMETYLOCELULOZY Katedra Chemii Organicznej, Bioorganicznej i Biotechnologii OTRZYMYWANIE KARBOKSYMETYLOCELULOZY Prowadzący: mgr inż. Marta Grec Miejsce ćwiczeń: sala 102 1. Cel ćwiczenia Celem doświadczenia jest zapoznanie

Bardziej szczegółowo