Ćwiczenie nr 4: Kodowanie arytmetyczne, range coder

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Ćwiczenie nr 4: Kodowanie arytmetyczne, range coder"

Transkrypt

1 Algorytmy Kompresji Danych Laboratorium Ćwiczenie nr 4: Kodowanie arytmetyczne, range coder 1. Zapoznać się z opisem implementacji kodera entropijnego range coder i modelem danych opracowanym dla tego kodera (patrz załącznik 1) oraz z przykładami ich użycia. 2. Implementację algorytmu LZSS (koder i dekoder), opracowaną na poprzednim ćwiczeniu, rozbudować o opcję arytmetycznego kodowania wyjścia z kodera słownikowego (i dekodowania wejścia dla dekodera). Dane wyprowadzane przez algorytm LZSS (tzn. flagę /litera czy ciąg/, literę /gdy nie znaleziono ciągu/, lub offset znalezionego ciągu oraz jego długość) należy kodować nie kodem binarnym stałej długości, a za pomocą range codera. Modelowanie wyjścia algorytmu LZSS można zrealizować w oparciu o kilka adaptacyjnych modeli danych: dla flag model bezpamięciowy lub model kontekstowy (w takim przypadku kontekstem winna być poprzednia flaga), dla liter (gdy nie znaleziono ciągu) model bezpamięciowy, dla offsetów znalezionych ciągów model bezpamięciowy, szczegóły patrz niżej, dla długości znalezionych ciągów model kontekstowy, kontekstem może być log 2 (offset znalezionego ciągu), (funkcja log 2 (int) patrz załącznik 2). Zatem w programie należy użyć czterech modeli oraz jednego kodera. W zależności od tego, co w danym momencie kodujemy, używać będziemy odpowiedniego modelu. Jeżeli np. kodujemy literę, to modelem dla liter wyznaczamy jej prawdopodobieństwo (i wymagane przez koder łączne prawdopodobieństwo wszystkich mniejszych liter) i kodujemy ją koderem arytmetycznym (jedynym, tzn. tym samym, którym w poprzednim kroku kodowaliśmy flagę na podstawie danych otrzymanych z modelu dla flag). Offset znalezionego ciągu, tj. liczba z zakresu [1.. MAX_OFFSET], to alfabet o dużej liczbie symboli (typowo MAX_OFFSET=32768); między innymi ze względu na problem ZFP (patrz instrukcja do ćwiczenia nr. 2) adaptacyjne modelowanie takiego alfabetu mogłoby nie być efektywne. Można jednak podzielić zakres na dwa podzakresy: małych i często występujących offsetów [1.. X] oraz dużych, występujących rzadziej [X MAX_OFFSET]. X jest parametrem, którego wartość należy dobrać. Następnie modelowaniu i kodowaniu podlega alfabet X + 1 symboli, z których pierwsze X traktowane będą jako wartości małych offsetów, a ostania (X + 1) to znacznik dużego offsetu. gdy offset jest w zakresie [1.. X] to kodujemy wartość offsetu i tą wartością aktualizujemy model, gdy offset jest w zakresie [X MAX_OFFSET] to kodujemy symbol X + 1, jako znacznik dużego offsetu, następnie musimy dodatkowo wyprowadzić, binarnie na log 2 (MAX_OFFSET X) bitach, liczbę: offset X 1; model aktualizujemy symbolem X + 1. Np.: W naszym wariancie LZSS MAX_OFFSET= Przyjmujemy, że małe offsety to te, nie większe od 250 (X=250), więc model danych dla offsetów będzie zawierał 251 symboli. Symbol 251 będzie znacznikiem dużego offsetu a pozostałe symbole będą wartościami małych offsetów. Kodujemy offsety wyznaczone algorytmem LZSS:

2 gdy LZSS wygeneruje mały offset, czyli offset jest w zakresie [ ], np. 20, to kodujemy koderem arytmetycznym wprost wartość offsetu (liczbę 20) i tą wartością aktualizujemy model, gdy offset jest duży, czyli jest w przedziale [ ] i np. wynosi 2000, to kodujemy, jako znacznik dużego offsetu symbol 251, a następnie wyprowadzamy liczbę 1749= binarnie, na 15 bitach; model aktualizujemy symbolem 251. Uwagi: Do strumienia wyjściowego kodera arytmetycznego nie można wprost wyprowadzać żadnych danych z pominięciem tego kodera. Zatem aby wyprowadzić n-bitową liczbę do strumienia, należy ją zakodować koderem arytmetycznym jako liczbę z przedziału [0.. 2 n 1] o równomiernym rozkładzie prawdopodobieństwa (liczby 8- i 16-bitowe patrz załącznik 1: makra encode_byte i encode_short, liczby n-bitowe załącznik 2). Zakres wartości offsetu można podzielić na kilka (K) przedziałów, z których pierwszy jest [1.. X] i używać alfabetu X + K 1 symboli. X początkowych symboli używamy do kodowania offsetów z pierwszego przedziału, pozostałych symboli jako znaczników pozostałych przedziałów. Dla pozostałych przedziałów konieczne jest zakodowanie, oprócz znacznika przedziału, pozycji offsetu wewnątrz przedziału zakodowanie binarnie na takiej liczbie bitów, jaka wynika z długości przedziału. Pewne wartości nie wystąpią na wyjściu algorytmu LZSS; minimalna długość znalezionego ciągu jest liczbą większą od 1 i jest zależna od parametrów algorytmu (typowo wynosi 3 lub więcej), co można uwzględnić optymalizując koder. 3. Dla jednego z plików z korpusu Calgary (sugerowane użycie pliku wybranego podczas poprzednich zajęć) dobrać parametry: liczbę małych offsetów (X) oraz szybkość adaptacji modeli danych (parametr rescale z funkcji initqsmodel). Zmierzyć współczynnik i czas kompresji; porównać uzyskany współczynnik z wynikiem kodera LZSS bez kodowania arytmetycznego. Dla pozostałych plików z Calgary również zmierzyć współczynniki i porównać je z współczynnikami uzyskanymi dla LZSS bez kodera arytmetycznego na poprzednim laboratorium. Uzyskane wyniki oraz wnioski zawrzeć w krótkim sprawozdaniu.

3 Załącznik 1: Opis implementacji range coder Implementacja range codera autorstwa Michaela Schindlera (do ściągnięcia ze strony przedmiotu, lub z ) zawiera między innymi: koder entropijny (range coder): rangecod.h rangecod.c bezpamięciowy model danych: qsmodel.h qsmodel.c przykłady użycia kodera i modeli statyczny (de)kompresor: simple_c.c simple_d.c adaptacyjny (de)kompresor (model bezpamięciowy): comp.c decomp.c adaptacyjny (de)kompresor z modelem I* rzędu: comp1.c decomp1.c Niniejszy załącznik zawiera krótki opis podstawowych elementów kodera i modelu, bardziej szczegółowa dokumentacja zawarta jest w plikach.h odpowiednich modułów i programach przykładowych. Sposób użycia kodera i dekodera czytelnie ilustruje przykład simple_c.c simple_d.c, użycie modelu we współpracy z koderem/dekoderem przykład comp.c decomp.c. Koder entropijny range coder (pliki rangecod.h rangecod.c) struct rangecoder rc; Moduł kodera wymaga zadeklarowania zmiennej stanu i przekazywania jej jako parametru do wszystkich funkcji modułu. void start_encoding(rangecoder *rc, char c, int initlength); inicjalizacja kodera. c jest pierwszym bajtem (nagłówkiem) skompresowanych danych (ze względów implementacyjnych konieczne jest wyprowadzenie jednego bajta, o dowolnej wartości, przed rozpoczęciem wyprowadzania skompresowanych danych). initlength to liczba już wyprowadzonych bajtów, (0 gdy nie reinicjalizujemy kodera). void encode_freq(rangecoder *rc, freq sy_f, freq lt_f, freq tot_f); zakoduj symbol s, sy_f to liczba wystąpień symbolu s, lt_f to łączna liczba wystąpień symboli mniejszych od s, tot_f to łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu. Uwaga: domyślnym strumieniem do wyprowadzania skompresowanych danych jest stdout (a wejściem dla dekompresji stdin), aby kompresować do pliku należy albo przekierować stdin/stdout (za pomocą funkcji freopen() i setmode(), tak jak to pokazano w przykładzie simple_c.c), albo przedefiniować makra zdefiniowane w rangecod.c, za pomocą których odbywa się całe i/o range codera: #define outbyte(cod,x) putchar(x) #define inbyte(cod) getchar() void encode_shift(rangecoder *rc, freq sy_f, freq lt_f, freq shift); szybsza wersja funkcji encode_freq, do zastosowania, gdy łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu jest potęgą dwójki i wynosi 2 shift. #define encode_byte(rc,b)... #define encode_short(rc,s)... zapis bajta b lub liczby shortint s do strumienia skompresowanych danych (na odpowiednio około 8 i około 16 bitach).

4 Uwaga: do strumienia, do którego zapisuje range coder nie należy nic wyprowadzać z pominięciem kodera, i stąd te makra. uint4 done_encoding(rangecoder *rc ); zakończenie pracy kodera, wyprowadzenie wszystkich jeszcze nie zapisanych danych. Funkcja zwraca liczbę bajtów wyprowadzonych od inicjalizacji kodera. int start_decoding(rangecoder *rc ); inicjalizacja dekodowania, zwraca EOF w razie błędu, lub nagłówek zakodowanych danych (parametr c ze start_encoding). freq decode_culfreq(rangecoder *rc, freq tot_f ); zwróć łączną liczbę wystąpień symboli mniejszych od tego, który właśnie dekodujemy (dokładniej wartość jej równą lub nieistotnie mniejszą). tot_f to łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu. Dekodowanie symbolu odbywa się w dwóch krokach: na podstawie zwróconej liczby i modelu wyznaczamy, jakiemu symbolowi odpowiada ta liczba, po czym należy uaktualnić stan dekodera wywołując poniższą funkcję. void decode_update(rangecoder *rc, freq sy_f, freq lt_f, freq tot_f); aktualizacja dekodera po zdekodowaniu symbolu, parametry jak w funkcji encode_freq. freq decode_culshift( rangecoder *ac, freq shift ); #define decode_update_shift(rc,f1,f2,shift)... szybsze wersje funkcji decode_culfreq() i decode_update() do zastosowania, gdy łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu jest potęgą dwójki i wynosi 2 shift. unsigned char decode_byte(rangecoder *rc); unsigned short decode_short(rangecoder *rc); odczytanie ze srtumienia skompresowanych danych odpowiednio bajta lub liczby shortint, po odczytaniu nie wywołujemy decode_update. void done_decoding( rangecoder *rc ); zakończenie pracy dekodera. Proste przykłady użycia powyższych funkcji można znaleźć w programach simple_c.c i simple_d.c. Model danych dla range codera (pliki qsmodel.h qsmodel.c) struct qsmodel m; model bezpamięciowy (zawiera m. in. tablice liczników wystąpień symboli), jest argumentem funkcji operujących na modelu, aby zbudować model wyższego rzędu należy utworzy kolekcję modeli bezpamięciowych (patrz comp1.c decomp1.c). void initqsmodel(qsmodel *m, int n, int lg_totf, int rescale, int *init, int compress); inicjalizacja modelu m, n to liczba symboli alfabetu,

5 lg_totf łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu zwracana przez model na użytek kodera arytmetycznego będzie zawsze wynosiła 2 lg_totf (tzn. inne liczniki będą skalowane tak, aby zachować zadaną łączną liczbę wystąpień), wartość lg_totf powinna by mniejsza od 16, np. wynosić 12, rescale określa co ile uaktualnień modelu przeprowadzać okresowe dzielenie wszystkich liczników przez 2 (faktycznie jest to wartość docelowa, na początku kompresji dzielenie liczników wykonywane jest częściej), wartość rescale powinna być mniejsza od 2 lg_totf+1. Od wartości rescale zależy szybkość adaptacji modelu, init to tablica początkowych wartości liczników symboli lub NULL (wtedy inicjalizacja w sposób domyślny, wszystkie symbole na początku mają takie same wartości liczników), compress wartośc 1 gdy model używamy w kompresji, 0 dla dekompresji. void resetqsmodel(qsmodel *m, int *init); reinicjalizacja modelu. void deleteqsmodel(qsmodel *m ); zwolnienie pamięci przydzielonej dla modelu w initqsmodel(). void qsgetfreq(qsmodel *m, int sym, int *sy_f, int *lt_f ); dla symbolu sym wyznacz liczbę wystąpień tego symbolu (sy_f) oraz łączną liczbę wystąpień symboli mniejszych od sym (lt_f). Uwaga: łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu to 2 lg_totf, gdzie lg_totf jest zadane podczas inicjalizacji modelu. int qsgetsym( qsmodel *m, int lt_f); wyznacz symbol znając łączną liczbę wystąpień symboli mniejszych od niego (lt_f). void qsupdate(qsmodel *m, int sym); aktualizacja modelu, zarejestrowanie kolejnego wystąpienia symbolu sym. Uwaga: model jest skonstruowany w taki sposób, że wyznaczona przez niego łączna liczba wystąpień wszystkich symboli alfabetu jest potęgą dwójki już od momentu inicjalizacji modelu, dzięki czemu możemy korzystać z szybszych wersji funkcji kodowania/dekodowania range codera. Jednak, aby powyższy warunek spełnić i dodatkowo, aby model działał szybko, operacja qsupdate() nie zawsze prowadzi do natychmiastowej aktualizacji struktur, na podstawie których wyznaczane są liczby wystąpień symboli. Zamiast tego, nowe wystąpienia są zliczane w dodatkowej tablicy, z której co jakiś czas są hurtem wprowadzane do właściwej tablicy liczników. Zatem faktycznie aktualizacja modelu nastąpi dla każdego symbolu z którym wywołana jest funkcja qsupdate(), jednak dla niektórych symboli z pewnym opóźnieniem. Przykłady użycia powyższych funkcji i wykorzystania ich do modelowania dla kompresji z użyciem range codera można znaleźć w programach comp.c decomp.c (model bezpamięciowy) oraz comp1.c decomp1.c (model kontekstowy I rzędu). * Istnieją różne definicje rzędu modelu; tutaj przyjmujemy, że rząd modelu równy jest liczbie symboli poprzedzających dany (długości kontekstu tego symbolu) branych pod uwagę przy wyznaczaniu prawdopodobieństwa dla tego symbolu. Zatem budując model rzędu k zakładamy, że ciąg symboli generowanych przez źródło jest dyskretnym łańcuchem Markowa rzędu k.

6 Załącznik 2: Przydatne funkcje Funkcja sufit(log 2 (val)) int ceil_log_2(int val) /* ceil(log_2(val)) */ { int result; assert(val>0); } if (val==1) return 0; result=1; val-=1; while (val>>=1) result++; return result; Zapis/odczyt liczb n-bitowych range coderem Zapis n-bitowej liczby b do strumienia skompresowanych danych, 0 < n 16. void encode_n_bits(rangecoder *rc, int b, int n) { assert(n>0 && n<=16); assert(b>=0 && b<(1<<n)); } encode_shift(rc,(freq)1,(freq)b,(freq)n); Odczyt liczby n-bitowej ze strumienia skompresowanych danych, 0 < n 16. unsigned short decode_n_bits(rangecoder *rc, int n) { unsigned short tmp; assert(n>0 && n<=16); } tmp = decode_culshift(rc,n); decode_update_shift(rc,1,tmp,n); return tmp;

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VI Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Operacje na plikach Operacje na plikach Aby móc korzystać z pliku należy go otworzyć w odpowiednim

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C Pliki Informacje ogólne Plik jest pewnym zbiorem danych, zapisanym w systemie plików na nośniku danych (np. dysku twardym, pendrive, płycie DVD itp.). Może posiadać określone atrybuty, a odwołanie do niego

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

KODY SYMBOLI. Kod Shannona-Fano. Algorytm S-F. Przykład S-F

KODY SYMBOLI. Kod Shannona-Fano. Algorytm S-F. Przykład S-F KODY SYMBOLI Kod Shannona-Fano KODOWANIE DANYCH, A.Przelaskowski Metoda S-F Kod Huffmana Adaptacyjne drzewo Huffmana Problemy implementacji Kod Golomba Podsumowanie Kod drzewa binarnego Na wejściu rozkład:

Bardziej szczegółowo

Wydział Elektryczny. Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej. Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej.

Wydział Elektryczny. Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej. Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej. Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej Ćwiczenie nr 5 Temat: Przetwarzanie A/C. Implementacja

Bardziej szczegółowo

Język ludzki kod maszynowy

Język ludzki kod maszynowy Język ludzki kod maszynowy poziom wysoki Język ludzki (mowa) Język programowania wysokiego poziomu Jeśli liczba punktów jest większa niż 50, test zostaje zaliczony; w przeciwnym razie testu nie zalicza

Bardziej szczegółowo

AKD Metody słownikowe

AKD Metody słownikowe AKD Metody słownikowe Algorytmy kompresji danych Sebastian Deorowicz 2009 03 19 Sebastian Deorowicz () AKD Metody słownikowe 2009 03 19 1 / 38 Plan wykładu 1 Istota metod słownikowych 2 Algorytm Ziva Lempela

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

#include void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Implementowane typy danych bit 1 bit char lub char signed 8 bitów char unsigned 8 bitów int lub signed int 16 bitów unsigned int 16 bitów long lub

Bardziej szczegółowo

E S - uniwersum struktury stosu

E S - uniwersum struktury stosu Temat: Struktura stosu i kolejki Struktura danych to system relacyjny r I r i i I U,, gdzie U to uniwersum systemu, a i i - zbiór relacji (operacji na strukturze danych). Uniwersum systemu to zbiór typów

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część trzynasta Tablice struktur, pliki struktur Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści

Bardziej szczegółowo

#include int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Wstęp Statyczne kody Huffmana Dynamiczne kody Huffmana Praktyka. Kodowanie Huffmana. Dawid Duda. 4 marca 2004

Wstęp Statyczne kody Huffmana Dynamiczne kody Huffmana Praktyka. Kodowanie Huffmana. Dawid Duda. 4 marca 2004 4 marca 2004 Podstawowe oznaczenia i definicje Wymagania wobec kodu Podstawowa idea Podsumowanie Podstawowe oznaczenia i definicje Podstawowe oznaczenia i definicje: alfabet wejściowy: A = {a 1, a 2,...,

Bardziej szczegółowo

Algorytmy kompresji. Kodowanie Huffmana, kodowanie arytmetyczne

Algorytmy kompresji. Kodowanie Huffmana, kodowanie arytmetyczne Algorytmy kompresji Kodowanie Huffmana, kodowanie arytmetyczne Kodowanie arytmetyczne Peter Elias 1923-2001 Kodowanie arytmetyczne to metoda kodowania źródłowego dyskretnych źródeł sygnałów, stosowana

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Java jest językiem w pełni zorientowanym obiektowo. Wszystkie elementy opisujące dane, za wyjątkiem zmiennych prostych są obiektami. Sam program też jest obiektem pewnej

Bardziej szczegółowo

Poniższe funkcje opisane są w 2 i 3 części pomocy systemowej.

Poniższe funkcje opisane są w 2 i 3 części pomocy systemowej. Procesy Proces (zwany też zadaniem) jest jednostką aktywną, kontrolowaną przez system operacyjny i związaną z wykonywanym programem. Proces ma przydzielone zasoby typu pamięć (segment kodu, segment danych,

Bardziej szczegółowo

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład II - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Operacje dyskowe - zapis do pliku #include #include

Bardziej szczegółowo

Program 14. #include #include using namespace std;

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std; Program 14 Napisać: * funkcję słuŝącą do losowego wypełniania tablicy liczbami całkowitymi z podanego zakresu (*). Parametrami funkcji mają być tablica, jej długość oraz dwie liczby stanowiące krańce przedziału

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i język C++

Algorytmy i język C++ Wykład 6 Wskaźniki Wskaźnik nie przechowuje wartości zmiennej ale, podobnie jak tablica, wskazuje miejsce w pamięci, w którym znajduje się zmienna danego typu. W poniższym przykładzie symbol * pomiędzy

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Rekurencja (rekursja)

Rekurencja (rekursja) Rekurencja (rekursja) Rekurencja wywołanie funkcji przez nią samą wewnątrz ciała funkcji. Rekurencja może być pośrednia funkcja jest wywoływana przez inną funkcję, wywołaną (pośrednio lub bezpośrednio)

Bardziej szczegółowo

Szablony funkcji i szablony klas

Szablony funkcji i szablony klas Bogdan Kreczmer bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Zakład Podstaw Cybernetyki i Robotyki Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechnika Wrocławska Kurs: Copyright c 2011 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument

Bardziej szczegółowo

Kurs Podstawowy S7. Spis treści. Dzień 1

Kurs Podstawowy S7. Spis treści. Dzień 1 Spis treści Dzień 1 I System SIMATIC S7 - wprowadzenie (wersja 1401) I-3 Rodzina sterowników programowalnych SIMATIC S7 firmy SIEMENS I-4 Dostępne moduły i ich funkcje I-5 Jednostki centralne I-6 Podstawowe

Bardziej szczegółowo

Lista tematów na kolokwium z wykładu z Techniki Cyfrowej w roku ak. 2013/2014

Lista tematów na kolokwium z wykładu z Techniki Cyfrowej w roku ak. 2013/2014 Lista tematów na kolokwium z wykładu z Techniki Cyfrowej w roku ak. 2013/2014 Temat 1. Algebra Boole a i bramki 1). Podać przykład dowolnego prawa lub tożsamości, które jest spełnione w algebrze Boole

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i. Wykład 5: Drzewa. Dr inż. Paweł Kasprowski

Algorytmy i. Wykład 5: Drzewa. Dr inż. Paweł Kasprowski Algorytmy i struktury danych Wykład 5: Drzewa Dr inż. Paweł Kasprowski pawel@kasprowski.pl Drzewa Struktury przechowywania danych podobne do list ale z innymi zasadami wskazywania następników Szczególny

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

Inż. Kamil Kujawski Inż. Krzysztof Krefta. Wykład w ramach zajęć Akademia ETI

Inż. Kamil Kujawski Inż. Krzysztof Krefta. Wykład w ramach zajęć Akademia ETI Inż. Kamil Kujawski Inż. Krzysztof Krefta Wykład w ramach zajęć Akademia ETI Metody programowania Assembler Język C BASCOM Assembler kod maszynowy Zalety: Najbardziej efektywny Intencje programisty są

Bardziej szczegółowo

Algorytm. a programowanie -

Algorytm. a programowanie - Algorytm a programowanie - Program komputerowy: Program komputerowy można rozumieć jako: kod źródłowy - program komputerowy zapisany w pewnym języku programowania, zestaw poszczególnych instrukcji, plik

Bardziej szczegółowo

Podstawy informatyki. Informatyka stosowana - studia niestacjonarne. Grzegorz Smyk. Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej

Podstawy informatyki. Informatyka stosowana - studia niestacjonarne. Grzegorz Smyk. Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej Podstawy informatyki Informatyka stosowana - studia niestacjonarne Grzegorz Smyk Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej Akademia Górniczo Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, rok

Bardziej szczegółowo

Techniki multimedialne

Techniki multimedialne Techniki multimedialne Digitalizacja podstawą rozwoju systemów multimedialnych. Digitalizacja czyli obróbka cyfrowa oznacza przetwarzanie wszystkich typów informacji - słów, dźwięków, ilustracji, wideo

Bardziej szczegółowo

Algorytmy kodowania entropijnego

Algorytmy kodowania entropijnego Algorytmy kodowania entropijnego 1. Kodowanie Shannona-Fano 2. Kodowanie Huffmana 3. Jednoznaczność kodów Huffmana. Kod o minimalnej wariancji 4. Dynamiczne kodowanie Huffmana Poprzedni wykład - podsumowanie

Bardziej szczegółowo

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Opracował: Zbigniew Rudnicki Powtórka z poprzedniego wykładu 2 1 Dokument, regiony, klawisze: Dokument Mathcada realizuje

Bardziej szczegółowo

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.com Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Metody - co to jest i po co? Metoda to wydzielona część klasy, mająca

Bardziej szczegółowo

do instrukcja while (wyrażenie);

do instrukcja while (wyrażenie); Instrukcje pętli -ćwiczenia Instrukcja while Pętla while (póki) powoduje powtarzanie zawartej w niej sekwencji instrukcji tak długo, jak długo zaczynające pętlę wyrażenie pozostaje prawdziwe. while ( wyrażenie

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 3 1/8 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Instrukcje warunkowe, pętle. 3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Instrukcje warunkowe. Instrukcje warunkowe pozwalają zdefiniować warianty

Bardziej szczegółowo

1. Tworzenie nowego projektu.

1. Tworzenie nowego projektu. Załącznik do Instrukcji 1. Tworzenie nowego projektu. Wybieramy opcję z menu głównego New->QNX C Project. Wprowadzamy nazwę przechodzimy do następnego kroku NEXT. Wybieramy platformę docelową oraz warianty

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania - 1

Podstawy programowania - 1 Podstawy programowania - 1 doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Wykład: sobota B, godz. 10.30 12.55 sala 12 Laboratorium: sobota B, godz. 13.00 15.25 sala 2 sobota B, godz. 15.30-17.55 sala 2 e-mail: tadeusz.jeleniewski@pwr.wroc.pl

Bardziej szczegółowo

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład Projektowanie klas c.d. ogólne wskazówki dotyczące projektowania klas: o wyodrębnienie klasy odpowiedź na potrzeby życia (obsługa rozwiązania konkretnego problemu) o zwykle nie uda się utworzyć idealnej

Bardziej szczegółowo

1 Moduł Modbus ASCII/RTU 3

1 Moduł Modbus ASCII/RTU 3 Spis treści 1 Moduł Modbus ASCII/RTU 3 1.1 Konfigurowanie Modułu Modbus ASCII/RTU............. 3 1.1.1 Lista elementów Modułu Modbus ASCII/RTU......... 3 1.1.2 Konfiguracja Modułu Modbus ASCII/RTU...........

Bardziej szczegółowo

0-0000, 1-0001, 2-0010, 3-0011 itd... 9-1001.

0-0000, 1-0001, 2-0010, 3-0011 itd... 9-1001. KODOWANIE Jednym z problemów, z którymi spotykamy się w informatyce, jest problem właściwego wykorzystania pamięci. Konstruując algorytm staramy się zwykle nie tylko o zminimalizowanie kosztów czasowych

Bardziej szczegółowo

1.1. Pozycyjne systemy liczbowe

1.1. Pozycyjne systemy liczbowe 1.1. Pozycyjne systemy liczbowe Systemami liczenia nazywa się sposób tworzenia liczb ze znaków cyfrowych oraz zbiór reguł umożliwiających wykonywanie operacji arytmetycznych na liczbach. Dla dowolnego

Bardziej szczegółowo

Języki programowania zasady ich tworzenia

Języki programowania zasady ich tworzenia Strona 1 z 18 Języki programowania zasady ich tworzenia Definicja 5 Językami formalnymi nazywamy każdy system, w którym stosując dobrze określone reguły należące do ustalonego zbioru, możemy uzyskać wszystkie

Bardziej szczegółowo

Język programowania PASCAL

Język programowania PASCAL Język programowania PASCAL (wersja podstawowa - standard) Literatura: dowolny podręcznik do języka PASCAL (na laboratoriach Borland) Iglewski, Madey, Matwin PASCAL STANDARD, PASCAL 360 Marciniak TURBO

Bardziej szczegółowo

Dane, informacja, programy. Kodowanie danych, kompresja stratna i bezstratna

Dane, informacja, programy. Kodowanie danych, kompresja stratna i bezstratna Dane, informacja, programy Kodowanie danych, kompresja stratna i bezstratna DANE Uporządkowane, zorganizowane fakty. Główne grupy danych: tekstowe (znaki alfanumeryczne, znaki specjalne) graficzne (ilustracje,

Bardziej szczegółowo

Dynamiczny przydział pamięci w języku C. Dynamiczne struktury danych. dr inż. Jarosław Forenc. Metoda 1 (wektor N M-elementowy)

Dynamiczny przydział pamięci w języku C. Dynamiczne struktury danych. dr inż. Jarosław Forenc. Metoda 1 (wektor N M-elementowy) Rok akademicki 2012/2013, Wykład nr 2 2/25 Plan wykładu nr 2 Informatyka 2 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr III, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2012/2013

Bardziej szczegółowo

Środowisko Keil. Spis treści. Krzysztof Świentek. Systemy wbudowane. 1 Trochę teorii. 2 Keil

Środowisko Keil. Spis treści. Krzysztof Świentek. Systemy wbudowane. 1 Trochę teorii. 2 Keil Środowisko Krzysztof Świentek Systemy wbudowane Spis treści 1 2 Źródła 1 http://infocenter.arm.com 2 http://www.keil.com/arm/mdk.asp 3 http://pl.wikipedia.org Spis treści 1 2 Co to jest toolchain? Zbiór

Bardziej szczegółowo

Pascal typy danych. Typy pascalowe. Zmienna i typ. Podział typów danych:

Pascal typy danych. Typy pascalowe. Zmienna i typ. Podział typów danych: Zmienna i typ Pascal typy danych Zmienna to obiekt, który może przybierać różne wartości. Typ zmiennej to zakres wartości, które może przybierać zmienna. Deklarujemy je w nagłówku poprzedzając słowem kluczowym

Bardziej szczegółowo

Adresowanie obiektów. Adresowanie bitów. Adresowanie bajtów i słów. Adresowanie bajtów i słów. Adresowanie timerów i liczników. Adresowanie timerów

Adresowanie obiektów. Adresowanie bitów. Adresowanie bajtów i słów. Adresowanie bajtów i słów. Adresowanie timerów i liczników. Adresowanie timerów Adresowanie obiektów Bit - stan pojedynczego sygnału - wejście lub wyjście dyskretne, bit pamięci Bajt - 8 bitów - wartość od -128 do +127 Słowo - 16 bitów - wartość od -32768 do 32767 -wejście lub wyjście

Bardziej szczegółowo

11.6 Klasa do obsługi liczb wymiernych

11.6 Klasa do obsługi liczb wymiernych 246 11.6 Klasa do obsługi liczb wymiernych Klasa do obsługi liczb wymiernych, którą teraz zaprojektujemy w celu zilustrowania korzyści wynikających z programowania obiektowego, służy do zgrabnego wykonywania

Bardziej szczegółowo

Delphi Laboratorium 3

Delphi Laboratorium 3 Delphi Laboratorium 3 1. Procedury i funkcje Funkcja jest to wydzielony blok kodu, który wykonuje określoną czynność i zwraca wynik. Procedura jest to wydzielony blok kodu, który wykonuje określoną czynność,

Bardziej szczegółowo

Scenariusz lekcji opartej na programie Program nauczania informatyki w gimnazjum DKW-4014-87/99

Scenariusz lekcji opartej na programie Program nauczania informatyki w gimnazjum DKW-4014-87/99 Scenariusz lekcji opartej na programie Program nauczania informatyki w gimnazjum DKW-4014-87/99 Techniki algorytmiczne realizowane przy pomocy grafiki żółwia w programie ELI 2,0. Przedmiot: Informatyka

Bardziej szczegółowo

Programowanie w językach

Programowanie w językach Programowanie w językach wysokiego poziomu Obsługa plików za pomocą strumieni Elektronika i Telekomunikacja, semestr III rok akademicki 2013/2014 dr inż. Paweł Myszkowski Plan zajęć a) otwieranie i zamykanie

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf 1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf Deklaracja int scanf ( const char *format, wskaźnik, wskaźnik,... ) ; Biblioteka Działanie stdio.h Funkcja scanf wczytuje kolejne pola (ciągi znaków),

Bardziej szczegółowo

Rozliczanie kosztów księgowania wg filtrów kont

Rozliczanie kosztów księgowania wg filtrów kont Rozliczanie kosztów księgowania wg filtrów kont (wersja 1.0) Soneta Sp z o.o. ul. Wadowicka 8a, wejście B 31-415 Kraków tel./fax +48 (12) 261 36 41 http://www.enova.pl e-mail: ksiegowosc@enova.pl 1 Zawartość:

Bardziej szczegółowo

Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC

Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC Budowa aplikacji realizowana jest w następujących krokach: Tworzenie interfejsu serwera w języku opisu interfejsu RPCGEN Tworzenie: namiastki serwera namiastki

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania (1)

Podstawy programowania (1) Podstawy programowania (1) doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Konsultacje pokój 19 Poniedziałki, godz. 9:45 11:20 e-mail: tadeusz.jeleniewski@neostrada.pl Podstawy programowania (1) - wykład 1. Wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie Algorytm ByteRun ByteRun - przykład Algorytm RLE Przykład działania RLE Algorytm LZW Przykład kompresji LZW

Wprowadzenie Algorytm ByteRun ByteRun - przykład Algorytm RLE Przykład działania RLE Algorytm LZW Przykład kompresji LZW mgr inż. Grzegorz Kraszewski SYSTEMY MULTIMEDIALNE wykład 2, strona 1. PROSTE ALGORYTMY KOMPRESJI BEZSTRATNEJ Wprowadze Algorytm ByteRun ByteRun - przykład Algorytm RLE Przykład działania RLE Algorytm

Bardziej szczegółowo

petla:... ; etykieta określa adres w pamięci kodu (docelowe miejsce skoku) DJNZ R7, petla

petla:... ; etykieta określa adres w pamięci kodu (docelowe miejsce skoku) DJNZ R7, petla Asembler A51 1. Symbole Nazwy symboliczne Symbol jest nazwą, która może być użyta do reprezentowania wartości stałej numerycznej, wyrażenia, ciągu znaków (tekstu), adresu lub nazwy rejestru. Nazwy symboliczne

Bardziej szczegółowo

ZESPÓŁ LABORATORIÓW TELEMATYKI TRANSPORTU ZAKŁAD TELEKOMUNIKACJI W TRANSPORCIE WYDZIAŁ TRANSPORTU POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ

ZESPÓŁ LABORATORIÓW TELEMATYKI TRANSPORTU ZAKŁAD TELEKOMUNIKACJI W TRANSPORCIE WYDZIAŁ TRANSPORTU POLITECHNIKI WARSZAWSKIEJ ZESPÓŁ ABORATORIÓW TEEMATYKI TRANSPORTU ZAKŁAD TEEKOMUNIKACJI W TRANSPORCIE WYDZIAŁ TRANSPORTU POITECHNIKI WARSZAWSKIEJ ABORATORIUM Telekomunikacji Kolejowej INSTRUKCJA DO ĆWICZENIA NR 5 Kompresja danych

Bardziej szczegółowo

Strumienie, pliki. Sortowanie. Wyjątki.

Strumienie, pliki. Sortowanie. Wyjątki. Strumienie, pliki. Sortowanie. Wyjątki. Serializacja Zapisuje całą klasę Plik binarny Delimiter nieokreślony Nie da się podglądać Pliki tekstowe Zapisuje wybrane informacje Plik tekstowy Delimiter ustawiamy

Bardziej szczegółowo

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof]

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof] 1 Plik jest wydzielonym fragmentem pamięci (najczęściej dyskowej) posiadającym nazwę. Z punktu widzenia C plik jest ciągiem bajtów, z których każdy może zostać oddzielnie odczytany. Zgodnie ze standardem

Bardziej szczegółowo

Wyjątki. Streszczenie Celem wykładu jest omówienie tematyki wyjątków w Javie. Czas wykładu 45 minut.

Wyjątki. Streszczenie Celem wykładu jest omówienie tematyki wyjątków w Javie. Czas wykładu 45 minut. Wyjątki Streszczenie Celem wykładu jest omówienie tematyki wyjątków w Javie. Czas wykładu 45 minut. Wydaje się, że żaden użytkownik oprogramowania nie lubi, kiedy stosowany program nagle zawiesza się,

Bardziej szczegółowo

Jednostki miar stosowane w sieciach komputerowych. mgr inż. Krzysztof Szałajko

Jednostki miar stosowane w sieciach komputerowych. mgr inż. Krzysztof Szałajko Jednostki miar stosowane w sieciach komputerowych mgr inż. Krzysztof Szałajko Jednostki wielkości pamięci Jednostka Definicja Przykład Bit (b) 0 lub 1 Włączony / wyłączony Bajt (B) = 8 b Litera w kodzie

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 8 XI 2 1 Sposoby przekazywania argumentów Powiedzmy, że chcemy napisać funkcję, która zamieni miejscami wartość dwóch

Bardziej szczegółowo

PROGRAMOWANIE NISKOPOZIOMOWE. Struktury w C. Przykład struktury PN.06. c Dr inż. Ignacy Pardyka. Rok akad. 2011/2012

PROGRAMOWANIE NISKOPOZIOMOWE. Struktury w C. Przykład struktury PN.06. c Dr inż. Ignacy Pardyka. Rok akad. 2011/2012 PROGRAMOWANIE NISKOPOZIOMOWE PN.06 c Dr inż. Ignacy Pardyka UNIWERSYTET JANA KOCHANOWSKIEGO w Kielcach Rok akad. 2011/2012 1 2 Ćwiczenia laboratoryjne c Dr inż. Ignacy Pardyka (Inf.UJK) PN.06 Rok akad.

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Algorytmy i programowanie Algorithms and Programming Kierunek: Zarządzanie i Inżynieria Produkcji Rodzaj przedmiotu: kierunkowy Poziom studiów: studia I stopnia forma studiów: studia

Bardziej szczegółowo

Znaki w tym systemie odpowiadają następującym liczbom: I=1, V=5, X=10, L=50, C=100, D=500, M=1000

Znaki w tym systemie odpowiadają następującym liczbom: I=1, V=5, X=10, L=50, C=100, D=500, M=1000 SYSTEMY LICZBOWE I. PODZIAŁ SYSTEMÓW LICZBOWYCH: systemy liczbowe: pozycyjne (wartośd cyfry zależy od tego jaką pozycję zajmuje ona w liczbie): niepozycyjne (addytywne) (wartośd liczby jest sumą wartości

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 3. Wyświetlanie i wczytywanie danych

Ćwiczenie nr 3. Wyświetlanie i wczytywanie danych Ćwiczenie nr 3 Wyświetlanie i wczytywanie danych 3.1 Wstęp Współczesne komputery przetwarzają dane zakodowane za pomocą ciągów zerojedynkowych. W szczególności przetwarzane liczby kodowane są w systemie

Bardziej szczegółowo

Podprogramy. Procedury

Podprogramy. Procedury Podprogramy Turbo Pascal oferuje metody ułatwiające tworzenie struktury programu, szczególnie dotyczy to większych programów. Przy tworzeniu większego programu stosuje się jego podział na kilka mniejszych

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Generatory analizatorów

Generatory analizatorów Generatory analizatorów Generator analizatora leksykalnego flex ( http://www.gnu.org/software/flex/ ) Generator analizatora składniowego bison ( http://www.gnu.org/software/bison/ ) Idea ogólna Opis atomów

Bardziej szczegółowo

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe Wykład 15 Wprowadzenie do języka na bazie a Literatura Podobieństwa i różnice Literatura B.W.Kernighan, D.M.Ritchie Język ANSI Kompilatory Elementarne różnice Turbo Delphi FP Kylix GNU (gcc) GNU ++ (g++)

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie. Algorytmy kompresji danych. Sebastian Deorowicz. Politechnika Śląska. Sebastian Deorowicz (PŚl) Wprowadzenie 2009 02 19 1 / 60

Wprowadzenie. Algorytmy kompresji danych. Sebastian Deorowicz. Politechnika Śląska. Sebastian Deorowicz (PŚl) Wprowadzenie 2009 02 19 1 / 60 Wprowadzenie Algorytmy kompresji danych Sebastian Deorowicz Politechnika Śląska 2009 02 19 Sebastian Deorowicz (PŚl) Wprowadzenie 2009 02 19 1 / 60 Plan wykładu 1 Przedmiot Algorytmy Kompresji Danych Cel

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 5. TEMAT: OBSŁUGA PORTU SZEREGOWEGO W PAKIECIE KEILuVISON WYSYŁANIE PORTEM SZEREGOWYM

ĆWICZENIE 5. TEMAT: OBSŁUGA PORTU SZEREGOWEGO W PAKIECIE KEILuVISON WYSYŁANIE PORTEM SZEREGOWYM ĆWICZENIE 5 TEMAT: OBSŁUGA PORTU SZEREGOWEGO W PAKIECIE KEILuVISON WYSYŁANIE PORTEM SZEREGOWYM Wiadomości wstępne: Port szeregowy może pracować w czterech trybach. Tryby różnią się między sobą liczbą bitów

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 7. struct Punkt { int x, y; int kolor; };

KURS C/C++ WYKŁAD 7. struct Punkt { int x, y; int kolor; }; Typy pochodne. Referencje Referencja jest inną nazwą zmiennej. KURS C/C++ WYKŁAD 7 Referencje tworzymy przy pomocy unarnego operatora &: int a; int &refer = a; // referencja musi być inicjowana Powyższe

Bardziej szczegółowo

Wykład 4: Klasy i Metody

Wykład 4: Klasy i Metody Wykład 4: Klasy i Metody Klasa Podstawa języka. Każde pojęcie które chcemy opisać w języku musi być zawarte w definicji klasy. Klasa definiuje nowy typ danych, których wartościami są obiekty: klasa to

Bardziej szczegółowo

Wydział Elektryczny. Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej. Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej.

Wydział Elektryczny. Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej. Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej. Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Telekomunikacji i Aparatury Elektronicznej Konstrukcje i Technologie w Aparaturze Elektronicznej Ćwiczenie nr 4 Temat: Sterowanie sekwencyjne wyświetlaczem

Bardziej szczegółowo

Formaty plików graficznych - wprowadzenie

Formaty plików graficznych - wprowadzenie Formaty plików graficznych - wprowadzenie Obraz graficzny jest dwuwymiarową tablicą pikseli, zwana czasem rastrem. Kolor piksela może być reprezentowany w następujący sposób: Dla obrazów monochromatycznych

Bardziej szczegółowo

EGZAMIN MATURALNY Z INFORMATYKI

EGZAMIN MATURALNY Z INFORMATYKI Miejsce na naklejkę z kodem szkoły dysleksja MIN-R1A1P-052 EGZAMIN MATURALNY Z INFORMATYKI POZIOM ROZSZERZONY Czas pracy 90 minut ARKUSZ I MAJ ROK 2005 Instrukcja dla zdającego 1. Sprawdź, czy arkusz egzaminacyjny

Bardziej szczegółowo

Powtórka algorytmów. Wprowadzenie do języka Java.

Powtórka algorytmów. Wprowadzenie do języka Java. Powtórka algorytmów. Wprowadzenie do języka Java. Przypomnienie schematów blokowych BEGIN Readln(a); Readln(b); Suma := 0; IF Suma < 10 THEN Writeln( Suma wynosi:, Suma); ELSE Writeln( Suma większa niż

Bardziej szczegółowo

Instrukcja do laboratorium Systemów Operacyjnych. (semestr drugi)

Instrukcja do laboratorium Systemów Operacyjnych. (semestr drugi) Instrukcja do laboratorium Systemów Operacyjnych (semestr drugi) Ćwiczenie drugie (jedne zajęcia) Temat: Procesy i sygnały w Linuksie. Opracowanie: mgr in ż. Arkadiusz Chrobot Wprowadzenie 1. Budowa procesu

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ INE 2022 JĘZYKI PROGRAMOWANIA 1 INE 0050 WSTĘP DO PROGRAMOWANIA Programowanie w języku C++ ( wykł. dr Marek Piasecki ) Literatura: do wykładu dowolny podręcznik do języka C++ na laboratoriach Borland C++

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16 M. Trzebiński C++ 1/16 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN 6lipca2015 Uruchomienie maszyny w CC1 M. Trzebiński C++ 2/16

Bardziej szczegółowo

Reprezentacja symboli w komputerze. Znaki alfabetu i łańcuchy znakowe. Programowanie Proceduralne 1

Reprezentacja symboli w komputerze. Znaki alfabetu i łańcuchy znakowe. Programowanie Proceduralne 1 Reprezentacja symboli w komputerze. Znaki alfabetu i łańcuchy znakowe. Programowanie Proceduralne 1 ASCII The American Standard Code for Information Interchange, 1968 r. 7 bitów, liczby z zakresu 0-127

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 15 maja 2015 1. Wprowadzenie Instrukcja poświęcona jest dynamicznemu przydziałowi i zwalnianiu pamięci w

Bardziej szczegółowo

ANALIZA I INDEKSOWANIE MULTIMEDIÓW (AIM)

ANALIZA I INDEKSOWANIE MULTIMEDIÓW (AIM) ANALIZA I INDEKSOWANIE MULTIMEDIÓW (AIM) LABORATORIUM 5 - LOKALIZACJA OBIEKTÓW METODĄ HISTOGRAMU KOLORU 1. WYBÓR LOKALIZOWANEGO OBIEKTU Pierwszy etap laboratorium polega na wybraniu lokalizowanego obiektu.

Bardziej szczegółowo

OPERACJE NA PLIKACH. Podstawowe pojęcia:

OPERACJE NA PLIKACH. Podstawowe pojęcia: OPERACJE NA PLIKACH Podstawowe pojęcia: plik fizyczny, zbiór informacji w pamięci zewnętrznej wykorzystywany do trwałego przechowywania danych lub jako przedłużenie pamięci operacyjnej w przypadku przetwarzania

Bardziej szczegółowo