Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy"

Transkrypt

1 Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy 1 Cel ćwiczenia Wykształcenie umiejętności definiowania przeciążeń operatorów indeksujących i funkcyjnych. Utrwalenie umiejętności definiowania przeciążeń operatorów działających na wejściowych i wyjściowych strumieniach standardowych. 2 Program zajęć Ocena realizacji zadania z poprzedniego laboratorium ocenie podlega poprawność programu, kompilacja (kompilacja musi przebiegać bez ostrzeżeń), styl pisania programu oraz opisy, realizacja przeciążeń odpowiednich operatorów. Realizacja wstępnej fazy prac nad nowym zadaniem W ramach prac na zajęciach wymagane jest zdefiniowanie, jako niezbędne minimum struktury Wektor, której współrzędne będą liczbami zespolonymi. Zakładanym końcowym efektem tej fazy jest przeciążenie odpowiednich operatorów, które umożliwią wczytanie i wyświetlenie wektora ze współrzędnymi zespolonymi. Testowa wersja programu powinna być w stanie wczytać z wejścia standardowego kilka wektorów, aż do momentu jego wyczerpania (czytanie z pliku przekierowanego na wejście standardowe Uwaga: wewnatrz programu czytamy wyłacz- nie z wejścia standardowego). Ocena realizacji wstępnej wersji programu 3 Opis zadania programowego Należy napisać program, który umożliwi mnożenie macierzy o rozmiarze 4 4 i wektorów czterowymiarowych 1. Powinien on pozwalać na realizację trzech wariantów tej operacji, tzn. 1. mnożenie macierzy przez wektor, 2. mnożenie dwóch macierzy, 3. skalarny iloczyn dwóch wektorów. To jaki wariant ma być zrealizowany musi być rozpoznane na podstawie wczytywanych argumentów (chodzi o różnice w formacie zapisu macierzy i wektora). Program ma czytać argumenty z wejścia standardowego. Dla ułatwienia dostarczone są pliki testowe zawierające zestaw danych zapisanych w odpowiednich formatach. Czytanie ze wspomnianych plików ma być realizowane poprzez przekierowanie ich na wejście standardowe programu. Pliki dostarczone są w trzech wariantach, w których elementami poszczególnych macierzy i wektorów są: liczby wymierne, liczby zespolone oraz symbole (takie same jak w zadaniu nr 1). W kodzie programu typ elementów struktur danych modelujących wektor i macierz powinien być definiowany w oparciu o symbol dla preprocesora TYP, np. 1 Wektor w zapisie macierzowym traktujemy jako macierz jednokolumnowa. 1

2 #define TYP LiczbaZespolona struct Wektor { TYP x, y; }; Symbol TYP powinien być definiowany w osobnym pliku nagłówkowym, tak aby jego zmiana pozwalała skompilować cały program dla odpowiedniego wariantu danych. Plik ten może więc mieć postać #ifndef TYP_HH #define TYP_HH #define TYP LiczbaZespolona #endif Zakładając, że nazywa się on typ.hh plik nagłówkowy wektor.hh z definicją klasy Wektor może mieć następującą zawartość: #ifndef WEKTOR_HH #define WEKTOR_HH #include "liczbazespolona.hh" #include "symbol.hh" #include "typ.hh" struct Wektor { TYP x, y; }; #endif Analogiczne uwagi dotyczą konstrukcji klasy Macierz. Dla ułatwienia, zalążki tego typu konstrukcji udostępnione zostały w katalogu: bk/edu/kpo/zad/z5/zalazek 3.1 Działanie programu Program nie ma udostępniać żadnego interfejsu użytkownika. Zakłada się, że z wejściowego strumienia standardowego czytane są dwa argumenty. Każdy z nich może być macierzą lub wektorem. Dopuszczalne są trzy kombinacje tych argumentów, które warunkują rodzaj wykonywanej operacji. Te kombinacje to: pierwszy argument: macierz; drugi argument: wektor operacja: iloczyn macierzy i wektora, pierwszy argument: macierz; drugi argument: macierz operacja: iloczyn dwóch macierzy, pierwszy argument: wektor; drugi wektor: wektor operacja: iloczyn skalarny dwóch wektorów. 2

3 Czwartą kombinację, tzn. gdy pierwszy argument jest wektorem, a drugi macierzą traktujemy w tym programie jako zabronioną 2. Program ma rozpoznawać taką sytuację i informować, że nie jest przystosowany do realizacji tego typu operacji. Program po wczytaniu dwóch argumentów ma je wyświetlić, a następnie wykonać zadane działanie i wyświetlić jego wynik. Następnie operacja ta jest powtarzana, aż do momentu wyczerpania danych na wejściu standardowym (napotkanie końca pliku, operujemy na wejściu standardowy, ale to wejście też może zostać wyczerpane, np. przekierowujemy na nie plik). Program powinien dokonywać rozróżnienia między wektorem, a macierzą po pierwszym wczytanym znaku. Znak ten można później zwrócić do strumienia i wczytać całość odpowiednio jako wektor lub macierz. Poniżej przedstawiony jest przykład działania programu. rozwiazanie>./mnozenie < liczby_zespolone.dane ---- Operacja dwuargumentowa Argument nr 1: (0+1i) (1+0i) (0+0i) (0+0i) (1+1i) (2+0i) (1+1i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) (0+0i) Argument nr 2: ( (1+0i), (0+0i), (0+0i), (0+0i) ) Wynik: ( (0+1i), (1+1i), (0+0i), (0+0i) ) ---- Operacja dwuargumentowa Argument nr 1: ( (1+0i), (0+2i), (0+0i), (0+0i) ) Argument nr 2: ( (1+0i), (0+1i), (0+0i), (1+5i) ) Wynik: (-1+0i) ---- Operacja dwuargumentowa Blad danych! Wykryto niedozowlony rodzaj pierwszego argumentu. Dzialanie programu zostalo przerwane. 2 Operacja mnożenia wektora przez macierz jest operacją dopuszczalną i poprawną pod warunkiem, że wektor będzie wektorem transponowanym. 3

4 rozwiazanie>_ 3.2 Format plików z danymi Pliki z danymi mogą zawierać macierze lub wektory. Wykonując działania mnożenia macierzy przez wektor, te ostatnie traktujemy jako macierze jednokolumnowe. Jednak, aby w zapisie móc je odróżnić od macierzy, przyjęto zwyczajową formę zapisu ograniczoną nawiasami półokrągłymi, w której kolejne współrzędne rozdzielone są przecinkami. Przykładowy zapis macierzy dla liczb zespolonych jest przedstawiony w opisie działania programu. Poniżej przedstawiony jest przykładowy zapis macierzy w przypadku liczb wymiernych Zapis dla symboli: a c d e e e d a e b a a d e d a Zapis wektora dla liczb zespolonych dostępny jest w opisie działania programu. Poniżej przedstawiony jest zapis wektora dla liczb wymiernych. ( 2.33, 4.55, 6.11, 0.01 ) Dla symboli ma on postać: ( a, b, e, a ) 3.3 Wymagania co do konstrukcji programu Oprócz wymagań sformułowanych w opisie zadania należy uwzględnić uwarunkowania przedstawione poniżej. Należy zdefiniować strukturę Wektor oraz Macierz. Muszą one mieć tylko i wyłącznie niezbędne pola. Należy odpowiednio przeciążyć operator indeksujący dla klasy Wektor, operator funkcyjny dla klasy Macierz i odpowiednio posługiwać się nimi w programie. Należy przeciążyć operatora mnożenia, tak aby była możliwość przemnożenia macierzy przez wektor, macierzy przez macierz, oraz wektora przez wektor. Program musi zachować strukturę modułową i odpowiednią strukturę kartotek. O ile będzie to konieczne, należy zmodyfikować plik Makefile (np. gdy dodany zostanie nowy moduł). Program musi mieć oddzielne moduły dla działań na liczbach zespolonych i symbolach. 4

5 Wszystkie metody, przeciążenia operatorów, które nie zmieniają stanu obiektu, na którym działają, powinny być metodami typu const. Oprócz tego pozostają w mocy wszystkie wcześniejsze wymagania dotyczące struktury katalogów, pliku Makefile, modułowej struktury programu, jak też opisów. 3.4 Pomoc W katalogu bk/edu/kpo/zad/z5/zalazek został dostarczony zalążek konstrukcji programu. Zawiera on testowy zestaw danych dla każdego przypadku (tzn. typu double, LiczbaZespolona i Symbol). Pozwala on również na usprawnienie pracy. Aby przełączyć się, np. z typu double na typ LiczbaZespolona wystarczy napisać polecenie: make LiczbaZespolona Spowoduje ono następujące akcje: 1. zmieni zawartość pliku inc/type.hh na #ifndef TYP_HH #define TYP_HH #define TYP LiczbaZespolona #endif 2. przekopiuje plik./dane/test-liczbazespolona.dane do kartoteki, w której jest plik Makefile, binarny plik programu, nada kopiowanemu plikowi nazwę./test.dane, 3. usunie wcześniejsze produkty kompilacji i konsolidacji, 4. wymusi kompilację dla nowej wersji, a następnie jej konsolidację pod nazwą./mnozenie, 5. jeśli wszystko zakończyło się powodzeniem, to uruchomi program w następujący sposób: mnozenie < test.dane Od momentu wykonania opisanej wyżej formy polecenia make, dalsze kompilacje i konsolidacje oraz wywołania programu po wykonaniu samego polecenia make będą realizowane dla typu LiczbaZespolona. Przełączenie procesu kompilacji i konsolidacji na dwa pozostałe typy, tzn. double i Symbol, jest realizowane analogicznie. 3.5 Wersja bardzo uproszczona oceniana nie więcej niż na 3,5 W tej wersji wystarczy ograniczyć się do macierzy 2 2 i wektorów dwuwymiarowych. Program po uruchomieniu czyta wyłącznie dwa pierwsze argumenty z pliku i wykonuje odpowiednie działanie. 5

6 3.6 Wersja rozszerzona nieobowiazkowa Rozszerzenie małociekawe Zakładamy, że rozmiar macierzy i wektorów nie jest z góry znany (jednak jest mniejszy niż 20 korzystamy z tablic, a nie ze struktur dynamicznych). Zakładamy, że informacja o rozmiarze znajduje się w pliku z danymi i jest to pierwszy element tego pliku, np ( 2.33, 4.55, 6.11, 0.01, 4.55 ) Rozszerzenie ciekawsze Zakładamy, że rozmiar wczytywanych macierzy i wektorów nie jest określony. W pliku danych nie ma żadnej dodatkowej informacji. Rozmiar ustalany jest on w trakcie czytania macierzy lub wektora. Uwaga: W tym przypadku trzeba sprawdzić przed wykonaniem operacji mnożenia, że rozmiary są zgodne. W przypadku, gdy tak nie jest należy zaniechać realizacji tej operacji i wyświetlić odpowiednią informację. A Dodatek Niniejszy dodatek zawiera informacje, które mogą być użyteczne przy pisaniu programu realizowanego w ramach tego zadania. A.1 Podstawy matematyczne Załóżmy, że mamy dwa wektory u=(u 1,u 2,...,u n ), v=(v 1,v 2,...,v n ) o współrzędnych zespolonych. Ich iloczyn skalarny definiujemy jako: gdzie v i to liczba sprzężona do v i. u v= n i=1 u i v i A.2 Problem ujednolicenia względem typów W niniejszym zadaniu występują dwa zasadnicze problemy, które utrudniają proste napisanie programu, tak aby można było bez kłopotów skompilować go dla typów double, LiczbaZespolona lub Symbol. Pierwszym z nich jest zerowanie macierzy lub wektora. Drugim jest zapis iloczynu skalarnego dwóch wektorów. 6

7 A.2.1 Zerowanie zmiennej Zerowanie macierzy lub wektora sprowadza się do bardziej elementarnego problemu, jakim jest zerowanie pojedynczej zmiennej. Rozważmy przykład zmiennej Zm dla trzech kolejnych typów. W przypadku typu double operację zerowania możemy zapisać jako double Zm; Zm = 0; Dla typu LiczbaZespolona będzie to double Zm; Zm.re = 0; Zm.im = 0; Natomiast dla typu Symbol zapis ten sprowadzi się do postaci Symbol Zm; Zm = e; Aby ujednolicić tę operację, wystarczy że zdefiniujemy dla każdego z typów funkcję Zeruj. Wówczas zapis wcześniejszych operacji sprawdzi się do postaci TYP Zm; Zeruj(Zm); Podejście takie jest możliwe dzięki mechanizmowi przeciążeń. Funkcja Zeruj powinna zostać zdefiniowana odpowiednio w module liczbyzespolone.cpp oraz symbol.cpp (w odpowiednich plikach nagłówkowych powinna być zapowiedź definicji tej funkcji). Wskazane jest stworzenie analogicznego modułu dla typu double. A.2.2 Zapis iloczynu skalarnego W przypadku iloczynu skalarnego pojawia się problem utworzenie wartości zespolonej dla przypadku struktury LiczbaZespolona. Jednak ponownie możemy to ujednolicić analogicznie jak w przypadku zerowania. Zamiast posługiwać się metodą struktury LiczbaZespolona zwracającą wartość sprzężoną, możemy zdefiniować funkcję WartoscSprzezona dla wszystkich trzech typów. W przypadku typów double i Symbol funkcja ta będzie zwracała tę samą wartość, która jest jej argumentem. A.3 Wczytywanie danych W tym zadaniu, aby wczytać pierwszy argument należy podejrzeć od jakiego znaku on się zaczyna. Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem jest zastosowanie metody peek. Jednak jest to jedno z najgorszych rozwiazań (gorszym jest jedynie wcześniejsze wczytanie całej linii do tablicy i dalsza jej analiza). Ze względu na znaki białe właściwym rozwiązaniem jest wczytanie znaku, jego rozpoznanie i późniejsze jego zwrócenie do strumienia, a więc cin >> Znak;... cin.unget(); Najlepszym rozwiązaniem jest taka organizacja przeciążenia operatora czytania odpowiednio dla wektora i macierzy, aby po wykryciu niezgodności pierwszego znaku był on zwracany do strumienia, a strumień ustawiony w stan fail. 7

Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych

Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych 1 Cel ćwiczenia Wykształcenie zdolności abstrahowania operacji arytmetycznych od konkretnych typów. Unaocznienie problemów związanych z programowaniem uogólnionym

Bardziej szczegółowo

Zad. 6: Sterowanie robotem mobilnym

Zad. 6: Sterowanie robotem mobilnym Zad. 6: Sterowanie robotem mobilnym 1 Cel ćwiczenia Utrwalenie umiejętności modelowania kluczowych dla danego problemu pojęć. Tworzenie diagramu klas, czynności oraz przypadków użycia. Wykorzystanie dziedziczenia

Bardziej szczegółowo

Układ równań liniowych

Układ równań liniowych Układ równań liniowych 1 Cel zadania Wykształcenie umiejętności projektowania własnych klas modelujących pojęcia niezbędne do rozwiązania postawionego problemu. Rozwinięcie umiejętności przeciążania operatorów

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

Zad. 7: Sterowanie robotami mobilnymi w obecności przeszkód

Zad. 7: Sterowanie robotami mobilnymi w obecności przeszkód Zad. 7: Sterowanie robotami mobilnymi w obecności przeszkód 1 Cel ćwiczenia Utrwalenie umiejętności modelowania kluczowych dla danego problemu pojęć. Tworzenie diagramu klas oraz czynności. Wykorzystanie

Bardziej szczegółowo

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C Pliki Informacje ogólne Plik jest pewnym zbiorem danych, zapisanym w systemie plików na nośniku danych (np. dysku twardym, pendrive, płycie DVD itp.). Może posiadać określone atrybuty, a odwołanie do niego

Bardziej szczegółowo

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Opracował: Zbigniew Rudnicki Powtórka z poprzedniego wykładu 2 1 Dokument, regiony, klawisze: Dokument Mathcada realizuje

Bardziej szczegółowo

Metody numeryczne Laboratorium 2

Metody numeryczne Laboratorium 2 Metody numeryczne Laboratorium 2 1. Tworzenie i uruchamianie skryptów Środowisko MATLAB/GNU Octave daje nam możliwość tworzenia skryptów czyli zapisywania grup poleceń czy funkcji w osobnym pliku i uruchamiania

Bardziej szczegółowo

Zad. 1: Sterowanie mimika

Zad. 1: Sterowanie mimika 1 Cel ćwiczenia Zad. 1: Sterowanie mimika twarzy Wykształcenie umiejętności posługiwania się złożonymi makrami preprocesora języka C. Stworzenie podstawowej struktury wizualizacji twarzy robota, która

Bardziej szczegółowo

Przeciążanie operatorów

Przeciążanie operatorów Instrukcja laboratoryjna nr 4 Programowanie w języku C 2 (C++ poziom zaawansowany) Przeciążanie operatorów dr inż. Wilk-Jakubowski Jacek mgr inż. Lasota Maciej dr inż. Kaczmarek Tomasz Wprowadzenie Oprócz

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

Tablice i struktury. czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1

Tablice i struktury. czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1 Tablice i struktury czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1 Tablica przechowuje elementy tego samego typu struktura jednorodna, homogeniczna Elementy identyfikowane liczbami (indeksem).

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Informatyki i Programowania Laboratorium: Lista 0 Środowisko programowania

Wstęp do Informatyki i Programowania Laboratorium: Lista 0 Środowisko programowania Wstęp do Informatyki i Programowania Laboratorium: Lista 0 Środowisko programowania Przemysław Kobylański Wprowadzenie Każdy program w C musi zawierać przynajmniej funkcję o nazwie main(): Aby możliwe

Bardziej szczegółowo

Zad. 7: Sterowanie manipulatorem przypadek 3D

Zad. 7: Sterowanie manipulatorem przypadek 3D Zad. 7: Sterowanie manipulatorem przypadek 3D 1 Cel ćwiczenia Wykorzystanie w praktyce mechanizmu dziedziczenia. Wykształcenie umiejętności korzystania z szablonu list oraz dalsze rozwijanie umiejętności

Bardziej szczegółowo

Algorytm. a programowanie -

Algorytm. a programowanie - Algorytm a programowanie - Program komputerowy: Program komputerowy można rozumieć jako: kod źródłowy - program komputerowy zapisany w pewnym języku programowania, zestaw poszczególnych instrukcji, plik

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 7 kwietnia 2014 1. Wprowadzenie Pierwsza część instrukcji zawiera informacje

Bardziej szczegółowo

Dodatkowo klasa powinna mieć destruktor zwalniający pamięć.

Dodatkowo klasa powinna mieć destruktor zwalniający pamięć. Zadanie 1. Utworzyć klasę reprezentującą liczby wymierne. Obiekty klasy powinny przechowywać licznik i mianownik rozłożone na czynniki pierwsze. Klasa powinna mieć zdefiniowane operatory czterech podstawowych

Bardziej szczegółowo

Szablony funkcji i szablony klas

Szablony funkcji i szablony klas Bogdan Kreczmer bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Zakład Podstaw Cybernetyki i Robotyki Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechnika Wrocławska Kurs: Copyright c 2011 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programu Mathcad 15 cz. 1

Wprowadzenie do programu Mathcad 15 cz. 1 Wpisywanie tekstu Wprowadzenie do programu Mathcad 15 cz. 1 Domyślnie, Mathcad traktuje wpisywany tekst jako wyrażenia matematyczne. Do trybu tekstowego można przejść na dwa sposoby: Zaczynając wpisywanie

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie.

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Część XXII C++ w Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Ćwiczenie 1 1. Utwórz nowy projekt w Dev C++ i zapisz go na

Bardziej szczegółowo

4. Wyrzuć wyjątek jeśli zmienna ist nie istnieje bloki: try, catch i wyrzucanie wyjątku

4. Wyrzuć wyjątek jeśli zmienna ist nie istnieje bloki: try, catch i wyrzucanie wyjątku Lista 7 Zad. 1 Pierwsza wersja programu 1. Przygotuj plik do w: plik tekstowy z pojedynczą liczbą. Umieść go w tym samym folderze, co projekt (*.cpp). 2. Nazwa pliku name nazwa zmiennej może być dowolna

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Autor: Marcin Orchel Spis treści: Język C++... 5 Przekazywanie parametrów do funkcji... 5 Przekazywanie parametrów w Javie.... 5 Przekazywanie parametrów w c++...

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java. Narzędzia 1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit, który można ściągnąć

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 1. Wprowadzenie do programu Octave

Ćwiczenie 1. Wprowadzenie do programu Octave Politechnika Wrocławska Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki Przetwarzanie sygnałów laboratorium ETD5067L Ćwiczenie 1. Wprowadzenie do programu Octave Mimo że program Octave został stworzony do

Bardziej szczegółowo

Nazwa wariantu modułu (opcjonalnie): Laboratorium programowania w języku C++

Nazwa wariantu modułu (opcjonalnie): Laboratorium programowania w języku C++ Uniwersytet Śląski w Katowicach str. 1 Kierunek i poziom studiów: Chemia, poziom pierwszy Sylabus modułu: Laboratorium programowania (0310-CH-S1-019) Nazwa wariantu modułu (opcjonalnie): Laboratorium programowania

Bardziej szczegółowo

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Moduł Handlowo-Magazynowy Przeprowadzanie inwentaryzacji z użyciem kolektorów danych

Moduł Handlowo-Magazynowy Przeprowadzanie inwentaryzacji z użyciem kolektorów danych Moduł Handlowo-Magazynowy Przeprowadzanie inwentaryzacji z użyciem kolektorów danych Wersja 3.77.320 29.10.2014 r. Poniższa instrukcja ma zastosowanie, w przypadku gdy w menu System Konfiguracja Ustawienia

Bardziej szczegółowo

Część 4 życie programu

Część 4 życie programu 1. Struktura programu c++ Ogólna struktura programu w C++ składa się z kilku części: część 1 część 2 część 3 część 4 #include int main(int argc, char *argv[]) /* instrukcje funkcji main */ Część

Bardziej szczegółowo

Diary przydatne polecenie. Korzystanie z funkcji wbudowanych i systemu pomocy on-line. Najczęstsze typy plików. diary nazwa_pliku

Diary przydatne polecenie. Korzystanie z funkcji wbudowanych i systemu pomocy on-line. Najczęstsze typy plików. diary nazwa_pliku Diary przydatne polecenie diary nazwa_pliku Polecenie to powoduje, że od tego momentu sesja MATLAB-a, tj. polecenia i teksty wysyłane na ekran (nie dotyczy grafiki) będą zapisywane w pliku o podanej nazwie.

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r.

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. M. Trzebiński C++ 1/14 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. IFJ PAN Przygotowanie środowiska pracy Niniejsza

Bardziej szczegółowo

dr Mariusz Grządziel 15,29 kwietnia 2014 Przestrzeń R k R k = R R... R k razy Elementy R k wektory;

dr Mariusz Grządziel 15,29 kwietnia 2014 Przestrzeń R k R k = R R... R k razy Elementy R k wektory; Wykłady 8 i 9 Pojęcia przestrzeni wektorowej i macierzy Układy równań liniowych Elementy algebry macierzy dodawanie, odejmowanie, mnożenie macierzy; macierz odwrotna dr Mariusz Grządziel 15,29 kwietnia

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 4. Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1.

Ćwiczenie 4. Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1 Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 4 Obsługa plików Kraków 2010 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 2 Obsługa plików Zanim

Bardziej szczegółowo

Systemy operacyjne. Laboratorium 9. Perl wyrażenia regularne. Jarosław Rudy Politechnika Wrocławska 28 lutego 2017

Systemy operacyjne. Laboratorium 9. Perl wyrażenia regularne. Jarosław Rudy Politechnika Wrocławska 28 lutego 2017 Systemy operacyjne Laboratorium 9 Perl wyrażenia regularne Jarosław Rudy Politechnika Wrocławska 28 lutego 2017 Temat obejmuje wykorzystanie wyrażeń regularnych w perlu. Wyrażenia same w sobie są w zasadzie

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 12. Struktury i unie

Język C zajęcia nr 12. Struktury i unie Język C zajęcia nr 12 Struktury i unie Struktura jest zgromadzonym pod jedną nazwą zbiorem elementów nazywanych polami lub składowymi. Pola mają swoje odrębne nazwy (podobnie jak zmienne) i mogą przechowywać

Bardziej szczegółowo

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach?

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Część XVIII C++ Funkcje Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Umiemy już podzielić nasz

Bardziej szczegółowo

Projekty zaliczeniowe Podstawy Programowania 2012/2013

Projekty zaliczeniowe Podstawy Programowania 2012/2013 Projekty zaliczeniowe Podstawy Programowania 2012/2013 0. Zasady ogólne W skład projektu wchodzą następujące elementy: dokładny opis rozwiązywanego problemu opis słowny rozwiązania problemu wraz z pseudokodami

Bardziej szczegółowo

Układy równań i nierówności liniowych

Układy równań i nierówności liniowych Układy równań i nierówności liniowych Wiesław Krakowiak 1 grudnia 2010 1 Układy równań liniowych DEFINICJA 11 Układem równań m liniowych o n niewiadomych X 1,, X n, nazywamy układ postaci: a 11 X 1 + +

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania C++

Podstawy Programowania C++ Wykład 3 - podstawowe konstrukcje Instytut Automatyki i Robotyki Warszawa, 2014 Wstęp Plan wykładu Struktura programu, instrukcja przypisania, podstawowe typy danych, zapis i odczyt danych, wyrażenia:

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory dr inż. Jacek Naruniec Przypomnienie z ostatnich wykładów Konstruktory/destruktory i kolejność ich wywołania w złożonej klasie. Referencja Obiekty

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania. Wykład 1

Wstęp do programowania. Wykład 1 Wstęp do programowania Wykład 1 1 / 49 Literatura Larry Ullman, Andreas Signer. Programowanie w języku C++. Walter Savitch, Kenrick Mock. Absolute C++. Jerzy Grębosz. Symfonia C++. Standard. Stephen Prata.

Bardziej szczegółowo

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Copyright c 2005 2008 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument zawiera materiały do wykładu na temat programowania obiektowego.

Bardziej szczegółowo

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Instytut Matematyki i Informatyki PWSZ w Płocku 1 O mnie prowadzący wykład i laboratoria: Dariusz Wardowski pokój: 102

Bardziej szczegółowo

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji Wartości domyślne, przeciażenia funkcji Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Niniejszy dokument zawiera materiały do wykładu na temat programowania obiektowego.

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów. mgr inż. Arkadiusz Chrobot

Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów. mgr inż. Arkadiusz Chrobot Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów mgr inż. Arkadiusz Chrobot 10 listopada 2010 1 Preprocesor Preprocesor jest programem uruchamianym przed właściwym procesem kompilacji

Bardziej szczegółowo

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach C++ i wzorce w klasach Andrzej Przybyszewski numer albumu: 89810 14 listopada 2009 Ogólnie Przeładowanie (przeciążanie) operatorów polega na nadaniu im nowych funkcji. Przeładowanie operatora dokonuje

Bardziej szczegółowo

Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki

Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Konwersje napis liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Konwersje liczba napis Ćwiczenia 1. Napisz aplikację, która na wejściu dostaje napis postaci W Roku Pańskim 1345, władca Henryk 12,

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

Programowanie współbieżne... (10) Andrzej Baran 2010/11

Programowanie współbieżne... (10) Andrzej Baran 2010/11 Programowanie współbieżne... (10) Andrzej Baran 2010/11 LINK: http://kft.umcs.lublin.pl/baran/prir/index.html Biblioteki Biblioteki podstawowe BLACS (Basic Linear Algebra Communication Subprograms) BLAS

Bardziej szczegółowo

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu.

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu. Część XIX C++ w Każda poznana do tej pory zmienna może przechowywać jedną liczbę. Jeśli zaczniemy pisać bardziej rozbudowane programy, okaże się to niewystarczające. Warto więc poznać zmienne, które mogą

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania

Podstawy programowania Podstawy programowania I rok Automatyka i Robotyka Eka PWr Ćwiczenia Zestaw 4 Zakres materiału Analiza poprawności konstrukcji, wyliczanie wyrażeń z wskaźnikami i tablicami, ręczna symulacja, opracowywanie

Bardziej szczegółowo

Aproksymacja funkcji a regresja symboliczna

Aproksymacja funkcji a regresja symboliczna Aproksymacja funkcji a regresja symboliczna Problem aproksymacji funkcji polega na tym, że funkcję F(x), znaną lub określoną tablicą wartości, należy zastąpić inną funkcją, f(x), zwaną funkcją aproksymującą

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator

C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator Slajd 1 z 10 C++ - [1-3] Debugowanie w Qt Creator Nysa 2004-2013. Autor: Wojciech Galiński. wersja dnia 15 maja 2013 r. Slajd 2 z 10 Pojęcia związane z debugowaniem DEBUGOWANIE (z ang. debugging odrobaczanie)

Bardziej szczegółowo

Baltie 3. Podręcznik do nauki programowania dla klas I III gimnazjum. Tadeusz Sołtys, Bohumír Soukup

Baltie 3. Podręcznik do nauki programowania dla klas I III gimnazjum. Tadeusz Sołtys, Bohumír Soukup Baltie 3 Podręcznik do nauki programowania dla klas I III gimnazjum Tadeusz Sołtys, Bohumír Soukup Czytanie klawisza lub przycisku myszy Czytaj klawisz lub przycisk myszy - czekaj na naciśnięcie Polecenie

Bardziej szczegółowo

Zadania do wykonania. Rozwiązując poniższe zadania użyj pętlę for.

Zadania do wykonania. Rozwiązując poniższe zadania użyj pętlę for. Zadania do wykonania Rozwiązując poniższe zadania użyj pętlę for. 1. apisz program, który przesuwa w prawo o dwie pozycje zawartość tablicy 10-cio elementowej liczb całkowitych tzn. element t[i] dla i=2,..,9

Bardziej szczegółowo

Język ludzki kod maszynowy

Język ludzki kod maszynowy Język ludzki kod maszynowy poziom wysoki Język ludzki (mowa) Język programowania wysokiego poziomu Jeśli liczba punktów jest większa niż 50, test zostaje zaliczony; w przeciwnym razie testu nie zalicza

Bardziej szczegółowo

Tablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic 1-wymiarowych np.:

Tablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic 1-wymiarowych np.: emat zajęć: ablice wielowymiarowe i struktury w języku C Autor: mgr inż. Sławomir Samolej Zagadnienie 1. (ablice liczbowe wielowymiarowe) ablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

Rozdział 5: Style tekstu

Rozdział 5: Style tekstu 5. STYLE TEKSTU Posługując się edytorem MS Word trudno nie korzystać z możliwości jaką daje szybkie formatowanie z użyciem stylów. Stylem określa się zestaw parametrów formatowych, któremu nadano określoną

Bardziej szczegółowo

Programowanie Proceduralne

Programowanie Proceduralne Programowanie Proceduralne Makefile Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Akademia im. Jana Długosza Wykład 14 Co to jest Makefile Makefile jest plikiem reguł dla programu make. Wykorzystywany jest

Bardziej szczegółowo

Struktura programu. Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem.

Struktura programu. Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem. Struktura programu Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem. W ostatnich latach najbardziej używanym stylem oprogramowania

Bardziej szczegółowo

Matlab Składnia + podstawy programowania

Matlab Składnia + podstawy programowania Matlab Składnia + podstawy programowania Matlab Matrix Laboratory środowisko stworzone z myślą o osobach rozwiązujących problemy matematyczne, w których operuje się na danych stanowiących wielowymiarowe

Bardziej szczegółowo

VII. Ciągi znaków łańcuchy

VII. Ciągi znaków łańcuchy VII. Ciągi znaków łańcuchy 7.1. Wczytywanie tekstu Do tej pory poznaliśmy metodę wczytywania i wyświetlania liczb. Tak samo jak liczby moŝemy wczytać jeden znak, jednak co zrobić jeśli chcielibyśmy wczytać

Bardziej szczegółowo

Definicje. Algorytm to:

Definicje. Algorytm to: Algorytmy Definicje Algorytm to: skończony ciąg operacji na obiektach, ze ściśle ustalonym porządkiem wykonania, dający możliwość realizacji zadania określonej klasy pewien ciąg czynności, który prowadzi

Bardziej szczegółowo

RPC. Zdalne wywoływanie procedur (ang. Remote Procedure Calls )

RPC. Zdalne wywoływanie procedur (ang. Remote Procedure Calls ) III RPC Zdalne wywoływanie procedur (ang. Remote Procedure Calls ) 1. Koncepcja Aplikacja wywołanie procedury parametry wyniki wykonanie procedury wynik komputer klienta komputer serwera Zaletą takiego

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 11. Funkcje

Język C zajęcia nr 11. Funkcje Język C zajęcia nr 11 Funkcje W języku C idea podprogramów realizowana jest wyłącznie poprzez definiowanie i wywołanie funkcji. Każda funkcja musi być przed wywołaniem zadeklarowana. Deklaracja funkcji

Bardziej szczegółowo

1 Powtórzenie wiadomości

1 Powtórzenie wiadomości 1 Powtórzenie wiadomości Zadanie 1 Napisać program, który w trybie dialogu z użytkownikiem przyjmie liczbę całkowitą, a następnie wyświetli informację czy jest to liczba parzysta czy nieparzysta oraz czy

Bardziej szczegółowo

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi EGZAMIN PIERWSZY (25 CZERWCA 2013) JĘZYK C++ poprawiam ocenę pozytywną z egzaminu 0 (zakreśl poniżej x) 1. Wśród poniższych wskaż poprawną formę definicji

Bardziej szczegółowo

Obliczenia w programie MATLAB

Obliczenia w programie MATLAB Obliczenia w programie MATLAB Na zajęciach korzystamy z programu MATLAB, w którym wykonywać będziemy większość obliczeń. Po uruchomieniu programu w zależności od wersji i konfiguracji może pojawić się

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

Mikrokontroler ATmega32. Język symboliczny

Mikrokontroler ATmega32. Język symboliczny Mikrokontroler ATmega32 Język symboliczny 1 Język symboliczny (asembler) jest językiem niskiego poziomu - pozwala pisać programy złożone z instrukcji procesora. Kody instrukcji są reprezentowane nazwami

Bardziej szczegółowo

Tom 6 Opis oprogramowania Część 8 Narzędzie do kontroli danych elementarnych, danych wynikowych oraz kontroli obmiaru do celów fakturowania

Tom 6 Opis oprogramowania Część 8 Narzędzie do kontroli danych elementarnych, danych wynikowych oraz kontroli obmiaru do celów fakturowania Część 8 Narzędzie do kontroli danych elementarnych, danych wynikowych oraz kontroli Diagnostyka stanu nawierzchni - DSN Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Warszawa, 21 maja 2012 Historia dokumentu

Bardziej szczegółowo

Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki

Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Copyright c 2005 2008 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument zawiera materiały

Bardziej szczegółowo

Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Kraków 2013

Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Kraków 2013 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1 Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Obsługa plików Kraków 2013 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 2 Obsługa plików Zanim będziemy mogli

Bardziej szczegółowo

WEKTORY I MACIERZE. Strona 1 z 11. Lekcja 7.

WEKTORY I MACIERZE. Strona 1 z 11. Lekcja 7. Strona z WEKTORY I MACIERZE Wektory i macierze ogólnie nazywamy tablicami. Wprowadzamy je:. W sposób jawny: - z menu Insert Matrix, - skrót klawiszowy: {ctrl}+m, - odpowiedni przycisk z menu paska narzędziowego

Bardziej szczegółowo

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej  Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej www.imio.polsl.pl fb.com/imiopolsl @imiopolsl Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Języki programowania z programowaniem obiektowym Laboratorium

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 1. Karol Tarnowski A-1 p.

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 1. Karol Tarnowski A-1 p. Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy Wykład 1 Karol Tarnowski karol.tarnowski@pwr.edu.pl A-1 p. 411B Plan wykładów (1) Algorytmy i programy Proste typy danych Rozgałęzienia

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++ Agnieszka Nowak Brzezińska Laboratorium nr 2

Programowanie w języku C++ Agnieszka Nowak Brzezińska Laboratorium nr 2 Programowanie w języku C++ Agnieszka Nowak Brzezińska Laboratorium nr 2 1 program Kontynuujemy program który wczytuje dystans i ilości paliwa zużytego na trasie, ale z kontrolą danych. A więc jeśli coś

Bardziej szczegółowo

Język C++ zajęcia nr 2

Język C++ zajęcia nr 2 Język C++ zajęcia nr 2 Inicjalizacja Definiowanie obiektu może być połączone z nadaniem mu wartości początkowej za pomocą inicjalizatora, który umieszczany jest po deklaratorze obiektu. W języku C++ inicjalizator

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Typy wyliczeniowe Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki

Typy wyliczeniowe Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Typy wyliczeniowe Konwersje napis liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Typy wyliczeniowe Służą do łatwiejszej kontroli nad stałymi Ustawianie parametrów o ściśle określonym zbiorze wartości

Bardziej szczegółowo

System operacyjny UNIX Ćwiczenie 1. Podstawowe polecenia systemu Unix

System operacyjny UNIX Ćwiczenie 1. Podstawowe polecenia systemu Unix Wydział Mechatroniki i Budowy Maszyn Specjalność: Automatyka i Robotyka Rok II Semestr IV 1. Logowanie w systemie Unix. System operacyjny UNIX Ćwiczenie 1. Podstawowe polecenia systemu Unix Do zalogowania

Bardziej szczegółowo

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ;

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; Ogólna postać definicji tablicy: TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; np. int tablica [ 10 ]; // 10-cio elementowa tablica liczb całkowitych char tekst

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach dr inż. Jacek Naruniec Zmienne automatyczne i dynamiczne Zmienne automatyczne: dotyczą kontekstu, po jego opuszczeniu są usuwane, łatwiejsze w zarządzaniu od zmiennych

Bardziej szczegółowo

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 1 Podstawy Wprowadzenie do programowania w języku C Kraków 2010 Twój pierwszy program w C Program w języku C, jak i w wielu innych językach

Bardziej szczegółowo

Fragment wykładu z języka C ( )

Fragment wykładu z języka C ( ) Fragment wykładu z języka C (2002-2009) Piotr Szwed pszwed@agh.edu.pl Program make Typowy program w języku C/C++ składa się z wielu odrębnych modułów (jednostek translacji). Ich liczba może dochodzić do

Bardziej szczegółowo

int tab[5]; tab[1]; ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu macierz [ ] - dwuargumentowy operator indeksowania

int tab[5]; tab[1]; ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu macierz [ ] - dwuargumentowy operator indeksowania Rok akademicki 2013/2014, Pracownia nr 10 2/20 Informatyka 1 Tablica elementów ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika,

Bardziej szczegółowo

Rys. 2. Symbole dodatkowych bramek logicznych i ich tablice stanów.

Rys. 2. Symbole dodatkowych bramek logicznych i ich tablice stanów. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z funktorami realizującymi podstawowe funkcje logiczne poprzez zaprojektowanie, wykonanie i przetestowanie kombinacyjnego układu logicznego realizującego

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++ Grażyna Koba

Programowanie w języku C++ Grażyna Koba Programowanie w języku C++ Grażyna Koba Kilka definicji: Program komputerowy to ciąg instrukcji języka programowania, realizujący dany algorytm. Język programowania to zbiór określonych instrukcji i zasad

Bardziej szczegółowo

Języki programowania zasady ich tworzenia

Języki programowania zasady ich tworzenia Strona 1 z 18 Języki programowania zasady ich tworzenia Definicja 5 Językami formalnymi nazywamy każdy system, w którym stosując dobrze określone reguły należące do ustalonego zbioru, możemy uzyskać wszystkie

Bardziej szczegółowo

Metodyki i Techniki Programowania 1 1 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA

Metodyki i Techniki Programowania 1 1 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA Metodyki i Techniki Programowania 1 1 ZAJ CIA 3. 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA IDE zintegrowane środowisko programistyczne, zawierające kompilator, edytor tekstu i linker,

Bardziej szczegółowo