WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA KLASA I-III GIMNAZJUM ŚWIAT FIZYKI, ZAMKOR

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA KLASA I-III GIMNAZJUM ŚWIAT FIZYKI, ZAMKOR"

Transkrypt

1 1 WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA KLASA I-III GIMNAZJUM ŚWIAT FIZYKI, ZAMKOR 1. Przedmioowy sysem oceniania z fizyki obejmuje ocenę wiadomości i umiejęności wynikających z podsawy programowej oraz z zaangażowania ucznia.. Skala ocen zawiera sopnie 1, +1,, +, 3, +3, 4, +4, 5, +5, Ocenie podlegają nasępujące umiejęności i wiadomości: a. Znajomość pojęć oraz praw i zasad fizycznych, b. Opisywanie, dokonywanie analizy i synezy zjawisk fizycznych, c. Rozwiązywanie zadań problemowych (eoreycznych lub prakycznych) d. Rozwiązywanie zadań rachunkowych, a w ym: i. Dokonywanie analizy zadania. ii. Tworzenie planu rozwiązania zadania. iii. Znajomość wzorów. iv. Znajomość wielkości fizycznych i ich jednosek. v. Przekszałcanie wzorów. vi. Wykonywanie obliczeń na liczbach i jednoskach. vii. Analizę orzymanych wyników. viii. Sformułowanie odpowiedzi. e. Posługiwanie się językiem przedmiou. f. Planowanie i przeprowadzanie doświadczeń. Analizowanie wyników, przedsawienie wyników w abelce lub na wykresie, wyciąganie wniosków, wskazywanie ewenualnych źródeł błędów. g. Odczyywanie oraz przedsawianie informacji za pomocą abeli, wykresu, rysunku lub schemau. h. Wykorzysywanie wiadomości i umiejęności fizycznych w prakyce. i. Sysemayczne i saranne prowadzenie zeszyu przedmioowego. 4. Przy ocenie wyżej wymienionych umiejęności i wiadomości sosowane będą nasępujące formy oceniania: a. Wypowiedzi usne doyczące wiadomości i umiejęności wynikających z akualnie realizowanych reści programowych i maeriału poznanego wcześniej z nimi związanego. Podsawą oceny jes rzeczowość, sosowanie języka przedmiou, formowanie dłuższych wypowiedzi, rozwiązywanie zadań. Odpowiedź usna jes z rzech osanich lekcji i wszysko co jes z nimi związana a realizowane było na wcześniejszych lekcjach. b. Sprawdziany pisemne sprawdzające wiadomości i umiejęności, przeprowadzane po zakończeniu każdego działu. Będą zapowiedziane przynajmniej ydzień wcześniej. W przypadku nieobecności ucznia w ym dniu w szkole obowiązek napisania sprawdzianu zosaje przesunięy na nasępną, najbliższą lekcję po jego nieobecności. W przypadku dłuższej nieobecności, uczeń może uzgodnić z nauczycielem inną formę i ermin zaliczenia maeriału objęego sprawdzianem. Osoby kóre orzymały ocenę niedosaeczną ze sprawdzianu mają obowiązek poprawić go w erminie uzgodnionym z nauczycielem. c. Karkówki obejmujące wiadomości i umiejęności wynikających z akualnie realizowanych reści programowych i maeriału poznanego wcześniej z nim związanego (mogą być zapowiedziane lub niezapowiedziane) lub z większej parii maeriału zapowiadane wcześniej. d. Prace domowe polegające na sprawdzaniu umiejęności nabyych w rakcie realizowania bieżącego maeriału. 5. Ocenę celującą ze sprawdzianu uczeń orzymuje wówczas, gdy z części obowiązkowej dosanie ocenę bardzo dobrą a ponado prawidłowo rozwiąże ewenualne zadania o zwiększonym sopniu rudności lub wykraczające poza reści obowiązkowe. W przypadku uzyskania innej oceny niż bardzo dobra z części obowiązkowej, rozwiązanie zadań dodakowych podwyższy ocenę. 6. Nauczyciel ma prawo przerwać pracę pisemną ucznia, jeśli swierdzi jej niesamodzielność. Swierdzenie ego faku jes podsawą do obniżenia oceny lub anulowania doychczasowych wpisów w pracy pisemnej. 5. Nauczyciel oddaje sprawdzone prace pisemne w erminie do dwóch ygodni. 6. Uczeń ma prawo poprawić ocenę niedosaeczną ze sprawdzianu w erminie usalonym z nauczycielem. Do dziennika, obok oceny uzyskanej poprzednio, wpisuje się ocenę poprawioną. 7. Wysawienia oceny semesralnej i na koniec roku szkolnego dokonuje się na podsawie ocen cząskowych, przy czym ocena śródroczna i końcowo roczna nie jes średnią arymeyczną ocen cząskowych. 8. Na pierwszej lekcji w roku szkolnym uczniowie zapoznawani są z wymaganiami edukacyymi. Wymagania na poszczególne oceny są udosępniane uczniom, a przez cały rok są dosępne dla uczniów i rodziców w biblioece szkolnej. Oceny są jawne, opare o poznane kryeria. 9. Sprawdziany i inne prace pisemne są przechowywane w szkole do końca bieżącego roku szkolnego. 10. Rodzice informowani są o sposobie oceniania z przedmiou oraz o ocenach cząskowych i semesralnych na zebraniach rodzicielskich lub w czasie indywidualnych spokań rodziców z nauczycielem. Na życzenie rodziców, podczas akich spokań, są udosępniane do wglądu pisemne sprawdziany. 11. Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny: a) Ocenę celującą orzymuje uczeń, kóry: posiada wiadomości i umiejęności pozwalające na rozwiązywanie złożonych problemów i zadań,

2 samodzielnie wykorzysuje wiadomości w syuacjach nieypowych i problemowych (np. rozwiązując dodakowe zadania o podwyższonym sopniu rudności, wyprowadzając wzory, analizując wykresy), formułuje problemy i dokonuje analizy lub synezy nowych zjawisk i procesów fizycznych, wzorowo posługuje się językiem przedmiou, udziela oryginalnych odpowiedzi na problemowe pyania, swobodnie operuje wiedzą pochodzącą z różnych źródeł, osiąga sukcesy w konkursach szkolnych i pozaszkolnych, sprosał wymaganiom na niższe oceny. b) Ocenę bardzo dobrą orzymuje uczeń, kóry: w pełnym zakresie opanował wiadomości i umiejęności programowe, zdobyą wiedzę sosuje w nowych syuacjach, swobodnie operuje wiedzą podręcznikową, sosuje zdobye wiadomości do wyłumaczenia zjawisk fizycznych i wykorzysuje je w prakyce, wyprowadza związki między wielkościami i jednoskami fizycznymi, inerpreuje wykresy, uogólnia i wyciąga wnioski, podaje nie szablonowe przykłady zjawisk w przyrodzie, rozwiązuje nieypowe zadania, operuje kilkoma wzorami, inerpreuje wyniki np. na wykresie, porafi zaplanować i przeprowadzić doświadczenie fizyczne, przeanalizować wyniki, wyciągnąć wnioski, wskazać źródła błędów, poprawnie posługuje się językiem przedmiou, udziela pełnych odpowiedzi na zadawane pyania problemowe, sprosał wymaganiom na niższe oceny. c) Ocenę dobrą orzymuje uczeń, kóry: opanował w dużym zakresie wiadomości i umiejęności określone programem nauczania (mogą wysąpić nieznaczne braki), rozumie prawa fizyczne i operuje pojęciami, rozumie związki między wielkościami fizycznymi i ich jednoskami oraz próbuje je przekszałcać, sporządza wykresy, podejmuje próby wyprowadzania wzorów, rozumie i opisuje zjawiska fizyczne, przekszałca prose wzory i jednoski fizyczne, rozwiązuje ypowe zadania rachunkowe i problemowe, wykonuje konkrene obliczenia, również na podsawie wykresu (przy ewenualnej niewielkiej pomocy nauczyciela), porafi sporządzić wykres, sprosał wymaganiom na niższe oceny. d) Ocenę dosaeczną orzymuje uczeń, kóry: opanował w podsawowym zakresie wiadomości i umiejęności określone programem nauczania (wysępują u jednak braki), sosuje wiadomości do rozwiązywania zadań i problemów z pomocą nauczyciela, zna prawa i wielkości fizyczne,

3 podaje zależności wysępujące między podsawowymi wielkościami fizycznymi, opisuje prose zjawiska fizyczne, ilusruje zagadnienia na rysunku, umieszcza wyniki w abelce, podaje podsawowe wzory, podsawia dane do wzoru i wykonuje obliczenia, sosuje prawidłowe jednoski, udziela poprawnej odpowiedzi do zadania, podaje definicje wielkości fizycznych związanych z zadaniem, językiem przedmiou posługuje się z userkami, sprosał wymaganiom na niższą ocenę. e) Ocenę dopuszczającą orzymuje uczeń, kóry: ma braki w wiadomościach i umiejęnościach określonych programem, ale braki e nie przekreślają możliwości dalszego kszałcenia, zna podsawowe prawa, wielkości fizyczne i jednoski, podaje przykłady zjawisk fizycznych z życia, rozwiązuje bardzo prose zadania i problemy przy wydanej pomocy nauczyciela, porafi wyszukać w zadaniu wielkości dane i szukane i zapisać je za pomocą symboli, językiem przedmiou posługuje się nieporadnie, prowadzi sysemaycznie i sarannie zeszy przedmioowy. f) Ocenę niedosaeczną orzymuje uczeń, kóry: nie opanował ych wiadomości i umiejęności, kóre są niezbędne do dalszego kszałcenia, nie zna podsawowych praw, pojęć i wielkości fizycznych, nie porafi rozwiązać zadań eoreycznych lub prakycznych o elemenarnym sopniu rudności, nawe z pomocą nauczyciela. Schemay powiązania zakresu wiedzy i umiejęności ucznia na poszczególne oceny: celująca bardzo dobra dobra dosaeczny dopus zczająca Klasa III Klasa II Klasa I Uwaga: Spełnienie wymagań z poziomu wyższego uwarunkowane jes spełnieniem wymagań niższych, co oznacza, że ubiegając się o kolejną, wyższą ocenę w danym roku nauki uczeń musi mieć opanowane również zagadnienia przyporządkowane ocenie niższej oraz zagadnienia powiązane z la wcześniejszych nauki (zgodnie ze schemaami). 3

4 KLASA I 1. Wykonujemy pomiary Tema według programu 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie gęsości subsancji 1.4. Pomiar ciśnienia 1.5. Sporządzamy wykresy Wymagania konieczne (dopuszczająca) wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość, emperaurę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednoski długości, czasu i masy mierzy warość siły w niuonach za pomocą siłomierza oblicza warość ciężaru posługując się wzorem F = mg c odczyuje gęsość subsancji z abeli na podsawie gęsości podaje masę określonej objęości danej subsancji mierzy objęość ciał o nieregularnych kszałach za pomocą menzurki pokazuje na przykładach, że skuek nacisku ciał na podłoże zależy od wielkości powierzchni zeknięcia podaje jednoskę ciśnienia i jej wielokroności mierzy ciśnienie amosferyczne za pomocą baromeru na podsawie wyników zgromadzonych w abeli sporządza wykres zależności jednej wielkości fizycznej od drugiej w podanym wcześniej układzie osi. Niekóre właściwości fizyczne ciał Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu.1. Trzy sany wymienia sany skupienia ciał i podaje skupienia ciał ich przykłady wymienia jednoski wszyskich mierzonych wielkości podaje dokładność przyrządu oblicza warość najbardziej zbliżoną do rzeczywisej warości mierzonej wielkości, jako średnią arymeyczną wyników wykazuje doświadczalnie, że warość siły ciężkości jes wpros proporcjonalna do masy ciała uzasadnia porzebę wprowadzenia siły jako wielkości wekorowej wyznacza doświadczalnie gęsość ciała sałego o regularnych kszałach (9.1) wyznacza doświadczalnie gęsość cieczy oblicza gęsość subsancji ze związku m ρ= V podaje jednoski gęsości wykazuje, że skuek nacisku na podłoże, ciała o ciężarze F c zależy od wielkości powierzchni zeknięcia ciała z podłożem F oblicza ciśnienie za pomocą wzoru p= S przelicza jednoski ciśnienia mierzy ciśnienie w oponie samochodowej na podsawie wyników zgromadzonych w abeli sporządza samodzielnie wykres zależności jednej wielkości fizycznej od drugiej opisuje sałość objęości i nieściśliwość cieczy wyjaśnia na przykładach przyczyny wysępowania niepewności pomiarowych zapisuje różnice między warością końcową i począkowa wielkości fizycznej (np. l ) wyjaśnia, co o znaczy wyzerować przyrząd pomiarowy podaje cechy wielkości wekorowej przekszałca wzór Fc = mg i oblicza masę ciała, znając warość jego ciężaru przelicza gęsość wyrażoną w kg/m 3 na g/cm 3 i na odwró m przekszałca wzór ρ= i oblicza V każdą z wielkości fizycznych w ym wzorze F przekszałca wzór p= i oblicza S każdą z wielkości wysępujących w ym wzorze opisuje zależność ciśnienia amosferycznego od wysokości nad poziomem morza rozpoznaje zjawiska, w kórych isoną rolę odgrywa ciśnienie amosferyczne i urządzenia, do działania, kórych jes ono niezbędne wykazuje, że jeśli dwie wielkości są do siebie wpros proporcjonalne, o wykres zależności jednej od drugiej jes półprosą wychodzącą z począku układu osi wykazuje doświadczalnie zachowanie objęości ciała sałego przy zmianie Wymagania dopełniające (b. dobra) wyjaśnia pojęcie szacowania warości wielkości fizycznej wyjaśnia, co o jes rząd wielkości zapisuje wynik pomiaru bezpośredniego wraz z niepewnością wymienia jednoski podsawowe SI rysuje wekor obrazujący siłę o zadanej warości (przyjmując odpowiednią jednoskę) zaokrągla wynik pomiaru pośredniego do dwóch cyfr znaczących wyjaśnia, czym różni się mierzenie wielkości fizycznej od jej wyznaczania (pomiaru pośredniego) wyjaśnia zasadę działania wybranego urządzenia, w kórym isoną rolę odgrywa ciśnienie wyznacza doświadczalnie ciśnienie amosferyczne za pomocą srzykawki i siłomierza wyciąga wnioski o warościach wielkości fizycznych na podsawie kąa nachylenia wykresu do osi poziomej opisuje właściwości plazmy 4

5 .. Zmiany sanów skupienia ciał.3. Rozszerzalność emperaurowa ciał 5 podaje przykłady ciał kruchych, sprężysych i plasycznych podaje przykłady opnienia, krzepnięcia, parowania podaje emperaury krzepnięcia i wrzenia wody odczyuje z abeli emperaury opnienia i wrzenia podaje przykłady rozszerzalności emperaurowej w życiu codziennym i echnice 3. Cząseczkowa budowa ciał Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu 3.1. Sprawdzamy podaje przykłady dyfuzji w cieczach i prawdziwość gazach hipoezy o cząseczkowej budowie ciał 3.. Siły międzycząseczkowe 3.3. Różnice w cząseczkowej budowie ciał sałych, cieczy i gazów 3.4. Od czego zależy ciśnienie gazu w zamknięym zbiorniku? podaje przyczyny ego, że ciała sałe i ciecze nie rozpadają się na oddzielne cząseczki podaje przykłady pierwiasków i związków chemicznych wyjaśnia, dlaczego gazy są ściśliwe a ciała sałe nie podaje przykłady sposobów, kórymi można zmienić ciśnienie gazu w zamknięym zbiorniku, np. w dęce rowerowej 4. Jak opisujemy ruch? Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu 4.1, 4.. Układ rozróżnia pojęcia or ruchu i droga odniesienia. Tor klasyfikuje ruchy ze względu na kszał wykazuje doświadczalnie ściśliwość gazów wymienia i opisuje zmiany sanów skupienia ciał odróżnia wodę w sanie gazowym (jako niewidoczną) od mgły i chmur podaje przykłady skraplania, sublimacji i resublimacji podaje przykłady rozszerzalności emperaurowej ciał sałych, cieczy i gazów opisuje anomalną rozszerzalność wody i jej znaczenie w przyrodzie opisuje zachowanie aśmy bimealicznej przy jej ogrzewaniu opisuje doświadczenie uzasadniające hipoezę o cząseczkowej budowie ciał opisuje zjawisko dyfuzji przelicza emperaurę wyrażoną w skali Celsjusza na ę samą emperaurę w skali Kelvina i na odwró na wybranym przykładzie opisuje zjawisko napięcia powierzchniowego, demonsrując odpowiednie doświadczenie wyjaśnia rolę mydła i deergenów podaje przykłady aomów i cząseczek opisuje różnice w budowie ciał sałych, cieczy i gazów wyjaśnia, dlaczego na wewnęrzne ściany zbiornika gaz wywiera parcie opisuje ruch ciała w podanym układzie odniesienia jego kszału podaje przykłady zmian właściwości ciał spowodowanych zmianą emperaury i skuki spowodowane przez ę zmianę opisuje zależność emperaury wrzenia od ciśnienia opisuje zależność szybkości parowania od emperaury wykazuje doświadczalnie zmiany objęości ciał podczas krzepnięcia za pomocą symboli l i lub V i zapisuje fak, że przyros długości druów lub objęości cieczy jes wpros proporcjonalny do przyrosu emperaury wykorzysuje do obliczeń prosą proporcjonalność przyrosu długości do przyrosu emperaury wykazuje doświadczalnie zależność szybkości dyfuzji od emperaury opisuje związek średniej szybkości cząseczek gazu lub cieczy z jego emperaurą podaje przykłady działania sił spójności i sił przylegania podaje przykłady wykorzysania zjawiska włoskowaości w przyrodzie wyjaśnia pojęcia: aomu, cząseczki, pierwiaska i związku chemicznego objaśnia, co o znaczy, że ciało sałe ma budowę krysaliczną wyjaśnia, dlaczego ciśnienie gazu w zbiorniku zamknięym zależy od ilości gazu, jego objęości i emperaury obiera układ odniesienia i opisuje ruch prosoliniowy w ym układzie wyjaśnia przyczyny skraplania pary wodnej zawarej w powierzu, np. na okularach, szklankach i powierdza o doświadczalnie wyjaśnia zachowanie aśmy bimealicznej podczas jej ogrzewania wymienia zasosowania prakyczne aśmy bimealicznej wyjaśnia, dlaczego dyfuzja w cieczach przebiega wolniej niż w gazach uzasadnia wprowadzenie skali Kelvina opisuje ruchy Browna wyjaśnia zjawisko menisku wklęsłego i włoskowaości doświadczalnie szacuje średnicę cząseczki oleju wyjaśnia, co o znaczy, że spoczynek i ruch są względne

6 ruchu, droga oru opisuje położenie ciała za pomocą współrzędnej x oblicza przebyą przez ciało drogę ruchem prosoliniowym jako s= x x = x 4.3. Ruch prosoliniowy jednosajny Warość prędkości (szybkość) ciała w ruchu jednosajnym prosoliniowym Prędkość w ruchu jednosajnym prosoliniowym 4.5. Średnia warość prędkości (średnia szybkość). Prędkość chwilowa 4.6. Ruch prosoliniowy jednosajnie przyspieszony 4.7. Przyspieszenie w ruchu prosoliniowym jednosajnie przyspieszonym 4.8. Droga w ruchu jednosajnie przyspieszonym wymienia cechy charakeryzujące ruch prosoliniowy jednosajny s zapisuje wzór υ= i nazywa wysępujące w nim wielkości oblicza warość prędkości ze wzoru s υ= na przykładzie wymienia cechy prędkości, jako wielkości wekorowej oblicza średnią warość prędkości s υ śr= wyznacza doświadczalnie średnią warość prędkości biegu lub pływania lub jazdy na rowerze (9.) podaje przykłady ruchu przyspieszonego i opóźnionego podaje warość przyspieszenia ziemskiego podaje przykłady ruchu jednosajnie przyspieszonego na podsawie różnych wykresów s ( ) odczyuje drogę przebywaną przez ciało w różnych odsępach czasu oblicza drogę przebyą przez ciało na podsawie wykresu zależności υ ( ) warość prędkości w km/h wyraża w m/s i na odwró uzasadnia porzebę wprowadzenia do opisu ruchu wielkości wekorowej prędkości planuje czas podróży na podsawie mapy i oszacowanej średniej szybkości pojazdu odróżnia średnią warość prędkości od chwilowej warości prędkości opisuje ruch jednosajnie przyspieszony z wykresu zależności υ ( ) odczyuje przyrosy szybkości w określonych jednakowych odsępach czasu podaje wzór na warość przyspieszenia υ υ0 a= podaje jednoski przyspieszenia posługuje się pojęciem warości przyspieszenia do opisu ruchu jednosajnie przyspieszonego 1 doświadczalnie bada ruch jednosajny prosoliniowy i formułuje wniosek s ~ sporządza wykres zależności s ( ) na podsawie wyników doświadczenia zgromadzonych w abeli sporządza wykres zależności υ ( ) na podsawie danych z abeli podaje inerpreację fizyczną pojęcia szybkości s przekszałca wzór υ= i oblicza każdą z wysępujących w nim wielkości opisuje ruch prosoliniowy jednosajny używając pojęcia prędkości wyjaśnia, że pojęcie prędkość w znaczeniu fizycznym o prędkość chwilowa wykonuje zadania obliczeniowe, posługując się średnią warością prędkości sporządza wykres zależności υ ( ) dla ruchu jednosajnie przyspieszonego υ υ0 przekszałca wzór a= i oblicza każdą wielkość z ego wzoru sporządza wykres zależności a ( ) dla ruchu jednosajnie przyspieszonego podaje inerpreację fizyczną pojęcia przyspieszenia rozróżnia drogę i przemieszczenie wykonuje zadania obliczeniowe, oblicza czas, wiedząc że s ~ wykonuje zadania obliczeniowe, korzysając ze s wzoru υ= i wykresów s() i υ() podaje przykład dwóch wekorów przeciwnych rysuje wekor obrazujący prędkość o zadanej warości (przyjmując odpowiednią jednoskę) podaje definicję prędkości średniej opisuje ruch, w kórym warość przemieszczenia jes równa drodze odróżnia warość średniej prędkości od średniej warości prędkości usala rodzaj ruchu na podsawie wykresów υ(), odczyuje przyrosy szybkości w podanych odsępach czasu sporządza wykres zależności υ(), znając warość przyspieszenia oblicza drogę przebyą ruchem jednosajnie przyspieszonym na podsawie wykresu υ() 6

7 4.9. Ruch jednosajnie opóźniony 5. Siły w przyrodzie Tema według programu 5.1. Rodzaje i skuki oddziaływań 5.. Wypadkowa sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej. Siły równoważące się 5.3. Pierwsza zasada dynamiki 5.4. Trzecia zasada dynamiki 5.5. Siły sprężysości 5.6. Siła oporu powierza. Siła arcia 7 Wymagania konieczne (dopuszczająca) rozpoznaje na przykładach oddziaływania bezpośrednie i na odległość porafi pokazać na przykładach, że oddziaływania są wzajemne podaje przykład dwóch sił równoważących się podaje przykład wypadkowej dwóch sił zwróconych zgodnie i przeciwnie na prosych przykładach ciał spoczywających wskazuje siły równoważące się rozpoznaje zjawisko bezwładności w podanych przykładach objaśnia zasadę akcji i reakcji na wskazanym przykładzie podaje przykłady, w kórych na ciała poruszające się w powierzu działa siła oporu powierza wymienia niekóre sposoby zmniejszania i zwiększania arcia podaje przykłady oddziaływań grawiacyjnych, elekrosaycznych, magneycznych, elekromagneycznych podaje przykłady saycznych i dynamicznych skuków oddziaływań oblicza warość i określa zwro wypadkowej dwóch sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej o zwroach zgodnych i przeciwnych analizuje zachowanie się ciał na podsawie pierwszej zasady dynamiki wykazuje doświadczalnie, że siły wzajemnego oddziaływania mają jednakowe warości, en sam kierunek, przeciwne zwroy i różne punky przyłożenia podaje przykłady świadczące o ym, że warość siły oporu powierza wzrasa wraz ze wzrosem szybkości ciała wykazuje doświadczalnie, że siły arcia wysępujące przy oczeniu mają mniejsze warości niż przy przesuwaniu jednego ciała po drugim podaje przykłady pożyecznych i podaje przykłady układów ciał wzajemnie oddziałujących oblicza warość i określa zwro siły równoważącej kilka sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej oblicza warość i określa zwro wypadkowej kilku sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej o zwroach zgodnych i przeciwnych opisuje doświadczenie powierdzające pierwszą zasadę dynamiki na przykładzie opisuje zjawisko bezwładności na dowolnym przykładzie wskazuje siły wzajemnego oddziaływania, rysuje je i podaje cechy ych sił opisuje zjawisko odrzuu podaje przyczyny wysępowania sił arcia wykazuje doświadczalnie, że warość siły arcia kineycznego nie zależy od pola powierzchni syku ciał przesuwających się względem siebie, a zależy od rodzaju powierzchni ciał opisuje ruch jednosajnie opóźniony oblicza drogę do chwili zarzymania się na podsawie wykresu υ() wyjaśnia, dlaczego do obliczeń doyczących ruchu opóźnionego nie można sosować wzoru na warość przyspieszenia wskazuje siły wewnęrzne i zewnęrzne w układzie ciał oddziałujących oblicza niepewność sumy i różnicy warości dwóch sił zmierzonych z pewną dokładnością opisuje doświadczenie i przeprowadza rozumowanie, z kórego wynika, że siły akcji i reakcji mają jednakową warość wyjaśnia, że w skuek rozciągania lub ściskania ciała pojawiają się w nim siły dążące do przywrócenia począkowych rozmiarów i kszałów, czyli siły sprężysości wykazuje, że siła sprężysości jes wpros proporcjonalna do wydłużenia wyjaśnia, na czym polega sprężysość podłoża, na kórym kładziemy przedmio rozwiązuje jakościowo problemy doyczące siły arcia

8 Siła parcia cieczy i gazów na ścianki zbiornika. Ciśnienie hydrosayczne Siła wyporu i jej wyznaczanie. Prawo Archimedesa 5.8. Druga zasada dynamiki 5.9. Jeszcze o siłach działających w przyrodzie podaje przykłady parcia gazów i cieczy na ściany zbiornika podaje przykłady wykorzysania prawa Pascala w urządzeniach hydraulicznych wyznacza doświadczalnie warość siły wyporu działającej na ciało zanurzone w cieczy (9.3) podaje przykłady działania siły wyporu w powierzu opisuje ruch ciała pod działaniem sałej siły wypadkowej zwróconej ak samo jak prędkość 6. Praca. Moc. Energia Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu 6.1. Praca podaje przykłady wykonania pracy w mechaniczna sensie fizycznym podaje jednoskę pracy (1 J) szkodliwych skuków działania sił arcia podaje prawo Pascala wskazuje przyczyny wysępowania ciśnienia hydrosaycznego opisuje prakyczne skuki wysępowania ciśnienia hydrosaycznego wskazuje, od czego zależy ciśnienie hydrosayczne podaje warunek pływania i onięcia ciała zanurzonego w cieczy zapisuje wzorem drugą zasadę dynamiki i odczyuje en zapis sosuje wzór a = F/m do rozwiązywania zadań podaje warunki konieczne do ego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca oblicza pracę ze wzoru W= Fs rących o siebie i warości siły dociskającej e ciała do siebie wykorzysuje prawo Pascala w zadaniach obliczeniowych wykorzysuje wzór na ciśnienie hydrosayczne w zadaniach obliczeniowych objaśnia zasadę działania podnośnika hydraulicznego i hamulca samochodowego podaje wyniki obliczeń zaokrąglone do dwóch i rzech cyfr znaczących podaje wzór na warość siły wyporu i wykorzysuje go do wykonywania obliczeń wyjaśnia pływanie i onięcie ciał, wykorzysując zasady dynamiki oblicza każdą z wielkości we wzorze F= ma podaje wymiar 1 niuona kg m 1 N=1 s przez porównanie wzorów F= ma i Fc = mg uzasadnia, że współczynnik g o warość przyspieszenia, z jakim spadają ciała 1 kg m wyraża jednoskę pracy 1 J= s podaje ograniczenia sosowalności wzoru W= Fs oblicza każdą z wielkości we wzorze W= Fs wyprowadza wzór na ciśnienie słupa cieczy na dnie cylindrycznego naczynia p=ρ gh opisuje wykorzysanie prakyczne naczyń połączonych przeprowadza rozumowanie związane z wyznaczeniem warości siły wyporu wyprowadza wzór na warość siły wyporu działającej na prosopadłościenny klocek zanurzony w cieczy wyjaśnia pochodzenie siły nośnej i zasadę unoszenia się samolou oblicza drogi przebye w ruchu jednosajnie przyspieszonym w kolejnych jednakowych przedziałach czasu sosuje w prosych zadaniach zasadę zachowania pędu sosuje zasady dynamiki w skomplikowanych problemach jakościowych sporządza wykres zależności W ( s) oraz F ( s ), odczyuje i oblicza pracę na podsawie ych wykresów wykonuje zadania wymagające sosowania równocześnie wzorów W = Fs, F = mg 8

9 6.. Moc wyjaśnia, co o znaczy, że urządzenia pracują z różną mocą podaje jednoskę mocy 1 W 6.3. Energia w przyrodzie. Energia mechaniczna 6.4. Energia poencjalna i kineyczna 6.5. Zasada zachowania energii mechanicznej 6.6. Dźwignia jako urządzenie uławiające wykonywanie pracy. Wyznaczanie masy za pomocą dźwigni dwusronnej wyjaśnia, co o znaczy, że ciało posiada energię mechaniczną podaje jednoskę energii 1 J podaje przykłady ciał posiadających energię poencjalną ciężkości i energię kineyczną wymienia czynności, kóre należy wykonać, by zmienić energię poencjalną ciała omawia przemiany energii mechanicznej na podanym przykładzie wskazuje w swoim ooczeniu przykłady dźwigni dwusronnej i wyjaśnia jej prakyczną przydaność podaje przykłady urządzeń pracujących z różną mocą W oblicza moc na podsawie wzoru P= podaje jednoski mocy i przelicza je podaje przykłady zmiany energii mechanicznej przez wykonanie pracy opisuje każdy z rodzajów energii mechanicznej podaje przykłady przemiany energii poencjalnej w kineyczną i na odwró, posługując się zasadą zachowania energii mechanicznej opisuje zasadę działania dźwigni dwusronnej podaje warunek równowagi dźwigni dwusronnej wyznacza doświadczalnie nieznaną masę za pomocą dźwigni dwusronnej, linijki i ciała o znanej masie (9.4) objaśnia sens fizyczny pojęcia mocy oblicza każdą z wielkości ze wzoru W P= oblicza moc na podsawie wykresu zależności W ( ) wyjaśnia pojęcia układu ciał wzajemnie oddziałujących oraz sił wewnęrznych w układzie i zewnęrznych spoza układu oblicza energię poencjalną ciężkości ze wzoru i E p = mgh kineyczną ze mυ wzoru E k= oblicza energię poencjalną względem dowolnie wybranego poziomu zerowego sosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania zadań obliczeniowych opisuje zasadę działania bloku nieruchomego i kołowrou oblicza każdą wielkość ze wzoru F 1 r 1 = F r wykonuje zadania złożone, sosując wzory P = W/, W =Fs, F = mg wyjaśnia i zapisuje związek E= W oblicza każdą wielkość ze wzorów E p = mgh, mυ E k= za pomocą obliczeń udowadnia, że E k = W siły wypadkowej objaśnia i oblicza sprawność urządzenia mechanicznego na podsawie odpowiedniego rozumowania wyjaśnia, w jaki sposób maszyny prose uławiają nam wykonywanie pracy oblicza niepewność pomiaru masy meodą najmniej korzysnego przypadku z KLASA II 7. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu 7.1. Energia podaje przykłady, w kórych na skuek wewnęrzna i jej wykonania pracy wzrosła energia zmiany przez wewnęrzna ciała wykonanie pracy 7.. Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej 9 podaje przykłady przewodników i izolaorów ciepła oraz ich zasosowania wymienia składniki energii wewnęrznej opisuje związek średniej energii kineycznej cząseczek z emperaurą opisuje przepływ ciepła (energii) od ciała o wyższej emperaurze do ciała o niższej emperaurze, nasępujący przy zeknięciu ych ciał opisuje rolę izolacji cieplnej w życiu codziennym wyjaśnia, dlaczego podczas ruchu z arciem nie jes spełniona zasada zachowania energii mechanicznej wyjaśnia, dlaczego przyros emperaury ciała świadczy o wzroście jego energii wewnęrznej wykorzysując model budowy maerii, objaśnia zjawisko przewodzenia ciepła wymienia sposoby zmiany energii wewnęrznej ciała podaje i objaśnia związek E w śr ~ T formułuje pierwszą zasadę ermodynamiki

10 7.3. Zjawisko konwekcji 7.4. Ciepło właściwe 7.5. Przemiany energii podczas opnienia. Wyznaczanie ciepła opnienia lodu Przemiany energii podczas parowania i skraplania 10 objaśnia zjawisko konwekcji na przykładzie odczyuje z abeli warości ciepła właściwego analizuje znaczenie dla przyrody, dużej warości ciepła właściwego wody odczyuje z abeli emperaurę opnienia i ciepło opnienia opisuje zależność szybkości parowania od emperaury odczyuje z abeli emperaurę wrzenia i ciepło parowania 8. Drgania i fale sprężyse Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu 8.1. Ruch drgający wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co o są drgania gasnące podaje znaczenie pojęć: położenie równowagi, wychylenie, ampliuda, okres, częsoliwość dla ruchu wahadła i ciężarka na sprężynie 8.. Wahadło. Wyznaczanie okresu i częsoliwości drgań 8.3. Fale sprężyse demonsruje falę poprzeczną i podłużną podaje różnice między ymi falami podaje przykłady wysępowania konwekcji w przyrodzie opisuje proporcjonalność ilości dosarczonego ciepła do masy ogrzewanego ciała i przyrosu jego emperaury oblicza ciepło właściwe na podsawie Q wzoru cw= m T opisuje zjawisko opnienia (sałość emperaury, zmiany energii wewnęrznej opniejących ciał) podaje przykład znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła opnienia lodu opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła w emperaurze opnienia do masy ciała, kóre chcemy sopić analizuje (energeycznie) zjawisko parowania i wrzenia opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła do masy cieczy zamienianej w parę podaje przykłady znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła parowania wody opisuje przemiany energii w ruchu drgającym doświadczalnie wyznacza okres i częsoliwość drgań wahadła i ciężarka na sprężynie (9.1) demonsrując falę, posługuje się pojęciami długości fali, szybkości rozchodzenia się wyjaśnia zjawisko konwekcji opisuje znaczenie konwekcji w prawidłowym oczyszczaniu powierza w mieszkaniach na podsawie proporcjonalności Q ~ m, Q ~ T definiuje ciepło właściwe subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= cwm T wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła właściwego sporządza bilans cieplny dla wody i oblicza szukaną wielkość na podsawie proporcjonalności Q ~ m definiuje ciepło opnienia subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= mc wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła opnienia opisuje zależność emperaury wrzenia od zewnęrznego ciśnienia na podsawie proporcjonalności Q ~ m definiuje ciepło parowania oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= mc p wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła parowania odczyuje ampliudę i okres z wykresu x ( ) dla drgającego ciała opisuje zjawisko izochronizmu wahadła opisuje mechanizm przekazywania drgań jednego punku ośrodka do uzasadnia, dlaczego w cieczach i gazach przepływ energii odbywa się głównie przez konwekcję opisuje zasadę działania wymiennika ciepła i chłodnicy opisuje zależność szybkości przekazywania ciepła od różnicy emperaur sykających się ciał objaśnia, dlaczego podczas opnienia i krzepnięcia emperaura pozosaje sała, mimo zmiany energii wewnęrznej doświadczalnie wyznacza ciepło opnienia lodu opisuje zasadę działania chłodziarki opisuje zasadę działania silnika spalinowego czerosuwowego opisuje przykłady drgań łumionych i wymuszonych wykorzysuje drugą zasadę dynamiki do opisu ruchu wahadła uzasadnia, dlaczego fale podłużne mogą się rozchodzić w ciałach sałych, cieczach i

11 8.4. Dźwięki i wielkości, kóre je opisują. Badanie związku częsoliwości drgań z wysokością dźwięku. Ulradźwięki i infradźwięki wywarza dźwięki o małej i dużej częsoliwości (9.13) wymienia, od jakich wielkości fizycznych zależy wysokość i głośność dźwięku wyjaśnia, jak zmienia się powierze, gdy rozchodzi się w nim fala akusyczna 9. O elekryczności saycznej Tema według programu Wymagania konieczne (dopuszczająca) 9.1. Elekryzowanie opisuje budowę aomu i jego składniki przez arcie i elekryzuje ciało przez poarcie zeknięcie z ciałem i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym naelekryzowanym (9.6) 9.. Siły wzajemnego oddziaływania ciał naelekryzowanych 9.3. Przewodniki i izolaory 9.4. Zjawisko indukcji elekrosaycznej. Zasada zachowania ładunku 9.5. Pole elekrosayczne 9.6. Napięcie elekryczne 10. Prąd elekryczny Tema według programu bada doświadczalnie oddziaływanie między ciałami naelekryzowanymi przez arcie i formułuje wnioski podaje przykłady przewodników i izolaorów objaśnia budowę i zasadę działania elekroskopu analizuje przepływ ładunków podczas elekryzowania przez doyk, sosując zasadę zachowania ładunku Wymagania konieczne (dopuszczająca) fali, kierunku rozchodzenia się fali wykazuje w doświadczeniu, że fala niesie energię i może wykonać pracę opisuje mechanizm wywarzania dźwięku w insrumenach muzycznych podaje rząd wielkości szybkości fali dźwiękowej w powierzu wyjaśnia, co nazywamy ulradźwiękami i infradźwiękami wskazuje w ooczeniu zjawiska elekryzowania przez arcie objaśnia elekryzowanie przez doyk bada doświadczalnie oddziaływania między ciałami naelekryzowanymi przez zeknięcie i formułuje wnioski opisuje budowę przewodników i izolaorów (rolę elekronów swobodnych) objaśnia pojęcie jon opisuje mechanizm zobojęniania ciał naelekryzowanych (meali i dielekryków) wyjaśnia uziemianie ciał drugiego w przypadku fali na napięej linie i sprężynie sosuje wzory λ=υ T oraz λ=υ f do obliczeń opisuje doświadczalne badanie związku częsoliwości drgań źródła z wysokością dźwięku podaje cechy fali dźwiękowej (częsoliwość 16 Hz 0000 Hz, fala podłużna, szybkość w powierzu) opisuje wysępowanie w przyrodzie i zasosowania infradźwięków i ulradźwięków (np. w medycynie) określa jednoskę ładunku (1 C) jako wielokroność ładunku elemenarnego wyjaśnia elekryzowanie przez arcie (analizuje przepływ elekronów) podaje jakościowo, od czego zależy warość siły wzajemnego oddziaływania ciał naelekryzowanych opisuje budowę krysaliczną soli kuchennej wyjaśnia, jak rozmieszczony jes, uzyskany na skuek naelekryzowania, ładunek w przewodniku, a jak w izolaorze demonsruje elekryzowanie przez indukcję wyjaśnia elekryzowanie przez indukcję opisuje oddziaływanie ciał naelekryzowanych na odległość, posługując się pojęciem pola elekrosaycznego gazach, a fale poprzeczne ylko w ciałach sałych rysuje wykres obrazujący drgania cząsek ośrodka, w kórym rozchodzą się dźwięki wysokie i niskie, głośne i ciche podaje i objaśnia prawo Coulomba rysuje wekory sił wzajemnego oddziaływania dwóch kulek naelekryzowanych różnoimiennie lub jednoimiennie porafi doświadczalnie wykryć, czy ciało jes przewodnikiem czy izolaorem wyjaśnia mechanizm wyładowań amosferycznych objaśnia, kiedy obserwujemy polaryzację izolaora opisuje siły działające na ładunek umieszczony w cenralnym i jednorodnym polu elekrosaycznym uzasadnia, że pole elekrosayczne posiada energię Wyprowadza wzór na napięcie między dwoma punkami pola elekrycznego rozwiązuje złożone zadania ilościowe 11

12 10.1. Prąd elekryczny w mealach. Napięcie elekryczne 10.. Źródła prądu. Obwód elekryczny Naężenie prądu Prawo Ohma. Wyznaczanie oporu elekrycznego przewodnika Obwody elekryczne i ich schemay Praca i moc prądu elekrycznego 1 podaje jednoskę napięcia (1 V) wskazuje wolomierz, jako przyrząd do pomiaru napięcia wymienia źródła napięcia: ogniwo, akumulaor, prądnica buduje najprosszy obwód składający się z ogniwa, żarówki (lub opornika) i wyłącznika podaje jednoskę naężenia prądu (1 A) buduje najprosszy obwód prądu i mierzy naężenie prądu w ym obwodzie podaje jego jednoskę (1 Ω ) buduje prosy obwód (jeden odbiornik) według schemau mierzy napięcie i naężenie prądu na odbiorniku podaje prawo Ohma mierzy naężenie prądu w różnych miejscach obwodu, w kórym odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle mierzy napięcie na odbiornikach wchodzących w skład obwodu, gdy odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle wykazuje doświadczalnie, że odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych odczyuje i objaśnia dane z abliczki znamionowej odbiornika odczyuje zużyą energię elekryczną na liczniku podaje przykłady pracy wykonanej przez prąd elekryczny podaje jednoski pracy prądu 1 J, 1 kwh podaje jednoskę mocy 1 W, 1 kw opisuje przepływ prądu w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych posługuje się inuicyjnie pojęciem napięcia elekrycznego wymienia i opisuje skuki przepływu prądu w przewodnikach rysuje schema najprosszego obwodu, posługując się symbolami elemenów wchodzących w jego skład q oblicza naężenie prądu ze wzoru I= oblicza opór przewodnika na podsawie U wzoru R= I oblicza opór, korzysając z wykresu I(U) rysuje schemay obwodów elekrycznych, w skład kórych wchodzi kilka odbiorników buduje obwód elekryczny zawierający kilka odbiorników według podanego schemau (9.7) oblicza pracę prądu elekrycznego ze wzoru W= UI oblicza moc prądu ze wzoru P= UI przelicza jednoski pracy oraz mocy prądu opisuje doświadczalne wyznaczanie mocy żarówki (9.9) objaśnia sposób, w jaki wyznacza się ciepło właściwe wody za pomocą czajnika za pomocą modelu wyjaśnia pojęcie i rolę napięcia elekrycznego zapisuje wzór definicyjny napięcia elekrycznego wykonuje obliczenia, sosując definicję napięcia wskazuje kierunek przepływu elekronów w obwodzie i umowny kierunek prądu mierzy napięcie na żarówce (oporniku) objaśnia proporcjonalność q ~ oblicza każdą wielkość ze wzoru q I= przelicza jednoski ładunku (1 C, 1 Ah, 1 As) wykazuje doświadczalnie proporcjonalność I ~ U i definiuje opór elekryczny przewodnika (9.8) oblicza wszyskie wielkości ze wzoru U R= I sporządza wykresy I(U) oraz odczyuje wielkości fizyczne na podsawie wykresów objaśnia, dlaczego odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych wyjaśnia, dlaczego urządzenia elekryczne są włączane do sieci równolegle oblicza każdą z wielkości wysępujących we wzorach W= UI U R W= W= I R opisuje przemiany energii elekrycznej w grzałce, silniku odkurzacza, żarówce wykorzysuje w problemach jakościowych związanych z przepływem prądu zasadę zachowania ładunku uwzględnia niepewności pomiaru na wykresie zależności I(U) oblicza opór zasępczy w połączeniu szeregowym i równoległym odbiorników objaśnia rolę bezpiecznika w insalacji elekrycznej wyjaśnia przyczyny zwarcie w obwodzie elekrycznym wyjaśnia przyczyny porażeń prądem elekrycznym oblicza niepewności przy pomiarach miernikiem cyfrowym rozwiązuje problemy związane z przemianami energii w odbiornikach energii elekrycznej podaje definicję sprawności urządzeń elekrycznych podaje przykłady możliwości oszczędzania energii elekrycznej

13 podaje rodzaj energii, w jaki zmienia się energia elekryczna w doświadczeniu, w kórym wyznaczamy ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elekrycznego KLASA III 11. Zjawiska magneyczne. Fale elekromagneyczne Tema według Wymagania konieczne (dopuszczająca) programu Właściwości podaje nazwy biegunów magneycznych magnesów rwałych i opisuje oddziaływania między nimi opisuje sposób posługiwania się kompasem 11.. Przewodnik z prądem jako źródło pola magneycznego Zasada działania silnika zasilanego prądem sałym Zjawisko indukcji elekromagneycznej Fale elekromagneyczne 1. Opyka Tema według programu 1.1. Źródła świała. Prosoliniowe demonsruje działanie prądu w przewodniku na igłę magneyczną umieszczoną w pobliżu, w ym: zmiany kierunku wychylenia igły przy zmianie kierunku prądu oraz zależność wychylenia igły od pierwonego jej ułożenia względem przewodnika (9.10) opisuje działanie elekromagnesu na znajdujące się w pobliżu przedmioy żelazne i magnesy objaśnia, jakie przemiany energii zachodzą w silniku elekrycznym podaje przykłady urządzeń z silnikiem wskazuje najprossze przykłady zasosowania fal elekromagneycznych Wymagania konieczne (dopuszczająca) podaje przykłady źródeł świała elekrycznego (9.5) opisuje zachowanie igły magneycznej w pobliżu magnesu wyjaśnia zasadę działania kompasu sosuje regułę prawej dłoni w celu określenia położenia biegunów magneycznych dla zwojnicy, przez kórą płynie prąd elekryczny opisuje budowę elekromagnesu na podsawie oddziaływania elekromagnesu z magnesem wyjaśnia zasadę działania silnika na prąd sały nazywa rodzaje fal elekromagneycznych (radiowe, mikrofale, promieniowanie podczerwone, świało widzialne, promieniowanie nadfioleowe, rengenowskie) podaje inne przykłady zasosowania fal elekromagneycznych opisuje sposób wykazania, że świało rozchodzi się po liniach prosych objaśnia sposób dochodzenia do wzoru P cw= m T wykonuje obliczenia zaokrągla wynik do rzech cyfr znaczących opisuje oddziaływanie magnesu na żelazo i podaje przykłady wykorzysania ego oddziaływania do opisu oddziaływania używa pojęcia pola magneycznego opisuje pole magneyczne zwojnicy opisuje rolę rdzenia w elekromagnesie wyjaśnia zasosowania elekromagnesu (np. dzwonek elekryczny) podaje informacje o prądzie zmiennym w sieci elekrycznej omawia widmo fal elekromagneycznych podaje niekóre ich właściwości (rozchodzenie się w próżni, szybkość 8 c= 3 10 m s, różne długości fal) wyjaśnia powsawanie obszarów cienia i półcienia za pomocą prosoliniowego rozchodzenia się świała w ośrodku za pomocą linii przedsawia pole magneyczne magnesu i Ziemi podaje przykłady zjawisk związanych z magneyzmem ziemskim opisuje właściwości magneyczne subsancji wyjaśnia, dlaczego nie można uzyskać pojedynczego bieguna magneycznego buduje model i demonsruje działanie silnika na prąd sały wyjaśnia zjawisko indukcji elekromagneycznej wskazuje znaczenie odkrycia ego zjawiska dla rozwoju cywilizacji opisuje fale elekromagneyczne jako przenikanie się wzajemne pola magneycznego i elekrycznego objaśnia zjawiska zaćmienia Słońca i Księżyca 13

14 rozchodzenie się świała 1.. Odbicie świała Obrazy w zwierciadłach płaskich 1.4. Obrazy w zwierciadłach kulisych 1.5. Zjawisko załamania świała na granicy dwóch ośrodków 1.6. Przejście świała przez pryzma. Barwy 1.7. Soczewki skupiające i rozpraszające 1.8. Orzymywanie obrazów za pomocą soczewek. Wady wzroku. Krókowzroczność i dalekowzroczność 1.9. Porównanie rozchodzenia się fal mechanicznych i elekromagneyczn ych. Maksymalna szybkość przekazywania informacji wskazuje ką padania i odbicia od powierzchni gładkiej podaje prawo odbicia wywarza obraz w zwierciadle płaskim szkicuje zwierciadło kulise wklęsłe wywarza obraz w zwierciadle kulisym wklęsłym wskazuje prakyczne zasosowania zwierciadeł kulisych wklęsłych podaje przykłady wysępowania zjawiska załamania świała rozpoznaje ęczę jako efek rozszczepienia świała słonecznego wyjaśnia rozszczepienie świała w pryzmacie posługując się pojęciem świało białe posługuje się pojęciem ogniska, ogniskowej i osi głównej opycznej wywarza za pomocą soczewki skupiającej osry obraz przedmiou na ekranie (9.14) podaje rodzaje soczewek (skupiająca, rozpraszająca) do korygowania każdej z wad wzroku wymienia ośrodki, w kórych rozchodzi się każdy z ych rodzajów fal opisuje zjawisko rozproszenia świała na powierzchniach chropowaych podaje cechy obrazu powsającego w zwierciadle płaskim opisuje oś opyczną główną, ognisko, ogniskową i promień krzywizny zwierciadła wykreśla bieg wiązki promieni równoległych do osi opycznej po jej odbiciu od zwierciadła wymienia cechy obrazów orzymywanych w zwierciadle kulisym doświadczalnie bada zjawisko załamania świała i opisuje doświadczenie (9.11) szkicuje przejście świała przez granicę dwóch ośrodków i oznacza ką padania i ką załamania opisuje świało białe, jako mieszaninę barw wyjaśnia pojęcie świała jednobarwnego (monochromaycznego) i prezenuje je za pomocą wskaźnika laserowego opisuje bieg promieni równoległych do osi opycznej, przechodzących przez soczewkę skupiającą i rozpraszającą rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki skupiające rozróżnia obrazy rzeczywise, pozorne, prose, odwrócone, powiększone, pomniejszone wyjaśnia, na czym polegają wady wzroku: krókowzroczności i dalekowzroczności porównuje szybkość rozchodzenia się obu rodzajów fal wyjaśnia ranspor energii przez fale sprężyse i elekromagneyczne jednorodnym rysuje konsrukcyjnie obraz punku lub odcinka w zwierciadle płaskim rysuje konsrukcyjnie obrazy w zwierciadle wklęsłym wyjaśnia pojęcie gęsości opycznej (im większa szybkość rozchodzenia się świała w ośrodku ym rzadszy ośrodek) wyjaśnia, na czym polega widzenie barwne doświadczalnie znajduje ognisko i mierzy ogniskową soczewki skupiającej opisuje zasadę działania prosych przyrządów opycznych (lupa, oko) rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki rozpraszające porównuje wielkości fizyczne opisujące e fale i ich związki dla obu rodzajów fal rysuje konsrukcyjnie obraz dowolnej figury w zwierciadle płaskim objaśnia i rysuje konsrukcyjnie ognisko pozorne zwierciadła wypukłego opisuje zjawisko całkowiego wewnęrznego odbicia wyjaśnia budowę świałowodów opisuje ich wykorzysanie w medycynie i do przesyłania informacji wyjaśnia działanie filrów opycznych oblicza zdolność skupiającą soczewki ze wzoru 1 z= i wyraża ją w diopriach f wyjaśnia zasadę działania innych przyrządów opycznych np. aparau foograficznego) podaje znak zdolności skupiającej soczewek korygujących krókowzroczność i dalekowzroczność opisuje mechanizm rozchodzenia się obu rodzajów fal wymienia sposoby przekazywania informacji i wskazuje rolę fal elekromagneycznych 14

Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń: 1. Wykonujemy pomiary

Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń: 1. Wykonujemy pomiary ocena dopuszczająca Wymagania podsawowe ocena dosaeczna ocena dobra Wymagania dopełniające ocena bardzo dobra 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary 2 3 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień wymienia

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych. i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 1 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych. i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 1 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 1 gimnazjum Semesr I 1. Wykonujemy pomiary Tema zajęć Wielkości fizyczne, kóre

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE

WYMAGANIA EDUKACYJNE GIMNAZJUM NR W RYCZOWIE WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z FIZYKI w klasie II gimnazjum sr. 1 4. Jak opisujemy ruch? oblicza średnią

Bardziej szczegółowo

opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie

opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie Wymagania szczegółowe na poszczególne oceny z przedmiou fizyka do programu nauczania Świa fizyki Wymagania dososowane do indywidualnych porzeb i możliwości uczniów. O elekryczności saycznej 81 Elekryzowanie

Bardziej szczegółowo

Rozkład i Wymagania KLASA III

Rozkład i Wymagania KLASA III Rozkład i Wymagania KLASA III 10. Prąd Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 87 Prąd w mealach. Napięcie elekryczne opisuje przepływ w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych posługuje się inuicyjnie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Zrozumieć fizykę

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Zrozumieć fizykę Klasa III 10. Prąd elekryczny Tema według 10.1. Prąd elekryczny w mealach. Napięcie elekryczne 10.. Źródła prądu. Obwód elekryczny Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Zrozumieć

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Suchej Beskidzkiej.

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Suchej Beskidzkiej. Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Suchej Beskidzkiej. Klasa III Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Spokania z fizyką, Nowa Era. Uczeń,

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III 9. O elekryczności saycznej Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki Klasa III Tema według 9.1. Elekryzowanie przez arcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym opisuje budowę

Bardziej szczegółowo

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014)

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014) Wymagania przedmioowe z izyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 013/014) 8. Drgania i ale sprężyse!wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający!podaje znaczenie pojęć: położenie

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy z fizyki dla klasy II gimnazjum. 1. Siły w przyrodzie

Plan wynikowy z fizyki dla klasy II gimnazjum. 1. Siły w przyrodzie Plan wynikowy z fizyki dla klasy II gimnazjum. 1. Siły w przyrodzie 1. Wzajemne oddziaływanie ciał. Trzecia zasada dynamiki. Wypadkowa sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej. Siły równoważące się

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji podstawy programowej z fizyki Klasa II

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji podstawy programowej z fizyki Klasa II Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji podsawy programowej z fizyki Klasa II 5. Ciśnienie 5.1. Ciśnienie i jego jednoski Ciśnienie amosferyczne pokazuje na przykładach, że skuek nacisku ciał na

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE

WYMAGANIA EDUKACYJNE GIMNAZJUM NR 2 W RYCZOWIE WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z FIZYKI w klasie III gimnazjum sr. 1 7. Przemiany energii w zjawiskach

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE

WYMAGANIA EDUKACYJNE GIMNAZJUM NR 2 W RYCZOWIE WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z FIZYKI w klasie III gimnazjum sr. 1 7. Przemiany energii w zjawiskach

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i trzecich gimnazjum

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i trzecich gimnazjum Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i rzecich gimnazjum 5. Siły w przyrodzie Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 44 Rodzaje i skuki oddziaływań wymienia różne rodzaje oddziaływania

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 10. Prąd Tema według 10.1.

Bardziej szczegółowo

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe KLASA 1 1. Wykonujemy pomiary Tema lekcji Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie gęsości subsancji Pomiar ciśnienia wymienia przyrządy, za pomocą kórych

Bardziej szczegółowo

Świat fizyki Gimnazjum

Świat fizyki Gimnazjum Rozkład maeriału Świa fizyki Gimnazjum Rozkład maeriału Wersja 2 (do siaki godzin 1-2-1) Dla klas o dużych możliwościach inelekualnych w pierwszej klasie realizowane są 4 rozdziały z podręcznika Świa fizyki

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki. KLASA I

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki. KLASA I Wymagania na poszczególne oceny z fizyki. KLASA I 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie gęsości subsancji

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA PROGRAMOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z REALIZOWANYCH DZIAŁÓW FIZYKI

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA PROGRAMOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z REALIZOWANYCH DZIAŁÓW FIZYKI SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA PROGRAMOWE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z REALIZOWANYCH DZIAŁÓW FIZYKI Wykonujemy pomiary 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie gęsości subsancji wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość,

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY 1. Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość, emperaurę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednoski

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryeriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Jak opisujemy ruch? (1.1, 1., 1.5, 1.6,

Bardziej szczegółowo

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE.

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. 1. Wykonujemy pomiary Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Wielkości fizyczne, kóre

Bardziej szczegółowo

Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA II

Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA II Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA II Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń: Wymagania rozszerzone i dopełniające Uczeń: Wymagania z podstawy/ Uwagi 5. Siły w

Bardziej szczegółowo

Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA I

Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA I Świat fizyki Gimnazjum Rozkład materiału - WYMAGANIA KLASA I Lp. 1. Lekcja wstępna Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń: Wymagania rozszerzone i dopełniające Uczeń: Wymagania z podstawy/

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 4. Jak opisujemy ruch? 4.1, 4.2.

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki

Przedmiotowy system oceniania z fizyki Przedmioowy sysem oceniania z fizyki 1. Każdy uczeń uczesniczący sysemaycznie w lekcjach orzyma w ciągu semesru co najmniej 3 oceny z różnych form akywności. 2. Uczeń ma obowiązek posiadać na lekcji podręcznik,

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jest fizyka" klasa I gimnazjum Mirosława Hojka

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: To jest fizyka klasa I gimnazjum Mirosława Hojka Kursywa oznaczono reści dodakowe Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jes fizyka" klasa I gimnazjum Mirosława Hojka Wymagania na poszczególne oceny konieczne podsawowe rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa II Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świat fizyki 6. Praca. Moc. Energia 6.1. Praca mechaniczna podaje przykłady wykonania pracy w sensie fizycznym podaje jednostkę pracy

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM SEMESTR I 1. Wykonujemy pomiary programu i celująca)) 1.1. Wielkości fizyczne, które wymienia przyrządy, za

Bardziej szczegółowo

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca Fizyka, klasa II Podręcznik: Świat fizyki, cz.2 pod red. Barbary Sagnowskiej 6. Praca. Moc. Energia. Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe 1 Praca mechaniczna - podaje przykłady wykonania pracy

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły cięŝkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM I SPOSOBY SPRAWDZANIA I ZASADY OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW

ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM I SPOSOBY SPRAWDZANIA I ZASADY OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM I SPOSOBY SPRAWDZANIA I ZASADY OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW 1. Wypowiedzi usne - sosowane w miarę możliwości, pod względem rzeczowości, sosowania języka chemicznego,

Bardziej szczegółowo

Fizyka Podręcznik: Świat fizyki, cz.1 pod red. Barbary Sagnowskiej. 4. Jak opisujemy ruch? Lp Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń:

Fizyka Podręcznik: Świat fizyki, cz.1 pod red. Barbary Sagnowskiej. 4. Jak opisujemy ruch? Lp Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe Uczeń: Fizyka Podręcznik: Świat fizyki, cz.1 pod red. Barbary Sagnowskiej 4. Jak opisujemy ruch? Lp Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe Wymagania rozszerzone i dopełniające 1 Układ odniesienia opisuje

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3 1. Podsawa programowa Cele kszałcenia wymagania ogólne I. Wykorzysanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prosych zadań obliczeniowych.

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla kl. 1 Gimnazjum Publicznego im. Jana Pawła II w Żarnowcu w roku szkolnym 2016/2017

Wymagania edukacyjne z fizyki dla kl. 1 Gimnazjum Publicznego im. Jana Pawła II w Żarnowcu w roku szkolnym 2016/2017 Wymagania edukacyjne z fizyki dla kl. 1 Gimnazjum Publicznego im. Jana Pawła II w Żarnowcu w roku szkolnym 2016/2017 NAUCZYCIEL: PODRĘCZNIK: mgr Dorota Maj Świat fizyki Wyd. WSiP Na lekcjach fizyki postępy

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM opracowany na podsawie: PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM 1. Rozporządzenia MENiS z dnia 30kwienia 2007r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowaniai promowania uczniów i słuchaczy

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze Temat Energia wewnętrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej Zjawisko konwekcji Ciepło właściwe Przemiany energii podczas topnienia. Wyznaczanie ciepła topnienia

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki Gimnazjum nr 2 z Oddziałami Dwujęzycznymi w Namysłowie

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki Gimnazjum nr 2 z Oddziałami Dwujęzycznymi w Namysłowie Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki Gimnazjum nr 2 z Oddziałami Dwujęzycznymi w Namysłowie Podsawa prawna do opracowania Przedmioowego Sysemu Oceniania: 1) Rozporządzenie MEN z dnia 7 września 2004r.

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE I GIMNAZJUM 2016/2017

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE I GIMNAZJUM 2016/2017 WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE I GIMNAZJUM 2016/2017 ROK SZKOLNY: 2016/2017 Wymagania na ocenę dopuszczająca: wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas,

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla gimnazjum. Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla uczniów gimnazjum został opracowany

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla gimnazjum. Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla uczniów gimnazjum został opracowany 1 września 2015 Przedmioowy sysem oceniania z fizyki dla gimnazjum Przedmioowy sysem oceniania z fizyki dla uczniów gimnazjum zosał opracowany w oparciu o: 1. Podsawę programową Rozporządzenie Minisra

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe Zasady Oceniania

Przedmiotowe Zasady Oceniania Przedmioowe Zasady Oceniania z fizyki 1. Cele oceniania przedmioowego: bieżące, okresowe i roczne informowanie ucznia i jego rodziców o poziomie osiągnięć edukacyjnych, posępach, rudnościach i specjalnych

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie I gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie I gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie I gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiedzę i umiejętności znacznie wykraczającą

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE II GIMNAZJUM

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE II GIMNAZJUM WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W KLASIE II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY: 016/017 Wymagania na ocenę dopuszczająca: wymienia różne rodzaje oddziaływania ciał na przykładach rozpoznaje oddziaływania bezpośrednie

Bardziej szczegółowo

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon Klasa III Elektryzowanie przez tarcie. Ładunek elementarny i jego wielokrotności opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez

Bardziej szczegółowo

9. O elektryczności statycznej

9. O elektryczności statycznej 9. O elektryczności statycznej 9.1. Elektryzowanie przez tarcie i zetknięcie z ciałem naelektryzowanym opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie i zetknięcie z ciałem naelektryzowanym

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe ocenianie Fizyka

Przedmiotowe ocenianie Fizyka Przedmioowe ocenianie Fizyka 1. Przedmioowe ocenianie obejmuje ocenę wiadomości, umiejęności i posaw uczniów. Ocenianie odbywa się w sześciosopniowej skali ocen: celujący, bardzo dobry, dobry, dosaeczny,

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe Zasady Oceniania Z wymaganiami Edukacyjnymi Fizyka Gimnazjum Kl I

Przedmiotowe Zasady Oceniania Z wymaganiami Edukacyjnymi Fizyka Gimnazjum Kl I Zespół Szkół w Wielowsi Przedmioowe Zasady Oceniania Z wymaganiami Edukacyjnymi Fizyka Gimnazjum Kl I Opracował Dariusz Majewski I Cele edukacyjne 1. Wykorzysanie wielkości fizycznych do opisu poznanych

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I Wymagania konieczne ocena dopuszczająca wie że długość i odległość mierzymy w milimerach cenymerach merach lub kilomerach

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 2. Drgania i fale sprężyste Ruch drgający wskazuje w otoczeniu

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum 8. Drgania i fale sprężyste 8.1. Ruch drgający wskazuje w otoczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co to są drgania gasnące podaje

Bardziej szczegółowo

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ Świa fizyki Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR Z MODYFIKACJĄ MAŁGORZATY JAŚKIEWICZ Podręcznik : Świa fizyki, 11/1/2009,

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiedzę i umiejętności znacznie

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa III 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryteriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Drgania i fale spręŝyste (8.1-8.12)

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 1. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Zmiana energii

Bardziej szczegółowo

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH Ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ otrzymuje uczeń, który : podaje przykłady, w których na skutek wykonania pracy wzrosła energia wewnętrzna ciała podaje przykłady przewodników

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy I

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy I edukacyjne z fizyki dla klasy I edukacyjne z fizyki dla klasy I gimnazjum oparte na programie nauczania Świat fizyki, autorstwa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnictwa Zamkor, 1. Wykonujemy pomiary Temat

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM SEMESTR I I. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych 7.5. Przemiany energii odczytuje z tabeli temperaturę

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE ŚRÓDROCZNE I ROCZNE OCENY Z FIZYKI DLA KLASY II GIMNAZJUM SEMESTR I I. Jak opisujemy ruch? programu i celująca) 4.4.2. Prędkość na przykładzie wymienia cechy uzasadnia

Bardziej szczegółowo

KLASA II Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

KLASA II Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki 5. Siły w przyrodzie 5.1. Rodzaje i skutki oddziaływań 5.. Wypadkowa sił działających na ciało wzdłuż jednej prostej. Siły równoważące się 5.3. Pierwsza zasada 5.4. Trzecia zasada KLASA II Wymagania na

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki 1. Z dniem 31.08.2015 Gimnazjum nr 1 w Lubinie wprowadza Przedmioowy Sysem Oceniania z fizyki w klasach gimnazjum I III sanowiący załącznik do Wewnąrzszkolnego Sysemu

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia

DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia ODDZIAŁYWANIA DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia 1. Organizacja pracy na lekcjach fizyki w klasie I- ej. Zapoznanie z wymaganiami na poszczególne oceny. Fizyka jako nauka przyrodnicza.

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału w

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń:

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: 1. wymienia źródła światła 2. wyjaśnia, co to jest promień światła 3. wymienia rodzaje wiązek światła 4. wyjaśnia, dlaczego

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień

Bardziej szczegółowo

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Teresa Wieczorkiewicz Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) lekcji Cele operacyjne uczeń: Wymagania podstawowe po nadpod stawowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry 1 2 3 4 5 6 1. Światło i cień wymienia źródła światła wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era

Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era Wymagania edukacyjne na dana ocenę z fizyki dla klasy III do serii Spotkania z fizyką wydawnictwa Nowa Era 1. Drgania i fale Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry

Bardziej szczegółowo

Spotkania z fizyka 2. Rozkład materiału nauczania (propozycja)

Spotkania z fizyka 2. Rozkład materiału nauczania (propozycja) Spotkania z fizyka 2. Rozkład materiału nauczania (propozycja) Temat lekcji Siła wypadkowa siła wypadkowa, składanie sił o tym samym kierunku, R składanie sił o różnych kierunkach, siły równoważące się.

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II

SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia mechaniczna Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I Wymagania konieczne (dopuszczająca) wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednostki długości, czasu i masy

Bardziej szczegółowo

WYKONUJEMY POMIARY. Ocenę DOSTATECZNĄ otrzymuje uczeń, który :

WYKONUJEMY POMIARY. Ocenę DOSTATECZNĄ otrzymuje uczeń, który : WYKONUJEMY POMIARY Ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ otrzymuje uczeń, który : wie, w jakich jednostkach mierzy się masę, długość, czas, temperaturę wie, do pomiaru jakich wielkości służy barometr, menzurka i siłomierz

Bardziej szczegółowo

9. Plan wynikowy (propozycja)

9. Plan wynikowy (propozycja) 9. Plan wynikowy (propozycja) lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów Wymagania podstawowe po nadpod stawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Optyka 1. Światło

Bardziej szczegółowo

Zespół Szkół nr 53 im. Stefanii Sempołowskiej HALINA WOŹNIAK. Fizyka i astronomia

Zespół Szkół nr 53 im. Stefanii Sempołowskiej HALINA WOŹNIAK. Fizyka i astronomia HALINA WOŹNIAK Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 2G i 2H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia

Bardziej szczegółowo

POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3

POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3 DO ZDOBYCIA 44 PUNKTY POWTÓRKA PRZED KONKURSEM CZĘŚĆ 3 Jest to powtórka przed etapem szkolnym, na którym określono wymagania: ETAP SZKOLNY 1) Ruch prostoliniowy i siły. 2) Energia. 3) Właściwości materii.

Bardziej szczegółowo

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor FIZYKA 1. Uwagi wstępne. Ocenianie wewnątrzszkolne ma na celu: 1) poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie; 2) udzielanie uczniowi pomocy w samodzielnym planowaniu

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI NAUCZYCIEL PROWADZĄCY MGR EWELINA KISZKA WIADOMOŚCI WSTĘPNE na ocenę dopuszczającą / dostateczną uczeń: rozumie pojęcia: materia, ciało fizyczne, substancja chemiczna, zjawisko

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 1. Z dniem 31.08.2009 w Gimnazjum nr 1 w Lubinie wprowadza Przedmioowy Sysem Oceniania z fizyki w klasach gimnazjum I III sanowiący załącznik

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z fizyki Gimnazjum i liceum

Przedmiotowy System Oceniania z fizyki Gimnazjum i liceum Przedmiotowy System Oceniania z fizyki Gimnazjum i liceum Bieżąca ocena osiągnięć ucznia polega na odnotowywaniu postępów i ocenianiu osiągnięć jego pracy na podstawie: - obserwacji aktywności uczniów,

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I-III

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I-III PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I-III Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1.Wewnątrzszkolny system oceniania. 2.Podstawę programową. Cele edukacyjne

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III a Gimnazjum Rok szkolny 2016/17

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III a Gimnazjum Rok szkolny 2016/17 WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III a Gimnazjum Rok szkolny 2016/17 Wymagania ogólne: Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: - posiada wiadomości i umiejętności wykraczające poza program nauczania

Bardziej szczegółowo

Koło ratunkowe fizyka moduł I - IV I. Oddziaływania II. Właściwości i budowa materii.

Koło ratunkowe fizyka moduł I - IV I. Oddziaływania II. Właściwości i budowa materii. Koło ratunkowe fizyka moduł I - IV Opanowanie zawartych poniżej wiadomości i umiejętności umożliwia otrzymanie oceny dopuszczającej jako poprawy oceny niedostatecznej. I. Oddziaływania odróżnia pojęcia:

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE WYMAGANIA Z FIZYKI Klasa III DRGANIA I FALE dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego, wyjaśnia

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa III etap edukacyjny

Podstawa programowa III etap edukacyjny strona 1/5 Źródło: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej Więcej: www.reformaprogramowa.men.gov.pl/rozporzadzenie Podstawa programowa III etap

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W GIMNAZJUM KLASA I. 1. Wykonujemy pomiary

KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W GIMNAZJUM KLASA I. 1. Wykonujemy pomiary KRYTERIA WYMAGAŃ NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI W GIMNAZJUM KLASA I 1. Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas, szybkość i masę, wymienia jednostki

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy I gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy I gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy I gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Klasa I Lekcja wstępna omówienie programu nauczania i Przedmiotowego Systemu Oceniania Tytuł rozdziału w

Bardziej szczegółowo

PG im. Tadeusza Kościuszki w Kościerzycach Przedmiot. fizyka Klasa pierwsza... druga... trzecia... Rok szkolny Imię i nazwisko nauczyciela przedmiotu

PG im. Tadeusza Kościuszki w Kościerzycach Przedmiot. fizyka Klasa pierwsza... druga... trzecia... Rok szkolny Imię i nazwisko nauczyciela przedmiotu KARTA MONITOROWANIA PODSTAWY PROGRAMOWEJ KSZTAŁCENIA OGÓLNEGO III etap edukacyjny PG im. Tadeusza Kościuszki w Kościerzycach Przedmiot fizyka Klasa......... Rok szkolny Imię i nazwisko nauczyciela przedmiotu

Bardziej szczegółowo

Cele kształcenia wymagania ogólne. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania. prostych zadań obliczeniowych.

Cele kształcenia wymagania ogólne. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania. prostych zadań obliczeniowych. Wymagania edukacyjne klasa II - FIZYKA Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę programową. Podstawa programowa Cele

Bardziej szczegółowo