Wstęp do programowania

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Wstęp do programowania"

Transkrypt

1 wykład 7 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017

2 Losowanie liczb całkowitych Dostępne biblioteki Najprostsze losowanie liczb całkowitych można wykonać za pomocą funkcji rand z biblioteki cstdlib (standardowej bilblioteki języka C) w C++ (od standardu C++11) dostępna jest biblioteka random umożliwiająca bardziej zaawansowane losowanie, np. z wyborem rozkładu prawdopodobieństwa (szczegółowy opis można znaleźć np. pod adresem org/jtc1/sc22/wg21/docs/papers/2013/n3551.pdf)

3 Losowanie za pomocą funkcji z biblioteki cstdlib należy dołączyć do programu bibliotekę cstdlib funkcja rand generuje (pseudo)losową liczbę całkowitą z przedziału [0, RAND MAX ] (gdzie RAND MAX jest stałą zależną od implementacji), Sposób użycia: int liczba = std::rand() aby zapewnić generowanie różnych liczb podczas kolejnych wykonań programu, należy przed pierwszym losowaniem zainicjalizować generator liczbą która przy każdym uruchomieniu programu będzie inna - np. bieżącą wartością zegara komputera w tym celu dołączmy do programu bibliotekę ctime a następnie inicjalizujemy generator bieżącym czasem, tj. wartością liczbową zwróconą przez funkcję time: srand (time (NULL))

4 Przykład (Program generujący 10 liczb całkowitych) # include < iostream > # include < ctime > # include < cstdlib > using namespace std ; int main () { srand ( time ( NULL )); // jednokrotnie przed rozpoczeciem losowania! } for ( int i =0; i <10; i ++) cout << rand () << " "; return 0;

5 Losowanie liczb całkowitych z określonego przedziału Chcąc uzyskać wartości losowe z określonego przedziału, używamy tej samej funkcji rand, ale każdą z uzyskanych wartości sprowadzamy do wartości z żądanego przedziału. sposób sprowadzenia: obliczamy resztę z dzielenia wylosowanej liczby przez długość żądanego przedziału (inaczej: ilość wartości w tym przedziale), a następnie do wyniku dodajemy liczbę stanowiącą początek przedziału: int liczba = (std::rand() % długość przedziału) + początek przedziału

6 Przykład (Losowanie 10 liczb całkowitych z przedziału [1,20] ) # include < iostream > # include < cstdlib > # include < ctime > using namespace std ; int main () { int DP = 20, PP = 1; // dlugosc przedzialu = 20, poczatek przedzialu = 1 int liczba ; srand ( time ( NULL ) ); // jednokrotnie!!! for ( int i =1; i <=10; i ++) { liczba = ( rand () % DP) + PP; cout << liczba << endl ; } } return 0;

7 Losowanie liczb rzeczywistych dostępne biblioteki nie oferują funkcji generującej losowe wartości rzeczywiste losowe liczby rzeczywiste można uzyskać np. dzieląc losową liczbę całkowitą przez RAND MAX, dzieląc przez siebie dwie losowe liczby całkowite itp

8 Przykład (Losowanie liczb rzeczywistych ) # include < iostream > # include < cstdlib > # include < ctime > using namespace std ; int main () { double liczba ; srand ( time ( NULL ) ); for ( int i =1; i <=10; i ++) { liczba = ( rand () %10) + rand ()/ double ( RAND_MAX ); cout << liczba << endl ; } } return 0;

9 Tablice jednowymiarowe - zadania Zadanie 1 Napisać program pobierający od użytkownika tablicę liczb całkowitych o podanej przez niego długości (lub generujący zawartość takiej tablicy), a następnie wypisujący informację czy tablica zawiera dwa sąsiadujące z sobą elementy dodatnie.

10 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie:

11 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd,

12 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd, czyli i-ty i i+1-szy

13 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd, czyli i-ty i i+1-szy - czyli aby nie wyjść poza tablicę musimy zakończyć sprawdzanie na parze dla której i jest przedostatnim indeksem tablicy

14 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd, czyli i-ty i i+1-szy - czyli aby nie wyjść poza tablicę musimy zakończyć sprawdzanie na parze dla której i jest przedostatnim indeksem tablicy jeśli obie liczby w sprawdzanej parze są dodatnie, to znaczy że tablica zawiera to czego szukamy - możemy przerwać szukanie i udzielić odpowiedzi tak, w tablicy sąsiadują z sobą dwie liczby dodatnie

15 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd, czyli i-ty i i+1-szy - czyli aby nie wyjść poza tablicę musimy zakończyć sprawdzanie na parze dla której i jest przedostatnim indeksem tablicy jeśli obie liczby w sprawdzanej parze są dodatnie, to znaczy że tablica zawiera to czego szukamy - możemy przerwać szukanie i udzielić odpowiedzi tak, w tablicy sąsiadują z sobą dwie liczby dodatnie odpowiedzi w tablicy nie ma obok siebie dwóch liczb dodatnich możemy udzielić dopiero po sprawdzeniu całej tablicy, jeśli nie znaleźliśmy w niej odpowiedniej pary

16 algorytm sprawdzania czy w tablicy są obok siebie dwie liczby dodatnie: sprawdzamy pary sąsiednich elementów - pierwszy i drugi, drugi i trzeci itd, czyli i-ty i i+1-szy - czyli aby nie wyjść poza tablicę musimy zakończyć sprawdzanie na parze dla której i jest przedostatnim indeksem tablicy jeśli obie liczby w sprawdzanej parze są dodatnie, to znaczy że tablica zawiera to czego szukamy - możemy przerwać szukanie i udzielić odpowiedzi tak, w tablicy sąsiadują z sobą dwie liczby dodatnie odpowiedzi w tablicy nie ma obok siebie dwóch liczb dodatnich możemy udzielić dopiero po sprawdzeniu całej tablicy, jeśli nie znaleźliśmy w niej odpowiedniej pary czyli jest to algorytm z poglądem. Pogląd na to czy były liczby na początku musi być nie było pary (false) [bo taki pogląd ma nam pozostać jeśli nic się nie wydarzy, tzn. przeglądając tablicę nie zobaczymy pary liczb dodatnich], znalezienie odpowiedniej pary zmienia go na była para (true).

17 Przykład (Rozwiązanie zad. 1) # include <iostream > # include <cstdlib > # include <ctime > using namespace std ; int main (){ int dlugosc ; cout << " podaj dlugosc tablicy "; cin >> dlugosc ; int A [ dlugosc ]; cout << " podaj zawartosc tablicy : " << endl ; for ( int i =0; i< dl; i ++) { cout << " element " << i << ": "; cin >> A[i]; } cout << " Twoja tablica : "<< endl ; for ( int i =0; i< dlugosc ; i ++) cout << A[i] << " "; cout << endl ; bool czybylapara = false ; for ( int i=0; i<=dl -2; i++) if (A[i]>0 && A[i +1] > 0) { czybylapara = true ; break ; } if ( czybylapara == false ) cout << "w tablicz nie ma liczb dodatnich na sasiednich miejscach \n"; else cout << " tablica zawiera dwie liczby dodatnie na sasiednich miejscach \n"; } return 0;

18 Zadanie 2 Napisać program pobierający od użytkownika tablicę liczb całkowitych o podanej przez niego długości (lub generujący zawartość takiej tablicy, a następnie wypisujący wszystkie pary uporządkowane jakie można utworzyć z elementów tej tablicy

19 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna)

20 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2)

21 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2) - również pary element sam z sobą są dopuszczalne (nie jest powiedziane że mają to być pary elementów tablicy stojących na różnych pozycjach)

22 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2) - również pary element sam z sobą są dopuszczalne (nie jest powiedziane że mają to być pary elementów tablicy stojących na różnych pozycjach) w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary:

23 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2) - również pary element sam z sobą są dopuszczalne (nie jest powiedziane że mają to być pary elementów tablicy stojących na różnych pozycjach) w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą w parze

24 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2) - również pary element sam z sobą są dopuszczalne (nie jest powiedziane że mają to być pary elementów tablicy stojących na różnych pozycjach) w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą w parze tworzymy wszystkie możliwe pary postaci: (wybrana wcześniej pierwsza liczba w parze, druga liczba w parze) - gdzie drugą liczbą w parze może być każdy element tablicy

25 Mamy wypisać wszystkie pary uporządkowane (czyli para (A,B) i (B,A) to dwie różne pary - kolejność elementów jest istotna) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,3) (2,1), (2,2), (2,3) (3,1), (3,2), (3,3) a tablicy z liczbami 1,2,2 będą to pary: (1,1), (1,2), (1,2) (2,1), (2,2), (2,2) (2,1), (2,2), (2,2) - również pary element sam z sobą są dopuszczalne (nie jest powiedziane że mają to być pary elementów tablicy stojących na różnych pozycjach) w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą w parze tworzymy wszystkie możliwe pary postaci: (wybrana wcześniej pierwsza liczba w parze, druga liczba w parze) - gdzie drugą liczbą w parze może być każdy element tablicy... podobnie jak w zad.1 z wykładu 5 (pary szef - podwładny)

26 Przykład (Rozwiązanie zad.2) # include <iostream > # include <cstdlib > # include <ctime > using namespace std ; int main (){ int length ; cout << " podaj dlugosc tablicy "; cin >> length ; int A [ length ]; } srand ( time ( NULL ) ); int DP = 20, PP = 1; for ( int i =0; i< length ; i ++) A[i] = ( rand () % DP) + PP; cout << " Twoja tablica : "<< endl ; for ( int i =0; i< length ; i ++) cout << A[i] << " "; cout << endl ; cout << " Pary uporzadkowane elementow tablicy : " << endl ; for ( int i = 0; i< length ; i ++) for ( int j = 0; j< length ; j ++) cout << A[i] << " " << A[j] << endl ; return 0;

27 Zadanie 3 Napisać program pobierający od użytkownika tablicę liczb całkowitych o podanej przez niego długości (lub losujący zawartość takiej tablicy), a następnie wypisujący wszystkie dwójki (pary nieuporządkowane) elementów tablicy przechowujących różne wartości

28 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna)

29 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone)

30 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2

31 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2 w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary:

32 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2 w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą pary

33 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2 w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą pary tworzymy wszystkie możliwe pary postaci: (wybrana wcześniej pierwsza liczba w parze, druga liczba w parze) - gdzie drugą liczbą w parze może być każdy element tablicy nie występujący dotąd w roli pierwszego elementu pary

34 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2 w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą pary tworzymy wszystkie możliwe pary postaci: (wybrana wcześniej pierwsza liczba w parze, druga liczba w parze) - gdzie drugą liczbą w parze może być każdy element tablicy nie występujący dotąd w roli pierwszego elementu pary... podobnie jak w zad.1 z wykładu 5 (pary równorzędne )

35 Mamy wypisać wszystkie pary nieuporządkowane ( (A,B) i (B,A) to to samo - kolejność elementów nie jest istotna) mają to być pary różnych wartości (a więc pary złożone z dwóch takich samych liczb nie są dozwolone) np. dla tablicy z liczbami 1,2,3 będą to pary: 1 i 2, 1 i 3, 2 i 3 a dla tablicy z liczbami 1,2,2 będzie to pary: 1 i 2, 1 i 2 w takim razie aby utworzyć wszystkie takie pary: wybieramy element tablicy który ma być pierwszą liczbą pary tworzymy wszystkie możliwe pary postaci: (wybrana wcześniej pierwsza liczba w parze, druga liczba w parze) - gdzie drugą liczbą w parze może być każdy element tablicy nie występujący dotąd w roli pierwszego elementu pary... podobnie jak w zad.1 z wykładu 5 (pary równorzędne ) z powyższych par wypisujemy tylko te, które są złożone z różnych liczb.

36 Przykład (Rozwiązanie zad.3) # include <iostream > # include <cstdlib > # include <ctime > using namespace std ; int main (){ int length ; cout << " podaj dlugosc tablicy "; cin >> length ; int A [ length ]; } srand ( time ( NULL ) ); int DP = 20, PP = 1; for ( int i =0; i< length ; i ++) A[i] = ( rand () % DP) + PP; cout << " Twoja tablica : "<< endl ; for ( int i =0; i< length ; i ++) cout << A[i] << " "; cout << endl ; cout << " Roznowartosciowe pary nieuporzadkowane elementow tablicy : "<< endl ; for ( int i = 0; i< length ; i ++) for ( int j = i; j< length ; j ++) if (A[i]!= A[j]) cout << A[i] << " " << A[j] << endl ; return 0;

37 Zadanie 4 Napisać program pobierający od użytkownika tablicę liczb całkowitych o podanej przez niego długości (lub losujący zawartość takiej tablicy), a następnie wypisujący wszystkie wartości występujące w tablicy

38 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz

39 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy

40 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy sprawdzamy, czy ta liczba znajduje się we wcześniejszej części tablicy

41 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy sprawdzamy, czy ta liczba znajduje się we wcześniejszej części tablicy jeśli była - nie wypisujemy (bo już była wypisana)

42 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy sprawdzamy, czy ta liczba znajduje się we wcześniejszej części tablicy jeśli była - nie wypisujemy (bo już była wypisana) jeśli jej nie było - wypisujemy ją

43 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy sprawdzamy, czy ta liczba znajduje się we wcześniejszej części tablicy jeśli była - nie wypisujemy (bo już była wypisana) jeśli jej nie było - wypisujemy ją i tak po kolei dla wszystkich elementów tablicy

44 mamy wypisać wszystkie wartości występujące w tablicy - czyli jeśli liczba występuje w tablicy w kilku miejscach, to jest wypisywana raz wyszukiwanie takich liczb: bierzemy element tablicy sprawdzamy, czy ta liczba znajduje się we wcześniejszej części tablicy jeśli była - nie wypisujemy (bo już była wypisana) jeśli jej nie było - wypisujemy ją i tak po kolei dla wszystkich elementów tablicy... przy czym sprawdzanie czy liczba była we wcześniejszej części tablicy to kolejny przykład algorytmu z poglądem

45 Przykład (Rozwiązanie zad.4) # include <iostream > # include <cstdlib > # include <ctime > using namespace std ; int main (){ int length ; cout << " podaj dlugosc tablicy "; cin >> length ; int A [ length ]; srand ( time ( NULL ) ); int DP = 20, PP = 1; for ( int i =0; i< length ; i ++) A[i] = ( rand () % DP) + PP; cout << " Twoja tablica : "<< endl ; for ( int i =0; i< length ; i ++) cout << A[i] << " "; cout << endl ; int wart_spr ; bool czybyla ; for ( int i = 0; i< length ; i ++) { wart_spr = A[i]; // spr czy wart_spr byla we wczesniejszej czesci tablicy czybyla = false ; // konieczny reset dla kazdej wartosci sprawdzanej!! for ( int j =0; j <=i -1; j ++) // przeszukiwanie wczesniejszej czesci if (A[j] == wart_spr ) { czybyla = true ; break ; } if ( czybyla == false ) cout << wart_spr << " "; } return 0; }

46 Tablice wielowymiarowe Tablice wielowymiarowe, podobnie jak jednowymiarowe, przechowują wartości tego samego typu. Przykłady: tabela temperatur w stolicach europejskich w kolejnych dniach tygodnia szachownica plansza do gry w okręty sudoku...

47 Tablice wielowymiarowe w C++ Tablice wielowymiarowe można uważać za tablice tablic. Przykładowe definicje: int szachownica [8][8]; zwyczajowo przyjmuje się że pierwszy (lewy) indeks oznacza wiersz, a drugi (prawy) - kolumnę, ale taka interpretacja nie jest obowiązkowe liczba wymiarów może być dowolna int przykladtablicy [2][4][2][100][5];

48 Tablice wielowymiarowe w C++ - cd do elementu tablicy wielowymiarowej odwołujemy się poprzez podanie nazwy zmiennej tablocowej i wartości indeksow dla wszystikich wymiarów (indeksowanie zaczyna się od zera, tak jak w tablicach jednowymiarowych): szachownica [1][0] = 1; ustawiamy pionej w kwadracie drugim poziomo i pierwszym pionowo elementy tablicy wielowymiarowej możemy przeglądać używając zagnieżdżonych pętli, po jednej dla każdego wymiaru: for (int i=0; i<8; i++) { for (int j=0; j<8; j++) cout << szachownica[i][j] << " "; cout << endl; }

49 Inicjalizacja tablic wielowymiarowych tablice dwuwymiarowe: w celu inicjalizacji tablicy dwuwymiarowej najprościej jest użyć zagnieżdżonych nawiasów klamrowych. Wewnętrzne nawiasy zawierają liczby reprezentujące zawartość wierszy: int tab[2][3] = { {1,2,3}, {4,5,6}}; (przy czym wewnętrzne nawiasy klamrowe można pominąć) dozwolone jest pominięcie wartości pierwszego indeksu inicjalizowanej tablicy: int tab[ ][3] = { {1,2,3}, {4,5,6}}; (pominięcie obu specyfikacji rozmiaru jest niedozwolone)

50 Inicjalizacja tablic wielowymiarowych - cd inicjalizacja tablic o większej liczbie wymiarów przebiega podobnie: int aa[2][3][4] = {{{1,1,1,1}, {2,2,2,2}, {3,3,3,3}}, {{4,4,4,4}, {5,5,5,5}, {6,6,6,6}} }; podobnie jak w tablicach dwuwymiarowych specyfikację pierwszego rozmiaru można pominąć

51 Tablice wielowymiarowe o rozmiarze określanym w czasie wykonania programu Tworzenie statycznych tablic wielowymiarowych o rozmiarze określanym w czasie wykonania progamu, tj. użycie konstrukcji postaci int N,M; cout << " podaj liczbe wierszy i kolumn tablicy : " ; cin >> N >> M; int tab [N] [M]; jest niezgodne ze standardem (podobnie jak w przypadku tablic jednowymiarowych), ale akceptowane przez część kompilatorów konstrukcja zgodna ze standardem to tworzenie tablic dynamicznych (z alokacją pamięci za pomocą operatora new i zwalnianiem pamięci za pomocą delete)

52 Przykład (Dwuwymiarowa tablica o rozmiarze podanym przez uzytkownika - wersja.1) # include <iostream > using namespace std ; int main () { int N, M; cout << " ile wierszy ma miec tablica? " ; cin >> N; cout << " ile kolumn ma miec tablica? "; cin >> M; int tab [N][M]; // niezgodne ze standardem for ( int i =0; i<n; i ++) for ( int j =0; j<m; j ++) tab [i][j] = i*j; } for ( int i =0; i<n; i ++) { for ( int j = 0; j<m; j ++) cout << tab [i][j] << " "; cout << endl ; } return 0;

53 Przykład (Dwuwymiarowa tablica o rozmiarze podanym przez uzytkownika - wersja.1) # include <iostream > using namespace std ; int main (){ int N, M; cout << " ile wierszy ma miec tablica? " ; cin >> N; cout << " ile kolumn ma miec tablica? "; cin >> M; int (** tab ); // zgodne ze standardem // alokacja pamieci tab = new int *[N]; for ( int i =0;i<N; i ++) tab [i] = new int [M]; // uzycie tablicy for ( int i =0; i<n; i ++) for ( int j =0; j<m; j ++) tab [i][j] = i*j; for ( int i =0; i<n; i ++) { for ( int j = 0; j<m; j ++) cout << tab [i][j] << " "; cout << endl ; } // zwolnienie pamieci for ( int i =0;i<N; i ++) delete [] tab [i]; delete [] * tab ; return 0; }

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Historia C++ został zaprojektowany w 1979 przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Informatyki

Wstęp do Informatyki Wstęp do Informatyki Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 11 Bożena Woźna-Szcześniak (AJD) Wstęp do Informatyki Wykład 11 1 / 52 Pętla for # i n c l u d e

Bardziej szczegółowo

tablica: dane_liczbowe

tablica: dane_liczbowe TABLICE W JĘZYKU C/C++ tablica: dane_liczbowe float dane_liczbowe[5]; dane_liczbowe[0]=12.5; dane_liczbowe[1]=-0.2; dane_liczbowe[2]= 8.0;... 12.5-0.2 8.0...... 0 1 2 3 4 indeksy/numery elementów Tablica

Bardziej szczegółowo

Zmienne i struktury dynamiczne

Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne dynamiczne są to zmienne, które tworzymy w trakcie działania programu za pomocą operatora new. Usuwa się je operatorem delete. Czas ich występowania w programie jest

Bardziej szczegółowo

Część 4 życie programu

Część 4 życie programu 1. Struktura programu c++ Ogólna struktura programu w C++ składa się z kilku części: część 1 część 2 część 3 część 4 #include int main(int argc, char *argv[]) /* instrukcje funkcji main */ Część

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 1

Programowanie komputerowe. Zajęcia 1 Programowanie komputerowe Zajęcia 1 Code::Blocks - tworzenie projektu Create New Project Console Application -> C++ Wybierz nazwę projektu Stworzy się nowy projekt z wpisaną funkcją main Wpisz swój program

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe W3

Programowanie obiektowe W3 Programowanie obiektowe W3 Przegląd typów strukturalnych w C++ : tablice statyczne i dynamiczne Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki Typy złożone: tablice

Bardziej szczegółowo

Liczby całkowite i rzeczywiste

Liczby całkowite i rzeczywiste Wykład 4(20 marzec 2014r.) Liczby całkowite i rzeczywiste Paulina Rogowiecka Klaudia Kamińska Adrianna Znyk 1 Spis treści: Czynniki pierwsze metoda próbnych dzieleń Pierwszość liczby naturalnej algorytmy

Bardziej szczegółowo

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std;

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std; Program 14 Napisać: * funkcję słuŝącą do losowego wypełniania tablicy liczbami całkowitymi z podanego zakresu (*). Parametrami funkcji mają być tablica, jej długość oraz dwie liczby stanowiące krańce przedziału

Bardziej szczegółowo

wykład V uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C++ klasy i obiekty wykład V dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - klasy

wykład V uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C++ klasy i obiekty wykład V dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - klasy i obiekty Programowanie i obiekty uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski i obiekty 1 2 3 4 i obiekty Obiektowość języka C++ Na tym wykładzie poznamy: ˆ Klasa (w języku C++ rozszerzenie struktury, typ

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16 M. Trzebiński C++ 1/16 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN 6lipca2015 Uruchomienie maszyny w CC1 M. Trzebiński C++ 2/16

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Programowanie Procedurale

Programowanie Procedurale Programowanie Procedurale Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 6 Bożena Woźna-Szcześniak (AJD) Programowanie Procedurale Wykład 6 1 / 27 Zbiór ctime zawiera deklarcję

Bardziej szczegółowo

8. Wektory. Przykłady Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana.

8. Wektory. Przykłady Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana. 8. Wektory Przykłady 8.1. Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana. Uwaga! Kod poniżej. To zadanie można rozwiązać przy użyciu wiedzy

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ Łódź, 3 października 2013 r. Szablon programu w C++ Najprostszy program w C++ ma postać: #include #include

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ Programowanie w języku C++ Część siódma Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów nie zastąpi

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania C++

Podstawy Programowania C++ Wykład 3 - podstawowe konstrukcje Instytut Automatyki i Robotyki Warszawa, 2014 Wstęp Plan wykładu Struktura programu, instrukcja przypisania, podstawowe typy danych, zapis i odczyt danych, wyrażenia:

Bardziej szczegółowo

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW POLITECHNIKA WARSZAWSKA Instytut Automatyki i i Robotyki ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW Język Język programowania: C/C++ Środowisko programistyczne: C++Builder 6 Wykład 9.. Wskaźniki i i zmienne dynamiczne.

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład I - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Do zaliczenia przedmiotu niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

Tablice są typem pochodnym. Poniżej mamy przykłady deklaracji różnych tablic:

Tablice są typem pochodnym. Poniżej mamy przykłady deklaracji różnych tablic: Tablice TEORIA Tablica to ciąg obiektów tego samego typu, które zajmują ciągły obszar w pamięci. Dzięki stosowaniu tablic, zamiast nazywania każdej z np. stu zmiennych osobno możemy zabudować tablicę 100-elementową,

Bardziej szczegółowo

INFORMATYKA Z MERMIDONEM. Programowanie. Moduł 5 / Notatki

INFORMATYKA Z MERMIDONEM. Programowanie. Moduł 5 / Notatki INFORMATYKA Z MERMIDONEM Programowanie Moduł 5 / Notatki Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Realizator projektu: Opracowano w ramach projektu

Bardziej szczegółowo

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ;

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; Ogólna postać definicji tablicy: TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; np. int tablica [ 10 ]; // 10-cio elementowa tablica liczb całkowitych char tekst

Bardziej szczegółowo

Zadeklarowanie tablicy przypomina analogiczną operację dla zwykłych (skalarnych) zmiennych. Może zatem wyglądać na przykład tak:

Zadeklarowanie tablicy przypomina analogiczną operację dla zwykłych (skalarnych) zmiennych. Może zatem wyglądać na przykład tak: Tablice Tablice jednowymiarowe Jeżeli nasz zestaw danych składa się z wielu drobnych elementów tego samego rodzaju, jego najbardziej naturalnym ekwiwalentem w programowaniu będzie tablica. Tablica (ang.

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

r. Tablice podstawowe operacje na tablicach

r. Tablice podstawowe operacje na tablicach 27.03.2014r. Tablice podstawowe operacje na tablicach Tablica - definicja Tablica (ang. array) lub wektor (ang. vector) jest złożoną strukturą danych (ang. compound data structure) zbudowaną z ciągu elementów

Bardziej szczegółowo

Proste programy w C++ zadania

Proste programy w C++ zadania Proste programy w C++ zadania Zbiór zadao do samodzielnego rozwiązania stanowiący powtórzenie materiału. Podstawy C++ Budowa programu w C++ Dyrektywy preprocesora Usunięcie dublujących się nazw Częśd główna

Bardziej szczegółowo

Języki programowania obiektowego Nieobiektowe elementy języka C++

Języki programowania obiektowego Nieobiektowe elementy języka C++ Języki programowania obiektowego Nieobiektowe elementy języka C++ Roman Simiński roman.siminski@us.edu.pl www.programowanie.siminskionline.pl Instrukcje sterujące wykonaniem programu, przykłady wykorzystania

Bardziej szczegółowo

Przeciążanie funkcji. Przykład 1: #include <iostream> using namespace std; double srednia(double n1, double n2) { return ((n1 + n2)/2.

Przeciążanie funkcji. Przykład 1: #include <iostream> using namespace std; double srednia(double n1, double n2) { return ((n1 + n2)/2. Przeciążanie funkcji W języku C++ można stosować tę samą nazwę dla funkcji o różnej treści, pod warunkiem, że funkcje te mają różne parametry (różny jest typ lub liczba parametrów). Jest to przeciążanie

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 11. Funkcje

Język C zajęcia nr 11. Funkcje Język C zajęcia nr 11 Funkcje W języku C idea podprogramów realizowana jest wyłącznie poprzez definiowanie i wywołanie funkcji. Każda funkcja musi być przed wywołaniem zadeklarowana. Deklaracja funkcji

Bardziej szczegółowo

// Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy "dwuwymiarowej" // Elementy tablicy są generowane losowo #include <stdio.h> #include <stdlib.

// Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy dwuwymiarowej // Elementy tablicy są generowane losowo #include <stdio.h> #include <stdlib. Wykład 10 Przykłady różnych funkcji (cd) - przetwarzanie tablicy tablic (tablicy "dwuwymiarowej") - sortowanie przez "selekcję" Dynamiczna alokacja pamięci 1 // Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy

Bardziej szczegółowo

Tablice jednowymiarowe

Tablice jednowymiarowe Tablice jednowymiarowe Gdy mamy do czynienia z zestawem zmiennych, to można z nich zrobić tablicę. Tablica jest ciągiem elementów tego samego typu, który zajmuje ciągły obszar pamięci. Korzyść z zastosowania

Bardziej szczegółowo

Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011

Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011 Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011 Załóżmy, że uprawiamy jogging i chcemy monitorować swoje postępy. W tym celu napiszemy program, który zlicza, ile czasu

Bardziej szczegółowo

Dariusz Brzeziński. Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki

Dariusz Brzeziński. Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki Dariusz Brzeziński Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki int getmax (int a, int b) { return (a > b? a : b); float getmax (float a, float b) { return (a > b? a : b); long getmax (long a, long b)

Bardziej szczegółowo

Klasyfikacja typów w C++

Klasyfikacja typów w C++ Klasyfikacja typów w C++ Typy języka C++ można na przykład podzielić na: typy fundamentalne (podstawowe, proste), typy złożone (pochodne). Te same typy ze względu na autora ich definicji dzielimy na: typy

Bardziej szczegółowo

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład II - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Operacje dyskowe - zapis do pliku #include #include

Bardziej szczegółowo

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce.

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce. Przygotować program tworzący tablicę dwuwymiarową zawierającą zestawy 10 2, 10 4, 10 6 liczb losowych zmiennoprzecinkowych. Korzystając z funkcji bibliotecznych uporządkować zawartość każdego (a) wiersza

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Algorytmy. 1. Sortowanie 2. Statki i okręty. programowanie cz.7. poniedziałek, 2 marca 2009

Algorytmy. 1. Sortowanie 2. Statki i okręty. programowanie cz.7. poniedziałek, 2 marca 2009 Algorytmy. Sortowanie 2. Statki i okręty programowanie cz. ALGORYTMY SORTUJĄCE A. Przez zamianę (bąbelkowe) B. Przez wybieranie Najpopularniejsze metody sortowania C. Przez wstawianie Przez zamianę (sortowanie

Bardziej szczegółowo

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy:

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy: Kurs C++ częśd II Podstawowa obsługa konsoli + zmienne. Autor: Dawid Chróścielski. Wprowadzanie i wyprowadzanie danych z/do konsoli. Jak wyprowadzad dane dowiedzieliśmy się już wcześniej (metoda cout z

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Program 22. #include <iostream> using namespace std; struct Osoba { string Imie; string Nazwisko; char Plec; int RokUr; };

Program 22. #include <iostream> using namespace std; struct Osoba { string Imie; string Nazwisko; char Plec; int RokUr; }; Program 22 Zadeklarować strukturę Osoba przechowującą dane osoby: imię, nazwisko (ciągi znaków), płeć (pojedynczy znak) oraz rok urodzenia (liczba całkowita). Napisać następujące funkcje: funkcje pobierającą

Bardziej szczegółowo

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi:

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi: Program 20 Napisać następujące funkcje: funkcję pobierającą (z klawiatury) zawartość tablicy liczb całkowitych podanej jako parametr, o długości podanej jako parametr; funkcję wypisującą zawartość tablicy

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład Projektowanie klas c.d. ogólne wskazówki dotyczące projektowania klas: o wyodrębnienie klasy odpowiedź na potrzeby życia (obsługa rozwiązania konkretnego problemu) o zwykle nie uda się utworzyć idealnej

Bardziej szczegółowo

do instrukcja while (wyrażenie);

do instrukcja while (wyrażenie); Instrukcje pętli -ćwiczenia Instrukcja while Pętla while (póki) powoduje powtarzanie zawartej w niej sekwencji instrukcji tak długo, jak długo zaczynające pętlę wyrażenie pozostaje prawdziwe. while ( wyrażenie

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog);

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog); Program 19 Zadeklarować strukturę Student o polach: Imie, Nazwisko (ciągi znaków), Oceny (pięcioelementowa tablica wartości rzeczywistych reprezentujących oceny studenta) i Semestr_zaliczony (wartość logiczna

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 8 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Tablice wielowymiarowe inaczej Efekt tablicy wielowymiarowej można uzyskać definiując tablicę jednowymiarową odpowiedniego

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 5

Programowanie komputerowe. Zajęcia 5 Programowanie komputerowe Zajęcia 5 Tablice wielowymiarowe Tablicę dwuwymiarową możemy deklarować statycznie: typ nazwa[rozmiar1][rozmiar2]; Ma ona elementy nazwa[i][j] dla i=0,,rozmiar1-1, j=0,...,rozmiar2-1.

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 2 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Liczby Korzystanie z liczn C++ zna różne rodzaje liczb (różne typy liczbowe) i potrafi wykonywać na nich różne operacje

Bardziej szczegółowo

Akademia ETI Marcin Jurkiewicz

Akademia ETI Marcin Jurkiewicz Akademia ETI Marcin Jurkiewicz Fakt W informatyce nic nie robi się od zera! Zatem my również będziemy korzystali z szablonów. Najczęściej będziemy troszkę zmieniać programy już napisane na slajdach. Pierwszy

Bardziej szczegółowo

Modelowanie komputerowe

Modelowanie komputerowe Modelowanie komputerowe wykład 1- Generatory liczb losowych i ich wykorzystanie dr Marcin Ziółkowski Instytut Matematyki i Informatyki Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie 5,12 października 2016 r.

Bardziej szczegółowo

Instrukcje sterujące mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2012

Instrukcje sterujące mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2012 Instrukcje sterujące mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2012 if (warunek) instrukcja1; if (warunek) instrukcja1; else instrukcja2; if (warunek) instrukcja1; else if (warunek2)

Bardziej szczegółowo

C-struktury wykład. Dorota Pylak

C-struktury wykład. Dorota Pylak C-struktury wykład Dorota Pylak C-struktury W języku C++, jak w każdym języku obiektowym, mamy możliwość definiowania własnych typów danych, wraz z określeniem operacji, jakie na tych danych można wykonywać.

Bardziej szczegółowo

Zasady programowania Dokumentacja

Zasady programowania Dokumentacja Marcin Kędzierski gr. 14 Zasady programowania Dokumentacja Wstęp 1) Temat: Przeszukiwanie pliku za pomocą drzewa. 2) Założenia projektu: a) Program ma pobierać dane z pliku wskazanego przez użytkownika

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i język C++

Algorytmy i język C++ Wykład 6 Wskaźniki Wskaźnik nie przechowuje wartości zmiennej ale, podobnie jak tablica, wskazuje miejsce w pamięci, w którym znajduje się zmienna danego typu. W poniższym przykładzie symbol * pomiędzy

Bardziej szczegółowo

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Wstęp 1. Zaprezentuj mechanikę tworzenia programu napisanego w języku C++. 2. Co to jest kompilacja? 3. Co to jest konsolidacja? 4. Co to jest kod wykonywalny?

Bardziej szczegółowo

PDF stworzony przez wersję demonstracyjną pdffactory Pro Program 15

PDF stworzony przez wersję demonstracyjną pdffactory Pro  Program 15 Program 15 Program zawierający następujące funkcje: funkcję wczytującą elementy do tablicy liczb całkowitych podanej jako parametr (długość tablicy również ma być podana jako parametr); funkcję wypisującą

Bardziej szczegółowo

Spis treści JĘZYK C - TABLICE JEDNOWYMIAROWE. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu. Numer ćwiczenia INF05Z

Spis treści JĘZYK C - TABLICE JEDNOWYMIAROWE. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu. Numer ćwiczenia INF05Z Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 1 Kod przedmiotu: EZ1C200 010 (studia niestacjonarne)

Bardziej szczegółowo

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM Laboratorium 3 Instrukcje wyboru 1 INSTRUKCJE WYBORU Instrukcje sterujące to takie instrukcje, które sterują przebiegiem programu w zależności od spełnienia

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 1. Programowanie II - Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2015. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Laboratorium 1. Programowanie II - Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2015. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Laboratorium 1 - Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Punkty Na laboratorium można zdobyć 60 punktów. Ocena ogólna z zajęć:

Bardziej szczegółowo

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE 1. Proste typy danych- ciąg dalszy 2. Typy złożone danych : TABLICE Wykład 3 ZMIENNE PROSTE: TYPY WBUDOWANE Typy zmiennoprzecinkowe: float double long double Różne rozmiary bajtowe. W konsekwencji różne

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe 2005/2006. Laboratorium 1. Przeciążanie funkcji

Programowanie obiektowe 2005/2006. Laboratorium 1. Przeciążanie funkcji Laboratorium 1 Przeciążanie funkcji W języku C++ można stosować tę samą nazwę dla funkcji o różnej treści, pod warunkiem, że funkcje te mają różne parametry (różny jest typ lub liczba parametrów). Jest

Bardziej szczegółowo

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom).

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom). Zarządzanie pamięcią Pamięć: stos i sterta Statyczny i dynamiczny przydział pamięci Funkcje ANSI C do zarządzania pamięcią Przykłady: Dynamiczna tablica jednowymiarowa Dynamiczna tablica dwuwymiarowa 154

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Kurs programowania. Wykład 9. Wojciech Macyna. 28 kwiecień 2016

Kurs programowania. Wykład 9. Wojciech Macyna. 28 kwiecień 2016 Wykład 9 28 kwiecień 2016 Java Collections Framework (w C++ Standard Template Library) Kolekcja (kontener) Obiekt grupujacy/przechowuj acy jakieś elementy (obiekty lub wartości). Przykładami kolekcji sa

Bardziej szczegółowo

Programowanie w C++ z użyciem kontenerów - parę przykładów programów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ

Programowanie w C++ z użyciem kontenerów - parę przykładów programów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ programowanie w C++ dla OWK Programowanie w C++ z użyciem kontenerów - parę przykładów programów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ 1 Streszczenie W tym rozdziale podamy kilka najprostszych

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.:

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.: Program przedmiotu Programowanie Obiektowe (język C++) Wykład 1. Definiowanie prostych klas. Przykłady. Przypomnienie: typy referencyjne, domyślne wartości argumentów, przeciąŝanie funkcji. Konstruktory,

Bardziej szczegółowo

a[1] a[2] a[3] a[4] a[5] a[6] a[7] a[8] a[9] a[10] 3-2 5 8 12-4 -26 12 45-76

a[1] a[2] a[3] a[4] a[5] a[6] a[7] a[8] a[9] a[10] 3-2 5 8 12-4 -26 12 45-76 . p. 1 Algorytmem nazywa się poddający się interpretacji skończony zbiór instrukcji wykonania zadania mającego określony stan końcowy dla każdego zestawu danych wejściowych W algorytmach mogą występować

Bardziej szczegółowo

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu.

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu. Część XIX C++ w Każda poznana do tej pory zmienna może przechowywać jedną liczbę. Jeśli zaczniemy pisać bardziej rozbudowane programy, okaże się to niewystarczające. Warto więc poznać zmienne, które mogą

Bardziej szczegółowo

Program znajduje największa lub najmniejsza z podanych liczb. Liczby podajemy dopóki nam sie nie znudzi.

Program znajduje największa lub najmniejsza z podanych liczb. Liczby podajemy dopóki nam sie nie znudzi. Program 3 Program znajduje największa lub najmniejsza z podanych liczb. Liczby podajemy póki nam sie nie znudzi. #include using namespace std; int main() int odp,a,m; bool pierwsze_podanie =

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe. Funkcje

Programowanie strukturalne i obiektowe. Funkcje Funkcje Często w programach spotykamy się z sytuacją, kiedy chcemy wykonać określoną czynność kilka razy np. dodać dwie liczby w trzech miejscach w programie. Oczywiście moglibyśmy to zrobić pisząc trzy

Bardziej szczegółowo

Język C++ wykład VIII

Język C++ wykład VIII Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Obiektowość języka C++ ˆ Klasa (rozszerzenie struktury), obiekt instancją klasy, konstruktory i destruktory ˆ Enkapsulacja - kapsułkowanie,

Bardziej szczegółowo

TEMAT : KLASY POLIMORFIZM

TEMAT : KLASY POLIMORFIZM TEMAT : KLASY POLIMORFIZM 1. Wprowadzenie do polimorfizmu i funkcji wirtualnych w języku C++ Język C++ zakłada, że w pewnych przypadkach uzasadnione jest tworzenie klas, których reprezentanci w programie

Bardziej szczegółowo

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Instytut Matematyki i Informatyki PWSZ w Płocku 1 O mnie prowadzący wykład i laboratoria: Dariusz Wardowski pokój: 102

Bardziej szczegółowo

dr inż. Jarosław Forenc

dr inż. Jarosław Forenc Informatyka 2 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr III, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2011/2012 Pracownia nr 9 (20.01.2012) dr inż. Jarosław Forenc Rok

Bardziej szczegółowo

Wyjątki (exceptions)

Wyjątki (exceptions) Instrukcja laboratoryjna nr 6 Programowanie w języku C 2 (C++ poziom zaawansowany) Wyjątki (exceptions) dr inż. Jacek Wilk-Jakubowski mgr inż. Maciej Lasota dr inż. Tomasz Kaczmarek Wstęp Wyjątki (ang.

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 1 Podstawy Wprowadzenie do programowania w języku C Kraków 2010 Twój pierwszy program w C Program w języku C, jak i w wielu innych językach

Bardziej szczegółowo

Algorytmy zrandomizowane

Algorytmy zrandomizowane Algorytmy zrandomizowane http://zajecia.jakubw.pl/nai ALGORYTMY ZRANDOMIZOWANE Algorytmy, których działanie uzależnione jest od czynników losowych. Algorytmy typu Monte Carlo: dają (po pewnym czasie) wynik

Bardziej szczegółowo

Jak Windows zarządza pamięcią?

Jak Windows zarządza pamięcią? Jak Windows zarządza pamięcią? System Windows definiuje dwa typy pamięci, często mylone przez użytkowników. Pamięć fizyczna (pamięc RAM zainstalowana w komputerze) Pamięć widziana przez daną aplikację

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania Wstęp do programowania Podstawowe konstrukcje programistyczne Paweł Daniluk Wydział Fizyki Jesień 2013 P. Daniluk (Wydział Fizyki) WP w. II Jesień 2013 1 / 34 Przypomnienie Programowanie imperatywne Program

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006)

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Część 1. Teoria Wyjaśnij pojęcia, podaj przykład: klasa obiekt konstruktor destruktor kapsułkowanie (hermetyzacja) wskaźnik this

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania

Podstawy Programowania Podstawy Programowania dr Elżbieta Gawrońska gawronska@icis.pcz.pl Instytut Informatyki Teoretycznej i Stosowanej dr Elżbieta Gawrońska (ICIS) Podstawy Programowania 14 1 / 9 Plan wykładu 1 Sesja egzaminacyjna

Bardziej szczegółowo

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C Wstęp do wskaźników w języku ANSI C / Materiał dydaktyczny pomocniczy do przedmiotu Informatyka sem.iii kier. Elektrotechnika/ 1. Wprowadzenie W języku ANSI C dla każdego typu X (wbudowanego, pochodnego,

Bardziej szczegółowo

//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf("\n podaj wartosc liczby a\n"); scanf("%d",&a); pa=&a;

//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf(\n podaj wartosc liczby a\n); scanf(%d,&a); pa=&a; Ćwiczenie 4 4.1. Wskaźnik na zmienną Wskaźniki, tablice Deklaracja int *pa; oznacza, że pa jest wskaźnikiem na obiekt typu int. Zmienna pa zawiera adres pamięci, zarezerwowanej na zmienną typu int. Chcąc

Bardziej szczegółowo

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C Literatura: Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie Język Ansi C, Wydawnictwa Naukowo - Techniczne, 2007 http://cm.bell-labs.com/cm/cs/cbook/index.html Scott E. Gimpel, Clovis L. Tondo Język Ansi C. Ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Podstawowe algorytmy i ich implementacje w C. Wykład 9

Podstawowe algorytmy i ich implementacje w C. Wykład 9 Wstęp do programowania 1 Podstawowe algorytmy i ich implementacje w C Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 9 Element minimalny i maksymalny zbioru Element minimalny

Bardziej szczegółowo

Konstrukcje warunkowe Pętle

Konstrukcje warunkowe Pętle * Konstrukcje warunkowe Pętle *Instrukcja if sposób na sprawdzanie warunków *Konstrukcja: if(warunek) else { instrukcje gdy warunek spełniony} {instrukcje gdy warunek NIE spełniony} * 1. Wylicz całkowity

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część druga Instrukcje sterujące wykonaniem programu Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania w C++

Wstęp do programowania w C++ Wstęp do programowania w C++ Wydział Energetyki i Paliw Katedra Podstawowych Problemów Energetyki Literarura Symfonia C++ standard Jerzy Grębosz Thinking in C++ - Bruce Eckel Ćwiczenia praktyczne z C++

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Spis treści JĘZYK C - TABLICE DWUWYMIAROWE, OPERACJE NA TABLICACH. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu

Spis treści JĘZYK C - TABLICE DWUWYMIAROWE, OPERACJE NA TABLICACH. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 1 Kod przedmiotu: ES1C200 009 (studia stacjonarne)

Bardziej szczegółowo

WYKŁAD 10. Zmienne o złożonej budowie Statyczne i dynamiczne struktury danych: lista, kolejka, stos, drzewo. Programy: c5_1.c, c5_2, c5_3, c5_4, c5_5

WYKŁAD 10. Zmienne o złożonej budowie Statyczne i dynamiczne struktury danych: lista, kolejka, stos, drzewo. Programy: c5_1.c, c5_2, c5_3, c5_4, c5_5 WYKŁAD 10 Zmienne o złożonej budowie Statyczne i dynamiczne struktury danych: lista, kolejka, stos, drzewo Programy: c5_1.c, c5_2, c5_3, c5_4, c5_5 Tomasz Zieliński ZMIENNE O ZŁOŻONEJ BUDOWIE (1) Zmienne

Bardziej szczegółowo

PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6

PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6 PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6 TEMAT: Programowanie w języku C/C++: instrukcje iteracyjne for, while, do while Ogólna postać instrukcji for for (wyr1; wyr2; wyr3) Instrukcja for twory pętlę działającą

Bardziej szczegółowo