Dawid CEKUS Ludwik KANIA. Modelowanie bryłowe zespołów i elementów maszyn w programach grafiki inżynierskiej

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Dawid CEKUS Ludwik KANIA. Modelowanie bryłowe zespołów i elementów maszyn w programach grafiki inżynierskiej"

Transkrypt

1 Publikacja współfinansowana ze środków UNII EUROPEJSKIEJ w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Projekt Plan Rozwoju Politechniki Częstochowskiej Dawid CEKUS Ludwik KANIA Modelowanie bryłowe zespołów i elementów maszyn w programach grafiki inżynierskiej Częstochowa 2009

2 Autorzy: Dawid Cekus część druga Ludwik Kania część pierwsza Recenzenci: dr hab. inż. Tadeusz Smolnicki prof. PWr. dr hab. inż. Wojciech Sochacki prof PCz. Wszystkie występujące w tekście nazwy produktów oraz znaki firmowe są zastrzeżonymi nazwami, znakami firmowymi lub znakami towarowymi ich właścicieli. Zastrzeżonych nazw i symboli (w tym graficznych) firm i produktów użyto w książce jedynie w celu identyfikacji. Copyright by Politechnika Częstochowska Plan Rozwoju Politechniki Częstochowskiej

3 Spis treści Wstęp...5 Część pierwsza Organizacja programu System plików Interfejs programu Widoki Nawigacja Wizualizacja Okno przeglądarki Wybór obiektów Skróty klawiszowe Kolory interfejsu Ćwiczenia do rozdziału Ćwiczenie Ćwiczenie Modelowanie części Uwagi ogólne Szkicowanie Uruchamianie szkicu Narzędzia szkicowania Polecenia rysujące Polecenia edycyjne Rzutowanie geometrii modelu na szkic Wiązania szkicu Wymiarowanie szkicu Parametryzacja szkiców Teksty Szkice 3D Wykorzystanie szkiców w modelowaniu Wyciąganie Przeciąganie Obracanie Elementy konstrukcyjne Wyciąganie złożone Zwój Wstawianie przygotowanych elementów Wykonywanie otworów w bryłach Zaznaczanie gwintów Rysowanie użebrowań Tworzenie cienkościennych powłok Zaokrąglanie i fazowanie Zaokrąglanie

4 Fazowanie Kopiowanie elementów kształtujących Szyk prostokątny Szyk kołowy Kopie lustrzane Edycja elementów szyku i kopii lustrzanych Inne polecenia edycyjne Przesuwanie powierzchni Pochylanie ścian Podział brył Rysowanie wypukłości i wklęśnięć Uwagi dotyczące modelowania typowych części Ćwiczenia do rozdziału Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Ćwiczenie Modelowanie zespołów Uwagi ogólne Panel zespołu Przeglądarka i edycja komponentów Wstawianie komponentów Wiązania Uwagi ogólne Wiązania grupy Zespół Dynamiczna wizualizacja zmian parametrów wiązania Analiza kolizji Kopiowanie komponentów Połączenia gwintowe Półprzekroje i ćwierćprzekroje Ćwiczenia do rozdziału Ćwiczenie Ćwiczenie

5 WSTĘP Tworzenie dokumentacji technicznej, związane nierozerwalnie z procesem projektowania, dzięki rozwojowi programów grafiki inżynierskiej coraz silniej związane jest z modelowaniem trójwymiarowym (3D). Modelowanie takie pozwala uzyskać rzeczywisty (lub bardzo zbliżony do rzeczywistego) obraz projektowanych elementów maszyn oraz składających się z nich zespołów. Pozwala to bardzo często na uniknięcie wielu trudności, na jakie natrafiał projektant podczas projektowania metodami klasycznymi, korzystając z zapisu konstrukcji jedynie w formie dokumentacji 2D. Rozwój technik modelowania 3D związany jest bezpośrednio z rozwojem oprogramowania inżynierskiego. Programy, które wykorzystują modelowanie 3D jako podstawowy sposób zapisu konstrukcji, w ostatnim okresie znacząco rozwinęły swoje możliwości oferując użytkownikowi nowe funkcje modelowania oraz coraz bogatszy zestaw narzędzi i dodatkowych modułów niezwiązanych bezpośrednio z modelowaniem i służący zarówno do sprawdzania poprawności projektowanych rozwiązań konstrukcyjnych jak i do bogatej gamy możliwości prezentacyjnych tworzonych modeli. Nie bez znaczenia jest stały postęp w doskonaleniu i dostosowaniu interfejsu programów do potrzeb i wymagań użytkownika operatora programu. Podobną, albo jeszcze większą, ewolucję dostrzec można w programach, które znane były dotychczas przede wszystkim jako narzędzia do modelowania 2D, a obecnie znacznie rozszerzyły zestawy narzędzi do modelowania trójwymiarowego. Niejednokrotnie modelowanie 3D staje się łatwiejsze, niż klasyczne sposoby zapisu konstrukcji. Rozwój oprogramowania, a przede wszystkim liczby dostępnych funkcji niesie z sobą także pewien wzrost komplikacji związanych z obsługą programu. Niniejszy podręcznik ma za zadanie ułatwić studentowi przedmiotów związanych z szeroko rozumianą grafiką inżynierską poznanie i korzystanie z mechanizmów i możliwości modelownia 3D. Omówione są w nim podstawy modelowanie 3D w dwóch programach należących do różnych grup oprogramowania grafiki inżynierskiej: Autodesk Inventor i CATIA. Program Inventor jest produktem firmy Autodesk przeznaczonym przede wszystkim do projektowania maszyn i urządzeń z szeroko pojętej branży mechanicznej, choć oczywiście może być wykorzystany w wielu innych dziedzinach techniki. Jest to jeden z programów, które z założenia służą do tworzenia modeli 3D, dwuwymiarowa dokumentacja techniczna jest w tych programach jedynie jednym z wielu dodatkowych narzędzi. Drugą cechą charakterystyczną tego programu (jak i innych programów z tej samej grupy, np. Solid Edge, czy Solid Works) jest przeznaczenie głównie do projektowania całych urządzeń, czyli do modelowania złożeń, niekiedy o bardzo wysokim stopniu komplikacji, złożeń 5

6 składających się z dużej liczby części zarówno projektowanych przez użytkownika jak i zawartych w dostarczanych z programem obszernych bazach elementów i podzespołów znormalizowanych, co jest jedną z zalet tego programu. Program wyposażony jest także w szereg dodatkowych narzędzi wspomagających zarówno samo modelowanie, jak i obliczenia elementów wykonywane podczas procesu projektowania. Program CATIA jest przedstawicielem grupy pakietów inżynierskich ( superprogramów ), które składają się z wielu modułów zapewniających kompleksowe wspomaganie tworzenia wyrobu od etapu modelowania i rozbudowanych obliczeń inżynierskich, poprzez symulację działania zaprojektowanego urządzenia po zaprojektowanie procesu technologicznego wykonania elementów. Poszczególne moduły programu są bardzo rozbudowane i posiadają wiele narzędzi oraz opcji i sposobów ich wykorzystania. Program CATIA jest pakietem wykorzystywanym (głównie z uwagi na koszty oprogramowania) w dużych korporacjach, jego zaletą jest możliwość pełnej koordynacji procesów produkcyjnych w jednym spójnym systemie informatycznym. Podręcznik omawia modelowanie elementów z wykorzystaniem do tego celu obiektów bryłowych a także technik łączenia i kojarzenia elementów w całe urządzenie. Przy pisaniu podręcznika autorzy przyjęli założenie, że nie jest on instrukcją obsługi poszczególnych programów, nie omawia również całkowicie wszystkich aspektów techniki modelowania 3D. Przedstawione są w nim najważniejsze zdaniem autorów informacje z zakresu modelowania oraz informacje dodatkowe niezbędne do zrozumienia istoty działania i obsługi programów. Wykorzystano w tym celu bogate, wieloletnie doświadczenie dydaktyczne autorów. Zainteresowany czytelnik znajdzie rozszerzoną informację w dostępnych na rynku wydawniczym obszerniejszych opracowaniach [1, 2, 3, 5, 6] jak i w literaturze firmowej dostarczanej z oprogramowaniem [4]. Obie części zawierają opis podstawowych funkcji programu oraz ćwiczenia do samodzielnego wykonania przez czytelnika. Proponuje się, aby czytelnik najpierw zapoznał się z narzędziami wykorzystywanymi podczas modelowania, a dopiero potem rozpoczął praktyczne stosowanie programów. Wydaje się to odpowiednie, ponieważ w wielu przypadkach, podczas omawiania ćwiczeń, brak jest konkretnego definiowania miejsca, gdzie wykorzystywane narzędzie znajduje się w programie, a podana jest jedynie jego nazwa. Podręcznik jest przeznaczony dla studentów kierunku mechatronika, ale mogą z niego skorzystać słuchacze innych kierunków, związanych z mechaniką oraz wszyscy zainteresowani problemami modelowania bryłowego i obsługą omawianych programów. 6

7 Część pierwsza Program Autodesk Inventor 7

8 1. ORGANIZACJA PROGRAMU W podręczniku przedstawiono obsługę programu Autodesk Inventor w wersji Oznacza to, że w przypadku korzystania z wersji wcześniejszych czytelnik może natrafić na elementy programu niewystępujące w nich, a także na nieco inną postać okien dialogowych oraz inne opcje programu, choć przy nauce podstawowych mechanizmów modelowania nie powinno stanowić to istotnych trudności. Podręcznik poświęcony jest modelowaniu 3D, dlatego pominięto w nim klasyczne elementy rysunku technicznego, czyli dokumentacji 2D System plików Zasadniczym celem modelowania w programie Inventor jest zbudowanie modelu złożenia urządzenia lub maszyny nazywanego w programie zespołem. Zespół składa się najczęściej z wielu komponentów, którymi mogą być: pojedyncze elementy urządzenia, zwane częściami, narysowane przez operatora, inne zespoły pełniące w zespole nadrzędnym funkcje podzespołów, elementy znormalizowane zaczerpnięte z bazy elementów znormalizowanych dostępnych w programie, baza ta nazywa się Content Center, elementy lub zespoły narysowane z wykorzystaniem pomocniczych narzędzi projektowych, w tym za pomocą zbioru narzędzi Design Accelerator. Program Inventor korzysta ze specyficznego, własnego systemu plików. Modele 3D budowane przez użytkownika zapisywane są w dwóch podstawowych rodzajach plików: w plikach części, posiadających rozszerzenie.ipt, każdy z plików części może zawierać tylko pojedynczy element, w plikach zespołów, posiadających rozszerzenie.iam. Obok tego dostępne są: pliki rysunków 2D (dokumentacji technicznej) z rozszerzeniem.idw, pliki prezentacji z rozszerzeniem.ipn. Charakterystyczne dla programu Inventor jest stałe powiązanie poszczególnych plików składających się na model, oznacza to, że zmiany dokonane w jednym z plików są automatycznie wprowadzane do innych plików z nim związanych. Tym samym model jest samoczynnie aktualizowany bez potrzeby dokonywania poprawek w kolejnych rysunkach. Przykładowo zmiana w modelu części jest wprowadzana do modelu zespołu i związanych z nim plików prezentacji oraz ry- 8

9 sunku złożeniowego oraz do rysunku wykonawczego tej części. Na rysunku 1.1 pokazano podstawowy schemat modelu i zależności pomiędzy poszczególnymi plikami. Rysunek detalu 2D (plik.idw) Rysunek detalu 2D (plik.idw) Modele użytkownika Część (plik.ipt) Część (plik.ipt) Podzespół (plik.iam) Podzespół (plik.iam) Rysunek złożeniowy 2D (plik.idw) Model zespołu (plik.iam) Rysunek prezentacji (plik.ipn) Elementy znormalizowane z bazy Content Center (pliki.ipt) Podzespoły zaprojektowane za pomocą narzędzi Design Accelerator oraz innych aplikacji (pliki.iam) Modele tworzone z wykorzystaniem narzędzi wspomagających projektowanie Rys Schemat zależności pomiędzy plikami modelu zespołu w programie Inventor Wszystkie informacje o używanych przez użytkownika programu plikach oraz katalogach, w jakich są one zgromadzone wraz z wieloma innymi parametrami są zapisywane w pliku tzw. projektu z rozszerzeniem.ipj. Pliki projektów są plikami tekstowymi zapisanymi w formacie XML. Praca w programie Inventor zawsze odbywa się w ramach jednego z projektów. Podczas instalacji programu tworzony jest projekt domyślny (o nazwie Default) oraz projekty zawierające przykła- 9

10 dy (samples), samouczek programu (tutorial_files) i wiele innych projektów związanych bezpośrednio z narzędziami programu. Jeżeli w komputerze są zainstalowane wcześniejsze wersje programu, to instalator nowej wersji wyszukuje i dołącza do listy projektów, główne projekty wcześniejszych wersji. Pierwszym krokiem po uruchomieniu programu jest wybór bieżącego (aktualnego) projektu, w którym będą tworzone i zapisywane wszystkie pliki modelu użytkownika. Może to być ostatnio używany projekt (program zawsze uruchamia się w ostatnio używanym projekcie nie potrzeba wtedy wykonywać żadnych dodatkowych czynności), jeden z istniejących projektów lub projekt nowy. Inventor po uruchomieniu zgłasza się wyświetlając okno Otwórz, w którym dostępne są między innymi: systemowe okno wyboru pliku, okno podglądu wybranego pliku wyświetlane, jeśli podgląd jest możliwy, rozwijalna lista dostępnych projektów, projekt wybrany z tej listy staje się 10 projektem aktualnym, przycisk Projekty, za pomocą którego otwiera się okno menedżera projektów. W oknie menedżera projektów, do którego dostęp jest możliwy także z pozycji menu: Plik Projekty, można wybrać aktualny projekt z dostępnej listy (górna część okna) poprzez dwukrotne kliknięcie na nazwie projektu. Projekt bieżący jest zawsze wyróżniony znacznikiem. Najważniejsze jest, że można w tym oknie zdefiniować nowy projekt korzystając z przycisku Nowy. W dolnej części okna Projekty dostępne są wszystkie opcje projektów, w szczególności typ projektu, jego położenie oraz inne pliki projektów dołączone do projektu edytowanego wiersz Plik zawarty =. Położenie projektu definiuje katalog główny projektu, jest to katalog, w którym Inventor przechowuje wszystkie pliki projektu (poza bazami danych) i w którym dokonuje przeszukiwania plików. Możliwe jest zarówno otwarcie, jak i zapisanie pliku znajdującego się poza katalogiem projektu, ale nie jest to zalecany sposób pracy. Tworzenie nowego projektu uruchamia sekwencję okien dialogowych, w których należy koniecznie określić typ projektu, jego nazwę oraz położenie. Istnieją dwa podstawowe typy projektów: projekt jednego użytkownika przeznaczony do pracy indywidualnej, projekt Vault przeznaczony do pracy zespołowej. Do nauki programu wystarczające są projekty jednego użytkownika. Okno Projekty zamyka się przyciskiem Koniec, po czym program wraca do poprzedniego okna, np. Otwórz. W oknie Otwórz, w jego lewej dolnej części, jest grupa przycisków Szybkie uruchamianie, w tej grupie ważnym przyciskiem jest przycisk Nowy. Za jego pomocą można utworzyć nowy plik uruchamia się okno dialogowe Nowy plik. Nowe pliki tworzone są na podstawie tzw. szablonów, których ikony wyświetlane są w oknie Nowy plik. Program posiada cały szereg szablonów domyślnych o

11 nazwie Standard z odpowiednim rozszerzeniem, w polskojęzycznej wersji programu są one dostosowane do metrycznych jednostek miar i zamieszczone w zakładce Domyślne: do utworzenia nowego pliku części Standard.ipt, do utworzenia nowego pliku zespołu Standard.iam, do utworzenia nowego pliku rysunku 2D Standard.idw, do utworzenia nowego pliku prezentacji Standard.ipn. Szablony: Konstrukcja blachowa.ipt i Konstrukcja spawana.iam, służą one do otwierania nowych plików ze standardowymi nastawami przy tworzeniu konstrukcji blachowych i spawanych. W zakładkach Angielskie i Metryczne znajduje się więcej szablonów dostosowanych odpowiednio do pracy w calowym i metrycznym systemie jednostek. W kolumnie Format menu rozwijalnego programu dostępne są pozycje umożliwiające zdefiniowanie własnych szablonów, jednak na potrzeby zwykłej pracy, zwłaszcza dla początkującego użytkownika, standardowe szablony są w pełni wystarczające. Przedstawiony powyżej opis okien interfejsu programu wydaje się być skomplikowany, jednak użytkownik nie korzysta zwykle ze wszystkich okien podczas jednej sesji. Po założeniu nowego projektu najczęściej pracuje się w nim przez dłuższy czas, wtedy otwiera się pliki już istniejące lub tworzy nowy. Nowy plik można oczywiście utworzyć także podczas pracy z menu rozwijalnego lub z paska narzędzi Standard w głównym oknie programu Interfejs programu W oknie interfejsu programu, którego przykład pokazano na rysunku 1.2, dostępne są następujące podstawowe elementy: okno graficzne obszar modelowania, paleta narzędzi z wymiennymi panelami (zestawami) narzędzi, okno przeglądarki obiektów, menu rozwijalne, pasek narzędzi Standard, menu kontekstowe kursora, pasek stanu. Ponieważ poszczególne typy plików programu Inventor służą do odmiennych zadań, można mówić o tzw. środowiskach programu. Najważniejsze są: środowisko modelowania części oraz związane z nim środowisko szkicowania, środowisko zespołów, środowisko rysunków 2D, środowisko prezentacji. Menu rozwijalne, pasek narzędzi Standard, paleta narzędzi zmieniają swoją zawartość zależnie od środowiska programu. Będą one szczegółowo omówione w kolejnych rozdziałach podręcznika. Nieco odmienny charakter ma menu kontek- 11

12 stowe kursora, które uruchamiane jest prawym przyciskiem myszy (PPM) jego zawartość zależy: od środowiska programu, od miejsca położenia kursora i od stanu czynności wykonywanych przez program. paleta narzędzi menu rozwijalne pasek narzędzi Standard menu kontrekstowe przeglądarka pasek stanu Widoki W prawym górnym rogu okna graficznego widoczny jest bardzo wygodny w użyciu manipulator widoków nazywany w programach Autodesku View Cube. Jest to kostka, za pomocą której możliwe jest ustawianie podstawowych widoków tworzonego modelu. Przez widok w programach grafiki inżynierskiej rozumie się obraz, który jest rzutem modelu na płaszczyznę okna graficznego (płaszczyznę ekranu) wygenerowany z określonego punktu przestrzeni 3D. Podstawowymi widokami są standardowe widoki planarne: Góra, Dół, Przód, Tył, Prawo, Lewo oraz wiokno graficzne obszar modelowania 12 Rys Okno interfejsu programu Inventor W lewym dolnym rogu okna graficznego widoczny jest symbol układu współrzędnych, zastosowano w nim kod kolorów obowiązujący we wszystkich programach Autodesku: czerwony oś x, zielony oś y, niebieski oś z.

13 doki izometryczne. Poprzez widok planarny rozumiany jest rzut ortogonalny modelu na wybraną płaszczyznę. Więcej informacji o sposobie generowania widoków czytelnik może znaleźć w podręczniku do AutoCADa [7]. Widoki planarne uzyskuje się po kliknięciu jednej z płaszczyzn View Cube, a widoki izometryczne po kliknięciu jednego z wierzchołków. Możliwe jest również kliknięcie krawędzi View Cube, co daje dodatkowe widoki, Łącznie za pomocą manipulatora View Cube można uzyskać 26 różnych predefiniowanych widoków. View Cube włącza się domyślnie przy otwieraniu każdego z plików poza plikami rysunków 2D. Można go włączać lub wyłączać korzystając z ikony View Cube na pasku narzędzi Standard (rys. 1.3). Orbita Steering Wheels Patrz na View Cube Rys Fragment paska narzędzi Standard zaznaczono narzędzia zmiany widoku Widok planarny można również uzyskać szybko za pomocą ikony Patrz na. Za pomocą tego narzędzia można uzyskać nie tylko standardowe widoki planarne, ale co jest bardzo ważne, widoki planarne na dowolnie usytuowaną w przestrzeni płaszczyznę. Po użyciu ikony Patrz na należy wskazać wybraną płaską powierzchnię modelu lub wybrać jedną z płaszczyzn układu współrzędnych bądź jedną z tzw. płaszczyzn konstrukcyjnych, o których będzie mowa w dalszej części podręcznika, można wybrać także pozycję Szkic w przeglądarce. Do szybkiego operowania widokami służą także dwa klawisze funkcyjne: F5 ustawia poprzedni widok, F6 ustawia podstawowy widok izometryczny Do dynamicznych zmian widoku służy narzędzie Orbita, które można uruchomić odpowiednią ikoną z paska Standard (rys. 1.3). Po uruchomieniu orbity na ekranie pojawia się koło orbity a kursor zmienia kształt zależnie od położenia względem koła. Jeżeli kursor znajduje się na zewnątrz koła można wykonywać zmiany widoku w płaszczyźnie widoku, jeżeli kursor jest wewnątrz koła, dostępny jest dowolny obrót widoku. Najechanie kursorem na jedną z osi koła pozwala na obrót widoku wokół drugiej z osi. Zmiany widoków (obracanie obiektów) dostępne są przy przytrzymanym lewym przycisku myszy (LPM). Pojedyncze kliknięcie powoduje zmianę usytuowania modelu względem środka obrotu orbity. Dostęp do mechanizmu orbity można uzyskać także przy wciśniętym klawiszu F4 oraz z manipulatora Steering Wheels. 13

14 Rys Koło orbity i kształt symboli kursora Nawigacja Obok zmian kierunku generowania widoków program udostępnia możliwość panoramowania oraz zmiany stopnia powiększenia widoku. Służą do tego odpowiednie ikony w pasku narzędzi Standard, pokazane na rysunku 1.5, oraz klawisze funkcyjne skojarzone z przyciskami myszy. Powiększ wszystko [Home] Steering Wheels Powiększ okno [Z] Powiększ Przesuń Powiększ wybrane [Esc] 14 Rys Fragment paska narzędzi Standard wskazano narzędzia nawigacji oraz pokazano zmiany kształtu kursora Do panoramowania służy ikona o nazwie Przesuń lub przytrzymanie środkowego przycisku myszki Nie należy mylić nazwy Przesuń ze zmianą położenia obiektów względem układu współrzędnych. Polecenie to służy jedynie do przemieszczania okna widoku względem modelu, co daje efekt pozornego przesuwania modelu na ekranie komputera. Podczas panoramowania następuje zmiana kształtu kursora jak na rysunku 1.5. Do zmiany skali widoku (efekt zoomowania) służy kilka narzędzi:

15 Powiększ służy do dynamicznej zmiany skali powiększenia za pomocą LPM kursor zmienia kształt jak na rysunku 1.5, Powiększ okno służy do zmiany powiększenia poprzez określenie prostokątnego obszaru do powiększenia, polecenie to można również uruchomić klawiszem Z, podczas zaznaczania zakresu okna kursor zmienia kształt jak na rysunku 1.5, Powiększ wszystko powoduje na wyświetlenie na ekranie wszystkich elementów modelu, można w tym celu użyć klawisza HOME, Powiększ wybrane pozwala na powiększenie wskazanego elementu modelu, np. wybranej krawędzi lub powierzchni czy komponentu zespołu, polecenie to zmienia kształt kursora jak na rysunku 1.5, dostępne jest również po użyciu klawisza END, kółko myszki ruch kółka myszki wywołuje efekt podobny jak polecenie Powiększ, bez zmiany kształtu kursora, jednak z pewnym skokiem skali powiększenia zależnym od rodzaju myszki. Wszystkie narzędzia nawigacji dostępne są również z manipulatora o nazwie Steering Wheels. Narzędzie to uruchamia się jego ikoną z paska narzędzi Standard (rys 1.5). Po uruchomieniu przy kursorze pojawia się obraz manipulatora z polami pozwalającymi na uruchomienie poszczególnych poleceń nawigacji. Po przyciśnięciu prawego przycisku myszy wyświetlane jest menu manipulatora, z którego można wybrać między innymi sposób jego wyświetlania. Użytkownik może samodzielnie zapoznać się z możliwościami tego narzędzia Wizualizacja Modele trójwymiarowe podczas standardowej pracy w środowisku części i zespołów mogą być wyświetlane z wykorzystaniem różnych sposobów wizualizacji: cieniowania, perspektywy, cienia rzucanego na podłoże, materiału powierzchni obiektów, wyróżniania wybranych komponentów (tylko w środowisku zespołu). Służą do tego celu polecenia uruchamiane ikonami z paska Standard przedstawione na rysunku 1.6. Standardowym trybem cieniowania obiektów jest tryb cieniowany z usuniętymi niewidocznymi krawędziami, co daje najlepsza wizualizację trójwymiarowości. Tryb ten można przełączyć na tryb szkieletowy, gdzie obiekt jest całkowicie przeźroczysty i widoczne są wszystkie krawędzie, oraz na tryb mieszany, tzn. cieniowany, ale z widocznymi wszystkimi krawędziami. Przykłady różnych trybów cieniowania pokazuje rysunek

16 Tryb cieniowania Tryb rzutowania Tryb cienia Tryb wyświetlania komponentów Materiał Cieniowany Cieniowany, + niewidoczne krawędzie Szkieletowy Perspektywa równoległa Perspektywa zbieżna Brak cienia Cień tła Cień tła rentgenowski Rys Narzędzia wizualizacji na pasku Standard a) b) c) 16 Rys Różne tryby cieniowania: a) z ukrytymi krawędziami, b) z widocznymi krawędziami, c) odwzorowanie krawędziowe W oknie graficznym można wyświetlić cień, jaki rysowany model rzuca na podłoże. Dostępne są dwa tryby cienia: cień pełny i cień tzw. rentgenowski, co odpowiada efektowi częściowej przeźroczystości obiektu. Każdy z komponentów modelu może mieć przypisany materiał, co pozwala na lepszą symulację jego rzeczywistego wyglądu. W pasku Standard (rys. 1.6) znajduje się obszerna lista możliwych do wykorzystania materiałów. W środowisku modelowania części lista ta jest zawsze dostępna, w środowisku modelowania zespołów, lista materiałów jest dostępna po wybraniu (zaznaczeniu) jednego lub więcej komponentów. Przykłady użycia różnych materiałów pokazano na rysunku 1.8.

17 a) b) Rys Wykorzystanie różnych materiałów w modelu sprzęgła kołkowego: a) tuleja chromowana, b) tuleja z materiału przeźroczystego w celu uzyskania lepszych efektów wizualizacji Tryb wyświetlania komponentów pozwala na wyświetlenie wybranego komponentu w trybie zwykłym a przyciemniania pozostałych komponentów, przykład pokazano na rys Mechanizm ten można włączać lub wyłączać odpowiednią ikoną na pasku Standard (rys. 1.6). Bardziej zaawansowane efekty wizualizacji modeli można uzyskać korzystając z narzędzia Inventor Studio, co będzie omówione w podręczniku dla zaawansowanych użytkowników Okno przeglądarki Przeglądarka jest jednym z najważniejszych elementów interfejsu programu. W oknie przeglądarki wyświetlana jest pełna struktura rysowanej części lub zespoa) b) wybrany komponent - podzespół Rys Wyświetlanie wybranego komponentu z przyciemnieniem pozostałych: a) model zespołu wyświetlony w trybie standardowym, b) wyróżnienie wybranego komponentu 17

18 łu w postaci drzewa operacji wykonywanych podczas pracy z programem. Zapisane są w niej wszystkie operacje edycyjne. Budowa przeglądarki pozwala na dostęp do każdej operacji modelowania z możliwością dokonania zmian wymiarowych, czy zmian wybranych opcji modelowania. Takie rozwiązanie zapewnia bardzo duże możliwości edycyjne tworzonych obiektów. Można powiedzieć, że przeglądarka jest centrum sterującym modelowaniem. Wygląd drzewa przeglądarki zależy od środowiska modelowania. Na rysunku 1.10 przedstawiono model tulei sprzęgła i odpowiadające mu okno przeglądarki. Zaznaczono, które pozycje drzewa przeglądarki odpowiadają poszczególnym elementom kształtującym tuleję. a) b) 18 Rys Rysunek modelu tulei sprzęgła (a) i odpowiadającego mu okna przeglądarki (b) Zawartość okna przeglądarki jest zdeterminowana środowiskiem programu i kształtem modelowanej części. Bardziej szczegółowe informacje o zawartości i wykorzystaniu przeglądarki będą przedstawione w rozdziałach omawiających procedury modelowania. Poniżej przedstawiono pewne cechy przeglądarki niezależne od jej postaci: Na początku każdego drzewa części znajduje się pozycja Początek, na rys. 1.11a pokazano jej rozwinięcie w przeglądarce tulei sprzęgła z poprzedniego rysunku. Pozycja Początek umożliwia dostęp do elementów definiujących układ współrzędnych danej części: osie, powierzchnie i punkt początkowy. Elementy te nie podlegają edycji, ale stanowią bazę odniesienia i można z nich korzystać podczas modelowania. Na rysunku 1.11b pokazano elementy występujące w pozycji Początek.

19 a) b) Rys Okno przeglądarki z nazwami własnymi elementów kształtujących i z rozwiniętą pozycją Początek (a), elementy pozycji Początek: środek, osie i płaszczyzny układu współrzędnych (b) Na końcu każdego drzewa części znajduje się pozycja Koniec części, jej położenie można zmieniać poprzez przemieszczanie w górę drzewa. Elementy drzewa, które znajdą się poza Końcem części nie będą interpretowane przy generowaniu modelu. Korzysta się niekiedy z tej możliwości w technice modelowania, można to wykorzystać także w nauce modelowania. Po otwarciu istniejącego rysunku części przesuwanie pozycji Koniec części za poszczególne elementy modelujące pozwala prześledzić jak zmieniał się kształt modelu podczas jego tworzenia. Każda pozycja przeglądarki sprzężona jest z odpowiadającym jej fragmentem części w oknie graficznym, po wybraniu pozycji w przeglądarce, na rysunku modelu wyróżniany jest odpowiadający jej element. Zazwyczaj po dwukrotnym kliknięciu na pozycji przeglądarki program przechodzi do trybu edycji związanego z nią elementu kształtującego lub komponentu w drzewie przeglądarki zespołu. Dla każdej pozycji przeglądarki dostępne jest specyficzne dla niej menu kontekstowe, za pomocą którego można wykonywać potrzebne operacje, w szczególności można wyłączać i włączać widoczność elementów związanych z wybraną pozycją i uruchamiać przejście do trybu edycji. Program nadaje samoczynnie nazwy poszczególnym elementom Przeglądarki, nazwy te wynikają z charakteru elementu. Nazwy te można zmieniać na nazwy własne użytkownika. W przypadku złożonych modeli ułatwia to identyfikację poszczególnych elementów modelu. Na rysunku 1.11 wprowadzono nazwy własne do przeglądarki tulei z rysunku

20 a) b) Rys Widok modelu tulei sprzęgła po przesunięciu pozycji Koniec części (czerwona strzałka): a) za pierwszy otwór, b) za drugi otwór i fazę powierzchni zewnętrznej tulei 1.3. Wybór obiektów Podczas rysowania w programie Inventor większość wykonywanych poleceń związana jest z wyborem różnego rodzaju elementów modelu. Niekiedy wybór ten jest automatyczny, ale najczęściej musi go dokonać użytkownik. Mechanizmy wyboru są zasadniczo takie same jak w innych programach grafiki inżynierskiej, w szczególności np. w programie AutoCAD: wybór obiektu przez bezpośrednie wskazanie go przyciskiem wskazującym myszy, wybór oknem wyboru, wybór oknem przecinającym. Wybór przez bezpośrednie wskazanie wspomagany jest dodatkowymi narzędziami: ustaleniem preferencji rodzaju wskazywanych obiektów, kursorem wyboru. Preferencja wyboru dotyczy tego, jaki element obiektu zostanie wybrany bezpośrednio po najechaniu na obiekt kursorem. Przykładowo, w bryle części można wyróżnić powierzchnie i krawędzie, poza tym bryła może w zespole stanowić samodzielny komponent, a może być elementem składowym innego komponentu. Do ustawienia preferencji wyboru służy rozwijalna ikona Wybierz z paska narzędzi 20

21 Standard. Zakres priorytetu wyboru zależy od środowiska programu. Po wczytaniu (lub otwarciu nowego) pliku włączone są standardowe nastawy tego narzędzia, najlepiej nadające się do większości operacji wykonywanych w danym środowisku, jednak użytkownik programu powinien mieć świadomość, że niekiedy w celu przyśpieszenia aktualnie wykonywanych czynności można, czy wręcz należy, dokonać zmiany standardowych preferencji wyboru. Drugim bardzo ważnym i przydatnym narzędziem, jest kursor wyboru, który pozwala wybrać każdy z elementów modelu, jaki jest dostępny w danym położeniu kursora. Po najechaniu kursorem na obiekt po czasie ok. 2 s na ekranie wyświetlany jest kursor w postaci jak na rysunku Naciskanie jednej ze strzałek wyboru powoduje cykliczne podświetlanie kolejnych możliwych do wyboru elementów modelu, jest to oczywiście niezależne od nastaw preferencji. Po wyszukaniu właściwego elementu, wybór zatwierdza się środkowym przyciskiem kursora. a) b) przycisk zatwierdzenia wyboru strzałki zmiany wyboru Rys Kursor wyboru: a) aktywny przycisk zatwierdzenia wyboru, b) aktywna strzałka zmiany wyboru Wybrany element jest wyróżniony poprzez wyświetlenie w innym kolorze. Aby zaznaczyć jednocześnie kilka elementów należy wskazywać je, trzymając wciśnięty klawisz SHIFT. Tworzony jest wtedy wieloelementowy zbiór wskazań. Ponowne kliknięcie na wybranym elemencie z wciśniętym klawiszem SHIFT powoduje usunięcie tego elementu ze zbioru wskazań. Okno wyboru, to zaznaczony na ekranie, za pomocą myszy, obszar prostokątny rysowany od strony lewej do prawej, wszystkie obiekty znajdujące się całkowicie w prostokącie wyboru zostaną dodane do zbioru wskazań. Okno jest obramowane cienką linią ciągłą i jest cieniowane odrębnym kolorem (w standardowym systemie kolorów kolorem rdzawym). Okno przecinające, to obszar prostokątny rysowany od strony prawej do lewej. Do zbioru wskazań zostają dodane wszystkie elementy, które w całości lub częściowo znajdują się w prostokącie zaznaczenia. Okno jest obramowane linią przerywaną o średniej grubości i jest cieniowane odrębnym kolorem (w standardowym systemie kolorów kolorem seledynowym) Skróty klawiszowe Wszystkie polecenia Inventora, które można użyć w danym środowisku programu, są dostępne z menu rozwijalnego i z panelu narzędzi. Obok tego istnieje 21

Tworzenie nowego rysunku Bezpośrednio po uruchomieniu programu zostanie otwarte okno kreatora Nowego Rysunku.

Tworzenie nowego rysunku Bezpośrednio po uruchomieniu programu zostanie otwarte okno kreatora Nowego Rysunku. 1 Spis treści Ćwiczenie 1...3 Tworzenie nowego rysunku...3 Ustawienia Siatki i Skoku...4 Tworzenie rysunku płaskiego...5 Tworzenie modeli 3D...6 Zmiana Układu Współrzędnych...7 Tworzenie rysunku płaskiego...8

Bardziej szczegółowo

Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki

Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki Ćwiczenie laboratoryjne 2 Temat: Modelowanie powierzchni swobodnych 3D przy użyciu programu Autodesk Inventor Spis treści 1.

Bardziej szczegółowo

Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z podstawowymi funkcjami i pojęciami związanymi ze środowiskiem AutoCAD 2012 w polskiej wersji językowej.

Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z podstawowymi funkcjami i pojęciami związanymi ze środowiskiem AutoCAD 2012 w polskiej wersji językowej. W przygotowaniu ćwiczeń wykorzystano m.in. następujące materiały: 1. Program AutoCAD 2012. 2. Graf J.: AutoCAD 14PL Ćwiczenia. Mikom 1998. 3. Kłosowski P., Grabowska A.: Obsługa programu AutoCAD 14 i 2000.

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do rysowania w 3D. Praca w środowisku 3D

Wprowadzenie do rysowania w 3D. Praca w środowisku 3D Wprowadzenie do rysowania w 3D 13 Praca w środowisku 3D Pierwszym krokiem niezbędnym do rozpoczęcia pracy w środowisku 3D programu AutoCad 2010 jest wybór odpowiedniego obszaru roboczego. Można tego dokonać

Bardziej szczegółowo

Rys. 1. Rozpoczynamy rysunek pojedynczej części

Rys. 1. Rozpoczynamy rysunek pojedynczej części Inventor cw1 Otwieramy nowy rysunek typu Inventor Part (ipt) pojedyncza część. Wykonujemy to następującym algorytmem, rys. 1: 1. Na wstędze Rozpocznij klikamy nowy 2. W oknie dialogowym Nowy plik klikamy

Bardziej szczegółowo

KGGiBM GRAFIKA INŻYNIERSKA Rok III, sem. VI, sem IV SN WILiŚ Rok akademicki 2011/2012

KGGiBM GRAFIKA INŻYNIERSKA Rok III, sem. VI, sem IV SN WILiŚ Rok akademicki 2011/2012 Rysowanie precyzyjne 7 W ćwiczeniu tym pokazane zostaną wybrane techniki bardzo dokładnego rysowania obiektów w programie AutoCAD 2012, między innymi wykorzystanie punktów charakterystycznych. Narysować

Bardziej szczegółowo

Tworzenie dokumentacji 2D

Tworzenie dokumentacji 2D Tworzenie dokumentacji 2D Tworzenie dokumentacji technicznej 2D dotyczy określonej części (detalu), uprzednio wykonanej w przestrzeni trójwymiarowej. Tworzenie rysunku 2D rozpoczynamy wybierając z menu

Bardziej szczegółowo

Rysowanie precyzyjne. Polecenie:

Rysowanie precyzyjne. Polecenie: 7 Rysowanie precyzyjne W ćwiczeniu tym pokazane zostaną różne techniki bardzo dokładnego rysowania obiektów w programie AutoCAD 2010, między innymi wykorzystanie punktów charakterystycznych. Z uwagi na

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie Tworzenie szkicu 3D z linii i splajnów. Rama fotela

Ćwiczenie Tworzenie szkicu 3D z linii i splajnów. Rama fotela Ćwiczenie 0.. Tworzenie szkicu 3D z linii i splajnów. Rama fotela Szkice 3D może być tworzony z zastosowaniem narzędzia do precyzyjnego wprowadzania współrzędnych. Tak utworzony szkic może być dalej modyfikowany

Bardziej szczegółowo

AutoCAD 1. Otwieranie aplikacji AutoCAD 2011. AutoCAD 1

AutoCAD 1. Otwieranie aplikacji AutoCAD 2011. AutoCAD 1 AutoCAD 1 Omówienie interfejsu programu AutoCAD (menu rozwijalne, paski przycisków, linia poleceń, linia informacyjna, obszar roboczy); rysowanie linii i okręgu; rysowanie precyzyjne z wykorzystaniem trybów

Bardziej szczegółowo

W tym ćwiczeniu zostanie wykonany prosty profil cienkościenny, jak na powyŝszym rysunku.

W tym ćwiczeniu zostanie wykonany prosty profil cienkościenny, jak na powyŝszym rysunku. ĆWICZENIE 1 - Podstawy modelowania 3D Rozdział zawiera podstawowe informacje i przykłady dotyczące tworzenia trójwymiarowych modeli w programie SolidWorks. Ćwiczenia zawarte w tym rozdziale są podstawą

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 1: Pierwsze kroki

Ćwiczenie 1: Pierwsze kroki Ćwiczenie 1: Pierwsze kroki z programem AutoCAD 2010 1 Przeznaczone dla: nowych użytkowników programu AutoCAD Wymagania wstępne: brak Czas wymagany do wykonania: 15 minut W tym ćwiczeniu Lekcje zawarte

Bardziej szczegółowo

Wstęp Pierwsze kroki Pierwszy rysunek Podstawowe obiekty Współrzędne punktów Oglądanie rysunku...

Wstęp Pierwsze kroki Pierwszy rysunek Podstawowe obiekty Współrzędne punktów Oglądanie rysunku... Wstęp... 5 Pierwsze kroki... 7 Pierwszy rysunek... 15 Podstawowe obiekty... 23 Współrzędne punktów... 49 Oglądanie rysunku... 69 Punkty charakterystyczne... 83 System pomocy... 95 Modyfikacje obiektów...

Bardziej szczegółowo

narzędzie Linia. 2. W polu koloru kliknij kolor, którego chcesz użyć. 3. Aby coś narysować, przeciągnij wskaźnikiem w obszarze rysowania.

narzędzie Linia. 2. W polu koloru kliknij kolor, którego chcesz użyć. 3. Aby coś narysować, przeciągnij wskaźnikiem w obszarze rysowania. Elementy programu Paint Aby otworzyć program Paint, należy kliknąć przycisk Start i Paint., Wszystkie programy, Akcesoria Po uruchomieniu programu Paint jest wyświetlane okno, które jest w większej części

Bardziej szczegółowo

Operacje na gotowych projektach.

Operacje na gotowych projektach. 1 Operacje na gotowych projektach. I. Informacje wstępne. -Wiele firm udostępnia swoje produkty w postaci katalogów wykonanych w środowisku projektowania AutoCad. Podstawowym rozszerzeniem projektów stworzonych

Bardziej szczegółowo

Tworzenie prezentacji w MS PowerPoint

Tworzenie prezentacji w MS PowerPoint Tworzenie prezentacji w MS PowerPoint Program PowerPoint dostarczany jest w pakiecie Office i daje nam możliwość stworzenia prezentacji oraz uatrakcyjnienia materiału, który chcemy przedstawić. Prezentacje

Bardziej szczegółowo

Aplikacja projektu Program wycinki drzew i krzewów dla RZGW we Wrocławiu

Aplikacja projektu Program wycinki drzew i krzewów dla RZGW we Wrocławiu Aplikacja projektu Program wycinki drzew i krzewów dla RZGW we Wrocławiu Instrukcja obsługi Aplikacja wizualizuje obszar projektu tj. Dorzecze Środkowej Odry będące w administracji Regionalnego Zarządu

Bardziej szczegółowo

Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki. Ćwiczenie laboratoryjne 1

Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki. Ćwiczenie laboratoryjne 1 Politechnika Warszawska Wydział Mechatroniki Instytut Automatyki i Robotyki Ćwiczenie laboratoryjne 1 Temat: Modelowanie krzywych 2D i 3D przy użyciu programu Autodesk Inventor 2009 Spis treści 1. Wprowadzenie...

Bardziej szczegółowo

Laboratorium z Grafiki InŜynierskiej CAD. Rozpoczęcie pracy z AutoCAD-em. Uruchomienie programu

Laboratorium z Grafiki InŜynierskiej CAD. Rozpoczęcie pracy z AutoCAD-em. Uruchomienie programu Laboratorium z Grafiki InŜynierskiej CAD W przygotowaniu ćwiczeń wykorzystano m.in. następujące materiały: 1. Program AutoCAD 2010. 2. Graf J.: AutoCAD 14PL Ćwiczenia. Mikom 1998. 3. Kłosowski P., Grabowska

Bardziej szczegółowo

Inventor 2016 co nowego?

Inventor 2016 co nowego? Inventor 2016 co nowego? OGÓLNE 1. Udoskonalenia wizualizacji, grafiki i programu Studio Nowa obsługa oświetlenia opartego na obrazie (IBL, Image Based Lighting) Wszystkie style oświetlenia w programie

Bardziej szczegółowo

Wstęp 7 Rozdział 1. OpenOffice.ux.pl Writer środowisko pracy 9

Wstęp 7 Rozdział 1. OpenOffice.ux.pl Writer środowisko pracy 9 Wstęp 7 Rozdział 1. OpenOffice.ux.pl Writer środowisko pracy 9 Uruchamianie edytora OpenOffice.ux.pl Writer 9 Dostosowywanie środowiska pracy 11 Menu Widok 14 Ustawienia dokumentu 16 Rozdział 2. OpenOffice

Bardziej szczegółowo

1. Wprowadzenie. 1.1 Uruchamianie AutoCAD-a 14. 1.2 Ustawienia wprowadzające. Auto CAD 14 1-1. Aby uruchomić AutoCada 14 kliknij ikonę

1. Wprowadzenie. 1.1 Uruchamianie AutoCAD-a 14. 1.2 Ustawienia wprowadzające. Auto CAD 14 1-1. Aby uruchomić AutoCada 14 kliknij ikonę Auto CAD 14 1-1 1. Wprowadzenie. 1.1 Uruchamianie AutoCAD-a 14 Aby uruchomić AutoCada 14 kliknij ikonę AutoCAD-a 14 można uruchomić również z menu Start Start Programy Autodesk Mechanical 3 AutoCAD R14

Bardziej szczegółowo

TWORZENIE OBIEKTÓW GRAFICZNYCH

TWORZENIE OBIEKTÓW GRAFICZNYCH R O Z D Z I A Ł 2 TWORZENIE OBIEKTÓW GRAFICZNYCH Rozdział ten poświęcony będzie dokładnemu wyjaśnieniu, w jaki sposób działają polecenia służące do rysowania różnych obiektów oraz jak z nich korzystać.

Bardziej szczegółowo

AUTOCAD MIERZENIE I PODZIAŁ

AUTOCAD MIERZENIE I PODZIAŁ AUTOCAD MIERZENIE I PODZIAŁ Czasami konieczne jest rozmieszczenie na obiekcie punktów lub bloków, w równych odstępach. Na przykład, moŝe zachodzić konieczność zlokalizowania na obiekcie punktów oddalonych

Bardziej szczegółowo

Obsługa mapy przy użyciu narzędzi nawigacji

Obsługa mapy przy użyciu narzędzi nawigacji Obsługa mapy przy użyciu narzędzi nawigacji Narzędzia do nawigacji znajdują się w lewym górnym rogu okna mapy. Przesuń w górę, dół, w lewo, w prawo- strzałki kierunkowe pozwalają przesuwać mapę w wybranym

Bardziej szczegółowo

Profesjonalni i skuteczni - projekt dla pracowników branży telekomunikacyjnej

Profesjonalni i skuteczni - projekt dla pracowników branży telekomunikacyjnej PROGRAM SZKOLENIA AutoCAD- Projektowanie układów instalacji elektrycznych, telekomunikacyjnych oraz branżowych obiektów 3D z wykorzystaniem oprogramowania AutoCAD- 40 h Przedmiot / Temat DZIEŃ I Wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

Animacje edukacyjne. Spis treści Materiały edukacyjne Animacje - Pokaz

Animacje edukacyjne. Spis treści Materiały edukacyjne Animacje - Pokaz Animacje edukacyjne Po wybraniu ze wstążki Rozpocznij pozycji Animacje Pokaz, rys. 1, uzyskujemy dostęp do bardzo rozbudowanej Pomocy Autodesk Inventor. Rys. 2 przedstawia spis treści pierwszego poziomu

Bardziej szczegółowo

Przykład 1 wałek MegaCAD 2005 2D przykład 1 Jest to prosty rysunek wałka z wymiarowaniem. Założenia: 1) Rysunek z branży mechanicznej; 2) Opracowanie w odpowiednim systemie warstw i grup; Wykonanie 1)

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 6 Wprowadzenie do programu Inventor

Ćwiczenie nr 6 Wprowadzenie do programu Inventor Ćwiczenie nr 6 Wprowadzenie do programu Inventor Ogólna koncepcja programu Program Inventor 2014-7 jest kolejną wersją pakietu trójwymiarowego projektowania parametrycznego firmy AutoDesk Inc. Tworzone

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 4: Edycja obiektów

Ćwiczenie 4: Edycja obiektów Ćwiczenie 4: Edycja obiektów Aplikacja ArcMap nadaje się do edycji danych równie dobrze jak do opracowywania map. W tym ćwiczeniu rozbudujesz drogę prowadzacą do lotniska łącząc jej przedłużenie z istniejącymi

Bardziej szczegółowo

Użycie przestrzeni papieru i odnośników - ćwiczenie

Użycie przestrzeni papieru i odnośników - ćwiczenie Użycie przestrzeni papieru i odnośników - ćwiczenie Informacje ogólne Korzystanie z ćwiczeń Podczas rysowania w AutoCADzie, praca ta zwykle odbywa się w przestrzeni modelu. Przed wydrukowaniem rysunku,

Bardziej szczegółowo

- biegunowy(kołowy) - kursor wykonuje skok w kierunku tymczasowych linii konstrukcyjnych;

- biegunowy(kołowy) - kursor wykonuje skok w kierunku tymczasowych linii konstrukcyjnych; Ćwiczenie 2 I. Rysowanie precyzyjne Podczas tworzenia rysunków często jest potrzeba wskazania dokładnego punktu na rysunku. Program AutoCad proponuje nam wiele sposobów zwiększenia precyzji rysowania.

Bardziej szczegółowo

Animowana grafika 3D Laboratorium 1

Animowana grafika 3D Laboratorium 1 3DStudio MAX zapoznanie z interfejsem Pierwsze laboratorium posłuży do zapoznania się z interfejsem i sposobem budowania prostych obiektów 3D w programie 3D studio MAX. Oprogramowanie dostępne w laboratorium

Bardziej szczegółowo

Koło zębate wału. Kolejnym krokiem będzie rozrysowanie zębatego koła przeniesienia napędu na wał.

Koło zębate wału. Kolejnym krokiem będzie rozrysowanie zębatego koła przeniesienia napędu na wał. Witam w kolejnej części kursu modelowania 3D. Jak wspomniałem na forum, dalsze etapy będą przedstawiały terminy i nazwy opcji, ustawień i menu z polskojęzycznego interfejsu programu. Na początek dla celów

Bardziej szczegółowo

Rys.1. Technika zestawiania części za pomocą polecenia WSTAWIAJĄCE (insert)

Rys.1. Technika zestawiania części za pomocą polecenia WSTAWIAJĄCE (insert) Procesy i techniki produkcyjne Wydział Mechaniczny Ćwiczenie 3 (2) CAD/CAM Zasady budowy bibliotek parametrycznych Cel ćwiczenia: Celem tego zestawu ćwiczeń 3.1, 3.2 jest opanowanie techniki budowy i wykorzystania

Bardziej szczegółowo

54. Układy współrzędnych

54. Układy współrzędnych 54 54. Układy współrzędnych Współrzędne punktów i dostępne układy współrzędnych na płaszczyźnie (2D) omówiono w rozdziale 8. Współrzędne 2D. W tym rozdziale podane zostaną informacje dodatkowe konieczne

Bardziej szczegółowo

Dlaczego stosujemy edytory tekstu?

Dlaczego stosujemy edytory tekstu? Edytor tekstu Edytor tekstu program komputerowy służący do tworzenia, edycji i formatowania dokumentów tekstowych za pomocą komputera. Dlaczego stosujemy edytory tekstu? możemy poprawiać tekst możemy uzupełniać

Bardziej szczegółowo

1. Opis okna podstawowego programu TPrezenter.

1. Opis okna podstawowego programu TPrezenter. OPIS PROGRAMU TPREZENTER. Program TPrezenter przeznaczony jest do pełnej graficznej prezentacji danych bieżących lub archiwalnych dla systemów serii AL154. Umożliwia wygodną i dokładną analizę na monitorze

Bardziej szczegółowo

Cele: edycja i modyfikacja obiektów w programie AutoCAD. Stosowanie poleceń: SKALA, FAZUJ, ZAOKRĄGL. KORZYSTANIE Z UCHWYTÓW.

Cele: edycja i modyfikacja obiektów w programie AutoCAD. Stosowanie poleceń: SKALA, FAZUJ, ZAOKRĄGL. KORZYSTANIE Z UCHWYTÓW. MODYFIKACJA, EDYCJA OBIEKTÓW w programie AUTOCAD Polecenia: Część 2: SKALA, FAZUJ, ZAOKRĄGL. Uchwyty. Cele: edycja i modyfikacja obiektów Cele: edycja i modyfikacja obiektów w programie AutoCAD. Stosowanie

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 3: Rysowanie obiektów w programie AutoCAD 2010

Ćwiczenie 3: Rysowanie obiektów w programie AutoCAD 2010 Ćwiczenie 3: Rysowanie obiektów w programie AutoCAD 2010 1 Przeznaczone dla: nowych użytkowników programu AutoCAD Wymagania wstępne: brak Czas wymagany do wykonania: 15 minut W tym ćwiczeniu Lekcje zawarte

Bardziej szczegółowo

O czym należy pamiętać?

O czym należy pamiętać? O czym należy pamiętać? Podczas pracy na płaszczyźnie możliwe jest wprowadzanie współrzędnych punktów w następujących układach: - układ współrzędnych kartezjańskich: x, y służy do rysowania odcinków o

Bardziej szczegółowo

SolidWorks 2012 odpowiedzi na często zadawane pytania Jerzy Domański, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, jdom@uwm.edu.pl

SolidWorks 2012 odpowiedzi na często zadawane pytania Jerzy Domański, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, jdom@uwm.edu.pl Materiały pomocnicze dla studentów z zakresu zastosowania programu SolidWorks 2012 Autor Jerzy Domański jdom@uwm.edu.pl Wydział Nauk Technicznych Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie Materiały przeznaczone

Bardziej szczegółowo

Instrukcje do przedmiotu Komputerowe wspomaganie prac inżynierskich. Opracowała: Dr inż. Joanna Bartnicka

Instrukcje do przedmiotu Komputerowe wspomaganie prac inżynierskich. Opracowała: Dr inż. Joanna Bartnicka Instrukcje do przedmiotu Komputerowe wspomaganie prac inżynierskich Opracowała: Dr inż. Joanna Bartnicka Instrukcja I Temat laboratorium: PODSTAWY KOMPUTEROWEGO ZAPISU KONSTRUKCJI Z ZASTOSOWANIEM PROGRAMU

Bardziej szczegółowo

Modelowanie bryłowo - powierzchniowe w programie AutoCAD

Modelowanie bryłowo - powierzchniowe w programie AutoCAD Modelowanie bryłowo - powierzchniowe w programie AutoCAD Wstęp do modelowania w przestrzeni 3D Sterowanie wyświetlaniem 3D Układy współrzędnych NST-2013/2014 Modelowanie 3D w AutoCAD_1 1 Cel projektu wykonanie

Bardziej szczegółowo

Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy)

Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy) Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy) Cz. 4. Animacje, przejścia, pokaz slajdów Dzięki animacjom nasza prezentacja może stać się bardziej dynamiczna, a informacje, które chcemy przekazać,

Bardziej szczegółowo

Przeciąganie, rzutowanie, płaszczyzna konstrukcyjna

Przeciąganie, rzutowanie, płaszczyzna konstrukcyjna Przeciąganie, rzutowanie, płaszczyzna konstrukcyjna Wykonajmy projekt tłumika z elementami rur wydechowych, rys. 1 Rys. 1. Efekt końcowy projektu Przyjmując jako płaszczyznę szkicu płaszczyznę XY, narysujmy

Bardziej szczegółowo

Adobe InDesign lab.1 Jacek Wiślicki, Paweł Kośla. Spis treści: 1 Podstawy pracy z aplikacją Układ strony... 2.

Adobe InDesign lab.1 Jacek Wiślicki, Paweł Kośla. Spis treści: 1 Podstawy pracy z aplikacją Układ strony... 2. Spis treści: 1 Podstawy pracy z aplikacją... 2 1.1 Układ strony... 2 strona 1 z 7 1 Podstawy pracy z aplikacją InDesign jest następcą starzejącego się PageMakera. Pod wieloma względami jest do niego bardzo

Bardziej szczegółowo

POMOC / INSTRUKCJA OBSŁUGI

POMOC / INSTRUKCJA OBSŁUGI POMOC / INSTRUKCJA OBSŁUGI 1. Powiększanie mapy 2. Plakat 3. Schemat lekcji 4. Broszura informacyjna 5. Instrukcja obsługi Pasek narzędzi i menu wyboru Zmiana skali mapy Mini mapa - podgląd na położenie

Bardziej szczegółowo

Projekt połowicznej, prostej endoprotezy stawu biodrowego w programie SOLIDWorks.

Projekt połowicznej, prostej endoprotezy stawu biodrowego w programie SOLIDWorks. 1 Projekt połowicznej, prostej endoprotezy stawu biodrowego w programie SOLIDWorks. Rysunek. Widok projektowanej endoprotezy według normy z wymiarami charakterystycznymi. 2 3 Rysunek. Ilustracje pomocnicze

Bardziej szczegółowo

Techniki wstawiania tabel

Techniki wstawiania tabel Tabele w Wordzie Tabela w Wordzie to uporządkowany układ komórek w postaci wierszy i kolumn, w które może być wpisywany tekst lub grafika. Każda komórka może być formatowana oddzielnie. Możemy wyrównywać

Bardziej szczegółowo

RYSUNEK TECHNICZNY I GEOMETRIA WYKREŚLNA INSTRUKCJA DOM Z DRABINĄ I KOMINEM W 2D

RYSUNEK TECHNICZNY I GEOMETRIA WYKREŚLNA INSTRUKCJA DOM Z DRABINĄ I KOMINEM W 2D Politechnika Białostocka Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska Zakład Informacji Przestrzennej Inżynieria Środowiska INSTRUKCJA KOMPUTEROWA z Rysunku technicznego i geometrii wykreślnej RYSUNEK TECHNICZNY

Bardziej szczegółowo

Temat: Organizacja skoroszytów i arkuszy

Temat: Organizacja skoroszytów i arkuszy Temat: Organizacja skoroszytów i arkuszy Podstawowe informacje o skoroszycie Excel jest najczęściej wykorzystywany do tworzenia skoroszytów. Skoroszyt jest zbiorem informacji, które są przechowywane w

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 216 Kontrola wymiarów podzespołu z pliku parametrów. Podłoga windy. a) b) c) rys. 10.248

Ćwiczenie 216 Kontrola wymiarów podzespołu z pliku parametrów. Podłoga windy. a) b) c) rys. 10.248 Kontrola wymiarów podzespołu z pliku parametrów. Podłoga windy 817 Ćwiczenie 216 Kontrola wymiarów podzespołu z pliku parametrów. Podłoga windy W programie Inventor 2012 można zastosować technikę parametrycznego

Bardziej szczegółowo

Układy współrzędnych GUW, LUW Polecenie LUW

Układy współrzędnych GUW, LUW Polecenie LUW Układy współrzędnych GUW, LUW Polecenie LUW 1 Układy współrzędnych w AutoCAD Rysowanie i opis (2D) współrzędnych kartezjańskich: x, y współrzędnych biegunowych: r

Bardziej szczegółowo

Informatyka Arkusz kalkulacyjny Excel 2010 dla WINDOWS cz. 1

Informatyka Arkusz kalkulacyjny Excel 2010 dla WINDOWS cz. 1 Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Informatyka Arkusz kalkulacyjny 2010 dla WINDOWS cz. 1 Slajd 1 Slajd 2 Ogólne informacje Arkusz kalkulacyjny podstawowe narzędzie pracy menadżera Arkusz kalkulacyjny

Bardziej szczegółowo

Klawiatura. Klawisze specjalne. Klawisze specjalne. klawisze funkcyjne. Klawisze. klawisze numeryczne. sterowania kursorem. klawisze alfanumeryczne

Klawiatura. Klawisze specjalne. Klawisze specjalne. klawisze funkcyjne. Klawisze. klawisze numeryczne. sterowania kursorem. klawisze alfanumeryczne Klawiatura Klawisze specjalne klawisze funkcyjne Klawisze specjalne klawisze alfanumeryczne Klawisze sterowania kursorem klawisze numeryczne Klawisze specjalne Klawisze specjalne Klawiatura Spacja służy

Bardziej szczegółowo

E-geoportal Podręcznik użytkownika.

E-geoportal Podręcznik użytkownika. PROCAD SA E-geoportal Podręcznik użytkownika. gis@procad.pl 2 Spis treści 1. Wstęp.... 3 2. Ikony narzędziowe.... 4 2.1. Ikony narzędziowe przesuwanie obszaru mapy.... 5 2.2. Ikony narzędziowe informacja

Bardziej szczegółowo

Ćw. I Projektowanie opakowań transportowych cz. 1 Ćwiczenia z Corel DRAW

Ćw. I Projektowanie opakowań transportowych cz. 1 Ćwiczenia z Corel DRAW Ćw. I Projektowanie opakowań transportowych cz. 1 Ćwiczenia z Corel DRAW Celem ćwiczenia jest wstępne przygotowanie do wykonania projektu opakowania transportowego poprzez zapoznanie się z programem Corel

Bardziej szczegółowo

ExpertBooks.pl. Ćwiczenie 6 Modelowanie części w przekroju zespołu. Śruba dociskowa. 42 Rozdział 1. Pierwszy projekt w Autodesk Inventor 2012

ExpertBooks.pl. Ćwiczenie 6 Modelowanie części w przekroju zespołu. Śruba dociskowa. 42 Rozdział 1. Pierwszy projekt w Autodesk Inventor 2012 42 Rozdział 1. Pierwszy projekt w Autodesk Inventor 2012 Ćwiczenie 6 Modelowanie części w przekroju zespołu. Śruba dociskowa W tym ćwiczeniu utworzymy śrubę dociskową. Zastosujemy tutaj technikę pracy

Bardziej szczegółowo

Menu Plik w Edytorze symboli i Edytorze widoku aparatów

Menu Plik w Edytorze symboli i Edytorze widoku aparatów Menu Plik w Edytorze symboli i Edytorze widoku aparatów Informacje ogólne Symbol jest przedstawieniem graficznym aparatu na schemacie. Oto przykład przekaźnika: Widok aparatu jest przedstawieniem graficznym

Bardziej szczegółowo

1. Dockbar, CMS + wyszukiwarka aplikacji Dodawanie portletów Widok zawartości stron... 3

1. Dockbar, CMS + wyszukiwarka aplikacji Dodawanie portletów Widok zawartości stron... 3 DODAJEMY TREŚĆ DO STRONY 1. Dockbar, CMS + wyszukiwarka aplikacji... 2 2. Dodawanie portletów... 3 Widok zawartości stron... 3 Omówienie zawartości portletu (usunięcie ramki itd.)... 4 3. Ikonki wybierz

Bardziej szczegółowo

Podstawy technologii cyfrowej i komputerów

Podstawy technologii cyfrowej i komputerów BESKIDZKIE TOWARZYSTWO EDUKACYJNE Podstawy technologii cyfrowej i komputerów Budowa komputerów cz. 2 systemy operacyjne mgr inż. Radosław Wylon 2010 1 Spis treści: Rozdział I 3 1. Systemy operacyjne 3

Bardziej szczegółowo

Podstawowe czynnos ci w programie Word

Podstawowe czynnos ci w programie Word Podstawowe czynnos ci w programie Word Program Word to zaawansowana aplikacja umożliwiająca edytowanie tekstu i stosowanie różnych układów, jednak aby w pełni wykorzystać jej możliwości, należy najpierw

Bardziej szczegółowo

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Projekt graficzny z metamorfozą (ćwiczenie dla grup I i II modułowych) Otwórz nowy rysunek. Ustal rozmiar arkusza na A4. Z przybornika wybierz rysowanie elipsy (1). Narysuj okrąg i nadaj mu średnicę 100

Bardziej szczegółowo

Instrukcja do ćwiczeń: Zapis i podstawy konstrukcji (wszelkie prawa zastrzeŝone, a krytyczne uwagi są akceptowane i wprowadzane w Ŝycie)

Instrukcja do ćwiczeń: Zapis i podstawy konstrukcji (wszelkie prawa zastrzeŝone, a krytyczne uwagi są akceptowane i wprowadzane w Ŝycie) Instrukcja do ćwiczeń: Zapis i podstawy konstrukcji (wszelkie prawa zastrzeŝone, a krytyczne uwagi są akceptowane i wprowadzane w Ŝycie) Ćwiczenia 11 Temat: Podstawy zarządzania projektami w Programie

Bardziej szczegółowo

Szkic adaptacyjny. Rozdział 4. Projekt Koparka 1. Ćwiczenie 4.5. Rysunek 4.44. Szkic adaptacyjny tłoczyska

Szkic adaptacyjny. Rozdział 4. Projekt Koparka 1. Ćwiczenie 4.5. Rysunek 4.44. Szkic adaptacyjny tłoczyska Rozdział 4. Projekt Koparka 1 Szkic adaptacyjny Ćwiczenie 4.5. Rysunek 4.44. Szkic adaptacyjny tłoczyska Poza użyciem części 3D Inventor umożliwia pracę w modelu trójwymiarowym z płaskimi szkicami, które

Bardziej szczegółowo

GRAFIKA INŻYNIERSKA INSTRUKCJA PODSTAWOWE KOMENDY AUTOCADA - TRÓJKĄTY

GRAFIKA INŻYNIERSKA INSTRUKCJA PODSTAWOWE KOMENDY AUTOCADA - TRÓJKĄTY Politechnika Białostocka Wydział Budownictwa i Inżynierii Środowiska Zakład Informacji Przestrzennej Inżynieria Środowiska GRAFIKA INŻYNIERSKA INSTRUKCJA PODSTAWOWE KOMENDY AUTOCADA - TRÓJKĄTY Prowadzący

Bardziej szczegółowo

Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy)

Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy) Prezentacja multimedialna MS PowerPoint 2010 (podstawy) Cz. 2. Wstawianie obiektów do slajdu Do slajdów w naszej prezentacji możemy wstawić różne obiekty (obraz, dźwięk, multimedia, elementy ozdobne),

Bardziej szczegółowo

Instrukcja wprowadzania graficznych harmonogramów pracy w SZOI Wg stanu na 21.06.2010 r.

Instrukcja wprowadzania graficznych harmonogramów pracy w SZOI Wg stanu na 21.06.2010 r. Instrukcja wprowadzania graficznych harmonogramów pracy w SZOI Wg stanu na 21.06.2010 r. W systemie SZOI została wprowadzona nowa funkcjonalność umożliwiająca tworzenie graficznych harmonogramów pracy.

Bardziej szczegółowo

Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3

Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3 Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3 Slajd 1 Slajd 2 Numerowanie i punktowanie Automatyczne ponumerowanie lub wypunktowanie zaznaczonych akapitów w

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 3. I. Wymiarowanie

Ćwiczenie 3. I. Wymiarowanie Ćwiczenie 3 I. Wymiarowanie AutoCAD oferuje duże możliwości wymiarowania rysunków, poniżej zostaną przedstawione podstawowe sposoby wymiarowania rysunku za pomocą różnych narzędzi. 1. WYMIAROWANIE LINIOWE

Bardziej szczegółowo

1. OPEN OFFICE RYSUNKI

1. OPEN OFFICE RYSUNKI 1. 1 1. OPEN OFFICE RYSUNKI 1.1 Wiadomości podstawowe Po uruchomieniu programu Draw okno aplikacji wygląda jak na poniższym rysunku. Składa się ono z głównego okna, w którym edytuje się rysunek oraz czterech

Bardziej szczegółowo

b) Dorysuj na warstwie pierwszej (1) ramkę oraz tabelkę (bez wymiarów) na warstwie piątej (5) według podanego poniżej wzoru:

b) Dorysuj na warstwie pierwszej (1) ramkę oraz tabelkę (bez wymiarów) na warstwie piątej (5) według podanego poniżej wzoru: Wymiarowanie i teksty 11 Polecenie: a) Utwórz nowy rysunek z pięcioma warstwami, dla każdej warstwy przyjmij inny, dowolny kolor oraz grubość linii. Następnie narysuj pokazaną na rysunku łamaną na warstwie

Bardziej szczegółowo

Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3

Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3 Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Informatyka Edytor tekstów Word 2010 dla WINDOWS cz.3 Slajd 1 Slajd 2 Numerowanie i punktowanie Automatyczne ponumerowanie lub wypunktowanie zaznaczonych akapitów w

Bardziej szczegółowo

Wymiarowanie i teksty. Polecenie:

Wymiarowanie i teksty. Polecenie: 11 Wymiarowanie i teksty Polecenie: a) Utwórz nowy rysunek z pięcioma warstwami, dla każdej warstwy przyjmij inny, dowolny kolor oraz grubość linii. Następnie narysuj pokazaną na rysunku łamaną warstwie

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 10 Bloki Dynamiczne

Ćwiczenie nr 10 Bloki Dynamiczne Ćwiczenie nr 10 Bloki Dynamiczne Bloki dynamiczne zawierają oprócz elementów rysunkowych i/lub atrybutów również operacje na elementach bloku. Aby można było je realizować konieczne są specjalne obiekty

Bardziej szczegółowo

Katedra Zarządzania i Inżynierii Produkcji 2013r. Materiały pomocnicze do zajęć laboratoryjnych

Katedra Zarządzania i Inżynierii Produkcji 2013r. Materiały pomocnicze do zajęć laboratoryjnych Materiały pomocnicze do zajęć laboratoryjnych 1 Używane w trakcie ćwiczeń moduły programu Autodesk Inventor 2008 Tworzenie złożenia Tworzenie dokumentacji płaskiej Tworzenie części Obserwacja modelu/manipulacja

Bardziej szczegółowo

Przewodnik Szybki start

Przewodnik Szybki start Przewodnik Szybki start Program Microsoft Word 2013 wygląda inaczej niż wcześniejsze wersje, dlatego przygotowaliśmy ten przewodnik, aby skrócić czas nauki jego obsługi. Pasek narzędzi Szybki dostęp Te

Bardziej szczegółowo

Słowa kluczowe Sterowanie klawiaturą, klawiatura, klawisze funkcyjne, przesuwanie obiektów ekranowych, wydawanie poleceń za pomocą klawiatury

Słowa kluczowe Sterowanie klawiaturą, klawiatura, klawisze funkcyjne, przesuwanie obiektów ekranowych, wydawanie poleceń za pomocą klawiatury Obsługa za pomocą klawiatury Różnego typu interfejsy wykorzystują różne metody reagowania i wydawania poleceń przez użytkownika. W środowisku graficznym najpopularniejsza jest niewątpliwie mysz i inne

Bardziej szczegółowo

Zaznaczanie komórek. Zaznaczenie pojedynczej komórki polega na kliknięciu na niej LPM

Zaznaczanie komórek. Zaznaczenie pojedynczej komórki polega na kliknięciu na niej LPM Zaznaczanie komórek Zaznaczenie pojedynczej komórki polega na kliknięciu na niej LPM Aby zaznaczyć blok komórek które leżą obok siebie należy trzymając wciśnięty LPM przesunąć kursor rozpoczynając od komórki

Bardziej szczegółowo

Wstęp Arkusz kalkulacyjny Za co lubimy arkusze kalkulacyjne Excel

Wstęp Arkusz kalkulacyjny Za co lubimy arkusze kalkulacyjne Excel SPIS TREŚCI Wstęp... 7 1 Arkusz kalkulacyjny... 11 Za co lubimy arkusze kalkulacyjne... 14 Excel 2007... 14 2 Uruchamianie programu... 17 3 Okno programu... 21 Komórka aktywna... 25 4 Nawigacja i zaznaczanie...

Bardziej szczegółowo

ECDL/ICDL CAD 2D Moduł S8 Sylabus - wersja 1.5

ECDL/ICDL CAD 2D Moduł S8 Sylabus - wersja 1.5 ECDL/ICDL CAD 2D Moduł S8 Sylabus - wersja 1.5 Przeznaczenie Sylabusa Dokument ten zawiera szczegółowy Sylabus dla modułu ECDL/ICDL CAD 2D. Sylabus opisuje zakres wiedzy i umiejętności, jakie musi opanować

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 2 - Rysowanie precyzyjne

Ćwiczenie nr 2 - Rysowanie precyzyjne Ćwiczenie nr 2 - Rysowanie precyzyjne Materiały do kursu Skrypt CAD AutoCAD 2D strony: 37-46. Wprowadzenie Projektowanie wymaga budowania modelu geometrycznego zgodnie z określonymi wymiarami, a to narzuca

Bardziej szczegółowo

Edytor tekstu OpenOffice Writer Podstawy

Edytor tekstu OpenOffice Writer Podstawy Edytor tekstu OpenOffice Writer Podstawy Cz. 3. Rysunki w dokumencie Obiekt Fontwork Jeżeli chcemy zamieścić w naszym dokumencie jakiś efektowny napis, na przykład tytuł czy hasło promocyjne, możemy w

Bardziej szczegółowo

1. Umieść kursor w miejscu, w którym ma być wprowadzony ozdobny napis. 2. Na karcie Wstawianie w grupie Tekst kliknij przycisk WordArt.

1. Umieść kursor w miejscu, w którym ma być wprowadzony ozdobny napis. 2. Na karcie Wstawianie w grupie Tekst kliknij przycisk WordArt. Grafika w dokumencie Wprowadzanie ozdobnych napisów WordArt Do tworzenia efektownych, ozdobnych napisów służy obiekt WordArt. Aby wstawić do dokumentu obiekt WordArt: 1. Umieść kursor w miejscu, w którym

Bardziej szczegółowo

Następnie zdefiniujemy utworzony szkic jako blok, wybieramy zatem jak poniżej

Następnie zdefiniujemy utworzony szkic jako blok, wybieramy zatem jak poniżej Zadanie 1 Wykorzystanie opcji Blok, Podziel oraz Zmierz Funkcja Blok umożliwia zdefiniowanie dowolnego złożonego elementu rysunkowego jako nowy blok a następnie wykorzystanie go wielokrotnie w tworzonym

Bardziej szczegółowo

Przed rozpoczęciem pracy otwórz nowy plik (Ctrl +N) wykorzystując szablon acadiso.dwt

Przed rozpoczęciem pracy otwórz nowy plik (Ctrl +N) wykorzystując szablon acadiso.dwt Przed rozpoczęciem pracy otwórz nowy plik (Ctrl +N) wykorzystując szablon acadiso.dwt Zadanie: Utwórz szablon rysunkowy składający się z: - warstw - tabelki rysunkowej w postaci bloku (według wzoru poniżej)

Bardziej szczegółowo

Rysunek map Wstęp do AutoCada. Elżbieta Lewandowicz

Rysunek map Wstęp do AutoCada. Elżbieta Lewandowicz Rysunek map Wstęp do AutoCada Elżbieta Lewandowicz Ustawienia szablonu rysunkowego Kreator ustawień jednostki : liniowe, kątowe, zwrot kąta granice rysunku Przykład organizacji rys. Kreator ustawień: Jednostki

Bardziej szczegółowo

Dodawanie grafiki i obiektów

Dodawanie grafiki i obiektów Dodawanie grafiki i obiektów Word nie jest edytorem obiektów graficznych, ale oferuje kilka opcji, dzięki którym można dokonywać niewielkich zmian w rysunku. W Wordzie możesz zmieniać rozmiar obiektu graficznego,

Bardziej szczegółowo

Edytor tekstu MS Word 2003 - podstawy

Edytor tekstu MS Word 2003 - podstawy Edytor tekstu MS Word 2003 - podstawy Cz. 4. Rysunki i tabele w dokumencie Obiekt WordArt Jeżeli chcemy zamieścić w naszym dokumencie jakiś efektowny napis, na przykład hasło reklamowe, możemy wykorzystać

Bardziej szczegółowo

KONSTRUKCJA TRÓJKĄTA 1 KONSTRUKCJA TRÓJKĄTA 2 KONSTRUKCJA CZWOROKĄTA KONSTRUKCJA OKRĘGU KONSTRUKCJA STYCZNYCH

KONSTRUKCJA TRÓJKĄTA 1 KONSTRUKCJA TRÓJKĄTA 2 KONSTRUKCJA CZWOROKĄTA KONSTRUKCJA OKRĘGU KONSTRUKCJA STYCZNYCH Wstęp Ten multimedialny program edukacyjny zawiera zadania konstrukcyjne pozwalające na samodzielne ćwiczenie i sprawdzenie wiadomości w zakresie konstrukcji podstawowych figur geometrycznych. Jest przeznaczony

Bardziej szczegółowo

DesignCAD 3D Max 24.0 PL

DesignCAD 3D Max 24.0 PL DesignCAD 3D Max 24.0 PL Październik 2014 DesignCAD 3D Max 24.0 PL zawiera następujące ulepszenia i poprawki: Nowe funkcje: Tryb RedSDK jest teraz dostępny w widoku 3D i jest w pełni obsługiwany przez

Bardziej szczegółowo

TUTORIAL: wyciągni. gnięcia po wielosegmentowej ście. cieżce ~ 1 ~

TUTORIAL: wyciągni. gnięcia po wielosegmentowej ście. cieżce ~ 1 ~ ~ 1 ~ TUTORIAL: Sprężyna skrętna w SolidWorks jako wyciągni gnięcia po wielosegmentowej ście cieżce ce przykład Sprężyny występują powszechnie w maszynach, pojazdach, meblach, sprzęcie AGD i wielu innych

Bardziej szczegółowo

Grażyna Koba. Grafika komputerowa. materiały dodatkowe do podręcznika. Informatyka dla gimnazjum

Grażyna Koba. Grafika komputerowa. materiały dodatkowe do podręcznika. Informatyka dla gimnazjum Grażyna Koba Grafika komputerowa materiały dodatkowe do podręcznika Informatyka dla gimnazjum Rysunki i animacje w Edytorze postaci 1. Rysunek w Edytorze postaci Edytor postaci (rys. 1.) jest częścią programu

Bardziej szczegółowo

AutoCAD laboratorium 3

AutoCAD laboratorium 3 AutoCAD laboratorium 3 Spis treści UWAGA: PRZED ROZPOCZĘCIEM ZAJĘĆ PRZYWRÓĆ USTAWIENIA DOMYŚLNE PROGRAMU AUTOCAD.... 3 1 SPRAWDZENIE WIADOMOŚCI Z POPRZEDNICH ZAJĘĆ... 3 Zad. 1. Narysuj używając polecenia

Bardziej szczegółowo

Jak rozpocząć pracę? Mapa

Jak rozpocząć pracę? Mapa Jak rozpocząć pracę? SWDE Manager jest aplikacją służącą do przeglądania graficznych i opisowych danych ewidencji gruntów i budynków zapisanych w formacie SWDE (.swd,.swg,.swde). Pracując w SWDE Managerze,

Bardziej szczegółowo

Informatyka Arkusz kalkulacyjny Excel 2010 dla WINDOWS cz. 1

Informatyka Arkusz kalkulacyjny Excel 2010 dla WINDOWS cz. 1 Wyższa Szkoła Ekologii i Zarządzania Informatyka Arkusz kalkulacyjny Excel 2010 dla WINDOWS cz. 1 Slajd 1 Excel Slajd 2 Ogólne informacje Arkusz kalkulacyjny podstawowe narzędzie pracy menadżera Arkusz

Bardziej szczegółowo

WIZUALIZER 3D APLIKACJA DOBORU KOSTKI BRUKOWEJ. Instrukcja obsługi aplikacji

WIZUALIZER 3D APLIKACJA DOBORU KOSTKI BRUKOWEJ. Instrukcja obsługi aplikacji /30 WIZUALIZER 3D APLIKACJA DOBORU KOSTKI BRUKOWEJ Instrukcja obsługi aplikacji Aby rozpocząć pracę z aplikacją, należy zarejestrować się w celu założenia konta. Wystarczy wpisać imię, nazwisko, adres

Bardziej szczegółowo

62. Redagowanie rzutów 2D na podstawie modelu 3D

62. Redagowanie rzutów 2D na podstawie modelu 3D 62 62. Redagowanie rzutów 2D na podstawie modelu 3D Możliwość redagowania zespolonych z modelami 3D rzutów klasycznej dokumentacji 2D pojawiła się w wersji 2012 programu AutoCAD. Dopiero jednak w wersji

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 3. Moduł Part - wprowadzenie

Ćwiczenie 3. Moduł Part - wprowadzenie Ćwiczenie 3. Moduł Part - wprowadzenie 1. Otwórz środowisko Część ISO (ISO Part) i zapoznaj się z nim. Przełącz się w sekwencyjny tryb pracy Narzędzia Model Sekwencyjne 1 lub w PathFinder ze (PF) 2 Przejdź

Bardziej szczegółowo