Routing Protocols and Concepts

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Routing Protocols and Concepts"

Transkrypt

1 Routing Protocols and Concepts Module 1. Introduction to Routing and Packet Forwarding. Router to komputer, odpowiadający za przekazywanie pakietów z sieci do sieci, od pierwotnego źródła do ostatecznego celu. Routery łączą wiele sieci. Oznacza to, Ŝe mają interfejsy naleŝące do róŝnych sieci IP. Kiedy router odbierze na jednym interfejsie pakiet IP, ustala, którym interfejsem przekazać pakiet do ostatecznego celu. Interfejsem, z którego router wysyła pakiet, moŝe być sieć z ostatecznym celem pakietu (sieć z docelowym adresem IP tego pakietu) albo teŝ sieć połączona z innym routerem, przez który moŝna dotrzeć do sieci docelowej. Interfejsy te słuŝą do łączenia ze sobą w róŝnych kombinacjach sieci lokalnych (LAN) (ang. local area network) i sieci rozległych (WAN) (ang. wide area network). Router to taki sam komputer jak kaŝdy inny, na przykład komputer osobisty. Posiadają wiele takich samych jak inne komputery komponentów sprzętowych, w tym: 1. Procesor - wykonuje polecenia systemu operacyjnego, na przykład inicjację systemu, funkcje routingu i przełączania. 2. RAM - przechowuje instrukcje i dane potrzebne podczas wykonania działań przez procesor. Przechowuje równieŝ: System operacyjny: System Cisco IOS (Internetwork Operating System) jest kopiowany do pamięci RAM podczas startu systemu. Plik z bieŝącą konfiguracją: Plik konfiguracyjny, w którym znajdują się polecenia konfiguracyjne aktualnie wykorzystywane przez system IOS routera. Nie licząc kilku wyjątków, wszystkie skonfigurowane na routerze polecenia są zapisane w pliku z bieŝącą konfiguracją, który nazywa się running-config. Tablica routingu IP: Plik zawierający informacje o sieciach połączonych bezpośrednio oraz zdalnych. Jest wykorzystywana do określania najlepszej trasy do przekazania pakietu. Bufor ARP: W tym buforze, tak jak na komputerze osobistym, składowane są pary adres IP - adres MAC. Bufor ARP jest uŝywany na routerach wyposaŝonych w interfejsy ethernetowe. Bufor pakietów: Po odebraniu pakietów na jednym interfejsie, ale przed przekazaniem ich z innego interfejsu, są one okresowo składowane w buforze. 3. ROM - pamięć stała, w której zawarte są: instrukcje rozruchowe, oprogramowanie diagnostyczne, okrojona wersja systemu IOS Zawartość pamięci ROM nie ginie po odłączeniu zasilania lub zrestartowaniu routera. 4. Flash - to nieulotna pamięć komputerowa, którą moŝna elektrycznie wymazać i przeprogramować. Jest uŝywana jako trwała pamięć dla systemu operacyjnego. W większości modeli routerów Cisco system IOS jest trwale składowany w pamięci flash i kopiowany do pamięci RAM w trakcie procesu rozruchowego. Niektóre, starsze modele routerów Cisco uruchamiają IOS bezpośrednio z pamięci flash. Pamięć flash składa się z kart SIMM lub PCMCIA i moŝna ją zwiększyć. 5. NVRAM (Nonvolatile RAM) to nieulotna pamięć o dostępie swobodnym, która zachowuje swoją zawartość po odłączeniu zasilania. Jest uŝywana przez IOS jako trwała pamięć dla pliku z konfiguracją początkową (startup-config). Wszystkie zmiany w konfiguracji są przechowywane w znajdującym się w pamięci RAM pliku running-config i nie licząc kilku wyjątków natychmiastowo implementowane przez system IOS. Aby zapisać te zmiany na wypadek restartu routera albo odłączenia zasilania, plik bieŝącej konfiguracji (running-config) trzeba skopiować do pamięci NVRAM, gdzie jest składowany jako plik konfiguracji startowej (startup-config). Pamięć NVRAM zachowuje swoją zawartość nawet po wyłączeniu zasilania routera. 6. System operacyjny - w routerach Cisco jest IOS (Cisco Internetwork Operating System), jest odpowiedzialny za zarządzanie sprzętowymi i programowymi komponentami routera, w tym za alokację pamięci, zarządzanie procesami i zabezpieczeniami oraz zarządzanie systemami plików. Cisco IOS to wielozadaniowy system operacyjny zintegrowany z funkcjami routingu, przełączania, łączenia sieci i telekomunikacji. Routery są odpowiedzialne przede wszystkim za przesyłanie pakietów do sieci lokalnych i zdalnych przez: Wyznaczenie najlepszej trasy (ang. best path) do wysyłania pakietów,

2 Przekazanie pakietów w kierunku ich celu. Router ustala najlepszą trasę do przekazania pakietu na podstawie informacji zgromadzonych w swojej tablicy routingu (ang. routing table). Kiedy router odbierze pakiet, sprawdza docelowy adres IP i szuka w tablicy routingu adresu sieciowego najbardziej zbliŝonego do tego adresu docelowego. W tablicy routingu jest równieŝ informacja o interfejsie, którym naleŝy przekazać pakiet. Po znalezieniu pasującego wpisu router enkapsuluje pakiet IP w ramkę warstwy łącza danych odpowiednią dla interfejsu wyjściowego, a następnie pakiet jest przekazywany w kierunku celu. Typ enkapsulacji zaleŝy od typu interfejsu routera i typu medium, z jakim jest on połączony. Wśród technologii warstwy łącza danych, z którymi łączy się router, moŝna wymienić sieci lokalne, na przykład Ethernet, oraz szeregowe (ang. serial) połączenia WAN itp. Proces startu Są cztery podstawowe fazy procesu startu routera: 1. POST: Test sprzętu routera 2. Ładowanie programu rozruchowego 3. Wyszukiwanie systemu Cisco IOS 4. Ładowanie systemu Cisco IOS POST: Test sprzętu routera POST (power-on self test) to program diagnostyczny wykonywany w czasie uruchamiania prawie kaŝdego komputera. Proces POST pozwala przetestować sprzętowe komponenty routera przez oprogramowanie rezydujące w pamięci ROM. W tym autoteście router przeprowadza z poziomu pamięci ROM diagnozę komponentów sprzętowych - procesora, pamięci RAM i pamięci NVRAM. Po ukończeniu procedury POST router wykonuje program rozruchowy. Załadowanie programu rozruchowego (bootstrap) Po procedurze POST z pamięci ROM do pamięci RAM kopiowany jest program rozruchowy. Kiedy znajdzie się w pamięci RAM, procesor wykonuje zawarte w nim instrukcje. Głównym zadaniem programu rozruchowego jest znalezienie systemu Cisco IOS i załadowanie go do pamięci RAM. Znajdowanie systemu Cisco IOS System IOS jest z reguły składowany w pamięci flash, ale moŝe się znajdować równieŝ w innych miejscach, na przykład na serwerze TFTP. Jeśli nie uda się znaleźć pełnego obrazu IOS, z pamięci ROM do pamięci RAM kopiowana jest okrojona wersja IOS, która ułatwia diagnozę ewentualnych problemów i moŝna za jej pomocą załadować do pamięci RAM pełną wersję systemu IOS. Wyszukiwanie pliku konfiguracyjnego Po załadowaniu systemu IOS program rozruchowy szuka pliku z konfiguracją początkową zapisanego pod nazwą startup-config w pamięci NVRAM. W pliku tym znajdują się uprzednio zapisane polecenia i parametry konfiguracyjne zapisane przez administratora sieci, tj.: adresy interfejsów, informacje o trasach, hasła itp. Jeśli plik z konfiguracją początkową, startup-config, znajduje się w pamięci NVRAM, zostaje w tym momencie skopiowany do pamięci RAM jako plik z konfiguracją początkową running-config i wykonywane są, wiersz po wierszu, znajdujące się w tym pliku polecenia. Polecenia running-config zawierają adresy interfejsów, uruchamiają procesy routingu, konfigurują hasła routera i definiują inne parametry routera. Sprawdzanie procesu uruchamiania routera Polecenie show version wyświetla informację na temat wersji systemu Cisco IOS, który aktualnie jest uruchomiony na routerze, wersji programu rozruchowego oraz informacje na temat konfiguracji sprzętowej, wliczając w to ilość pamięci systemowej. W wynikach polecenia show version znajdują się następujące informacje: Wersja systemu IOS np. Cisco Internetwork Operating System Software IOS (tm) C2600 Software (C2600-I-M), Version 12.2(28), RELEASE SOFTWARE (fc5) Program rozruchowy w pamięci ROM np. ROM: System Bootstrap, Version 12.1(3r)T2, RELEASE SOFTWARE (fc1) PołoŜenie systemu IOS np. System image file is "flash:c2600-i-mz bin"

3 Procesor i ilość pamięci RAM np. cisco 2621 (MPC860) processor (revision 0x200) with 60416K/5120K bytes of memory Interfejsy np. 2 FastEthernet/IEEE interface(s) Ilość pamięci NVRAM np. 32K bytes of non-volatile configuration memory. Ilość pamięci flash np K bytes of processor board System flash (Read/Write) Rejestr konfiguracji np. Configuration register is 0x2102 Porty zarządzania - fizyczne złącza, uŝywane do zarządzania routerem. W przeciwieństwie do interfejsów ethernetowych i szeregowych, nie słuŝą do przesyłania pakietów. Najczęściej uŝywanym portem zarządzania jest port konsoli (ang. console port). Port ten słuŝy do połączenia z terminalem lub najczęściej z komputerem osobistym, na którym uruchomiony jest emulator terminalu. Pozwala skonfigurować router bez konieczności uzyskiwania dostępu przez sieć. Port konsoli musi być uŝywany podczas początkowej konfiguracji routera. Innym portem zarządzania jest port AUX (auxilliary). Nie wszystkie routery mają porty AUX. MoŜe teŝ słuŝyć do podłączenia modemu. Interfejs routera fizyczne złącze na routerze, którego głównymi zadaniami są odbiór i przekazywanie pakietów. Routery mają wiele interfejsów uŝywanych do łączenia z wieloma sieciami. Często zdarza się, Ŝe interfejsy są połączone z sieciami róŝnego typu, co oznacza róŝnego typu nośniki i złącza. Typowe interfejsy to: Fast Ethernet przeznaczone do połączeń z róŝnymi sieciami LAN, a takŝe róŝne typy interfejsów WAN słuŝących do połączeń z rozmaitymi łączami szeregowymi, w tym T1, DSL i ISDN. W takim przypadku, kaŝdy interfejs routera naleŝący do innej sieci, jest hostem innej sieci i dla kaŝdego naleŝy skonfigurować adres IP i maskę podsieci innej sieci. Interfejsy LAN - słuŝą do łączenia routera z siecią lokalną, tak jak ethernetowa karta sieciowa (ang. network interface card, NIC) łączy komputer osobisty z ethernetową siecią lokalną. Ethernetowy interfejs routera równieŝ ma adres MAC warstwy 2 i przynaleŝy do ethernetowej sieci lokalnej tak jak wszystkie pozostałe hosty. Interfejsy WAN - słuŝą do łączenia routerów z sieciami zewnętrznymi, z reguły na duŝe odległości geograficzne. Enkapsulacja w warstwie 2 moŝe być róŝnego typu, w tym PPP, Frame Relay i HDLC (High- Level Data Link Control). KaŜdy interfejs WAN ma własny adres IP i maskę podsieci, dzięki czemu jest członkiem określonej sieci. Adresy MAC nie są uŝywane na interfejsach WAN (zaleŝnie od technologii uŝywają własnych adresów warstwy 2). Podstawową funkcją routera jest przekazywanie pakietów w kierunku ich sieci docelowej, na docelowy adres IP pakietu. Aby to umoŝliwić, router musi wyszukać informację o trasie, zapisaną w swojej tablicy routingu. Tablica routingu (ang. routing table) to znajdujący się w pamięci RAM plik z danymi, uŝywany do przechowywania informacji o trasach do sieci zdalnych i połączonych bezpośrednio Sieć połączona bezpośrednio (ang. directly connected network) to sieć bezpośrednio podpięta do jednego z interfejsów routera. Kiedy interfejs routera ma skonfigurowany adres IP i maskę podsieci, interfejs staje się hostem w tej sieci. Adres sieciowy i maska podsieci interfejsu, wraz z typem i numerem interfejsu, są wprowadzane do tablicy routingu jako sieć połączona bezpośrednio. Są jedynymi wyświetlanymi w tablicy routingu do czasu skonfigurowania routingu statycznego bądź dynamicznego oraz najwaŝniejszymi przy podejmowaniu decycji o wyborze trasy. Bez sieci połączonych bezpośrednio routera, w tablicy routingu, nie mogą istnieć trasy statyczne i dynamiczne. Sieć zdalna (ang. remote network) nie jest bezpośrednio połączona z routerem, moŝna do niej dotrzeć jedynie wysyłając pakiet do innego routera. Zdalne sieci są dodawane do tablicy routingu przez protokoły routingu dynamicznego albo konfigurację tras statycznych.

4 Sieć szczątkowa (ang. stub network) to sieć, do której dotrzeć moŝna tylko jedną trasą. Do takich sieci najczęściej uŝywa się tras statycznych. Sieć łączy się z Internetem za pośrednictwem tylko jednego ISP. Trasy statyczne (ang. static routes) to trasy do sieci skonfigurowane ręcznie przez administratora sieci. Tras statycznych naleŝy uŝywać w następujących przypadkach: w małych sieciach, z kilkoma routerami w sieciach szczątkowych łączących się z Internetem za pośrednictwem tylko jednego ISP. Na tym łączu nie trzeba uŝywać protokołu routingu dynamicznego, poniewaŝ ISP jest jedynym punktem wyjścia do Internetu. duŝa sieć została skonfigurowana w topologii gwiazdy. UŜywanie protokołu routingu dynamicznego jest zbędne, poniewaŝ kaŝda gałąź ma tylko jedną drogę do danego celu przez punkt centralny. Trasy dynamiczne (ang. dynamic routes) to trasy do zdalnych sieci, o których router dowiedział się automatycznie, za pomocą protokołu routingu dynamicznego. Protokoły te są uŝywane przez routery do wymiany informacji o osiągalności i stanie sieci zdalnych. Protokoły routingu dynamicznego wykonują następujące czynności: wykrywanie sieci - to zdolność protokołu routingu do udostępniania innym routerom informacji o znanych sobie sieciach, które uŝywają tego samego protokołu routingu. aktualizacja i utrzymanie tablic routingu protokoły routingu dynamicznego ustalają równieŝ nową najlepszą trasę, jeśli trasa początkowa stanie się bezuŝyteczna (albo gdy zmieni się topologia). Automatycznie udostępniają informacje o trasach innym routerom i reagują na wszystkie zmiany w topologii bez interwencji administratora. Protokół routingu dynamicznego IP pozwala urządzeniom sieciowym, uczyć się tras w sposób dynamiczny. Najpopularniejsze protokoły routingu dynamicznego do routingu pakietów IP: RIP (Routing Information Protocol), IGRP (Interior Gateway Routing Protocol), EIGRP (Enhanced Interior Gateway Routing Protocol), OSPF (Open Shortest Path First), IS-IS (Intermediate System-to-Intermediate System), BGP (Border Gateway Protocol). Zasady tablicy routingu 1. KaŜdy router podejmuje decyzje samodzielnie na podstawie informacji znajdujących się w jego tablicy routingu. 2. To, Ŝe jeden router ma jakąś informację w swojej tablicy routingu, nie oznacza wcale, Ŝe inne routery mają takie same informacje. 3. Informacja o trasie z jednej sieci do drugiej nie jest jeszcze informacją o trasie w drugą stronę, czyli trasie powrotnej. Routing asymetryczny (ang. asymmetric routing) - routery nie zawsze mają w swoich tablicach routingu te same informacje, przez co pakiety mogą podróŝować przez sieć w jednym kierunku jedną, a wracać inną drogą. Z tego wynika, Ŝe projektując i rozwiązując problemy z siecią, naleŝy sprawdzić: 1. Czy trasa od źródła do celu jest dostępna w obu kierunkach? 2. Czy trasa w obie strony jest ta sama? (Rrouting asymetryczny nie jest rzadkością, ale czasami stwarza dodatkowe problemy) Najlepsza trasa - optymalna, czyli najkrótsza trasa, umoŝliwiająca dotarcie do docelowej sieci. Jest wybierana przez protokół routingu na podstawie wartości, czyli metryki uŝywanej do ustalenia odległości do sieci. Metryka - to ilościowa wartość wygenerowana przez protokół routingu, wskazująca odległość do danej sieci.

5 Najlepszą trasą do danej sieci jest trasa z najniŝszą metryką. Niektóre protokoły (np. RIP) uŝywają prostego licznika skoków (hopów), czyli liczby routerów pomiędzy routerem lokalnym a siecią docelową. Inne (np. OSPF) ustalają najkrótszą trasę, badając szerokość pasma łącza, a tym samym uŝywając łączy z najszybszą szerokością pasma z routera do sieci docelowej. Metryki mogą opierać się na jednym albo na kilku parametrach trasy. Metryka równorzędna (ang. equal-cost metric) taka sama wartość na wielu trasach do tego samego celu, w takim przypadku router moŝe rozłoŝyć obciąŝenie na trasy równorzędne (ang. equal-cost load balancing). W tablicy routingu zobaczymy jedną sieć docelową, ale z wieloma interfejsami wyjściowymi, po jednym dla kaŝdej równorzędnej trasy. Router będzie wysyłał pakiety z wielu interfejsów wyjściowych wymienionych w tablicy routingu. Prawidłowo skonfigurowane rozkładanie obciąŝenia moŝe podnieść wydajność sieci. Rozkładanie obciąŝenia na trasy nierównorzędne (ang. unequal-cost load balancing) - wysyłanie pakietów wieloma trasami, nawet jeśli metryka nie jest taka sama. Jedynymi protokołami, które to potrafią, są EIGRP i IGRP. Wyznaczanie trasy Na przekazywanie pakietów składają się dwie funkcje: funkcja wyznaczania trasy, funkcja przełączania. Funkcja wyznaczania trasy - to proces ustalania drogi, którą pakiet zostanie przekazany. Aby ustalić najlepszą trasę, router szuka w swojej tablicy routingu adresu sieciowego, który pasuje do docelowego adresu IP pakietu. MoŜliwe są trzy rezultaty tego wyszukiwania: sieć połączona bezpośrednio pakiet ten jest przekazywany bezpośrednio do tego urządzenia. Router enkapsuluje pakiet IP w format ramki warstwy 2 zgodny z typem interfejsu wyjściowego. sieć zdalna pakiet jest enkapsuluowany w format ramki warstwy 2 zgodny z typem interfejsu wyjściowego i przekazywany do innego routera. brak ustalonej trasy docelowy adres IP pakietu nie naleŝy ani do sieci połączonej bezpośrednio, ani do sieci zdalnej, a router nie ma trasy domyślnej, pakiet jest odrzucany. Na źródłowy adres IP pakietu wysyłany jest komunikat nieosiągalności ICMP (Internet Control Message Protocol Unreachable). Funkcja przełączania - to proces, w którym router odbiera pakiet na jednym interfejsie i odsyła go z innego interfejsu. Po odebraniu w jednej sieci pakietu przeznaczonego do innej sieci router wykonuje trzy podstawowe kroki: 1. Dekapsuluje pakiet warstwy 3, usuwając nagłówek i pole końcowe ramki warstwy Bada docelowy adres IP pakietu IP, aby znaleźć najlepszą trasę w tablicy routingu. 3. Enkapsuluje pakiet warstwy 3 w nową ramkę warstwy 2 i wysyła tę ramkę z interfejsu wyjściowego. Module 2. Static Routing. Czytanie tablicy routingu dla routera R1 interfejsu FastEthernet 0/0 ze skonfigurowanym adresem IP /24, przez co stał się on członkiem sieci /24: /24 is subnetted, 1 subnets C is directly connected, FastEthernet0/0 Maska podsieci /24 dla tej trasy została wyświetlona w wierszu nad wpisem trasy c - connected - na początku wpisu trasy oznacza, Ŝe jest to sieć połączona bezpośrednio is directly connected - jest teraz bezpośrednio połączony z nową siecią FastEthernet 0/0 - interfejs routera R1. Adres /24 - oznacza, Ŝe trasa ta pasuje do wszystkich pakietów z adresem docelowym naleŝącym do tej sieci. Dzięki temu, Ŝe jedna trasa reprezentuje całą sieć adresów IP hostów, tablica routingu jest mniejsza, a

6 to przyspiesza jej przeszukiwanie. Interfejs ethernetowy uczestniczy w wymianie Ŝądań i odpowiedzi ARP, a poza tym zawiera tablicę ARP. Jeśli router ma pakiet przeznaczony dla urządzenia znajdującego się w bezpośrednio połączonej sieci ethernetowej, szuka w tablicy ARP wpisu z tym docelowym adresem IP, aby skojarzyć go z adresem MAC. Jeśli w tablicy ARP nie ma tego adresu IP, interfejs ethernetowy wysyła Ŝądanie ARP. Urządzenie z docelowym adresem IP odsyła swój adres MAC w odpowiedzi ARP. Informacja o adresie IP i adresie MAC zostaje następnie umieszczona w tablicy ARP tego interfejsu ethernetowego. Router moŝe od tej chwili enkapsulować pakiet IP w ramkę ethernetową z docelowym adresem MAC znalezionym w swojej tablicy ARP. Ethernetowa ramka z enkapsulowanym pakietem zostaje następnie wysłana przez ten ethernetowy interfejs. Protokół CDP (Cisco Discovery Protocol) - narzędzie do monitorowania sieci, gromadzenia danych i rozwiązywania występujących w niej problemów. Narzędzie to uzyskuje informacje o bezpośrednio połączonych urządzeniach Cisco. Urządzenie Cisco często ma w sieci sąsiadów, czyli inne urządzenia Cisco. Informacje zebrane z innych urządzeń mogą ułatwić podejmowanie decyzji związanych z projektem sieci, rozwiązywanie problemów oraz zmianę wyposaŝenia. Protokół CDP moŝna wykorzystać jako narzędzie do wykrywania sieci ułatwiające zbudowanie logicznej topologii sieci, kiedy brakuje odpowiedniej dokumentacji albo jest ona niewystarczająca. Sąsiedzi w warstwie 3 - protokoły routingu uznają za sąsiadów w warstwie3, te urządzenia, które korzystają z tej samej przestrzeni adresów sieciowych. Sąsiedzi w warstwie 2 - Protokół CDP działa tylko w warstwie 2, dlatego dla niego teŝ są sąsiadami, te urządzeniami Cisco, które są bezpośrednio fizycznie ze sobą połączone i wspólnie uŝytkują to samo łącze danych. Protokół CDP o kaŝdym sąsiednim urządzeniu podaje następujące informacje: Identyfikatory urządzeń na przykład skonfigurowana dla przełącznika nazwa hosta. Lista adresów do jednego adresu warstwy sieci dla kaŝdego obsługiwanego protokołu. Identyfikator portu nazwa lokalnego i zdalnego portu pod postacią łańcucha znaków ASCII, na przykład ethernet0. Lista moŝliwości na przykład czy urządzenie jest routerem, czy przełącznikiem. Platforma platforma sprzętowa urządzenia, na przykład router z serii Cisco Protokół CDP moŝe stanowić zagroŝenie dla bezpieczeństwa, poniewaŝ pakiety tego protokołu mogą być przechwytywane, Niektóre wersje systemu IOS wysyłają ogłoszenia CDP domyślnie, więc naleŝy pamiętać, o wyłączeniu tego protokołu. Zastosowanie routingu statycznego: ułatwienie utrzymania tablicy routingu w mniejszych sieciach, których rozbudowa nie jest przewidywana. routing do i z sieci szczątkowych uŝywanie jednej trasy domyślnej reprezentującej drogę do kaŝdej sieci, dla której w tablicy routingu nie ma lepszej trasy. Konfigurowanie tras statycznych w tablicy routingu Rekurencyjne wyszukiwanie trasy (ang. recursive route lookup) jest to proces wielokrotnego przeszukiwania tablicy routingu, przed wysłaniem pakietu. Tzn. znalezienie trasy to pierwszy krok w procesie wyszukiwania, kolejnym jest ustalenie, w jaki sposób wysyłać pakiety na adres IP następnego skoku - jakiego interfejsu wyjściowego uŝyć do przekazania pakietu (przekształcenie trasy). Dlatego teŝ, aby przekazać dowolny pakiet, potrzebne jest dwukrotne przeszukiwanie tablicy routingu. KaŜda trasa, która odwołuje się tylko do adresu IP następnego skoku, a nie do interfejsu wyjściowego, wymaga znalezienia w tablicy routingu innej trasy,

7 która ma interfejs wyjściowy. Przekształcanie trasy (ang. route resolvability) - proces tablicy routingu ustalający, interfejs wyjściowy, którego naleŝy uŝyć do przekazania pakietu. Jeśli interfejs wyjściowy jest wyłączonym i trasy statycznej nie moŝna przekształcić na interfejs wyjściowy, trasa ta zostaje usunięta z tablicy routingu. Jeśli w konfiguracji trasy statycznej, zamiast adresu IP następnego skoku (np. ip route ), uŝyjemy interfejsu wyjściowego (np. ip route Serial 0/0/0), to proces tablicy routingu dopasuje pakiet do tej trasy, juŝ w pierwszym wyszukiwaniu, znajdując interfejs wyjściowy, dzięki czemu potrzebne będzie tylko jedno przeszukanie tablicy routingu. Trasy statyczne a sieci punkt-punkt Trasy statyczne skonfigurowane z interfejsami wyjściowymi zamiast adresów IP następnego skoku idealnie nadają się do większości szeregowych sieci punkt-punkt (ang. point-point). Sieci punkt-punkt, uŝywające protokołów takich jak HDLC lub PPP, w procesie przekazywania pakietów nie stosują adresu IP następnego skoku. Routowany pakiet IP jest enkapsulowany w ramkę HDLC warstwy 2 z rozgłoszeniowym adresem docelowym warstwy 2. Trasy statyczne a ethernetowe interfejsy wyjściowe Konfigurując trasę statyczną z ethernetowym interfejsem wyjściowym zamiast adresu IP następnego skoku, naraŝamy się na niebezpieczeństwo, iŝ po drugiej stronie łącza znajduje się wiele róŝnych urządzeń hosty, routery, które mogą wspólnie uŝytkować tę samą sieć wielodostępowi. Sama informacja o ethernetowym interfejsie wyjściowym dla trasy statycznej to za mało, aby router mógł ustalić, które urządzenie jest następnym skokiem. W związku z tym, aby uniknąć rekurencyjnego wyszukiwania adresu IP następnego skoku i wskazać dokładnie urządzenie następnego skoku, w tablicy routingu podaje się interfejs wyjściowy i ip: R1(config)#ip route fastethernet 0/ W tablicy routingu pojawi się dla tej trasy następujący wpis: S /24 [1/0] via FastEthernet0/1 Proces tablicy routingu będzie musiał wykonać tylko jedno wyszukiwanie, aby uzyskać zarówno interfejs wyjściowy, jak i adres IP następnego skoku. Korzyści z uŝywania interfejsu wyjściowego z trasami statycznymi UŜywanie interfejsów wyjściowych w trasach statycznych zarówno dla szeregowych sieci punkt-punkt, jak i sieci ethernetowych ma jedną zaletę. Procesowi tablicy routingu wystarczy tylko jedno wyszukiwanie, aby znaleźć interfejs wyjściowy wyszukiwanie adresu następnego skoku jest juŝ zbędne. W przypadku tras statycznych do szeregowych sieci punkt-punkt najlepiej skonfigurować tylko interfejs wyjściowy. W przypadku tras statycznych do sieci ethernetowych najlepiej konfigurować zarówno adres następnego skoku, jak i interfejs wyjściowy Wysyłanie Ŝądania ARP Pakiet IP musi zostać enkapsulowany w ramkę ethernetową z ethernetowym docelowym adresem MAC. Jeśli pakiet powinien zostać wysłany do routera następnego skoku, docelowy adres MAC będzie adresem ethernetowego interfejsu routera następnego skoku tzn. docelowy ethernetowy adres MAC zostanie dopasowany do adresu IP następnego skoku (np ). Router (np.r1) sprawdza, czy w tablicy ARP dla danego interfejsu jest wpis z adresem IP i odpowiadającym mu adresem MAC. Jeśli w tablicy ARP nie ma tego wpisu, router ten (R1) wysyła Ŝądanie ARP. W komunikacie rozgłoszeniowym Ŝąda, aby kaŝde urządzenie, które ma dany adres IP( ) odpowiedziało, wysyłając swój adres MAC. PoniewaŜ dany adres IP ma interfejs routera R2, to właśnie ten ostatni wysyła odpowiedź ARP ze swoim adresem MAC. Router R1 odbiera odpowiedź ARP, a następnie umieszcza adres IP ( ) i skojarzony z nim adres MAC w swojej tablicy ARP. Pakiet IP zostaje enkapsulowany w ramkę ethernetową z docelowym adresem MAC znalezionym w

8 tablicy ARP. Ramka ethernetowa z enkapsulowanym pakietem jest następnie wysyłana do routera R2. Podsumowanie tras sumaryzacja tras (ang. route summarization) zredukowanie wielu tras w tablicy routingu, do jednej trasy statycznej. W wielu przypadkach jedna trasa statyczna moŝe reprezentować dziesiątki tras. Podsumowanie wielu tras statycznych do jednej trasy statycznej moŝna wykonać wtedy, gdy spełnione zostaną oba poniŝsze warunki: sieci docelowe mogą być podsumowane do jednego adresu sieciowego. wszystkie trasy statyczne uŝywają tego samego interfejsu wyjściowego lub adresu IP następnego skoku. Przykład sumaryzacji tras: Zamiast wpisu: R3(config)#no ip route serial0/0/1 R3(config)#no ip route serial0/0/1 R3(config)#no ip route serial0/0/1 Konfigurujemy sumaryczną trasę statyczną: R3(config)#ip route serial0/0/1 NajbliŜsze dopasowanie Docelowy adres IP pakietu moŝe pasować do wielu tras w tablicy routingu. Proces przeszukiwania tablicy routingu uŝyje dopasowania, najbardziej zbliŝonego do docelowego IP. To właśnie maska podsieci we wpisie trasy determinuje, ile bitów musi się zgadzać z docelowym adresem IP pakietu. Proces ten wygląda tak samo dla wszystkich tras w tablicy routingu, w tym dla tras statycznych, tras znalezionych przez protokół routingu oraz sieci połączonych bezpośrednio. Domyślna trasa statyczna - trasa, do której będą pasowały wszystkie pakiety. Domyślne trasy statyczne są uŝywane: kiedy Ŝadne inne trasy z tablicy routingu nie pasują do docelowego adresu IP pakietu. Innymi słowy, kiedy nie ma bliŝszego dopasowania; Popularne zastosowanie to łączenie routera brzegowego firmy z siecią ISP; kiedy router jest połączony z tylko jednym innym routerem. W takiej sytuacji mówimy o routerze szczątkowym. Konfiguracja domyślnej trasy statycznej: R1(config)#ip route [exit-interface ip-address ] Trasy domyślne są bardzo często spotykane na routerach. Aby uniknąć składowania informacji o wszystkich sieciach w Internecie, routery mogą mieć jedną trasę domyślną reprezentującą kaŝdą sieć nieobecną w tablicy routingu. Module 3. Introduction to Dynamic Routing Protocols. Protokoły routingu ułatwiają wymianę informacji o trasach pomiędzy routerami. Pozwalają routerom dynamicznie zdobywać informacje o zdalnych sieciach i automatycznie wprowadzać te informacje do swoich tablic routingu. Ustalają najlepszą trasę do sieci, a następnie umieszczają ją w tablicy routingu. Jedną z głównych zalet uŝywania protokołu routingu dynamicznego jest to, Ŝe routery wymieniają informacje o trasach, reagując na zmianę topologii. Dzięki tej wymianie routery automatycznie dowiadują się o nowych sieciach, a takŝe potrafią znaleźć drogi alternatywne, jeśli w uŝywanej sieci zdarzy się awaria łącza. W porównaniu z routingiem statycznym protokoły routingu dynamicznego są dla administratora mniej pracochłonne. Jednak kosztem uŝywania protokołów routingu dynamicznego jest poświęcenie części zasobów routera, w tym procesora i szerokości pasma łącza sieciowego. Porównanie routingu statycznego i dynamicznego W sieciach z reguły uŝywa się połączenia routingu statycznego i dynamicznego. Zalety routingu statycznego to: minimalne wykorzystanie procesora (nie ma potrzeby sprawdzania tysięcy wpisów w tablicy dla kaŝdego pakietu) łatwość konfiguracji.

9 Wady routingu statycznego to: konfiguracja i utrzymanie są czasochłonne. konfiguracja jest podatna na błędy, zwłaszcza w większych sieciach. do wprowadzania informacji o zmianie tras wymagana jest interwencja administratora. nie skaluje się dobrze w powiększających się sieciach: utrzymanie staje się uciąŝliwe. prawidłowa implementacja wymaga pełnej wiedzy o całej sieci. Zalety routingu dynamicznego to: administrator ma mniej pracy przy utrzymaniu konfiguracji, gdy dodaje lub usuwa sieci. protokoły automatycznie reagują na zmiany topologii. konfiguracja jest mniej podatna na błędy. większa skalowalność: rozbudowa sieci z reguły nie stwarza problemu. Wady routingu dynamicznego to: uŝywane są zasoby routera (cykle procesora, pamięć i przepustowość łącza). konfiguracja, weryfikacja i rozwiązywanie problemów wymagają większej wiedzy administratora. Skalowanie zmienianie rozmiaru w zaleŝności od potrzeb. Protokół routingu jest skalowalny gdy jego tablica routingu zwiększa się wraz z dodawaniem nowych sieci. Protokół routingu - to zbiór procesów, algorytmów i komunikatów słuŝących do wymiany informacji o trasach i wypełniania tablicy routingu wybranymi przez protokół najlepszymi trasami. Są uŝywane w procesie wymiany informacji pomiędzy routerami tj.: Router wysyła i odbiera na swoich interfejsach komunikaty routingu. Router dzieli się komunikatami i informacjami o trasach z innymi routerami, które uŝywają tego samego protokołu routingu. Routery wymieniają informacje o trasach, aby dowiadywać się o zdalnych sieciach. Kiedy router wykryje zmianę w topologii, moŝe ją ogłosić innym routerom. Komponenty protokołu routingu: Struktury danych niektóre protokoły routingu wymagają do działania tablicy lub bazy danych. Ta informacja jest przechowywana w pamięci RAM. Algorytm (ang. algorithm) skończona lista kroków wymaganych do ukończenia zadania. Protokoły routingu uŝywają algorytmów do przetwarzania informacji o trasach oraz wyznaczania najlepszej trasy. Komunikaty protokołu routingu protokoły routingu uŝywają róŝnego typu komunikatów do wykrywania sąsiednich routerów, wymiany informacji o trasach i wykonywania innych zadań, aby zdobywać i przechowywać ścisłe informacje o sieci. System autonomiczny (ang. Autonomous System) - zwany teŝ domeną routingu (ang. routing domain), to zbiór routerów pozostających pod wspólną administracją np. wewnętrzna sieć przedsiębiorstwa z ISP. PoniewaŜ Internet opiera się na koncepcji systemów autonomicznych, wymagane są dwa typy protokołów routingu: wewnętrzne i zewnętrzne. Te protokoły to: Protokół IGP (Interior Gateway Protocols) internetowe protokół bramy wewnętrznej, słuŝący do routingu w granicach systemu autonomicznego. Przykładami takich protokołów są: IGRP, OSPF i RIP. Protokół EGP (Exterior Gateway Protocols) internetowe protokoły bramy zewnętrznej, uŝywane w routingu pomiędzy róŝnymi systemami autonomicznymi, znajdującymi się pod administracją róŝnych organizacji. Protokoły routingu dzielimy na: 1. protokoły routingu wewnętrznego (IGP): protokoły wektora odległości: klasowe np. RIP, IGRP; bezklasowe np. RIPv2, EIGR; IPv6 np. RIPng, EIGRP dla IPv6;

10 protokoły stanu łącza: bezklasowe np. OSPFv2, IS-IS IPv6 np. OSPFv3, IS-IS dla IPv6 2. protokoły routingu zewnętrznego (EGP): protokoły wektora ścieŝki: klasowe np. EGP bezklasowe np. BGPv4 IPv6 np. BGPv4 dla IPv6 Klasowe protokoły routingu (ang. classful routing protocols) uŝywają klasowej adresacji, nie wysyłają informacji o masce, automatycznie zakładają klasę maski. Nie mogą być uŝywane, gdy sieć jest podzielona z uŝyciem więcej jak jednej maski podsieci, poniewaŝ nie wspierają techniki zmiennej długości maski podsieci (VLSM). Bezklasowe protokoły routingu (ang. classless routing protocols) nie zakładają klasowości masek, w aktualizacjach routingu oprócz adresu sieciowego umieszczają maskę podsieci. Są wymagane w większości dzisiejszych sieci, poniewaŝ obsługują VLSM. Protokoły wektora odległości znakują i przedstawiają trasę poprzez zbieranie informacji podczas rozsyłania ich przez sieć. Przykładem jest protokół BGP, który sprawdza przez jakie systemy przechodzi uaktualnienie, aby uniknąć pętli. Jedynymi informacjami, jakie router ma o zdalnej sieci, są odległość lub metryka do tej sieci oraz droga, którą moŝna do niej dotrzeć, czyli interfejs. Nie znają rzeczywistej mapy topologii sieci. Wyznaczają trasę najczęściej za pomocą algorytmu Bellmana-Forda. Wektor odległości (ang. distance vector) określa kierunek i odległość trasy. Odległość definiuje się za pomocą metryki tj. liczba skoków, a kierunek to po prostu router następnego skoku albo interfejs wyjściowy. Algorytm Bellmana-Forda - pozwala zebrać informacje o osiągalnych sieci, nie dając moŝliwości poznania dokładniej topologii międzysieci. Router ma tylko informacje o trasach uzyskane od swoich sąsiadów, które są jak drogowskazy na drodze do ostatecznego celu - zasada głuchego telefonu - wysyłanie sąsiadowi informacji o trasach. Protokoły stanu łącza (ang. link-state) słuŝą do wymiany informacji między routerami, na temat osiągalności innych sieci, kosztach lub metrykach do tych sieci. Router z protokołem routingu stanu łącza na podstawie informacji zebranych od wszystkich pozostałych routerów moŝe utworzyć pełny widok, czyli topologię, sieci. Wszystkie routery stanu łącza uŝywają identycznej mapy sieci i wybierają najlepszą trasę, nie uŝywają aktualizacji okresowych, tylko wtedy, gdy w topologii nastąpi jakaś zmiana. Protokół RIP (z ang. Routing Information Protocol) protokół klasy IGP. Metryką w tym protokole jest odległość mierzona w przeskokach (hopach), przez co nie pozwala na zadowalające skalowanie (ang. scale) w większych sieciach (mimo nowszej wersji RIPv2). Protokół OSPF (z ang. Open Shortest Path First) hierarchiczny algorytm routingu IGP stanu łącza (linkstate) następca RIP-u. Powstał na bazie wczesnej wersji protokołu ISIS. Obsługuje routing o najmniejszych kosztach, routing wielościeŝkowy i równowaŝenie obciąŝenia, poniewaŝ do ustalania najkrótszej trasy uŝywa szerokości pasma (ang. bandwidth). Protokół IGRP/EIGRP (z ang. Enhanced Interior Gateway Routing Protocol) opracowane przez Cisco protokoły, zapewniające dobrą zbieŝność i wydajność, łączące zalety protokołów stanu łącza z protokołami wektora odległości. EIGRP - rozwinięciem IGRP jest dobrze skalowalny w większych implementacjach sieci. Protokół IGRP to poprzednik EIGRP, który dzisiaj juŝ wyszedł z uŝycia. Protokół BGP (z ang. Border Gateway Routing) - międzydomenowy protokół routingu, następca EGP,

11 wymieniający informacje o osiągalności sieci. Jest obecnie jedynym stosowanym protokołem EGP uŝywanym w Internecie. BGP to protokół wektora trasy (ang. path vector protocol), który do pomiaru tras wykorzystuje róŝne atrybuty. Na poziomie dostawcy usług internetowych od wyboru najszybszej trasy często waŝniejsze są inne kwestie. Czym jest zbieŝność ZbieŜność (ang. convergence) występuje, gdy tablice routingu wszystkich routerów mają pełne i dokładne informacje o sieci. Czas zbieŝności to czas potrzebny routerom na podzielenie się informacjami, obliczenie najlepszej drogi i aktualizację tablic routingu. Sieć nie jest w pełni operacyjna, dopóki zbieŝność nie stanie się faktem: dlatego teŝ w większości sieci wymagane są krótkie czasy zbieŝności. Routery wymieniają się informacjami, ale muszą niezaleŝnie obliczać wpływ zmiany w topologii na własne trasy. PoniewaŜ zgoda na nową topologię jest wyraŝana niezaleŝnie, mówi się, Ŝe routery zbliŝają się (ang. converge), aby osiągnąć konsensus. Zdarza się, Ŝe protokół routingu dowie się o więcej niŝ jednej trasie do tego samego celu. Aby wybrać najlepszą drogę, protokół routingu musi mieć moŝliwość oceny i rozróŝnienia dostępnych dróg. W tym celu uŝywana jest metryka, która słuŝy do wyznaczania drogi preferowanej w sytuacji, gdy do tej samej zdalnej sieci wiedzie wiele dróg. KaŜdy protokół routingu oblicza swoją metrykę w inny sposób. Na przykład RIP wykorzystuje liczbę skoków, EIGRP uŝywa połączenia szerokości pasma i opóźnienia, a implementacja OSPF firmy Cisco uŝywa szerokości pasma. Parametry metryki RóŜne protokoły routingu uŝywają róŝnych metryk, stąd teŝ nie są porównywalne, a dwa protokoły w tych samych warunkach - mogą obrać róŝną trasę, ze względu na inne wartości, wchodzące w skład danych metryk. Protokoły routingu ustalają najlepszą drogę, wybierając trasę z najniŝszą metryką. Metryki uŝywane w protokołach routingu IP obejmują wymienione niŝej wartości: liczba skoków routerów odwiedzanych przez pakiet zmierzający do celu (RIP) szerokość pasma wybierana jest droga z największą szerokością pasma (IGRP i EIGRP) obciąŝenie bierze pod uwagę natęŝenie ruchu na danym łączu (IGRP i EIGRP) opóźnienie bierze pod uwagę czas, w jakim pakiet przemierza drogę (IGRP i EIGRP) niezawodność szacuje prawdopodobieństwo awarii łącza obliczane na podstawie licznika błędów interfejsu lub poprzednich awarii łącza (IGRP i EIGRP) koszt wartość ustalona przez system IOS albo przez administratora sieci, wskazująca preferencję dla trasy. Koszt moŝe reprezentować metrykę, połączenie metryk, albo arbitralną regułę (IS-IS i OSPF) RównowaŜenie obciąŝenia funkcja rozłoŝenia ruchu na równorzędne trasy. Dzieje się to wtedy, gdy dwie trasy lub więcej do tego samego celu, mają identyczne wartości metryki i są wpisane w tablicy routingu. Wiele tras do tej samej sieci moŝna zainstalować tylko wtedy, kiedy pochodzą od jednego źródła informacji o routingu np. obie muszą być trasami statycznymi, albo trasami RIP. W jednej sieci moŝna zaimplementować więcej niŝ jeden protokół routingu dynamicznego. W niektórych sytuacjach wymagany moŝe być routing tego samego adresu sieciowego za pomocą kilku protokołów routingu, na przykład RIP i OSPF. PoniewaŜ róŝne protokoły routingu uŝywają róŝnych metryk RIP liczby skoków, a OSPF szerokości pasma nie moŝna wyznaczyć najlepszej drogi jedynie przez porównanie metryk. Odległość administracyjna (z ang. Administrative Distance) liczba całkowita z przedziału od 0 do 255, określająca pierwszeństwo źródła routingu konkretnych protokołów, tras, sieci połączonych bezpośrednio wyraŝana w wartości odległości administracyjnej. Na jej podstawie routery Cisco wybierają najlepszą trasę do sieci docelowej z dwóch lub więcej róŝnych źródeł routingu. Im niŝsza wartość, tym wyŝszy priorytet źródła routingu. NajwyŜszy priorytet ma odległość administracyjna 0 - sieć połączona bezpośrednio. Module 4. Distance Vector Routing Protocols.

12 Cechy protokołów wektora odległości: RIP: metryką uŝywaną przy wyborze drogi jest liczba skoków, jeśli liczba skoków do danej sieci przekracza 15, protokół RIP nie znajdzie trasy do tej sieci, aktualizacje routingu są domyślnie wysyłane jako komunikat rozgłoszeniowy albo grupowy co 30 sekund. IGRP: na złoŝoną metrykę składają się szerokość pasma, opóźnienie, ładunek i niezawodność, Aktualizacje routingu są rozgłaszane domyślnie co 90 sekund. aktualizacje routingu są wysyłane jako rozgłoszenie domyślnie co 90 sekund, EIGRP: potrafi rozkładać obciąŝenie na trasy nierównorzędne, do obliczania najkrótszej drogi wykorzystuje algorytm DUAL (Diffusing Update Algorithm), nie ma okresowych aktualizacji takich jak w RIP i IGRP. Aktualizacje routingu są wysyłane tylko wtedy, gdy zmieni się topologia. Cechy wspólne protokołów routingu wektora odległości: aktualizacje okresowe są wysyłane w regularnych odstępach czasu (30 sekund w RIP i 90 w IGRP). Nawet jeŝeli topologia nie zmienia się przez wiele dni, aktualizacje okresowe nadal wysyłane są do wszystkich sąsiadów. sąsiedzi to routery, które wspólnie uŝywają tego samego łącza i na których skonfigurowano ten sam protokół routingu. Routery uŝywające routingu wektora odległości nie są świadome topologii sieci - znają tylko adresy sieciowe własnych interfejsów i zdalne adresy, do których mogą dotrzeć przez swoich sąsiadów. aktualizacje rozgłoszeniowe są wysyłane na adres , przetwarzane przez sąsiadujące routery, posiadające ten sam protokół routingu. Inne urządzenia, na przykład komputery osobiste, równieŝ przetwarzają aktualizację aŝ do warstwy 3 i wtedy ją odrzucają. Niektóre protokoły routingu wektora odległości zamiast adresów rozgłoszeniowych (broadcast) uŝywają adresów grupowych (multicast). aktualizacje całych tablic routingu, okresowo wysyłane do wszystkich sąsiadów, którzy przetwarzają je w całości, aby znaleźć waŝne informacje i odrzucić resztę. Niektóre protokoły routingu wektora odległości, na przykład EIGRP, nie wysyłają okresowych aktualizacji tablicy routingu. Aktualizacje ograniczone (ang. bounded updates) - wysyłane zamiast aktualizacji okresowych, przez protokół EIGRP kiedy zmieni się droga albo metryka dla danej trasy. Gdy pojawi się nowa trasa albo trzeba usunąć starą, protokół EIGRP wysyła aktualizację z informacjami tylko o tej trasie, a nie całą tablicę routingu. Informacja ta jest wysyłana tylko do tych routerów, którym jest potrzebna. Protokół EIGRP wysyła aktualizacje, które są: nieokresowe, poniewaŝ nie są wysyłane w regularnych odstępach czasu, częściowe, poniewaŝ są wysyłane tylko wtedy, gdy w topologii wystąpi zmiana mająca wpływ na informacje o trasach, ograniczone, co oznacza, Ŝe ogłaszanie aktualizacji częściowych jest automatycznie ograniczane, aby zaktualizowane zostały tylko te routery, które wymagają tych informacji. Aktualizacja wyzwalana (ang. triggered update) - aktualizacja tablicy routingu wysyłana natychmiastowo w odpowiedzi na zmianę trasy. Aktualizacje te nie zwracają uwagi na wskazania licznika aktualizacji. Router wykrywający zmianę natychmiast wysyła komunikat z aktualizacją do sąsiednich routerów. Routery odbierające generują aktualizacje wyzwalane, które powiadamiają o zmianach ich sąsiadów. Są wysyłane wtedy, kiedy zajdzie jedno z poniŝszych zdarzeń: Interfejs zmienił stan (został włączony albo wyłączony). Trasa zmieniła stan na osiągalny (albo nieosiągalny). Trasa została zainstalowana w tablicy routingu.

13 UŜywanie samych aktualizacji wyzwalanych wystarczyłoby, gdyby była gwarancja, Ŝe fala aktualizacji natychmiast dotrze do wszystkich odpowiednich routerów. Jednak w przypadku aktualizacji wyzwalanych występują dwa problemy: Pakiety zawierające komunikat o aktualizacji mogą być odrzucane. Pakiety zawierające komunikat o aktualizacji mogą zostać uszkodzone przez jakieś łącze w sieci. Router, który nie odebrał jeszcze aktualizacji wyzwalanej, moŝe po prostu wysłać zwykłą aktualizację w nieodpowiednim czasie, powodując, Ŝe zła trasa została ponownie wstawiona do tablicy routingu sąsiada, który wcześnie odebrał juŝ aktualizację wyzwalaną. Kiedy wiele routerów jednocześnie wysyła aktualizacje routingu, pakiety aktualizacji mogą wchodzić w kolizje i powodować opóźnienia albo zajmować zbyt wiele szerokości pasma. Im więcej zsynchronizowanych liczników, tym więcej w sieci kolizji aktualizacji i opóźnień. Początkowo aktualizacje routera nie będą synchronizowane. Ale z upływem czasu liczniki w sieci zostaną globalnie zsynchronizowane. Aby zapobiec synchronizacji aktualizacji pomiędzy routerami, system Cisco IOS uŝywa losowej zmiennej o nazwie RIP_JITTER, która odejmuje zmienną wartość czasu od przedziału aktualizacji dla kaŝdego routera w sieci. Ta losowa fluktuacja, czyli zmienna ilość czasu, mieści się w przedziale od 0 do 15 procent określonego przedziału aktualizacji. W ten sposób przedział aktualizacji róŝni się losowo w przedziale od 25,5 do 30 sekund od domyślnego przedziału 30- sekundowego. Pętla routingu - ma miejsce wówczas, gdy pakiet krąŝy bez przerwy pomiędzy kilkoma routerami, nie docierając nigdy do zamierzonej sieci docelowej. Występuje, gdy dwa routery lub więcej mają nieprawidłowe informacje o trasach do sieci docelowej. MoŜe być wynikiem: nieprawidłowo skonfigurowanych tras statycznych, nieprawidłowo skonfigurowanej redystrybucji tras (redystrybucja to proces przekazywania informacji o trasach z jednego protokołu routingu do innego protokołu routingu), niespójnych tablic routingu, które nie zostały zaktualizowane z powodu wolnej zbieŝności w zmieniającej się sieci, nieprawidłowo skonfigurowane lub zainstalowane trasy odrzucające. Pętla routingu moŝe mieć następujące konsekwencje: szerokość pasma łącza będzie wykorzystywana na zapętlony ruch w tę i z powrotem pomiędzy routerami. procesor routera będzie przeciąŝony przez zapętlone pakiety. procesor routera zostanie obciąŝony bezuŝytecznym przekazywaniem pakietów, co będzie miało negatywny wpływ na zbieŝność sieci. aktualizacje routingu mogą być gubione, mogą teŝ nie być przetwarzane na czas. W takich okolicznościach powstają kolejne pętle routingu, pogarszając sytuację. pakiety mogą ginąć w "czarnych dziurach", nigdy nie docierając do zamierzonych celów. Mechanizmy eliminowania pętli routingu, dla protokołów routingu wektora odległości: zdefiniowanie maksymalnej metryki, aby zapobiec odliczaniu do nieskończoności, liczniki wstrzymania, podzielony horyzont, zatrucie trasy lub zatrucie wstecz, wyzwalane aktualizacje. Odliczanie do nieskończoności (ang. count to infinity) - to sytuacja, w której nieprawidłowe aktualizacje routingu zwiększają wartość metryki dla sieci, która stała się nieosiągalna, do nieskończoności. Rozwiązaniem jest narzucenie ograniczenia na maksymalną liczbę przeskoków np. dla protokołu RIP została zdefiniowana jako 16 skoków. Kiedy routery odliczą do nieskończoności, oznakują trasę jako nieosiągalną. Licznik wstrzymania (ang. Hold-down) - ten licznik zatrzymuje zmianę informacji o trasach, co pozwala zapobiec powstawaniu pętli routingu, kiedy uzgadniana jest nowa topologia. Kiedy trasa zostanie oznakowana

14 jako nieosiągalna, musi pozostać w stanie wstrzymania na tyle długo, aby wszystkie routery w topologii dowiedziały się o nieosiągalnej sieci. Ten licznik uniemoŝliwia zwykłym komunikatom aktualizacji ponownie zainstalować trasę, która mogła ulec awarii. Jeśli trasa zostanie zidentyfikowana jako wyłączona lub prawdopodobnie wyłączona, kaŝda kolejna informacja o takim samym albo gorszym stanie tej trasy jest ignorowana przez predefiniowany czas (okres wstrzymania). Oznacza to, Ŝe routery oznakowują tę trasę jako nieosiągalną na taki czas, w którym aktualizacje z tablicami routingu z najbardziej aktualnymi informacjami zdąŝą dotrzeć do wszystkich zainteresowanych w sieci. Domyślnie licznik wstrzymania jest ustawiony na 180 sekund. Reguła podzielonego horyzontu - mówi, Ŝe router nie powinien ogłaszać sieci z interfejsu, na którym odebrał aktualizację z informacją o tej sieci. Zatrucie trasy (ang. route poisoning) jest metodą do oznaczenia niedostępnej sieci jako nieosiągalnej w aktualizacjach tras wysyłanych do innych routerów. Nieosiągalność jest określana jako metryka z wartością maksymalną. W protokole RIP metryka zatrutej trasy ma wartość 16. Zatruwanie tras przyspiesza proces zbieŝności, poniewaŝ informacja o niedziałające sieci rozchodzi się po sieci znacznie szybciej, niŝ w przypadku oczekiwania, aŝ liczba skoków dotrze do nieskończoności. Zatrucie wstecz (ang. poison reverse) metoda często łączona z techniką podzielonego horyzontu (nazywa się wtedy podzielonym horyzontem z zatruciem wstecz). Wysyłając aktualizacje z określonego interfejsu, wszystkie sieci, o których router dowiedział się przez ten interfejs, naleŝy oznaczyć jako nieosiągalne, poniewaŝ lepiej powiedzieć routerowi, aby ignorował trasę, niŝ nie mówić mu o niej w ogóle. Licznik uznania trasy za nieistniejącą (ang. invalid) - licznik RIP, jeśli przez 180 sekund (domyślnie) nie pojawi się aktualizacja odświeŝająca istniejącą trasę, trasa zostaje oznakowana jako nieprawidłowa przez ustawienie metryki na 16. Trasa pozostaje w tablicy routingu aŝ do wygaśnięcia licznika oczyszczania. Licznik oczyszczania (ang. flush) licznik RIP, domyślnie licznik oczyszczania jest ustawiony na 240 sekund, czyli 60 sekund dłuŝej niŝ licznik uznania trasy za nieistniejącą. Kiedy licznik oczyszczania skończy odliczać czas, trasa zostaje usunięta z tablicy routingu. Module 5. RIP version 1. RIP to najstarszy protokół routingu wektora odległości, prostota i ciągła popularność świadczą o jego trwałości. Jest to jeden z najłatwiejszych protokołów do skonfigurowania, dzięki czemu świetnie nadaje się do niewielkich sieci. Istnieje nawet forma protokołu RIP dla IPv6 o nazwie RIPng (next generation). Rozwinął się z opracowanego w firmie Xerox protokołu o nazwie GWINFO (Gateway Information Protocol). Wraz z rozwojem systemu XNS (Xerox Network System) GWINFO przekształcił się w RIP. Późniejszą jego dwie wersje to: RIPv2 i RIPng. Cechy protokołu RIP: protokół routingu wektora odległości, jedyną metryką przy wyborze drogi uŝywa jest liczba skoków, trasy ogłaszane z licznikiem skoków powyŝej 15 są uznawane za nieosiągalne, komunikaty odpowiedzi (aktualizacje tablicy routingu) są wysyłane jako rozgłoszenie co 30 sekund. obsługuje podzielony horyzont i podzielony horyzont z zatruciem wstecz, które to mechanizmy zapobiegają powstawaniu pętli, potrafi rozkładać obciąŝenie na maksymalnie sześć tras. Domyślnie są to cztery równorzędne trasy. Część z danymi komunikatu RIP jest enkapsulowana w segmencie UDP (User Data-gram Protocol), a źródłowy i docelowy numer portu to 520. Nagłówek IP i nagłówki łącza danych dodają rozgłoszeniowe adresy docelowe, zanim komunikat zostanie wysłany ze wszystkich interfejsów, na których skonfigurowano protokół RIP. Format komunikatu RIP: 1. nagłówek: Polecenie dwa typy komunikatów: komunikaty Ŝądania i komunikaty odpowiedzi.

15 Wersja ma wartość 1 w przypadku protokołu RIPv1 Trzecie pole zostało opisane musi być zero. Pola "musi być zero są zarezerwowane na rozbudowę protokołu w przyszłości. 2. Wpis trasy: identyfikator rodziny adresów (2 dla IP, 0 dla pełnej tablicy routingu) adres IP metryka dla trasy docelowej Jedna aktualizacja RIP moŝe zawierać do 25 wpisów tras. Maksymalny rozmiar datagramu to 512 bajtów, nie licząc nagłówków IP i UDP. RIP to klasowy protokół routingu. Jak moŝna wywnioskować na podstawie formatu komunikatów, RIPv1 w aktualizacjach nie wysyła informacji o masce podsieci. Tym samym router albo uŝywa maski podsieci skonfigurowanej na lokalnym interfejsie, albo stosuje domyślną maskę podsieci na podstawie klasy adresu. Ze względu na to ograniczenie sieci RIPv1 nie mogą być nieciągłe, nie moŝna teŝ implementować w nich VLSM. Domyślna odległość administracyjna protokołu RIP wynosi 120. W porównaniu z innymi protokołami bramy wewnętrznej RIP to protokół routingu z najniŝszym priorytetem. Module 6. VLSM and CIDR. CIDR (z ang. Classless Inter-Domain Routing) bezklasowy routing międzydomenowy, oparty na agregacji tras, umoŝliwiający routerom grupowanie tras w celu zmniejszenia ilości informacji przetwarzanej przez routery szkieletowe. Do zachowywania przestrzeni adresowej, wykorzystuje maski podsieci o zmiennej długości (VLSM). Oprócz dzielenia podsieci na kolejne podsieci, moŝliwe stało się równieŝ podsumowywanie duŝego zbioru sieci klasowych do trasy agregowanej, czyli supersieci (ang. supernet). VLSM (z ang. Variable Lenght Subnet Masking) - moŝliwość określenia róŝnych masek podsieci dla tego samego numeru sieciowego w róŝnych podsieciach. Agregacja prefiksów sumaryzacja adresów IP i prefiksów IP do jednego odpowiadającego (zgodnego dla wszystkich), adresu. Taki adres jest umieszczany w tablicy routingu, co optymalizuje przeszukiwanie tej tablicy. Podczas rozgłaszania jest uŝywany jeden adres, zamiast większej ilości bardziej szczegółowych adresów IP i prefiksów, które w nim się mieszczą Supersieć (z ang. supernet) - agregacja adresu IP sieci rozgłaszanej jako pojedynczy bezklasowy adres. Np. cztery sieci , , , z maską są rozgłaszane jako: z maską Klasowe protokoły, w aktualizacjach routingu nie wysyłają maski podsieci, którą moŝna było ustalić na podstawie wartości pierwszego oktetu adresu. W aktualizacji routingu ogłaszały jedynie adres sieciowy znanych tras, a router odbierający aktualizację routingu mógł ustalić maskę podsieci - bezpośrednio związana z adresem sieciowym. Bezklasowe protokoły routingu wysyłają w aktualizacjach routingu maski podsieci i nie muszą wykonywać podsumowania. CIDR uŝywa masek podsieci o zmiennej długości (VLSM), aby alokować adresy IP do podsieci zgodnie z indywidualnymi potrzebami, a nie klasą. Dzięki temu, granica między hostem, a siecią moŝe występować w dowolnym bicie adresu. Sieci moŝna dzielić na coraz mniejsze podsieci. Skoro maski podsieci nie moŝna juŝ ustalić na podstawie wartości pierwszego oktetu, musi być teraz dołączona do adresu sieciowego. Bezklasowe protokoły routingu wysyłają w aktualizacjach routingu adres sieciowy wraz z maską podsieci. Module 7. RIP version 2. Interfejs pętli zwrotnej (ang. loopback interface) - to interfejs programowy, uŝywany jako emulator

16 interfejsu. MoŜna do niego przypisać adres IP. Interfejsy pętli zwrotnej mają poza tym specjalne zadania przy protokołach routingu takich jak OSPF. Interfejs null oferuje alternatywną metodę filtrowania ruchu. MoŜna uniknąć przeciąŝenia związanego z uŝyciem list dostępu przez skierowanie niepoŝądanych sieci do interfejsu null. Zawsze działa, ale nie moŝe przekierowywać i odbierać ruchu czarna dziura. Redystrybucja tras rozpowszechnianie informacji o routingu, wykrytych przez jeden protokół w aktualizacjach innego protokołu. W protokole RIPv2 pojawiły się przedstawione niŝej ulepszenia: W aktualizacjach routingu dołączana jest maska podsieci, dzięki czemu jest to bezklasowy protokół routingu. Mechanizm uwierzytelniania zabezpieczający aktualizacje tablicy routingu. Obsługa masek podsieci o zmiennej długości (VLSM). Zamiast adresów rozgłoszeniowych (broadcast) uŝywane są adresy grupowe (multicast). Obsługa ręcznego podsumowania tras. Module 8. The Routing Table: A Closer Look. Tablica routingu zbudowana jest z wpisów o trasach pochodzących z następujących źródeł: sieci połączonych bezpośrednio, tras statycznych, protokołów routingu dynamicznego. W rzeczywistości jest hierarchiczną strukturą, której zadaniem jest przyspieszenie procesu znajdowania tras i przekazywania pakietów. W obrębie tej struktury hierarchia składa się z kilku poziomów, przyjmiemy Ŝe kaŝda trasa jest 1. albo 2. poziomu. Trasa 1. poziomu (ang. level 1 route) - trasa z maską podsieci równą lub krótszą niŝ domyślna maska adresu sieciowego. Np /24 to trasa sieciowa 1. poziomu, poniewaŝ maska podsieci jest równa domyślnej masce sieci./24 to maska dla sieci klasy C takich jak sieć Źródłem trasy 1. poziomu moŝe być sieć połączona bezpośrednio, trasa statyczna albo protokół routingu dynamicznego. MoŜe być równieŝ trasą ostateczną. Trasa 1. poziomu moŝe funkcjonować jako: Trasa domyślna trasa statyczna z adresem /0. Supersieć adres sieciowy z maską krótszą od domyślnej maski. Trasa sieciowa trasa, która ma maskę podsieci równą domyślnej masce. Trasa sieciowa moŝe być równieŝ trasą nadrzędną. Trasy nadrzędne omówiono w kolejnym podrozdziale. Trasa 2. poziomu (ang. level 2 route) podsieć trasy nadrzędnej, jej źródłem moŝe być sieć połączona bezpośrednio, trasa statyczna albo protokół routingu dynamicznego. Trasa nadrzędna 1 poziomu trasa sieciowa w tablicy routingu, która posiada podsieci rozpisane poniŝej i nie zawiera adresu IP następnego przeskoku lub interfejsu wyjściowego. Jest tworzona automatycznie za kaŝdym razem, kiedy do tablicy routingu dodawana jest podsieć. Innymi słowy, trasa nadrzędna jest tworzona za kaŝdym razem, gdy do tablicy routingu wprowadzana jest trasa z maską dłuŝszą niŝ maska domyślna. Trasa podrzędna 2 poziomu (ang. level 2 child route) podsieć trasy nadrzędnej, zawiera źródło trasy i adres sieciowy trasy. Są jednocześnie uwaŝane za trasy ostateczne, poniewaŝ zawierają adres IP następnego skoku lub interfejs wyjściowy. Trasa ostateczna trasa 1 lub 2 poziomu - jest ścieŝką w tablicy routingu, która zawiera jeden lub oba poniŝsze

17 elementy: adres IP następnego skoku (kolejną trasę) oraz interfejs wyjściowy. Zawsze gdy do tej samej sieci klasowej naleŝą dwie lub więcej trasy podrzędne z róŝnymi maskami podsieci, we wpisie tablicy routingu pojawia się informacja: sieć jest variably subnetted podzielona na podsieci o róŝnych długościach masek. Mimo Ŝe w relacji nadrzędny/podrzędny do wyświetlania sieci i ich podsieci uŝywana jest struktura klasowa, format ten moŝna wykorzystywać przy adresowaniu klasowym i bezklasowym. NiezaleŜnie od schematu adresowania uŝywanego przez sieć (klasowy lub bezklasowy), struktura tablicy routingu opiera się na schemacie klas. Proces wyszukiwania trasy: a) router bada trasy 1. poziomu, w tym trasy sieciowe i supersieci, aby znaleźć najlepiej pasującą do docelowego adresu pakietu IP. jeśli najlepiej pasuje trasa ostateczna 1. poziomu sieć klasowa, supersieć lub trasa domyślna trasa ta jest uŝywana do przekazania pakietu. jeśli najlepiej pasuje trasa nadrzędna 1. poziomu, przejdź do kroku b). b) router szuka najlepszego dopasowania wśród tras podrzędnych (tras do podsieci) trasy nadrzędnej. jeśli któraś z tras podrzędnych 2. poziomu pasuje, to ta podsieć jest uŝywana do przekazania danego pakietu. jeśli Ŝadna z tras podrzędnych 2. poziomu nie pasuje, przejdź do kroku c). c) czy na routerze zaimplementowano wariant routingu klasowego, czy bezklasowego? wariant routingu klasowego: jeśli działa wariant routingu klasowego, zakończ proces przeszukiwania i odrzuć pakiet. wariant routingu bezklasowego: jeśli uŝywany jest wariant routingu bezklasowego, kontynuuj przeszukiwanie supersieci 1. poziomu w tablicy routingu, w tym trasy domyślnej, jeśli takowa istnieje. d) jeśli istnieje mniejsze dopasowanie z supersiecią lub trasą domyślną 1. poziomu, router uŝywa tej trasy, aby przesłać pakiet. e) jeśli nie pasuje Ŝadna trasa z tablicy routingu, router odrzuca pakiet. Trasa odwołująca się jedynie do adresu IP następnego skoku, a nie do interfejsu wyjściowego, musi zostać przekształcona na trasę z interfejsem wyjściowym. Na podstawie adresu IP następnego skoku wykonywane jest wyszukiwanie rekurencyjne, aby rozwiązać trasę do interfejsu wyjściowego. Trasa z największą liczbą równowaŝnych znaczących bitów - najdłuŝszym dopasowaniem, zawsze jest trasą preferowaną. Module 9. EIGRP. EIGRP (z ang. Enhanced Interior Gateway Routing Protocol) - bezklasowy protokół routingu wektora odległości, udoskonalona (ang. enhanced) wersja protokołu IGRP (Interior Gateway Routing Protocol). Oba protokoły działają tylko na routerach Cisco. IGRP (z ang. Interior Gateway Routing Protocol) klasowy protokół opracowany w celu rozwiązania problemów związanych z routingiem w duŝych, heterogenicznych sieciach. Ograniczeniem protokołu RIPv1, jest metryka pod postacią liczby skoków i 15 skoków jako maksymalny rozmiar sieci. W IGRP i EIGRP metryka jest złoŝona z szerokości pasma, opóźnienia, niezawodności i obciąŝenia. Domyślnie oba te protokoły uŝywają tylko szerokości pasma i opóźnienia. Algorytm Bellmana-Forda algorytm wykorzystywany przez protokół IGRP do aktualizacji okresowych, podczas których wykonuje się iteracje na liczbie przeskoków w trasie, w celu znalezienia najkrótszych tras. Trasy te w tablicy routingu mają czas waŝności, po upływie którego wymagana jest aktualizacja okresowa. W związku z czym jest duŝe ryzyko powstawania pętli routingu. RóŜnice między tradycyjnymi protokołami wektora odległości, a EIGRP:

18 Algorytm Tradycyjne protokoły routingu wektora odległości uŝywają algorytmu Bellmana Forda, czyli usuwają z tablicy routingu niektóre wpisy po upływie czasu waŝności i dlatego muszą co jakiś czas wysyłać aktualizacje tablicy routingu. Protokół EIGRP nie wysyła aktualizacji okresowych, a wpisy tras nie mają czasów waŝności. Zamiast tego EIGRP uŝywa lekkiego protokołu hello do monitorowania stanu połączenia ze swoimi sąsiadami. Tylko zmiany w informacjach o trasach, na przykład pojawienie się nowego łącza albo awaria istniejącego, powodują wysłanie aktualizacji routingu. Aktualizacje routingu EIGRP nadal są wektorami odległości wysyłanymi do bezpośrednio połączonych sąsiadów. Ustalanie trasy RIP i IGRP, zachowują informacje jedynie o najlepszej drodze do sieci docelowej. Jeśli trasa ta stanie się niedostępna, router czeka na kolejną aktualizację routingu z informacją o trasie do tej zdalnej sieci. Algorytm DUAL protokołu EIGRP wykorzystuje niezaleŝną od tablicy routingu tablicę topologii, która zawiera zarówno najlepszą trasę do sieci docelowej, jak i trasy zapasowe, które DUAL uznał za wolne od pętli. Wolna od pętli (ang. loop-free) oznacza, Ŝe sąsiad nie ma trasy do sieci docelowej przechodzącej przez ten router. ZbieŜność RIP i IGRP, uŝywają aktualizacji okresowych i są podatne na pętle routingu i problem z odliczaniem do nieskończoności. RIP i IGRP uŝywają kilku mechanizmów ułatwiających uniknięcie tych problemów, między innymi zegarów podtrzymania (ang. hold-down timers), które są przyczyną dłuŝszego czasu zbieŝności. Protokół EIGRP nie uŝywa zegarów podtrzymania. Wolne od pętli trasy uzyskuje się za pomocą systemu obliczania tras (obliczenia rozmyte, ang. diffusing computations), które są wykonywane w pełnej koordynacji pomiędzy routerami, czego efektem jest szybsza zbieŝność niŝ w przypadku tradycyjnych protokołów routingu wektora odległości. Mimo Ŝe EIGRP moŝe działać tak jak protokół routingu stanu łącza cały czas pozostaje protokołem routingu wektora odległości. W odniesieniu do EIGRP czasami uŝywane jest określenie hybrydowy protokół routingu (ang. hybrid routing protocol), pomimo, Ŝe EIGRP nie jest hybrydą pomiędzy protokołami routingu wektora odległości i stanu łącza jest wyłącznie protokołem routingu wektora odległości. Cechą szczególną protokołu EIGRP jest: Protokół RTP (z ang. Reliable Transport Protocol) - pozwala na niezawodne lub zawodne (bez potwierdzenia odbioru) dostarczanie pakietów EIGRP. RTP moŝe wysyłać pakiety jako komunikaty jednostkowe (unicast) albo grupowe (multicast). Algorytm DUAL (z ang. Diffusing Update Algorithm) algorytm zbieŝności, gwarantuje on wyznaczanie w domenie routingu tras wolnych od pętli i tras zapasowych. Dzięki niemu routery, których dotyczy zmiana topologii, mogą jednocześnie wykonywać synchronizację nie angaŝując innych routerów nie podlegających zmianie (dzięki czemu czasy zbieŝności są krótsze). Przeliczenia mogą być duŝym obciąŝeniem dla procesora, dlatego teŝ DUAL ma listę tras zapasowych, które równieŝ są wolne od pętli. Jeśli podstawowa trasa w tablicy routingu zawiedzie, w tablicy routingu natychmiast umieszczana jest najlepsza trasa zapasowa. Cechy protokołu EIGRP: tworzy relacje sąsiedzkie z bezpośrednio połączonymi routerami, które równieŝ uŝywają protokołu EIGRP aktualizacje wyzwalane (EIGRP nie ma aktualizacji okresowych) uŝywanie tablicy topologii (ang. topology table) do przechowania wszystkich (a nie tylko najlepszych) tras poznanych dzięki sąsiadom, ustanowienie przyległości z sąsiadującymi routerami za pomocą protokołu Hello EIGRP, obsługa VLSM i ręcznego sumowania tras. UmoŜliwia to protokołowi EIGRP tworzenie duŝych sieci o strukturze hierarchicznej, Zalety protokołu EIGRP: Mimo Ŝe trasy są ogłaszane tak jak w protokołach routingu wektora odległości, metryka opiera się na

19 minimalnej szerokości pasma oraz łącznym opóźnieniu trasy, a nie na liczbie skoków. Szybka zbieŝność dzięki obliczaniu trasy przez algorytm DUAL (Diffusing Update Algorithm). DUAL do tablicy topologii EIGRP wstawia trasy zapasowe, które są uŝywane w przypadku awarii trasy podstawowej. PoniewaŜ jest to procedura lokalna, przejście na trasę zapasową jest natychmiastowe i nie wymaga działania innego routera. Aktualizacje ograniczone oznaczają, Ŝe EIGRP uŝywa mniej dostępnego pasma, zwłaszcza w duŝych sieciach z wieloma trasami EIGRP za pomocą modułów PDM obsługuje wiele protokołów warstwy sieci, w tym IP, IPX i AppleTalk. TLV (od Type/Length/Value) pole z danymi pakietu protokołu EIGRP adres grupowy multicast EIGRP E A grupowy, docelowy adres MAC protokołu EIGRP Typy pakietów EIGRP: Pakiety hello - zawodne komunikaty grupowe (tzn. odpowiedź od odbiorcy nie jest wymagana) uŝywane przez EIGRP do wykrywania sąsiadów i do tworzenia z nimi przyległości. W większości sieci są wysyłane co 5 sekund. Router EIGRP zakłada, Ŝe dopóki odbiera pakiety hello od sąsiada, sąsiad ten i jego trasy nadają się do wykorzystania. Pakiety aktualizacji są uŝywane przez protokół EIGRP do ogłaszania informacji o trasach, tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Zawierają tylko potrzebne informacje (gdy wystąpiła zmiana) i są wysyłane tylko do tych routerów, które ich potrzebują. Pakiet aktualizacji częściowej (ang. partial) oznacza, Ŝe aktualizacja zawiera tylko informacje o zmianach trasy. Pakiet aktualizacji ograniczonej (ang bounded) oznacza aktualizację tylko tych routerów, których dotyczy zmiana. Pakiety potwierdzenia (ACK) są wysyłane przez EIGRP, kiedy uŝywane jest dostarczanie niezawodne. RTP niezawodnie dostarcza pakiety aktualizacji, zapytań i odpowiedzi EIGRP. Zawierają niezerowy numer potwierdzenia i zawsze są przesyłane transmisją pojedynczą. Pakiety zapytania i odpowiedzi są uŝywane przez algorytm DUAL podczas przeszukiwania sieci oraz innych zadań. Zapytania mogą uŝywać komunikatów grupowych lub jednostkowych, natomiast odpowiedzi zawsze są wysyłane jako komunikaty jednostkowe. Czas podtrzymania - maksymalny okres, przez jaki router powinien czekać na odbiór następnego pakietu hello, zanim uzna swojego sąsiada za nieosiągalnego. Domyślnie to trzykrotna wielokrotność interwału hello, czyli 15 sekund w większości sieci. Jeśli czas podtrzymania się skończy, EIGRP deklaruje, Ŝe trasa jest nieczynna, a DUAL szuka nowej drogi w tablicy topologii albo rozsyłając zapytania. System autonomiczny (ang. autonomous system) to zbiór sieci pod administracyjną kontrolą jednego podmiotu z perspektywy Internetu postrzeganej jako wspólna polityka routingu. Do przesyłania pakietów w obrębie własnych sieci uŝywane są protokoły routingu wewnętrznego, na przykład RIP, EIGRP, OSPF i IS-IS. Do routingu zewnętrznego uŝywany jest protokół routingu zewnętrznego BGP, który rozsyła informacje o trasach. Maskę blankietową (ang. wildcard mask) - moŝna potraktować jak odwrotność maski podsieci np. odwrotnością maski podsieci jest Określa, które bity adresu IP powinny być ignorowane podczas porównywania go z innym adresem. Jest określana podczas list dostępu. Adres sieciowy, wraz z maską blankietową, słuŝy do określenia interfejsu lub zakresu interfejsów, na których protokół routingu zostanie włączony (za pomocą polecenia network ). Wzór na obliczenie metryki w EIGRP: metryka=[k1*szer_pasma+(k2*szer_pasma)/256-obciąŝenie)+k3*opóźnienie]*[k5/(niezawodność+k4)] gdzie wartości domyślne: k1(szer_pasma)=1; k2(obciąŝenie)=0; k3(opóźnienie)=1; k4 i k5(niezawodność)=0 w efekcie przy obliczeniach domyślnej złoŝonej metryki uwzględniane są tylko wartości szerokości pasma i opóźnienia.

20 Szerokość pasma (z ang. bandwidth) - wartość statyczna uŝywana przez niektóre protokoły routingu (EIGRP, OSPF) do obliczania metryki routingu. Szerokość pasma jest wyświetlana w kilobitach na sekundę (kb/s). Domyślna szerokość pasma, to1544 kb/s (inaczej b/s lub 1,544 Mb/s). Wartość szerokości pasma moŝe, ale nie musi odzwierciedlać rzeczywistej fizycznej szerokości pasma interfejsu. Modyfikacja tej wartości nie zmienia faktycznej szerokości pasma łącza. Opóźnienie (ang. delay) - czas, w jakim pakiet pokonuje trasę. Metryka opóźnienia (DLY) to wartość statyczna wynikająca z typu łącza, z którym połączony jest interfejs, a wyraŝamy ją w mikrosekundach. Tak naprawdę router nie sprawdza, ile czasu zajmuje pakietowi dotarcie do celu. Wartość opóźnienia, podobnie jak wartość szerokości pasma, to wartość domyślna, którą moŝe zmienić administrator sieci. Niezawodność (ang. reliability) to wskaźnik częstotliwości występowania błędów na tym łączu. Jest mierzona dynamicznie za pomocą wartości z przedziału od 0 do 255, przy czym 1 to łącze niezawodne minimalnie, a 255 to łącze niezawodne stuprocentowo. Jest obliczana na podstawowej pięciominutowej średniej waŝonej, aby uniknąć błędów wynikających z niemiarodajnych, krótkich spadków lub wzrostów współczynnika błędów. ObciąŜenie (ang. load) odzwierciedla ilość ruchu na łączu. Jest wyznaczane dynamicznie za pomocą wartości z przedziału od 0 do 255 podobnie jak niezawodność, obciąŝenie zapisujemy jako ułamek 255. Jednak w tym wypadku poŝądana jest wartość jak najmniejsza, oznaczająca mniejsze obciąŝenie łącza. Jest wyświetlane zarówno jako wartość wychodząca transmisji (txload), oraz jako wartość wchodząca odbioru (rxload). Wartość ta jest obliczana na podstawie pięciominutowej średniej waŝonej, aby uniknąć błędów wynikających z niemiarodajnych, krótkich spadków lub wzrostów wykorzystania kanału. Sukcesor (ang. successor) - sąsiedni router, który jest uŝywany do przesyłania pakietów i stanowi następnik najkorzystniejszej trasie do sieci docelowej. Adres IP sukcesora jest widoczny we wpisie tablicy routingu zaraz po słowie via. Dopuszczalna odległość (ang. feasible distance, FD) - najniŝsza obliczona metryka trasy do sieci docelowej. Jest to metryka widoczna we wpisie w tablicy routingu jako druga liczba w nawiasie kwadratowym. Tak jak w przypadku innych protokołach routingu, nazywana jest równieŝ metryką trasy. Dopuszczalny sukcesor (ang. feasible successor) - sąsiad, który ma wolną od pętli trasę zapasową do tej samej sieci co sukcesor i spełnia warunek dopuszczalności. MoŜe być traktowany jako zapasowy router następnego przeskoku, jeśli główny router następnego przeskoku (sukcesor) przestanie działać. Odległość ogłaszana (ang. reported distance) jest metryką łączną dla całej trasy do sieci docelowej, którą router ogłasza swojemu sąsiadowi, aby poinformować go o koszcie do danej sieci. Warunek dopuszczalności - zostaje spełniony wtedy, gdy odległość ogłaszaną do sieci przez sąsiada jest mniejsza niŝ dopuszczalna odległość lokalnego routera do tej samej sieci docelowej. Ta ogłaszana odległość to po prostu dopuszczalna odległość sąsiada EIGRP do tej samej sieci docelowej. Module 10. Link-State Routing Protocols. Protokół routingu stanu łącza (z ang. link-state routing protocol) protokół, za pomocą którego routery wymieniają się informacjami o osiągalności innych sieci oraz kosztach lub metrykach do tych sieci. Informacje te odnoszą się do sieci dołączonych bezpośrednio i zawierają informacje o typie sieci oraz wszystkich sąsiednich routerach w tych sieciach. Algorytm Dijkstra lub SFP (Shortest Path First) oblicza długość ścieŝki w celu znalezienia drzewa opinającego o najkrótszych ścieŝkach. Sumuje koszty na kaŝdej drodze, od źródła do celu.

Routing dynamiczny... 2 Czym jest metryka i odległość administracyjna?... 3 RIPv1... 4 RIPv2... 4 Interfejs pasywny... 5 Podzielony horyzont...

Routing dynamiczny... 2 Czym jest metryka i odległość administracyjna?... 3 RIPv1... 4 RIPv2... 4 Interfejs pasywny... 5 Podzielony horyzont... Routing dynamiczny... 2 Czym jest metryka i odległość administracyjna?... 3 RIPv1... 4 RIPv2... 4 Interfejs pasywny... 5 Podzielony horyzont... 5 Podzielony horyzont z zatruciem wstecz... 5 Vyatta i RIP...

Bardziej szczegółowo

Spis treúci. Księgarnia PWN: Rick Graziani, Allan Johnson - Akademia sieci Cisco. CCNA Exploration. Semestr 2

Spis treúci. Księgarnia PWN: Rick Graziani, Allan Johnson - Akademia sieci Cisco. CCNA Exploration. Semestr 2 Księgarnia PWN: Rick Graziani, Allan Johnson - Akademia sieci Cisco. CCNA Exploration. Semestr 2 Spis treúci O autorach... 17 O redaktorach technicznych... 17 Dedykacje... 18 Podziękowania... 19 Symbole

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe. Router. Router 2012-05-24

Sieci komputerowe. Router. Router 2012-05-24 Sieci komputerowe - Routing 2012-05-24 Sieci komputerowe Routing dr inż. Maciej Piechowiak 1 Router centralny element rozległej sieci komputerowej, przekazuje pakiety IP (ang. forwarding) pomiędzy sieciami,

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe dr Zbigniew Lipiński

Sieci komputerowe dr Zbigniew Lipiński Sieci komputerowe Podstawy routingu dr Zbigniew Lipiński Instytut Matematyki i Informatyki ul. Oleska 48 50-204 Opole zlipinski@math.uni.opole.pl Routing Routing jest procesem wyznaczania najlepszej trasy

Bardziej szczegółowo

RUTERY. Dr inŝ. Małgorzata Langer

RUTERY. Dr inŝ. Małgorzata Langer RUTERY Dr inŝ. Małgorzata Langer Co to jest ruter (router)? Urządzenie, które jest węzłem komunikacyjnym Pracuje w trzeciej warstwie OSI Obsługuje wymianę pakietów pomiędzy róŝnymi (o róŝnych maskach)

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe Protokoły routingu

Sieci komputerowe Protokoły routingu Sieci komputerowe Protokoły routingu 212-5-24 Sieci komputerowe Protokoły routingu dr inż. Maciej Piechowiak 1 Protokoły routingu 2 Protokoły routingu Wykorzystywane do wymiany informacji o routingu między

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe. Routing. dr inż. Andrzej Opaliński. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie. www.agh.edu.pl

Sieci komputerowe. Routing. dr inż. Andrzej Opaliński. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie. www.agh.edu.pl Sieci komputerowe Routing Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie dr inż. Andrzej Opaliński Plan wykładu Wprowadzenie Urządzenia Tablice routingu Typy protokołów Wstęp Routing Trasowanie (pl) Algorytm Definicja:

Bardziej szczegółowo

Routing i protokoły routingu

Routing i protokoły routingu Routing i protokoły routingu Po co jest routing Proces przesyłania informacji z sieci źródłowej do docelowej poprzez urządzenie posiadające co najmniej dwa interfejsy sieciowe i stos IP. Routing przykład

Bardziej szczegółowo

1. Podstawy routingu IP

1. Podstawy routingu IP 1. Podstawy routingu IP 1.1. Routing i adresowanie Mianem routingu określa się wyznaczanie trasy dla pakietu danych, w taki sposób aby pakiet ten w możliwie optymalny sposób dotarł do celu. Odpowiedzialne

Bardziej szczegółowo

Routing. mgr inż. Krzysztof Szałajko

Routing. mgr inż. Krzysztof Szałajko Routing mgr inż. Krzysztof Szałajko Modele odniesienia 7 Aplikacji 6 Prezentacji 5 Sesji 4 Transportowa 3 Sieciowa 2 Łącza danych 1 Fizyczna Aplikacji Transportowa Internetowa Dostępu do sieci Wersja 1.0

Bardziej szczegółowo

Podstawy Sieci Komputerowych Laboratorium Cisco zbiór poleceń

Podstawy Sieci Komputerowych Laboratorium Cisco zbiór poleceń Podstawy Sieci Komputerowych Laboratorium Cisco zbiór poleceń Tryby wprowadzania poleceń... 2 Uzyskanie pomocy... 2 Polecenia interfejsu użytkownika... 4 Wyświetlanie banerów (komunikatów)... 4 System

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl)

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Wydział Elektroniki i Telekomunikacji POLITECHNIKA POZNAŃSKA fax: (+48 61) 665 25 72 ul. Piotrowo 3a, 60-965 Poznań tel: (+48 61) 665 22 93 LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Protokoły

Bardziej szczegółowo

Podstawowa konfiguracja routerów. Interfejsy sieciowe routerów. Sprawdzanie komunikacji w sieci. Podstawy routingu statycznego

Podstawowa konfiguracja routerów. Interfejsy sieciowe routerów. Sprawdzanie komunikacji w sieci. Podstawy routingu statycznego Podstawowa konfiguracja routerów Interfejsy sieciowe routerów Sprawdzanie komunikacji w sieci Podstawy routingu statycznego Podstawy routingu dynamicznego 2 Plan prezentacji Tryby pracy routera Polecenia

Bardziej szczegółowo

Routing statyczny vs. dynamiczny. Routing dynamiczny. Routing statyczny vs. dynamiczny. Wymagania stawiane protokołom routingu

Routing statyczny vs. dynamiczny. Routing dynamiczny. Routing statyczny vs. dynamiczny. Wymagania stawiane protokołom routingu Routing dynamiczny 1 Routing dynamiczny 5 Routing statyczny vs. dynamiczny Routing dynamiczny tablice routingu konfigurowane przez administratora (-ów), przewidywalny trasa po której pakiet jest przesyłany

Bardziej szczegółowo

Wykład 3: Internet i routing globalny. A. Kisiel, Internet i routing globalny

Wykład 3: Internet i routing globalny. A. Kisiel, Internet i routing globalny Wykład 3: Internet i routing globalny 1 Internet sieć sieci Internet jest siecią rozproszoną, globalną, z komutacją pakietową Internet to sieć łącząca wiele sieci Działa na podstawie kombinacji protokołów

Bardziej szczegółowo

Wstęp... 2 Ruting statyczny... 3 Ruting dynamiczny... 3 Metryka i odległość administracyjna... 4 RIPv1... 5 RIPv2... 5 EIGRP... 5 EIGRP komunikaty...

Wstęp... 2 Ruting statyczny... 3 Ruting dynamiczny... 3 Metryka i odległość administracyjna... 4 RIPv1... 5 RIPv2... 5 EIGRP... 5 EIGRP komunikaty... Wstęp... 2 Ruting statyczny... 3 Ruting dynamiczny... 3 Metryka i odległość administracyjna... 4 RIPv1... 5 RIPv2... 5 EIGRP... 5 EIGRP komunikaty... 5 EIGRP metryka... 6 EIGRP tablice... 6 EIGRP trasy...

Bardziej szczegółowo

Zarządzanie systemem komendy

Zarządzanie systemem komendy Zarządzanie systemem komendy Nazwa hosta set system host name nazwa_hosta show system host name delete system host name Nazwa domeny set system domain name nazwa_domeny show system domain name delete system

Bardziej szczegółowo

PORADNIKI. Routery i Sieci

PORADNIKI. Routery i Sieci PORADNIKI Routery i Sieci Projektowanie routera Sieci IP są sieciami z komutacją pakietów, co oznacza,że pakiety mogą wybierać różne trasy między hostem źródłowym a hostem przeznaczenia. Funkcje routingu

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe. Fizyczna budowa sieci - urządzenia sieciowe

Sieci komputerowe. Fizyczna budowa sieci - urządzenia sieciowe Sieci komputerowe Fizyczna budowa sieci - urządzenia sieciowe dr Zbigniew Lipiński Instytut Matematyki i Informatyki ul. Oleska 48 50-204 Opole zlipinski@math.uni.opole.pl Zagadnienia Urządzenia sieciowe:

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 2 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd

Laboratorium 2 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd Laboratorium 2 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd Konfigurowanie interfejsu Ethernet Przygotowanie stanowiska Należy zestawid sied podobną do przedstawionej na powyższych rysunkach. Do konfiguracji

Bardziej szczegółowo

Spis treúci. Księgarnia PWN: Wayne Lewis - Akademia sieci Cisco. CCNA semestr 3

Spis treúci. Księgarnia PWN: Wayne Lewis - Akademia sieci Cisco. CCNA semestr 3 Księgarnia PWN: Wayne Lewis - Akademia sieci Cisco. CCNA semestr 3 Spis treúci Informacje o autorze...9 Informacje o redaktorach technicznych wydania oryginalnego...9 Podziękowania...10 Dedykacja...11

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 6.1.5 Konfiguracja oraz weryfikacja protokołu RIP

Laboratorium 6.1.5 Konfiguracja oraz weryfikacja protokołu RIP Laboratorium 6.1.5 Konfiguracja oraz weryfikacja protokołu RIP Urządzenie Nazwa hosta Interfejs Adres IP Maska podsieci R1 R1 Serial 0/0/0 (DCE) 172.17.0.1 255.255.255.224 Fast Ethernet 0/0 172.16.0.1

Bardziej szczegółowo

CISCO FOR DUMMIES 2. WPROWADZENIE DO PROTOKOŁÓW ROUTINGU"

CISCO FOR DUMMIES 2. WPROWADZENIE DO PROTOKOŁÓW ROUTINGU CISCO FOR DUMMIES 2. WPROWADZENIE DO PROTOKOŁÓW ROUTINGU" ZANIM ZACZNIEMY 2 AGENDA Kilka słów o routerach Routing statyczny i dynamiczny Protokół routingu dynamicznego RIPv2 Protokół routingu dynamicznego

Bardziej szczegółowo

4. IGRP, konfiguracja RIP i IGRP na routerach Cisco

4. IGRP, konfiguracja RIP i IGRP na routerach Cisco 4. IGRP, konfiguracja RIP i IGRP na routerach Cisco 4.1. Wstępna konfiguracja protokołu RIP Aby włączyć protokół RIP, należy w trybie konfiguracji globalnej użyć następujących poleceń: Router(config)#router

Bardziej szczegółowo

Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr piąty

Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr piąty Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr piąty Rozdział 1. Przegląd sieci skalowalnych 19 Model projektu skalowalnej sieci hierarchicznej 19 Trójwarstwowy model projektu sieci 20 Funkcja

Bardziej szczegółowo

Konfiguracja routerów CISCO protokoły rutingu: statyczny, RIP, IGRP, OSPF. Autorzy : Milczarek Arkadiusz Małek Grzegorz 4FDS

Konfiguracja routerów CISCO protokoły rutingu: statyczny, RIP, IGRP, OSPF. Autorzy : Milczarek Arkadiusz Małek Grzegorz 4FDS Konfiguracja routerów CISCO protokoły rutingu: statyczny, RIP, IGRP, OSPF Autorzy : Milczarek Arkadiusz Małek Grzegorz 4FDS Streszczenie: Tematem projektu jest zasada działania protokołów rutingu statycznego

Bardziej szczegółowo

Protokół BGP Podstawy i najlepsze praktyki Wersja 1.0

Protokół BGP Podstawy i najlepsze praktyki Wersja 1.0 Protokół BGP Podstawy i najlepsze praktyki Wersja 1.0 Cisco Systems Polska ul. Domaniewska 39B 02-672, Warszawa http://www.cisco.com/pl Tel: (22) 5722700 Fax: (22) 5722701 Wstęp do ćwiczeń Ćwiczenia do

Bardziej szczegółowo

BADANIE DOBORU TRAS W WIELODROGOWEJ ARCHITEKTURZE SIECIOWEJ ZE WZGLĘDU NA ZMIENNE WARUNKI SIECIOWE

BADANIE DOBORU TRAS W WIELODROGOWEJ ARCHITEKTURZE SIECIOWEJ ZE WZGLĘDU NA ZMIENNE WARUNKI SIECIOWE RAFAŁ POLAK rafal.polak@student.wat.edu.pl DARIUSZ LASKOWSKI dlaskowski@wat.edu.pl Instytut Telekomunikacji, Wydział Elektroniki, Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie BADANIE DOBORU TRAS W WIELODROGOWEJ

Bardziej szczegółowo

Z.Z. Technologie Zbigniew warstwy Internetu. Zakrzewski Routing Sieci TCP/IP

Z.Z. Technologie Zbigniew warstwy Internetu. Zakrzewski Routing Sieci TCP/IP Technologie warstwy Internetu. Routing Protokoły routingu dynamicznego Z.Z. Technologie Zbigniew warstwy Internetu. Zakrzewski Routing Sieci TCP/IP ver. 1.0 RIPv1 RIPv1jest pierwszym protokołem ustanowionym

Bardziej szczegółowo

OSPF... 3 Komunikaty OSPF... 3 Przyległość... 3 Sieć wielodostępowa a punkt-punkt... 3 Router DR i BDR... 4 System autonomiczny OSPF...

OSPF... 3 Komunikaty OSPF... 3 Przyległość... 3 Sieć wielodostępowa a punkt-punkt... 3 Router DR i BDR... 4 System autonomiczny OSPF... OSPF... 3 Komunikaty OSPF... 3 Przyległość... 3 Sieć wielodostępowa a punkt-punkt... 3 Router DR i BDR... 4 System autonomiczny OSPF... 4 Metryka OSPF... 5 Vyatta i OSPF... 5 Komendy... 5 Wyłączenie wiadomości

Bardziej szczegółowo

SIECI KOMPUTEROWE. Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK

SIECI KOMPUTEROWE. Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK MODUŁ: SIECI KOMPUTEROWE Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK NIE ARACHNOFOBII!!! Sieci i komputerowe są wszędzie WSZECHNICA PORANNA Wykład 1. Podstawy budowy i działania sieci komputerowych WYKŁAD: Role

Bardziej szczegółowo

Wykład Nr 4. 1. Sieci bezprzewodowe 2. Monitorowanie sieci - polecenia

Wykład Nr 4. 1. Sieci bezprzewodowe 2. Monitorowanie sieci - polecenia Sieci komputerowe Wykład Nr 4 1. Sieci bezprzewodowe 2. Monitorowanie sieci - polecenia Sieci bezprzewodowe Sieci z bezprzewodowymi punktami dostępu bazują na falach radiowych. Punkt dostępu musi mieć

Bardziej szczegółowo

Konfiguracja połączenia G.SHDSL punkt-punkt w trybie routing w oparciu o routery P-791R.

Konfiguracja połączenia G.SHDSL punkt-punkt w trybie routing w oparciu o routery P-791R. Konfiguracja połączenia G.SHDSL punkt-punkt w trybie routing w oparciu o routery P-791R. Topologia sieci: Lokalizacja B Lokalizacja A Niniejsza instrukcja nie obejmuje konfiguracji routera dostępowego

Bardziej szczegółowo

MODUŁ: SIECI KOMPUTEROWE. Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK

MODUŁ: SIECI KOMPUTEROWE. Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK MODUŁ: SIECI KOMPUTEROWE Dariusz CHAŁADYNIAK Józef WACNIK WSZECHNICA PORANNA Wykład 1. Podstawy budowy i działania sieci komputerowych Korzyści wynikające z pracy w sieci. Role komputerów w sieci. Typy

Bardziej szczegółowo

ZiMSK. Charakterystyka urządzeń sieciowych: Switch, Router, Firewall (v.2012) 1

ZiMSK. Charakterystyka urządzeń sieciowych: Switch, Router, Firewall (v.2012) 1 ZiMSK dr inż. Łukasz Sturgulewski, luk@kis.p.lodz.pl, http://luk.kis.p.lodz.pl/ dr inż. Artur Sierszeń, asiersz@kis.p.lodz.pl dr inż. Andrzej Frączyk, a.fraczyk@kis.p.lodz.pl Charakterystyka urządzeń sieciowych:

Bardziej szczegółowo

Skąd dostać adres? Metody uzyskiwania adresów IP. Statycznie RARP. Część sieciowa. Część hosta

Skąd dostać adres? Metody uzyskiwania adresów IP. Statycznie RARP. Część sieciowa. Część hosta Sieci komputerowe 1 Sieci komputerowe 2 Skąd dostać adres? Metody uzyskiwania adresów IP Część sieciowa Jeśli nie jesteśmy dołączeni do Internetu wyssany z palca. W przeciwnym przypadku numer sieci dostajemy

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl)

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Wydział Elektroniki i Telekomunikacji POLITECHNIKA POZNAŃSKA fax: (+48 61) 665 25 72 ul. Piotrowo 3a, 60-965 Poznań tel: (+48 61) 665 22 93 LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Konfiguracja

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl)

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Wydział Elektroniki i Telekomunikacji POLITECHNIKA POZNAŃSKA fax: (+48 61) 665 25 72 ul. Piotrowo 3a, 60-965 Poznań tel: (+48 61) 665 22 93 LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Konfiguracja

Bardziej szczegółowo

Kierunek: technik informatyk 312[01] Semestr: II Przedmiot: Urządzenia techniki komputerowej Nauczyciel: Mirosław Ruciński

Kierunek: technik informatyk 312[01] Semestr: II Przedmiot: Urządzenia techniki komputerowej Nauczyciel: Mirosław Ruciński Kierunek: technik informatyk 312[01] Semestr: II Przedmiot: Urządzenia techniki komputerowej Nauczyciel: Mirosław Ruciński Temat 8.9. Wykrywanie i usuwanie awarii w sieciach komputerowych. 1. Narzędzia

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd

Laboratorium 3 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd Laboratorium 3 Sieci Komputerowe II Nazwisko Imię Data zajęd Konfigurowanie tras statycznych Cel dwiczenia Opanowanie umiejętności konfigurowania tras statycznych pomiędzy routerami w celu umożliwienia

Bardziej szczegółowo

Uniwersytet Zielonogórski Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji. Sieci komputerowe Laboratorium 8

Uniwersytet Zielonogórski Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji. Sieci komputerowe Laboratorium 8 Uniwersytet Zielonogórski Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji Sieci komputerowe Laboratorium 8 Budowa routera, tryby pracy, składnia i podstawowe komendy 1 Cel ćwiczenia Ćwiczenie ma

Bardziej szczegółowo

Konfigurowanie protokołu BGP w systemie Linux

Konfigurowanie protokołu BGP w systemie Linux Konfigurowanie protokołu BGP w systemie Linux 1. Wprowadzenie Wymagania wstępne: wykonanie ćwiczeń Zaawansowana adresacja IP oraz Dynamiczny wybór trasy w ruterach Cisco, znajomość pakietu Zebra. Internet

Bardziej szczegółowo

Protokoły wektora odległości. Protokoły stanu łącza

Protokoły wektora odległości. Protokoły stanu łącza Protokoły wektora odległości Protokoły stanu łącza 1 Protokoły klasowe 0-127 128-191 192-223 Dla protokołów klasowych stosowane są następujące zasady ogłaszania sieci lub podsieci: Jeżeli podsieć oraz

Bardziej szczegółowo

Księgarnia PWN: Wiesław Alex Kaczmarek Certyfikacja CCNA

Księgarnia PWN: Wiesław Alex Kaczmarek Certyfikacja CCNA Księgarnia PWN: Wiesław Alex Kaczmarek Certyfikacja CCNA Wstęp 13 Rozdział 1. Droga do CCNA 21 Historia Cisco Systems 21 Przegląd certyfikacji Cisco 24 Egzamin CCNA 27 Po egzaminie... co dalej? 33 Rozdział

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe Warstwa sieci i warstwa transportowa

Sieci komputerowe Warstwa sieci i warstwa transportowa Sieci komputerowe Warstwa sieci i warstwa transportowa Ewa Burnecka / Janusz Szwabiński ewa@ift.uni.wroc.pl / szwabin@ift.uni.wroc.pl Sieci komputerowe (C) 2003 Janusz Szwabiński p.1/43 Model ISO/OSI Warstwa

Bardziej szczegółowo

Stos protokołów TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)

Stos protokołów TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol) Stos protokołów TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol) W latach 1973-78 Agencja DARPA i Stanford University opracowały dwa wzajemnie uzupełniające się protokoły: połączeniowy TCP

Bardziej szczegółowo

Zarządzanie ruchem w sieci IP. Komunikat ICMP. Internet Control Message Protocol DSRG DSRG. DSRG Warstwa sieciowa DSRG. Protokół sterujący

Zarządzanie ruchem w sieci IP. Komunikat ICMP. Internet Control Message Protocol DSRG DSRG. DSRG Warstwa sieciowa DSRG. Protokół sterujący Zarządzanie w sieci Protokół Internet Control Message Protocol Protokół sterujący informacje o błędach np. przeznaczenie nieosiągalne, informacje sterujące np. przekierunkowanie, informacje pomocnicze

Bardziej szczegółowo

Podstawowa konfiguracja routera

Podstawowa konfiguracja routera Podstawowa konfiguracja routera Konfigurując router, wykonujemy pewne proste zadania, w tym: nazwanie routera, ustawienie haseł, skonfigurowanie interfejsów, skonfigurowanie banera, zapisanie zmian na

Bardziej szczegółowo

MASKI SIECIOWE W IPv4

MASKI SIECIOWE W IPv4 MASKI SIECIOWE W IPv4 Maska podsieci wykorzystuje ten sam format i sposób reprezentacji jak adresy IP. Różnica polega na tym, że maska podsieci posiada bity ustawione na 1 dla części określającej adres

Bardziej szczegółowo

Internet Control Messaging Protocol

Internet Control Messaging Protocol Protokoły sieciowe ICMP Internet Control Messaging Protocol Protokół komunikacyjny sterowania siecią Internet. Działa na warstwie IP (bezpośrednio zaimplementowany w IP) Zastosowanie: Diagnozowanie problemów

Bardziej szczegółowo

Temat: Routing. 1.Informacje ogólne

Temat: Routing. 1.Informacje ogólne Temat: Routing 1.Informacje ogólne Routing (ang.- trasowanie) jest to algorytm, dzięki któremu możliwa jest wymiana pakietów pomiędzy dwoma sieciami. Jest to o tyle istotne, ponieważ gdyby nie urządzenia

Bardziej szczegółowo

Adresy w sieciach komputerowych

Adresy w sieciach komputerowych Adresy w sieciach komputerowych 1. Siedmio warstwowy model ISO-OSI (ang. Open System Interconnection Reference Model) 7. Warstwa aplikacji 6. Warstwa prezentacji 5. Warstwa sesji 4. Warstwa transportowa

Bardziej szczegółowo

Plan realizacji kursu

Plan realizacji kursu Ramowy plan kursu Plan realizacji kursu Lp. Tematy zajęć Liczba godzin 1 Wprowadzenie do sieci komputerowych Historia sieci komputerowych Korzyści wynikające z pracy w sieci Role komputerów w sieci Typy

Bardziej szczegółowo

ROUTOWANIE (TRASOWANIE) DYNAMICZNE, PROTOKOŁY ROUTOWANIA

ROUTOWANIE (TRASOWANIE) DYNAMICZNE, PROTOKOŁY ROUTOWANIA ROUTOWANIE (TRASOWANIE) DYNAMICZNE, PROTOKOŁY ROUTOWANIA Sposób obsługi routowania przez warstwę IP nazywa się mechanizmem routowania. Określenie to dotyczy przeglądania przez jądro tablicy routowania

Bardziej szczegółowo

ABA-X3 PXES v. 1.5.0 Podręczna instrukcja administratora. FUNKCJE SIECIOWE Licencja FDL (bez prawa wprowadzania zmian)

ABA-X3 PXES v. 1.5.0 Podręczna instrukcja administratora. FUNKCJE SIECIOWE Licencja FDL (bez prawa wprowadzania zmian) Grupa Ustawienia Sieciowe umożliwia skonfigurowanie podstawowych parametrów terminala: Interfejs ETH0 Umożliwia wybór ustawień podstawowego interfejsu sieciowego. W przypadku wyboru DHCP adres oraz inne

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl)

LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Wydział Elektroniki i Telekomunikacji POLITECHNIKA POZNAŃSKA fax: (+48 61) 665 25 72 ul. Piotrowo 3a, 60-965 Poznań tel: (+48 61) 665 22 93 LABORATORIUM SIECI KOMPUTEROWYCH (compnet.et.put.poznan.pl) Protokół

Bardziej szczegółowo

Interfejsy: Ethernet do połączenia z siecią LAN Serial do połączenia z siecią WAN. pełną konfigurację urządzenia. Zadanie.01-2 -

Interfejsy: Ethernet do połączenia z siecią LAN Serial do połączenia z siecią WAN. pełną konfigurację urządzenia. Zadanie.01-2 - Wybrane urządzenia Procesy Bezpieczeństwa Sieciowego Przełącznik sieciowy. Dostępny sprzęt: Cisco modele 1900, 2900, 2950, 2960. Interfejsy: technologia Ethernet, szybkość 10/100/1000 Mb/s. Medium: kabel

Bardziej szczegółowo

Administracja sieciami LAN/WAN

Administracja sieciami LAN/WAN Administracja sieciami LAN/WAN Konfigurowanie routingu dynamicznego dr Zbigniew Lipiński Instytut Matematyki i Informatyki ul. Oleska 48 50-204 Opole zlipinski@math.uni.opole.pl Tablica routingu Tablica

Bardziej szczegółowo

1PSI: TEST do wykonania (protokoły sieciowe jedna prawidłowa odp.): Tematy prac semestralnych G. Romotowski. Sieci Komputerowe:

1PSI: TEST do wykonania (protokoły sieciowe jedna prawidłowa odp.): Tematy prac semestralnych G. Romotowski. Sieci Komputerowe: 1PSI: Tematy prac semestralnych G. Romotowski Sieci Komputerowe: TEST do wykonania (protokoły sieciowe jedna prawidłowa odp.): 1. Protokołem komunikacyjnym nazywamy: A. polecenie wydawane z wiersza poleceń,

Bardziej szczegółowo

Wirtualne sieci LAN. Opracowanio na podstawie materiałów kursu CCNA

Wirtualne sieci LAN. Opracowanio na podstawie materiałów kursu CCNA Wirtualne sieci LAN Opracowanio na podstawie materiałów kursu CCNA Wprowadzenie Sieć VLAN jest logiczną grupą stacji i urządzeń sieciowych. Sieci VLAN można tworzyć na podstawie stanowisk lub departamentów

Bardziej szczegółowo

Zadania z sieci Rozwiązanie

Zadania z sieci Rozwiązanie Zadania z sieci Rozwiązanie Zadanie 1. Komputery połączone są w sieci, z wykorzystaniem routera zgodnie ze schematem przedstawionym poniżej a) Jak się nazywa ten typ połączenia komputerów? (topologia sieciowa)

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 6.7.1: Ping i Traceroute

Laboratorium 6.7.1: Ping i Traceroute Laboratorium 6.7.1: Ping i Traceroute Topologia sieci Tabela adresacji Urządzenie Interfejs Adres IP Maska podsieci Domyślna brama R1-ISP R2-Central Serwer Eagle S0/0/0 10.10.10.6 255.255.255.252 Nie dotyczy

Bardziej szczegółowo

Aby lepiej zrozumieć działanie adresów przedstawmy uproszczony schemat pakietów IP podróżujących w sieci.

Aby lepiej zrozumieć działanie adresów przedstawmy uproszczony schemat pakietów IP podróżujących w sieci. Struktura komunikatów sieciowych Każdy pakiet posiada nagłówki kolejnych protokołów oraz dane w których mogą być zagnieżdżone nagłówki oraz dane protokołów wyższego poziomu. Każdy protokół ma inne zadanie

Bardziej szczegółowo

Akademickie Centrum Informatyki PS. Wydział Informatyki PS

Akademickie Centrum Informatyki PS. Wydział Informatyki PS kademickie Centrum Informatyki PS Wydział Informatyki PS Wydział Informatyki Sieci komputerowe i Telekomunikacyjne Transmisja w protokole IP Krzysztof ogusławski tel. 4 333 950 kbogu@man.szczecin.pl 1.

Bardziej szczegółowo

Wykład 2: Budowanie sieci lokalnych. A. Kisiel, Budowanie sieci lokalnych

Wykład 2: Budowanie sieci lokalnych. A. Kisiel, Budowanie sieci lokalnych Wykład 2: Budowanie sieci lokalnych 1 Budowanie sieci lokalnych Technologie istotne z punktu widzenia konfiguracji i testowania poprawnego działania sieci lokalnej: Protokół ICMP i narzędzia go wykorzystujące

Bardziej szczegółowo

Tytuł pracy: Routing statyczny w sieci opartej o router Cisco i routery oparte na SO. Solaris. Autor: Łukasz Michalik IVFDS

Tytuł pracy: Routing statyczny w sieci opartej o router Cisco i routery oparte na SO. Solaris. Autor: Łukasz Michalik IVFDS Tytuł pracy: Routing statyczny w sieci opartej o router Cisco i routery oparte na SO. Solaris. Autor: Łukasz Michalik IVFDS STRESZCZENIE : 2 Tematem projektu jest konfiguracja przykładowej sieci, w której

Bardziej szczegółowo

Na podstawie: Kirch O., Dawson T. 2000: LINUX podręcznik administratora sieci. Wydawnictwo RM, Warszawa. FILTROWANIE IP

Na podstawie: Kirch O., Dawson T. 2000: LINUX podręcznik administratora sieci. Wydawnictwo RM, Warszawa. FILTROWANIE IP FILTROWANIE IP mechanizm decydujący, które typy datagramów IP mają być odebrane, które odrzucone. Odrzucenie oznacza usunięcie, zignorowanie datagramów, tak jakby nie zostały w ogóle odebrane. funkcja

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie Rozsyłanie domyślnych tras w domenie OSPF

Ćwiczenie Rozsyłanie domyślnych tras w domenie OSPF Ćwiczenie 2.3.6 Rozsyłanie domyślnych tras w domenie OSPF Cele Opanowanie umiejętności konfigurowania schematu adresowania IP dla obszaru routingu OSPF. Opanowanie umiejętności konfigurowania i sprawdzania

Bardziej szczegółowo

Konfigurowanie interfejsu sieciowego może być wykonane na wiele sposobów.

Konfigurowanie interfejsu sieciowego może być wykonane na wiele sposobów. Co to jest interfejs sieciowy? Najogólniej interfejsem sieciowym w systemach linux nazywamy urządzenia logiczne pozwalające na nawiązywanie połączeń różnego typu. Należy jednak pamiętać iż mówiąc interfejs

Bardziej szczegółowo

Urządzenia aktywne sieci

Urządzenia aktywne sieci Urządzenia aktywne sieci Konfiguracja routerów i switchy Protokoły routingu Routery w sieciach X25, Frame Relay i ISDN Routery działają równocześnie z różnymi protokołami łączą sieci lokalne (LAN) i rozległe

Bardziej szczegółowo

Badanie protokołów routingu

Badanie protokołów routingu lp wykonawca nr w dzienniku (dz) 1. Grzegorz Pol 2. Michał Grzybowski 3. Artur Mazur grupa (g) 3 Topologia: zadanie Protokół routingu wybór 1. RIPng 2. OSPFv3 x 3. EIGRP Tabela 1. Plan adresacji: dane

Bardziej szczegółowo

Konfigurowanie sieci VLAN

Konfigurowanie sieci VLAN Konfigurowanie sieci VLAN 1 Wprowadzenie Sieć VLAN (ang. Virtual LAN) to wydzielona logicznie sieć urządzeń w ramach innej, większej sieci fizycznej. Urządzenia tworzące sieć VLAN, niezależnie od swojej

Bardziej szczegółowo

Praktyczne aspekty implementacji IGP

Praktyczne aspekty implementacji IGP Praktyczne aspekty implementacji IGP Piotr Jabłoński pijablon@cisco.com 1 Ogólne rekomendacje Jeden proces IGP w całej sieci. Idealnie jeden obszar. Wiele obszarów w całej sieci w zależności od ilości

Bardziej szczegółowo

1 2004 BRINET Sp. z o. o.

1 2004 BRINET Sp. z o. o. W niektórych routerach Vigor (np. serie 2900/2900V) interfejs WAN występuje w postaci portu Ethernet ze standardowym gniazdem RJ-45. Router 2900 potrafi obsługiwać ruch o natężeniu kilkudziesięciu Mbit/s,

Bardziej szczegółowo

: Final. : Atos. : Atos IT Services

: Final. : Atos. : Atos IT Services WIDE AREA NETWORK - PROTOKÓŁ BGP JAKO PRZYKŁAD ZEWNETRZNEGO PROTOKOŁU ROUTINGU AUTHOR(S) DOCUMENT NUMBER : VERSION : : Mateusz Krupiński STATUS : Final SOURCE : Atos DOCUMENT DATE : 27 April 2013 NUMBER

Bardziej szczegółowo

Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr szósty

Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr szósty Księgarnia PWN: Mark McGregor Akademia sieci cisco. Semestr szósty Wprowadzenie 13 Rozdział 1. Zdalny dostęp 17 Wprowadzenie 17 Typy połączeń WAN 19 Transmisja asynchroniczna kontra transmisja synchroniczna

Bardziej szczegółowo

PODSTAWOWA KONFIGURACJA LINKSYS WRT300N

PODSTAWOWA KONFIGURACJA LINKSYS WRT300N PODSTAWOWA KONFIGURACJA LINKSYS WRT300N 1. Topologia połączenia sieci WAN i LAN (jeśli poniższa ilustracja jest nieczytelna, to dokładny rysunek topologii znajdziesz w pliku network_konfigurowanie_linksys_wrt300n_cw.jpg)

Bardziej szczegółowo

Plan wykładu. Warstwa sieci. Po co adresacja w warstwie sieci? Warstwa sieci

Plan wykładu. Warstwa sieci. Po co adresacja w warstwie sieci? Warstwa sieci Sieci komputerowe 1 Sieci komputerowe 2 Plan wykładu Warstwa sieci Miejsce w modelu OSI/ISO unkcje warstwy sieciowej Adresacja w warstwie sieciowej Protokół IP Protokół ARP Protokoły RARP, BOOTP, DHCP

Bardziej szczegółowo

Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej

Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej Wydział Budowy Maszyn i Informatyki Laboratorium z sieci komputerowych Ćwiczenie numer: 3 Temat ćwiczenia: Narzędzia sieciowe w systemie Windows 1. Wstęp

Bardziej szczegółowo

Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.1

Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.1 Laboratorium Technologie Sieciowe Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.1 Wprowadzenie Ćwiczenie przedstawia praktyczną stronę następujących zagadnień: połączeniowy i bezpołączeniowy

Bardziej szczegółowo

Bramka IP 2R+L szybki start.

Bramka IP 2R+L szybki start. Bramka IP 2R+L szybki start. Instalacja i dostęp:... 2 Konfiguracja IP 2R+L do nawiązywania połączeń VoIP... 4 Konfiguracja WAN... 4 Konfiguracja serwera SIP... 5 Konfiguracja IAX... 6 IP Polska Sp. z

Bardziej szczegółowo

Sieci komputerowe Zasada działania i konfigurowanie przełączników

Sieci komputerowe Zasada działania i konfigurowanie przełączników Sieci komputerowe Zasada działania i konfigurowanie przełączników dr Zbigniew Lipiński Instytut Matematyki i Informatyki ul. Oleska 48 50-204 Opole zlipinski@math.uni.opole.pl Domena kolizyjna, zadania

Bardziej szczegółowo

Sieci Komputerowe II Wykład 1 Routery i ich konfiguracja

Sieci Komputerowe II Wykład 1 Routery i ich konfiguracja Sieci Komputerowe II Wykład 1 Routery i ich konfiguracja Wprowadzenie do routerów 2 Router Router to specjalny typ komputera. Składa się z takich elementów jak procesor, pamięć, magistralę systemową oraz

Bardziej szczegółowo

MODUŁ 3. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE Z PRZYKŁADAMI ZADAŃ

MODUŁ 3. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE Z PRZYKŁADAMI ZADAŃ MODUŁ 3. WYMAGANIA EGZAMINACYJNE Z PRZYKŁADAMI ZADAŃ E.16. Montaż i eksploatacja sieci rozległych 1. Przykłady zadań do części pisemnej egzaminu dla wybranych umiejętności z kwalifikacji E.16. Montaż i

Bardziej szczegółowo

Wykład 5. Projektowanie i Realizacja Sieci Komputerowych. 1. Technologie sieci LAN (warstwa 2) urządzenia 2. Sposoby przełączania

Wykład 5. Projektowanie i Realizacja Sieci Komputerowych. 1. Technologie sieci LAN (warstwa 2) urządzenia 2. Sposoby przełączania Projektowanie i Realizacja Sieci Komputerowych Wykład 5 1. Technologie sieci LAN (warstwa 2) urządzenia 2. Sposoby przełączania dr inż. Artur Sierszeń asiersz@kis.p.lodz.pl dr inż. Łukasz Sturgulewski

Bardziej szczegółowo

Konfigurowanie protokołu OSPF w systemie Linux

Konfigurowanie protokołu OSPF w systemie Linux Konfigurowanie protokołu OSPF w systemie Linux 1. Wprowadzenie Wymagania wstępne: wykonanie ćwiczeń Zaawansowana adresacja IP oraz Dynamiczny wybór trasy w ruterach Cisco. (Uwaga ze względu na brak polskich

Bardziej szczegółowo

SIECI KOMPUTEROWE - BIOTECHNOLOGIA

SIECI KOMPUTEROWE - BIOTECHNOLOGIA SIECI KOMPUTEROWE - BIOTECHNOLOGIA ĆWICZENIE 1 WPROWADZENIE DO SIECI KOMPUTEROWYCH - PODSTAWOWE POJĘCIA SIECIOWE 1. KONFIGURACJA SIECI TCP/IP NA KOMPUTERZE PC CELE Identyfikacja narzędzi używanych do sprawdzania

Bardziej szczegółowo

Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.2

Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.2 Laboratorium Technologie Sieciowe Podstawowe protokoły transportowe stosowane w sieciach IP cz.2 Wprowadzenie Ćwiczenie przedstawia praktyczną stronę następujących zagadnień: połączeniowy i bezpołączeniowy

Bardziej szczegółowo

Zakład Teleinformatyki i Telekomutacji LABORATORIUM SIECI

Zakład Teleinformatyki i Telekomutacji LABORATORIUM SIECI Zakład Teleinformatyki i Telekomutacji LABORATORIUM SIECI Instrukcja do ćwiczenia: Switching, VLAN & Trunking Przedmiot: Sieci Lokalne (LAN) Wojciech Mazurczyk Warszawa, kwiecień 2008 ZTiT. Zakład Teleinformatyki

Bardziej szczegółowo

Technologie Informacyjne Podstawy budowy i konfiguracji sieci (w oparciu o rozwiązania firmy CISCO)

Technologie Informacyjne Podstawy budowy i konfiguracji sieci (w oparciu o rozwiązania firmy CISCO) Technologie Informacyjne Podstawy budowy i konfiguracji sieci (w oparciu o rozwiązania firmy CISCO) Artur Sierszeń asiersz@kis.p.lodz.pl Łukasz Sturgulewski luk@kis.p.lodz.pl Rafał Wojciechowski rwojcie@kis.p.lodz.pl

Bardziej szczegółowo

Adresacja IPv4 (Internet Protocol wersja 4)

Adresacja IPv4 (Internet Protocol wersja 4) Adresacja IPv4 (Internet Protocol wersja 4) Komputer, który chce wysłać pewne dane do innego komputera poprzez sieć, musi skonstruować odpowiednią ramkę (ramki). W nagłówku ramki musi znaleźć się tzw.

Bardziej szczegółowo

PARAMETRY TECHNICZNE PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA

PARAMETRY TECHNICZNE PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA Sprawa Nr RAP.272.44. 2013 Załącznik nr 6 do SIWZ (nazwa i adres Wykonawcy) PARAMETRY TECHNICZNE PRZEDMIOTU ZAMÓWIENIA Modernizacja urządzeń aktywnych sieci komputerowej kampusu Plac Grunwaldzki Uniwersytetu

Bardziej szczegółowo

Skalowanie adresów IP

Skalowanie adresów IP Sieci komputerowe 1 Sieci komputerowe 2 Skalowanie adresów IP Network Address Translation NAP, PAT Sieci komputerowe 3 Sieci komputerowe 4 RFC 1918 Adresy prywatne Nierutowalne czyli do uŝycia w sieci

Bardziej szczegółowo

Rok szkolny 2014/15 Sylwester Gieszczyk. Wymagania edukacyjne w technikum. SIECI KOMPUTEROWE kl. 2c

Rok szkolny 2014/15 Sylwester Gieszczyk. Wymagania edukacyjne w technikum. SIECI KOMPUTEROWE kl. 2c Wymagania edukacyjne w technikum SIECI KOMPUTEROWE kl. 2c Wiadomości Umiejętności Lp. Temat konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające Zapamiętanie Rozumienie W sytuacjach typowych W sytuacjach problemowych

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do obsługi systemu IOS na przykładzie Routera Tryby poleceń Użytkownika (user mode) Router> Przejście do trybu: Dostępny bezpośrednio po podłączeniu konsoli. Opuszczenie trybu: Polecenia:

Bardziej szczegółowo

Spis treúci. Księgarnia PWN: Scott Empson - Akademia sieci Cisco. CCNA. Pełny przegląd poleceń

Spis treúci. Księgarnia PWN: Scott Empson - Akademia sieci Cisco. CCNA. Pełny przegląd poleceń Księgarnia PWN: Scott Empson - Akademia sieci Cisco. CCNA. Pełny przegląd poleceń Spis treúci O autorze... 11 O recenzentach technicznych... 11 Dedykacja... 12 Podziękowania... 12 Ikony użyte w tej książce...

Bardziej szczegółowo

Pytanie 1 Z jakich protokołów korzysta usługa WWW? (Wybierz prawidłowe odpowiedzi)

Pytanie 1 Z jakich protokołów korzysta usługa WWW? (Wybierz prawidłowe odpowiedzi) Pytanie 1 Z jakich protokołów korzysta usługa WWW? (Wybierz prawidłowe odpowiedzi) Pytanie 2 a) HTTPs, b) HTTP, c) POP3, d) SMTP. Co oznacza skrót WWW? a) Wielka Wyszukiwarka Wiadomości, b) WAN Word Works,

Bardziej szczegółowo

Bramka IP 1 szybki start.

Bramka IP 1 szybki start. Bramka IP 1 szybki start. Instalacja i dostęp:... 2 Konfiguracja IP 1 do nawiązywania połączeń VoIP... 5 Konfiguracja serwera SIP... 5 Konfiguracja uŝytkownika User1... 6 IP Polska Sp. z o.o. 2012 www.ippolska.pl

Bardziej szczegółowo

CZĘŚĆ IV ZAMÓWIENIA OBLIGATORYJNE WYMAGANIA TECHNICZNE

CZĘŚĆ IV ZAMÓWIENIA OBLIGATORYJNE WYMAGANIA TECHNICZNE Załącznik nr 1 do umowy nr z dnia CZĘŚĆ IV ZAMÓWIENIA OBLIGATORYJNE WYMAGANIA TECHNICZNE Router/Firewall: szt. 6 Oferowany model *... Producent *... L.p. 1. Obudowa obudowa o wysokości maksymalnie 1U dedykowana

Bardziej szczegółowo