WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 23 lutego 2012r. w sprawie VIP 180/11

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 23 lutego 2012r. w sprawie VIP 180/11"

Transkrypt

1 WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 23 lutego 2012r. w sprawie VIP 180/11 Przewodniczący Ławnicy: SO w SR Irena Opolska Irena Grygolec Bożena Puścian po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa X przeciwko Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu w Y o odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu i zapłatę dodatku motywacyjnego I. Oddala powództwo o odszkodowanie za naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. II. Umarza postępowanie w zakresie zapłaty dodatku motywacyjnego. Uzasadnienie Powód X pozwem skierowanym przeciwko Zespołowi Szkolno Przedszkolnemu w Y po ostatecznym sprecyzowaniu stanowiska wniósł o zasądzenie kwoty zł tytułem naruszenia przez pracodawcę zasady równego traktowania w zatrudnieniu (k. 198). W uzasadnieniu wskazał na szereg działań, które składały się na jego gorsze traktowanie w porównaniu do pozostałych nauczycieli. Podał, iż był skreślany z listy zastępstw za nieobecnych i jedynie w ostatniej kolejności przydzielano mu zastępstwa. Zdarzały się również sytuacje, iż za odbyte godziny lekcyjne, w ramach zastępstwa, nie otrzymywał wynagrodzenia z powodu późniejszego wykreślenia z listy. Stwierdził również, iż za pracę na świetlicy w latach otrzymywał wynagrodzenia za jedną godzinę lekcyjna, a uprzednio inni nauczyciel otrzymywali wynagrodzenie za dwie godziny. Podniósł, iż za rok szkolny nie otrzymał dodatku motywacyjnego w odróżnieniu od innych nauczycieli, chociaż posiadał osiągnięcia w pracy. Dodatkowo nie wypłacono mu diet z delegacji służbowych, tak jak innym nauczycielom za ich pobyt w Kuratorium

2 Oświaty. Zarzucił również niesprawiedliwy podział godzin lekcyjnych i przyznanie mu niższego wymiaru godzin niż nauczycielom o niższych kwalifikacjach. Wskazał, iż tylko w jego przypadku dyrektor przychodziła na hospitacje z rodzicami i bez wcześniejszego powiadomienia. Wyjaśnił, że dyrektor traktowała go również odmiennie od innych nauczycieli w zakresie kontroli dzienników lekcyjnych oraz zwracania uwagi na uchybienia w pracy. Dyrektor pozwoliła na prowadzenie fikcyjnego koła języka rosyjskiego przez innego nauczyciela, a nie wyraziła zgody na prowadzenie przez niego koła języka polskiego, pomimo zainteresowania rodziców i uczniów. Na skutek nieuzasadnionego podziału na grupy przy nauce języka rosyjskiego otrzymał słabszych uczniów, co uniemożliwiło mu wykazanie się osiągnięciami uczniów w konkursach przedmiotowych. Niezasadnie również dyrektor twierdził, że miał znikomy udział w szkoleniach zawodowych. Podkreślił, iż dyrektor bezpodstawnie rozwiązała założony i prowadzony przez niego Klub Edukacji Europejskiej Młodzi obywatele działają. Pierwotnie pozwany w procesie Publiczne Gimnazjum w Y wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu wskazał, iż brak jest podstaw do stwierdzenia nierównego traktowania powoda wobec innych zatrudnionych w szkole nauczycieli. W trakcie postępowania na skutek przyłączenia pozwanego Gimnazjum do Zespołu Szkolno Przedszkolnego w Y nastąpiła zmiana po stronie pozwanej (k. 95). Pozwany Zespół Szkolno Przedszkolny w Y podtrzymał stanowisko w sprawie i dodał, że uprzednio prawomocnymi wyrokami oddalono roszczenia powoda w przedmiocie zapłaty za pracę w godzinach ponadwymiarowych oraz zapłatę dodatku motywacyjnego i dodatku za sprawdzanie zeszytów. Sąd Rejonowy zważył i ustalił, co następuje: Powód od dnia r. został przeniesiony ze Szkoły Podstawowej w Y do Gimnazjum w Y na stanowisko nauczyciela języka polskiego. Na podstawie aktu nadania stopnia awansu zawodowego w dniu r. X nadano stopień nauczyciela mianowanego. W okresie od r. do r. powodowi udzielono płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. W dniu r.strony zawarły dodatkową umowę o pracę na czas określony od r. do r.

3 na stanowisku wychowawcy świetlicy w wymiarze 3/18. W roku szkolnym 2006/2007 powód uzyskał kwalifikacje w zakresie pedagogiki opiekuńczo wychowawczej oraz w latach ukończył kursy w zakresie doskonalenia zawodowego. Z dniem r. powód został przeniesiony na czas nie określony na stanowisko wychowawcy świetlicy w wymiarze 22 godzin tygodniowo. Następnie od dnia r. do r. powód został przeniesiony na stanowisko nauczyciela języka polskiego i świetlicy w wymiarze 18 godzin tygodniowo. W okresie od r. do r. powodowi po raz kolejny udzielono płatnego urlopu dla poratowania zdrowia (dowód: akta osobowe powoda). Wyrokiem Sąd Rejonowego Sądu Pracy w Bielsku Podlaskim w sprawie IV P 69/09 z dnia r. zasądzono na rzecz powoda od pozwanego kwotę 103,50 zł tytułem diet za podróże służbowe. Jednocześnie oddalono powództwo o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za okres od r. do r., dodatku motywacyjnego za okres od r. do końca czerwca 2008r., dodatku za sprawdzanie zeszytów oraz żądanie o zapłatę diet za podróże służbowe w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż powód wnosił również o zasądzenie odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za pracę za trzy miesiące za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, nie odnosząc się jednak szerzej do tego żądania i nie rozstrzygając o nim w wyroku. Na skutek apelacji powoda wyrokiem z dnia r. w sprawie V Pa 28/10 Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku uchylił wyrok Sądu I instancji w części dotyczącej dodatku motywacyjnego i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania, oddalając apelację w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy stwierdził, iż Sąd I instancji dopuścił się uchybienia procesowego polegającego na nierozpoznaniu o całości żądania w zakresie odszkodowania za nierówne traktowanie. Sąd Okręgowy podkreślił, iż wnoszenie kolejnego żądania przez powoda w tym zakresie nie jest konieczne i Sąd Rejonowy z urzędu powinien podjąć czynności w zakresie nierozpoznanego roszczenia. Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Bielsku Podlaskim wyrokiem z dnia r. w sprawie IV P 25/10 oddalił powództwo o zapłatę dodatku motywacyjnego. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z dnia r. w sprawie V Pa 109/10 oddalił apelację powoda od wyroku Sądu I instancji. Natomiast powód jeszcze w trakcie postępowania

4 w sprawie IV P 25/10 wystąpił z pozwem w niniejszej sprawie wnosząc o zasądzenie odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Mając na uwadze powyższe prawomocne rozstrzygnięcia należało zatem stwierdzić, iż nie wystąpiły podstawy do uznania za przejaw nierównego traktowania powoda braku przyznania mu dodatku motywacyjnego za okres , zapłaty za pracę w godzinach ponadwymiarowych w świetlicy oraz wypłaty diet z delegacji służbowych. W wymienionych powyżej postępowaniach przesądzono o bezzasadności żądań powoda w tej części. Roszczenia powoda w tym zakresie okazały się merytorycznie nieuzasadnione, tym samym nie mogły również zostać uznane za przejaw nierównego traktowania. Na marginesie wypada jedynie zauważyć, iż powód podnosił okoliczność, że dyrektor nie rozliczyła mu delegacji za wyjazd do Kuratorium w dniu r. (k. 175). Powód złożył tą delegację bezpośrednio do przełożonej, nie zachował jednocześnie wymaganej procedury do składania delegacji. W trakcie niniejszego postępowania powód ostatecznie cofnął również roszczenie o zapłatę dodatku motywacyjnego (k. 82v). Zgodnie z przepisem art.18 3a 1 i 2 k.p. pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także bez względu na zatrudnienie na czas określony lub nie określony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, z przyczyn określonych w 1. Przepis art. 18 3b 1 k.p. stanowi, iż za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, z zastrzeżeniem 2 4, uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art. 18 3a 1 k.p., którego skutkiem jest w szczególności: odmowa nawiązania lub rozwiązanie stosunku pracy (pkt 1), niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą (pkt 2), pominięcie przy typowaniu do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe (pkt 3) chyba że pracodawca udowodni, że

5 kierował się obiektywnymi powodami. Przepis art. 18 3b 1 k.p. zmienia rozkład ciężaru dowodu przewidziany w art. 6 k.c. (w zw. z art. 300 k.p.), według którego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Pracownik dochodzący odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania musi najpierw wykazać, że był w zatrudnianiu dyskryminowany, a dopiero następnie pracodawcę obciąża dowód, że przy różnicowaniu pracowników kierował się obiektywnymi przesłankami (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia r., II PK 33/05, LEX nr , PiZS 2006/7/35). Pracownik powinien wskazać fakty uprawdopodobniające zarzut nierównego traktowania w zatrudnieniu, a wówczas na pracodawcę przechodzi ciężar dowodu, że kierował się obiektywnymi powodami (wyrok Sąd Najwyższego z dnia r., III PK 30/06, OSNP 2007, nr 11-12, poz. 160). W orzecznictwie Sądu Najwyższego dyskryminacja w sferze zatrudnienia rozumiana jest jako bezprawne pozbawienie lub ograniczenie praw wynikających ze stosunku pracy albo nierównomierne traktowanie pracowników ze względu na wymienione w przepisie kryteria dyskryminacyjne, a także przyznawanie z tych względów niektórym pracownikom mniejszych praw niż te, z których korzystają inni pracownicy, znajdujący się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Nie narusza jednak zasady równości usprawiedliwione i racjonalne zróżnicowanie (dyferencjacja) sytuacji prawnej podmiotów ze względu na różniącą je cechę istotną (pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia r., II PK 27/08, OSNP 2010/3-4/41, OSP 2011/4/39 i orzecznictwo tam powołane). Przed przystąpieniem do oceny dalszych roszczeń powoda należało jeszcze dokonać rozróżnienia nakazu równego traktowania pracowników w zatrudnieniu od zakazu dyskryminacji. Zasada niedyskryminacji jest bowiem kwalifikowaną postacią nierównego traktowania i oznacza nieusprawiedliwione obiektywnymi powodami gorsze traktowanie pracownika ze względu na cechy lub właściwości dotyczące go osobiście, przykładowo wymienione w art. 18 3a 1 k.p., bądź ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nie określony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy, które to przesłanki określane są jako przyczyna, podstawa lub kryterium dyskryminacji. Inaczej rzecz ujmując, za dyskryminację w zatrudnieniu uważa się niedopuszczalne różnicowanie sytuacji prawnej pracowników według

6 negatywnych i zakazanych kryteriów. Nie stanowi natomiast dyskryminacji nierówność niepodyktowana przyczynami uznanymi za dyskryminujące, nawet jeżeli pracodawcy można przypisać naruszenie zasady równego traktowania (równych praw) pracowników, określonej w art k.p. (pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia r., I PK 259/07, OSNP 2009/19-20/256, oraz orzecznictwo powołane w uzasadnieniu). Dyskryminacja (art kp), w odróżnieniu od zwykłego nierównego traktowania (art k.p.), oznacza gorsze traktowanie pracownika ze względu na jego cechę lub właściwość, określaną w Kodeksie pracy jako przyczyna (w języku prawniczym także jako podstawa lub kryterium) dyskryminacji, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, oraz przynależność związkową (pogląd wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia r., II PK 180/06, OSNP 2008/3-4/36). Przepisy kodeksu pracy odnoszące się do dyskryminacji nie mogą mieć zastosowania w przypadkach nierównego traktowania niespowodowanego przyczyną uznaną za podstawę dyskryminacji. W niniejszej sprawie powód konsekwentnie zarzucał, iż był nierówno traktowany w zatrudnieniu, nie wskazując jednocześnie przyczyny, ze względu, na którą był dyskryminowany. Zdaniem Sądu brak było podstaw, aby uznać, iż w którymkolwiek z podanych przez powoda przypadkach pozwany pracodawca naruszył zasadę równego traktowania. Natomiast sytuacje, w których ewentualnie zachodziły różnice pomiędzy powodem a innymi pracownikami były jednostkowe i uwarunkowane obiektywnymi powodami. Po pierwsze powód zgłaszał zastrzeżenia w odniesieniu do systemu przydzielania zastępstw za nieobecnych nauczycieli, podnosząc, iż odbywał lekcję na zastępstwie, a następnie był wykreślany z księgi zastępstw. Ze znajdujących się w aktach sprawy kopii księgi zastępstw (k ) nie wynika, aby powód był pomijany przy wyznaczaniu zastępstw lub nagminnie wykreślany z zastępstw. Godziny doraźnych zastępstw są organizowane przez dyrekcję szkoły w zależności od potrzeb oraz przy uwzględnieniu obciążenia pracą innych nauczycieli. Należy również podkreślić, iż praca nauczycieli w ramach godzin doraźnych zastępstw nie stanowi uprawnienia nauczyciela, lecz jest jego obowiązkiem, jeżeli została zlecona zgodnie z

7 prawem. Zdjęcie z nauczyciela tego dodatkowego obowiązku przez nieprzydzielenie pracy w godzinach doraźnych zastępstw nie może być uważane za pogorszenie warunków pracy. Analogiczny pogląd w odniesieniu do pracy w godzinach ponadwymiarowych został wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia r. (I PK 454/03, OSNP 2005/3/32) i zdaniem Sądu może być odpowiednio przeniesiony na grunt niniejszej sprawy. Godziny doraźnego zastępstwa odróżnia bowiem od godziny ponadwymiarowej jedynie fakt, iż jest ona realizowana w zastępstwie nieobecnego nauczyciela (art. 35 ust. 2 i 2a Kart Nauczyciela). Wymienione godziny są przydzielane ponad tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć dydaktycznych. Powód, poza swoimi twierdzeniami, nie wykazał, iż wykreślano go z księgi zastępstw już po odbyciu lekcji i nie przyznawano wynagrodzenia za faktycznie wykonaną pracę. Była przełożona powoda A. K. (k. 102v 104) zeznała, iż powód był traktowany na równi z innymi nauczycielami i wypłacano mu wszystkie składniki wynagrodzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dodatkowo trzeba wskazać, iż załączonej kopii księgi zastępstw (k ) wynika, iż powód był wyznaczany na zastępstwo innych nauczycieli i jedynie kilka razy został wykreślony. W ocenie Sądu sam fakt wykreślenia, bez poparcia go innymi dowodami, nie był równoznaczny z potwierdzeniem faktycznej pracy powoda. X kwestionował także przydziały nauczycieli do zastępstwa, iż były one wyznaczane niezgodnie z kwalifikacjami nauczycieli, np. wyznaczenie nauczyciela wychowania fizycznego na zastępstwo za nauczyciela języka obcego. Sam powód jednak również był wyznaczany na zastępstwo do prowadzenia zajęć niedokrewnych z jego specjalizacją, np. z geografii, historii, matematyki oraz wychowani fizycznego. Stąd nieuprawniony jest wniosek o nierównym traktowaniu powoda w tym zakresie. Była dyrektor szkoły A. K. (k. 103V) wyjaśniła także, iż wynagrodzenie za zastępstwo wypłacano nauczycielowi za faktycznie wykonaną pracę, jeżeli brak było potwierdzenia w formie zapisu tematu lekcji w dzienniku wówczas nie wypłacano wynagrodzenia. Wyznaczając zastępstwa dyrektor musi bowiem brać pod uwagę tygodniowy wymiar zajęć oraz dopuszczalna normę pracy ponad ten wymiar (art. 35 ust. 1 Karty Nauczyciela). Powód tylko ogólnikowo wskazywał, że w sposób niesprawiedliwy i nieuprawniony przydzielano mu tygodniowy wymiar zajęć dydaktycznych, zaniżając

8 go w porównaniu do nauczycieli o niższych kwalifikacjach. Okoliczność ta nie wynika jednak z zebranego w sprawie materiału dowodowego. Powód podnosił, iż miał przydzielonych mniej godzin, niż D. S., chociaż miał wyższe kwalifikacje. A. K. ponownie podkreśliła, iż powód nie był w tym zakresie traktowany gorzej od innych nauczycieli, ale zauważyła także, iż nie było wymiernych efektów pracy powoda, pomimo, iż umożliwiono mu odbycie studiów podyplomowych. Zaznaczyła również, iż powód często przebywał na usprawiedliwionych absencjach i robiła wszystko, żeby powodowi pomóc. Dyrektor szkoły dokonując przydziału zajęć dydaktycznych musi uwzględniać dbałość o dydaktyczny i wychowawczy poziom szkoły oraz zapewniać realizacje zadań szkoły. Z całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż powód nie był nauczycielem wyróżniającym się w gronie nauczycieli języka rosyjskiego i w mniejszym zakresie angażował się w życie szkoły oraz prowadzenie dodatkowych zajęć. X otrzymał negatywną ocenę dorobku zawodowego (k. B 71 akt osobowych). Powód był jednocześnie zatrudniony w pełnym wymiarze zajęć. Następnie powód zarzucał, iż jako jedynemu nauczycielowi dyrektor A. K. przeprowadzała mu hospitacje bez zapowiedzi i z udziałem rodziców. Wskazana sytuacja była jednak zdarzeniem jednostkowym, wyjątkowym i spowodowanym zachowaniem rodzica jednego z uczniów. A. K. wyjaśniła dodatkowo, że na Radzie Pedagogicznej ustalono, iż dyrektor może przychodzić bez zapowiedzi na lekcję do nauczycieli o najwyższym stopniu awansu zawodowego. Powód jednak nie wyraził zgody na takie rozwiązania i nie przychodziła do niego na hospitacje, poza jednym wymienionym przypadkiem. Zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 4 Karty Nauczyciela dyrektor sprawuje nadzór pedagogiczny w stosunku do nauczycieli zatrudnionych w szkole. Dodatkowo dyrektor szkoły, jak każdy inny kierownik organizacji, w ramach swoich obowiązków powinien monitorować i nadzorować realizację jej zadań oraz uzyskiwane efekty działalności. Szczegółowo zakres nadzoru pedagogicznego dyrektora szkoły został określony w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz.U. z 2009r. Nr 168, poz. 1324). Na podstawie 20 ust. 1 i 3 powołanego rozporządzenia dyrektor podejmuje czynności w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego. W celu realizacji tego zadania dyrektor szkoły w szczególności obserwuje prowadzone przez nauczycieli

9 zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze oraz inne zajęcia i czynności wynikające z działalności statutowej szkoły lub placówki. A K (k. 103) dodała, iż nie dokonała oceny lekcji prowadzonej przez powoda, w której uczestniczyła z rodzicem. Mając na uwadze powyższe nie można stwierdzić, że doszło do nierównego traktowania powoda. Nie można bowiem uznać, iż pracodawca podejmuje bezprawne działania wobec pracownika w sytuacji, gdy korzysta z przyznanych mu uprawnień. Uwzględniając regulację ustawową trzeba stwierdzić, iż w wykonywanie zawodu nauczyciela wpisane jest jego ocenianie (art. 6a Karty Nauczyciela), a tym samym, jeżeli jest ono wykonywane zgodnie z prawem, nie może być traktowane jako przejaw nierównego traktowania. Podobnie należało ocenić wykonywanie przez dyrektora w stosunku do powoda czynności związanych z kontrolowaniem dzienników lekcyjnych oraz wydawaniu poleceń dotyczących pracy. Wymienione czynności mieszczą się w zakresie sprawowanego przez dyrektora szkoły nadzoru pedagogicznego oraz w uprawnieniu pracodawcy do wydawania pracownikowi poleceń związanych z pracą. W ramach pracowniczego podporządkowania w procesie świadczenia pracy pracownik jest zobligowany do realizacji wydawanych mu poleceń jeżeli nie są bezprawne i są zgodne z prawem. Wydawanie przez pracodawcę zgodnych z prawem poleceń dotyczących pracy co do zasady nie stanowi naruszenia godności (dóbr osobistych) pracownika, nierównego traktowania lub dyskryminacji, czy mobbingu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia r., I PK 103/05, OSNP 2006/21-22/321, M.P.Pr. 2006/6/311). A. K. również w tym przypadku wyjaśniła, że wszystkim nauczycielom zwracała uwagi związane z pracą oraz kontrolowała dzienniki i w ten sam sposób reagowała na zaistniałe uchybienia. Ponownie powód poza swoimi twierdzeniami, nie przedstawił innych dowodów na poparcie swoich żądań. Bezzasadne okazały się także zarzuty powoda sprowadzające się do negowania funkcjonowania koła języka rosyjskiego oraz odmowy przez dyrekcję prowadzenia przez niego koła języka polskiego i pozbawienia go w ten sposób dodatkowego wynagrodzenia. A K. potwierdziła funkcjonowanie koła języka rosyjskiego, co wynika także z załączonych do akt sprawy kopii dzienników koła języka rosyjskiego (k ), które dokumentują działalność koła. Pośrednio fakt działalności koła znajduje także potwierdzenie z uwagi na to, iż uczniowie pozwanego gimnazjum byli

10 laureatami konkursów z zakresu języka rosyjskiego (k ). Powszechnie wiadomo, iż osiągniecie przez uczniów poziomu wiedzy warunkującego udział w konkursach przedmiotowy i osiąganie w nich dobrych wyników jest poparte dodatkową pracą nauczyciela z uczniami, w tym na kołach przedmiotowych. Powód nie wykazał, iż bezpodstawnie odmówiono mu możliwości prowadzenia koła języka polskiego, pomimo zainteresowania uczniów i rodziców. W aktach sprawy brak jest chociażby pisma powoda w tym przedmiocie do przełożonych z wnioskiem o prowadzenie koła lub przedstawienia planu działania i założeń funkcjonowania takiej formy zajęć dodatkowych. Niezasadne są również sygnalizowane przez powoda zastrzeżenia w zakresie przydziału mu uczniów o mniejszym poziomie wiedzy, przez co uniemożliwiono mu osiągnięcie wyników, takich jakie inni nauczyciele mieli w grupach zdolniejszych. Po raz kolejny powód poprzestał na własnych twierdzeniach, które nie korespondowały z zeznaniami A K, która przyznała, że istnieje możliwość podziału uczniów na grupy w zależności od poziomu znajomości języka obcego. W związku z tym podziałem powód dostał klasę z poziomem podstawowym. Jednocześnie z jej relacji wynika, iż dobry nauczyciel potrafi tak pracować, aby przygotować uczniów do udziału w konkursach. Nie można także pominąć sytuacji, w której na wniosek samego ucznia lub jego rodzica dokonuje się roszad w grupach językowych. Wskazane okoliczności nie przemawiają zatem za uznaniem nierównego traktowania powoda. Sąd nie znalazł znamion nierównego traktowania powoda w odniesieniu do negowania przez dyrektora szkoły jego udziału w szkoleniach. Powód nie wskazał, na czym miałoby polegać w tym zakresie jego nierówne traktowanie. Nie podnosił, iż ograniczano mu dostęp do szkoleń, wręcz przeciwnie umożliwiono mu odbycie studiów podyplomowych. Istotnie w ocenie powoda (k. B 71 akt osobowych) dyrektor stwierdził, iż nie wykazuje się on systematycznym doskonaleniem kompetencji zawodowych. Powód był jednak uprawniony do podważania takiej oceny przed Podlaskim Kuratorem Oświaty w Białymstoku. Z akt osobowych wynika, iż powód uczestniczył w szkoleniach, ale nie czynił tego systematycznie. Nauczyciel jest natomiast zobligowany do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji, zaś dyrektor szkoły jest uprawniony do oceny postępów w tym zakresie.

11 Odnosząc się natomiast do podnoszonego przez powoda zarzutu, iż pracodawca pozbawił go możliwości wykazania się aktywnością i podnoszeniem poziomu wiedzy uczniów, poprzez rozwiązanie założonego przez niego Klubu Edukacji Europejskiej, zdaniem Sądu także nie można tu odnaleźć negatywnego różnicowania sytuacji powoda w porównaniu do innych nauczycieli. A. K wyjaśniła, iż zamknęła konto Klubu, ponieważ powód przebywał na urlopie dla poratowania zdrowia i nie było osoby, która mogłaby przejąć prowadzenie klubu. Zeznania świadka w tej części są zbieżne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Faktycznie w okresie od r. do r. powód korzystał z płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. Przedstawione przez powoda pisma (k ), dokumentujące działalność Koła, pochodzą z okresu poprzedzającego jego absencję urlopową. Należy zauważyć, iż powód po powrocie do pracy i w późniejszym okresie nie podjął kroków zmierzających do reaktywacji działalności Koła, ograniczając się jedynie do stawiania zarzutów przełożonej, co do uniemożliwienia podejmowania własnych inicjatyw. Zeznania aktualnego dyrektora pozwanego J. O. (k. 199v) nie wniosły istotnych szczegółów do sprawy. J. O. objął funkcję dyrektora od dnia r. i w okresie poprzedzającym nie był pracownikiem pozwanego. Reasumując Sąd roszczenia uznał roszczenie powoda za pozbawione podstaw faktycznych i prawnych. Prawo do odszkodowania przysługuje osobie, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, iż sytuacja powoda została w jakikolwiek sposób ukształtowana gorzej, niż sytuacja innych nauczycieli. Niewątpliwie w pozwanej szkole zdarzały się przypadki nieprawidłowych relacji interpersonalnych, lecz nie można ich określić jako nierówne traktowanie. W zawodzie nauczyciela niezbędne jest stałe pogłębianie własnych umiejętności oraz świadomość, że efekty pracy podlegają weryfikacji przez przełożonych. Z pewnością wiążą się z tym niedogodności dla nauczyciela, lecz nie prowadzą one do naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych powyżej przepisów, orzeczono jak w punkcie I sentencji.

12 Na rozprawie w dniu r. (k. 82v) powód cofnął roszczenia o zapłatę dodatku motywacyjnego w kwocie 700 zł i wniósł o umorzenie postępowania w tej części. Na podstawie przepisu art k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia aż do wydania wyroku. Zgodnie z treścią art k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. W związku z tym na podstawie powołanych przepisów, Sąd umorzył postępowanie w zakresie zapłaty dodatku motywacyjnego, orzekając jak w punkcie II sentencji. WYROK SĄDU OKRĘGOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 25 października 2012r. sygn. akt V Pa 46/12 Przewodniczący: Sędziowie: SSO Urszula Płecha (spr.) SSR del. Tomasz Kałużny SSO Wiesława Kruczkowska Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 roku w Białymstoku sprawy z powództwa X przeciwko Zespołowi Szkolno-Przedszkolnemu w Y o odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu i zapłatę dodatku motywacyjnego na skutek apelacji X od wyroku Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Białymstoku z dnia 23 lutego 2012 roku sygn. akt VI P 180/11 oddala apelację Uzasadnienie: Powód X domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Zespołu Szkolno Przedszkolnego w Y (po przekształceniu podmiotowym) kwoty zł tytułem naruszenia przez

13 pracodawcę zasady równego traktowania w zatrudnieniu wskazując w uzasadnieniu pozwu, na szereg działań pracodawcy, które składały się na gorsze traktowanie powoda w porównaniu z pozostałymi nauczycielami zatrudnionymi w Publicznym Gimnazjum w Y podnosząc, że: - był skreślany z listy zastępstw za nieobecnych nauczycieli i jedynie w ostatniej kolejności przydzielano mu zastępstwa, - za odbyte godziny lekcyjne w ramach zastępstwa nie otrzymał wynagrodzenia z uwagi na wykreślenie go z listy, - za pracę na świetlicy w latach otrzymywał wynagrodzenie za jedną godzinę lekcyjną, podczas gdy uprzednio inni nauczyciele otrzymywali wynagrodzenie za dwie godziny, - za rok szkolny 2007/2008 nie otrzymał dodatku motywacyjnego w odróżnieniu od innych nauczycieli mimo iż posiadał osiągnięcia w pracy, - nie wypłacono mi diet z delegacji służbowych tak jak dla innych nauczyciel za ich pobyt w Kuratorium Oświaty, - niesprawiedliwie dokonano podziału godzin lekcyjnych i przyznano mu niższy wymiar godzin niż nauczycielom o niższych kwalifikacjach, - dyrektor A. K. przeprowadzała hospitację z rodzicami uczniów bez wcześniejszego powiadomienia powoda o tej czynności, - odmienne od innych nauczycieli powód był traktowany w zakresie kontroli dzienników lekcyjnych i zwracania uwag na uchybienia w pracy, - dyrektor pozwoliła na prowadzenie fikcyjnego koła języka rosyjskiego przez innego nauczyciela a nie wyraziła zgody na prowadzenie przez powoda koła z języka polskiego pomimo zainteresowania rodziców i uczniów, - nieuzasadniony podział na grupy przy nauce języka rosyjskiego spowodował, że otrzymał słabszych uczniów, co uniemożliwiło mu wykazanie się osiągnięciami w konkursach przedmiotowych, - dyrektor A. K. bezpodstawnie rozwiązała założony i prowadzony przez niego klub edukacji europejskiej Młodzi obywatele działają,

14 - bezzasadny był zarzut pracodawcy, że miał znikomy udział w szkoleniach zawodowych, Ponadto powód domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 700 zł tytułem zapłaty dodatku motywacyjnego. Pozwany Publiczne Gimnazjum w Narwi a po przekształceniu podmiotowym Zespół Szkolno Przedszkolny w Narwi (k.95) wnosił o oddalenie powództwa, podnosząc w uzasadnieniu, iż brak jest podstaw do stwierdzenia nierównego traktowania powoda wobec innych zatrudnionych w szkole nauczycieli a ponadto pozwany podniósł, że prawomocnymi wyrokami oddalone zostały roszczenia powoda w przedmiocie zapłaty za pracę w godzinach ponadwymiarowych, zapłatę dodatku motywacyjnego i dodatku za sprawdzenie zeszytów. Wyrokiem z dnia 23 lutego 2012 roku Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Białymstoku oddalił powództwo o odszkodowanie za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu i umorzył postępowanie w zakresie zapłaty dodatku motywacyjnego. Z ustaleń dokonanych przez Sąd Rejonowy wynika, że powód z dniem 1 września 1999 roku został przeniesiony ze Szkoły Podstawowej w Y do Gimnazjum w Y na stanowisko nauczyciela języka polskiego. Z tą datą powodowi nadano stopień nauczyciela mianowanego. W okresie od 1 września 2001 roku do 22 czerwca 2002 roku X korzystał z płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. W dniu 1 września 2006 roku strony zawarły dodatkową umowę o pracę na czas określony od 1 września 2006 roku do 31 sierpnia 2007 roku na stanowisku wychowawcy świetlicy w wymiarze 3/18. W roku szkolnym 2007/2008 powód uzyskał kwalifikacje w zakresie pedagogiki opiekuńczo wychowawczej a w latach 2007/2008 ukończył kursy w zakresie doskonalenia zawodowego. Z dniem 1 września 2007 roku powód został przeniesiony na czas nieokreślony na stanowisko wychowawcy świetlicy w wymiarze 22 godzin. Następnie od 1 września 2008 roku do 31 sierpnia 2009 roku powód został

15 przeniesiony na stanowisko nauczyciela jeżyka polskiego i świetlicy w wymiarze 18 godzin tygodniowo. W okresie od 3 stycznia 2011 roku do 2 stycznia 2012 roku powodowi po raz kolejny udzielono płatnego urlopu dla poratowania zdrowia. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Sądu Pracy w Bielsku Podlaskim z dnia 9 listopada 2009 roku wydanym w sprawie IV P 69/09 zasądzono na rzecz powoda od Publicznego Gimnazjum w Narwi kwotę 103,50 zło tytułem diet za podróże służbowe. Jednocześnie Sąd oddalił powództwo o zapłatę wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za okres od 1 września 2007 roku do 31 sierpnia 2008 roku, dodatku motywacyjnego za okres od 1 września 2007 roku do końca czerwca 2008 roku, dodatku za sprawdzenie zeszytów oraz żądanie za opłatę diet za podróże służbowe w pozostałem zakresie. Na skutek wywiedzionej przez powoda od powyższego wyroku apelacji Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z dnia 31 marca 2010 roku wydanym w sprawie V Pa 28/10 uchylił wyrok Sąd I instancji w części dotyczącej dodatku motywacyjnego i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania oddalając apelację w pozostałym zakresie, jednocześnie Sąd Okręgowy wskazał na uchybienia procesowe Sądu Rejonowego polegające na nierozpoznaniu w całości żądania w zakresie odszkodowania za nierówne traktowanie wobec braku rozstrzygnięcia w tym zakresie. Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Bielsku Podlaskim wyrokiem z dnia 9 września 2010 roku wydanym w sprawie IV P 25/10 oddalił powództwo o zapłatę dodatku motywacyjnego, a Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 roku wydanym w sprawie V Pa 109/10 oddalił apelację powoda od wyroku Sądu I instancji. W trakcie postępowania w sprawie IV P 25/10 powód wystąpił z roszczeniem o wypłatę odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu i z tego tytułu domagał się zasądzenia kwoty zł. Mając na uwadze prawomocne rozstrzygnięcia w poprzednich sprawach toczących się z powództwa powoda przeciwko pracodawcy, Sąd I instancji uznał, że

16 nie wystąpiły podstawy do uznania za przejaw nierównego traktowania powoda z tytułu braku przyznania mu dodatku motywacyjnego za okres 2007/2008, zapłatę za wymiar godzin ponadwymiarowych w świetlicy oraz wypłaty diet z tytułu delegacji służbowych, bowiem w sprawie IV P 69/09 i IVP 25/10 przesądzono o bezzasadności roszczeń powoda w tej części. Skoro roszczenia powoda w tym zakresie okazały się merytorycznie nieuzasadnione, to nie mogły stanowić podstawy do uznania za przejaw nierównego traktowania. Sąd Rejonowy wskazał, że stosownie do przepisu art. 18 3a 1 2 k.p. pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązani stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia, w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych w szczególności bez względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także bez względu na zatrudnienie i na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy. Równe traktowanie w zatrudnieniu oznacza niedyskryminowanie w jakikolwiek sposób, bezpośrednio lub pośrednio, z przyczyn określonych w 1. Przepis art.18 3b 1 k.p. stanowi, iż za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu, z zastrzeżeniem 2 4 uważa się, że różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn określonych w art.18 3a 1 k.p., którego skutkiem jest w szczególności: odmowa nawiązania lub rozwiązanie stosunku pracy (pkt 1 ), niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą (pkt 2), pominięcie przy typowaniu do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe (pkt 3) chyba, że pracodawca udowodni, że kierował się obiektywnymi powoda. Przepis art. 18 3b 1 k.p. zmienia rozkład dowodu przewidziany w art. 6 k.c. (w zw. z art.300 k.pc.), według którego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Pracownik dochodzący odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania musi najpierw wykazać, że był w zatrudnieniu dyskryminowany a dopiero

17 następnie pracodawcę obciąża dowód, że przy różnicowaniu pracowników kierował się obiektywnymi przesłankami (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia r., II PK 33/05, LEX nr , PiZS 2006/7/35). Pracownik powinien wskazać fakty uprawdopodobniające zarzut nierównego traktowania w zatrudnieniu, a wówczas na pracodawcę przechodzi ciężar dowodu, że kierował się obiektywnymi przesłankami (wyrok Sądu Najwyższego z dnia r., III PK 30/06, OSNP 2007, nr 11-12, poz.160). Powód twierdząc, że był nierówno traktowany w zatrudnieniu nie wskazywał jednocześnie przyczyny ze względu na którą miałby być dyskryminowany. W ocenie Sądu brak było podstaw, by uznać, iż w którymkolwiek z podanych przez powoda przypadków pozwany pracodawca naruszył zasadę równego traktowania. Natomiast sytuacje, w których ewentualnie zachodziły różnice pomiędzy powodem a innymi pracownikami były jednostkowe i uwarunkowane obiektywnymi przyczynami. Z dołączonych do akt sprawy kopii księgi zastępstw nie wynikało, by powód był pomijany przy wyznaczaniu zastępstw lub nagminnie wykreślany z zastępstw. Godziny doraźnych zastępstw są organizowane przez pracodawcę w zależności od potrzeb oraz przy uwzględnieniu obciążenia pracą innych nauczycieli. Praca nauczyciela w ramach tych godzin nie stanowi jego uprawnienia lecz jest jego obowiązkiem jeśli została zlecona zgodnie z prawem. Zdjęcie z nauczyciela tego dodatkowego obowiązku poprzez nie przydzielenie pracy w godzinach doraźnych zastępstw nie może być uważane za pogorszenie warunków pracy (analogiczny pogląd w odniesieniu do pracy w godzinach ponadwymiarowych został wyrażony przez Sąd najwyższy w wyroku z dnia 12 maja 204 roku I PK 454/03). Powód poza swoimi twierdzeniami, nie wykazał, iż wykreślono go z księgi zastępstw już po odbyciu lekcji i nie przyznawano wynagrodzenia za faktycznie wykonaną pracę. Była przełożona powoda A. K. twierdziła, iż powód był traktowany na równi z innymi nauczycielami i wypłacano mu wszystkie składniki wynagrodzenia zgodnie z obowiązującymi przepisami.

18 Sąd I instancji podniósł, iż w kopii księgi zastępstw znajduje się kilka wykreśleń powoda, jednakże okoliczność ta bez poparcia innymi dowodami nie może być równoznaczna z potwierdzeniem faktycznej pracy powoda w czasie zastępstw. Za nieusprawiedliwiony Sąd uznał również zarzut powoda, że przydział nauczycieli na zastępstwa ustalany był niezgodnie z kwalifikacjami nauczycieli, skoro sam powód był wyznaczany na zastępstwo do prowadzenia zajęć niedokrewnych z jego specjalizacją np. z geografii, historii, matematyki oraz wychowania fizycznego, co nie może być uważane za nierówne traktowanie powoda w tym zakresie. Wyznaczając zastępstwo pracodawca musiał bowiem brać pod uwagę tygodniowy wymiar zajęć oraz dopuszczalną normę pracy ponad ten wymiar. Ponadto była dyrektor szkoły A. K. wyjaśniła, że wynagrodzenie za zastępstwo wypłacano nauczycielowi za faktycznie wykonaną pracę, co wiązało się z dokonaniem odpowiedniego wpisu w dzienniku lekcyjnym. W ocenie Sądu Rejonowego powód ogólnikowo wskazywał, że w sposób niesprawiedliwy i nieuprawniony przydzielono mu tygodniowy wymiar zajęć dydaktycznych zaniżając go w porównaniu do nauczycieli o niższych kwalifikacjach. Z całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego zdaniem Sądu wynika, iż powód nie był nauczycielem wyróżniającym się w gronie nauczycieli jeżyka rosyjskiego i w mniejszym zakresie angażował się w życie szkoły oraz prowadzenie dodatkowych zajęć. Powód też otrzymał negatywną oceną dorobku zawodowego. Przeprowadzenie hospitacji bez zapowiedzi i z udziałem rodziców jako jedynemu nauczycielowi było spowodowane zdarzeniem jednostkowym tj. zachowaniem rodzica jednego z uczniów. Ponadto A. K. podniosła, że na radzie pedagogicznej ustalono, iż dyrektor może przychodzić na lekcje do nauczycieli o najwyższym stopniu awansu zawodowego bez uprzedzenia. Powód nie wyraził zgody na takie rozwiązanie, nie przychodziła więc do niego na hospitację poza tym jednym przypadkiem. Sąd uznał, że hospitacja mieści się w ramach obowiązków kierownika jednostki, który monitoruje i nadzoruje realizację zadań szkoły i uzyskiwane efekty działalności, w związku z czym

19 nie można przyjąć, że doszło do nierównego traktowania powoda. Nie można, bowiem uznać, że pracodawca podejmuje bezprawne działania wobec pracownika w sytuacji gdy korzysta z przyznanych mu uprawnień. Ponadto Sąd podniósł, że w wykonywanie zawodu nauczyciela wpisane jest jego ocenianie (art. 6a Karty Nauczyciela), a tym samym jeśli jest ono wykonywane zgodnie z prawem nie może być traktowane jako przejaw nierównego traktowania. Podobnie zdaniem Sądu należało ocenić wykonywanie przez dyrektora w stosunku do powoda czynności związanych z kontrolowaniem dzienników lekcyjnych oraz wydawanie poleceń dotyczących pracy. Wymienione czynności mieszczą się w zakresie sprawowanego przez dyrektora szkoły nadzoru pedagogicznego oraz w uprawnieniu pracodawcy do wydawania pracownikowi poleceń związanych z pracą. Wydawanie przez pracodawcę zgodnych z prawem poleceń dotyczących pracy nie stanowi nierównego traktowania lub dyskryminacji czy mobbingu. Bezzasadne okazały się także zarzuty powoda sprowadzające się do negowania funkcjonowania koła języka rosyjskiego oraz odmowy przez dyrekcję prowadzenia przez niego koła języka polskiego i pozbawienia go w ten sposób dodatkowego wynagrodzenia. A. K. potwierdziła funkcjonowanie koła języka rosyjskiego, co wynika z załączonych do akt sprawy kopii dzienników koła języka rosyjskiego (k ), które dokumentują działalność koła. Pośrednio fakt działalności koła znajduje także potwierdzenie z uwagi na to, iż uczniowie pozwanego gimnazjum byli laureatami konkursów z zakresu jeżyka rosyjskiego (k.56-60). Powszechnie wiadomo, że osiągnięcie przez uczniów poziomu wiedzy warunkującego udział w konkursach przedmiotowych i osiąganie w nich dobrych wyników jest poparte dodatkową pracą nauczyciela z uczniami, w tym na kołach przedmiotowych. Powód nie wykazał, iż bezpodstawnie odmówiono mu możliwości prowadzenia koła jeżyka polskiego, pomimo zainteresowania uczniów i rodziców. W aktach sprawy brak jest chociażby pisma powoda w tym przedmiocie do przełożonych z wnioskiem o prowadzenie koła lub przedstawienia planu działania i założeń funkcjonowania takiej formy zajęć dodatkowych.

20 Niezasadne są również sygnalizowanie przez powoda zastrzeżenia w zakresie przydziału mu uczniów o mniejszym poziomie wiedzy, przez co uniemożliwiono mu osiągnięcie wyników, takich jak inni nauczyciele mieli w grupach ze zdolniejszymi uczniami. Sąd podzielił stanowisko A. K. o możliwości podziału uczniów na grupy w zależności od poziomu języka obcego. Przydzielenie w związku z tym powodowi klasy z poziomem podstawowym nie może stanowić o uznaniu nierównego traktowania powoda. Powód nie wykazał, w ocenie Sądu, na czym miałoby polegać jego nierówne traktowanie w związku z udziałem w szkoleniach Powodowi bowiem nie ograniczano dostępu do tych szkoleń a wręcz przeciwnie umożliwiono mu odbycie studiów podyplomowych. W ocenie powoda dokonanej przez dyrektora znalazło się stwierdzenie, iż nie wykazuje się systematycznym podnoszeniem kompletacji zawodowych, jednakże tę ocenę powód mógł podważać przed Podlaskim Kuratorium Oświaty w Białymstoku. Z akt osobowych powoda wynika. Że uczestniczył on w szkoleniach, ale nie czynił tego systematycznie. Nauczyciel jest zobligowany do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji, natomiast dyrektor szkoły jest uprawniony do oceny postępów w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu powoda co do pozbawienia go możliwości wykazania się aktywnością i podnoszeniem poziomu wiedzy uczniów poprzez rozwiązanie założonego przez niego Klubu Edukacji Europejskiej Sąd stwierdził, że zamknięcie konta klubu nastąpiło w związku z przebywaniem przez niego na urlopie dla poratowania zdrowia i że jak podała A. K. nie było osoby, która mogłaby przejąć prowadzenie klubu. Powód faktycznie w okresie od 1 wrzenia 2001 roku do 22 czerwca 2002 roku korzystał z płatnego urlopu dla poratowania zdrowia, natomiast przedstawione przez powoda pisma (k ) dokumentujące działalność koła pochodzą z okresu poprzedzającego jego absencję urlopową. Powód po powrocie do pracy i w późniejszym okresie nie podjął kroków do reaktywacji działalności koła ograniczając się jedynie do stawiania zarzutów przełożonym

21 co do uniemożliwienia podejmowania własnych inicjatyw. Natomiast zeznania aktualnego dyrektora pozwanego J. O. nie wniosły do sprawy istotnych szczegółów, bowiem funkcję tę objął od 1 września 2011 roku i w okresie poprzedzającym nie był pracownikiem pozwanego. W powyższych okolicznościach roszczenie powoda o odszkodowanie za naruszenie zasady równego tratowania w zatrudnieniu jako nieuzasadnione zostało oddalone, natomiast w zakresie zapłaty dodatku motywacyjnego Sąd umorzył postępowanie wobec cofnięcia przez powoda roszczenia na rozprawie w dniu 7 września 2011 roku (art kpc w związku z art kpc). Powyższy wyrok w całości zaskarżył apelacją powód zarzucając wybiórcze traktowanie przez Sąd Rejonowy przedstawionych dowodów w sprawie oraz niedopuszczenie istotnych dowodów zgłoszonych przez powoda mających znaczenie w postępowaniu sądowym oraz wnosił o pominięcie dowodu z zeznań A. K. jako niewiarygodnych. W związku z powyższym domagał się uchylenia wyroku Sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Pozwany Zespół Szkolno Przedszkolny w Y wnosił o oddalenie apelacji jako bezzasadnej. Sąd Okręgowy w Białymstoku ustalił i zważył co następuje: Apelacja była nieuzasadniona. W piśmie uzupełniającym apelację powód podał że skarży wyrok w całości i wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę zł. Ponadto pismem tym domagał się wznowienia spraw o wypłatę dodatku motywacyjnego za rok szkolny 2007/2008 w wysokości zł oraz o zapłatę za pracę w godzinach nadliczbowych w roku szkolnym 2007/2008 w wysokości 9000 zł. w związku z czym wartość przedmiotu zaskarżenia rozszerzył do kwoty zł.

22 Przy tak uzupełnionej apelacji Sąd Okręgowy przyjął, że przedmiotem zaskarżenia jest pkt I wyroku skoro wartość przedmiotu zaskarżenia określona została na kwotę zł stanowiącą równowartość dochodzonego odszkodowania z tytułu nierównego traktowania, a ponadto w uzasadnieniu apelacji powód nie przytoczył żadnych okoliczności kwestionujących zasadność umorzenia postępowania w sprawie (pkt. II skarżonego wyroku) w związku z cofnięciem przez niego na rozprawie w dniu 07 września 2011 roku żądania w tym zakresie. Ponadto należy podnieść, że stosownie do art. 383 kpc w postępowaniu apelacyjnym nie można rozszerzać żądania pozwu ani występować z nowymi roszczeniami z wyjątkami zastrzeżonymi w tym przepisie, które nie mają miejsca w niniejszej sprawie. Przedmiotem procesu przed Sądem odwoławczym może być w całości lub w części tylko to, co było przedmiotem procesu przed Sądem I instancji albo to, co się z nim stało do chwili zamknięcia rozprawy w tej instancji. Z niewadliwych ustaleń Sądu Rejonowego w Białymstoku wynika, że z powództwa X przeciwko pracodawcy ówczesnemu Publicznemu Gimnazjum w Y toczyło się postępowanie przed Sądem Rejonowym w Bielsku Podlaskim w sprawie IVP 69/09 między innymi o zapłatę dodatku motywacyjnego. Żądanie powoda w tym zakresie zostało prawomocnie oddalone. Wznowienia postępowania w sprawie dodatku motywacyjnego zgłoszone przez powoda w piśmie z dnia roku nie może odnieść skutku w związku z rozpoznawaniem apelacji od zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego z dnia 23 lutego 2012 roku. Podobnie z tych samych przyczyn nie mógł być uwzględniony wniosek o wznowienie postępowania w kolejnej sprawie tj. dotyczącej zapłaty za pracę w godzinach nadliczbowych w roku szkolnym 2007/2008 w kwocie 9000 zł. Odnosząc się do zarzutów związanych z rozpoznaniem żądania w zakresie zasądzenia odszkodowania z tytułu nierównego traktowania w zatrudnieniu, to wbrew stanowisku skarżącego są one nieuzasadnione.

23 Zarzuty te można sprowadzić do naruszenia prawa materialnego tj. art. 18 3a 1 kp jak i procesowego z art. 233 kpc w zakresie swobodnej oceny dowodów. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację podziela w całości stanowisko Sądu Rejonowego, że wyniki prawomocnie zakończonych postępowań sądowych w sprawach IVP 25/10 i IVP 69/09 z powództwa skarżącego przeciwko pracodawcy ówczesnemu Publicznemu Gimnazjum w Y nie dają podstaw do przyjęcia że w okolicznościach niniejszej sprawy wystąpiły przesłanki uprawniające skuteczne przyjęcie zarzutu nierównego traktowania powoda w zatrudnieniu. Stosownie do art kpc prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i Sąd który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Z faktu tego związania wynika konieczność uwzględnienia istnienia orzeczenia regulującego konkretną sprawę. Prawomocne orzeczenia zapadłe w sprawach IVP 25/10 i IVP 69/09 wiążą Sąd w niniejszym postępowaniu niezależnie od twierdzeń powoda i pracodawcy. Skoro prawomocnie rozstrzygnięto o bezzasadności żądań powoda zgłoszonych w sprawach IVP 25/10 i IVP 69/09 czemu dano wyraz oddalając powództwa, to zasadnie Sąd I instancji wywiódł wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego, że nieuzasadnione merytorycznie żądania w zakresie zapłaty za pracę w godzinach ponadwymiarowych, diet z tytułu delegacji służbowych, przyznania dodatku motywacyjnego powodowi nie mogą stanowić skutecznej podstawy do uznania za przejaw nierównego traktowania. W ocenie Sądu Okręgowego bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów wynikającej z art. 233 kpc zostały ocenione zachowania przełożonego A. K. dyrektora Publicznego Gimnazjum w Y, w którym świadczył pracę skarżący w spornym okresie czasu. Działania związane z podziałem czynności, hospitacją, wpisami do dzienników lekcyjnych czy zwracaniem uwagi w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w pracy dydaktycznej były podejmowane w ramach czynności przypisanych kierownikowi zakładu pracy i nadzoru

24 pedagogicznego. Ponadto podnieść należy, że podział czynności i wymiar godzin lekcyjnych przydzielonych poszczególnym nauczycielom wynikał z arkusza organizacyjnego szkoły i był zatwierdzany przez organ prowadzący szkołę. Powód nie wykazał też skutecznie by po powrocie z urlopu dla poratowania zdrowia podjął jakiekolwiek czynności związane z reaktywowaniem działalności założonego przez niego klubu edukacji europejskiej Młodzi obywatele działają. Nie znajduje również akceptacji w ocenie Sądu Okręgowego zarzut powoda o nieprawidłowościach przy podziale uczniów na grupy w związku z nauką języka rosyjskiego. Oczywistym jest bowiem że uczniowie w każdej szkole wykazują różny poziom w opanowywaniu języków obcych. Administracyjny podział na grupy z pominięciem stopnia zaawansowania przez poszczególnych uczniów znajomości języka jest nieuzasadniony z punktu widzenia prawidłowego realizowania zajęć dydaktycznych. Duże zróżnicowanie poziomu w opanowaniu języka w obrębie danej grupy uczniów prowadzi zazwyczaj do obniżenia poziomu bardziej zaawansowanym uczniom, a mniej zaawansowanym nadmiernie utrudnia naukę. Przydzielenie grupy uczniów do nauczania języka rosyjskiego danemu nauczycielowi leżało w gestii czynności przypisanych dyrektorowi szkoły w ramach realizowanych zadań związanych z prawidłowym prowadzeniem placówki. Aby na pracodawcę przeszedł ciężar dowodu, że kierował się obiektywnymi przesłankami w zatrudnieniu i nie dopuścił się naruszenia normy wynikającej z art. 18 3b kp powód powinien był wskazać fakty uprawdopodobniające zarzut nierównego traktowania w zatrudnieniu. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację w pełni podziela stanowisko Sądu I instancji, że nie zostały uprawdopodobnione fakty mogące wskazywać na nierówne traktowanie powoda w porównaniu z pozostałymi nauczycielami zatrudnionymi w szkole. Podnieść należy, że naruszeniem zasady równego traktowania w zatrudnieniu jest tylko takie różnicowanie sytuacji pracowników, które jest podyktowane jedną z przyczyn wskazanych w art. 18 3b kp. Nie stanowi natomiast praktyki dyskryminującej odmienne traktowanie pracowników spowodowane innymi

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska Sygn. akt I PZ 1/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 kwietnia 2015 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III PK 80/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 czerwca 2011 r. SSN Halina Kiryło (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn Sygn. akt I PK 280/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 maja 2014 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 14 stycznia 2009 r. III PK 52/08

Wyrok z dnia 14 stycznia 2009 r. III PK 52/08 Wyrok z dnia 14 stycznia 2009 r. III PK 52/08 Ukończenie nauki przez ucznia, dla którego w arkuszu organizacyjnym szkoły przewidziane były godziny na naukę z uczniem objętym indywidualnym nauczaniem, jest

Bardziej szczegółowo

WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 7 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 201/11

WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 7 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 201/11 WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 7 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 201/11 Przewodniczący Ławnicy SSR Karolina Szerel Jadwiga Drągowska Krystyna Bućko Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Białymstoku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 186/12. Dnia 15 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 186/12. Dnia 15 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I CZ 186/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 15 lutego 2013 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Barbara Myszka w sprawie z powództwa J. A.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 30/11. Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 30/11. Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I PZ 30/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 6 grudnia 2011 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 27 lipca 2006 r. II PK 148/06

Wyrok z dnia 27 lipca 2006 r. II PK 148/06 Wyrok z dnia 27 lipca 2006 r. II PK 148/06 Z art. 10 ust. 5 i 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) nie wynika przekształcenie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 13/14. Dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 13/14. Dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt I PZ 13/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 sierpnia 2014 r. SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) Protokolant Anna Banasiuk

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) Protokolant Anna Banasiuk Sygn. akt II CK 383/03 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 czerwca 2004 r. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) Protokolant Anna Banasiuk w

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II PK 199/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 3 lutego 2010 r. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) SSN

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) Sygn. akt V CZ 75/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 grudnia 2013 r. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf Sygn. akt II PZ 17/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz

POSTANOWIENIE. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz Sygn. akt I CZ 91/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 listopada 2014 r. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II PK 68/07. Dnia 17 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II PK 68/07. Dnia 17 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski Sygn. akt II PK 68/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 17 lipca 2007 r. SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa S. M. przeciwko D. Sp. z o.o. w D. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 77/12. Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 77/12. Dnia 25 października 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt IV CZ 77/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 25 października 2012 r. SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSA Władysław Pawlak w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 21 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 287/11

WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 21 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 287/11 WYROK SĄDU REJOWEGO SĄDU PRACY W BIAŁYMSTOKU z dnia 21 czerwca 2011r., sygn. akt VIP 287/11 Przewodniczący Ławnicy: SSR Karolina Szerel Zbigniew Andrzejczyk Jadwiga Drągowska Sąd Rejonowy Sąd Pracy w Białymstoku

Bardziej szczegółowo

INFORMACJA DLA PRACOWNIKÓW DOTYCZĄCA RÓWNEGO TRAKTOWANIA W ZATRUDNIENIU

INFORMACJA DLA PRACOWNIKÓW DOTYCZĄCA RÓWNEGO TRAKTOWANIA W ZATRUDNIENIU ...... (oznaczenie pracodawcy) INFORMACJA DLA PRACOWNIKÓW DOTYCZĄCA RÓWNEGO TRAKTOWANIA W ZATRUDNIENIU Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 94 1 k.p., udostępniam pracownikom zatrudnionym w tekst przepisów

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 173/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 7 października 2010 r. SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz SSA Anna

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 8 maja 2008 r. I PZP 1/08

Postanowienie z dnia 8 maja 2008 r. I PZP 1/08 Postanowienie z dnia 8 maja 2008 r. I PZP 1/08 Świadczenie socjalne należne w okresie od 8 lutego 2001 r. górnikowi, który przeszedł na urlop górniczy przed tą datą, przysługuje w wysokości pomniejszonej

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz Sygn. akt I CZ 107/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 października 2012 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I PK 2/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 5 lipca 2011 r. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) Sygn. akt I CSK 763/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 października 2013 r. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 362/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 8 stycznia 2013 r. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Zbigniew Myszka

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I PK 7/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 24 lipca 2013 r. SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Józef

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) Sygn. akt IV CZ 27/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Tadeusz Żyznowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Tadeusz Żyznowski Sygn. akt I CK 460/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 stycznia 2005 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III PK 70/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 lutego 2016 r. SSN Dawid Miąsik (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I PK 100/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 3 grudnia 2008 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II CSK 332/07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 11 grudnia 2007 r. SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt II PK 296/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2012 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o odszkodowanie, po

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz Sygn. akt V CZ 53/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 listopada 2013 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Justyna Kosińska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Justyna Kosińska Sygn. akt I CSK 628/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 września 2014 r. SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSA Elżbieta

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III SPP 150/14. Dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III SPP 150/14. Dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt III SPP 150/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 sierpnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Halina Kiryło w sprawie ze skargi J.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) Sygn. akt II PK 105/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 maja 2016 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I CSK 446/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 lutego 2007 r. SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc

POSTANOWIENIE. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc Sygn. akt V CZ 161/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 marca 2012 r. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Alicji

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf Sygn. akt II PK 326/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 24 lipca 2001 r. I PKN 535/00. Adwokat nie jest pracownikiem zespołu adwokackiego, którego jest

Wyrok z dnia 24 lipca 2001 r. I PKN 535/00. Adwokat nie jest pracownikiem zespołu adwokackiego, którego jest Wyrok z dnia 24 lipca 2001 r. I PKN 535/00 członkiem. Adwokat nie jest pracownikiem zespołu adwokackiego, którego jest Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 145/12. Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 145/12. Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt V CZ 145/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 16 maja 2013 r. SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CK 299/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 16 grudnia 2004 r. SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 31/13. Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 31/13. Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt IV CZ 31/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 16 maja 2013 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 23 stycznia 2002 r. I PKN 786/00

Wyrok z dnia 23 stycznia 2002 r. I PKN 786/00 Wyrok z dnia 23 stycznia 2002 r. I PKN 786/00 1. Umowa nie może mieć mieszanego charakteru, łączącego elementy umowy o pracę i umowy zlecenia. 2. Po wniesieniu zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu

Bardziej szczegółowo

PRZEPISY O RÓWNYM TRAKTOWANIU KOBIET I MĘŻCZYZN W ZATRUDNIENIU

PRZEPISY O RÓWNYM TRAKTOWANIU KOBIET I MĘŻCZYZN W ZATRUDNIENIU Załącznik nr 1 do Regulaminu pracy w Uniwersytecie Śląskim PRZEPISY O RÓWNYM TRAKTOWANIU KOBIET I MĘŻCZYZN W ZATRUDNIENIU 1. KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Art. 33. 1. Kobieta i mężczyzna w Rzeczypospolitej

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I CSK 479/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 13 kwietnia 2007 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I CSK 14/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 października 2013 r. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 3 września 2010 r. I PK 72/10

Wyrok z dnia 3 września 2010 r. I PK 72/10 Wyrok z dnia 3 września 2010 r. I PK 72/10 Dyskryminowaniem w rozumieniu art. 18 3a k.p. jest nierówne traktowanie w zatrudnieniu z określonych przyczyn i nie jest wystarczające wskazanie na podłoże dyskryminacyjne.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. w sprawie z powództwa L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. przeciwko Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa z siedzibą w W.

POSTANOWIENIE. w sprawie z powództwa L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. przeciwko Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa z siedzibą w W. Sygn. akt I CSK 550/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 14 czerwca 2012 r. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Niedużak w sprawie z

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II UK 217/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 lipca 2015 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Hajn w

Bardziej szczegółowo

Aneks Nr 1. z dnia 26 czerwca 2009 r. do Regulaminu Pracy Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Nr 342 w Warszawie

Aneks Nr 1. z dnia 26 czerwca 2009 r. do Regulaminu Pracy Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Nr 342 w Warszawie Aneks Nr 1 z dnia 26 czerwca 2009 r. do Regulaminu Pracy Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Nr 342 w Warszawie dotyczy: 1. Równego traktowania w zatrudnieniu na podstawie ustawy z dnia 21 listopada

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II CSK 195/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 lutego 2012 r. SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) Sygn. akt V CZ 34/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 maja 2014 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) w sprawie z wniosku R.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CSK 160/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 14 marca 2014 r. SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk

POSTANOWIENIE. SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk Sygn. akt IV CZ 60/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 17 września 2009 r. SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04

Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04 Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04 Powództwo pracownika przeciwko pracodawcy o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy podlega oddaleniu ze względu na brak biernej legitymacji procesowej

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CK 240/04. Dnia 27 października 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CK 240/04. Dnia 27 października 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt IV CK 240/04 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 27 października 2004 r. SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSA Elżbieta Strelcow w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 31 października 2012r. w sprawie VIP 459/12

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 31 października 2012r. w sprawie VIP 459/12 WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 31 października 2012r. w sprawie VIP 459/12 Przewodniczący Ławnicy SSR Karolina Szerel Maria Zawistowska Walentyna

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski Sygn. akt I PK 44/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 października 2014 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 11 lutego 2002 r. I PKN 666/01

Postanowienie z dnia 11 lutego 2002 r. I PKN 666/01 Postanowienie z dnia 11 lutego 2002 r. I PKN 666/01 Burmistrz działający w imieniu gminy jako organu założycielskiego szkoły (art. 91d pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela, jednolity

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 636/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 września 2011 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Pietrzykowski

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 4 grudnia 2003 r. I PK 72/03

Wyrok z dnia 4 grudnia 2003 r. I PK 72/03 Wyrok z dnia 4 grudnia 2003 r. I PK 72/03 Zasady skracania urlopu dla poratowania zdrowia określone w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 2003

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) Sygn. akt I PK 217/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 kwietnia 2015 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Bronisław Czech (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Bronisław Czech (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka Sygn. akt II CK 406/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Bronisław Czech (sprawozdawca) SSN Maria Grzelka

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 16 lutego 2001 r., IV CKN 244/00

Wyrok z dnia 16 lutego 2001 r., IV CKN 244/00 Wyrok z dnia 16 lutego 2001 r., IV CKN 244/00 Ocena, czy ustalenie treści stosunku zobowiązaniowego lub jego celu jest dopuszczalne w odniesieniu do zagadnień, które ustawa normuje w sposób imperatywny,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE UZASADNIENIE Sygn. akt II UZ 63/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 stycznia 2014 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 26 września 2000 r. I PKN 48/00

Wyrok z dnia 26 września 2000 r. I PKN 48/00 Wyrok z dnia 26 września 2000 r. I PKN 48/00 Sąd nie ma obowiązku pouczania o bezzasadności powództwa i możliwości skutecznego dochodzenia innych roszczeń, jeżeli powód jednoznacznie formułuje żądanie.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III PK 32/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2015 r. SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk SSN Małgorzata

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CSK 212/07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 października 2007 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) SSN Katarzyna

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Marta Romańska SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Marta Romańska SSN Karol Weitz (sprawozdawca) Sygn. akt III CSK 153/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 22 stycznia 2015 r. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Marta Romańska SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn

POSTANOWIENIE. SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn Sygn. akt I PZ 4/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 kwietnia 2014 r. SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa P.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 40/16. Dnia 13 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 40/16. Dnia 13 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt II UZ 40/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 października 2016 r. SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Rączka w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski Sygn. akt V CSK 673/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 sierpnia 2015 r. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II UK 237/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 8 maja 2012 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Romualda Spyt SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Struzik (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Struzik (sprawozdawca) Sygn. akt V CK 537/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 kwietnia 2005 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Struzik

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 3 lipca 2001 r. II UKN 466/00

Wyrok z dnia 3 lipca 2001 r. II UKN 466/00 Wyrok z dnia 3 lipca 2001 r. II UKN 466/00 Za przypadające przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym wymienione w art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jadwigi

Bardziej szczegółowo

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 10 października 2012r. w sprawie VIP 471/12

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 10 października 2012r. w sprawie VIP 471/12 WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU VI WYDZIAŁ PRACY I UBEZPIECZEŃ SPOŁECZNYCH z dnia 10 października 2012r. w sprawie VIP 471/12 Przewodniczący SSR Karolina Szerel po rozpoznaniu w dniu 10 października

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 26 stycznia 2000 r. I PKN 487/99

Wyrok z dnia 26 stycznia 2000 r. I PKN 487/99 Wyrok z dnia 26 stycznia 2000 r. I PKN 487/99 Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku, z którym jako jedynym w zakładzie pracy związane jest wykonywanie określonych funkcji

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt V KK 289/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 listopada 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2014r.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 258/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 stycznia 2014 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Anna Owczarek

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSA Anna Kozłowska

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSA Anna Kozłowska Sygn. akt V CSK 126/10 i V CZ 36/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 3 listopada 2010 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) SSA Anna Kozłowska w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CSK 56/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 grudnia 2014 r. SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Irena Gromska-Szuster

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II PK 240/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 7 marca 2012 r. SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) SSN

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka Sygn. akt II CSK 276/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 stycznia 2014 r. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Barbara

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CSK 202/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 stycznia 2011 r. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSA Maria

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt Sygn. akt II PZ 36/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 stycznia 2012 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa P.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r., Sygn. akt III KK 217/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2013 r. SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 10/16. Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 10/16. Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V CZ 10/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 kwietnia 2016 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku L. B.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Maria Szulc

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Maria Szulc Sygn. akt V CSK 557/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 września 2014 r. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Maria

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE. Sygn. akt I PZP 6/14

ZAGADNIENIE PRAWNE. Sygn. akt I PZP 6/14 Sygn. akt I PZP 6/14 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie o wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 5 marca 2014 roku w wykonaniu punktu 2 postanowienia

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 27 lutego 2001 r. I PKN 273/00

Wyrok z dnia 27 lutego 2001 r. I PKN 273/00 Wyrok z dnia 27 lutego 2001 r. I PKN 273/00 Podstawę przeniesienia mianowanego pracownika samorządowego z powodu likwidacji dotychczasowego stanowiska pracy stanowi art. 10 ust. 1a ustawy z dnia 16 września

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II UK 11/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 sierpnia 2013 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Maciej Pacuda

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10

Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10 Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10 Zwrot kosztów procesu strony korzystającej z pomocy radcy prawnego w sprawie o ustalenie odpowiedzialności wspólników spółki jawnej za zaległości z tytułu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III SK 57/14. Dnia 16 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III SK 57/14. Dnia 16 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik Sygn. akt III SK 57/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 kwietnia 2015 r. SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Gminy i Miasta W. Sp. z o.o. w W. przeciwko

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 4 listopada 2004 r. I PK 24/04

Wyrok z dnia 4 listopada 2004 r. I PK 24/04 Wyrok z dnia 4 listopada 2004 r. I PK 24/04 O prawie do jednorazowej odprawy pieniężnej bezwarunkowej i jej rodzaju, przewidzianej w art. 26 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) Sygn. akt I BP 11/14. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 października 2015 r. SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 10 listopada 1998 r. I PKN 425/98

Wyrok z dnia 10 listopada 1998 r. I PKN 425/98 Wyrok z dnia 10 listopada 1998 r. I PKN 425/98 Z art. 299 i art. 381 KPC nie wynika obowiązek sądu przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron, w razie odmówienia wartości dowodowej dokumentom złożonym

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 27 listopada 1997 r. I PKN 399/97

Wyrok z dnia 27 listopada 1997 r. I PKN 399/97 Wyrok z dnia 27 listopada 1997 r. I PKN 399/97 W razie zmian organizacyjnych w szkole w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 3, poz. 19 ze zm.), przyjęte

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CNP 21/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 grudnia 2012 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo