//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf("\n podaj wartosc liczby a\n"); scanf("%d",&a); pa=&a;

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "//zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) { clrscr(); printf("\n podaj wartosc liczby a\n"); scanf("%d",&a); pa=&a;"

Transkrypt

1 Ćwiczenie Wskaźnik na zmienną Wskaźniki, tablice Deklaracja int *pa; oznacza, że pa jest wskaźnikiem na obiekt typu int. Zmienna pa zawiera adres pamięci, zarezerwowanej na zmienną typu int. Chcąc dostać się do zmiennej wskazywanej przez pa używamy operatora wyłuskania (dereferencji) *. Tak więc wyrażenie *pa jest zmienną, która jest wskazywana przez wskaźnik pa. Deklaracja int p, y; oznacza, że p jest zmienną typu int. Stosując operator adresu & można dowiedzieć się, jaki jest adres zmiennej p. Adres ten można przypisać zmiennej pa (która jest wskaźnikiem na obiekt typu int): pa = &p; Teraz *pa i p są tym samym obiektem. Tak więc instrukcje y = p + 1; i y = *pa + 1; są równoważne. Wartości wskaźników można wyprowadzić w postaci szesnastkowych liczb o wartościach segmentu i offsetu przy użyciu kodu konwersji %p np. printf("%p", pa); Na wskaźnikach tego samego typu - innego niż void - można wykonywać następujące operacje: - porównanie dwóch wskaźników, - podstawienie jednego wskaźnika pod drugi, - odjęcie od siebie dwóch wskaźników, - dodanie lub odjęcie liczby całkowitej od wskaźnika. lub podstawienie dwóch wskaźników. Program 4.1. //zmienna a wskaźnik int a, b; //zmienne globalne int *pa, *pb; //wskaźniki globalne void main(void) printf("\n podaj wartosc liczby a\n"); scanf("%d",&a); pa=&a; //podstawienie adresu pod wskaźnik printf("\n a= %d",a); //wypisanie wartości zmiennej a printf("jest pod adresem pa=%p", pa); //wypisanie adresu zmiennej a *pa=*pa+2; //zwiększenie zmiennej a o 2 printf("\n a teraz a= %d",a); printf("\n podaj wartosc liczby b\n"); scanf("%d",&b); pb=&b; //podstawienie adresu pod wskaźnik printf("\n b= %d",b); printf(" jest pod adresem pb= %p",pb); printf("\n pb-pa= %d",pb-pa); //odjęcie dwóch wskaźników od siebie 4.2. Wskaźnik na tekst Stała łańcuchowa jest ciągiem znaków zawartych pomiędzy znakami cudzysłowu. Na jej końcu kompilator dodaje automatycznie znak '\0' oznaczający koniec tekstu. Stałe łańcuchowe mogą

2 być definiowane za pomocą dyrektywy #define. Stałe łańcuchowe należą do klasy statycznej, tzn. są przechowywane przez cały czas działania programu i tylko w jednej kopii. Całe zdanie w cudzysłowie jest równocześnie stałym wskaźnikiem do miejsca, w którym jest zapisane. Można więc użyć zapisu wskaźnikowego char *tekst =" O co chodzi?" lub zadeklarować tablicę znakową zainicjowaną char tab[] = "O co chodzi?" Do przeprowadzania operacji na tekstach można wykorzystywać następujące funkcje zawarte w pliku string.h: strcpy(char *s1,char *s2) - kopiowanie tekstu z s2 do s1; strcat(char *s1, char *s2) - dołączenie do tekstu z s1 tekstu z s2; strcmp(char *s1,char *s2) - porównanie tekstów s1 i s2; strchr(char *s1,char c)- odszukanie znaku c w tekście s1; strstr(char *s1,char *s2)- odszukanie tekstu s2 w tekście s1; strlen(char *s) - obliczenie długości tekstu s; Program 4.2 #include<string.h> void main(void) char pan[]="karol"; char *wsk="inka"; puts(pan); //deklaracja i inicjacja tablicy 6-znakowej // wskaźnik na tekst //wypisanie tekstu z tablicy pan //wypisanie tekstu wskazywanego przez wsk puts(wsk); printf("\nrozmiar tablicy pan: %d\n", sizeof(pan)); printf("\ndlugosc tekstu wskazywanego przez wsk: %d\n", strlen(wsk)); printf("%c\n", pan[0]); //pierwszy znak w tekscie printf("%s\n", &pan[0]); //tekst pod adresem &pan[0] printf("adres poczatku tablicy pan %p\n", pan); printf("%s\n", pan+3); //tekst pod adresem pan+3 printf("%c\n", wsk[2]); //trzeci znak w tekście printf("%c\n", *(wsk+2)); //trzeci znak w tekście printf("%s\n", wsk+2); //tekst pod adresem wsk+2 strcat(wsk, "OLA"); //dołączenie tekstu printf("%s\n",wsk); strcpy(wsk, "OLA"); //przekopiowanie tekstu printf("%s\n",wsk); strcpy(wsk, pan); //przekopiowanie tekstu printf("%s\n",wsk); strcpy(pan, "OLA"); //przekopiowanie tekstu printf("%s\n",pan); wsk=pan; //podstawienie adresu puts (wsk); puts(++wsk); 4.3. Tablice jednowymiarowe Tablice jednowymiarowe deklaruje się podając typ elementów, nazwę tablicy i liczbę elementów ujętą w nawiasy kwadratowe: np. char t[10]; double tab[2]; Elementy tablicy numeruje się zaczynając od zera. 2

3 Tablica może być zainicjowana podczas deklaracji: char t[10] = a, b, c, d, e,'\o';. Para nawiasów [] jest dwuargumentowym, lewostronnie łącznym operatorem indeksacji, którego wynikiem jest element tablicy. Program 4.3 //deklaracje i inicjacje tablic #define r 10 void main() char c1[r] = 'b','i','a','l','y','\0'; // lub "zielony"; int i1[r] = 1,2,3,4,5,4,5,4,6; //tablica będzie uzupełniona zerami float f1[r] = 1.25,0,0,23,-3.33,333,34.23,1; for(int i=0;i<10;i++) printf("\nc1[%d] = %c i1[%d] = %d f1[%d] = %8.2f",i,c1[i],i,i1[i],i,f1[i]); 4.4. Wskaźnik a tablica W C istnieje ścisła zależność między wskaźnikami a tablicami. Każda operacja, która może być przeprowadzona przez indeksowanie tablicy, może być również dokonana za pomocą wskaźnika. Deklaracja int A[10]; definiuje tablicę dziesięciu liczb typu int, a więc blok 10 kolejnych obiektów nazywających się A[0], A[1],..., A[9]. Zapis A[i] oznacza element tablicy oddalony o i pozycji od jej początku. Jeżeli pa będzie wskaźnikiem do obiektów całkowitych zadeklarowanym jako int *pa; wówczas przypisania takie, jak pa = &A[0]; lub pa = A; ustawiają pa tak, aby wskazywał na zerowy element tablicy A; to znaczy pa będzie zawierać adres elementu A[0]. Instrukcje *pa = 10; i A[0] = 10; są równoważne. Jeśli pa wskazuje na pewien element tablicy A, to z definicji pa+1 wskazuje na element następny. Ogólnie pa-i wskazuje na i-ty element przed pa, a pa+i na i-ty element po pa. Zatem, jeżeli pa wskazuje na A[0], to *(pa+1) odnosi się do zawartości A[1]; pa+i jest adresem A[i], a *(pa+i) jest wartością A[i]. Istnieje jednak istotna różnica między nazwą tablicy a wskaźnikiem. Wskaźnik jest zmienną, wiec operacje pa=a i pa++ mają sens. Natomiast nazwa tablicy jest stałą wskaźnikową, a nie zmienną czyli konstrukcje takie, jak A = pa, A++ lub pa=&a są niedopuszczalne!!! Jeśli uzupełnimy program 4.1 instrukcjami: int *pa; pa=i1; puts("wyświetlenie zawartości tablicy i1 "); for (i=0;i<10;i++) printf(" %d",*(pa+i)); to wyświetlimy zawartość tablicy i1 używając notacji wskaźnikowej. 3

4 4.5. Tablice wielowymiarowe Laboratorium Podstawy Programowania Tablice wielowymiarowe są reprezentowane jako tablice tablic. Np. deklaracja char A[2][5]; wprowadza tablicę A z dwoma elementami, z których każdy jest tablicą typu char [5]. Tablica taka może być zainicjowana podczas deklaracji: char A[2][5] = a, b, c, '0', '1', '2', '3', '4'; Nazwa tablicy A jest stałą wskazującą na pierwszy wiersz tablicy, czyli jej pierwszy element A[0]. A+i wskazuje na i-ty wiersz tablicy, czyli A[i]. Natomiast A[i]+j wskazuje na j-ty element i-tego wiersza, czyli A[i][j]. Program 4.5. #define M 10 void main () int A[M][M], i, j, w,k; printf("podaj ilosc wierszy "); scanf("%d",&w); printf("podaj ilosc kolumn "); scanf("%d",&k); for(i=0;i<w;i++) for (j=0;j<k;j++) printf("a[%d",i); printf(",%d",j); printf("]="); scanf("%d",&a[i][j]); for(i=0;i<w;i++) for (j=0;j<k;j++) gotoxy(5+4*j,10+i); printf("%d",a[i][j]); Sprawdzić, że poniższe zapisy są równoważne: A[0][0] i *A[0] i **A A[1][2] i *(A[1]+2) i *(*(A+1)+2) &A[1][2] i A[1]+2 i *(A+1) Alokacja (przydział) pamięci na tablice dynamiczne Wszystkie dane w programie należą do jednej z trzech klas: statycznych, automatycznych lub dynamicznych. Dane statyczne są definiowane w czasie kompilacji. Pamięć dla danych automatycz- 4

5 nych jest przydzielana, niewidocznie dla użytkownika, w chwili ich utworzenia. Tylko dane dynamiczne mają przydzielaną pamięć (na stercie) na żądanie programisty. Stosuje się je głównie wtedy, gdy ich rozmiar nie jest znany w chwili pisania programu. Przydziału pamięci na tablicę n liczb całkowitych dokonuje się za pomocą funkcji void * malloc(n*sizeof(int)), lub void *calloc(n, sizeof(int)), zdefiniowanych w pliku nagłówkowym alloc.h, które zwracają wskaźnik do początku przydzielonego obszaru lub wskazanie puste NULL, gdy alokacja się nie powiodła. Ponadto funkcja calloc zeruje przydzieloną pamięć. Do zwalniania wcześniej przydzielonej pamięci służy funkcja free(wsk). Zwalnianie pamięci nie przydzielonej jest błędem. Program /*dynamiczne przydzielanie pamięci na tablicę jednowymiarową */ #include <stdlib.h> #include <time.h> #include <alloc.h> main() int n,i, *wsk; randomize(); printf("liczba elementow tablicy n="); scanf("%d",&n); wsk=(int*)calloc(n,sizeof(int)); if (wsk == NULL) printf("brak miejsca w pamieci\n"); exit (1); else for (i=0;i<n;i++) *(wsk+i)=random(100); printf("%5d",*(wsk+i)); free(wsk); return 0; Program /*dynamiczne przydzielanie pamięci na tablicę dwuwymiarową */ # include <stdio.h> # include <conio.h> # include <alloc.h> void tworz_tab(int *a[10],int *w,int *k); void wydruk_tab(int *a[10], int *w, int *k); void main() int w,k, nr; int *tab[10]; //deklaracja tablicy zawierającej wskaźniki do początków wierszy printf("liczba wierszy=");scanf("%d",&w); printf("liczba kolumn=");scanf("%d",&k); 5

6 for (int i=0;i<w;i++) tab[i]=(int *)calloc(k,2); //alokacja wierszy tworz_tab(tab,&w,&k); wydruk_tab(tab,&w,&k); for (i=0;i<w;i++) free(*(tab+i)); //zwolnienie pamięci void tworz_tab(int *a[10], int *w, int *k) int i,j; for (i=0;i<*w;i++) for (j=0;j<*k;j++) printf("tab[%d,%d]=",i,j); scanf("%d",*(a+i)+j); // lub *(*(a+i)+j)=random(100); void wydruk_tab(int *a[10], int *w, int *k) int i, j; for (i=0;i<*w;i++) for(j=0;j<*k;j++) printf("%5d",*(*(a+i)+j)); // *(a+i) - adres pocz. i-tego wiersza printf("\n"); // *(a+i)+j - adres j-tego elementu i-tego wiersza // *(*(a+i)+j) - wartość pod powyższym adresem 4.7. Wskaźnik a funkcja Argumenty wywołania funkcji (parametry aktualne) są przekazywane przez wartość. Jeśli argument ma być wykorzystany do wyprowadzenia wyniku, to ten argument musi być typu wskaźnikowego np. funkcja void fun(int *a, int*b) int t=*a; *a=*b; *b=t; wykonuje zamianę wartości wskazywanych przez wskaźniki będące jej argumentami. Nazwa funkcji jest stałą wskaźnikową do tej funkcji. Jeśli funkcja ma prototyp void fun(int*t, int r), to wskaźnik do niej musi mieć ten sam typ i identyczną listę argumentów: void (*wsk_fun)(int *t1, int r1). Możliwe jest wtedy przypisanie wsk_fun=fun. Zapisując wywołanie funkcji określonej przez wskaźnik, nie trzeba poprzedzać wskaźnika operatorem wyłuskania. Program 4.7. int minimum(int *t, int n) //tablicę przekazuje się jako wskaźnik do zerowego elementu tablicy int min=t[0]; for (int i=0;i<n;i++) if(min>t[i]) min=t[i]; return min; const int r=6; 6

7 int (*wsk_min)(int*,int) = minimum; //deklaracja wskaźnika do funkcji i zainicjowanie go int tab[r]=3,5,7,4,1,7; void main() printf("\n 1 wywolanie: %d",minimum(tab,r)); printf("\n 2 wywolanie: %d",wsk_min(tab,r)); printf("\n 3 wywolanie: %d",(*wsk_min)(tab,r)); Wskaźniki do funkcji można przekazywać jako argumenty innym funkcjom, zwracać jako wyniki funkcji, porównywać ze wskazaniem pustym NULL. Nie wolno wykonywać na nich operacji arytmetycznych. Stosuje się także tablice wskaźników do funkcji np. int(*rodzaje_testów[10])(); jest deklaracją tablicy zawierającej 10 elementów, z których każdy jest wskaźnikiem do funkcji. Programy do samodzielnego napisania: 1. Wskaźnik t wskazuje na tekst. Napisać funkcję hist(char *t, int *litery, int *cyfry), która policzy histogramy (liczbę wystąpień) wszystkich małych liter samogłosek i cyfr w podanym tekście. Funkcja jako pierwszy parametr dostaje wskaźnik do tekstu, który ma być analizowany, a jako drugi i trzeci wskaźniki do tablic, w których należy umieścić liczebności wystąpień liter i cyfr. 2. Dana jest tablica A zawierająca n liczb całkowitych. Do tablicy B przepisać z tablicy A elementy o indeksach parzystych. Do tablicy C przepisać z A elementy parzyste. 3. Dany jest ciąg n liczb rzeczywistych. Obliczyć wartość średnią jego elementów i wstawić ją na początek tego ciągu. 4. Zdefiniować funkcję znajdującą pozycję i wartość maksymalnego elementu danego ciągu liczbowego. Napisać program sprawdzający jej działanie. 5. Uporządkować rosnąco ciąg n liczb całkowitych używając notacji wskaźnikowej. Wskazania do trzech największych elementów umieścić w tablicy wskaźników. 6. Dwa uporządkowane rosnąco ciągi liczb scalić w jeden ciąg uporządkowany rosnąco. 7. Utworzyć tablicę dwuwymiarową o wymiarze n n wypełnioną kolejnymi liczbami naturalnymi w następujący sposób: L n 2n 2n 1 2n 2 L n + 1 2n + 1 2n + 2 2n + 3 L 3n 4n 4n 1 L L 3n + 1 L L L L L Następnie wyzerować jej elementy leżące poniżej głównej przekątnej. 8. Napisać funkcję sklej, której parametrami są dwa wskaźniki na tekst s i t. Funkcja ma dopisać do tekstu s tekst t, inaczej mówiąc ma je połączyć. Funkcja ma operować na wskaźnikach do tekstu, a nie na tablicach i indeksowaniu. 9. Do programu dopisać: a) funkcję usuwającą wiersz z tablicy b) funkcję dodającą jako ostatni wiersz zawierający sumy elementów poszczególnych kolumn Sprawdzić działanie tych funkcji. 10. Napisać (przy użyciu wskaźników) program wykonujący operacje dodawania, odejmowania i mnożenia dwóch macierzy dwuwymiarowych. 7

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom).

Co to jest sterta? Sterta (ang. heap) to obszar pamięci udostępniany przez system operacyjny wszystkim działającym programom (procesom). Zarządzanie pamięcią Pamięć: stos i sterta Statyczny i dynamiczny przydział pamięci Funkcje ANSI C do zarządzania pamięcią Przykłady: Dynamiczna tablica jednowymiarowa Dynamiczna tablica dwuwymiarowa 154

Bardziej szczegółowo

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C

Wstęp do wskaźników w języku ANSI C Wstęp do wskaźników w języku ANSI C / Materiał dydaktyczny pomocniczy do przedmiotu Informatyka sem.iii kier. Elektrotechnika/ 1. Wprowadzenie W języku ANSI C dla każdego typu X (wbudowanego, pochodnego,

Bardziej szczegółowo

Stałe, tablice dynamiczne i wielowymiarowe

Stałe, tablice dynamiczne i wielowymiarowe Stałe, tablice dynamiczne i wielowymiarowe tylko do odczytu STAŁE - CONST tablice: const int dni_miesiaca[12]=31,28,31,30,31,30,31,31,30,31,30,31; const słowo kluczowe const sprawia, że wartość zmiennej

Bardziej szczegółowo

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI

DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI DYNAMICZNE PRZYDZIELANIE PAMIECI Pamięć komputera, dostępna dla programu, dzieli się na cztery obszary: kod programu, dane statyczne ( np. stałe i zmienne globalne programu), dane automatyczne zmienne

Bardziej szczegółowo

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW POLITECHNIKA WARSZAWSKA Instytut Automatyki i i Robotyki ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW Język Język programowania: C/C++ Środowisko programistyczne: C++Builder 6 Wykład 9.. Wskaźniki i i zmienne dynamiczne.

Bardziej szczegółowo

Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków

Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków Tablice (jedno i wielowymiarowe), łańcuchy znaków wer. 8 z drobnymi modyfikacjami! Wojciech Myszka Katedra Mechaniki i Inżynierii Materiałowej 2017-04-07 09:35:32 +0200 Zmienne Przypomnienie/podsumowanie

Bardziej szczegółowo

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych.

Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. Temat: Dynamiczne przydzielanie i zwalnianie pamięci. Struktura listy operacje wstawiania, wyszukiwania oraz usuwania danych. 1. Rodzaje pamięci używanej w programach Pamięć komputera, dostępna dla programu,

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki. Informatyka

Wskaźniki. Informatyka Materiały Wskaźniki Informatyka Wskaźnik z punktu widzenia programisty jest grupą komórek pamięci (rozmiar wskaźnika zależy od architektury procesora, najczęściej są to dwa lub cztery bajty ), które mogą

Bardziej szczegółowo

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 2 Kod przedmiotu: ES1C300 016 (studia stacjonarne)

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki

KURS C/C++ WYKŁAD 6. Wskaźniki Wskaźniki KURS C/C++ WYKŁAD 6 Każda zmienna ma unikalny adres wskazujący początkowy obszar pamięci zajmowany przez tą zmienną. Ilość pamięci zajmowanej przez zmienną zależy od typu zmiennej. Adres można

Bardziej szczegółowo

Język C zajęcia nr 11. Funkcje

Język C zajęcia nr 11. Funkcje Język C zajęcia nr 11 Funkcje W języku C idea podprogramów realizowana jest wyłącznie poprzez definiowanie i wywołanie funkcji. Każda funkcja musi być przed wywołaniem zadeklarowana. Deklaracja funkcji

Bardziej szczegółowo

Wymiar musi być wyrażeniem stałym typu całkowitego, tzn. takim, które może obliczyć kompilator. Przykłady:

Wymiar musi być wyrażeniem stałym typu całkowitego, tzn. takim, które może obliczyć kompilator. Przykłady: 5 Tablice Tablica jest zestawem obiektów (zmiennych) tego samego typu, do których można się odwołać za pomocą wspólnej nazwy. Obiekty składowe tablicy noszą nazwę elementów tablicy. Dostęp do nich jest

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania C++

Podstawy Programowania C++ Wykład 3 - podstawowe konstrukcje Instytut Automatyki i Robotyki Warszawa, 2014 Wstęp Plan wykładu Struktura programu, instrukcja przypisania, podstawowe typy danych, zapis i odczyt danych, wyrażenia:

Bardziej szczegółowo

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce.

Dla każdej operacji łącznie tworzenia danych i zapisu ich do pliku przeprowadzić pomiar czasu wykonania polecenia. Wyniki przedstawić w tabelce. Przygotować program tworzący tablicę dwuwymiarową zawierającą zestawy 10 2, 10 4, 10 6 liczb losowych zmiennoprzecinkowych. Korzystając z funkcji bibliotecznych uporządkować zawartość każdego (a) wiersza

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

1 Podstawy c++ w pigułce.

1 Podstawy c++ w pigułce. 1 Podstawy c++ w pigułce. 1.1 Struktura dokumentu. Kod programu c++ jest zwykłym tekstem napisanym w dowolnym edytorze. Plikowi takiemu nadaje się zwykle rozszerzenie.cpp i kompiluje za pomocą kompilatora,

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe W3

Programowanie obiektowe W3 Programowanie obiektowe W3 Przegląd typów strukturalnych w C++ : tablice statyczne i dynamiczne Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki Typy złożone: tablice

Bardziej szczegółowo

wykład II uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C - funkcje, tablice i wskaźniki wykład II dr Jarosław Mederski Spis

wykład II uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C - funkcje, tablice i wskaźniki wykład II dr Jarosław Mederski Spis i cz. 2 Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 i cz. 2 2 i cz. 2 3 Funkcje i cz. 2 typ nazwa ( lista-parametrów ) { deklaracje instrukcje } i cz. 2 typ nazwa ( lista-parametrów ) { deklaracje

Bardziej szczegółowo

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster

Wykład nr 3. Temat: Wskaźniki i referencje. Edward Morgan Forster Wykład nr 3 Temat: Wskaźniki i referencje. Cytaty: Mylić się jest rzeczą ludzką, ale żeby coś naprawdę spaprać potrzeba komputera. Edward Morgan Forster Gdyby murarze budowali domy tak, jak programiści

Bardziej szczegółowo

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu.

Niezwykłe tablice Poznane typy danych pozwalają przechowywać pojedyncze liczby. Dzięki tablicom zgromadzimy wiele wartości w jednym miejscu. Część XIX C++ w Każda poznana do tej pory zmienna może przechowywać jedną liczbę. Jeśli zaczniemy pisać bardziej rozbudowane programy, okaże się to niewystarczające. Warto więc poznać zmienne, które mogą

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część dziewiąta Tablice a zmienne wskaźnikowe Wersja skrócona, tylko C++ Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Język C, tablice i funkcje (laboratorium) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

Część 4 życie programu

Część 4 życie programu 1. Struktura programu c++ Ogólna struktura programu w C++ składa się z kilku części: część 1 część 2 część 3 część 4 #include int main(int argc, char *argv[]) /* instrukcje funkcji main */ Część

Bardziej szczegółowo

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI)

Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Język C, tablice i funkcje (laboratorium, EE1-DI) Opracował: Tomasz Mączka (tmaczka@kia.prz.edu.pl) Wstęp (tablice) Tablica to uporządkowany ciąg elementów tego samego typu, zajmujących ciągły obszar pamięci.

Bardziej szczegółowo

// Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy "dwuwymiarowej" // Elementy tablicy są generowane losowo #include <stdio.h> #include <stdlib.

// Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy dwuwymiarowej // Elementy tablicy są generowane losowo #include <stdio.h> #include <stdlib. Wykład 10 Przykłady różnych funkcji (cd) - przetwarzanie tablicy tablic (tablicy "dwuwymiarowej") - sortowanie przez "selekcję" Dynamiczna alokacja pamięci 1 // Liczy srednie w wierszach i kolumnach tablicy

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania komputerów

Podstawy programowania komputerów Podstawy programowania komputerów Wykład 10: Sterowanie pamięcią w C Pamięć na stosie!każdy program napisany w języku C ma dostęp do dwóch obszarów pamięci - stosu i sterty, w których może być przechowywana

Bardziej szczegółowo

Zmienne i struktury dynamiczne

Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne i struktury dynamiczne Zmienne dynamiczne są to zmienne, które tworzymy w trakcie działania programu za pomocą operatora new. Usuwa się je operatorem delete. Czas ich występowania w programie jest

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska Wskaźniki w C Anna Gogolińska Zmienne Zmienną w C można traktować jako obszar w pamięci etykietowany nazwą zmiennej i zawierający jej wartość. Przykład: kod graficznie int a; a a = 3; a 3 Wskaźniki Wskaźnik

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4 PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4 Metody wirtualne i polimorfizm Metoda wirualna - metoda używana w identyczny sposób w całej hierarchii klas. Wybór funkcji, którą należy wykonać po wywołaniu metody wirtualnej

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 4

Programowanie komputerowe. Zajęcia 4 Programowanie komputerowe Zajęcia 4 Typ logiczny Wartości logiczne są reprezentowane przez typ bool. Typ bool posiada tylko dwie wartości: true i false. Zamiast wartości logicznych można używać wartości

Bardziej szczegółowo

W języku C/C++ pomiędzy wskaźnikami a tablicami istnieje bardzo ścisły związek. Do onumerowania elementów w tablicy służą tzw. INDEKSY.

W języku C/C++ pomiędzy wskaźnikami a tablicami istnieje bardzo ścisły związek. Do onumerowania elementów w tablicy służą tzw. INDEKSY. LEKCJA 12. Wskaźniki i tablice w C i C++. W czasie tej lekcji: 1. Dowiesz się więcej o zastosowaniu wskaźników. 2. Zrozumiesz, co mają wspólnego wskaźniki i tablice w języku C/C++. WSKAŹNIKI I TABLICE

Bardziej szczegółowo

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ;

TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; Ogólna postać definicji tablicy: TABLICE W JĘZYKU C/C++ typ_elementu nazwa_tablicy [wymiar_1][wymiar_2]... [wymiar_n] ; np. int tablica [ 10 ]; // 10-cio elementowa tablica liczb całkowitych char tekst

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski

Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków. dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski Laboratorium 3: Tablice, tablice znaków i funkcje operujące na ciągach znaków dr inż. Arkadiusz Chrobot dr inż. Grzegorz Łukawski 7 kwietnia 2014 1. Wprowadzenie Pierwsza część instrukcji zawiera informacje

Bardziej szczegółowo

Typy wyliczeniowe Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki

Typy wyliczeniowe Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Typy wyliczeniowe Konwersje napis liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Typy wyliczeniowe Służą do łatwiejszej kontroli nad stałymi Ustawianie parametrów o ściśle określonym zbiorze wartości

Bardziej szczegółowo

Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki

Konwersje napis <-> liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Konwersje napis liczba Struktury, unie Scanf / printf Wskaźniki Konwersje liczba napis Ćwiczenia 1. Napisz aplikację, która na wejściu dostaje napis postaci W Roku Pańskim 1345, władca Henryk 12,

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część ósma Zmienne wskaźnikowe koncepcja, podstawowe zastosowania Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie

Bardziej szczegółowo

6 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

6 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 6 1/5 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wskaźniki. 6 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wskaźniki. Wskaźniki (zmienne wskaźnikowe) stanowią jedno z fundamentalnych pojęć języka

Bardziej szczegółowo

Język ANSI C tablice wielowymiarowe

Język ANSI C tablice wielowymiarowe Język ANSI C tablice wielowymiarowe Gdy tablica wielowymiarowa jest parametrem funkcji, to w standardzie ANSI C konieczne jest podanie wszystkich wymiarów poza pierwszym. Przykład. Napisać program wczytujący

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ Programowanie w języku C++ Część siódma Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów nie zastąpi

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

tablica: dane_liczbowe

tablica: dane_liczbowe TABLICE W JĘZYKU C/C++ tablica: dane_liczbowe float dane_liczbowe[5]; dane_liczbowe[0]=12.5; dane_liczbowe[1]=-0.2; dane_liczbowe[2]= 8.0;... 12.5-0.2 8.0...... 0 1 2 3 4 indeksy/numery elementów Tablica

Bardziej szczegółowo

Argumenty wywołania programu, operacje na plikach

Argumenty wywołania programu, operacje na plikach Temat zajęć: Argumenty wywołania programu, operacje na plikach Autor: mgr inż. Sławomir Samolej Zagadnienie 1. (Zmienne statyczne) W języku C można decydować o sposobie przechowywania zmiennych. Decydują

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 2. Funkcje, operatory i wyrażenia.

Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 2. Funkcje, operatory i wyrażenia. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1 Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 2 Funkcje, operatory i wyrażenia. Kraków 2010 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 2 Funkcje

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania

Podstawy programowania Podstawy programowania I rok Automatyka i Robotyka Eka PWr Ćwiczenia Zestaw 4 Zakres materiału Analiza poprawności konstrukcji, wyliczanie wyrażeń z wskaźnikami i tablicami, ręczna symulacja, opracowywanie

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie.

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Część XXII C++ w Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Ćwiczenie 1 1. Utwórz nowy projekt w Dev C++ i zapisz go na

Bardziej szczegółowo

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika

Wskaznik. Przekazywanie wyniku funkcji przez return. Typy i zmienne wskaznikowe. Zmienna wskazywana. typ * nazwa_wkaznika Wyklad 6 Typy i zmienne: wskaznikowe, referencyjne Funkcje deklaracja, definicja. Zasieg deklaracji i widocznosc zmiennych Przekazywanie parametrów przez wartosc, referencje i wskaznik Przekazywanie wyniku

Bardziej szczegółowo

int tab[5]; tab[1]; ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu macierz [ ] - dwuargumentowy operator indeksowania

int tab[5]; tab[1]; ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu macierz [ ] - dwuargumentowy operator indeksowania Rok akademicki 2013/2014, Pracownia nr 10 2/20 Informatyka 1 Tablica elementów ciągły obszar pamięci, w którym umieszczone są elementy tego samego typu Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika,

Bardziej szczegółowo

Tablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic 1-wymiarowych np.:

Tablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic 1-wymiarowych np.: emat zajęć: ablice wielowymiarowe i struktury w języku C Autor: mgr inż. Sławomir Samolej Zagadnienie 1. (ablice liczbowe wielowymiarowe) ablicę 2-wymiarową można przedstawić jako pewien zestaw tablic

Bardziej szczegółowo

Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011

Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011 Tablice mgr Tomasz Xięski, Instytut Informatyki, Uniwersytet Śląski Katowice, 2011 Załóżmy, że uprawiamy jogging i chcemy monitorować swoje postępy. W tym celu napiszemy program, który zlicza, ile czasu

Bardziej szczegółowo

Tablice i struktury. czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1

Tablice i struktury. czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1 Tablice i struktury czyli złożone typy danych. Programowanie Proceduralne 1 Tablica przechowuje elementy tego samego typu struktura jednorodna, homogeniczna Elementy identyfikowane liczbami (indeksem).

Bardziej szczegółowo

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu

Spis treści WSKAŹNIKI. DYNAMICZNY PRZYDZIAŁ PAMIĘCI W JĘZYKU C. Informatyka 2. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 2 Kod przedmiotu: ES1C300 016 (studia stacjonarne)

Bardziej szczegółowo

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty.

KURS C/C++ WYKŁAD 8. Deklaracja funkcji informuje komplilator jaką wartość funkcja będzie zwracała i jakiego typu są jej argumenty. Funkcje. Deklaracja funkcji: KURS C/C++ WYKŁAD 8 #include //deklaracje funkcji: printf(...), scanf(...) #include //double sqrt (double ) #include //void clrscr (void) void main

Bardziej szczegółowo

C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy WSKAŹNIKI KLASOWE

C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy WSKAŹNIKI KLASOWE WSKAŹNIKI KLASOWE Wskaźniki klasowe Każdy obiekt zajmuje fragment pamięci i wszystkie obiekty tego samego typu zajmują fragmenty pamięci tej samej długości początek miejsca w pamięci zajmowanego przez

Bardziej szczegółowo

Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak

Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak Stałe i zmienne znakowe. Stała znakowa: znak Na przykład: a, 1, 0 c Każdy znak jest reprezentowany w pamięci przez swój kod. Kody alfanumerycznych znaków ASCII to liczby z przedziału [32, 127]. Liczby

Bardziej szczegółowo

main( ) main( void ) main( int argc, char argv[ ] ) int MAX ( int liczba_1, liczba_2, liczba_3 ) źle!

main( ) main( void ) main( int argc, char argv[ ] ) int MAX ( int liczba_1, liczba_2, liczba_3 ) źle! Funkcja wysoce niezależny blok definicji i instrukcji programu (podprogram) Każdy program napisany w języku C/C++ zawiera przynajmniej jedną funkcję o predefiniowanej nazwie: main( ). Najczęściej wykorzystuje

Bardziej szczegółowo

Techniki Programowania wskaźniki

Techniki Programowania wskaźniki Techniki Programowania wskaźniki Łukasz Madej Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Wykłady opracowane we współpracy z Danutą Szeligą, Łukaszem Sztangretem Wskaźniki Dla typu T zapis T* oznacza

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 4. Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1.

Ćwiczenie 4. Obsługa plików. Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1. Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 1 Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 4 Obsługa plików Kraków 2010 Laboratorium Podstaw Informatyki Strona 2 Obsługa plików Zanim

Bardziej szczegółowo

Wykład 4: Klasy i Metody

Wykład 4: Klasy i Metody Wykład 4: Klasy i Metody Klasa Podstawa języka. Każde pojęcie które chcemy opisać w języku musi być zawarte w definicji klasy. Klasa definiuje nowy typ danych, których wartościami są obiekty: klasa to

Bardziej szczegółowo

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 Definiowanie operatorów i ich przeciążanie Przykłady zastosowania operatorów: a) operator podstawienia ( = ) obiektów o złożonej strukturze, b) operatory działania na

Bardziej szczegółowo

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota

2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota Laboratorium nr 2 1/7 Język C Instrukcja laboratoryjna Temat: Wprowadzenie do języka C 2 Przygotował: mgr inż. Maciej Lasota 1) Wprowadzenie do języka C. Język C jest językiem programowania ogólnego zastosowania

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część ósma Zmienne wskaźnikowe koncepcja, podstawowe zastosowania Wersja skrócona, tylko C++ Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski

Bardziej szczegółowo

Programowanie 3 - Funkcje, pliki i klasy

Programowanie 3 - Funkcje, pliki i klasy Instytut Informatyki Uniwersytetu Śląskiego Laborki funkcja; parametry funkcji; typ zwracany; typ void; funkcje bez parametrów; napis.length() - jako przykład funkcji. Zadania funkcja dodająca dwie liczby;

Bardziej szczegółowo

Proste programy w C++ zadania

Proste programy w C++ zadania Proste programy w C++ zadania Zbiór zadao do samodzielnego rozwiązania stanowiący powtórzenie materiału. Podstawy C++ Budowa programu w C++ Dyrektywy preprocesora Usunięcie dublujących się nazw Częśd główna

Bardziej szczegółowo

Zadeklarowanie tablicy przypomina analogiczną operację dla zwykłych (skalarnych) zmiennych. Może zatem wyglądać na przykład tak:

Zadeklarowanie tablicy przypomina analogiczną operację dla zwykłych (skalarnych) zmiennych. Może zatem wyglądać na przykład tak: Tablice Tablice jednowymiarowe Jeżeli nasz zestaw danych składa się z wielu drobnych elementów tego samego rodzaju, jego najbardziej naturalnym ekwiwalentem w programowaniu będzie tablica. Tablica (ang.

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki. 1.1 Główne zastosowania wskaźników

1 Wskaźniki. 1.1 Główne zastosowania wskaźników 1 Wskaźniki Wskaźnik (ang. pointer) jest obiektem (zmienną) przechowującym adres pamięci. Definiowanie wskaźników: typ *nazwa wskaznika; np.: int *wsk na x;, double *xxx;, char *znak;. Aby można było pracować

Bardziej szczegółowo

Struktura programu. Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem.

Struktura programu. Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem. Struktura programu Projekty złożone składają się zwykłe z różnych plików. Zawartość każdego pliku programista wyznacza zgodnie z jego przeznaczeniem. W ostatnich latach najbardziej używanym stylem oprogramowania

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++

Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Podstawy Programowania Podstawowa składnia języka C++ Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ Łódź, 3 października 2013 r. Szablon programu w C++ Najprostszy program w C++ ma postać: #include #include

Bardziej szczegółowo

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej

Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne. dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Zajęcia nr 2 Programowanie strukturalne dr inż. Łukasz Graczykowski mgr inż. Leszek Kosarzewski Wydział Fizyki Politechniki Warszawskiej Pętla while #include using namespace std; int main ()

Bardziej szczegółowo

Programowanie strukturalne. Opis ogólny programu w Turbo Pascalu

Programowanie strukturalne. Opis ogólny programu w Turbo Pascalu Programowanie strukturalne Opis ogólny programu w Turbo Pascalu STRUKTURA PROGRAMU W TURBO PASCALU Program nazwa; } nagłówek programu uses nazwy modułów; } blok deklaracji modułów const } blok deklaracji

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania w języku C++

Podstawy programowania w języku C++ Podstawy programowania w języku C++ Część siódma Przetwarzanie tablic znaków Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu,

Bardziej szczegółowo

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami:

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami: Wskaźniki są nieodłącznym elementem języka C. W języku C++ także są przydatne i korzystanie z nich ułatwia pracę, jednak w odróżnieniu do C wiele rzeczy da się osiągnąć bez ich użycia. Poprawne operowanie

Bardziej szczegółowo

I - Microsoft Visual Studio C++

I - Microsoft Visual Studio C++ I - Microsoft Visual Studio C++ 1. Nowy projekt z Menu wybieramy File -> New -> Projekt -> Win32 Console Application w okienku Name: podajemy nazwę projektu w polu Location: wybieramy miejsce zapisu i

Bardziej szczegółowo

Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach

Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach 1. Szablony klas i funkcji 2. Szablon klasy obsługującej uniwersalną tablicę wskaźników 3. Zastosowanie metody zwracającej przez return referencję do

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki. Pamięć dynamiczna

Wskaźniki. Pamięć dynamiczna Wskaźniki. Pamięć dynamiczna wer. 8 z drobnymi modyfikacjami Wojciech Myszka 2015-04-13 11:39:01 +0200 Wskaźniki Wskaźniki to podstawa C. Kto nie umie się nimi posługiwać ten nie potrafi wykorzystać siły

Bardziej szczegółowo

Język C++ zajęcia nr 2

Język C++ zajęcia nr 2 Język C++ zajęcia nr 2 Inicjalizacja Definiowanie obiektu może być połączone z nadaniem mu wartości początkowej za pomocą inicjalizatora, który umieszczany jest po deklaratorze obiektu. W języku C++ inicjalizator

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH

Laboratorium Podstaw Informatyki. Kierunek Elektrotechnika. Ćwiczenie 1. Podstawy. Wprowadzenie do programowania w języku C. Katedra Metrologii AGH Laboratorium Podstaw Informatyki Kierunek Elektrotechnika Ćwiczenie 1 Podstawy Wprowadzenie do programowania w języku C Kraków 2010 Twój pierwszy program w C Program w języku C, jak i w wielu innych językach

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/

Podstawy programowania C. dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Podstawy programowania C dr. Krystyna Łapin http://www.mif.vu.lt/~moroz/c/ Tematy Struktura programu w C Typy danych Operacje Instrukcja grupująca Instrukcja przypisania Instrukcja warunkowa Struktura

Bardziej szczegółowo

Tablice są typem pochodnym. Poniżej mamy przykłady deklaracji różnych tablic:

Tablice są typem pochodnym. Poniżej mamy przykłady deklaracji różnych tablic: Tablice TEORIA Tablica to ciąg obiektów tego samego typu, które zajmują ciągły obszar w pamięci. Dzięki stosowaniu tablic, zamiast nazywania każdej z np. stu zmiennych osobno możemy zabudować tablicę 100-elementową,

Bardziej szczegółowo

Powyższe wyrażenie alokuje 200 lub 400 w zależności od rozmiaru int w danym systemie. Wskaźnik wskazuje na adres pierwszego bajtu pamięci.

Powyższe wyrażenie alokuje 200 lub 400 w zależności od rozmiaru int w danym systemie. Wskaźnik wskazuje na adres pierwszego bajtu pamięci. 1. Tablice dynamiczne Początkowa zadeklarowana wielkość tablicy czasami może okazać niewystarczająca, lub nadmierna. Dynamiczna alokacja pamięci wykorzystywana jest w celu otrzymania bądź zwolnienia pamięci

Bardziej szczegółowo

Dodatkowo klasa powinna mieć destruktor zwalniający pamięć.

Dodatkowo klasa powinna mieć destruktor zwalniający pamięć. Zadanie 1. Utworzyć klasę reprezentującą liczby wymierne. Obiekty klasy powinny przechowywać licznik i mianownik rozłożone na czynniki pierwsze. Klasa powinna mieć zdefiniowane operatory czterech podstawowych

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI. Wprowadzenie do środowiska Matlab

LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI. Wprowadzenie do środowiska Matlab LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI Wprowadzenie do środowiska Matlab 1. Podstawowe informacje Przedstawione poniżej informacje maja wprowadzić i zapoznać ze środowiskiem

Bardziej szczegółowo

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Java jest językiem w pełni zorientowanym obiektowo. Wszystkie elementy opisujące dane, za wyjątkiem zmiennych prostych są obiektami. Sam program też jest obiektem pewnej

Bardziej szczegółowo

Tablice wielowymiarowe. Przykład tablica 2-wymiarowa. Przykład. Przykład 3-wymiarowy. Tak naprawdę nie istnieją w C! Rozważmy tablicę o rozmiarze 3x2

Tablice wielowymiarowe. Przykład tablica 2-wymiarowa. Przykład. Przykład 3-wymiarowy. Tak naprawdę nie istnieją w C! Rozważmy tablicę o rozmiarze 3x2 Tablice wielowymiarowe Przykład tablica 2-wymiarowa Tak naprawdę nie istnieją w C! Tak naprawdę C i Java dopuszczają tworzenie tablic tablic tablica 2-wymiarowa = tablica (zwykłych) tablic tablica 3-wymiarowa

Bardziej szczegółowo

Laboratorium nr 10. Temat: Funkcje cz.2.

Laboratorium nr 10. Temat: Funkcje cz.2. Zakres laboratorium: Laboratorium nr 10 Temat: Funkcje cz.2. przeciążanie nazw funkcji argumenty domyślne funkcji przekazywanie danych do funkcji przez wartość, wskaźnik i referencję przekazywanie tablic

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania

Wstęp do programowania wykład 7 Agata Półrola Wydział Matematyki i Informatyki UŁ sem. zimowy 2016/2017 Losowanie liczb całkowitych Dostępne biblioteki Najprostsze losowanie liczb całkowitych można wykonać za pomocą funkcji

Bardziej szczegółowo

Przeciążanie funkcji. Przykład 1: #include <iostream> using namespace std; double srednia(double n1, double n2) { return ((n1 + n2)/2.

Przeciążanie funkcji. Przykład 1: #include <iostream> using namespace std; double srednia(double n1, double n2) { return ((n1 + n2)/2. Przeciążanie funkcji W języku C++ można stosować tę samą nazwę dla funkcji o różnej treści, pod warunkiem, że funkcje te mają różne parametry (różny jest typ lub liczba parametrów). Jest to przeciążanie

Bardziej szczegółowo

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej  Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej www.imio.polsl.pl fb.com/imiopolsl @imiopolsl Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Języki programowania z programowaniem obiektowym Laboratorium

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do programowania w języku C

Wprowadzenie do programowania w języku C Wprowadzenie do programowania w języku C Część szósta Zmienne wskaźnikowe koncepcja, zastosowania, sztuczki i triki Autor Roman Simiński Kontakt siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie

Bardziej szczegółowo

Materiał uzupełniający do ćwiczen z przedmiotu: Programowanie w C ++ - ćwiczenia na wskaźnikach

Materiał uzupełniający do ćwiczen z przedmiotu: Programowanie w C ++ - ćwiczenia na wskaźnikach Materiał uzupełniający do ćwiczen z przedmiotu: Programowanie w C ++ - ćwiczenia na wskaźnikach 27 kwietnia 2012 Wiedząc, że deklarowanie typu rekordowego w języku C/ C++ wygląda następująco: struct element

Bardziej szczegółowo

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy :

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : class nazwa_klasy prywatne dane i funkcje public: publiczne dane i funkcje lista_obiektów;

Bardziej szczegółowo

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C

Języki i metodyka programowania. Wprowadzenie do języka C Literatura: Brian W. Kernighan, Dennis M. Ritchie Język Ansi C, Wydawnictwa Naukowo - Techniczne, 2007 http://cm.bell-labs.com/cm/cs/cbook/index.html Scott E. Gimpel, Clovis L. Tondo Język Ansi C. Ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Programowanie Komputerów

Programowanie Komputerów Programowanie Komputerów Łukasz Kuszner pokój 209, WETI http://www.kaims.pl/ kuszner/ kuszner@eti.pg.gda.pl Wykład 30 godzin, Laboratoria 30 godzin 2012/ Strona 1 z 17 1. Typy i zmienne Jak wiemy, komputer

Bardziej szczegółowo

Programowanie komputerowe. Zajęcia 5

Programowanie komputerowe. Zajęcia 5 Programowanie komputerowe Zajęcia 5 Tablice wielowymiarowe Tablicę dwuwymiarową możemy deklarować statycznie: typ nazwa[rozmiar1][rozmiar2]; Ma ona elementy nazwa[i][j] dla i=0,,rozmiar1-1, j=0,...,rozmiar2-1.

Bardziej szczegółowo

Tablice. int rozmiar; cout << Jaki ma być rozmiar tabeli? ; cin >> rozmiar; { int tablica[rozmiar]; /* TU JEST ŹLE */... }

Tablice. int rozmiar; cout << Jaki ma być rozmiar tabeli? ; cin >> rozmiar; { int tablica[rozmiar]; /* TU JEST ŹLE */... } Tablice grupa obiektów tego samego typu tablica tablica ciąg obiektów tego samego typu, zajmujący ciągły obszar w pamięci korzyść zamiast wielu definicji poszczególnych obiektów jedna wspólna; odniesienia

Bardziej szczegółowo

Spis treści JĘZYK C - PRZEKAZYWANIE PARAMETRÓW DO FUNKCJI, REKURENCJA. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu

Spis treści JĘZYK C - PRZEKAZYWANIE PARAMETRÓW DO FUNKCJI, REKURENCJA. Informatyka 1. Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Politechnika Białostocka Wydział Elektryczny Katedra Elektrotechniki Teoretycznej i Metrologii Instrukcja do pracowni specjalistycznej z przedmiotu Informatyka 1 Kod przedmiotu: EZ1C200 010 (studia niestacjonarne)

Bardziej szczegółowo