1 Wskaźniki. 1.1 Główne zastosowania wskaźników

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "1 Wskaźniki. 1.1 Główne zastosowania wskaźników"

Transkrypt

1 1 Wskaźniki Wskaźnik (ang. pointer) jest obiektem (zmienną) przechowującym adres pamięci. Definiowanie wskaźników: typ *nazwa wskaznika; np.: int *wsk na x;, double *xxx;, char *znak;. Aby można było pracować ze wskaźnikiem, trzeba najpierw go ustawić, tak aby pokazywał na coś sensownego, np.: int *wsk; //definicja wskaźnika do obiektów typu int int x = 4; //definicja zwykłego obiektu typu int wsk = &x; //ustawienie wskaźnika o nazwie wsk tak, //by pokazywał na obiekt x cout << *wsk; //wyświetlony zostaje obiekt, na który pokazuje wskaźnik wsk Oprócz tego, że wskaźnik zawiera adres miejsca w pamięci, gdzie znajduje się jakiś konkretny obiekt (na który został ustawiony wcześniej wskaźnik), to dodatkowo wskaźnik zawiera wiedzę jakiego typu jest ten obiekt, na który pokazuje. Dlatego wskaźnik służący do pokazywania na obiekty jednego typu nie nadaje się do pokazywania na obiekty innego typu. Wobec tego, podczas kompilacji takiego kawałka kody, pojawi się komunikat o błędzie: double *wsk; int x = 4; wsk = &x; //błąd!!! Próba wstawienia do wskaźnika do pokazywania //na obiekty double, adresu obiektu typu int Wiedza, jakiego typu jest obiekt, na który wskazuje (pokazuje) wskaźnik, jest niezbędna do tego aby móc poprawnie zinterpretować ten obiekt oraz (w przypadku, gdy mamy do czynienia z tablicą) ewentualnie poruszać się po sąsiednich obiektach. Zdarzają się jednak przypadki, choć bardzo rzadko, że wiedza ta nie jest nam potrzebna, a wręcz uniemożliwia nam działanie (np. gdy do jakiś starszych funkcji bibliotecznych trzeba wysłać adres jakiegoś obiektu w pamięci. Funkcję taką interesuje jedynie gdzie ten obiekt jest, a nie co w nim jest). W takich przypadkach możemy użyć wskaźnika, który pozbawiony jest wiedzy o typie, czyli wskaźnik bez typu, a mianowicie void. Taki wskaźnik co prawda może pokazywać na obiekty dowolnego typu (czyli zawierać adresy miejsc gdzie znajdują się obiekty dowolnego typu). Ale logiczne jest, że skoro taki wskaźnik jest pozbawiony wiedzy o tym na co pokazuje, nie może wyświetlać tego na co pokazuje i nie może ewentualnie poruszać sie po sąsiednich obiektach. 1.1 Główne zastosowania wskaźników ulepszenie pracy z tablicami funkcje mogące zmieniać wartości przesyłanych do nich argumentów dostęp do specjalnych komórek w pamięci rezerwacja obszarów w pamięci 1

2 1.1.1 Ulepszenie pracy z tablicami Przykład stosowania wskaźników do pokazywania na elementy tablic: int *wskaznik; //definicja wskaźnika int tablica[20]; //definicja tablicy 20-elementowej wskaznik = &tablica[4]; //ustawienie wskaźnika na element tablicy z indeksem 4 W instrukcji powyżej ustawiliśmy wskaźnik na element tablicy z indeksem 4 (piąty element licząc od zera, bo pamiętam, że elementy tablicy numerowane sa od zera!). W przypadku gdy chcemy ustawić wskaźnik na zerowy element tj. element początkowy tablicy, to przez analogię piszemy: wskaznik = &tablica[0]; //ustawienie wskaźnika na początkowy element tablicy Ale pamiętając, że: NAZWA TABLICY JEST RÓWNOCZEŚNIE ADRESEM ZEROWEGO JEJ ELE- MENTU. Stąd wynika prosty wniosek, że to samo co powyżej możemy uzyskać pisząc po prostu: wskaznik = tablica; //ustawienie wskaźnika na początkowy element tablicy Załóżmy teraz, ze po ustawieniu wskaźnika na element początkowy, chcemy go przesunąć o jedno miejsce w prawo, czyli na element o indeksie 1. Oczywiście można to napisać po prostu tak: wskaznik = &tablica[1]; //ustawienie wskaźnika na element tablicy o indeksie 1 ale skoro wiemy, że nazwa tablicy jest jednocześnie adresem jej zerowego (początkowego) elementu, to możemy to przesunięcie napisać następująco: wskaznik = tablica + 1; //ustawienie wskaźnika na element tablicy o indeksie 1 Pamiętając, że początkowo ustawiliśmy sobie wskażnik na zerowy element wskaznik = tablica;, to ostatnie wyrażenie jest w tym przypadku różnoznaczne z takim zapisem: wskaznik = wskaznik + 1; //ustawienie wskaźnika na element tablicy o indeksie 1 A to z kolei, jak już wiemy, jest zawsze równoznaczne, takiemu zapisowi: wskaznik++; Naturalnie, nie zawsze pojawia się potrzeba przesuwania wskaźnika o jedno miejsce w prawo. W sytuacji gdy chcemy przesuwać wskaźnikiem o n elementów w prawo wystarczy napisać: wskaznik += n; co jest równoznaczne z: wskaznik = wskaznik + n; Oczywiście, mozemy się poruszać w każdą stronę po elemenach tablicy, żeby przesuwać się w lewą str (czyli w stronę obniżania się wartości indeksów) znak + zastępujemy znakiem. Przy przesuwaniu się w taki sposób po elementach tablicy istnieje jednak pewna pułapka, możemy np. ustawić sobie wskaźnik na element tablicy, który tak naprawdę nie istnieje. W takiej sytuacji kompilator najczęściej nie pokaże nam błędu! Na przykład: int *wskaznik; //definicja wskaźnika int tablica[5]; //definicja tablicy pięcioelementowej wskaznik = &tablica[4]; //ustawienie wskaźnika na element tablicy z indeksem 4 wskaznik += 2; //przesunięcie wskaźnika o 2 pozycje w prawo, //czyli ustawienie go na element o indeksie 6 //a element taki nie istnieje!!!! 2

3 Kolejny przykład: wskaznik = tablica; //ustawienie wskaźnika na początkowy element tablicy wskaznik--; //przesuniecie wskaźnika o 1 element w lewo, //czyli na element o indeksie -1, a element taki nie istnieje!!!! Dodanie do wskaźnika jakieś liczby całkowitej powoduje, że pokazuje on tyleż elementów tablicy dalej. Niezależnie od tego, jakie są te elementy. Przykład zastosowania wskaźnika w pracy z tablicą: # include <iostream> # include <cmath> using namespace std; int main() int *wi; double *wd; int tabint[10] = 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9; double tabdoub[10]; wd = tabdoub; for(int i = 0 ; i < 10 ; i++) *(wd++) = i / 100.0; wi = tabint; wd = tabdoub; for(int i = 0 ; i < 10 ; i++) cout << i << "-> \t" << *wi << "\t\t" << *wd << endl; 3

4 wi++; wd++; wi = &tabint[3]; wd = tabdoub + 5; for(int i = 0 ; i < 4 ; i++) *(wi++) = -111; *(wd++) = ; cout << "tresc tablicy po wstawieniu nowych wartosci: \n"; wi = tabint; wd = tabdoub; for(int i = 0 ; i < 10 ; i++) cout << i << "-> \t" << *(wi++) << "\t\t" << *(wd++) << endl; system ("Pause"); return 0; 0-> >0 1-> > > > > > > > > > > > > > > > > >0.09 tresc tablicy po wstawieniu nowych wartosci: 0-> >0 1-> > > > > > > > > > > > > > > > > >0.09 Dozwolone operacje arytmetyczne na wskaźnikach to: 4

5 dodawanie i odejmowanie od nich liczb naturalnych - przesuwanie wskaźników odejmowanie dwóch wskaźników pokazujących na tę samą tablicę Odejmowanie od siebie dwóch wskaźników pokazujących na różne elementy tej samej tablicy, daje w rezultacie liczbę dzielących je elementów tablicy. Liczba ta może byc dodatnia lub ujemna. Wskaźniki można ze sobą porównywać, używając operatorów: ==! = < > <= >= Jeżeli dwa wskaźniki pokazuja na jakieś elementy tej samej tablicy, t wskaźnik, który jest mniejszy, pokazuje na obiekt o mniejszym indeksie Zastosowanie wskaźników w argumentach funkcji Przykład działania wskaźników w argumentach funkcji: # include <iostream> # include <cmath> using namespace std; float zwiekszacz (float *wsk); float funk_zwykla (float argument); //*************************************************************** int main () float m1, m2, n1, n2, *wskazn; cout << "podaj dwie liczby \n"; cin >> m1 >> m2; wskazn = &m1; n1 = zwiekszacz(&m1); n2 = funk_zwykla(m2); cout << "teraz pierwsza liczba wynosi: " << m1 << " a wartosc funkcji zwiekszacz wynosi: " << n1 << endl; cout << "po kolejnym wywolaniu funkcji jej wartosc wynosi: " << zwiekszacz(&m1) << endl; cout << "teraz druga liczba wynosi: " << m2 << " a wartosc funkcji zwyklej wynosi: " << n2 << endl; cout << "po kolejnym wywolaniu funkcji jej wartosc wynosi: " << funk_zwykla(m2) << endl; system ("pause"); return 0; float zwiekszacz (float *wsk) *wsk += 100; 5

6 return *wsk/100; float funk_zwykla (float argument) argument += 100; return argument/100; 6

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster Wykład nr 3 Temat: Wskaźniki i referencje. Cytaty: Mylić się jest rzeczą ludzką, ale żeby coś naprawdę spaprać potrzeba komputera. Edward Morgan Forster Gdyby murarze budowali domy tak, jak programiści

Bardziej szczegółowo

Część 4 życie programu

Część 4 życie programu 1. Struktura programu c++ Ogólna struktura programu w C++ składa się z kilku części: część 1 część 2 część 3 część 4 #include int main(int argc, char *argv[]) /* instrukcje funkcji main */ Część

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r.

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. M. Trzebiński C++ 1/14 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. IFJ PAN Przygotowanie środowiska pracy Niniejsza

Bardziej szczegółowo

Techniki Programowania wskaźniki

Techniki Programowania wskaźniki Techniki Programowania wskaźniki Łukasz Madej Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Wykłady opracowane we współpracy z Danutą Szeligą, Łukaszem Sztangretem Wskaźniki Dla typu T zapis T* oznacza

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Pętla while #include using namespace std; int main ()

Bardziej szczegółowo

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami:

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami: Wskaźniki są nieodłącznym elementem języka C. W języku C++ także są przydatne i korzystanie z nich ułatwia pracę, jednak w odróżnieniu do C wiele rzeczy da się osiągnąć bez ich użycia. Poprawne operowanie

Bardziej szczegółowo

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi:

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi: Program 20 Napisać następujące funkcje: funkcję pobierającą (z klawiatury) zawartość tablicy liczb całkowitych podanej jako parametr, o długości podanej jako parametr; funkcję wypisującą zawartość tablicy

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki Wskaźniki KURS C/C++ WYKŁAD 6 Każda zmienna ma unikalny adres wskazujący początkowy obszar pamięci zajmowany przez tą zmienną. Ilość pamięci zajmowanej przez zmienną zależy od typu zmiennej. Adres można

Bardziej szczegółowo

Techniki Programowania wskaźniki 2

Techniki Programowania wskaźniki 2 Techniki Programowania wskaźniki 2 Łukasz Madej Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Wykłady opracowane we współpracy z Danutą Szeligą, Łukaszem Sztangretem Jeżeli wskaźnik pokazuje na element

Bardziej szczegółowo

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C Wstęp do wskaźników w języku ANSI C / Materiał dydaktyczny pomocniczy do przedmiotu Informatyka sem.iii kier. Elektrotechnika/ 1. Wprowadzenie W języku ANSI C dla każdego typu X (wbudowanego, pochodnego,

Bardziej szczegółowo

Dariusz Brzeziński. Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki

Dariusz Brzeziński. Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki Dariusz Brzeziński Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki int getmax (int a, int b) { return (a > b? a : b); float getmax (float a, float b) { return (a > b? a : b); long getmax (long a, long b)

Bardziej szczegółowo

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE 1. Proste typy danych- ciąg dalszy 2. Typy złożone danych : TABLICE Wykład 3 ZMIENNE PROSTE: TYPY WBUDOWANE Typy zmiennoprzecinkowe: float double long double Różne rozmiary bajtowe. W konsekwencji różne

Bardziej szczegółowo

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Wstęp 1. Zaprezentuj mechanikę tworzenia programu napisanego w języku C++. 2. Co to jest kompilacja? 3. Co to jest konsolidacja? 4. Co to jest kod wykonywalny?

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 4

Programowanie komputerowe. Zajęcia 4 Programowanie komputerowe Zajęcia 4 Typ logiczny Wartości logiczne są reprezentowane przez typ bool. Typ bool posiada tylko dwie wartości: true i false. Zamiast wartości logicznych można używać wartości

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 1

Programowanie komputerowe. Zajęcia 1 Programowanie komputerowe Zajęcia 1 Code::Blocks - tworzenie projektu Create New Project Console Application -> C++ Wybierz nazwę projektu Stworzy się nowy projekt z wpisaną funkcją main Wpisz swój program

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16 M. Trzebiński C++ 1/16 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN 6lipca2015 Uruchomienie maszyny w CC1 M. Trzebiński C++ 2/16

Bardziej szczegółowo

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std;

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std; Program 14 Napisać: * funkcję słuŝącą do losowego wypełniania tablicy liczbami całkowitymi z podanego zakresu (*). Parametrami funkcji mają być tablica, jej długość oraz dwie liczby stanowiące krańce przedziału

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Algorytmika i programowanie. Wykład 2 inż. Barbara Fryc Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie

Algorytmika i programowanie. Wykład 2 inż. Barbara Fryc Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie Algorytmika i programowanie Wykład 2 inż. Barbara Fryc Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie Tablice Tablica jest zbiorem elementów tego samego typu. Każdy element jest identyfikowany (numer

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Tablice. int rozmiar; cout << Jaki ma być rozmiar tabeli? ; cin >> rozmiar; { int tablica[rozmiar]; /* TU JEST ŹLE */... }

Tablice. int rozmiar; cout << Jaki ma być rozmiar tabeli? ; cin >> rozmiar; { int tablica[rozmiar]; /* TU JEST ŹLE */... } Tablice grupa obiektów tego samego typu tablica tablica ciąg obiektów tego samego typu, zajmujący ciągły obszar w pamięci korzyść zamiast wielu definicji poszczególnych obiektów jedna wspólna; odniesienia

Bardziej szczegółowo

C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator

C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator Slajd 1 z 10 C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator Nysa 2004-2013. Autor: Wojciech Galiński. wersja dnia 15 maja 2013 r. Slajd 2 z 10 Pojęcia związane z debugowaniem DEBUGOWANIE (z ang. debugging odrobaczanie)

Bardziej szczegółowo

Zmienne i struktury dynamiczne

Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne dynamiczne są to zmienne, które tworzymy w trakcie działania programu za pomocą operatora new. Usuwa się je operatorem delete. Czas ich występowania w programie jest

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ Łódź, 3 października 2013 r. Szablon programu w C++ Najprostszy program w C++ ma postać: #include #include

Bardziej szczegółowo

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy :

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : class nazwa_klasy prywatne dane i funkcje public: publiczne dane i funkcje lista_obiektów;

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Informatyki

Wstęp do Informatyki Wstęp do Informatyki Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 11 Bożena Woźna-Szcześniak (AJD) Wstęp do Informatyki Wykład 11 1 / 52 Pętla for # i n c l u d e

Bardziej szczegółowo

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy:

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy: Kurs C++ częśd II Podstawowa obsługa konsoli + zmienne. Autor: Dawid Chróścielski. Wprowadzanie i wyprowadzanie danych z/do konsoli. Jak wyprowadzad dane dowiedzieliśmy się już wcześniej (metoda cout z

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład I - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Do zaliczenia przedmiotu niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory dr inż. Jacek Naruniec Przypomnienie z ostatnich wykładów Konstruktory/destruktory i kolejność ich wywołania w złożonej klasie. Referencja Obiekty

Bardziej szczegółowo

Przekazywanie argumentów wskaźniki

Przekazywanie argumentów wskaźniki Przekazywanie argumentów wskaźniki klasyczne wywołanie wyliczenie i zwrotne przekazanie tylko jednej wielkości moŝliwość uŝycia zmiennych globalnych niebezpieczeństwa z tym związane wyjście wywołanie funkcji

Bardziej szczegółowo

Wyjątki (exceptions)

Wyjątki (exceptions) Instrukcja laboratoryjna nr 6 Programowanie w języku C 2 (C++ poziom zaawansowany) Wyjątki (exceptions) dr inż. Jacek Wilk-Jakubowski mgr inż. Maciej Lasota dr inż. Tomasz Kaczmarek Wstęp Wyjątki (ang.

Bardziej szczegółowo

PDF stworzony przez wersję demonstracyjną pdffactory Pro Program 15

PDF stworzony przez wersję demonstracyjną pdffactory Pro  Program 15 Program 15 Program zawierający następujące funkcje: funkcję wczytującą elementy do tablicy liczb całkowitych podanej jako parametr (długość tablicy również ma być podana jako parametr); funkcję wypisującą

Bardziej szczegółowo

Podstawy Informatyki. Metalurgia, I rok. Wykład 6 Krótki kurs C++

Podstawy Informatyki. Metalurgia, I rok. Wykład 6 Krótki kurs C++ Podstawy Informatyki Metalurgia, I rok Wykład 6 Krótki kurs C++ Historia Lata 70-te XX w język C (do pisania systemów operacyjnych) "The C programming language" B. Kernighan, D. Ritchie pierwszy standard

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM Laboratorium 3 Instrukcje wyboru 1 INSTRUKCJE WYBORU Instrukcje sterujące to takie instrukcje, które sterują przebiegiem programu w zależności od spełnienia

Bardziej szczegółowo

tablica: dane_liczbowe

tablica: dane_liczbowe TABLICE W JĘZYKU C/C++ tablica: dane_liczbowe float dane_liczbowe[5]; dane_liczbowe[0]=12.5; dane_liczbowe[1]=-0.2; dane_liczbowe[2]= 8.0;... 12.5-0.2 8.0...... 0 1 2 3 4 indeksy/numery elementów Tablica

Bardziej szczegółowo

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład II - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Operacje dyskowe - zapis do pliku #include #include

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 11. Funkcje

Język C zajęcia nr 11. Funkcje Język C zajęcia nr 11 Funkcje W języku C idea podprogramów realizowana jest wyłącznie poprzez definiowanie i wywołanie funkcji. Każda funkcja musi być przed wywołaniem zadeklarowana. Deklaracja funkcji

Bardziej szczegółowo

Struktury Struktura polami struct struct struct struct

Struktury Struktura polami struct struct struct struct Struktury Struktura jest zbiorem zmiennych występujących pod wspólna nazwą. Zmienne wchodzące w skład struktury nazywane są polami lub elementami, a czasem członkami struktury. Struktury używamy, jeśli

Bardziej szczegółowo

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; }

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; } #include using namespace std; Prototypy funkcji Funkcja 1 void ela(int); double info (double); int main( ); return 0; Funkcja 2 void ela(int); Funkcja 3 double info(double); return 4*t; jeszcze

Bardziej szczegółowo

Programowanie w C++ - wybrane przykłady szablonów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ

Programowanie w C++ - wybrane przykłady szablonów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ programowanie w C++ dla OWK Programowanie w C++ - wybrane przykłady szablonów Opracowanie: dr hab. Mirosław R. Dudek, prof. UZ 1 Streszczenie W tym rozdziale podamy kilka najprostszych przykładów programów

Bardziej szczegółowo

XV. Wskaźniki Odczytywanie adresu pamięci istniejących zmiennych Wskaźniki pierwsze spojrzenie.

XV. Wskaźniki Odczytywanie adresu pamięci istniejących zmiennych Wskaźniki pierwsze spojrzenie. XV. Wskaźniki 15.1. Odczytywanie adresu pamięci istniejących zmiennych Język C++ w bardzo łatwy sposób umoŝliwia nam pobieranie adresu pamięci wybranych zmiennych. Wskaźnik zajmuje zazwyczaj 4 bajty bez

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

STL: Lekcja 1&2. Filozofia STL

STL: Lekcja 1&2. Filozofia STL STL: Lekcja 1&2 Tematy: Filozofia STL Po co nam STL? Podstawowa zawartość STL Co warto znać zanim zaczniemy pracę z STL?: wskaźniki Praca na tekstach: klasa String Vector: nowy wymiar standardowych tablic.

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 5 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Zadanie o kotach z poprzedniego wykładu # include < iostream > using namespace std ; int main (){ int rozmiar_ rodzinki,

Bardziej szczegółowo

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog);

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog); Program 19 Zadeklarować strukturę Student o polach: Imie, Nazwisko (ciągi znaków), Oceny (pięcioelementowa tablica wartości rzeczywistych reprezentujących oceny studenta) i Semestr_zaliczony (wartość logiczna

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania. Wykład 1

Podstawy Programowania. Wykład 1 Podstawy Programowania Wykład 1 Jak się uczyć programowania? Wykład i laboratorium Literatura Jerzy Grębosz Symfonia C++ Bjarne Stroustrup Język C++ Bruce Eckel Thinking in C++ Tony L. Hansen C++ zadania

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania 2

Wstęp do Programowania 2 Wstęp do Programowania 2 dr Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Akademia im. Jana Długosza Wykład 1 Literatura Literatura podstawowa: Prata Stephen. Szkoła programowania. Język C++. Wydanie V. Helion,

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziewiąta Tablice a zmienne wskaźnikowe Wersja skrócona, tylko C++ Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 22 XI 2011 Uwaga! Ponieważ już sobie powiedzieliśmy np. o wskaźnikach i referencjach, przez które nie chcemy przegrzebywać

Bardziej szczegółowo

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Klasy i modyfikatory dostępu Przesłanianie metod Polimorfizm Wskaźniki Metody wirtualne Metody abstrakcyjne i interfejsy Konstruktory i destruktory

Bardziej szczegółowo

Proste programy w C++ zadania

Proste programy w C++ zadania Proste programy w C++ zadania Zbiór zadao do samodzielnego rozwiązania stanowiący powtórzenie materiału. Podstawy C++ Budowa programu w C++ Dyrektywy preprocesora Usunięcie dublujących się nazw Częśd główna

Bardziej szczegółowo

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi EGZAMIN PIERWSZY (25 CZERWCA 2013) JĘZYK C++ poprawiam ocenę pozytywną z egzaminu 0 (zakreśl poniżej x) 1. Wśród poniższych wskaż poprawną formę definicji

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ Programowanie w języku C++ Część siódma Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów nie zastąpi

Bardziej szczegółowo

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach C++ i wzorce w klasach Andrzej Przybyszewski numer albumu: 89810 14 listopada 2009 Ogólnie Przeładowanie (przeciążanie) operatorów polega na nadaniu im nowych funkcji. Przeładowanie operatora dokonuje

Bardziej szczegółowo

Funkcje. Deklaracja funkcji. Definicja funkcji. Wykorzystanie funkcji w programie.

Funkcje. Deklaracja funkcji. Definicja funkcji. Wykorzystanie funkcji w programie. Funkcje Deklaracja funkcji typ funkcji identyfikator_funkcji(lista parametrów formalnych); Typ funkcji określa typ wartości zwracanej przez funkcję (typ zdefiniowany pierwotnie jak int, typ zdefiniowany

Bardziej szczegółowo

Język C++ zajęcia nr 2

Język C++ zajęcia nr 2 Język C++ zajęcia nr 2 Inicjalizacja Definiowanie obiektu może być połączone z nadaniem mu wartości początkowej za pomocą inicjalizatora, który umieszczany jest po deklaratorze obiektu. W języku C++ inicjalizator

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006)

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Część 1. Teoria Wyjaśnij pojęcia, podaj przykład: klasa obiekt konstruktor destruktor kapsułkowanie (hermetyzacja) wskaźnik this

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 6 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2017/2018 Losowanie liczb całkowitych Dostępne biblioteki Najprostsze losowanie liczb całkowitych można wykonać za pomocą funkcji

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 7 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Losowanie liczb całkowitych Dostępne biblioteki Najprostsze losowanie liczb całkowitych można wykonać za pomocą funkcji

Bardziej szczegółowo

2.4 Dziedziczenie. 2.4 Dziedziczenie Przykłady programowania w C - kurs podstawowy

2.4 Dziedziczenie. 2.4 Dziedziczenie Przykłady programowania w C - kurs podstawowy 2.4 Dziedziczenie Poprzednie dwa rozdziały które dotyczyły zagadnienia automatów komórkowych na przykładach programów w C++. Mogłyby one sugerować że niekoniecznie trzeba programować obiektowo aby napisać

Bardziej szczegółowo

Program 6. Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje:

Program 6. Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje: Program 6 Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje: Funkcja pobierz_osobe wczytuje dane osoby podanej jako argument. Funkcja wypisz_osobe

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania. Wykład 1

Wstęp do programowania. Wykład 1 Wstęp do programowania Wykład 1 1 / 49 Literatura Larry Ullman, Andreas Signer. Programowanie w języku C++. Walter Savitch, Kenrick Mock. Absolute C++. Jerzy Grębosz. Symfonia C++. Standard. Stephen Prata.

Bardziej szczegółowo

wykład II uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C - funkcje, tablice i wskaźniki wykład II dr Jarosław Mederski Spis

wykład II uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C - funkcje, tablice i wskaźniki wykład II dr Jarosław Mederski Spis i cz. 2 Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 i cz. 2 2 i cz. 2 3 Funkcje i cz. 2 typ nazwa ( lista-parametrów ) { deklaracje instrukcje } i cz. 2 typ nazwa ( lista-parametrów ) { deklaracje

Bardziej szczegółowo

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład Projektowanie klas c.d. ogólne wskazówki dotyczące projektowania klas: o wyodrębnienie klasy odpowiedź na potrzeby życia (obsługa rozwiązania konkretnego problemu) o zwykle nie uda się utworzyć idealnej

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 2 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Liczby Korzystanie z liczn C++ zna różne rodzaje liczb (różne typy liczbowe) i potrafi wykonywać na nich różne operacje

Bardziej szczegółowo

Praktycznie całe zamieszanie dotyczące konwencji wywoływania funkcji kręci się w okół wskaźnika stosu.

Praktycznie całe zamieszanie dotyczące konwencji wywoływania funkcji kręci się w okół wskaźnika stosu. Krótki artykuł opisujący trzy podstawowe konwencje wywoływania funkcji C++ (a jest ich więcej). Konwencje wywoływania funkcji nie są tematem, na który można się szeroko rozpisać, jednak należy znać i odróżniać

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska Wskaźniki w C Anna Gogolińska Zmienne Zmienną w C można traktować jako obszar w pamięci etykietowany nazwą zmiennej i zawierający jej wartość. Przykład: kod graficznie int a; a a = 3; a 3 Wskaźniki Wskaźnik

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie w dziedziczenie. Klasa D dziedziczy klasę B: Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class).

Wprowadzenie w dziedziczenie. Klasa D dziedziczy klasę B: Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class). Wprowadzenie w dziedziczenie Klasa D dziedziczy klasę B: B klasa bazowa D klasa pochodna Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class). Najpierw jest tworzona klasa bazowa,

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie.

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Część XXII C++ w Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Ćwiczenie 1 1. Utwórz nowy projekt w Dev C++ i zapisz go na

Bardziej szczegółowo

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.:

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.: Program przedmiotu Programowanie Obiektowe (język C++) Wykład 1. Definiowanie prostych klas. Przykłady. Przypomnienie: typy referencyjne, domyślne wartości argumentów, przeciąŝanie funkcji. Konstruktory,

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty.

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty. Funkcje. Deklaracja funkcji: KURS C/C++ WYKŁAD 8 #include //deklaracje funkcji: printf(...), scanf(...) #include //double sqrt (double ) #include //void clrscr (void) void main

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania obiektowego. WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this

Wstęp do programowania obiektowego. WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this Wstęp do programowania obiektowego WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this 1 Nazwa typu Rozmiar Zakres Uwagi bool 1 bit wartości true albo false stdbool.h TYPY ZNAKOWE

Bardziej szczegółowo

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Instytut Matematyki i Informatyki PWSZ w Płocku 1 O mnie prowadzący wykład i laboratoria: Dariusz Wardowski pokój: 102

Bardziej szczegółowo

Wstęp. Opis programu :

Wstęp. Opis programu : Wstęp Program komputerowy to ciąg zrozumiałych dla komputera poleceń, każdy program jest napisany w jakimś języku programowania (np. C#, C++, Batch :), Java, Basic, PHP i wiele, wiele innych ). Każdy z

Bardziej szczegółowo

VII. Ciągi znaków łańcuchy

VII. Ciągi znaków łańcuchy VII. Ciągi znaków łańcuchy 7.1. Wczytywanie tekstu Do tej pory poznaliśmy metodę wczytywania i wyświetlania liczb. Tak samo jak liczby moŝemy wczytać jeden znak, jednak co zrobić jeśli chcielibyśmy wczytać

Bardziej szczegółowo

Kurs programowania. Wykład 1. Wojciech Macyna. 3 marca 2016

Kurs programowania. Wykład 1. Wojciech Macyna. 3 marca 2016 Wykład 1 3 marca 2016 Słowa kluczowe języka Java abstract, break, case, catch, class, const, continue, default, do, else, enum, extends, final, finally, for, goto, if, implements, import, instanceof, interface,

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

referencje Wykład 2. Programowanie (język C++) Referencje (1) int Num = 50; zdefiniowano zmienną Num (typu int) nadając jej wartość początkową 50.

referencje Wykład 2. Programowanie (język C++) Referencje (1) int Num = 50; zdefiniowano zmienną Num (typu int) nadając jej wartość początkową 50. Programowanie (język C++) referencje Wykład 2. Referencje (1) Referencja (odnośnik) jest zmienną identyfikującą inną zmienną. Wykonanie operacji na referencji ma taki sam skutek, jak wykonanie tejŝe operacji

Bardziej szczegółowo

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Historia C++ został zaprojektowany w 1979 przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Obiektowego

Podstawy Programowania Obiektowego Podstawy Programowania Obiektowego Wprowadzenie do programowania obiektowego. Pojęcie struktury i klasy. Spotkanie 03 Dr inż. Dariusz JĘDRZEJCZYK Tematyka wykładu Idea programowania obiektowego Definicja

Bardziej szczegółowo

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C Literatura: Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie Język Ansi C, Wydawnictwa Naukowo - Techniczne, 2007 http://cm.bell-labs.com/cm/cs/cbook/index.html Scott E. Gimpel, Clovis L. Tondo Język Ansi C. Ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA. D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI

Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA. D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA Grazyna.Krupinska@fis.agh.edu.pl D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI Wyrażenia 2 Wyrażenia w języku C są bardziej elastyczne niż wyrażenia w jakimkolwiek innym języku

Bardziej szczegółowo

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej  Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej www.imio.polsl.pl fb.com/imiopolsl @imiopolsl Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Języki programowania z programowaniem obiektowym Laboratorium

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania i programowanie obiektowe

Wprowadzenie do programowania i programowanie obiektowe Wprowadzenie do programowania i programowanie obiektowe Wirtotechnologia Zajęcia nr 10 autor: Grzegorz Smyk Wydział Odlewnictwa Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej Akademia Górniczo Hutnicza

Bardziej szczegółowo

Paradygmaty programowania

Paradygmaty programowania Paradygmaty programowania Programowanie generyczne w C++ Dr inż. Andrzej Grosser Cz estochowa, 2016 2 Spis treści 1. Zadanie 3 5 1.1. Wprowadzenie.................................. 5 1.2. Obiekty funkcyjne................................

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania 2

Wstęp do Programowania 2 Wstęp do Programowania 2 dr Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Akademia im. Jana Długosza Wykład 5 W programowaniu obiektowym programista koncentruje się na obiektach. Zadaje sobie pytania typu:

Bardziej szczegółowo

r. Tablice podstawowe operacje na tablicach

r. Tablice podstawowe operacje na tablicach 27.03.2014r. Tablice podstawowe operacje na tablicach Tablica - definicja Tablica (ang. array) lub wektor (ang. vector) jest złożoną strukturą danych (ang. compound data structure) zbudowaną z ciągu elementów

Bardziej szczegółowo

Język C++ wykład VIII

Język C++ wykład VIII Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Obiektowość języka C++ ˆ Klasa (rozszerzenie struktury), obiekt instancją klasy, konstruktory i destruktory ˆ Enkapsulacja - kapsułkowanie,

Bardziej szczegółowo

Alokacja pamięci dla tablicy dwuwymiarowej

Alokacja pamięci dla tablicy dwuwymiarowej Alokacja pamięci dla tablicy dwuwymiarowej struktura tablicy float a[3][4]; /* rezerwacja 3*4 elementów typu float */ a - adres początku dwuwymiarowej tablicy a[0] - adres początku pierwszej tablicy składowej

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji

Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji dla większości języków (w tym C) zasada w programie może być tylko jedna funkcja o danej nazwie kompilator C++ - dopuszcza więcej niż jedną funkcję o tej samej

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12

Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12 Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12 dr Lidia Stępień Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie L. Stępień (AJD) 1 / 22 Zakresowe pętle for double tab[5] {1.12,2.23,3.33,4.12,5.22 for(double x: tab)

Bardziej szczegółowo

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9 Wykład 9 Przykłady programów z wykorzystaniem klas - przykład funkcji operatorowych - obiektowa implementacja listy jednokierunkowej kopiowanie obiektów - klasa "latający napis" Pozycjonowanie w plikach

Bardziej szczegółowo

Instrukcja do ćwiczeń nr 4 typy i rodzaje zmiennych w języku C dla AVR, oraz ich deklarowanie, oraz podstawowe operatory

Instrukcja do ćwiczeń nr 4 typy i rodzaje zmiennych w języku C dla AVR, oraz ich deklarowanie, oraz podstawowe operatory Instrukcja do ćwiczeń nr 4 typy i rodzaje zmiennych w języku C dla AVR, oraz ich deklarowanie, oraz podstawowe operatory Poniżej pozwoliłem sobie za cytować za wikipedią definicję zmiennej w informatyce.

Bardziej szczegółowo