Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków"

Transkrypt

1 Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 8 XI 2 1 Sposoby przekazywania argumentów Powiedzmy, że chcemy napisać funkcję, która zamieni miejscami wartość dwóch zmiennych całkowitoliczbowych. Pierwsze podejście mogłoby wyglądać na przykład tak: 001 #include <iostream> 003 using namespace std; void zamien(int a, int b) 006 { 007 int c = a; 008 a = b; 009 b = c; 010 } 012 int main() 013 { 014 int x = 2, y = 5; 015 zamien(x, y); 016 cout << "x = " << x << "\n"; 017 cout << "y = " << y << "\n"; 018 return 0; 019 } To oczywiście nie zadziała. Tak zaimplementowana funkcja zamien otrzymuje dwie liczby całkowite, które są kopiami argumentów przekazanych w miejscu wywołania. Wywołanie zamien(x, y) spowoduje utworzenie nowych zmiennych x i y, których wartość zostanie zamieniona miejscami, ale nie wpłynie to na wartość zmiennych x i y. Poradzić sobie można z tym na dwa sposoby różne składniowo sposoby, które pod maską działają analogicznie. Powyższy sposób przekazywnia argumentów nazywamy przekazywaniem przez wartość. 1

2 1.1 Przekazywanie przez referencję i wskaźnik Chcemy do funkcji zamien przekazać rzeczywiste adresy zmiennych x i y, a nie jedynie kopie tych zmiennych. Możemy to zrobić przez tzw. referencje (oznaczane symbolem &), które oznaczają odwołanie do tego samego adresu w pamięci pod inną nazwą: 001 #include <iostream> 003 using namespace std; void zamien(int &a, int &b) 006 { 007 int c = a; 008 a = b; 009 b = c; 010 } 012 int main() 013 { 014 int x = 2, y = 5; 015 zamien(x, y); 016 cout << "x = " << x << "\n"; 017 cout << "y = " << y << "\n"; 018 return 0; 019 } Identyczna w działaniu wersja używająca wskaźników w sposób jawny może wyglądać tak: 001 #include <iostream> 003 using namespace std; void zamien(int *a, int *b) 006 { 007 int c = *a; 008 *a = *b; 009 *b = c; 010 } 012 int main() 013 { 014 int x = 2, y = 5; 015 zamien(&x, &y); 016 cout << "x = " << x << "\n"; 017 cout << "y = " << y << "\n"; 018 return 0; 019 } 2

3 Druga metoda jest zwykle nazywana przekazywaniem przez wskaźnik, chociaż można się też spotkać z nazywaniem jej przekazywaniem przez referencję, co może nieco zamieszać. Z używaniem referencji należy uważać, bowiem ich działanie jest ciche, w przeciwieństwie do wskaźników, których użycie wymaga jawnego pobrania adresu przez &. Tzn. mając jakąś zmienną v, której adres jawnie przekazujemy do pewnej funkcji widzimy od razu, że v może ulec zmianie. Natomiast przekazując v jak przez wartość nie wiemy, czy w sygnaturze argumentu funkcji nie czai się referencja, która znienacka coś nam w zmiennej v zmodyfikuje (hint: znaczące nazwy funkcji pomagają). Tym niemniej referencje różnią się od wskaźników w kilku miejscach, które sprawiają, że wskaźniki są bardziej potężne, ale też bardziej niebezpieczne i trzeba ich silniej pilnować. O tych różnicach i ich zastosowaniach jeszcze będziemy mówić. Przekazywanie przez referencję jest też o tyle miłe, że uniknięcie kopiowania argumentu może zaoszczędzić komputerowi trochę pracy. Trzeba jednakże pamiętać, że referencja nie jest tak zupełnie darmowa i przekazywanie argumentów w taki sposób jest opłacalne (tzn. mając na uwadze tylko i wyłącznie rozważania optymalizacyjne) dopiero, gdy typy przekazywanych parametrów są odpowiednio duże. Jeśli chcemy zaoszczędzić na kopiowaniu i przekazać do funkcji wskaźnik albo referencję do zmiennej, co do której nie chcemy, aby była modyfikowana (np. przez pomyłkę albo literówkę), to możemy w sygnaturze funkcji dodać przed typem zmiennej słowo const. W ten sposób naruszenia przekazywanych zmiennych będą raportowane w czasie kompilacji. 001 struct ulamek { int licznik, mianownik; 003 }; void zmien_licznik(const ulamek *a, ulamek *b) 006 { 007 a->licznik += 2; //błąd 008 b->licznik += 3; //OK 009 } 010 void zmien_mianownik(ulamek &a, const ulamek &b) 012 { 013 a.mianownik = 5; //OK 014 b.mianownik = 8; //błąd 015 } 2 Konstruktory i destruktory Pod koniec poprzedniego pliku z notatkami poruszony został problem zainicjowania prywatnego pola root w zmiennej typu BST. Jako ćwiczenie należało zaimplementować publiczne metody init oraz destroy, których odpowiedzialnością było inicjowanie i usuwanie BST. Implementacja tych metod może wyglądać następująco: 001 #include <cstddef> 003 struct BST { 004 private: 005 struct BST_node { 3

4 006 int key; 007 BST_node *left, *right; 008 }; BST_node *root; 012 BST_node * BST_search(BST_node *, int); 013 BST_node * BST_insert(BST_node *, int); 014 void BST_destroy(BST_node *); public: 017 bool search(int); 018 void insert(int); 019 void init(); 020 void destroy(); 021 }; void BST::init() 024 { 025 root = NULL; 026 } void BST::BST_destroy(BST_node *node) 029 { 030 if (node == NULL) 031 return; 032 BST_destroy(node->left); 033 BST_destroy(node->right); 034 delete node; 035 } void BST::destroy() 038 { 039 BST_destroy(root); 040 init(); 041 } int main() 044 { 045 BST tree; 046 tree.init(); tree.insert(10); 049 tree.insert(8); tree.destroy(); 4

5 return 0; 054 } Jak widać, metodę init należy wywołać przed pierwszym użyciem jakiejkolwiek innej metody ze struktury BST, a z kolei destroy należy zawsze wywołać przed zniknięciem zmiennej tegoż typu z pola widzenia. Czyli jeśli przykładowo weźmiemy zmienną typu BST jako lokalną zmienną w jakiejś funkcji, to na początku należy wywołać metodę init, a przed wyjściem z funkcji destroy. W przeciwnym wypadku nie zwolnimy pamięci przydzielonej dla ewentualnych węzłów takiego lokalnego drzewa i pamięć po prostu wycieknie. Już po rozważaniach z poprzedniego laboratorium widać, że to nie jest Dobry TM interfejs, bo z całą pewnością ktoś kiedyś zapomni zainicjować na początku albo posprzątać na końcu. Problem z niesprzątaniem już został przedstawiony (wyciek pamięci). Problem z nieinicjowaniem najpewniej zakończy się bardzo szybko i brutalnie, bo każda operacja na drzewie dotyka w jakiś sposób wskaźnika root, więc bez zainicjowania go polecimy po losowej pamięci. Miło byłoby mieć mechanizm autoinicjujący naszą strukturę danych w momencie deklaracji i autoniszczący, gdy znika z pola widzenia. Przez znikanie z pola widzenia rozumiemy wyjście z bloku kodu, w którym zadeklarowaliśmy naszą zmienną. Dzieje się to albo w toku zwykłego osiągnięcia klamry zamykającej blok, albo jakiegoś gwałtownego wyjścia z bloku, w rodzaju użycia return albo break. Do takiego inicjowania i niszczenia służą specjalne metody zwane konstruktorami i destruktorami. Sposób ich definicji polega na określeniu metod o takiej samej nazwie, jak definiowany typ. Przy czym destruktory poprzedzone są dodatkowo znakiem tyldy (przykład poniżej). Zarówno konstruktory jak i destruktory nie zwracają niczego przed ich deklaracją nie pojawia się nawet słowo void, które do tej pory oznaczało funkcje nie zwracające żadnego argumentu. Konstruktory można przeciążać jak zwykłe funkcje, co także zostało zaprezentowane na przykładzie poniżej. 001 #include <cstddef> 003 struct BST { 004 private: 005 struct BST_node { 006 int key; 007 BST_node *left, *right; 008 }; BST_node *root; 012 BST_node * BST_search(BST_node *, int); 013 BST_node * BST_insert(BST_node *, int); 014 void BST_destroy(BST_node *); public: 017 bool search(int); 018 void insert(int); //konstruktory 021 BST(); 022 BST(int); 5

6 023 BST(int *, int); //destruktor 026 BST(); 027 }; BST::BST_node * BST::BST_search(BST_node *node, int key) 030 { 031 if (node == NULL) 032 return NULL; 033 if (node->key == key) 034 return node; 035 if (node->key > key) 036 return BST_search(node->left, key); 037 else 038 return BST_search(node->right, key); 039 } bool BST::search(int key) 042 { 043 return BST_search(root, key)!= NULL; 044 } BST::BST_node * BST::BST_insert(BST_node *node, int key) 047 { 048 if (node == NULL) { 049 BST_node *temp = new BST_node; 050 temp->key = key; 051 temp->left = temp->right = NULL; 052 return temp; 053 } if (key < node->key) 056 node->left = BST_insert(node->left, key); 057 else 058 node->right = BST_insert(node->right, key); 059 return node; 060 } void BST::insert(int key) 063 { 064 root = BST_insert(root, key); 065 } void BST::BST_destroy(BST_node *node) 068 { 6

7 069 if (node == NULL) 070 return; BST_destroy(node->left); 073 BST_destroy(node->right); 074 delete node; 075 } //konstruktor domyślny, generujący drzewo puste 078 BST::BST() 079 { 080 root = NULL; 081 } //konstruktor przyjmujący inicjalny węzeł do wstawienia 084 BST::BST(int x) 085 { 086 root = NULL; 087 insert(x); 088 } //konstruktor przyjmujący tablicę elementów do wstawienia 091 BST::BST(int *tab, int len) 092 { 093 root = NULL; 094 for (int i = 0; i < len; ++i) 095 insert(tab[i]); 096 } BST:: BST() 099 { 100 BST_destroy(root); 101 } int main() 104 { 105 //domyślny konstruktor 106 BST tree_zero_1; 107 BST tree_zero_2(); 108 BST tree_zero_3 = BST(); //konstruktor jednoargumentowy 111 BST tree_one_1(42); 112 BST tree_one_2 = BST(42); //losowe wartości testowe 7

8 115 int keys[5] = {7, 42, 29, 13, 5}; //konstruktor dwuargumentowy 118 //przy okazji pokazane są różne sposoby przekazania listy argumentów 119 BST tree_two_1(keys, 5); 120 BST tree_two_2 = BST(&keys[0], 5); 121 BST tree_two_3 = BST(keys + 3, 2); //tutaj pchamy tylko keys[3] i keys[4] 122 BST tree_two_4(&keys[1], 3); //a tutaj keys[1], keys[2] i keys[3] //przy new także podajemy konstruktor 125 BST *ptr_zero = new BST; 126 BST *ptr_one = new BST(42); 127 BST *ptr_two = new BST(keys, 5); //UWAGA 130 //pamięć zalokowaną new trzeba tak czy inaczej zwolnić samemu 131 //wywołanie delete na "BST *" powoduje wywołanie destruktora BST:: BST() 132 //ale trzeba pamiętać, że same wskaźniki się nie zerują 133 //i trzeba je wyzerować samodzielnie 134 //jeśli chcemy z nich później korzystać 135 delete ptr_zero; 136 ptr_zero = NULL; delete ptr_one; 139 ptr_one = NULL; delete ptr_two; 142 ptr_two = NULL; return 0; 145 } //po wyskoczeniu poza tę klamrę (return zaraz powyżej) 146 //wszystkie zmienne typu "BST" się usuną poprzez swoje destruktory Powyższy kod zawiera pełną implementację BST wraz z przykładowym użyciem różnych konstruktorów. Ćwiczeniem pozostaje wypełnienie luk w funkcjonalności, w rodzaju metody służącej do usuwania elementów z drzewa, wypisywania całej jego zawartości w kolejności leksykograficznej czy znajdowania k-tego leksykograficznie elementu (po odpowiednim wzbogaceniu drzewa). Uwaga na boku: jeśli dla własnego typu danych nie zdefiniujemy żadnego konstruktora, to używany jest zeroargumentowy tzw. konstruktor domyślny, który działa w taki sposób, że dla każdego pola składowego swojej struktury wywołuje jego konstruktor domyślny. Analogiczne rozumowanie dotyczy domyślnych destruktorów dla pól składowych. Jeśli mimo wszystko zdefiniujemy jakiś własny konstruktor/destruktor, ale pominiemy w jego implementacji któreś z pól klasy, to dla takich pól także używane będą domyślne konstruktory/destruktory w trakcie konstruowania/niszczenia klasy głównej. Ćwiczenie (łatwe i wartościowe jednocześnie): zdefiniować konstruktor dla typu BST_node, żeby proces tworzenia nowego wierzchołka w funkcji BST_insert dało się skrócić do jednej linijki w rodzaju return new 8

9 BST_node(key). 9

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 22 XI 2011 Uwaga! Ponieważ już sobie powiedzieliśmy np. o wskaźnikach i referencjach, przez które nie chcemy przegrzebywać

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 25 X 2011 1 Funkcje składowe struktur i klas Jeśli wcześniej mieliśmy typ ulamek, to mogliśmy dla nich zdefiniować funkcję

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... X 0 Typy złożone Oczywiście w C++ możemy definiować własne typy złożone (struktury i klasy), tak jak w Pascalu poprzez

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania 2

Wstęp do Programowania 2 Wstęp do Programowania 2 dr Bożena Woźna-Szcześniak bwozna@gmail.com Akademia im. Jana Długosza Wykład 5 W programowaniu obiektowym programista koncentruje się na obiektach. Zadaje sobie pytania typu:

Bardziej szczegółowo

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy :

W2 Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : Wprowadzenie do klas C++ Klasa najważniejsze pojęcie C++. To jest mechanizm do tworzenia obiektów. Deklaracje klasy : class nazwa_klasy prywatne dane i funkcje public: publiczne dane i funkcje lista_obiektów;

Bardziej szczegółowo

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp

wykład IV uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski Programowanie C/C++ Język C, a C++. wykład IV dr Jarosław Mederski Spis Język C++ - wstęp Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Historia C++ został zaprojektowany w 1979 przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i

Bardziej szczegółowo

TEMAT : KLASY DZIEDZICZENIE

TEMAT : KLASY DZIEDZICZENIE TEMAT : KLASY DZIEDZICZENIE Wprowadzenie do dziedziczenia w języku C++ Język C++ możliwa tworzenie nowej klasy (nazywanej klasą pochodną) w oparciu o pewną wcześniej zdefiniowaną klasę (nazywaną klasą

Bardziej szczegółowo

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi

IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi IMIĘ i NAZWISKO: Pytania i (przykładowe) Odpowiedzi EGZAMIN PIERWSZY (25 CZERWCA 2013) JĘZYK C++ poprawiam ocenę pozytywną z egzaminu 0 (zakreśl poniżej x) 1. Wśród poniższych wskaż poprawną formę definicji

Bardziej szczegółowo

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość

1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 1. Wartość, jaką odczytuje się z obszaru przydzielonego obiektowi to: a) I - wartość b) definicja obiektu c) typ oboektu d) p - wartość 2. Poprawna definicja wskażnika b to: a) float *a, **b = &a; b) float

Bardziej szczegółowo

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami:

Wskaźnik może wskazywać na jakąś zmienną, strukturę, tablicę a nawet funkcję. Oto podstawowe operatory niezbędne do operowania wskaźnikami: Wskaźniki są nieodłącznym elementem języka C. W języku C++ także są przydatne i korzystanie z nich ułatwia pracę, jednak w odróżnieniu do C wiele rzeczy da się osiągnąć bez ich użycia. Poprawne operowanie

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Obiektowego

Podstawy Programowania Obiektowego Podstawy Programowania Obiektowego Pojęcie struktury i klasy. Konstruktor i destruktor. Spotkanie 08 Dr inż. Dariusz JĘDRZEJCZYK Tematyka wykładu Spotkanie 08 Klasy: definicja a deklaracja klasy dane składowe

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 3 klasa string, przeciążanie funkcji, operatory dr inż. Jacek Naruniec Przypomnienie z ostatnich wykładów Konstruktory/destruktory i kolejność ich wywołania w złożonej klasie. Referencja Obiekty

Bardziej szczegółowo

Programowanie w języku C++

Programowanie w języku C++ Programowanie w języku C++ Część siódma Autor Roman Simiński Kontakt roman.siminski@us.edu.pl www.us.edu.pl/~siminski Niniejsze opracowanie zawiera skrót treści wykładu, lektura tych materiałów nie zastąpi

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 2 operacje na wskaźnikach dr inż. Jacek Naruniec Zmienne automatyczne i dynamiczne Zmienne automatyczne: dotyczą kontekstu, po jego opuszczeniu są usuwane, łatwiejsze w zarządzaniu od zmiennych

Bardziej szczegółowo

C-struktury wykład. Dorota Pylak

C-struktury wykład. Dorota Pylak C-struktury wykład Dorota Pylak C-struktury W języku C++, jak w każdym języku obiektowym, mamy możliwość definiowania własnych typów danych, wraz z określeniem operacji, jakie na tych danych można wykonywać.

Bardziej szczegółowo

Przekazywanie argumentów wskaźniki

Przekazywanie argumentów wskaźniki Przekazywanie argumentów wskaźniki klasyczne wywołanie wyliczenie i zwrotne przekazanie tylko jednej wielkości moŝliwość uŝycia zmiennych globalnych niebezpieczeństwa z tym związane wyjście wywołanie funkcji

Bardziej szczegółowo

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij.

Strona główna. Strona tytułowa. Programowanie. Spis treści. Sobera Jolanta 16.09.2006. Strona 1 z 26. Powrót. Full Screen. Zamknij. Programowanie Sobera Jolanta 16.09.2006 Strona 1 z 26 1 Wprowadzenie do programowania 4 2 Pierwsza aplikacja 5 3 Typy danych 6 4 Operatory 9 Strona 2 z 26 5 Instrukcje sterujące 12 6 Podprogramy 15 7 Tablice

Bardziej szczegółowo

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Klasy i modyfikatory dostępu Przesłanianie metod Polimorfizm Wskaźniki Metody wirtualne Metody abstrakcyjne i interfejsy Konstruktory i destruktory

Bardziej szczegółowo

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2

Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Języki i techniki programowania Ćwiczenia 2 Autor: Marcin Orchel Spis treści: Język C++... 5 Przekazywanie parametrów do funkcji... 5 Przekazywanie parametrów w Javie.... 5 Przekazywanie parametrów w c++...

Bardziej szczegółowo

Klasa jest nowym typem danych zdefiniowanym przez użytkownika. Najprostsza klasa jest po prostu strukturą, np

Klasa jest nowym typem danych zdefiniowanym przez użytkownika. Najprostsza klasa jest po prostu strukturą, np Klasy Klasa jest nowym typem danych zdefiniowanym przez użytkownika Wartości takiego typu nazywamy obiektami Najprostsza klasa jest po prostu strukturą, np struct Zespolona { Klasy jako struktury z operacjami

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie w dziedziczenie. Klasa D dziedziczy klasę B: Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class).

Wprowadzenie w dziedziczenie. Klasa D dziedziczy klasę B: Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class). Wprowadzenie w dziedziczenie Klasa D dziedziczy klasę B: B klasa bazowa D klasa pochodna Klasa B klasa bazowa (base class), klasa D klasa pochodna (derived class). Najpierw jest tworzona klasa bazowa,

Bardziej szczegółowo

C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy WSKAŹNIKI KLASOWE

C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy. C++ - klasy WSKAŹNIKI KLASOWE WSKAŹNIKI KLASOWE Wskaźniki klasowe Każdy obiekt zajmuje fragment pamięci i wszystkie obiekty tego samego typu zajmują fragmenty pamięci tej samej długości początek miejsca w pamięci zajmowanego przez

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe w języku C++ dr inż. Jarosław Forenc

Programowanie obiektowe w języku C++ dr inż. Jarosław Forenc Rok akademicki 2016/2017, Wykład nr 4 2/45 Plan wykładu nr 4 Informatyka 2 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr III, studia stacjonarne I stopnia Rok akademicki 2016/2017

Bardziej szczegółowo

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje.

Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście. Zmienne i arytmetyka. Wskaźniki i tablice. Testy i pętle. Funkcje. Podstawowe elementy proceduralne w C++ Program i wyjście Zmienne i arytmetyka Wskaźniki i tablice Testy i pętle Funkcje Pierwszy program // Niezbędne zaklęcia przygotowawcze ;-) #include using

Bardziej szczegółowo

Obiekt klasy jest definiowany poprzez jej składniki. Składnikami są różne zmienne oraz funkcje. Składniki opisują rzeczywisty stan obiektu.

Obiekt klasy jest definiowany poprzez jej składniki. Składnikami są różne zmienne oraz funkcje. Składniki opisują rzeczywisty stan obiektu. Zrozumienie funkcji danych statycznych jest podstawą programowania obiektowego. W niniejszym artykule opiszę zasadę tworzenia klas statycznych w C#. Oprócz tego dowiesz się czym są statyczne pola i metody

Bardziej szczegółowo

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład.

Część XVII C++ Funkcje. Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. Część XVII C++ Funkcje Funkcja bezargumentowa Najprostszym przypadkiem funkcji jest jej wersja bezargumentowa. Spójrzmy na przykład. 2 3 Tworzymy deklarację i definicję funkcji o nazwie pobierzln() Funkcja

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12

Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12 Programowanie obiektowe w C++ Wykład 12 dr Lidia Stępień Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie L. Stępień (AJD) 1 / 22 Zakresowe pętle for double tab[5] {1.12,2.23,3.33,4.12,5.22 for(double x: tab)

Bardziej szczegółowo

Konstruktor kopiujacy

Konstruktor kopiujacy Konstruktor kopiujacy Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Niniejszy dokument zawiera materiały do wykładu na temat programowania obiektowego. Jest on udostępniony

Bardziej szczegółowo

Język C++ wykład VII. uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski. Programowanie C/C++ Język C++ wykład VII. dr Jarosław Mederski. Spis.

Język C++ wykład VII. uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski. Programowanie C/C++ Język C++ wykład VII. dr Jarosław Mederski. Spis. Programowanie uzupełnienie notatek: dr Jerzy Białkowski 1 2 3 4 Obiektowość języka C++ ˆ Klasa (rozszerzenie struktury), obiekt instancją klasy, konstruktory i destruktory ˆ Enkapsulacja - kapsułkowanie,

Bardziej szczegółowo

Laboratorium nr 10. Temat: Funkcje cz.2.

Laboratorium nr 10. Temat: Funkcje cz.2. Zakres laboratorium: Laboratorium nr 10 Temat: Funkcje cz.2. przeciążanie nazw funkcji argumenty domyślne funkcji przekazywanie danych do funkcji przez wartość, wskaźnik i referencję przekazywanie tablic

Bardziej szczegółowo

referencje Wykład 2. Programowanie (język C++) Referencje (1) int Num = 50; zdefiniowano zmienną Num (typu int) nadając jej wartość początkową 50.

referencje Wykład 2. Programowanie (język C++) Referencje (1) int Num = 50; zdefiniowano zmienną Num (typu int) nadając jej wartość początkową 50. Programowanie (język C++) referencje Wykład 2. Referencje (1) Referencja (odnośnik) jest zmienną identyfikującą inną zmienną. Wykonanie operacji na referencji ma taki sam skutek, jak wykonanie tejŝe operacji

Bardziej szczegółowo

Programowanie, część I

Programowanie, część I 11 marca 2010 Kontakt Wstęp Informacje organizacyjne Materiał na ćwiczenia Plan wykładu http://www.fuw.edu.pl/~rwys/prog rwys@fuw.edu.pl tel. 22 55 32 263 Materiał na ćwiczenia Informacje organizacyjne

Bardziej szczegółowo

Zaawansowane programowanie w języku C++ Klasy w C++

Zaawansowane programowanie w języku C++ Klasy w C++ Zaawansowane programowanie w języku C++ Klasy w C++ Prezentacja jest współfinansowana przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w projekcie pt. Innowacyjna dydaktyka bez ograniczeń

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i złożoności. Wykład 3. Listy jednokierunkowe

Algorytmy i złożoności. Wykład 3. Listy jednokierunkowe Algorytmy i złożoności Wykład 3. Listy jednokierunkowe Wstęp. Lista jednokierunkowa jest strukturą pozwalającą na pamiętanie danych w postaci uporzadkowanej, a także na bardzo szybkie wstawianie i usuwanie

Bardziej szczegółowo

Podstawy programowania skrót z wykładów:

Podstawy programowania skrót z wykładów: Podstawy programowania skrót z wykładów: // komentarz jednowierszowy. /* */ komentarz wielowierszowy. # include dyrektywa preprocesora, załączająca biblioteki (pliki nagłówkowe). using namespace

Bardziej szczegółowo

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska

Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej  Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Instytut Mechaniki i Inżynierii Obliczeniowej www.imio.polsl.pl fb.com/imiopolsl @imiopolsl Wydział Mechaniczny Technologiczny Politechnika Śląska Języki programowania z programowaniem obiektowym Laboratorium

Bardziej szczegółowo

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 3 Definiowanie operatorów i ich przeciążanie Przykłady zastosowania operatorów: a) operator podstawienia ( = ) obiektów o złożonej strukturze, b) operatory działania na

Bardziej szczegółowo

Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach

Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach Szablony klas, zastosowanie szablonów w programach 1. Szablony klas i funkcji 2. Szablon klasy obsługującej uniwersalną tablicę wskaźników 3. Zastosowanie metody zwracającej przez return referencję do

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006)

Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Programowanie obiektowe - Przykładowe zadania egzaminacyjne (2005/2006) Część 1. Teoria Wyjaśnij pojęcia, podaj przykład: klasa obiekt konstruktor destruktor kapsułkowanie (hermetyzacja) wskaźnik this

Bardziej szczegółowo

Algorytmy i język C++

Algorytmy i język C++ Wykład 6 Wskaźniki Wskaźnik nie przechowuje wartości zmiennej ale, podobnie jak tablica, wskazuje miejsce w pamięci, w którym znajduje się zmienna danego typu. W poniższym przykładzie symbol * pomiędzy

Bardziej szczegółowo

TEMAT : KLASY POLIMORFIZM

TEMAT : KLASY POLIMORFIZM TEMAT : KLASY POLIMORFIZM 1. Wprowadzenie do polimorfizmu i funkcji wirtualnych w języku C++ Język C++ zakłada, że w pewnych przypadkach uzasadnione jest tworzenie klas, których reprezentanci w programie

Bardziej szczegółowo

Kurs programowania. Wykład 1. Wojciech Macyna. 3 marca 2016

Kurs programowania. Wykład 1. Wojciech Macyna. 3 marca 2016 Wykład 1 3 marca 2016 Słowa kluczowe języka Java abstract, break, case, catch, class, const, continue, default, do, else, enum, extends, final, finally, for, goto, if, implements, import, instanceof, interface,

Bardziej szczegółowo

PROE wykład 4 pozostałe operatory, forward declaration, dziedziczenie. dr inż. Jacek Naruniec

PROE wykład 4 pozostałe operatory, forward declaration, dziedziczenie. dr inż. Jacek Naruniec PROE wykład 4 pozostałe operatory, forward declaration, dziedziczenie dr inż. Jacek Naruniec Kolokwium wykładowe Pierwsze kolokwium 6 kwietnia Drugie kolokwium 1 czerwca Kolokwium poprawkowe 8 czerwca

Bardziej szczegółowo

Języki i paradygmaty programowania Wykład 2. Dariusz Wardowski. dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/18

Języki i paradygmaty programowania Wykład 2. Dariusz Wardowski. dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/18 Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/18 Literatura Języki i paradygmaty programowania Wykład 2 1. C. S. Horstman, G. Cornell, core Java 2 Podstawy, Helion 2003

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania obiektowego. WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this

Wstęp do programowania obiektowego. WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this Wstęp do programowania obiektowego WYKŁAD 3 Dziedziczenie Pola i funkcje statyczne Funkcje zaprzyjaźnione, this 1 Nazwa typu Rozmiar Zakres Uwagi bool 1 bit wartości true albo false stdbool.h TYPY ZNAKOWE

Bardziej szczegółowo

Język C++ zajęcia nr 2

Język C++ zajęcia nr 2 Język C++ zajęcia nr 2 Inicjalizacja Definiowanie obiektu może być połączone z nadaniem mu wartości początkowej za pomocą inicjalizatora, który umieszczany jest po deklaratorze obiektu. W języku C++ inicjalizator

Bardziej szczegółowo

Kompilacja javac prog.java powoduje wyprodukowanie kilku plików o rozszerzeniu.class, m.in. Main.class wykonanie: java Main

Kompilacja javac prog.java powoduje wyprodukowanie kilku plików o rozszerzeniu.class, m.in. Main.class wykonanie: java Main Język obiektowy Wykład 13 Programowanie obiektowe z lotu ptaka, str 1 James Gosling, Mike Sheridan, Patrick Naughton Sun Microsystems 1995(20latmłodszyodC) C jest językiem proceduralnym Java jest językiem

Bardziej szczegółowo

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW

ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW POLITECHNIKA WARSZAWSKA Instytut Automatyki i i Robotyki ZASADY PROGRAMOWANIA KOMPUTERÓW Język Język programowania: C/C++ Środowisko programistyczne: C++Builder 6 Wykład 9.. Wskaźniki i i zmienne dynamiczne.

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe

Programowanie obiektowe Programowanie obiektowe Wykład 2 Marcin Młotkowski 4 marca 2015 Plan wykładu 1 2 3 4 5 Marcin Młotkowski Programowanie obiektowe 2 / 47 Krótki opis C Obiektowy, z kontrolą typów; automatyczne odśmiecanie;

Bardziej szczegółowo

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach

C++ Przeładowanie operatorów i wzorce w klasach C++ i wzorce w klasach Andrzej Przybyszewski numer albumu: 89810 14 listopada 2009 Ogólnie Przeładowanie (przeciążanie) operatorów polega na nadaniu im nowych funkcji. Przeładowanie operatora dokonuje

Bardziej szczegółowo

Podstawy Programowania Obiektowego

Podstawy Programowania Obiektowego Podstawy Programowania Obiektowego Wprowadzenie do programowania obiektowego. Pojęcie struktury i klasy. Spotkanie 03 Dr inż. Dariusz JĘDRZEJCZYK Tematyka wykładu Idea programowania obiektowego Definicja

Bardziej szczegółowo

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY

Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Rozdział 4 KLASY, OBIEKTY, METODY Java jest językiem w pełni zorientowanym obiektowo. Wszystkie elementy opisujące dane, za wyjątkiem zmiennych prostych są obiektami. Sam program też jest obiektem pewnej

Bardziej szczegółowo

Wykład 4: Klasy i Metody

Wykład 4: Klasy i Metody Wykład 4: Klasy i Metody Klasa Podstawa języka. Każde pojęcie które chcemy opisać w języku musi być zawarte w definicji klasy. Klasa definiuje nowy typ danych, których wartościami są obiekty: klasa to

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska

Wskaźniki w C. Anna Gogolińska Wskaźniki w C Anna Gogolińska Zmienne Zmienną w C można traktować jako obszar w pamięci etykietowany nazwą zmiennej i zawierający jej wartość. Przykład: kod graficznie int a; a a = 3; a 3 Wskaźniki Wskaźnik

Bardziej szczegółowo

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r.

Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński. Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk. Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. M. Trzebiński C++ 1/14 Podstawy języka C++ Maciej Trzebiński Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk Praktyki studenckie na LHC IVedycja,2016r. IFJ PAN Przygotowanie środowiska pracy Niniejsza

Bardziej szczegółowo

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński

Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Składnia C++ Programowanie Obiektowe Mateusz Cicheński Klasy i modyfikatory dostępu Przesłanianie metod Polimorfizm Wskaźniki Metody wirtualne Metody abstrakcyjne i interfejsy Przeciążanie operatorów Słowo

Bardziej szczegółowo

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie.

Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Część XXII C++ w Wskaźniki a tablice Wskaźniki i tablice są ze sobą w języku C++ ściśle związane. Aby się o tym przekonać wykonajmy cwiczenie. Ćwiczenie 1 1. Utwórz nowy projekt w Dev C++ i zapisz go na

Bardziej szczegółowo

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std;

Program 14. #include <iostream> #include <ctime> using namespace std; Program 14 Napisać: * funkcję słuŝącą do losowego wypełniania tablicy liczbami całkowitymi z podanego zakresu (*). Parametrami funkcji mają być tablica, jej długość oraz dwie liczby stanowiące krańce przedziału

Bardziej szczegółowo

Operatory na rzecz typu TString

Operatory na rzecz typu TString Operatory na rzecz typu TString Dopiszmy w definicji klasy operator[], dzięki któremu potraktujemy obiekt jak tablicę class TString { public: char& operator[]( size_t n ); const char& operator[]( size_t

Bardziej szczegółowo

Listy powiązane zorientowane obiektowo

Listy powiązane zorientowane obiektowo Listy powiązane zorientowane obiektowo Aby zilustrować potęgę polimorfizmu, przeanalizujmy zorientowaną obiektowo listę powiązaną. Jak zapewne wiesz, lista powiązana jest strukturą danych, zaprojektowaną

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe. Materiały przygotował: mgr inż. Wojciech Frohmberg

Programowanie obiektowe. Materiały przygotował: mgr inż. Wojciech Frohmberg Programowanie obiektowe Materiały przygotował: mgr inż. Wojciech Frohmberg Konstruktor Konstruktor w językach zorientowanych obiektowo pełni podwójną rolę: przydziela pamięć na obiekt, zdefiniowany klasą

Bardziej szczegółowo

// Potrzebne do memset oraz memcpy, czyli kopiowania bloków

// Potrzebne do memset oraz memcpy, czyli kopiowania bloków ZAWARTOŚCI 3 PLIKOW W WORDZIE: MAIN.CPP: #include #include #include pamięci // Potrzebne do memset oraz memcpy, czyli kopiowania bloków #include "Rysowanie_BMP.h" using

Bardziej szczegółowo

Programowanie Obiektowe i C++

Programowanie Obiektowe i C++ Programowanie Obiektowe i C++ Marcin Benke Instytut Informatyki UW 30.10.2006 Marcin Benke (IIUW) Programowanie Obiektowe i C++ 30.10.2006 85 / 112 Zgodność typów Rozważmy klasy class A { //... }; class

Bardziej szczegółowo

Jak Windows zarządza pamięcią?

Jak Windows zarządza pamięcią? Jak Windows zarządza pamięcią? System Windows definiuje dwa typy pamięci, często mylone przez użytkowników. Pamięć fizyczna (pamięc RAM zainstalowana w komputerze) Pamięć widziana przez daną aplikację

Bardziej szczegółowo

Lista dwukierunkowa - przykład implementacji destruktorów

Lista dwukierunkowa - przykład implementacji destruktorów Lista dwukierunkowa - przykład implementacji destruktorów Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Copyright c 2006 2008 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument zawiera

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków

Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Programowanie obiektowe i C++ dla matematyków Bartosz Szreder szreder (at) mimuw... 04 X 2011 Wszelkie uwagi, poprawki, braki czy sugestie najlepiej wysyłać na maila. 1. wprowadzenie do Linuksa: kompilacja

Bardziej szczegółowo

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład I. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład I - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2015 c Copyright 2015 Janusz Słupik Zaliczenie przedmiotu Do zaliczenia przedmiotu niezbędne jest

Bardziej szczegółowo

Kurs programowania. Wykład 2. Wojciech Macyna. 17 marca 2016

Kurs programowania. Wykład 2. Wojciech Macyna. 17 marca 2016 Wykład 2 17 marca 2016 Dziedziczenie Klasy bazowe i potomne Dziedziczenie jest łatwym sposobem rozwijania oprogramowania. Majac klasę bazowa możemy ja uszczegółowić (dodać nowe pola i metody) nie przepisujac

Bardziej szczegółowo

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.:

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie Obiektowe (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.: Program przedmiotu Programowanie Obiektowe (język C++) Wykład 1. Definiowanie prostych klas. Przykłady. Przypomnienie: typy referencyjne, domyślne wartości argumentów, przeciąŝanie funkcji. Konstruktory,

Bardziej szczegółowo

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4

PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4 PARADYGMATY PROGRAMOWANIA Wykład 4 Metody wirtualne i polimorfizm Metoda wirualna - metoda używana w identyczny sposób w całej hierarchii klas. Wybór funkcji, którą należy wykonać po wywołaniu metody wirtualnej

Bardziej szczegółowo

Wyjątki (exceptions)

Wyjątki (exceptions) Instrukcja laboratoryjna nr 6 Programowanie w języku C 2 (C++ poziom zaawansowany) Wyjątki (exceptions) dr inż. Jacek Wilk-Jakubowski mgr inż. Maciej Lasota dr inż. Tomasz Kaczmarek Wstęp Wyjątki (ang.

Bardziej szczegółowo

10. Programowanie obiektowe w PHP5

10. Programowanie obiektowe w PHP5 Ogólnie definicja klasy wygląda jak w C++. Oczywiście elementy składowe klasy są zmiennymi PHP, stąd nieśmiertelne $. Warto zauważyć, że mogą one mieć wartość HHH mgr inż. Grzegorz Kraszewski TECHNOLOGIE

Bardziej szczegółowo

dr inż. Jarosław Forenc

dr inż. Jarosław Forenc Informatyka 2 Politechnika Białostocka - Wydział Elektryczny Elektrotechnika, semestr III, studia niestacjonarne I stopnia Rok akademicki 2012/2013 Wykład nr 6 (07.12.2012) dr inż. Jarosław Forenc Rok

Bardziej szczegółowo

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami

1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami 1 Wskaźniki i zmienne dynamiczne, instrukcja przed zajęciami Celem tych zajęć jest zrozumienie i oswojenie z technikami programowania przy pomocy wskaźników w języku C++. Proszę przeczytać rozdział 8.

Bardziej szczegółowo

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; }

#include <iostream> using namespace std; void ela(int); int main( ); { Funkcja 3. return 0; } #include using namespace std; Prototypy funkcji Funkcja 1 void ela(int); double info (double); int main( ); return 0; Funkcja 2 void ela(int); Funkcja 3 double info(double); return 4*t; jeszcze

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe, wykład nr 7. Przegląd typów strukturalnych - klasy i obiekty - c.d.

Programowanie obiektowe, wykład nr 7. Przegląd typów strukturalnych - klasy i obiekty - c.d. Dr hab. inż. Lucyna Leniowska, prof. UR, Zakład Mechatroniki, Automatyki i Optoelektroniki, IT Programowanie obiektowe, wykład nr 7 Przegląd typów strukturalnych - klasy i obiekty - c.d. Klasa - powtórzenie

Bardziej szczegółowo

Co to jest klasa? Z programistycznego punktu widzenia klasa stanowi typ danych, który odwzorowuje wspólne cechy jakiegoś obiektu.

Co to jest klasa? Z programistycznego punktu widzenia klasa stanowi typ danych, który odwzorowuje wspólne cechy jakiegoś obiektu. .NET Klasy, obiekty Klasa i obiekt Każdy obiektowy język programowania daje programiście możliwość tworzenia nowych typów danych. Nowy typ danych definiuje się poprzez zdefiniowanie klasy. Co to jest klasa?

Bardziej szczegółowo

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog);

void Pobierz(Student &a); void Wypisz(Student a); void Ustaw_zaliczenia(Student t[],int r); void Wypisz_najlepszych(Student t[],int r, float prog); Program 19 Zadeklarować strukturę Student o polach: Imie, Nazwisko (ciągi znaków), Oceny (pięcioelementowa tablica wartości rzeczywistych reprezentujących oceny studenta) i Semestr_zaliczony (wartość logiczna

Bardziej szczegółowo

Wykład V. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej

Wykład V. Programowanie II - semestr II Kierunek Informatyka. dr inż. Janusz Słupik. Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Wykład V - semestr II Kierunek Informatyka Wydział Matematyki Stosowanej Politechniki Śląskiej Gliwice, 2014 c Copyright 2014 Janusz Słupik Programowanie obiektowe Dziedziczenie (inheritance) - mechanizm

Bardziej szczegółowo

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 6. Karol Tarnowski A-1 p.

Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy. Wykład 6. Karol Tarnowski A-1 p. Wstęp do programowania INP001213Wcl rok akademicki 2017/18 semestr zimowy Wykład 6 Karol Tarnowski karol.tarnowski@pwr.edu.pl A-1 p. 411B Plan prezentacji Funkcje w języku C Zasięg zmiennych Przekazywanie

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe Wykład 1. Dariusz Wardowski. dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/20

Programowanie obiektowe Wykład 1. Dariusz Wardowski. dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/20 Dariusz Wardowski dr Dariusz Wardowski, Katedra Analizy Nieliniowej, WMiI UŁ 1/20 O mnie prowadzący wykład: Dariusz Wardowski pokój: A334 dyżur: środa, godz. 10.00 12.00 e-mail: wardd@math.uni.lodz.pl

Bardziej szczegółowo

Obiektowy PHP. Czym jest obiekt? Definicja klasy. Składowe klasy pola i metody

Obiektowy PHP. Czym jest obiekt? Definicja klasy. Składowe klasy pola i metody Obiektowy PHP Czym jest obiekt? W programowaniu obiektem można nazwać każdy abstrakcyjny byt, który programista utworzy w pamięci komputera. Jeszcze bardziej upraszczając to zagadnienie, można powiedzieć,

Bardziej szczegółowo

Informatyka II Laboratorium 3 : Programowania obiektowe C++ - dziedziczenie

Informatyka II Laboratorium 3 : Programowania obiektowe C++ - dziedziczenie Materiały: Informatyka II Laboratorium : Programowania obiektowe C++ - dziedziczenie Książka: Symfonia C++, Jerzy Grębosz. Wykład: www.materialy.prz-rzeszow.pl, Informatyka II, dr Wojciech Rząsa. Zasoby

Bardziej szczegółowo

Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji

Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji Przeciążenie (przeładowanie nazw) funkcji dla większości języków (w tym C) zasada w programie może być tylko jedna funkcja o danej nazwie kompilator C++ - dopuszcza więcej niż jedną funkcję o tej samej

Bardziej szczegółowo

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy:

Ok. Rozbijmy to na czynniki pierwsze, pomijając fragmenty, które już znamy: Kurs C++ częśd II Podstawowa obsługa konsoli + zmienne. Autor: Dawid Chróścielski. Wprowadzanie i wyprowadzanie danych z/do konsoli. Jak wyprowadzad dane dowiedzieliśmy się już wcześniej (metoda cout z

Bardziej szczegółowo

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02

METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE. Wykład 02 METODY I JĘZYKI PROGRAMOWANIA PROGRAMOWANIE STRUKTURALNE Wykład 02 NAJPROSTSZY PROGRAM /* (Prawie) najprostszy przykład programu w C */ /*==================*/ /* Między tymi znaczkami można pisać, co się

Bardziej szczegółowo

Konstruktory. Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut.

Konstruktory. Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut. Konstruktory Streszczenie Celem wykładu jest zaprezentowanie konstruktorów w Javie, syntaktyki oraz zalet ich stosowania. Czas wykładu 45 minut. Rozpatrzmy przykład przedstawiający klasę Prostokat: class

Bardziej szczegółowo

Wstęp do Programowania, laboratorium 02

Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Wstęp do Programowania, laboratorium 02 Zadanie 1. Napisać program pobierający dwie liczby całkowite i wypisujący na ekran największą z nich. Zadanie 2. Napisać program pobierający trzy liczby całkowite

Bardziej szczegółowo

Język C++ Różnice między C a C++

Język C++ Różnice między C a C++ Język C++ Różnice między C a C++ Plan wykładu C a C++ Różnice ogólne Typy Deklaracje zmiennych C++ jako rozszerzenie C Domyślne argumenty funkcji Przeciążanie funkcji Referencje Dynamiczny przydział pamięci

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 1 - Programowanie proceduralne i obiektowe

Laboratorium 1 - Programowanie proceduralne i obiektowe Laboratorium 1 - Programowanie proceduralne i obiektowe mgr inż. Kajetan Kurus 4 marca 2014 1 Podstawy teoretyczne 1. Programowanie proceduralne (powtórzenie z poprzedniego semestru) (a) Czym się charakteryzuje?

Bardziej szczegółowo

Tbli Tablice obiektów biktó są tworzone dokładnie d tak samo, jak i tablice, składające się z elementów innego typu

Tbli Tablice obiektów biktó są tworzone dokładnie d tak samo, jak i tablice, składające się z elementów innego typu Tablice, wskaźniki, referencje Tbli Tablice obiektów biktó są tworzone dokładnie d tak samo, jak i tablice, składające się z elementów innego typu #include using namespace std; class cl int

Bardziej szczegółowo

Dziedziczenie. Ogólna postać dziedziczenia klas:

Dziedziczenie. Ogólna postać dziedziczenia klas: Dziedziczenie Ogólna postać dziedziczenia klas: class nazwa_clasy_pochodnej : specyfikator_dostępu nazwa_clasy_bazowej specyfikator_dostępu : public private protected Specyfikator dostępu definiuje, w

Bardziej szczegółowo

Programowanie obiektowe język C++

Programowanie obiektowe język C++ Programowanie obiektowe język C++ Dr inż. Sławomir Samolej D108A, tel: 865 1486, email: ssamolej@prz-rzeszow.pl WWW: ssamolej.prz-rzeszow.pl Podziękowanie: Chcę podziękować dr inż.. Grzegorzowi Hałdasiowi

Bardziej szczegółowo

Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki

Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki Operacje wejścia/wyjścia (odsłona druga) - pliki Bogdan Kreczmer ZPCiR IIAiR PWr pokój 307 budynek C3 bogdan.kreczmer@pwr.wroc.pl Copyright c 2005 2008 Bogdan Kreczmer Niniejszy dokument zawiera materiały

Bardziej szczegółowo

Techniki Programowania wskaźniki

Techniki Programowania wskaźniki Techniki Programowania wskaźniki Łukasz Madej Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania Wykłady opracowane we współpracy z Danutą Szeligą, Łukaszem Sztangretem Wskaźniki Dla typu T zapis T* oznacza

Bardziej szczegółowo

Typy zmiennych proste i złożone. Programowanie komputerów. Tablica. Złożone typy zmiennych. Klasa. Struktura

Typy zmiennych proste i złożone. Programowanie komputerów. Tablica. Złożone typy zmiennych. Klasa. Struktura Programowanie komputerów Programowanie obiektowe. Typy zmiennych proste i złożone Typy zmiennych "wbudowane", tj. identyfikowane przez słowa kluczowe, są określane jako proste: int short long float double

Bardziej szczegółowo

Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz

Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz Wykład 4 Delegat (delegate), właściwości indeksowane, zdarzenie (event) Zofia Kruczkiewicz Zagadnienia 1. Delegaty wiązane, właściwości indeksowane 2. Delegaty niewiązane 3. Nowa wersja kalkulatora, delegaty

Bardziej szczegółowo

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.:

Wykład 1. Program przedmiotu. Programowanie (język C++) Literatura. Program przedmiotu c.d.: Program przedmiotu Programowanie (język C++) Wykład 1. Język C a C++. Definiowanie prostych klas. Typy referencyjne. Domyślne wartości argumentów. PrzeciąŜanie funkcji. Konstruktory, destruktory. Definiowanie

Bardziej szczegółowo

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi:

1,3,4,2,3,4,0,1,4,5,0. Wówczas największa suma trzech kolejnych liczb (zaznaczone na czerwono) wynosi: Program 20 Napisać następujące funkcje: funkcję pobierającą (z klawiatury) zawartość tablicy liczb całkowitych podanej jako parametr, o długości podanej jako parametr; funkcję wypisującą zawartość tablicy

Bardziej szczegółowo

Program 6. Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje:

Program 6. Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje: Program 6 Program wykorzystujący strukturę osoba o polach: imię, nazwisko, wiek. W programie wykorzystane są dwie funkcje: Funkcja pobierz_osobe wczytuje dane osoby podanej jako argument. Funkcja wypisz_osobe

Bardziej szczegółowo