enum nazewnik {lista elementów} lista zmiennych; typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu;

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "enum nazewnik {lista elementów} lista zmiennych; typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu;"

Transkrypt

1 Rozszerzenia języka C Typ wyliczeniowy Typy wyliczeniowe poszerzają możliwości definiowania stałych (ułatwiają grupowanie stałych związanych z daną nazwą typu) i są stosowane wszędzie tam, gdzie wygodniej jest operować nazwami, a nie wartościami liczbowymi. enum nazewnik lista elementów lista zmiennych; lub typedef enum nazewnik (lista elementów) nazwa typu; Przykład: enum karta dwojka, trojka,..., walet, dama, krol, as; enum karta talia_1, talia_2; Poszczególnym elementom danego typu wyliczeniowego przypisane są wartości całkowitoliczbowe. Wartości domyślne: stałe wyliczeniowe otrzymują standardowo wartości całkowite 0,1,2, itd. np. enum kolory czarny, niebieski, zielony, fioletowy, bialy; czarny = 0 niebieski = 1 zielony = 2 fioletowy = 3 bialy = 4 Wartości ustalone: stałe wyliczeniowe mogą otrzymać wartości narzucone z góry np. enum poziomy niski=100, sredni=500, wysoki=2000; niski = 100 sredni = 500 wysoki = 2000

2 W przypadku, gdy po wartości narzuconej z góry następują stałe którym nie przypisano wartości, stałe definiowane są automatycznie przez kompilator np. enum kolory czarny= 1, niebieski, zielony, fioletowy=10, bialy; czarny = 1 niebieski = 0 zielony = 1 fioletowy = 10 bialy = 11 Operacje na zmiennych typu wyliczeniowego w języku C (jak na zmiennych typu całkowitego): enum kolory CZARNY, NIEBIESKI, ZIELONY, FIOLETOWY, BIALY; enum kolory k1; k1=0; k1=(enum kolory)1; k1=niebieski; k1=bialy+2; k1++; if(k1==zielony) printf( Zielona jest trawa ); Ponieważ elementy składowe typu wyliczeniowego są stałymi definiowanymi, dla lepszego rozróżnienia ich w tekście programu zaleca się je pisać dużymi literami.

3 #include <stdio.h> main() enum auta SYRENKA, FIAT125P, TRABI, ZAPORO, ZASTAWKA au; enum asortyment AUTA, WALCE, DESKI, TRAMPKI, LALKI=8 as; au=syrenka+2; switch (au) case SYRENKA: case FIAT125P: printf( \nnasze dobre auto ); break; case TRABI: printf( \nmodel biedny, ale zachodni ); break; case ZAPORO: case ZASTAWKA: printf( \nmodel post-kom... ); break; default: printf( \nniewiadomo co to za model ); break; as=trampki; printf( \nasortyment = %d,as); if(au==trampki) printf( \n Trabant jest trampek! ); else printf( \n Trabant nie jest trampek! ); Wydruk: Model biedny, ale zachodni Asortyment=3 Trabant nie jest trampek!

4 Parametry funkcji main Funkcja main może posiadać parametry formalne. Oznacza to, że program może być wywoływany (uruchamiany) z listą parametrów aktualnych napisanych w linii zlecenia systemowego. Funkcja main posiada następujący nagłówek: void main(int lpar, char *par[]) gdzie: lpar oznacza liczbę parametrów wywołania, par tablica dla zmiennych tekstowych o rozmiarze lpar. Ogólna postać linii zlecenia jest następująca: nazwa_programu parametr_1 parametr_2... parametr_n np. #include <stdio.h> main(int lpar, char *par[]) int n; printf( liczba parametrow funkcji main = %d\n,lpar); for(n=0; n<lpar; n++) printf( Parametr [%d] = %s\n,n,par[n]); Dla wywołania: program aaa bbb cccc zielony niebieski karo Wynik: Liczba parametrow funkcji main = 7 Parametr [0] = program.exe Parametr [1] = aaa Parametr [2] = bbb Parametr [3] = cccc Parametr [4] = zielony Parametr [5] = niebieski Parametr [6] = karo

5 Przykład programu kopiującego plik. Zakłada się, że nazwy pliku wejściowego i wyjściowego przekazywane są jako parametry wywołania funkcji main. #include <stdio.h> main (int lpar, char *par[]) FILE *plik_we, *plik_wy; int znak; plik_we=fopen(par[1], r ); plik_wy=fopen(par[2], w ); while((znak=fgetc(plik_we))!=eof) /*czytanie*/ putc(znak,plik_wy); fclose(plik_we); fclose(plik_wy); Uruchomienie programu: program nazwa_pliku_we nazwa_pliku_wy np. program plik plik_kop program plik.c con program con plik.txt /*kopiowanie*/ W przypadku braku parametru wywołania na ekranie pojawi się komunikat o błędzie: Null pointer assignment

6 Funkcje ze zmienną liczbą parametrów #include <stdio.h> #include <stdarg.h> #include <string.h> main() void sumal(long *suma, int n,...); void sumat(char *text, int n,...); long suma1=0, suma2=0; int dod=5; char text1[100]=, text2[200]=, napis[]= komputer ; sumal(&suma1, 3, 4, 5, 6); printf( suma1=%ld \n,suma1); sumal(&suma2, 9, 1, 2, 3, 4, dod, 6, 7, 8, 9); printf( suma2=%ld \n,suma2); sumal(&suma2, 5, 1, 2, 3, 4, dod); printf( suma2=%ld \n,suma2); sumat(text1, 2, aaaaa, bbbb ); printf( tekst1 = %s\n,text1); sumat(text2, 4, Program, w jezyku C, napis, Pentium IV ); printf( tekst2 = %s\n,text2); strcpy(napis, CD-ROM ); sumat(text2, 3, + drukarka, +,napis); printf( tekst2 = %s\n,text2); /* sumal sumowanie liczb calkowitych*/ void sumal (long *suma, int n,...) va_list stan; va_start (stan, n); while (n--) *suma+=va_arg(stan,int); va_end(stan);

7 /* sumat sumowanie tekstow*/ void sumat (char text[], int n,...) va_list stan; va_start (stan, n); while (n--) strcat(text, va_arg(stan,char*)); va_end(stan); Wydruk: suma1=15 suma2=45 suma2=60 tekst1=aaaaabbbb tekst2=program w jezyku C komputer Pentium IV tekst2=program w jezyku C komputer Pentium IV + drukarka + CD- ROM Wykorzystano trzy makroinstrukcje biblioteczne i typ pomocniczy va_list. Makroinstrukcja va_start dokonuje przygotowania do udostępnienia parametrów; makroinstrukcja va_arg udostępnia kolejne parametry określonego typu, reprezentowane przez... (trzykropek); makroinstrukcja va_end kończy czynności związane z udostępnianiem parametrów reprezentowanych przez trzykropek. Ogólna postać wywołania tak opracowanych funkcji jest następująca: nazwa_funkcji (&zm, lp, par1, par2,..., parn); gdzie: zm lp par1... parn oznacza nazwę zmiennej wynikowej, liczba parametrów bieżącego wywołania, kolejne parametry wywołania (określonego typu).

8 Funkcja max wartość największa z kilku liczb #include <stdio.h> #include <stdarg.h> main() void max(int *imax, int n,...); int a=12, b=55, c=33, d=99, e=44, f=77, imax; max(&imax, 6, a, b, c, d, e, f); printf( Max =%d\n,imax); max(&imax, 4, a, b, c, e); printf( Max =%d\n,imax); void max(int *imax, int n,...) va_list stan; int pom; *imax=-32767; va_start (stan, n); while(n--) pom=va_arg(stan, int); if(pom>*imax) *imax=pom; va_end(stan); Wynik: Max =99 Max =55

9 Funkcje otwarte: Funkcja zamknięta akcje wykonywane będą od początku do końca w sposób nieprzerwany bez oddania sterowania. Funkcja otwarta wykonuje część swoich akcji, zwraca sterowanie do innej funkcji, po pewnym czasie otrzymuje sterowanie z powrotem, wykonuje dalsze akcje, znowu oddaje sterowanie, itd. Funkcja otwarta pracuje w przeplocie czasowym z innymi funkcjami. Typowym przykładem aplikacyjnym mogą być procesy równoległe obsługiwane przez jeden procesor lub symulacja systemów dyskretnych zdarzeń. Rozważmy program, który realizuje pracę funkcji otwartych w sposób skuteczny, aczkolwiek nieco prymitywny, przy użyciu instrukcji skoku ( zakazanego ) goto oraz etykiet kontynuacyjnych. #include <stdio.h> enum etykiety_kontynuacji ET1, ET2, ET3, ET4, ET5, ETmax; main() void funkcja1 (int et, int a, float b); void funkcja2 (int et, float x, int y); int i; /* sekwencja uporzadkowanych wywolan*/ for(i=0; i<2; i++) funkcja1(et1, i+5, 7.7); funkcja2(et1, 8.8, i+6); funkcja1(et2, i+9, 1.1); funkcja2(et2, 5.5, i-6); funkcja1(et3, i-5, 1.1); funkcja2(et3, 5.5, i+6); i=10; /*wywolania swobodne */ funkcja1(et3, i+5, 7.7); funkcja2(et1, 8.8, i+6); funkcja1(et3, i+9, 1.1);

10 funkcja2(et4, 5.5, i-6); funkcja1(et1, i-5, 1.1); funkcja2(et2, 5.5, i+6); funkcja2(et3, 8.5, i-6); void funkcja1(int et, int a, float b) switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nfunkcja1... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie*/ printf( \nfunkcja1 (po et1) a=%d, a); et2: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja1 (po et2) b=%g, b); et3: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja1 (po et3) b=%g, b); void funkcja2(int et, float x, int y) switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nfunkcja2... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie*/

11 printf( \nfunkcja2 (po et1) ); if(y>(int)x) printf( y wieksze od x ); et2: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja2 (po et2) x=%g, x); else printf( x wieksze lub rowne y ); et3: - dalszy ciag*/ printf( \nfunkcja2 (po et3) y=%i, y); Wynik: Funkcja1 (po et1) a=5 Funkcja2 (po et1) x wieksze lub rowne y Funkcja1 (po et2) b=1.1 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2 (po et3) y=6 Funkcja1 (po et1) a=6 Funkcja2 (po et1) x wieksze lub rowne y Funkcja1 (po et2) b=1.1 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2 (po et3) y=7 Funkcja1 (po et3) b=7.7 Funkcja2 (po et1) y wieksze od x Funkcja1 (po et3) b=1.1 Funkcja2... niepoprawna kontynuacja! Funkcja1 (po et1) a=5 Funkcja2 (po et2) x=5.5 Funkcja2 (po et3) y=4

12 Program bardziej zdyscyplinowany, każdy proces ma swoje lokalne atrybuty a w wywołaniach podawana jest tylko wartość etykiety kontynuacji. #include <stdio.h> enum etykiety_kontynuacji ET1, ET2, ET3, ET4, ET5, ETmax; main() void proces1 (int et); void proces2 (int et); /*uruchomienie i wznowienie procesow krok po kroku*/ proces1(et1); proces2(et1); proces1(et2); proces2(et2); proces1(et3); proces2(et3); proces1(et1); proces1(et2); proces1(et3); proces2(et1); proces2(et2); proces2(et3); void proces1(int et) static int a=10; /*atrybut procesu*/ static float b=100.; /*atrybut procesu*/ switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nproces1... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces1 (po et1) a=%d, a);

13 a++; et2: - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1 (po et2) b=%6.2f, b); b+=200.; et3: - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1 (po et3) b=%6.2f, b); b+=300.; void proces2(int et) static float x=50.; static int y=20; switch (et) case ET1: goto et1; case ET2: goto et2; case ET3: goto et3; default: printf( \nproces2... ); printf( niepoprawna kontynuacja! ); et1: - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces2 (po et1) ); y+=20; if(y>(int)x) printf( y wieksze od x ); x++; et2: - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po et2) x=%6.2f, x); x++; else

14 printf( x wieksze lub rowne y ); x+=5; et3: - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po et3) y=%i, y); y+=(int)x; Wynik: Proces1 (po et1) a=10 Proces2 (po et1) x wieksze lub rowne y Proces1 (po et2) b= Proces2 (po et2) x=55.00 Proces1 (po et3) b= Proces2 (po et3) y=40 Proces1 (po et1) a=11 Proces1 (po et2) b= Proces1 (po et3) b= Proces2 (po et1) y wieksze od x Proces2 (po et2) x=57.00 Proces2 (po et3) y=116

15 Dwie funkcje biblioteczne setjmp i longjmp istota ich działania. #include <stdio.h> #include <setjmp.h> #include <process.h> jmp_buf Bufor_adresu; main() int wartosc =999; printf( Zapamietanie stanu programu \n ); wartosc=setjmp(bufor_adresu); /*wartosc =0*/ printf( Miejsce dla powrotu...\n ); printf( Zwracana wartosc = %d...\n,wartosc); if(wartosc) printf( Akcja druga...\n ); printf( Zwracana warosc = %d...\n,wartosc); exit(wartosc); else printf( Akcja pierwsza...\n ); printf( Uruchomienie longjmp()...\n ); longjmp(bufor_adresu, wartosc); Wynik Zapamietanie stanu programu Miejsce dla powrotu... Zwracana warosc = 0... Akcja pierwsza... Uruchomienie longjmp()... Miejsce dla powrotu... Zwracana warosc = 1... Akcja druga... Zwracana warosc = 1...

16 Funkcja setjmp umożliwia zapamiętanie stanu programu, a konkretniej stanu rejestrów oraz flag procesora, w zmiennej typu jmp_buf predefiniowanego w pliku nagłówkowym setjmp.h. Funkcja setjmp posiada nagłówek: int setjmp(jmp_buf stprog) Rezultatem funkcji jest dana typu int o wartości 0, albo dana o wartości określonej przez longjmp w chwili powrotu. Stan programu zostaje zapamiętany w zmiennej stprog. Funkcja longjmp umożliwia powrót w miejsce, w którym zapamiętano stan wykonywania programu. Nagłówek funkcji longjmp jest następujący: void longjmp(jmp_buf stprog, int zm) Jeżeli zm reprezentuje daną o wartości 0, to przyjmuje się, reprezentuje daną o wartości 1 (po to, aby w miejscu odtworzenia /powrotu/ program mógł pójść dalej, w przypadku użycia instrukcji if). Program bez wymuszeń etykietowych switch oraz goto za to z funkcjami setjmp i longjmp. #include <stdio.h> #include <setjmp.h> #define AKCJA \ static jmp_buf stan; /*stan programu*/ \ static int pro=-1; /*zm. pomocnicza*/ \ if(pro!=-1) \ longjmp(stan,-1); #define POWROT \ pro=setjmp(stan); \ if(!pro) \ main() void proces1(void); void proces2(void);

17 /*uruchomianie i wznawianie procesow */ proces1(); proces2(); proces1(); proces2(); proces1(); proces2(); void proces1(void) static int a=10; /*atrybut procesu*/ static float b=100.; /*atrybut procesu*/ AKCJA - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces1(po dawnym et1) a=%d,a); a++; POWROT - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1(po dawnym et2) b=%6.2f,b); b+=200.; POWROT - dalszy ciag procesu1 (akcja)*/ printf( \nproces1(po dawnym et3) b=%6.2f,b); b+=300.; POWROT void proces2(void) static float x=50.; /*atrybut procesu*/ static int y=20; /*atrybut procesu*/ AKCJA - sekwencja zaraz po starcie procesu*/ printf( \nproces2 (po dawnym et1) ); y+=20; if(y>(int)x) printf( y wieksze od x );

18 else x++; POWROT - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po dawnym et2) x=%6.2f, x); x++; POWROT printf( x wieksze lub rowne y ); x+=5; POWROT - dalszy ciag procesu2 (akcja)*/ printf( \nproces2 (po dawnym et3) y=%i, y); y+=(int)x; POWROT Wynik Proces1 (po dawnym et1) a=10 Proces2 (po dawnym et1) x wieksze lub rowne y Proces1 (po dawnym et2) b=100.00; Proces2 (po dawnym et3) y=40 Proces1 (po dawnym et3) b=300.00;

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Funkcja (podprogram) void

Funkcja (podprogram) void Funkcje Co to jest funkcja? Budowa funkcji Deklaracja, definicja i wywołanie funkcji Przykłady funkcji definiowanych przez programistę Przekazywanie argumentów do funkcji Tablica jako argument funkcji

Bardziej szczegółowo

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VII Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Kompilacja Kompilator C program do tłumaczenia kodu źródłowego na język maszynowy. Preprocesor

Bardziej szczegółowo

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe Wykład 15 Wprowadzenie do języka na bazie a Literatura Podobieństwa i różnice Literatura B.W.Kernighan, D.M.Ritchie Język ANSI Kompilatory Elementarne różnice Turbo Delphi FP Kylix GNU (gcc) GNU ++ (g++)

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Jarosław Piersa Wydział Matematyki i Informatyki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika 2013-02-19 Typ znakowy Typ znakowy Typ wyliczeniowy # include

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania 1

Wstęp do programowania 1 Wstęp do programowania 1 Struktury Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 12 Struktura dla dat - przykład #include struct Date { int y; short m; short

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Język ludzki kod maszynowy

Język ludzki kod maszynowy Język ludzki kod maszynowy poziom wysoki Język ludzki (mowa) Język programowania wysokiego poziomu Jeśli liczba punktów jest większa niż 50, test zostaje zaliczony; w przeciwnym razie testu nie zalicza

Bardziej szczegółowo

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji?

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji? Zadanie 01 W przedstawionym ponizej programie w jezyku ANSI C w miejscu wykropkowanym brakuje jednej linii: #include... int main() { printf("tralalalala"); return 0; } A. B. "iostream" C.

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program KURS C/C++ WYKŁAD 1 Pierwszy program Tworzenie programu odbywa sie w dwóch etapach: 1. opracowanie kodu źródłowego 2. generowanie kodu wynikowego Pierwszy etap polega na zapisaniu algorytmu za pomocą instrukcji

Bardziej szczegółowo

Grzegorz Cygan. Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C

Grzegorz Cygan. Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C Grzegorz Cygan Wstęp do programowania mikrosterowników w języku C Mikrosterownik Inne nazwy: Microcontroler (z języka angielskiego) Ta nazwa jest powszechnie używana w Polsce. Mikrokomputer jednoukładowy

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład I - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Do zaliczenia przedmiotu niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

PROGRAMOWANIE w C prolog

PROGRAMOWANIE w C prolog PROGRAMOWANIE w C prolog dr inż. Jarosław Stańczyk Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt Katedra Genetyki 1 / jaroslaw.stanczyk@up.wroc.pl programowanie w c 17.10.2014

Bardziej szczegółowo

Microsoft IT Academy kurs programowania

Microsoft IT Academy kurs programowania Microsoft IT Academy kurs programowania Podstawy języka C# Maciej Hawryluk Język C# Język zarządzany (managed language) Kompilacja do języka pośredniego (Intermediate Language) Kompilacja do kodu maszynowego

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Język JAVA podstawy. Wykład 3, część 3. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna

Język JAVA podstawy. Wykład 3, część 3. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna Język JAVA podstawy Wykład 3, część 3 1 Język JAVA podstawy Plan wykładu: 1. Konstrukcja kodu programów w Javie 2. Identyfikatory, zmienne 3. Typy danych 4. Operatory, instrukcje sterujące instrukcja warunkowe,

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VI Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Operacje na plikach Operacje na plikach Aby móc korzystać z pliku należy go otworzyć w odpowiednim

Bardziej szczegółowo

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C Pliki Informacje ogólne Plik jest pewnym zbiorem danych, zapisanym w systemie plików na nośniku danych (np. dysku twardym, pendrive, płycie DVD itp.). Może posiadać określone atrybuty, a odwołanie do niego

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Podstawy programowania C dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Tematy Struktura programu w C Typy danych Operacje Instrukcja grupująca Instrukcja przypisania Instrukcja warunkowa Struktura

Bardziej szczegółowo

Język programowania PASCAL

Język programowania PASCAL Język programowania PASCAL (wersja podstawowa - standard) Literatura: dowolny podręcznik do języka PASCAL (na laboratoriach Borland) Iglewski, Madey, Matwin PASCAL STANDARD, PASCAL 360 Marciniak TURBO

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof]

۰ Elementem jednostkowym takiego pliku jest bajt. ۰ Format pliku binarnego: [bajty pliku][eof] 1 Plik jest wydzielonym fragmentem pamięci (najczęściej dyskowej) posiadającym nazwę. Z punktu widzenia C plik jest ciągiem bajtów, z których każdy może zostać oddzielnie odczytany. Zgodnie ze standardem

Bardziej szczegółowo

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C Opublikowano w: WEREWKA J..: Podstawy programowana dla automatyków. Skrypt AGH Nr 1515, Kraków 1998 20. i łączenie podprogramów a z programem napisanym w Ze względu na duże rozpowszechnienie języka, szczególnie

Bardziej szczegółowo

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika Wyklad 6 Typy i zmienne: wskaznikowe, referencyjne Funkcje deklaracja, definicja. Zasieg deklaracji i widocznosc zmiennych Przekazywanie parametrów przez wartosc, referencje i wskaznik Przekazywanie wyniku

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

#include int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

wykład I uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Wstęp do języka C wykład I dr Jarosław Mederski Spis Ogólne informacje

wykład I uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Wstęp do języka C wykład I dr Jarosław Mederski Spis Ogólne informacje Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 5 6 7 Charakter wykładu ˆ zakłada znajomość idei programowania strukturalnego (np. w Pascalu) oraz podstaw używania środowiska UNIX (wykonywanie

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część trzecia Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów

Bardziej szczegółowo

#include void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors.

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Wykład 3 ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Waldi Ravens J. Cichoń, P. Kobylański Wstęp do Informatyki i Programowania 75 / 146 deklaracje zmiennych instrukcja podstawienia

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziesiąta Rekordy w C/C++ struktury Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.programowanie.siminskionline.pl Niniejsze opracowanie zawiera skrót

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.com Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Metody - co to jest i po co? Metoda to wydzielona część klasy, mająca

Bardziej szczegółowo

Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa

Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa Opis podstawowych funkcji PC- SHELLa addfact - instrukcja addfact umożliwia utworzenie i dodanie faktu do bazy wiedzy - w sposób dynamiczny - podczas wykonywania programu z bloku control. neditbox - Instrukcja

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania - 1

Podstawy programowania - 1 Podstawy programowania - 1 doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Wykład: sobota B, godz. 10.30 12.55 sala 12 Laboratorium: sobota B, godz. 13.00 15.25 sala 2 sobota B, godz. 15.30-17.55 sala 2 e-mail: tadeusz.jeleniewski@pwr.wroc.pl

Bardziej szczegółowo

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51)

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51) Wstęp do języka C na procesor 8051 (kompilator RC51) Kompilator języka C Kompilator RC51 jest kompilatorem języka C w standardzie ANSI Ograniczeń w stosunku do ANSI jest niewiele głównie rzadkie operacje

Bardziej szczegółowo

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9 Wykład 9 Przykłady programów z wykorzystaniem klas - przykład funkcji operatorowych - obiektowa implementacja listy jednokierunkowej kopiowanie obiektów - klasa "latający napis" Pozycjonowanie w plikach

Bardziej szczegółowo

for (i=0; i<10; i=i+1) instrukcja; instrukcja zostanie wykonana 10 razy for (inicjalizacja; test; aktualizacja) instrukcja;

for (i=0; i<10; i=i+1) instrukcja; instrukcja zostanie wykonana 10 razy for (inicjalizacja; test; aktualizacja) instrukcja; Rok akademicki 2014/2015, Pracownia nr 5 2/36 Informatyka 1 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr II, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2014/2015 Pracownia

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Pętle while, for, do while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle

Pętle while, for, do while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle Pętle while, for, while, instrukcje break, continue, switch 1. Pętle Przykład 1 - Pętla while public class lab4_3 public static void main(string[] args) char ch = 'a'; String s, wynik=""; while ( ch!=

Bardziej szczegółowo

Jerzy Nawrocki, Wprowadzenie do informatyki

Jerzy Nawrocki, Wprowadzenie do informatyki Jerzy Nawrocki, Jerzy Nawrocki Wydział Informatyki Politechnika Poznańska jerzy.nawrocki@put.poznan.pl Cel wykładu Programowanie imperatywne i język C Zaprezentować paradygmat programowania imperatywnego

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania (1)

Podstawy programowania (1) Podstawy programowania (1) doc. dr inż. Tadeusz Jeleniewski Konsultacje pokój 19 Poniedziałki, godz. 9:45 11:20 e-mail: tadeusz.jeleniewski@neostrada.pl Podstawy programowania (1) - wykład 1. Wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Implementowane typy danych bit 1 bit char lub char signed 8 bitów char unsigned 8 bitów int lub signed int 16 bitów unsigned int 16 bitów long lub

Bardziej szczegółowo

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład

Projektowanie klas c.d. Projektowanie klas przykład Projektowanie klas c.d. ogólne wskazówki dotyczące projektowania klas: o wyodrębnienie klasy odpowiedź na potrzeby życia (obsługa rozwiązania konkretnego problemu) o zwykle nie uda się utworzyć idealnej

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki Wskaźniki KURS C/C++ WYKŁAD 6 Każda zmienna ma unikalny adres wskazujący początkowy obszar pamięci zajmowany przez tą zmienną. Ilość pamięci zajmowanej przez zmienną zależy od typu zmiennej. Adres można

Bardziej szczegółowo

W przeciwnym wypadku wykonaj instrukcję z bloku drugiego. Ćwiczenie 1 utworzyć program dzielący przez siebie dwie liczby

W przeciwnym wypadku wykonaj instrukcję z bloku drugiego. Ćwiczenie 1 utworzyć program dzielący przez siebie dwie liczby Część XI C++ W folderze nazwisko36 program za każdym razem sprawdza oba warunki co niepotrzebnie obciąża procesor. Ten problem można rozwiązać stosując instrukcje if...else Instrukcja if wykonuje polecenie

Bardziej szczegółowo

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak Java język programowania obiektowego Programowanie w językach wysokiego poziomu mgr inż. Anna Wawszczak 1 Język Java Język Java powstał w roku 1995 w firmie SUN Microsystems Java jest językiem: wysokiego

Bardziej szczegółowo

WYKŁAD 4, 5 i 6. Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C. Programy: c1_1.c... c1_9.c.

WYKŁAD 4, 5 i 6. Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C. Programy: c1_1.c... c1_9.c. WYKŁAD 4, 5 i 6 Wprowadzenie do języka C Mój pierwszy, drugi,..., n-ty program w języku C Programy: c1_1.c... c1_9.c Tomasz Zieliński KOMPILATOR vs. INTERPRETER (1) - ogólnie C/C++ = kompilatory tłumaczą

Bardziej szczegółowo

ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów

ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów PODSTAWY PROGRAMOWANIA 3-4 WYKŁAD 22-10-2015 ECLIPSE wnioski z dwóch pierwszych laboratoriów Dodanie pliku i konfiguracji startowej (każdy uruchamiany program powinien mieć własna konfigurację startową)

Bardziej szczegółowo

Język JAVA podstawy. wykład 2, część 1. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna

Język JAVA podstawy. wykład 2, część 1. Jacek Rumiński. Politechnika Gdańska, Inżynieria Biomedyczna Język JAVA podstawy wykład 2, część 1 1 Język JAVA podstawy Plan wykładu: 1. Rodzaje programów w Javie 2. Tworzenie aplikacji 3. Tworzenie apletów 4. Obsługa archiwów 5. Wyjątki 6. Klasa w klasie! 2 Język

Bardziej szczegółowo

JAVA. Platforma JSE: Środowiska programistyczne dla języka Java. Wstęp do programowania w języku obiektowym. Opracował: Andrzej Nowak

JAVA. Platforma JSE: Środowiska programistyczne dla języka Java. Wstęp do programowania w języku obiektowym. Opracował: Andrzej Nowak JAVA Wstęp do programowania w języku obiektowym Bibliografia: JAVA Szkoła programowania, D. Trajkowska Ćwiczenia praktyczne JAVA. Wydanie III,M. Lis Platforma JSE: Opracował: Andrzej Nowak JSE (Java Standard

Bardziej szczegółowo

Warunek wielokrotnego wyboru switch... case

Warunek wielokrotnego wyboru switch... case Warunek wielokrotnego wyboru switch... case Działanie instrukcji switch jest zupełnie inne niż w przypadku instrukcji if o czym będziesz mógł się przekonać w niniejszym rozdziale. Różnice pomiędzy instrukcjami

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java. Narzędzia 1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit, który można ściągnąć

Bardziej szczegółowo

1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji

1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji 1 Wielokrotne powtarzanie tych samych operacji Zadanie 1. roszę porównać następujące programy(efekt działania każdego z nich jest takisam). rzykład 1 przedstawia najbardziej typowy zapis, powodujący wykonanie

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne język C

Programowanie strukturalne język C Programowanie strukturalne język C Dr inż. Sławomir Samolej D102 C, tel: 865 1766, email: ssamolej@prz-rzeszow.pl WWW: ssamolej.prz-rzeszow.pl S. Samolej - Informatyka 1 Cechy programowania strukturalnego

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ INE 2022 JĘZYKI PROGRAMOWANIA 1 INE 0050 WSTĘP DO PROGRAMOWANIA Programowanie w języku C++ ( wykł. dr Marek Piasecki ) Literatura: do wykładu dowolny podręcznik do języka C++ na laboratoriach Borland C++

Bardziej szczegółowo

Pobieranie argumentów wiersza polecenia

Pobieranie argumentów wiersza polecenia Pobieranie argumentów wiersza polecenia 2. Argumenty wiersza polecenia Lista argumentów Lista argumentów zawiera cały wiersz poleceń, łącznie z nazwą programu i wszystkimi dostarczonymi argumentami. Przykłady:

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład I. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład I I Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Na laboratorium można zdobyć 100 punktów. Do zaliczenia niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu Informatyka, Ćwiczenie 1 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ I. ZałoŜenie nowego projektu Wybieramy menu: File>New>Files jak na rys. poniŝej Zapisujemy projekt pod nazwą LAN, w katalogu d:\temp\lab typu

Bardziej szczegółowo

3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 3 1/8 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Instrukcje warunkowe, pętle. 3 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Instrukcje warunkowe. Instrukcje warunkowe pozwalają zdefiniować warianty

Bardziej szczegółowo

INSTRUKCJA PUSTA. Nie składa się z żadnych znaków i symboli, niczego nie robi. for i := 1 to 10 do {tu nic nie ma};

INSTRUKCJA PUSTA. Nie składa się z żadnych znaków i symboli, niczego nie robi. for i := 1 to 10 do {tu nic nie ma}; INSTRUKCJA PUSTA Nie składa się z żadnych znaków i symboli, niczego nie robi Przykłady: for i := 1 to 10 do {tu nic nie ma}; while a>0 do {tu nic nie ma}; if a = 0 then {tu nic nie ma}; INSTRUKCJA CASE

Bardziej szczegółowo

Programowanie. Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio

Programowanie. Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio Programowanie Ćwiczenie Język C. Środowisko programowania Visual Studio Tematy ćwiczenia praca ze środowiskiem, tworzenie i uruchomienie programu, struktura programu, deklaracje i definicje typy standardowe,

Bardziej szczegółowo

Sieciowa komunikacja procesów - XDR i RPC

Sieciowa komunikacja procesów - XDR i RPC *** abc.x Przyklad pliku RPCGEN Obliczanie sumy, roznicy i iloczynu dwoch liczb calkowitych *** ************************************ Wywolanie procedury odleglej dopuszcza tylko jeden argument wywolania

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru

JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM. Laboratorium 3. Instrukcje wyboru JĘZYKI PROGRAMOWANIA Z PROGRAMOWANIEM OBIEKTOWYM Laboratorium 3 Instrukcje wyboru 1 INSTRUKCJE WYBORU Instrukcje sterujące to takie instrukcje, które sterują przebiegiem programu w zależności od spełnienia

Bardziej szczegółowo

Programowanie w C/C++ Instrukcje - konstrukcje powtórka. LABORKA Piotr Ciskowski

Programowanie w C/C++ Instrukcje - konstrukcje powtórka. LABORKA Piotr Ciskowski Programowanie w C/C++ Instrukcje - konstrukcje powtórka LABORKA Piotr Ciskowski zadanie 1. Licz się ze sobą Napisz funkcję bez argumentów i bez wyniku, która za każdym wywołaniem będzie podawała, ile razy

Bardziej szczegółowo

Błędy leksykalne są na ogół nietrudne do znalezienia.

Błędy leksykalne są na ogół nietrudne do znalezienia. Rodzaje błędów w programach Wykład9.UWAGIOGÓLNE,str.1 Błąd leksykalny pojedyncza jednostka leksykalna(operator, słowo kluczowe, liczba itp.), której nie przewiduje definicja języka. Mn:=1; Sygn. błędu

Bardziej szczegółowo

Łącza nienazwane(potoki) Łącza nienazwane mogą być używane tylko pomiędzy procesami ze sobą powiązanymi.

Łącza nienazwane(potoki) Łącza nienazwane mogą być używane tylko pomiędzy procesami ze sobą powiązanymi. Przykład: $ ls more Łącza nienazwane(potoki) Łącza nienazwane mogą być używane tylko pomiędzy procesami ze sobą powiązanymi. Tworzenie łącza #include int pipe(int filedes[2]); Przykład: int

Bardziej szczegółowo

Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC

Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC Tworzenie aplikacji rozproszonej w Sun RPC Budowa aplikacji realizowana jest w następujących krokach: Tworzenie interfejsu serwera w języku opisu interfejsu RPCGEN Tworzenie: namiastki serwera namiastki

Bardziej szczegółowo

znajdowały się różne instrukcje) to tak naprawdę definicja funkcji main.

znajdowały się różne instrukcje) to tak naprawdę definicja funkcji main. Część XVI C++ Funkcje Jeśli nasz program rozrósł się już do kilkudziesięciu linijek, warto pomyśleć o jego podziale na mniejsze części. Poznajmy więc funkcje. Szybko się przekonamy, że funkcja to bardzo

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe, wykład nr 6. Klasy i obiekty

Programowanie obiektowe, wykład nr 6. Klasy i obiekty Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR, Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki, IT Programowanie obiektowe, wykład nr 6 Klasy i obiekty W programowaniu strukturalnym rozwój oprogramowania oparto

Bardziej szczegółowo

Szkolenia specjalistyczne

Szkolenia specjalistyczne Szkolenia specjalistyczne AGENDA Programowanie mikrokontrolerów w języku C na przykładzie STM32F103ZE z rdzeniem Cortex-M3 GRYFTEC Embedded Systems ul. Niedziałkowskiego 24 71-410 Szczecin info@gryftec.com

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzenie do C/C++

1. Wprowadzenie do C/C++ Podstawy Programowania - Roman Grundkiewicz - 013Z Zaj cia 1 1 rodowisko Dev-C++ 1. Wprowadzenie do C/C++ Uruchomienie ±rodowiska: Start Programs Developments Dev-C++. Nowy projekt: File New Project lub

Bardziej szczegółowo

Programowanie 2. Język C++. Wykład 1.

Programowanie 2. Język C++. Wykład 1. 1.1 Wstęp... 1 1.2 Obiekty stałe... 3 1.3 Obiekty statyczne... 4 1.4 Wskaźniki... 5 1.5 Referencje... 8 1.6 Wskaźniki do wskaźników... 11 1.7 Definiowanie własnych typów danych, polecenie typedef... 17

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Informatyki

Wstęp do Informatyki Wstęp do Informatyki Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 11 Bożena Woźna-Szcześniak (AJD) Wstęp do Informatyki Wykład 11 1 / 52 Pętla for # i n c l u d e

Bardziej szczegółowo

Programowanie 2. Język C++. Wykład 2.

Programowanie 2. Język C++. Wykład 2. 2.1 Definicja, deklaracja, wywołanie funkcji.... 1 2.2 Funkcje inline... 4 2.3 Przekazanie do argumentu funkcji wartości, adresu zmiennej.... 5 2.4 Wskaźniki do funkcji... 8 2.5 Przeładowanie funkcji...

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzenie do C/C++

1. Wprowadzenie do C/C++ Podstawy Programowania :: Roman Grundkiewicz :: 014 Zaj cia 1 1 rodowisko Dev-C++ 1. Wprowadzenie do C/C++ Uruchomienie ±rodowiska: Start Programs Developments Dev-C++. Nowy projekt: File New Project lub

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do Scilab: podstawy języka Scilab

Wprowadzenie do Scilab: podstawy języka Scilab Wprowadzenie do Scilab: podstawy języka Scilab Magdalena Deckert, Izabela Szczęch, Barbara Wołyńska, Bartłomiej Prędki Politechnika Poznańska, Instytut Informatyki Narzędzia Informatyki Narzędzia Informatyki

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe

1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe 1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe 1.1 Model pamięci komputera Pamięć komputera możemy wyobrażać sobie tak, jak na rysunku: Zawartość:... 01001011 01101010 11100101 00111001 00100010 01110011... adresy:

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

Języki skryptowe w programie Plans

Języki skryptowe w programie Plans Języki skryptowe w programie Plans Warsztaty uŝytkowników programu PLANS Kościelisko 2010 Zalety skryptów Automatyzacja powtarzających się czynności Rozszerzenie moŝliwości programu Budowa własnych algorytmów

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 1. Przygotowanie środowiska JAVA

Ćwiczenie 1. Przygotowanie środowiska JAVA Ćwiczenie 1 Przygotowanie środowiska JAVA 1. Wprowadzenie teoretyczne Instalacja JDK (Java Development Kit) NaleŜy pobrać z java.sun.com środowisko i zainstalować je. Następnie naleŝy skonfigurować środowisko.

Bardziej szczegółowo

Język C, instrukcje sterujące (laboratorium)

Język C, instrukcje sterujące (laboratorium) Język C, instrukcje sterujące (laboratorium) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Na podstawie http://pl.wikibooks.org/wiki/c Wstęp Instrukcja warunkowa Instrukcja if/if-else pozwala na warunkowe

Bardziej szczegółowo

Informacja o języku. Osadzanie skryptów. Instrukcje, komentarze, zmienne, typy, stałe. Operatory. Struktury kontrolne. Tablice.

Informacja o języku. Osadzanie skryptów. Instrukcje, komentarze, zmienne, typy, stałe. Operatory. Struktury kontrolne. Tablice. Informacja o języku. Osadzanie skryptów. Instrukcje, komentarze, zmienne, typy, stałe. Operatory. Struktury kontrolne. Tablice. Język PHP Język interpretowalny, a nie kompilowany Powstał w celu programowania

Bardziej szczegółowo

Efekty uboczne błędów

Efekty uboczne błędów Obsługa wyjątków Efekty uboczne błędów Fragment kodu programu jest bezpieczny (ang. exception-safe) jeżeli błędy, które wystąpią w trakcie przetwarzania tego kodu nie będą powodowały niepożądanych efektów

Bardziej szczegółowo

Praktyka Programowania

Praktyka Programowania Praktyka Programowania Dariusz Dereniowski Materiały udostępnione przez Adriana Kosowskiego Katedra Algorytmów i Modelowania Systemów Politechnika Gdańska deren@eti.pg.gda.pl Gdańsk, 2010 strona przedmiotu:

Bardziej szczegółowo

PoniŜej znajdują się pytania z egzaminów zawodowych teoretycznych. Jest to materiał poglądowy.

PoniŜej znajdują się pytania z egzaminów zawodowych teoretycznych. Jest to materiał poglądowy. PoniŜej znajdują się pytania z egzaminów zawodowych teoretycznych. Jest to materiał poglądowy. 1. Instrukcję case t of... w przedstawionym fragmencie programu moŝna zastąpić: var t : integer; write( Podaj

Bardziej szczegółowo

* WWW: * E-mail: * Adres: Instytut Informatyki ul. Będzińska 39 41-200 Sosnowiec Pokój 214 * Telefon: 32 3689765

* WWW: * E-mail: * Adres: Instytut Informatyki ul. Będzińska 39 41-200 Sosnowiec Pokój 214 * Telefon: 32 3689765 * Łagodny start * * WWW: * E-mail: * Adres: Instytut Informatyki ul. Będzińska 39 41-200 Sosnowiec Pokój 214 * Telefon: 32 3689765 Zaliczenie zajęć: 3-4 kolokwia + obecność ALBO Projekt zaliczeniowy +

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce.

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce. Przygotować program tworzący tablicę dwuwymiarową zawierającą zestawy 10 2, 10 4, 10 6 liczb losowych zmiennoprzecinkowych. Korzystając z funkcji bibliotecznych uporządkować zawartość każdego (a) wiersza

Bardziej szczegółowo

Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz

Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz Zagadnienia 1. Delegaty wiązane, właściwości indeksowane 2. Delegaty niewiązane 3. Nowa wersja kalkulatora, delegaty

Bardziej szczegółowo

JAVA. Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym. apletów oraz samodzielnych aplikacji.

JAVA. Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym. apletów oraz samodzielnych aplikacji. JAVA Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym obiektowo, dostarczającym możliwość uruchamiania apletów oraz samodzielnych aplikacji. Java nie jest typowym kompilatorem. Źródłowy kod

Bardziej szczegółowo