Program nauczania matematyki w liceach ogólnokształcących i technikach (IV etap edukacyjny) zakres podstawowy
|
|
- Liliana Łuczak
- 8 lat temu
- Przeglądów:
Transkrypt
1 Program nauczania matematyki w liceach ogólnokształcących i technikach (IV etap edukacyjny) zakres podstawowy Autorzy: Alicja Cewe, Alina Magryś-Walczak, Halina Nahorska Realizacja to 300 w cyklu całego kształcenia. Podręcznik dla klasy 1.: 4 y 33 tygodnie, Podręcznik 2: 3 y 33 tygodnie, Podręcznik 3: 3 y 25 tygodni. Legenda W rubryce L.p. zapisano nr rozdziału W rubryce Hasło zapisano realizowany dział matematyki W rubryce Tematy lekcji zapisano tematy lekcji W rubryce czcionką pochyła zapisano umiejętności, które uczeń powinien nabyć w II i III etapie kształcenia, a czcionką wytłuszczoną zapisano umiejętności, które uczeń ma nabyć w liceum lub technikum (IV etap kształcenia) W rubryce zapisano proponowaną liczbę przeznaczonych na realizację działu zapisanego w rubryce Hasło
2 W nauczaniu matematyki na IV etapie kształcenia cele kształcenia ukierunkowane są na kształtowanie kreatywnych postaw i asertywnych zachowań związanych z wykształceniem umiejętności matematycznych stosowanych w praktycznej działalności, a między innymi w poznawaniu i rozumieniu problematyki rozwoju kraju i świata. Pierwszym warunkiem osiągnięcia celów kształcenia na lekcjach matematyki jest takie oddziaływanie szkoły i nauczyciela, które umożliwi młodemu człowiekowi wykonującemu zawód ucznia zminimalizować uczucie STRESU. Drugi warunek to przyjazny stosunek i pomoc uczniom w przezwyciężeniu trudności w uczeniu się i rozwiązywaniu problemów pozornie łatwych, ale dla wielu uczniów zupełnie niezrozumiałych. Pozwólmy każdemu młodemu człowiekowi odnieść SUKCES. Przy budowie programu i pisaniu podręczników uwzględniono cele kształcenia i wymagania ogólne i wymagania szczegółowe sformułowane w Podstawie programowej z dnia 23 grudnia 2008 roku dla szkół ponadgimnazjalnych. Celem wychowania jest kształtowanie postaw emocjonalno-motywacyjnych uczniów oraz zachowań świadczących o zaangażowaniu w zdobywanie wiedzy i umiejętności matematycznych. Do priorytetowych celów wychowania należą: prezentowanie postaw poszukujących i krytycznych, dokonywanie wyborów pomiędzy prawdą i fałszem, prawidłowe współdziałanie w zespole przy rozwiązywaniu problemów, odpowiedzialność za powierzone zadania, zaangażowanie w autoprezentację prezentację własnych dokonań, przejawianie asertywnych zachowań przy prezentowaniu własnych poglądów i wyników swojej pracy, dbałość o dobrą organizację pracy, zaangażowanie we własny rozwój, wytrwałość w pokonywaniu trudności, rzetelność i systematyczność w działaniu, samodzielne, logiczne i twórcze myślenie, umiejętność gromadzenia i odczytywania informacji, porządkowanie i hierarchizacja wiedzy, umiejętność dostrzegania i konkretyzacji problemów, ścisłość i precyzja językowa. Cele kształcenia wymagania ogólne (przedruk z podstawy programowej) I. Wykorzystanie informacji Uczeń interpretuje tekst matematyczny. Po rozwiązaniu zadania interpretuje otrzymany wynik. II. Wykorzystanie i interpretowanie reprezentacji Uczeń używa prostych, dobrze znanych obiektów matematycznych. III. Modelowanie matematyczne Uczeń dobiera model matematyczny do prostej sytuacji i krytycznie ocenia trafność modelu. IV. Użycie i tworzenie strategii Uczeń stosuje strategię, która wynika jasno z treści zadania. V. Rozumowanie i argumentacja Uczeń prowadzi proste rozumowanie, składające się z niewielkiej liczby kroków.
3 A 1 Propozycje sposobów oceniania osiągnięć uczniów Planując proces nauczania powinniśmy uwzględniać podstawowe funkcje oceny szkolnej, tj: 1) klasyfikującą, która umożliwia porównanie osiągnięć uczniów z obowiązującymi standardami w szkole, 2) diagnozującą, która pomaga obserwować rozwój umiejętności ucznia i rozpoznawać jego indywidualne potrzeby, planować proces dydaktyczny i ocenić efektywność naszych działań, 3) wychowawczą, która wspomaga nasze kontakty z otoczeniem ucznia, pozwala pokierować motywacjami tak, aby i z drugiej strony mieć sprzymierzeńca naszych działań. W codziennej praktyce obserwujemy ucznia w wielu sytuacjach. Uczeń podejmuje w szkole i poza nią rozmaite działania oraz wykazuje aktywność w różnych obszarach. Przy ocenie osiągnięć ucznia należy uwzględnić: jego zaangażowanie i organizację pracy (np. praca samodzielna i praca w grupie), rodzaj wykonywanej pracy (np. prace pisemne, wypowiedzi ustne, prace badawcze i prace projektowe), rodzaj zadań, które umie rozwiązywać (np. typowe ćwiczenia i zadania, zadania problemowe o różnym stopniu trudności, prace projektowe). Gromadzenie informacji o wszystkich obszarach aktywności pozwala trafniej wystawić stopień, a także odpowiedzieć na indywidualne potrzeby ucznia i zorganizować mu, w razie potrzeby, pomoc. W reformowanym systemie oświatowym oceniamy zarówno wiadomości, jak i umiejętności uczniów, ale większą wagę przyznajemy umiejętnościom niż wiadomościom. Nacisk kładziemy na nauczanie czynnościowe. Oceniamy przede wszystkim umiejętność zastosowania przez ucznia swojej wiedzy do wykonywania określonych czynności i ciągu czynności, prowadzących do rozwiązania problemu praktycznego i matematycznego. Premiując oceną twórcze myślenie przy rozwiązywaniu zadań matematycznych, nauczyciel rozwija i wzmacnia ten rodzaj myślenia. Każdy nauczyciel powinien określić, jakie wiadomości i umiejętności ma posiadać uczeń, aby uzyskać określoną ocenę. Jasno sformułowany system wymagań i odpowiednio zaplanowane formy sprawdzania wiadomości i umiejętności pozwalają uczniom osiągnąć sukces w stopniu ich zadowalającym. Proponujemy sformułowanie wymagań na dwóch poziomach: podstawowym (P) oraz ponadpodstawowym (PP). Wymagania podstawowe (P) Uczeń zna i rozumie podstawowe pojęcia matematyczne oraz potrafi je stosować do rozwiązywania zadań typowych według podanych i utrwalonych wzorców. Spełnienie wymagań podstawowych pozwala uzyskać stopień co najwyżej dostateczny. Wymagania ponadpodstawowe (PP) Uczeń zna i rozumie pojęcia matematyczne oraz potrafi zastosować je w rozwiązywaniu zadań sformułowanych w nietypowy sposób lub w rozwiązywaniu zadań prowadzących do uogólnień albo wymagających uzasadnienia. Spełnienie wymagań ponadpodstawowych pozwala uzyskać stopień co najmniej dobry. Sprawdzając osiągnięcia ucznia proponujemy oceniać każdą umiejętność tak, by był zawarty w tej ocenie poziom jej opanowania (podstawowy lub ponadpodstawowy), np. gdy wystawimy punkty za rozwiązanie, możemy wynik zapisać w postaci: suma wszystkich punktów/ poziom opanowania umiejętności (0 lub P lub PP).
4 A 2 Taki zapis niesie dokładniejszą informację, gdyż zdarza się, że gdy ustalimy niewłaściwie punktację rozwiązania zadania, to uczeń, który nie spełnia określonych wymagań, dzięki sumowaniu punktów może je osiągnąć, zaś uczeń, który spełnia wymagania, lecz popełni niewielki błąd (np. błąd rachunkowy i poprzez to skomplikuje sobie problem), dzięki sumowaniu punktów może ich nie osiągnąć. Zadając pytania czy dobierając zadania mające ocenić poziom osiągnięć ucznia, należy dokładnie ustalić, co chcemy sprawdzić. Powinniśmy sprawdzać tylko te umiejętności, które wcześniej kształciliśmy w procesie dydaktycznym. Pytania lub polecenia formułujemy najczęściej w taki sposób, w jaki wcześniej używaliśmy na lekcjach. Inne, nietypowe sformułowania tego samego problemu mogą się okazać niezrozumiałe dla przeciętnego ucznia. Najczęściej spotykaną formą sprawdzenia osiągnięć uczniów w matematyce jest sprawdzian pisemny. Proponujemy stosować: krótkie (10-20 minut) sprawdziany pisemne, pozwalające na bieżąco ocenić stopień przyswojenia przez ucznia materiału nauczania; powinny one zawierać proste zadania lub pytania (może to być również test wyboru), klasówki, czyli całolekcyjne lub dłuższe sprawdziany pisemne pozwalające ocenić stopień przyswojenia całego działu programowego lub nawet wiedzę z całego semestru nauki. Po sprawdzeniu prac pisemnych, notujemy spostrzeżenia o brakach i sukcesach w osiągnięciach uczniów. Informacje te powinny stanowić podstawę omówienia sprawdzianu i są, poza oceną, dodatkową informacją dla ucznia. Omawianie sprawdzianu zawsze starajmy się rozpoczynać od udzielenia tych informacji, które świadczą o sukcesach uczniów. Aby ocena spełniała także funkcję motywującą, wyniki krótkich sprawdzianów pisemnych powinny być omówione na najbliższej lekcji, a klasówek, co najwyżej tydzień później niż była ona przeprowadzona. Bieżącą kontrolę postępów ucznia ułatwia odpowiedź ustna. Stosowanie tej formy ma również na celu przyzwyczajenie uczniów do systematycznej pracy, jak również do wykształcenia u nich umiejętności uzasadniania i prezentacji rozwiązań problemów oraz poprawnego posługiwania się językiem matematycznym. Poprzez odpowiedź ustną możemy sprawdzać opanowanie przez uczniów materiału ostatniej (ostatnich) lekcji, jak i wprowadzonego przy realizacji nowego tematu. Wypowiedź ustna może być również prezentacją efektów pracy grupy lub wyników pracy badawczej (długoterminowej). W tym przypadku proponujemy, by uczeń sam sobie wystawił ocenę w/g następującego kryterium. Ocena 1 brak wypowiedzi 2 podanie wyniku Wypowiedź przedstawienie elementów rozwiązania (ewentualnie uzupełnienie go ilustracją) przedstawienie pełnego procesu dochodzenia do rozwiązania tak, że inni słuchają z zainteresowaniem uzasadnianie kolejnych etapów rozwiązania tak, że inni są prowokowani do zadawania pytań prezentowanie uogólnień i zastosowań rozwiązania także udzielanie przekonujących odpowiedzi na pytania innych Ocenę ostateczną, z uwzględnieniem samooceny ucznia, za aprobatą całej klasy wystawia nauczyciel. Ocenianie postępów uczniów na lekcji, podczas której uczniowie pracują w grupach, powinno być poprzedzone odpowiednim przygotowaniem takich zajęć. Proponujemy, by ocenę (wraz z jej uzasadnieniem) uczniowi na takich zajęciach wystawiali członkowie grupy, w której pracach uczeń
5 A 3 uczestniczy. Kryterium takich ocen opracowujemy wspólnie z uczniami na pierwszych tego typu zajęciach. Obserwując pracę ucznia na lekcji, oceniamy jego sprawność w rozwiązywaniu ćwiczeń i zadań oraz umiejętność formułowania wniosków i sporządzania notatek. Nie jest konieczne byśmy oceniali stopniem każdą aktywność ucznia, natomiast wskazane jest byśmy poinformowali go, że to zauważamy. Obserwacja pracy ucznia na kilku kolejnych lekcjach umożliwia dokładniejsze rozpoznanie jego osiągnięć i wystawienie odpowiadającej im oceny. Ponieważ oceniamy pracę i postępy uczniów, powinniśmy godzić się z tym, że oni również oceniają nas nauczycieli. Jeżeli chcemy poznać ich ocenę, to proponujemy zastosować w tym celu kolorowe, samoprzylepne kartki, które uczniowie wychodząc z zajęć przylepią nam (każdy tylko jedną) np. na drzwi. Kolor czerwony może np. oznaczać (podobnie jak na boisku piłkarskim), że zajęcia nie spełniły oczekiwań ucznia, żółty, że coś było nie tak, niebieski, że zajęcia były ciekawe, a brak kartki, że w ocenie uczniów mieścimy się w normie. Dzięki takiej ewaluacji możemy coraz bardziej doskonalić swój warsztat pracy. Informacje o postępach i rozwoju ucznia można gromadzić w różny sposób. Najbardziej znane sposoby to: metoda opisowa, karty i formularze oceny, metoda wystawiania ocen (stopni), metoda punktowa. Przeliczanie punktów na stopnie szkolne powinno być ustalone w wewnątrzszkolnym systemie oceniania i jeśli jest taka potrzeba (w zależności od możliwości intelektualnych uczniów) weryfikowane. Propozycja oceniania: Zakres opanowania materiału od 0% do 49% wymagań podstawowych lub od 0% do 29% całości od 50% do 81% wymagań podstawowych lub od 30% do 50% całości od 51% do 69% całości od 70% do 89% całości od 90% do 100% całości jeżeli uczeń z zakresu treści programowych otrzyma ocenę bardzo dobrą i rozwiązuje zadania z poziomu wykraczającego Stopień niedostateczny dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry celujący Jest to tylko propozycja oceniania. w każdej szkole funkcjonuje bowiem wewnątrzszkolny system oceniania dostosowany do programu rozwoju i możliwości uczniów danej szkoły i klasy, który powinien być zgodny ze standardami osiągnięć szkolnych. Proponujemy stosować, jeśli jest to zgodne z wewnątrzszkolnym systemem oceniania, metodę punktową (najlepiej 100-punktową), zarówno przy wystawianiu ocen cząstkowych, jak i ocen semestralnych. Daje to od razu wyobrażenie o poziomie osiągnięć ucznia, gdyż ocena jest wyrażana w procentach i bardziej niż stopnie szkolne różnicuje uczniów.
6 B 1 Procedury osiągania celów Osiąganie celów edukacyjnych jest jednym z najważniejszych zadań współczesnej szkoły. Dlatego procedury ich osiągania muszą być przejrzyste i realne do wykonania. Podmiotowość ucznia, jego potrzeby i preferencje są podstawą organizacji procesu kształcenia i zaplanowania w czasie poszczególnych treści przewidzianych programem. Decyzja ta powinna być poprzedzona diagnozą i rozpoznaniem potrzeb uczniów. Planowanie strategii i metod nauczania powinno rozpoczynać się od uświadomienia sobie celów, jakie mają zostać osiągnięte. Nie ma uniwersalnej metody ani strategii kształcenia, która gwarantowałaby sukces edukacyjny w każdej sytuacji i z każdym uczniem. Jedna z reguł postępowania w metodyce mówi, że metody są skuteczne, kiedy są zróżnicowane, w myśl powiedzenia: bogactwo w różnorodności. Powinny być stosowane przemiennie i odwoływać się do różnych stylów nauczania i uczenia się. Proponujemy stosowanie problemowych, poszukujących, czynnościowych i aktywizujących metod prowadzenia lekcji, przy których rola nauczyciela polega na sterowaniu procesem uczenia się uczniów, czyli na sterowaniu procesem rozwiązywania zadań, stawiania pytań, szukaniu odpowiedzi oraz aktywnym przyswajaniu teorii przez ucznia. Na lekcjach powtórzeniowo-utrwalających proponujemy stosować metodę pracy w grupach, podczas których uczniowie przedstawiają materiał nauczania dotyczący danego zagadnienia matematycznego, tworząc plakaty, mapy mentalne, drzewa decyzyjne. Systematyzuje to i utrwala wiedzę ucznia. Na lekcjach poświęconych rozwiązywaniu problemów proponujemy stosować metody heurystyczne. Proponujemy również w procesie edukacyjnym stosować metody i formy takie jak: Dyskusja i jej odmiany Metoda dyskusji uczy kulturalnego prowadzenia dyskusji, a jednocześnie przy różnych propozycjach uczy podejmowania decyzji w zespole, argumentowania za i przeciw, podawania przykładów i kontrprzykładów. Kształcimy w ten sposób umiejętność komunikacji uczeń-nauczyciel, nauczyciel-uczeń, uczeń-uczeń. Umiejętnie kierowana dyskusja angażuje wszystkich uczniów, uczy kulturalnego wypowiadania swoich myśli, krytycznego stosunku do własnych poglądów i ich zmiany pod wpływem racjonalnych argumentów. Proponujemy stosować tę metodę na każdej lekcji, głównie jednak wtedy, gdy uczniowie pracują w grupach. Odnosząc ją do programu, można ją zastosować na przykład przy ustalaniu etapów rozwiązań zadań problemowych, klasyfikowaniu obiektów matematycznych, przy ustalaniu sposobów określania obiektów matematycznych. Burza mózgów Burza mózgów zaliczana jest do metod kreatywnych i pozwala w krótkim czasie zgromadzić wiele różnorodnych pomysłów rozwiązania danego problemu. Nauczyciel przedstawia prowokującą do myślenia sytuację problemową i zostawia uczniom czas, by nad tym popracowali i próbowali odgadnąć przypuszczalne odpowiedzi lub metody rozwiązania. Po wyczerpaniu pomysłów następuje dyskusja i wybór najlepszego rozwiązania.
7 B 2 Burzę mózgów proponujemy stosować: na początku zajęć jako rozgrzewkę umysłową pobudzającą uczniów do aktywności umysłowej; np. utrwalając wiadomości o układach równań liniowych podajemy jedno równanie układu i polecamy podać przykłady równań, dla których otrzymany układ jest np. sprzeczny albo oznaczony. Jest to dobry punkt wyjścia do dyskusji, dla ustalenia zakresu posiadanej wiedzy, szczególnie, gdy chcemy uzyskać informację o wiedzy nabytej, np. realizując temat Pierwiastki kwadratowe i pierwiastki sześcienne polecamy uczniom wypisać wszystkie wzory i nazwy, które kojarzą się z tymi pojęciami, dla znalezienia najlepszego rozwiązania problemu, tzn. wyboru algorytmu do rozwiązania problemu; np. przy wyznaczaniu współrzędnych wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji kwadratowej danej w postaci iloczynowej, przy rozwiązywaniu nierówności kwadratowych. Praca w grupach Praca w grupach kształci umiejętność współpracy z ludźmi przy rozwiązywaniu problemów. Forma ta rozwija umiejętność organizacji pracy, komunikowania się z innymi, uczy odpowiedzialności za innych, pozwala poznać zasady partnerskiej współpracy. Działa inspirująco. Tę formę pracy proponujemy stosować jak najczęściej, zarówno podczas lekcji powtórzeniowo-utrwalających, gdzie praca w grupach sprowadzać się może do projektowania sprawdzianu z danego działu matematyki lub do budowania struktur wiedzy matematycznej, jak i podczas lekcji, na których wprowadzamy nowy materiał. Np. przygotowanie do spotkania na temat Pojęcie funkcji i sposoby jej opisywania może polegać na wyszukaniu przez uczniów przykładów zależności (niekoniecznie funkcji) z podręczników do innych przedmiotów niż matematyka (lub z prasy), a spotkanie może przebiegać następująco: Uczniowie w grupach analizują swoje przykłady i przygotowują je do prezentacji, określając: co od czego zależy (która zmienna jest zależna, a która niezależna), czy zależność jest w jedną, czy w dwie strony, czy zależność jest funkcją. Prezentacja efektów pracy grup to dyskusja prowadząca do definicji funkcji, jej dziedziny i zbioru wartości oraz do możliwych sposobów określenia funkcji. Krótki wykład (nie może przekroczyć minut) i pogadanka wizualizowana Prezentacja materiału przez nauczyciela, dobrze przygotowanego merytorycznie, rozwija zainteresowanie przedmiotem i budzi chęci do dobrego wykonywania pracy, prezentuje wzory analitycznego i syntetycznego myślenia, wzory formułowania problemów i wzory metod ich rozwiązywania. Aby aktywizować uczniów na wykładzie, należy: poinformować uczniów, jakiego problemu on dotyczy, wygłosić go dynamicznie z odpowiednią modulacją głosu przy ważnych treściach, rysując i zapisując ważniejsze treści, starać się, by odzwierciedlały one strukturę wykładu, odwoływać się do wszystkich typów sensorycznych (słuchowców, wzrokowców i kinestetyków), stosując słowa kluczowe dla danego zmysłu, pozwalać uczniom zadawać pytania, by uniknąć biernego odbioru. Przez cały czas trwania wykładu należy utrzymywać z uczniami kontakt wzrokowy, wyjaśniając pojęcia, używać słów prostych i zrozumiałych dla ucznia, wzbogacać go różnymi środkami dydaktycznymi (wykresy, plansze, modele, przeźrocza itp.), podczas podsumowania raz jeszcze uzmysłowić uczniom, jaki problem był omawiany oraz przeznaczyć czas na pytania i wyjaśnienia.
8 B 3 Krótki wykład proponujemy stosować przy wprowadzaniu nowych i trudnych treści, albo wtedy, gdy zależy nam, by uczniowie samodzielnie sporządzali notatki, np. wprowadzając pojęcie funkcji trygonometrycznych. Praca z tekstem Praca z podręcznikiem i innymi materiałami źródłowymi służy wyrabianiu samodzielności i wytrwałości w zdobywaniu wiedzy oraz selektywności w doborze treści potrzebnych w rozwiązywaniu konkretnego problemu oraz wdraża do samokształcenia. Właściwie stosowana pozwala wykształcić umiejętność czytania i rozumienia tekstu matematycznego. Organizując pracę z podręcznikiem należy ukierunkować ją poprzez zestaw odpowiednich pytań dla ucznia oraz polecić ćwiczenia do wykonania na podstawie przeczytanych treści. Stosujemy tę metodę w sytuacji wprowadzania łatwiejszych treści nauczania. Do nich według nas należą miedzy innymi tematy: figury podobne, odczytywanie wartości funkcji trygonometrycznych z tablic itp. Pracę z tekstem stosujemy również wtedy, gdy uczymy przeprowadzania rozumowania przez analogię lub rozumowania podobnego. Możemy to uczynić na każdej lekcji. Uczeń, analizując przykład rozwiązany w podręczniku, rozwiązuje samodzielnie lub w grupie ćwiczenie zamieszczone pod tym przykładem. Gry dydaktyczne proponujemy stosować jako element lekcji, w którym utrwalamy lub sprawdzamy wiadomości i umiejętności uczniów. Życzymy powodzenia autorki. Gry dydaktyczne Gry dydaktyczne należą do grupy metod problemowych. w grze dydaktycznej występuje element zabawy, w której przestrzega się ściśle określonych zasad. Wartość gry polega na realizacji określonych celów dydaktycznych. Rozwija ona twórcze myślenie i działanie, współpracę i współodpowiedzialność, myślenie strategiczne. Rezultatem gry powinno być grupowe podjęcie decyzji dotyczącej sformułowanego problemu.
9 RAMOWY PLAN NAUCZANIA ZAKRES PODSTAWOWY (hasła programowe i propozycja przydziału ) Podręcznik dla klasy 1. (4 y 33 tygodnie) L.p. Hasło 1. Liczby rzeczywiste i działania na nich Potęgowanie, pierwiastkowanie i logarytmowanie Oś liczbowa i przedziały liczbowe 4 4. Błąd bezwzględny i błąd względny przybliżenia 3 5. Obliczenia procentowe 6 6. Wyrażenia algebraiczne i wzory skróconego mnożenia 7 7. Elementy statystyki opisowej Równania i nierówności pierwszego stopnia z jedną niewiadomą 9. Trójkąty podobne Prosta na płaszczyźnie kartezjańskiej Funkcja i jej własności Trygonometria Funkcja liniowa Funkcja a y 5 x 15. Równania kwadratowe Godziny do dyspozycji nauczyciela 15 6 Razem: 132 Podręcznik 2 (3 y 33 tygodnie) L.p. Hasło 1. Figury na płaszczyźnie kartezjańskiej Przekształcanie wykresów funkcji 4 3. Funkcja kwadratowa Rozwiązywanie równań prowadzących do równań liniowych lub kwadratowych 5. Funkcja wykładnicza 6 6. Przykłady zastosowań potęg i logarytmów 6 7. Ciągi liczbowe Godziny do dyspozycji nauczyciela 17 Podręcznik 3 (3 y 25 tygodni) L.p. Hasło 6 Razem: Okręgi i proste na płaszczyźnie Figury na płaszczyźnie i obliczenia z zastosowaniem trygonometrii 3. Proste, płaszczyzny i kąty w przestrzeni 2 4. Graniastosłupy 9 5. Ostrosłupy 5 6. Walec, stożek i kula 8 7. Rachunek prawdopodobieństwa Utrwalenie nabytych umiejętności 23 8 Razem: 75
10 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 1/18 Treści kształcenia i cele szczegółowe Podręcznik dla klasy Liczby rzeczywiste i działania na nich Zbiory liczbowe Potęga o wykładniku całkowitym Pierwiastki kwadratowe i pierwiastki sześcienne Przedstawianie liczb rzeczywistych w różnych postaciach interpretować liczby naturalne na osi liczbowej, rozpoznawać liczby naturalne podzielne przez 2, 3, 5, 9, 10, 100, rozpoznawać liczbę złożoną, gdy jest ona jednocyfrowa lub dwucyfrowa, a także, gdy na istnienie dzielnika wskazuje poznana cecha podzielności, rozkładać liczby dwucyfrowe na czynniki pierwsze, wykonywać proste rachunki na liczbach całkowitych, zamieniać ułamki zwykłe o mianownikach będących dzielnikami liczb 10, 100, 1000 itd. na ułamki dziesiętne skończone dowolną metodą (przez rozszerzanie ułamków zwykłych, dzielenie licznika przez mianownik w pamięci, pisemnie lub za pomocą kalkulatora), ułamki zwykłe o mianownikach innych niż w punkcie 4.9. zapisywać w postaci rozwinięcia dziesiętnego nieskończonego (z użyciem trzech kropek po ostatniej cyfrze), dzieląc licznik przez mianownik w pamięci, pisemnie lub za pomocą kalkulatora, zamieniać ułamki zwykłe na ułamki dziesiętne (także okresowe), zamieniać ułamki dziesiętne skończone na ułamki zwykłe. obliczać potęgi liczb wymiernych o wykładnikach naturalnych, zapisywać w postaci jednej potęgi: iloczyny potęg o takich samych podstawach, iloczyny oraz ilorazy potęg o takich samych wykładnikach oraz potęgę potęgi (przy wykładnikach naturalnych), porównywać potęgi o różnych wykładnikach naturalnych i takich samych podstawach oraz porównywać potęgi o takich samych wykładnikach naturalnych i różnych dodatnich podstawach, zamieniać potęgi o wykładnikach całkowitych ujemnych na odpowiednie potęgi o wykładnikach naturalnych, 1.2. II 2.7. II 2.8. II 2.9. II 3.5. II 4.9. II II 1.3. III 3.1. III 3.2. III 3.3 III 3.4. III zapisywać liczby w notacji wykładniczej, tzn. w postaci a 10 k, gdzie k jest liczbą całkowitą i 1 a III obliczać wartości pierwiastków drugiego i trzeciego stopnia z liczb, które są odpowiednio kwadratami lub sześcianami liczb wymiernych, wyłączać czynnik przed znak pierwiastka oraz włączać czynnik pod znak pierwiastka, mnożyć i dzielić pierwiastki drugiego stopnia, mnożyć i dzielić pierwiastki trzeciego stopnia. przedstawiać liczby rzeczywiste w różnych postaciach (np. ułamka zwykłego, ułamka dziesiętnego okresowego, z użyciem symboli pierwiastków, potęg) III 4.2. III 4.3. III 4.4. III 1.1. IV 9
11 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 2/18 Obliczanie wartości wyrażeń arytmetycznych obliczać wartości wyrażeń arytmetycznych wymiernych IV 2. Potęgowanie, pierwiastkowanie i logarytmowanie 3. Oś liczbowa i przedziały liczbowe Pierwiastek dowolnego stopnia Potęga o wykładniku wymiernym posługiwać się w obliczeniach pierwiastkami dowolnego stopnia i stosować prawa działań na pierwiastkach. obliczać potęgi o wykładnikach wymiernych i stosować prawa działań na potęgach o wykładnikach wymiernych. Nr wymagan etap edukacyjny 1.3. IV 1.4. IV Pojęcie logarytmu wykorzystywać definicję logarytmu IV Logarytm iloczynu, ilorazu oraz logarytm potęgi stosować w obliczeniach wzory na logarytm iloczynu, logarytm ilorazu i logarytm potęgi o wykładniku naturalnym IV Oś liczbowa interpretować liczby całkowite na osi liczbowej, 3.2. II obliczać wartość bezwzględną, 3.3. II Odległość na osi liczbowej Przedziały liczbowe interpretować liczby wymierne na osi liczbowej; obliczać odległość między dwiema liczbami na osi liczbowej, 2.1. III wskazywać na osi liczbowej zbiór liczb spełniających warunek typu: x 3, x III obliczać odległość dwóch punktów na osi, wyznaczać współrzędne środka odcinka. posługiwać się pojęciem przedziału liczbowego, zaznaczać przedziały na osi liczbowej IV 8.5. IV 1.8. IV 10 4
12 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 3/18 4. Błąd bezwzględny i błąd względny przybliżenia Zaokrąglanie liczb i szacowanie wyników działań Błąd bezwzględny i błąd względny przybliżenia zaokrąglać liczby naturalne, szacować wartości wyrażeń arytmetycznych, zaokrąglać rozwinięcia dziesiętne liczb. obliczać błąd bezwzględny i błąd względny przybliżenia. Nr wymagan etap edukacyjny 1.4. II 1.6. III 1.4. III 1.7. IV 3 5. Obliczenia procentowe Procenty, promile i punkty procentowe przedstawiać część pewnej wielkości jako procent lub promil tej wielkości i odwrotnie, obliczać procent danej liczby, obliczać liczbę na podstawie danego jej procentu, 5.1. III 5.2. III 5.3. III Obliczanie podatków stosować obliczenia procentowe do rozwiązywania problemów w kontekście praktycznym, np. obliczać ceny po podwyżce lub obniżce o dany procent, wykonywać obliczenia procentowe. wykonywać obliczenia związane z VAT, obliczać odsetki dla lokaty rocznej, obliczać podatki III 1.9. IV 5.4. III 1.9. IV 6 Lokata na procent prosty i na procent składany obliczać zysk z lokat (również złożonych na procent składany i na okres krótszy niż rok) IV
13 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 4/18 6. Wyrażenia algebraiczne i wzory skróconego mnożenia Wyrażenie algebraiczne Kwadrat sumy i kwadrat różnicy dwóch wyrażeń Różnica kwadratów dwóch wyrażeń Zastosowanie wzorów skróconego mnożenia korzystać z nieskomplikowanych wzorów, w których występują oznaczenia literowe, zamieniać wzór na formę słowną, stosować oznaczenia literowe nieznanych wielkości liczbowych i zapisywać proste wyrażenie algebraiczne na podstawie informacji osadzonych w kontekście praktycznym, opisywać za pomocą wyrażeń algebraicznych związki między różnymi wielkościami, obliczać wartości liczbowe wyrażeń algebraicznych, redukować wyrazy podobne w sumie algebraicznej, dodawać i odejmować sumy algebraiczne, mnożyć jednomiany, mnożyć sumę algebraiczną przez jednomian oraz, w nietrudnych przykładach, mnożyć sumy algebraiczne, wyznaczać wskazaną wielkość z podanych wzorów, w tym geometrycznych i fizycznych. używać wzorów skróconego mnożenia na 2 używać wzoru skróconego mnożenia na a 6.1. II 6.2. II 6.1. III 6.2. III 6.3. III 6.4. III 6.5. III 6.7. III a b IV 2 2 używać wzorów skróconego mnożenia na a b 2 b IV oraz a 2 2 b IV 7
14 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 5/18 7. Elementy statystyki opisowej Sposoby prezentacji problemów w statystyce Odczytywanie i interpretacja przedstawionych danych wyszukiwać, selekcjonować i porządkować informacje z dostępnych źródeł, przedstawiać dane w tabeli, za pomocą diagramu słupkowego lub kołowego. odczytywać i interpretować dane przedstawione w postaci diagramów, wykresów i tabel III 9.3. III 9.1. III Mediana zestawu danych statystycznych obliczać medianę (także w przypadku danych pogrupowanych) III 10 Średnia arytmetyczna i średnia ważona danych statystycznych obliczać średnią arytmetyczną i średnią ważoną (także w przypadku danych pogrupowanych) IV Odchylenie standardowe obliczać odchylenie standardowe zestawu danych (także w przypadku danych odpowiednio pogrupowanych), IV interpretować średnią ważoną i odchylenie standardowe dla danych empirycznych IV 8. Równania i nierówności pierwszego stopnia z jedną niewiadomą Równanie stopnia pierwszego z jedną niewiadomą Równania stopnia pierwszego w postaci proporcji zapisywać związki między wielkościami za pomocą równania pierwszego stopnia z jedną niewiadomą, sprawdzać, czy dana liczba spełnia równanie stopnia pierwszego z jedną niewiadomą, rozwiązywać równania stopnia pierwszego z jedną niewiadomą, za pomocą równań rozwiązywać zadania osadzone w kontekście praktycznym, sprawdzać, czy dana liczba jest rozwiązaniem równania. zapisywać związki między wielkościami wprost proporcjonalnymi i odwrotnie proporcjonalnymi III 7.2. III 7.3. III 7.7. III 3.1. IV 7.1. III 6 Nierówności pierwszego stopnia z jedną niewiadomą sprawdzać, czy dana liczba rzeczywista jest rozwiązaniem nierówności, rozwiązywać nierówności pierwszego stopnia z jedną niewiadomą IV 3.3. IV Rozwiązywanie zadań prowadzących do rozwiązywania nierówności liniowych rozwiązywać nierówności pierwszego stopnia z jedna niewiadomą IV
15 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 6/18 9. Trójkąty podobne Wielokąty podobne i ich własności rozpoznawać wielokąty przystające i podobne, obliczać wymiary wielokąta powiększonego lub pomniejszonego w danej skali, obliczać stosunek pól wielokątów podobnych III III III Cechy podobieństwa trójkątów stosować cechy przystawania trójkątów, korzystać z własności trójkątów prostokątnych podobnych III III 8 rozpoznawać trójkąty podobne IV Podobieństwo trójkątów w zadaniach wykorzystywać (także w kontekstach praktycznych) cechy podobieństwa trójkątów IV 10. Prosta na płaszczyźnie kartezjańskiej Układ współrzędnych i odległość na płaszczyźnie kartezjańskiej zaznaczać w układzie współrzędnych na płaszczyźnie punkty o danych współrzędnych, odczytywać współrzędne danych punktów, obliczać odległość dwóch punktów III 8.2. III 8.6. IV Wyznaczanie równania prostej w postaci ogólnej i kierunkowej Równanie prostej przechodzącej przez dwa punkty rozpoznawać postać ogólną i kierunkową równania prostej, narysować prostą określoną równaniem ogólnym albo kierunkowym. wyznaczać równanie prostej przechodzącej przez dwa dane punkty (w postaci kierunkowej lub ogólnej) IV 8 Interpretacja geometryczna układów równań stopnia pierwszego z dwiema niewiadomymi sprawdzać, czy dana para liczb spełnia układ dwóch równań stopnia pierwszego z dwiema niewiadomymi, rozwiązywać układy równań stopnia pierwszego z dwiema niewiadomymi, wykorzystywać interpretację geometryczną układu równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi III 7.6. III 3.2. IV
16 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 7/18 etap edukacyjny 11. Funkcja i jej własności Pojęcie funkcji i sposoby jej określania odczytywać z wykresu funkcji: wartość funkcji dla danego argumentu, argumenty dla danej wartości funkcji, obliczać wartości funkcji podanych nieskomplikowanym wzorem i zaznaczać punkty należące do jej wykresu, 8.3. III 8.5. III określać funkcję za pomocą wzoru, tabeli, wykresu, opisu słownego, 4.1. IV obliczać ze wzoru wartość funkcji dla danego argumentu IV Dziedzina i zbiór wartości funkcji odczytywać z wykresu dziedzinę i zbiór wartości funkcji IV Miejsce zerowe i znak funkcji w przedziale odczytywać z wykresu funkcji dla jakich argumentów funkcja przyjmuje wartości dodatnie, dla jakich ujemne, a dla jakich zero, 8.3. III Funkcja rosnąca, malejąca lub stała odczytywać z wykresu funkcji miejsca zerowe, przedziały, w których funkcja ma stały znak. odczytywać i interpretować informacje przedstawione za pomocą wykresu funkcji, rozpoznawać zmianę wartości funkcji przy określonych zmianach argumentów, 4.3. IV 8.4. III 10 odczytywać z wykresu funkcji maksymalne przedziały, w których funkcja rośnie, maleje IV Wartość największa i wartość najmniejsza funkcji w przedziale odczytywać i interpretować informacje przedstawione za pomocą wykresów funkcji (w tym wykresów opisujących zjawiska występujące w przyrodzie, gospodarce, życiu codziennym), odczytywać z wykresu funkcji punkty, w których funkcja przyjmuje w danym przedziale wartość największą lub najmniejszą III 4.3. IV Odczytywanie z wykresów funkcji rozwiązań równań i nierówności odczytywać z wykresu funkcji f rozwiązanie równania odczytywać z wykresu funkcji f rozwiązanie nierówności f x f x a, gdzie a R, a, f x a, f x a, f x a.
17 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 8/ Trygonometria Tangens kąta ostrego stosować twierdzenie Pitagorasa, 10.7 III korzystać z własności trójkątów podobnych, III Sinus i cosinus kąta ostrego Wartości funkcji trygonometrycznych dla kątów 30, 45 i 60 Odczytywanie wartości funkcji trygonometrycznych z tablic Związki między funkcjami trygonometrycznymi Funkcje trygonometryczne kątów o miarach od 0 do 180 Przykłady zastosowań funkcji trygonometrycznych o miarach od 0 do 180 wykorzystywać definicję i wyznaczać wartości funkcji tangens kątów ostrych. wykorzystywać definicje i wyznaczać wartości funkcji sinus i cosinus kątów ostrych. wykorzystywać definicje i wyznaczać dokładne wartości funkcji sinus, cosinus i tangens dla kątów 30, 45 i 60, obliczać dokładną miarę kąta ostrego równego 30, 45 i 60. korzystać z przybliżonych wartości funkcji trygonometrycznych (odczytanych z tablic lub obliczonych za pomocą kalkulatora), obliczać miarę kąta ostrego, dla której funkcja trygonometryczna przyjmuje daną przybliżoną wartość (korzystając z tablic lub kalkulatora). 2 2 stosować proste zależności między funkcjami trygonometrycznymi: sin cos 1, sin 90 cos, sin tg oraz cos znając wartość jednej z funkcji sinus lub cosinus, wyznaczać wartości pozostałych funkcji tego samego kąta ostrego. wykorzystywać definicje i wyznaczać wartości funkcji sinus, cosinus i tangens kątów o miarach od 0 do 180, obliczać pole trójkąta, gdy dane są dwa boki i kąt między nimi zawarty, 6.1. IV 6.1. IV 6.1. IV 6.3. IV 6.2. IV 6.3. IV 6.4. IV 6.5. IV 6.1. IV 7.4. IV interpretować współczynnik a występujący we wzorze funkcji liniowej y ax b IV obliczać pole trójkąta, gdy dane są dwa boki i kąt między nimi zawarty, 7.4. IV interpretować współczynnik a występujący we wzorze funkcji liniowej y ax b IV 12
18 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 9/ Funkcja liniowa Wzór i wykres funkcji liniowej rysować wykres funkcji liniowej, korzystając z jej wzoru, obliczać, dla jakiego argumentu funkcja liniowa przyjmuje daną wartość, odczytywać z wykresu dziedzinę i zbiór wartości funkcji IV 4.2. IV 4.3. IV Interpretacja współczynników liczbowych we wzorze funkcji liniowej interpretować współczynniki występujące we wzorze funkcji liniowej IV Miejsce zerowe i znak funkcji liniowej Wyznaczanie wzoru funkcji liniowej odczytywać z wykresu funkcji liniowej miejsce zerowe i przedziały, w których funkcja ma stały znak. wyznaczać wzór funkcji liniowej na podstawie informacji o tej funkcji lub o jej wykresie IV 4.6. IV 11 Funkcja liniowa w zastosowaniach wykorzystywać własności funkcji liniowej do interpretacji zagadnień geometrycznych, fizycznych itp. (także osadzonych w kontekście praktycznym) IV Rozwiązywanie zadań prowadzących do wykorzystania interpretacji geometrycznej układu równań liniowych za pomocą układów równań opisywać i rozwiązywać zadania osadzone w kontekście praktycznym, wykorzystywać interpretację geometryczną układu równań pierwszego stopnia z dwiema niewiadomymi III 3.2. IV
19 PODRĘCZNIK DLA KLASY 1. (4 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 10/ Funkcja a y x 15. Równanie kwadratowe Wykres i własności funkcji określonej wzorem y a x Przekształcanie wykresu a funkcji y x Wielkości odwrotnie proporcjonalne Równanie kwadratowe niezupełne Równanie kwadratowe zupełne Rozwiązywanie zadań prowadzących do równań kwadratowych szkicować wykres funkcji f x odczytywać z wykresu funkcji niektóre jej własności. na podstawie wykresu funkcji a dla każdego a, IV x a y szkicować wykres funkcji: x a y, x p a y q, x zapisywać związki między wielkościami wprost proporcjonalnymi i odwrotnie proporcjonalnymi, korzystać ze wzoru i wykresu funkcji a y do interpretacji zagadnień związanych z wielkościami odwrot- x nie proporcjonalnymi. rozwiązywać równania kwadratowe niezupełne. rozwiązywać równania kwadratowe z jedną niewiadomą IV a y IV x za pomocą równań kwadratowych opisywać i rozwiązywać zadania osadzone w kontekście praktycznym z geometrii, fizyki itp. 16. Godziny do dyspozycji nauczyciela III IV 3.4. IV 3.4. IV 5 8 Razem: 132
20 PODRĘCZNIK 2. (3 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 11/18 Treści kształcenia i cele szczegółowe Podręcznik 2 1. Figury na płaszczyźnie kartezjańskiej Wzajemne położenie prostych na płaszczyźnie Równanie prostej równoległej i prostopadłej do danej prostej Środek odcinka i symetralna odcinka badać równoległość i prostopadłość prostych na podstawie ich równań kierunkowych. wyznaczać równanie prostej, która jest równoległa lub prostopadła do prostej danej w postaci kierunkowej. wyznaczać współrzędne środka odcinka, wyznaczać równanie symetralnej odcinka IV 8.3. IV 8.5. IV 8.3. IV Trójkąty sprawdzać, czy trójkąt jest prostokątny, 8.2. IV obliczać współrzędne wierzchołków trójkąta, wyznaczać równania symetralnych boków trójkąta, wyznaczać równania prostych zawierających środkowe trójkąta, wyznaczać równania prostych zwierających wysokości trójkąta, obliczać pole i obwód trójkąta IV 8.3. IV 8.5. IV 8.1. IV 8.2. IV 8.1. IV 8.2. IV 8.3. IV 8.4. IV 8.6. IV 20
21 PODRĘCZNIK 2. (3 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 12/18 1 cd. 2. Przekształcanie wykresów funkcji Czworokąty Symetria osiowa na płaszczyźnie kartezjańskiej Symetria środkowa na płaszczyźnie kartezjańskiej badać równoległość i prostopadłość prostych (sprawdzać, czy czworokąt jest trapezem, równoległobokiem, prostokątem), obliczać współrzędne wierzchołków czworokątów i punkt przecięcia przekątnych, wyznaczać równania prostych zawierających boki czworokąta, jego przekątne oraz równania symetralnych jego boków, wyznaczać równania prostych zawierających wysokości czworokąta, obliczać pole i obwód czworokąta. znajdować obrazy niektórych figur geometrycznych (punktu, prostej, odcinka, okręgu, trójkąta itp.) w symetrii osiowej względem osi układu współrzędnych. znajdować obrazy niektórych figur geometrycznych (punktu, prostej, odcinka, okręgu, trójkąta itp.) w symetrii środkowej względem początku układu. Przesunięcie wykresu funkcji na podstawie wykresu funkcji y f x szkicować wykres funkcji y f x p i Przekształcanie wykresów funkcji przez symetrie na podstawie wykresu funkcji y f x szkicować wykres funkcji y f x i y f x 8.2. IV 8.4. IV 8.1. IV 8.3. IV 8.3. IV 8.1. IV 8.2. IV 8.3. IV 8.4. IV 8.5. IV 8.6. IV 8.7. IV 8.7. IV y f x q IV IV 4
22 PODRĘCZNIK 2. (3 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 13/18 3. Funkcja kwadratowa Wykres i własności funkcji 2 kwadratowej y ax Postać kanoniczna funkcji kwadratowej Postać kanoniczna a postać ogólna funkcji kwadratowej Miejsca zerowe funkcji kwadratowej i jej postać iloczynowa Największa i najmniejsza wartość funkcji kwadratowej w przedziale domkniętym Wyznaczanie wzoru funkcji kwadratowej Przekształcanie wykresów funkcji kwadratowej Funkcja kwadratowa w zastosowaniach szkicować wykres funkcji kwadratowej korzystając z jej wzoru, odczytywać z wykresu funkcji niektóre jej własności. interpretować współczynniki występujące we wzorze funkcji kwadratowej w postaci kanonicznej, szkicować wykres funkcji kwadratowej korzystając z wzoru zapisanego w postaci kanonicznej, odczytywać z wykresu funkcji niektóre jej własności. interpretować współczynniki występujące we wzorze funkcji kwadratowej w postaci ogólnej, szkicować wykres funkcji kwadratowej z wzoru zapisanego w postaci ogólnej. obliczać miejsca zerowe funkcji kwadratowej, interpretować współczynniki występujące we wzorze funkcji kwadratowej w postaci iloczynowej (o ile istnieje), szkicować wykres funkcji kwadratowej, korzystając z wzoru zapisanego w postaci iloczynowej (o ile istnieje). wyznaczać wartość najmniejszą i wartość największą funkcji kwadratowej w przedziale domkniętym. wyznaczać wzór funkcji kwadratowej na podstawie pewnych informacji o tej funkcji lub o jej wykresie. na podstawie wykresu funkcji y f x, y f x. y f x szkicować wykresy funkcji: y f x p, y f x q, wykorzystywać własności funkcji kwadratowej do interpretacji zagadnień geometrycznych, fizycznych itp. (także osadzonych w kontekście praktycznym), posługiwać się poznanymi metodami rozwiązywania równań kwadratowych do obliczania, dla jakiego argumentu funkcja przyjmuje daną wartość IV 4.3. IV IV 4.8. IV 4.3. IV IV 4.8. IV 3.4. IV IV 4.8. IV IV 4.9. IV 4.4. IV IV 4.2. IV Nierówności kwadratowe rozwiązywać nierówności kwadratowe z jedną niewiadomą IV 20
23 PODRĘCZNIK 2. (3 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 14/18 4. Rozwiązywanie równań prowadzących do równań liniowych lub kwadratowych 5. Funkcja wykładnicza Rozwiązywanie równań poprzez rozkład na czynniki Równania wymierne Potęga o wykładniku rzeczywistym Wzór i wykres funkcji wykładniczej Przekształcanie wykresu funkcji wykładniczej korzystać z własności iloczynu przy rozwiązywaniu równań typu x x x IV x 1 rozwiązywać równania wymierne prowadzące do równań liniowych lub kwadratowych, np. 2, x 3 x IV 2x. x oszacować wartość potęgi o wykładniku niewymiernym, np. szkicować wykresy funkcji wykładniczych dla różnych podstaw, odczytywać z wykresu własności funkcji wykładniczej, 3 2 itp. obliczać, dla jakiego argumentu funkcja wykładnicza przyjmuje daną wartość. x x p a na podstawie wykresu funkcji wykładniczej y a szkicować wykresy funkcji: y, x y a q, x y a, y a x IV 4.3. IV 4.2. IV 4.4. IV Przykłady zastosowań potęg i logarytmów Równania typu n x Wzrost i zanik wykładniczy a korzystać z definicji pierwiastka do rozwiązywania równań typu 3 x 8, 4 x 16 itp IV wykorzystywać podstawowe własności potęg (również w zagadnieniach związanych z innymi dziedzinami wiedzy, np. fizyką, chemią, informatyką), posługiwać się funkcjami wykładniczymi do opisu zjawisk fizycznych, chemicznych, a także w zagadnieniach osadzonych w kontekście praktycznym IV IV 6
24 PODRĘCZNIK 2. (3 y x 33 tygodnie) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 15/18 7. Ciągi liczbowe Pojęcie ciągu liczbowego i sposoby jego określania Monotoniczność ciągu liczbowego Ciąg arytmetyczny i jego własności Suma n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego Ciąg geometryczny i jego własności Suma n początkowych wyrazów ciągu geometrycznego Ciąg arytmetyczny i geometryczny w zadaniach opisywać za pomocą wyrażeń algebraicznych związki między różnymi wielkościami, wyznaczać wyrazy ciągu określonego wzorem ogólnym. określać, czy ciąg liczbowy jest rosnący, malejący, czy stały. stosować wzór na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego. stosować wzór na sumę n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego. stosować wzór na n-ty wyraz ciągu geometrycznego. stosować wzór na sumę n początkowych wyrazów ciągu geometrycznego. badać, czy dany ciąg jest arytmetyczny lub geometryczny. 8. Godziny do dyspozycji nauczyciela III 5.1. IV 5.3. IV 5.3. IV 5.4. IV 5.4. IV 5.2. IV 20 Razem: 99
25 PODRĘCZNIK 3. (3 y x 25 tygodni) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 16/18 Treści kształcenia i cele szczegółowe Podręcznik 3 1. Okręgi i proste na płaszczyźnie 2. Figury na płaszczyźnie i obliczenia z zastosowanie m trygonometrii 3. Proste, płaszczyzny i kąty w przestrzeni Kąt środkowy i pole wycinka koła Kąt wpisany i jego związek z kątem środkowym Wzajemne położenie prostej i okręgu Styczna do okręgu w zadaniach rozpoznawać kąty środkowe, obliczać długość okręgu i łuku okręgu, obliczać pole koła, pierścienia, wycinka kołowego. stosować zależności między kątem środkowym i kątem wpisanym. rozpoznawać wzajemne położenie prostej i okręgu, rozpoznawać styczną do okręgu, korzystać z faktu, że styczna do okręgu jest prostopadła do promienia poprowadzonego do punktu styczności. korzystać z własności stycznej do okręgu III III III 7.1. IV 10.2 III III III 7.2. IV Okręgi styczne korzystać z własności okręgów stycznych IV Trójkąty korzystać z własności funkcji trygonometrycznych w obliczeniach geometrycznych w trójkątach IV Prostokąty korzystać z własności funkcji trygonometrycznych w obliczeniach geometrycznych w prostokątach IV Równoległoboki Trapezy i deltoidy Wzajemne położenie prostych i płaszczyzn w przestrzeni Kąt dwuścienny korzystać z własności funkcji trygonometrycznych w obliczeniach geometrycznych w równoległobokach. korzystać z własności funkcji trygonometrycznych w obliczeniach geometrycznych w trapezach i deltoidach. rozpoznać położenie prostych w przestrzeni, rozpoznać wzajemne położenie prostej i płaszczyzny w przestrzeni, rozpoznać wzajemne położenie dwóch płaszczyzn w przestrzeni. rozpoznać kąt dwuścienny i wyznaczać kąt płaski będący jego miarą IV 7.4. IV
26 PODRĘCZNIK 3. (3 y x 25 tygodni) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 17/18 4. Graniastosłupy Graniastosłup rozpoznawać graniastosłupy prawidłowe, III rozpoznawać siatki graniastosłupów prostych II Odcinki w graniastosłupach i kąty między tymi odcinkami Kąty w graniastosłupie między odcinkami i płaszczyznami Kąty między ścianami w graniastosłupie rozpoznawać w graniastosłupach kąty między odcinkami (np. krawędziami, krawędziami i przekątnymi) i obliczać miary tych kątów, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków i miar kątów. rozpoznawać w graniastosłupach kąty między odcinkami i płaszczyznami (np. między krawędziami i ścianami, przekątnymi i ścianami) i obliczać miary tych kątów, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków i miar kątów. rozpoznawać w graniastosłupach kąty między ścianami i obliczać ich miary, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków i miar kątów IV 9.6. IV 9.2. IV 9.6. IV 9.4. IV 9.2. IV 9.6. IV Przekroje prostopadłościanu wyznaczać przekroje prostopadłościanu płaszczyzną IV stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków i pól powierzchni IV Pole powierzchni i objętość stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków, miar kątów, pól powierzchni i objętości. graniastosłupa 5. Ostrosłupy Odcinki i kąty w ostrosłupie rozpoznawać w ostrosłupach kąty między odcinkami (np. krawędziami, krawędziami i przekątnymi), obliczać miary tych kątów, Pola powierzchni i objętości ostrosłupów rozpoznawać w ostrosłupach kąt między odcinkami i płaszczyznami (między krawędziami i ścianami, przekątnymi i ścianami), obliczać miary tych kątów, rozpoznawać w ostrosłupach kąty między ścianami, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków i miar kątów. stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków, miar kątów, pól powierzchni i objętości IV 9.1. IV 9.2. IV 9.4. IV 9.6. IV 9.6. IV 9 5
27 PODRĘCZNIK 3. (3 y x 25 tygodni) Propozycja programu dla LO i technikum zakres podstawowy 18/18 6. Walec, stożek i kula Walec, jego pole powierzchni i objętość Stożek, jego pole powierzchni i objętość rozpoznawać w walcach kąt między odcinkami oraz kąt między odcinkami i płaszczyznami, obliczać miary tych kątów, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków, miar kątów, pól powierzchni i objętości. rozpoznawać w stożkach kąt między odcinkami oraz kąt między odcinkami i płaszczyznami (np. kąt między tworzącymi stożka, kąt między tworzącą a podstawą), obliczać miary tych kątów, stosować trygonometrię do obliczeń długości odcinków, miar kątów, pól powierzchni i objętości IV 9.6. IV 9.3. IV 9.6. IV 8 7. Rachunek prawdopodobieństwa 8. Utrwalenie nabytych umiejętności Kula, jej pole powierzchni i objętość Doświadczenie losowe i liczba jego wyników Zdarzenie losowe (zdarzenie) Prawdopodobieństwo klasyczne obliczać pole powierzchni i objętość kuli (także w zadaniach osadzonych w kontekście praktycznym). zliczać obiekty w prostych sytuacjach kombinatorycznych, stosować regułę mnożenia i regułę dodawania. stosować regułę mnożenia i regułę dodawania, zliczać obiekty w prostych sytuacjach kombinatorycznych. obliczać prawdopodobieństwa w prostych sytuacjach, stosując klasyczną definicję prawdopodobieństwa III IV IV IV IV IV Rozwiązywanie zadań różnych Razem: 75
Wymagania edukacyjne z matematyki dla zasadniczej szkoły zawodowej na poszczególne oceny
Wymagania edukacyjne z matematyki dla zasadniczej szkoły zawodowej na poszczególne oceny Podstawa programowa z 23 grudnia 2008r. do nauczania matematyki w zasadniczych szkołach zawodowych Podręcznik: wyd.
SPIS TREŚCI WSTĘP... 8 1. LICZBY RZECZYWISTE 2. WYRAŻENIA ALGEBRAICZNE 3. RÓWNANIA I NIERÓWNOŚCI
SPIS TREŚCI WSTĘP.................................................................. 8 1. LICZBY RZECZYWISTE Teoria............................................................ 11 Rozgrzewka 1.....................................................
WYMAGANIA EDUKACYJNE MATEMATYKA SZKOŁA BRANŻOWA I STOPNIA. rok szkolny 2017/2018. Zespół Szkół Nr1 Olkusz, ul. Górnicza 12
WYMAGANIA EDUKACYJNE MATEMATYKA SZKOŁA BRANŻOWA I STOPNIA rok szkolny 2017/2018 Zespół Szkół Nr1 Olkusz, ul. Górnicza 12 1 Liczby rzeczywiste i działania na nich liczby naturalne na osi liczbowej. wykonywać
Wymagania przedmiotowe dla klasy 3as i 3b gimnazjum matematyka
Wymagania przedmiotowe dla klasy 3as i 3b gimnazjum matematyka TEMAT 5. Przekątna kwadratu. Wysokość trójkąta równobocznego 6. Trójkąty o kątach 90º, 45º, 45º oraz 90º, 30º, 60º 1. Okrąg opisany na trójkącie
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA KLASA 1, ZAKRES PODSTAWOWY
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA KLASA 1, ZAKRES PODSTAWOWY Numer lekcji 1 2 Nazwa działu Lekcja organizacyjna. Zapoznanie z programem nauczania i kryteriami wymagań Zbiór liczb rzeczywistych i jego 3 Zbiór
Wymagania edukacyjne i kryteria oceniania. w nauczaniu matematyki w zakresie. podstawowym. dla uczniów technikum
Wymagania edukacyjne i kryteria oceniania w nauczaniu matematyki w zakresie podstawowym dla uczniów technikum Wymagania podstawowe obejmują wiedzę i umiejętności całkowicie niezbędne do dalszego kształcenia
Wymagania edukacyjne klasa trzecia.
TEMAT Wymagania edukacyjne klasa trzecia. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ 1. LICZBY I WYRAŻENIA ALGEBRAICZNE Lekcja organizacyjna System dziesiątkowy System rzymski Liczby wymierne i niewymierne
WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA KLASY III GIMNAZJUM W ZSPiG W CZARNYM DUNAJCU NA ROK SZKOLNY 2016/2017 ROCZNE
WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA KLASY III GIMNAZJUM W ZSPiG W CZARNYM DUNAJCU NA ROK SZKOLNY 2016/2017 ROCZNE Przekształcenia algebraiczne Równania i układy równań Pojęcie funkcji. Własności funkcji. WYRAŻENIA
REALIZACJA TREŚCI PODSTAWY PROGRAMOWEJ PRZEZ PROGRAM MATEMATYKA Z PLUSEM
REALIZACJA TREŚCI PODSTAWY PROGRAMOWEJ PRZEZ PROGRAM MATEMATYKA Z PLUSEM Treści nauczania wg podstawy programowej Podręcznik M+ Klasa I Klasa II Klasa III 1. Liczby wymierne dodatnie. Uczeń: 1) odczytuje
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA MATEMATYKI DLA KLASY III A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ w Publicznym Gimnazjum Integracyjnym nr 47 w Łodzi
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA MATEMATYKI DLA KLASY III A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ w Publicznym Gimnazjum Integracyjnym nr 47 w Łodzi Rozkład materiału nauczania został opracowany na podstawie programu
WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLA KLASY III GIMNAZJUM
WYMAGANIA EGZAMINACYJNE DLA KLASY III GIMNAZJUM TEMAT WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE 1. LICZBY I WYRAŻENIA ALGEBRAICZNE 2. System dziesiątkowy 1. Liczby wymierne dodatnie. Uczeń: 1) zaokrągla rozwinięcia dziesiętne
Podstawa programowa przedmiotu MATEMATYKA. III etap edukacyjny (klasy I - III gimnazjum)
Podstawa programowa przedmiotu MATEMATYKA III etap edukacyjny (klasy I - III gimnazjum) Cele kształcenia wymagania ogólne: I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń interpretuje i tworzy teksty o
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI Szkoła Branżowa I Stopnia
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI Szkoła Branżowa I Stopnia KLASA I 1. Liczby rzeczywiste i wyrażenia algebraiczne 1) Liczby naturalne, cechy podzielności stosuje cechy podzielności liczby przez 2, 3,
Wymagania edukacyjne i kryteria oceniania. w nauczaniu matematyki w zakresie. rozszerzonym. dla uczniów technikum
Wymagania edukacyjne i kryteria oceniania w nauczaniu matematyki w zakresie rozszerzonym dla uczniów technikum Wymagania podstawowe obejmują wiedzę i umiejętności całkowicie niezbędne do dalszego kształcenia
LUBELSKA PRÓBA PRZED MATURĄ 09 MARCA Kartoteka testu. Maksymalna liczba punktów. Nr zad. Matematyka dla klasy 3 poziom podstawowy
Matematyka dla klasy poziom podstawowy LUBELSKA PRÓBA PRZED MATURĄ 09 MARCA 06 Kartoteka testu Nr zad Wymaganie ogólne. II. Wykorzystanie i interpretowanie reprezentacji.. II. Wykorzystanie i interpretowanie
ROZKŁAD MATERIAŁU DLA 3 KLASY GIMNAZJUM
ROZKŁAD MATERIAŁU DLA 3 KLASY GIMNAZJUM TEMAT LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH 1. LICZBY I WYRAŻENIA ALGEBRAICZNE (26 h) 1. Lekcja organizacyjna 1 2. System dziesiątkowy 2-4 3. System rzymski 5-6 WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE
PG im. Tadeusza Kościuszki w Kościerzycach Przedmiot
KARTA MONITOROWANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO III etap edukacyjny PG im. Tadeusza Kościuszki w Kościerzycach Przedmiot matematyka Klasa......... Rok szkolny Imię i nazwisko nauczyciela
2) R stosuje w obliczeniach wzór na logarytm potęgi oraz wzór na zamianę podstawy logarytmu.
ZAKRES ROZSZERZONY 1. Liczby rzeczywiste. Uczeń: 1) przedstawia liczby rzeczywiste w różnych postaciach (np. ułamka zwykłego, ułamka dziesiętnego okresowego, z użyciem symboli pierwiastków, potęg); 2)
Cele kształcenia wymagania ogólne (przedruk z podstawy programowej) Ramowy plan nauczania zakres podstawowy. Podręcznik 3 (3 godziny 25 tygodni)
PLAN WYNIKOWY dla techników i liceów ogólnokształcących zakres podstawowy do Podręcznika 3 z serii Matematyka w otaczającym nas świecie Wydawnictwa Podkowa Plan wynikowy polega na zaplanowaniu umiejętności
Typ szkoły: ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA Rok szkolny 2015/2016 Zawód: FRYZJER, CUKIERNIK, PIEKARZ, SPRZEDAWCA, FOTOGRAF i inne zawody.
Typ szkoły: ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA Rok szkolny 05/06 Zawód: FRYZJER, CUKIERNIK, PIEKARZ, SPRZEDAWCA, FOTOGRAF i inne zawody Przedmiot: MATEMATYKA Klasa I (60 godz) Rozdział. Liczby rzeczywiste Numer
Rozkład materiału nauczania
Dział/l.p. Ilość godz. Typ szkoły: TECHNIKUM Zawód: TECHNIK USŁUG FRYZJERSKICH Rok szkolny 2017/2018 Przedmiot: MATEMATYKA Klasa: III 60 godzin numer programu T5/O/5/12 Rozkład materiału nauczania Temat
ROZKŁAD MATERIAŁU DO II KLASY LICEUM (ZAKRES ROZSZERZONY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ.
ROZKŁAD MATERIAŁU DO II KLASY LICEUM (ZAKRES ROZSZERZONY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ. LICZBA TEMAT GODZIN LEKCYJNYCH Potęgi, pierwiastki i logarytmy (8 h) Potęgi 3 Pierwiastki 3 Potęgi o wykładnikach
RAMOWY ROZKŁAD MATERIAŁU Z MATEMATYKI DLA KLAS I-III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO PRZY CKU NR 1
RAMOWY ROZKŁAD MATERIAŁU Z MATEMATYKI DLA KLAS I-III LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO PRZY CKU NR 1 Zakres podstawowy Kl. 1-60 h ( 30 h w semestrze) Kl. 2-60 h (30 h w semestrze) Kl. 3-90 h (45 h w semestrze)
Kup książkę Poleć książkę Oceń książkę. Księgarnia internetowa Lubię to!» Nasza społeczność
Kup książkę Poleć książkę Oceń książkę Księgarnia internetowa Lubię to!» Nasza społeczność Spis treści WSTĘP 5 ROZDZIAŁ 1. Matematyka Europejczyka. Program nauczania matematyki w szkołach ponadgimnazjalnych
LUBELSKA PRÓBA PRZED MATURĄ 2017 poziom podstawowy
LUELSK PRÓ PRZE MTURĄ 07 poziom podstawowy Schemat oceniania Uwaga: kceptowane są wszystkie odpowiedzi merytorycznie poprawne i spełniające warunki zadania (podajemy kartotekę zadań, gdyż łatwiej będzie
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA MATEMATYKI DLA KLASY II A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ w Publicznym Gimnazjum Integracyjnym nr 47 w Łodzi
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA MATEMATYKI DLA KLASY II A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ w Publicznym Gimnazjum Integracyjnym nr 47 w Łodzi Rozkład materiału nauczania został opracowany na podstawie programu
1. Potęga o wykładniku naturalnym Iloczyn i iloraz potęg o jednakowych podstawach Potęgowanie potęgi 1 LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH
TEMAT LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ UWAGI 1. POTĘGI 1. Potęga o wykładniku naturalnym 2-3 2. Iloczyn i iloraz potęg o jednakowych podstawach 3. Potęgowanie potęgi
Okręgi i proste na płaszczyźnie
Okręgi i proste na płaszczyźnie 1 Kąt środkowy i pole wycinka koła rozpoznawać kąty środkowe, obliczać kąt środkowy oparty na zadanym łuku, obliczać długość okręgu i łuku okręgu, obliczać pole koła, pierścienia,
MATEMATYKA ZP Ramowy rozkład materiału na cały cykl kształcenia
MATEMATYKA ZP Ramowy rozkład materiału na cały cykl kształcenia KLASA I (3 h w tygodniu x 32 tyg. = 96 h; reszta godzin do dyspozycji nauczyciela) 1. Liczby rzeczywiste Zbiory Liczby naturalne Liczby wymierne
1 wyznacza współrzędne punktów przecięcia prostej danej
Wymagania edukacyjne z matematyki DLA II i III KLASY ZASADNICEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ Gwiazdką * oznaczono te hasła i wymagania, które są rozszerzeniem podstawy programowej. Nauczyciel może je realizować jedynie
MATEMATYKA WYKAZ UMIEJĘTNOŚCI WYMAGANYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY DLA KLASY DRUGIEJ
MATEMATYKA WYKAZ UMIEJĘTNOŚCI WYMAGANYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY 1. SUMY ALGEBRAICZNE DLA KLASY DRUGIEJ 1. Rozpoznawanie jednomianów i sum algebraicznych Obliczanie wartości liczbowych wyrażeń algebraicznych
TEMAT 1. LICZBY I DZIAŁANIA 14 20. 1. Liczby 1-2. 2. Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych. 3. Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników 1-2
TEMAT 1. LICZBY I DZIAŁANIA 14 20 LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH 1. Liczby 1-2 2. Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych 3. Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników 1 1-2 WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ
Plan wynikowy z rozkładem materiału
Plan wynikowy z rozkładem materiału Plan wynikowy oraz rozkład materiału nauczania są indywidualnymi dokumentami nauczycielskimi związanymi z realizowanym programem nauczania. Uwzględniają specyfikę danej
Próbny egzamin z matematyki dla uczniów klas II LO i III Technikum. w roku szkolnym 2012/2013
Próbny egzamin z matematyki dla uczniów klas II LO i III Technikum w roku szkolnym 2012/2013 I. Zakres materiału do próbnego egzaminu maturalnego z matematyki: 1) liczby rzeczywiste 2) wyrażenia algebraiczne
Wymagania edukacyjne klasa druga.
Wymagania edukacyjne klasa druga. TEMAT WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ 1. POTĘGI Potęga o wykładniku naturalnym Iloczyn i iloraz potęg o jednakowych podstawach Potęgowanie potęgi Potęgowanie
Zagadnienia do małej matury z matematyki klasa II Poziom podstawowy i rozszerzony
Zagadnienia do małej matury z matematyki klasa II Poziom podstawowy i rozszerzony Uczeń realizujący zakres rozszerzony powinien również spełniać wszystkie wymagania w zakresie poziomu podstawowego. Zakres
MATeMAtyka zakres podstawowy
MATeMAtyka zakres podstawowy Proponowany rozkład materiału kl. I (100 h) 1. Liczby rzeczywiste 15 1. Liczby naturalne 1 2. Liczby całkowite. Liczby wymierne 1 1.1, 1.2 3. Liczby niewymierne 1 1.3 4. Rozwinięcie
Przedmiotowe Ocenianie Z Matematyki Liceum Ogólnokształcące obowiązuje w roku szkolnym 2016 / 2017
Przedmiotowe Ocenianie Z Matematyki Liceum Ogólnokształcące obowiązuje w roku szkolnym 2016 / 2017 1. Rok szkolny dzieli się na dwa semestry. Każdy semestr kończy się klasyfikacją. 2. Na początku roku
Opis założonych osiągnięć ucznia klasy ZSZ (od 2012r.)
Opis założonych osiągnięć ucznia klasy ZSZ (od 2012r.) Zastosowanie przez nauczyciela wcześniej opisanych metod nauczania, form pracy i środków dydaktycznych oraz korzystanie z niniejszego programu nauczania
Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego 2013 r. Test matematyczno-przyrodniczy (matematyka) Test GM-M1-132
Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego 2013 r. Test matematyczno-przyrodniczy (matematyka) Test GM-M1-132 Zestaw zadań z zakresu matematyki posłużył w dniu 24 kwietnia 2013 roku do sprawdzenia u uczniów
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI 2016/2017 (zakres podstawowy) klasa 3abc
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI 2016/2017 (zakres podstawowy) klasa 3abc 1, Ciągi zna definicję ciągu (ciągu liczbowego); potrafi wyznaczyć dowolny wyraz ciągu liczbowego określonego wzorem ogólnym;
Kryteria ocen z matematyki w Gimnazjum. Klasa I. Liczby i działania
Kryteria ocen z matematyki w Gimnazjum Klasa I Liczby i działania obliczać wartości wyrażeń arytmetycznych, w których występują liczby wymierne skracać i rozszerzać ułamki zwykłe porównywać dwa ułamki
Matematyka do liceów i techników Szczegółowy rozkład materiału Zakres podstawowy
Matematyka do liceów i techników Szczegółowy rozkład materiału Zakres podstawowy Wariant nr (klasa I 4 godz., klasa II godz., klasa III godz.) Klasa I 7 tygodni 4 godziny = 48 godzin Lp. Tematyka zajęć
Wymagania edukacyjne z matematyki do programu pracy z podręcznikiem Matematyka wokół nas
Wymagania edukacyjne z matematyki do programu pracy z podręcznikiem Matematyka wokół nas klasa I 1)Działania na liczbach: dopuszczający: uczeń potrafi poprawnie wykonać cztery podstawowe działania na ułamkach
Wymagania edukacyjne z matematyki w klasie trzeciej zasadniczej szkoły zawodowej
Wymagania edukacyjne z matematyki w klasie trzeciej zasadniczej szkoły zawodowej Temat ocena dopuszczająca ocena dostateczna ocena dobra ocena bardzo dobra ocena celująca Dział I. TRYGONOMETRIA (15 h )
Wymagania edukacyjne klasa pierwsza.
Wymagania edukacyjne klasa pierwsza. TEMAT WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ 1. LICZBY I DZIAŁANIA Liczby Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników Dodawanie
Propozycja szczegółowego rozkładu materiału dla 4-letniego technikum, zakres podstawowy. Klasa I (60 h)
Propozycja szczegółowego rozkładu materiału dla 4-letniego technikum, zakres podstawowy (według podręczników z serii MATeMAtyka) Temat Klasa I (60 h) Liczba godzin 1. Liczby rzeczywiste 15 1. Liczby naturalne
Zakres materiału obowiązujący do próbnej matury z matematyki
ZAKRES PODSTAWOWY Zakres materiału obowiązujący do próbnej matury z matematyki 1) przedstawia liczby rzeczywiste w różnych postaciach (np. ułamka zwykłego, ułamka dziesiętnego okresowego, z użyciem symboli
Przedmiotowy system oceniania z matematyki klasa I i II ZSZ 2013/2014
I. Liczby rzeczywiste K-2 P-3 R-4 D-5 W-6 Rozpoznaje liczby: naturalne (pierwsze i złożone),całkowite, wymierne, niewymierne, rzeczywiste Stosuje cechy podzielności liczb przez 2, 3,5, 9 Podaje dzielniki
Egzamin gimnazjalny 2015 część matematyczna
Egzamin gimnazjalny 2015 część matematyczna imię i nazwisko Kalendarz gimnazjalisty Tydz. Dział start 22.09 29 26.09 Przygotowanie do pracy zapoznanie się z informacjami na temat egzaminu gimnazjalnego
TEMAT 1. LICZBY I DZIAŁANIA 14 20. 1. Liczby 1-2. 2. Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych. 3. Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników 1-2
TEMAT 1. LICZBY I DZIAŁANIA 14 0 LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH 1. Liczby 1-. Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych 3. Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników 4. Dodawanie i odejmowanie liczb dodatnich 1 1-
ZAKRES PODSTAWOWY. Proponowany rozkład materiału kl. I (100 h)
ZAKRES PODSTAWOWY Proponowany rozkład materiału kl. I (00 h). Liczby rzeczywiste. Liczby naturalne. Liczby całkowite. Liczby wymierne. Liczby niewymierne 4. Rozwinięcie dziesiętne liczby rzeczywistej 5.
Przedmiotowe Ocenianie Z Matematyki - Technikum. obowiązuje w roku szkolnym 2016 / 2017
Przedmiotowe Ocenianie Z Matematyki - Technikum obowiązuje w roku szkolnym 2016 / 2017 1. Rok szkolny dzieli się na dwa semestry. Każdy semestr kończy się klasyfikacją. 2. Na początku roku szkolnego informuję
V. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE
V. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE Standardy wymagań egzaminacyjnych Zdający posiada umiejętności w zakresie: POZIOM PODSTAWOWY POZIOM ROZSZERZONY 1. wykorzystania i tworzenia informacji: interpretuje tekst matematyczny
MATEMATYKA. WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA I, II, III Bożena Tarnowiecka, Arkadiusz Wolski. KLASA I Wymagania
MATEMATYKA WYMAGANIA EDUKACYJNE KLASA I, II, III Bożena Tarnowiecka, Arkadiusz Wolski Treści zapisane kursywą (i oznaczone gwiazdką) wykraczają poza podstawę programową. Nauczyciel może je realizować,
III. STRUKTURA I FORMA EGZAMINU
III. STRUKTURA I FORMA EGZAMINU Egzamin maturalny z matematyki jest egzaminem pisemnym sprawdzającym wiadomości i umiejętności określone w Standardach wymagań egzaminacyjnych i polega na rozwiązaniu zadań
Wykaz treści i umiejętności zawartych w podstawie programowej z matematyki dla IV etapu edukacyjnego
Wykaz treści i umiejętności zawartych w podstawie programowej z matematyki dla IV etapu edukacyjnego 1. Liczby rzeczywiste P1.1. Przedstawianie liczb rzeczywistych w różnych postaciach (np. ułamka zwykłego,
Wymagania edukacyjne z matematyki dla uczniów klasy VII szkoły podstawowej
Wymagania edukacyjne z matematyki dla uczniów klasy VII szkoły podstawowej Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: rozumie rozszerzenie osi liczbowej na liczby ujemne umie porównywać liczby wymierne,
KRYTERIA OCEN Z MATEMATYKI DLA KLASY VII
KRYTERIA OCEN Z MATEMATYKI DLA KLASY VII Na ocenę dopuszczającą uczeń powinien : Na ocenę dostateczną uczeń powinien: Na ocenę dobrą uczeń powinie: Na ocenę bardzo dobrą uczeń powinien: Na ocenę celującą
Wymagania edukacyjne z matematyki dla klasy VII
Wymagania edukacyjne z matematyki dla klasy VII Szkoły Podstawowej nr 100 w Krakowie Na podstawie programu Matematyka z plusem Na ocenę dopuszczającą Uczeń: rozumie rozszerzenie osi liczbowej na liczby
Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 1
Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 1 Poniżej podajemy umiejętności, jakie powinien zdobyć uczeń z każdego działu, aby uzyskać poszczególne stopnie. Na ocenę dopuszczającą uczeń powinien opanować
Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z matematyki w klasie I poziom rozszerzony
Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny z matematyki w klasie I poziom rozszerzony Na ocenę dopuszczającą, uczeń: podaje przykłady liczb: naturalnych, całkowitych, wymiernych, niewymiernych, pierwszych
Klasa 1 technikum. Poniżej przedstawiony został podział wymagań na poszczególne oceny szkolne:
Klasa 1 technikum Przedmiotowy system oceniania wraz z wymaganiami edukacyjnymi Wyróżnione zostały następujące wymagania programowe: konieczne (K), podstawowe (P), rozszerzające (R), dopełniające (D) i
KRYTERIA OCENIANIA Z MATEMATYKI W OPARCIU O PODSTAWĘ PROGRAMOWĄ I PROGRAM NAUCZANIA MATEMATYKA 2001 DLA KLASY DRUGIEJ
KRYTERIA OCENIANIA Z MATEMATYKI W OPARCIU O PODSTAWĘ PROGRAMOWĄ I PROGRAM NAUCZANIA MATEMATYKA 2001 DLA KLASY DRUGIEJ TREŚCI KSZTAŁCENIA WYMAGANIA PODSTAWOWE WYMAGANIA PONADPODSTAWOWE Liczby wymierne i
Wymagania edukacyjne na poszczególne stopnie szkolne klasa III
Wymagania edukacyjne na poszczególne stopnie szkolne klasa III Rozdział 1. Bryły - wie, czym jest graniastosłup, graniastosłup prosty, graniastosłup prawidłowy - wie, czym jest ostrosłup, ostrosłup prosty,
ROZKŁAD MATERIAŁU DO 1 KLASY LICEUM (ZAKRES PODSTAWOWY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ.
ROZKŁAD MATERIAŁU DO 1 KLASY LICEUM (ZAKRES PODSTAWOWY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ. TEMAT Równania i nierówności (30h) LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH Liczby wymierne 3 Liczby niewymierne 1 Zapisywanie
Ułamki i działania 20 h
Propozycja rozkładu materiału Klasa I Razem h Ułamki i działania 0 h I. Ułamki zwykłe II. Ułamki dziesiętne III. Ułamki zwykłe i dziesiętne. Przypomnienie wiadomości o ułamkach zwykłych.. Dodawanie i odejmowanie
Wymagania na poszczególne oceny w klasie II gimnazjum do programu nauczania MATEMATYKA NA CZASIE
Wymagania na poszczególne oceny w klasie II gimnazjum do programu nauczania MATEMATYKA NA CZASIE Wymagania konieczne K dotyczą zagadnień elementarnych, stanowiących swego rodzaju podstawę, powinien je
Tomasz Tobiasz PLAN WYNIKOWY (zakres podstawowy)
Tomasz Tobiasz PLAN WYNIKOWY (zakres podstawowy) klasa 3. PAZDRO Plan jest wykazem wiadomości i umiejętności, jakie powinien mieć uczeń ubiegający się o określone oceny na poszczególnych etapach edukacji
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI W KLASIE II A ROK SZKOLNY 2013/2014 - ZAKRES PODSTAWOWY
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI W KLASIE II A ROK SZKOLNY 2013/2014 - ZAKRES PODSTAWOWY 1. FUNKCJA KWADRATOWA rysuje wykres funkcji i podaje jej własności sprawdza algebraicznie, czy dany punkt należy
IV etap edukacyjny Cele kształcenia wymagania ogólne
IV etap edukacyjny Cele kształcenia wymagania ogólne ZAKRES PODSTAWOWY ZAKRES ROZSZERZONY I. Wykorzystywanie i tworzenie informacji. Uczeń interpretuje tekst matematyczny. Po rozwiązaniu zadania interpretuje
Propozycja szczegółowego rozkładu materiału dla 4-letniego technikum, zakres podstawowy i rozszerzony. Klasa I (90 h)
Propozycja szczegółowego rozkładu materiału dla 4-letniego technikum, zakres podstawowy i rozszerzony (według podręczników z serii MATeMAtyka) Klasa I (90 h) Temat Liczba godzin 1. Liczby rzeczywiste 15
LUBELSKA PRÓBA PRZED MATURĄ 2018 poziom podstawowy
LUELSK PRÓ PRZED MTURĄ 08 poziom podstawowy Schemat oceniania Zadania zamknięte (Podajemy kartotekę zadań, która ułatwi Państwu przeprowadzenie jakościowej analizy wyników). Zadanie. (0 ). Liczby rzeczywiste.
Wymagania edukacyjne matematyka klasa 1 zakres podstawowy 1. LICZBY RZECZYWISTE
Wymagania edukacyjne matematyka klasa 1 zakres podstawowy 1. LICZBY RZECZYWISTE podaje przykłady liczb: naturalnych, całkowitych, wymiernych, niewymiernych, pierwszych i złożonych oraz przyporządkowuje
I. Potęgi. Logarytmy. Funkcja wykładnicza.
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI DLA KLASY TRZECIEJ LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO ZAKRES PODSTAWOWY I. Potęgi. Logarytmy. Funkcja wykładnicza. dobrą, bardzo - oblicza potęgi o wykładnikach wymiernych; - zna
1. Potęgi. Logarytmy. Funkcja wykładnicza
1. Potęgi. Logarytmy. Funkcja wykładnicza Tematyka zajęć: WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY KL. 3 POZIOM PODSTAWOWY Potęga o wykładniku rzeczywistym powtórzenie Funkcja wykładnicza i jej własności
WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH Z MATEMATYKI W KLASIE III GIMNAZJUM
WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH Z MATEMATYKI W KLASIE III GIMNAZJUM OCENA ŚRÓDROCZNA: NIEDOSTATECZNY ocenę niedostateczny otrzymuje uczeń, który
Wymagania na poszczególne oceny szkolne Klasa 7
1 Wymagania na poszczególne oceny szkolne Klasa 7 Ocena postępów ucznia jest wynikiem oceny stopnia opanowania jego umiejętności podstawowych i ponadpodstawowych. W poniższej tabeli umiejętności te przypisane
KRYTERIA OCENY Z MATEMATYKI W KLASIE I GIMNAZJUM. Arytmetyka
KRYTERIA OCENY Z MATEMATYKI W KLASIE I GIMNAZJUM Na stopień dostateczny uczeń powinien umieć: Arytmetyka - obliczać wartości wyrażeń arytmetycznych, w których występują liczby wymierne, - szacować wartości
ROZKŁAD MATERIAŁU DO 1 KLASY LICEUM (ZAKRES ROZSZERZONY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ.
ROZKŁAD MATERIAŁU DO 1 KLASY LICEUM (ZAKRES ROZSZERZONY) A WYMAGANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ. TEMAT Równania i nierówności (36 h) LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH Liczby wymierne 3 Liczby niewymierne 1 Zapisywanie
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI DLA KLASY 7SP. V. Obliczenia procentowe. Uczeń: 1) przedstawia część wielkości jako procent tej wielkości;
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI DLA KLASY 7SP Liczby. TEMAT Rozwinięcia dziesiętne liczb wymiernych. Zaokrąglanie liczb. Szacowanie wyników. Dodawanie i odejmowanie liczb dodatnich. Mnożenie i dzielenie
MATEMATYKA Z PLUSEM DLA KLASY VII W KONTEKŚCIE WYMAGAŃ PODSTAWY PROGRAMOWEJ. programowej dla klas IV-VI. programowej dla klas IV-VI.
MATEMATYKA Z PLUSEM DLA KLASY VII W KONTEKŚCIE WYMAGAŃ PODSTAWY PROGRAMOWEJ TEMAT LICZBA GODZIN LEKCYJNYCH WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE Z PODSTAWY PROGRAMOWEJ UWAGI. LICZBY I DZIAŁANIA 6 h Liczby. Rozwinięcia
wymagania programowe z matematyki kl. III gimnazjum
wymagania programowe z matematyki kl. III gimnazjum 1. Liczby i wyrażenia algebraiczne Zna pojęcie notacji wykładniczej. Umie zapisać liczbę w notacji wykładniczej. Umie porównywać liczy zapisane w różny
MATEMATYKA IV etap edukacyjny. I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. II. Wykorzystanie i interpretowanie reprezentacji.
Cele kształcenia wymagania ogólne MATEMATYKA IV etap edukacyjny I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń interpretuje tekst matematyczny. Po rozwiązaniu zadania interpretuje otrzymany wynik. Uczeń
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI KLASA I GIMNAZJUM Małgorzata Janik
WYMAGANIA EDUKACYJNE Z MATEMATYKI KLASA I GIMNAZJUM Małgorzata Janik DOPUSZCZAJĄCY DOSTATECZNY DOBRY BARDZO DOBRY LICZBY I DZIAŁANIA zna pojęcie liczby naturalnej, całkowitej, wymiernej. rozumie rozszerzenie
Katalog wymagań programowych na poszczególne stopnie szkolne. Matematyka. Poznać, zrozumieć. Kształcenie w zakresie podstawowym.
Katalog wymagań programowych na poszczególne stopnie szkolne Matematyka. Poznać, zrozumieć Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 1 Poniżej podajemy umiejętności, jakie powinien zdobyć uczeń z każdego
Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 2
Kształcenie w zakresie podstawowym. Klasa 2 Poniżej podajemy umiejętności, jakie powinien zdobyć uczeń z każdego działu, aby uzyskać poszczególne stopnie. Na ocenę dopuszczającą uczeń powinien opanować
WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z MATEMATYKI DLA KLASY VII Matematyka z plusem
WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z MATEMATYKI DLA KLASY VII Matematyka z plusem Ocena dopuszczająca: Pojęcie liczby naturalnej, całkowitej, wymiernej Rozszerzenie osi liczbowej na liczby ujemne Porównywanie
ROZKŁAD MATERIAŁU NAUCZANIA KLASA 2, ZAKRES PODSTAWOWY
1 Lekcja organizacyjna. Zapoznanie z programem nauczania i kryteriami wymagań na oceny 2 Trygonometria Funkcje trygonometryczne kąta ostrego w trójkącie prostokątnym 3-4 Trygonometria Funkcje trygonometryczne
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE zakres podstawowy dla poszczególnych klas
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE zakres podstawowy dla poszczególnych klas - klasy pierwsze kolor zielony + gimnazjum - klasy drugie kolor zielony + kolor czerwony + gimnazjum, - klasy maturalne cały materiał 1.
konieczne (ocena dopuszczająca) Temat podstawowe (ocena dostateczna) dopełniające (ocena bardzo dobra) rozszerzające (ocena dobra)
Wymagania na poszczególne oceny szkolne Klasa 7 Ocena postępów ucznia jest wynikiem oceny stopnia opanowania jego umiejętności podstawowych i ponadpodstawowych. W poniższej tabeli umiejętności te przypisane
rozszerzające (ocena dobra) podstawowe (ocena dostateczna)
Wymagania na poszczególne oceny szkolne Klasa 7 Ocena postępów ucznia jest wynikiem oceny stopnia opanowania jego umiejętności podstawowych i ponadpodstawowych. W poniższej tabeli umiejętności te przypisane
Plan realizacji materiału nauczania wraz z określeniem wymagań edukacyjnych
Plan realizacji materiału nauczania wraz z określeniem wymagań edukacyjnych Poziomy wymagań edukacyjnych: K konieczny ocena dopuszczająca (2) P podstawowy ocena dostateczna (3) R rozszerzający ocena dobra
GIMNAZJUM Wymagania edukacyjne z matematyki na poszczególne oceny półroczne i roczne w roku szkolnym
GIMNAZJUM Wymagania edukacyjne z matematyki na poszczególne oceny półroczne i roczne w roku szkolnym 2013-2014 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: wykorzystuje na lekcjach matematyki wiadomości z innych
PODSTAWA PROGRAMOWA PRZEDMIOTU MATEMATYKA IV etap edukacyjny: liceum Cele kształcenia wymagania ogólne
PODSTAWA PROGRAMOWA PRZEDMIOTU MATEMATYKA IV etap edukacyjny: liceum Cele kształcenia wymagania ogólne ZAKRES PODSTAWOWY ZAKRES ROZSZERZONY I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń używa języka matematycznego
Nowa podstawa programowa z matematyki ( w liceum od 01.09.2012 r.)
IV etap edukacyjny Nowa podstawa programowa z matematyki ( w liceum od 01.09.01 r.) Cele kształcenia wymagania ogólne ZAKRES PODSTAWOWY ZAKRES ROZSZERZONY I. Wykorzystanie i tworzenie informacji. Uczeń
ROK SZKOLNY 2017/2018 WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY:
ROK SZKOLNY 2017/2018 WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY: KLASA II GIMNAZJUM Wymagania konieczne K dotyczą zagadnień elementarnych, stanowiących swego rodzaju podstawę, powinien je zatem opanować
6. Notacja wykładnicza stosuje notację wykładniczą do przedstawiania bardzo dużych liczb
LICZBY I DZIAŁANIA PROCENTY str. 1 Przedmiot: matematyka Klasa: 2 ROK SZKOLNY 2015/2016 temat Wymagania podstawowe P 2. Wartość bezwzględna oblicza wartość bezwzględną liczby wymiernej 3. Potęga o wykładniku
Technikum Nr 2 im. gen. Mieczysława Smorawińskiego w Zespole Szkół Ekonomicznych w Kaliszu
Technikum Nr 2 im. gen. Mieczysława Smorawińskiego w Zespole Szkół Ekonomicznych w Kaliszu Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z obowiązkowych
WYMAGANIE EDUKACYJNE Z MATEMATYKI W KLASIE II GIMNAZJUM. dopuszczającą dostateczną dobrą bardzo dobrą celującą
1. Statystyka odczytać informacje z tabeli odczytać informacje z diagramu 2. Mnożenie i dzielenie potęg o tych samych podstawach 3. Mnożenie i dzielenie potęg o tych samych wykładnikach 4. Potęga o wykładniku