Charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy"

Transkrypt

1 Charakter prawny decyzji o warunkach zabudowy DR PAWEŁ DANIEL WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W POZNANIU Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym 1 zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Ratio legis przyjętej regulacji jest zapewnienie ładu przestrzennego gminy 2, gdyż niezbędnym warunkiem wydania wskazanej decyzji jest zapewnienie kontynuacji funkcji oraz zagospodarowania terenu, na którym ma zostać zrealizowana inwestycja. Wydawać by się mogło, że ponadośmioletni okres obowiązywania u.p.z.p. oraz wskazanej zasady zgodności inwestycji z obowiązującym ładem przestrzennym powinny skutkować jednolitością doktryny i orzecznictwa co do charakteru prawnego decyzji, o jakiej mowa w art. 59 ust. 1 u.p.z.p. Jak jednak pokazuje analiza zarówno wypowiedzi literatury przedmiotu, jak i orzeczeń sądów administracyjnych brak pełnej zgodności co do charakteru prawnego decyzji o warunkach zabudowy. Istotą powstałego sporu jest kwestia ustalenia, czy decyzja powyższa ma charakter konstytutywny, a więc czy jest to decyzja rozstrzygająca w sposób władczy o prawach i obowiązkach inwestora, czy też ma ona charakter deklaratoryjny potwierdzający jedynie istnienie jego uprawnienia w zakresie możliwości realizacji inwestycji 3. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie, w pierwszej kolejności, wypowiedzi zarówno doktryny prawa administracyjnego, jak i sądów administracyjnych co do charakteru prawnego decyzji o warunkach zabudowy, argumentów podnoszonych w celu ich uzasadnienia, a następnie wskazanie, która z przyjętych koncepcji w świetle przepisów regulujących proces inwestycyjny zasługuje na aprobatę. Na wstępie należy przypomnieć, że na gruncie uprzednio obowiązujących przepisów ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym 4 decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu mogła mieć różny charakter w zależności od tego, czy teren objęty zamierzeniem inwestycyjnym położony był na obszarze, dla którego obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jeżeli plan taki obowiązywał, warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalano w trybie przewidzianym w art. 39 (i n.) powołanej ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przy czym decyzja była wydawana między innymi na podstawie zapisów planu, określając wynikające z niego warunki (art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym). Natomiast w sytuacji braku planu miejscowego ustalanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następowało w trybie szczególnym, przewidzianym przez art. 44 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. W świetle zatem uprzednio obowiązującej regulacji decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu stanowiła jego substytut, samodzielnie kształtując stan prawny w zakresie planowania przestrzennego, natomiast jeżeli teren inwestycji był objęty planem miejscowym, taka decyzja w znacznej części stanowiła jedynie informację na temat warunków przewidzianych przez plan miejscowy i nie tworząc nowego stanu prawnego, a jedynie informując o tym, jak kształtują się przepisy prawa miejscowego w zakresie planowania przestrzennego miała charakter deklaratywny. Obecnie obowiązująca u.p.z.p. zrezygnowała z wydawania decyzji o warunkach zabudowy w przypadku obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując jedynie w przywołanym uprzednio art. 59 ust. 1, że zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego wymaga wcześniejszego uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Dlatego też na aktualności zyskała problematyka charakteru prawnego powyższej decyzji, a w szczególności kwestii ustalenia, czy stanowi ona jedynie informację na temat warunków, jakie spełniać musi planowana inwestycja, czy też ma ona charakter władczy, stanowiąc decyzję, mocą której wójt (burmistrz, prezydent) przesądza o dopuszczalności, względnie niedopuszczalności, inwestycji, dla której wystąpiono o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dla części autorów decyzja o warunkach zabudowy, o jakiej mowa w art. 59 ust. 1 u.p.z.p., stanowi klasyczny przykład decyzji deklaratoryjnej. Twierdzenie to jest wywodzone z faktu, iż jej wydanie uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., natomiast ocena ich wystąpienia nie leży w sferze swobodnego uznania organów administracji publicznej 5. Innymi słowy, o ile sporządzona na potrzeby prowadzonego postępowania analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu sąsiadującego z działką, na której ma zostać zrealizowana inwestycja, dopuszcza możliwość zrealizowania planowanej inwestycji, a dodatkowo spełnione są wszystkie inne wymagania określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., właściwy organ zobowiązany jest do wydania decyzji o warunkach zabudowy 6. Podobnie, według K. Świderskiego, decyzja o

2 warunkach nie tylko potwierdza legalność zamierzenia inwestycyjnego, ale przede wszystkim wyjaśnia, czy inwestycja stanowić będzie kontynuację istniejącej zabudowy w bliskim sąsiedztwie, a nadto czy teren pod względem infrastruktury technicznej oraz rozwiązań komunikacyjnych nadaje się do intensyfikacji zabudowy 7. Rola zatem omawianej decyzji polega na rozstrzygnięciu, czy planowana inwestycja harmonizuje z dotychczasowym sposobem wykorzystania terenów sąsiadujących z nieruchomością, na której ma być ona zrealizowana, co równocześnie przesądza o tym, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi surogatu planu miejscowego ani go nie zastępuje 8. Jej celem jest bowiem przesądzenie o zgodności zamierzonej inwestycji z porządkiem prawnym obowiązującym na danym obszarze, a ponieważ jest wydawana na obszarach bez miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to przesądza o zgodności zamierzonej inwestycji z tzw. państwowym porządkiem przestrzennym, na który składają się ustawy szczególne i wymogi określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. 9. Ze stanowiskiem powyższym koresponduje również bogate orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy. Sądy podkreślają, że decyzja dotycząca warunków zabudowy kończy jedynie pierwszy etap procesu inwestycyjnego i daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę. Na jej podstawie nie można rozpocząć realizacji inwestycji, co przesądza o tym, że nie narusza ona żadnych praw i nie powoduje wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków 10. Konsekwentnie, jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 3 grudnia 2010 r. 11, decyzje o warunkach zabudowy nie tworzą porządku prawnego i nie mają charakteru konstytutywnego stanowią szczegółową informację o tym, jaki obiekt i pod jakimi warunkami inwestor może na danym terenie wybudować. W orzecznictwie sądów administracyjnych można odnaleźć również twierdzenie, zgodnie z którym decyzja o warunkach zabudowy ma jedynie charakter promesy uprawniającej (łącznie z innymi dokumentami) do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie w niej wskazanym. Decyzja o warunkach zabudowy nie jest więc aktem upoważniającym do rozpoczęcia czy kontynuowania inwestycji 12. W świetle powyższych uwag decyzja o warunkach zabudowy jawi się jako akt deklaratoryjny, którym organ ją wydający wskazuje na dopuszczalność realizacji planowanego przedsięwzięcia z uwagi na istniejący ład przestrzenny oraz obowiązujące przepisy prawne. Nie stanowi ona aktu konkretyzacji prawa, gdyż dopuszczalność realizacji inwestycji w kształcie określonym w decyzji o warunkach zabudowy nie wynika z władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, lecz stanowi pochodną obowiązującej zabudowy oraz obowiązujących przepisów prawnych 13. Mieć bowiem należy na względzie, iż to nie organ wydający decyzję o warunkach zabudowy posiada uprawnienie do decydowania o przeznaczeniu danego terenu 14, lecz wynika ono z dotychczasowego sposobu zagospodarowania nieruchomości sąsiednich oraz obowiązujących przepisów prawnych. Podobne stanowisko zajął również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 20 grudnia 2007 r. 15, w którym wskazano, że decyzja o warunkach zabudowy, będąca aktem stosowania prawa, przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na danym terenie wybudowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa planistycznego. W konsekwencji decyzje o warunkach zabudowy nie tworzą per se porządku prawnego i nie mają charakteru konstytutywnego, stanowiąc jedynie szczegółową urzędową informację o tym, jaki obiekt i pod jakimi warunkami inwestor może na danym terenie wybudować bez obrazy przepisów prawa. Inaczej problematykę charakteru prawnego decyzji o warunkach zabudowy widzi J. Goździewicz- Biechońska. Jej zdaniem decyzja o warunkach zabudowy stanowi akt deklaratoryjny, niekonstytuujący żadnych praw ani obowiązków nieprzewidzianych w ustawie czy też w akcie wykonawczym, decyzja ta jednak posiada pewne elementy konstytutywne, gdyż na obszarach pozbawionych planu przepisy ustaw szczególnych nie determinują w pełni sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu 16. Twierdzenie to zostało oparte na występującym w doktrynie prawa administracyjnego spostrzeżeniu, iż za niezasadny należy uznać obowiązujący podział na decyzje konstytutywne oraz deklaratoryjne, gdyż istotą decyzji administracyjnej jest jej skutek konstytutywny w postaci uwolnienia mocy wiążącej określonej normy materialnej 17. Niemiej jednak w opinii J. Goździewicz-Biechońskiej decyzja o warunkach zabudowy stanowi akt deklaratoryjny i związany 18. Przeciwko poglądowi, uznającemu deklaratoryjny charakter decyzji o warunkach zabudowy, opowiada się Z. Czerniak. Zdaniem tego autora nie jest tak, iż decyzja o warunkach zabudowy ma charakter deklaratoryjny, gdyż na mocy art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane 19 wiąże organy budowlane 20. Decyzja o warunkach zabudowy stanowi bowiem akt planistyczny, w którym określone zostają parametry zagospodarowania nieruchomości wynikające z przepisów odrębnych, sporządzonej analizy funkcji, a także cech zabudowy i zagospodarowania terenu oraz mocą którego ukształtowane zostają stosunki prawne 21. Decyzja o warunkach zabudowy jako akt planistyczny ma zatem moc kształtowania polityki zagospodarowania gminy. Co więcej, na podstawie art. 6 ust. 2 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy wyznacza sposób wykonywania prawa własności w granicach prawnie chronionego interesu publicznego i osób trzecich, wprowadzając określone nakazy lub

3 zakazy dotyczące ukształtowania przestrzeni 22. W konsekwencji może ona nie tylko stanowić źródło obowiązków, jakie spełniać musi planowana inwestycja, ale może też stanowić źródło ograniczenia sposobu wykonywania prawa własności przez właścicieli nieruchomości sąsiadujących z terenem planowanej inwestycji, co ma przemawiać za jej konstytutywnym charakterem. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych odnaleźć można twierdzenia wskazujące, że decyzja o warunkach zabudowy ma charakter konstytutywny, kształtujący stan prawny terenu, którego dotyczy 23, natomiast jej skutek prawny polega na tworzeniu praw i obowiązków stron na przyszłość po uzyskaniu przez nią waloru ostateczności 24. Przedstawione stanowisko, dotyczące konstytutywnego charakteru decyzji o warunkach zabudowy, opiera się na dwóch argumentach: jej planistycznego charakteru, jako aktu kształtującego w sposób władczy porządek przestrzenny, oraz związania jej treścią organów architektoniczno-budowlanych. Szczególną wagę ma drugi z podnoszonych argumentów, dotyczący wiążącej mocy decyzji ustalającej warunki zabudowy. Pojawia się bowiem pytanie co do zakresu związania, a więc ustalenia, czy decyzja o warunkach zabudowy każdorazowo musi prowadzić do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w kształcie w niej określonym. Równocześnie, choć w przytoczonych wypowiedziach brak powyższego zarzutu, rozważenia wymaga, czy decyzja o warunkach zabudowy istotnie zmienia sytuację prawną jej adresata oraz innych podmiotów będących stronami postępowania. Konieczne jest zatem rozważenie, czy decyzja powyższa może stanowić podstawę władczego ukształtowania praw i obowiązków określonych podmiotów na przyszłość, a więc od momentu, w którym stała się ona ostateczna. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu dotyczącego planistycznego charakteru decyzji o warunkach zabudowy, należy wskazać, że na mocy art. 3 ust. 1 u.p.z.p. kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy. Jak wskazuje się w doktrynie, artykuł ten stanowi podstawę do konstrukcji instytucji władztwa planistycznego gminy, które można zdefiniować jako przekazanie przez ustawodawcę gminie kompetencji w zakresie władczego przeznaczania i ustalenia zasad zagospodarowania terenu w drodze aktu prawa miejscowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu w drodze decyzji o warunkach zabudowy 25. Regulacji tej odpowiada art. 4 ust. 2 u.p.z.p., zgodnie z którym w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zasadą jest więc, iż aktem planistycznym kształtującym ład przestrzenny gminny jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dopiero w przypadku jego braku otwiera się droga do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Równocześnie w tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że decyzja o warunkach zabudowy nie musi być zgodna ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, gdyż studium nie stanowi aktu prawa miejscowego 26. Konsekwentnie należy uznać, iż organy administracji obowiązane są do wydania decyzji o warunkach zabudowy nawet w przypadku, gdy wnioskowana inwestycja jest sprzeczna ze studium. Decyzja o warunkach zabudowy nie ma zatem charakteru władczego, którym wójt (burmistrz, prezydent) kształtowałby porządek planistyczny gminy 27. Jak bowiem podkreśla Z. Niewiadomski, studium stanowi akt lokalnego porządku przestrzennego, który nie może znaleźć zastosowania w przypadku państwowego porządku planistycznego, na który składają się ustawy szczególne i wymogi określone stanowiskiem w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. 28. W powyższym zakresie powtórzyć należy twierdzenia zawarte w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 grudnia 2007 r., że decyzja o warunkach zabudowy stanowi akt stosowania prawa, który przesądza jedynie o rodzaju (przeznaczeniu, powierzchni zabudowy, wysokości itd.) obiektu budowlanego, który może zostać na danym terenie wybudowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa planistycznego. Celem decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest przesądzenie, na podstawie obowiązujących na danym terenie przepisów prawa planistycznego, o zgodności zamierzonej inwestycji z tymi przepisami 29, który to cel nie może być utożsamiany z władztwem planistycznym gminy, rozumianym jako władcze przeznaczenie i decydowanie o zasadach zagospodarowania gruntów położonych na jej terenie. Wyłożone argumenty przesądzają o odrzuceniu poglądu, zgodnie z którym konstytutywny charakter decyzji o warunkach zabudowy miałby wynikać z jej planistycznego charakteru. Choć decyzja o warunkach zabudowy stanowi jedynie potwierdzenie, iż planowana inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., to jednak podkreślania wymaga to, że wywołuje ona skutki prawne ex nunc. Dopiero ostateczna decyzja o warunkach zabudowy umożliwia inwestorowi przejście do dalszego etapu procesu inwestycyjnego, jakim jest wystąpienie do właściwego organu architektoniczno-budowlanego z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Jeżeli zatem stan zgodności inwestycji z istniejącą zabudową trwa w czasie i istnieje niezależnie od działań podejmowanych przez inwestora, to dopiero wydanie decyzji o warunkach zabudowy aktualizuje jego uprawnienia wynikające z przepisów szczególnych, w tym przepisów prawa budowlanego. Twierdzenie powyższe odpowiada orzeczeniom sądów administracyjnych

4 dotyczących wstrzymania wykonania decyzji o warunkach zabudowy. Z faktu jej wydania nie wynika bowiem obowiązek spowodowania w rzeczywistości stanu zgodności pomiędzy stanem faktycznym a stanem ukształtowanym ostateczną decyzją o warunkach zabudowy, który oznaczałby zrealizowanie inwestycji w formie nadanej jej decyzją o warunkach zabudowy. Drugim argumentem wskazującym na konstytutywny charakter decyzji o warunkach zabudowy jest argument dotyczący związania decyzją o warunkach zabudowy organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę. Istotnie, na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 powoływanej ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ architektoniczno-budowlany zobowiązany jest do zbadania zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego lub w przypadku jego braku z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy. Należy jednak mieć na względzie, że związanie organu wydającego pozwolenie na budowę decyzją o warunkach zabudowy oznacza, iż organ ten nie może tych warunków kształtować odmiennie, ale tylko w zakresie podstawowych parametrów dotyczących zmiany zagospodarowania terenu 30. Decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza zatem o warunkach technicznych czy też budowlanych, jakie musi spełniać planowana inwestycja, lecz jedynie przesądza o tym, czy w świetle występującej na danym terenie zabudowy jej realizacja będzie stanowić kontynuację zarówno owej zabudowy, jak i funkcji. Organ architektoniczno-budowlany związany jest więc ustaleniami decyzji o warunkach budowlanych w zakresie, w jakim dopuszczają one realizację inwestycji z uwagi na istniejący ład przestrzenny. Analiza przepisów regulujących proces budowlany wskazuje jednak, że ustawa przewiduje wyjątek od powyższej zasady. Zgodnie bowiem z 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie 31, możliwe jest sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią, jeżeli wynika to z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Oznacza to, że decyzja o warunkach zabudowy w zakresie, w jakim dopuszcza odstępstwo od zasad ogólnych lokalizacji obiektu na działce, zakreślonych przepisami dotyczącymi usytuowania budynków, musi być respektowana przez organy administracji architektoniczno-budowlanej. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, dopuszczenie takiego odstępstwa musi jednakże stanowić następstwo obowiązującego ładu przestrzennego w ramach dającej się wyodrębnić zwartej jednostki terenowej urbanistyczno-architektonicznej na danym obszarze i co za tym idzie, musi być w sposób wyczerpujący i przekonujący uzasadnione pod tym właśnie kątem 32. W powyższym przypadku więc to również ład przestrzenny stanowi główny determinant dopuszczenia lokalizacji inwestycji w granicy z nieruchomością sąsiadującą. Równocześnie wyjaśnienia wymaga, że na tym etapie procesu inwestycyjnego postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy bez znaczenia pozostaje kwestia ewentualnej zgodności lub niezgodności realizacji inwestycji z przepisami regulującymi warunki techniczne, jakim musi ona odpowiadać. Zagadnienie to może być przedmiotem kontroli dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Rozważania powyższe skłaniają do refleksji, iż również zapisy decyzji o warunkach zabudowy, dopuszczające zlokalizowanie inwestycji w granicy z nieruchomością sąsiadującą, jako pochodna obowiązującego ładu przestrzennego, przemawiają za jej deklaratoryjnym charakterem. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga to, że choć decyzja o warunkach zabudowy może dopuścić lokalizację inwestycji w granicach z nieruchomością sąsiadującą, to zapis taki nie oznacza każdorazowej zgody na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w kształcie proponowanym przez inwestora. Co prawda obligatoryjnym elementem decyzji o warunkach zabudowy jest na podstawie art. 63 ust. 2 u.p.z.p. wskazanie, że decyzja powyższa nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich, w doktrynie jednak wskazuje się, że sama decyzja nie stanowi rozstrzygnięcia, które ma moc ograniczenia cudzych praw do nieruchomości 33. Mieć bowiem należy na względzie, iż na podstawie art. 54 ust. 2 lit. d w związku z art. 64 u.p.z.p. w decyzji o warunkach zabudowy należy określić również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, natomiast głównym wyznacznikiem tej ochrony jest uwzględnienie ich w ustawach szczegółowych, o których mowa w prawie budowlanym czy rozporządzeniu w sprawie przepisów techniczno-budowlanych 34. Ustawa odsyła w ten sposób do przepisów bezpośrednio regulujących proces inwestycyjny, a w szczególności art. 5 ust. pkt 9 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Przepis ten znajdzie zastosowanie dopiero na etapie ewentualnego uzyskiwania pozwolenia na budowę, które musi uwzględniać wymóg odpowiedniego usytuowania budynku na działce oraz poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 6 grudnia 2007 r. 35, wynika to z faktu, iż ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy nie może być oceniana tak szeroko, jak w kolejnym postępowaniu inwestycyjnym, to jest w pozwoleniu na budowę.

5 Twierdzenie powyższe powoduje daleko idące konsekwencji. Po pierwsze decyzja o warunkach zabudowy, która dopuszcza możliwość posadowienia budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią, wiąże organ architektoniczno-budowlany w zakresie, w jakim realizacja inwestycji nie doprowadzi do naruszenia ładu przestrzennego obszaru, na którym ma ona zostać zrealizowana. Nie jest jednak tak, że zapis tej decyzji będzie każdorazowo prowadził do wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 kwietnia 2009 r. 36, właściwy organ architektoniczno-budowlany jest obowiązany odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji, gdy jej wydanie było sprzeczne z warunkami technicznymi, nawet wówczas, gdy w sąsiedztwie planowanej inwestycji standardem zabudowy jest zabudowa na granicy działki. Nie należy bowiem zapominać, że konkretyzacja przepisów dotyczących zarówno warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jak i ochrony osób trzecich odbywa się na drugim etapie postępowania inwestycyjnego, a więc dopiero na etapie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Twierdzenie to obala argumenty dotyczące bezwzględnego związania organów architektoniczno-budowlanych treścią decyzji o warunkach zabudowy. Podsumowując dotychczasowe rozważania, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi potwierdzenie, iż planowana inwestycja spełnia warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., wiążąc w powyższym zakresie organy architektoniczno-budowlane, ale wywołuje ona skutki prawne ex nunc. Konsekwentnie uznać należy, że decyzja taka stanowi przykład decyzji deklaratoryjnej (potwierdzającej możliwość realizacji inwestycji w świetle istniejącego ładu przestrzennego), która jednakże ma charakter autorytatywnego potwierdzenia uprawnień inwestora 37. Uzasadnienie twierdzenia, zgodnie z którym decyzja o warunkach stanowi decyzję wywołującą skutki na przyszłość, znajduje się w przepisach u.p.z.p. W art. 63 ust. 3 wskazano, iż w przypadku, gdy decyzja o warunkach zabudowy wywołuje skutki, o których mowa w art. 36 u.p.z.p., należy odpowiednio stosować art. 36 i 37 tej ustawy. Jak podkreśla się w doktrynie, możliwość odpowiedniego stosowania art. 36 i 37 u.p.z.p. jest ograniczona do sytuacji, w której wydanie decyzji o warunkach zabudowy wpływa na sferę ekonomiczną zainteresowanych, gdy lokalizacja niektórych inwestycji w sąsiedztwie nieruchomości może doprowadzić do znacznego spadku wartości nieruchomości lub do znacznego jej wzrostu 38. Stanowisko to akcentują również sądy administracyjne, wskazując, iż odpowiednie stosowanie art. 36 i 37 odnosi się do sytuacji, gdy na skutek wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy spada lub wzrasta wartość nieruchomości 39. Oznacza to, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy przy równoczesnym spełnieniu dodatkowych przesłanek określonych w art. 36 ust. 4 u.p.z.p. skutkuje aktualizacją obowiązku nałożenia renty planistycznej. Potwierdza to, iż skutek prawny decyzji o warunkach zabudowy powstaje na przyszłość, a więc od momentu jej wydania. Choć uprawnienie inwestora do realizacji inwestycji w kształcie nadanym decyzją o warunkach zabudowy stanowi konsekwencję istniejącej zabudowy (ma więc charakter deklaratoryjny), to skutek prawny w postaci obowiązku uiszczenia opłaty powstaje dopiero na przyszłość, a więc od momentu wydania decyzji o warunkach zabudowy, która to decyzja wpływa bezpośrednio na sytuację faktyczną inwestora poprzez zwiększenie wartości nieruchomości, dla której została ona wydana. Stanowi więc ona konkretyzację praw i obowiązków przysługujących inwestorowi. W tym miejscu wyjaśnienia również wymaga, iż konstytutywny skutek decyzji o warunkach zabudowy w zakresie, w jakim umożliwia ona zmianę sytuacji faktycznej oraz prawnej inwestora, jest dostrzegany również przez sądy administracyjne. Część orzeczeń akcentuje bowiem, że wspomniana decyzja jest tą, na mocy której strona nabyła prawo 40, co z kolei umożliwia jej zmianę na podstawie art. 155 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego 41. Przyjęcie twierdzenia, zgodnie z którym omawiana decyzja nie stanowiłaby tej decyzji, mocą której skonkretyzowane zostaje prawo jednostki do zrealizowania inwestycji w kształcie nadanym decyzją o warunkach zabudowy, powodowałoby, iż powołany powyżej przepis k.p.a. nie mógłby znaleźć zastosowania. Podsumowując dotychczasowe rozważania, wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy stanowi decyzję deklaratoryjną, mocą której organ wydający potwierdza w sposób autorytatywny uprawnienie inwestora do zrealizowania inwestycji w kształcie nadanym decyzją. Jej deklaratoryjny charakter przejawia się w fakcie, iż nie może ona kształtować sposobu zagospodarowania nieruchomości w sposób odrębny od istniejącej zabudowy, przesądzając o zgodności zamierzonej inwestycji z tzw. państwowym porządkiem przestrzennym, na który składają się ustawy szczególne i wymogi określone stanowiskiem w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. 42. Równocześnie wszystkie następstwa faktyczne i prawne związane z jej wydaniem aktualizują się na przyszłość, a więc mogą być egzekwowane dopiero w momencie, w którym decyzja stanie się ostateczna.

6 SUMMARY The legal nature of the zoning decision Under the Article 59 p. 1 of the Act on Spatial Management, the change of the development, in the absence of spatial development plan, requires the prior acquisition of the zoning decision. This solution helps to ensure the spatial order, since the condition of receiving the zoning decision is its compliance with the function and development of the area in which the investment is to be realized. The analysis of the legal doctrine and judgments of the administrative courts reveal that the legal character of the zoning decision is still open to discussion. Therefore the aim of the article is to characterize the institution of the zoning decision and find the answer as to its legal character. Key words: spatial management, zoning decision, administrative procedure. Przypisy: 1 Tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm., dalej: u.p.z.p. 2 Funkcję tę akcentują również sądy administracyjne, podkreślając, że planowana inwestycja nie może odbiegać od zabudowy istniejącej w momencie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Por. wyrok NSA z 17 kwietnia 2007 r., II OSK 646/06, LexPolonica nr Z. Leoński, Zarys prawa administracyjnego, Warszawa 2004, s Tekst jedn. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm. 5 W. Kisiel, Relacje między studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz decyzją o warunkach zabudowy (uwagi do glosy Jerzego Kopyry), Samorząd Terytorialny 2011, nr 11, s Stąd też, jak wskazuje W. Kisiel, jest trochę racji w spotykanym niekiedy określeniu decyzji o warunkach zabudowy mianem miniplanu czy też quasi-planu zagospodarowania przestrzennego (tamże, s. 84). 7 K. Świderski, Uwagi na temat prawnych instrumentów kształtowania ładu przestrzennego przez gminę, Casus 2006, nr 3, s Tamże. 9 Z. Niewiadomski, Uwagi w sprawie charakteru prawnego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy na tle orzecznictwa sądowo administracyjnego, w: Studia z prawa administracyjnego i nauki o administracji. Księga jubileuszowa dedykowana Prof. zw. dr. hab. Janowi Szreniawskiemu, Przemyśl Rzeszów 2011, s Postanowienie NSA z 10 stycznia 2008 r., II OZ 1355/07, LexPolonica nr ; postanowienie NSA z 13 października 2011 r., II OZ 964/11, LexPolonica nr II SA/Gl 545/10, LexPolonica nr Postanowienie NSA z 30 kwietnia 2010 r., II OZ 381/10, LexPolonica nr Należy podkreślić, że w tym przypadku chodzi o brak sprzeczności między planowaną zabudową a powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Do tego wniosku prowadzi wykładnia art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., zgodnie z którym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Por. K. Jaroszyński, Z. Niewiadomski, A. Szmytt, Ł. Złakowski, Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, red. Z. Niewiadomski, Warszawa 2011, s Por. wyrok NSA z 5 kwietnia 2007 r., II OSK 602/06, LexPolonica nr P 37/06, OTK-A 2007, nr 11, poz J. Goździewicz-Biechońska, Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (cechy szczególne), Państwo i Prawo 2010, nr 2, s T. Kiełkowski, Sprawa administracyjna, Kraków 2004, s. 67. Tak samo B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z 14 czerwca 1985 r., SA/Wr 307/85, OSPiKA 1986, nr 7 8, poz. 136, s Jak podkreśla J. Borkowski, nie ma decyzji, która wszystkimi swoimi skutkami mieściłaby się w kategorii aktów deklaratoryjnych lub konstytutywnych. Akt deklaratoryjny zawsze ma cechę konstytutywności, bo dopiero od jego doręczenia adresatowi ustają wątpliwości co do prawa, które jemu służy, akt konstytutywny zaś wsparty jest o niektóre przesłanki istniejące już przed jego wydaniem i doręczeniem. Por. J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s J. Goździewicz-Biechońska, Decyzja, s Tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz ze zm. 20 Z. Czerniak, Istota i zakres władztwa planistycznego gminy, Administracja. Teoria. Dydaktyka. Praktyka 2010, nr 3, s Tamże, s Tamże, s Wyrok WSA w Krakowie z 21 lipca 2008 r., II SA/Kr 345/08, 24 Wyrok WSA w Gliwicach z 22 lipca 2011 r., II SA/Gl 235/11, 25 K. Jaroszyński, Z. Niewiadomski, A. Szmytt, Ł. Złakowski, Planowanie, s Por. J. Kopyra, Glosa krytyczna do wyroku NSA z 6 sierpnia 2009 r., II OSK 1250/08, Samorząd Terytorialny 2011, nr 6, s ; W. Kisiel, Relacje, s Warto zwrócić uwagę na postanowienie NSA z 16 listopada 2011 r., II OZ 1108/11, w którym wskazano, iż decyzja o warunkach zabudowy ma charakter aktu władczo stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym obowiązującym dla miejsca jej realizacji. 28 Z. Niewiadomski, Uwagi, s Wyrok WSA w Poznaniu z 5 maja 2011 r., IV SA/Po 147/11, LexPolonica nr Wyrok WSA w Warszawie z 15 czerwca 2010 r., VII SA/Wa 712/10,

7 31 Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm. 32 Wyrok WSA w Poznaniu z 17 maja 2011 r., II SA/Po 71/11, LexPolonica nr ; wyrok WSA w Białymstoku z 28 czerwca 2011 r., II SA/Bk 262/11, LexPolonica nr K. Jaroszyński, Z. Niewiadomski, A. Szmytt, Ł. Złakowski, Planowanie, s Por. W. Radecki, J. Sommer, W. Szostek, Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Wrocław 1995, s IV SA/Wa 1958/07, LexPolonica nr II OSK 503/08, LexPolonica nr Por. A. Wróbel, w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. A. Wróbel, Warszawa 2009, s K. Jaroszyński, Z. Niewiadomski, A. Szmytt, Ł. Złakowski, Planowanie, s Wyrok NSA z 12 października 2010 r., II OSK 1560/09, 40 Wyrok WSA w Warszawie z 2 grudnia 2010 r., IV SA/Wa 983/10, wyrok WSA w Krakowie z 16 kwietnia 2010 r., II SA/Kr 208/10, 41 Tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz ze zm., dalej k.p.a. 42 Z. Niewiadomski, Uwagi, s. 579.

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r.

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. BAS-WAL-923/10 Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. Opinia prawna w sprawie konsekwencji braku przepisów prawnych w Prawie budowlanym, regulujących lokalizację i budowę farm wiatrowych I. Teza opinii Brak

Bardziej szczegółowo

SKUTKI PRAWNE UCHWALENIA PLANU MIEJSCOWEGO

SKUTKI PRAWNE UCHWALENIA PLANU MIEJSCOWEGO SKUTKI PRAWNE UCHWALENIA PLANU MIEJSCOWEGO Skutki uchwalenia planu w odniesieniu do mocy obowiązującej poprzedniego planu i wydanych decyzji o warunkach zabudowy Art. 34 ust. 1 u.p.z.p. Wejście w życie

Bardziej szczegółowo

4. Sprawy z zakresu wywłaszczeń 4.1. Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę.

4. Sprawy z zakresu wywłaszczeń 4.1. Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę. 4. Sprawy z zakresu wywłaszczeń 4.1. Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę. W ramach spraw wywłaszczeniowych należy przywołać mający precedensowe znaczenie

Bardziej szczegółowo

Strona w postępowaniu administracyjnym o ustalenie warunków zabudowy aspekty praktyczne i prawne

Strona w postępowaniu administracyjnym o ustalenie warunków zabudowy aspekty praktyczne i prawne Adw. Mirosław Narolski Brzezińska Narolski Mariański Adwokaci w Łodzi Strona w postępowaniu administracyjnym o ustalenie warunków zabudowy aspekty praktyczne i prawne Bezpośrednią motywacją, która skłoniła

Bardziej szczegółowo

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB Bożena Gindera-Malicka Warsztaty szkoleniowe Ustroń 19-21 listopada 2014 Art. 81 Prawa budowlanego Do podstawowych obowiązków

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr VII/64/15 Rady Gminy w Gnojniku z dnia 16 czerwca 2015 r.

Uchwała Nr VII/64/15 Rady Gminy w Gnojniku z dnia 16 czerwca 2015 r. Uchwała Nr VII/64/15 Rady Gminy w Gnojniku z dnia 16 czerwca 2015 r. w sprawie przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi Pani B.S. zam. Biesiadki na uchwałę Rady Gminy Gnojnik

Bardziej szczegółowo

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-623243-X/09/TS 00-090 Warszawa Tel. centr. 0-22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 0-22 827 64 53 Warszawa, lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Bardziej szczegółowo

Dokumenty planistyczne -

Dokumenty planistyczne - Dokumenty planistyczne - Założenia prawne a rzeczywistość Seminarium planistyczne Ustroń 2014 Co powinien zawierać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu

Bardziej szczegółowo

Zasada ciągłości planowania przestrzennego jako dyrektywa wykładni w procesach stosowania prawa administracyjnego

Zasada ciągłości planowania przestrzennego jako dyrektywa wykładni w procesach stosowania prawa administracyjnego Dr hab. Wojciech Jakimowicz Katedra Prawa Administracyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego Zasada ciągłości planowania przestrzennego jako dyrektywa wykładni w procesach stosowania prawa administracyjnego

Bardziej szczegółowo

7. Zmiana wartości nieruchomości na skutek uchwalenia planu miejscowego

7. Zmiana wartości nieruchomości na skutek uchwalenia planu miejscowego Zmiana wartości nieruchomości na skutek uchwalenia planu miejscowego 7. Zmiana wartości nieruchomości na skutek uchwalenia planu miejscowego 7.1. Opłata planistyczna z tytułu wzrostu wartości nieruchomości

Bardziej szczegółowo

określenie stanu sprawy/postępowania, jaki ma być przedmiotem przepisu

określenie stanu sprawy/postępowania, jaki ma być przedmiotem przepisu Dobre praktyki legislacyjne 13 Przepisy przejściowe a zasada działania nowego prawa wprost Tezy: 1. W polskim porządku prawnym obowiązuje zasada działania nowego prawa wprost. Milczenie ustawodawcy co

Bardziej szczegółowo

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak,

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, 303/4/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Anwil

Bardziej szczegółowo

Art. 88. - konkretyzacja: - ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych

Art. 88. - konkretyzacja: - ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych OBOWIĄZYWANIE PRAWA I. Zasady konstytucyjne: 1. Zasada państwa prawa i jej konsekwencje w procesie stanowienia prawa: niezwykle ważna dyrektywa w zakresie stanowienia i stosowania prawa wyrok 9 V 2005

Bardziej szczegółowo

WZÓR SKARGI SKARGA KASACYJNA. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Kr 1052/14)

WZÓR SKARGI SKARGA KASACYJNA. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Kr 1052/14) WZÓR SKARGI Warszawa, 12 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10 31-511 Kraków Skarżący: stowarzyszenie Sieć obywatelska

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 20 POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki przewodniczący Wiesław Johann sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) odmawia podjęcia uchwały.

POSTANOWIENIE. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) odmawia podjęcia uchwały. Sygn. akt III CZP 78/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 października 2009 r. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

Rodzaj dokumentu Interpretacja indywidualna

Rodzaj dokumentu Interpretacja indywidualna Rodzaj dokumentu Interpretacja indywidualna Sygnatura DFP-Fn-VI.310.1.2012 Data 2012-12-19 Autor Prezydent Miasta Łodzi Temat Jaką stawką podatku od nieruchomości należy opodatkować lokal użytkowy będący

Bardziej szczegółowo

21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii

21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii 21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii Wśród spraw z zakresu geodezji i kartografii dominowały sprawy oznaczone podsymbolem 6120, dotyczące ewidencji gruntów i budynków. Głównym zagadnieniem, poruszanym

Bardziej szczegółowo

STRONY POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY

STRONY POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY Człowiek i Środowisko 37 (1-2) 2013, s. 97-105 Anna Fogel STRONY POSTĘPOWANIA W SPRAWIE WYDANIA DECYZJI O WARUNKACH ZABUDOWY PROBLEMY NA GRUNCIE STOSOWANIA PRZEPISÓW KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO

Bardziej szczegółowo

TEZY. 1. Wykonanie robót budowlanych polegających na instalacji stacji bazowej telefonii komórkowej wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

TEZY. 1. Wykonanie robót budowlanych polegających na instalacji stacji bazowej telefonii komórkowej wymaga wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Sygnatura OSK 1566/04 Data wydania 2005-05-16 Skład orzekający Gliniecki Andrzej Mzyk Eugeniusz Żak Anna /sprawozdawca/ Akty prawne powołane w orzeczeniu Dz.U. 2000

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr..?R51.2.Q.Q.9... Zarządu Powiatu w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia..~.9...\:l.f. :<:.ę.~.j!.jr-..?q09 r

Uchwała Nr..?R51.2.Q.Q.9... Zarządu Powiatu w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia..~.9...\:l.f. :<:.ę.~.j!.jr-..?q09 r - A)ZĄD powiat~ z K Dworze Mazowieckim N NoWym. O ul MazowIecka l... O 6 MazoWIeckI ns-100 Nowy w r Uchwała Nr..?R51.2.Q.Q.9.... Zarządu Powiatu w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia..~.9....\:l.f. :

Bardziej szczegółowo

Edward Janeczko. Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie

Edward Janeczko. Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie Rejent. rok 8. nr 10(90) październiki 998 r. Edward Janeczko Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie Jak wiadomo, zasiedzenie polega na nabyciu prawa przez nieuprawnionego posiadacza wskutek faktycznego

Bardziej szczegółowo

Wrocław, dnia 8 listopada 2012 r. Poz. 3838 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 242/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU

Wrocław, dnia 8 listopada 2012 r. Poz. 3838 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 242/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO Wrocław, dnia 8 listopada 2012 r. Poz. 3838 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 242/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU z dnia 20 czerwca 2012 r. Wojewódzki

Bardziej szczegółowo

KONIECZNOŚĆ DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ WG WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO 2011

KONIECZNOŚĆ DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ WG WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO 2011 1 KONIECZNOŚĆ DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ WG WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO 2011 Decyzja o pozwolenie na budowę stanowi istotną gwarancję ochrony nie tylko praw osób trzecich lecz także interesu publicznego.

Bardziej szczegółowo

z dniem 11 lipca 2008 r. ustawa utraciła moc jako niezgodna z Konstytucją - wyrok TK (Dz. U. z 2008 r. Nr 123, poz. 803) USTAWA z dnia 11 maja 2007 r.

z dniem 11 lipca 2008 r. ustawa utraciła moc jako niezgodna z Konstytucją - wyrok TK (Dz. U. z 2008 r. Nr 123, poz. 803) USTAWA z dnia 11 maja 2007 r. Kancelaria Sejmu s. 1/1 z dniem 11 lipca 2008 r. ustawa utraciła moc jako niezgodna z Konstytucją - wyrok TK (Dz. U. z 2008 r. Nr 123, poz. 803) USTAWA z dnia 11 maja 2007 r. Opracowano na podstawie Dz.U.

Bardziej szczegółowo

215/6B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień,

215/6B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, 215/6B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Ogólnopolskiego Związku

Bardziej szczegółowo

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny Akt administracyjny A. Akt administracyjny Akt administracyjny stanowi władcze jednostronne oświadczenie woli organu wykonującego zadania z zakresu administracji, oparte na przepisach prawa administracyjnego,

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena LIPOWICZ RPO-656907-V/10/TS 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 16 lutego 1994 r. III ARN 2/94

Wyrok z dnia 16 lutego 1994 r. III ARN 2/94 Wyrok z dnia 16 lutego 1994 r. III ARN 2/94 Spełnienie wynikającego z art. 8 k.p.a. wymagania prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do organów Państwa,

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01

Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01 Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01 Urząd skarbowy nie może umorzyć, a także odroczyć, płatności podatku przypadającego samorządowi terytorialnemu bez wniosku lub zgody przewodniczącego zarządu

Bardziej szczegółowo

I Możliwość prawna kontynuacji przez Miechowiankę inwestycji przy ul. Parkowej 16B w Krakowie

I Możliwość prawna kontynuacji przez Miechowiankę inwestycji przy ul. Parkowej 16B w Krakowie INFORMACJA PRAWNA I MERYTORYCZNA W PRZEDMIOCIE MOŻLIWOŚCI WYKONYWANIA DECYZJI ZATWIERDZAJĄCEJ PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELAJĄCEJ POZWOLENIA NA BUDOWĘ DLA MIECHOWIANKA SP. Z O.O. SP. K. Z DNIA 26 WRZEŚNIA

Bardziej szczegółowo

Legitymacja do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych i rozbiórkę obiektu budowlanego

Legitymacja do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych i rozbiórkę obiektu budowlanego Głos aplikanta Dorota Krekora-Zając, Mariusz Zając Legitymacja do udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych i rozbiórkę obiektu budowlanego I. Wstęp

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Spis treści

Spis treści. Spis treści Spis treści Spis treści Wykaz skrótów 9 Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych 11 Rozdział 1. Przepisy ogólne (art. 1 16) 13 Rozdział 1a. (uchylony) 132 Rozdział 2. Administracja drogowa

Bardziej szczegółowo

ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO MAJ-CZERWIEC 2012 ROKU

ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO MAJ-CZERWIEC 2012 ROKU ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO MAJ-CZERWIEC 2012 ROKU Wyrok z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie I OSK 747/11: poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości

Bardziej szczegółowo

ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE

ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE WOJEWODA MAZOWIECKI LEX-I.4131.268.2015.BŁ Warszawa, 2 grudnia 2015 r. ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515)

Bardziej szczegółowo

Opinia prawna. I. Akty prawne, na których została oparta niniejsza opinia:

Opinia prawna. I. Akty prawne, na których została oparta niniejsza opinia: Kraków, dnia 25 luty 2013 r. Opinia prawna sporządzona przez: radcę prawnego Sławomira Podgórskiego I. Akty prawne, na których została oparta niniejsza opinia: - ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie

Bardziej szczegółowo

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5 II OSK 40/10 - Postanowienie Data orzeczenia 2010-02-02 Data wpływu 2010-01-08 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny

Bardziej szczegółowo

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Rodzaj dokumentu Interpretacja indywidualna Sygnatura - WF-RWPIO.310.1.2013 Data - 28.03.2014 r. Autor - Prezydent Miasta Kalisza Temat - Opodatkowanie myjni podatkiem od nieruchomości Słowa kluczowe -

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 16 października 2008 r., III CZP 99/08

Uchwała z dnia 16 października 2008 r., III CZP 99/08 Uchwała z dnia 16 października 2008 r., III CZP 99/08 Sędzia SN Antoni Górski (przewodniczący) Sędzia SN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) Sędzia SN Iwona Koper Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku wierzyciela

Bardziej szczegółowo

Reklama na kółkach a podatek od nieruchomości

Reklama na kółkach a podatek od nieruchomości Anna Chmiel Reklama na kółkach a podatek od nieruchomości Pod pojęciem reklamy zgodnie ze Słownikiem języka polskiego rozumie się rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr 104/V/2015 Rady Miasta Lublin. z dnia 26 marca 2015 r.

Uchwała Nr 104/V/2015 Rady Miasta Lublin. z dnia 26 marca 2015 r. Uchwała Nr 104/V/2015 Rady Miasta Lublin z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr 1134/XLIII/2014 Rady Miasta Lublin z dnia 4 września 2014 r. Na

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05

Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05 Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05 Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Barbara Myszka Sędzia SN Marek Sychowicz Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Skarbu

Bardziej szczegółowo

Temat Podatek dochodowy od osób fizycznych --> Źródła przychodów --> Katalog źrodeł przychodów

Temat Podatek dochodowy od osób fizycznych --> Źródła przychodów --> Katalog źrodeł przychodów Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna Sygnatura IPPB2/415-836/10-2/AS Data 2010.12.15 Referencje IPPB4/415-627/09-4/JK2, interpretacja indywidualna Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Temat

Bardziej szczegółowo

Podatek VAT Dyrektywa 2006/112/WE Zbycie przez gminę składników jej majątku

Podatek VAT Dyrektywa 2006/112/WE Zbycie przez gminę składników jej majątku POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (siódma izba) z dnia 20 marca 2014 r.(*) Podatek VAT Dyrektywa 2006/112/WE Zbycie przez gminę składników jej majątku W sprawie C 72/13 mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CK 277/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 listopada 2005 r. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Iwona

Bardziej szczegółowo

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu w składzie: Przewodniczący: Krzysztof Sobociński spr. Członkowie: Agata Wawrzyniak Tomasz Ziółkowski

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu w składzie: Przewodniczący: Krzysztof Sobociński spr. Członkowie: Agata Wawrzyniak Tomasz Ziółkowski Kalisz, dnia 5 marca 2012r. SKO- 4123/9/12 Za dowodem doręczenia DECYZJA Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu w składzie: Przewodniczący: Krzysztof Sobociński

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. wnoszę o

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. wnoszę o RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz RPO-740411-V-13/GH 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Gospodarcza

Bardziej szczegółowo

PG VIII TK 32/14 P 11/14 TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY

PG VIII TK 32/14 P 11/14 TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY RZECZPOSPOLITA POLSKA PROKURATOR GENERALNY Warszawa, dnia 19 maja 2015 r. PG VIII TK 32/14 P 11/14 TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W związku z pytaniem prawnym Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń

Bardziej szczegółowo

System planowania przestrzeni w Polsce

System planowania przestrzeni w Polsce System planowania przestrzeni w Polsce Czyli o tym co to jest planowanie przestrzenne, jakie dokumenty je regulują, kto je uchwala i co zawierają Zespół ds. konsultacji społecznych Polskiego Towarzystwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki 194 POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

Linie elektroenergetyczne. Decyzje środowiskowe

Linie elektroenergetyczne. Decyzje środowiskowe Linie elektroenergetyczne. Decyzje środowiskowe Autor: Sergiusz Urban - WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr Sp. K. ( Energia Elektryczna marzec 2013) Realizacja wielu inwestycji nie pozostaje bez wpływu

Bardziej szczegółowo

NABYWANIE NIERUCHOMOŚCI POD INWESTYCJE PUBLICZNE I ZASADY WYPŁATY ODSZKODOWAŃ

NABYWANIE NIERUCHOMOŚCI POD INWESTYCJE PUBLICZNE I ZASADY WYPŁATY ODSZKODOWAŃ NABYWANIE NIERUCHOMOŚCI POD INWESTYCJE PUBLICZNE I ZASADY WYPŁATY ODSZKODOWAŃ Michał Bala aplikant radcowski Kancelaria PIERÓG & Partnerzy Zasada ochrony własności leży u podstaw współczesnego państwa

Bardziej szczegółowo

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU DORĘCZENIE ODPISU WYROKU W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 maja 2007 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręcza Panu - jako pełnomocnikowi skarżącego - odpis wyroku z dnia 7 maja 2007

Bardziej szczegółowo

INSTYTUCJA DOBREGO SĄSIEDZTWA PRZY USTALANIU WARUNKÓW ZABUDOWY EWOLUCJA POGLĄDÓW DOKTRYNY I ORZECZNICTWA

INSTYTUCJA DOBREGO SĄSIEDZTWA PRZY USTALANIU WARUNKÓW ZABUDOWY EWOLUCJA POGLĄDÓW DOKTRYNY I ORZECZNICTWA Instytucja dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy... Człowiek i Środowisko 34 (3-4) 2010, s. 81-103 Anna Fogel INSTYTUCJA DOBREGO SĄSIEDZTWA PRZY USTALANIU WARUNKÓW ZABUDOWY EWOLUCJA POGLĄDÓW

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 44/11. Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 44/11. Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt II UZ 44/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 15 grudnia 2011 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący) SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski

POSTANOWIENIE. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski Sygn. akt I CSK 18/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 27 kwietnia 2006 r. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie

Bardziej szczegółowo

Decyzja. Sygn. akt: SKO.IP/4105/19/2012 Tarnów, dnia 19 listopada 2012 r.

Decyzja. Sygn. akt: SKO.IP/4105/19/2012 Tarnów, dnia 19 listopada 2012 r. Decyzja Sygn. akt: SKO.IP/4105/19/2012 Tarnów, dnia 19 listopada 2012 r. Na podstawie art. 138 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), art. 3 ust. 1 pkt 1

Bardziej szczegółowo

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej,

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej, SKO.4103.1507.2012 Koszalin, dnia 1 czerwca 2012 roku D E C Y Z J A Na podstawie: art. 104 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dz.U. z 2000r.,

Bardziej szczegółowo

Czy możliwe jest przeniesienie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (zrid) na inny podmiot?

Czy możliwe jest przeniesienie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (zrid) na inny podmiot? Czy możliwe jest przeniesienie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (zrid) na inny podmiot? WARUNKI KORZYSTANIA Z PUBLIKACJI: Niniejsze opracowanie zostało przygotowane przez Ministerstwo Rozwoju

Bardziej szczegółowo

Warszawa, 25 lipca 2001 r.

Warszawa, 25 lipca 2001 r. Warszawa, 25 lipca 2001 r. Opinia na temat wniosku Stowarzyszenia Związek Polskich Artystów Plastyków do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza Nowy Sącz - 51.

Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza Nowy Sącz - 51. Załącznik Nr 2 do Uchwały Nr Rady Miasta Nowego Sącza z dnia Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Nowego Sącza Nowy Sącz - 51.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel Sygn. akt I CSK 713/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 listopada 2014 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Dariusz Zawistowski Protokolant

Bardziej szczegółowo

Opinia do ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (druk nr 900)

Opinia do ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (druk nr 900) Warszawa, dnia 30 czerwca 2010 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (druk nr 900) I. Cel i przedmiot ustawy

Bardziej szczegółowo

S K A R G A na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

S K A R G A na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Warszawa, 15 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z a p o ś r e d n i c t w e m Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Skarżący: Stowarzyszenie Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich

Bardziej szczegółowo

16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej

16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej 16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej Analizując orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z zakresu dostępu do informacji publicznej, należy przede wszystkim zwrócić

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 688).

- o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 688). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-157(7)/12 Warszawa, 30 listopada 2012 r. Pani Ewa Kopacz Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowna Pani Marszałek Przekazuję

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Tadeusz Domińczyk SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Tadeusz Domińczyk SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) Sygn. akt III CK 425/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 marca 2005 r. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Tadeusz Domińczyk SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jadwigi

Bardziej szczegółowo

Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r.

Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r. Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r. Zmiany przepisów w budownictwie Kodeks urbanistyczno budowlany Wiesław Bocheńczyk Zadanie nowej normy prawnej w budownictwie,,kodeks urbanistyczno

Bardziej szczegółowo

BL-112-233-TK/15 Warszawa, 28 maja 2015 r.

BL-112-233-TK/15 Warszawa, 28 maja 2015 r. BL-112-233-TK/15 Warszawa, 28 maja 2015 r. INFORMACJA PRAWNA O WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z 10 LUTEGO 2015 R. (SYGN. AKT P 10/11) DOTYCZĄCYM USTAWY Z DNIA 20 LISTOPADA 1999 R. O ZMIANIE USTAWY O

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) Sygn. akt IV CSK 473/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z

Bardziej szczegółowo

Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu

Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu Po wiosennym szkoleniu notariuszy Izby Dolnośląskiej wydawało się, że problem sprzedaży przez Skarb Państwa lub gminę lokali

Bardziej szczegółowo

Lublin, dnia 28 marca 2013 r. Poz. 1666

Lublin, dnia 28 marca 2013 r. Poz. 1666 DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO Lublin, dnia 28 marca 2013 r. Poz. 1666 WOJEWODA LUBELSKI Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr PN-II.4131.114.2013 Wojewody Lubelskiego z dnia 27 marca 2013 r. stwierdzające

Bardziej szczegółowo

Opinia prawna w sprawie pytania prawnego Sądu Rejonowego w Poznaniu skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego (sygn akt. P. 28/02)

Opinia prawna w sprawie pytania prawnego Sądu Rejonowego w Poznaniu skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego (sygn akt. P. 28/02) Warszawa, dnia 16 grudnia 2002 r. Opinia prawna w sprawie pytania prawnego Sądu Rejonowego w Poznaniu skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego (sygn akt. P. 28/02) Stosownie do zlecenia z dnia 18 listopada

Bardziej szczegółowo

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE 316/5/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak przewodniczący Ewa Łętowska sprawozdawca Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po

Bardziej szczegółowo

Wrocław, dnia 27 sierpnia 2012 r. Poz. 2995 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 121/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU

Wrocław, dnia 27 sierpnia 2012 r. Poz. 2995 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 121/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO Wrocław, dnia 27 sierpnia 2012 r. Poz. 2995 WYROK NR SYGN. AKT II SA/WR 121/12 WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU z dnia 24 kwietnia 2012 r.

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 22 lutego 2001 r. III RN 203/00

Wyrok z dnia 22 lutego 2001 r. III RN 203/00 Wyrok z dnia 22 lutego 2001 r. III RN 203/00 Plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego w rozumieniu art. 87 ust. 2 Konstytucji RP. Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski, Sędziowie

Bardziej szczegółowo

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego I. Założenia Kodeksu II. System planowania przestrzennego III. Proces inwestycyjny - etapy IV. Inwestycje publiczne V. Realizacja inwestycji

Bardziej szczegółowo

Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, os. Złotej Jesieni 1, 31-826 Kraków

Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, os. Złotej Jesieni 1, 31-826 Kraków Szpital Specjalistyczny im. Ludwika Rydygiera w Krakowie Sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie, os. Złotej Jesieni 1, 31-826 Kraków Kraków, dnia: 13 czerwca 2013 r. Prezes Krajowej Izby Odwoławczej ul. Postępu

Bardziej szczegółowo

Pani Teresa Piotrowska. Minister Spraw Wewnętrznych

Pani Teresa Piotrowska. Minister Spraw Wewnętrznych RZECZNIK PRAW OBYWATELSKICH Irena Lipowicz Warszawa, 31 V.511.605.2014.TS Pani Teresa Piotrowska Minister Spraw Wewnętrznych Wpłynęło do mnie pismo obywatela, w którym kwestionuje konstytucyjność 8 ust.

Bardziej szczegółowo

TWORZENIE PRAWA. przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie edukacjiwybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych

TWORZENIE PRAWA. przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie edukacjiwybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych TWORZENIE PRAWA przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie edukacjiwybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych Gdańsk 29.10.2013 r. PROGRAMY WSPARCIA Jednostki samorządu

Bardziej szczegółowo

II UK 97 Page 1 of 4

II UK 97 Page 1 of 4 II UK 97 Page 1 of 4 Waloryzacja rent i emerytur a zasada lex retro non agit Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2010-09-01, II UK 97/10 Opubl.: Legalis Teza:

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski

UCHWAŁA. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski Sygn. akt III CZP 81/12 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 grudnia 2012 r. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak

UCHWAŁA. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak Sygn. akt III CZP 54/13 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 października 2013 r. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 10 kwietnia 2003 r.

USTAWA. z dnia 10 kwietnia 2003 r. Dz.U.03.80.721 Dz.U.03.217.2124 Dz.U.05.113.954 Dz.U.05.267.2251 Dz.U.06.220.1601 Dz.U.07.23.136 Dz.U.07.112.767 Dz.U.08.154.958 USTAWA z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania

Bardziej szczegółowo

Krąg stron postępowania w sprawie powołania notariusza i wyznaczenia siedziby jego kancelarii

Krąg stron postępowania w sprawie powołania notariusza i wyznaczenia siedziby jego kancelarii SEBASTIAN GAJEWSKI Krąg stron postępowania w sprawie powołania notariusza i wyznaczenia siedziby jego kancelarii Wprowadzenie Zagadnienie kręgu stron postępowania w sprawie powołania notariusza i wyznaczenia

Bardziej szczegółowo

O stosowaniu uchwały KNF w kwestii oceny rękojmi kandydatów na członków organów podmiotów nadzo. Wpisany przez Mariusz Maciejewski, Elżbieta Sienicka

O stosowaniu uchwały KNF w kwestii oceny rękojmi kandydatów na członków organów podmiotów nadzo. Wpisany przez Mariusz Maciejewski, Elżbieta Sienicka W praktyce stosowania przedmiotowych regulacji przez KNF przyjmuje się, że na przesłankę rękojmi składa się wiele czynników, które są oceniane przez KNF łącznie. Mając na względzie prawidłowy rozwój rynku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt II PK 296/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2012 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o odszkodowanie, po

Bardziej szczegółowo

Do Rzecznika Praw Obywatelskich Aleja Solidarności 77 00-090 Warszawa

Do Rzecznika Praw Obywatelskich Aleja Solidarności 77 00-090 Warszawa Poznań, dn. 23 października 2008 r. Międzyzakładowy Związek Zawodowy Pracowników Grupy Kapitałowej ENEA S.A. 60-967 Poznań ul. Nowowiejskiego 11 Do Rzecznika Praw Obywatelskich Aleja Solidarności 77 00-090

Bardziej szczegółowo

154/2/B/2011. POSTANOWIENIE z dnia 15 lutego 2011 r. Sygn. akt Ts 1/10. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat,

154/2/B/2011. POSTANOWIENIE z dnia 15 lutego 2011 r. Sygn. akt Ts 1/10. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat, 154/2/B/2011 POSTANOWIENIE z dnia 15 lutego 2011 r. Sygn. akt Ts 1/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Benedykta

Bardziej szczegółowo

Wykaz ważniejszych skrótów... 7 Wstęp... 9

Wykaz ważniejszych skrótów... 7 Wstęp... 9 Spis treści Wykaz ważniejszych skrótów.... 7 Wstęp.... 9 Rozdział I Usytuowanie Policji w systemie organów administracji publicznej. 13 1. Geneza Policji... 13 2. Źródła prawa dotyczące Policji... 16 3.

Bardziej szczegółowo

250/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 22 czerwca 2009 r. Sygn. akt Ts 221/07. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak,

250/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 22 czerwca 2009 r. Sygn. akt Ts 221/07. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, 250/4/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 22 czerwca 2009 r. Sygn. akt Ts 221/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej spółki

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 23/98

Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 23/98 Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 23/98 Rażące naruszenie prawa, stanowiące przesłankę prawną warunkującą uwzględnienie rewizji nadzwyczajnej, nie obejmuje wszystkich sytuacji, w których może być sformułowany

Bardziej szczegółowo

W toku analizy przepisów prawa dotyczących autonomii pacjentów w zakresie leczenia

W toku analizy przepisów prawa dotyczących autonomii pacjentów w zakresie leczenia RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-634333-X-09/ST 00-090 Warszawa Tel. centr. 0-22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 0-22 827 64 53 Pani Ewa Kopacz Minister Zdrowia W toku analizy przepisów

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05

Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05 Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05 Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) Sędzia SN Dariusz Zawistowski Sąd Najwyższy w

Bardziej szczegółowo

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Kraków 27 stycznia 2010 r. Źródła prawa Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (2003); Ustawa o ochronie przyrody

Bardziej szczegółowo

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA

Bardziej szczegółowo

Dr M.Kotulski. Informacja publiczna a sprawy prywatne władzy publicznej

Dr M.Kotulski. Informacja publiczna a sprawy prywatne władzy publicznej Dr M.Kotulski Informacja publiczna a sprawy prywatne władzy publicznej Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

Bardziej szczegółowo