Wewnętrznych, Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wybranych

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Wewnętrznych, Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wybranych"

Transkrypt

1 Kraków, r. Zarząd Społecznego Komitetu Ratowników Medycznych oraz Polskiej Rady Ratowników Medycznych przesyła do wiadomości Premiera, Marszałka Sejmu, Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych, Ministra Pracy i Polityki Społecznej, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wybranych Wojewodów, Senatu Rektorów Uczelni wyższych oraz innych organizacji rządowych i pozarządowych uwagi do projektu ustawy z dnia r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw. Dotyczą one, bowiem jednego z najistotniejszych społecznie obszarów, a propozycje zmian dotykają wszystkich wyżej wymienionych. Przekazujemy Państwu również wnioski płynące z dołączonej do projektu oceny skutków regulacji. W opinii zarządów obu organizacji znaczna część proponowanych propozycji jest bez wątpliwości: sprzeczna z zaleceniami WHO Europe w sprawie organizacji O-H-EMS (out-of-hospital emergency medical services wspomniane zalecenia w poniższym tekście), sprzeczna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, sprzeczna z ustawą o zawodzie lekarza, sprzeczna ze zgłaszanymi od 6 lat postulatami urzędników i funkcjonariuszy podległych Ministrowi Obrony Narodowej i Ministrowi Spraw Wewnętrznych. Brak postulowanych rozwiązań skutkuje zagrożeniem życia i zdrowia żołnierzy oraz funkcjonariuszy uniemożliwiając służbom reorganizację sposobu udzielania pomocy, w istotnej części sprzeczna z postulatami środowiska ratowników medycznych

2 W ocenie SKRM, efekt kilku lat pracy urzędników Ministerstwa Zdrowia stawia pod znakiem zapytania profesjonalizm Departamentu Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa Medycznego i Ochrony Informacji Niejawnych. W związku z powyższym zarząd SKRM zwraca się do Ministra Zdrowia o: 1. Wycofanie projektu mającego uregulować jeden z najistotniejszych społecznie obszarów oraz pilne przygotowanie nowych propozycji opartych na doktrynie prawa, wnioskach płynących z analiz, badań naukowych, strategii WHO, uwzględniających postulaty towarzystw naukowych i instytucji podległych wymienionym ministrom. 2. Opracowanie planu prac przebiegających w oparciu o przejrzystą metodologię. Rozpoczynamy też dalsze prace na rzecz uświadomienia przedstawicielom rządu, sejmu, świata mediów i organizacji społecznych skali zagrożenia wynikającej z bierności bądź błędnych założeń urzędników Ministerstwa Zdrowia. Zwracamy się z prośbą do wszystkich wymienionych o szczegółowe zapoznanie się ze wskazanymi problemami. Świadomość i wiedza członków rządu, posłów, urzędników i szerokiej rzeszy obywateli jest w naszej opinii jedyną skuteczną metodą wymuszenia rzetelnego przygotowania projektu przez Ministerstwo Zdrowia. Do momentu wprowadzenia zmian kadrowych oraz zmian w organizacji prac i konsultacji, Społeczny Komitet Ratowników Medycznych uznaje dalszy dialog z Departamentem Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa Medycznego i Ochrony Informacji Niejawnych za bezcelowy. Prezes SKRM Magdalena Żurowska Przewodnicząca PRRM Edyta Wcisło

3 Uwagi dotyczące braku merytorycznych podstaw projektu ustawy i uzasadnienia powołującego się na rozwiązania w innych krajach OECD/UE. Zawarte w projekcie ustawy propozycje rozwiązań oraz informacje opisane w ocenie skutków regulacji w dużej mierze oparte są na błędnych, nieaktualnych bądź nieprawdziwych założeniach. Kompromitują one w oczach środowiska medycznego przygotowujących projekt urzędników Ministerstwa Zdrowia. Obecnie w konstrukcji systemów ratownictwa medycznego oraz nadzorze, zakresie uprawnień i obowiązków ratowników medycznych, powinno się opierać na aktualnych doświadczeniach i badaniach naukowych. WHO zaleca opracowanie wskaźników wydajności dla O-H-EMS (out-of-hospital emergency medical services) i stosowanie ich w procesach zarządzania systemami ratownictwa medycznego w celu porównywania ich skuteczności. 1 Najlepszym przykładem skutecznej i efektywnej reorganizacji udzielania pomocy w fazie przedszpitalnej są dla całego świata działania podjęte w ostatnich latach przez amerykańską armię. Zostały one oparte na trzech filarach: gromadzeniu danych i bieżącej ich analizie, testowaniu różnych możliwych rozwiązań oraz dopracowywaniu postępowania i organizacji systemu w oparciu o duże randomizowane badania obejmujące tysiące pacjentów. Efektem są najlepsze w historii konfliktów zbrojnych wyniki leczenia rannych. Dzięki wprowadzonym modyfikacjom zredukowano śmiertelność obrażeń doznanych w walce z około 18% do 5% pomimo wzrostu ciężkości tych obrażeń. 2 Doniesienia porównujące skuteczność poszczególnych rodzajów systemów ratownictwa medycznego w skali Europy, niestety nie istnieją bądź nie zawierają istotnych wniosków. 34 W tej sytuacji kluczowym dokumentem wydaje się być raport WHO dotyczący systemów ratownictwa medycznego w Europie wraz z zawartymi w nim rekomendacjami oraz wspomniane dane armii amerykańskiej. Dokument WHO porządkuje europejskie systemy ratownictwa medycznego umożliwiając ich porównanie w obszarze powiadamiana ratunkowego, organizacji fazy przedszpitalnej i szpitalnej, sposobu finansowania oraz kierunków rozwoju. Niestety z zawartych w nim konkluzji i rekomendacji nie skorzystano w przedstawionym projekcie. Strategia WHO narzuca krajom europejskim rozwiązania w następujących obszarach: A ) w strategii krótkoterminowej: 1. Powołanie organizacji nadzorujących i wydających rekomendacje w kwestii: a) edukacji kadr ratowników medycznych i nadzoru nad ich doskonaleniem, b) właściwe wyposażenie w sprzęt zarówno w fazie szpitalnej jak i przedszpitalnej, c) zainicjowanie współpracy międzynarodowej dyspozytorni medycznych 2. Wprowadzenie listy wskaźników jakościowych dotyczących ratownictwa medycznego w fazie przedszpitalnej, 1 Emergency Medical Services Systems in the European Union Report of an assessment project coordinated by the World Health Organization 2 Implications of Combat Casualty Care for Mass Casualty Events Eric A. Elster; Frank K. Butler; Todd E. Rasmussen, August 7, 2013, Vol 310, No. 5 3 Sasser S et al. Prehospital trauma care systems. Geneva, World Health Organization, Fischer M et al. Comparison of the emergency medical services systems of Birmingham and Bonn: Process efficacy and cost effectiveness. Anasthesiol Intensivmed Notfallmed Schmerzthe, 2003 Oct, 38(10):

4 3. Wprowadzenie rozwiązań umożliwiających raportowanie odpowiedzi na najpilniejsze wezwania w czasie 8 minut od momentu odebrania połączenia alarmowego, 4. Wprowadzenie skutecznej koordynacji i natychmiastowej odpowiedzi w celu uniknięcia opóźnień w przypadkach nagłych stanów zagrożenia życia, 5. Wprowadzenie jednolitego programu nauczania pierwszej pomocy we wszystkich służbach ratowniczych takich jak straż lub policja, 6. Poprawienie dostępności systemu ratownictwa medycznego dla mniejszości narodowych oraz obcokrajowców przebywających na terenie RP. B) w strategii długoterminowej: 1. Wsparcie i rozwój standardów postępowania i protokołów w najczęstszych stanach zagrożenia życia, w tym w wypadkach masowych, 2. Przygotowanie systemu PRM do współpracy i opracowania wspólnej strategii badawczej w ramach Unii Europejskiej, 3. Wprowadzenie możliwości dysponowania medical first responders bezpośrednio przez dyspozytornię medyczną, 4. Wprowadzenie systemu monitoringu świadczeń w ramach SOR 5. Wprowadzenie specjalizacji dla lekarzy ratunkowych, która powinna być zgodna z dyrektywą 2006/100/EC Unii Europejskiej, 6. Wprowadzenie regularnego testowania gotowości dyspozytorni oraz jednostek systemu w zakresie gotowości do zarządzania sytuacją kryzysową, 7. Wprowadzenie przedstawiciela systemu państwowego ratownictwa medycznego do struktur zarządzania kryzysowego, 8. Poprawa systemów w celu umożliwienia wymiany informacji pomiędzy służbami i centrami dyspozytorskimi prowadzonej w czasie rzeczywistym, 9. Przygotowanie i stworzenie mechanizmów mobilizacji środków finansowych dla systemu ratownictwa medycznego w ramach przygotowania do działań w przypadku wypadków masowych, kataklizmów i klęsk żywiołowych. W zgodzie ze wspomnianą strategią stoją jedynie zapisy projektu ustawy umożliwiające współpracę transgraniczną. Pozostałe propozycje regulacji autorstwa urzędników Ministerstwa Zdrowia nie wpisują się w przedstawioną strategię WHO, z racji popełnionych błędów nie przyniosą oczekiwanych efektów bądź zwyczajnie stoją z nią w sprzeczności. We wspomnianym dokumencie zawarto podział ambulansów na trzy typy: A, B oraz C 5. Wyprowadzanie przez urzędników Ministerstwa Zdrowia wniosków i analogii pomiędzy systemami ratownictwa medycznego nie 5 Emergency Medical Services Systems in the European Union Report of an assessment project coordinated by the World Health Organization

5 uwzględniających wspomnianego dokumentu, wyposażenia ambulansów, uprawnień ratowników oraz uprawnień ratowników medycznych, lekarzy i pielęgniarek w oparciu o trzy kategorie ambulansów jest poważnym błędem. Zawarte w projekcie ustawy Ministerstwa Zdrowia analogie są więc nieścisłe, a nawet sprzeczne z realiami. Szacunkową liczbę i rodzaj ambulansów w Europie przedstawia ryc. 1. Nie można jej jednak wiązać bezpośrednio z rodzajem zatrudnionych kadr, ponieważ w ambulansach typu B i C mogą pracować w zależności od kraju zarówno lekarze, ratownicy medyczni o różnym poziomie uprawnień, jak i pielęgniarki ratunkowe. Co więcej grupa ambulansów typu C jest niejednorodna. WHO zawarło w niej polskie zespoły specjalistyczne, charakterystyczne dla systemu rendez-vous niemieckie pojazdy osobowe z lekarzami, irlandzkie zespoły ratownictwa medycznego z ratownikami medycznymi, jak i szwedzkie zespoły z pielęgniarkami ratunkowymi. Z kolei w ambulansach typu A nie pracują z reguły ratownicy medyczni tak jak informują o tym ministerialni urzędnicy, tylko osoby które mają zakres uprawnień zbliżony do ratowników udzielających kwalifikowanej pierwszej pomocy zgodnie z ustawą o Państwowym Ratownictwie Medycznym. Mogą to być także wspomniani przez ministerstwo wolontariusze. Tym samym zapisane w dokumencie informacje dotyczące rozwiązań w poszczególnych systemach ratownictwa medycznego (Austria, Niemcy, Szwecja, Francja itd.) są błędne bądź prowadzą do błędnych wniosków. Ryc. 1 Rodzaje zespołów ratownictwa medycznego w Europie według kategorii WHO Obecnie przykładem właściwego rozwiązywania problemów ratownictwa medycznego w fazie przedszpitalnej jest Wielka Brytania, która wdraża zalecenia WHO skutecznie redukując czasy dotarcia, monitorując wskaźniki dotyczące ROSC i inne, wprowadza jednostki wyprzedzające działania zespołów ratownictwa medycznego, jednostki przeznaczone do działań w sytuacjach kryzysowych itd., a wprowadzane zmiany w systemie mają oparcie w Ambulance Quality Indicators. 6 W związku z powyższym kluczowe dane, które powinny być trzonem zmian zawartych w projekcie ustawy oraz uzasadnienia zawartego w ocenie skutków regulacji w opinii zarządu Społecznego Komitetu Ratowników 6

6 Medycznych, zostały pominięte bądź zapisano je w błędnej postaci. Po raz kolejny wnioskujemy do Pana Ministra o rzetelne opracowanie zakresu zmian i proponowanych rozwiązań przez ponowne przekazanie projektu do prac w ramach Ministerstwa Zdrowia. Zaproponowana strategia zmian powinna być zgodna z polską konstytucją, porządkiem prawnym i zaleceniami WHO w obszarze ratownictwa medycznego. Poniżej przedstawiamy uwagi dotyczące zapisów błędnych, sprzecznych z prawem, sprzecznych ze strategią WHO dotyczącą O-H-EMS bądź wymagających korekty. 1. Uwagi dotyczące miejsca i zakresu wykonywania świadczeń zdrowotnych/medycznych czynności ratunkowych przez ratowników medycznych w fazie przedszpitalnej Propozycja art. 11, w którym znajdują się zapisy dotyczące wykonywania przez ratownika medycznego świadczeń zdrowotnych, dopuszczają udzielanie świadczeń jedynie w wybranych jednostkach współpracujących z systemem: w ramach ratownictwa górskiego, narciarskiego, wodnego, jak również przy zabezpieczaniu medycznym imprezy masowej realizowanej w ramach podmiotu leczniczego. Nie uzasadniono jednak dlaczego pomijane są inne jednostki, w których brak możliwości wykonywania tych świadczeń utrudnia bądź całkowicie uniemożliwia udzielanie pomocy w stanie zagrożenia życia i zdrowia. Przez takie rozwiązania Wojsko Polskie nie jest w stanie samodzielnie, we właściwy i zgodny z obecnie obowiązującą doktryną sposób, zabezpieczyć poszkodowanych w walce żołnierzy. Ministerstwo Zdrowia i Ministerstwo Obrony Narodowej w planowanych zmianach powinny sugerować się propozycjami ekspertów i brać pod uwagę zakrojone na szeroką skalę badania Amerykańskiej Armii. Badania porównujące okoliczności śmierci w trakcie realizacji zadań bojowych mówią o: przypadkach podczas operacji Iraqi Freedom marzec kwiecień 2004 (grupa 1) przypadków podczas operacji Enduring Freedom czerwiec 2006 grudzień 2006 (grupa 2) Główną przyczyną śmierci był masywny krwotok, który doprowadził do 51% zgonów w pierwszej grupie i 49% w drugiej. 7 Inne badania wspominają o prowadzonej operacji w Afganistanie, w której najczęstszą przyczyną zgonu był kolejno: masywny krwotok (38%), uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (33%) i obrażenia powybuchowe (blast injuries) (16%). 8 53% zgonów potencjalnie możliwych do uniknięcia związanych było z brakiem właściwego wyposażenia oraz poziomu udzielanej pomocy. 9 Wyniki tych badań to przykład w jaki sposób decyzje urzędników i wspomniane przepisy bezpośrednio wpływają na śmiertelność pola walki. Warto podkreślić, że w polskich realiach mówimy o wymiernej i policzalnej liczbie zgonów, a wyniki przeprowadzonych badań mogą być druzgocące dla urzędników Ministerstwa Zdrowia. Sposobem redukcji liczby zgonów jest wprowadzanie zaleceń dotyczących udzielania pomocy w środowisku taktycznym w tym standardu TCCC (Tactical Combat Casualty Care). Zawód ratownika medycznego może pełnić kluczową rolę w polskiej armii we wszystkich trzech fazach działania: Care Undre Fire, Tactical Field Care oraz Tactical Evacuation. 7 Holcomb J, Caruso J, McMullin N, Wade CE, Pearse L, Oetjen-Gerdes L, et al. Causes of death in U.S. Special Operations Forces in the global war on terrorism: US Army Med Dep J 2007;Jan-Mar: Holcomb J, Caruso J, McMullin N, Wade CE, Pearse L, Oetjen-Gerdes L, et al. Causes of death in U.S. Special Operations Forces in the global war on terrorism: US Army Med Dep J 2007;Jan-Mar: Holcomb JB, McMullin NR, Pearse L, Caruso J, Wade CE, Oetjen-Gerdes L, et al. Causes of death in U.S. Special Operations Forces in the global war on terrorism: Ann Surg 2007;245:

7 O konieczności niezwłocznej regulacji tego obszaru, stanowczo przypominali przedstawiciele Wojskowej Izby Lekarskiej, Wojskowego Inspektoratu Służby Zdrowia, Wojskowego Instytutu Medycznego, Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej oraz Rządowego Centrum Bezpieczeństwa. Wprowadzenie postulowanych przez SKRM rozwiązań umożliwi także wykorzystanie jednostek współpracujących z systemem w przypadku wypadków mnogich i masowych, tak ja ma to miejsce np. w Wielkiej Brytanii. W opinii SKRM świadczenia zdrowotne podejmowane przez ratownika powinny być dopuszczone w sposób jednolity we wszystkich jednostkach współpracujących z systemem i poza systemem. Ratownicy medyczni zatrudnieni są bowiem prócz jednostek współpracujących z systemem także w ramach zakładowych straży pożarnych, w służbie więziennej, w ramach zabezpieczenia lotnisk i wielu innych miejscach nie uwzględnionych w ustawie. Pojawiąjące się obawy dotyczące konkurencji pomiędzy jednostkami systemu PRM i KSRG powinny być wyeliminowane osobnymi zapisami ustawowymi dotyczącymi zakresu współpracy tych systemów i zakresu MCR podejmowanych przez ratowników medycznych. Tym samym katalog czynności, które może wykonywać ratownik medyczny samodzielnie i pod nadzorem lekarza powinien składać się z części dotyczącej systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, świadczeń wykonanych poza tym systemem i rozwiązań dopuszczających rozszerzenie zakresu katalogu dla jednostek podległych Ministrowi Obrony Narodowej w oparciu o proces doskonalenia zawodowego realizowanego w ramach i na potrzeby Wojska Polskiego. 2. Uwagi dotyczące uchylenia art. 43 ustawy o PRM. Wraz z wdrożeniem Krajowych Ram Kwalifikacji (poprzez wejście w życie Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego) do polskiego systemu szkolnictwa wyższego wygasły powoływane przez autorów projektu przedmiotowej ustawy standardy kształcenia dla kierunku studiów ratownictwo medyczne na studiach pierwszego stopnia. Nie można zatem w ocenie skutków projektowanej regulacji powoływać się na nieistniejące standardy. Tymczasem autorzy projektowanej nowelizacji uzasadniają wykreślenie Art. 43 ustawy istnieniem owej wykreślonej już podstawy programowej. Dodatkowo uchylenie kluczowego dla właściwego funkcjonowania systemu PRM oraz zawodu ratownika medycznego zapisu ustawy o PRM bez jednoznacznego wskazania instytucji odpowiedzianej za opracowywanie standardów postępowania jest sprzeczne ze wspomnianą strategią WHO. Zgodnie ze wspomnianą strategią WHO Ministerstwo Zdrowia powinno zapewnić: Wsparcie i rozwój standardów postępowania i protokołów w problematycznych obszarach i stanach zagrożenia życia w tym w wypadkach masowych. Tymczasem ministerstwo proponuje dokładnie odwrotne rozwiązania. Przypominamy, że towarzystwa naukowe adresują wytyczne postępowania w przewadze do fazy szpitalnej. Wspomniane wytyczne nie uwzględniają w postępowaniu różnic wynikających z przepisów prawa, organizacji systemu oraz uprawnień i kompetencji ratowników medycznych w poszczególnych krajach. Co więcej w gronie zaleceń może znajdować się kilka bądź nawet kilkadziesiąt modeli postępowania, a towarzystwa naukowe mogą skupiać zwolenników działań i publikować wytyczne o nieudowodnionej klinicznie skuteczności. Najlepszym przykładem problemów wynikających z uchylenia art. 43 może być konieczność przyjęcia standardu

8 postępowania w wypadkach mnogich i masowych lub amputacji kończyn. W przypadku amputacji przedstawiciele ośrodków specjalistycznych zalecają odmienne postępowanie transport bezpośredni z miejsca zdarzenia do ośrodka specjalistycznego versus transport z obligatoryjną oceną na najbliższym SOR. Na tych przykładach widać, że wytyczne towarzystw naukowych oraz poszczególne sposoby postępowania mogą znacznie różnic się od siebie bądź nawet wykluczać. Fundamentem skutecznego postępowania jest przyjęcie JEDNEGO standardu postępowania na miejscu zdarzenia. Zadanie opracowywania tego typu standardów postępowania dla zespołów ratownictwa medycznego powierza się z reguły narodowym organizacjom zajmującym się reprezentacją i nadzorem nad grupą zawodową ratowników medycznych. Ze względu na brak takiej organizacji w Polsce obowiązek ten przypisano Ministrowi Zdrowia i do momentu wskazania innej instytucji odpowiedzialnej musi pozostać przy Ministrze Zdrowia. 3. Uwagi dotyczące braku zgodności części proponowanego aktu normatywnego z Art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Zaproponowane rozwiązania są sprzeczne z Art. 17 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zawód ratownika medycznego bez żadnych wątpliwości został uznany za zawód zaufania publicznego, na co zwróciło uwagę szereg ekspertów i biuro analiz sejmowych. Przepisy w zaproponowanej formie są faktycznym przekazaniem funkcji nadzoru nad grupą zawodową grupie urzędników. Warto podkreślić, że żadna ze wskazanych instytucji nie dysponuje i nie będzie dysponowała kadrami kompetentnymi do realizacji tego nadzoru. Przypominamy także, że otrzymujący największą liczbę uprawnień w stosunku do grupy zawodowej ratowników medycznych wojewoda, zgodnie z art.3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, jest przedstawicielem Rady Ministrów w województwie, zwierzchnikiem rządowej administracji zespolonej w województwie, a do jego podstawowych zadań należą zadania o charakterze nadzorczo kontrolnym, ale względem działalności jednostek samorządu terytorialnego. Wojewodowie, co prawda pełnią (zgodnie z art.18 art. 25 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym) funkcje planistyczne, organizacyjne, koordynacyjne i kontrolne wobec systemu PRM, nie uzasadnia to jednak możliwości przekazania wojewodom funkcji organu nadzoru merytorycznego, zawodowego, dyscyplinarnego, jak również funkcji twórcy norm etyki zawodowej dla ratowników medycznych. Po raz kolejny wskazujemy że nie możemy podzielić poglądu Ministerstwa Zdrowia o braku podstaw prawnych do stworzenia samorządu zawodowego ratowników medycznych. Nie możemy zgodzić się też na sprawowania zadań kontrolnych nad wykonywaniem naszego zawodu przez wojewodów. W doktrynie prawa konstytucyjnego, dominuje pogląd prof. P. Sarneckiego, zgodnie z którym zawodami zaufania publicznego są takie z zawodów, które po pierwsze polegają zawsze na świadczeniu pewnej pomocy innym ludziom, z reguły w sytuacjach zagrożenia dla ich rozmaitych dóbr. Dobra te są przy tym również w wymiarze ogólnospołecznym uznawane jako dobra, a służenie ich ochronie uznawane jest za realizację istotnych wartości i potrzeb społecznych. Są to przy tym dobra o istotnej, choćby mierzonej subiektywnie, wartości dla tych ludzi. Z tych też względów świadczenie tego rodzaju pomocy widziane jest jako pewna funkcja publiczna, co uzasadnia wkraczanie szczególnego typu

9 regulacji prawnej. Po drugie zawodami zaufania publicznego są zawody, których wykonywanie łączy się z przyjmowaniem informacji, dotyczących sfery życia osobistego, a nawet intymnego innych ludzi. Zorganizowanie takiego zawodu w korporację samorządową, z konstytucyjnie założonym istnieniem pieczy nad jego wykonywaniem, z pewnością w określonym stopniu niweluje niepewność jednostki, zawsze przecież występującą przy powierzaniu informacji osobistych osobie trzeciej. Łączy się to oczywiście z obowiązkiem zachowania tajemnicy tych informacji, powiązanej z tradycyjnie odpowiednim immunitetem, społecznie akceptowanym. Mając na uwadze powyższe, należy jednoznacznie stwierdzić, iż zawód ratownika medycznego utworzony w celu ochrony zagrożonego dobra ogólnoludzkiego, jakim jest życie i zdrowie człowieka spełnia w.w przesłanki zawodu zaufania publicznego, i dlatego analogicznie jak zawód lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, diagnosty laboratoryjnego oraz pielęgniarki i położnej, wymaga stworzenia odrębnego samorządu zawodowego. Nie znajduje uzasadnienia w analizie przepisów prawa argument przedstawiony w stanowisku Ministerstwa Zdrowia, iż działające aktualnie liczne organizacje ratowników medycznych w pełni reprezentują ich interesy, a przez to powołanie samorządu zawodowego jest bezzasadne. O zasadności tworzenia samorządów zawodowych dla niektórych grup zawodowych wypowiadał się wielokrotnie Trybunał Konstytucyjny RP m.in. w wyroku z 22 maja 2001 r., sygn. K 37/00 (OTK ZU nr 4/2001, poz. 86), w którym Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że samorząd zawodowy ma nie tyle eliminować czy niwelować partykularne interesy osób wykonujących zawody zaufania publicznego, ile zmierzać do ich uzgodnienia z interesem publicznym przez samych zainteresowanych. Na szczególnie istotne w interesie publicznym Trybunał Konstytucyjny wskazał wprowadzenie tzw. pragmatyk zawodowych odpowiedzialności dyscyplinarnej. W jego opinii, wyodrębnienie procedur odpowiedzialności dyscyplinarnej i nadanie im najpierw pozasądowego charakteru, znajdować może podstawę w specyfice poszczególnych grup zawodowych oraz ochronie ich autonomii i samorządności (wyroki z: 8 grudnia 1998 r., sygn. K 41/97, OTK ZU nr 7/1998, poz. 117 oraz 4 marca 2008 r., sygn. SK 3/07, OTK ZU nr 2/A/2008, poz. 25). Ponadto, w odniesieniu do zawodów zaufania publicznego Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że gwarancją świadczenia usług na odpowiednim poziomie jest również istniejący w obrębie organizacji samorządu zawodowego system sankcji i procedur zapewniających przestrzeganie reguł deontologii (wyrok z 18 marca 2003 r., sygn. K 50/01, OTK ZU nr 3/A/2003, poz. 21). Zwracamy uwagę, iż bliżej nie określona grupa osób wykonuje zawód ratownika medycznego całkowicie poza systemem Państwowego Ratownictwa Medycznego m.in w transporcie między szpitalnym, transporcie sanitarnym, oddziałach szpitalnych, szkołach wyższych, zabezpieczaniu imprez masowych, służbie wojskowej, państwowej straży pożarnej, jednostkach podległych ministrowi spraw wewnętrznych. Wpływ wojewodów na działalność ratowników medycznych poza systemem Państwowego Ratownictwa Medycznego jest zatem z definicji pozbawiony możliwości interwencji prawnych.

10 4. Uwagi dotyczące braku logicznej i prawnie spójnej koncepcji realizacji nadzoru nad kształceniem, egzaminowaniem, odbywaniem stażu, doskonaleniem zawodowym i nadzorem nad grupą zawodową ratowników medycznych. Przedstawiona przez Ministerstwo Zdrowia propozycja dotycząca regulacji zawodu ratownika medycznego jest niezgodna ze strategią WHO dotyczącą regulowanego obszaru. Za realizację szeroko rozumianego nadzoru nad grupą zawodową ratowników medycznych odpowiadają w projekcie Ministerstwa Zdrowia następujące instytucje: CEM odpowiada za organizację, przygotowanie i przeprowadzenie oceny przygotowania zawodowego w ramach PERM, powołuje członków PKE uznających kwalifikacje, prowadzi ewidencję wydanych świadectw i przechowuje dokumentację dotyczącą PERM. Wojewoda wydaje prawo wykonywania zawodu, wydaje kartę doskonalenia zawodowego, publikuje listę podmiotów uprawnionych do realizacji doskonalenia zawodowego ratowników medycznych, zbiera i publikuje w rejestrze informacje o przebiegu doskonalenia zawodowego ratowników medycznych. Minister Zdrowia prowadzi rejestr ratowników medycznych. Przedsiębiorcy wpisani na listę realizujący doskonalenie zawodowe prowadzą dokumentację wydanych zaświadczeń o ukończenia danego rodzaju kształcenia, gromadzą informacje o doskonaleniu zawodowym. Kierownik jednostki organizacyjnej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych wydaje skierowanie na odbycie stażu. Sąd pozbawia prawa wykonywania zawodu przez prawomocne orzeczenie przez sąd środka karnego zakazu wykonywania zawodu lub zajmowania określonego stanowiska. Starosta kieruje na staż uzupełniający. Kierownik jednostki dysponenta, w której odbywany jest staż wskazuje opiekuna stażu uzupełniającego, wydaje zaświadczenie odbycia stażu. Dodatkowo minister określi w drodze rozporządzenia: Sposób dokumentowania, zaliczania i dokonywania oceny realizacji stażu. Sposób wnoszenia i rozpatrywania wniosków o PERM. Wzory oświadczeń i świadectw. Wzór prawa wykonywania zawodu. Szczegółowy tryb dokonywania wpisów w rejestrze ratowników medycznych. Formy samokształcenia i doskonalenia zawodowego. Zgodnie z polskim prawem, logiką i poniższymi wzorcami, nadzór nad grupą zawodową ratowników medycznych powinna prowadzić jedna organizacja posiadająca w rękach wszystkie narzędzia umożliwiające reprezentowanie tej grupy zawodowej, opracowywanie standardów i skuteczny nadzór. Polskie prawo przewiduje takie rozwiązanie w postaci samorządu zawodowego. Także we wskazanych krajach nadzór przekazywany jest w całości jednej organizacji takiej jak: Pre-Hospital Emergency Care Council - organizacja odpowiedzialna za wprowadzanie, monitorowanie jakości i rozwijanie standardów opieki przedszpitalnej udzielanej przez ratowników medycznych w Irlandii, zarówno

11 z sektora państwowego jak i prywatnego. Ratownicy, którzy chcą pracować w zawodzie muszą zarejestrować się w tej organizacji, przejść odpowiednie szkolenia i egzaminy. Health and Care Professions Council (HCPC) - organizacja nadzorująca zawody medyczne, w tym ratowników medycznych, ustalająca standardy edukacji i postępowania. Dodatkowo w wielu częściach Wielkiej Brytanii dopuszczono powołanie organizacji zrzeszających ratowników medycznych. Ich zadaniem jest utrzymywanie wysokich standardów wykonywania zawodu RM oraz np. rozpatrywanie skarg dotyczących pracy poszczególnych ratowników. Spełniają one w ten sposób role lokalnych Izb Ratowników Medycznych. National Registry of Emergency Medical Technicians (NREMT) organizacja prowadząca rejestr ratowników medycznych i techników ratownictwa medycznego w Stanach Zjednoczonych. Ustala standardy postępowania, publikuje raporty dotyczące ratownictwa medycznego oraz prowadzi nadzór i recertyfikację tych grup zawodowych. 5. Uwagi dotyczące racjonalizacji zapisów dotyczących stażu W świetle aktualnie obowiązujących regulacji jedyną drogą uzyskiwania kwalifikacji zawodowych ratownika medycznego jest ukończenie studiów I stopnia na kierunku ratownictwo medyczne. To, na co warto w związku z tym zwrócić uwagę - w kontekście kształcenia przed dyplomowego i podyplomowego ratowników medycznych to fakt, że jest to jedyny zawód medyczny (obok pielęgniarek, położnych, lekarzy, fizjoterapeutów), dla którego w obecnym systemie szkolnictwa wyższego nie przewidziano możliwości doskonalenia w ramach studiów drugiego stopnia. Istotny jest również fakt, że wraz z wdrożeniem Krajowych Ram Kwalifikacji do polskiego systemu szkolnictwa wyższego wygasły powoływane przez autorów projektu przedmiotowej ustawy standardy kształcenia dla kierunku studiów ratownictwo medyczne na studiach pierwszego stopnia. Opis efektów kształcenia w obszarze nauk medycznych, nauk o zdrowiu oraz nauk o kulturze fizycznej określony jest w załączniku nr 6 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2011 w sprawie Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego. Ministerialny opis efektów kształcenia nie dotyczy wyłącznie studiów na kierunku lekarskim, lekarskodentystycznym, pielęgniarstwie, położnictwie i farmacji - dla których opracowano standardy kształcenia opisując wymagane od absolwenta tych kierunków studiów zasoby wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych. Wobec powyższego, w aktualnym stanie prawnym, uczelnie wyższe posiadają pewną autonomię w tworzeniu kierunkowych efektów kształcenia dla kierunku studiów ratownictwo medyczne, jak również w opracowywaniu planu studiów i wskazaniem przedmiotów obligatoryjnych do zaliczenia w toku studiów oraz ich wymiaru godzinowego. Stąd płynie wniosek, że o wiele większą wagę dla jakości i standaryzacji przygotowania absolwenta studiów pierwszego stopnia do wykonywania zawodu ratownika medycznego będzie miała rewizja obowiązującego modelu kształcenia w toku studiów niż pomysł wdrażania obowiązkowego stażu zawodowego. Zamykając możliwość uzyskiwania kwalifikacji zawodowych ratownika medycznego po ukończeniu dwuletniej szkoły policealnej, wydłużono proces kształcenia ratowników o jeden rok studia licencjackie nie mogą bowiem trwać krócej niż 6 semestrów. Wobec tego idea wdrożenia dodatkowego,

12 obowiązkowego stażu zawodowego w wymiarze 960 godzin dydaktycznych w jednostkach systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne po ukończeniu trzyletnich studiów jest kompletnie pozbawiona sensu. Studia pierwszego stopnia na kierunku ratownictwo medyczne o profilu praktycznym, aby spełniały wymogi Krajowych Ram Kwalifikacji muszą zapewnić w toku studiów znaczną część zajęć kształtujących umiejętności praktyczne w tym zajęcia praktyczne i praktyki zawodowe. Znowelizowana ustawa o szkolnictwie wyższym nakłada wręcz obowiązek, aby w toku studiów o profilu praktycznym zapewnić studentom przynajmniej trzymiesięczna praktykę zawodową (480 godzin dydaktycznych). Praktyki zawodowe uczelnie organizują w ramach umów z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego i szpitalnymi oddziałami ratunkowymi. Ponadto w toku studiów realizowane są ćwiczenia, zajęcia praktyczne i laboratoria pozwalające studentowi osiągnąć zamierzone efekty kształcenia. W kontekście projektowanego wdrożenia Państwowego Egzaminu z Ratownictwa Medycznego jako weryfikatora posiadanych kompetencji w zakresie wiedzy, umiejętności i postaw ilość zajęć praktycznych w toku studiów jest wystarczająca i wobec tego nie powinno się wymagać realizowania dodatkowego stażu, który powielałby treści kształcenia realizowane w toku studiów. Poza tym, takie podejście byłoby zbieżne z zasadami uzyskiwania prawa wykonywania zawodu przez pielęgniarki i położne, które po ukończeniu studiów pierwszego stopnia nie muszą realizować stażu zawodowego ani poddawać się egzaminowi państwowemu. Wdrożenie stażu zawodowego w kształcie proponowanym przez autorów nowelizacji ustawy nie odnosi się w ocenie skutków regulacji do kosztów, jakie wiążą się z jego ustanowieniem. Kto bowiem ponosiłby koszty realizacji sześciomiesięcznej pracy opiekuna stażu? Jeżeli staż ma być realizowany na podstawie skierowania przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, na której są prowadzone studia na kierunku ratownictwo medyczne (art.10a ust.7) z pewnością koszty realizacji stażu musiałyby pokrywać uczelnie a jeśli tak, to dziwi fakt, że do dyskusji o projekcie ustawy nie włączono przedstawicieli środowisk akademickich. Poza tym zapis art. 10a ust. 6 wprowadza w błąd. Określa bowiem, że staż odbywa się w podmiotach leczniczych, o których mowa w art. 89 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217, z późn. zm.10)), będących dysponentami jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne lub w uczelniach, na których są prowadzone studia na kierunku ratownictwo medyczne. Jak wynika z opisu oceny skutków regulacji intencją autorów jest, aby Uczelnie prowadzące kierunek ratownictwo medyczne jedynie kierowały na staż. Brak w obecnym kształcie regulacji dyspozycji dotyczącej, jaki wymiar godzin staży miałby być realizowany w warunkach SOR, a jaki w warunkach zespołu ratownictwa medycznego. 10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r. poz i 619.

13 6. Uwagi dotyczące zakresu egzaminu PERM Intencja zewnętrznego, wystandaryzowanego narzędzia weryfikacji absolwentów studiów na kierunku ratownictwo medyczne i uzyskiwania przez nich prawa wykonywania zawodu jest jak najbardziej słuszna i potrzebna. Projektowane zapisy są jednak niedoskonałe. Po pierwsze z uwagi na fakt, że w ramach pytań testowych można w większości przypadków badać zasoby wiedzy, w mniejszym stopniu umiejętności np. analizy danych, interpretacji objawów, itd. W zawodzie ratownika medycznego niezmiernie ważny jest aspekt umiejętności wykonywania procedur medycznych, wręcz fizycznego ich wykonania. Zaproponowany sposób weryfikacji jest w tym obszarze dalece niedoskonały. Z tego punktu widzenia należałoby rozpatrzeć możliwość wprowadzenia prócz egzaminu testowego egzamin praktyczny, który obejmowałby losowo wybrane zadania z zakresu wykonania pojedynczych procedur medycznych i działania w symulowanym zdarzeniu medycznym tak jak dzieje się to w standardach kształcenia w ramach specjalistycznych kursów, certyfikowanych przez Europejską Radę Resuscytacji, American Heart Association czy International Trauma Life Support. Jedynie egzamin testowy w połączeniu z egzaminem praktycznym pozwalałyby w pełni ocenić wiedzę, umiejętności i przygotowanie kandydata do zawodu ratownika medycznego. Istniejąca regulacja wymaga także zmiany w następujących kwestiach: Art. 10 ust. 1 pkt 4) lit. b) projektu ustawy stwierdza, że prawo wykonywania zawodu uzyskuje osoba, która: ukończyła po dniu 1 października 2015 r. studia wyższe pierwszego stopnia na kierunku ratownictwo medyczne, obejmujące co najmniej sześciomiesięczną praktykę w podmiotach określonych w art. 10a ust. 6, zwaną dalej stażem, oraz złożyła z wynikiem pozytywnym Państwowy Egzamin z Ratownictwa Medycznego, zwany dalej PERM, a Art. 10a. ust 1. określa, że do stażu przystępuje osoba, która rozpoczęła po dniu 1 października 2015 r. studia wyższe pierwszego stopnia na kierunku ratownictwo medyczne i złożyła ostatni wymagany planem studiów egzamin. Wobec faktu, że zapisy tego samego projektu się wzajemnie wykluczają, a także wobec intencji autorów opisywanej w ocenie skutków regulacji, która określa, że pierwszy egzamin PERM odbędzie się w 2018 roku; Pierwsze wydatki z tego tytułu zostaną poniesione w roku 2018, gdyż dopiero w tym roku należy się spodziewać pierwszych absolwentów studiów licencjackich, których obejmie obowiązek przystąpienia do PERM, zapis Art. 10 ust. 1 pkt 4) lit a) powinien odnosić się do daty 1 października 2018, a zapis Art. 10 ust. 1 pkt 4) lit b) do daty 30 września Zapis Art. 10b. ust. 1. powinien brzmieć Do PERM, organizowanego przez Centrum Egzaminów Medycznych, zwane dalej CEM, przystępuje osoba, która rozpoczęła studia po dniu 30 września 2015 r. i uzyskała dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia na kierunku ratownictwo medyczne. Rok akademicki rozpoczyna się 1 października, a zatem wskazanie po 1 października de facto skutkowałoby przesunięciem terminu wdrożenia PERM o jeden rok w stosunku do planowanego.

14 7. Uwagi dotyczące braku właściwej definicji najistotniejszego parametru systemu. Propozycja Ministerstwa Zdrowia zawarta w pkt 16) projektu dotyczącym art. 24, polegająca na rezygnacji z parametrów w zakresie trzeciego kwartyla czasu dotarcia bez wprowadzenia prawidłowego podziału i definicji nie wpisuje się w żadną ze znanych nam i przyjętych na świecie strategii dysponowania zespołów ratownictwa medycznego w rozwiniętych systemach. Przypominamy że czas dotarcia jest NAJISTOTNIESZYM parametrem opisującym działanie systemu ratownictwa medycznego w Polsce i na świecie. Wpływa na poczucie bezpieczeństwa obywateli, jakość w systemie PRM i liczbę zgonów do uniknięcia. Zgodnie ze strategią WHO należy wprowadzić rozwiązania organizacyjne oraz zasady współpracy służb umożliwiające docelowo osiągnięcie parametru czasu dotarcia 8 minut od momentu odebrania połączenie alarmowego dla wezwań najpilniejszych na terenie aglomeracji miejskich. SKRM wielokrotnie zwracał uwagę na konieczność racjonalizacji zapisów dotyczących tego obszaru domagając się prawidłowego zdefiniowania parametru czasu dotarcia i jego uzależnienia od stanu nagłego zagrożenia zdrowotnego przedstawiając jako przykładowe rozwiązanie strategię stosowaną w LAS (London Ambulance Service): Kategoria A (A8) czas dotarcia w ciągu 8 min od momentu połączenia 999 w 75% przypadków, Kategoria A (A19) czas dotarcia w ciągu 19 min od momentu połączenia 999 w 95% przypadków, Kategoria C1 - odpowiedź w ciągu 20 min, Kategoria C2 - odpowiedź w ciągu 30 min, Kategoria C3 - jeśli w ciągu 20 min nie podjęto oceny w CTA - odpowiedź jak C2, Kategoria C4 (C60) - być z pacjentem w ciągu 60 min od momentu połączenia 999 w 90% przypadków. Również jeśli CTA (Clinical Telephone Advice) udzieliło porady w ciągu 60 min. Do osiągnięcia tego celu konieczne jest też wprowadzenie innych niż ZRM typu P, S i HEMS jednostek systemu PRM umożliwiających realizację tych wyśrubowanych parametrów oraz korzystanie z zasobów ratowników medycznych zatrudnionych w innych służbach czego wspomniany projekt nie uwzględnia. Warto podkreślić, że jest to jeden z elementów strategii krótkoterminowej WHO. 8. Uwagi dotyczące braku właściwej regulacji kwestii odstąpienia od MCR oraz dalszego postępowania z ciałem osób zmarłych Przepisy w zaproponowanym kształcie zawierają zapisy zbyt ogólne. Nie precyzują obowiązku przyjęcia zwłok przez podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą, nie wskazują osoby odpowiedzialnej za ich przyjęcie, stwierdzenie zgonu i wystawienie karty zgonu. Powyższy obszar powinien być precyzyjnie regulowany przez wprowadzenie zasad odstąpienia od Medycznych Czynności Ratunkowych, przejęcie zwłok od ZRM oraz dalsze postępowanie zgodne z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 10 kwietnia 2012 r. w sprawie sposobu postępowania podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe

15 świadczenia zdrowotne ze zwłokami pacjenta w przypadku śmierci pacjenta. Zaproponowane zapisy powinny mieć na uwadze szacunek dla zmarłych oraz sprawne przywrócenie gotowości Zespołu Ratownictwa Medycznego. 9. Uwagi dotyczące braku precyzyjnego określenia sposobu działania i odpowiedzialności w przypadku e-konsultacji Wspomniany zapis ma swoje źródło w rozwiązaniach znanych jako online medical command. Niemniej w polskich realiach stoją one w sprzeczności z ustawą o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 roku oraz przyjętym przez środowisko lekarzy kodeksem etyki. Zaproponowany zapis nie określa zasad wykonywania konsultacji, zakresu odpowiedzialności lekarza konsultującego oraz przedstawiającego sytuację ratownika medycznego, miejsca rejestracji rozmów itd. Bez zmian we wspomnianej ustawie bądź precyzyjnego określenia zasad prowadzenia konsultacji i zakresu odpowiedzialności, wprowadzenie tego zapisu w życie nie będzie możliwe. Choć intencje Ministerstwa Zdrowia są słuszne to zapisy dotyczące nadzoru pośredniego muszą być precyzyjnie określone przy współpracy ze środowiskiem ratowników medycznych i lekarzy. 10. Uwagi dotyczące propozycji zmian prawa dyskryminujących środowisko ratowników medycznych i uniemożliwiających im samostanowienie. Część propozycji Ministerstwa Zdrowia środowisko ratowników medycznych odczytuje jako manifestację siły i próbę konfrontacji Departamentu Spraw Obronnych, Zarządzania Kryzysowego, Ratownictwa Medycznego i Ochrony Informacji Niejawnych z naszą grupą zawodową. Wszystkie dotyczące naszej grupy zawodowej decyzje, sposobu wykonywania zawodu i kształtu doskonalenia zawodowego podejmowane są bez udziału ratowników medycznych. Dotyczy to w szczególności: Art. 10c.2, Art. 10c.5, Art. 10d.5, Art. 10a.2 oraz Art. 12a.4. Ministerstwo zdrowia dąży do marginalizacji największej i najistotniejszej grupy zawodowej systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego. W efekcie powstają propozycje rozwiązań nieprzystające do rzeczywistości, niezgodne z oczekiwaniami środowiska, a co gorsza zagrażające życiu i zdrowiu obywateli czego najlepszym przykładem jest projekt ustawy. 11. Uwagi dotyczące składu zespołów ratownictwa medycznego oraz ich liczebności. W pkt. 23) projektu dotyczącym ar. 36 ust. 3. ustawodawca dopuszczając do działania w ramach zespołu ratownictwa medycznego osoby nie posiadające uprawnień do wykonywania medycznych czynności ratunkowych bezpośrednio wpływa na jakość udzielanych pacjentom świadczeń. Zaproponowane rozwiązanie dotyczy w szczególności zespołów podstawowych. Na podstawie postępowania opartego o wytyczne i zalecenia towarzystw naukowych, można stwierdzić bez żadnych wątpliwości, że optymalną liczbą osób do udzielania pomocy jest zespół składający się z minimum trzech osób uprawnionych do wykonywania medycznych czynności

16 ratunkowych. 11,12,13 W związku z wymiennością funkcji i zadań w sprawnie działającym zespole ratownictwa medycznego, dopuszczanie do jego składu osób nieposiadających odpowiednich kwalifikacji, wpływa na jakość działania całego zespołu. Rolą ustawodawcy jest wprowadzanie rozwiązań umożliwiających podnoszenie jakości udzielanych świadczeń, a nie ich obniżanie. Dodatkowo w Stanowisku Społecznego Komitetu Ratowników Medycznych w sprawie liczebności podstawowych zespołów ratownictwa medycznego 14, szczegółowo opisaliśmy problematykę pracy w zespole dwuosobowym i związanych z tym faktem zagrożeń dla pacjenta i ratowników medycznych. Wszystkie zawarte w raporcie informacje są nadal aktualne. Na ten problem zwracała też uwagę wielokrotnie Polska Rada Ratowników Medycznych. Odsyłając do wspomnianych dokumentów, przypominamy jednocześnie Ministerstwu Zdrowia, że problem związany z niewystarczającą liczbą osób udzielających pomocy na miejscu zdarzenia można rozwiązać na co najmniej kilka sposobów. Żadna z propozycji Ministerstwa Zdrowia nie poruszyła tego kluczowego dla jakości udzielnej pomocy obszaru. 12. Uwagi dotyczące dyspozytorów medycznych i doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych W pkt 17) ppkt c) projektu dotyczącym art zawarto zapis, wskazujący że dyspozytor medyczny ma obowiązek odbycia doskonalenia zawodowego co najmniej raz w roku. Jest to jedyna grupa zawodowa wobec której Ministerstwo Zdrowia wprowadza coroczny obowiązek doskonalenia zamiast rozliczenia okresowego. Zapis ten stoi w sprzeczności z zapisami dotyczącymi doskonalenia zawodowego ratowników medycznych i lekarzy. Nie ma uzasadnienia dla corocznego rozliczenia doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych realizowanego w obecnym kształceni pod postacią kursów wątpliwej jakości. Nie wpływają one bowiem na jakość pracy dyspozytorów. W dobie skoncentrowanych dyspozytorni medycznych, znacząco spadła liczba dyspozytorów medycznych. Ich szkolenie i doskonalenie zawodowe powinno być realizowane w sposób ujednolicony w skali województwa a głównym kryterium powinna być jakość szkoleń i osiągnięcie konkretnych umiejętności i kompetencji społecznych. Na tej niewielkiej obecnie grupie osób, spoczywa bowiem odpowiedzialność za zdrowie i życie mieszkańców całego województwa oraz właściwe funkcjonowanie systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego. Korzyści wynikające ze scedowania kosztów szkolenia na dyspozytorów i firmy zewnętrzne realizujące szkolenia w różny sposób są niewspółmierne do zagrożenia wynikającego z wdrożenia takiego rozwiązania. Koszt doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych stanowiłby promil w wydatkach wojewody dotyczących bezpieczeństwa publicznego. Dodatkowo skupienie wszystkie narzędzi umożliwiających właściwą organizację powiadamiania ratunkowego w skali województwa w rękach Wojewody poważnie na nie wpłynie poprawiając jego jakość. Fakt uchylania się od realizacji tego obowiązku przez Państwo jest godnym pożałowania przykładem tzw. źle pojmowanej oszczędności. 11 Wytyczne resuscytacji Dr. Richard Lyon, Edinburgh Emergency Medicine Research Group, Improving outcome from OHCA: TOPCAT2 project 13 John Emory Campbell, International Trauma Life Support - ratownictwo przedszpitalne w urazach Pearson Education Inc

17 13. Uwagi dotyczące organizacji powiadamiania ratunkowego Zwracamy uwagę na brak spójności proponowanych zapisów ustawy (Art. 26 i 27) z zapisami ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego dnia 22 listopada 2013 r. Istotny w naszej opinii jest brak powiązania pomiędzy zatrudnieniem dyspozytora medycznego przez wojewodę a zapisami ww. ustawy o tworzeniu jednolitego systemu do obsługi zgłoszeń alarmowych. Zupełnie inną rolę pełni bowiem operator numeru 112 (brak wymagań dotyczących wykształcenia medycznego i wynikające z tego fatu uprawnienia) a dyspozytor medycznego (posiadający wykształcenie medyczne oraz minimum 5 lat pracy). Po kilkunastu latach pracy nad systemem powiadamiana ratunkowego, nadal nie jasna jest dla naszego środowiska fundamentalna dla bezpieczeństwa obywateli kwestia spójnej organizacji powiadamiana ratunkowego. Proponowane przepisy sugerują, że w strukturze CPR będą funkcjonowali operatorzy numer 112 a obok dyspozytorzy medyczni. Zapisy ustawy o SPR (Art.6) sugerują, że możliwe są różne rozwiązania wojewoda może powierzyć organizowanie i prowadzenie centrum powiadamiania ratunkowego staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu, służbie, inspekcji lub straży wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej. Stosowne porozumienie określa prawa zatrudniania pracowników centrum. Wojewoda może także utworzyć oddziały CPR. Należy wobec tego rozważyć nowelizację zapisów ustawy o SPR, dające możliwość funkcjonowania dyspozytorni medycznych jako oddziałów CPR na zasadzie zawartego z dysponentem porozumienia. Fakt, że do dnia dzisiejszego w naszym kraju nie wypracowano jednolitego modelu organizacji powiadamiana ratunkowego stanowi bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia obywateli. 14. Uwagi dotyczące pozostałych zapisów ustawy które należy skorygować bądź odrzucić W pkt 12) projektu dotyczącym Art Zaproponowany zapis zobowiązuje pracowników i funkcjonariuszy do odbycia kursu. Nie wspomina jednak o obowiązku doskonalenia i aktualizacji wiedzy w zakresie Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy. Dotyczy on bowiem jedynie jednostek podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej zgodnie z ust. 7. Przepisy te powinny zostać ujednolicone. Zgodnie z przeprowadzonymi na świecie badaniami, umiejętność prawidłowo udzielanej pierwszej pomocy, resuscytacji i użycia AED zanika nawet już po 6 miesiącach. 15,16,17,18,19,20,21,22 15 Einspruch EL, Lynch B, Aufderheide TP, Nichol G, Becker L. Retention of CPR skills learned in a traditional AHA heartsaver course versus 30-min video self-training: a controlled randomized study. Resuscitation 2007;74: Roppolo LP, Pepe PE, Campbell L, et al. Prospective, randomized trial of the effectiveness and retention of 30-min layperson training for cardiopulmonary resuscitation and automated external defi brillators: Th e American Airlines Study. Resuscitation 2007;74: Spoone BB, Fallaha JF, Kocierz L, Smith CM, Smith SC, Perkins GD. An evaluation of objective feedback in basic life support (BLS) training. Resuscitation 2007;73: Andresen D, Arntz HR, Grafl ing W, et al. Public access resuscitation program including defi brillator training for laypersons: a randomized trial to evaluate the impact of training course duration. Resuscitation 2008;76: Smith KK, Gilcreast D, Pierce K. Evaluation of staff s retention of ACLS and BLS skills. Resuscitation 2008;78: Woollard M, Whitfeild R, Smith A, et al. Skill acquisition and retention in automated external defi brillator (AED) use and CPR by lay responders: a prospective study. Resuscitation 2004;60: Berden HJ, Willems FF, Hendrick JM, Pijls NH, Knape JT. How frequently should basic cardiopulmonary resuscitation training be repeated to maintain adequate skills? BMJ 1993;306:

18 Obowiązek doskonalenia i aktualizacji wiedzy w zakresie KPP musi więc być jasno sprecyzowany, dotyczyć wszystkich służb powołanych w celu ratowania życia i zdrowia w szczególności straży pożarnej, policji i innych służb podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych. Wspomniany wniosek jest tym bardziej istotny, że zgodnie ze strategią WHO, docelowo każdy pojazd jednostki współpracującej z systemem powinien być wyposażony w AED 23, a ratownicy tych służb powinni być właściwie przygotowani do udzielania kwalifikowanej pierwszej pomocy. 24 Należy pozostawić dowolność w sposobie realizacji tego obowiązku poszczególnym służbom jednocześnie zwiększając dostępność do kursów, umożliwiając zdobywanie uprawnień jak najszerszej rzeszy obywateli. W pkt 12) projektu dotyczącym art Zachodzi pewna nieścisłość legislacyjna, która powinna być uzupełniona zapisem: Za wyjątkiem osób, o których mowa w art. 13 ust. 1a. Brak takiego zapisu skutkować może tym, iż ratownicy medyczni zatrudnieni w strukturach Państwowej Straży Pożarnej jako funkcjonariusze pożarnictwa, będą musieli odbyć kurs kwalifikowanej pierwszej pomocy obowiązkowo, co sprawia, ze wcześniejszy zapis zwalniający osoby z wykształceniem medycznym mogące wykonywać medyczne czynności ratunkowe jest martwy. W pkt. 33) projektu dotyczącym art. 57 Wprowadzone w ustawie zmiany podnoszą wymagania wobec grupy zawodowej ratowników medycznych, jednocześnie obniżając wymagania wobec lekarzy systemu i pozostawiają na niezmienionym poziomie wymagania wobec pielęgniarek systemu. Zapis ten nie stoi w zgodzie z zalecaną przez WHO profesjonalizacją kadr systemu i powoduje spadek jakości świadczeń udzielanych przez lekarzy systemu. Brak lekarzy ratunkowych powinien wymuszać na ustawodawcy wprowadzenie rozwiązań zachęcających lekarzy do specjalizacji i pracy w systemie PRM oraz bardziej racjonalnego ich wykorzystania. Przykładem może być wprowadzenie ułatwień dla lekarzy ratunkowych i wdrożenie formuły rendez-vous w systemie, a nie dążenie do ciągłego zmniejszania wymagań. W pkt 6) projektu dotyczącym Art. 12g. Wspomniany zapis zobowiązuje podmioty zatrudniające ratowników medycznych do ułatwienia ratownikowi medycznemu zdobywania kwalifikacji niezbędnych do wykonywania zadań zawodowych. Nie określa jednak wystarczająco precyzyjnie sposobu, w jaki ma ułatwić doskonalenie zawodowe. Jako organizacje reprezentujące ratowników medycznych uzyskiwaliśmy informacje zgodnie, z którymi wspomniane podmioty nie tylko nie ułatwiają ratownikom medycznym doskonalenia zawodowego, ale nawet je uniemożliwiają. Domagamy się 22 Woollard M, Whitfi eld R, Newcombe RG, Colquhoun M, Vetter N, Chamberlain D. Optimal refresher training intervals for AED and CPR skills: a randomized controlled trial. Resuscitation 2006;71: European Transport Safety Council. Reducing the severity of road injuries through post-impact care. Brussels, Emergency Medical Services Systems in the European Union Report of an assessment project coordinated by the World Health Organization.

19 jasnego określenia ułatwienia zasad odbywania szkolenia oraz sposobu ułatwienia doskonalenia przez pracodawcę np. w postaci urlopu szkoleniowego. W pkt 17) projektu dotyczącym Art. 26 w ust. 2 pkt 3. W warunkach kwalifikacji dyspozytora medycznego należy wykreślić w izbie przyjęć. Praca w izbie przyjęć np. szpitala psychiatrycznego nie może być podstawą do zatrudnienia na stanowisku dyspozytora medycznego. Osoby te wykonują bowiem odmienny zakres obowiązków nie mają wystarczającej wiedzy i doświadczenia w obszarze stanów nagłego zagrożenia zdrowotnego. W pkt 23) projektu dotyczącym Art. 36 Zasady wskazywania i minimalnych wymagań dotyczących osób Kierującej Akcją Prowadzenia Medycznych Czynności Ratunkowych są niewystarczające. W kontekście wymagań dotyczących dyspozytora medycznego (5 lat doświadczenia), 2 letnie doświadczenie osoby KAPMCR wydaje się być niewystarczające. Należy precyzyjnie określić wymogi ratowników medycznych KAPMCR. W pkt 4) projektu dotyczącym Art. 10.e.1 Wprowadzenie do ustawy o PRM zapisów regulujących wysokość wynagrodzenia oraz zwrot kosztów przejazdu członków OKE może być odczytane jako przejaw zabezpieczenia partykularnych interesów. Wysokość zarobków nie powinna być regulowania ustawą o PRM tym bardziej, że dotyczy tylko jednej grupy interesantów. Do pozostałych zapisów zarząd SKRM i PRRM istotnych uwag nie zgłasza bądź zgłosi je w dalszym toku prac.

do wiadomości Premiera, Marszałek Sejmu, Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw

do wiadomości Premiera, Marszałek Sejmu, Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Kraków, 12.09.2014 r. Zarząd Społecznego Komitetu Ratowników Medycznych oraz Polskiej Rady Ratowników Medycznych przesyła do wiadomości Premiera, Marszałek Sejmu, Ministra Zdrowia, Ministra Obrony Narodowej,

Bardziej szczegółowo

Gdańsk, dnia 19-09-2014 r. BZK-XI.6310.51.2014.AW. Szanowny Pan Cezary Rzemek Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia

Gdańsk, dnia 19-09-2014 r. BZK-XI.6310.51.2014.AW. Szanowny Pan Cezary Rzemek Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia WOJEWODA POMORSKI Gdańsk, dnia 19-09-2014 r. BZK-XI.6310.51.2014.AW Szanowny Pan Cezary Rzemek Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia W odpowiedzi na pismo znak: MZ-OKR-RM-0212-3170-93/TM/14 z 19.08.2014

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. Art. 1.

USTAWA. z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. Art. 1. Kancelaria Sejmu s. 1/8 USTAWA z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 419, Nr 76, poz. 641, z 2010 r. Nr 107, poz. 679, z 2011

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 17 listopada 2015 r. Poz. 1887 USTAWA z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ustawy o działalności leczniczej

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. (Dz. U. z dnia 31 marca 2009 r.)

USTAWA. z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia. (Dz. U. z dnia 31 marca 2009 r.) Dz.U.09.52.419 2009.06.05 zm. Dz.U.2009.76.641 art. 10 USTAWA z dnia 6 listopada 2008 r. o konsultantach w ochronie zdrowia (Dz. U. z dnia 31 marca 2009 r.) Art. 1. Ustawa określa: 1) zasady powoływania

Bardziej szczegółowo

Sposób współpracy jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne z jednostkami współpracującymi z systemem

Sposób współpracy jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne z jednostkami współpracującymi z systemem Strona 1. Cel... 2 2. Zakres stosowania... 2 3. Odpowiedzialność... 2 4. Definicje... 2 5. Opis postępowania... 5 5.1. Działania na miejscu zdarzenia... 5 5.2. Działania na miejscu zdarzenia jednostek

Bardziej szczegółowo

LC) Beata Małecka Libera. RZECZPOSPOLITA POLSKA Warszawa, października 2014 roku. Rzecznik Praw Dziecka. Marek Michalak. Pani.

LC) Beata Małecka Libera. RZECZPOSPOLITA POLSKA Warszawa, października 2014 roku. Rzecznik Praw Dziecka. Marek Michalak. Pani. kwietnia Rzecznik Praw Dziecka 1 Przewodnicząca Beata Małecka Libera ZSS/500 Z/20 14/EK RZECZPOSPOLITA POLSKA Warszawa, października 2014 roku Marek Michalak Pani jednakowej, wystandaryzowanej profilaktycznej

Bardziej szczegółowo

Projekt 1877. 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. 1245 i 1635 oraz z 2014 r. poz. 1802 i

Projekt 1877. 1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. 1245 i 1635 oraz z 2014 r. poz. 1802 i Projekt USTAWA z dnia. 2015 r. o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ustawy o działalności leczniczej oraz ustawy o zmianie ustawy o działalności leczniczej oraz niektórych innych ustaw

Bardziej szczegółowo

Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia. w sprawie sposobu i zakresu kontroli systemu monitorowania bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych

Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia. w sprawie sposobu i zakresu kontroli systemu monitorowania bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych Projekt rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu i zakresu kontroli systemu monitorowania bezpieczeństwa stosowania produktów leczniczych Przekazany do uzgodnień zewnętrznych w dniu 26 kwietnia

Bardziej szczegółowo

Stanowisko Nadzoru Krajowego Medycyny Ratunkowej oraz Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Ratunkowej w sprawie:

Stanowisko Nadzoru Krajowego Medycyny Ratunkowej oraz Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Ratunkowej w sprawie: Stanowisko Nadzoru Krajowego Medycyny Ratunkowej oraz Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Ratunkowej w sprawie: - Bezpieczeństwa obywatelskiego w perspektywie medycyny ratunkowej i jej zadań

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI: Karta uzgodnień 4 Podstawy prawne 5

SPIS TREŚCI: Karta uzgodnień 4 Podstawy prawne 5 1 SPIS TREŚCI: Karta uzgodnień 4 Podstawy prawne 5 Opis koncepcji wykazu oddziałów szpitalnych pierwszego wyboru dla potrzeb realizacji zadań zespołów ratownictwa medycznego w systemie Państwowe Ratownictwo

Bardziej szczegółowo

U Z A S A D N I E N I E

U Z A S A D N I E N I E U Z A S A D N I E N I E 1. Istniejący stan rzeczy i cel wydania aktu W obecnym stanie prawnym, zgodnie z ustawą z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410,

Bardziej szczegółowo

Punktacja Tak - 1 Nie 0. Kryteria obligatoryjne do uzyskania akredytacji na okres 3 lat. Tak. Nie

Punktacja Tak - 1 Nie 0. Kryteria obligatoryjne do uzyskania akredytacji na okres 3 lat. Tak. Nie Załącznik Nr 5 do Uchwały KRASzPiP 4/IV/2013 z dnia 21 listopada 2013 r. 1. SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENY SPEŁNIANIA STANDARDÓW DLA STUDIÓW PIERWSZEGO STOPNIA KIERUNEK PIELĘGNIARSTWO W UCZELNIACH, KTÓRE ROZPOCZYNAJĄ

Bardziej szczegółowo

1) uzyskała w polskiej uczelni dyplom magistra psychologii lub uzyskała za granicą wykształcenie uznane za równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej,

1) uzyskała w polskiej uczelni dyplom magistra psychologii lub uzyskała za granicą wykształcenie uznane za równorzędne w Rzeczypospolitej Polskiej, Pragnę zwrócić uwagę Pani Minister na trudności w wykonywaniu badań psychologicznych kierowców, instruktorów nauki jazdy oraz egzaminatorów wynikające z braku powołania organów samorządu zawodowego psychologów,

Bardziej szczegółowo

Uchwała nr 1170 Senatu Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2011 r. Jakości Kształcenia

Uchwała nr 1170 Senatu Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2011 r. Jakości Kształcenia Uchwała nr 1170 Senatu Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 21 grudnia 2011 r. zmieniająca Uchwałę nr 792 Senatu Uniwersytetu w Białymstoku z dnia 25 marca 2009 r. w sprawie wprowadzenia w Uniwersytecie w

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA. z dnia 25 października 2002 r. w sprawie konsultantów krajowych i wojewódzkich.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA. z dnia 25 października 2002 r. w sprawie konsultantów krajowych i wojewódzkich. Dz.U. z dn. 14 listopada 2002 r. Nr 188, poz. 1582 zm. Dz.U. z dn. 23 sierpnia 2005 r. Nr 158, poz. 1333 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 25 października 2002 r. w sprawie konsultantów krajowych

Bardziej szczegółowo

R Z E C Z N I K P R A W A B S O L W E N T A

R Z E C Z N I K P R A W A B S O L W E N T A R Z E C Z N I K P R A W A B S O L W E N T A Bartłomiej Banaszak Warszawa, dn. 22 października 2015 r. Opinia w sprawie wymogów kwalifikacyjnych do wykonywania niektórych zawodów związanych z polityką społeczną

Bardziej szczegółowo

KONTRAKTOWANIE ŚWIADCZEŃ W RODZAJU RATOWNICTWO MEDYCZNE. OD 01.07.2011r.

KONTRAKTOWANIE ŚWIADCZEŃ W RODZAJU RATOWNICTWO MEDYCZNE. OD 01.07.2011r. KONTRAKTOWANIE ŚWIADCZEŃ W RODZAJU RATOWNICTWO MEDYCZNE OD 01.07.2011r. Zmiany w modelu kontraktowania wynikają z następujących aktów prawnych : Ustawy z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy o

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE. 2) porozumienia sporządzonego w Słubicach dnia 18 lipca 2002 r. między

UZASADNIENIE. 2) porozumienia sporządzonego w Słubicach dnia 18 lipca 2002 r. między UZASADNIENIE I. Potrzeba i cel związania Rzeczypospolitej Polskiej umową międzynarodową Przedmiotem wniosku o ratyfikację jest Umowa ramowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o

Bardziej szczegółowo

Sposób koordynowania działań jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne

Sposób koordynowania działań jednostek systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne Strona 1. Cel... 2 2. Zakres stosowania... 2 3. Odpowiedzialność... 2 4. Definicje... 2 5. Opis postępowania... 5 5.1. Działania na miejscu zdarzenia... 5 5.3. Działania podejmowane na poziomie dysponenta...

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 6 listopada 2015 r. Poz. 1829 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 8 października 2015 r. w sprawie szkolenia obronnego Na podstawie art. 6 ust.

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 6 lipca 2007 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej 1), 2) oraz niektórych innych ustaw

USTAWA z dnia 6 lipca 2007 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej 1), 2) oraz niektórych innych ustaw Kancelaria Sejmu s. 1/1 USTAWA z dnia 6 lipca 2007 r. o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej 1), 2) oraz niektórych innych ustaw Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2007 r. Nr 176, poz. 1237.

Bardziej szczegółowo

Opinia prawna z dnia 6.02.2012 r.

Opinia prawna z dnia 6.02.2012 r. Opinia prawna z dnia 6.02.2012 r. dla Okręgowej Izby Lekarskiej w Płocku w sprawie : czy w obecnym stanie prawnym tj. wobec wejścia w życie z dniem 01 lipca 2011 r. nowelizacji art. 53 ustawy z dnia 05

Bardziej szczegółowo

Studia podyplomowe w świetle nowych regulacji prawnych

Studia podyplomowe w świetle nowych regulacji prawnych Seminarium Bolońskie Zadania uczelni wynikające z aktualnych uregulowań prawnych dotyczących Krajowych Ram Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego i systemów zapewniania jakości Akademia im. Jana Długosza

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 4 marca 2014 r. Poz. 269. Rozporządzenie. z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie szkoleń operatorów numerów alarmowych

Warszawa, dnia 4 marca 2014 r. Poz. 269. Rozporządzenie. z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie szkoleń operatorów numerów alarmowych DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 4 marca 2014 r. Poz. 269 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji 1) z dnia 21 lutego 2014 r. w sprawie szkoleń operatorów numerów alarmowych

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE. Projektowane rozporządzenie zawiera następujące uregulowania:

UZASADNIENIE. Projektowane rozporządzenie zawiera następujące uregulowania: UZASADNIENIE Projektowane rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie obsługi innych numerów przez system powiadamiania ratunkowego wykonuje upoważnienie zawarte w art. 5 ust. 6 ustawy

Bardziej szczegółowo

ANALIZA FORM I METOD SZKOLENIA Z PIERWSZEJ POMOCY W FORMACJACH UZBROJONYCH W ODNIESIENIU DO KURSÓW KWALIFIKOWANEJ PIERWSZEJ POMOCY

ANALIZA FORM I METOD SZKOLENIA Z PIERWSZEJ POMOCY W FORMACJACH UZBROJONYCH W ODNIESIENIU DO KURSÓW KWALIFIKOWANEJ PIERWSZEJ POMOCY Marzena Szczepańska Sławomir Butkiewicz Instruktor Zakładu Taktyki i Techniki Interwencji Szkoły Policji w Pile (do listopada 9 r.) ANALIZA FORM I METOD SZKOLENIA Z PIERWSZEJ POMOCY W FORMACJACH UZBROJONYCH

Bardziej szczegółowo

Wyjaśnienia w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń. w ratownictwie wodnym

Wyjaśnienia w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń. w ratownictwie wodnym Warszawa, dnia 7 maja 2015 r. Wyjaśnienia w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń w ratownictwie wodnym I. Organizowanie i prowadzenie szkoleń w zakresie ratownictwa wodnego jest wyłącznym uprawnieniem

Bardziej szczegółowo

WEWNĘTRZNY SYSTEM ZAPEWNIANIA JAKOŚCI KSZTAŁCENIA WYDZIAŁU FILOLOGICZNEGO UNIWERSYTETU SZCZECIŃSKIEGO W SZCZECINIE.

WEWNĘTRZNY SYSTEM ZAPEWNIANIA JAKOŚCI KSZTAŁCENIA WYDZIAŁU FILOLOGICZNEGO UNIWERSYTETU SZCZECIŃSKIEGO W SZCZECINIE. Załącznik do Uchwały wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia Rady Wydziału Filologicznego US w Szczecinie z dnia: 11.12.2014 r. WEWNĘTRZNY SYSTEM ZAPEWNIANIA JAKOŚCI KSZTAŁCENIA WYDZIAŁU FILOLOGICZNEGO

Bardziej szczegółowo

3) do dnia 31 grudnia 2013 r. ukończyła studia wyższe o specjalności przygotowującej

3) do dnia 31 grudnia 2013 r. ukończyła studia wyższe o specjalności przygotowującej KWALIFIKACJE PRACOWNIKÓW SOCJALNYCH wskazane ustawą z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.) oraz ustawą z dnia 16 lutego 2007 r. o

Bardziej szczegółowo

"1. Pracownikiem socjalnym może być osoba, która spełnia co najmniej jeden z niżej wymieniowych warunków:

1. Pracownikiem socjalnym może być osoba, która spełnia co najmniej jeden z niżej wymieniowych warunków: Załącznik Nr 1 do ogłoszenia Na stanowisko pracownika socjalnego KWALIFIKACJE PRACOWNIKÓW SOCJALNYCH wskazane ustawą z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z dnia 30 stycznia

Bardziej szczegółowo

Wydział Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego LUW w Lublinie. Organizacja i działanie Systemu Powiadamiania Ratunkowego

Wydział Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego LUW w Lublinie. Organizacja i działanie Systemu Powiadamiania Ratunkowego Organizacja i działanie Systemu Powiadamiania Ratunkowego Numer 112 jest jednolitym europejskim numerem alarmowym zarówno dla telefonów stacjonarnych jak i komórkowych. Podstawy prawne funkcjonowania Systemu

Bardziej szczegółowo

4.1. KOORDYNATOR RATOWNICTWA MEDYCZNEGO SŁUŻBY PSP

4.1. KOORDYNATOR RATOWNICTWA MEDYCZNEGO SŁUŻBY PSP Załącznik nr 4 Koordynatorzy Ratownictwa Medycznego ZADANIA 4.1. KOORDYNATOR RATOWNICTWA MEDYCZNEGO SŁUŻBY PSP 1. Nadzoruje organizację, przebieg szkoleń oraz realizację planu szkoleń w służbie. 2. Przygotowuje

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1) z dnia... 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urlopów policjantów

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1) z dnia... 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urlopów policjantów Projekt ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI 1) z dnia... 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urlopów policjantów Na podstawie art. 86 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN ORGANIZACYJNY KURSU SPECJALISTYCZNEGO ORDYNOWANIE LEKÓW I WYPISYWANIE RECEPT DLA PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH I.

REGULAMIN ORGANIZACYJNY KURSU SPECJALISTYCZNEGO ORDYNOWANIE LEKÓW I WYPISYWANIE RECEPT DLA PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH I. REGULAMIN ORGANIZACYJNY KURSU SPECJALISTYCZNEGO ORDYNOWANIE LEKÓW I WYPISYWANIE RECEPT DLA PIELĘGNIAREK I POŁOŻNYCH I. PRZEPISY OGÓLNE 1. Organizatorem szkolenia jest Uniwersytet Jana Kochanowskiego w

Bardziej szczegółowo

2. Egzamin dyplomowy licencjata pielęgniarstwa albo egzamin dyplomowy licencjata położnictwa zwany dalej jest egzaminem dyplomowym.

2. Egzamin dyplomowy licencjata pielęgniarstwa albo egzamin dyplomowy licencjata położnictwa zwany dalej jest egzaminem dyplomowym. Regulamin egzaminu dyplomowego licencjata pielęgniarstwa albo licencjata położnictwa Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie Wydział Nauk o Zdrowiu obowiązuje od roku akademickiego 2013/2014 Podstawa

Bardziej szczegółowo

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (druk nr 340)

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (druk nr 340) Warszawa, dnia 7 maja 2013 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami oraz niektórych innych ustaw (druk nr 340) I. Cel i przedmiot ustawy Ustawa o zmianie ustawy o kierujących pojazdami

Bardziej szczegółowo

UNIWERSYTET KAZIMIERZA WIELKIEGO w BYDGOSZCZY INSTYTUT HISTORII I STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH. Wewnętrzny System Zapewnienia Jakości Kształcenia

UNIWERSYTET KAZIMIERZA WIELKIEGO w BYDGOSZCZY INSTYTUT HISTORII I STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH. Wewnętrzny System Zapewnienia Jakości Kształcenia UNIWERSYTET KAZIMIERZA WIELKIEGO w BYDGOSZCZY INSTYTUT HISTORII I STOSUNKÓW MIĘDZYNARODOWYCH I. Wprowadzenie Wewnętrzny System Zapewnienia Jakości Kształcenia Podpisanie przez Polskę w 1999 roku Deklaracji

Bardziej szczegółowo

Załącznik do Zarządzenia Nr 72/2013 z dnia 31 grudnia 2013 r.

Załącznik do Zarządzenia Nr 72/2013 z dnia 31 grudnia 2013 r. Załącznik do Zarządzenia Nr 72/2013 z dnia 31 grudnia 2013 r. Wytyczne do opracowania planów studiów i programów kształcenia na studiach pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiach magisterskich

Bardziej szczegółowo

RAMOWY PROGRAM PRAKTYKI KIERUNEK: BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE

RAMOWY PROGRAM PRAKTYKI KIERUNEK: BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE RAMOWY PROGRAM PRAKTYKI KIERUNEK: BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE 1. Miejsce i termin odbywania praktyki Miejsce: W celu odbycia praktyk student powinien przedstawić wniosek zgłaszający miejsce praktyk z uzasadnieniem

Bardziej szczegółowo

Opinia merytoryczna do poselskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty oraz zmianie innych ustaw (druk sejmowy nr 3001)

Opinia merytoryczna do poselskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty oraz zmianie innych ustaw (druk sejmowy nr 3001) Warszawa, 28 stycznia 2015 r. Opinia merytoryczna do poselskiego projektu ustawy o zawodzie fizjoterapeuty oraz zmianie innych ustaw (druk sejmowy nr 3001) Streszczenie Poselski projekt ustawy o zawodzie

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ 1) z dnia 2 sierpnia 2005 r. w sprawie specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ 1) z dnia 2 sierpnia 2005 r. w sprawie specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny Dz.U.05.154.1289 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA POLITYKI SPOŁECZNEJ 1) z dnia 2 sierpnia 2005 r. w sprawie specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny (Dz. U. z dnia 17 sierpnia 2005 r.) Na podstawie art. 118

Bardziej szczegółowo

SKZ System Kontroli Zarządczej

SKZ System Kontroli Zarządczej SKZ System Kontroli Zarządczej KOMUNIKAT Nr 23 MINISTRA FINANSÓW z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie standardów kontroli zarządczej dla sektora finansów publicznych Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z

Bardziej szczegółowo

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami. (druk nr 951)

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami. (druk nr 951) Warszawa, dnia 14 lipca 2015 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy o kierujących pojazdami (druk nr 951) I. Cel i przedmiot ustawy Celem ustawy jest uchylenie wymogu ukończenia kursu dla kierujących pojazdami

Bardziej szczegółowo

PROJEKTOWANIE I DOKUMENTOWANIE PROGRAMU KSZTAŁCENIA zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego

PROJEKTOWANIE I DOKUMENTOWANIE PROGRAMU KSZTAŁCENIA zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego Krakowska Akademia Wydział Zdrowia i Nauk Medycznych Ratownictwo Medyczne PROJEKTOWANIE I DOKUMENTOWANIE PROGRAMU KSZTAŁCENIA zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego I. OGÓLNE

Bardziej szczegółowo

Uwagi do Projektu ustawy Prawo działalności gospodarczej

Uwagi do Projektu ustawy Prawo działalności gospodarczej Czerwiec 2015 22 Uwagi do Projektu ustawy Prawo działalności gospodarczej Związek Firm Pożyczkowych Opinia prawna w ramach konsultacji publicznych zorganizowanych przez Ministerstwo Gospodarki w toku procesu

Bardziej szczegółowo

STANOWISKO Nr 53/14/P-VII PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ z dnia 7 listopada 2014 r.

STANOWISKO Nr 53/14/P-VII PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ z dnia 7 listopada 2014 r. STANOWISKO Nr 53/14/P-VII PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej Prezydium Naczelnej

Bardziej szczegółowo

Rola pogotowia ratunkowego w leczeniu pozaszpitalnym nagłego zatrzymania krążenia w Małopolsce

Rola pogotowia ratunkowego w leczeniu pozaszpitalnym nagłego zatrzymania krążenia w Małopolsce Rola pogotowia ratunkowego w leczeniu pozaszpitalnym nagłego zatrzymania krążenia w Małopolsce Małgorzata Popławska Kraków, 19.10.2011 Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006

Bardziej szczegółowo

do ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2016 (druk nr 31)

do ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2016 (druk nr 31) BIURO LEGISLACYJNE/ Materiał porównawczy M A T E R I A Ł P O R Ó W N AW C Z Y do ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2016 (druk nr

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr AR001-3 -I/2015

Uchwała Nr AR001-3 -I/2015 Uchwała Nr AR001-3 -I/2015 Senatu Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie wytycznych dla rad wydziałów w zakresie projektowania programów kształcenia

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr 17/2015 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 25 lutego 2015 r.

UCHWAŁA Nr 17/2015 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 25 lutego 2015 r. UCHWAŁA Nr 17/2015 Senatu Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 25 lutego 2015 r. w sprawie wytycznych dla rad podstawowych jednostek organizacyjnych dotyczących tworzenia programów kształcenia na studiach

Bardziej szczegółowo

Część I. Kryteria oceny programowej

Część I. Kryteria oceny programowej Część I Kryteria oceny programowej 1. Jednostka formułuje koncepcję rozwoju ocenianego kierunku. 1) Koncepcja kształcenia nawiązuje do misji Uczelni oraz odpowiada celom określonym w strategii jednostki,

Bardziej szczegółowo

Zapis potwierdzający wcześniejsze uwagi, autonomia w kontraktowaniu, możliwość preferowania określonej, zalecanej grupy świadczeniodawców.

Zapis potwierdzający wcześniejsze uwagi, autonomia w kontraktowaniu, możliwość preferowania określonej, zalecanej grupy świadczeniodawców. s. 3: Proponuje się powołanie wojewódzkich funduszy zdrowia, jako autonomicznych, regionalnych instytucji ubezpieczenia zdrowotnego, posiadających osobowość prawną, wraz z zagwarantowaniem realnego wpływu

Bardziej szczegółowo

STANOWISKO Nr 27 KONWENTU MARSZAŁKÓW WOJEWÓDZTW RP z dnia 25 czerwca 2015 roku

STANOWISKO Nr 27 KONWENTU MARSZAŁKÓW WOJEWÓDZTW RP z dnia 25 czerwca 2015 roku STANOWISKO Nr 27 KONWENTU MARSZAŁKÓW WOJEWÓDZTW RP z dnia 25 czerwca 2015 roku w sprawie stosowania przepisów ustawy o finansach publicznych w zakresie dotyczącym możliwości pokrywania wydatków na realizację

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1293).

- o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1293). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ V kadencja Prezes Rady Ministrów DMPiA 140-43(1)/07 Warszawa, 28 marca 2007 r. Pan Marek Jurek Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Uprzejmie przekazuję stanowisko Rady

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK URZĘDOWY MINISTRA ZDROWIA. Warszawa, dnia 26 marca 2012 r. Poz. 10 ZARZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 21 marca 2012 r.

DZIENNIK URZĘDOWY MINISTRA ZDROWIA. Warszawa, dnia 26 marca 2012 r. Poz. 10 ZARZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 21 marca 2012 r. DZIENNIK URZĘDOWY MINISTRA ZDROWIA Warszawa, dnia 26 marca 2012 r. ZARZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA 1) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie Centrum Kształcenia Podyplomowego Pielęgniarek i Położnych Na podstawie

Bardziej szczegółowo

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu. Karta przedmiotu. obowiązuje w roku akademickim 2012/2013

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu. Karta przedmiotu. obowiązuje w roku akademickim 2012/2013 Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu Karta przedmiotu Instytut Zdrowia obowiązuje w roku akademickim 202/203 Kierunek studiów: Pielęgniarstwo Profil: Praktyczny Forma studiów: Stacjonarne Kod

Bardziej szczegółowo

Pan Jarosław Duda Pełnomocnik Rządu Do Spraw Osób Niepełnosprawnych

Pan Jarosław Duda Pełnomocnik Rządu Do Spraw Osób Niepełnosprawnych RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO- 723715 -V/2013/EO 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Pax 22 827 64 53 Pan Jarosław Duda Pełnomocnik Rządu Do Spraw Osób

Bardziej szczegółowo

TEKST JEDNOLITY PLANU DZIAŁANIA SYSTEMU PAŃSTWOWE RATOWNICTWO MEDYCZNE DLA WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO

TEKST JEDNOLITY PLANU DZIAŁANIA SYSTEMU PAŃSTWOWE RATOWNICTWO MEDYCZNE DLA WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO TEKST JEDNOLITY PLANU DZIAŁANIA SYSTEMU PAŃSTWOWE RATOWNICTWO MEDYCZNE DLA WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO Łódź, dnia 18 października 2012 r. Tekst jednolity Planu Działania Systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne

Bardziej szczegółowo

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu INSTYTUT ZDROWIA EFEKTY KSZTAŁCENIA dla KIERUNKU PIELĘGNIARSTWO

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu INSTYTUT ZDROWIA EFEKTY KSZTAŁCENIA dla KIERUNKU PIELĘGNIARSTWO Załącznik do Uchwały Nr Senatu PWSZ w Nowym Sączu z dnia... 2012 r. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Sączu INSTYTUT ZDROWIA EFEKTY KSZTAŁCENIA dla KIERUNKU PIELĘGNIARSTWO Nowy Sącz, 2012 1 EFEKTY

Bardziej szczegółowo

U Z A S A D N I E N I E

U Z A S A D N I E N I E U Z A S A D N I E N I E Projekt ustawy o zmianie ustawy o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) wprowadza zmiany mające na celu usprawnienie i uproszczenie funkcjonowania krajowego systemu ekozarządzania

Bardziej szczegółowo

Załącznik do Zarządzenia Nr 3 a / 2013 Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koszalinie z 18 lutego 2013 r.

Załącznik do Zarządzenia Nr 3 a / 2013 Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koszalinie z 18 lutego 2013 r. Załącznik do Zarządzenia Nr 3 a / 2013 Rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Koszalinie z 18 lutego 2013 r. ZASADY PRZEPROWADZANIA EGZAMINU DYPLOMOWEGO Z PRZYGOTOWANIA ZAWODOWEGO NA STUDIACH STACJONARNYCH

Bardziej szczegółowo

3. Ograniczanie czasu trwania służby przygotowawczej

3. Ograniczanie czasu trwania służby przygotowawczej 3. Ograniczanie czasu trwania służby przygotowawczej 3.1. Charakter zmiany przepisów W wyniku nowelizacji przedmiotowej ustawy w art. 98d dodano ust. 3 w brzmieniu: 3.Czas trwania służby przygotowawczej

Bardziej szczegółowo

Szkolenia okresowe i kwalifikacja wstępna kierowców

Szkolenia okresowe i kwalifikacja wstępna kierowców Szkolenia okresowe i kwalifikacja wstępna kierowców Podstawy prawne Wymagania w stosunku do kierowców wykonujących przewóz drogowy definiuje Rozdział 7a Ustawy o transporcie drogowym. Zawarte są tu także

Bardziej szczegółowo

Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej

Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej Stanowisko Pracodawców RP do projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw Pracodawcy

Bardziej szczegółowo

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. (druk nr 924)

Opinia do ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. (druk nr 924) Warszawa, dnia 11 czerwca 2015 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (druk nr 924) I. Cel i przedmiot ustawy Ustawa z dnia 27 maja 2015 r. o zmianie ustawy o Państwowej Straży

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin.

- o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VI kadencja Prezes Rady Ministrów RM 10-20-09 Druk nr 1743 Warszawa, 20 lutego 2009 r. Pan Bronisław Komorowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art.

Bardziej szczegółowo

WYŻSZA SZKOŁA BEZPIECZEŃSTWA z siedzibą w Poznaniu PROGRAM KSZTAŁCENIA BEZPIECZEŃSTWO NARODOWE / ZARZĄDZANIE BEZPIECZEŃSTWEM

WYŻSZA SZKOŁA BEZPIECZEŃSTWA z siedzibą w Poznaniu PROGRAM KSZTAŁCENIA BEZPIECZEŃSTWO NARODOWE / ZARZĄDZANIE BEZPIECZEŃSTWEM PROGRAM KSZTAŁCENIA Kierunek Obszar/obszary kształcenia, w których umiejscowiony jest kierunek studiów BEZPIECZEŃSTWO NARODOWE / ZARZĄDZANIE BEZPIECZEŃSTWEM NAUKI SPOŁECZNE Forma kształcenia STUDIA PODYPLOMOWE

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK URZĘDOWY KOMENDY GŁÓWNEJ STRAŻY GRANICZNEJ

DZIENNIK URZĘDOWY KOMENDY GŁÓWNEJ STRAŻY GRANICZNEJ DZIENNIK URZĘDOWY KOMENDY GŁÓWNEJ STRAŻY GRANICZNEJ Warszawa, dnia 5 października 2012 r. Poz. 65 ZARZĄDZENIE NR 73 KOMENDANTA GŁÓWNEGO STRAŻY GRANICZNEJ z dnia 1 października 2012 r. w sprawie regulaminu

Bardziej szczegółowo

Krajowe Ramy Kwalifikacji

Krajowe Ramy Kwalifikacji Krajowe Ramy Kwalifikacji wdrażanie problemy - interpretacje Elżbieta Kołodziejska Pełnomocnik Rektora ds. Jakości Kształcenia Regulacje prawne Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 z późniejszymi

Bardziej szczegółowo

Preambuła. 1 Podstawa prawna

Preambuła. 1 Podstawa prawna Załącznik do Zarządzenia nr 28/2009 Rektora WSP TWP w Warszawie Preambuła Jednym z głównych warunków właściwej realizacji zadań i wypełniania Misji oraz realizacji strategii Uczelni jest istnienie Wewnętrznego

Bardziej szczegółowo

AKADEMIA MORSKA w GDYNI. SUPLEMENT DO DYPLOMU ważny z dyplomem nr..

AKADEMIA MORSKA w GDYNI. SUPLEMENT DO DYPLOMU ważny z dyplomem nr.. Załącznik nr 3 do zarządzenia nr 6 Rektora AMG z 24.02.2014 r. pieczęć urzędowa Wzór suplementu do dyplomu AKADEMIA MORSKA w GDYNI Niniejszy suplement do dyplomu jest oparty na modelu opracowanym przez

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 15 maja 2014 r. Poz. 619 USTAWA. z dnia 21 marca 2014 r.

Warszawa, dnia 15 maja 2014 r. Poz. 619 USTAWA. z dnia 21 marca 2014 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 15 maja 2014 r. Poz. 619 USTAWA z dnia 21 marca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz

Bardziej szczegółowo

Art. 88. - konkretyzacja: - ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych

Art. 88. - konkretyzacja: - ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych OBOWIĄZYWANIE PRAWA I. Zasady konstytucyjne: 1. Zasada państwa prawa i jej konsekwencje w procesie stanowienia prawa: niezwykle ważna dyrektywa w zakresie stanowienia i stosowania prawa wyrok 9 V 2005

Bardziej szczegółowo

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ Strona 1 z 7 WYŻSZA SZKOŁA BEZPIECZEŃSTWA z siedzibą w Poznaniu WYDZIAŁ STUDIÓW SPOŁECZNYCH W GDAŃSKU KIERUNEK STUDIÓW: BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE SPECJALNOŚĆ: BEZPIECZEŃSTWO PUBLICZNE STUDIA: STACJONARNE/NIESTACJONARNE

Bardziej szczegółowo

Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym tekst archiwalny ustawa utraciła moc

Ustawa z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym tekst archiwalny ustawa utraciła moc PODSTAWY PRAWNE NAUCZANIA PIERWSZEJ POMOCY W SZKOLE Katarzyna Chmielewska, Edyta Kramek Departament Nauki i Szkolnictwa Wyższego Ministerstwo Zdrowia 21 Kwiecień 2010 r. GENEZA: Brak skoordynowanego systemu

Bardziej szczegółowo

WNIOSEK na podstawie art. 188 w związku z art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji RP

WNIOSEK na podstawie art. 188 w związku z art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji RP Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość Warszawa, dnia 18 maja 2011 r. Trybunał Konstytucyjny al. J. Ch. Szucha 12 A 00-918 Warszawa W n i o skoda wc a : Grupa posłów na Sejm RP VI kadencji według załączonej

Bardziej szczegółowo

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ WYŻSZA SZKOŁA BEZPIECZEŃSTWA z siedzibą w Poznaniu WYDZIAŁ BEZPIECZEŃSTWA SPOŁECZNEGO KIERUNEK STUDIÓW: BEZPIECZEŃSTWO NARODOWE SPECJALNOŚĆ: BEZPIECZEŃSTWO PUBLICZNE STUDIA: STACJONARNE/ NIESTACJONARNE

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH 1) z dnia 25 stycznia 2013 r.

Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH 1) z dnia 25 stycznia 2013 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 22 lutego 2013 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH 1) z dnia 25 stycznia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia

Bardziej szczegółowo

U Z A S A D N I E N I E. 1. Potrzeba i cel związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową międzynarodową

U Z A S A D N I E N I E. 1. Potrzeba i cel związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową międzynarodową U Z A S A D N I E N I E 1. Potrzeba i cel związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową międzynarodową W dniu 22 marca 1990 r. została zawarta Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów

Bardziej szczegółowo

systematycznej aktualizacji w każdym czasie, kiedy wystąpi uzasadniona potrzeba związana z zapewnieniem bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców.

systematycznej aktualizacji w każdym czasie, kiedy wystąpi uzasadniona potrzeba związana z zapewnieniem bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańców. UZASADNIENIE Postulaty wpływające do Ministra Zdrowia od organizatorów i realizatorów świadczeń zdrowotnych w systemie Państwowe Ratownictwo Medyczne jednoznacznie wskazują, że istnieje konieczność dokonania

Bardziej szczegółowo

Ministerstwo Finansów. Szanowna Pani Kinga Filipowicz. dotyczy: projektu rozporządzenia w sprawie wpisu na listę agentów celnych

Ministerstwo Finansów. Szanowna Pani Kinga Filipowicz. dotyczy: projektu rozporządzenia w sprawie wpisu na listę agentów celnych Polska Izba Cła Logistyki i Spedycji Słubice dnia 23.09.2014 Ministerstwo Finansów Szanowna Pani Kinga Filipowicz dotyczy: projektu rozporządzenia w sprawie wpisu na listę agentów celnych W imieniu Polskiej

Bardziej szczegółowo

Proponowane rozwiązania regulują warunki, na jakich udzielane będzie zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w celu podjęcia w Rzeczypospolitej

Proponowane rozwiązania regulują warunki, na jakich udzielane będzie zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w celu podjęcia w Rzeczypospolitej UZASADNIENIE Celem opracowania projektowanej zmiany ustawy o cudzoziemcach jest konieczność transponowania do polskiego porządku prawnego postanowień przepisów prawa Unii Europejskiej. W dniu 16 grudnia

Bardziej szczegółowo

CENTRUM KSZTAŁCENIA PODYPLOMOWEGO WOJSKOWEGO INSTYTUTU MEDYCZNEGO - ZADANIA, OSIĄGNIĘCIA, PLANY ROZWOJU

CENTRUM KSZTAŁCENIA PODYPLOMOWEGO WOJSKOWEGO INSTYTUTU MEDYCZNEGO - ZADANIA, OSIĄGNIĘCIA, PLANY ROZWOJU CENTRUM KSZTAŁCENIA PODYPLOMOWEGO WOJSKOWEGO INSTYTUTU MEDYCZNEGO - ZADANIA, OSIĄGNIĘCIA, PLANY ROZWOJU płk dr n. med. Stefan Antosiewicz Komendant CKP WIM TRADYCJE KSZTAŁCENIA PODYPLOMOWEGO KADR SŁUŻBY

Bardziej szczegółowo

Najwyższa Izba Kontroli Delegatura w Gdańsku

Najwyższa Izba Kontroli Delegatura w Gdańsku Ujednolicony tekst wystąpienia uwzględniający zmiany wprowadzone Uchwałą Komisji Odwoławczej z dnia 17.11.2011 r. Najwyższa Izba Kontroli Delegatura w Gdańsku Gdańsk, dnia 19 października 2011 r. Pan Edmund

Bardziej szczegółowo

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ

PROGRAM STUDENCKIEJ PRAKTYKI ZAWODOWEJ Strona 1 z 7 WYŻSZA SZKOŁA BEZPIECZEŃSTWA z siedzibą w Poznaniu WYDZIAŁ STUDIÓW SPOŁECZNYCH W GDAŃSKU KIERUNEK STUDIÓW: BEZPIECZEŃSTWO WEWNĘTRZNE SPECJALNOŚĆ: BEZPIECZEŃSTWO MILITARNE STUDIA: STACJONARNE/NIESTACJONARNE

Bardziej szczegółowo

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jan Cedzyński

Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jan Cedzyński Warszawa, 05 czerwiec 2012 roku Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Jan Cedzyński Szanowna Pani Ewa Kopacz Marszałek Sejmu Na podstawie artykułu 191 i 192 uchwały Sejmu z dnia 30 lipca 1992 roku Regulamin

Bardziej szczegółowo

Projekt Foresight Akademickie Mazowsze 2030

Projekt Foresight Akademickie Mazowsze 2030 Projekt Foresight Akademickie Mazowsze 2030 ZAKRES NOWELIZACJI USTAWY PRAWO O SZKOLNICTWIE WYŻSZYM Maria Tomaszewska Akademia Leona Koźmińskiego 16 grudnia 2010 r. Projekt współfinansowany ze środków Unii

Bardziej szczegółowo

Szkolenie specjalizacyjne

Szkolenie specjalizacyjne Wydział Zdrowia KujawskoPomorskie Centrum Zdrowia Publicznego w Bydgoszczy Szkolenie specjalizacyjne Autor: Michał Muszyński 14.09.2007. Zmieniony 10.02.2016. Rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego Postępowanie

Bardziej szczegółowo

Zalecenia. Rady Ministrów. organizacyjnych podległych lub nadzorowanych w 2015 r.

Zalecenia. Rady Ministrów. organizacyjnych podległych lub nadzorowanych w 2015 r. 03.03.2015 r. Zalecenia Rady Ministrów dotyczące praktyk studenckich w urzędach administracji rządowej oraz w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych w 2015 r. Rada Ministrów przyjmuje

Bardziej szczegółowo

Regulaminu Organizacji Praktyk Studentów Wydziału Finansów i Technologii Informatycznych Wyższej Szkoły Finansów i Prawa w Bielsku-Białej

Regulaminu Organizacji Praktyk Studentów Wydziału Finansów i Technologii Informatycznych Wyższej Szkoły Finansów i Prawa w Bielsku-Białej Regulaminu Organizacji Praktyk Studentów Wydziału Finansów i Technologii Informatycznych Wyższej Szkoły Finansów i Prawa w Bielsku-Białej Bielsko-Biała 17 maja 2013 ROZDZIAŁ 1 POSTANOWIENIA OGÓLNE I ZADANIA

Bardziej szczegółowo

Wielce Szanowna Pani Minister

Wielce Szanowna Pani Minister RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Warszawa, 12/02/2008r. Janusz KOCHANOWSKI RPO - 573601 - I/07/AB Pani Ewa Kopacz Minister Zdrowia ul. Miodowa 15 00-952 WARSZAWA Wielce Szanowna Pani Minister

Bardziej szczegółowo

Program szkolenia specjalistów ochrony przeciwpożarowej

Program szkolenia specjalistów ochrony przeciwpożarowej KOMENDA GŁÓWNA PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ BIURO SZKOLENIA Program szkolenia specjalistów ochrony przeciwpożarowej (szkolenie aktualizujące) Warszawa 2015 Opracowanie metodyczne i redakcyjne: Biuro Szkolenia

Bardziej szczegółowo

PRAKTYKI STUDENCKIE JAK ZNALEŹĆ DOBREGO PRACODAWCĘ?

PRAKTYKI STUDENCKIE JAK ZNALEŹĆ DOBREGO PRACODAWCĘ? PRAKTYKI STUDENCKIE JAK ZNALEŹĆ DOBREGO PRACODAWCĘ? www.nauka.gov.pl/praktyki SPIS TREŚCI 1. CZYM SĄ ZAWODOWE PRAKTYKI STUDENCKIE? 2. JAK ZNALEŹĆ PRACODAWCĘ OFERUJĄCEGO DOBRE PRAKTYKI STUDENCKIE? 2.1 Portal

Bardziej szczegółowo

O P I N I A P R A W N A. dotycząca samodzielnej opieki położnej podczas transportu kobiety ciężarnej do ośrodka o wyższym stopniu re ferencyjnym

O P I N I A P R A W N A. dotycząca samodzielnej opieki położnej podczas transportu kobiety ciężarnej do ośrodka o wyższym stopniu re ferencyjnym Opole, dnia 2 grudnia 2014 r. Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Opolu ul. Świerkowa 24, 45-407 Opole O P I N I A P R A W N A dotycząca samodzielnej opieki położnej podczas transportu kobiety ciężarnej

Bardziej szczegółowo

Program szkolenia instruktorów PSP z zakresu współdziałania z SP ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe

Program szkolenia instruktorów PSP z zakresu współdziałania z SP ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe KOMENDA GŁÓWNA PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ BIURO SZKOLENIA Program szkolenia instruktorów PSP z zakresu współdziałania z SP ZOZ Lotnicze Pogotowie Ratunkowe Warszawa, 2012 Opracowanie merytoryczne: Krzysztof

Bardziej szczegółowo

Autopoprawka do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym zgłoszonego w dniu 20 marca 2015 r.

Autopoprawka do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym zgłoszonego w dniu 20 marca 2015 r. Autopoprawka do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym zgłoszonego w dniu 20 marca 2015 r. W projekcie ustawy o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym zgłoszonym w dniu 20 marca 2015 r.

Bardziej szczegółowo

V Konferencja Małopolskiej Rady Zdrowia Publicznego Kraków 7 kwietnia 2006 r. Małgorzata Popławska Krakowskie Pogotowie Ratunkowe

V Konferencja Małopolskiej Rady Zdrowia Publicznego Kraków 7 kwietnia 2006 r. Małgorzata Popławska Krakowskie Pogotowie Ratunkowe ZałoŜenia nowego projektu ustawy o ratownictwie medycznym i jego wpływ na system ratownictwa medycznego w województwie małopolskim V Konferencja Małopolskiej Rady Zdrowia Publicznego Kraków 7 kwietnia

Bardziej szczegółowo