WYMAGANIA EDUKACYJNE
|
|
- Angelika Markowska
- 5 lat temu
- Przeglądów:
Transkrypt
1 Gimnazjum nr 2 w Ryczowie WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z FIZYKI w klasie II gimnazjum str. 1
2 Dynamika Wymagania z fizyki Klasa II G R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne i dynamiczne skutki oddziaływań, podaje przykłady skutków oddziaływań w życiu codziennym bada doświadczalnie dynamiczne skutki oddziaływań ciał posługuje się pojęciami: tarcia, oporu powietrza przelicza wielokrotności i podwielokrotności (przedrostki: mili-, centy-, kilo-, mega-); przelicza jednostki czasu (sekunda, minuta, godzina) rozpoznaje zależność rosnącą i malejącą na podstawie danych z tabeli; wskazuje wielkość maksymalną i minimalną rozróżnia siły akcji i siły reakcji wyjaśnia pojęcie siły wypadkowej, podaje przykłady wyznacza doświadczalnie wypadkową dwóch sił działających wzdłuż tej samej prostej podaje cechy wypadkowej sił działających wzdłuż tej samej prostej posługuje się pojęciem niepewności pomiarowej zapisuje wynik pomiaru jako przybliżony (z dokładnością do 2 3 cyfr znaczących) wnioskuje na podstawie obserwacji, że zmiana prędkości ciała może nastąpić wskutek jego oddziaływania z innymi ciałami opisuje przebieg i wynik doświadczenia (badanie dynamicznych skutków oddziaływań, badanie, od czego zależy tarcie, badanie zależności szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku pomiaru siły przedstawia graficznie wypadkową sił działających wzdłuż tej samej prostej przewiduje i nazywa skutki opisanych oddziaływań planuje i przeprowadza doświadczenia związane z badaniem, od czego zależy tarcie, i obrazujące sposoby zmniejszania lub zwiększania tarcia rozróżnia tarcie statyczne i kinetyczne, wskazuje odpowiednie przykłady rysuje siły działające na klocek wprawiany w ruch (lub poruszający się) wykazuje doświadczalnie istnienie bezwładności ciała, opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego doświadczenia, wyciąga wniosek i wykonuje schematyczny rysunek obrazujący układ doświadczalny wyznacza kierunek i zwrot wypadkowej sił działających wzdłuż różnych prostych przewiduje i wyjaśnia skutki oddziaływań na przykładach innych niż poznane na lekcji wyjaśnia na przykładach, kiedy tarcie i inne opory ruchu są pożyteczne, a kiedy niepożądane przedstawia i analizuje siły działające na opadającego spadochroniarza planuje doświadczenia związane z badaniem zależności wartości przyspieszenia ruchu ciała pod działaniem niezrównoważonej siły od wartości działającej siły i masy ciała (m.in. formułuje pytania badawcze i przewiduje wyniki doświadczenia, wskazuje czynniki istotne i nieistotne, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku pomiaru czasu i siły) oraz związane z badaniem swobodnego spadania ciał R wykorzystuje wiedzę naukową do przedstawienia i uzasadnienia różnic ciężaru ciała w różnych punktach kuli ziemskiej rozwiązuje złożone zadania obliczeniowe, stosując do obliczeń str. 2
3 wartości przyspieszenia ruchu ciała pod działaniem niezrównoważonej siły od wartości działającej siły i masy ciała, badanie swobodnego spadania ciał, badanie sił akcji i reakcji), wyciąga wnioski, wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek obrazujący układ doświadczalny opisuje wpływ oporów ruchu na poruszające się ciała wymienia sposoby zmniejszania lub zwiększania tarcia formułuje I zasadę dynamiki Newtona opisuje zachowanie się ciał na podstawie I zasady dynamiki Newtona posługuje się pojęciem przyspieszenia do opisu ruchu prostoliniowego jednostajnie przyspieszonego oraz pojęciami siły ciężkości i przyspieszenia ziemskiego rozpoznaje zależność proporcjonalną na podstawie wyników pomiarów zapisanych w tabeli, posługuje się proporcjonalnością prostą formułuje treść II zasady dynamiki Newtona; definiuje jednostki siły w układzie SI (1 N) przeprowadza doświadczenia związane z badaniem zależności wartości przyspieszenia ruchu ciała pod działaniem niezrównoważonej siły od wartości działającej siły i masy ciała (m.in. wybiera właściwe narzędzia pomiaru; mierzy: czas, długość i siłę grawitacji, zapisuje wyniki pomiarów w formie tabeli, analizuje wyniki, wyciąga wnioski) oraz związane z badaniem swobodnego spadania ciał wskazuje przyczyny niepewności pomiarowych, posługuje się pojęciem niepewności pomiarowej opisuje zachowanie się ciał na podstawie II zasady dynamiki Newtona rozwiązuje umiarkowanie trudne zadania obliczeniowe, stosując do obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą oraz posługując się pojęciem przyspieszenia planuje i przeprowadza doświadczenie wykazujące istnienie sił akcji i reakcji; zapisuje wyniki pomiarów, analizuje je i wyciąga wniosek opisuje wzajemne oddziaływanie ciał, posługując się III zasadą dynamiki Newtona opisuje zjawisko odrzutu i jego zastosowanie w technice R posługuje się pojęciem pędu i jego jednostką w układzie SI związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą oraz wzór na przyspieszenie i odczytuje dane z wykresu prędkości od czasu demonstruje zjawisko odrzutu poszukuje, selekcjonuje i wykorzystuje wiedzę naukową do przedstawienia przykładów wykorzystania zasady odrzutu w przyrodzie i w technice R rozwiązuje zadania obliczeniowe z zastosowaniem zasady zachowania pędu str. 3
4 rozwiązuje proste zadania obliczeniowe, stosując do obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą; rozróżnia wielkości dane i szukane podaje przykłady sił akcji i sił reakcji formułuje treść III zasady dynamiki Newtona R formułuje treść zasady zachowania pędu R stosuje zasadę zachowania pędu w prostych przykładach str. 4
5 Praca, moc, energia R treści nadprogramowe posługuje się pojęciem energii, podaje przykłady różnych jej form odróżnia pracę w sensie fizycznym od pracy w języku potocznym, wskazuje w otoczeniu przykłady wykonania pracy mechanicznej rozróżnia pojęcia: praca i moc porównuje moc różnych urządzeń posługuje się pojęciem energii mechanicznej, wyjaśnia na przykładach, kiedy ciało ma energię mechaniczną posługuje się pojęciem energii potencjalnej grawitacji (ciężkości) posługuje się pojęciem energii kinetycznej, wskazuje przykłady ciał mających energię kinetyczną, odróżnia energię kinetyczną od innych form energii podaje przykłady przemian energii (przekształcania i przekazywania) wymienia rodzaje maszyn prostych, wskazuje odpowiednie przykłady bada doświadczalnie, kiedy blok nieruchomy jest w równowadze opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego (prostego) posługuje się pojęciami pracy i mocy oraz ich jednostkami w układzie SI interpretuje moc urządzenia o wartości 1 W R rozpoznaje zależność proporcjonalną (rosnącą) na podstawie danych z tabeli lub na podstawie wykresu, wskazuje wielkość maksymalną i minimalną, posługuje się proporcjonalnością prostą R zapisuje wynik pomiaru lub obliczenia jako przybliżony (z dokładnością do 2 3 cyfr znaczących), posługuje się pojęciem niepewności pomiarowej rozwiązuje proste zadania obliczeniowe dotyczące pracy mechanicznej i mocy, rozróżnia wielkości dane i szukane, przelicza wielokrotności i podwielokrotności (przedrostki: mili-, centy-, kilo-, mega-), szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku i na tej podstawie ocenia wynik obliczeń planuje i wykonuje doświadczenia związane z badaniem, od czego wyjaśnia na przykładach, kiedy mimo działania na ciało siły praca jest równa zeru R opisuje przebieg i wynik doświadczenia (wyznaczenie pracy), wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek obrazujący układ doświadczalny R sporządza wykres na podstawie wyników pomiarów zapisanych w tabeli (oznaczenie wielkości i skali na osiach), odczytuje dane z wykresu posługuje się informacjami pochodzącymi z analizy przeczytanych tekstów (w tym popularnonaukowych, z Internetu), dotyczących mocy różnych urządzeń oraz życia i dorobku Jamesa Prescotta Joule'a opisuje związek pracy wykonanej podczas podnoszenia ciała na określoną wysokość (zmiany wysokości) ze zmianą energii potencjalnej ciała stosuje zależność między energią kinetyczną ciała, jego masą i prędkością do porównania energii kinetycznej ciał R planuje doświadczenie związane z badaniem zależności wartości siły powodującej przemieszczenie obciążnika na sprężynie od wartości jego przemieszczenia, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku pomiaru siły grawitacji działającej na obciążnik, wybiera właściwe narzędzia pomiaru; mierzy: długość i siłę grawitacji R rozwiązuje złożone zadania obliczeniowe dotyczące pracy i mocy, wykorzystując geometryczną interpretację pracy posługuje się pojęciem energii potencjalnej sprężystości wykorzystuje związek między przyrostem energii i pracą oraz zależność opisującą energię potencjalną ciężkości i zależność opisującą energię kinetyczną do rozwiązywania zadań złożonych i nietypowych, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku i ocenia na tej podstawie wartości obliczanych wielkości fizycznych, zapisuje wynik obliczenia str. 5
6 doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek obrazujący prosty układ doświadczalny zależy energia potencjalna ciężkości, przewiduje wyniki i teoretycznie je uzasadnia, wyciąga wnioski z doświadczeń stosuje zależność między energią potencjalną ciężkości, masą i wysokością, na której ciało się znajduje, do porównywania energii potencjalnej ciał wykorzystuje związek między przyrostem energii i pracą i zależnością opisującą energię potencjalną ciężkości oraz związek między przyrostem energii kinetycznej i pracą do rozwiązywania prostych zadań obliczeniowych bada doświadczalnie, od czego zależy energia kinetyczna ciała, przewiduje wyniki i teoretycznie je uzasadnia, wykonuje pomiary, wyciąga wnioski, wykonuje schematyczny rysunek obrazujący układ doświadczalny opisuje na przykładach przemiany energii, stosując zasadę zachowania energii posługuje się pojęciem energii mechanicznej jako sumy energii kinetycznej i potencjalnej stosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do opisu jej opisuje związek pracy wykonanej podczas zmiany prędkości ciała ze zmianą energii kinetycznej ciała formułuje zasadę zachowania energii mechanicznej, posługując się pojęciem układu izolowanego wykorzystuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania prostych zadań obliczeniowych, rozróżnia wielkości dane i szukane, przelicza wielokrotności i podwielokrotności, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku, zapisuje wynik obliczenia fizycznego jako przybliżony (z dokładnością do 2 3 cyfr znaczących) planuje doświadczenie związane z wyznaczeniem masy ciała za pomocą dźwigni dwustronnej: wybiera właściwe narzędzia pomiaru, przewiduje wyniki i teoretycznie je uzasadnia, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku pomiaru masy danego ciała wyjaśnia zasadę działania bloku nieruchomego i kołowrotu, wykonuje odpowiedni schematyczny rysunek wykorzystuje warunek równowagi dźwigni dwustronnej do fizycznego jako przybliżony (z dokładnością do 2 3 cyfr znaczących) posługuje się informacjami pochodzącymi z analizy przeczytanych tekstów (w tym popularnonaukowych, z Internetu), dotyczących praktycznego wykorzystania wzajemnej zamiany energii potencjalnej i kinetycznej wykorzystuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania złożonych zadań, np. dotyczących przemian energii ciała rzuconego pionowo R wyjaśnia i demonstruje zasadę działania dźwigni jednostronnej, bloku ruchomego i równi pochyłej, formułuje warunki równowagi i wskazuje przykłady wykorzystania R projektuje i wykonuje model maszyny prostej R posługuje się pojęciem sprawności urządzeń (maszyn), rozwiązuje zadania z zastosowaniem wzoru na sprawność str. 6
7 przemian, np. analizując przemiany energii podczas swobodnego spadania ciała bada doświadczalnie, kiedy dźwignia dwustronna jest w równowadze: wykonuje pomiary, wyciąga wniosek, wykonuje schematyczny rysunek obrazujący układ doświadczalny formułuje warunek równowagi dźwigni dwustronnej wyjaśnia zasadę działania dźwigni dwustronnej, wykonując odpowiedni schematyczny rysunek wyznacza masę ciała za pomocą dźwigni dwustronnej, innego ciała o znanej masie i linijki: mierzy długość, zapisuje wyniki pomiarów stosuje warunek równowagi dźwigni dwustronnej do bloku nieruchomego i kołowrotu wykorzystuje warunek równowagi dźwigni dwustronnej do rozwiązywania prostych zadań obliczeniowych rozwiązywania zadań złożonych i nietypowych wskazuje maszyny proste w różnych urządzeniach, posługuje się informacjami pochodzącymi z analizy przeczytanych tekstów (w tym popularnonaukowych, z Internetu), dotyczących praktycznego wykorzystania dźwigni dwustronnych jako elementów konstrukcyjnych różnych narzędzi i jako części maszyn str. 7
8 Termodynamika R treści nadprogramowe dopuszczająca dostateczna Dobra Bardzo dobra wykorzystuje pojęcie energii i wymienia różne formy energii wskazuje w otoczeniu przykłady zmiany energii wewnętrznej spowodowane wykonaniem pracy rozróżnia pojęcia: ciepło i temperatura planuje pomiar temperatury, wybiera właściwy termometr, mierzy temperaturę wskazuje w otoczeniu przykłady zmiany energii wewnętrznej spowodowanej przekazaniem (wymianą) ciepła, podaje warunek przepływu ciepła rozróżnia przewodniki ciepła i izolatory, wskazuje przykłady ich wykorzystania w życiu codziennym R odczytuje dane z tabeli porównuje przyrosty długości ciał stałych wykonanych z różnych substancji i przyrosty objętości różnych cieczy przy jednakowym wzroście temperatury R wymienia termometr cieczowy jako przykład praktycznego zastosowania zjawiska rozszerzalności cieplnej cieczy posługuje się pojęciami pracy, ciepła i energii wewnętrznej, podaje ich jednostki w układzie SI opisuje wyniki obserwacji i doświadczeń związanych ze zmianą energii wewnętrznej spowodowaną wykonaniem pracy lub przekazaniem ciepła, wyciąga wnioski analizuje jakościowo zmiany energii wewnętrznej spowodowane wykonaniem pracy i przepływem ciepła wyjaśnia, czym różnią się ciepło i temperatura wyjaśnia przepływ ciepła w zjawisku przewodnictwa cieplnego oraz rolę izolacji cieplnej formułuje I zasadę termodynamiki wymienia sposoby przekazywania energii wewnętrznej, podaje przykłady R planuje i przeprowadza doświadczenia związane z badaniem zjawiska rozszerzalności cieplnej ciał stałych, cieczy i wskazuje inne niż poznane na lekcji przykłady z życia codziennego, w których wykonywaniu pracy towarzyszy efekt cieplny planuje i przeprowadza doświadczenie związane z badaniem zmiany energii wewnętrznej spowodowanej wykonaniem pracy lub przepływem ciepła, wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla wyniku doświadczenia wyjaśnia związek między energią kinetyczną cząsteczek a temperaturą odróżnia skale temperatur: Celsjusza i Kelvina, posługuje się nimi wykorzystuje związki ΔEw = W i ΔEw = Q oraz I zasadę termodynamiki do rozwiązywania prostych zadań związanych ze zmianą energii wewnętrznej opisuje ruch cieczy i gazów w zjawisku konwekcji R przedstawia zasadę działania silnika wysokoprężnego, demonstruje to na modelu tego silnika, opisuje działanie innych silników cieplnych i podaje przykłady ich zastosowania posługuje się informacjami pochodzącymi z analizy przeczytanych tekstów (w tym popularnonaukowych), dotyczących historii udoskonalania (ewolucji) silników cieplnych i tzw. perpetuum mobile (R) oraz na temat wykorzystania (w przyrodzie i w życiu codziennym) przewodnictwa cieplnego (przewodników i izolatorów ciepła), zjawiska konwekcji (np. prądy konwekcyjne) oraz promieniowania słonecznego (np. kolektory słoneczne) R opisuje zjawisko anomalnej rozszerzalności wody R wyjaśnia znaczenie zjawiska anomalnej rozszerzalności wody w przyrodzie R projektuje i przeprowadza doświadczenia prowadzące do str. 8
9 dopuszczająca dostateczna Dobra Bardzo dobra opisuje przebieg i wynik doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów, posługuje się proporcjonalnością prostą posługuje się tabelami wielkości fizycznych w celu odszukania ciepła właściwego, porównuje wartości ciepła właściwego różnych substancji rozróżnia zjawiska: topnienia, krzepnięcia, parowania, skraplania, wrzenia, sublimacji, resublimacji, wskazuje przykłady tych zjawisk w otoczeniu wyznacza temperaturę topnienia i wrzenia wybranej substancji; mierzy czas, masę i temperaturę, zapisuje wyniki pomiarów w formie tabeli jako przybliżone (z dokładnością do 2 3 cyfr znaczących) analizuje tabele temperatury topnienia i wrzenia substancji, posługuje się tabelami wielkości fizycznych w celu odszukania ciepła topnienia i ciepła parowania, porównuje te wartości dla różnych substancji gazów, opisuje wyniki obserwacji i wyciąga wnioski R na podstawie obserwacji i wyników doświadczeń opisuje zmiany objętości ciał stałych, cieczy i gazów pod wpływem ogrzewania R rozróżnia rozszerzalność liniową ciał stałych i rozszerzalność objętościową R wyjaśnia na przykładach, w jakim celu stosuje się przerwy dylatacyjne R rozróżnia rodzaje termometrów, wskazuje przykłady ich zastosowania przeprowadza doświadczenie związane z badaniem zależności ilości ciepła potrzebnego do ogrzania wody od przyrostu temperatury i masy ogrzewanej wody, wyznacza ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elektrycznego lub grzałki o znanej mocy (przy założeniu braku strat), odczytuje moc czajnika lub grzałki, mierzy czas, masę i temperaturę, zapisuje wyniki i dane w formie tabeli zapisuje wynik pomiaru lub obliczenia jako przybliżony (z dokładnością do 2 3 cyfr R wyjaśnia, dlaczego ciała zwiększają objętość ze wzrostem temperatury R opisuje znaczenie zjawiska rozszerzalności cieplnej ciał w przyrodzie i technice R przedstawia budowę i zasadę działania różnych rodzajów termometrów planuje doświadczenie związane z badaniem zależności ilości ciepła potrzebnego do ogrzania ciała od przyrostu temperatury i masy ogrzewanego ciała oraz z wyznaczeniem ciepła właściwego wody za pomocą czajnika elektrycznego lub grzałki o znanej mocy (przy założeniu braku strat), wybiera właściwe narzędzia pomiaru, wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla wyniku doświadczenia, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku analizuje dane w tabeli porównuje wartości ciepła właściwego wybranych substancji, interpretuje te wartości, w szczególności dla wody wykorzystuje zależność Q = c m ΔT do rozwiązywania prostych zadań obliczeniowych, rozróżnia wielkości dane i szukane, przelicza wielokrotności i podwielokrotności wyznaczenia ciepła właściwego danej substancji, opisuje doświadczenie Joule'a wykorzystuje wzory na ciepło właściwe Q mt c i R bilans cieplny do rozwiązywania złożonych zadań obliczeniowych wyjaśnia, co dzieje się z energią pobieraną (lub oddawaną) przez mieszaninę substancji w stanie stałym i ciekłym (np. wody i lodu) podczas topnienia (lub krzepnięcia) w stałej temperaturze, analizuje zmiany energii wewnętrznej R wykorzystuje wzór na ciepło przemiany fazowej Q Q ct i c p m m do rozwiązywania zadań obliczeniowych wymagających zastosowania bilansu cieplnego str. 9
10 dopuszczająca dostateczna Dobra Bardzo dobra znaczących), posługuje się niepewnością pomiarową posługuje się pojęciem ciepła właściwego, interpretuje jego jednostkę w układzie SI posługuje się kalorymetrem, przedstawia jego budowę, wskazuje analogię do termosu i wyjaśnia rolę izolacji cieplnej opisuje na przykładach zjawiska topnienia, krzepnięcia, parowania (wrzenia), skraplania, sublimacji i resublimacji opisuje przebieg i wynik doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów, posługuje się pojęciem niepewności pomiarowej posługuje się pojęciami: ciepło topnienia i ciepło krzepnięcia oraz ciepło parowania i ciepło skraplania, interpretuje ich jednostki w układzie SI rozwiązuje proste zadania obliczeniowe związane ze zmianami stanu skupienia ciał, rozróżnia wielkości dane i szukane, przelicza wielokrotności i podwielokrotności, podaje wynik obliczenia jako przybliżony celujący: sukces w konkursach zewnętrznych z fizyki (kuratoryjny lub równoważny) wyszukuje informacje dotyczące wykorzystania w przyrodzie dużej wartości ciepła właściwego wody (związek z klimatem) i korzysta z nich planuje doświadczenie związane z badaniem zjawisk topnienia, krzepnięcia, parowania i skraplania, wybiera właściwe narzędzia pomiaru, wskazuje czynniki istotne i nieistotne dla wyniku doświadczenia, szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku pomiaru sporządza wykres zależności temperatury od czasu ogrzewania (oziębiania) dla zjawisk: topnienia, krzepnięcia, na podstawie danych z tabeli (oznaczenie wielkości i skali na osiach); odczytuje dane z wykresu posługuje się informacjami pochodzącymi z analizy przeczytanych tekstów (w tym popularnonaukowych), dotyczących zmian stanu skupienia wody w przyrodzie (związek z klimatem) str. 10
11 Ryczów, 1 września 2017 rok str. 11
Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do klasy 2
1. Dynamika Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do klasy 2 Ocena dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne i dynamiczne
Kryteria ocen z fizyki klasa II gimnazjum
Kryteria ocen z fizyki klasa II gimnazjum Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który a) posiadł wiedzę i umiejętności znacznie wykraczające poza program nauczania, będące efektem samodzielnej pracy, wynikające
1. Dynamika WYMAGANIA PROGRAMOWE Z FIZYKI W KLASIE II GIMNAZJUM. Ocena dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Uczeń:
WYMAGANIA PROGRAMOWE Z FIZYKI W KLASIE II GIMNAZJUM 1. Dynamika Ocena posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne i dynamiczne skutki oddziaływań, podaje przykłady skutków
1. Dynamika. R treści nadprogramowe. Ocena
Wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów klasy 2 Gimnazjum w Juszczynie, sposoby sprawdzania osiągnięć, warunki uzyskiwania wyższych stopni Pełna wersja przedmiotowego systemu oceniania (propozycja),
Plan wynikowy. 1. Dynamika (8 godz. + 2 godz. (łącznie) na powtórzenie materiału (podsumowanie działu) i sprawdzian)
Plan wynikowy Plan wynikowy (propozycja), obejmujący treści nauczania zawarte w podręczniku Spotkania z fizyką, część 2" (a także w programie nauczania), jest dostępny na stronie internetowej www.nowaera.pl
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy I (II półrocze) Ocena niedostateczna:
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy I (II półrocze) Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności na ocenę dopuszczającą nie skorzystał z możliwości poprawy ocen niedostatecznych
Zasady oceniania. Ocena dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra
I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający); niektóre czynności ucznia mogą
Przedmiotowy system oceniania z fizyki
Przedmiotowy system oceniania z fizyki Klasa II semestr I Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Kinematyka wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu odróżnia pojęcia: tor,
WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA II
WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA II Dynamika R treści nadprogramowe Ocena dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne i dynamiczne
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Fizyka klasa 2
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Fizyka klasa 2 1. Oceny ustalane są według statutu i PSO. 2. Ocenie podlegają: - odpowiedzi ustne waga 2 - odpowiedzi pisemne: sprawdziany z działu waga 3, kartkówki waga
Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie drugiej gimnazjum rok szkolny 2016/2017
Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie drugiej gimnazjum rok szkolny 2016/2017 Siła wypadkowa siła wypadkowa, składanie sił o tym samym kierunku, siły równoważące się. Dział V. Dynamika (10 godzin lekcyjnych)
Spotkania z fizyka 2. Rozkład materiału nauczania (propozycja)
Spotkania z fizyka 2. Rozkład materiału nauczania (propozycja) Temat lekcji Siła wypadkowa siła wypadkowa, składanie sił o tym samym kierunku, R składanie sił o różnych kierunkach, siły równoważące się.
Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Suchej Beskidzkiej.
na poszczególne oceny z fizyki w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Suchej Beskidzkiej. Klasa II na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Spotkania z fizyką, Nowa Era. Uczeń, który spełnia
* 1 godzina tygodniowo
* 1 godzina tygodniowo 2 Dział I Dynamika Nr lekcji Temat Nr podstawy programo wej Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry 34. 35. 36. 37. 38. 39. 40. 41. 42. Siła
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI KLASA VII II SEMESTR: 5. DYNAMIKA Na ocenę dopuszczającą: posługuje się symbolem siły; stosuje pojęcie siły jako działania skierowanego (wektor); wskazuje
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI KLASA VII II SEMESTR: 5. DYNAMIKA Na ocenę dopuszczającą: posługuje się symbolem siły; stosuje pojęcie siły jako działania skierowanego (wektor); wskazuje
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ROK SZKOLNY KLASY II A i II B MGR. MONIKA WRONA
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ROK SZKOLNY 2016-2017 KLASY II A i II B MGR. MONIKA WRONA IV. Kinematyka Ocena dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady
WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA II
WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA II Kinematyka dział realizowany częściowo w klasie I Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry Uczeo: Uczeo: Uczeo: Uczeo: wskazuje w otaczającej
Przedmiotowy system oceniania,fizyka klasa 2 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : -Wewnątrzszkolny system
Przedmiotowy system oceniania,fizyka klasa 2 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : -Wewnątrzszkolny system oceniania. -Podstawę programową. 1. Każdy uczeń jest oceniany
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klas drugich
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klas drugich Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny 1.Kinematyka R treści nadprogramowe wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu odróżnia pojęcia:
Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa II
Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa II Oprac. dr I.Flajszok 1 Temat zajęć podstawowe pojęcia fizyczne 1. Lekcja organizacyjna. 2,3. Powtórzenie i utwalenie wiadomosci z
FIZYKA Gimnazjum klasa II wymagania edukacyjne
FIZYKA Gimnazjum klasa II wymagania edukacyjne I. Praca mechaniczna, energia i moc Wymagania na ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ posługuje się pojęciem energii, podaje przykłady różnych jej form odróżnia pracę w sensie
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2016/2017
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2016/2017 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Dynamika R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą
KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE II
1. Dynamika KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE II Ocena dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne i dynamiczne
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy Dynamika. Ocena. dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Uczeń:
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy 2 Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny 1. Dynamika R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką
Ocena. dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Uczeń:
Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w kasie drugiej Wymagania ogólne - uczeń: wykorzystuje wielkości fizyczne do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych, przeprowadza
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA II KLASY GIMNAZJUM. Praca, moc, energia
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA II KLASY GIMNAZJUM R treści nadprogramowe Praca, moc, energia posługuje się pojęciem energii, podaje przykłady różnych jej form odróżnia pracę w sensie fizycznym od pracy
Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.
Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy II gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy
Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.
Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy II gimnazjum na rok szkolny 2015/2016 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy
FIZYKA II GIMNAZJUM WYMAGANIA PODSTAWOWE
FIZYKA II GIMNAZJUM WYMAGANIA PODSTAWOWE Kinematyka wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu odróżnia pojęcia: tor, droga i wykorzystuje je do opisu ruchu odróżnia ruch prostoliniowy od ruchu
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy VII
Ocena niedostateczna: Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy VII uczeń nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności na ocenę dopuszczającą nie skorzystał z możliwości poprawy ocen niedostatecznych
Kryteria wymagań z fizyki w klasie I gimnazjum na poszczególne oceny
1. Dział: Oddziaływania Kryteria wymagań z fizyki w klasie I gimnazjum na poszczególne oceny odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja oraz podaje odpowiednie przykłady odróżnia pojęcia wielkość fizyczna
Szczegółowe wymagania edukacyjne na poszczególne stopnie klasa druga gimnazjum
Szczegółowe wymagania edukacyjne na poszczególne stopnie klasa druga gimnazjum Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny,
FIZYKA KLASA 7 Rozkład materiału dla klasy 7 szkoły podstawowej (2 godz. w cyklu nauczania)
FIZYKA KLASA 7 Rozkład materiału dla klasy 7 szkoły podstawowej (2 godz. w cyklu nauczania) Temat Proponowana liczba godzin POMIARY I RUCH 12 Wymagania szczegółowe, przekrojowe i doświadczalne z podstawy
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia mechaniczna Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.
Kryteria osiągnięć na poszczególne oceny z fizyki w klasie 2 gimnazjum. Nauczyciel prowadzący: mgr Andrzej Pruchnik
Kryteria osiągnięć na poszczególne oceny z fizyki w klasie 2 gimnazjum Termodynamika Nauczyciel prowadzący: mgr Andrzej Pruchnik dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry celujący wykorzystuje pojęcie
WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA - KLASA VII. OCENA OSIĄGNIĘCIA UCZNIA Uczeń:
WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA - KLASA VII OCENA TEMAT OSIĄGNIĘCIA UCZNIA Czym zajmuje się fizyka? fizyka jako nauka doświadczalna procesy fizyczne, zjawisko fizyczne ciało fizyczne a substancja pracownia
Spełnienie wymagań poziomu oznacza, że uczeń ponadto:
Fizyka SP-7 R - treści nadobowiązkowe. Wymagania podstawowe odpowiadają ocenom dopuszczającej i dostatecznej, ponadpodstawowe dobrej i bardzo dobrej Wymagania podstawowe Spełnienie wymagań poziomu oznacza,
Wymagania programowe na poszczególne oceny z fizyki dla klasy 2 gimnazjum
Wymagania programowe na poszczególne oceny z fizyki dla klasy 2 gimnazjum 1 Oddziaływania Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry (np. do pomiaru długości, czasu, siły)
WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa II
WYMAGANIA Z FIZYKI Klasa II DYNAMIKA dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką w układzie SI odróżnia statyczne
Przedmiotowy system oceniania z fizyki rok szkolny 2017/18. Klasa 7. Czym jest fizyka?
Przedmiotowy system oceniania z fizyki rok szkolny 2017/18 I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy 2
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy 2 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie oceny 1. Dynamika R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA KLASA DRUGA GIMNAZJUM Rok szkolny 2015/2016
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA KLASA DRUGA GIMNAZJUM Rok szkolny 2015/2016 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Dynamika R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza
Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny z fizyki w klasach siódmych w roku szkolnym 2017/2018 Prowadzący: Ewa Cieśla - Gancarz
I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający); niektóre czynności ucznia mogą
WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA
WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA KLASA I 1. Oddziaływania Ocena dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy II gimnazjum
Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy II gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny 1 Elektrostatyka R treści nadprogramowe wskazuje w otaczającej rzeczywistości planuje doświadczenie
Przedmiotowy system oceniania z fizyki kl 2
Przedmiotowy system oceniania z fizyki kl 2 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Dynamika R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II GIMNAZJUM
Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II GIMNAZJUM 1. Dynamika Ocena R treści nadprogramowe dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się
WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI
WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA II Kinematyka Ocena dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu odróżnia pojęcia: tor, droga
Plan wynikowy z podziałem na działy dla fizyki w roku szkolnym 2011/2012 Gimnazjum Nr 3 w Grodzisku Mazowieckim
Plan wynikowy z podziałem na działy dla fizyki w roku szkolnym 2011/2012 Gimnazjum Nr 3 w Grodzisku Mazowieckim I. Oddziaływania SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE WYMAGANIA KONIECZNE (na ocenę dopuszczający)
selekcjonuje informacje uzyskane z różnych źródeł, np. na lekcji, z podręcznika, z literatury popularnonaukowej, opisuje różne rodzaje oddziaływań
WYMAGANIA EDUKACYJNE - FIZYKA KLASA 1 - szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Oddziaływania dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry celujący odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja
Szczegółowe kryteria ocen z fizyki w klasie 7 Szkoły Podstawowej
Szczegółowe kryteria ocen z fizyki w klasie 7 Szkoły Podstawowej Cele operacyjne Uczeń: Wymagania K P R D I - PIERWSZE SPOTKANIE Z FIZYKĄ określa, czym zajmuje się fizyka podaje przykłady powiązań fizyki
Szczegółowe kryteria ocen z fizyki w klasie 7 Szkoły Podstawowej w Werbkowicach
Szczegółowe kryteria ocen z fizyki w klasie 7 Szkoły Podstawowej w Werbkowicach Cele operacyjne I - PIERWSZE SPOTKANIE Z FIZYKĄ określa, czym zajmuje się fizyka podaje przykłady powiązań fizyki z życiem
Koło ratunkowe fizyka moduł I - IV I. Oddziaływania II. Właściwości i budowa materii.
Koło ratunkowe fizyka moduł I - IV Opanowanie zawartych poniżej wiadomości i umiejętności umożliwia otrzymanie oceny dopuszczającej jako poprawy oceny niedostatecznej. I. Oddziaływania odróżnia pojęcia:
Wymagania na poszczególne oceny Fizyka, kl. II, Podręcznik Spotkania z fizyką cz. 2 i 3, Nowa Era
Wymagania na poszczególne oceny Fizyka, kl. II, Podręcznik Spotkania z fizyką cz. 2 i 3, Nowa Era Tematy lekcji Uczeń: Siła wypadkowa. Dynamiczne skutki oddziaływań Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna
Wymagania edukacyjne z fizyki w gimnazjum
Wymagania edukacyjne z fizyki w gimnazjum Informacje wstępne 1. Obowiązują stopnie: 1, 2, 3, 4, 5, 6. 2. W ciągu semestru ocenia się: a. kartkówki, sprawdziany po zakończonym dziale, b. odpowiedzi ustne
1 Oddziaływania. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry
Przedmiotowy system oceniania I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający);
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KL. I GIMNAZJUM
SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KL. I GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2015/2016 Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień
Wymagania na poszczególne oceny z fizyki, klasa 7
1 Wymagania na poszczególne oceny z fizyki, klasa 7 określa, czym zajmuje się fizyka Na ocenę dopuszczającą uczeń: wymienia podstawowe metody badań stosowane w fizyce rozróżnia pojęcia: ciało fizyczne
Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry
Przedmiotowy system oceniania I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający);
WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA ROK SZKOLNY 2017/ ) wyodrębnia z tekstów, tabel, diagramów lub wykresów, rysunków schematycznych
WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA ROK SZKOLNY 2017/2018 I. Wymagania przekrojowe. Uczeń: 1) wyodrębnia z tekstów, tabel, diagramów lub wykresów, rysunków schematycznych lub blokowych informacje kluczowe dla
5. Dynamika. Uczeń: dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza
5. Dynamika dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje się symbolem siły i jej jednostką odróżnia statyczne i dynamiczne skutki oddziaływań, podaje przykłady skutków oddziaływań w życiu codziennym
Ogólne wymagania na poszczególne stopnie:
Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy 2 gimnazjum oparte na Programie nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką autorstwa Grażyny Francuz Ornat i Teresy Kulawik Ogólne wymagania na poszczególne
Przedmiotowy system oceniania z Fizyki w klasie 2 gimnazjum Rok szkolny 2017/2018
Przedmiotowy system oceniania z Fizyki w klasie 2 gimnazjum Rok szkolny 2017/2018 OPRACOWANO NA PODSTAWIE PROGRAMU Spotkania z fizyką Wydawnictwo Nowa Era oraz PODSTAWY PROGRAMOWEJ Zasady ogólne: 1. Na
Wymagania programowe na poszczególne oceny z fizyki w klasie pierwszej gimnazjum
Wymagania programowe na poszczególne oceny z fizyki w klasie pierwszej gimnazjum I. ODDZIAŁYWANIA Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i
Wymagania edukacyjne na stopnie szkolne z fizyki w gimnazjum w klasie II I PÓŁROCZE. opracował mgr inż. Grzegorz Krystian Bogusz
Wymagania edukacyjne na stopnie szkolne z fizyki w gimnazjum w klasie II I PÓŁROCZE Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Dynamika opracował mgr inż. Grzegorz Krystian Bogusz Ocena dokonuje
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI Małgorzata Kosińska Mariusz Gawrysiuk Zdania podkreślone jedną linią nie dotyczą uczniów z niesprawnością intelektualną w stopniu lekkim. Zdania podkreślone dwiema
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM nr 1 w Bydgoszczy
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM nr 1 w Bydgoszczy I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Ocenie podlegają: 1. sprawdzian z części działu, może być jeden w ciągu dnia, maksymalnie
Wymagania edukacyjne z fizyki. Klasa I
Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa I Ocena Ocena śródroczna Ocena roczna (z uwzględnieniem wymagań na ocenę śródroczną) Celujący ocenę bardzo dobrą) Bardzo dobry ocenę dobrą) jest twórczy, rozwiązuje
WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY DLA KLASY DRUGIEJ GIMNAZJUM. KINEMATYKA dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry
WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY DLA KLASY DRUGIEJ GIMNAZJUM KINEMATYKA dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu odróżnia pojęcia: tor, droga i
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM nr 1 w Bydgoszczy
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM nr 1 w Bydgoszczy I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Ocenie podlegają: 1. sprawdzian z części działu, może być jeden w ciągu dnia, maksymalnie
Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny klasa I
Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny klasa I Ocena dopuszczająca [1] odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja oraz podaje odpowiednie przykłady odróżnia pojęcia wielkość fizyczna i jednostka
FIZYKA klasa VII
2017-09-01 FIZYKA klasa VII Podstawa programowa przedmiotu SZKOŁY BENEDYKTA Cele kształcenia wymagania ogólne I. Wykorzystanie pojęć i wielkości fizycznych do opisu zjawisk oraz wskazywanie ich przykładów
Wymagania programowe na oceny szkolne z podziałem na treści Fizyka klasa II Gimnazjum
Wymagania programowe na oceny szkolne z podziałem na treści Fizyka klasa II Gimnazjum 5. Siły w przyrodzie Temat według 5.1. Rodzaje i skutki oddziaływań rozpoznaje na przykładach oddziaływania bezpośrednie
mgr Anna Hulboj Treści nauczania
mgr Anna Hulboj Realizacja treści nauczania wraz z wymaganiami szczegółowymi podstawy programowej z fizyki dla klas 7 szkoły podstawowej do serii Spotkania z fizyką w roku szkolnym 2017/2018 (na podstawie
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W SZKOLE PODSTAWOWEJ nr 27 w Bydgoszczy
PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W SZKOLE PODSTAWOWEJ nr 27 w Bydgoszczy I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Ocenie podlegają: 1. sprawdzian z części działu, może być jeden w ciągu dnia,
Fizyka i astronomia klasa II Wymagania edukacyjne na oceny śródroczne ( za I półrocze)
Fizyka i astronomia klasa II Wymagania edukacyjne na oceny śródroczne ( za I półrocze) Dział I Dynamika Wymagania konieczne ocena dopuszczająca. Uczeń: dokonuje pomiaru siły za pomocą siłomierza posługuje
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI. rok szkolny 2014/2015
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI rok szkolny 2014/2015 w Gimnazjum im. Wandy Rutkiewicz w Rząsce 1. Oddziaływania ocena dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry odróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja
Publiczne Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Miastkowie Fizyka klasa I-III Wymagania edukacyjne
Publiczne Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Miastkowie Fizyka klasa I-III Wymagania edukacyjne R treści nadprogramowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Oddziaływania odróżnia pojęcia:
Cele kształcenia wymagania ogólne. 1) Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych.
Cele kształcenia wymagania ogólne 1) Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. 2) Przeprowadzanie doświadczeń i wyciąganie wniosków z
SPOTKANIA Z FIZYKĄ 7 SP
SPOTKANIA Z FIZYKĄ klasa 7 SP Przedmiotowy system oceniania Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Pierwsze spotkanie z fizyką R treści nadprogramowe określa, czym zajmuje się fizyka
Przedmiotowy system oceniania - Fizyka 2
Przedmiotowy system oceniania - Fizyka 2 Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający);
Szczegółowe wymagania na poszczególne oceny: I. PIERWSZE SPOTKANIE Z FIZYKĄ:
Przedmiotowy system oceniania z Fizyki dla klasy 7 opracowany na spotkaniu zespołu przedmiotów przyrodniczych na podstawie przedmiotowego systemu oceniania wydawnictwa Nowa Era. Szczegółowe wymagania na
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI
PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI Podręcznik: Spotkania z fizyką. Cześć 1,2,3,4 Grażyna Francuz-Ornat, Teresa Kulawik, Maria Nowotny-Różańska Wydawnictwo NOWA ERA nr dopuszczenia 93/1/2009 Zasady
wymagania na poszczególne stopnie:
WYMAGANIA EDUKACYJNE Fizyka Klasa 7 Arkadiusz Kucharski ZASADY OCENIANIA wymagania na poszczególne stopnie: Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiadomości i umiejętności wykraczające poza program
PZO Fizyka 2. ZSM nr 4 w Kędzierzynie- Koźlu 2016/2017. Monika Potter
PZO Fizyka 2 ZSM nr 4 w Kędzierzynie- Koźlu 2016/2017 Monika Potter I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo
Wymagania edukacyjne. Wymagania przekładają się na ocenę w następujący sposób: 1. K konieczne ocena dopuszczająca. 2. P podstawowe ocena dostateczna
WYMAGANIA Z FIZYKI OK SZKOLNY 2011/2012 załącznik do Przedmiotowego Systemu Oceniania z Fizyki (zamieszczonego na www.zespolszkolcybinka.cba.pl) KLASA PIEWSZA: Wymagania edukacyjne Wymagania przekładają
Anna Nagórna Wrocław, r. nauczycielka chemii i fizyki
Anna Nagórna Wrocław, 1.09.2015 r. nauczycielka chemii i fizyki Plan pracy dydaktycznej na fizyce wraz z wymaganiami edukacyjnymi na poszczególne oceny w klasach pierwszych w roku szkolnym 2015/2016 na
Załącznik do Przedmiotowego Systemu Oceniania z Fizyki - szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny)
Oddziaływania Załącznik do Przedmiotowego Systemu Oceniania z Fizyki - szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry
Przedmiotowy System Oceniania z fizyki obowiązujący od roku szkolnego 2009/2010 (nowa podstawa programowa)
Przedmiotowy System Oceniania z fizyki obowiązujący od roku szkolnego 2009/2010 (nowa podstawa programowa) W nauczaniu fizyki taksonomie celów nauczania przedstawia tabela: Ocena osiągnięć ucznia i opis
I. PIERWSZE SPOTKANIE Z FIZYKĄ
Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) Symbolem R oznaczono treści spoza podstawy programowej I. PIERWSZE SPOTKANIE Z FIZYKĄ określa, czym zajmuje się fizyka wymienia podstawowe metody badań
Wymagania edukacyjne z fizyki
Wymagania edukacyjne z fizyki niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych Na stopień niedostateczny wymagań nie ustala się. Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który:
Przedmiotowy system oceniania z fizyki
Przedmiotowy system oceniania z fizyki Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny, i bardzo łatwe - na stopień dopuszczający);
Przedmiotowy system oceniania z fizyki (propozycja)
Przedmiotowy system oceniania z fizyki (propozycja) Uwaga: szczegółowe warunki i sposób oceniania określa statut szkoły Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania
Wymagania edukacyjne i przedmiotowy system oceniania z fizyki dla gimnazjum
Wymagania edukacyjne i przedmiotowy system oceniania z fizyki dla gimnazjum I. Zasady ogólne: Wymagania edukacyjne z fizyki Wymagania ogólne - uczeń: wykorzystuje wielkości fizyczne do opisu poznanych
Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny)
Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) Symbolem R oznaczono treści spoza podstawy programowej Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry I. PIERWSZE SPOTKANIE
Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny)
Przedmiotowe zasady oceniania z FIZYKI - wymagania na poszczególne oceny Pełna wersja przedmiotowych zasad oceniania, obejmująca treści nauczania zawarte w podręczniku Spotkania z fizyką" cz. 1 4 (Nowa
Przedmiotowy System Oceniania z fizyki w klasach I- III
Przedmiotowy System Oceniania z fizyki w klasach I- III Przedmiot : Fizyka Typ szkoły: Gimnazjum nr 9 w Nowym Sączu Nauczyciel: mgr inż. Jadwiga Kopeć, mgr Sylwia Michalik Rok szkolny: 2015/2016 I. Obszar
Przedmiotowy system oceniania. Poziom nauczania: Gimnazjum Przedmiot: Fizyka
Przedmiotowy system oceniania Poziom nauczania: Gimnazjum Przedmiot: Fizyka Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe - na stopień dostateczny,
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DO KLASY 7-ROK SZKOLNY 2017/2018
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DO KLASY 7-ROK SZKOLNY 2017/2018 określa, czym zajmuje się fizyka wymienia podstawowe metody badań stosowane w fizyce rozróżnia pojęcia: ciało fizyczne i substancja oraz podaje