KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki"

Transkrypt

1 Wskaźniki KURS C/C++ WYKŁAD 6 Każda zmienna ma unikalny adres wskazujący początkowy obszar pamięci zajmowany przez tą zmienną. Ilość pamięci zajmowanej przez zmienną zależy od typu zmiennej. Adres można przechowywać, zmienna która przechowuje adres do obiektu nazywa się wskaźnikiem. Wskaźniki deklarujemy używając następującej składni: typ_zmiennej *nazwa_zmiennej Operator * informuje nas, że mamy do czynienia ze wskaźnikiem. Wskaźnik nazywa się tak jak zmienna. float pi = 3.14; float *wsk; wsk = π float pi = 3.14; pi = 3.14 &pi adres zmiennej pi float *wsk; - wsk przechowuje adres zmiennej typu float wsk=π wsk = FFF0 wsk przechowuje adres zmiennej pi printf("pi = %f", pi); EKRAN: pi = 3.14 printf("adres zmiennej pi = %p", wsk); EKRAN: adres zmiennej pi = FFF0; Przykłady: char *wsk; - wsk jest wskaźnikiem do pokazywania na obiekty typu char - wsk jest wskaźnikiem do pokazywania na obiekty typu int float *wsk; - wsk jest wskaźnikiem do pokazywania na obiekty typu float void *wsk; - wsk jest wskaźnikiem do pokazywania na obiektu nieznanego typu float *wsk_tab[10]; - tablica 10 wskaźników do liczb rzeczywistych float (*wsk_tab)[10]; - wskaźnik do tablicy 10 liczb rzeczywistych

2 Treścią wskaźnika jest informacja, gdzie wskazany obiekt się znajduje. Przed użyciem musimy wskaźnikowi nadać wartość początkową, czyli przypisać go do konkretnego obiektu. Do inicjowania wskaźnika może służyć operator adresu & i może być stosowany tylko do obiektów zajmujących pamięć: zmienne, elementy tablic. Nie można go stosować do wyrażeń stałych i zmiennych typu register. float a; wsk = &a; //nieprawidłowo. int i; wsk = &i; //prawidłowo. Chcemy wskaźnikiem do int pokazywać na float Kiedy wskaźnik pokazuje już na konkretnie miejsce możemy odnieść się do tego obiektu na który on wskazuje, odczytać jego wartość, lub wpisać wartość pod wskazany adres. Podstawową operacją na wskaźniku jest wyłuskanie, czyli odwołanie się do obiektu wskazywanego przez wskaźnik. Operacja ta nazywa się adresowaniem pośrednim. Operatorem adresowania pośredniego jest jednoargumentowa * zapisywana jako przedrostek. Zastosowana do wskaźnika daje zawartość obiektu wskazanego przez ten wskaźnik np.: int *wsk ; int j, i=3; wsk = &i; wsk przechowuje adres zmiennej i. cout<<"wartość zmiennej i wynosi "<<*wsk; Ekran: wartość zmiennej i wynosi 3 int i, j; i=3; wsk=&i; j =*wsk; =*wsk - pobierz wartość spod adresu (1) j =*wsk - pobranie wartości spod adresu i przypisanie tej wartośći zmiennej j po wykonaniu intsrukcji (1) j=3; (2) *wsk = 200; // wstaw wartość 200 pod adres wskazywany przez zmienną wsk po wykonaniu intsrukcji (2) i = 200;

3 Zmieni się wartość zmiennej i z 3 na 200. Jeśli wsk wskazuje na zmienną całkowitą, to *wsk może wystąpić wszędzie tam gdzie może wystąpić zmienna, np: int *wsk, x, zm; zm=10; wsk = &zm; zm=zm+2; //zm=12 zm=10; *wsk = *wsk + 2; // zm = 12; x = *wsk + 1; //x=13; Ponieważ operatory * oraz & są silniejsze niż operatory arytmetyczne, to dla wyrażeń: *wsk = *wsk + 2; x = *wsk + 1; najpierw pobierana jest zawartość spod adresu wsk i zwiększona o 1 zostaje przypisana zmiennej x. int i, j; int *wsk=&i, *wsk1; wsk1 = wsk; Zapis ten mówi, że teraz wsk będzie wskazywał na to samo co wsk1, czyli na zmienną i. wsk=wsk+1; wskaźnik zostaje powiększony o rozmiar typu obiektu na który wskazuje, w naszym przypadku o sizeof (int) (czyli o dwa bajty) ponieważ wskazuje na obiekt typu int. wsk=wsk+1; lub wsk++; Wskaźniki a tablice W C++ wskażniki i tablice są ze sobą ścisle związane. Nazwa tablicy może byc używana jako wskaźnik do jej pierwszego elementu. Zadeklarujemy wskaźnik i tablicę: int tab[10]; instrukcja: wsk = &tab[n]; ustawia wskaźnik na n-tym elemencie tablicy. Typ wskaźnika musi się zgadzać z typem tablicy. instrukcja: wsk = &tab[0]; jest równoważna instrukcji: wsk = tab;

4 i oznacza ustawienie wskaźnika na pierwszy element tablicy czyli na jej początek. Zapisy są równoważne, ponieważ jak już wspomnieliśmy, nazwa tablicy stanowi adres jej zerowego elementu. int tab[4]={-1,-20, 3, 5}; wsk = tab; tab: wsk wsk +1 wsk +2 wsk +3 cout<<*wsk << " to wyświetlenie wartości tab[0]\n"; cout<<*(wsk+1) << " to wyświetlwnie wartości tab[1]\n"; cout<<*(wsk+2) << " to wyświetlwnie wartości tab[2]\n"; cout<<wsk[0]<< "\n"<<wsk[1] <<"\n"<<wsk[2]; Możemy również zmieniać adres dodając do wskaźnika liczbę całkowitą. Przejście do następnego elementu tablicy umożliwia instrukcja : wsk= wsk + 1; lub wsk ++; //gubimy adres początkowy Aby przesunąć się o n elementów w tablicy piszemy instrukcja: wsk = wsk+n; Z definicji wskaźnika wynika że wsk jest wskaźnikiem do int. Stąd kompilator wnioskuje, że aby odnaleźć następny element typu int należy przesunąć się o sizeof (int). cout<<*wsk << "to wyświetlwnie wartości tab[0]"; wsk++; //wsk=wsk+1; cout<<*wsk<< \n << "to wyświetlwnie wartości tab[1]"; wsk++; //wsk=wsk+2; cout<<*wsk<< \n << "to wyświetlwnie wartości tab[2]";

5 int tab[10]={1, 3, 5, 6, 7, 8, 9}, i; wsk = tab; //inicjowanie wskaźnika for(i = 0; i<10; i++) printf("%d\n", *wsk++); Uwaga!!! Mimo, że możemy zapisać: wsk = tab; to o ile możemy zapisać: wsk++; to nie możemy napisać: tab++; Różnicą między wskaźnikiem a nazwą tablicy jest taka, że na wskaźniku możemy dokonywać operacji arytmetycznych, a na adresie tablicy nie, jest ona traktowana jak wielkość stała. Dla tak zadeklarowanego wskaźnika: adresem tego wskaźnika jest wartość wyrażenia: &wsk; Wskaźnik void Deklaracja wskaźnika niesie w sobie dwie informacje: adres miejsca w pamięci, oraz typ obiektu na który te adres wskazuje. Przy deklaracji void *wsk; wskaźnik wsk wskazuje jedynie na konkretne miejsce w pamięci nie informując o typie obiektów tam przechowywanych. void *adres; char *wsk; int *wsk1; //inicjalizowanie zmiennych wsk i wsk1.... adres = wsk; //lub adres = wsk1; Zapisy te oznaczają, że teraz wskaźnik typu void wskazuje na to samo, na co wskazuje wskaźnik typu char //int. Wskaźnik każdego typu można przypisać wskaźnikowi typu void, bez konieczności konwersji. Odwrotne przypisanie wymaga stosowania operatora konwersji.

6 float *wsk; void *wsk1;... wsk = wsk1; //błąd wsk = (float *) wsk1; //poprawnie z operatorem rzutowania Arytmetyka wskaźników 1. Możemy dodawać i odejmować liczby całkowite od wskaźników tak, aby w potrzebny sposób przesuwać je po tablicy. Operacje te nie są sprawdzane przez kompilator, i możemy przesunąć wskaźnik poza zadeklarowany obszar tablicy i zniszczyć istniejące dane. Takie błędy są trudne do wykrycia. int tab[4]={-1,-20, 3, 5}; wsk = tab; wsk=wsk+10; lub wsk=wsk-10; co najwyżej wsk=wsk+3 lub wsk=wsk-3 2. Możemy odjąć dwa wskaźniki od siebie: wsk_a - wsk_b Gdy pokazują one na różne elementy tej samej tablicy to wynikiem takiej operacji jest liczba dzielących je elementów. Liczba może być ze znakiem - lub +. int tab[12], *wsk; wsk= &tab[0] &tab[2]; //wsk = Wskaźniki można ze sobą porównać. Do tego celu służą nam operatory: ==!= < > <= >= Dla dwóch wskaźników: int *wsk1, *wsk2; przypisanie: wsk1 = wsk2 oznacza, że wskazują one na ten sam obiekt. if (wsk1 = = wsk2) cout<<"oba wskaźniki pokazują na ten sam obiekt"; Jeśli wskaźniki wskazują na elementy tej samej tablicy, to wyrażenie wsk1 < wsk2 że wsk1 wskazuje na element tablicy o mniejszym indeksie. oznacza, 4. Każdy wskaźnik można porównać z adresem 0 zwanym NULL. Takie ustawienie wskaźnika: wsk = 0; //lub wsk = NULL informuje, że wskaźnik nie pokazuje na nic konkretnego, niektóre funkcje biblioteczne zwracają wskaźnik NULL (null pointer), możemy go użyć do kontroli np: if (wsk = = 0) if(wsk = =NULL) if(!wsk)

7 Inicjowanie wskaźników W tym punkcie zbierzemy wszystkie sposoby inicjowania wskaźników: 1. można przypisać adres konkretnego obiektu: int *wsk, obiekt, tab[12]; wsk = &obiekt; wsk = tab; // wsk = &tab[0]; wsk = &tab[2]; 2. zarezerwować obszar dynamicznie char *wsk; wsk = new char[12]; wsk = (char*) malloc (12 * sizeof (char)); 3. można przypisać inny wskaźnik: int *wsk, *ptr; wsk = new int; ptr = wsk; 4. ustawić wskaźnik na konkretny wsk = FFDA Dynamiczna alokacja pamięci Stajemy więc przed problemem, jak tworzyć tymczasowe obiekty tak, i gdy nie będą potrzebne pozbyć się ich z pamięci.odpowiedź jest prosta - rezerwować pamięć. W języku C pamięć dostępna dla programu w czasie jego uruchomienia nazywa się HEAP'em, w C++ - FREE STORE- pamięć wolna. Różnica leży tylko w funkcjach używanych do dostępu do tej pamięci. Funkcje alokacji pamięci: malloc(...), calloc(...) W języku C, do alokacji pamięci służy grupa funkcji malloc. void *malloc (size_t size); typedef unsigned size_t Przydziela w obszarze stosu zmiennych dynamicznych obszar o rozmiarze size i zwraca wskaźnik do n bajtów niezainicjowanej pamięci, lub NULL jeśli żądanie nie może być spełnione. void *calloc (size_t n, size_t size); Przydziela w obszarze stosu zmiennych dynamicznych obszar o rozmiarze pamięć nie może być przydzielona. Pamięć inicjowana jest zerami. size n*size oraz zwraca NULL, gdy char *wsk = (char*) malloc (100 * sizeof (char)); char *ptr = (char*) calloc (100, sizeof (char)); Funkcje zwalniania pamięci: free(...) Po wykorzystaniu pamięci można ją zwolnić. Do tego celu służy funkcja free().

8 void free ( void *p); free (ptr); free (wsk); zwalnia pamięć wskazaną przez p, przy czym p musi być wynikiem wcześniejszego wywołania funkcji malloc() lub calloc(). Nie ma ograniczeń na kolejność zwalniania pamięci, natomiast poważnym błędem jest zwalnianie czegoś, co nie było poprzednio przydzielone w/w funkcjami. W języku C możemy korzystać z jednego z 6 standardowych modeli pamięci: tiny, small, medium,compact, large, huge które różnią się min. ilością pamięci przeznaczonej na dane. Dla modelu compact, large i huge, gdzie pamięć na dane jest ponad 64 kb, funkcja malloc zamieniana jest na funkcję farmalloc, farfree operujące na pamięci o długości ponad 1 segment. Operatory new i delete. Alternatywą do tych funkcji w języku C++ jest operator new i delete. Operator new tworzy obiekt, a operator delete usuwa obiekt z pamięci. Jeśli zdefiniujemy wskaźnik: char *wsk; Alokacja pamięci. wsk = new char; powoduje utworzenie nowego obiektu typu char. Nie ma on nazwy, ale możemy się do niego odwoływać poprzez wskaźnik zawierający adres tego obiektu. int *wsk_tab; wsk_tab = new int[10]; operator new utworzył 10-elementowa tablicę typu int. Zwalnianie pamięci. delete wsk; powoduje usunięcie obiektu wskazanego przez wsk z pamięci. Kasowanie tablicy zarezerwowanej dynamicznie: delete [] wsk_tab; Zwróćmy uwagę na nawiasy kwadratowe. Cechy obiektów utworzonych operatorem new 1. obiekty żyją od momentu utworzenia operatorem new aż do momentu usunięcia operatorem delete 2. obiekty nie mają nazwy. Operujemy na nich tylko przy pomocy wskaźników. 3. obiekty utworzone operatorem new nie są automatycznie inicjowane int dl_tab,i; cout<<"podaj rozmiar tablicy: " cin>>dl_tab; int *wsk_tab = new int[dl_tab]; for(i = 0;i<dl_tab;i++) *wsk_tab++ = i;

9 ... delete [] wsk_tab; Za pomocą operatora delete kasuje się tylko obiekty utworzone przy pomocy operatora new, przy czym nie należy kasować wcześniej skasowanego obiektu. Można kasować natomiast wskaźnik ustawiony na NULL: wsk = NULL; delete wsk; W trakcie alokowania pamięci może zdarzyć się tak, że operator new zwróci NULL. Oznacza to, że wyczerpaliśmy pamięć dostępną na dane. W związku z tym w programach tworzących dużą liczbę dużych obiektów należy kontrolować poprawność operacji alokacji. Można tego dokonać albo poprzez fragment programu: wsk = new int[10000]; if(!wsk) cout<<"pamięć się wyczerpała"; lub przy wykorzystaniu funkcji set_new-handler: Przykład #include<iostram.h> #include<stdlib.h> // exit #include<new.h> //set_new_handler long k; void alarm(){ cout<<"brak pamięci przy k = "<<k; exit(1); } void main(){ set_new_handler(alarm); for( k = 0; ; k++) new int; } W funkcji main wykonuje się nieskończona pętla tworząca dynamicznie obiekty. Jeśli w którymś momencie zabraknie pamięci, sterowanie automatycznie przejmuje funkcja set_new_handler uruchamiająca funkcję alarmową napisaną przez użytkownika. Argumentem tej funkcji jest wskaźnik do funkcji alarm Wskaźniki a stringi Jeśli wskaźnik ma pokazywać na ciąg znaków, to można go zadeklarować jako: char *text; można go inicjalizować: char *text = "Poniedziałek"; do tej pory: char text_tab [] = "Poniedziałek";

10 char text_tab [13] = "Poniedziałek"; Przykład: printf ( %s, text); Ekran: poniedziałek printf ( %s, text_tab); Ekran: poniedziałek printf ( %c, text_tab[1]); Ekran: o printf ( %c, text[1]); Ekran: o text++; printf ( %s, text); Ekran: oniedziałek Przykład: char text[]="borland C++"; char *cel, *zrodlo; il = strlen (text)+1; cel = new char [il]; zrodlo=text; (1) while ((*zrodlo)!= NULL) { *cel = *zrodlo; } // +1 na znak NULL // rezerwacja miejsca cel++; zrodlo++; // BEZ NULL A *cel=null; (2) while (*cel = *zrodlo) // inaczej while ((*cel = *zrodlo)!= \0 ) { cel++; zrodlo++; // Z NULL EM } (3) while (*cel++ = *zrodlo++); //Z NULL EM (4) Można wykorzystać funkcję biblioteczną: strcpy (cel, zrodlo); - kopiowanie znaków ze źródła do celu, znak NULL jest kopiowany. Przykład: char *cel, zrodlo[]= informatyka ; cel=new char [strlen (zrodlo)+1]; strcpy (cel, zrodlo);

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom).

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom). Zarządzanie pamięcią Pamięć: stos i sterta Statyczny i dynamiczny przydział pamięci Funkcje ANSI C do zarządzania pamięcią Przykłady: Dynamiczna tablica jednowymiarowa Dynamiczna tablica dwuwymiarowa 154

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania komputerów

Podstawy programowania komputerów Podstawy programowania komputerów Wykład 10: Sterowanie pamięcią w C Pamięć na stosie!każdy program napisany w języku C ma dostęp do dwóch obszarów pamięci - stosu i sterty, w których może być przechowywana

Bardziej szczegółowo

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster Wykład nr 3 Temat: Wskaźniki i referencje. Cytaty: Mylić się jest rzeczą ludzką, ale żeby coś naprawdę spaprać potrzeba komputera. Edward Morgan Forster Gdyby murarze budowali domy tak, jak programiści

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 7. struct Punkt { int x, y; int kolor; };

KURS C/C++ WYKŁAD 7. struct Punkt { int x, y; int kolor; }; Typy pochodne. Referencje Referencja jest inną nazwą zmiennej. KURS C/C++ WYKŁAD 7 Referencje tworzymy przy pomocy unarnego operatora &: int a; int &refer = a; // referencja musi być inicjowana Powyższe

Bardziej szczegółowo

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 2 Kod przedmiotu: ES1C300 016 (studia stacjonarne)

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziesiąta Rekordy w C/C++ struktury Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.programowanie.siminskionline.pl Niniejsze opracowanie zawiera skrót

Bardziej szczegółowo

//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf("\n podaj wartosc liczby a\n"); scanf("%d",&a); pa=&a;

//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf(\n podaj wartosc liczby a\n); scanf(%d,&a); pa=&a; Ćwiczenie 4 4.1. Wskaźnik na zmienną Wskaźniki, tablice Deklaracja int *pa; oznacza, że pa jest wskaźnikiem na obiekt typu int. Zmienna pa zawiera adres pamięci, zarezerwowanej na zmienną typu int. Chcąc

Bardziej szczegółowo

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja

Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Kompilator języka C na procesor 8051 RC51 implementacja Implementowane typy danych bit 1 bit char lub char signed 8 bitów char unsigned 8 bitów int lub signed int 16 bitów unsigned int 16 bitów long lub

Bardziej szczegółowo

Wykład 4: Klasy i Metody

Wykład 4: Klasy i Metody Wykład 4: Klasy i Metody Klasa Podstawa języka. Każde pojęcie które chcemy opisać w języku musi być zawarte w definicji klasy. Klasa definiuje nowy typ danych, których wartościami są obiekty: klasa to

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Jak Windows zarządza pamięcią?

Jak Windows zarządza pamięcią? Jak Windows zarządza pamięcią? System Windows definiuje dwa typy pamięci, często mylone przez użytkowników. Pamięć fizyczna (pamięc RAM zainstalowana w komputerze) Pamięć widziana przez daną aplikację

Bardziej szczegółowo

Dynamiczny przydział pamięci w języku C. Dynamiczne struktury danych. dr inż. Jarosław Forenc. Metoda 1 (wektor N M-elementowy)

Dynamiczny przydział pamięci w języku C. Dynamiczne struktury danych. dr inż. Jarosław Forenc. Metoda 1 (wektor N M-elementowy) Rok akademicki 2012/2013, Wykład nr 2 2/25 Plan wykładu nr 2 Informatyka 2 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr III, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2012/2013

Bardziej szczegółowo

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład II. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład II - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Operacje dyskowe - zapis do pliku #include #include

Bardziej szczegółowo

Zasady programowania Dokumentacja

Zasady programowania Dokumentacja Marcin Kędzierski gr. 14 Zasady programowania Dokumentacja Wstęp 1) Temat: Przeszukiwanie pliku za pomocą drzewa. 2) Założenia projektu: a) Program ma pobierać dane z pliku wskazanego przez użytkownika

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Adam Kotynia, Łukasz Kowalczyk

Adam Kotynia, Łukasz Kowalczyk Adam Kotynia, Łukasz Kowalczyk Dynamiczna alokacja pamięci Alokacja pamięci oraz dezalokacja pamięci jest to odpowiednio przydział i zwolnienie ciągłego obszaru pamięci. Po uruchomieniu, proces (program)

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i język C++

Algorytmy i język C++ Wykład 6 Wskaźniki Wskaźnik nie przechowuje wartości zmiennej ale, podobnie jak tablica, wskazuje miejsce w pamięci, w którym znajduje się zmienna danego typu. W poniższym przykładzie symbol * pomiędzy

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 6: Dynamiczny przydział pamięci dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 15 maja 2015 1. Wprowadzenie Instrukcja poświęcona jest dynamicznemu przydziałowi i zwalnianiu pamięci w

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania 2. Przygotował: mgr inż. Tomasz Michno

Podstawy programowania 2. Przygotował: mgr inż. Tomasz Michno Instrukcja laboratoryjna 2 Podstawy programowania 2 Temat: Zmienne dynamiczne tablica wskaźników i stos dynamiczny Przygotował: mgr inż. Tomasz Michno 1 Wstęp teoretyczny 1.1 Tablice wskaźników Tablice

Bardziej szczegółowo

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory

Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Programowanie I C / C++ laboratorium 03 arytmetyka, operatory Jarosław Piersa Wydział Matematyki i Informatyki, Uniwersytet Mikołaja Kopernika 2013-02-19 Typ znakowy Typ znakowy Typ wyliczeniowy # include

Bardziej szczegółowo

Uwagi dotyczące notacji kodu! Moduły. Struktura modułu. Procedury. Opcje modułu (niektóre)

Uwagi dotyczące notacji kodu! Moduły. Struktura modułu. Procedury. Opcje modułu (niektóre) Uwagi dotyczące notacji kodu! Wyrazy drukiem prostym -- słowami języka VBA. Wyrazy drukiem pochyłym -- inne fragmenty kodu. Wyrazy w [nawiasach kwadratowych] opcjonalne fragmenty kodu (mogą być, ale nie

Bardziej szczegółowo

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51)

Wstęp. do języka C na procesor 8051. (kompilator RC51) Wstęp do języka C na procesor 8051 (kompilator RC51) Kompilator języka C Kompilator RC51 jest kompilatorem języka C w standardzie ANSI Ograniczeń w stosunku do ANSI jest niewiele głównie rzadkie operacje

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki. Pamięć dynamiczna

Wskaźniki. Pamięć dynamiczna Wskaźniki. Pamięć dynamiczna wer. 8 z drobnymi modyfikacjami Wojciech Myszka 2015-04-13 11:39:01 +0200 Wskaźniki Wskaźniki to podstawa C. Kto nie umie się nimi posługiwać ten nie potrafi wykorzystać siły

Bardziej szczegółowo

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane

Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe, znaki, łańcuchy znaków, wejście i wyjście sformatowane Stałe Oprócz zmiennych w programie mamy też stałe, które jak sama nazwa mówi, zachowują swoją wartość przez cały czas działania programu. Można

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne i obiektowe

Programowanie strukturalne i obiektowe Programowanie strukturalne i obiektowe Język C część I Opracował: Grzegorz Flesik Literatura: A. Majczak, Programowanie strukturalne i obiektowe, Helion, Gliwice 2010 P. Domka, M. Łokińska, Programowanie

Bardziej szczegółowo

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C

20. Pascal i łączenie podprogramów Pascala z programem napisanym w C Opublikowano w: WEREWKA J..: Podstawy programowana dla automatyków. Skrypt AGH Nr 1515, Kraków 1998 20. i łączenie podprogramów a z programem napisanym w Ze względu na duże rozpowszechnienie języka, szczególnie

Bardziej szczegółowo

dr inż. Paweł Myszkowski Wykład nr 8 (22.04.2015)

dr inż. Paweł Myszkowski Wykład nr 8 (22.04.2015) dr inż. Paweł Myszkowski Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Elektronika i Telekomunikacja, semestr II, studia stacjonarne I stopnia Rok akademicki 2014/2015 Wykład nr 8 (22.04.2015) Plan prezentacji:

Bardziej szczegółowo

PODSTAW PROGRAMOWANIA WYKŁAD 6 WSKAŹNIKI

PODSTAW PROGRAMOWANIA WYKŁAD 6 WSKAŹNIKI PODSTAW PROGRAMOWANIA WYKŁAD 6 WSKAŹNIKI Wskaźnik jest zmienną, która zawiera adres (wskazanie) początku dowolnego obszaru w pamięci komputera, (np. może być to adres obszaru danych lub adres kodu programu)

Bardziej szczegółowo

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C

Pliki. Informacje ogólne. Obsługa plików w języku C Pliki Informacje ogólne Plik jest pewnym zbiorem danych, zapisanym w systemie plików na nośniku danych (np. dysku twardym, pendrive, płycie DVD itp.). Może posiadać określone atrybuty, a odwołanie do niego

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania obiektowego

Podstawy programowania obiektowego Podstawy programowania obiektowego Technologie internetowe Wykład 5 Program wykładu Podejście obiektowe kontra strukturalne do tworzenie programu Pojęcie klasy i obiektu Składowe klasy: pola i metody Tworzenie

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania 1

Wstęp do programowania 1 Wstęp do programowania 1 Struktury Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Jan Długosz University, Poland Wykład 12 Struktura dla dat - przykład #include struct Date { int y; short m; short

Bardziej szczegółowo

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors.

Elementy języka C. ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Wykład 3 ACprogramislikeafastdanceonanewlywaxeddancefloorbypeople carrying razors. Waldi Ravens J. Cichoń, P. Kobylański Wstęp do Informatyki i Programowania 75 / 146 deklaracje zmiennych instrukcja podstawienia

Bardziej szczegółowo

Wstęp do wskaźników i dynamicznej alokacji pamięci w językach ANSI C i C++

Wstęp do wskaźników i dynamicznej alokacji pamięci w językach ANSI C i C++ Wstęp do wskaźników i dynamicznej alokacji pamięci w językach ANSI C i C++ / Materiał dydaktyczny pomocniczy do przedmiotu Informatyka sem. III kier. Elektrotechnika/ 1 Spis treści 1.Wprowadzenie...3 2.

Bardziej szczegółowo

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce.

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce. Przygotować program tworzący tablicę dwuwymiarową zawierającą zestawy 10 2, 10 4, 10 6 liczb losowych zmiennoprzecinkowych. Korzystając z funkcji bibliotecznych uporządkować zawartość każdego (a) wiersza

Bardziej szczegółowo

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 Definiowanie operatorów i ich przeciążanie Przykłady zastosowania operatorów: a) operator podstawienia ( = ) obiektów o złożonej strukturze, b) operatory działania na

Bardziej szczegółowo

Funkcja (podprogram) void

Funkcja (podprogram) void Funkcje Co to jest funkcja? Budowa funkcji Deklaracja, definicja i wywołanie funkcji Przykłady funkcji definiowanych przez programistę Przekazywanie argumentów do funkcji Tablica jako argument funkcji

Bardziej szczegółowo

ALGORYTMY I STRUKTURY DANYCH

ALGORYTMY I STRUKTURY DANYCH Akademia Rolnicza im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu - Instytut Inżynierii Rolniczej - ALGORYTMY I STRUKTURY DANYCH Prowadzący: dr inż. Radosław J. Kozłowski email: rjk@au.poznan.pl www: http://www.au.poznan.pl/~rjk

Bardziej szczegółowo

Microsoft IT Academy kurs programowania

Microsoft IT Academy kurs programowania Microsoft IT Academy kurs programowania Podstawy języka C# Maciej Hawryluk Język C# Język zarządzany (managed language) Kompilacja do języka pośredniego (Intermediate Language) Kompilacja do kodu maszynowego

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

Metodyki i Techniki Programowania 1 1 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA

Metodyki i Techniki Programowania 1 1 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA Metodyki i Techniki Programowania 1 1 ZAJ CIA 3. 1. MECHANIZM POWSTAWANIA PROGRAMU W JĘZYKU C PODSTAWOWE POJĘCIA IDE zintegrowane środowisko programistyczne, zawierające kompilator, edytor tekstu i linker,

Bardziej szczegółowo

Programowanie Niskopoziomowe

Programowanie Niskopoziomowe Programowanie Niskopoziomowe Wykład 11: Procedury zaawansowane Dr inż. Marek Mika Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Amosa Komeńskiego W Lesznie Plan Wstęp Ramki stosu Rekurencja INVOKE, ADDR, PROC,

Bardziej szczegółowo

. Podstawy Programowania 1. Funkcje. Arkadiusz Chrobot. 29 października 2015

. Podstawy Programowania 1. Funkcje. Arkadiusz Chrobot. 29 października 2015 .. Podstawy Programowania 1 Funkcje Arkadiusz Chrobot Zakład Informatyki 29 października 2015 1 / 55 Plan.1 Programowanie strukturalne.2 Funkcje.3 Zmienne lokalne.4 Przekazywanie argumentów.5 Wskazówki

Bardziej szczegółowo

Typy danych, zmienne i tablice. Tomasz Borzyszkowski

Typy danych, zmienne i tablice. Tomasz Borzyszkowski Typy danych, zmienne i tablice Tomasz Borzyszkowski Silne typy Javy Java jest językiem wyposażonym w silny system typów. Wywodzi się stąd siła i bezpieczeństwo tego języka. Co to znaczy silny system typów?

Bardziej szczegółowo

Język ludzki kod maszynowy

Język ludzki kod maszynowy Język ludzki kod maszynowy poziom wysoki Język ludzki (mowa) Język programowania wysokiego poziomu Jeśli liczba punktów jest większa niż 50, test zostaje zaliczony; w przeciwnym razie testu nie zalicza

Bardziej szczegółowo

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich?

Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Część IX C++ Jak napisać program obliczający pola powierzchni różnych figur płaskich? Na początku, przed stworzeniem właściwego kodu programu zaprojektujemy naszą aplikację i stworzymy schemat blokowy

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe, wykład nr 6. Klasy i obiekty

Programowanie obiektowe, wykład nr 6. Klasy i obiekty Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR, Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki, IT Programowanie obiektowe, wykład nr 6 Klasy i obiekty W programowaniu strukturalnym rozwój oprogramowania oparto

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część trzynasta Tablice struktur, pliki struktur Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe

1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe 1 Wskaźniki i listy jednokierunkowe 1.1 Model pamięci komputera Pamięć komputera możemy wyobrażać sobie tak, jak na rysunku: Zawartość:... 01001011 01101010 11100101 00111001 00100010 01110011... adresy:

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

Konstruktory. Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut.

Konstruktory. Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut. Konstruktory Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut. Rozpatrzmy przykład przedstawiający klasę Prostokat: class

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf

1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf 1. Wprowadzanie danych z klawiatury funkcja scanf Deklaracja int scanf ( const char *format, wskaźnik, wskaźnik,... ) ; Biblioteka Działanie stdio.h Funkcja scanf wczytuje kolejne pola (ciągi znaków),

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Rekurencja (rekursja)

Rekurencja (rekursja) Rekurencja (rekursja) Rekurencja wywołanie funkcji przez nią samą wewnątrz ciała funkcji. Rekurencja może być pośrednia funkcja jest wywoływana przez inną funkcję, wywołaną (pośrednio lub bezpośrednio)

Bardziej szczegółowo

Spis treści JĘZYK C - INSTRUKCJA SWITCH, OPERATORY BITOWE. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu. Numer ćwiczenia INF05

Spis treści JĘZYK C - INSTRUKCJA SWITCH, OPERATORY BITOWE. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu. Numer ćwiczenia INF05 Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 1 Kod przedmiotu: ES1C200 009 (studia stacjonarne)

Bardziej szczegółowo

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9

Wykład 9 2014-06-20 09:37 PP2_W9 Wykład 9 Przykłady programów z wykorzystaniem klas - przykład funkcji operatorowych - obiektowa implementacja listy jednokierunkowej kopiowanie obiektów - klasa "latający napis" Pozycjonowanie w plikach

Bardziej szczegółowo

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VII. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VII Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Kompilacja Kompilator C program do tłumaczenia kodu źródłowego na język maszynowy. Preprocesor

Bardziej szczegółowo

#include void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> void main(void) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Podstawy programowania C dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Tematy Struktura programu w C Typy danych Operacje Instrukcja grupująca Instrukcja przypisania Instrukcja warunkowa Struktura

Bardziej szczegółowo

Wykład 10 10. Tryby adresowania i modele pamięci adres_logiczny = segment : offset. 10.1. Tryb adresowania rzeczywistego

Wykład 10 10. Tryby adresowania i modele pamięci adres_logiczny = segment : offset. 10.1. Tryb adresowania rzeczywistego Wykład 10 10. Tryby adresowania i modele pamięci 10.1. Tryb adresowania rzeczywistego 10.2. Tryb adresowania wirtualnego 10.3. Interpretacja pamięci 10.4. Stronicowanie pamięci 10.5. Modele pamięci 10.6.

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. M. Trzebiński C++ 1/16 M. Trzebiński C++ 1/16 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IFJ PAN 6lipca2015 Uruchomienie maszyny w CC1 M. Trzebiński C++ 2/16

Bardziej szczegółowo

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak

Java. język programowania obiektowego. Programowanie w językach wysokiego poziomu. mgr inż. Anna Wawszczak Java język programowania obiektowego Programowanie w językach wysokiego poziomu mgr inż. Anna Wawszczak 1 Język Java Język Java powstał w roku 1995 w firmie SUN Microsystems Java jest językiem: wysokiego

Bardziej szczegółowo

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości

Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.com Metody Metody, parametry, zwracanie wartości Metody - co to jest i po co? Metoda to wydzielona część klasy, mająca

Bardziej szczegółowo

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji?

Zadanie 04 Ktory z ponizszych typow danych w jezyku ANSI C jest typem zmiennoprzecinkowym pojedynczej precyzji? Zadanie 01 W przedstawionym ponizej programie w jezyku ANSI C w miejscu wykropkowanym brakuje jednej linii: #include... int main() { printf("tralalalala"); return 0; } A. B. "iostream" C.

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Wykład 2 Marcin Młotkowski 4 marca 2015 Plan wykładu 1 2 3 4 5 Marcin Młotkowski Programowanie obiektowe 2 / 47 Krótki opis C Obiektowy, z kontrolą typów; automatyczne odśmiecanie;

Bardziej szczegółowo

#include int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); }

#include <stdio.h> int main( ) { int x = 10; long y = 20; double s; s = x + y; printf ( %s obliczen %d + %ld = %f, Wynik, x, y, s ); } OPERACJE WEJŚCIA / WYJŚCIA Funkcja: printf() biblioteka: wysyła sformatowane dane do standardowego strumienia wyjściowego (stdout) int printf ( tekst_sterujący, argument_1, argument_2,... ) ;

Bardziej szczegółowo

Pętle. for, while, do... while, foreach. Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.

Pętle. for, while, do... while, foreach. Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski. Materiał pomocniczy do kursu Podstawy programowania Autor: Grzegorz Góralski ggoralski.com Pętle for, while, do... while, foreach Jeszcze o operatorach... Skrócone operatory arytmetyczne przykład x +=

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część trzecia Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów

Bardziej szczegółowo

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu

Informatyka, Ćwiczenie 1. 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ Politechnika Rzeszowska, Wojciech Szydełko. I. ZałoŜenie nowego projektu Informatyka, Ćwiczenie 1 1. Uruchomienie Microsoft Visual C++ I. ZałoŜenie nowego projektu Wybieramy menu: File>New>Files jak na rys. poniŝej Zapisujemy projekt pod nazwą LAN, w katalogu d:\temp\lab typu

Bardziej szczegółowo

Definiowanie własnych klas

Definiowanie własnych klas Programowanie obiektowe Definiowanie własnych klas Paweł Rogaliński Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechniki Wrocławskiej pawel.rogalinski @ pwr.wroc.pl Definiowanie własnych klas Autor:

Bardziej szczegółowo

Szablony funkcji i szablony klas

Szablony funkcji i szablony klas Bogdan Kreczmer bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Zakład Podstaw Cybernetyki i Robotyki Instytut Informatyki, Automatyki i Robotyki Politechnika Wrocławska Kurs: Copyright c 2011 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument

Bardziej szczegółowo

Poniższe funkcje opisane są w 2 i 3 części pomocy systemowej.

Poniższe funkcje opisane są w 2 i 3 części pomocy systemowej. Procesy Proces (zwany też zadaniem) jest jednostką aktywną, kontrolowaną przez system operacyjny i związaną z wykonywanym programem. Proces ma przydzielone zasoby typu pamięć (segment kodu, segment danych,

Bardziej szczegółowo

Lista 5 Typy dynamiczne kolejka

Lista 5 Typy dynamiczne kolejka Uniwersytet Zielonogórski Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Metody i języki programowania 1 Wprowadzenie Lista 5 Typy dynamiczne kolejka Kolejka jest jedną z podstawowych struktur umożliwiających

Bardziej szczegółowo

4 Literatura. c Dr inż. Ignacy Pardyka (Inf.UJK) ASK MP.01 Rok akad. 2011/2012 2 / 24

4 Literatura. c Dr inż. Ignacy Pardyka (Inf.UJK) ASK MP.01 Rok akad. 2011/2012 2 / 24 Wymagania proceduralnych języków wysokiego poziomu ARCHITEKTURA SYSTEMÓW KOMPUTEROWYCH modele programowe procesorów ASK MP.01 c Dr inż. Ignacy Pardyka UNIWERSYTET JANA KOCHANOWSKIEGO w Kielcach Rok akad.

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Laboratorium 1. Wstęp do programowania w języku Java. Narzędzia 1. Aby móc tworzyć programy w języku Java, potrzebny jest zestaw narzędzi Java Development Kit, który można ściągnąć

Bardziej szczegółowo

Program 14. #include #include using namespace std;

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std; Program 14 Napisać: * funkcję słuŝącą do losowego wypełniania tablicy liczbami całkowitymi z podanego zakresu (*). Parametrami funkcji mają być tablica, jej długość oraz dwie liczby stanowiące krańce przedziału

Bardziej szczegółowo

int suma; pralka czerwona; // definicja egzemplarza obiektu pralka * wskaŝ; // definicja wskaźnika pralka & ruda = czerwona; // definicja referencji

int suma; pralka czerwona; // definicja egzemplarza obiektu pralka * wskaŝ; // definicja wskaźnika pralka & ruda = czerwona; // definicja referencji Pojęcie klasy Typ zmiennych informuje: o ich rozmiarze w pamięci, jaki rodzaj informacji mogą zawierać, jakie działania moŝna na nich wykonywać. W C++ dane mogą zostać powiązane z funkcjami - znaczy to,

Bardziej szczegółowo

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik

Wykład VI. Programowanie. dr inż. Janusz Słupik. Gliwice, 2014. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej. c Copyright 2014 Janusz Słupik Wykład VI Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Operacje na plikach Operacje na plikach Aby móc korzystać z pliku należy go otworzyć w odpowiednim

Bardziej szczegółowo

Programowanie w SQL procedury i funkcje. UWAGA: Proszę nie zapominać o prefiksowaniu nazw obiektów ciągiem [OLIMP\{nr indeksu}] Funkcje użytkownika

Programowanie w SQL procedury i funkcje. UWAGA: Proszę nie zapominać o prefiksowaniu nazw obiektów ciągiem [OLIMP\{nr indeksu}] Funkcje użytkownika Programowanie w SQL procedury i funkcje UWAGA: Proszę nie zapominać o prefiksowaniu nazw obiektów ciągiem [OLIMP\{nr indeksu}] Funkcje użytkownika 1. Funkcje o wartościach skalarnych ang. scalar valued

Bardziej szczegółowo

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe

Wykład 15. Literatura. Kompilatory. Elementarne różnice. Preprocesor. Słowa kluczowe Wykład 15 Wprowadzenie do języka na bazie a Literatura Podobieństwa i różnice Literatura B.W.Kernighan, D.M.Ritchie Język ANSI Kompilatory Elementarne różnice Turbo Delphi FP Kylix GNU (gcc) GNU ++ (g++)

Bardziej szczegółowo

Metody numeryczne Laboratorium 2

Metody numeryczne Laboratorium 2 Metody numeryczne Laboratorium 2 1. Tworzenie i uruchamianie skryptów Środowisko MATLAB/GNU Octave daje nam możliwość tworzenia skryptów czyli zapisywania grup poleceń czy funkcji w osobnym pliku i uruchamiania

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program

KURS C/C++ WYKŁAD 1. Pierwszy program KURS C/C++ WYKŁAD 1 Pierwszy program Tworzenie programu odbywa sie w dwóch etapach: 1. opracowanie kodu źródłowego 2. generowanie kodu wynikowego Pierwszy etap polega na zapisaniu algorytmu za pomocą instrukcji

Bardziej szczegółowo

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Java jest językiem w pełni zorientowanym obiektowo. Wszystkie elementy opisujące dane, za wyjątkiem zmiennych prostych są obiektami. Sam program też jest obiektem pewnej

Bardziej szczegółowo

JAVA. Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym. apletów oraz samodzielnych aplikacji.

JAVA. Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym. apletów oraz samodzielnych aplikacji. JAVA Java jest wszechstronnym językiem programowania, zorientowanym obiektowo, dostarczającym możliwość uruchamiania apletów oraz samodzielnych aplikacji. Java nie jest typowym kompilatorem. Źródłowy kod

Bardziej szczegółowo

Właściwości i metody obiektu Comment Właściwości

Właściwości i metody obiektu Comment Właściwości Właściwości i metody obiektu Comment Właściwości Właściwość Czy można zmieniać Opis Application nie Zwraca nazwę aplikacji, która utworzyła komentarz Author nie Zwraca nazwę osoby, która utworzyła komentarz

Bardziej szczegółowo

// deklaracja zmiennej typu int oraz wskaźnika na zmienne tego typu int zmienna = 10;

// deklaracja zmiennej typu int oraz wskaźnika na zmienne tego typu int zmienna = 10; Wskaźniki Wygodnie jest wyobrażać sobie pamięć operacyjną jako coś w rodzaju wielkiej tablicy bajtów. W takiej strukturze każdy element (nazwiemy go komórką) powinien dać się jednoznacznie identyfikować

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Obiektowego

Podstawy Programowania Obiektowego Podstawy Programowania Obiektowego Pojęcie struktury i klasy. Konstruktor i destruktor. Spotkanie 08 Dr inż. Dariusz JĘDRZEJCZYK Tematyka wykładu Spotkanie 08 Klasy: definicja a deklaracja klasy dane składowe

Bardziej szczegółowo

Pascal typy danych. Typy pascalowe. Zmienna i typ. Podział typów danych:

Pascal typy danych. Typy pascalowe. Zmienna i typ. Podział typów danych: Zmienna i typ Pascal typy danych Zmienna to obiekt, który może przybierać różne wartości. Typ zmiennej to zakres wartości, które może przybierać zmienna. Deklarujemy je w nagłówku poprzedzając słowem kluczowym

Bardziej szczegółowo

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach?

Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Część XVIII C++ Funkcje Widoczność zmiennych Czy wartości każdej zmiennej można zmieniać w dowolnym miejscu kodu? Czy można zadeklarować dwie zmienne o takich samych nazwach? Umiemy już podzielić nasz

Bardziej szczegółowo

DECLARE typ [( )] [ NOT NULL ] [ { := DEFAULT } ];

DECLARE <nazwa_zmiennej> typ [(<rozmiar> )] [ NOT NULL ] [ { := DEFAULT } <wartość> ]; Braki w SQL obsługi zdarzeń i sytuacji wyjątkowych funkcji i procedur użytkownika definiowania złożonych ograniczeń integralnościowych Proceduralny SQL Transact- SQL używany przez Microsoft SQL Server

Bardziej szczegółowo

4) Operacje na tablicy dwuwymiarowej bez wykorzystywania indeksów liczbowych:

4) Operacje na tablicy dwuwymiarowej bez wykorzystywania indeksów liczbowych: WSKAŹNIKI I TABLICE WIELOWYMIAROWE 1) Operacje na tablicach wielowymiarowych w zapisie indeksowym: tab[ 3 ][ 5 ] ; i, j ; for( i=0 ; i

Bardziej szczegółowo

E S - uniwersum struktury stosu

E S - uniwersum struktury stosu Temat: Struktura stosu i kolejki Struktura danych to system relacyjny r I r i i I U,, gdzie U to uniwersum systemu, a i i - zbiór relacji (operacji na strukturze danych). Uniwersum systemu to zbiór typów

Bardziej szczegółowo