Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jest fizyka" klasa I gimnazjum Mirosława Hojka

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jest fizyka" klasa I gimnazjum Mirosława Hojka"

Transkrypt

1 Kursywa oznaczono reści dodakowe Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jes fizyka" klasa I gimnazjum Mirosława Hojka Wymagania na poszczególne oceny konieczne podsawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dosaeczny dobry bardzo dobry I 3 4 sosuje zasady higieny i bezpieczeńswa w pracowni fizycznej swierdza, że podsawą eksperymenów fizycznych są pomiary wymienia podsawowe przyrządy służące do pomiaru wielkości fizycznych zapisuje wyniki pomiarów w abeli rozróżnia pojęcia: wielkość fizyczna i jednoska wielkości fizycznej swierdza, że każdy pomiar obarczony jes niepewnością oblicza warość średnią wykonanych pomiarów sosuje jednoskę siły, kórą jes niuon (1 N) porafi wyobrazić sobie siłę o warości 1 N posługuje się siłomierzem podaje reść pierwszej zasady dynamiki Newona omawia na przykładach, jak fizycy poznają świa objaśnia na przykładach, po co nam fizyka selekcjonuje informacje uzyskane z różnych źródeł, np. na lekcji, z podręcznika, z lieraury popularnonaukowej, Inerneu wyjaśnia, że pomiar polega na porównaniu wielkości mierzonej ze wzorcem zapisuje wynik pomiaru z niepewnością pomiaru projekuje abelę pomiarową pod kierunkiem nauczyciela przelicza jednoski czasu i długości szacuje rząd wielkości spodziewanego wyniku i wybiera właściwe przyrządy pomiarowe (np. do pomiaru długości) wyjaśnia, dlaczego wszyscy posługujemy się jednym układem jednosek układem SI używa ze zrozumieniem przedrosków, np. mili-, mikro-, kilo- ip. projekuje prose doświadczenia doyczące np. pomiaru długości wykonuje schemayczny rysunek obrazujący układ doświadczalny zapisuje wynik obliczeń jako przybliżony z dokładnością do 3 cyfr znaczących definiuje siłę jako miarę działania jednego ciała na drugie podaje przykłady działania sił i rozpoznaje je w różnych syuacjach prakycznych Rozdział I. Pierwsze spokania z fizyką samodzielnie projekuje abelę pomiarową, np. do pomiaru długości ławki, pomiaru czasu pokonywania pewnego odcinka drogi przeprowadza prose doświadczenia, kóre sam zaplanował wyciąga wnioski z przeprowadzonych doświadczeń porafi oszacować wyniki pomiaru wykonuje pomiary, sosując różne meody pomiaru opisuje siłę jako wielkość wekorową demonsruje równoważenie się sił mających en sam kierunek wykonuje w zespole kilkuosobowym zaprojekowane doświadczenie demonsrujące dodawanie sił o różnych kierunkach demonsruje skuki bezwładności ciał porafi ak zaplanować pomiar, aby zmierzyć wielkości mniejsze od dokładności posiadanego przyrządu pomiarowego rozkłada siłę na składowe graficznie dodaje siły o różnych kierunkach projekuje doświadczenie demonsrujące dodawanie sił o różnych kierunkach demonsruje równoważenie się sił mających różne kierunki

2 I 3 4 wyznacza siłę wypadkową określa warunki, w kórych siły się równoważą wyjaśnia, od czego zależy bezwładność ciała Rozdział II. Ciała w ruchu omawia, na czym polega ruch ciała rozróżnia pojęcia: droga i odległość sosuje jednoski drogi i czasu określa, o czym informuje nas prędkość wymienia jednoski prędkości opisuje ruch jednosajny prosoliniowy wymienia właściwe przyrządy pomiarowe mierzy, np. krokami, drogę, kórą zamierza przebyć mierzy czas, w jakim przebywa zaplanowany odcinek drogi sosuje pojęcie prędkości średniej podaje jednoskę prędkości średniej wyjaśnia, jaką prędkość wskazują drogowe znaki nakazu ograniczenia prędkości określa przyspieszenie sosuje jednoskę przyspieszenia wyjaśnia, co oznacza przyspieszenie równe odczyuje dane zaware na wykresach opisujących ruch rysuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednosajnym prosoliniowym wykonuje doświadczenia w zespole szkicuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednosajnym sosuje wzory na drogę, prędkość i czas rozwiązuje rudniejsze zadania obliczeniowe doyczące ruchu jednosajnego rozwiązuje zadania nieobliczeniowe doyczące ruchu jednosajnego przewiduje, jaki będzie czas jego ruchu na wyznaczonym odcinku drogi, gdy jego prędkość wzrośnie:, 3 i więcej razy przewiduje, jaki będzie czas jego ruchu na wyznaczonym odcinku drogi, gdy jego prędkość zmaleje:, 3 i więcej razy m wyjaśnia, od czego zależy niepewność np. pomiaru drogi i czasu 1 s rozróżnia wielkości dane i szukane wymienia przykłady ruchu jednosajnie opóźnionego i ruchu jednosajnie przyspieszonego opisuje wybrane układy odniesienia wyjaśnia, na czym polega względność ruchu szkicuje wykres zależności drogi od czasu na podsawie opisu słownego wyodrębnia zjawisko z koneksu, wskazuje czynniki isone i nieisone dla wyniku doświadczenia posługuje się wzorem na drogę w ruchu jednosajnym prosoliniowym szkicuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednosajnym na podsawie opisu słownego rozwiązuje prose zadania obliczeniowe związane z ruchem zapisuje wyniki pomiarów w abeli odczyuje z wykresu warości prędkości w poszczególnych chwilach oblicza drogę przebyą przez ciało rysuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednosajnym prosoliniowym na podsawie danych z abeli przelicza jednoski prędkości zapisuje wynik obliczenia w przybliżeniu (z dokładnością do 3 cyfr znaczących) wyznacza prędkość, z jaką się porusza, idąc lub biegnąc, i wynik zaokrągla do 3 cyfr znaczących szacuje długość przebywanej drogi na podsawie liczby kroków porzebnych do jej przebycia oblicza prędkość średnią wyjaśnia sens fizyczny przyspieszenia odczyuje z wykresu warości prędkości w poszczególnych chwilach opisuje jakościowo ruch jednosajnie opóźniony opisuje, analizując wykres zależności prędkości od czasu, czy prędkość ciała rośnie, czy maleje sporządza wykres na podsawie danych zawarych w abeli analizuje wykres i rozpoznaje, czy opisana zależność jes rosnąca, czy malejąca opisuje prędkość jako wielkość wekorową projekuje i wykonuje doświadczenie pozwalające badać ruch jednosajny prosoliniowy rysuje wykres zależności prędkości od czasu w ruchu jednosajnym na podsawie danych z doświadczeń analizuje wykresy zależności prędkości od czasu i drogi od czasu dla różnych ciał poruszających się ruchem jednosajnym oblicza prędkość ciała względem innych ciał, np. prędkość pasażera w jadącym pociągu oblicza prędkość względem różnych układów odniesienia demonsruje, na czym polega ruch jednosajnie przyspieszony rysuje, na podsawie wyników pomiaru przedsawionych w abeli, wykres zależności prędkości ciała od czasu w ruchu jednosajnie przyspieszonym opisuje, analizując wykres zależności prędkości od czasu, czy prędkość ciała rośnie szybciej, czy wolniej oblicza prędkość końcową w ruchu prosoliniowym jednosajnie przyspieszonym rozwiązuje zadania obliczeniowe dla ruchu jednosajnie opóźnionego projekuje doświadczenie pozwalające badać zależność przebyej przez ciało drogi od czasu w ruchu jednosajnie przyspieszonym wykonuje wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednosajnie przyspieszonym na podsawie danych doświadczalnych

3 I 3 4 odczyuje dane zaware na wykresach opisujących ruch wyjaśnia, dlaczego wykres zależności drogi od czasu w ruchu jednosajnie przyspieszonym nie jes linią prosą rozwiązuje rudniejsze zadania rachunkowe na podsawie analizy wykresu omawia zależność przyspieszenia od siły działającej na ciało opisuje zależność przyspieszenia od masy ciała (swierdza, że ławiej poruszyć lub zarzymać ciało o mniejszej masie) współpracuje z innymi członkami zespołu podczas wykonywania doświadczenia opisuje ruch ciał na podsawie drugiej zasady dynamiki Newona podaje definicję niuona sosuje jednoski masy i siły ciężkości używa pojęcia przyspieszenie grawiacyjne podaje reść rzeciej zasady dynamiki opisuje wzajemne oddziaływanie ciał, posługując się rzecią zasadą dynamiki Newona Rozdział III. Siła wpływa na ruch podaje przykłady zjawisk będących skukiem działania siły wyjaśnia, że pod wpływem sałej siły ciało porusza się ruchem jednosajnie przyspieszonym projekuje pod kierunkiem nauczyciela abelę pomiarową do zapisywania wyników pomiarów wnioskuje, jak zmienia się siła, gdy przyspieszenie zmniejszy się:, 3 i więcej razy wnioskuje, jak zmienia się siła, gdy przyspieszenie wzrośnie:, 3 i więcej razy wnioskuje o masie ciała, gdy pod wpływem danej siły przyspieszenie wzrośnie:, 3 i więcej razy wnioskuje o masie ciała, gdy pod wpływem danej siły przyspieszenie zmniejszy się:, 3 i więcej razy analizuje zachowanie się ciał na podsawie drugiej zasady dynamiki rozróżnia pojęcia: masa i siła ciężkości posługuje się pojęciem siły ciężkości oblicza siłę ciężkości działającą na ciało na Ziemi wymienia przykłady ciał oddziałujących na siebie podaje przykłady oporu sawianego ciałom poruszającym się w różnych ośrodkach wskazuje przyczyny oporów ruchu rozróżnia pojęcia: arcie sayczne i arcie kineyczne wymienia pozyywne i negaywne skuki arcia planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od działającej siły wykonuje doświadczenia w zespole wskazuje czynniki isone i nieisone dla przebiegu doświadczenia analizuje wyniki pomiarów i je inerpreuje oblicza przyspieszenie ciała, korzysając z drugiej zasady dynamiki rozwiązuje rudniejsze zadania, korzysając z drugiej zasady dynamiki oblicza siłę ciężkości działającą na ciało znajdujące się np. na Księżycu formułuje wnioski z obserwacji spadających ciał wymienia, jakie warunki muszą być spełnione, aby ciało spadało swobodnie podaje sposób pomiaru sił wzajemnego oddziaływania ciał rysuje siły wzajemnego oddziaływania ciał w prosych przypadkach, np. ciało leżące na sole, ciało wiszące na lince opisuje, jak zmierzyć siłę arcia saycznego omawia sposób badania, od czego zależy arcie uzasadnia, dlaczego przewracamy się, gdy auobus, kórym jedziemy, nagle rusza lub się zarzymuje wyjaśnia przyczynę powsawania siły odśrodkowej jako siły pozornej rysuje wykres zależności przyspieszenia ciała od siły planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od działającej siły planuje doświadczenie pozwalające badać zależność przyspieszenia od masy ciała formułuje hipoezę badawczą bada doświadczalnie zależność przyspieszenia od masy ciała porównuje sformułowane wyniki z posawionymi hipoezami rozwiązuje zadania, w kórych rzeba obliczyć siłę wypadkową, korzysając z drugiej zasady dynamiki wyjaśnia, od czego zależy siła ciężkości działająca na ciało znajdujące się na powierzchni Ziemi omawia zasadę działania wagi wyjaśnia, dlaczego spadek swobodny ciał jes ruchem jednosajnie przyspieszonym planuje i wykonuje doświadczenie doyczące pomiaru arcia saycznego i dynamicznego rysuje siły działające na ciała w skomplikowanych syuacjach, np. ciało leżące na powierzchni równi, ciało wiszące na lince i odchylone o pewien ką wyjaśnia zjawisko odrzuu, posługując się rzecią zasadą dynamiki uzasadnia, dlaczego siły bezwładności są siłami pozornymi omawia przykłady zjawisk, kóre możemy wyjaśnić za pomocą bezwładności ciał

4 Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "To jes fizyka" klasa II gimnazjum Mirosława Hojka Praca. Moc. Energia Wymagania podsawowe (dosaeczna) Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) podaje przykłady wykonania pracy w sensie fizycznym podaje jednoskę pracy (1 J) podaje warunki konieczne do ego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca oblicza pracę ze wzoru W = Fs 1 kg m wyraża jednoskę pracy 1 J= s podaje ograniczenia sosowalności wzoru W = Fs oblicza każdą z wielkości we wzorze W = Fs sporządza wykres zależności Ws () oraz Fs, () odczyuje i oblicza pracę na podsawie ych wykresów wykonuje zadania wymagające sosowania równocześnie wzorów W = Fs, F = mg wyjaśnia, co o znaczy, że urządzenia pracują z różną mocą podaje jednoskę mocy 1 W podaje przykłady urządzeń pracujących z różną mocą W oblicza moc na podsawie wzoru P = podaje jednoski mocy i przelicza je objaśnia sens fizyczny pojęcia mocy W oblicza każdą z wielkości ze wzoru P = oblicza moc na podsawie wykresu zależności W () wykonuje zadania złożone, sosując wzory P = W/, W =Fs, F = mg wyjaśnia, co o znaczy, że ciało posiada energię mechaniczną podaje jednoskę energii 1 J podaje przykłady zmiany energii mechanicznej przez wykonanie pracy wyjaśnia pojęcia układu ciał wzajemnie oddziałujących oraz sił wewnęrznych w układzie i zewnęrznych spoza układu wyjaśnia i zapisuje związek D E= W z podaje przykłady ciał posiadających energię poencjalną ciężkości i energię kineyczną wymienia czynności, kóre należy wykonać, by zmienić energię poencjalną ciała opisuje każdy z rodzajów energii mechanicznej oblicza energię poencjalną ciężkości ze wzoru mu i E p = mgh kineyczną ze wzoru E k = oblicza energię poencjalną względem dowolnie wybranego poziomu zerowego oblicza każdą wielkość ze wzorów E p = mgh, mu E k = za pomocą obliczeń udowadnia, że E k = W siły wypadkowej omawia przemiany energii mechanicznej na podanym przykładzie podaje przykłady przemiany energii poencjalnej w kineyczną i na odwró, posługując się zasadą zachowania energii mechanicznej sosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania zadań obliczeniowych objaśnia i oblicza sprawność urządzenia mechanicznego wskazuje w swoim ooczeniu przykłady dźwigni dwusronnej i wyjaśnia jej prakyczną opisuje zasadę działania dźwigni dwusronnej podaje warunek równowagi dźwigni opisuje zasadę działania bloku nieruchomego i kołowrou oblicza każdą wielkość ze wzoru F 1 r 1 = F r na podsawie odpowiedniego rozumowania wyjaśnia, w jaki sposób maszyny prose uławiają nam wykonywanie pracy

5 przydaność dwusronnej wyznacza doświadczalnie nieznaną masę za pomocą dźwigni dwusronnej, linijki i ciała o znanej masie (9.4) oblicza niepewność pomiaru masy meodą najmniej korzysnego przypadku Cząseczki i ciepło podaje przykłady, w kórych na skuek wykonania pracy wzrosła energia wewnęrzna ciała Wymagania podsawowe (dosaeczna) wymienia składniki energii wewnęrznej opisuje związek średniej energii kineycznej cząseczek z emperaurą wyjaśnia, dlaczego podczas ruchu z arciem nie jes spełniona zasada zachowania energii mechanicznej wyjaśnia, dlaczego przyros emperaury ciała świadczy o wzroście jego energii wewnęrznej Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) podaje i objaśnia związek E w śr ~ T podaje przykłady przewodników i izolaorów ciepła oraz ich zasosowania opisuje przepływ ciepła (energii) od ciała o wyższej emperaurze do ciała o niższej emperaurze, nasępujący przy zeknięciu ych ciał opisuje rolę izolacji cieplnej w życiu codziennym wykorzysując model budowy maerii, objaśnia zjawisko przewodzenia ciepła wymienia sposoby zmiany energii wewnęrznej ciała formułuje pierwszą zasadę ermodynamiki objaśnia zjawisko konwekcji na przykładzie podaje przykłady wysępowania konwekcji w przyrodzie wyjaśnia zjawisko konwekcji opisuje znaczenie konwekcji w prawidłowym oczyszczaniu powierza w mieszkaniach uzasadnia, dlaczego w cieczach i gazach przepływ energii odbywa się głównie przez konwekcję odczyuje z abeli warości ciepła właściwego analizuje znaczenie dla przyrody, dużej warości ciepła właściwego wody opisuje proporcjonalność ilości dosarczonego ciepła do masy ogrzewanego ciała i przyrosu jego emperaury oblicza ciepło właściwe na podsawie wzoru Q cw = m D T na podsawie proporcjonalności Q~ m, Q~ D T definiuje ciepło właściwe subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= cwmd T wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła właściwego sporządza bilans cieplny dla wody i oblicza szukaną wielkość opisuje zasadę działania wymiennika ciepła i chłodnicy opisuje zależność szybkości przekazywania ciepła od różnicy emperaur sykających się ciał odczyuje z abeli emperaurę opnienia i ciepło opnienia opisuje zjawisko opnienia (sałość emperaury, zmiany energii wewnęrznej opniejących ciał) podaje przykład znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła opnienia lodu opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła w emperaurze opnienia do masy ciała, kóre chcemy sopić na podsawie proporcjonalności Q~ mdefiniuje ciepło opnienia subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= mc wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła opnienia objaśnia, dlaczego podczas opnienia i krzepnięcia emperaura pozosaje sała, mimo zmiany energii wewnęrznej doświadczalnie wyznacza ciepło opnienia lodu

6 opisuje zależność szybkości parowania od emperaury odczyuje z abeli emperaurę wrzenia i ciepło parowania analizuje (energeycznie) zjawisko parowania i wrzenia opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła do masy cieczy zamienianej w parę podaje przykłady znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła parowania wody opisuje zależność emperaury wrzenia od zewnęrznego ciśnienia na podsawie proporcjonalności Q~ m definiuje ciepło parowania oblicza każdą wielkość ze wzoru Q = mc wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła parowania p opisuje zasadę działania chłodziarki opisuje zasadę działania silnika spalinowego czerosuwowego podaje przykłady dyfuzji w cieczach i gazach opisuje doświadczenie uzasadniające hipoezę o cząseczkowej budowie ciał opisuje zjawisko dyfuzji przelicza emperaurę wyrażoną w skali Celsjusza na ę samą emperaurę w skali Kelvina i na odwró wykazuje doświadczalnie zależność szybkości dyfuzji od emperaury opisuje związek średniej szybkości cząseczek gazu lub cieczy z jego emperaurą wyjaśnia, dlaczego dyfuzja w cieczach przebiega wolniej niż w gazach uzasadnia wprowadzenie skali Kelvina opisuje ruchy Browna podaje przyczyny ego, że ciała sałe i ciecze nie rozpadają się na oddzielne cząseczki na wybranym przykładzie opisuje zjawisko napięcia powierzchniowego, demonsrując odpowiednie doświadczenie wyjaśnia rolę mydła i deergenów podaje przykłady działania sił spójności i sił przylegania podaje przykłady wykorzysania zjawiska włoskowaości w przyrodzie wyjaśnia zjawisko menisku wklęsłego i włoskowaości podaje przykłady pierwiasków i związków chemicznych wyjaśnia, dlaczego gazy są ściśliwe a ciała sałe nie podaje przykłady aomów i cząseczek opisuje różnice w budowie ciał sałych, cieczy i gazów wyjaśnia pojęcia: aomu, cząseczki, pierwiaska i związku chemicznego objaśnia, co o znaczy, że ciało sałe ma budowę krysaliczną doświadczalnie szacuje średnicę cząseczki oleju podaje przykłady sposobów, kórymi można zmienić ciśnienie gazu w zamknięym zbiorniku, np. w dęce rowerowej wyjaśnia, dlaczego na wewnęrzne ściany zbiornika gaz wywiera parcie wyjaśnia, dlaczego ciśnienie gazu w zbiorniku zamknięym zależy od ilości gazu, jego objęości i emperaury Ciśnienie i siła wyporu odczyuje gęsość subsancji z abeli na podsawie gęsości podaje masę określonej objęości danej subsancji mierzy objęość ciał o nieregularnych kszałach za pomocą menzurki wyznacza doświadczalnie gęsość ciała sałego o regularnych kszałach (9.1) wyznacza doświadczalnie gęsość cieczy oblicza gęsość subsancji ze związku m r= V podaje jednoski gęsości przelicza gęsość wyrażoną w kg/m 3 na g/cm 3 i na odwró m przekszałca wzór r= i oblicza każdą z V wielkości fizycznych w ym wzorze zaokrągla wynik pomiaru pośredniego do dwóch cyfr znaczących wyjaśnia, czym różni się mierzenie wielkości fizycznej od jej wyznaczania (pomiaru pośredniego)

7 pokazuje na przykładach, że skuek nacisku ciał na podłoże zależy od wielkości powierzchni zeknięcia podaje jednoskę ciśnienia i jej wielokroności mierzy ciśnienie amosferyczne za pomocą baromeru wykazuje, że skuek nacisku na podłoże, ciała o ciężarze F zależy od wielkości c powierzchni zeknięcia ciała z podłożem oblicza ciśnienie za pomocą wzoru przelicza jednoski ciśnienia F p = S mierzy ciśnienie w oponie samochodowej F przekszałca wzór p = i oblicza każdą z S wielkości wysępujących w ym wzorze opisuje zależność ciśnienia amosferycznego od wysokości nad poziomem morza rozpoznaje zjawiska, w kórych isoną rolę odgrywa ciśnienie amosferyczne i urządzenia, do działania, kórych jes ono niezbędne wyjaśnia zasadę działania wybranego urządzenia, w kórym isoną rolę odgrywa ciśnienie wyznacza doświadczalnie ciśnienie amosferyczne za pomocą srzykawki i siłomierza podaje przykłady parcia gazów i cieczy na ściany zbiornika podaje przykłady wykorzysania prawa Pascala w urządzeniach hydraulicznych podaje prawo Pascala wskazuje przyczyny wysępowania ciśnienia hydrosaycznego opisuje prakyczne skuki wysępowania ciśnienia hydrosaycznego wskazuje, od czego zależy ciśnienie hydrosayczne wykorzysuje prawo Pascala w zadaniach obliczeniowych wykorzysuje wzór na ciśnienie hydrosayczne w zadaniach obliczeniowych objaśnia zasadę działania podnośnika hydraulicznego i hamulca samochodowego podaje wyniki obliczeń zaokrąglone do dwóch i rzech cyfr znaczących wyprowadza wzór na ciśnienie słupa cieczy na dnie cylindrycznego naczynia p = rgh opisuje wykorzysanie prakyczne naczyń połączonych wyznacza doświadczalnie warość siły wyporu działającej na ciało zanurzone w cieczy (9.3) podaje przykłady działania siły wyporu w powierzu podaje warunek pływania i onięcia ciała zanurzonego w cieczy podaje wzór na warość siły wyporu i wykorzysuje go do wykonywania obliczeń wyjaśnia pływanie i onięcie ciał, wykorzysując zasady dynamiki przeprowadza rozumowanie związane z wyznaczeniem warości siły wyporu wyprowadza wzór na warość siły wyporu działającej na prosopadłościenny klocek zanurzony w cieczy wyjaśnia pochodzenie siły nośnej i zasadę unoszenia się samolou

8 Wymagania na poszczególne oceny z fizyki do programu nauczania: "Świa Fizyki" klasa III gimnazjum Mirosława Hojka 1. Praca. Moc. Energia podaje przykłady wykonania pracy w sensie fizycznym podaje jednoskę pracy (1 J) Wymagania podsawowe (dosaeczna) podaje warunki konieczne do ego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca oblicza pracę ze wzoru W = Fs 1 kg m wyraża jednoskę pracy 1 J= s podaje ograniczenia sosowalności wzoru W = Fs oblicza każdą z wielkości we wzorze W = Fs Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) sporządza wykres zależności Ws () oraz Fs, () odczyuje i oblicza pracę na podsawie ych wykresów wykonuje zadania wymagające sosowania równocześnie wzorów W = Fs, F = mg wyjaśnia, co o znaczy, że urządzenia pracują z różną mocą podaje jednoskę mocy 1 W podaje przykłady urządzeń pracujących z różną mocą W oblicza moc na podsawie wzoru P = podaje jednoski mocy i przelicza je objaśnia sens fizyczny pojęcia mocy oblicza każdą z wielkości ze wzoru W P = oblicza moc na podsawie wykresu zależności W () wykonuje zadania złożone, sosując wzory P = W/, W =Fs, F = mg wyjaśnia, co o znaczy, że ciało posiada energię mechaniczną podaje jednoskę energii 1 J podaje przykłady zmiany energii mechanicznej przez wykonanie pracy wyjaśnia pojęcia układu ciał wzajemnie oddziałujących oraz sił wewnęrznych w układzie i zewnęrznych spoza układu wyjaśnia i zapisuje związek D E= W z podaje przykłady ciał posiadających energię poencjalną ciężkości i energię kineyczną wymienia czynności, kóre należy wykonać, by zmienić energię poencjalną ciała opisuje każdy z rodzajów energii mechanicznej oblicza energię poencjalną ciężkości ze wzoru i E p = mgh kineyczną ze wzoru E k mu = oblicza energię poencjalną względem dowolnie wybranego poziomu zerowego oblicza każdą wielkość ze wzorów Ep = mgh, mu E k = za pomocą obliczeń udowadnia, że E k = W siły wypadkowej omawia przemiany energii mechanicznej na podanym podaje przykłady przemiany energii poencjalnej w kineyczną i na odwró, sosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania zadań objaśnia i oblicza sprawność urządzenia mechanicznego

9 przykładzie posługując się zasadą zachowania energii mechanicznej obliczeniowych wskazuje w swoim ooczeniu przykłady dźwigni dwusronnej i wyjaśnia jej prakyczną przydaność opisuje zasadę działania dźwigni dwusronnej podaje warunek równowagi dźwigni dwusronnej wyznacza doświadczalnie nieznaną masę za pomocą dźwigni dwusronnej, linijki i ciała o znanej masie (9.4) opisuje zasadę działania bloku nieruchomego i kołowrou oblicza każdą wielkość ze wzoru F 1 r 1 = F r na podsawie odpowiedniego rozumowania wyjaśnia, w jaki sposób maszyny prose uławiają nam wykonywanie pracy oblicza niepewność pomiaru masy meodą najmniej korzysnego przypadku. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych podaje przykłady, w kórych na skuek wykonania pracy wzrosła energia wewnęrzna ciała podaje przykłady przewodników i izolaorów ciepła oraz ich zasosowania objaśnia zjawisko konwekcji na przykładzie odczyuje z abeli warości ciepła właściwego analizuje znaczenie dla przyrody, dużej warości ciepła właściwego wody Wymagania podsawowe (dosaeczna) wymienia składniki energii wewnęrznej opisuje związek średniej energii kineycznej cząseczek z emperaurą opisuje przepływ ciepła (energii) od ciała o wyższej emperaurze do ciała o niższej emperaurze, nasępujący przy zeknięciu ych ciał opisuje rolę izolacji cieplnej w życiu codziennym podaje przykłady wysępowania konwekcji w przyrodzie opisuje proporcjonalność ilości dosarczonego ciepła do masy ogrzewanego ciała i przyrosu jego emperaury oblicza ciepło właściwe na podsawie wzoru Q cw = m D T wyjaśnia, dlaczego podczas ruchu z arciem nie jes spełniona zasada zachowania energii mechanicznej wyjaśnia, dlaczego przyros emperaury ciała świadczy o wzroście jego energii wewnęrznej wykorzysując model budowy maerii, objaśnia zjawisko przewodzenia ciepła wymienia sposoby zmiany energii wewnęrznej ciała wyjaśnia zjawisko konwekcji opisuje znaczenie konwekcji w prawidłowym oczyszczaniu powierza w mieszkaniach na podsawie proporcjonalności Q~ m, Q~ D T definiuje ciepło właściwe subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= cwmd T wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła właściwego sporządza bilans cieplny dla wody i oblicza szukaną wielkość Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) podaje i objaśnia związek E w śr ~ T formułuje pierwszą zasadę ermodynamiki uzasadnia, dlaczego w cieczach i gazach przepływ energii odbywa się głównie przez konwekcję opisuje zasadę działania wymiennika ciepła i chłodnicy opisuje zależność szybkości przekazywania ciepła od różnicy emperaur sykających się ciał odczyuje z abeli emperaurę opisuje zjawisko opnienia (sałość na podsawie proporcjonalności objaśnia, dlaczego podczas opnienia i

10 opnienia i ciepło opnienia emperaury, zmiany energii wewnęrznej opniejących ciał) podaje przykład znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła opnienia lodu opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła w emperaurze opnienia do masy ciała, kóre chcemy sopić Q~ mdefiniuje ciepło opnienia subsancji oblicza każdą wielkość ze wzoru Q= mc wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła opnienia krzepnięcia emperaura pozosaje sała, mimo zmiany energii wewnęrznej doświadczalnie wyznacza ciepło opnienia lodu opisuje zależność szybkości parowania od emperaury odczyuje z abeli emperaurę wrzenia i ciepło parowania analizuje (energeycznie) zjawisko parowania i wrzenia opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła do masy cieczy zamienianej w parę podaje przykłady znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła parowania wody opisuje zależność emperaury wrzenia od zewnęrznego ciśnienia na podsawie proporcjonalności Q~ m definiuje ciepło parowania oblicza każdą wielkość ze wzoru Q = mc p wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła parowania opisuje zasadę działania chłodziarki opisuje zasadę działania silnika spalinowego czerosuwowego 3. Drgania i fale sprężyse wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co o są drgania gasnące podaje znaczenie pojęć: położenie równowagi, wychylenie, ampliuda, okres, częsoliwość dla ruchu wahadła i ciężarka na sprężynie Wymagania podsawowe (dosaeczna) opisuje przemiany energii w ruchu drgającym odczyuje ampliudę i okres z wykresu x () dla drgającego ciała Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) opisuje przykłady drgań łumionych i wymuszonych doświadczalnie wyznacza okres i częsoliwość drgań wahadła i ciężarka na sprężynie (9.1) opisuje zjawisko izochronizmu wahadła wykorzysuje drugą zasadę dynamiki do opisu ruchu wahadła demonsruje falę poprzeczną i podłużną podaje różnice między ymi falami demonsrując falę, posługuje się pojęciami długości fali, szybkości rozchodzenia się fali, kierunku rozchodzenia się fali wykazuje w doświadczeniu, że fala niesie energię i może wykonać pracę opisuje mechanizm przekazywania drgań jednego punku ośrodka do drugiego w przypadku fali na napięej linie i sprężynie sosuje wzory do obliczeń l = u T oraz l = u f uzasadnia, dlaczego fale podłużne mogą się rozchodzić w ciałach sałych, cieczach i gazach, a fale poprzeczne ylko w ciałach sałych wywarza dźwięki o małej i dużej częsoliwości (9.13) wymienia, od jakich wielkości opisuje mechanizm wywarzania dźwięku w insrumenach muzycznych podaje rząd wielkości szybkości fali opisuje doświadczalne badanie związku częsoliwości drgań źródła z wysokością dźwięku rysuje wykres obrazujący drgania cząsek ośrodka, w kórym rozchodzą się dźwięki wysokie i niskie, głośne i ciche

11 fizycznych zależy wysokość i głośność dźwięku wyjaśnia, jak zmienia się powierze, gdy rozchodzi się w nim fala akusyczna dźwiękowej w powierzu wyjaśnia, co nazywamy ulradźwiękami i infradźwiękami podaje cechy fali dźwiękowej (częsoliwość 16 Hz 0000 Hz, fala podłużna, szybkość w powierzu) opisuje wysępowanie w przyrodzie i zasosowania infradźwięków i ulradźwięków (np. w medycynie) 4. O elekryczności saycznej Wymagania podsawowe (dosaeczna) Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) opisuje budowę aomu i jego składniki elekryzuje ciało przez poarcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym (9.6) wskazuje w ooczeniu zjawiska elekryzowania przez arcie objaśnia elekryzowanie przez doyk określa jednoskę ładunku (1 C) jako wielokroność ładunku elemenarnego wyjaśnia elekryzowanie przez arcie (analizuje przepływ elekronów) bada doświadczalnie oddziaływanie między ciałami naelekryzowanymi przez arcie i formułuje wnioski bada doświadczalnie oddziaływania między ciałami naelekryzowanymi przez zeknięcie i formułuje wnioski podaje jakościowo, od czego zależy warość siły wzajemnego oddziaływania ciał naelekryzowanych podaje i objaśnia prawo Coulomba rysuje wekory sił wzajemnego oddziaływania dwóch kulek naelekryzowanych różnoimiennie lub jednoimiennie podaje przykłady przewodników i izolaorów opisuje budowę przewodników i izolaorów (rolę elekronów swobodnych) opisuje budowę krysaliczną soli kuchennej porafi doświadczalnie wykryć, czy ciało jes przewodnikiem czy izolaorem objaśnia pojęcie jon wyjaśnia, jak rozmieszczony jes, uzyskany na skuek naelekryzowania, ładunek w przewodniku, a jak w izolaorze objaśnia budowę i zasadę działania elekroskopu analizuje przepływ ładunków podczas elekryzowania przez doyk, sosując zasadę zachowania ładunku opisuje mechanizm zobojęniania ciał naelekryzowanych (meali i dielekryków) wyjaśnia uziemianie ciał demonsruje elekryzowanie przez indukcję wyjaśnia elekryzowanie przez indukcję wyjaśnia mechanizm wyładowań amosferycznych objaśnia, kiedy obserwujemy polaryzację izolaora opisuje oddziaływanie ciał naelekryzowanych na odległość, posługując się pojęciem pola elekrosaycznego opisuje siły działające na ładunek umieszczony w cenralnym i jednorodnym polu elekrosaycznym uzasadnia, że pole elekrosayczne posiada energię Wyprowadza wzór na napięcie między dwoma punkami pola elekrycznego rozwiązuje złożone zadania ilościowe

12 5. Prąd elekryczny Wymagania podsawowe (dosaeczna) Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) podaje jednoskę napięcia (1 V) wskazuje wolomierz, jako przyrząd do pomiaru napięcia opisuje przepływ prądu w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych posługuje się inuicyjnie pojęciem napięcia elekrycznego wymienia i opisuje skuki przepływu prądu w przewodnikach za pomocą modelu wyjaśnia pojęcie i rolę napięcia elekrycznego zapisuje wzór definicyjny napięcia elekrycznego wykonuje obliczenia, sosując definicję napięcia wymienia źródła napięcia: ogniwo, akumulaor, prądnica buduje najprosszy obwód składający się z ogniwa, żarówki (lub opornika) i wyłącznika podaje jednoskę naężenia prądu (1 A) buduje najprosszy obwód prądu i mierzy naężenie prądu w ym obwodzie podaje jego jednoskę (1 W ) buduje prosy obwód (jeden odbiornik) według schemau mierzy napięcie i naężenie prądu na odbiorniku podaje prawo Ohma rysuje schema najprosszego obwodu, posługując się symbolami elemenów wchodzących w jego skład q oblicza naężenie prądu ze wzoru I = oblicza opór przewodnika na podsawie U wzoru R = I oblicza opór, korzysając z wykresu I(U) wskazuje kierunek przepływu elekronów w obwodzie i umowny kierunek prądu mierzy napięcie na żarówce (oporniku) objaśnia proporcjonalność q~ oblicza każdą wielkość ze wzoru q I = przelicza jednoski ładunku (1 C, 1 Ah, 1 As) wykazuje doświadczalnie proporcjonalność I ~ U i definiuje opór elekryczny przewodnika (9.8) oblicza wszyskie wielkości ze wzoru U R = I sporządza wykresy I(U) oraz odczyuje wielkości fizyczne na podsawie wykresów wykorzysuje w problemach jakościowych związanych z przepływem prądu zasadę zachowania ładunku uwzględnia niepewności pomiaru na wykresie zależności I(U)

13 mierzy naężenie prądu w różnych miejscach obwodu, w kórym odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle mierzy napięcie na odbiornikach wchodzących w skład obwodu, gdy odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle wykazuje doświadczalnie, że odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych rysuje schemay obwodów elekrycznych, w skład kórych wchodzi kilka odbiorników buduje obwód elekryczny zawierający kilka odbiorników według podanego schemau (9.7) objaśnia, dlaczego odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych wyjaśnia, dlaczego urządzenia elekryczne są włączane do sieci równolegle oblicza opór zasępczy w połączeniu szeregowym i równoległym odbiorników objaśnia rolę bezpiecznika w insalacji elekrycznej wyjaśnia przyczyny zwarcie w obwodzie elekrycznym wyjaśnia przyczyny porażeń prądem elekrycznym oblicza niepewności przy pomiarach miernikiem cyfrowym odczyuje i objaśnia dane z abliczki znamionowej odbiornika odczyuje zużyą energię elekryczną na liczniku podaje przykłady pracy wykonanej przez prąd elekryczny podaje jednoski pracy prądu 1 J, 1 kwh podaje jednoskę mocy 1 W, 1 kw podaje rodzaj energii, w jaki zmienia się energia elekryczna w doświadczeniu, w kórym wyznaczamy ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elekrycznego oblicza pracę prądu elekrycznego ze wzoru W = UI oblicza moc prądu ze wzoru P= UI przelicza jednoski pracy oraz mocy prądu opisuje doświadczalne wyznaczanie mocy żarówki (9.9) objaśnia sposób, w jaki wyznacza się ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elekrycznego (9.5) oblicza każdą z wielkości wysępujących we wzorach W = UI U R W = W = I R opisuje przemiany energii elekrycznej w grzałce, silniku odkurzacza, żarówce objaśnia sposób dochodzenia do wzoru P cw = m D T wykonuje obliczenia zaokrągla wynik do rzech cyfr znaczących rozwiązuje problemy związane z przemianami energii w odbiornikach energii elekrycznej podaje definicję sprawności urządzeń elekrycznych podaje przykłady możliwości oszczędzania energii elekrycznej 6. Zjawiska magneyczne. Fale elekromagneyczne podaje nazwy biegunów magneycznych i opisuje oddziaływania między nimi opisuje sposób posługiwania się kompasem Wymagania podsawowe (dosaeczna) opisuje zachowanie igły magneycznej w pobliżu magnesu wyjaśnia zasadę działania kompasu opisuje oddziaływanie magnesu na żelazo i podaje przykłady wykorzysania ego oddziaływania do opisu oddziaływania używa pojęcia pola magneycznego Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) za pomocą linii przedsawia pole magneyczne magnesu i Ziemi podaje przykłady zjawisk związanych z magneyzmem ziemskim demonsruje działanie prądu w przewodniku na igłę magneyczną sosuje regułę prawej dłoni w celu określenia położenia biegunów magneycznych dla opisuje pole magneyczne zwojnicy opisuje rolę rdzenia w elekromagnesie opisuje właściwości magneyczne subsancji wyjaśnia, dlaczego nie można uzyskać

14 umieszczoną w pobliżu, w ym: zmiany kierunku wychylenia igły przy zmianie kierunku prądu oraz zależność wychylenia igły od pierwonego jej ułożenia względem przewodnika (9.10) zwojnicy, przez kórą płynie prąd elekryczny opisuje budowę elekromagnesu wyjaśnia zasosowania elekromagnesu (np. dzwonek elekryczny) pojedynczego bieguna magneycznego opisuje działanie elekromagnesu na znajdujące się w pobliżu przedmioy żelazne i magnesy objaśnia, jakie przemiany energii zachodzą w silniku elekrycznym podaje przykłady urządzeń z silnikiem na podsawie oddziaływania elekromagnesu z magnesem wyjaśnia zasadę działania silnika na prąd sały podaje informacje o prądzie zmiennym w sieci elekrycznej buduje model i demonsruje działanie silnika na prąd sały wyjaśnia zjawisko indukcji elekromagneycznej wskazuje znaczenie odkrycia ego zjawiska dla rozwoju cywilizacji wskazuje najprossze przykłady zasosowania fal elekromagneycznych nazywa rodzaje fal elekromagneycznych (radiowe, mikrofale, promieniowanie podczerwone, świało widzialne, promieniowanie nadfioleowe, rengenowskie) podaje inne przykłady zasosowania fal elekromagneycznych omawia widmo fal elekromagneycznych podaje niekóre ich właściwości (rozchodzenie się w próżni, szybkość 8 c= 3 10 m s, różne długości fal) opisuje fale elekromagneyczne jako przenikanie się wzajemne pola magneycznego i elekrycznego 7. Opyka podaje przykłady źródeł świała wskazuje ką padania i odbicia od powierzchni gładkiej podaje prawo odbicia wywarza obraz w zwierciadle płaskim Wymagania podsawowe (dosaeczna) opisuje sposób wykazania, że świało rozchodzi się po liniach prosych opisuje zjawisko rozproszenia świała na powierzchniach chropowaych podaje cechy obrazu powsającego w zwierciadle płaskim wyjaśnia powsawanie obszarów cienia i półcienia za pomocą prosoliniowego rozchodzenia się świała w ośrodku jednorodnym rysuje konsrukcyjnie obraz punku lub odcinka w zwierciadle płaskim Wymagania dopełniające (b. dobra i celująca) objaśnia zjawiska zaćmienia Słońca i Księżyca rysuje konsrukcyjnie obraz dowolnej figury w zwierciadle płaskim szkicuje zwierciadło kulise wklęsłe opisuje oś opyczną główną, ognisko, rysuje konsrukcyjnie obrazy objaśnia i rysuje konsrukcyjnie ognisko pozorne

15 wywarza obraz w zwierciadle kulisym wklęsłym wskazuje prakyczne zasosowania zwierciadeł kulisych wklęsłych ogniskową i promień krzywizny zwierciadła wykreśla bieg wiązki promieni równoległych do osi opycznej po jej odbiciu od zwierciadła wymienia cechy obrazów orzymywanych w zwierciadle kulisym w zwierciadle wklęsłym zwierciadła wypukłego podaje przykłady wysępowania zjawiska załamania świała doświadczalnie bada zjawisko załamania świała i opisuje doświadczenie (9.11) szkicuje przejście świała przez granicę dwóch ośrodków i oznacza ką padania i ką załamania wyjaśnia pojęcie gęsości opycznej (im większa szybkość rozchodzenia się świała w ośrodku ym rzadszy ośrodek) opisuje zjawisko całkowiego wewnęrznego odbicia wyjaśnia budowę świałowodów opisuje ich wykorzysanie w medycynie i do przesyłania informacji rozpoznaje ęczę jako efek rozszczepienia świała słonecznego wyjaśnia rozszczepienie świała w pryzmacie posługując się pojęciem świało białe opisuje świało białe, jako mieszaninę barw wyjaśnia pojęcie świała jednobarwnego (monochromaycznego) i prezenuje je za pomocą wskaźnika laserowego wyjaśnia, na czym polega widzenie barwne wyjaśnia działanie filrów opycznych posługuje się pojęciem ogniska, ogniskowej i osi głównej opycznej opisuje bieg promieni równoległych do osi opycznej, przechodzących przez soczewkę skupiającą i rozpraszającą doświadczalnie znajduje ognisko i mierzy ogniskową soczewki skupiającej oblicza zdolność skupiającą soczewki ze wzoru 1 z = i wyraża ją w diopriach f wywarza za pomocą soczewki skupiającej osry obraz przedmiou na ekranie (9.14) podaje rodzaje soczewek (skupiająca, rozpraszająca) do korygowania każdej z wad wzroku rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki skupiające rozróżnia obrazy rzeczywise, pozorne, prose, odwrócone, powiększone, pomniejszone wyjaśnia, na czym polegają wady wzroku: krókowzroczności i dalekowzroczności opisuje zasadę działania prosych przyrządów opycznych (lupa, oko) rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki rozpraszające wyjaśnia zasadę działania innych przyrządów opycznych np. aparau foograficznego) podaje znak zdolności skupiającej soczewek korygujących krókowzroczność i dalekowzroczność wymienia ośrodki, w kórych rozchodzi się każdy z ych rodzajów fal porównuje szybkość rozchodzenia się obu rodzajów fal wyjaśnia ranspor energii przez fale sprężyse i elekromagneyczne porównuje wielkości fizyczne opisujące e fale i ich związki dla obu rodzajów fal opisuje mechanizm rozchodzenia się obu rodzajów fal wymienia sposoby przekazywania informacji i wskazuje rolę fal elekromagneycznych Umiejęności wymienione w wymaganiach przekrojowych nauczyciel kszałuje na każdej lekcji i przy każdej sprzyjającej okazji. W klasie III obowiązują uczniów wymagania z klas I i II zgodnie z podsawą programową wymaganą na egzaminie gimnazjalnym

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III 9. O elekryczności saycznej Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki Klasa III Tema według 9.1. Elekryzowanie przez arcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym opisuje budowę

Bardziej szczegółowo

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014)

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014) Wymagania przedmioowe z izyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 013/014) 8. Drgania i ale sprężyse!wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający!podaje znaczenie pojęć: położenie

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 10. Prąd Tema według 10.1.

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY 1. Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość, emperaurę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednoski

Bardziej szczegółowo

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe KLASA 1 1. Wykonujemy pomiary Tema lekcji Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie gęsości subsancji Pomiar ciśnienia wymienia przyrządy, za pomocą kórych

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar

Bardziej szczegółowo

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE.

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. 1. Wykonujemy pomiary Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryeriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Jak opisujemy ruch? (1.1, 1., 1.5, 1.6,

Bardziej szczegółowo

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca Fizyka, klasa II Podręcznik: Świat fizyki, cz.2 pod red. Barbary Sagnowskiej 6. Praca. Moc. Energia. Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe 1 Praca mechaniczna - podaje przykłady wykonania pracy

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Wielkości fizyczne, kóre

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 4. Jak opisujemy ruch? 4.1, 4.2.

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze Temat Energia wewnętrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej Zjawisko konwekcji Ciepło właściwe Przemiany energii podczas topnienia. Wyznaczanie ciepła topnienia

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon Klasa III Elektryzowanie przez tarcie. Ładunek elementarny i jego wielokrotności opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3 1. Podsawa programowa Cele kszałcenia wymagania ogólne I. Wykorzysanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prosych zadań obliczeniowych.

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 2. Drgania i fale sprężyste Ruch drgający wskazuje w otoczeniu

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiedzę i umiejętności znacznie

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM opracowany na podsawie: PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM 1. Rozporządzenia MENiS z dnia 30kwienia 2007r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowaniai promowania uczniów i słuchaczy

Bardziej szczegółowo

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH Ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ otrzymuje uczeń, który : podaje przykłady, w których na skutek wykonania pracy wzrosła energia wewnętrzna ciała podaje przykłady przewodników

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 1. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Zmiana energii

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe ocenianie Fizyka

Przedmiotowe ocenianie Fizyka Przedmioowe ocenianie Fizyka 1. Przedmioowe ocenianie obejmuje ocenę wiadomości, umiejęności i posaw uczniów. Ocenianie odbywa się w sześciosopniowej skali ocen: celujący, bardzo dobry, dobry, dosaeczny,

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry

Bardziej szczegółowo

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ Świa fizyki Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR Z MODYFIKACJĄ MAŁGORZATY JAŚKIEWICZ Podręcznik : Świa fizyki, 11/1/2009,

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Teresa Wieczorkiewicz Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń:

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: 1. wymienia źródła światła 2. wyjaśnia, co to jest promień światła 3. wymienia rodzaje wiązek światła 4. wyjaśnia, dlaczego

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa III etap edukacyjny

Podstawa programowa III etap edukacyjny strona 1/5 Źródło: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej Więcej: www.reformaprogramowa.men.gov.pl/rozporzadzenie Podstawa programowa III etap

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) lekcji Cele operacyjne uczeń: Wymagania podstawowe po nadpod stawowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry 1 2 3 4 5 6 1. Światło i cień wymienia źródła światła wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo

9. Plan wynikowy (propozycja)

9. Plan wynikowy (propozycja) 9. Plan wynikowy (propozycja) lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów Wymagania podstawowe po nadpod stawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Optyka 1. Światło

Bardziej szczegółowo

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor FIZYKA 1. Uwagi wstępne. Ocenianie wewnątrzszkolne ma na celu: 1) poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie; 2) udzielanie uczniowi pomocy w samodzielnym planowaniu

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I Wymagania konieczne (dopuszczająca) wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednostki długości, czasu i masy

Bardziej szczegółowo

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Celem Konkursu Fizycznego jest rozwijanie zainteresowań prawidłowościami świata przyrody, umiejętność prezentacji wyników

Bardziej szczegółowo

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe. Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy III gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 1. Z dniem 31.08.2009 w Gimnazjum nr 1 w Lubinie wprowadza Przedmioowy Sysem Oceniania z fizyki w klasach gimnazjum I III sanowiący załącznik

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. II.

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania (propozycja)

Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające ocena dopuszczająca ocena dostateczna ocena dobra ocena bardzo dobra 1 2 3 4 wymienia

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach.

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Beata Cieślik KLASA I WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który - Opanował treści elementarne użyteczne w pozaszkolnej

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Rozdział 1. Elektrostatyka wymienia dwa rodzaje

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III 1. Zjawiska i fale elektro 7 godzin. L.p. Temat lekcji Wymagania na ocenę dopuszczającą 1 Oddziaływania biegunów magnetycznych magnesów oraz magnesów i żelaza. 2 Badanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III Ocena niedostateczna: Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III uczeń nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności na ocenę dopuszczającą nie skorzystał z możliwości poprawy ocen niedostatecznych

Bardziej szczegółowo

Wymagania podstawowe (dostateczna) Uczeń: wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie (4.1)

Wymagania podstawowe (dostateczna) Uczeń: wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie (4.1) Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki ZamKor ( w nawiasach podano numery wymagań szczegółowych, przekrojowych i doświadczalnych realizowanych w danym dziale)

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Wymagania Temat lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów podstawowe Ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające

Bardziej szczegółowo

W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach

W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA FIZYKA. W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach I. CELE PRZEDMIOTOWEGO SYSTEMU OCENIANIA Zapoznanie uczniów i rodziców (prawnych opiekunów ) z

Bardziej szczegółowo

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3)

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3) KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA Temat lekcji Wymagania podstawowe (P) (oceny:2,3) Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) 1. Praca praca jest wykonywana wtedy, gdy pod działaniem siły

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy. Elektrostatyka (6-7 godz. + 2 godz. (łącznie) na powtórzenie materiału (podsumowanie działu) i sprawdzian) R treści nadprogramowe

Plan wynikowy. Elektrostatyka (6-7 godz. + 2 godz. (łącznie) na powtórzenie materiału (podsumowanie działu) i sprawdzian) R treści nadprogramowe Plan wynikowy Plan wynikowy (propozycja), obejmujący treści nauczania zawarte w podręczniku Spotkania z fizyką, część 3" (a także w programie nauczania), jest dostępny na stronie internetowej www.nowaera.pl

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 22. Ruch drgający podać

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia zna pojęcia pracy

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa II

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa II LINKI WAŻNE DLA KLAS III hp://fizyka.zamkor.pl/image/maerialy/men_om_5_11110.pdf hp://fizyka.zamkor.pl/arykul/63/1188-obowiazkowe-dowiadczenia-fizyczne/ Wymagania na pozczególne oceny przy realizacji i

Bardziej szczegółowo

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska)

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) KLASA II PROGRAM NAUZANIA LA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.RAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne : Kategoria celów podstawowe ponadpodstawowe konieczne podstawowe rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe. Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy II gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Kursywą oznaczono treści dodatkowe. Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III Drgania i fale mechaniczne Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Spotkania z fizyką, część 4 Test 1 1. (1 p.) Na lekcji fizyki uczniowie demonstrowali zjawisko załamania światła na granicy wody i powietrza, po czym sporządzili rysunek przedstawiający bieg promienia

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Oprac. dr I.Flajszok 1 Temat zajęć podstawowe pojęcia fizyczne Liczba godzi n Osiągnięcia ucznia/poziom wymagań treści rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim.

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. ROZDZIAŁ I. Właściwości materii określa warunki zmian stanu skupienia; określa zmiany stanu skupienia na porównuje

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Test. ( p.) Wzdłuż wiszących swobodnie drutów telefonicznych przesuwa się fala z prędkością 4 s m. Odległość dwóch najbliższych grzbietów fali wynosi 00 cm. Okres i częstotliwość drgań wynoszą: A. 4 s;

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA Każdy uczeń jest oceniany zgodnie z zasadami sprawiedliwości. Przy ocenianiu nauczyciel uwzględnia możliwości intelektualne ucznia oraz stosuje się do zapisów zamieszczonych

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą.

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Wymagania programowe na poszczególne oceny klasa III Maria Majewska Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Ocena dopuszczająca [1] - zna pojęcia: położenie równowagi,

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM DRGANIA I FALE MECHANICZNE - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. -Wie, że fale sprężyste nie mogą rozchodzić się w

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej Przedmiotowy system oceniania Fizyka Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej I Formy oceniania 1. Główną formą sprawdzania wiadomości i umiejętności są prace pisemne: sprawdziany (obejmujące

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM z działu POMIARY I JEDNOSTKI zna podstawowe jednostki długości, czasu i masy, potrafi dobrać przyrządy do pomiaru

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM DZIAŁ I. PRĄD ELEKTRYCZNY - co to jest prąd elektryczny - jakie są jednostki napięcia elektrycznego - jaki jest umowny kierunek płynącego prądu - co to

Bardziej szczegółowo

KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II. przygotowała mgr Magdalena Murawska

KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II. przygotowała mgr Magdalena Murawska KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II przygotowała mgr Magdalena Murawska Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: definiuje pracę, gdy działa stała siła równoległa

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA

Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA ZASADY OCENIANIA POSZCZEGÓLNYCH OBSZARÓW AKTYWNOŚCI I PRZELICZANIA PUNKTÓW NA OCENĘ. Obszary aktywności: 1. Prace

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki (szczegółowe warunki i sposób oceniania określa statut szkoły)

Przedmiotowy system oceniania z fizyki (szczegółowe warunki i sposób oceniania określa statut szkoły) Przedmiotowy system oceniania z fizyki (szczegółowe warunki i sposób oceniania określa statut szkoły) I Zasady ogólne: 1. Na podstawowym poziomie wymagań uczeń powinien wykonać zadania obowiązkowe (łatwe

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I. I półrocze

Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I. I półrocze Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który nie spełnia wymagań kryterialnych na ocenę dopuszczającą. I półrocze Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki. Klasa I

Wymagania edukacyjne z fizyki. Klasa I Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa I Ocena Ocena śródroczna Ocena roczna (z uwzględnieniem wymagań na ocenę śródroczną) Celujący ocenę bardzo dobrą) Bardzo dobry ocenę dobrą) jest twórczy, rozwiązuje

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I- III

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I- III PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI dla klas I- III Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę programową. Podstawa

Bardziej szczegółowo

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH Zgodnie z zaleceniami metodyki nauki fizyki we współczesnej szkole zadania prezentowane uczniom mają odnosić się do rzeczywistości i być tak sformułowane, aby każdy nawet najsłabszy

Bardziej szczegółowo

Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015

Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015 Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015 Roman Grzybowski wydawnictwo OPERON Program nauczania do nowej podstawy programowej Treści nauczania i osiągnięcia szczegółowe ucznia Fale mechaniczne

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»»

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»» ««*» ( # * *»» CZĘŚĆ I. POJĘCIA PODSTAWOWE 1. Co to jest fizyka? 11 2. Wielkości fizyczne 11 3. Prawa fizyki 17 4. Teorie fizyki 19 5. Układ jednostek SI 20 6. Stałe fizyczne 20 CZĘŚĆ II. MECHANIKA 7.

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Formy i metody: - prace klasowe (obejmujące większą partię materiału i trwające 1 godzinę lekcyjną) - sprawdziany

Bardziej szczegółowo

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor.

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. DKOS-5002-2\04 Anna Basza-Szuland FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ DLA REALIZOWANYCH TREŚCI PROGRAMOWYCH Kinematyka

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI opracowała Ewa Kędziorska 1 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Podstawę programową. 2. Wewnątrzszkolny system oceniania.

Bardziej szczegółowo

Uczeń może poprawić niekorzystny wynik pracy klasowej w ciągu 14 dni od podania wyników sprawdzianu w terminie wyznaczonym przez nauczyciela

Uczeń może poprawić niekorzystny wynik pracy klasowej w ciągu 14 dni od podania wyników sprawdzianu w terminie wyznaczonym przez nauczyciela PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Ocenie podlegają: - prace klasowe ( obejmujące większą partię materiału i trwające 1 godzinę lekcyjną) -

Bardziej szczegółowo

konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry I 2 3 4 Rozdział I. Pierwsze spotkania z fizyką

konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry I 2 3 4 Rozdział I. Pierwsze spotkania z fizyką Przedmiotowy system oceniania FIZYKA 1 Kursywa oznaczono treści dodatkowe Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry I

Bardziej szczegółowo

I. Wymagania edukacyjne na ocenę:

I. Wymagania edukacyjne na ocenę: I. Wymagania edukacyjne na ocenę: STOPIEŃ CELUJĄCY opanował wiedzę obejmującą cały program nauczania w danej klasie z fizyki i astronomii, wiadomościami wykracza poza program nauczania w danej klasie;

Bardziej szczegółowo

Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy.

Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy. Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy. Klasa Dział Godzina Umiejętności podstawowe w postaci : Uczeń I Wiadomości wstępne 1 2 1. omawia na przykładach,

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Spotkania z fizyką, część 3 Test 1 1. ( p.) Do zawieszonej naelektryzowanej szklanej kulki zbliżano naelektryzowaną szklaną laskę. Na którym rysunku przedstawiono poprawne położenie kulki i laski? Zaznacz

Bardziej szczegółowo

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Wymagania edukacyjne na daną ocenę fizyka klasa II Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 1. 1. Praca zdefiniować pracę, gdy działa stała siła równoległa do

Bardziej szczegółowo

XII WOJEWÓDZKI KONKURS PRZEDMIOTOWY Z FIZYKI dla uczniów gimnazjów województwa kujawsko-pomorskiego 2014/2015 Etap rejonowy czas rozwiązania 90 minut

XII WOJEWÓDZKI KONKURS PRZEDMIOTOWY Z FIZYKI dla uczniów gimnazjów województwa kujawsko-pomorskiego 2014/2015 Etap rejonowy czas rozwiązania 90 minut XII WOJEWÓDZKI KONKURS PRZEDMIOTOWY Z FIZYKI dla uczniów gimnazjów województwa kujawsko-pomorskiego 2014/2015 Etap rejonowy czas rozwiązania 90 minut Na karcie odpowiedzi należy umieścić swój kod (numer).

Bardziej szczegółowo

PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014

PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014 PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014 Liczba godzin do realizacji: 34 Realizujący: Anna Wojtak XI. ELEKTROMAGNETYZM 1. Temat lekcji: Magnesy i ich oddziaływanie. Bieguny magnesów

Bardziej szczegółowo

2.4. KONKURS Z FIZYKI

2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4.1. Cele edukacyjne Rozwijanie zainteresowania fizyką. Motywowanie do poszerzania wiedzy i umiejętności w zakresie fizyki. Pogłębienie motywacji do samodzielnej i systematycznej

Bardziej szczegółowo

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B.

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B. Imię i nazwisko Pytanie 1/ Zaznacz właściwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne są falami poprzecznymi podłużnymi Pytanie 2/ Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA GIMNAZJUM W ZAKRESIE FIZYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA GIMNAZJUM W ZAKRESIE FIZYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA GIMNAZJUM W ZAKRESIE FIZYKI Załącznikiem do Przedmiotowego Systemu Oceniania osiągnięć w zakresie fizyki są szczegółowe wymagania programowe na poszczególne

Bardziej szczegółowo

Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB)

Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB) PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI rok szkolny 2015/2016 GIMNAZJUM Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB) I. WSTĘP 1. Ocenie podlegają

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Opracowanie: Wydawnictwo WSiP. Nauczyciel uczący: Anna Tyczyńska Poziom osiągnięć stopień

Bardziej szczegółowo

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Tytuł projektu: Światło w życiu. Przedmi ot Treści nauczania z podstawy programowej Treści wykraczające poza

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI USTALONE ZGODNIE Z ZASADAMI POMIARU DYDAKTYCZNEGO

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI USTALONE ZGODNIE Z ZASADAMI POMIARU DYDAKTYCZNEGO WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI USTALONE ZGODNIE Z ZASADAMI POMIARU DYDAKTYCZNEGO DLA KLAS IA, IB, IC, ID, IE, IF, IG Na lata szkolne 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018 Nauczyciele prowadzący:

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum w Laskowej PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA (PZO) Z FIZYKI

Publiczne Gimnazjum w Laskowej PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA (PZO) Z FIZYKI Publiczne Gimnazjum w Laskowej PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA (PZO) Z FIZYKI Laskowa 2015 1 1. Przedmiotowe Zasady Oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o: Zasady Wewnątrzszkolnego Oceniania,

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM PROGRAMY NAUCZANIA Z FIZYKI REALIZOWANE W RAMACH PROJEKTU INNOWACYJNEGO TESTUJĄCEGO Zainteresowanie uczniów fizyką kluczem do sukcesu PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM III etap edukacyjny Projekt realizowany

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ODDZIAŁYWANIA Uczeń zna, wie umie, potrafi: że w przyrodzie zachodzą ciągłe zmiany pod wpływem oddziaływań rodzaje oddziaływań, skutki oddziaływań podać przykłady ciał fizycznych

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM MGR AGNIESZKA GROMADA 1 I. WYMAGANIA PRAWNE. 1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008r. w sprawie podstawy programowej wychowania

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 9 DWUJĘZYCZNYM W OPOLU

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 9 DWUJĘZYCZNYM W OPOLU PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 9 DWUJĘZYCZNYM W OPOLU Opracowali: Katarzyna Zgadzaj i Krzysztof Łapczyński PROGRAM I OBUDOWA System oceniania z fizyki został opracowany

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 4

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 4 Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 4 Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami Strategii Lizbońskiej.

Bardziej szczegółowo