Rozkład materiału z zestawieniem wiadomości i umiejętności uczniów według cyklu Ciekawa fizyka

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Rozkład materiału z zestawieniem wiadomości i umiejętności uczniów według cyklu Ciekawa fizyka"

Transkrypt

1 Rozkład materiału z zestawieniem wiadomości i umiejętności uczniów według cyklu Ciekawa fizyka CZĘŚĆ I Świat fizyki Nr Temat lekcji Wiadomości Uczeń wie, że: 1. Czym zajmuje się fizyka, czyli o śmiałości stawiania pytań fizyka jest nauką przyrodniczą opartą na doświadczeniach, fizyka jest podstawą postępu technicznego. 2. Pomiary w fizyce na czym polega pomiar, przy każdym pomiarze występuje niepewność pomiaru, wynikająca z ograniczonej dokładności przyrządów pomiarowych, 3. Oddziaływania i ich skutki istnieją oddziaływania: grawitacyjne, magnetyczne, elektryczne skutki oddziaływań mogą być statyczne i dynamiczne, Umiejętności ucznia Uczeń umie: zadawać pytania związane ze zjawiskami fizycznymi wykonać pomiar długości, obliczyć średnią wyników pomiarów, określić niepewność pomiaru, obliczyć niepewność względną pomiaru rozpoznawać oddziaływania grawitacyjne, elektryczne i magnetyczne, określić skutki oddziaływań Realizowane wymagania szczegółowe i doświadczalne

2 skutki oddziaływań mogą być trwałe i nietrwałe 4. Wzajemność oddziaływań. Siła jako miara oddziaływań oddziaływania są wzajemne, zmierzyć siłę za pomocą siłomierza 1.3. siła jest miarą oddziaływań. 5. Równowaga sił. Siła wypadkowa zna warunek równoważenia się sił, siła wypadkowa zastępuje działanie sił składowych. 6. Masa i ciężar ciała. masa i ciężar to dwie różne wielkości fizyczne, ciężar ciała wynika z oddziaływania grawitacyjnego i zależy od miejsca, w którym ciało się znajduje, jednostką podstawową masy jest kg, jednostką siły jest N 7. Ruch. Względność ruchu na czym polega ruch, prędkość oblicza się ze wzoru v= s/t wyznaczyć siłę wypadkową dla sił działających w tym samym kierunku wyznaczyć masę ciała za pomocą wagi, zmierzyć ciężar ciała za pomocą siłomierza, obliczyć ciężar ciała znając jego masę, przeliczać jednostki masy wyznaczyć prędkość przemieszczania się za pośrednictwem pomiaru odległości i czasu posługiwać się pojęciem prędkości do opisu ruchu, przeliczać jednostki prędkości m/s na km/h i odwrotnie, obliczać prędkość średnią, odróżnić prędkość średnią od chwilowej, odczytywać prędkość i przebytą drogę

3 8. Energia i jej przemiany do wykonania pracy niezbędna jest energia, energia występuje w różnych formach, 9.* Naturalne zasoby energii. Energia alternatywna konieczne jest oszczędzanie energii, pierwotnym źródłem energii na Ziemi jest energia światła słonecznego, korzystanie z różnych form energii alternatywnej przyczynia się do ochrony środowiska Ziemi z wykresów drogi w zależności od czasu i prędkości od czasu wymienić formy energii występujące w przyrodzie, podać przykłady przemian energii uzasadnić dlaczego należy wykorzystywać energię alternatywną, umie uzasadnić dlaczego należy oszczędzać energię, podać sposoby oszczędzania energii elektrycznej Właściwości materii 10. Budowa cząsteczkowa materii substancje zbudowane są z cząsteczek i atomów, wyjaśnić zjawiska: dyfuzji i kontrakcji 3.1 wszystkie atomy i cząsteczki są w nieustannym ruchu, cząsteczki oddziałują na siebie wzajemnie, atom składa się z jądra atomowego i otaczających

4 je elektronów, jądro atomowe zawiera protony i neutrony 11. Stany skupienia materii materia występuje w trzech podstawowych stanach skupienia: stałym, ciekłym i gazowym, zachodzą przemiany stanów skupienia 12. Gęstość materii gęstość substancji oblicza się ze wzoru d = m/v, gęstość wyrażamy w kg/m 3 i g/cm Wyznaczanie gęstości ciał stałych masę ciała wyznaczamy za pomocą wagi, objętość brył regularnych obliczamy korzystając ze wzorów matematycznych, objętość brył nieregularnych wyznaczamy z różnicy objętości cieczy, w której je zanurzamy 14. Wyznaczanie gęstości cieczy masę cieczy można wyznaczyć z różnicy mas naczynia z cieczą i naczynia bez cieczy objętość cieczy można wyznaczyć za pomocą naczynia miarowego 15. Budowa o właściwościach ciał stałych decyduje ich przedstawić różnice budowy mikroskopowej ciał stałych, cieczy i gazów, opisać zjawiska: topnienia, krzepnięcia, parowania, skraplania, sublimacji i resublimacji stosować do obliczeń związek między masą, gęstością i objętością dla ciał stałych i cieczy wyznaczać gęstość ciał stałych dla brył regularnych ( w kształcie prostopadłościanu) na podstawie pomiarów masy i wymiarów ciała, wyznaczać gęstość ciał stałych dla brył nieregularnych na podstawie pomiarów masy i objętości wyznaczyć masę i objętość cieczy, obliczyć gęstość cieczy omówić budowę kryształu na przykładzie soli kamiennej

5 wewnętrzna i właściwości ciał stałych budowa wewnętrzna, w ciałach o budowie krystalicznej atomy ułożone są w sposób regularny tworząc sieć krystaliczną 16. Budowa wewnętrzna i właściwości cieczy i gazów siły spójności, to siły działające między cząsteczkami tej samej substancji, opisać zjawisko napięcia powierzchniowego na wybranym przykładzie siły przylegania, to siły działające między cząsteczkami różnych substancji 17. Rozszerzalność temperaturowa ciał stałych zmiana długości ciała pod wpływem ogrzewania lub oziębiania zależy od: rodzaju substancji, długości początkowej i zmiany temperatury 18. Rozszerzalność temperaturowa cieczy i gazów ciecze i gazy zmieniają swoją objętość pod wpływem ogrzewania lub oziębiania 19. Ciśnienie ciśnienie obliczamy ze wzoru p =F/S, jednostką ciśnienia jest Pa wyjaśnić przyczyny temperaturowej rozszerzalności ciał stałych, umie podać przykłady zapobiegania negatywnym skutkom zjawiska rozszerzalności temperaturowej ciał wyjaśnić przyczyny temperaturowej rozszerzalności cieczy i gazów posługiwać się pojęciem ciśnienia Ciśnienie w cieczach i gazach ciśnienie hydrostatyczne obliczamy ze wzoru: p h = d g h, ciśnienie hydrostatyczne zależy od gęstości cieczy i posługiwać się pojęciem ciśnienia hydrostatycznego i atmosferycznego, przeliczać jednostki ciśnienia Pa na hpa oraz kpa i odwrotnie

6 od wysokości słupa cieczy, manometrem mierzymy ciśnienie w zbiornikach zamkniętych, barometrem mierzymy ciśnienie atmosferyczne, średnie ciśnienie atmosferyczne wynosi 1013 hpa 21. Prawo Pascala wzrost ciśnienia wywieranego na ciecz lub gaz wywołuje takie samo zwiększenie ciśnienia w całej objętości cieczy lub gazu. 22. Prawo Archimedesa siła wyporu jest różnicą wskazań siłomierza w powietrzu i po zanurzeniu ciała w wodzie, na ciało zanurzone w cieczy lub gazie działa zwrócona do góry siła wyporu, której wartość jest równa ciężarowi cieczy wyparte przez to ciało 23. Zastosowanie prawa Archimedesa ciało tonie, gdy d ciała > d cieczy ciało pływa w cieczy na dowolnej głębokości d ciała = d cieczy ciało pływa częściowo zanurzone w cieczy, gdy d podać dwa przykłady zastosowania prawa Pascala (prasa hydrauliczna, hamulce hydrauliczne), posługiwać się wzorem F 1 /S 1 = F 2 /S 2 zaplanować doświadczenie i wykonać pomiar siły wyporu za pomocą siłomierza dla ciała jednorodnego o gęstości większej od gęstości wody, posługiwać się wzorem F w = d V g analizować i porównywać wartości sił wyporu ciał zanurzonych w różnych cieczach i w gazach. wyjaśnić pływanie ciał na podstawie prawa Archimedesa

7 ciała < d cieczy 24* Aerodynamika podczas ruchu ciał w cieczach i w gazach występuje opór aerodynamiczny, różnica ciśnień powoduje powstanie zwróconej do góry siły nośnej wyjaśnić powstawanie siły nośnej działającej na samolot CZĘŚĆ II Energia mechaniczna 1. Praca praca jest wykonywana wtedy, gdy pod działaniem siły ciało przemieszcza się lub ulega odkształceniu, pracę obliczamy ze wzoru: W = F s, ten wzór stosuje się tylko wtedy, gdy siła działa zgodnie z przemieszczeniem, jednostką pracy jest dżul (J) 1 J = 1 N 1 m posługiwać się wzorem na pracę, obliczać pracę na podstawie wykresu F(s), podać przykłady, gdy działająca siła nie wykonuje pracy rozwiązywać zadania obliczeniowe z zastosowaniem pracy

8 2. Moc moc jest to szybkość wykonywania pracy, moc obliczamy ze wzoru: P = W / t, jednostką mocy jest wat (W), 1W = 1J / 1s posługiwać się pojęciem mocy. rozwiązywać zadania obliczeniowe z zastosowaniem wzoru na moc Maszyny proste maszyny proste ułatwiają wykonanie pracy, przy użyciu maszyn prostych wykonujemy pracę, działając mniejszą siłą, ale na dłuższej drodze, warunek równowagi dźwigni dwustronnej zapisujemy: r 1 F 1 = r 2 F 2 blok nieruchomy i kołowrót działają na zasadzie dźwigni dwustronnej 4. Energia potencjalna grawitacji zmiana energii potencjalnej grawitacji jest równa pracy wykonanej przy podnoszeniu ciała E p = W, energię potencjalną grawitacji obliczamy ze wzoru: E p = m g h, energię potencjalną wyznaczyć masę ciała za pomocą dźwigni dwustronnej i innego ciała o znanej masie oraz linijki, podać przykłady maszyn prostych: dźwignia dwustronna, blok nieruchomy, kołowrót,posługiwać się warunkiem równowagi dźwigni dwustronnej przy rozwiązywaniu zadań obliczeniowych. posługiwać się wzorem na zmianę energii potencjalnej, rozwiązywać zadania obliczeniowe z zastosowaniem wzoru na zmianę energii potencjalnej

9 grawitacji wyrażamy w dżulach (J) 5. Energia kinetyczna zmiana energii kinetycznej ciała jest równa pracy wykonanej E k = W, energia kinetyczna zależy od masy ciała i od kwadratu jego prędkości, energię kinetyczną obliczamy ze wzoru: E k = m v 2 /2, jednostką energii kinetycznej jest dżul (J) 6. Zasada zachowania energii energia mechaniczna jest to suma energii kinetycznej, energii potencjalnej grawitacji i energii potencjalnej sprężystości, w układzie zamkniętym ciał suma wszystkich rodzajów energii pozostaje stała, energii nie można wytwarzać ani zniszczyć; energia może być przekazywana między ciałami lub zamieniana w inne formy energii posługiwać się wzorem na energię kinetyczną, wyjaśnić, że energię kinetyczna maja ciała będące w ruchu, podać przykłady potwierdzające, że wzrost energii kinetycznej wymaga wykonania pracy zastosować zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania zadań obliczeniowych, wyjaśnić przemiany form energii mechanicznej na przykładzie skoku na batucie

10 Ciepło jako forma przekazywania energii 7. Temperatura jednostką temperatury jest kelwin (K), średnia energia kinetyczna cząsteczek ciała jest wprost proporcjonalna do temperatury wyrażonej w skali Kelvina, 0 ºC to w przybliżeniu 273 K, zmiana temperatury wyrażonej w stopniach Celsjusza jest równa zmianie temperatury wyrażonej w skali Kelvina T ( 0ºC) = T (K) 8. Przekazywanie ciepła energię przekazywaną między ciałami o różnej temperaturze nazywamy ciepłem, jednostką ciepła jest dżul (J), ciepło może być przekazywane pomiędzy ciałami na drodze przewodnictwa, konwekcji i promieniowania, 9. Ciepło właściwe ciepło właściwe substancji jest to ilość ciepła potrzebnego do zmiany temperatury ciała o masie 1 kg o 1 K, przeliczać temperaturę wyrażoną w stopniach Celsjusza na kelwiny i odwrotnie wskazać ciała, które są dobrymi przewodnikami ciepła, wskazać ciała, które są izolatorami, wyjaśnić rolę izolacji cieplnej, opisać ruch cieczy i gazów w zjawisku konwekcji wyznaczyć ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elektrycznego lub grzałki o znanej mocy przy założeniu braku strat ciepła, obliczyć ciepło właściwe na podstawie wykresu

11 ciepło właściwe obliczamy ze wzoru: c = Q/m T, jednostka ciepła właściwego jest J/kg K, gdy rośnie temperatura ciała to ciało pobiera ciepło, gdy maleje temperatura ciała to ciało oddaje ciepło 10. Ciepło a praca. Zmiana energii wewnętrznej energia wewnętrzna to suma wszystkich rodzajów energii cząsteczek ciała, energię wewnętrzną można zmienić w wyniku przepływu ciepła i w wyniku wykonanej pracy, zmianę energii wewnętrznej obliczamy ze wzoru: U = Q + W 11. Energia wewnętrzna i zmiany stanów skupienia topnienie/ krzepnięcie ciał o budowie krystalicznej zachodzi w stałej temperaturze zwanej temperaturą topnienia/krzepnięcia, ciepłem topnienia nazywamy ilość ciepła, którą należy dostarczyć T(Q), posługiwać się pojęciem ciepła właściwego, posługiwać się wzorem na ciepło właściwe przy rozwiązywaniu zadań analizować jakościowo zmiany energii wewnętrznej spowodowanej wykonaniem pracy i przepływem ciepła, umie podać przykłady zamiany pracy w energię wewnętrzną ciała opisać zjawiska zmian stanów skupienia, zastosować wzory do rozwiązywania zadań, analizować wykres T(Q), sporządzać wykres T(Q)

12 ciału o masie 1 kg w temperaturze topnienia do całkowitego jego stopienia, ciepło topnienia obliczamy ze wzoru: c t = Q/m, jednostka ciepła topnienia jest J/kg, ciepłem parowania nazywamy ilość ciepła, którą należy dostarczyć cieczy w temperaturze wrzenia o masie 1 kg do całkowitego jej wyparowania, ciepło parowania obliczamy ze wzoru c p = Q/m, jednostką ciepła parowania jest J/kg Ruch i siły

13 12. Ruch jednostajny prostoliniowy ruch, w którym prędkość ma stałą wartość, a torem ruchu jest linia prosta nazywamy ruchem jednostajnym odczytywać prędkość i przebyta drogę z wykresów drogi i prędkości w zależności od czasu s(t), v(t), sporządzać wykresy v(t) i s(t) dla ruchu jednostajnego prostoliniowego, obliczyć przebyta drogę na podstawie pola figury pod wykresem v(t) Opory ruchu. Tarcie wyróżniamy tarcie statyczne i kinetyczne, wartość siły tarcia zależy od siły nacisku na podłoże i rodzaju powierzchni trących, wartość tarcia kinetycznego lub maksymalnego tarcia statycznego obliczamy ze wzoru: F T = f F N 14. Pierwsza zasada dynamiki gdy na ciało nie działa żadna siła lub działające siły się równoważą, to ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym względem przyjętego nieruchomego układu odniesienia 15. Ruch zmienny. Przyspieszenie jeżeli w ruchu prostoliniowym wartość prędkości ciała wzrasta, to ciało porusza się ruchem podać sposoby zwiększania i zmniejszania współczynnika tarcia opisać zachowanie się ciał na podstawie pierwszej zasady dynamiki Newtona, podać przykłady bezwładności ciał na podstawie wyników pomiarów narysować wykres zależności prędkości od czasu dla ruchu przyspieszonego,

14 przyspieszonym, przyspieszenie obliczamy, dzieląc zmianę prędkości przez przedział czasu, w którym ta zmiana nastąpiła a = v/ t, analizować wykresy v(t) dla ruchu zmiennego, posługuje się pojęciem przyspieszenia jednostką przyspieszenia jest m/s Druga zasada dynamiki siła jest przyczyną zmiany wektora prędkości ciała, czyli powoduje skutki dynamiczne, przyspieszenie jakie uzyskuje ciało pod wpływem działającej na nie siły, jest wprost proporcjonalne do tej siły i odwrotnie proporcjonalne do masy ciała a = F / m, kierunek i zwrot przyspieszenia są zgodne z kierunkiem i zwrotem działającej siły wypadkowej, 1 N jest to siła, która ciału o masie 1 kg nadaje przyspieszenie 1m/s 2 1 N = 1 kg 1 m/s 2 opisywać zachowanie się ciał na podstawie drugiej zasady dynamiki Newtona, stosować do obliczeń związek między masą ciała, przyspieszeniem i siłą, Ruch jednostajnie przyspieszony prostoliniowy ruchem jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym nazywamy posługiwać się pojęciem przyspieszenia do opisu ruchu prostoliniowego jednostajnie przyspieszonego, 1.6.

15 taki ruch, w którym wartość prędkości rośnie jednostajnie, a torem jest linia prosta, prędkość w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym, gdy prędkość początkowa v 0 =0 obliczamy ze wzoru: v = a t drogę w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym, gdy prędkość początkowa v 0 =0, obliczamy ze wzoru: s = a t 2 / 2, w ruchu jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym z prędkością początkową równą zero, w kolejnych jednakowych przedziałach czasu, ciało przebywa odcinki drogi, które pozostają w proporcji takiej, jak kolejne liczby nieparzyste 18. Spadek swobodny spadkiem swobodnym nazywamy ruch ciał z prędkością początkową równą zero, na które działa tylko siła ciężkości, odróżniać prędkość średnią od chwilowej w ruchu niejednostajnym, na podstawie wykresu v(t) rozpoznać rodzaj ruchu, na podstawie wykresu v(t) obliczyć przebytą drogę i przyspieszenie, stosować do obliczeń poznane wzory sporządzać wykres v(t) dla spadku swobodnego, obliczać prędkość końcową i wysokość spadku swobodnego

16 spadek swobodny jest ruchem jednostajnie przyspieszonym prostoliniowym z przyspieszeniem grawitacyjnym, przyspieszenie ciała spadającego swobodnie nie zależy od jego masy 19* Ruch jednostajnie opóźniony prostoliniowy ruchem jednostajnie opóźnionym prostoliniowym nazywamy taki ruch, w którym wartość prędkości maleje jednostajnie, a torem ruchu jest prosta, drogę w ruchu jednostajnie opóźnionym prostoliniowym, gdy prędkość początkowa wynosi v 0, a prędkość końcowa wynosi zero, obliczamy ze wzoru: s = v 0 t /2 20. Trzecia zasada dynamiki jeżeli jedno ciało działa siłą na drugie ciało, to również drugie ciało działa siłą na pierwsze ciało, obie siły mają taka samą wartość, ten sam kierunek, ale przeciwne zwroty, na wykresie v(t) rozpoznać ruch jednostajnie opóźniony, obliczyć drogę na podstawie pola figury pod wykresem, opisywać wzajemne oddziaływanie ciał posługując się trzecią zasadą dynamiki Newtona,

17 siły te działają równocześnie i nie równoważą się, ponieważ każda z nich jest przyłożona do innego ciała, siły te nazywamy siłami akcji i reakcji Drgania i fale mechaniczne 21. Ruch drgający ruch drgający to taki ruch, w którym ciało zmienia swoje położenie względem położenia równowagi, oddalając się od niego i zbliżając na przemian, amplituda drgań nazywamy maksymalne wychylenie z położenia równowagi, amplitudę drgań oznaczamy symbolem A i wyrażamy w metrach, czas trwania jednego drgania nazywamy okresem drgań T i wyrażamy w sekundach, częstotliwość drgań to liczba drgań w jednostce czasu, częstotliwość obliczamy ze wzoru: posługiwać się pojęciami: amplitudy, okresu drgań i częstotliwości, wskazywać położenie równowagi oraz odczytuje amplitudę i okres drgań z wykresu x(t), obliczać częstotliwość na podstawie wykresu x(t),

18 f = 1/T, częstotliwość wyrażamy w hercach 1 Hz = 1/1s 22. Drgania swobodne po wychyleniu z położenia równowagi ciało wykonuje drgania swobodne, ciała mają własne częstotliwości drgań swobodnych, które zależą od kształtu ciała, jego wymiarów i sprężystości, w czasie drgań wahadła zachodzą przemiany energii potencjalnej grawitacji i energii kinetycznej, drgania gasnące to takie, których amplituda stopniowo maleje, okres drgań wahadła nie zależy od amplitudy drgań, okres drgań wahadła matematycznego zależy od jego długości i wartości przyspieszenia grawitacyjnego, w czasie drgań sprężyny zachodzą przemiany energii potencjalnej grawitacji, energii kinetycznej i energii sprężystości wyznaczyć okres i częstotliwość drgań wahadła matematycznego, wyznaczyć okres i częstotliwość drgań ciężarka zawieszonego na sprężynie, opisać ruch wahadła matematycznego i analizować przemiany energii w tym ruchu, opisać ruch ciężarka na sprężynie i analizować przemiany energii w tym ruchu,

19 23. Drgania wymuszone i rezonans powtarzające się okresowo działanie siły wywołuje drgania wymuszone, podać przykłady zjawiska rezonansu, rezonans jest to zjawisko przekazywania energii drgań między ciałami, gdy częstotliwość drgań wymuszających jest równa częstotliwości drgań swobodnych ciała, rezonans powoduje wzrost amplitudy drgań wymuszonych 24. Powstawanie fal w ośrodkach materialnych falą mechaniczną nazywamy rozchodzące się drgania ośrodka przenoszące energię, w czasie rozchodzenia się fali energia drgań przekazywana jest od źródła fali do kolejnych punktów ośrodka, fale poprzeczne to fale, w których kierunek drgań ośrodka jest prostopadły do kierunku rozchodzenia się fali, fale podłużne to fale, w których kierunek drgań ośrodka jest zgodny z kierunkiem rozchodzenia się fali, opisywać mechanizm przekazywania drgań z jednego punktu ośrodka do drugiego w przypadku fali na napiętej linie, posługiwać się pojęciami: amplitudy, okresu i częstotliwości, prędkości i długości fali, stosować do obliczeń związki między tymi wielkościami f = 1/T v = λ f, rozpoznać falę poprzeczną i podłużną

20 długość fali poprzecznej jest to odległość między dwoma sąsiednimi grzbietami lub dolinami fali, prędkość rozchodzenia się fali w ośrodku obliczamy ze wzoru: v = λ f 25. Odbicie i załamanie fal biegnące fale mechaniczne odbijają się od przeszkody, kąt odbicia fali jest równy kątowi padania i oba kąty leżą w jednej płaszczyźnie, rozpoznać zjawisko odbicia i załamania fal przy przechodzeniu fali do ośrodka, w którym biegnie ona z inną prędkością, fala zmienia kierunek ruchu, czyli się załamuje 26. Fale dźwiękowe drgania odbierane zmysłem słuchu nazywamy dźwiękami, człowiek słyszy dźwięki od 16 do Hz, prędkość rozchodzenia się fal dźwiękowych w ośrodku zależy od jego sprężystości, fale dźwiękowe w powietrzu to fale podłużne opisać mechanizm przekazywania drgań z jednego punktu ośrodka do drugiego dla fal dźwiękowych w powietrzu, Cechy dźwięków wysokość, głośność i barwa wymienić od jakich wielkości fizycznych zależy 6.6.

21 to podstawowe cechy dźwięków, wysokość dźwięku zależy od częstotliwości tonu podstawowego, wysokość i głośność dźwięku, rozpoznać dźwięki wyższe i niższe barwa dźwięku zależy od częstotliwości i amplitudy tonów dodatkowych tworzących dźwięk wraz z tonem podstawowym, głośność dźwięku zależy od amplitudy drgań źródła dźwięku, głośność wyrażamy w fonach 28. Ultradźwięki i infradźwięki ultradźwięki to drgania o częstotliwościach większych od 20 khz, infradźwięki to drgania o częstotliwościach mniejszych od 16 Hz 29. Instrumenty muzyczne instrumenty muzyczne dzielimy na : strunowe, dęte, perkusyjne i elektroniczne, w głośnikach i słuchawkach źródłem dźwięku jest drgająca membrana, która zamienia drgania elektryczne na mechaniczne posługiwać się pojęciami infradźwięki i ultradźwięki, podać przykłady zastosowania ultradźwięków wytwarzać dźwięki o większej i mniejszej częstotliwości od danego dźwięku za pomocą dowolnego drgającego przedmiotu lub instrumentu muzycznego, opisać mechanizm wytwarzania dźwięków w instrumentach muzycznych

22 Optyka 30. Źródła światła światło rozchodzi się po liniach prostych w ośrodku jednorodnym, światłem nazywamy promieniowanie odbierane zmysłem wzroku człowieka, źródłami światła nazywamy ciała wysyłające promieniowanie świetlne, prędkość światła w próżni wynosi około km/s, jest to największa prędkość w przyrodzie podać przybliżoną wartość prędkości światła w próżni, wymienić źródła światła Zaćmienia ciała nieprzezroczyste to takie, przez które nie przechodzi promieniowanie świetlne, jeżeli na drodze promieni świetlnych znajduje się ciało nieprzezroczyste, to powstaje za nim obszar cienia, całkowite zaćmienie Słońca występuje wtedy, gdy na powierzchnię Ziemi pada cień Księżyca, wyjaśnić powstawanie obszarów cienia i półcienia za pomocą prostoliniowego rozchodzenia się światła w ośrodku jednorodnym

23 zaćmienie Księżyca występuje wtedy, gdy znajdzie się on w obszarze półcienia lub cienia Ziemi 32. Odbicie światła kątem padania nazywamy kąt, jaki tworzy promień padający z prostą prostopadłą do powierzchni odbijającej w punkcie padania, kątem odbicia nazywamy kąt, jaki tworzy promień odbity z prostą prostopadłą do powierzchni odbijającej w punkcie odbicia, kąt odbicia jest równy kątowi padania, promień padający, promień odbity i prosta prostopadłą do powierzchni odbijającej w punkcie padania światła leżą w jednej płaszczyźnie, obraz przedmiotu otrzymywany w zwierciadle płaskim jest pozorny, prosty, tej samej wielkości 33. Zwierciadła wklęsłe i wypukle zwierciadła, których powierzchnię odbijająca światło stanowi część powierzchni kuli, nazywamy zwierciadłami kulistymi, zwierciadło kuliste wklęsłe to stosować prawo odbicia światła, wyjaśnić zjawisko rozproszenia światła przy odbiciu od powierzchni chropowatej, wyjaśnić powstawanie obrazu pozornego w zwierciadle płaskim, opisać skupianie promieni światła w zwierciadle wklęsłym, posługiwać się pojęciami ogniska i ogniskowej,

24 zwierciadło, którego powierzchnię odbijającą stanowi część wewnętrznej powierzchni kuli, zwierciadło kuliste wypukłe, to zwierciadło, którego powierzchnię odbijającą stanowi część zewnętrznej powierzchni kuli, ognisko F zwierciadła wklęsłego jest to punkt, w którym skupiają się po odbiciu promienie światła padające równolegle do osi optycznej zwierciadła, ogniskowa f zwierciadła wklęsłego jest to odległość ogniska od zwierciadła, ogniskową f zwierciadeł kulistych obliczamy ze wzoru f = r/2 34. Konstrukcja obrazów w zwierciadłach kulistych obraz utworzony przez promienie światła odbite od zwierciadła kulistego wklęsłego zależy od odległości przedmiotu od zwierciadła, w zwierciadle kulistym wypukłym otrzymujemy zawsze obraz pozorny, pomniejszony, prosty 35. Załamanie światła zjawisko zmiany kierunku rozchodzenia się światła przy wykonać konstrukcje obrazów wytworzonych przez zwierciadło wklęsłe dla różnych odległości ustawienia przedmiotu przed zwierciadłem, rozróżnia obrazy rzeczywiste, pozorne, proste, odwrócone, powiększone, pomniejszone, podać przykłady zastosowania zwierciadeł wklęsłych i wypukłych demonstrować zjawisko załamania światła (zmiany kąta załamania przy zmianie kąta

25 przechodzeniu przez granicę dwóch ośrodków przezroczystych nazywamy załamaniem światła, jeżeli światło przechodzi do ośrodka, w którym jego prędkość jest mniejsza, to kąt załamania jest mniejszy od kąta padania, jeżeli światło przechodzi do ośrodka, w którym jego prędkość jest większa, to kąt załamania jest większy od kąta padania 36. Zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia kąt padania, przy którym kąt załamania β = 90, nazywamy kątem granicznym α gr, całkowite wewnętrzne odbicie występuje na granicy dwóch ośrodków przezroczystych, gdy światło w drugim ośrodku rozchodzi się z większą prędkością niż w pierwszym i kąt padania jest większy od kąta granicznego 37. Rozszczepienie światła światło białe jest mieszaniną barw, a światło lasera jest jednobarwne, rozdzielenie światła białego na barwy, z których ono się składa, nazywamy rozszczepieniem światła, padania światła- jakościowo), opisać jakościowo bieg promieni przy przejściu światła z ośrodka rzadszego do ośrodka gęstszego optycznie i odwrotnie opisać jakościowo bieg promieni światła przy przejściu z ośrodka gęstszego do ośrodka rzadszego optycznie, podać warunki, przy których nastąpi zjawisko całkowitego wewnętrznego odbicia światła, podać przykłady zastosowania zjawiska całkowitego wewnętrznego odbicia światła opisać zjawisko rozszczepienia światła za pomocą pryzmatu, podać kolejność barw w widmie światła białego po rozszczepieniu, opisać światło białe jako mieszaninę barw, a światło lasera jako światło jednobarwne

26 po przejściu przez pryzmat najmniej odchylone od pierwotnego kierunku jest światło czerwone, a najbardziej fioletowe 38. Soczewki soczewki dzielimy na skupiające i rozpraszające, ogniskiem soczewki skupiającej F nazywamy punkt, w którym promienie równoległe do osi optycznej skupiają się po przejściu przez soczewkę, ogniskowa soczewki f to odległość ogniska soczewki F od środka soczewki, soczewka rozpraszająca ma ognisko pozorne, które tworzą przedłużenia promieni po przejściu przez soczewkę, zdolnością skupiającą soczewki nazywamy odwrotność jej ogniskowej Z = 1/f, jednostka zdolności skupiającej soczewki jest dioptria 1dioptria = 1/1m, dla soczewek skupiających Z > 0, a dla soczewek opisać bieg promieni równoległych do osi optycznej przechodzących przez soczewkę skupiającą posługując się pojęciami ogniska i ogniskowej, opisać bieg promieni równoległych do osi optycznej przechodzących przez soczewkę rozpraszającą posługując się pojęciami ogniska i ogniskowej, umie obliczać zdolność skupiającą soczewek

27 rozpraszających Z < Konstrukcja obrazów wytworzonych przez soczewki obraz otrzymywany za pomocą soczewki skupiającej zależy od odległości przedmiotu od soczewki x i od jej ogniskowej f, stosując soczewki rozpraszające, zawsze otrzymujemy obraz pozorny, prosty, pomniejszony, powiększeniem nazywamy iloraz wysokości uzyskanego obrazu i wysokości przedmiotu 40. Budowa i działanie oka oko ludzkie jest układem optycznym, który załamuje promienie świetlne, odbiera barwny obraz i przekazuje sygnały nerwowe do mózgu, układ optyczny oka tworzy na siatkówce obraz pomniejszony i odwrócony, akomodacja jest to zdolność przystosowania się oka do wyraźnego widzenia przedmiotów znajdujących się w różnej odległości, odpowiednio dobrane soczewki rozpraszające korygują krótkowzroczność i wytwarzać za pomocą soczewki skupiającej ostry obraz przedmiotu na ekranie odpowiednio dobierając doświadczalnie położenie soczewki i przedmiotu, wykonać konstrukcję obrazów wytworzonych przez soczewki skupiające i rozpraszające w zależności od odległości przedmiotu od soczewki, wyjaśnić pojęcia krótkowzroczności i dalekowzroczności, opisać rolę soczewek korygujących wady wzroku

28 poprawiają ostrość widzenia, odpowiednio dobrane soczewki skupiające korygują dalekowzroczność i poprawiają ostrość widzenia CZĘŚĆ III Elektryczność i magnetyzm 1 Oddziaływania elektrostatyczne ciała naelektryzowane jednoimiennie odpychają się wzajemnie, a naelektryzowane różnoimiennie się przyciągają, elektron jest cząstką o elementarnym ładunku elektrycznym ujemny, proton jest cząstką o elementarnym ładunku elektrycznym dodatnim, ciało naelektryzowane ujemnie to ciało, które ma więcej elektronów niż protonów, ciało naelektryzowane dodatnio to ciało, które ma mniej elektronów niż opisać sposoby elektryzowania ciał przez tarcie i dotyk, wyjaśnić, że zjawisko elektryzowania ciał polega na przepływie elektronów, wykonać elektryzowanie ciał przez tarcie oraz zademonstrować wzajemne oddziaływanie ciał naelektryzowanych, opisać (jakościowo) oddziaływanie ładunków jednoimiennych i różnoimiennych, posługiwać się pojęciem ładunku elektrycznego jako wielokrotności ładunku elementarnego

29 protonów, podczas elektryzowania ciał stałych przemieszczają się tylko elektrony 2. Zasada zachowania ładunku elektrycznego w izolowanym elektrycznie układzie ciał suma ładunków elektrycznych dodatnich i ujemnych pozostaje stała, elektryzujemy ciała przez pocieranie i przepływ ładunku 3. Mikroskopowy model zjawisk elektrycznych ze względu na przewodnictwo elektryczne ciała stałe dzielimy na przewodniki i izolatory 4. Natężenie prądu elektrycznego ukierunkowany ruch elektronów w przewodniku nazywamy prądem elektrycznym, jednostką natężenia jest amper, jeżeli w przewodniku płynie prąd o natężeniu 1A, to w czasie 1s nastąpi przemieszczenie ładunku elektrycznego 1C przez poprzeczny przekrój tego przewodnika, 1C = 1A 1s q = I t stosować zasadę zachowania ładunku elektrycznego określić kierunek przepływu elektronów, odróżnić przewodniki od izolatorów opisać przepływ prądu w przewodnikach jako ruch elektronów swobodnych, posługiwać się pojęciem natężenia prądu elektrycznego 5. Napięcie elektryczne U = W/q, 1V = 1J/1C posługiwać się pojęciem napięcia elektrycznego ( intuicyjnie) Budowa obwodów elektrycznych prąd elektryczny płynie w obwodzie zamkniętym budować proste obwody elektryczne i rysować ich schematy, 4.12.

30 7. Prawo Ohma natężenie prądu elektrycznego płynącego przez przewodnik jest wprost proporcjonalne do napięcia elektrycznego między jego końcami: I = U/R, jednostką oporu elektrycznego jest om: 1Ω= 1V/1A, opór elektryczny przewodnika zależy od jego rodzaju, długości i powierzchni przekroju poprzecznego budować prosty obwód elektryczny według zadanego schematu, rozpoznawać symbole elementów obwodu elektrycznego: ogniwo, opornik, żarówka, wyłącznik, woltomierz, amperomierz posługiwać się pojęciem oporu elektrycznego, stosować prawo Ohma w prostych obwodach elektrycznych, wyznaczyć opór elektryczny opornika lub żarówki za pomocą woltomierza i amperomierza Połączenia szeregowe i równoległe w obwodach elektrycznych jeżeli łączymy szeregowo odbiorniki energii elektrycznej, to całkowity opór elektryczny rośnie, a jeżeli łączymy równolegle to całkowity opór elektryczny maleje budować proste obwody elektryczne i rysować ich schematy, posługiwać się pojęciem oporu elektrycznego, stosować prawo Ohma w prostych obwodach elektrycznych Praca i moc prądu elektrycznego w czasie przepływu prądu elektrycznego energia elektryczna zostaje przekształcona w inne formy energii, praca prądu elektrycznego posługiwać się pojęciem oporu elektrycznego, przeliczać energie elektryczna podaną w: kilowatogodzinach na dżule i odwrotnie, stosować prawo Ohma w prostych obwodach elektrycznych,

31 10. Przepływ prądu elektrycznego w cieczach, gazach i w próżni jest wprost proporcjonalna do napięcia i natężenia prądu oraz czasu jego przepływu W = U I t, szybkość przekształcania energii elektrycznej w inne formy energii nazywamy mocą elektryczną P = U I zna zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych, wyznaczyć moc żarówki zasilanej z baterii za pomocą woltomierza i amperomierza korzystać bezpiecznie z urządzeń elektrycznych Oddziaływania magnetyczne magnesy maja dwa bieguny N i S, bieguny jednoimienne się odpychają, a bieguny różnoimienne się przyciągają igła magnetyczna i kompas są magnesami, żelazo jest ferromagnetykiem i magnesuje się w obecności magnesu, nazwać bieguny magnetyczne magnesów trwałych, opisać oddziaływania między magnesami, opisać zachowanie igły magnetycznej w obecności magnesu, opisać zasadę działania kompasu, opisać oddziaływanie magnesu na żelazo, podać przykłady wykorzystania tego oddziaływania Oddziaływania magnetyczne wokół przewodu z prądem elektrycznym wokół przewodu z prądem elektrycznym powstaje pole magnetyczne (jakościowo), opisać działanie przewodnika z prądem elektrycznym na igłę magnetyczną, demonstrować działanie prądu w przewodzie na igłę magnetyczną, opisać działanie elektromagnesu i rolę rdzenia w

32 elektromagnes to zwojnica z rdzeniem ferromagnetycznym, elektromagnesie Silnik elektryczny przewód z prądem elektrycznym oddziałują na siebie, w silniku elektrycznym energia elektryczna zamieniana jest na energie mechaniczną opisać wzajemne oddziaływanie magnesów z elektromagnesami, wyjaśnić działanie silnika elektrycznego Fale elektromagnetyczne 14. Rodzaje fal elektromagnetycznych fale elektromagnetyczne to rozchodzące się w przestrzeni zmiany pola elektrycznego i magnetycznego, fale elektromagnetyczne rozchodzą się w próżni z prędkością światła, fale elektromagnetyczne ulegają odbiciu, załamaniu podobnie jak fale mechaniczne, dla fal elektromagnetycznych stosujemy wzór c = λ f nazwać rodzaje fal elektromagnetycznych (radiowe, mikrofale, promieniowanie podczerwone, światło widzialne, nadfioletowe, rentgenowskie). podać przykłady zastosowania fal elektromagnetycznych, porównać (wymienia cechy wspólne i różnice) rozchodzenia się fal mechanicznych i elektromagnetycznych)

33 15. Fale radiowe i mikrofale fale radiowe znalazły zastosowanie w radiofonii i radiokomunikacji, opisać zastosowanie fal radiowych i mikrofal mikrofale są stosowane w radarach, łączności satelitarnej, kuchenkach mikrofalowych 16. Promieniowanie podczerwone i nadfioletowe promieniowanie podczerwone jest stosowane w termografii, promieniowanie ultrafioletowe jest szkodliwe dla organizmów żywych 17. Promieniowanie rentgenowskie promieniowanie rentgenowskie ma zastosowanie w diagnostyce medycznej i jest bardzo szkodliwe dla organizmów żywych opisać zastosowanie promieniowania podczerwonego i nadfioletowego opisać zastosowanie promieniowania rentgenowskiego

34

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3)

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3) KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA Temat lekcji Wymagania podstawowe (P) (oceny:2,3) Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) 1. Praca praca jest wykonywana wtedy, gdy pod działaniem siły

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa III etap edukacyjny

Podstawa programowa III etap edukacyjny strona 1/5 Źródło: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej Więcej: www.reformaprogramowa.men.gov.pl/rozporzadzenie Podstawa programowa III etap

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń:

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: 1. wymienia źródła światła 2. wyjaśnia, co to jest promień światła 3. wymienia rodzaje wiązek światła 4. wyjaśnia, dlaczego

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) lekcji Cele operacyjne uczeń: Wymagania podstawowe po nadpod stawowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry 1 2 3 4 5 6 1. Światło i cień wymienia źródła światła wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. II.

Bardziej szczegółowo

9. Plan wynikowy (propozycja)

9. Plan wynikowy (propozycja) 9. Plan wynikowy (propozycja) lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów Wymagania podstawowe po nadpod stawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Optyka 1. Światło

Bardziej szczegółowo

Rozkład materiału nauczania fizyki w gimnazjum wg cyklu Ciekawa fizyka.

Rozkład materiału nauczania fizyki w gimnazjum wg cyklu Ciekawa fizyka. Rozkład materiału nauczania fizyki w gimnazjum wg cyklu Ciekawa fizyka. Wymagania ogólne i wymagania przekrojowe są uwzględnione w całym podręczniku i w dziennikach badawczych, dlatego nie piszemy odwołań

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze Temat Energia wewnętrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej Zjawisko konwekcji Ciepło właściwe Przemiany energii podczas topnienia. Wyznaczanie ciepła topnienia

Bardziej szczegółowo

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon Klasa III Elektryzowanie przez tarcie. Ładunek elementarny i jego wielokrotności opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 2. Drgania i fale sprężyste Ruch drgający wskazuje w otoczeniu

Bardziej szczegółowo

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Celem Konkursu Fizycznego jest rozwijanie zainteresowań prawidłowościami świata przyrody, umiejętność prezentacji wyników

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania (propozycja)

Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające ocena dopuszczająca ocena dostateczna ocena dobra ocena bardzo dobra 1 2 3 4 wymienia

Bardziej szczegółowo

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca Fizyka, klasa II Podręcznik: Świat fizyki, cz.2 pod red. Barbary Sagnowskiej 6. Praca. Moc. Energia. Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe 1 Praca mechaniczna - podaje przykłady wykonania pracy

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 1. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Zmiana energii

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach.

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Beata Cieślik KLASA I WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który - Opanował treści elementarne użyteczne w pozaszkolnej

Bardziej szczegółowo

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje Kryteria oceniania z fizyki. Moduł I, klasa I. - zna pojęcia: substancja, ekologia, wzajemność oddziaływań, siła. - zna cechy wielkości siły, jednostki siły. - wie, jaki przyrząd służy do pomiaru siły.

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne - uczeń: Kategoria celów podstawowe ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Elektrostatyka

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 22. Ruch drgający podać

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa III 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryteriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Drgania i fale spręŝyste (8.1-8.12)

Bardziej szczegółowo

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry Drgania i fale wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim.

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. ROZDZIAŁ I. Właściwości materii określa warunki zmian stanu skupienia; określa zmiany stanu skupienia na porównuje

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum 8. Drgania i fale sprężyste 8.1. Ruch drgający wskazuje w otoczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co to są drgania gasnące podaje

Bardziej szczegółowo

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH Ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ otrzymuje uczeń, który : podaje przykłady, w których na skutek wykonania pracy wzrosła energia wewnętrzna ciała podaje przykłady przewodników

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III Drgania i fale mechaniczne Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe. Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy III gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE WYMAGANIA Z FIZYKI Klasa III DRGANIA I FALE dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego, wyjaśnia

Bardziej szczegółowo

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor FIZYKA 1. Uwagi wstępne. Ocenianie wewnątrzszkolne ma na celu: 1) poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie; 2) udzielanie uczniowi pomocy w samodzielnym planowaniu

Bardziej szczegółowo

2.4. KONKURS Z FIZYKI

2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4.1. Cele edukacyjne Rozwijanie zainteresowania fizyką. Motywowanie do poszerzania wiedzy i umiejętności w zakresie fizyki. Pogłębienie motywacji do samodzielnej i systematycznej

Bardziej szczegółowo

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Teresa Wieczorkiewicz Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające zna pojęcia położenia równowagi, wychylenia, amplitudy;

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiedzę i umiejętności znacznie

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55 PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55 1. Cele kształcenia i wychowania w przedmiocie. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych

Bardziej szczegółowo

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Wymagania edukacyjne na daną ocenę fizyka klasa II Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 1. 1. Praca zdefiniować pracę, gdy działa stała siła równoległa do

Bardziej szczegółowo

KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II. przygotowała mgr Magdalena Murawska

KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II. przygotowała mgr Magdalena Murawska KOŃCOWOROCZNE KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W ROKU SZKOLNYM 2014/2015 DLA KLAS II przygotowała mgr Magdalena Murawska Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: definiuje pracę, gdy działa stała siła równoległa

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI opracowała Ewa Kędziorska 1 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Podstawę programową. 2. Wewnątrzszkolny system oceniania.

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z przedmiotu Fizyka

Wymagania edukacyjne z przedmiotu Fizyka Wymagania edukacyjne z przedmiotu Fizyka Treści nauczania wymagania szczegółowe 1. Ruch prostoliniowy i siły. 1) posługuje się pojęciem prędkości do opisu ruchu; przelicza jednostki prędkości; 2) odczytuje

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Kursywą oznaczono treści dodatkowe. Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Spotkania z fizyką, część 4 Test 1 1. (1 p.) Na lekcji fizyki uczniowie demonstrowali zjawisko załamania światła na granicy wody i powietrza, po czym sporządzili rysunek przedstawiający bieg promienia

Bardziej szczegółowo

FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE PRZYSPIESZONY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE OPÓŹNIONY

FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE PRZYSPIESZONY RUCH PROSTOLINIOWY JEDNOSTAJNIE OPÓŹNIONY FIZYKA I ASTRONOMIA RUCH JEDNOSTAJNIE PROSTOLINIOWY Każdy ruch jest zmienną położenia w czasie danego ciała lub układu ciał względem pewnego wybranego układu odniesienia. v= s/t RUCH

Bardziej szczegółowo

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor.

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. DKOS-5002-2\04 Anna Basza-Szuland FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ DLA REALIZOWANYCH TREŚCI PROGRAMOWYCH Kinematyka

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Oprac. dr I.Flajszok 1 Temat zajęć podstawowe pojęcia fizyczne Liczba godzi n Osiągnięcia ucznia/poziom wymagań treści rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III Ocena niedostateczna: Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III uczeń nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności na ocenę dopuszczającą nie skorzystał z możliwości poprawy ocen niedostatecznych

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Wymagania Temat lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów podstawowe Ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające

Bardziej szczegółowo

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych CZĘŚĆ I

Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych CZĘŚĆ I Przedmiotowy System Oceniania korzystających z części 1 nowej wersji cyklu Ciekawa fizyka zgodnego z nową podstawą programową Temat lekcji w podręczniku 1. Czym zajmuje się fizyka, czyli o śmiałości stawiania

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I Wymagania konieczne (dopuszczająca) wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednostki długości, czasu i masy

Bardziej szczegółowo

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym.

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym. Rozkład materiału nauczania z fizyki. Numer programu: Gm Nr 2/07/2009 Gimnazjum klasa 1.! godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w ciągu roku. Klasa 1 Podręcznik: To jest fizyka. Autor: Marcin Braun, Weronika

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLASY III Gimnazjum. Temat dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA KLASY III Gimnazjum. Temat dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry Lekcja organizacyjna. Zapoznanie z systemem oceniania i wymaganiami edukacyjnymi z oraz warunkami i trybem otrzymywania oceny wyższej niż przewidywana. Pole elektryczne wie, co to jest pole elektryczne

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Opracowanie: Wydawnictwo WSiP. Nauczyciel uczący: Anna Tyczyńska Poziom osiągnięć stopień

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I GIMNAZJUM z działu POMIARY I JEDNOSTKI zna podstawowe jednostki długości, czasu i masy, potrafi dobrać przyrządy do pomiaru

Bardziej szczegółowo

1. Podstawa programowa

1. Podstawa programowa Publiczne Gimnazjum w Zespole Placówek Oświatowych im. Jana Pawła II w Bukowie Przedmiotowe Zasady Oceniania z fizyki Przedmiotowe zasady oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Podstawę

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA Każdy uczeń jest oceniany zgodnie z zasadami sprawiedliwości. Przy ocenianiu nauczyciel uwzględnia możliwości intelektualne ucznia oraz stosuje się do zapisów zamieszczonych

Bardziej szczegółowo

CIĘŻAR. gdzie: F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg

CIĘŻAR. gdzie: F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg WZORY CIĘŻAR F = m g F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg 1N = kg m s 2 GĘSTOŚĆ ρ = m V ρ gęstość substancji, z jakiej zbudowane jest ciało [ kg m 3] m- masa [kg] V objętość [m

Bardziej szczegółowo

Elektrostatyka. Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący

Elektrostatyka. Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący Elektrostatyka Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry Celujący wie, że ciała można naelektryzować przez tarcie; wie, że istnieją dwa rodzaje elektryczności: ebonitu (bursztynu) i szkła +. wie, że

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki Na podstawie programu nauczania do cyklu Ciekawa Fizyka WSiP

Przedmiotowy system oceniania z fizyki Na podstawie programu nauczania do cyklu Ciekawa Fizyka WSiP Przedmiotowy system oceniania z fizyki Na podstawie programu nauczania do cyklu Ciekawa Fizyka WSiP Wiadomości, umiejętności i działania uczniów ocenia się w następujących zakresach: wiadomości teoretyczne

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Test. ( p.) Wzdłuż wiszących swobodnie drutów telefonicznych przesuwa się fala z prędkością 4 s m. Odległość dwóch najbliższych grzbietów fali wynosi 00 cm. Okres i częstotliwość drgań wynoszą: A. 4 s;

Bardziej szczegółowo

Rozkład i Wymagania KLASA III

Rozkład i Wymagania KLASA III Rozkład i Wymagania KLASA III 10. Prąd Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 87 Prąd w mealach. Napięcie elekryczne opisuje przepływ w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych posługuje się inuicyjnie

Bardziej szczegółowo

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste:

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste: Fale świetlne Światło jest falą elektromagnetyczną, czyli rozchodzącymi się w przestrzeni zmiennymi i wzajemnie przenikającymi się polami: elektrycznym i magnetycznym. Szybkość światła w próżni jest największa

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Spotkania z fizyką, część 3 Test 1 1. ( p.) Do zawieszonej naelektryzowanej szklanej kulki zbliżano naelektryzowaną szklaną laskę. Na którym rysunku przedstawiono poprawne położenie kulki i laski? Zaznacz

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej Przedmiotowy system oceniania Fizyka Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej I Formy oceniania 1. Główną formą sprawdzania wiadomości i umiejętności są prace pisemne: sprawdziany (obejmujące

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ODDZIAŁYWANIA Uczeń zna, wie umie, potrafi: że w przyrodzie zachodzą ciągłe zmiany pod wpływem oddziaływań rodzaje oddziaływań, skutki oddziaływań podać przykłady ciał fizycznych

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»»

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»» ««*» ( # * *»» CZĘŚĆ I. POJĘCIA PODSTAWOWE 1. Co to jest fizyka? 11 2. Wielkości fizyczne 11 3. Prawa fizyki 17 4. Teorie fizyki 19 5. Układ jednostek SI 20 6. Stałe fizyczne 20 CZĘŚĆ II. MECHANIKA 7.

Bardziej szczegółowo

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska)

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) KLASA II PROGRAM NAUZANIA LA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.RAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne : Kategoria celów podstawowe ponadpodstawowe konieczne podstawowe rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015

Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015 Fizyka program nauczania gimnazjum klasa III 2014/2015 Roman Grzybowski wydawnictwo OPERON Program nauczania do nowej podstawy programowej Treści nauczania i osiągnięcia szczegółowe ucznia Fale mechaniczne

Bardziej szczegółowo

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B.

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B. Imię i nazwisko Pytanie 1/ Zaznacz właściwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne są falami poprzecznymi podłużnymi Pytanie 2/ Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III GIMNAZJUM DZIAŁ I. PRĄD ELEKTRYCZNY - co to jest prąd elektryczny - jakie są jednostki napięcia elektrycznego - jaki jest umowny kierunek płynącego prądu - co to

Bardziej szczegółowo

Optyka 2012/13 powtórzenie

Optyka 2012/13 powtórzenie strona 1 Imię i nazwisko ucznia Data...... Klasa... Zadanie 1. Słońce w ciągu dnia przemieszcza się na niebie ze wschodu na zachód. W którym kierunku obraca się Ziemia? Zadanie 2. Na rysunku przedstawiono

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Rozdział 1. Elektrostatyka wymienia dwa rodzaje

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych. Fizyka kl III Stanisław Dzidek

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych. Fizyka kl III Stanisław Dzidek Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych. Fizyka kl III Stanisław Dzidek Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen śródrocznych i rocznych.

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE

SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE Program nauczania: Fizyka z plusem, numer dopuszczenia: DKW 4014-58/01 Plan realizacji materiału nauczania fizyki w klasie I wraz z określeniem wymagań edukacyjnych DZIAŁ PRO- GRA- MOWY Pomiary i Siły

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą.

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Maria Majewska. Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Wymagania programowe na poszczególne oceny klasa III Maria Majewska Ocena niedostateczna: uczeń nie opanował wymagań na ocenę dopuszczającą. Ocena dopuszczająca [1] - zna pojęcia: położenie równowagi,

Bardziej szczegółowo

Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu z Fizyki dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016. I.

Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu z Fizyki dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016. I. Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu z Fizyki dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016 I. Informacje ogólne 1. Niniejszy Regulamin określa szczegółowe wymagania i umiejętności

Bardziej szczegółowo

PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014

PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014 PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI KLASA II GIMNAZJUM ROK SZKOLNY 2013/2014 Liczba godzin do realizacji: 68 Realizujący: Anna Wojtak 1 Temat lekcji: Swobodne spadanie ciał (19) wie, że w próżni wszystkie ciała spadają

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM DRGANIA I FALE MECHANICZNE - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. -Wie, że fale sprężyste nie mogą rozchodzić się w

Bardziej szczegółowo

I. Wymagania edukacyjne na ocenę:

I. Wymagania edukacyjne na ocenę: I. Wymagania edukacyjne na ocenę: STOPIEŃ CELUJĄCY opanował wiedzę obejmującą cały program nauczania w danej klasie z fizyki i astronomii, wiadomościami wykracza poza program nauczania w danej klasie;

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia zna pojęcia pracy

Bardziej szczegółowo

1. Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy 3e. Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych

1. Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy 3e. Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych 1. Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy 3e Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 1. 1. Oddziaływania elektrostatyczne Wiadomości Umiejętności

Bardziej szczegółowo

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH Zgodnie z zaleceniami metodyki nauki fizyki we współczesnej szkole zadania prezentowane uczniom mają odnosić się do rzeczywistości i być tak sformułowane, aby każdy nawet najsłabszy

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania dla uczniów z obowiązkiem dostosowania wymagań edukacyjnych z fizyki kl. III

Przedmiotowy system oceniania dla uczniów z obowiązkiem dostosowania wymagań edukacyjnych z fizyki kl. III Wymagania edukacyjne dla uczniów z opinią PPP Fizyka klasa III 1 Zjawiska i fale elektro 7 godzin Lp Temat lekcji Wymagania na ocenę dopuszczającą 1 Oddziaływania biegunów magnetycznych magnesów oraz magnesów

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III 1. Zjawiska i fale elektro 7 godzin. L.p. Temat lekcji Wymagania na ocenę dopuszczającą 1 Oddziaływania biegunów magnetycznych magnesów oraz magnesów i żelaza. 2 Badanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum WYMAGANIA OGÓLNE POZIOM WYMAGAŃ wymagania konieczne wymagania podstawowe wymagania rozszerzające wymagania dopełniające wymagania wykraczające STOPIEŃ

Bardziej szczegółowo

Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy.

Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy. Umiejętności podstawowe i ponadpodstawowe z fizyki w rozbiciu na poszczególne działy i klasy. Klasa Dział Godzina Umiejętności podstawowe w postaci : Uczeń I Wiadomości wstępne 1 2 1. omawia na przykładach,

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy. Elektrostatyka (6-7 godz. + 2 godz. (łącznie) na powtórzenie materiału (podsumowanie działu) i sprawdzian) R treści nadprogramowe

Plan wynikowy. Elektrostatyka (6-7 godz. + 2 godz. (łącznie) na powtórzenie materiału (podsumowanie działu) i sprawdzian) R treści nadprogramowe Plan wynikowy Plan wynikowy (propozycja), obejmujący treści nauczania zawarte w podręczniku Spotkania z fizyką, część 3" (a także w programie nauczania), jest dostępny na stronie internetowej www.nowaera.pl

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM PROGRAMY NAUCZANIA Z FIZYKI REALIZOWANE W RAMACH PROJEKTU INNOWACYJNEGO TESTUJĄCEGO Zainteresowanie uczniów fizyką kluczem do sukcesu PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI GIMNAZJUM III etap edukacyjny Projekt realizowany

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami Strategii Lizbońskiej.

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1)

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1) Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1) Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z FIZYKI W GIMNAZJUM I. Sposoby sprawdzania osiągnięć uczniów: 1. Formy i metody: - prace klasowe (obejmujące większą partię materiału i trwające 1 godzinę lekcyjną) - sprawdziany

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM MGR AGNIESZKA GROMADA 1 I. WYMAGANIA PRAWNE. 1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008r. w sprawie podstawy programowej wychowania

Bardziej szczegółowo

Wykonujemy pomiary. Niektóre właściwości fizyczne ciał

Wykonujemy pomiary. Niektóre właściwości fizyczne ciał FIZYKA - GIMNAZJUM KRYTERIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH Sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów. Uczeń: Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas,

Bardziej szczegółowo

MATERIAŁ NAUCZANIA I OPIS ZAŁOŻONYCH OSIĄGNIĘĆ UCZNIA

MATERIAŁ NAUCZANIA I OPIS ZAŁOŻONYCH OSIĄGNIĘĆ UCZNIA MATERIAŁ NAUCZANIA I OPIS ZAŁOŻONYCH OSIĄGNIĘĆ UCZNIA Tematy nieobowiązkowe (lub ich części) oznaczono szarym paskiem CZĘŚĆ I SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE DZIAŁ ZAGADNIENIA POMIARY I JEDNOSTKI Pomiary i

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny Z FIZYKI dla KLASY I ROK SZKOLNY 2015/2016

Wymagania programowe na poszczególne oceny Z FIZYKI dla KLASY I ROK SZKOLNY 2015/2016 Wymagania programowe na poszczególne oceny Z FIZYKI dla KLASY I ROK SZKOLNY 2015/2016 Sporządzony zgodnie z podstawą wprowadzoną rozporządzeniem MEN z 23 grudnia 2008r., według Programu nauczania dla gimnazjum

Bardziej szczegółowo

Cele kształcenia wymagania ogólne. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania. prostych zadań obliczeniowych.

Cele kształcenia wymagania ogólne. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania. prostych zadań obliczeniowych. Wymagania edukacyjne klasa II - FIZYKA Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę programową. Podstawa programowa Cele

Bardziej szczegółowo