Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów. mgr inż. Arkadiusz Chrobot

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów. mgr inż. Arkadiusz Chrobot"

Transkrypt

1 Laboratorium 3: Preprocesor i funkcje ze zmienną liczbą argumentów mgr inż. Arkadiusz Chrobot 10 listopada 2010

2 1 Preprocesor Preprocesor jest programem uruchamianym przed właściwym procesem kompilacji programów napisanych w języku C. Jego działanie przypomina funkcjonowanie kompilatora, ale jest znacznie prostsze. Preprocesor analizuje kod źródłowy programu w poszukiwaniu przeznaczonych dla niego poleceń. Te polecenia mają postać dyrektyw lub makr. Celem wykonania preprocesora jest przekształcenie kodu źródłowego programu zgodnie z treścią tych poleceń. To przekształcenie może mieć na celu: włączenie do programu treści pliku nagłówkowego, wprowadzenie do kodu źródłowego wartości stałych, umieszczenie fragmentów kodu, które mogą być użyte np. do debugowania, dostosowanie kodu źródłowego programu do architektury na której będzie wykonywany kod wynikowy (np. użycie odpowiedniego dla danej platformy typu danych), wykonanie czynności, które powinny być zrobione przed rozpoczęciem kompilacji programu, ale z pewnych przyczyn nie mogą być wykonane ręcznie. Preprocesor w przeciwieństwie do kompilatora nie dokonuje sprawdzenia typów danych ani innych czynności mających na celu kontrolę poprawności programu. Powinniśmy więc pamiętać, aby do stosowania preprocesora podchodzić z umiarem. Jest on niewątpliwie bardzo pomocnym narzędziem, ale należy umieć korzystać z niego właściwie, aby uniknąć trudnych do znalezienia błędów. Dzięki preprocesorowi możliwa jest tzw. kompilacja warunkowa, która pozwala na otrzymanie różnych kodów wynikowych z tego samego kodu źródłowego. Kompilator gcc automatycznie wywołuje preprocesor przed rozpoczęciem właściwego procesu kompilacji, ale możemy też uruchomić preprocesor samodzielnie, z wiersza poleceń, za pomocą polecenia cpp podając jako jego argument wywołania nazwę pliku z kodem źródłowym. 2 Dyrektywy preprocesora Dyrektywy są to krótkie polecenia dla preprocesora. W praktyce już się z takimi poleceniami spotkaliśmy. Dyrektywa #include nakazuje włączenie do treści programu zawartości pliku nagłówkowego. Dyrektywa #define definiuje stałe. Preprocesor po napotkaniu takiej definicji zapamiętuje identyfikator i wartość za nią umieszczoną, a następnie analizuje resztę kodu i wszędzie tam, gdzie napotka ten identyfikator zastępuje go związaną z nim wartością. Wartownicy plików nagłówkowych są niczym innym jak instrukcją warunkową dla preprocesora. Taka instrukcja może się zaczynać od dyrektywy #ifndef (jeśli nie zdefiniowano) po które występuje nazwa identyfikatora, który powinien być zdefiniowany. Jeśli preprocesor dotychczas nie napotkał w kodzie źródłowym takiego znacznika, to powinien wykonać resztę instrukcji które występują w kolejnych wierszach po #ifndef. W przypadku wartowników plików nagłówkowych jest to definicja takiego samego znacznika jak występował w #ifndef, oraz szereg innych zwykłych instrukcji języka C lub preprocesora, które zależne są od przeznaczenia pliku nagłówkowego. Całość jest zakończona dyrektywą #endif. Zauważmy, że identyfikator definiowany w pliku nagłówkowym nie ma przypisanej żadnej wartości. Służy on jedynie za znacznik. Jeśli 1

3 preprocesor napotkał już wcześniej taki znacznik to znaczy, że plik nagłówkowy został już włączony do kodu źródłowego i nie należy włączać go ponownie. Jeśli nie to plik nagłówkowy jest włączany. Instrukcja warunkowa preprocesora ma jeszcze inną postać, która zaczyna się od dyrektywy #ifdef (jeśli zdefiniowano). Może również zawierać dyrektywę #else, która określa co preprocesor powinien zrobić jeśli warunek nie jest spełniony. Instrukcje warunkowe preprocesora można zagnieżdżać. Poniżej zamieszczony jest przykład programu w którym użyto instrukcji preprocesora. sample.c #i f d e f TEST p r i n t f ( Znacznik TEST zdefiniowany. \ n ) ; #e l s e p r i n t f ( Znacznik TEST n i e zdefinownay. \ n ) ; #e n d i f Jeśli skompilujemy program tak jak dotychczas to robiliśmy to po jego uruchomieniu otrzymamy komunikat, że znacznik TEST nie jest zdefiniowany. Jeśli jednak wywołamy kompilator tak: gcc -Wall -o sample sample.c -DTEST, to po uruchomieniu programu otrzymamy komunikat o tym, że znacznik został zdefiniowany. Podobny efekt można uzyskać umieszczając w kodzie źródłowym programu przez istniejącymi instrukcjami preprocesora wiersz #define TEST. Spora część programistów piszących w języku C uważa, że instrukcje preprocesora umieszczane wewnątrz funkcji utrudniają czytanie ich kodu. Można zapobiec takiemu utrudnieniu definiując osobne funkcje dla każdego przypadku instrukcji warunkowej, tak jak to pokazano na następnym przykładzie. sample2.c #i f d e f TEST p r i n t f ( Znacznik TEST zdefiniowany. \ n ) ; #e l s e p r i n t f ( Znacznik TEST n i e zdefinownay. \ n ) ; #e n d i f 2

4 3 Makra preprocesora O makrach preprocesora możemy myśleć jako o pewnego rodzaju podprogramach. Od zwykłych funkcji języka C różni je to, że nie są wywoływane w trakcie wykonywania programu, ale są rozwijane w miejscu wywołania przez preprocesor przed rozpoczęciem kompilacji. Przypominają pod tym względem funkcje poprzedzone słowem kluczowym inline. Mogą przyjmować dowolną liczbę parametrów, jednakże zgodność typów tych parametrów nie jest sprawdzana. Jest to główna wada makr preprocesora w porównaniu do funkcji inline. Struktura makr jest stosunkowo prosta. Ich definicję rozpoczyna dyrektywa #define po której występuje nazwa makra. Po nazwie makra można umieścić listę argumentów. Argumenty makr nie posiadają typów, a jedynie identyfikatory (nazwy). Po liście argumentów umieszcza się instrukcję w języku C, która ma być wykonana w ramach makra. Jeśli makro ma zawierać kilka instrukcji to umieszczamy te instrukcje w nawiasach klamrowych, przy czym każdy kolejny wiersz makra, łącznie z nagłówkiem, ale oprócz ostatniego, powinien być zakończony znakiem \ (backslash). Poniżej zamierszczony jest krótki program ilustrujący użycie makra preprocesora. sample3.c #d e f i n e PRINT( format, value ) \ p r i n t f ( ( format ), ( value ) ) ; \ p r i n t f ( \n ) ; \ i n t i = 2 4 ; double j = 5. 5 ; PRINT( %x, i ) ; PRINT( %f, j ) ; Umieszczone w kodzie makro ma za zadanie wypisać podaną wraz z odpowiednim formatowaniem wartość i przenieść kursor do następnego wiersza na ekranie. Efekt jego użycia możemy obejrzeć wywołując preprocesor w następujący sposób: cpp sample3.c. Makra nazywane są wymiennie makrodefinicjami. Definiując makro możemy jego treści nie zamykać w nawiasach klamrowych. Czasem takie postępowanie jest konieczne, ale często powoduje trudne do wykrycia błędy. Zaleca się aby, tak jak w przykładzie, umieszczać wewnątrz makr odwołania do argumentów w nawisach okrągłych. 4 Asercje Ciekawym i pożytecznym zastosowaniem makr są asercje nazywane również niezmiennikami. Zostały one wprowadzone do programowania przez R. Floyda i pierwotnym ich przeznaczeniem było formalne dowodzenie poprawności programów. Asercja jest po prostu warunkiem, który musi być spełniony przed i po wykonaniu 3

5 określonego fragmentu programu (np. pętli), aby uznać że ten fragment działa poprawnie. Szybko zauważono, że niezmienniki można wykorzystać w programowaniu nie tylko do dowodzenia poprawności programu przy użyciu aparatu matematycznego, ale również do testowania jego zachowania podczas wykonania. W języku C dostępne jest makro o nazwie assert(), które jako parametr przyjmuje warunek, który ma być prawdziwy podczas wykonania programu. Jeśli tak nie będzie to makro wypisuje na ekran krótki komunikat i przerywa działanie programu. Makra assert() można używać podczas testowania programu. Po opracowaniu jego wersji finalnej można je wyłączyć 1 definiując znacznik NDEBUG. Aby móc w ogóle skorzystać z makra assert() należy w kodzie źródłowym programu włączyć nagłówek assert.h #include <a s s e r t. h> sample4.c #d e f i n e SIZE 10 unsigned char t a b l i c a [ SIZE ] ; i n t i ; f o r ( i =0; i <200 SIZE ; i++) a s s e r t ( i <SIZE ) ; t a b l i c a [ i ]= i ; Przedstawiony przykładowy program w rażący sposób narusza ograniczenie rozmiaru zdefiniowanej tablicy. Po jego skompilowaniu możemy się przekonać, że makro assert() przerywając wykonanie programu nie dopuści aby zmienna indeksująca miała wartość większą lub równą rozmiarowi tablicy. Jeśli wyłączymy to marko za pomocą znacznika NDEBUG to program najprawdopodobniej zostanie zakończony w trybie krytycznym z komunikatem, że została naruszona ochrona pamięci. 5 Makra w debugowaniu Nie tylko makrodefinicja assert() może być użyta podczas debugowania programu. Możemy tworzyć również własne makra, których będzie można użyć podczas testowania programu, a następnie wyłączyć za pomocą znacznika NDEBUG lub innego, który sami zdefiniujemy. Niżej umieszczony został przykład takiego makra. Jego działanie można wyłączyć definiując znacznik NOTEST. Proszę zwrócić uwagę, na fakt, że po dyrektywie #else zostało zdefiniowane makro o takiej samej nazwie, ale puste. To oznacza, że jeśli znacznik NOTEST będzie zdefiniowany, to w miejsce makrodefinicji w kodzie źródłowym preprocesor nic nie wstawi. Na tym 1 Niektórzy informatycy, jak np. C.A.R Hoare uważają, że asercje powinno się zostawiać na wszelki wypadek również w wersjach finalnych programów. Takie działanie wydaje się być jak najbardziej uzasadnione. 4

6 polega właśnie wyłączenie działania makrodefinicji. sample5.c #i f n d e f NOTEST #d e f i n e PRINT( format, value ) \ p r i n t f ( ( format ), ( value ) ) ; \ p r i n t f ( \n ) ; \ #e l s e #d e f i n e PRINT( format, value ) #e n d i f i n t i ; f o r ( i =0; i <20; i ++) PRINT( %x, i ) ; 6 Funkcje o zmiennej liczbie argumentów Język C pozwala definiować funkcje o zmiennej liczbie argumentów (ang. variadic functions). Oznacza to, że liczba argumentów, które możemy przekazać do takiej funkcji ograniczona jest jedynie rozmiarem stosu. Na liście argumentów formalnych funkcji o zmiennej liczbie argumentów powinien znaleźć się choć jeden zwykły argument, który nie jest zmienną rejestrową ani wskaźnikiem. Jeśli takich argumentów będzie na liście więcej, to ta uwaga dotyczy ostatniego z nich. Po zwykłych argumentach w liście argumentów funkcji o zmiennej liczbie argumentów występuje przecinek i trzy kropki (...), które oznaczają, że funkcja oprócz wymienionych na liście argumentów może przyjąć dowolną liczbę innych argumentów. Aby obsłużyć dodatkowe argumenty wywołania przekazane w ten sposób do funkcji potrzebny jest nam typ va list i odpowiednie makra zdefiniowane w pliku nagłówkowym stdarg.h. Makro va start przyjmuje dwa argumenty, pierwszym jest zmienna typu va list, którą to makro inicjalizuje a drugim nazwa ostatniego argumentu spośród zwykłych argumentów umieszczonych na liście argumentów funkcji. To makro musi zostać wywołane przed wszystkimi innymi, które zostaną opisane. Zmienna typu va list jest listą wszystkich argumentów dodatkowych, przekazanych do funkcji. Makro va arg umożliwia poruszanie się po tej liście. Przyjmuje ono dwa parametry. Pierwszym jest lista parametrów dodatkowych, drugim typ wartości, która zostanie zwrócona. Wywoływanie makra va arg umieszczone jest najczęściej w pętli. Przy każdej iteracji pętli makro to zwraca wartość bieżącego argumentu na liście, przyjmując typ wartości tego argumentu taki, jaki został określony drugim argumentem wywołania marka oraz modyfikuje tak listę, aby po jego ponownym wywołaniu zwrócić następny element z tej listy. Po przejrzeniu całej listy należy wywołać makro va end, które 5

7 jako argument wywołania przyjmuje listę argumentów dodatkowych. Jeśli ponownie chcielibyśmy przejrzeć tę listę, to musimy jeszcze raz użyć wyżej wymienionych makr. Ostatnim makrem związanym z obsługą listy argumentów dodatkowych jest va copy. Służy ono, zgodnie ze swoją nazwą do tworzenia kopii listy argumentów. Nie należy do tego celu używać instrukcji przypisania! W przykładzie znajdującymi się poniżej przedstawiono program z funkcją, która liczy średnią wartości jej argumentów dodatkowych. Przyjęto w niej, że pierwszy argument przechowuje liczbę argumentów dodatkowych. W wywołaniu takiej funkcji można przekazać jej argumenty, które są literałami (wartościami), wyrażeniami, stałymi i zmiennymi. #include <stdarg. h> sample6.c f l o a t average ( i n t counter,... ) v a l i s t ap ; i n t next =0, sum=0, i=counter ; i f ( counter==0) r eturn 0. 0 ; v a s t a r t ( ap, counter ) ; while ( i ) next = va arg ( ap, i n t ) ; sum += next ; va end ( ap ) ; r eturn ( f l o a t )sum/ counter ; f l o a t r e s u l t = average ( 4, 1, 2, 3, 4 ) ; p r i n t f ( %f \n, r e s u l t ) ; Warto pamiętać, że w języku C prototyp funkcji zapisany np. tak: int funkcja() również oznacza funkcję, która przyjmuje zmienną liczbę argumentów. Jeśli chcemy stworzyć funkcję, która nie przyjmuje w ogóle argumentów, to powinniśmy jej prototyp zapisać następująco int funkcja(void). 6

znajdowały się różne instrukcje) to tak naprawdę definicja funkcji main.

znajdowały się różne instrukcje) to tak naprawdę definicja funkcji main. Część XVI C++ Funkcje Jeśli nasz program rozrósł się już do kilkudziesięciu linijek, warto pomyśleć o jego podziale na mniejsze części. Poznajmy więc funkcje. Szybko się przekonamy, że funkcja to bardzo

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania. Wykład 1

Wstęp do programowania. Wykład 1 Wstęp do programowania Wykład 1 1 / 49 Literatura Larry Ullman, Andreas Signer. Programowanie w języku C++. Walter Savitch, Kenrick Mock. Absolute C++. Jerzy Grębosz. Symfonia C++. Standard. Stephen Prata.

Bardziej szczegółowo

Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki. wykład 12 - sem.iii. M. Czyżak

Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki. wykład 12 - sem.iii. M. Czyżak Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki wykład 12 - sem.iii M. Czyżak Język C - preprocesor Preprocesor C i C++ (cpp) jest programem, który przetwarza tekst programu przed przekazaniem go kompilatorowi.

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 7 kwietnia 2014 1. Wprowadzenie Pierwsza część instrukcji zawiera informacje

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania C++

Podstawy Programowania C++ Wykład 3 - podstawowe konstrukcje Instytut Automatyki i Robotyki Warszawa, 2014 Wstęp Plan wykładu Struktura programu, instrukcja przypisania, podstawowe typy danych, zapis i odczyt danych, wyrażenia:

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Informatyka (I) AiR Ćwiczenia z debugowania

Laboratorium Informatyka (I) AiR Ćwiczenia z debugowania Laboratorium Informatyka (I) AiR Ćwiczenia z debugowania Krzysztof Kluza, Janusz Miller 1 Debugowanie Debugowanie, czy też po polsku odpluskiwanie, to proces polegający na kontrolowanym wykonaniu programu

Bardziej szczegółowo

Programowanie Proceduralne

Programowanie Proceduralne Programowanie Proceduralne Makefile Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Akademia im. Jana Długosza Wykład 14 Co to jest Makefile Makefile jest plikiem reguł dla programu make. Wykorzystywany jest

Bardziej szczegółowo

Język C - podstawowe informacje

Język C - podstawowe informacje Język C - podstawowe informacje Michał Rad AGH Laboratorium Maszyn Elektrycznych 2014-12-05 Outline Program w języku C Funkcje Składnia Instrukcje sterujace Na koniec... Po kolei napisać program (zwykły

Bardziej szczegółowo

Fragment wykładu z języka C ( )

Fragment wykładu z języka C ( ) Fragment wykładu z języka C (2002-2009) Piotr Szwed pszwed@agh.edu.pl Program make Typowy program w języku C/C++ składa się z wielu odrębnych modułów (jednostek translacji). Ich liczba może dochodzić do

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania komputerów

Podstawy programowania komputerów Podstawy programowania komputerów Wykład 14: Programowanie współbieżne w C Definicja programowania współbieżnego Programowanie współbieżne jest tworzeniem programów, których wykonanie powoduje uruchomienie

Bardziej szczegółowo

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VII Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Kompilacja Kompilator C program do tłumaczenia kodu źródłowego na język maszynowy. Preprocesor

Bardziej szczegółowo

Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków

Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków wer. 8 z drobnymi modyfikacjami! Wojciech Myszka Katedra Mechaniki i Inżynierii Materiałowej 2017-04-07 09:35:32 +0200 Zmienne Przypomnienie/podsumowanie

Bardziej szczegółowo

Funkcja (podprogram) void

Funkcja (podprogram) void Funkcje Co to jest funkcja? Budowa funkcji Deklaracja, definicja i wywołanie funkcji Przykłady funkcji definiowanych przez programistę Przekazywanie argumentów do funkcji Tablica jako argument funkcji

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 10: Biblioteki. dr inż. Arkadiusz Chrobot

Laboratorium 10: Biblioteki. dr inż. Arkadiusz Chrobot Laboratorium 10: Biblioteki dr inż. Arkadiusz Chrobot 6 stycznia 016 1. Wprowadzenie W instrukcji zawarto informacje o tworzeniu bibliotek statycznych w języku C oraz o preprocesorze. Rozdział pierwszy

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++ Grażyna Koba

Programowanie w języku C++ Grażyna Koba Programowanie w języku C++ Grażyna Koba Kilka definicji: Program komputerowy to ciąg instrukcji języka programowania, realizujący dany algorytm. Język programowania to zbiór określonych instrukcji i zasad

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu.

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu. Część XIX C++ w Każda poznana do tej pory zmienna może przechowywać jedną liczbę. Jeśli zaczniemy pisać bardziej rozbudowane programy, okaże się to niewystarczające. Warto więc poznać zmienne, które mogą

Bardziej szczegółowo

Zaawansowane programowanie w języku C++ Funkcje uogólnione - wzorce

Zaawansowane programowanie w języku C++ Funkcje uogólnione - wzorce Zaawansowane programowanie w języku C++ Funkcje uogólnione - wzorce Prezentacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w projekcie pt. Innowacyjna dydaktyka

Bardziej szczegółowo

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach?

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Część XVIII C++ Funkcje Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Umiemy już podzielić nasz

Bardziej szczegółowo

Jeśli chcesz łatwo i szybko opanować podstawy C++, sięgnij po tę książkę.

Jeśli chcesz łatwo i szybko opanować podstawy C++, sięgnij po tę książkę. Języki C i C++ to bardzo uniwersalne platformy programistyczne o ogromnych możliwościach. Wykorzystywane są do tworzenia systemów operacyjnych i oprogramowania użytkowego. Dzięki niskiemu poziomowi abstrakcji

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania - 1

Podstawy programowania - 1 Podstawy programowania - 1 doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Wykład: sobota B, godz. 10.30 12.55 sala 12 Laboratorium: sobota B, godz. 13.00 15.25 sala 2 sobota B, godz. 15.30-17.55 sala 2 e-mail: tadeusz.jeleniewski@pwr.wroc.pl

Bardziej szczegółowo

Sposoby wykrywania i usuwania błędów. Tomasz Borzyszkowski

Sposoby wykrywania i usuwania błędów. Tomasz Borzyszkowski Sposoby wykrywania i usuwania błędów Tomasz Borzyszkowski Mylić się jest rzeczą ludzką Typy błędów: błędy specyfikacji: źle określone wymagania błędy projektowe: nieodpowiednie struktury danych i algorytmy

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 1 Podstawy Wprowadzenie do programowania w języku C Kraków 2010 Twój pierwszy program w C Program w języku C, jak i w wielu innych językach

Bardziej szczegółowo

Języki programowania zasady ich tworzenia

Języki programowania zasady ich tworzenia Strona 1 z 18 Języki programowania zasady ich tworzenia Definicja 5 Językami formalnymi nazywamy każdy system, w którym stosując dobrze określone reguły należące do ustalonego zbioru, możemy uzyskać wszystkie

Bardziej szczegółowo

Szablony funkcji i klas (templates)

Szablony funkcji i klas (templates) Instrukcja laboratoryjna nr 3 Programowanie w języku C 2 (C++ poziom zaawansowany) Szablony funkcji i klas (templates) dr inż. Jacek Wilk-Jakubowski mgr inż. Maciej Lasota dr inż. Tomasz Kaczmarek Wstęp

Bardziej szczegółowo

Delphi Laboratorium 3

Delphi Laboratorium 3 Delphi Laboratorium 3 1. Procedury i funkcje Funkcja jest to wydzielony blok kodu, który wykonuje określoną czynność i zwraca wynik. Procedura jest to wydzielony blok kodu, który wykonuje określoną czynność,

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe. Funkcje

Programowanie strukturalne i obiektowe. Funkcje Funkcje Często w programach spotykamy się z sytuacją, kiedy chcemy wykonać określoną czynność kilka razy np. dodać dwie liczby w trzech miejscach w programie. Oczywiście moglibyśmy to zrobić pisząc trzy

Bardziej szczegółowo

Podział programu na moduły

Podział programu na moduły Materiały Podział programu na moduły Informatyka Szczegółowe informacje dotyczące wymagań odnośnie podziału na moduły: http://www.cs.put.poznan.pl/wcomplak/bfiles/c_w_5.pdf Podział programu na moduły pozwala

Bardziej szczegółowo

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Wstęp 1. Zaprezentuj mechanikę tworzenia programu napisanego w języku C++. 2. Co to jest kompilacja? 3. Co to jest konsolidacja? 4. Co to jest kod wykonywalny?

Bardziej szczegółowo

Uwagi dotyczące notacji kodu! Moduły. Struktura modułu. Procedury. Opcje modułu (niektóre)

Uwagi dotyczące notacji kodu! Moduły. Struktura modułu. Procedury. Opcje modułu (niektóre) Uwagi dotyczące notacji kodu! Wyrazy drukiem prostym -- słowami języka VBA. Wyrazy drukiem pochyłym -- inne fragmenty kodu. Wyrazy w [nawiasach kwadratowych] opcjonalne fragmenty kodu (mogą być, ale nie

Bardziej szczegółowo

Skrypty i funkcje Zapisywane są w m-plikach Wywoływane są przez nazwę m-pliku, w którym są zapisane (bez rozszerzenia) M-pliki mogą zawierać

Skrypty i funkcje Zapisywane są w m-plikach Wywoływane są przez nazwę m-pliku, w którym są zapisane (bez rozszerzenia) M-pliki mogą zawierać MatLab część III 1 Skrypty i funkcje Zapisywane są w m-plikach Wywoływane są przez nazwę m-pliku, w którym są zapisane (bez rozszerzenia) M-pliki mogą zawierać komentarze poprzedzone znakiem % Skrypty

Bardziej szczegółowo

Język C część 1. Sformułuj problem Zanalizuj go znajdź metodę rozwiązania (pomocny może byd algorytm) Napisz program Uruchom i przetestuj czy działa

Język C część 1. Sformułuj problem Zanalizuj go znajdź metodę rozwiązania (pomocny może byd algorytm) Napisz program Uruchom i przetestuj czy działa Język C część 1 Literatura [1] Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie: Język ANSI C, Wydawnictwa Naukowo Techniczne, Warszawa 2003 [2] Anna Strudzioska-Walczak, Krzysztof Walczak, Nakuka programowania dla

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

Programowanie hybrydowe C (C++) - assembler. MS Visual Studio Inline Assembler

Programowanie hybrydowe C (C++) - assembler. MS Visual Studio Inline Assembler Programowanie hybrydowe C (C++) - assembler MS Visual Studio Inline Assembler Wprowadzenie Możliwość wprowadzania kodu asemblerowego bezpośrednio w kodzie źródłowym w języku C lub C++ Nie wymagany MASM

Bardziej szczegółowo

Programowanie I. O czym będziemy mówili. Plan wykładu nieco dokładniej. Plan wykładu z lotu ptaka. Podstawy programowania w językach. Uwaga!

Programowanie I. O czym będziemy mówili. Plan wykładu nieco dokładniej. Plan wykładu z lotu ptaka. Podstawy programowania w językach. Uwaga! Programowanie I O czym będziemy mówili Podstawy programowania w językach proceduralnym ANSI C obiektowym Java Uwaga! podobieństwa w podstawowej strukturze składniowej (zmienne, operatory, instrukcje sterujące...)

Bardziej szczegółowo

Instrukcja laboratoryjna cz.0

Instrukcja laboratoryjna cz.0 Algorytmy i Struktury Danych 2012/2013 Instrukcja laboratoryjna cz.0 Wprowadzenie Prowadzący: Tomasz Goluch Wersja: 2.0 Warunki zaliczenia Cel: Zapoznanie studentów z warunkami zaliczenia części laboratoryjnej

Bardziej szczegółowo

Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych

Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych Zad. 5: Układ równań liniowych liczb zespolonych 1 Cel ćwiczenia Wykształcenie zdolności abstrahowania operacji arytmetycznych od konkretnych typów. Unaocznienie problemów związanych z programowaniem uogólnionym

Bardziej szczegółowo

Temat 1: Podstawowe pojęcia: program, kompilacja, kod

Temat 1: Podstawowe pojęcia: program, kompilacja, kod Temat 1: Podstawowe pojęcia: program, kompilacja, kod wynikowy. Przykłady najprostszych programów. Definiowanie zmiennych. Typy proste. Operatory: arytmetyczne, przypisania, inkrementacji, dekrementacji,

Bardziej szczegółowo

Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy

Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy Laboratorium nr 5: Mnożenie wektorów i macierzy 1 Cel ćwiczenia Wykształcenie umiejętności definiowania przeciążeń operatorów indeksujących i funkcyjnych. Utrwalenie umiejętności definiowania przeciążeń

Bardziej szczegółowo

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; }

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; } #include using namespace std; Prototypy funkcji Funkcja 1 void ela(int); double info (double); int main( ); return 0; Funkcja 2 void ela(int); Funkcja 3 double info(double); return 4*t; jeszcze

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy. Laboratorium 1. Karol Tarnowski A-1 p.

Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy. Laboratorium 1. Karol Tarnowski A-1 p. Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy Laboratorium 1 Karol Tarnowski karol.tarnowski@pwr.edu.pl A-1 p. 411B Na podstawie: G. Perry, D. Miller, Język C Programowanie dla

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r.

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. M. Trzebiński C++ 1/14 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. IFJ PAN Przygotowanie środowiska pracy Niniejsza

Bardziej szczegółowo

Programowanie Strukturalne i Obiektowe Słownik podstawowych pojęć 1 z 5 Opracował Jan T. Biernat

Programowanie Strukturalne i Obiektowe Słownik podstawowych pojęć 1 z 5 Opracował Jan T. Biernat Programowanie Strukturalne i Obiektowe Słownik podstawowych pojęć 1 z 5 Program, to lista poleceń zapisana w jednym języku programowania zgodnie z obowiązującymi w nim zasadami. Celem programu jest przetwarzanie

Bardziej szczegółowo

8. Wektory. Przykłady Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana.

8. Wektory. Przykłady Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana. 8. Wektory Przykłady 8.1. Napisz program, który pobierze od użytkownika 10 liczb, a następnie wypisze je w kolejności odwrotnej niż podana. Uwaga! Kod poniżej. To zadanie można rozwiązać przy użyciu wiedzy

Bardziej szczegółowo

Wyrażenie include(sciezka_do_pliku) pozwala na załadowanie (wnętrza) pliku do skryptu php. Plik ten może zawierać wszystko, co może się znaleźć w

Wyrażenie include(sciezka_do_pliku) pozwala na załadowanie (wnętrza) pliku do skryptu php. Plik ten może zawierać wszystko, co może się znaleźć w Wyrażenie include(sciezka_do_pliku) pozwala na załadowanie (wnętrza) pliku do skryptu php. Plik ten może zawierać wszystko, co może się znaleźć w obrębie skryptu. Wyrażenia include() i require() są niemal

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania (1)

Podstawy programowania (1) Podstawy programowania (1) doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Konsultacje pokój 19 Poniedziałki, godz. 9:45 11:20 e-mail: tadeusz.jeleniewski@neostrada.pl Podstawy programowania (1) - wykład 1. Wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Autor: Marcin Orchel Spis treści: Język C++... 5 Przekazywanie parametrów do funkcji... 5 Przekazywanie parametrów w Javie.... 5 Przekazywanie parametrów w c++...

Bardziej szczegółowo

Zmienne powłoki. Wywołanie wartości następuje poprzez umieszczenie przed nazwą zmiennej znaku dolara ($ZMIENNA), np. ZMIENNA=wartosc.

Zmienne powłoki. Wywołanie wartości następuje poprzez umieszczenie przed nazwą zmiennej znaku dolara ($ZMIENNA), np. ZMIENNA=wartosc. Zmienne powłoki Zmienne powłoki (shell variables) to tymczasowe zmienne, które mogą przechowywać wartości liczbowe lub ciągi znaków. Związane są z powłoką, Przypisania wartości do zmiennej następuje poprzez

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 2: Biblioteki statyczne i dynamiczne w języku C. mgr inż. Arkadiusz Chrobot

Laboratorium 2: Biblioteki statyczne i dynamiczne w języku C. mgr inż. Arkadiusz Chrobot Laboratorium 2: Biblioteki statyczne i dynamiczne w języku C mgr inż. Arkadiusz Chrobot 21 października 2010 1 Wprowadzenie Pisząc programy w języku C, szczególnie te duże, nie musimy umieszczać całości

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Podstawy programowania C dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Tematy Struktura programu w C Typy danych Operacje Instrukcja grupująca Instrukcja przypisania Instrukcja warunkowa Struktura

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java. Narzędzia 1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit, który można ściągnąć

Bardziej szczegółowo

Automatyzacja kompilacji. Automatyzacja kompilacji 1/28

Automatyzacja kompilacji. Automatyzacja kompilacji 1/28 Automatyzacja kompilacji Automatyzacja kompilacji 1/28 Automatyzacja kompilacji 2/28 Wstęp Polecenia kompilacji gcc -Wall -c komunikat.c -o komunikat.o gcc -Wall -c main.c -o main.o gcc -Wall -c test.c

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 15 maja 2015 1. Wprowadzenie Instrukcja poświęcona jest dynamicznemu przydziałowi i zwalnianiu pamięci w

Bardziej szczegółowo

Języki programowania C i C++ Wykład: Typy zmiennych c.d. Operatory Funkcje. dr Artur Bartoszewski - Języki C i C++, sem.

Języki programowania C i C++ Wykład: Typy zmiennych c.d. Operatory Funkcje. dr Artur Bartoszewski - Języki C i C++, sem. Języki programowania C i C++ Wykład: Typy zmiennych c.d. Operatory Funkcje 1 dr Artur Bartoszewski - Języki C i C++, sem. 1I- WYKŁAD programowania w C++ Typy c.d. 2 Typy zmiennych Instrukcja typedef -

Bardziej szczegółowo

Funkcje. czyli jak programować proceduralne. Programowanie Proceduralne 1

Funkcje. czyli jak programować proceduralne. Programowanie Proceduralne 1 Funkcje czyli jak programować proceduralne. Programowanie Proceduralne 1 Struktura programu w C # include / Dyrektywy p r e p r o c e s o r a / #define PI 3.1415 float g =. 5 ; / Zmienne

Bardziej szczegółowo

Java EE produkcja oprogramowania

Java EE produkcja oprogramowania Java EE produkcja oprogramowania PPJ PODSTAWY PROGRAMOWANIA W JAVIE PODSTAWY JĘZYKA JAVA 1 Warszawa, 2016Z 2 Ogólna charakterystyka języka Java 3 Java 1/2 Język programowania Java został opracowany przez

Bardziej szczegółowo

Mikrokontroler ATmega32. Język symboliczny

Mikrokontroler ATmega32. Język symboliczny Mikrokontroler ATmega32 Język symboliczny 1 Język symboliczny (asembler) jest językiem niskiego poziomu - pozwala pisać programy złożone z instrukcji procesora. Kody instrukcji są reprezentowane nazwami

Bardziej szczegółowo

Język C : programowanie dla początkujących : przewodnik dla adeptów programowania / Greg Perry, Dean Miller. Gliwice, cop

Język C : programowanie dla początkujących : przewodnik dla adeptów programowania / Greg Perry, Dean Miller. Gliwice, cop Język C : programowanie dla początkujących : przewodnik dla adeptów programowania / Greg Perry, Dean Miller. Gliwice, cop. 2016 Spis treści Wprowadzenie 11 Adresaci książki 12 Co wyróżnia tę książkę na

Bardziej szczegółowo

PLAN WYNIKOWY PROGRAMOWANIE APLIKACJI INTERNETOWYCH. KL IV TI 6 godziny tygodniowo (6x15 tygodni =90 godzin ),

PLAN WYNIKOWY PROGRAMOWANIE APLIKACJI INTERNETOWYCH. KL IV TI 6 godziny tygodniowo (6x15 tygodni =90 godzin ), PLAN WYNIKOWY PROGRAMOWANIE APLIKACJI INTERNETOWYCH KL IV TI 6 godziny tygodniowo (6x15 tygodni =90 godzin ), Program 351203 Opracowanie: Grzegorz Majda Tematyka zajęć 2. Przygotowanie środowiska pracy

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 6. Karol Tarnowski A-1 p.

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 6. Karol Tarnowski A-1 p. Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy Wykład 6 Karol Tarnowski karol.tarnowski@pwr.edu.pl A-1 p. 411B Plan prezentacji Funkcje w języku C Zasięg zmiennych Przekazywanie

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 11. Funkcje

Język C zajęcia nr 11. Funkcje Język C zajęcia nr 11 Funkcje W języku C idea podprogramów realizowana jest wyłącznie poprzez definiowanie i wywołanie funkcji. Każda funkcja musi być przed wywołaniem zadeklarowana. Deklaracja funkcji

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania. Wykład 1

Podstawy Programowania. Wykład 1 Podstawy Programowania Wykład 1 Jak się uczyć programowania? Wykład i laboratorium Literatura Jerzy Grębosz Symfonia C++ Bjarne Stroustrup Język C++ Bruce Eckel Thinking in C++ Tony L. Hansen C++ zadania

Bardziej szczegółowo

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors.

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Wykład 3 ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Waldi Ravens J. Cichoń, P. Kobylański Wstęp do Informatyki i Programowania 75 / 146 deklaracje zmiennych instrukcja podstawienia

Bardziej szczegółowo

Cw.12 JAVAScript w dokumentach HTML

Cw.12 JAVAScript w dokumentach HTML Cw.12 JAVAScript w dokumentach HTML Wstawienie skryptu do dokumentu HTML JavaScript jest to interpretowany, zorientowany obiektowo, skryptowy język programowania.skrypty Java- Script mogą być zagnieżdżane

Bardziej szczegółowo

Język C++ zajęcia nr 2

Język C++ zajęcia nr 2 Język C++ zajęcia nr 2 Inicjalizacja Definiowanie obiektu może być połączone z nadaniem mu wartości początkowej za pomocą inicjalizatora, który umieszczany jest po deklaratorze obiektu. W języku C++ inicjalizator

Bardziej szczegółowo

Podstawy wykorzystania bibliotek DLL w skryptach oprogramowania InTouch

Podstawy wykorzystania bibliotek DLL w skryptach oprogramowania InTouch INFORMATOR TECHNICZNY WONDERWARE Informator Techniczny nr 60 04-12-2002 Podstawy wykorzystania bibliotek DLL w skryptach oprogramowania InTouch Wstęp PoniŜsza dokumentacja oparta na przykładach stworzonych

Bardziej szczegółowo

Języki i metodyka programowania. Typy, operatory, wyrażenia. Wejście i wyjście.

Języki i metodyka programowania. Typy, operatory, wyrażenia. Wejście i wyjście. Typy, operatory, wyrażenia. Wejście i wyjście. Typy, operatory, wyrażenia Zmienna: [] [ '[' ']' ] ['=' ]; Zmienna to fragment pamięci o określonym

Bardziej szczegółowo

Być może jesteś doświadczonym programistą, biegle programujesz w Javie,

Być może jesteś doświadczonym programistą, biegle programujesz w Javie, Kompendium PHP 01 Być może jesteś doświadczonym programistą, biegle programujesz w Javie, C++, Pythonie lub jakimś innym języku programowania, których jak myślę, powstało już tyle, że chyba nie ma osoby,

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

PASCAL. Etapy pisania programu. Analiza potrzeb i wymagań (treści zadania) Opracowanie algorytmu Kodowanie Kompilacja Testowanie Stosowanie

PASCAL. Etapy pisania programu. Analiza potrzeb i wymagań (treści zadania) Opracowanie algorytmu Kodowanie Kompilacja Testowanie Stosowanie PASCAL Język programowania wysokiego poziomu Opracowany przez Mikołaja Wirtha na początku lat 70 XX wieku Prosty, z silną kontrolą poprawności Stosowany prawie wyłącznie na uczelniach do nauki programowania

Bardziej szczegółowo

C++. Leksykon kieszonkowy

C++. Leksykon kieszonkowy IDZ DO PRZYK ADOWY ROZDZIA KATALOG KSI EK ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG TWÓJ KOSZYK CENNIK I INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE O NOWOCIACH ZAMÓW CENNIK CZYTELNIA SPIS TRECI KATALOG ONLINE DODAJ DO KOSZYKA FRAGMENTY

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

Każde wykonanie bloku instrukcji nazywamy pojedynczym przebiegiem lub iteracją pętli.

Każde wykonanie bloku instrukcji nazywamy pojedynczym przebiegiem lub iteracją pętli. Część XIII C++ Czym jest pętla? Pętla jest blokiem instrukcji, które wykonywane są w kółko (czyli po wykonaniu ostatniej instrukcji z bloku komputer wykonuje ponownie pierwszą instrukcję, później drugą

Bardziej szczegółowo

#line #endif #ifndef #pragma

#line #endif #ifndef #pragma 8.1 Instrukcje preprocesorowe... 1 8.1.1 Instrukcja #define... 1 8.1.2 Instrukcje #pragma... 2 8.2 Polecenie _asm... 3 8.3 Polecenie declspec... 4 8.4 Definiowanie makr... 5 8.5 Programy wieloplikowe,

Bardziej szczegółowo

. Podstawy Programowania 2. Jednokierunkowa lista liniowa. Arkadiusz Chrobot. 28 marca 2017

. Podstawy Programowania 2. Jednokierunkowa lista liniowa. Arkadiusz Chrobot. 28 marca 2017 .. Podstawy Programowania 2 Jednokierunkowa lista liniowa Arkadiusz Chrobot Zakład Informatyki 28 marca 2017 1 / 57 Plan.1 Jednokierunkowa lista liniowa.2 Implementacja Typ bazowy i wskaźnik listy Tworzenie

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf 1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf Deklaracja int scanf ( const char *format, wskaźnik, wskaźnik,... ) ; Biblioteka Działanie stdio.h Funkcja scanf wczytuje kolejne pola (ciągi znaków),

Bardziej szczegółowo

WYKŁAD 1 - KONSPEKT. Program wykładu:

WYKŁAD 1 - KONSPEKT. Program wykładu: mgr inż. Jarosław Forenc e-mail: jarekf@pb.bialystok.pl tel. (0-85) 746-93-97 WWW: http://we.pb.bialystok.pl/~jforenc konsultacje: zaliczenie: Program wykładu: WYKŁAD 1 - KONSPEKT 1. Ogólna struktura programu

Bardziej szczegółowo

PROGRAMOWANIE w C prolog

PROGRAMOWANIE w C prolog PROGRAMOWANIE w C prolog dr inż. Jarosław Stańczyk Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt Katedra Genetyki 1 / jaroslaw.stanczyk@up.wroc.pl programowanie w c 17.10.2014

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

Część 4 życie programu

Część 4 życie programu 1. Struktura programu c++ Ogólna struktura programu w C++ składa się z kilku części: część 1 część 2 część 3 część 4 #include int main(int argc, char *argv[]) /* instrukcje funkcji main */ Część

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część trzecia Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów

Bardziej szczegółowo

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski

Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski Paostwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Płocku Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Instytut Matematyki i Informatyki PWSZ w Płocku 1 O mnie prowadzący wykład i laboratoria: Dariusz Wardowski pokój: 102

Bardziej szczegółowo

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej  Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej www.imio.polsl.pl fb.com/imiopolsl @imiopolsl Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Języki programowania z programowaniem obiektowym Laboratorium

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Abstrakcyjne struktury danych w praktyce

Abstrakcyjne struktury danych w praktyce Abstrakcyjne struktury danych w praktyce Wykład 13 7.4 notacja polska A.Szepietowski Matematyka dyskretna rozdział.8 stos kompilacja rozłączna szablony funkcji Przypomnienie Drzewo binarne wyrażenia arytmetycznego

Bardziej szczegółowo

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe Wykład 15 Wprowadzenie do języka na bazie a Literatura Podobieństwa i różnice Literatura B.W.Kernighan, D.M.Ritchie Język ANSI Kompilatory Elementarne różnice Turbo Delphi FP Kylix GNU (gcc) GNU ++ (g++)

Bardziej szczegółowo

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Pętla while #include using namespace std; int main ()

Bardziej szczegółowo

Systemy operacyjne. Laboratorium 8. Perl find

Systemy operacyjne. Laboratorium 8. Perl find Systemy operacyjne Laboratorium 8 Perl find Temat obejmuje przeszukiwanie drzew katalogowych z użyciem perla oraz podstawowe zdolności w używaniu referencji, tablic asocjacyjnych i mechanizmów typu stat.

Bardziej szczegółowo