Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wpisz miasto siedziby Sądu wpisz adres siedziby WSA

Podobne dokumenty
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wpisz miasto siedziby Sądu wpisz adres siedziby WSA

Do Samorządowe Kolegium Odwoławcze Tutaj wpisz adres siedziby SKO

PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 11 ust. 4, art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz

II SA/Bd 134/18, Przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na osobę dorosłą. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

II SA/Ke 628/17, Konstytucyjność przepisów dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach

USTAWA z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych Omówienie najważniejszych zmian obowiązujących od 1 stycznia 2013 roku

świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką J. G., ur. (...) 1937 r., która legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu

lat. A. P. od decyzji organu I instancji złożyła odwołanie. Nie zgodziła się z przedmiotową decyzją, albowiem w jej ocenie decyzja ta jest sprzeczna

III SA/Gd 901/17, Krąg osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku

NOTA AKTUALIZACYJNA do książki Małgorzaty Wasilewskiej Świadczenia rodzinne i fundusz alimentacyjny. Instruktaż postępowania.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wpisz miasto siedziby Sądu wpisz adres siedziby WSA

o zmianie ustawy o pracownikach urzędów państwowych oraz ustawy o pracownikach samorządowych.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Staryk (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

II SA/Ke 720/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach LEX nr Wyrok

U C H W A Ł A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 8 lipca 2010 r.

Świadczenia opiekuńcze

UCHWAŁA SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 21 lutego 2013 r.

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich

Warszawa, 25 lipca 2001 r.

IV SA/Wr 208/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu LEX nr Wyrok

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a.") oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw.

III SA/Kr 812/18, Niekonstytucyjna odmowa przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie

Zabezpieczenie społeczne - świadczenia rodzinne 2

II SA/Rz 298/18, Świadczenie pielęgnacyjne. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie

II SA/Op 241/17 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu LEX nr Wyrok

II SA/Bk 139/17, Konkurencja między świadczeniem pielęgnacyjnym a zasiłkiem dla opiekuna. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku

II SA/Lu 267/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie LEX nr Wyrok

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich

II SA/Bd 632/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy LEX nr Wyrok

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 6

RPO VIII/07/JP

Skarżący: Rzecznik Praw Obywatelskich. Organ administracji: Wójt Gminy Pruchnik ul. Rynek Pruchnik. Strona: Pani Małgorzata M.

Świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem, o które może ubiegać się: - orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

Zgodnie z Ustawą z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych świadczeniami rodzinnymi są:

Rzeszów, dnia 29 czerwca 2018 r. Poz UCHWAŁA NR XLI RADY GMINY W WIELOPOLU SKRZYŃSKIM. z dnia 15 maja 2018 r.

SENAT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII KADENCJA. KOMISJI USTAWODAWCZEJ oraz KOMISJI RODZINY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

II. Uzasadnienie faktyczne

Opinia prawna w sprawie pytania prawnego Sądu Rejonowego w Poznaniu skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego (sygn akt. P. 28/02)

Gmina jest organem właściwym do realizacji świadczeń określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych.

Ustawa o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. z dnia 4 kwietnia 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 567)

Zasiłek rodzinny. Zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się

/ /13. TEZA

SENAT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII KADENCJA SPRAWOZDANIE. KOMISJI USTAWODAWCZEJ oraz KOMISJI RODZINY I POLITYKI SPOŁECZNEJ

151/10/A/2006. Jerzy Stępień przewodniczący Marian Grzybowski Adam Jamróz Marek Kotlinowski Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca,

USTAWA. z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów. (Dz. U. z dnia 30 kwietnia 2014 r.)

U C H W A Ł A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 26 lipca 2007 r.

Informacja dla osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

ŚWIADCZENIA OPIEKUŃCZE

Zasiłek dla opiekuna po śmierci podopiecznego

Dz.U poz. 567 USTAWA. z dnia 4 kwietnia 2014 r.

POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Świadczenia na rzecz rodziny

U S T A W A. z dnia... o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów 1)

Warszawa, dnia 30 kwietnia 2014 r. Poz. 567

U S T AWA. z dnia. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów 1)

bratem R.N., legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Decyzją z dnia (...) maja 2017 r. nr (...) Wójt Gminy (...

USTAWA z dnia 17 października 2008 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych

II SA/Lu 117/17, Wyłączenie stosowania art. 17 ust. 1b u.ś.r. po wyroku TK. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie

Pani Izabela Kozłowska Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nowym Duninowie ul. Osiedlowa Nowy Duninów

Wyrok z dnia 6 maja 2008 r. I UK 362/07

- o zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (druk nr 2738).

BL TK/14 Warszawa, 28 listopada 2014 r.

Zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego. Wysokość zasiłku rodzinnego wynosi miesięcznie:

U S T AWA. z dnia 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw 1)

USTAWA. z dnia 17 października 2008 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych. (Dz. U. z dnia 18 grudnia 2008 r.)

Ważne zmiany w świadczeniu pielęgnacyjnym

Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii ŚWIADCZENIA RODZINNE

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dawid Miąsik (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

INFORMACJA DLA OSÓB POBIERAJĄCYCH ŚWIADCZENIE PIELĘGNACYJNE.

Powyższe oznacza brak spełnienia przesłanki określonej w art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych uprawniającej do wnioskowanego

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Korzeniowski

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Wyrok z dnia 27 września 2002 r. II UKN 581/01

Projekt. Ustawa z dnia roku. O zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.). Art.

II SA/Op 305/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu LEX nr Wyrok

utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy rozstrzygnięcie swe oparł na następujących ustaleniach faktycznych i prawnych sprawy:

Druk nr 138 Warszawa, 9 grudnia 2005 r.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

U C H W A Ł A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 30 października 2008 r.

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2

o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy - nowe zasady przyznawania środa, 27 marca :26

POSTANOWIENIE UZASADNIENIE

Rodzaje i wysokość świadczeń

Wyrok z dnia 5 września 2001 r. II UKN 542/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dawid Miąsik (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Piotr Prusinowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

I N F O R M A C J A. 1) świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje:

Świadczenia rodzinne. Procedura i tryb przyznawania aktualizacja... Stanisław Nitecki

Transkrypt:

wpisz datę, nazwę swojego miasta wpisz nr decyzji SKO o odmowie przyznania 100 zł Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wpisz miasto siedziby Sądu wpisz adres siedziby WSA za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpisz adres siedziby SKO Skarżący/a wpisz swoje imię, nazwisko, dokładny adres zamieszkania, Organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze w administracji: wpisz dokładny adres siedziby SKO, SKARGA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w wpisz miasto nr wpisz nr zaskarżanej decyzji z dnia wpisz datę podjęcia przez SKO decyzji (odebraną przez Skarżącego wpisz datę odebrania decyzji od SKO) utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta wpisz miasto, którego prezydent wydał decyzję przez wpisz stanowisko osoby która wydała decyzję z upoważnienia Prezydenta dane przepisz z pieczątki imiennej, jaka widnieje na decyzji z MOPS, np. Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wpisz miasto z dnia wpisz datę podjęcia przez MOPS swojej decyzji nr wpisz nr oznaczenia decyzji MOPSu o odmowie przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01 stycznia do 30 czerwca 2013 r. W imieniu własnym zaskarżam decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) w wpisz miasto siedziby SKO, nr wpisz nr decyzji SKO z dnia wpisz datę podjęcia przez SKO decyzji (jaką odebrałem/łam w dniu wpisz datę odebrania zaskarżanej decyzji SKO), utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta wpisz miasto, którego prezydent wydał decyzję przez wpisz stanowisko osoby która wydała decyzję z upoważnienia Prezydenta dane przepisz z pieczątki imiennej, jaka widnieje na decyzji z MOPS, np. Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wpisz miasto z wpisz datę podjęcia przez MOPS swojej decyzji nr wpisz nr oznaczenia decyzji MOPSu o odmowie przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01 stycznia do 30 czerwca 2013 r., w całości, zarzucając jej: 1. obrazę prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 138 1 pkt 1 k.p.a. oraz art.12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. w związku z art. Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 1 z 17

17 ust. 1 i 1b ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity z 2006 r. Dz. U. Nr 139, poz. 992 z późn. zm., łącznie ze zmianą 1548), z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 69 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji RP, przez nieuwzględnienie wpisz kim jesteś dla niepełnosprawnego, np. syna, córki, wnuka itd opiekującego/ej się wpisz kim się opiekujesz, np. matką, bratem, babcią itd. i pobierającego/ej w związku z tą opieką od dnia wpisz datę od kiedy masz przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego świadczenie pielęgnacyjne wpisz na jaki okres, np. na stałe, bądź wpisz datę do kiedy, jako osoby, która jest uprawniona do uzyskania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01 stycznia do 30 czerwca 2013 r. na mocy art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. Wskazując na powyższe zarzuty wnoszę o: a) zmianę zaskarżonej decyzji poprzez uwzględnienie wpisz kim jesteś dla niepełnosprawnego, np. syna, córki, wnuka itd opiekującego/ej się wpisz kim się opiekujesz, np. matką, bratem, babcią itd. i pobierającego/ej w związku z tą opieką świadczenie pielęgnacyjne jako osoby, która jest uprawniona do uzyskania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01 stycznia do 30 czerwca 2013 r. na mocy art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r., b) zasądzenie wypłaty należnego dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego za wpisz miesiące: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz czerwiec, w których posiadasz prawo do świadczenia pielęgnacyjnego: wszystkie razem wymień jeśli decyzję o świadczeniu masz co najmniej od czerwca tego roku, jeżeli np. od lutego to wpisz kolejne ale tylko od lutego do czerwca 2013 r. w kwocie po 100 zł za każdy miesiąc, co daje sumarycznie wpisz łączą kwotę dodatku za wskazane wcześniej miesiące, tj. za 6 miesięcy 600, za pięć 500 itp. zł i przekazanie tego świadczenia pieniężnego na konto bankowe podaj swoje Imię i Nazwisko, jakie jest znane co do danych MOPS w wpisz miasto siedziby MOPSu w Dziale Świadczeń Rodzinnych, c) zasądzenie wypłaty ustawowych odsetek od zaległości (należnej pomocy określonej w pkt b)), licząc je od dnia wpisz, którego dnia miesiąca MOPS dokonuje co miesiąc przelew na Twoje konto, np. u mnie jest to 25-go każdego miesiąca (comiesięczna data wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego w wpisz swoje miasto), za który należna jest pomoc, tj. za wpisz nazwę pierwszego miesiąca, za który ubiegasz się o dodatek, np. styczeń od 25-go wpisz ponownie ten sam pierwszy miesiąc, za wpisz nazwę drugiego miesiąca, za który ubiegasz się o dodatek, np. luty od 25-go wpisz ponownie ten sam drugi miesiąc, itd. do dnia przekazania środków na konto bankowe wpisz swoje Imię i Nazwisko, jakie jest znane co do danych MOPS w wpisz miasto w Dziale Świadczeń Rodzinnych, d) zasądzenie na rzecz skarżącego/ej zwrotu kosztów postępowania przed Organami administracyjnymi oraz Sądem. e w e n t u a l n i e e) uchylenie decyzji obu Organów administracji w zaskarżonym zakresie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 2 z 17

I. Stan faktyczny Wpisz imię i nazwisko niepełnosprawnego, lat wpisz wiek, np. 60 (ur. w wpisz rok urodzenia r.), jest osobą niepełnosprawną, wymień, po przecinku, jakie posiada schorzenia, wystarczy kilka najpoważniejszych. Na mocy orzeczenia wpisz oznaczenie orzeczenia o niepełnosprawności oraz jaki zespół je wydał w wpisz miasto z dnia wpisz datę wydania orzeczenia wpisz imię i nazwisko niepełnosprawnego został/a uznany/a za osobę niepełnosprawną w stopniu znacznym, niepełnosprawność ma charakter trwały i orzeczenie zostało wydane na stałe, zaś datę powstania niepełnosprawności określono na rok wpisz rok powstania niepełnosprawności, jaki widnieje na orzeczeniu. Od około wpisz od kiedy mniej więcej opiekujesz się niepełnosprawnym, tutaj wpisz swoje imię i nazwisko podjął/ęła się opieki nad wpisz imię i nazwisko niepełnosprawnego, swoją/im twój stopień pokrewieństwa wobec tej osoby, np. matką, dziadkiem itd. W dniu wpisz datę złożenia wniosku do MOPS o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, wpisz swoje imię i nazwisko wystąpił/a z wnioskiem do MOPS w wpisz miasto o przyznanie wspomnianego świadczenia pielęgnacyjnego. Na mocy decyzji Prezydenta Miasta wpisz miasto, wpisz oznaczenie decyzji o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego z dnia wpisz datę z tej decyzji, wydanej z upoważnienia przez Dział Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w wpisz miasto, wpisz swoje imię i nazwisko uzyskał/a prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem wpisz datę od kiedy przyznano ci świadczenie pielęgnacyjne na wpisz na jaki okres, np. na stałe, bądź wpisz datę do kiedy. W dniu wpisz datę złożenia wniosku do MOPS o dodatkowe 100 zł, wpisz swoje imię i nazwisko złożył/a kolejny wniosek do MOPS w wpisz miasto, do Działu Świadczeń Rodzinnych, tym razem ubiegając się o przyznanie prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie wpisz za jakie miesiące obiegaliście się o dodatek 2013 r. w kwocie po 100 zł za każdy miesiąc, na mocy art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r., tj. dotyczącego miesięcy: styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj oraz czerwiec 2013 r. Dowód: 1. Wniosek wpisz swoje Imię i Nazwisko z dnia wpisz datę złożenia wniosku o dodatek do MOPS w wpisz miato o ustalenie prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, realizowanego na podstawie art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Z 2012, poz. 1548), za okres od wpisz zakres miesięcy o który wnioskowaliście pomoc w postaci dodatków 2013 r. Decyzją Prezydenta Miasta wpisz miasto nr wpisz nr decyzji z dnia wpisz datę sporządzenia decyzji, wydaną z upoważnienia Prezydenta przez Dział Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wpisz miasto, prawo do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w ramach art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012, poz. 1548) w okresie wpisz za jakie miesiące odmówiono wam prawa do dodatku 2013 r. zostało wpisz swoje imię i nazwisko odmówione Dowód: 2. Decyzja Prezydenta Miasta wpisz miasto nr wpisz nr decyzji z dnia wpisz datę sporządzenia decyzji, wydana z upoważnienia Prezydenta przez Dział Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wpisz miasto, o odmowie przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w ramach art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 3 z 17

rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012, poz. 1548) w okresie od wpisz za jakie miesiące odmówiono was prawa do dodatku 2013 r. Następnie wpisz swoje imię i nazwisko w dniu wpisz datę złożenia odwołania złożył/a za pośrednictwem MOPS w wpisz miasto odwołanie od decyzji nr wpisz nr decyzji z dnia wpisz datę sporządzenia decyzji do SKO w wpisz miasto wraz z uzasadnieniem. Dowód: 3. Odwołanie wpisz imię i nazwisko z dnia wpisz datę złożenia odwołania do SKO w wpisz miasto od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta wpisz miasto przez wpisz stanowisko osoby która wydała decyzję z upoważnienia Prezydenta dane przepisz z pieczątki imiennej, jaka widnieje na decyzji z MOPS, np. Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wpisz miasto z dnia wpisz datę sporządzenia decyzji nr wpisz nr decyzji MOPS. SKO w wpisz miasto w dniu wpisz datę sporządzenia decyzji wydało decyzję nr wpisz nr decyzji SKO (odebraną przez Skarżącego/cą wpisz datę odbiory decyzji z SKO) i utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta wpisz nazwę miasta, wydaną z właściwego upoważnienia przez MOPS w wpisz miasto o odmowie przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w ramach art. 12 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012, poz. 1548) w okresie od wpisz za jakie miesiące odmówiono wam prawa do dodatku 2013 r. Dowód: 4. Decyzja SKO w wpisz miasto z wpisz datę sporządzenia decyzji nr wpisz nr decyzji SKO, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta wpisz nazwę miasta z dnia wpisz datę sporządzenia decyzji MOPSu nr wpisz nr decyzji MOPS, wydaną z właściwego upoważnienia przez MOPS w wpisz miasto o odmowie przyznania prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego dla wpisz swoje imię i nazwisko. II. Stan prawny W myśl ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. (jaka weszła w życie z dniem 01.01.2013 r.): na podstawie art.12 ust. 1 osobom, o których mowa w art. 11 ust. 1, spełniającym warunki określone w art. 17 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz osobom, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za każdy miesiąc w okresie od 01.01.2013 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., w którym przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, przysługuje dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego, dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje w wysokości 100,00 zł miesięcznie, dodatek przyznawany jest niezależnie od dochodu, prawo do dodatku ustalane jest bez konieczności złożenia wniosku, tj. z mocy ustawy, więc z urzędu, Wg ustawodawcy spełnienie dopiero wszystkich powyższych wymogów zakreśla krąg osób będących beneficjentami otrzymania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od stycznia do czerwca 2013 r. Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 4 z 17

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż art. 12 ust. 1 przytoczonej ustawy, zakreślił dwie grupy osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne, jako uprawnionych przez ustawodawcę do otrzymania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego: 1. pierwsza grupa opiekunów, o których mowa w art. 11 ust. 1, spełniających warunki określone w art. 17 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przedmiotową ustawą, 2. druga grupa opiekunów, którym przyznano prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przedmiotową ustawą. Pierwsza grupa osób uprawnionych do otrzymania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego to opiekunowie, którzy na mocy dotychczas obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych (z dnia 28 listopada 2003 r. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. aż do Dz. U. z 2012 r. poz. 1255, obowiązująca aż do 31.12.2012 r.) uzyskali prawo do świadczenia pielęgnacyjnego (częstokroć na stałe ), z zastrzeżeniem (nowość wprowadzona przez ustawę zmieniającą Dz. U. z 2012 r., poz. 1548), iż muszą oni spełniać znowelizowany zapis artykułu 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych (z dnia 28 listopada 2003 r. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. aż do Dz. U. z 2012 r. poz. 1548, obowiązująca od 01.01.2013 r.). Rożnica w brzemieniu art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, porównując jego treść sprzed zmian od 01.01.2013 r. w stosunku do treści uwzględniającej zmiany, skupia się w obrębie dwóch głównych modyfikacji: a) adresaci, którzy mogą stać się opiekunami osób niepełnosprawnych (obecnie został zmodyfikowany zapis określający osoby z obowiązkiem alimentacyjnym katalog takich osób został rozszerzony), b) dodanie ustępu 1b, w którym wprowadza się drastyczne ograniczenie, dotyczące wieku osoby niepełnosprawnej, jaki posiadała z chwilą powstania niepełnosprawności (wcześniej nie było tej regulacji, a obecnie wprowadzono, iż niepełnosprawność podopiecznego musiała powstać przed ukończeniem przez niego 18, bądź w przypadku osób uczących się, 25 roku życia). Ponieważ wpisz swoje imię i nazwisko spełnia zapisy art. 17 w brzmieniu nadanym ustawą o świadczeniach rodzinnych obowiązującą do 31.12.2012 r. (pierwsza grupa opiekunów), wpisz swoje imię i nazwisko spełnia zapisy art. 17 w nowym, obecnie obowiązującym zapisie ustawy w zakresie adresatów, którzy mogą być opiekunami osób niepełnosprawnych (pierwsza grupa opiekunów określona w pkt a) niniejszej skargi), a jedynie niespełniony jest zapis art. 17 przez osobę niepełnosprawną, którą wpisz swoje imię i nazwisko opiekuje się, o którym mowa powyżej w pkt. b) niniejszej skargi, tj. o wieku powstania niepełnosprawności (wpisz imię i nazwisko osoby niepełnosprawnej napisz, w wieku wpisz ile osoba niepełnosprawna miała lat kiedy nabyła niepełnosprawność nabył/ła swoją niepełnosprawność a obecnie ma lat wpisz obecny wiek niepełnosprawnego), stąd przytaczanie innych zastrzeż art. 17 (obowiązującym od 01.01.2013 r.), o którym mowa w ustawie zmieniającej Dz. U. z 2012 r., poz. 1548 jest bezcelowe, ponieważ wpisz swoje imię i nazwisko je spełnia, bądź pozostałe go/jej nie dotyczą, stąd zostały w tym miejscu pominięte. Druga grupa opiekunów w niniejszej skardze do Sądu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, stąd zostanie przez wpisz swoje imię i nazwisko pominięta, gdyż dotyczy osób, które dopiero na mocy nowej, obowiązującej od 01.01.2013 r. przedmiotowej ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych i niektórych innych ustaw, uzyskali prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, a więc Skarżącego/cej nie dotyczy. Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 5 z 17

III. Celowość, wykładnia systemowa Celem świadczenia pielęgnacyjnego jest zastąpienie dochodu z pracy zarobkowej, jaki opiekun uzyskiwał, bądź uzyskiwałby, gdyby pracował i nie zajmował się opieką nad niepełnosprawnym. Instytucja, jaką jest świadczenie pielęgnacyjne, stanowi zatem pomoc dla osoby opiekującej się osobą niepełnosprawną, ma skompensować utracony dochód z pracy zarobkowej. Dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego, usankcjonowany w przedmiotowej ustawie, jest zatem uzupełnieniem rekompensaty z tytułu utraconych dochodów z zarobkowania (bądź z teoretycznie możliwych do uzyskania dochodów, w wyniku niepodejmowania pracy zarobkowej z uwagi na fakt sprawowanej opieki nad niepełnosprawnym). Ustawodawca w przedmiotowej ustawie dokonał natomiast pominięcia legislacyjnego, dokonując określenia (zawężenia) kręgu uprawnionych do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego wyłącznie do opiekunów, których niepełnosprawni podopieczni stali się niepełnosprawni przed ukończeniem 18, bądź w przypadku osób uczących się 25 roku życia, ograniczając w ten sposób prawo do pomocy finansowej pozostałych opiekunów, którzy posiadają przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego a data powstania niepełnosprawności ich podopiecznych nie spełnia powyższego warunku. W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy (z upoważnienia stworzonego przez MPiPS) o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, jaki wpłynął do Sejmu RP w dniu 07.09.2012 r. (dostępny pod adresem internetowym http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/przebiegproc.xsp?nr=724) - druk sejmowy 724, jaki po kosmetycznych zmianach Senatu RP został uchwalony w postaci przedmiotowej ustawy, czytamy m.in.: Ustanawia się dodatek dla grupy osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, które odpowiadają grupie podmiotów uprawnionych do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego na nowych zasadach w wysokości 100 zł miesięcznie. Dodatek przysługuje za każdy miesiąc w okresie od dnia wejścia w życie ustawy, czyli od dnia 1 stycznia 2013 r. do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa 6-miesięczny termin od dnia wejścia w życie ustawy, czyli do dnia 30 czerwca 2013 r. w którym ww. osobom przysługiwało prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Konieczność wprowadzenia dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego związana jest z potrzebą kontynuacji dodatkowej pomocy, przyznawanej w ramach rządowego programu, w wysokości 100 zł miesięcznie. Zasadne jest przyznanie tej dodatkowej pomocy wyłącznie dla określonej grupy osób ponieważ są to osoby wymagające największego wsparcia z uwagi na konieczność rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Dodatek ten przyznaje się z urzędu. Organami właściwymi w zakresie realizacji dodatku są organy właściwe w rozumieniu ustawy o świadczeniach rodzinnych. W sprawach nieuregulowanych dotyczących dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, w tym do jego finansowania i ustalania kosztów jego obsługi, stosuje się przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zacytowana argumentacja MPiPS w sposób nie budzący żadnej wątpliwości stanowi, iż dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego w okresie od 01.01.2013 r. do 30.06.2013r. stanowi kontynuację dodatkowej pomocy, przyznawanej w ramach rządowego programu, w wysokości 100 zł Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 6 z 17

miesięcznie, jaka została zapoczątkowana już w 2011 r. i kontynuowana w 2012 r. Regulacje tego programu rządowego zostały uznane za niekonstytucyjne przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który we wrześniu 2012 r. zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, oznaczonym P 38/12 i oczekującym na rozpoznanie przez Trybunał, gdyż ograniczyły bezprawnie adresatów programu rządowego w sposób dyskryminujący, łamiący Konstytucję RP. Dodatkowym, nowym ograniczeniem przedmiotowej ustawy jest wskazanie uprawnionych jako wyłącznie opiekunów spełniających warunki przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na nowych zasadach, a więc de facto opiekunów, których podopieczni stali się niepełnosprawni przed ukończeniem 18, lub jeśli kontynuowali naukę, 25 roku życia. Zatem ustawodawca jest niekonsekwentny, skoro w trzech kolejnych zdaniach swojego uzasadnienia tworzy pozory kontynuacji programu wsparcia, po czym jeszcze bardziej zawęża krąg osób uprawnionych, a nadto próbuje uzależnić prawo do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od wieku powstania niepełnosprawności a nie od utraconych dochodów, a właśnie ta druga przesłanka leży u podstaw w ogóle powstania instytucji świadczenia pielęgnacyjnego a nie wiek niepełnosprawnego w chwili powstania niepełnosprawności. Dalsza przytoczona argumentacja, w której MPiPS próbuje uzasadniać pominięcie legislacyjne pozbawiona już jest jakiejkolwiek racjonalności i stoi w sprzeczności ze stanem faktycznym osób rezygnujących z pracy i podejmujących się opieki nad niepełnosprawnymi w swoich rodzinach. Nie ma bowiem różnicy w decyzji o rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym czy to dzieckiem czy dorosłym czy 18 latkiem czy 25 latkiem bądź i 50, 60, 80, 90 latkiem, wszyscy są bowiem niepełnosprawni i wszyscy w zgodzie z orzeczeniem Zespołów ds Orzekania o Niepełnosprawności nie mogą bez codziennej, stałej pomocy samodzielnie egzystować, gdyż częstokroć zagraża to nie tylko utracie zdrowia ale i przede wszystkim życia. Ponadto fałszywe jest uzasadnienie, iż Zasadne jest przyznanie tej dodatkowej pomocy wyłącznie dla określonej grupy osób ponieważ są to osoby wymagające największego wsparcia z uwagi na konieczność rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem - przedmiotowa ustawa ani nie stawia wymogu dla osób spełniających kryteria nowych regulacji ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne konieczności rezygnacji z zatrudnienia, gdyż w zgodzie z brzmieniem zapisów nowej ustawy mogą te osoby nie podejmować zatrudnienia a nie muszą z niego rezygnować, jak również nie jest adresowana do opiekunów niepełnosprawnych dzieci, bo jak Skarżący/ca wykaże poniżej, dziecko w brzmieniu literalnym ustawy może być dorosłe, może mieć własny dochód, może istnieć pokrewieństwo między opiekunem a niepełnosprawnym rodzic dziecko, a i tak regulacja ustawowa nie będzie w tym niepełnosprawnym widzieć dziecka, gdyż wytyczną w tej ustawie jest wiek niepełnosprawnego w chwili powstania niepełnosprawności a nie istniejące pokrewieństwo. MPiPS uparcie, niezależnie od stanu faktycznego, próbuje wykazywać, że jeśli niepełnosprawność dotyczy dziecka to jest szczególna i wymaga uprzywilejowanego traktowania. MPiPS nie widzi konsekwencji swoich niesprawiedliwych społecznie regulacji, gdyż datując czas powstania niepełnosprawności przed ukończeniem 18 czy 25 roku życia, widzi w niepełnosprawnym dziecko i literalnie z brzmieniem ustawy przyznaje opiekunowi takiej osoby dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego, zaś w przypadku kiedy niepełnosprawność powstaje po ukończeniu 18 czy 25 roku życia, nie dość że nie widzi w nim dziecka (nawet jeśli takie istnieje faktyczne pokrewieństwo między niepełnosprawnym a jego opiekunem) to i nie przyznaje opiekunowi dodatku do świadczenia, i to w ogóle nie zwracając uwagi na faktyczną sytuację materialną opiekunów w obu przypadkach. W tym miejscu należy podkreślić, iż dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego przyznawany na mocy przedmiotowej ustawy nie jest adresowany do niepełnosprawnego a do opiekuna. Zatem ustawodawca nie zaadresował przedmiotowej pomocy do niepełnosprawnego a do opiekuna, Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 7 z 17

uznając, iż to opiekunowi należna jest dodatkowa pomoc finansowa z uwagi na fakt świadczenia opieki nad niepełnosprawnym (z literalnie odczytywanym zastrzeżeniem powstania niepełnosprawności przez ukończeniem 18 lub odpowiednio 25 roku życia) i uzyskiwania dochodu ze świadczenia pielęgnacyjnego. Ponadto ustawodawca nie wziął w ogóle pod uwagę sytuacji materialnej opiekuna, gdyż wywiódł prawo do dodatkowej pomocy finansowej wyłącznie z faktu daty powstania niepełnosprawności podopiecznego, nie badając czy sytuacja materialna opiekuna uzasadnia dodatkowe wsparcie. Nie sposób z daty powstania niepełnosprawności określić zasadność dodatkowej pomocy do świadczenia pielęgnacyjnego, dzieląc opiekunów w przedmiotowy sposób, w zależności od wieku, w którym powstała niepełnosprawność podopiecznego, jeśli nie kontroluje się sytuacji faktycznej, materialnej, gdyż taka praktyka jest niesprawiedliwa społecznie i doprowadza do dyskryminacji jednej i uprzywilejowania drugiej grypy opiekunów charakteryzujących się relewantną cechą, a zatem łamie konstytucyjną zasadę równości. Wystarczy wziąć pod uwagę sytuację dwóch rodzin, w których rodzice (ojciec i matka) posiadają po jednym uczącym się dziecku w wieku np. 24 lat (rówieśnicy). Dziecko z jednej z tych rodzin uległo wypadkowi w wieku 24 lat i stało się trwale, znacznie niepełnosprawne. Dziecko z drugiej rodziny uległo wypadkowi w wieku 26 lat i stało się tak samo niepełnosprawne. Jedno z rodziców dziecka zrezygnowało z zatrudnienia i zajęło się opieką nad niepełnosprawnym i uzyskało świadczenie pielęgnacyjne, a drugie pracuje, bądź prowadzi własną działalność gospodarczą, w drugiej rodzinie sytuacja jest taka sama. Obie rodziny na mocy dotychczas obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych uzyskały prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. W opisanej sytuacji rodzic z jednej z tych rodzin otrzymał 520 zł świadczenia pielęgnacyjnego oraz od stycznia 2013 r. dodatkową pomoc w postaci 100 zł miesięcznie w zgodzie z literalnym brzemieniem przedmiotowej ustawy i to niezależnie od dochodu drugiego z rodziców dziecka. W sytuacji zaś drugiej rodziny, z racji powstania niepełnosprawności po ukończeniu 25 lat, rodzic opiekujący się niepełnosprawnym dzieckiem otrzymał 520 zł świadczenia pielęgnacyjnego ale nie uzyska dodatkowego wsparcia w styczniu 2013 r. Sytuacja materialna obu tych rodzin może być taka sama (dochody rodziny identyczne), ustawa raz będzie widzieć konieczność przyznania dodatkowego wsparcia do świadczenia pielęgnacyjnego, w drugim zaś przypadku już nie, mimo iż różnic w statusie tych rodzin nie musi być wcale, a oboje dzieci są rówieśnikami i oboje uczyli się po ukończeniu 18 lat. Zasadniczo gorsza sytuacja materialna będzie w przypadku, w którym znajduje się wpisz swoje imię i nazwisko, a więc utrzymywania się wyłącznie z kwoty 520 zł świadczenia pielęgnacyjnego i opieki nad niepełnosprawną/nym wpisz kim się opiekujesz, np. teściem bratem siostrą matką, gdyż w zgodzie z literalnym brzmieniem ustawy mimo, iż znajdzie się w porównywalnie gorszej sytuacji materialnej (nawet od rodziny, w której drugi z rodziców pracuje bądź prowadzi własną działalność gospodarczą a pierwszy z rodziców nie uzyskał prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego), nie otrzyma on/ona dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, ale z uwagi wyłącznie na fakt pominięcia legislacyjnego, jakiego dopuścił się ustawodawca, gdyż osobą, którą opiekuje się nie ma daty powstania niepełnosprawności w wieku 18 czy 25 lat a w wieku wpisz wiek niepełnosprawnego w chwili powstania niepełnosprawności, tylko jakie to ma znaczenie dla rekompensaty utraty przez wpisz swoje imię i nazwisko dochodów z tytułu rezygnacji z pracy i dobrowolnego zajęcia się opieką nad niepełnosprawną/nym wpisz kim się opiekujesz, np. teściem bratem siostrą matką i odciążenia w ten sposób państwa od konieczności zapewnienia instytucjonalnej opieki nad niepełnosprawną osobą? Należy przypomnieć, iż sytuacja materialna opiekuna (wpisz swoje imię i nazwisko) to efekt polityki społecznej państwa, która świadczenie pielęgnacyjne ustaliła na poziomie 520 zł a nie wyższym, natomiast nie jest to wina opiekuna, gdyż ten wywiązuje się ze wszystkich podjętych przez siebie zobowiązań. Ustawodawca, widząc potrzebę dodatkowego wsparcia finansowego osób otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne, stworzeniem zapisu w art. 12 ust. 1 przedmiotowej Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 8 z 17

ustawy przyznał się do faktu, iż świadczenie pielęgnacyjne na poziomie 520 zł miesięcznie wymaga dodatkowego wsparcia, gdyż jest zbyt niskie. IV. Niekonstytucyjność art.12 ust.1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012 Nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. w zakresie w jakim uniemożliwia nabycie prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego obciążonej obowiązkiem alimentacyjnym osobie zdolnej do pracy, a otrzymującej świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczas obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych (z dnia 28 listopada 2003 r. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. aż do Dz. U. z 2012 r. poz. 1255, obowiązująca aż do 31.12.2012 r.), niezatrudnionej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, którego niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18 roku życia, lub w przypadku osób niepełnosprawnych kontynuujących naukę, po ukończeniu 25 roku życia, z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 69 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji RP. Wsparcie państwa zasadne jest wobec osób, których sytuacja życiowa wymaga pomocy szczególnie tam, gdzie państwo na specjalny obowiązek jej udzielania, a więc wobec rodzin, osób ubogich czy niepełnosprawnych. Taki szczególny charakter dbałości państwa ma swoje podstawy wywodzące się m.in. z art. 18 Konstytucji (nakazy ochrony i opieki nad rodziną w ogólnym przesłaniu) jak również z art. 71 Konstytucji (szczególnej pomocy władz publicznych rodzinom w trudnej sytuacji materialnej i społecznej) ale również art. 69 Konstytucji (osobom niepełnosprawnym władze publiczne udzielają, zgodnie z ustawą, pomocy w zabezpieczaniu egzystencji, przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej). Wg wpisz swoje imię i nazwisko problem natury prawnej dotyczy czy prawodawca w art.12 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. w związku z art. 17 ust. 1 i 1b ustawy z dnia 28.11.2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity z 2006 r. Dz. U. Nr 139, poz. 992 ze zm., łącznie ze mianą 1548 z 2012 r.) dokonał pominięcia legislacyjnego czy też zaniechania, a wszystko to należy ocenić pod kątem niedopuszczalności takich uregulowań przez nadrzędne przepisy Konstytucji RP w art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 69 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji RP. Dla rozważenia niekonstytucyjności art.12 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. potrzebne jest przeanalizowanie zakresu odwołań tego artykułu do: IV.1. ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. aż do Dz. U. z 2012 r. poz. 1255), obowiązująca aż do 31.12.2012 r., IV.2. ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992, z późn. zm. aż do Dz. U. z 2012 r. poz. 1548), obowiązująca od 01.01.2013 r., czyli uwzględniająca ustawę zmieniającą z 07 grudnia 2012 r. poz. 1548, z treścią konstytucyjnych wartości określonych w art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 69 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji RP. Literalnie brzmiący przedmiotowy art. 12 ust. 1 ustawy z Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548 (cytowany na stronie wpisz nr strony na której jest ten punkt, w pkt. II. Stan prawny niniejszej skargi) wprost Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 9 z 17

odwołuje się do ustawy o świadczeniach rodzinnych (pkt. IV.1. oraz pkt. IV.2.) w zakresie określenia adresatów pomocy (opiekunów posiadających prawo do świadczenia pielęgnacyjnego) oraz zakreślenia miesięcy, w których dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego ma zostać przyznany (od stycznia do czerwca 2013 r.,) z zastrzeżeniem, że tylko w tych miesiącach, w których opiekun ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Próba rozdzielenia opiekunów, posiadających przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie ustawy z pkt. IV.1. oraz IV.2., w udzielanej pomocy finansowej w postaci dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego musi zostać uznana za niekonstytucyjną, ponieważ wiek powstania niepełnosprawności osoby niepełnosprawnej nie jest wartością chronioną konstytucyjnie (tym bardziej, że ustawa nie określiła wieku niepełnosprawnego, do ukończenia którego miałby być on szczególnie traktowany, zatem może być niepełnosprawnym dzieckiem ale również niepełnosprawnym dorosłym), a taką wartością jest sama niepełnosprawność, zatem nie może być uzasadnionym powodem naruszenia przez ustawodawcę konstytucyjnej zasady równości, tym bardziej mając na względzie, iż dodatek jest kierowany do opiekuna a nie do niepełnosprawnego. Powyższe twierdzenie determinuje wniosek, że w przedmiotowym art. 12 prawodawca dokonał nieuprawnionego pominięcia legislacyjnego, dokonując arbitralnego określenia (zawężenia) kręgu uprawnionych do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego wyłącznie do opiekunów, których niepełnosprawni podopieczni stali się niepełnosprawni przed ukończeniem 18, bądź w przypadku osób uczących się 25 roku życia (spełniający zakres ustawy z pkt. IV.2.), ograniczając w ten sposób prawo do pomocy finansowej pozostałych opiekunów (spełniający zakres ustawy z pkt. IV.1.), którzy posiadają przyznane prawo do świadczenia pielęgnacyjnego a data powstania niepełnosprawności ich podopiecznych nie spełnia powyższego warunku wiekowego, natomiast pozostają grupą opiekunów o cechach podobieństwa, a wręcz identyczności (przesłanka relewancji) z uwzględnioną grupą opiekunów w literalnym zapisie art. 12 przedmiotowej ustawy. Takie rozgraniczenie wiekowe powstania niepełnosprawności podopiecznych łamię zasadę równości oraz godzi w społeczne poczucie sprawiedliwości u opiekunów charakteryzujących się relewantną cechą (opieka nad niepełnosprawnym członkiem rodziny nawet może istnieć to samo spokrewnienie w linii prostej rodzic a dziecko, rezygnacja z pracy zawodowej na rzecz świadczenia całodobowej pomocy nad członkiem rodziny i związana z tym utrata wynagrodzenia i utrzymywanie się wyłącznie z uzyskanego świadczenia pielęgnacyjnego, pozostawanie w relacji z niepełnosprawnym członkiem rodziny w obowiązku alimentacyjnym i wywiązywanie się z tego obowiązku dobrowolnie odciążając w ten sposób państwo od konieczności zapewnienia instytucjonalnej opieki tym osobom). Takie zróżnicowanie opiekunów (ze względy tylko i wyłącznie czy niepełnosprawność podopiecznego powstała przed ukończeniem 18, czy odpowiednio dla kontynuującego naukę, 25 roku życia i to niezależnie od jego wieku, a więc może być niepełnosprawnym dorosłym czy inna osoba w rodzinie, która posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności i wymaga stałej bądź długotrwałej codziennej pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych ale jej niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18, czy odpowiednio 25 roku życia) nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia i nie wytrzymuje krytyki ze strony zapisów konstytucyjnych mówiących o konieczności zachowania zasady równości i sprawiedliwości społecznej, ale także o konieczności zapewnienia pomocy przez RP w zabezpieczaniu egzystencji niepełnosprawnego, o nakazie ochrony i opieki nad rodziną w ogólnym przesłaniu, i łamie te zasady nie tylko w aspekcie socjalno-ekonomicznym, ale przede wszystkim w społecznym poczuciu sprawiedliwości i nie może w demokratycznym państwie prawa być ignorowane Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 10 z 17

przez władze. Wg bowiem literalnie obowiązującego przedmiotowego art. 12 (odczytywanego przez odwołanie do ustawy z pkt. IV.2.) nieistotny jest wiek niepełnosprawnego (czy dziecko czy osoba w podeszłym wieku bez znaczenia), a jego wiek, w którym powstała niepełnosprawność, zatem prawodawca zaadresował dodatek do świadczenia pielęgnacyjnego do opiekuna, który opiekuje się "dzieckiem" w wieku np. 40 lat, które może pozostawać na rencie socjalnej, bądź 25 lat, które może pobierać rentę rodzinną, ewentualnie posiadać alimenty itp. inne środki utrzymania (własny dochód), i jego opiekun otrzyma dodatkowe wsparcie finansowe do świadczenia pielęgnacyjnego, a drugi z rodziców osoby niepełnosprawnej może być nawet bardzo zamożnym człowiekiem, a w sytuacji opiekunów, którzy podjęli się opieki nad niepełnosprawnymi członkami rodziny, którzy stali się niepełnosprawni w późniejszym wieku niż to przewiduje literalnie przedmiotowy art. 12 (odczytywany w swoim odwołaniu do ustawy z pkt IV.2.), mimo iż mogą być w gorszej sytuacji materialnej, to nie uzyskają prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, zatem nie można w sposób niedyskryminujący dzielić prawo do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, dokonując przedmiotowego podziału opiekunów wyłącznie ze względu na wiek, w którym podopieczny nabył niepełnosprawność, gdyż z tego jedynie faktu nie wynika żadna dodatkowa, uzasadniona (tym bardziej konstytucyjnie) potrzeba dodatkowego wsparcia i to dla opiekuna. Natomiast z chwilą kiedy prawodawca wprowadził w życie regulacje rangi ustawy, będącej przecież aktem prawnym powszechnie obowiązującym, dokonał w nim pominięcia legislacyjnego, to należy tę niezgodność z ustawą zasadniczą skorygować, gdyż źródłem porządku prawnego jest na pierwszym miejscu Konstytucja i nie można w zgodzie z Konstytucją faworyzować bądź dyskryminować adresatów norm prawa (opiekunów osób niepełnosprawnych), różnicować, którzy charakteryzują się relewantną cechą, gdyż muszą być traktowani równo i to w równym stopniu (tak w tym kraju orzeka Trybunał Konstytucyjny), a wartości konstytucyjnie uzasadniającej odmienne traktowanie opiekunów (określonych w zapisie ustawy z pkt. IV.1. a z pkt. IV.2.) ustawa z pkt. IV.2. nie prezentuje. W tym miejscu należy przytoczyć treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stanowiącego, iż konstytucyjna zasada równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji): polega na tym, że wszystkie podmioty prawa (adresaci norm prawnych), charakteryzujące się daną cechą istotną (relewantną) w równym stopniu, mają być traktowani równo. A więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących (orzeczenie z 9 marca 1988 r., sygn. U. 7/87, OTK w 1988 r., cz. I, poz. 1). Trybunał Konstytucyjny wypowiedział się również co do możliwości zróżnicowania sytuacji prawnych tych podmiotów, ale wyłącznie w szczególnie umotywowanych przypadkach (wyrok TK z dnia 18 lipca 2008 r. sygn. akt P 27/07). Wg bowiem Trybunału Konstytucyjnego: punktem wyjścia orzekania o zasadzie równości musi więc zawsze być ustalenie, czy istnieje wspólność cechy relewantnej pomiędzy porównywanymi sytuacjami, a więc, innymi słowy, czy zachodzi podobieństwo tych sytuacji. Wystąpienie takiego podobieństwa stanowi przesłankę zastosowania zasady równości. Jeżeli więc zostaje stwierdzone, że sytuacje podobne zostały przez prawo potraktowane odmiennie, to wskazuje to na możliwość naruszenia zasady równości. Nie zawsze jednak odmienność potraktowania sytuacji podobnych jest konstytucyjnie niedopuszczalna, bo mogą zachodzić wypadki, gdy będzie ona usprawiedliwiona. Wszelkie odstępstwa od nakazu równego traktowania podmiotów podobnych muszą zawsze znajdować uzasadnienie w odpowiednio przekonujących argumentach. Argumenty te muszą mieć: 1) charakter relewantny (racjonalnie uzasadniony), a więc pozostawać w bezpośrednim związku z celem i zasadniczą treścią przepisów, w których zawarta jest kontrolowana norma, oraz służyć realizacji tego celu i treści; 2) charakter proporcjonalny, a więc waga interesu, któremu ma służyć różnicowanie sytuacji adresatów normy, musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do wagi Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 11 z 17

interesów, które zostaną naruszone w wyniku nierównego potraktowania podmiotów podobnych; 3) jakiś związek z innymi wartościami, zasadami czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne potraktowanie podmiotów podobnych. Jedną z takich zasad konstytucyjnych jest zasada sprawiedliwości społecznej (zob. orzeczenie z 3 września 1996 r., sygn. K. 10/96, OTK ZU nr 4/1996, poz. 33, s. 281). Dopiero brak owych przekonujących argumentów powoduje, że regulacja różnicująca reżim prawny podmiotów czy sytuacji podobnych nabiera charakteru niekonstytucyjnej dyskryminacji bądź uprzywilejowania. W treści tego samego orzeczenia czytamy, iż: Zgodnie z k.r.o. - nie wnikając w szczegóły zagadnienia - obowiązek alimentacyjny sprowadza się do obowiązku dostarczania środków utrzymania (niekiedy także środków wychowania) i obciąża krewnych w linii prostej (zstępnych i wstępnych) oraz rodzeństwo (art. 128 k.r.o.). Kodeks ustala <> zobowiązanych, stanowiąc, że obowiązek ów obciąża zstępnych przed wstępnymi, wstępnych przed rodzeństwem, a w razie gdyby było kilku zstępnych lub wstępnych - obciąża krewnych bliższych stopniem przed dalszymi (krewnych w tym samym stopniu obciąża w częściach odpowiadających ich możliwościom zarobkowym i majątkowym; art. 129 k.r.o.). Obowiązek alimentacyjny zobowiązanego w dalszej kolejności powstaje ponadto dopiero w braku osoby zobowiązanej w bliższej kolejności albo gdy osoba ta nie może zadośćuczynić obowiązkowi (lub gdy uzyskanie od niej na czas środków utrzymania jest niemożliwe lub połączone z nadmiernymi trudnościami, art. 132 k.r.o.). ( ) Nie ulega kwestii, że na tym tle ustawowa regulacja musi być uznana za niesprawiedliwą i krzywdzącą. Skoro członek najbliższej rodziny (brat/siostra, dziadek/babka czy też syn/córka - to ostatnie, choć trudniejsze do wyobrażenia, nie jest wszak niemożliwe) wywiązuje się ze swych obowiązków - moralnych i prawnych - wobec ciężko chorego krewnego i wymaga to odeń rezygnacji z zarobkowania, to winien on w tych działaniach otrzymać odpowiednie wsparcie państwa. Wybranie z kręgu osób zobowiązanych do alimentacji (a więc tych, na które państwo nakłada obowiązek opieki nad potrzebującą pomocy osobą najbliższą) jedynie rodziców (naturalnych, przysposabiających, zastępczych) i przyznanie wyłącznie im prawa do zasiłku stałego narusza konstytucyjną zasadę równości, a także zasadę sprawiedliwości społecznej, pojmowaną nie w aspekcie socjalno-ekonomicznym, lecz odnoszoną również do społecznego poczucia sprawiedliwości, które w demokratycznym państwie prawnym nie powinno być przez ustawodawcę ignorowane (art. 2 Konstytucji), godzi też w konstytucyjne nakazy ochrony i opieki nad rodziną w ogólności (art. 18 Konstytucji) oraz szczególnej pomocy władz publicznych rodzinom w trudnej sytuacji materialnej i społecznej (art. 71 Konstytucji). Co prawda Trybunał w tym wypadku odnosi się do instytucji zasiłku stałego, jego funkcji, który został następnie z mocy ustawy zastąpiony przez świadczenie pielęgnacyjne regulowane ustawą o świadczeniach rodzinnych, a nie jak w przedmiotowym art. 12 ustawy do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego, to nie mniej Trybunał Konstytucyjny jasno i wyraźnie podkreślił, iż skoro wpisz kim jesteś dla niepełnoprawnego, np. syn córka itd. podjął/ęła się opieki nad swoją/im wpisz kimm dla ciebie jest niepełnosprawny, np. matką, dziadkiem itd. to winien/nna w tej opiece otrzymać odpowiednie wsparcie państwa i nie można w tym odpowiednim wsparciu różnicować go/ją bez wyraźnych, konstytucyjnie uzasadnionych przesłanek, wyłączając go/ją w dyskryminujący sposób z kręgu osób uprawnionych, gdyż narusza to konstytucyjną zasadę równości. Ustawodawca wykazał się przedmiotową ustawą, iż rekompensata w postaci świadczenia pielęgnacyjnego wymaga dodatkowego wsparcia, a zatem nie jest odpowiednia jak określił to Trybunał Konstytucyjny, a zatem w uznaniu wpisz swoje imię i nazwisko nie można interpretować przepisów art.12 ust.1 ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012 Nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. literalnie, w zakresie w jakim uniemożliwia nabycie prawa do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego obciążonej obowiązkiem Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 12 z 17

alimentacyjnym osobie zdolnej do pracy, a otrzymującej świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczas obowiązującej ustawy o świadczeniach rodzinnych (określonej w pkt. IV.1. skargi), niezatrudnionej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, którego niepełnosprawność powstała po ukończeniu 18 roku życia, lub w przypadku osób niepełnosprawnych kontynuujących naukę, po ukończeniu 25 roku życia, gdyż powstała zauważona potrzeba zwiększenia pomocy państwowej, a dokonane pominięcie legislacyjne, niedające przez literalnie odczytanie kwestionowanego artykułu ustawy prawa do przyznania dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego łamie nadrzędne przepisy konstytucyjne. Ponadto granice wykładni językowej nie są bezwzględne i ich przekroczenie jest uzasadnione w sytuacji odwołania się do wartości konstytucyjnych (wyroki NSA o sygn. akt I OSK 722/09 i I OSK 723/09). A zatem literalne brzmienie kwestionowanego zapisu art. 12 ust. 1 ustawy nie ma charakteru bezwzględnego i przy odwołaniu się do zapisów konstytucyjnych nie jest wcale literalnie wiążący, a także należy uznać, iż istnieje konieczność przyznania pierwszeństwa wykładni pro konstytucyjnej nad literalnym zapisem. Analizując zebrany w sprawie materiał i ustalone na jego podstawie okoliczności, należy uznać, że SKO w wpisz miasto dokonało błędnej decyzji, z tego też względu niniejsze odwołanie należy uznać za w pełni uzasadnione, stąd wpisz swoje imię i nazwisko wnosi jak na wstępie. Poza uzasadnieniem wpisz swoje imię i nazwisko dodaje, iż ustawa o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2012 nr 0, poz. 1548) z dnia 07.12.2012 r. to ewenement w skali europejskiej, nie przynoszący chluby temu krajowi. Nie znana jest wpisz swoje imię i nazwisko trzecia taka sytuacja, aby ustawodawca z mocy ustawy pozbawiał w RP uprawnionych praw nabytych, jakie uzyskali na mocy obowiązującej do 31.12.2012 r. ustawy o świadczeniach rodzinnych. Pierwszym takim przypadkiem było pozbawienie z mocy ustawy praw nabytych byłych agentów UB czy SB, praw bodaj emerytalnych (ale tutaj należy przychylić się do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, iż co najmniej wątpliwej materii były te prawa, gdyż jedynie prawa słusznie nabyte podlegają konstytucyjnej ochronie). Aż ciężko nie pokusić się o porównanie i zadanie retorycznego pytania: w tym kraju opiekunowie osób niepełnosprawnych, którzy są całkowicie niesamodzielni, to zbędny balast? Cała przedmiotowa ustawa została sporządzona na zamówienie rządu RP przez MPiPS, ale przy jest konstruowaniu nikt nie myślał o konsekwencjach wprowadzonych regulacji, dramatach, które w wielu domach podopiecznych powstaną. Celem nadrzędnym pomysłodawców było pozbawienie praw wszystkich opiekunów, stworzenie uprzywilejowanej grupy opiekunów, i co widoczne gołym okiem oszczędności. Świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 520 zł, nawet wraz z dodatkiem w postaci 100 zł, to obciążenie dla 39 mln kraju? 620 zł dla opiekuna osoby niepełnosprawnej to upodlenie jego godności osobistej, który nigdy by nie podjął się opieki nad osobą niepełnosprawną, gdyby ta tragedia życiowa nie dotyczyła jego osoby bliskiej, w dodatku musiał zrezygnować ze swojego życia zawodowego a nawet osobistego, aby móc podjąć się opieki, dokonał bardzo trudnego wyboru życiowego. W tym kraju natomiast tworzy rząd fikcję, fikcję, która notorycznie powtarzana ma stać się prawdą, a nią nie jest. W opinii merytorycznej rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, jaki wpłynął do Sejmu RP w dniu 07.09.2012 r. (dostępny pod adresem internetowym http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/przebiegproc.xsp?nr=724) - druk sejmowy 724, czytamy m.in.: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego wytyczyło niefortunny - z punktu widzenia celów polityki rodzinnej - kierunek zmian w przepisach ustawy o świadczeniach rodzinnych, rozszerzając krąg uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego na osoby, na których zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ciążą zobowiązania alimentacyjne wobec dorosłych osób Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 13 z 17

niepełnosprawnych (autorem jest Bożena Kłos, specjalista ds. społecznych w Biurze Analiz Społecznych) Niefortunny? Trybunał Konstytucyjny stanowiący piecze nad literą prawa w aspekcie zgodności jego z ustawą zasadniczą niefortunnie orzekł? Rodzi się pytanie z opinii jakich specjalistów korzysta ten rząd, jeśli w ten sposób traktują orzecznictwo TK? Ale to nie koniec fałszu rządowego projektu. Pod tym samym adresem strony internetowej czytamy uzasadnienie rządowego projektu, a w nim takie poniżające sformułowania (to cytat z uzasadnienia rządowego projektu): Wśród grupy świadczeniobiorców, którzy uzyskali prawo do świadczenia pielęgnacyjnego po 2010 r. w wyniku rozszerzenia katalogu osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, w połączeniu ze zniesieniem kryterium dochodowego, o którym mowa powyżej, aż 83% stanowią osoby inne niż rodzice dzieci niepełnosprawnych pobierający świadczenie pielęgnacyjne. W tym znaczną część stanowią osoby nadużywające pomocy finansowej ze strony państwa. Zauważalna jest również postępująca tendencja do wyszukiwania przez osoby nieaktywne zawodowo osób niepełnosprawnych w swoich rodzinach jedynie w celu uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, bez faktycznego sprawowania opieki nad taką osobą. Tu należy zatrzymać się i zwrócić szczególną uwagę na: (...)W tym znaczną część stanowią osoby nadużywające pomocy finansowej ze strony państwa. Zauważalna jest również postępująca tendencja do wyszukiwania przez osoby nieaktywne zawodowo osób niepełnosprawnych w swoich rodzinach jedynie w celu uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, bez faktycznego sprawowania opieki nad taką osobą. Włos na głowie się jeży. Ile i czy w ogóle są takie osoby? Z tym pytaniem, w poszukiwaniach odpowiedzi, należy zapoznać się z tą samą opinią merytoryczną projektu przedmiotowej ustawy (druk sejmowy 724) autorstwa Bożeny Kłos, a w niej czytamy: W uzasadnieniu do projektu ustawy Rząd nie przedstawił szczegółowej analizy dotyczącej obecnie wypłacanych świadczeń pielęgnacyjnych. Dla zmiany regulacji prawnych ważne są następujące informacje: kto pobiera świadczenia (rodzaj pokrewieństwa), czy osoby sprawujące opiekę zrezygnowały z zatrudnienia, czy też nigdy nie pracowały, nad kim jest sprawowana opieka, na jakie okresy została orzeczona niepełnosprawność i tym samym jaki jest okres wypłacania świadczenia pielęgnacyjnego, ile stwierdzono przypadków nadużywania prawa do świadczenia. Informacje te pozwoliłyby na przeprowadzenie dokładniejszej diagnozy sytuacji i opracować adekwatne rozwiązania prawne z szerszej systemowej perspektywy. W sposób oczywisty widać, iż uzasadnienie rządowego projektu ustawy to stwierdzenia bez wykazania danych rzeczywistych, bo jeśli ktoś stwierdza w swojej argumentacji, iż jest postępująca tendencja do wyszukiwania przez osoby nieaktywne zawodowo osób niepełnosprawnych w swoich rodzinach jedynie w celu uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego, bez faktycznego sprawowania opieki nad taką osobą to naturalnym jest zadanie pytania i oczekiwanie jasnej i wyraźniej odpowiedzi ile jest tych osób? Ale to widocznie jest wiedza ściśle tajna rządu RP, a raczej osoby w uzasadnieniu używającej stwierdzeń bez podania danych, bo ich nie posiada, bo logiczna jest zasadnicza wątpliwość czy takie osoby w ogóle istnieją, skoro brak jest danych. Jedyne dane jakie w uzasadnieniu projektu rząd przedstawił to koszty dla budżetu państwa, koszty a nie nadużycia. Ograniczenie kosztów to jedyny cel tej ustawy, tylko wobec Wpisz datę sporządzenia skargi Strona 14 z 17