enum nazewnik {lista elementów} lista zmiennych; typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu;

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "enum nazewnik {lista elementów} lista zmiennych; typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu;"

Transkrypt

1 Rozszerzenia języka C Typ wyliczeniowy Typy wyliczeniowe poszerzają możliwości definiowania stałych (ułatwiają grupowanie stałych związanych z daną nazwą typu) i są stosowane wszędzie tam, gdzie wygodniej jest operować nazwami, a nie wartościami liczbowymi. enum nazewnik lista elementów lista zmiennych; lub typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu; Przykład: enum karta dwojka, trojka,..., walet, dama, krol, as; enum karta talia_1, talia_2; Poszczególnym elementom danego typu wyliczeniowego przypisane są wartości całkowitoliczbowe. Wartości domyślne: stałe wyliczeniowe otrzymują standardowo wartości całkowite 0,1,2, itd. np. enum kolory czarny, niebieski, zielony, fioletowy, bialy; czarny = 0 niebieski = 1 zielony = 2 fioletowy = 3 bialy = 4 Wartości ustalone: stałe wyliczeniowe mogą otrzymać wartości narzucone z góry np. enum poziomy niski=100, sredni=500, wysoki=2000; niski = 100 sredni = 500 wysoki = 2000

2 W przypadku, gdy po wartości narzuconej z góry następują stałe którym nie przypisano wartości, stałe definiowane są automatycznie przez kompilator np. enum kolory czarny= 1, niebieski, zielony, fioletowy=10, bialy; czarny = 1 niebieski = 0 zielony = 1 fioletowy = 10 bialy = 11 Operacje na zmiennych typu wyliczeniowego w języku C (jak na zmiennych typu całkowitego): enum kolory CZARNY, NIEBIESKI, ZIELONY, FIOLETOWY, BIALY; enum kolory k1; k1=0; k1=(enum kolory)1; k1=niebieski; k1=bialy+2; k1++; if(k1==zielony) printf( Zielona jest trawa ); Ponieważ elementy składowe typu wyliczeniowego są stałymi definiowanymi, dla lepszego rozróżnienia ich w tekście programu zaleca się je pisać dużymi literami.

3 #include <stdio.h> main() enum auta SYRENKA, FIAT125P, TRABI, ZAPORO, ZASTAWKA au; enum asortyment AUTA, WALCE, DESKI, TRAMPKI, LALKI=8 as; au=syrenka+2; switch (au) case SYRENKA: case FIAT125P: printf( \nnasze dobre auto ); break; case TRABI: printf( \nmodel biedny, ale zachodni ); break; case ZAPORO: case ZASTAWKA: printf( \nmodel post-kom... ); break; default: printf( \nniewiadomo co to za model ); break; as=trampki; printf( \nasortyment = %d,as); if(au==trampki) printf( \n Trabant jest trampek! ); else printf( \n Trabant nie jest trampek! ); Wydruk: Model biedny, ale zachodni Asortyment=3 Trabant nie jest trampek!

4 Parametry funkcji main Funkcja main może posiadać parametry formalne. Oznacza to, że program może być wywoływany (uruchamiany) z listą parametrów aktualnych napisanych w linii zlecenia systemowego. Funkcja main posiada następujący nagłówek: void main(int lpar, char *par[]) gdzie: lpar oznacza liczbę parametrów wywołania, par tablica dla zmiennych tekstowych o rozmiarze lpar. Ogólna postać linii zlecenia jest następująca: nazwa_programu parametr_1 parametr_2... parametr_n np. #include <stdio.h> main(int lpar, char *par[]) int n; printf( liczba parametrow funkcji main = %d\n,lpar); for(n=0; n<lpar; n++) printf( Parametr [%d] = %s\n,n,par[n]); Dla wywołania: program aaa bbb cccc zielony niebieski karo Wynik: Liczba parametrow funkcji main = 7 Parametr [0] = program.exe Parametr [1] = aaa Parametr [2] = bbb Parametr [3] = cccc Parametr [4] = zielony Parametr [5] = niebieski Parametr [6] = karo

5 Przykład programu kopiującego plik. Zakłada się, że nazwy pliku wejściowego i wyjściowego przekazywane są jako parametry wywołania funkcji main. #include <stdio.h> main (int lpar, char *par[]) FILE *plik_we, *plik_wy; int znak; plik_we=fopen(par[1], r ); plik_wy=fopen(par[2], w ); while((znak=fgetc(plik_we))!=eof) /*czytanie*/ putc(znak,plik_wy); fclose(plik_we); fclose(plik_wy); Uruchomienie programu: program nazwa_pliku_we nazwa_pliku_wy np. program plik plik_kop program plik.c con program con plik.txt /*kopiowanie*/ W przypadku braku parametru wywołania na ekranie pojawi się komunikat o błędzie: Null pointer assignment

6 Funkcje ze zmienną liczbą parametrów #include <stdio.h> #include <stdarg.h> #include <string.h> main() void sumal(long *suma, int n,...); void sumat(char *text, int n,...); long suma1=0, suma2=0; int dod=5; char text1[100]=, text2[200]=, napis[]= komputer ; sumal(&suma1, 3, 4, 5, 6); printf( suma1=%ld \n,suma1); sumal(&suma2, 9, 1, 2, 3, 4, dod, 6, 7, 8, 9); printf( suma2=%ld \n,suma2); sumal(&suma2, 5, 1, 2, 3, 4, dod); printf( suma2=%ld \n,suma2); sumat(text1, 2, aaaaa, bbbb ); printf( tekst1 = %s\n,text1); sumat(text2, 4, Program, w jezyku C, napis, Pentium IV ); printf( tekst2 = %s\n,text2); strcpy(napis, CD-ROM ); sumat(text2, 3, + drukarka, +,napis); printf( tekst2 = %s\n,text2); /* sumal sumowanie liczb calkowitych*/ void sumal (long *suma, int n,...) va_list stan; va_start (stan, n); while (n--) *suma+=va_arg(stan,int); va_end(stan);

7 /* sumat sumowanie tekstow*/ void sumat (char text[], int n,...) va_list stan; va_start (stan, n); while (n--) strcat(text, va_arg(stan,char*)); va_end(stan); Wydruk: suma1=15 suma2=45 suma2=60 tekst1=aaaaabbbb tekst2=program w jezyku C komputer Pentium IV tekst2=program w jezyku C komputer Pentium IV + drukarka + CD- ROM Wykorzystano trzy makroinstrukcje biblioteczne i typ pomocniczy va_list. Makroinstrukcja va_start dokonuje przygotowania do udostępnienia parametrów; makroinstrukcja va_arg udostępnia kolejne parametry określonego typu, reprezentowane przez... (trzykropek); makroinstrukcja va_end kończy czynności związane z udostępnianiem parametrów reprezentowanych przez trzykropek. Ogólna postać wywołania tak opracowanych funkcji jest następująca: nazwa_funkcji (&zm, lp, par1, par2,..., parn); gdzie: zm lp par1... parn oznacza nazwę zmiennej wynikowej, liczba parametrów bieżącego wywołania, kolejne parametry wywołania (określonego typu).

8 Funkcja max wartość największa z kilku liczb #include <stdio.h> #include <stdarg.h> main() void max(int *imax, int n,...); int a=12, b=55, c=33, d=99, e=44, f=77, imax; max(&imax, 6, a, b, c, d, e, f); printf( Max =%d\n,imax); max(&imax, 4, a, b, c, e); printf( Max =%d\n,imax); void max(int *imax, int n,...) va_list stan; int pom; *imax=-32767; va_start (stan, n); while(n--) pom=va_arg(stan, int); if(pom>*imax) *imax=pom; va_end(stan); Wynik: Max =99 Max =55

9 Funkcje otwarte: Funkcja zamknięta akcje wykonywane będą od początku do końca w sposób nieprzerwany bez oddania sterowania. Funkcja otwarta wykonuje część swoich akcji, zwraca sterowanie do innej funkcji, po pewnym czasie otrzymuje sterowanie z powrotem, wykonuje dalsze akcje, znowu oddaje sterowanie, itd. Funkcja otwarta pracuje w przeplocie czasowym z innymi funkcjami. Typowym przykładem aplikacyjnym mogą być procesy równoległe obsługiwane przez jeden procesor lub symulacja systemów dyskretnych zdarzeń. Rozważmy program, który realizuje pracę funkcji otwartych w sposób skuteczny, aczkolwiek nieco prymitywny, przy użyciu instrukcji skoku ( zakazanego ) goto oraz etykiet kontynuacyjnych. #include <stdio.h> enum etykiety_kontynuacji ET1, ET2, ET3, ET4, ET5, ETmax; main() void funkcja1 (int et, int a, float b); void funkcja2 (int et, float x, int y); int i; /* sekwencja uporzadkowanych wywolan*/ for(i=0; i<2; i++) funkcja1(et1, i+5, 7.7); funkcja2(et1, 8.8, i+6); funkcja1(et2, i+9, 1.1); funkcja2(et2, 5.5, i-6); funkcja1(et3, i-5, 1.1); funkcja2(et3, 5.5, i+6); i=10; /*wywolania swobodne */ funkcja1(et3, i+5, 7.7); funkcja2(et1, 8.8, i+6); funkcja1(et3, i+9, 1.1);

10 funkcja2(et4, 5.5, i-6); funkcja1(et1, i-5, 1.1); funkcja2(et2, 5.5, i+6); funkcja2(et3, 8.5, i-6); void funkcja1(int et, int a, float b) switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nfunkcja1... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie*/ printf( \nfunkcja1 (po et1) a=%d, a); et2: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja1 (po et2) b=%g, b); et3: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja1 (po et3) b=%g, b); void funkcja2(int et, float x, int y) switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nfunkcja2... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie*/

11 printf( \nfunkcja2 (po et1) ); if(y>(int)x) printf( y wieksze od x ); et2: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja2 (po et2) x=%g, x); else printf( x wieksze lub rowne y ); et3: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja2 (po et3) y=%i, y); Wynik: Funkcja1 (po et1) a=5 Funkcja2 (po et1) x wieksze lub rowne y Funkcja1 (po et2) b=1.1 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2 (po et3) y=6 Funkcja1 (po et1) a=6 Funkcja2 (po et1) x wieksze lub rowne y Funkcja1 (po et2) b=1.1 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2 (po et3) y=7 Funkcja1 (po et3) b=7.7 Funkcja2 (po et1) y wieksze od x Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2... niepoprawna kontynuacja! Funkcja1 (po et1) a=5 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja2 (po et3) y=4

12 Program bardziej zdyscyplinowany, każdy proces ma swoje lokalne atrybuty a w wywołaniach podawana jest tylko wartość etykiety kontynuacji. #include <stdio.h> enum etykiety_kontynuacji ET1, ET2, ET3, ET4, ET5, ETmax; main() void proces1 (int et); void proces2 (int et); /*uruchomienie i wznowienie procesow krok po kroku*/ proces1(et1); proces2(et1); proces1(et2); proces2(et2); proces1(et3); proces2(et3); proces1(et1); proces1(et2); proces1(et3); proces2(et1); proces2(et2); proces2(et3); void proces1(int et) static int a=10; /*atrybut procesu*/ static float b=100.; /*atrybut procesu*/ switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nproces1... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces1 (po et1) a=%d, a);

13 a++; et2: - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1 (po et2) b=%6.2f, b); b+=200.; et3: - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1 (po et3) b=%6.2f, b); b+=300.; void proces2(int et) static float x=50.; static int y=20; switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nproces2... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces2 (po et1) ); y+=20; if(y>(int)x) printf( y wieksze od x ); x++; et2: - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po et2) x=%6.2f, x); x++; else

14 printf( x wieksze lub rowne y ); x+=5; et3: - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po et3) y=%i, y); y+=(int)x; Wynik: Proces1 (po et1) a=10 Proces2 (po et1) x wieksze lub rowne y Proces1 (po et2) b= Proces2 (po et2) x=55.00 Proces1 (po et3) b= Proces2 (po et3) y=40 Proces1 (po et1) a=11 Proces1 (po et2) b= Proces1 (po et3) b= Proces2 (po et1) y wieksze od x Proces2 (po et2) x=57.00 Proces2 (po et3) y=116

15 Dwie funkcje biblioteczne setjmp i longjmp istota ich działania. #include <stdio.h> #include <setjmp.h> #include <process.h> jmp_buf Bufor_adresu; main() int wartosc =999; printf( Zapamietanie stanu programu \n ); wartosc=setjmp(bufor_adresu); /*wartosc =0*/ printf( Miejsce dla powrotu...\n ); printf( Zwracana wartosc = %d...\n,wartosc); if(wartosc) printf( Akcja druga...\n ); printf( Zwracana warosc = %d...\n,wartosc); exit(wartosc); else printf( Akcja pierwsza...\n ); printf( Uruchomienie longjmp()...\n ); longjmp(bufor_adresu, wartosc); Wynik Zapamietanie stanu programu Miejsce dla powrotu... Zwracana warosc = 0... Akcja pierwsza... Uruchomienie longjmp()... Miejsce dla powrotu... Zwracana warosc = 1... Akcja druga... Zwracana warosc = 1...

16 Funkcja setjmp umożliwia zapamiętanie stanu programu, a konkretniej stanu rejestrów oraz flag procesora, w zmiennej typu jmp_buf predefiniowanego w pliku nagłówkowym setjmp.h. Funkcja setjmp posiada nagłówek: int setjmp(jmp_buf stprog) Rezultatem funkcji jest dana typu int o wartości 0, albo dana o wartości określonej przez longjmp w chwili powrotu. Stan programu zostaje zapamiętany w zmiennej stprog. Funkcja longjmp umożliwia powrót w miejsce, w którym zapamiętano stan wykonywania programu. Nagłówek funkcji longjmp jest następujący: void longjmp(jmp_buf stprog, int zm) Jeżeli zm reprezentuje daną o wartości 0, to przyjmuje się, reprezentuje daną o wartości 1 (po to, aby w miejscu odtworzenia /powrotu/ program mógł pójść dalej, w przypadku użycia instrukcji if). Program bez wymuszeń etykietowych switch oraz goto za to z funkcjami setjmp i longjmp. #include <stdio.h> #include <setjmp.h> #define AKCJA \ static jmp_buf stan; /*stan programu*/ \ static int pro=-1; /*zm. pomocnicza*/ \ if(pro!=-1) \ longjmp(stan,-1); #define POWROT \ pro=setjmp(stan); \ if(!pro) \ main() void proces1(void); void proces2(void);

17 /*uruchomianie i wznawianie procesow */ proces1(); proces2(); proces1(); proces2(); proces1(); proces2(); void proces1(void) static int a=10; /*atrybut procesu*/ static float b=100.; /*atrybut procesu*/ AKCJA - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces1(po dawnym et1) a=%d,a); a++; POWROT - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1(po dawnym et2) b=%6.2f,b); b+=200.; POWROT - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1(po dawnym et3) b=%6.2f,b); b+=300.; POWROT void proces2(void) static float x=50.; /*atrybut procesu*/ static int y=20; /*atrybut procesu*/ AKCJA - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces2 (po dawnym et1) ); y+=20; if(y>(int)x) printf( y wieksze od x );

18 else x++; POWROT - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po dawnym et2) x=%6.2f, x); x++; POWROT printf( x wieksze lub rowne y ); x+=5; POWROT - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po dawnym et3) y=%i, y); y+=(int)x; POWROT Wynik Proces1 (po dawnym et1) a=10 Proces2 (po dawnym et1) x wieksze lub rowne y Proces1 (po dawnym et2) b=100.00; Proces2 (po dawnym et3) y=40 Proces1 (po dawnym et3) b=300.00;

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Funkcja (podprogram) void

Funkcja (podprogram) void Funkcje Co to jest funkcja? Budowa funkcji Deklaracja, definicja i wywołanie funkcji Przykłady funkcji definiowanych przez programistę Przekazywanie argumentów do funkcji Tablica jako argument funkcji

Bardziej szczegółowo

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VII Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Kompilacja Kompilator C program do tłumaczenia kodu źródłowego na język maszynowy. Preprocesor

Bardziej szczegółowo

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe Wykład 15 Wprowadzenie do języka na bazie a Literatura Podobieństwa i różnice Literatura B.W.Kernighan, D.M.Ritchie Język ANSI Kompilatory Elementarne różnice Turbo Delphi FP Kylix GNU (gcc) GNU ++ (g++)

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania komputerów

Podstawy programowania komputerów Podstawy programowania komputerów Wykład 14: Programowanie współbieżne w C Definicja programowania współbieżnego Programowanie współbieżne jest tworzeniem programów, których wykonanie powoduje uruchomienie

Bardziej szczegółowo

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Jarosław Piersa Wydział Matematyki i Informatyki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika 2013-02-19 Typ znakowy Typ znakowy Typ wyliczeniowy # include

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania 1

Wstęp do programowania 1 Wstęp do programowania 1 Struktury Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 12 Struktura dla dat - przykład #include struct Date { int y; short m; short

Bardziej szczegółowo

Język ludzki kod maszynowy

Język ludzki kod maszynowy Język ludzki kod maszynowy poziom wysoki Język ludzki (mowa) Język programowania wysokiego poziomu Jeśli liczba punktów jest większa niż 50, test zostaje zaliczony; w przeciwnym razie testu nie zalicza

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne język C - wprowadzenie

Programowanie strukturalne język C - wprowadzenie Programowanie strukturalne język C - wprowadzenie Dr inż. Sławomir Samolej D102 C, tel: 865 1766, email: ssamolej@prz-rzeszow.pl WWW: ssamolej.prz-rzeszow.pl Cechy programowania strukturalnego Możliwość

Bardziej szczegółowo

Grzegorz Cygan. Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C

Grzegorz Cygan. Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C Grzegorz Cygan Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C Mikrosterownik Inne nazwy: Microcontroler (z języka angielskiego) Ta nazwa jest powszechnie używana w Polsce. Mikrokomputer jednoukładowy

Bardziej szczegółowo

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji?

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji? Zadanie 01 W przedstawionym ponizej programie w jezyku ANSI C w miejscu wykropkowanym brakuje jednej linii: #include... int main() { printf("tralalalala"); return 0; } A. B. "iostream" C.

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program KURS C/C++ WYKŁAD 1 Pierwszy program Tworzenie programu odbywa sie w dwóch etapach: 1. opracowanie kodu źródłowego 2. generowanie kodu wynikowego Pierwszy etap polega na zapisaniu algorytmu za pomocą instrukcji

Bardziej szczegółowo

PROGRAMOWANIE w C prolog

PROGRAMOWANIE w C prolog PROGRAMOWANIE w C prolog dr inż. Jarosław Stańczyk Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt Katedra Genetyki 1 / jaroslaw.stanczyk@up.wroc.pl programowanie w c 17.10.2014

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład I - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Do zaliczenia przedmiotu niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6

PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6 PODSTAWY INFORMATYKI 1 PRACOWNIA NR 6 TEMAT: Programowanie w języku C/C++: instrukcje iteracyjne for, while, do while Ogólna postać instrukcji for for (wyr1; wyr2; wyr3) Instrukcja for twory pętlę działającą

Bardziej szczegółowo

Język JAVA podstawy. Wykład 3, część 3. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna

Język JAVA podstawy. Wykład 3, część 3. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna Język JAVA podstawy Wykład 3, część 3 1 Język JAVA podstawy Plan wykładu: 1. Konstrukcja kodu programów w Javie 2. Identyfikatory, zmienne 3. Typy danych 4. Operatory, instrukcje sterujące instrukcja warunkowe,

Bardziej szczegółowo

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C Literatura: Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie Język Ansi C, Wydawnictwa Naukowo - Techniczne, 2007 http://cm.bell-labs.com/cm/cs/cbook/index.html Scott E. Gimpel, Clovis L. Tondo Język Ansi C. Ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Język programowania PASCAL

Język programowania PASCAL Język programowania PASCAL (wersja podstawowa - standard) Literatura: dowolny podręcznik do języka PASCAL (na laboratoriach Borland) Iglewski, Madey, Matwin PASCAL STANDARD, PASCAL 360 Marciniak TURBO

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C Pliki Informacje ogólne Plik jest pewnym zbiorem danych, zapisanym w systemie plików na nośniku danych (np. dysku twardym, pendrive, płycie DVD itp.). Może posiadać określone atrybuty, a odwołanie do niego

Bardziej szczegółowo

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VI Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Operacje na plikach Operacje na plikach Aby móc korzystać z pliku należy go otworzyć w odpowiednim

Bardziej szczegółowo

Microsoft IT Academy kurs programowania

Microsoft IT Academy kurs programowania Microsoft IT Academy kurs programowania Podstawy języka C# Maciej Hawryluk Język C# Język zarządzany (managed language) Kompilacja do języka pośredniego (Intermediate Language) Kompilacja do kodu maszynowego

Bardziej szczegółowo

Tablice wielowymiarowe. Przykład tablica 2-wymiarowa. Przykład. Przykład 3-wymiarowy. Tak naprawdę nie istnieją w C! Rozważmy tablicę o rozmiarze 3x2

Tablice wielowymiarowe. Przykład tablica 2-wymiarowa. Przykład. Przykład 3-wymiarowy. Tak naprawdę nie istnieją w C! Rozważmy tablicę o rozmiarze 3x2 Tablice wielowymiarowe Przykład tablica 2-wymiarowa Tak naprawdę nie istnieją w C! Tak naprawdę C i Java dopuszczają tworzenie tablic tablic tablica 2-wymiarowa = tablica (zwykłych) tablic tablica 3-wymiarowa

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Podstawy programowania C dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Tematy Struktura programu w C Typy danych Operacje Instrukcja grupująca Instrukcja przypisania Instrukcja warunkowa Struktura

Bardziej szczegółowo

Języki i metody programowania. Omówienie języków C, C++ i Java

Języki i metody programowania. Omówienie języków C, C++ i Java Języki i metody programowania Omówienie języków C, C++ i Java Język C Język programowania ogólnego przeznaczenia Historia: M. Richards - BCPL - lata 60-te ubiegłego stulecia K. Thompson - B dla UNIX (DEC

Bardziej szczegółowo

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof]

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof] 1 Plik jest wydzielonym fragmentem pamięci (najczęściej dyskowej) posiadającym nazwę. Z punktu widzenia C plik jest ciągiem bajtów, z których każdy może zostać oddzielnie odczytany. Zgodnie ze standardem

Bardziej szczegółowo

Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA. D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI

Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA. D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI Dr inż. Grażyna KRUPIŃSKA Grazyna.Krupinska@fis.agh.edu.pl D-10 pokój 227 WYKŁAD 7 WSTĘP DO INFORMATYKI Wyrażenia 2 Wyrażenia w języku C są bardziej elastyczne niż wyrażenia w jakimkolwiek innym języku

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część trzecia Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów

Bardziej szczegółowo

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C Opublikowano w: WEREWKA J..: Podstawy programowana dla automatyków. Skrypt AGH Nr 1515, Kraków 1998 20. i łączenie podprogramów a z programem napisanym w Ze względu na duże rozpowszechnienie języka, szczególnie

Bardziej szczegółowo

wykład I uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Wstęp do języka C wykład I dr Jarosław Mederski Spis Ogólne informacje

wykład I uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Wstęp do języka C wykład I dr Jarosław Mederski Spis Ogólne informacje Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 5 6 7 Charakter wykładu ˆ zakłada znajomość idei programowania strukturalnego (np. w Pascalu) oraz podstaw używania środowiska UNIX (wykonywanie

Bardziej szczegółowo

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika Wyklad 6 Typy i zmienne: wskaznikowe, referencyjne Funkcje deklaracja, definicja. Zasieg deklaracji i widocznosc zmiennych Przekazywanie parametrów przez wartosc, referencje i wskaznik Przekazywanie wyniku

Bardziej szczegółowo

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors.

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Wykład 3 ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Waldi Ravens J. Cichoń, P. Kobylański Wstęp do Informatyki i Programowania 75 / 146 deklaracje zmiennych instrukcja podstawienia

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziesiąta Rekordy w C/C++ struktury Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.programowanie.siminskionline.pl Niniejsze opracowanie zawiera skrót

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 3. Temat: Definicje i wykorzystanie funkcji, parametry funkcji

Ćwiczenie nr 3. Temat: Definicje i wykorzystanie funkcji, parametry funkcji Ćwiczenie nr 3 Temat: Definicje i wykorzystanie funkcji, parametry funkcji Zagadnienia: Definicja funkcji składnia podstawowa. Sposoby przekazania parametrów (argumentów) funkcji: przez wartość, przez

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty.

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty. Funkcje. Deklaracja funkcji: KURS C/C++ WYKŁAD 8 #include //deklaracje funkcji: printf(...), scanf(...) #include //double sqrt (double ) #include //void clrscr (void) void main

Bardziej szczegółowo

#include int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak

Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak Na przykład: a, 1, 0 c Każdy znak jest reprezentowany w pamięci przez swój kod. Kody alfanumerycznych znaków ASCII to liczby z przedziału [32, 127]. Liczby

Bardziej szczegółowo

#include void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE

1 P roste e t ypy p d a d n a ych c - c ąg ą g d a d l a szy 2 T y T py p z ł z o ł żo ż ne e d a d n a ych c : T BLICE 1. Proste typy danych- ciąg dalszy 2. Typy złożone danych : TABLICE Wykład 3 ZMIENNE PROSTE: TYPY WBUDOWANE Typy zmiennoprzecinkowe: float double long double Różne rozmiary bajtowe. W konsekwencji różne

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziesiąta Rekordy w C/C++ struktury Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu,

Bardziej szczegółowo

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9 Wykład 9 Przykłady programów z wykorzystaniem klas - przykład funkcji operatorowych - obiektowa implementacja listy jednokierunkowej kopiowanie obiektów - klasa "latający napis" Pozycjonowanie w plikach

Bardziej szczegółowo

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.com Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Metody - co to jest i po co? Metoda to wydzielona część klasy, mająca

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania - 1

Podstawy programowania - 1 Podstawy programowania - 1 doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Wykład: sobota B, godz. 10.30 12.55 sala 12 Laboratorium: sobota B, godz. 13.00 15.25 sala 2 sobota B, godz. 15.30-17.55 sala 2 e-mail: tadeusz.jeleniewski@pwr.wroc.pl

Bardziej szczegółowo

Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa

Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa addfact - instrukcja addfact umożliwia utworzenie i dodanie faktu do bazy wiedzy - w sposób dynamiczny - podczas wykonywania programu z bloku control. neditbox - Instrukcja

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Implementowane typy danych bit 1 bit char lub char signed 8 bitów char unsigned 8 bitów int lub signed int 16 bitów unsigned int 16 bitów long lub

Bardziej szczegółowo

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51)

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51) Wstęp do języka C na procesor 8051 (kompilator RC51) Kompilator języka C Kompilator RC51 jest kompilatorem języka C w standardzie ANSI Ograniczeń w stosunku do ANSI jest niewiele głównie rzadkie operacje

Bardziej szczegółowo

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład Projektowanie klas c.d. ogólne wskazówki dotyczące projektowania klas: o wyodrębnienie klasy odpowiedź na potrzeby życia (obsługa rozwiązania konkretnego problemu) o zwykle nie uda się utworzyć idealnej

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java. Narzędzia 1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit, który można ściągnąć

Bardziej szczegółowo

Programowanie w środowiskach graficznych. Wykład 3 Język C#

Programowanie w środowiskach graficznych. Wykład 3 Język C# Programowanie w środowiskach graficznych Wykład 3 Język C# 1 Zagadnienia 1. Wprowadzenie 2. Przestrzenie nazw 3. Typy, parametry, konwersje 4. Klasy 5. Instrukcje sterujące 6. Właściwości 7. Interfejsy,

Bardziej szczegółowo

WYKŁAD 4, 5 i 6. Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C. Programy: c1_1.c... c1_9.c.

WYKŁAD 4, 5 i 6. Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C. Programy: c1_1.c... c1_9.c. WYKŁAD 4, 5 i 6 Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C Programy: c1_1.c... c1_9.c Tomasz Zieliński KOMPILATOR vs. INTERPRETER (1) - ogólnie C/C++ = kompilatory tłumaczą

Bardziej szczegółowo

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak Java język programowania obiektowego Programowanie w językach wysokiego poziomu mgr inż. Anna Wawszczak 1 Język Java Język Java powstał w roku 1995 w firmie SUN Microsystems Java jest językiem: wysokiego

Bardziej szczegółowo

Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Kraków 2013

Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Kraków 2013 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1 Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Obsługa plików Kraków 2013 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 2 Obsługa plików Zanim będziemy mogli

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania (1)

Podstawy programowania (1) Podstawy programowania (1) doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Konsultacje pokój 19 Poniedziałki, godz. 9:45 11:20 e-mail: tadeusz.jeleniewski@neostrada.pl Podstawy programowania (1) - wykład 1. Wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki Wskaźniki KURS C/C++ WYKŁAD 6 Każda zmienna ma unikalny adres wskazujący początkowy obszar pamięci zajmowany przez tą zmienną. Ilość pamięci zajmowanej przez zmienną zależy od typu zmiennej. Adres można

Bardziej szczegółowo

Proste typy zmiennych języka C++ *) Zapis 3.4 e-38 jest równoważny zapisowi 3,

Proste typy zmiennych języka C++ *) Zapis 3.4 e-38 jest równoważny zapisowi 3, WYKŁAD 1. PODSTAWY 1_1. Typy zmiennych Proste typy zmiennych języka C++ Nazwa typu (nazwa skrócona) Rozmiar (bajtów) unsigned char 1 signed char (char) unsigned short int (unsigned) signed short int (int)

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ INE 2022 JĘZYKI PROGRAMOWANIA 1 INE 0050 WSTĘP DO PROGRAMOWANIA Programowanie w języku C++ ( wykł. dr Marek Piasecki ) Literatura: do wykładu dowolny podręcznik do języka C++ na laboratoriach Borland C++

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne język C

Programowanie strukturalne język C Programowanie strukturalne język C Dr inż. Sławomir Samolej D102 C, tel: 865 1766, email: ssamolej@prz-rzeszow.pl WWW: ssamolej.prz-rzeszow.pl S. Samolej - Informatyka 1 Cechy programowania strukturalnego

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy. Laboratorium 1. Karol Tarnowski A-1 p.

Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy. Laboratorium 1. Karol Tarnowski A-1 p. Wstęp do programowania INP003203L rok akademicki 2016/17 semestr zimowy Laboratorium 1 Karol Tarnowski karol.tarnowski@pwr.edu.pl A-1 p. 411B Na podstawie: G. Perry, D. Miller, Język C Programowanie dla

Bardziej szczegółowo

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji

Wartości domyślne, przeciażenia funkcji Wartości domyślne, przeciażenia funkcji Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Niniejszy dokument zawiera materiały do wykładu na temat programowania obiektowego.

Bardziej szczegółowo

Pobieranie argumentów wiersza polecenia

Pobieranie argumentów wiersza polecenia Pobieranie argumentów wiersza polecenia 2. Argumenty wiersza polecenia Lista argumentów Lista argumentów zawiera cały wiersz poleceń, łącznie z nazwą programu i wszystkimi dostarczonymi argumentami. Przykłady:

Bardziej szczegółowo

W przeciwnym wypadku wykonaj instrukcję z bloku drugiego. Ćwiczenie 1 utworzyć program dzielący przez siebie dwie liczby

W przeciwnym wypadku wykonaj instrukcję z bloku drugiego. Ćwiczenie 1 utworzyć program dzielący przez siebie dwie liczby Część XI C++ W folderze nazwisko36 program za każdym razem sprawdza oba warunki co niepotrzebnie obciąża procesor. Ten problem można rozwiązać stosując instrukcje if...else Instrukcja if wykonuje polecenie

Bardziej szczegółowo

ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów

ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów PODSTAWY PROGRAMOWANIA 3-4 WYKŁAD 22-10-2015 ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów Dodanie pliku i konfiguracji startowej (każdy uruchamiany program powinien mieć własna konfigurację startową)

Bardziej szczegółowo

Jerzy Nawrocki, Wprowadzenie do informatyki

Jerzy Nawrocki, Wprowadzenie do informatyki Jerzy Nawrocki, Jerzy Nawrocki Wydział Informatyki Politechnika Poznańska jerzy.nawrocki@put.poznan.pl Cel wykładu Programowanie imperatywne i język C Zaprezentować paradygmat programowania imperatywnego

Bardziej szczegółowo

Język JAVA podstawy. wykład 2, część 1. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna

Język JAVA podstawy. wykład 2, część 1. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna Język JAVA podstawy wykład 2, część 1 1 Język JAVA podstawy Plan wykładu: 1. Rodzaje programów w Javie 2. Tworzenie aplikacji 3. Tworzenie apletów 4. Obsługa archiwów 5. Wyjątki 6. Klasa w klasie! 2 Język

Bardziej szczegółowo

Część XV C++ Ćwiczenie 1

Część XV C++ Ćwiczenie 1 Część XV C++ Instrukcja break przerywa działanie tylko tej pętli, w ciele której została wywołana. Jeśli więc wywołamy break w pętli zagnieżdżonej w innej pętli, zostanie przerwane działanie tylko tej

Bardziej szczegółowo

JAVA. Platforma JSE: Środowiska programistyczne dla języka Java. Wstęp do programowania w języku obiektowym. Opracował: Andrzej Nowak

JAVA. Platforma JSE: Środowiska programistyczne dla języka Java. Wstęp do programowania w języku obiektowym. Opracował: Andrzej Nowak JAVA Wstęp do programowania w języku obiektowym Bibliografia: JAVA Szkoła programowania, D. Trajkowska Ćwiczenia praktyczne JAVA. Wydanie III,M. Lis Platforma JSE: Opracował: Andrzej Nowak JSE (Java Standard

Bardziej szczegółowo

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu Informatyka, Ćwiczenie 1 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ I. ZałoŜenie nowego projektu Wybieramy menu: File>New>Files jak na rys. poniŝej Zapisujemy projekt pod nazwą LAN, w katalogu d:\temp\lab typu

Bardziej szczegółowo

1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji

1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji 1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji Zadanie 1. roszę porównać następujące programy(efekt działania każdego z nich jest takisam). rzykład 1 przedstawia najbardziej typowy zapis, powodujący wykonanie

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ Programowanie w języku C++ Część szósta Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów nie zastąpi uważnego

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część piąta Tablice koncepcja, reprezentacja, przetwarzanie Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera

Bardziej szczegółowo

for (i=0; i<10; i=i+1) instrukcja; instrukcja zostanie wykonana 10 razy for (inicjalizacja; test; aktualizacja) instrukcja;

for (i=0; i<10; i=i+1) instrukcja; instrukcja zostanie wykonana 10 razy for (inicjalizacja; test; aktualizacja) instrukcja; Rok akademicki 2014/2015, Pracownia nr 5 2/36 Informatyka 1 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr II, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2014/2015 Pracownia

Bardziej szczegółowo

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++

Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Pytania sprawdzające wiedzę z programowania C++ Wstęp 1. Zaprezentuj mechanikę tworzenia programu napisanego w języku C++. 2. Co to jest kompilacja? 3. Co to jest konsolidacja? 4. Co to jest kod wykonywalny?

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład I. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład I I Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Na laboratorium można zdobyć 100 punktów. Do zaliczenia niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

Warunek wielokrotnego wyboru switch... case

Warunek wielokrotnego wyboru switch... case Warunek wielokrotnego wyboru switch... case Działanie instrukcji switch jest zupełnie inne niż w przypadku instrukcji if o czym będziesz mógł się przekonać w niniejszym rozdziale. Różnice pomiędzy instrukcjami

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ Łódź, 3 października 2013 r. Szablon programu w C++ Najprostszy program w C++ ma postać: #include #include

Bardziej szczegółowo

Pętle while, for, do while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle

Pętle while, for, do while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle Pętle while, for, while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle Przykład 1 - Pętla while public class lab4_3 public static void main(string[] args) char ch = 'a'; String s, wynik=""; while ( ch!=

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Programowanie. Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio

Programowanie. Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio Programowanie Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio Tematy ćwiczenia praca ze środowiskiem, tworzenie i uruchomienie programu, struktura programu, deklaracje i definicje typy standardowe,

Bardziej szczegółowo

Błędy leksykalne są na ogół nietrudne do znalezienia.

Błędy leksykalne są na ogół nietrudne do znalezienia. Rodzaje błędów w programach Wykład9.UWAGIOGÓLNE,str.1 Błąd leksykalny pojedyncza jednostka leksykalna(operator, słowo kluczowe, liczba itp.), której nie przewiduje definicja języka. Mn:=1; Sygn. błędu

Bardziej szczegółowo

Sieciowa komunikacja procesów - XDR i RPC

Sieciowa komunikacja procesów - XDR i RPC *** abc.x Przyklad pliku RPCGEN Obliczanie sumy, roznicy i iloczynu dwoch liczb calkowitych *** ************************************ Wywolanie procedury odleglej dopuszcza tylko jeden argument wywolania

Bardziej szczegółowo

Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki. sem. II - wykład 6. Dr hab. inż. M. Czyżak

Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki. sem. II - wykład 6. Dr hab. inż. M. Czyżak Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki sem. II - wykład 6 Dr hab. inż. M. Czyżak Ogólna budowa programu w języku C W języku C program składa się z jednego lub większej liczby segmentów kodu

Bardziej szczegółowo

Funkcje i klasy zaprzyjaźnione

Funkcje i klasy zaprzyjaźnione Funkcje i klasy zaprzyjaźnione Funkcje zaprzyjaźnione Obiekty klas mogą być argumentami zwykłych funkcji i metod innych klas enkapsulacja i hermetyzacja danych funkcje nie będące składnikiem klasy mają

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe W3

Programowanie obiektowe W3 Programowanie obiektowe W3 Przegląd typów strukturalnych w C++ : tablice statyczne i dynamiczne Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki Typy złożone: tablice

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania komputerów

Podstawy programowania komputerów Podstawy programowania komputerów Wykład 10: Sterowanie pamięcią w C Pamięć na stosie!każdy program napisany w języku C ma dostęp do dwóch obszarów pamięci - stosu i sterty, w których może być przechowywana

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory dr inż. Jacek Naruniec Przypomnienie z ostatnich wykładów Konstruktory/destruktory i kolejność ich wywołania w złożonej klasie. Referencja Obiekty

Bardziej szczegółowo

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster Wykład nr 3 Temat: Wskaźniki i referencje. Cytaty: Mylić się jest rzeczą ludzką, ale żeby coś naprawdę spaprać potrzeba komputera. Edward Morgan Forster Gdyby murarze budowali domy tak, jak programiści

Bardziej szczegółowo

Zofia Kruczkiewicz, ETE8305_2 1

Zofia Kruczkiewicz, ETE8305_2 1 Wprowadzenie do programowania obiektowego w C++ 1. Główne zasady programowania obiektowego: hermetyzacja, dziedziczenie, polimorfizm 2. Pojęcie klasy: sposoby deklarowania i definiowania składowych klasy,

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne. Opis ogólny programu w Turbo Pascalu

Programowanie strukturalne. Opis ogólny programu w Turbo Pascalu Programowanie strukturalne Opis ogólny programu w Turbo Pascalu STRUKTURA PROGRAMU W TURBO PASCALU Program nazwa; } nagłówek programu uses nazwy modułów; } blok deklaracji modułów const } blok deklaracji

Bardziej szczegółowo