I LO im. T. Kościuszki w Myślenicach

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "I LO im. T. Kościuszki w Myślenicach"

Transkrypt

1 I LO im. T. Kościuszki w Myślenicach rok szkolny: 2017 / 2018 imię i nazwisko nauczyciela: zajęcia edukacyjne: klasa / wymiar godzin: podręczniki / ćwiczenia: Irena Majdecka, Zbigniew Murzyn chemia druga i trzecia 5, 4 godzin tygodniowo zakres rozszerzony podręcznik: To jest chemia 1 i 2, Nowa Era, Część I Plan treści programowych Nr lekcji Temat lekcji Wymagania szczegółowe podstawy programowej 1. Pracownia chemiczna. Przepisy BHP i regulamin 2. Ewolucja poglądów na temat budowy materii oraz współczesny model budowy atomu 3. Podstawy teorii kwantowej dualizm korpuskularno-falowy 4. Orbitale atomowe i stany kwantowe elektronów 5. Reguła Hunda i jej zastosowanie do zapisywania konfiguracji elektronowej atomów pierwiastków o liczbach atomowych Z od 1 do Ustalanie konfiguracji elektronowej atomów pierwiastków i jonów III. Uczeń bezpiecznie posługuje się sprzętem laboratoryjnym i odczynnikami chemicznymi; projektuje i przeprowadza doświadczenia chemiczne 2.1. określa liczbę cząstek elementarnych w atomie oraz skład jądra atomowego na podstawie zapisu 2.2. stosuje zasady rozmieszczania elektronów na orbitalach atomowych pierwiastków wieloelektronowych 2.3. zapisuje konfiguracje elektronowe atomów pierwiastków do Z = 36 i jonów o podanym ładunku, uwzględniając rozmieszczenie elektronów na

2 7. Ćwiczenia w zapisywaniu konfiguracji elektronowej atomów w postaci zapisu pełnego, skróconego oraz schematów klatkowych 8. Rozmiary i masy atomów pojęcia dotyczące masy atomów oraz cząsteczek 9. Obliczenia związane z pojęciami masa atomowa i masa cząsteczkowa podpowłokach (zapisy konfiguracji: pełne, skrócone i schematy klatkowe) 2.3. zapisuje konfiguracje elektronowe atomów pierwiastków do Z = 36 i jonów o podanym ładunku, uwzględniając rozmieszczenie elektronów na podpowłokach (zapisy konfiguracji: pełne, skrócone i schematy klatkowe) 2.1. określa liczbę cząstek elementarnych w atomie oraz skład jądra atomowego na podstawie zapisu 1.2. odczytuje w układzie okresowym masy atomowe pierwiastków i na ich podstawie oblicza masę molową związków (nieorganicznych i organicznych) o podanych wzorach (lub nazwach) 1.3. oblicza masę atomową pierwiastka na podstawie jego składu izotopowego; ustala skład izotopowy pierwiastka (w % masowych) na podstawie jego masy atomowej 10. Co to są izotopy? 11. Masa atomowa a skład izotopowy pierwiastka chemicznego 1.3. oblicza masę atomową pierwiastka na podstawie jego składu izotopowego; ustala skład izotopowy pierwiastka (w % masowych) na podstawie jego masy atomowej 12. Zastosowania izotopów 13. Promieniotwórczość naturalna Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej 14. Promieniotwórczość sztuczna 15. Próby uporządkowania pierwiastków 2.5. wskazuje na związek pomiędzy budową atomu a położeniem pierwiastka w układzie okresowym 16. Budowa współczesnego układu okresowego pierwiastków 17. Jakie informacje na temat pierwiastka chemicznego można odczytać z układu okresowego? 18. Jakie informacje na temat pierwiastka chemicznego można uzyskać analizując jego położenie w układzie okresowym pierwiastków? 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 2.5. wskazuje na związek pomiędzy budową atomu a położeniem pierwiastka w układzie okresowym 2.5. wskazuje na związek pomiędzy budową atomu a położeniem pierwiastka w układzie okresowym 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego

3 Podsumowanie wiadomości z działu Budowa atomu. Układ okresowy pierwiastków 22. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 23. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 24. Elektroujemność pierwiastków 3.1. przedstawia sposób, w jaki atomy pierwiastków bloku s i p osiągają trwałe konfiguracje elektronowe (tworzenie jonów) 3.2. stosuje pojęcie elektroujemności do określania (na podstawie różnicy elektroujemności i liczby elektronów walencyjnych atomów łączących się pierwiastków) rodzaju wiązania: jonowe, kowalencyjne (atomowe), kowalencyjne spolaryzowane (atomowe spolaryzowane), koordynacyjne 25. Warunki powstawania wiązania jonowego 3.2. stosuje pojęcie elektroujemności do określania (na podstawie różnicy elektroujemności i liczby elektronów walencyjnych atomów łączących się pierwiastków) rodzaju wiązania: jonowe, kowalencyjne (atomowe), kowalencyjne spolaryzowane (atomowe spolaryzowane), koordynacyjne 3.3. opisuje mechanizm tworzenia wiązania jonowego (np. w chlorkach i tlenkach metali) 3.6. określa typ wiązania (σ i π) w prostych cząsteczkach 26. Równania reakcji powstawania jonów i tworzenia wiązania jonowego 3.3. opisuje mechanizm tworzenia wiązania jonowego (np. w chlorkach i tlenkach metali) 27. Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane 28. Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane 3.2. stosuje pojęcie elektroujemności do określania (na podstawie różnicy elektroujemności i liczby elektronów walencyjnych atomów łączących się pierwiastków) rodzaju wiązania: jonowe, kowalencyjne (atomowe), kowalencyjne spolaryzowane (atomowe spolaryzowane), koordynacyjne 3.4. zapisuje wzory elektronowe typowych cząsteczek związków kowalencyjnych i jonów, z uwzględnieniem wiązań koordynacyjnych (np. wodoru, chloru, chlorowodoru, tlenku węgla(iv), amoniaku, metanu, etanu i etynu, NH 4+, H 3O +, SO 2 i SO 3) 29. Inne rodzaje wiązań wiązanie koordynacyjne i wiązanie metaliczne 3.2. stosuje pojęcie elektroujemności do określania (na podstawie różnicy elektroujemności i liczby elektronów walencyjnych atomów łączących się pierwiastków) rodzaju wiązania: jonowe, kowalencyjne (atomowe), kowalencyjne spolaryzowane (atomowe spolaryzowane), koordynacyjne

4 30. Wiązania wodorowe i siły van der Waalsa 31. Rodzaj wiązania chemicznego a właściwości substancji 32. Stan podstawowy i stan wzbudzony atomu 33. Typy hybrydyzacji a kształt orbitali zhybrydyzowanych 34. Hybrydyzacja sp 3, sp 2, sp oraz inne typy hybrydyzacji 35. Zależność między typem hybrydyzacji a kształtem cząsteczki 36. Wpływ wolnych par elektronowych na geometrię cząsteczki Podsumowanie wiadomości z działu Wiązania chemiczne 39. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 40. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 41. Równanie reakcji chemicznej i jego interpretacja 3.4. zapisuje wzory elektronowe typowych cząsteczek związków kowalencyjnych i jonów, z uwzględnieniem wiązań koordynacyjnych (np. wodoru, chloru, chlorowodoru, tlenku węgla(iv), amoniaku, metanu, etanu i etynu, NH 4 +, H 3O +, SO 2 i SO 3) 3.7. opisuje i przewiduje wpływ rodzaju wiązania (jonowe, kowalencyjne, wodorowe, metaliczne) na właściwości fizyczne substancji nieorganicznych i organicznych 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 3.7. opisuje i przewiduje wpływ rodzaju wiązania (jonowe, kowalencyjne, wodorowe, metaliczne) na właściwości fizyczne substancji nieorganicznych i organicznych 3.5. rozpoznaje typ hybrydyzacji (sp, sp 2, sp 3 ) w prostych cząsteczkach związków nieorganicznych i organicznych 42. Budowa, nazewnictwo i sposoby otrzymywania tlenków 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 43. Klasyfikacja tlenków ze względu na charakter chemiczny 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji

5 44. Położenie pierwiastka chemicznego w układzie okresowym a charakter chemiczny jego tlenków klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku 45. Budowa, nazewnictwo i sposoby otrzymywania kwasów klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać różnymi metodami kwasy, wodorotlenki i sole 46. Właściwości chemiczne kwasów i ich zastosowania klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 47. Budowa, nazewnictwo i sposoby otrzymywania wodorotlenków projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać różnymi metodami kwasy, wodorotlenki i sole 48. Wodorotlenek a zasada 7.3. analizuje i porównuje właściwości fizyczne i chemiczne metali grup 1. i Właściwości chemiczne wodorotlenków amfoterycznych 50. Zastosowania wodorotlenków 5.8. uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji ) przyczynę kwasowego odczynu roztworów kwasowych, zasadowego odczynu wodnych roztworów niektórych wodorotlenków (zasad) oraz odczynu niektórych roztworów soli (hydroliza)

6 51. Budowa i rodzaje soli 52. Nazewnictwo soli 53. Sposoby otrzymywania soli 54. Właściwości chemiczne soli 55. Zastosowanie soli w przemyśle i życiu codziennym 7.4. opisuje właściwości fizyczne i chemiczne glinu; wyjaśnia, na czym polega pasywacja glinu i tłumaczy znaczenie tego zjawiska w zastosowaniu glinu w technice; planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać, że tlenek i wodorotlenek glinu wykazują charakter amfoteryczny projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać różnymi metodami kwasy, wodorotlenki i sole 7.5. przewiduje kierunek przebiegu reakcji metali z kwasami i roztworami soli, na podstawie danych zawartych w szeregu napięciowym metali 7.6. projektuje i przeprowadza doświadczenie, którego wynik pozwoli porównać aktywność chemiczną metali, np. miedzi i cynku 56. Wodorki, węgliki i azotki 8.5. opisuje typowe właściwości chemiczne wodorków pierwiastków 17. grupy, w tym ich zachowanie wobec wody i zasad Podsumowanie wiadomości z działu Systematyka związków nieorganicznych 59. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 60. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 61. Mol i masa molowa 1.1. stosuje pojęcie mola (w oparciu o liczbę Avogadra) 1.2. odczytuje w układzie okresowym masy atomowe pierwiastków i na ich podstawie oblicza masę molową związków (nieorganicznych i organicznych) o podanych wzorach (lub nazwach) 62. Prawo Avogadra objętość molowa gazów 1.6. wykonuje obliczenia z uwzględnieniem wydajności reakcji i mola dotyczące: mas substratów i produktów (stechiometria wzorów i równań ), objętości gazów w warunkach normalnych 63. Gazy doskonałe i rzeczywiste Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej

7 64. Ilościowa interpretacja równań reakcji 1.5. dokonuje interpretacji jakościowej i ilościowej równania reakcji w ujęciu molowym, masowym i objętościowym (dla gazów) 65. Obliczenia stechiometryczne 1.6. wykonuje obliczenia z uwzględnieniem wydajności reakcji i mola dotyczące: mas substratów i produktów (stechiometria wzorów i równań ), objętości gazów w warunkach normalnych 66. Wzór elementarny (empiryczny) a wzór rzeczywisty związku chemicznego Podsumowanie wiadomości z działu Stechiometria 69. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 70. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 1.4. ustala wzór empiryczny i rzeczywisty związku chemicznego (nieorganicznego i organicznego) na podstawie jego składu wyrażonego w % masowych i masy molowej 71. Stopnie utlenienia pierwiastków 6.1. wykazuje się znajomością i rozumieniem pojęć: stopień utlenienia, utleniacz, reduktor, utlenianie, redukcja 6.2. oblicza stopnie utlenienia pierwiastków w jonie i cząsteczce związku nieorganicznego i organicznego 72. Reakcja utleniania- -redukcji 73. Interpretacja elektronowa reakcji redoks 74. Ustalanie współczynników stechiometrycznych w równaniach reakcji redoks metodą bilansu elektronowego 6.3. wskazuje utleniacz, reduktor, proces utleniania i redukcji w podanej reakcji redoks 6.4. przewiduje typowe stopnie utlenienia pierwiastków na podstawie konfiguracji elektronowej ich atomów 6.5. stosuje zasady bilansu elektronowego dobiera współczynniki stechiometryczne w równaniach reakcji utleniania-redukcji (w formie cząsteczkowej i jonowej) 75. Szereg aktywności metali 7.5. przewiduje kierunek przebiegu reakcji metali z kwasami i roztworami soli, na

8 podstawie danych zawartych w szeregu napięciowym metali ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 76. Rola i zastosowania reakcji redoks 6.3. wskazuje utleniacz, reduktor, proces utleniania i redukcji w podanej reakcji redoks 77. Ogniwo galwaniczne i zasada jego działania 78. Siła elektromotoryczna ogniwa 79. Na czym polega proces elektrolizy? 80. Elektroliza wodnych roztworów elektrolitów i elektrolitów stopionych Podsumowanie wiadomości z działu Reakcje utleniania- -redukcji. Elektrochemia 83. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 84. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej 85. Roztwory, jako mieszaniny jednorodne substancji 5.1. wymienia różnice we właściwościach roztworów właściwych, koloidów i zawiesin 5.4. opisuje sposoby rozdzielania roztworów właściwych (ciał stałych w cieczach, cieczy w cieczach) na składniki 5.5. planuje doświadczenie pozwalające rozdzielić mieszaninę niejednorodną (ciał stałych w cieczach) na składniki 86. Co to są zole? 87. Właściwości zoli 5.1. wymienia różnice we właściwościach roztworów właściwych, koloidów i zawiesin 88. Rozpuszczalność substancji 89. Roztwory nasycone i nienasycone 90. Stężenie procentowe roztworu 91. Rozwiązywanie zadań dotyczących stężenia procentowego roztworów 92. Stężenie molowe roztworu przeliczanie stężeń 5.2. wykonuje obliczenia związane z przygotowaniem, rozcieńczaniem i zatężaniem roztworów z zastosowaniem pojęć stężenie procentowe i molowe

9 93. Sporządzanie roztworów o określonym stężeniu procentowym lub molowym 94. Podsumowanie wiadomości z działu Roztwory" 95. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 96. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 5.3. planuje doświadczenie pozwalające otrzymać roztwór o zadanym stężeniu procentowym i molowym 97. Energia wewnętrzna układu. Entalpia 98. Reakcje endotermiczne i egzotermiczne 4.3. stosuje pojęcia: egzoenergetyczny, endoenergetyczny, energia aktywacji do opisu efektów energetycznych przemian 4.4. interpretuje zapis ΔH < 0 i ΔH > 0 do określania efektu energetycznego reakcji 99. Równania termochemiczne Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej 100. Szybkość reakcji chemicznej. Czynniki wpływające na szybkość reakcji chemicznej 4.1. definiuje termin: szybkość reakcji (jako zmiana stężenia reagenta w czasie) 4.2. szkicuje wykres zmian stężeń reagentów i szybkości reakcji w funkcji czasu 4.3. stosuje pojęcia: egzoenergetyczny, endoenergetyczny, energia aktywacji do opisu efektów energetycznych przemian 4.5. przewiduje wpływ: stężenia substratów, obecności katalizatora, stopnia rozdrobnienia substratów i temperatury na szybkości reakcji; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia 101. Ogólne równanie kinetyczne reakcji chemicznej Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej 102. Katalizatory i ich wpływ na szybkość reakcji chemicznej 4.5. przewiduje wpływ: stężenia substratów, obecności katalizatora, stopnia rozdrobnienia substratów i temperatury na szybkości reakcji; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia Podsumowanie wiadomości z działu Kinetyka chemiczna 105. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 106. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 107. Reakcje odwracalne i nieodwracalne 108. Prawo działania mas 4.6. wykazuje się znajomością i rozumieniem pojęć: stan równowagi dynamicznej i stała równowagi; zapisuje wyrażenie na stałą równowagi podanej reakcji

10 109. Reguła przekory Le Chateliera-Brauna 110. Obliczenia dotyczące stanu równowagi chemicznej z zastosowaniem reguły przekory 4.7. stosuje regułę przekory do jakościowego określenia wpływu zmian temperatury, stężenia reagentów i ciśnienia na układ pozostający w stanie równowagi dynamicznej 111. Dysocjacja elektrolityczna elektrolity i nieelektrolity 112. Równania reakcji dysocjacji kwasów, zasad i soli 5.6. stosuje termin stopień dysocjacji dla ilościowego opisu zjawiska dysocjacji elektrolitycznej 113. Kwasy i zasady według Arrheniusa, BrønstedaLowry'ego i Lewisa 4.7. klasyfikuje substancje do kwasów lub zasad zgodnie z teorią Brønsteda Lowry'ego 114. Stała dysocjacji elektrolitycznej 4.8. klasyfikuje substancje do kwasów lub zasad zgodnie z teorią Brönsteda-Lowry'ego 4.9. interpretuje wartości stałej dysocjacji, ph, pk w porównuje moc elektrolitów na podstawie wartości ich stałych dysocjacji 115. Stopień dysocjacji elektrolitycznej 5.6. stosuje termin stopień dysocjacji dla ilościowego opisu zjawiska dysocjacji elektrolitycznej 116. Odczyn roztworów, pojęcie ph 4.9. interpretuje wartości stałej dysocjacji, ph, pk w 117. Analiza skali ph 5.9. podaje przykłady wskaźników ph (fenoloftaleina, oranż metylowy, wskaźnik uniwersalny) i omawia ich zastosowanie; bada odczyn roztworu 118. Na czym polega reakcja zobojętniania? pisze równania reakcji: zobojętniania, wytrącania osadów i hydrolizy soli Zapis cząsteczkowy, jonowy i skrócony jonowy reakcji zobojętnienia w formie w formie cząsteczkowej i jonowej (pełnej i skróconej) 120. Na czym polega reakcja strącania osadu? 121. Zapis cząsteczkowy, jonowy i skrócony jonowy reakcji strącania osadów 122. Na czym polega reakcja hydrolizy soli? 123. Odczyn wodnych roztworów soli a rodzaje reakcji hydrolizy 124. Podsumowanie wiadomości z działu Reakcje w wodnych 5.8. uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji ) przyczynę kwasowego odczynu roztworów kwasowych, zasadowego odczynu wodnych roztworów niektórych wodorotlenków (zasad) oraz odczynu niektórych roztworów soli (hydroliza) pisze równania reakcji: zobojętniania, wytrącania osadów i hydrolizy soli w formie w formie cząsteczkowej i jonowej (pełnej i skróconej)

11 roztworach elektrolitów 127. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 128. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 129. Wodór i hel jako pierwiastki chemiczne bloku s 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.3. planuje i opisuje doświadczenia, w wyniku których można otrzymać wodór (reakcja aktywnych metali z wodą i/lub niektórych metali z niektórymi kwasami) Pierwiastki chemiczne należące do litowców oraz ich związki chemiczne Pierwiastki chemiczne należące do berylowców oraz ich związki chemiczne 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.3. planuje i opisuje doświadczenia, w wyniku których można otrzymać wodór (reakcja aktywnych metali z wodą i/lub niektórych metali z niektórymi kwasami) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji 134. Blok s podsumowanie 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na,

12 Pierwiastki chemiczne należące do borowców oraz ich związki chemiczne K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 7.3. analizuje i porównuje właściwości fizyczne i chemiczne metali grup 1. i pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.3. planuje i opisuje doświadczenia, w wyniku których można otrzymać wodór (reakcja aktywnych metali z wodą i/lub niektórych metali z niektórymi kwasami) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 7.4. opisuje właściwości fizyczne i chemiczne glinu; wyjaśnia, na czym polega pasywacja glinu i tłumaczy znaczenie tego zjawiska w zastosowaniu glinu w technice; planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać, że tlenek i wodorotlenek glinu wykazuje charakter amfoteryczny 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji

13 Pierwiastki chemiczne należące do węglowców oraz ich związki chemiczne Pierwiastki chemiczne należące do azotowców oraz ich związki chemiczne 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego

14 i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 141. Tlen jako przedstawiciel tlenowców 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.7. projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać tlen w laboratorium (np. reakcja rozkładu H 2O 2 lub KMnO 4); zapisuje odpowiednie równania reakcji 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku Siarka i jej związki chemiczne 144. Tlenowce jako pierwiastki chemiczne bloku p 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające

15 Pierwiastki chemiczne należące do grupy fluorowców i ich związki chemiczne opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu 8.4. planuje i opisuje doświadczenie, którego przebieg wykaże, np. brom jest pierwiastkiem bardziej aktywnym niż jod, a mniej aktywnym niż chlor 8.5. opisuje typowe właściwości chemiczne wodorków pierwiastków 17. grupy, w tym ich zachowanie wobec wody i zasad 8.6. przedstawia i uzasadnia zmiany mocy kwasów fluorowcowodorowych 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji 147. Helowce jako pierwiastki chemiczne bloku p 2.5. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) Blok p podsumowanie 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 8.1. opisuje podobieństwa we właściwościach pierwiastków w grupach układu okresowego i zmienność właściwości w okresach wskazuje położenie niemetali

16 150. Budowa atomu, konfiguracja elektronowa i stopnie utlenienia chromu 151. Związki chromu i ich właściwości 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.3. planuje i opisuje doświadczenia, w wyniku których można otrzymać wodór (reakcja aktywnych metali z wodą i/lub niektórych metali z niektórymi kwasami) 8.4. planuje i opisuje doświadczenie, którego przebieg wykaże, np. brom jest pierwiastkiem bardziej aktywnym niż jod, a mniej aktywnym niż chlor 8.5. opisuje typowe właściwości chemiczne wodorków pierwiastków 17. grupy, w tym ich zachowanie wobec wody i zasad 8.6. przedstawia i uzasadnia zmiany mocy kwasów fluorowcowodorowych 8.7. projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać tlen w laboratorium (np. reakcja rozkładu H 2O 2 lub KMnO 4); zapisuje odpowiednie równania reakcji 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego

17 pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 7.7. przewiduje produkty reakcji związków manganu(vii) w zależności od środowiska, a także dichromianu(vi) potasu w środowisku kwasowym; bilansuje odpowiednie równania reakcji 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 153. Budowa atomu, konfiguracja elektronowa i stopnie utlenienia manganu 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 154. Związki manganu i ich właściwości 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 7.7. przewiduje produkty reakcji związków manganu(vii) w zależności od środowiska, a także dichromianu(vi) potasu w środowisku kwasowym; bilansuje odpowiednie równania reakcji 8.7. projektuje i przeprowadza doświadczenie pozwalające otrzymać tlen w laboratorium (np. reakcja rozkładu H 2O 2 lub KMnO 4); zapisuje odpowiednie równania reakcji 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych

18 od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 155. Budowa atomu, konfiguracja elektronowa i stopnie utlenienia żelaza 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 156. Związki żelaza i ich właściwości 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji 157. Miedź i jej związki chemiczne 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych)

19 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu) i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 158. Blok d podsumowanie 2.4. określa przynależność pierwiastków do bloków konfiguracyjnych: s, p i d układu okresowego (konfiguracje elektronów walencyjnych) 7.1. opisuje podstawowe właściwości fizyczne metali i wyjaśnia je w oparciu o znajomość natury wiązania metalicznego 7.2. pisze równania reakcji ilustrujące typowe właściwości chemiczne metali wobec: tlenu (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu), wody (Na, K, Mg, Ca), kwasów nieutleniających (Na, K, Ca, Mg, Al., Zn, Fe, Mn, Cr), rozcieńczonych i stężonych roztworów kwasów utleniających (Mg, Zn, Al, Cu, Ag, Fe) 7.5. przewiduje kierunek przebiegu reakcji metali z kwasami i z roztworami soli, na podstawie danych zawartych w szeregu napięciowym metali 7.7. przewiduje produkty reakcji związków manganu(vii) w zależności od środowiska, a także dichromianu(vi) potasu w środowisku kwasowym; bilansuje odpowiednie równania reakcji 8.2. pisze równania reakcji ilustrujących typowe właściwości chemiczne niemetali, w tym reakcje: tlenu z metalami (Na, Mg, Ca, Al., Zn, Fe, Cu)

20 i z niemetalami (C, S, H 2, P), wodoru z niemetalami (Cl 2, Br 2, O 2, N 2, S), chloru, bromu i siarki z metalami (Na, K, Mg, Ca, Fe, Cu) 8.8. zapisuje równania reakcji otrzymywania tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30 (synteza pierwiastków z tlenem, rozkład soli, np. CaCO 3, i wodorotlenków, np. Cu(OH) 2) 8.9. opisuje typowe właściwości chemiczne tlenków pierwiastków o liczbach atomowych od 1 do 30, w tym zachowanie wobec wody, kwasów i zasad; zapisuje odpowiednie równania reakcji klasyfikuje tlenki ze względu na charakter chemiczny (kwasowy, zasadowy, amfoteryczny i obojętny); planuje i wykonuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać charakter chemiczny tlenku klasyfikuje poznane kwasy ze względu na ich skład (kwasy tlenowe i beztlenowe), moc i właściwości utleniające opisuje typowe właściwości chemiczne kwasów, w tym zachowanie wobec metali, tlenków metali, wodorotlenków i soli kwasów o mniejszej mocy; planuje i przeprowadza odpowiednie doświadczenia (formułuje obserwacje i wnioski); ilustruje je równaniami reakcji ilustruje, za pomocą odpowiednich równań reakcji, utleniające właściwości kwasów, np. stężonego i rozcieńczonego roztworu kwasu azotowego(v) 159. Pierwiastki chemiczne bloku f Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej Podsumowanie wiadomości z działu Charakterystyka pierwiastków i związków 163. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 164. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu Nr lekcji Temat lekcji Wymagania szczegółowe podstawy programowej

21 1. Związki chemiczne węgla. Skład pierwiastkowy związków organicznych 9.1. podaje założenia teorii strukturalnej budowy związków organicznych 2. Sposoby rozdzielania mieszanin i oczyszczania związków Zagadnienie wykraczające poza wymagania podstawy programowej 3. Metan jako przedstawiciel węglowodorów nasyconych (alkanów) 9.7. opisuje właściwości chemiczne alkanów na przykładzie następujących reakcji: spalanie, podstawianie (substytucja) atomu (lub atomów) wodoru przez atom (lub atomy) chloru albo bromu przy udziale światła (pisze odpowiednie równania reakcji) 4. Szereg homologiczny alkanów 9.2. rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne węglowodorów; podaje nazwę węglowodoru (alkanu, alkenu i alkinu do 10 atomów węgla w cząsteczce) zapisanego wzorem strukturalnym lub półstrukturalnym 9.4. posługuje się poprawną nomenklaturą węglowodorów (nasycone, nienasycone i aromatyczne) i ich fluorowcopochodnych; wykazuje się rozumieniem pojęć: szereg homologiczny, wzór ogólny, izomeria 9.6. określa tendencje zmian właściwości fizycznych (stanu skupienia, temperatury topnienia itp.) w szeregach homologicznych alkanów, alkenów i alkinów wyjaśnia na prostych przykładach mechanizmy reakcji substytucji, addycji, eliminacji; zapisuje odpowiednie równania reakcji 5. Właściwości alkanów 9.7. opisuje właściwości chemiczne alkanów na przykładzie następujących reakcji: spalanie, podstawianie (substytucja) atomu (lub atomów) wodoru przez atom (lub atomy) chloru albo bromu przy udziale światła (pisze odpowiednie równania reakcji) 6. Izomeria konstytucyjna i nazewnictwo alkanów 9.3. ustala rzędowość atomów węgla w cząsteczce węglowodoru 9.5. rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne izomerów konstytucyjnych, położenia podstawnika, izomerów optycznych węglowodorów i ich prostych fluorowcopochodnych o podanym wzorze sumarycznym; wśród podanych wzorów węglowodorów i ich pochodnych wskazuje izomery konstytucyjne; wyjaśnia zjawisko izomerii cis-trans; uzasadnia warunki wystąpienia izomerii cistrans w cząsteczce związku o podanej nazwie lub o podanym wzorze strukturalnym (lub półstrukturalnym) 7. Zastosowania i występowanie alkanów 8. Cykloalkany Zagadnienia wykraczające poza wymagania podstawy programowej 9. Eten jako przedstawiciel alkenów 9.8. opisuje właściwości chemiczne alkenów, na przykładzie następujących reakcji: przyłączanie (addycja): H 2, Cl 2 i Br 2, HCl i HBr, H 2O; przewiduje produkty reakcji przyłączenia cząsteczek niesymetrycznych do niesymetrycznych alkenów na

22 10. Reakcje utleniania-redukcji z udziałem związków organicznych 11. Szereg homologiczny i nazewnictwo alkenów podstawie reguły Markownikowa (produkty główne i uboczne); zachowanie wobec zakwaszonego roztworu manganianu(vii) potasu, polimeryzacja; pisze odpowiednie równania reakcji 9.9. planuje ciąg przemian pozwalających otrzymać np. eten z etanu (z udziałem fluorowcopochodnych węglowodorów); ilustruje je równaniami reakcji 12. Otrzymywanie i właściwości alkenów 9.8. opisuje właściwości chemiczne alkenów, na przykładzie następujących reakcji: przyłączanie (addycja): H 2, Cl 2 i Br 2, HCl i HBr, H 2O; przewiduje produkty reakcji przyłączenia cząsteczek niesymetrycznych do niesymetrycznych alkenów na podstawie reguły Markownikowa (produkty główne i uboczne); zachowanie wobec zakwaszonego roztworu manganianu(vii) potasu, polimeryzacja; pisze odpowiednie równania reakcji 13. Polimeryzacja alkenów ustala wzór monomeru, z jakiego został otrzymany polimer o podanej strukturze 14. Zastosowania i występowanie alkenów 15. Etyn jako przedstawiciel alkinów opisuje właściwości chemiczne alkinów, na przykładzie etynu: przyłączanie: H 2, Cl 2 i Br 2, HCl i HBr, H 2O, trimeryzacja; pisze odpowiednie równania reakcji 16. Szereg homologiczny i nazewnictwo alkinów 9.6. określa tendencje zmian właściwości fizycznych (stanu skupienia, temperatury topnienia itp.) w szeregach homologicznych alkanów, alkenów i alkinów 17. Zastosowania i występowanie alkinów 18. Porównanie budowy cząsteczek oraz właściwości alkanów, alkenów i alkinów 19. Charakterystyka węglowodorów aromatycznych na przykładzie benzenu opisuje budowę cząsteczki benzenu, z uwzględnieniem delokalizacji elektronów; tłumaczy, dlaczego benzen, w przeciwieństwie do alkenów, nie odbarwia wody bromowej ani zakwaszonego roztworu manganianu(vii) potasu 20. Otrzymywanie i właściwości chemiczne benzenu planuje ciąg przemian pozwalających otrzymać np. benzen z węgla i dowolnych odczynników nieorganicznych; ilustruje je równaniami reakcji opisuje właściwości węglowodorów aromatycznych, na przykładzie reakcji benzenu i toluenu: spalanie, reakcje z Cl 2 lub Br 2 wobec katalizatora lub w obecności światła, nitrowanie; pisze odpowiednie równania reakcji 21. Zastosowania i występowanie benzenu

23 22. Szereg homologiczny benzenu 23. Właściwości metylobenzenu (toluenu) opisuje właściwości węglowodorów aromatycznych, na przykładzie reakcji benzenu i toluenu: spalanie, reakcje z Cl 2 lub Br 2 wobec katalizatora lub w obecności światła, nitrowanie; pisze odpowiednie równania reakcji 24. Podstawniki I i II rodzaju wpływ kierujący podstawników 25. Naftalen jako przedstawiciel arenów wielopierścieniowych 26. Inne przykłady arenów wielopierścieniowych projektuje doświadczenia dowodzące różnice we właściwościach węglowodorów nasyconych, nienasyconych i aromatycznych; przewiduje obserwacje, formułuje wnioski i ilustruje je równaniami reakcji 27. Rodzaje izomerii konstytucyjnej 9.5. rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne izomerów konstytucyjnych, położenia podstawnika, izomerów optycznych węglowodorów i ich prostych fluorowcopochodnych o podanym wzorze sumarycznym; wśród podanych wzorów węglowodorów i ich pochodnych wskazuje izomery konstytucyjne; wyjaśnia zjawisko izomerii cis-trans; uzasadnia warunki wystąpienia izomerii cistrans w cząsteczce związku o podanej nazwie lub o podanym wzorze strukturalnym (lub półstrukturalnym) 28. Izomeria cis-trans jako przykład stereoizomerii 9.5. rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne izomerów konstytucyjnych, położenia podstawnika, izomerów optycznych węglowodorów i ich prostych fluorowcopochodnych o podanym wzorze sumarycznym; wśród podanych wzorów węglowodorów i ich pochodnych wskazuje izomery konstytucyjne; wyjaśnia zjawisko izomerii cis-trans; uzasadnia warunki wystąpienia izomerii cistrans w cząsteczce związku o podanej nazwie lub o podanym wzorze strukturalnym (lub półstrukturalnym) Podsumowanie wiadomości z działu Węglowodory 31. Sprawdzian wiadomości i umiejętności 32. Omówienie wyników i analiza sprawdzianu 33. Otrzymywanie, właściwości i zastosowanie fluorowcopochodnych węglowodorów 34. Fluorowcopochodne węglowodorów aromatycznych 35. Budowa cząsteczek, nazewnictwo i otrzymywanie alkoholi 9.9. planuje ciąg przemian pozwalających otrzymać np. eten z etanu (z udziałem fluorowcopochodnych węglowodorów); ilustruje je równaniami reakcji zapisuje ciągi przemian (i odpowiednie równania reakcji) wiążące ze sobą właściwości poznanych węglowodorów i ich pochodnych

24 monohydroksylowych zalicza substancję do alkoholi lub fenoli (na podstawie budowy jej cząsteczki); wskazuje wzory alkoholi pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowych rysuje wzory strukturalne i półstrukturalne izomerów alkoholi mono- i polihydroksylowych o podanym wzorze sumarycznym (izomerów szkieletowych, położenia podstawnika); podaje ich nazwy systematyczne 36. Właściwości alkoholi monohydroksylowych na przykładzie etanolu opisuje właściwości chemiczne alkoholi, na przykładzie etanolu i innych prostych alkoholi w oparciu o reakcje: spalania wobec różnej ilości tlenu, reakcje z HCl i HBr, zachowanie wobec sodu, utlenienie do związków karbonylowych i ewentualnie do kwasów karboksylowych, odwodnienie do alkenów, reakcję z nieorganicznymi kwasami tlenowymi i kwasami karboksylowymi; zapisuje odpowiednie równania reakcji opisuje działanie: CuO lub K 2Cr 2O 7/H 2SO 4 na alkohole pierwszo-, drugorzędowe dobiera współczynniki reakcji roztworu manganianu(vii) potasu (w środowisku kwasowym) z etanolem zapisuje ciągi przemian (i odpowiednie równania reakcji) wiążące ze sobą właściwości poznanych węglowodorów i ich pochodnych 37. Zastosowania i występowanie alkoholi monohydroksylowych 38. Budowa cząsteczek, nazewnictwo i otrzymywanie alkoholi polihydroksylowych 9.4. posługuje się poprawną nomenklaturą węglowodorów (nasycone, nienasycone i aromatyczne) i ich fluorowcopochodnych; wykazuje się rozumieniem pojęć: szereg homologiczny, wzór ogólny, izomeria 39. Właściwości alkoholi polihydroksylowych na przykładzie glicerolu porównuje właściwości fizyczne i chemiczne: etanolu, glikolu etylenowego i glicerolu; projektuje doświadczenie, którego przebieg pozwoli odróżnić alkohol monohydroksylowy od polihydroksylowego; na podstawie obserwacji wyników doświadczenia klasyfikuje alkohol do mono- lub polihydroksylowych zapisuje ciągi przemian (i odpowiednie równania reakcji) wiążące ze sobą właściwości poznanych węglowodorów i ich pochodnych 40. Charakterystyka fenoli 9.7. opisuje właściwości chemiczne alkanów, na przykładzie następujących reakcji: spalanie, podstawianie (substytucja) atomu (lub atomów) wodoru przez atom (lub atomy) chloru albo bromu przy udziale światła (pisze odpowiednie równania reakcji) 41. Właściwości fenoli na przykładzie benzenolu opisuje reakcję benzenolu z: sodem i z wodorotlenkiem sodu; bromem, kwasem azotowym(v); zapisuje odpowiednie równania reakcji 42. Porównanie alkoholi i fenoli na podstawie obserwacji wyników doświadczenia (np. z NaOH) formułuje

Tematy i zakres treści z chemii - zakres rozszerzony, dla klas 2 LO2 i 3 TZA/archt. kraj.

Tematy i zakres treści z chemii - zakres rozszerzony, dla klas 2 LO2 i 3 TZA/archt. kraj. Tematy i zakres treści z chemii - zakres rozszerzony, dla klas 2 LO2 i 3 TZA/archt. kraj. Tytuł i numer rozdziału w podręczniku Nr lekcji Temat lekcji Szkło i sprzęt laboratoryjny 1. Pracownia chemiczna.

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia. Budowa atomu a. rozmieszczenie elektronów na orbitalach Z = 1-40; I

Zagadnienia. Budowa atomu a. rozmieszczenie elektronów na orbitalach Z = 1-40; I Nr zajęć Data Zagadnienia Budowa atomu a. rozmieszczenie elektronów na orbitalach Z = 1-40; I 9.10.2012. b. określenie liczby cząstek elementarnych na podstawie zapisu A z E, również dla jonów; c. określenie

Bardziej szczegółowo

Plan dydaktyczny z chemii klasa: 2TRA 1 godzina tygodniowo- zakres podstawowy. Dział Zakres treści

Plan dydaktyczny z chemii klasa: 2TRA 1 godzina tygodniowo- zakres podstawowy. Dział Zakres treści Anna Kulaszewicz Plan dydaktyczny z chemii klasa: 2TRA 1 godzina tygodniowo- zakres podstawowy lp. Dział Temat Zakres treści 1 Zapoznanie z przedmiotowym systemem oceniania i wymaganiami edukacyjnymi z

Bardziej szczegółowo

Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej w poszczególnych tematach podręcznika Chemia Nowej Ery dla klasy siódmej szkoły podstawowej

Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej w poszczególnych tematach podręcznika Chemia Nowej Ery dla klasy siódmej szkoły podstawowej Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej w poszczególnych tematach podręcznika Chemia Nowej Ery dla klasy siódmej szkoły podstawowej Temat w podręczniku Substancje i ich przemiany 1. Zasady

Bardziej szczegółowo

Kryteria oceniania z chemii kl VII

Kryteria oceniania z chemii kl VII Kryteria oceniania z chemii kl VII Ocena dopuszczająca -stosuje zasady BHP w pracowni -nazywa sprzęt laboratoryjny i szkło oraz określa ich przeznaczenie -opisuje właściwości substancji używanych na co

Bardziej szczegółowo

Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej z chemii dla klasy siódmej szkoły podstawowej

Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej z chemii dla klasy siódmej szkoły podstawowej Realizacja wymagań szczegółowych podstawy programowej z chemii dla klasy siódmej szkoły podstawowej Nauczyciel: Marta Zielonka Temat w podręczniku Substancje i ich przemiany 1. Zasady bezpiecznej pracy

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy z chemii poziom rozszerzony na rok szkolny 2015/2016 dla klasy II b (grupa chemiczna)

Plan wynikowy z chemii poziom rozszerzony na rok szkolny 2015/2016 dla klasy II b (grupa chemiczna) Plan wynikowy z chemii poziom rozszerzony na rok szkolny 2015/2016 dla klasy II b (grupa chemiczna) Nauczyciel prowadzący: Dorota Foszczyńska Liczba tygodni nauki: 38 Liczba godzin w tygodniu: 4 Liczba

Bardziej szczegółowo

Planu wynikowy, opracowany na podstawie programu nauczania autorstwa Marii Litwin i Szaroty Styka-Wlazło To jest chemia - zakres rozszerzony

Planu wynikowy, opracowany na podstawie programu nauczania autorstwa Marii Litwin i Szaroty Styka-Wlazło To jest chemia - zakres rozszerzony Planu wynikowy, opracowany na podstawie programu nauczania autorstwa Marii Litwin i Szaroty Styka-Wlazło To jest chemia - zakres rozszerzony Wyróżnione wymagania edukacyjne wykraczają poza wymagania zawarte

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne oraz sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów

Wymagania edukacyjne oraz sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów Wymagania edukacyjne oraz sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów Przedmiot Klasa Chemia II alo I. Wymagania ogólne I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń korzysta z chemicznych tekstów

Bardziej szczegółowo

PRÓBNA NOWA MATURA z WSiP. Chemia dla klasy 3 Poziom rozszerzony. Zasady oceniania zadań

PRÓBNA NOWA MATURA z WSiP. Chemia dla klasy 3 Poziom rozszerzony. Zasady oceniania zadań PRÓBNA NOWA MATURA z WSiP Chemia dla klasy Poziom rozszerzony Zasady oceniania zadań Copyright by Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne sp. z o.o., Warszawa 04 Chemia dla klasy Poziom rozszerzony Numer zadania

Bardziej szczegółowo

Moduł: Chemia. Fundamenty. Liczba godzin. Nr rozdziału Tytuł. Temat lekcji. Rozdział 1. Przewodnik po chemii (12 godzin)

Moduł: Chemia. Fundamenty. Liczba godzin. Nr rozdziału Tytuł. Temat lekcji. Rozdział 1. Przewodnik po chemii (12 godzin) Rozkład materiału z chemii w klasie II LO zakres rozszerzony Chemia. Fundamenty. Krzysztof Pazdro, wyd. Oficyna Edukacyjna Krzysztof Pazdro Sp. z o.o.. nr dopuszczenia 565//0 Chemia. i związki nieorganiczne.

Bardziej szczegółowo

Chemia klasa VII Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny Semestr II

Chemia klasa VII Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny Semestr II Chemia klasa VII Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny Semestr II Łączenie się atomów. Równania reakcji Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1 + 2] Ocena dobra [1 + 2 + 3] Ocena bardzo dobra

Bardziej szczegółowo

Uczeń: omawia budowę atomu (B) wymienia i charakteryzuje cząstki elementarne wchodzące w skład atomu (A)

Uczeń: omawia budowę atomu (B) wymienia i charakteryzuje cząstki elementarne wchodzące w skład atomu (A) Plan wynikowy, opracowany na podstawie programu nauczania autorstwa Marii Litwin i Szaroty Styka-Wlazło, do treści zawartych w części 1. podręcznika dla liceum ogólnokształcącego i technikum To jest chemia.

Bardziej szczegółowo

LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE

LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE 2016-09-01 CHEMIA KLASA II LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE ZAKRES ROZSZERZONY SZKOŁY BENEDYKTA Treści nauczania Tom I podręcznika Ciekawi świata wyd. Operon I. ATOMY, CZĄSTECZKI I STECHIOMETRIA CHEMICZNA 1. Masa

Bardziej szczegółowo

Chemia zagadnienia do małej matury klasy II poziom rozszerzony

Chemia zagadnienia do małej matury klasy II poziom rozszerzony Chemia zagadnienia do małej matury klasy II poziom rozszerzony I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń korzysta z chemicznych tekstów źródłowych, biegle wykorzystuje nowoczesne technologie informatyczne

Bardziej szczegółowo

w.p

w.p Roczny rozkład materiału nauczania chemii w zakresie rozszerzonym do programu nauczania M. Litwin i S. Styki - Wlazło To jest chemia (Nowa Era) 34 tygodni x 5 godz. tygodniowo = 170 h Wyróżnione kursywą

Bardziej szczegółowo

CHEMIA. Treści nauczania- wymagania szczegółowe. Substancje i ich właściwości. Uczeń: Wewnętrzna budowa materii. Uczeń:

CHEMIA. Treści nauczania- wymagania szczegółowe. Substancje i ich właściwości. Uczeń: Wewnętrzna budowa materii. Uczeń: CHEMIA Treści nauczania- wymagania szczegółowe Substancje i ich właściwości. Uczeń: Podaje przykłady zastosować chemii w życiu codziennym Nazywa wybrane szkło i sprzęt laboratoryjny oraz określa jego przeznaczenie

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z chemii klasa trzecia (poziom rozszerzony)

Wymagania edukacyjne z chemii klasa trzecia (poziom rozszerzony) Wymagania edukacyjne z chemii klasa trzecia (poziom rozszerzony) I. Wymagania ogólne cele kształcenia 1) Wykorzystanie i tworzenie informacji: Uczeń korzysta z chemicznych tekstów źródłowych, biegle wykorzystuje

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z chemii dla klasy II gimnazjum oparte na programie nauczania Chemia Nowa Era

Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z chemii dla klasy II gimnazjum oparte na programie nauczania Chemia Nowa Era Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z chemii dla klasy II gimnazjum oparte na programie nauczania Chemia Nowa Era IV. Kwasy Opracowała mgr Agnieszka Para Ocena dopuszczająca [1] wymienia zasady

Bardziej szczegółowo

CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery.

CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. CHEMIA klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. Dział - Substancje i ich przemiany WYMAGANIA PODSTAWOWE stosuje zasady bezpieczeństwa

Bardziej szczegółowo

I. Substancje i ich przemiany

I. Substancje i ich przemiany Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny szkolne klasa 7 Niepełnosprawność intelektualna oraz obniżenie wymagań i dostosowanie ich do możliwości ucznia I. Substancje i ich przemiany stosuje zasady bezpieczeństwa

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z chemii

Wymagania edukacyjne z chemii Wymagania edukacyjne z chemii Zadania szkoły: 1. Kształtowanie badawczego sposobu myślenia, właściwego dla nauk przyrodniczych. 2. Rozwijanie umiejętności obserwacji, wyciągania wniosków z przeprowadzonych

Bardziej szczegółowo

CHEMIA kl. I. Nauczyciel mgr Ewa Doroszuk. Wymagania edukacyjne (obowiązkowe i formalne):

CHEMIA kl. I. Nauczyciel mgr Ewa Doroszuk. Wymagania edukacyjne (obowiązkowe i formalne): CHEMIA kl. I Nauczyciel mgr Ewa Doroszuk Wymagania edukacyjne (obowiązkowe i formalne): Dział I Substancje i ich przemiany. UCZEŃ: zna regulamin szkolnej pracowni chemicznej i konsekwencje nieprzestrzegania

Bardziej szczegółowo

1. Budowa atomu. Układ okresowy pierwiastków chemicznych

1. Budowa atomu. Układ okresowy pierwiastków chemicznych Wymagania programowe z chemii na poszczególne oceny IV etap edukacyjny przygotowane na podstawie treści zawartych w podstawie programowej, programie nauczania oraz w części 1. podręcznika dla liceum ogólnokształcącego

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny KLASA II. II. Wewnętrzna budowa materii

Wymagania programowe na poszczególne oceny KLASA II. II. Wewnętrzna budowa materii Wymagania programowe na poszczególne oceny KLASA II II. Wewnętrzna budowa materii definiuje pojęcie materia opisuje ziarnistą budowę materii(1.3) opisuje, czym różni się atom od cząsteczki (2.7) definiuje

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z chemii w klasie 7. Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1+2] Ocena dobra [1+2+3] Ocena bardzo dobra [ ]

Przedmiotowy system oceniania z chemii w klasie 7. Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1+2] Ocena dobra [1+2+3] Ocena bardzo dobra [ ] Przedmiotowy system oceniania z chemii w klasie 7 Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1+2] Ocena dobra [1+2+3] Ocena bardzo dobra [1+2+3+4] Uczeń większość poleceń wykonuje z pomocą nauczyciela:

Bardziej szczegółowo

Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne

Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne Podstawowe pojęcia i prawa chemiczne Pierwiastki, nazewnictwo i symbole. Budowa atomu, izotopy. Przemiany promieniotwórcze, okres półtrwania. Układ okresowy. Właściwości pierwiastków a ich położenie w

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII na poszczególne oceny dla uczniów klasy III a. chemia rozszerzona. mgr Adam Makówka

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII na poszczególne oceny dla uczniów klasy III a. chemia rozszerzona. mgr Adam Makówka WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII na poszczególne oceny dla uczniów klasy III a chemia rozszerzona mgr Adam Makówka 1 Dział 1 Dysocjacja elektrolityczna. Reakcje w roztworach wodnych elektrolitów. Reakcje

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII POZIOM ROZSZERZONY (klasa druga i trzecia)

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII POZIOM ROZSZERZONY (klasa druga i trzecia) WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII POZIOM ROZSZERZONY (klasa druga i trzecia) I. Wymagania ogólne cele kształcenia 1. Wykorzystanie i tworzenie informacji: Uczeń korzysta z chemicznych tekstów źródłowych, biegle

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2015/2016

Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2015/2016 Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2015/2016 II. Wewnętrzna budowa materii posługuje się symbolami pierwiastków odróżnia wzór sumaryczny od wzoru strukturalnego

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA GIMNAZJÓW

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA GIMNAZJÓW PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO DLA GIMNAZJÓW CHEMIA III etap edukacyjny Cele kształcenia wymagania ogólne I. Pozyskiwanie, przetwarzanie i tworzenie informacji. Uczeń pozyskuje i przetwarza informacje

Bardziej szczegółowo

I. Wewnętrzna budowa materii

I. Wewnętrzna budowa materii NaCoBeZU z chemii dla klasy 2 I. Wewnętrzna budowa materii 1. Wiązanie kowalencyjne podaję definicję wiązania kowalencyjnego (atomowego) posługuję się symbolami pierwiastków chemicznych odróżniam wzór

Bardziej szczegółowo

I. Substancje i ich przemiany

I. Substancje i ich przemiany NaCoBeZU z chemii dla klasy 1 I. Substancje i ich przemiany 1. Pracownia chemiczna podstawowe szkło i sprzęt laboratoryjny. Przepisy BHP i regulamin pracowni chemicznej zaliczam chemię do nauk przyrodniczych

Bardziej szczegółowo

V. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE

V. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE V. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE A. Standardy wymagań egzaminacyjnych Standardy wymagań, będące podstawą przeprowadzania egzaminu maturalnego z chemii, obejmują trzy obszary: I. Wiadomości i rozumienie II. Korzystanie

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2017/2018

Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2017/2018 Szczegółowe wymagania edukacyjne z przedmiotu chemia dla klasy II gimnazjum, rok szkolny 2017/2018 II. Wewnętrzna budowa materii posługuje się symbolami pierwiastków odróżnia wzór sumaryczny od wzoru strukturalnego

Bardziej szczegółowo

Wymaganie edukacyjne z chemii z uwzględnieniem działów programowych

Wymaganie edukacyjne z chemii z uwzględnieniem działów programowych Wymaganie edukacyjne z chemii z uwzględnieniem działów programowych kształcenie ogólne w zakresie podstawowym nr DKOS-4015-46/02 w oparciu o program nauczania wg wydawnictwa Nowa Era Dział I. Budowa atomu.

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii w kl.1. I. Substancje i ich przemiany

Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii w kl.1. I. Substancje i ich przemiany Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii w kl.1 I. Substancje i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1 + 2] zalicza chemię do nauk przyrodniczych wyjaśnia, dlaczego chemia

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMIA klasa II. I. Wewnętrzna budowa materii. Ocena bardzo dobra [ ]

Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMIA klasa II. I. Wewnętrzna budowa materii. Ocena bardzo dobra [ ] Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMIA klasa II I. Wewnętrzna budowa materii wymienia typy wiązań zapisuje wzory sumaryczne i strukturalne podaje definicje wiązania kowalencyjnego wymaganych

Bardziej szczegółowo

I. Substancje i ich przemiany

I. Substancje i ich przemiany NaCoBeZU z chemii dla klasy 7 I. Substancje i ich przemiany 1. Zasady bezpiecznej pracy na lekcjach chemii zaliczam chemię do nauk przyrodniczych stosuję zasady bezpieczeństwa obowiązujące w pracowni chemicznej

Bardziej szczegółowo

Ocena dobra [ ] Uczeń: wyjaśnia pojęcie objętość molowa. Uczeń: wyjaśnia pojęcia liczba Avogadra i gazów. stała Avogadra

Ocena dobra [ ] Uczeń: wyjaśnia pojęcie objętość molowa. Uczeń: wyjaśnia pojęcia liczba Avogadra i gazów. stała Avogadra Wymagania programowe z chemii na poszczególne oceny IV etap edukacyjny przygotowane na podstawie treści zawartych w podstawie programowej, programie nauczania oraz w części 1. podręcznika dla liceum ogólnokształcącego

Bardziej szczegółowo

CHEMIA Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II I SEMESTR

CHEMIA Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II I SEMESTR CHEMIA Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II I SEMESTR III. Woda i roztwory wodne charakteryzuje rodzaje wód występujących podaje, na czym polega obieg wody wymienia stany skupienia wody

Bardziej szczegółowo

Ogólne treści nauczania z opisami osiągnięć uczniów (wg punktów podstawy programowej) z przyporządkowaną na realizację liczbą godzin

Ogólne treści nauczania z opisami osiągnięć uczniów (wg punktów podstawy programowej) z przyporządkowaną na realizację liczbą godzin Ogólne treści nauczania z opisami osiągnięć uczniów (wg punktów podstawy programowej) z przyporządkowaną na realizację liczbą godzin Propozycje przydziału godzin na poszczególne bloki tematyczne przy założeniu:

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe: Gimnazjum chemia kl. II

Wymagania programowe: Gimnazjum chemia kl. II Wymagania programowe: Gimnazjum chemia kl. II Dział: Wewnętrzna budowa materii Ocena dopuszczająca [1] posługuje się symbolami odróżnia wzór sumaryczny od wzoru strukturalnego zapisuje wzory sumaryczne

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z CHEMII W KLASIE DRUGIEJ

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z CHEMII W KLASIE DRUGIEJ WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z CHEMII II. Wewnętrzna budowa materii ciąg dalszy ( I półrocze) wymienia typy wiązań zapisuje wzory sumaryczne i strukturalne podaje definicje wiązania kowalencyjnego

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem

Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie III VII. Węgiel i jego związki z wodorem 1 Uczeń: wyjaśnia, czym zajmuje się chemiaorganiczna (2) definiuje pojęcie węglowodory (2) wymienia naturalne

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne Z CHEMII W KLASIE II gimnazjum

WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne Z CHEMII W KLASIE II gimnazjum WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne Z CHEMII W KLASIE II gimnazjum Program nauczania chemii w gimnazjum autorzy: Teresa Kulawik, Maria Litwin Program realizowany przy pomocy

Bardziej szczegółowo

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który: Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który: Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który: Kryteria oceniania z chemii dla klasy 3A i 3B Gimnazjum w Borui Kościelnej Rok szkolny: 2015/2016 Semestr: pierwszy Opracowała: mgr Krystyna Milkowska, mgr inż. Malwina Beyga Ocenę niedostateczną otrzymuje

Bardziej szczegółowo

Chemia. Cele kształcenia wymagania ogólne

Chemia. Cele kształcenia wymagania ogólne Strona1 Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego (str. 150 152 i 252)

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE

WYMAGANIA EDUKACYJNE GIMNAZJUM NR 2 W RYCZOWIE WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z CHEMII w klasie II gimnazjum str. 1 Wymagania edukacyjne niezbędne do

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE z chemii dla klasy siódmej

WYMAGANIA EDUKACYJNE z chemii dla klasy siódmej Lucyna Krupa Rok szkolny 2017/2018 WYMAGANIA EDUKACYJNE z chemii dla klasy siódmej Wyróżnia się wymagania na: ocenę dopuszczającą ocenę dostateczną (obejmują wymagania na ocenę dopuszczającą) ocenę dobrą

Bardziej szczegółowo

Zespół Szkół Katolickich w Zabrzu - pracownia chemiczna 1 Sylwia Piela

Zespół Szkół Katolickich w Zabrzu - pracownia chemiczna 1 Sylwia Piela Rozkład materiału Klasa II Liceum Ogólnokształcące- poziom rozszerzony Podręcznik To jest chemia 1 Wyd. Nowa Era Tytuł i numer rozdziału w podręczniku Szkło i sprzęt laboratoryjny BHP Nr lekcji Temat lekcji

Bardziej szczegółowo

Lista materiałów dydaktycznych dostępnych w Multitece Chemia Nowej Ery dla klasy 7

Lista materiałów dydaktycznych dostępnych w Multitece Chemia Nowej Ery dla klasy 7 Lista materiałów dydaktycznych dostępnych w Multitece Chemia Nowej Ery dla klasy 7 W tabeli zostały wyróżnione y z doświadczeń zalecanych do realizacji w szkole podstawowej. Temat w podręczniku Tytuł Typ

Bardziej szczegółowo

CHEMIA klasa 3 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery.

CHEMIA klasa 3 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. CHEMIA klasa 3 Wymagania programowe na poszczególne oceny do Programu nauczania chemii w gimnazjum. Chemia Nowej Ery. Dział - Węgiel i jego związki. określa, czym zajmuje się chemia organiczna definiuje

Bardziej szczegółowo

Chemia Nowej Ery Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II

Chemia Nowej Ery Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II Chemia Nowej Ery Wymagania programowe na poszczególne oceny dla klasy II Szczegółowe kryteria oceniania po pierwszym półroczu klasy II: III. Woda i roztwory wodne charakteryzuje rodzaje wód występujących

Bardziej szczegółowo

Uczeń: -zna zasady pracy na lekcjach i wymagania edukacyjne, -wymienia cząstki elementarne wchodzące w skład atomu, podaje przykłady innych cząstek,

Uczeń: -zna zasady pracy na lekcjach i wymagania edukacyjne, -wymienia cząstki elementarne wchodzące w skład atomu, podaje przykłady innych cząstek, WYMAGANIA PROGRAMOWE Z CHEMII KLASA I LO rok szk. 2002/2003 Dział 1 Budowa atomu -zna zasady pracy na lekcjach i wymagania edukacyjne, -wymienia cząstki elementarne wchodzące w skład atomu, podaje przykłady

Bardziej szczegółowo

Regulamin Przedmiotowy. XII Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego. dla uczniów szkół gimnazjalnych województwa świętokrzyskiego

Regulamin Przedmiotowy. XII Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego. dla uczniów szkół gimnazjalnych województwa świętokrzyskiego Regulamin Przedmiotowy XII Wojewódzkiego Konkursu Chemicznego dla uczniów szkół gimnazjalnych województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2014/ 2015 I. Informacje ogólne 1. Niniejszy Regulamin określa

Bardziej szczegółowo

CHEMIA I GIMNAZJUM WYMAGANIA PODSTAWOWE

CHEMIA I GIMNAZJUM WYMAGANIA PODSTAWOWE WYMAGANIA PODSTAWOWE wskazuje w środowisku substancje chemiczne nazywa sprzęt i szkło laboratoryjne opisuje podstawowe właściwości substancji będących głównymi składnikami stosowanych na co dzień produktów

Bardziej szczegółowo

Chemia. Wymagania programowe na poszczególne oceny dla uczniów klas II gimnazjum

Chemia. Wymagania programowe na poszczególne oceny dla uczniów klas II gimnazjum Chemia Wymagania programowe na poszczególne oceny dla uczniów klas II gimnazjum 1 określa, co wpływa na aktywność chemiczną pierwiastka o dużym stopniu trudności wykonuje obliczenia stechiometryczne [1+2]

Bardziej szczegółowo

Temat Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra Ocena celująca. Uczeń:

Temat Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra Ocena celująca. Uczeń: Chemia - klasa I (część 2) Wymagania edukacyjne Temat Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra Ocena celująca Dział 1. Chemia nieorganiczna Lekcja organizacyjna. Zapoznanie

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI. Część I. CHEMIA OGÓLNA

SPIS TREŚCI. Część I. CHEMIA OGÓLNA SPIS TREŚCI 1. Prawa, hipotezy i teorie w naukach przyrodniczych........................ 14 2. Układ jednostek SI w chemii.............................................. 16 3. Ogólne zasady nomenklatury

Bardziej szczegółowo

Chemia Szkoła podstawowa

Chemia Szkoła podstawowa Chemia Szkoła podstawowa Podstawowe założenia, filozofia zmiany i kierunki działania Autor: Witold Anusiak Założenia ogólne podstawy programowej Filozofia wprowadzonych zmian Liczba godzin pozostających

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne. Z CHEMII W KLASIE III gimnazjum

WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne. Z CHEMII W KLASIE III gimnazjum WYMAGANIA EDUKACYJNE na poszczególne oceny śródroczne i roczne Z CHEMII W KLASIE III gimnazjum Program nauczania chemii w gimnazjum autorzy: Teresa Kulawik, Maria Litwin Program realizowany przy pomocy

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMII kl. II 2017/2018. III. Woda i roztwory wodne. Ocena dopuszczająca [1] Uczeń:

Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMII kl. II 2017/2018. III. Woda i roztwory wodne. Ocena dopuszczająca [1] Uczeń: Wymagania programowe na poszczególne oceny CHEMII kl. II 2017/2018 III. Woda i roztwory wodne charakteryzuje rodzaje wód występujących w przyrodzie podaje, na czym polega obieg wody w przyrodzie wymienia

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych. CHEMIA klasa VII.

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych. CHEMIA klasa VII. Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych CHEMIA klasa VII Oceny śródroczne: Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: stosuje zasady bezpieczeństwa

Bardziej szczegółowo

Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2.

Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2. Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2. Lp. Treści nauczania (temat lekcji) Liczba godzin na realizację Umiejętności wymagania szczegółowe (pismem półgrubym zostały zaznaczone wymagania obowiązujące

Bardziej szczegółowo

DZIAŁ: Woda i roztwory wodne

DZIAŁ: Woda i roztwory wodne WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z CHEMII klasa II Aby uzyskać ocenę wyższą niż ocena dopuszczająca, uczeń musi opanować wiadomości i umiejętności dotyczące danej oceny oraz ocen od niej niższych.

Bardziej szczegółowo

Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2 gimnazjum.

Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2 gimnazjum. Rozkład materiału nauczania chemii klasa 2 gimnazjum. Lp. Treści nauczania (temat lekcji) Liczba godzin na realizację Umiejętności wymagania szczegółowe (pismem półgrubym zostały zaznaczone wymagania obowiązujące

Bardziej szczegółowo

Świat chemii cz. 1, rok szkolny 2016/17 Opis założonych osiągnięć ucznia

Świat chemii cz. 1, rok szkolny 2016/17 Opis założonych osiągnięć ucznia Świat chemii cz. 1, rok szkolny 2016/17 Opis założonych osiągnięć ucznia Osiągnięcia podstawowe Rodzaje i przemiany materii wymienia powtarzające się elementy podręcznika i wskazuje rolę, jaką odgrywają;

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe chemia klasa VII SP. I. Substancje i ich przemiany. Ocena dobra [ ] Ocena dostateczna [1 + 2] Ocena dopuszczająca [1]

Wymagania programowe chemia klasa VII SP. I. Substancje i ich przemiany. Ocena dobra [ ] Ocena dostateczna [1 + 2] Ocena dopuszczająca [1] Wymagania programowe chemia klasa VII SP I. Substancje i ich przemiany zalicza chemię do nauk przyrodniczych stosuje zasady bezpieczeństwa obowiązujące w pracowni chemicznej nazywa wybrane elementy szkła

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe z chemii w kl.2 na poszczególne oceny ; prowadzący mgr Elżbieta Wnęk. II. Wewnętrzna budowa materii

Wymagania programowe z chemii w kl.2 na poszczególne oceny ; prowadzący mgr Elżbieta Wnęk. II. Wewnętrzna budowa materii Wymagania programowe z chemii w kl.2 na poszczególne oceny ; prowadzący mgr Elżbieta Wnęk II. Wewnętrzna budowa materii definiuje pojęcie wartościowość podaje wartościowość pierwiastków w stanie wolnym

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany. Ocena bardzo dobra. Ocena dostateczna. Ocena dopuszczająca.

Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany. Ocena bardzo dobra. Ocena dostateczna. Ocena dopuszczająca. Wymagania programowe na poszczególne oceny I. Substancje i ich przemiany Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra [1] [1 + 2] [1 + 2 + 3] [1 + 2 + 3 + 4] 1 zalicza chemię do

Bardziej szczegółowo

nazywa wybrane elementy szkła i sprzętu laboratoryjnego oraz określa ich przeznaczenie (4)

nazywa wybrane elementy szkła i sprzętu laboratoryjnego oraz określa ich przeznaczenie (4) Wymagania na poszczególne oceny z chemii w klasie I Uczeń: I. Substancje i ich właściwości stosuje zasady bezpieczeństwa obowiązujące w pracowni chemicznej (2) zalicza chemię do nauk przyrodniczych (2)

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z chemii dla klasy 7, oparte na programie nauczania oraz podręczniku dla klasy siódmej szkoły podstawowej Chemia Nowej Ery

Wymagania edukacyjne z chemii dla klasy 7, oparte na programie nauczania oraz podręczniku dla klasy siódmej szkoły podstawowej Chemia Nowej Ery Wymagania edukacyjne z chemii dla klasy 7, oparte na programie nauczania oraz podręczniku dla klasy siódmej szkoły podstawowej Chemia Nowej Ery I. Substancje i ich przemiany omawia, czym zajmuje się chemia

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii dla klasy 1 gimnazjum. I. Substancje i ich przemiany

Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii dla klasy 1 gimnazjum. I. Substancje i ich przemiany Wymagania programowe na poszczególne oceny z chemii dla klasy 1 gimnazjum I. Substancje i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] Ocena dostateczna [1 + 2] zalicza chemię do nauk przyrodniczych wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab CZĄSTECZKA I RÓWNANIE REKCJI CHEMICZNEJ potrafi powiedzieć co to jest: wiązanie chemiczne, wiązanie jonowe, wiązanie

Bardziej szczegółowo

Kryteria oceniania z chemii kl I Ocena dopuszczająca -stosuje zasady BHP w pracowni -nazywa sprzęt laboratoryjny i szkło oraz określa ich

Kryteria oceniania z chemii kl I Ocena dopuszczająca -stosuje zasady BHP w pracowni -nazywa sprzęt laboratoryjny i szkło oraz określa ich Kryteria oceniania z chemii kl I Ocena dopuszczająca -stosuje zasady BHP w pracowni -nazywa sprzęt laboratoryjny i szkło oraz określa ich przeznaczenie -opisuje właściwości substancji używanych na co dzień

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy z chemii dla klasy II gimnazjum na rok szkolny 2017/2018. Liczba godzin tygodniowo: 2.

Plan wynikowy z chemii dla klasy II gimnazjum na rok szkolny 2017/2018. Liczba godzin tygodniowo: 2. Plan wynikowy z chemii dla klasy II gimnazjum na rok szkolny 2017/2018. Liczba godzin tygodniowo: 2. 1 Tytuł rozdziału w podręczniku Temat lekcji podstawowe Wymagania edukacyjne ponadpodstawowe Dział:

Bardziej szczegółowo

CHEMIA KLASA III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE ZAKRES ROZSZERZONY SZKOŁY BENEDYKTA

CHEMIA KLASA III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE ZAKRES ROZSZERZONY SZKOŁY BENEDYKTA CHEMIA KLASA III 2016-09-01 LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE ZAKRES ROZSZERZONY SZKOŁY BENEDYKTA Treści nauczania Tom III podręcznika Ciekawi świata wyd. Operon I. WĘGLOWODORY 1. Chemia organiczna jako chemia związków

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA PROGRAMOWE Z CHEMII DLA KLASY II. Ocena Semestr I Semestr II

WYMAGANIA PROGRAMOWE Z CHEMII DLA KLASY II. Ocena Semestr I Semestr II WYMAGANIA PROGRAMOWE Z CHEMII DLA KLASY II Ocena Semestr I Semestr II Wymagania konieczne( ocena dopuszczająca ) - zna treść prawa zachowania masy i prawa stałości składu związku chemicznego - potrafi

Bardziej szczegółowo

CHEMIA GIMNAZJUM. Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: -opanował co najmniej w 98% treści podstawy programowej,

CHEMIA GIMNAZJUM. Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: -opanował co najmniej w 98% treści podstawy programowej, CHEMIA GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA POSZCZEGÓLNYCH ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH WYNIKAJĄCYCH Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ ZAWARTEJ W REALIZOWANYM PROGRAMIE NAUCZANIA

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny chemia kl. II Gimnazjum Rok szkolny 2015/2016 Wewnętrzna budowa materii

Wymagania programowe na poszczególne oceny chemia kl. II Gimnazjum Rok szkolny 2015/2016 Wewnętrzna budowa materii Wymagania programowe na poszczególne oceny chemia kl. II Gimnazjum Rok szkolny 2015/2016 Wewnętrzna budowa materii Dopuszczający (K) Dostateczny(P) Dobry(R) Bardzo dobry (D) Celujący (W) Uczeń : - wie,

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany

Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany Chemia. Klasa VII. Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] zalicza chemię do nauk przyrodniczych stosuje zasady bezpieczeństwa obowiązujące w pracowni

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny

Wymagania programowe na poszczególne oceny Przedmiot: chemia Klasa: Ia, Ib Nauczyciel: Agata SROKA Wymagania programowe na poszczególne oceny I. Substancje i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] zalicza chemię do nauk przyrodniczych stosuje zasady

Bardziej szczegółowo

I. Substancje i ich przemiany. Ocena dobra [ ] Ocena dostateczna [1 + 2] Ocena dopuszczająca [1] Ocena bardzo dobra [ ]

I. Substancje i ich przemiany. Ocena dobra [ ] Ocena dostateczna [1 + 2] Ocena dopuszczająca [1] Ocena bardzo dobra [ ] Wymagania programowe na poszczególne oceny przygotowane przez NOWĄ ERĘ na podstawie treści zawartych w podstawie programowej, programie nauczania oraz podręczniku dla klasy siódmej szkoły podstawowej Chemia

Bardziej szczegółowo

Chemia - klasa II Wymagania edukacyjne. 1. Systematyka związków nieorganicznych

Chemia - klasa II Wymagania edukacyjne. 1. Systematyka związków nieorganicznych Chemia - klasa II Wymagania edukacyjne 1. Systematyka związków nieorganicznych definiuje pojęcia zjawisko fizyczne i reakcja chemiczna wymienia przykłady zjawisk fizycznych i reakcji znanych z życia codziennego

Bardziej szczegółowo

CHEMIA SZKOŁA PODSTAWOWA kl. 7

CHEMIA SZKOŁA PODSTAWOWA kl. 7 CHEMIA SZKOŁA PODSTAWOWA kl. 7 WYMAGANIA PODSTAWOWE Dział: Substancje i ich przemiany zalicza chemię do nauk przyrodniczych; rozpoznaje znaki ostrzegawcze (piktogramy) stosowane przy oznakowaniu substancji

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE w klasie II

WYMAGANIA EDUKACYJNE w klasie II WYMAGANIA EDUKACYJNE w klasie II Lp. Treści nauczania (temat lekcji) Liczba godzin na realizację Treści nauczania (pismem pogrubionym zostały zaznaczone treści Podstawy Programowej ) Wymagania i kryteria

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z CHEMII klasa I

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z CHEMII klasa I WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z CHEMII klasa I Aby uzyskać ocenę wyższą niż dana ocena, uczeń musi opanować wiadomości i umiejętności dotyczące danej oceny oraz ocen od niej niższych. Dział:

Bardziej szczegółowo

KLASA VII. Substancje i ich przemiany. Składniki powietrza i rodzaje przemian, jakim ulegają WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII

KLASA VII. Substancje i ich przemiany. Składniki powietrza i rodzaje przemian, jakim ulegają WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII WYMAGANIA EDUKACYJNE Z CHEMII KLASA VII Substancje i ich przemiany POZIOM PODSTAWOWY zalicza chemię do nauk przyrodniczych stosuje zasady bezpieczeństwa obowiązujące w pracowni chemicznej nazywa wybrane

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNENE Z CHEMII W KLASIE II GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNENE Z CHEMII W KLASIE II GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNENE Z CHEMII W KLASIE II GIMNAZJUM dostosowane do programu nauczania chemii w klasach I III gimnazjum pt Chemia Nowej Ery autorstwa T. Kulawik, M. Litwin edukacyjne na ocenę półroczną

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Chemia Kl.1. I. Substancje chemiczne i ich przemiany

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Chemia Kl.1. I. Substancje chemiczne i ich przemiany Wymagania programowe na poszczególne oceny Chemia Kl.1 I. Substancje chemiczne i ich przemiany Ocena dopuszczająca [1] zna zasady bhp obowiązujące w pracowni chemicznej nazywa sprzęt i szkło laboratoryjne

Bardziej szczegółowo

uczeń opanował wszystkie wymagania podstawowe i ponadpodstawowe

uczeń opanował wszystkie wymagania podstawowe i ponadpodstawowe 1 Agnieszka Wróbel nauczyciel biologii i chemii Plan pracy dydaktycznej na chemii w klasach pierwszych w roku szkolnym 2015/2016 Poziom wymagań Ocena Opis wymagań podstawowe niedostateczna uczeń nie opanował

Bardziej szczegółowo

Klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany

Klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny. I. Substancje i ich przemiany Klasa 1 Wymagania programowe na poszczególne oceny I. Substancje i ich przemiany Ocena niedostateczna Uczeń nie potrafi: Nazwać wybranych elementów szkła i sprzętu laboratoryjnego; Nie potrafi opisać właściwości

Bardziej szczegółowo

CHEMIA - wymagania edukacyjne

CHEMIA - wymagania edukacyjne CHEMIA - wymagania edukacyjne III. Woda i roztwory wodne charakteryzuje rodzaje wód występujących podaje, na czym polega obieg wody wymienia stany skupienia wody nazywa przemiany stanów skupienia wody

Bardziej szczegółowo

CHEMIA KLASA II I PÓŁROCZE

CHEMIA KLASA II I PÓŁROCZE CHEMIA KLASA II I PÓŁROCZE wymienia zasady bhp dotyczące obchodzenia się z kwasami definiuje pojęcia: elektrolit i nieelektrolit wyjaśnia, co to jest wskaźnik i wymienia trzy przykłady odróżnia kwasy od

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. IV. Kwasy. Ocena bardzo dobra. Ocena dostateczna. Ocena dopuszczająca. Ocena dobra [1] [ ]

Wymagania programowe na poszczególne oceny. IV. Kwasy. Ocena bardzo dobra. Ocena dostateczna. Ocena dopuszczająca. Ocena dobra [1] [ ] Wymagania programowe na poszczególne oceny IV. Kwasy Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra [1] [1 + 2] [1 + 2 + 3] [1 + 2 + 3 + 4] wymienia zasady bhp dotyczące obchodzenia

Bardziej szczegółowo

Część I: Podstawowe prawa chemiczne i budowa materii... 11 Urszula Lelek-Borkowska

Część I: Podstawowe prawa chemiczne i budowa materii... 11 Urszula Lelek-Borkowska Spis treści Część I: Podstawowe prawa chemiczne i budowa materii... 11 Urszula Lelek-Borkowska 1. Podstawowe prawa i pojęcia chemiczne... 13 1.1. Historia... 13 1.2. Pierwiastek, związek chemiczny, mieszanina...

Bardziej szczegółowo

Chemia klasa 2. Zakres rozszerzony. Zakres Materiału: (1) (2) (3) (4) (5) (6). (7). (8) (9). (10). (11). (12). Kryteria oceniania z przedmiotu:

Chemia klasa 2. Zakres rozszerzony. Zakres Materiału: (1) (2) (3) (4) (5)  (6). (7). (8) (9). (10). (11). (12). Kryteria oceniania z przedmiotu: Chemia klasa 2. Zakres rozszerzony. Zakres Materiału: Od mikro- do makroświata(1). Reakcje chemiczne i ich objawy(2). Budowa atomów i cząsteczek(3). Podstawy obliczeń chemicznych(4). Roztwory(5). Kinetyka

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny w klasie drugiej. II. Wewnętrzna budowa materii

Wymagania programowe na poszczególne oceny w klasie drugiej. II. Wewnętrzna budowa materii Wymagania programowe na poszczególne oceny w klasie drugiej II. Wewnętrzna budowa materii definiuje pojęcie materia opisuje ziarnistą budowę materii opisuje, czym różni się atom od cząsteczki definiuje

Bardziej szczegółowo

I. Węgiel i jego związki z wodorem

I. Węgiel i jego związki z wodorem NaCoBeZU z chemii dla klasy 3 I. Węgiel i jego związki z wodorem 1. Poznajemy naturalne źródła węglowodorów wymieniam kryteria podziału chemii na organiczną i nieorganiczną wyjaśniam, czym zajmuje się

Bardziej szczegółowo