Fizyka i astronomia PROPOZYCJA PLANU WYNIKOWEGO DO PRZEDMIOTU. AUTOR: Ewa Strugała

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Fizyka i astronomia PROPOZYCJA PLANU WYNIKOWEGO DO PRZEDMIOTU. AUTOR: Ewa Strugała"

Transkrypt

1 AUTOR: Ewa Strugała PROPOZYCJA PLANU WYNIKOWEGO DO PRZEDMIOTU Fizyka i astronomia DLA SZKÓŁ PONADGIMNAZJALNYCH KSZTAŁCENIE W ZAKRESIE ROZSZERZONYM NA PODSTAWIE PODRĘCZNIKA FIZYKA I ASTRONOMIA. TOM 2 MARIANA KOZIELSKIEGO WYDAWNICTWO SZKOLNE PWN ROZKŁAD GODZINOWY OPRACOWANO DLA CO NAJMNIEJ 5 GODZIN W CYKLU

2 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 2 Numer lekcji. Temat lekcji Wymagania Numery lekcji, numery zadań, tematyka zadań na płycie CD Podstawowe Rozszerzające Dopełniające Teoria względności (5 lekcji). Pytania i problemy s Teoria względności Lekcja 1 i 2 Wstęp do teorii względności i postulaty Einsteina. Dylatacja czasu. Lekcja 3 Czasoprzestrzeń Lekcje 4 i 5 Energia w teorii względności. Zasada korespondencji. potrafi wyjaśnić sens równań zwanych transformacją Galileusza, wie, w jakim zakresie prędkości moŝna stosować transformację Galileusza, wie, Ŝe prędkość światła w próŝni ma taką samą wartość we wszystkich układach odniesienia, potrafi sformułować zasadę względności Einsteina, wie, Ŝe czas nie jest wielkością absolutną. Uczeń wie: Ŝe w mechanice relatywistycznej nie obowiązuje transformacja Galileusza, czym transformacje Lorentza róŝnią się od transformacji Galileusza, Ŝe z transformacji Lorentza wynika transformacja Galileusza. zna pojęcia: energia spoczynkowa, energia relatywistyczna, pęd relatywistyczny, wie, Ŝe teoria względności nie obala mechaniki klasycznej, opisać własności czasu i przestrzeni w mechanice klasycznej, przedstawić dane doświadczalne potwierdzające, Ŝe światło rozchodzi się ze skończoną prędkością, przedstawić dane doświadczalne potwierdzające, Ŝe prędkość światła jest jednakowa we wszystkich układach inercjalnych, wyjaśnić, Ŝe światło rozchodzi się ze skończoną prędkością, wyjaśnić, na czym polega dylatacja czasu. wie, dlaczego w mechanice relatywistycznej nie obowiązuje transformacja Galileusza, potrafi opisać własności czasu i przestrzeni wynikające z obu transformacji. zna postać matematyczną wyraŝeń przedstawiających energię oraz pęd relatywistyczny, potrafi wyjaśnić działanie zasady odpowiedniości. udowodnić, Ŝe dylatacja czasu jest konsekwencją załoŝenia o stałości prędkości światła w próŝni w róŝnych układach odniesienia, wykazać, Ŝe zjawiska jednoczesne w jednym układzie odniesienia nie są jednoczesne w innym. zna pojęcia: zdarzenie, linia świata, oś przestrzenna, oś czasowa, potrafi zastosować te pojęcia na wykresach czasoprzestrzeni. wie, Ŝe w mechanice relatywistycznej obowiązuje tylko jedna postać drugiej zasady dynamiki Newtona, potrafi zastosować wyraŝenia na pęd i energię do prostych obliczeń, Lekcja1 Teoria względności czas 1.1. Co wskazuje odległy zegar, gdy obserwujesz go przez teleskop? 1.2. Czy mezon mógłby dotrzeć do powierzchni Ziemi w czasie swojego Ŝycia, gdyby nie było dylatacji czasu? 1.3. Dylatacja czasu 1.4. Planujemy wyprawę w Kosmos 1.5. Wyprawa w Kosmos Lekcja 2 Teoria względności kinematyka i dynamika relatywistyczna 1.6. PokaŜ za pomocą wzoru, Ŝe prędkość światła jest nieprzekraczalna 1.7. Ile masy traci Słońce w czasie jednej sekundy w wyniku pro-

3 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 3 wie, Ŝe teoria względności jest bardziej ogólna od mechaniki klasycznej, wie, przy jakich załoŝeniach z teorii względności wynikają prawa mechaniki klasycznej. na przykładzie teorii względności potrafi opisać jedną z moŝliwych dróg rozwoju nowych teorii naukowych. mieniowania? 1.8. Ile energii drzemie w nieduŝym kamieniu? 1.9. Utrata masy bomby atomowej Prędkości szybkich elektronów Przyśpieszanie cząstek

4 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 4 Grawitacja (7 lekcji). Pytania i problemy s CiąŜenie powszechne (grawitacja) Lekcja 1 Prawo grawitacji Newtona Lekcja 2 i 3 Pole grawitacyjne Lekcja 4 i 5 Praca w polu grawitacyjnym, potencjał pola potrafi sformułować prawo powszechnego ciąŝenia, wie, Ŝe ciało o masie 1 kg na powierzchni Ziemi jest przyciągane przez Ziemię siłą 10 N. wie, Ŝe kaŝde ciało posiadające masę jest źródłem pola grawitacyjnego, wie, Ŝe natęŝenie pola grawitacyjnego jest wielkością charakteryzującą pole, potrafi sformułować definicję natęŝenia pola, zna pojęcia: pole centralne i pole jednorodne, potrafi zdefiniować natęŝenie centralnego pola grawitacyjnego w dowolnym jego punkcie, wie, Ŝe pole grawitacyjne w pobliŝu Ziemi moŝna uznać za jednorodne, zna wartość natęŝenia pola grawitacyjnego na powierzchni Ziemi. wie, Ŝe miarą pracy w jednorodnym polu grawitacyj- powtórzyć (jakościowo) rozumowanie Newtona, które doprowadziło do odkrycia prawa grawitacji, udowodnić, Ŝe na ciało o masie 1 kg przy powierzchni Ziemi działa siła 1 N, zinterpretować prawo grawitacji, przewidzieć zmiany siły grawitacji spowodowane zmianą masy lub odległości między oddziałującymi ciałami. odróŝnić natęŝenie pola, np. na powierzchni Ziemi, od przyspieszenia ziemskiego, sporządzić wykres zaleŝności natęŝenia pola od odległości od środka masy ciała, będącego jego źródłem, np. dla Ziemi, porównać natęŝenia pól grawitacyjnych na powierzchni róŝnych planet, znając ich masy (wyraŝone za pomocą wielokrotności masy Ziemi) i promienie (wyraŝone za pomocą wielokrotności promienia Ziemi). wie, Ŝe miarą pracy w centralnym polu grawita- odróŝnić cięŝar od siły grawitacji, zastosować prawo grawitacji do rozwiązywania zadań. oszacować odległość od powierzchni Ziemi, przy której wartość przyspieszenia ziemskiego róŝni się od 10 m/s 2 nie więcej niŝ o kilka procent, obliczyć wartość natęŝenia pola grawitacyjnego nad powierzchnią Ziemi, wyjaśnić, w jaki sposób oszacować moŝna masę Ziemi lub innych ciał Układu Słonecznego, znając promień orbity i okres jej obiegu wokół Słońca. wyjaśnić, dlaczego energia potencjalna w centralnym polu Lekcja 3 Grawitacja I prawo powszechnego ciąŝenia Odkryj prawo grawitacji Gęstość tajemniczej planety Telewizyjny satelita stacjonarny Ile waŝyłbyś na Marsie? Wyprawa na KsięŜyc Czy ciała na biegunie są cięŝsze niŝ na równiku? Grawitacja na Jowiszu Lekcja 4 Grawitacja II Pole grawitacyjne. Energia i praca w polu grawitacyjnym Katastrofa kosmiczna Grawitacja wewnątrz planety Pociąg przyszłości Manewry rakiety w Kosmosie

5 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 5 Lekcja 6 i 7 Prędkości kosmiczne i ruch satelitów nym jest pole prostokąta na wykresie zaleŝności F(h), cyjnym jest pole powierzchni pod krzywą na wykresie zaleŝności grawitacyjnym ma wartość ujemną, potrafi napisać i objaśnić F(r), sporządzić wykres zaleŝności wyraŝenie na energię potencjalną potrafi napisać wyraŝenie na E p (r), przy powierzchni Ziemi. pracę siły w centralnym polu grawitacyjnym, zinterpretować pracę w polu grawitacyjnym jako róŝnicę potencjałów. potrafi napisać i objaśnić wyraŝenie na energię potencjalną w centralnym polu sił grawitacji, potrafi zdefiniować potencjał wie, Ŝe dla planet oraz księ- Ŝyców siła grawitacji jest siłą dośrodkową, potrafi objaśnić, w jakim celu ciału nadaje się pierwszą prędkość kosmiczną, potrafi wyjaśnić, w jakim celu nadaje się ciału drugą prędkość kosmiczną. grawitacyjny. wyprowadzić równanie przedstawiające pierwszą prędkość kosmiczną, sformułować trzecie prawo Keplera, wyjaśnić, dlaczego satelita geostacjonarny nie moŝe krą- Ŝyć w dowolnej odległości od powierzchni Ziemi. wyprowadzić równanie przedstawiające drugą prędkość kosmiczną, oszacować promień orbity satelity geostacjonarnego. Lekcja 5 Grawitacja III Prędkości kosmiczne Pierwsza prędkość kosmiczna Prędkość ucieczki druga prędkość kosmiczna Czarna dziura Prędkość ucieczki z Układu Słonecznego, III prędkość kosmiczna

6 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 6 Pole elektrostatyczne (8 lekcji). Pytania i problemy, s Elektrostatyka Lekcja 1 Ładunek. Prawa Coulomba. Lekcja 2 Pole elektrostatyczne Lekcja 3 i 4 Praca w polu elektrostatycznym. Potencjał. zna prawo zachowania ładunku, zna sposoby elektryzowania ciał, potrafi zapisać i objaśnić prawo Coulomba, wie, Ŝe oddziaływanie grawitacyjne między ciałami posiadającymi ładunek jest znacznie słabsze od oddziaływania elektrostatycznego między nimi. wie, Ŝe kaŝde ciało posiadające ładunek jest źródłem pole zna elektrostatycznego, pojęcie linii pola, potrafi odróŝnić pole centralne od pola jednorodnego, zna definicję natęŝenia pola elektrostatycznego, zna wyraŝenie opisujące natęŝenia w dowolnym punkcie pola centralnego. potrafi objaśnić wyraŝenie przedstawiające pracę w polu elektrostatycznym, wie, Ŝe cząstka naładowana w polu elektrostatycznym ma energię potencjalną, zna pojęcia: potencjał pola elektrostatycznego, napięcie, potrafi objaśnić związek między natęŝeniem pola jednorodnego i napięciem. potrafi zastosować prawo zachowania ładunku do wyjaśnienia róŝnych sposobów elektryzowania ciał, zna pojęcia: przenikalność elektryczna, stała dielektryczna, potrafi zinterpretować wartości liczbowej stałej dielektrycznej róŝnych dielektryków. potrafi przedstawić graficznie zaleŝność E(r), zna zasadę superpozycji pól, potrafi przedstawić na rysunku linie sił pola w prostych przypadkach. potrafi objaśnić wyraŝenia przedstawiające energię potencjalną cząstki naładowanej w polu elektrostatycznym, potrafi zdefiniować potencjał elektryczny, wie, od czego i jak zaleŝy potencjał centralnego pola elektrostatycznego. odróŝnić zasadę zachowania ładunku od zasady niezmienniczości ładunku, oszacować, ile razy wartość siły oddziaływania grawitacyjnego między ciałami posiadającymi ładunek jest mniejsza od siły oddziaływania elektrostatycznego między nimi. wskazać analogie pomiędzy polem grawitacyjnym i polem elektrostatycznym, zastosować zasadę superpozycji pól. przedstawić na wykresach zaleŝność E p (r) dla ładunków punktowych, uzasadnić przebieg wykresów E p (r) dla ładunków punktowych, uzasadnić związek między natęŝeniem pola jednorodnego i napięciem między dwoma punktami. Lekcja 6 Ładunek elektryczny Pole elektrostatyczne Jak moŝna łatwo zmierzyć ładunek elektryczny? Porównaj, ile razy siła elektrostatyczna jest większa od grawitacyjnej Lekcja 6 Ładunek elektryczny. Pole elektrostatyczne, natęŝenie i potencjał pola Jak dodają się natęŝenia, a jak potencjały pola? Oblicz natęŝenie i potencjał pola wytworzonego przez dipol Lekcja 7. Potencjał i energia pola elektrostatycznego Oblicz energię ładunków rozmieszczonych w wierzchołkach

7 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 7 Lekcja 5 i 6 Pojemność elektryczna. Kondensatory Lekcja 7 i 8 Ruch cząstki naładowanej w polu elektrostatycznym kwadratu Oblicz energię ładunków rozmieszczonych w wierzchołkach trójkąta Oblicz, jak duŝy ładunek moŝe być utrzymany na kuli znajdującej się w powietrzu Wielokrotne zbieranie ładunku z kuli potrafi zdefiniować pojemność przewodnika, wie, co to jest kondensator, wie, od czego i jak zaleŝy pojemność kondensatora płaskiego. potrafi opisać i wyjaśnić pojemność, ładunek i napięcie układu kondensatorów połączonych szeregowo i równolegle, zna wyraŝenie przedstawiające energię naładowanego kondensatora i potrafi je zastosować. potrafi rozwiązywać problemy odnoszące się do kondensatorów. opisać ruch cząstki naładowanej w polu elektrostatycznym, opisać zasadę działania i zastosowanie oscyloskopu, obliczyć energię atomu elektro- Lekcja 8 Praca w polu elektrostatycznym, pojemność, kondensatory Praca ładowania przewodnika Praca rozsuwania okładek kondensatora płaskiego Wszystko o kondensatorze płaskim Lekcja 10 Kondensatory, łączenie kondensatorów Jak naleŝy łączyć kondensatory? Jak rozmieszczone są ładunki na kondensatorach połączonych ze sobą? Co się zmieni, gdy do naładowanego kondensatora dołączymy drugi? Jak zmienia się pojemność kondensatora zanurzonego do połowy w cieczy? Przestrzenne połączenie kondensatorów Nietypowe łączenie kondensatorów Lekcja 09 Ruch ładunków w polu elektrostatycznym. Model atomu Bohra Kulka na nitce obdarzona ładunkiem elektrycznym Siły napręŝenia nici z zawieszo-

8 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 8 nu w atomie wodoru, nymi kulkami naładowanymi obliczyć promień n-tej orbity elektrycznie w atomie wodoru wg Bohra, 3.40, obliczyć energię jonizacji atomu wodoru Ruch elektronów w lampie oscylograficznej Prawo Coulomba a budowa atomu Jak rosną rozmiary atomu wraz z jego wzbudzeniem? Minimalna energia jonizacji atomu

9 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 9 Prąd stały (8 lekcji). Pytania i problemy, s Prąd stały Lekcja 1 i 2 Napięcie i siła elektromotoryczna. Uczeń potrafi zastosować prawo Ohma dla obwodu. NatęŜenie prądu elektrycznego Lekcja 3 i 4 Prawo Ohma. Eksperyment uczniowski. Prawo Joule a-lenza Lekcja 5 i 6 Obwody elektryczne. Pomiary elektryczne. potrafi zdefiniować natęŝenie prądu, potrafi wymienić przyczynę powstawania prądu elektrycznego, zna pojęcie siły elektromotorycznej, potrafi posługiwać się pierwszym prawem Kirchhoffa, potrafi narysować schemat obwodu elektrycznego i umieścić w nim amperomierz i woltomierz, wie, od czego zaleŝy opór opornika. zna pojęcia oporu właściwego i przewodnictwa właściwego, zna pojęcie pracy prądu elektrycznego, potrafi sformułować prawo Joule a-lenza, umie wyjaśnić, dlaczego Ŝarówka świeci, gdy przez jej włókno płynie prąd, zna pojęcie mocy prądu. posłuŝyć się amperomierzem i woltomierzem, narysować schemat obwodu, w którym przewodniki połączone są szeregowo i równolegle, objaśnić mikroskopowy model przepływu prądu w metalach, odróŝnić napięcie od siły elektromotorycznej, objaśnić prawo Ohma dla obwodu. obliczyć opór róŝnych przewodników, uzasadnić wyraŝenie opisujące pracę prądu elektrycznego, zastosować pojęcie mocy do wyjaśnienia jasności Ŝarówki z włóknem wolframowym. zastosować drugie prawo Kirchhoffa, potrafi zbudować obwód elektryczny i włączyć mierniki. sprawdzić słuszność prawa Ohma (doświadczenie Ohm, podręcznik, s. 99), doświadczalnie sprawdzić zaleŝność oporu przewodnika od temperatury (doświadczenie Rezystor, podręcznik, s.101), zaplanować/przeprowadzić doświadczenie sprawdzające zaleŝność oporu od temperatury. rozwiązywać problemy z zastosowaniem prawa Ohma oraz praw Kirchhoffa, zaprojektować/wykonać pomiar siły elektromotorycznej ogniwa. Lekcja 11 NatęŜenie prądu. Napięcie. SEM. Opór. Prawo Ohma. Model gazu elektronowego Ile elektronów przepływa przez włókno Ŝarówki? Jak z amperomierza zrobić woltomierz? 4.53.Jak duŝy jest prąd zwarcia? Obwód z opornikami i kondensatorem Obwód z kondensatorami Lekcja 12 Praca i moc prądu. Ciepło Jule a-lenza Projektujemy linię przesyłającą prąd z elektrowni Projektujemy czajnik elektryczny Jak uzyskać największą wydajność źródła prądu? Jakie źródło prądu powinieneś dobrać, aby uzyskać wymaganą moc? Planujemy zainstalować generator prądu do domku letniskowego Lekcja 13 Połączenia szeregowe i równoległe oporników Jak szybko zagotuje się woda w czajniku z grzałkami połączonymi szeregowo i równolegle?

10 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 10 obliczyć opór zastępczy oporników połączonych szeregowo i równolegle Ile razy szybciej zagotuje się woda w czajniku po zmianie połączenia grzałek z równoległego na szeregowe? Szeregowe łączenie przewodników Równoległe łączenie przewodników Lekcja 7 Mikroskopowy obraz prądu elektrycznego Lekcja 8 Prąd w cieczach. Ogniwa galwaniczne i akumulatory opisać mikroskopowy model przepływu prądu elektrycznego w metalach, wyjaśnić mechanizm nagrzewania się przewodnika pod wpływem prądu. Uczeń potrafi wyjaśnić mechanizm przewodnictwa elektrycznego w cieczach. wyjaśnić, dlaczego podczas przepływu prądu występuje nadal chaotyczny ruch elektronów, wyjaśnić paradoks Ŝółwiego tempa unoszenia elektronów i błyskawicznego przenoszenia sygnału elektrycznego przy włączaniu prądu. Uczeń potrafi zastosować prawa Faradaya do problemów dotyczących elektrolizy. Lekcja 14 Rozgałęzienia prądu. Prawa Kirchhoffa Jak przedstawić układ oporników w postaci łączenia szeregowego i równoległego? Przestrzenne rozgałęzienie obwodu w postaci sześcianu Jak sobie radzić wtedy, gdy połączenie oporników nie daje się sprowadzić ani do równoległego, ani szeregowego? Rozgałęzienia prądu

11 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 11 Magnetyzm (5 lekcji). Pytania i problemy, s Magnetyzm Lekcja 1 i 2 Pole magnetyczne. Siła Lorentza. Lekcja 3 i 4 Przewodnik w polu magnetycznym. Przyrządy magnetyczne. Silnik elektryczny potrafi przedstawić graficznie linie pola magnetycznego magnesu stałego, potrafi opisać pole magnetyczne wytworzone przez prąd płynący w prostoliniowym przewodniku, pętli kołowej i zwojnicy, wie, Ŝe na cząstkę naładowaną poruszającą się w polu magnetycznym działa siła Lorentza, potrafi opisać doświadczenie Oersteda. wie, Ŝe na przewodnik z prądem umieszczony w polu magnetycznym działa siła elektrodynamiczna, potrafi wymienić przykłady urządzeń wykorzystujących oddziaływania magnetyczne. opisać kierunek, zwrot i wartość siły Lorentza, zdefiniować wektor indukcji magnetycznej. opisać kierunek, zwrot i wartość siły elektrodynamicznej, wyjaśnić zasadę działania takich urządzeń, jak: galwanometr, amperomierz, woltomierz i silnik na prąd stały, opisać właściwości magnetyczne substancji. opisać ruch cząstek naładowanych w polu magnetycznym, wyjaśnić zasadę działania i zastosowanie cyklotronu, rozwiązywać problemy związane z ruchem cząstek naładowanych w polu magnetycznym. Uczeń potrafi wyjaśnić, Ŝe dwa równoległe przewodniki z prądem działają na siebie siłą. Lekcja 16 Siła Lorenza Elektrony w polu magnetycznym Wpływ pola magnetycznego na ruch elektronów Wpływ pola magnetycznego ziemskiego na obraz w telewizorze Lekcja 17 Siła działająca na przewodnik z prądem w polu magnetycznym Odchylanie ramki w polu magnetycznym Ramka w polu magnetycznym zasadniczy element silnika elektrycznego Ruch przewodnika w polu magnetycznym Utrzymywanie w bezruchu przewodnika w polu magnetycznym

12 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 12 Indukcja elektromagnetyczna (4 lekcje). Pytania i problemy, s Indukcja elektromagnetyczna Lekcja 1 i 2 Indukcja elektromagnetyczna. Prawo Faradaya Lekcja 3 i 4 Samoindukcja i indukcyjność obwodów zna pojęcie strumienia magnetycznego, wie, na czym polega zjawisko indukcji elektromagnetycznej, potrafi zinterpretować prawo indukcji elektromagnetycznej Faradaya. Uczeń wie: na czym polega zjawisko samoindukcji, od czego zaleŝy współczynnik samoindukcji zwojnicy. potrafi zdefiniować strumień magnetyczny, potrafi wyjaśnić, dlaczego powstaje SEM indukcji lub wzbudza się prąd indukcyjny pod wpływem zmiennego strumienia pola magnetycznego, wie, Ŝe reguła Lenza jest wyrazem zasady zachowania energii, na podstawie wykresu zaleŝności Φ(t) potrafi sporządzić wykres zaleŝności ε(t) potrafi zastosować wyraŝenie opisujące SEM indukcji Uczeń potrafi zastosować związek siły elektromotorycznej samoindukcji z szybkością zmian natęŝenia prądu. obliczać strumień magnetyczny, w prostych przypadkach obliczać SEM indukcji oraz natęŝenie prądu wzbudzanego pod wpływem zmiennego strumienia pola magnetycznego, uzasadnić kierunek prądu indukcyjnego. Uczeń potrafi wyznaczyć współczynnik samoindukcji solenoidu. Lekcja 18 Siła elektromotoryczna indukcji Powstawanie SEM w wirującym pręcie Ruch przewodnika na szynach w polu magnetycznym Ruch przewodnika na szynach nachylonych do poziomu w polu magnetycznym Powstawanie SEM indukcji na skrzydłach samolotu Powstawanie SEM indukcji w cewce indukcyjnej

13 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 13 Prąd przemienny (4 lekcje). Pytania i problemy s lekcja 1 i 2 Obwód drgający LC. Rezonans Lekcja 3 i 4 Prąd przemienny wie, co to jest obwód drgający LC, zna prawa Maxwella, wie, co to jest fala elektromagnetyczna, wie, Ŝe źródłem fali elektromagnetycznej jest obwód drgający LC. zna parametry prądu przemiennego z sieci miejskiej, wie, w jakim celu stosuje się transformator. potrafi opisać drgania w obwodzie LC, potrafi wyjaśnić, dlaczego w obwodzie LC mogą powstawać drgania elektromagnetyczne, zna i potrafi zastosować wzór na okres drgań własnych obwodu LC. wyjaśnić zasadę działania prądnicy prądu przemiennego, posługiwać się pojęciami napięcia i natęŝenia skutecznego, posługiwać się pojęciami pracy i mocy prądu przemiennego, wyjaśnić zasadę działania zastosowanie transformatora. ukazać analogie między drganiami obwodu LC i drganiami mechanicznymi, ukazać analogie między wielkościami charakteryzującymi drgania elektryczne i drgania mechaniczne, rozwiązać problemy dotyczące drgań elektrycznych. potrafi posługiwać się pojęciami oporu pojemnościowego i oporu indukcyjnego, zna prawo Ohma dla obwodu prądu przemiennego, potrafi opisać i wyjaśnić zasadę działania mierników i silników prądu przemiennego. 9. Drgania elektromagnetyczne. Prąd zmienny Lekcja 24 Prąd przemienny. Drgania elektryczne Jak dobrać pojemność kondensatora dla dostrojenia odbiornika do odpowiedniej częstotliwości? Zmiana zakresu długości fal w odbiorniku radiowym Obwód drgający RLC Dostosowanie Ŝarówki amerykańskiej do europejskiej sieci prądu przemiennego Inny sposób dostosowania Ŝarówki amerykańskiej do europejskiej sieci prądu

14 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 14 Drgania i fale mechaniczne (10 lekcji). Pytania i problemy s Drgania i fale mechaniczne Lekcja 1 i 2 Oscylator harmoniczny Lekcja 3 i 4 Wahadło matematyczne. Rezonans. wie, jakie ciało nazywamy oscylatorem harmonicznym, potrafi zdefiniować wielkości opisujące ruch drgający harmoniczny, wie, Ŝe ruch drgający harmoniczny odbywa się pod wpływem siły proporcjonalnej do wychylenia i zwróconej w stronę połoŝenia równowagi. Uczeń wie: Ŝe wahadło matematyczne jest wahadłem modelowym, od czego i jak uzaleŝniony jest okres drgań wahadła matematycznego. opisać przemiany energii w ruchu wahadła matematycznego, opisać (jakościowo) zjawisko rezonansu, przykłady zastosowania zjawiska rezonansu. potrafi przedstawić na wykresach zaleŝność wychylenia, prędkości i przyspieszenia od czasu, potrafi posługiwać się wyra- Ŝeniami opisującymi zaleŝność wychylenia, prędkości i przyspieszenia od czasu, zna wyraŝenie przedstawiające zaleŝność siły od wychylenia w ogólnym przypadku ruchu drgającego harmonicznego, zna wyraŝenia przedstawiające energię w ruchu harmonicznym. skonstruować wahadło, które moŝna uznać za matematyczne, wyjaśnić, kiedy wahadło wykonuje ruch harmoniczny, przedstawić na wykresie związek między okresem drgań i długością wahadła, wyjaśnić, na czym polega zjawisko rezonansu. zastosować wyraŝenie przedstawiające siłę do obliczenia okresu drgań własnych w ruchu harmonicznym, np. cięŝarka na spręŝynie, obliczać energię kinetyczną i energię potencjalną dla danej wartości wychylenia. zastosować wyraŝenie przedstawiające siłę do obliczenia okresu drgań własnych wahadła matematycznego, zaplanować sposób sprawdzenia poprawności związku pomiędzy okresem drgań i długością wahadła (doświadczenie Wahadło, podręcznik, str.208), rozwiązywać problemy dotyczące ruchu harmonicznego. Lekcja 19 Drgania mechaniczne. Oscylator harmoniczny Prędkość cięŝarka drgającego na spręŝynie Skoczek na trampolinie CięŜarek na drgającej desce Okres drgań cięŝarka na sprę- Ŝynie Drgania cieczy w U-rurce Drgania areometru zanurzonego w cieczy Pociąg przyszłości Lekcja 20 Wahadło matematyczne i wahadło fizyczne Wahadło sekundowe Wahadło w przyśpieszającym pojeździe Wahadło w rakiecie Wahadło fizyczne Lekcja 21 Energia oscylatora harmonicznego. Rezonans Kula na spręŝynie wykonująca ruch wahadłowy i obrotowy KrąŜek obracający się na spręŝynie Rezonans wahadła w wagonie kolejowym Niebezpieczny rezonans wagonów kolejowych

15 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 15 Lekcja 5 Fala harmoniczna Uczeń potrafi napisać i objaśnić wie, na czym polega rozchodzenie równanie fali harmonicznej. się fal mecha- nicznych, wie, co to jest fala harmoniczna, zna podstawowe wielkości słuŝące opisowi fal: długość, częstotliwość i prędkość, zna związek między tymi wielkościami, potrafi wymienić przykłady fali podłuŝnej i fali poprzecznej. Lekcja 6 i 7 Interferencja i dyfrakcja fal. Zasada Huyghensa. Lekcja 8 Elementy akustyki potrafi objaśnić zasadę Huyghensa, wie, na czym polega zjawisko interferencji fal harmonicznych. potrafi opisać fale akustyczne, wie, czym charakteryzuje się widmo dźwięku, potrafi wymienić subiektywne i obiektywne cechy dźwięku, wie, na czym polega zjawisko Dopplera. zastosować zasadę Huyghensa do zjawiska rozchodzenia się i nakładania fal, opisać zjawisko interferencji dwóch fal harmonicznych wysłanych przez jednakowe źródła, scharakteryzować fale stojące. wyjaśnić pojęcia: natęŝenie dźwięku, poziom natęŝenia dźwięku, próg słyszalności, próg bólu, wyjaśnić, na czym polega zjawisko Dopplera. wyjaśnić i uzasadnić, dlaczego występuje wzmocnienie i wygaszenie interferujących fal, uzasadnić połoŝenie węzłów i strzałek w jednowymiarowej fali stojącej, rozwiązywać problemy dotyczące ruchu falowego. Uczeń potrafi zinterpretować związek między poziomem natęŝenia i natęŝeniem. Lekcja 22 Fala harmoniczna. Fale stojące Równanie fali, prędkość i przyśpieszenie maksymalne cząsteczek Równanie fali, prędkość i przyśpieszenie cząsteczek w określonym miejscu i chwili Fala stojąca w strunie Fala stojąca w strunie Lekcja 23 Fale akustyczne. Efekt Dopplera Jak ocenić zakres dźwięków wydawanych przez organy? Jak dobrać moc głośnika? Jak długo trwa gwizd lokomotywy będącej w ruchu? Jakiej wysokości dźwięk słyszysz, gdy przejeŝdŝa obok ciebie motocykl? Namiar ultrasonograficzny okrętu nieprzyjaciela

16 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 16 Fale elektromagnetyczne (3 lekcje). Pytania i problemy s Lekcja 1 Uczeń potrafi opisać (jakościowo) Uczeń potrafi porównać właściwości Widmo fal elektromagnetycznych opisać widmo fal elektromagnetycznych, mechanizm powstawania fal elektromagnetycznych. fal z róŝnych zakresów widma. scharakteryzować poszczególne obszary widma, szczególnie w pobliŝu pro- Lekcja 2 i 3 Promieniowanie fal elektromagnetycznych. Podstawy łączności radiowej i telewizyjnej. mieniowania widzialnego. Uczeń wie: Ŝe drgający dipol jest źródłem fali elektromagnetycznej, na czym polega rozprzestrzenienie się fal elektromagnetycznych. wyjaśnić, dlaczego drgający dipol jest źródłem fal elektromagnetycznych, opisać zasady łączności radiowej, opisać zasady przekazu telewizyjnego. Uczeń potrafi wyjaśnić, na czym polega modulacja amplitudy i częstotliwości oraz detekcji fal.

17 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 17 Optyka (9 lekcji). Pytania i problemy z optyki fizycznej s ; z optyki geometrycznej s Optyka fizyczna 12. Optyka geometryczna Lekcja 1 Dyspersja światła. Załamanie i odbicie światła Lekcja 2 i 3 Dyfrakcja i interferencja światła. Polaryzacja Lekcja 4 i 5 Zwierciadła (opcjonalnie) potrafi sformułować prawo odbicia i załamania światła, potrafi zdefiniować współczynnik załamania, wie, na czym polega wewnętrzne odbicie, wie, Ŝe przy przejściu światła z jednego ośrodka do drugiego nie ulega zmianie częstotliwość (okres) fali, potrafi wyjaśnić przechodzenie światła przez pryzmat, wie na czym polega dyspersja światła. Uczeń wie: na czym polega zjawisko dyfrakcji i interferencji światła, jakie fale nazywamy falami spójnymi, na czym polega zjawisko polaryzacji światła, Ŝe polaryzacja świadczy o tym, iŝ fala elektromagnetyczna jest falą poprzeczną, co to jest widmo optyczne, do czego słuŝy spektroskop. potrafi wymienić rodzaje zwierciadeł, zna pojęcia: ognisko, ogniskowa, promień krzywizny, oś optyczna, zastosować prawo odbicia i załamania światła w prostych zadaniach, wyjaśnić, dlaczego występuje zjawisko dyspersji światła, wyjaśnić, jak zmienia się prędkość i długość fali przy przejściu z jednego ośrodka do drugiego. potrafi opisać i wyjaśnić powstawanie prąŝków interferencyjnych za pomocą siatki dyfrakcyjnej, potrafi wymienić sposoby polaryzowania światła, wie, w jakim celu stosuje się analizę spektralną. wie, Ŝe f = R/2, potrafi narysować bieg promieni w celu skonstruowania obrazów powstających w zwierciadle płaskim i kuli- Uczeń potrafi zaprojektować/wykonać doświadczenie w celu wyznaczenia współczynnika załamania światła (doświadczenie Snellius, podręcznik, s.289). potrafi zastosować warunek wzmocnienia i osłabienia fali do rozwiązywania problemów, potrafi opisać zastosowanie zjawiska interferencji światła, potrafi zastosować tzw. prawo Brewstera. potrafi graficznie uzasadnić, Ŝe f = R/2, potrafi zastosować równanie zwierciadła. Lekcja 26 Odbicie i załamanie światła Odchylenia promienia światła w pryzmacie Całkowite wewnętrzne odbicie światła w pryzmacie Co widzi nurek, patrząc z dołu na powierzchnię wody? Lekcja 27 Dyfrakcja i interferencja światła Jak dobrać odpowiednią siatkę dyfrakcyjną? Jak obliczyć szerokość widma na ekranie utworzonego przez siatkę dyfrakcyjną? Jak obliczyć odległość między prąŝkami widma utworzonego przez siatkę dyfrakcyjną? Znajdź wysokość zawieszenia latarni na podstawie pomiaru długości swojego cienia Lekcja 28 Prostoliniowy bieg promieni światła. Zwierciadła Jak optymalnie dobrać rozmiary zwierciadła płaskiego?

18 E. Strugała, Propozycja planu wynikowego do przedmiotu fizyka i astronomia, WSzPWN Strona 18 Lekcja 6 i 7 Soczewki potrafi zdefiniować powiększenie obrazu. Lekcja 8 i 9 Przyrządy optyczne. Lupa, okulary, luneta, mikroskop. wymienić rodzaje soczewek, zdefiniować zdolność skupiającą soczewki, obliczyć zdolność skupiającą soczewki o danej ogniskowej, opisać od czego i jak zaleŝy zdolność skupiająca soczewki. potrafi opisać budowę lupy, mikroskopu i lunety, wie, w jakim celu stosuje te przyrządy optyczne. stym, potrafi napisać i objaśnić równanie zwierciadła kulistego. narysować bieg promieni w celu skonstruowania obrazów w soczewkach, zastosować równanie soczewki do rozwiązywania zadań, obliczać zdolność skupiającą soczewki, znając promienie sfer ograniczających i współczynniki załamania. Uczeń potrafi wyjaśnić zasadę działania lupy, mikroskopu i lunety. wyjaśnić, na czym polega korekta wzroku za pomocą okularów, opisać, od czego uzaleŝnione jest powiększenie otrzymywane za pomocą poszczególnych przyrządów optycznych Czy potrafiłbyś określić wielkość Ziemi, mając takie dane, jakie miał Eratostenes? W jakiej odległości od twarzy naleŝy trzymać zwierciadło wklęsłe podczas makijaŝu? ZaleŜności geometryczne w zwierciadle wypukłym Połączenie zwierciadła wklęsłego z płaskim Lekcja 29 Pryzmat. Soczewka. Cz Kąt najmniejszego odchylenia światła w pryzmacie Projektujemy soczewkę szklaną Zdolność skupiająca szklanej soczewki w wodzie Układ soczewek w wodzie Lekcja 30 Pryzmat. Soczewka. Cz. II Dobierz okulary dla dalekowidza Dobierz nowe okulary dla krótkowidza Projektujemy obiektyw rzutnika Wada chromatyczna soczewki

PLAN WYNIKOWY I ROZKŁAD MATERIAŁU DO PRZEDMIOTU. Fizyka i astronomia klasa 2

PLAN WYNIKOWY I ROZKŁAD MATERIAŁU DO PRZEDMIOTU. Fizyka i astronomia klasa 2 Numer lekcji. Temat lekcji PLAN WYNIKOWY I ROZKŁAD MATERIAŁU DO PRZEDMIOTU Fizyka i astronomia klasa 2 Wymagania Numery lekcji, numery zadań, tematyka zadań na płycie CD Podstawowe Rozszerzające Dopełniające

Bardziej szczegółowo

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor.

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. DKOS-5002-2\04 Anna Basza-Szuland FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ DLA REALIZOWANYCH TREŚCI PROGRAMOWYCH Kinematyka

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»»

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»» ««*» ( # * *»» CZĘŚĆ I. POJĘCIA PODSTAWOWE 1. Co to jest fizyka? 11 2. Wielkości fizyczne 11 3. Prawa fizyki 17 4. Teorie fizyki 19 5. Układ jednostek SI 20 6. Stałe fizyczne 20 CZĘŚĆ II. MECHANIKA 7.

Bardziej szczegółowo

Nr lekcji Pole elektryczne (Natężenie pola elektrostatycznego. Linie pola elektrostatycznego)

Nr lekcji Pole elektryczne (Natężenie pola elektrostatycznego. Linie pola elektrostatycznego) Nr lekcji 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Tematy lekcji 9.1. Ładunki elektryczne i ich oddziaływanie (Elektryzowanie ciał. Oddziaływanie ładunków elektrycznych) 9.2. Prawo Coulomba 9.3. Pole elektryczne (Natężenie

Bardziej szczegółowo

Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY

Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY 1.Wielkości fizyczne: - wielkości fizyczne i ich jednostki - pomiary wielkości fizycznych - niepewności pomiarowe - graficzne przedstawianie

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum kl. II

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum kl. II Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum kl. II Semestr I Elektrostatyka Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: Wie że materia zbudowana jest z cząsteczek Wie że cząsteczki składają się

Bardziej szczegółowo

ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III

ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III 1.Ruch punktu materialnego: rozróżnianie wielkości wektorowych od skalarnych, działania na wektorach opis ruchu w różnych układach odniesienia obliczanie prędkości

Bardziej szczegółowo

Plan realizacji materiału z fizyki.

Plan realizacji materiału z fizyki. Plan realizacji materiału z fizyki. Ze względu na małą ilość godzin jaką mamy do dyspozycji w całym cyklu nauczania fizyki pojawił się problem odpowiedniego doboru podręczników oraz podziału programu na

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Rozdział 1. Elektrostatyka wymienia dwa rodzaje

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III Drgania i fale mechaniczne Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

I N S T Y T U T F I Z Y K I U N I W E R S Y T E T U G D AŃSKIEGO I N S T Y T U T K S Z T A Ł C E N I A N A U C Z Y C I E L I

I N S T Y T U T F I Z Y K I U N I W E R S Y T E T U G D AŃSKIEGO I N S T Y T U T K S Z T A Ł C E N I A N A U C Z Y C I E L I I N S T Y T U T F I Z Y K I U N I W E R S Y T E T U G D AŃSKIEGO I N S T Y T U T K S Z T A Ł C E N I A N A U C Z Y C I E L I C ZĘŚĆ I I I Podręcznik dla nauczycieli klas III liceum ogólnokształcącego i

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

Pole elektrostatyczne

Pole elektrostatyczne Termodynamika 1. Układ termodynamiczny 5 2. Proces termodynamiczny 5 3. Bilans cieplny 5 4. Pierwsza zasada termodynamiki 7 4.1 Pierwsza zasada termodynamiki w postaci różniczkowej 7 5. Praca w procesie

Bardziej szczegółowo

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM W trzyletnim cyklu nauczania fizyki 4godziny rozdzielono po ( 1, 2, 1) w klasie pierwszej, drugiej i trzeciej. Obowiązujący

Bardziej szczegółowo

KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY

KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY 9. Pole elektryczne 1 8 T 7 (2, 3, 4, 5, 6, 12) Natężenie pola elektrostatycznego Zasada superpozycji natężeń pól Praca w polu elektrostatycznym Praca w polu elektrostatycznym

Bardziej szczegółowo

Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart. 1. Prąd stały

Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart. 1. Prąd stały Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart 1. Prąd stały 1 9 Prąd elektryczny jako przepływ ładunku. Natężenie prądu Pierwsze prawo Kirchhoffa Prawo Ohma dla odcinka obwodu

Bardziej szczegółowo

4. Ruch w dwóch wymiarach. Ruch po okręgu. Przyspieszenie w ruchu krzywoliniowym Rzut poziomy Rzut ukośny

4. Ruch w dwóch wymiarach. Ruch po okręgu. Przyspieszenie w ruchu krzywoliniowym Rzut poziomy Rzut ukośny KLASA PIERWSZA 1. Wiadomości wstępne. Matematyczne metody w fizyce Wielkości wektorowe i skalarne Miara łukowa kąta Funkcje trygonometryczne Funkcje trygonometryczne - ćwiczenia Iloczyn skalarny i wektorowy

Bardziej szczegółowo

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym.

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym. Rozkład materiału nauczania z fizyki. Numer programu: Gm Nr 2/07/2009 Gimnazjum klasa 1.! godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w ciągu roku. Klasa 1 Podręcznik: To jest fizyka. Autor: Marcin Braun, Weronika

Bardziej szczegółowo

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania. w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania. w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3 Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3 METODY OCENY OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW Celem nauczania jest kształtowanie kompetencji kluczowych, niezbędnych człowiekowi w dorosłym

Bardziej szczegółowo

Pytania do ćwiczeń na I-szej Pracowni Fizyki

Pytania do ćwiczeń na I-szej Pracowni Fizyki Ćw. nr 5 Oscylator harmoniczny. 1. Ruch harmoniczny prosty. Pojęcia: okres, wychylenie, amplituda. 2. Jaka siła powoduje ruch harmoniczny spręŝyny i ciała do niej zawieszonego? 3. Wzór na okres (Studenci

Bardziej szczegółowo

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje Kryteria oceniania z fizyki. Moduł I, klasa I. - zna pojęcia: substancja, ekologia, wzajemność oddziaływań, siła. - zna cechy wielkości siły, jednostki siły. - wie, jaki przyrząd służy do pomiaru siły.

Bardziej szczegółowo

Opis poszczególnych przedmiotów (Sylabus)

Opis poszczególnych przedmiotów (Sylabus) Opis poszczególnych przedmiotów (Sylabus) Fizyka techniczna, studia pierwszego stopnia Nazwa Przedmiotu: Fizyka elementarna Kod przedmiotu: Typ przedmiotu: obowiązkowy Poziom przedmiotu: rok studiów, semestr:

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE ZESPÓŁ SZKÓŁ ZAWODOWYCH NR2 W BIAŁYMSTOKU FIZYKA I ASTRONOMIA

WYMAGANIA EDUKACYJNE ZESPÓŁ SZKÓŁ ZAWODOWYCH NR2 W BIAŁYMSTOKU FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH I SIŁY Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: WYMAGANIA EDUKACYJNE ZESPÓŁ SZKÓŁ ZAWODOWYCH NR2 W BIAŁYMSTOKU FIZYKA I ASTRONOMIA KLASA I LICEUM PROFILOWANE I TECHNIKUM ZAWODOWE RUCH, ODDZIAŁYWANIA

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM DRGANIA I FALE MECHANICZNE - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. -Wie, że fale sprężyste nie mogą rozchodzić się w

Bardziej szczegółowo

Rozkład materiału nauczania

Rozkład materiału nauczania 1 Rozkład materiału nauczania Temat lekcji i główne treści nauczania Liczba godzin na realizację Osiągnięcia ucznia R treści nadprogramowe Praca eksperymentalno-badawcza Przykłady rozwiązanych zadań (procedury

Bardziej szczegółowo

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomość i umiejętność wykorzystania pojęć i praw fizyki do wyjaśniania procesów i zjawisk w przyrodzie. II. Analiza tekstów

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia zna pojęcia pracy

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające zna pojęcia położenia równowagi, wychylenia, amplitudy;

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLASY III Gimnazjum. Temat dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLASY III Gimnazjum. Temat dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry Lekcja organizacyjna. Zapoznanie z systemem oceniania i wymaganiami edukacyjnymi z oraz warunkami i trybem otrzymywania oceny wyższej niż przewidywana. Pole elektryczne wie, co to jest pole elektryczne

Bardziej szczegółowo

Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu "Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość"

Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu "Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość" 1. Informacje ogólne Kierunek studiów: Profil kształcenia: Forma

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne FIZYKA. zakres rozszerzony

Wymagania edukacyjne FIZYKA. zakres rozszerzony Wymagania edukacyjne FIZYKA zakres rozszerzony I. Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomość i umiejętność wykorzystania pojęć i praw fizyki do wyjaśniania procesów i zjawisk w przyrodzie. II. Analiza

Bardziej szczegółowo

Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016

Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016 Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016 Warszawa, 31 sierpnia 2015r. Zespół Przedmiotowy z chemii i fizyki Temat

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY PROGRAMY NAUCZANIA Z FIZYKI REALIZOWANE W RAMACH PROJEKTU INNOWACYJNEGO TESTUJĄCEGO Zainteresowanie uczniów fizyką kluczem do sukcesu PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum. kl. III

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum. kl. III Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum kl. III Semestr I Drgania i fale Rozpoznaje ruch drgający Wie co to jest fala Wie, że w danym ośrodku fala porusza się ze stałą szybkością Zna pojęcia:

Bardziej szczegółowo

Podstawy fizyki. 3 / David Halliday, Robert Resnick, Jearl Walker. wyd. 2-1 dodr. Warszawa, Spis treści

Podstawy fizyki. 3 / David Halliday, Robert Resnick, Jearl Walker. wyd. 2-1 dodr. Warszawa, Spis treści Podstawy fizyki. 3 / David Halliday, Robert Resnick, Jearl Walker. wyd. 2-1 dodr. Warszawa, 2016 Spis treści Od Wydawcy do drugiego wydania polskiego Przedmowa Podziękowania XI XIII XXI 21. Prawo Coulomba

Bardziej szczegółowo

KARTA INFORMACYJNA PRZEDMIOTU. Fizyka elementarna. dr hab. Czesław Kizowski prof.ur

KARTA INFORMACYJNA PRZEDMIOTU. Fizyka elementarna. dr hab. Czesław Kizowski prof.ur Uniwersytet Rzeszowski WYDZIAŁ KIERUNEK Matematyczno - Przyrodniczy Fizyka techniczna SPECJALNOŚĆ RODZAJ STUDIÓW stacjonarne, studia pierwszego stopnia KARTA INFORMACYJNA PRZEDMIOTU Nazwa przedmiotu według

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLAS I-III GM ROK SZKOLNY 2015/2016. Klasa I

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLAS I-III GM ROK SZKOLNY 2015/2016. Klasa I SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLAS I-III GM ROK SZKOLNY 2015/2016 Klasa I Nazwa działu Pomiary i jednostki Siły dopuszczającą Wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę,

Bardziej szczegółowo

Rozkład materiału i wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z fizyki i astronomii dla klasy II TE, IITI, II TM w roku szkolnym 2012/2013

Rozkład materiału i wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z fizyki i astronomii dla klasy II TE, IITI, II TM w roku szkolnym 2012/2013 Rozkład materiału i wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z fizyki i astronomii dla klasy II TE, IITI, II TM w roku szkolnym 2012/2013 Lp. Temat lekcji Uszczegółowienie treści Wymagania na ocenę dopuszczającą

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

podać przykład wielkości fizycznej, która jest iloczynem wektorowym dwóch wektorów.

podać przykład wielkości fizycznej, która jest iloczynem wektorowym dwóch wektorów. PLAN WYNIKOWY FIZYKA - KLASA TRZECIA TECHNIKUM 1. Ruch postępowy i obrotowy bryły sztywnej Lp. Temat lekcji Treści podstawowe 1 Iloczyn wektorowy dwóch wektorów podać przykład wielkości fizycznej, która

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4 Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4 1. Zjawiska termodynamiczne Temat lekcji Podstawowe pojęcia termodynamiki. wymienić właściwości gazów, objaśnić pojęcie gazu doskonałego, wyjaśnić, na czym polega

Bardziej szczegółowo

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor FIZYKA 1. Uwagi wstępne. Ocenianie wewnątrzszkolne ma na celu: 1) poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie; 2) udzielanie uczniowi pomocy w samodzielnym planowaniu

Bardziej szczegółowo

Przedmiot i metody fizyki, definicje, prawa, rola pomiarów, wielkości i układy jednostek SI.

Przedmiot i metody fizyki, definicje, prawa, rola pomiarów, wielkości i układy jednostek SI. 1. Wprowadzenie Przedmiot i metody fizyki, definicje, prawa, rola pomiarów, wielkości i układy jednostek SI. 2. Kinematyka Definicja prędkości i ruchu jednostajnego, definicja przyspieszenia i ruchu jednostajnie

Bardziej szczegółowo

Treści dopełniające Uczeń potrafi:

Treści dopełniające Uczeń potrafi: P Lp. Temat lekcji Treści podstawowe 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, wymienić cechy wektora, dodać wektory, odjąć wektor od wektora, pomnożyć

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa III 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryteriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Drgania i fale spręŝyste (8.1-8.12)

Bardziej szczegółowo

Fizyka z astronomią Szkoła średnia

Fizyka z astronomią Szkoła średnia M in isterstw o E dukacji N arodow ej Fizyka z astronomią Szkoła średnia Minimum program owe obowiązujące od 1 września 1992 Warszawa 1992 WSTĘP Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 roku nakłada

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia do ćwiczeń laboratoryjnych z fizyki

Zagadnienia do ćwiczeń laboratoryjnych z fizyki Zagadnienia do ćwiczeń laboratoryjnych z fizyki M.1 1. Gęstość, ciężar właściwy, masa właściwa - definicja, jednostka 2. Różnica pomiędzy masą a ciężarem, ciężarem a siłą grawitacji 3. Ogólna zależność

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze Temat Energia wewnętrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej Zjawisko konwekcji Ciepło właściwe Przemiany energii podczas topnienia. Wyznaczanie ciepła topnienia

Bardziej szczegółowo

RÓWNANIA MAXWELLA. Czy pole magnetyczne może stać się źródłem pola elektrycznego? Czy pole elektryczne może stać się źródłem pola magnetycznego?

RÓWNANIA MAXWELLA. Czy pole magnetyczne może stać się źródłem pola elektrycznego? Czy pole elektryczne może stać się źródłem pola magnetycznego? RÓWNANIA MAXWELLA Czy pole magnetyczne może stać się źródłem pola elektrycznego? Czy pole elektryczne może stać się źródłem pola magnetycznego? Wykład 3 lato 2012 1 Doświadczenia Wykład 3 lato 2012 2 1

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału w

Bardziej szczegółowo

Program nauczania z fizyki IV etap edukacji Zakres rozszerzony

Program nauczania z fizyki IV etap edukacji Zakres rozszerzony Tytuł projektu: Zrozumieć fizykę i poznać przyrodę - innowacyjne programy nauczania dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Program nauczania z fizyki IV etap edukacji Zakres rozszerzony Projekt

Bardziej szczegółowo

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Teresa Wieczorkiewicz Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM DZIAŁ I. PRĄD ELEKTRYCZNY - co to jest prąd elektryczny - jakie są jednostki napięcia elektrycznego - jaki jest umowny kierunek płynącego prądu - co to

Bardziej szczegółowo

ELEKTROSTATYKA. Ze względu na właściwości elektryczne ciała dzielimy na przewodniki, izolatory i półprzewodniki.

ELEKTROSTATYKA. Ze względu na właściwości elektryczne ciała dzielimy na przewodniki, izolatory i półprzewodniki. ELEKTROSTATYKA Ładunkiem elektrycznym nazywamy porcję elektryczności. Ładunkiem elementarnym e nazywamy najmniejszą wartość ładunku zaobserwowaną w przyrodzie. Jego wartość jest równa wartości ładunku

Bardziej szczegółowo

Fizyka - opis przedmiotu

Fizyka - opis przedmiotu Fizyka - opis przedmiotu Informacje ogólne Nazwa przedmiotu Fizyka Kod przedmiotu 06.1-WM-MiBM-P-09_15gen Wydział Kierunek Wydział Mechaniczny Mechanika i budowa maszyn / Automatyzacja i organizacja procesów

Bardziej szczegółowo

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry Drgania i fale wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA DO EGZAMINU Z FIZYKI W SEMESTRZE LETNIM 2010/11

ZAGADNIENIA DO EGZAMINU Z FIZYKI W SEMESTRZE LETNIM 2010/11 ZAGADNIENIA DO EGZAMINU Z FIZYKI W SEMESTRZE LETNIM 2010/11 1. Rachunek niepewności pomiaru 1.1. W jaki sposób podajemy wynik pomiaru? Co jest źródłem rozbieżności pomiędzy wartością uzyskiwaną w eksperymencie

Bardziej szczegółowo

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon Klasa III Elektryzowanie przez tarcie. Ładunek elementarny i jego wielokrotności opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez

Bardziej szczegółowo

Wymagania na oceny z fizyki w klasie III PRĄD ELEKTRYCZNY Wymagania na ocenę dopuszczającą: Wymagania na ocenę dostateczną:

Wymagania na oceny z fizyki w klasie III PRĄD ELEKTRYCZNY Wymagania na ocenę dopuszczającą: Wymagania na ocenę dostateczną: Wymagania na oceny z fizyki w klasie III PRĄD ELEKTRYCZNY - Uczeń wie, że napięcie panujące między końcami przewodnika jest warunkiem przepływu prądu - Uczeń wie, że do pomiaru napięcia służy woltomierz

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą.

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Wymagania programowe na poszczególne oceny klasa III Maria Majewska Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Ocena dopuszczająca [1] - zna pojęcia: położenie równowagi,

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) 9. Elektrostatyka (18 godzin) Treści nauczania (tematy lekcji) 9.1. Ładunki elektryczne i prawo Coulomba (Zjawiska elektryczne wokół nas. Ładunek elektryczny protonu i elektronu.

Bardziej szczegółowo

Materiał jest podany zwięźle, konsekwentnie stosuje się w całej książce rachunek wektorowy.

Materiał jest podany zwięźle, konsekwentnie stosuje się w całej książce rachunek wektorowy. W pierwszej części są przedstawione podstawowe wiadomości z mechaniki, nauki o cieple, elektryczności i magnetyzmu oraz optyki. Podano także przykłady zjawisk relatywistycznych, a na końcu książki zamieszczono

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne - uczeń: Kategoria celów podstawowe ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Elektrostatyka

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy do programu DKW-4014-105/99

Plan wynikowy do programu DKW-4014-105/99 Plan wynikowy do programu DKW-4014-105/99 Fizyka dla gimnazjum klasa III (Przy każdej umiejętności podano numer standardu, który ta umiejętność pozwala sprawdzić) O elektryczności statycznej (10 godzin)

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum 8. Drgania i fale sprężyste 8.1. Ruch drgający wskazuje w otoczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co to są drgania gasnące podaje

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM. ENERGIA I. NIEDOSTATECZNY - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce.

KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM. ENERGIA I. NIEDOSTATECZNY - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM ENERGIA - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. - Wie, kiedy jest wykonywana praca mechaniczna. - Wie, że każde urządzenie

Bardziej szczegółowo

FIZYKA KLASA III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO

FIZYKA KLASA III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO 2016-09-01 FIZYKA KLASA III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO ZAKRES ROZSZERZONY SZKOŁY BENEDYKTA 1. Cele kształcenia i wychowania Zgodnie z podstawą programową, podstawowe cele w nauczaniu fizyki w czwartym etapie

Bardziej szczegółowo

POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3

POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3 DO ZDOBYCIA 44 PUNKTY POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3 Jest to powtórka przed etapem szkolnym, na którym określono wymagania: ETAP SZKOLNY 1) Ruch prostoliniowy i siły. 2) Energia. 3) Właściwości materii.

Bardziej szczegółowo

Zbigniew Osiak ZADA IA PROBLEMOWE Z FIZYKI

Zbigniew Osiak ZADA IA PROBLEMOWE Z FIZYKI Zbigniew Osiak ZADA IA PROBLEMOWE Z FIZYKI 3 Copyright by Zbigniew Osiak Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora. Portret

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia konieczne do zaliczenia I semestru z chemii w gimnazjum p. Iwona Patschek

Zagadnienia konieczne do zaliczenia I semestru z chemii w gimnazjum p. Iwona Patschek Zagadnienia konieczne do zaliczenia I semestru z chemii w gimnazjum p. Iwona Patschek w klasie I B gimnazjum CZĘŚĆ I 1. nazywa podstawowe elementy szkła i sprzętu laboratoryjnego oraz określa ich przeznaczenie

Bardziej szczegółowo

36P POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI I ASTRONOMII. POZIOM PODSTAWOWY (od początku do optyki geometrycznej)

36P POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI I ASTRONOMII. POZIOM PODSTAWOWY (od początku do optyki geometrycznej) Włodzimierz Wolczyński 36P POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI I ASTRONOMII POZIOM PODSTAWOWY (od początku do optyki geometrycznej) Rozwiązanie zadań należy zapisać w wyznaczonych miejscach pod

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo

FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE PRZYSPIESZONY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE OPÓŹNIONY

FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE PRZYSPIESZONY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE OPÓŹNIONY FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY Każdy ruch jest zmienną położenia w czasie danego ciała lub układu ciał względem pewnego wybranego układu odniesienia. v= s/t RUCH

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Program Wykładu. Program Wykładu c.d. Literatura. Rok akademicki 2013/2014

Fizyka. Program Wykładu. Program Wykładu c.d. Literatura. Rok akademicki 2013/2014 Program Wykładu Fizyka Wydział Zarządzania i Ekonomii Rok akademicki 2013/2014 Mechanika Kinematyka i dynamika punktu materialnego Zasady zachowania energii, pędu i momentu pędu Podstawowe własności pola

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania (propozycja)

Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające ocena dopuszczająca ocena dostateczna ocena dobra ocena bardzo dobra 1 2 3 4 wymienia

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i

Bardziej szczegółowo

MAGNETYZM, INDUKCJA ELEKTROMAGNETYCZNA. Zadania MODUŁ 11 FIZYKA ZAKRES ROZSZERZONY

MAGNETYZM, INDUKCJA ELEKTROMAGNETYCZNA. Zadania MODUŁ 11 FIZYKA ZAKRES ROZSZERZONY MODUŁ MAGNETYZM, INDUKCJA ELEKTROMAGNETYCZNA OPRACOWANE W RAMACH PROJEKTU: FIZYKA ZAKRES ROZSZERZONY WIRTUALNE LABORATORIA FIZYCZNE NOWOCZESNĄ METODĄ NAUCZANIA. PROGRAM NAUCZANIA FIZYKI Z ELEMENTAMI TECHNOLOGII

Bardziej szczegółowo

TEST Z FIZYKI II - B

TEST Z FIZYKI II - B TEST Z FIZYKI II - B Uwaga: Wartość przyspieszenia ziemskiego we wszystkich zadaniach g = 10 m/s 1. Parowanie cieczy zachodzi a. w kaŝdej temperaturze i w całej objętości cieczy b. w kaŝdej temperaturze

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era

Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era 1. Drgania i fale Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA I ASTRONOMIA

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA I ASTRONOMIA 1 WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA I ASTRONOMIA Sprawdzanie osiągnięć uczniów jest końcową i bardzo waŝną fazą procesu dydaktycznego. Przedmiotowy system oceniania z fizyki i astronomii pozwala na korelacje

Bardziej szczegółowo

2. Dany jest dipol elektryczny. Obliczyć potencjał V dla dowolnego punktu znajdującego się w odległości r znacznie większej od rozmiarów dipola.

2. Dany jest dipol elektryczny. Obliczyć potencjał V dla dowolnego punktu znajdującego się w odległości r znacznie większej od rozmiarów dipola. Na egzaminie wybranych będzie 8 zagadnień spośród zamieszczonych poniżej. Każda odpowiedź będzie punktowana w skali od 0 do 5. Maksymalna liczba punktów możliwych do zdobycia wynosi zatem 40. Skala ocen:

Bardziej szczegółowo

Zajęcia pozalekcyjne z fizyki

Zajęcia pozalekcyjne z fizyki 189 - Fizyka - zajęcia wyrównawcze. Jesteś zalogowany(a) jako Recenzent (Wyloguj) Kreatywna szkoła ZP_189 Osoby Uczestnicy Certificates Fora dyskusyjne Głosowania Quizy Zadania Szukaj w forum Zaawansowane

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe ocenianie z fizyki klasa III Kursywą oznaczono treści dodatkowe.

Przedmiotowe ocenianie z fizyki klasa III Kursywą oznaczono treści dodatkowe. Przedmiotowe ocenianie z fizyki klasa III Kursywą oznaczono treści dodatkowe. Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry

Bardziej szczegółowo

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 2)

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 2) CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 2) 7. Ruch harmoniczny i fale mechaniczne 1 Sprężystość jako makroskopowy efekt mikroskopowych oddziaływań elektromagnetycznych wyjaśnić różnice między odkształceniami

Bardziej szczegółowo

MAGNETYZM. PRĄD PRZEMIENNY

MAGNETYZM. PRĄD PRZEMIENNY Włodzimierz Wolczyński 47 POWTÓRKA 9 MAGNETYZM. PRĄD PRZEMIENNY Zadanie 1 W dwóch przewodnikach prostoliniowych nieskończenie długich umieszczonych w próżni, oddalonych od siebie o r = cm, płynie prąd.

Bardziej szczegółowo

Księgarnia PWN: David J. Griffiths - Podstawy elektrodynamiki

Księgarnia PWN: David J. Griffiths - Podstawy elektrodynamiki Księgarnia PWN: David J. Griffiths - Podstawy elektrodynamiki Spis treści Przedmowa... 11 Wstęp: Czym jest elektrodynamika i jakie jest jej miejsce w fizyce?... 13 1. Analiza wektorowa... 19 1.1. Algebra

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 2. Drgania i fale sprężyste Ruch drgający wskazuje w otoczeniu

Bardziej szczegółowo

PLAN REALIZACJI MATERIAŁU NAUCZANIA FIZYKI W GIMNAZJUM WRAZ Z OKREŚLENIEM WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH

PLAN REALIZACJI MATERIAŁU NAUCZANIA FIZYKI W GIMNAZJUM WRAZ Z OKREŚLENIEM WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH PLAN REALIZACJI MATERIAŁU NAUCZANIA FIZYKI W GIMNAZJUM WRAZ Z OKREŚLENIEM WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH Krzysztof Horodecki, Artur Ludwikowski, Fizyka 3. Podręcznik dla gimnazjum, Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe

Bardziej szczegółowo

9. O elektryczności statycznej

9. O elektryczności statycznej 9. O elektryczności statycznej 9.1. Elektryzowanie przez tarcie i zetknięcie z ciałem naelektryzowanym opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie i zetknięcie z ciałem naelektryzowanym

Bardziej szczegółowo

P Y T A N I A. 8. Lepkość

P Y T A N I A. 8. Lepkość P Y T A N I A 1. Moment bezwładności 1.1 Co to jest bryła sztywna? 1.2 Co to jest środek masy ciała? 1.3 Co to jest moment bezwładności? 1.4 Co to jest wahadło torsyjne? 1.5 Jak zapisać II zasadę dynamiki

Bardziej szczegółowo

36P5 POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNYZ FIZYKI I ASTRONOMII - V POZIOM PODSTAWOWY

36P5 POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNYZ FIZYKI I ASTRONOMII - V POZIOM PODSTAWOWY 36P5 POWTÓRKA FIKCYJNY EGZAMIN MATURALNYZ FIZYKI I ASTRONOMII - V Drgania Fale Akustyka Optyka geometryczna POZIOM PODSTAWOWY Rozwiązanie zadań należy zapisać w wyznaczonych miejscach pod treścią zadania

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI - ZAKRES ROZSZERZONY Seria ZROZUMIEĆ FIZYKĘ DLA KLASY TRZECIEJ

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI - ZAKRES ROZSZERZONY Seria ZROZUMIEĆ FIZYKĘ DLA KLASY TRZECIEJ WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI - ZAKRES ROZSZERZONY Seria ZROZUMIEĆ FIZYKĘ DLA KLASY TRZECIEJ Uwaga. Szczegółowe warunki i sposób oceniania określa statut szkoły. Zasady ogólne 1. Wymagania na

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Program Wykładu. Program Wykładu c.d. Kontakt z prowadzącym zajęcia. Rok akademicki 2013/2014. Wydział Zarządzania i Ekonomii

Fizyka. Program Wykładu. Program Wykładu c.d. Kontakt z prowadzącym zajęcia. Rok akademicki 2013/2014. Wydział Zarządzania i Ekonomii Fizyka Wydział Zarządzania i Ekonomii Kontakt z prowadzącym zajęcia dr Paweł Możejko 1e GG Konsultacje poniedziałek 9:00-10:00 paw@mif.pg.gda.pl Rok akademicki 2013/2014 Program Wykładu Mechanika Kinematyka

Bardziej szczegółowo

Elektrostatyka. Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący

Elektrostatyka. Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący Elektrostatyka Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący wie, że ciała można naelektryzować przez tarcie; wie, że istnieją dwa rodzaje elektryczności: ebonitu (bursztynu) i szkła +. wie, że

Bardziej szczegółowo

PROGRAM INDYWIDUALNEGO TOKU NAUCZANIA DLA UCZNIÓW KLASY II

PROGRAM INDYWIDUALNEGO TOKU NAUCZANIA DLA UCZNIÓW KLASY II POGAM INDYWIDUALNEGO TOKU NAUCZANIA DLA UCZNIÓW KLASY II Opracowała: mgr Joanna Kondys Cele do osiągnięcia: etapowe udział w olimpiadzie fizycznej udział w konkursie fizycznym dla szkół średnich docelowe

Bardziej szczegółowo

Wykład FIZYKA II. 4. Indukcja elektromagnetyczna. Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak

Wykład FIZYKA II. 4. Indukcja elektromagnetyczna.  Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak Wykład FIZYKA II 4. Indukcja elektromagnetyczna Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak Instytut Fizyki Politechniki Wrocławskiej http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/ PRAWO INDUKCJI FARADAYA SYMETRIA W FIZYCE

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach.

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Beata Cieślik KLASA I WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który - Opanował treści elementarne użyteczne w pozaszkolnej

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) lekcji Cele operacyjne uczeń: Wymagania podstawowe po nadpod stawowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry 1 2 3 4 5 6 1. Światło i cień wymienia źródła światła wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo