Tkacz Scenariusz na podstawie opowiadania pod tym samym tytułem, autorstwa Dagny Schaedler.

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Tkacz Scenariusz na podstawie opowiadania pod tym samym tytułem, autorstwa Dagny Schaedler."

Transkrypt

1 Tkacz Scenariusz na podstawie opowiadania pod tym samym tytułem, autorstwa Dagny Schaedler. SCENA I (jedno dłuższe ujęcie) Pokój w bloku, kamera przesuwa się wolno od wezgłowia łóżka, zza jakiś kartonów, przez całą jego długość. Robi się jaśniej. Na łóżku leży chłopak, wiek lat, ubrany zwyczajnie, twarz zakryta dłońmi, nie porusza się. Kamera nie zmienia tempa. Najazd kamery kończy się widokiem okna, za którym widać zachodzące słońce. Rozjaśnienie. Tytuł na przejaśnionym tle, mogą być przebłyski słońca. Na początku może wejść muzyka, ale bardzo ostrożnie, chodzi o ukazanie samotności, a nie kreślenie dramatyzmu. Widz ma skojarzyć później obraz, a nie od razu domyślać się treści. SCENA II Kręcone głównie z ręki zza ramienia bohatera. Różne głosy, fragmenty rozmów. Chłopak idzie ulicą, szyję ma zawiniętą szalikiem, usta zasłonięte, widać to kiedy się obraca. Mija ludzi, wystawy sklepowe, widzi jeżdżące tramwaje. Przebitki na statyczne ujęcia scenek rodzajowych np. ludzie wsiadający do tramwaju. Zgodnie ze słowami Matki od dzieciństwa były ze mną kłopoty. Psycholog, psychiatra... Ja mam spokojną naturę, po co się naprzykrzać? Zresztą i tak nigdy nie działało, po prostu sam nauczyłem się jak sobie z tym radzić. Ujęcie w tramwaju. Chłopak stoi przy szybie i patrzy za okno, usta nadal zasłonięte. Najazd kamery na widok za oknem. Jakiś element świata wyróżniony nadnaturalnym światłem. Pewne rzeczy się zwyczajnie nie zmieniają. Gdy byłem mały, widziałem lśniące przedmioty, takie otoczone aurą dostałem tabletki i skargi na mnie ustały. (pauza, może być kolejna przebitka np. na oświetloną kamienicę.) Wszystkie dzieci mają takie wyczucie i ciekawość rzeczy, ja to po prostu widziałem. Inna ulica, widać już mniejszy ruch, chłopak zbliża się do budynku, który wygląda jak szpital/przychodnia/poradnia. Może np. minąć w drzwiach pielęgniarkę, aby to zasygnalizować. Podczas monologu wchodzi do środka. Nie ja nadawałem przedmiotom blask to one świeciły do mnie. Dlatego tabletki nigdy nie pomogły... Chłopak podchodzi do rejestracji i uchyla szalik. Dzień dobry, ja na wizytę na siedemnastą. Kamera się oddala. Chłopak może coś jeszcze wyjaśniać w rejestracji, ale słów już nie słychać, delikatne rozmycie obrazu....a teraz to samo z Miriam. Stopniowo narasta dźwięk tykającego zegara lub wahadła Newtona (z kolejnej sceny). SCENA III Zbliżenie na tykający zegar lub wahadło Newtona. Przez kilka sekund tylko to, później oddalenie i wyciszenie tykania. Gabinet lekarski. Za biurkiem siedzi doktor w białym kitlu. Jest niespokojny, może np. machać nogą, przebierać palcami, pstrykać długopisem. Marszczy czoło, wyraźnie nad czymś myśli. Naprzeciw biurka siedzi Chłopak, płaszcz i szalik przerzucone przez poręcz. W porównaniu z nim jest opanowany, spokojny, może trzymać splecione dłonie przed sobą. Widz powinien go po tym szaliku zidentyfikować. Dialog montowany na zasadzie ujęcie-kontrujęcie. Słyszymy koniec dłuższej wypowiedzi Chłopaka: Miriam idzie palmową aleją, oglądając się raz po raz. Czuje się nieswojo w tej egzotycznej, szklarnianej atmosferze, przesiąkniętej tropikalną, ciężką wilgotnością, tak różną od klimatu na zewnątrz... Bardzo ciekawe, co dalej? Nic, to wszystko No tak... na jakiej podstawie wyciąga pan wnioski? Nie rozumiem.

2 Skąd pan wie, co ona czuje? To powinno być proste, zna ją pan... Zachęcająco zawiesza głos. Ja tu nie mam nic do gadania. To są jej odczucia. Patrzy na psychiatrę jakby nie rozumiał, co mówi. Jej odczucia? W pańskim śnie? Nie myśli pan, że to zastanawiające? Uśmiecha się, zmienia pozycję, rozluźnia. Mnie to nie zastanawia. To pan się tym interesuje, na pana prośbę odpowiadam. traci rezon Dobrze. (chrząknięcie) Jak wygląda ta dziewczyna? Blondynka, średniego wzrostu, niebieskie oczy. Dość niewybredny kanon piękna (próbuje żartować, ale widać po nim, że sam gustuje w podobnych blondynkach) Miriam to żydowskie imię. Czemu nosi je dziewczyna o aryjskiej urodzie? To raczej pytanie do jej rodziców, nie do mnie. robi się rozdrażniony Skąd w ogóle zna pan to imię? Rozmawiał pan z nią? Przecież mówiłem, że nie. Nazywa się Miriam, wiem i już. Ale śni pan o niej (znów widać, że to raczej jego marzenia) To niewłaściwe stwierdzenie. To raczej ona mi się śni. Co w tym złego, że widzę ładną dziewczynę? Rzecz w tym, że pan ją też widzi na jawie. A przynajmniej twierdzi, że ten stan to jawa. Nigdy się panu nie zdarzyło, ze spełnia się to, co się panu śniło? Uśmiecha się nieznacznie, nie może się powstrzymać od tej uwagi. czuje się zdemaskowany Próbuję ustalić pański profil psychologiczny, żeby zrozumieć przyczyny... pewnych zachowań. Że niby mój? Tak, to nie takie łatwe. (westchnienie) To po co zadaje mi pan pytania według własnego profilu? Unosi brwi w górę, ale zachęca gestem, by mówić dalej. Czuje, że może pacjent z czymś się zdradzi. Najpierw mówi nieśmiało, ale w miarę formułowania zdań robi się pewny siebie. Chce podkreślić absurdalną dla niego sytuację i czuje, że może sobie na to pozwolić. Może rozglądać się po gabinecie, rzucać wyzywające spojrzenia. Pan chce tylko wyłapać jakieś niedociągnięcia w moim myśleniu, żeby mieć to wreszcie z głowy, bo przez całą godzinę naszego spotkania myśli pan tylko o zgrabnej blondynce w recepcji. A jednocześnie się panu wydaję, że nikt tego nie zauważy, bo każdy marzy o tym samym. I chętnie się pan mnie pozbędzie, co w tym wypadku oznacza zapewne próby uzdrowienia.

3 Chrząka, chce ukryć zdenerwowanie, ale mu to nie wychodzi. Zerka ukradkiem na zegarek. Sili się na profesjonalny ton. No tak... Na tle innych... Na tle innych pan wypada pozytywnie na plus. Dobrze, dobrze. Hm... niezrozumienie, wyobcowanie... kobiety (uśmiecha się sztucznie i kiwa palcem) No... Sam pan mówił. Będziemy się tego trzymać, zdecydowanie. Do przyszłego tygodnia. Pan pozwoli. Do widzenia. SCENA IV Wykorzystane zaciemnienie z poprzedniego ujęcia. Obraz się nie rozjaśnia, słychać kroki odbijające się echem na klatce schodowej. Gdy postać (Chłopak) mija półpiętro widać jego ciemną sylwetkę na tle okna. Biegnie po schodach mijając po dwa stopnie naraz. Można wprowadzić neutralną muzykę. Gdyby się trzymać wersji doktora to cała sprawa zaczęła się od tamtego snu i dnia następnego. Ale tak naprawdę zaczęło się od mojej matki. Kamera nieruchoma, w końcu ciemnego korytarza, światło odbija się na nierównej podłodze pokrytej linoleum, gdzieniegdzie wycieraczki. Chłopak się nie spieszy, stopniowo oddala od kamery, zmierza do końca korytarza. Pewnego ranka przyszła po prostu. Z wizytą, jak zawsze zmartwiona, czy mój stan psychiczny znów nie uległ pogorszeniu. W końcu ma klucze do mieszkania. (pauza, zatrzymanie na korytarzu i szukanie kluczy) Słychać brzęczenie kluczy. Chłopak rusza i dociera do końca korytarza, gdzie jego sylwetka rozmywa się w świetle. A ja, zamiast milczeć i jak zwykle udawać głupka, dałem jej pretekst. Można dostrzec, że otwiera drzwi do mieszkania, słychać zgrzyt zamka. SCENA V Przejście od razu z poprzedniej sceny, bez miękkiego montażu. Pokój w bloku, ten sam, który był w scenie I, ale kamera nie koncentruje się na wystroju, ani nie przedstawia postaci, od razu wchodzi akcja. Dopiero w trakcie można zauważyć, że stoi tam to samo łóżko. Czemu śpisz na podłodze? MATKA: Łóżko jest zajęte. Unosi się na łokciach i patrzy na poruszającą się miarowo puchową kołdrę. (Kołdra oświetlona nienaturalnym światłem!!!) MATKA: Zaczyna panikować, zrywa kołdrę. Łóżko jest puste (światło normalne). Nikogo tu nie ma! Znowu te dziecinne bzdury! Jest wściekła, zamiera, na jej twarzy widać strach zmieszany ze smutkiem. Zaczyna płakać i opada na kolana wraz z zerwaną kołdrą. Plan ogólny: pokój, okno, łóżko, Chłopak i Matka z kołdrą na podłodze. Zbliżenie: Chłopak patrzy na łóżko, znów oświetlone nienaturalnie. Śpi na nim dziewczyna, która powoli się budzi. Zbliżenie na twarz dziewczyny, targaną koszmarem. Początkowo oświetlona tym samym nienaturalnym światłem, które delikatnie zanika. Wyglądem odpowiada opisowi, który Chłopak przedstawił Lekarzowi. Stopniowe oddalenie. Identyczny plan ogólny: podobny pokój, ale nie ma w nim ani Chłopaka, ani Matki, chociaż kołdra leży tak samo, jak zostawiła ją Matka. W miejscu, w którym w mieszkaniu Chłopaka znajduje się okno, w tym pokoju są drzwi, reszta urządzona niemal identycznie, jak to w bloku. (Można zrezygnować z tej zamiany okna na drzwi, gdyby nie udało się znaleźć dogodnego pokoju.) Plan pełny: Dziewczyna budzi się z niemym krzykiem, patrzy na leżącą kołdrę i dokładnie w miejsce, w którym spał Chłopak. Nie rozumie, co się właśnie stało. Kuli się na łóżku, podkurcza nogi i opiera się o ścianę, wbija wzrok w podłogę. Znów ten sam plan ogólny. SCENA VI Kamera zza pleców bohatera: Chłopak z ciemnego korytarza wchodzi do mieszkania. Różne ujęcia statyczne z poszczególnych części mieszkania: Chłopak zdejmuje buty, odwiesza płaszcz, idzie do toalety, zaczyna chodzić po pokoju. Zachowuje się zupełnie normalnie. Może np. nastawić wodę na herbatę, wyciągnąć coś z lodówki, usiąść przed komputerem. Konwencja paradokumentalna. Kilka razy jednak wyraźnie widać, że zerka na okno, a wszystkie czynności wykonuje dla zabicia czasu. Za oknem zwykłe popołudnie. Podczas wszystkich tych czynności słyszymy jego monolog.

4 Dla matki jedna wizyta wystarczyła, by wysłać mnie do lekarza. Iść musiałem i nie chciałem, żeby przez unikanie wizyt oddano mnie ponownie pod rodzicielską kuratelę. Od malucha to samo. Zawsze były problemy i jakieś lekarstwa. Chłopak myje ręce w łazience. Pewne rzeczy się po prostu nie zmieniają. Byłem duży, widziałem kogoś w moim łóżku dostałem tabletki i matka znów się uspokoiła. Każdy facet marzy o dziewczynie we własnym łóżku, ja ją widziałem. Ale tak samo jak ze świetlną aurą dzieciństwa to nigdy nie było coś w rodzaju fantazji, nigdy nie zależało ode mnie. Dlatego leki na to nie pomagały i nigdy nie pomogą. Świecenie w dzieciństwie ustało, naturalnie jak każde dziecko, w miarę poznawania nadawałem tym rzeczom wartość. Zresztą: ustało długo po tym jak przestałem brać tabletki. Matka uznała, że uspokoiłem się farmakologicznie, gdy naprawdę nie zmieniłem się ani trochę. Widzimy małą biblioteczkę z książkami. Ręka Chłopaka czule przesuwa się po grzbietach książek. Kamera podąża za nią. Przestałem pytać o aureole nad pomnikami i świetlne aury bijące od książek, a zamiast tego zacząłem te książki czytać. Chłopak siedzi przed komputerem. Obok może leżeć karton z różnymi elektronicznymi częściami. Tak się wczytałem, że do szkoły poszedłem o rok wcześniej. Zamiast do wymarzonego liceum, rodzice wysłali mnie do technikum elektrycznego i tak oto znalazłem się na politechnice najdalej jak się dało od surrealistycznych wizji. Gdy już wszystkie kwestie zostaną wolniej, lub szybciej wypowiedziane, Chłopak opiera się na parapecie i patrzy w okno, gdzie zaczyna zachodzić słońce. Ujęcie na krajobraz wielkiego miasta, z zachodem słońca. Tu można wreszcie pofolgować zmysłowi muzycznemu. Coś nastrojowego, co buduje aurę niesamowitości np. Loreena McKennitt She Moves Through the Fair (bez wokalu). Chłopak ostrożnie puszcza parapet i w jego ruchach widać teraz coś ciekawszego, jakiś odświętny nastrój. Siada pod przeciwległą ścianą. Wraz z muzyką oświetlenie w pokoju się zmienia. Zbliżenie na twarz z profilu, oświetlona najpierw światłem słonecznym, później stopniowe rozjaśnienie. Detal oko, z wyraźnym błyskiem. Przynajmniej w jednym psychiatra miał rację, ale tu czuję się w pełni usprawiedliwiony. Jak mogłem się nie zakochać? SCENA VII Dwa ujęcia Dziewczyny ze sceny V. Muzyka pasująca nastrojem do poprzedniej, ale żywsza, np. Loreena McKennitt Huron Beltane Fire Dance. 1. Kamera ustawiona przy samej ścianie, widać okno pod lekkim skosem. Całość oświetlona nienaturalnie. Firanki unoszą się i kołyszą. Można skorzystać z wiatraka i delikatnych kawałków materiału. 2. Kamera nad łóżkiem. Ujęcia montowane miękko jako płynne przejścia, tak że sylwetka Dziewczyny w jednym położeniu nakłada się i powoli przechodzi w inne ułożenie. W kadrze tylko okno, lub łóżko. Całość powinna sprawiać wrażenie rzeczywistości pozazmysłowej. I wtedy mi się przyśniła, a ja przyjąłem ją całym sercem z dziecięcą wiarą. Zza okna wyłania się najpierw ręka, a później cała postać Dziewczyny. Jej sylwetka może być zamazana przez natężenie światła. Dziewczyna opiera się na parapecie i wychyla przez okno, później siada na nim i powoli przekłada obie nogi, by zeskoczyć na podłogę. Przebitki na ujęcia śpiącej Dziewczyny w łóżku. Coś ją wyraźnie niepokoi, rzuca się w pościeli. Gdy pod koniec Dziewczyna zeskakuje na podłogę widać najwyżej jej popiersie. Jej sylwetka rozmywa się zupełnie, wraz z całą resztą efektów i widać jedynie to samo zwyczajne okno. Ostatnie ujęcie: łóżko, Dziewczyna otwiera szeroko oczy i patrzy prosto w kamerę. Zbliżenie i detal oka, aż do granicy możliwości i zaciemnienia. SCENA VIII Analogiczna do sceny VI. Brak efektów specjalnych. Zgrzyt zamka i dźwięk chowania kluczy. Najpierw Dziewczyna odkłada torebkę w pokoju, w którym panuje półmrok. Podchodzi do lampy, stojącej na podłodze i zapala ją. Obok na krześle siedzi Chłopak i podnosi na nią wzrok. Jednak ona nie zauważa go i wykonuje wszystkie czynności, jakby go nie było. Tym razem to Dziewczyna chodzi spokojnie po mieszkaniu, szykuje coś do zjedzenia, czyta książkę itp. Za oknem wieczór, później zapada noc. Cały czas towarzyszy jej Chłopak, który np. stoi przy ścianie, gdy ona wchodzi do kuchni, siedzi na krześle i patrzy jak ona czyta książkę itd. Ciągle słychać jego monolog, przerywany raz po raz. Obudziłem się trochę surrealistycznie, ale naprawdę.

5 Ona stała przed lustrem, czesała włosy, a spojrzawszy na mnie, patrzyła przeze mnie, na wylot. Jakimś sennym trafem jej rzeczywistość zderzyła się z moją. Tak jak kiedyś widziałem to, co czuli wszyscy. A więc i ona musiała coś czuć. Że jest inaczej, nie tak... Dziewczyna pijąc herbatę nagle patrzy na krzesło, na którym siedzi Chłopak. Po chwili jednak kręci przecząco głową i wraca do swoich zajęć. Wyniosłem się z własnego łóżka, żeby mogła spać spokojnie. Starałem się nie naprzykrzać jak zawsze postępuję z ludźmi. Bo ona była człowiekiem, a nie zjawą, jak sugerował psychiatra. Od jednego tylko nie mogłem się powstrzymać. Uwielbiałem patrzeć jak wraca do domu. W mojej rzeczywistości drzwi wejściowe, a co za tym idzie, korytarz na siódmym piętrze, znajdowały się od wschodu, a okno w pokoju od zachodu. W jej rzeczywistości na odwrót. Oboje patrzą na okno. Zbliżenie na okno. Z nocy robi się dzień. SCENA IX Plan ogólny, pokój. Poranny półmrok. Chłopak wstaje z podłogi, podchodzi do stolika i łyka kilka pigułek. Zbliżenie, bierze jedną i połyka, po czym uśmiecha i się i przecząco kiwa głową. Patrzy na Dziewczynę, która spokojnie śpi w łóżku. Chłopak (już ubrany), zarzuca na siebie płaszcz, bierze plecak i wychodzi z mieszkania. Na odchodnym ogląda się jeszcze raz za siebie i szepce: szeptem Jak mogłaby zniknąć?. SCENA X Analogicznie do sceny II. Chłopak znowu jedzie tramwajem przez miasto, ale teraz czasem ogląda się dookoła i uśmiecha, nie jest ściśle opatulony szalem. Nie czuje się już taki wyobcowany w mieście. Po chwili przebitka i znowu schody do szpitala/przychodni/poradni. Chłopak wchodzi do środka i idzie szpitalnym korytarzem, ale teraz znów powraca do niego niepokój. Kamera w połowie korytarza. Chłopak zbliża się z jednego końca i mija ją tak, że z bliska widać jego twarz, teraz zupełnie bez emocji. Przechodzi, ale kamera tkwi nieruchomo, ukazując pusty korytarz. Słychać jego kroki, które powoli przechodzą w znajomy odgłos tykania zegara/wahadła Newtona. Nigdy nie zamierzałem nikogo okłamywać... Kamera pokazuje szpitalny korytarz z kilku ujęć. Zawsze jest on tak samo pusty. Kolejne pigułki. Lekarz nadal nie był w stanie pojąć dlaczego nie działają. Kamera pokazuje teraz korytarz w bloku, również pusty. Później pustą kuchnię w mieszkaniu i niedopitą, starą herbatę. Dla nich oznacza to tylko jedno... Plan pełny: Chłopak siedzi w pustym pokoju na łóżku, ze wzrokiem wbitym w podłogę. Jest ubrany tylko w szpitalną piżamę. (Ujęcie powinno być analogiczne do ujęcia z końca sceny V, kiedy to Dziewczyna kuliła się na łóżku.) Zbliżenie do planu ogólnego. Widać, że Chłopak jest przestraszony, ale nie ogłupiony. Spogląda w stronę okna. Analogiczny profil jak z końca sceny VI. Widać szklące się oczy, jednak nie zaczyna płakać. SCENA XI Profil leżącego Chłopaka. Tylko światło kontrowe, wyodrębniające kontur twarzy. Chłopak porusza powiekami i ustami oddychając. W szpitalu przestałem widzieć dziewczyny włażące przez okna, co prawda nie z przyczyn, z których chciałby psychiatra. Plan ogólny; stołówka w szpitalu. Pacjenci osowiali, mieszają łyżkami w swoich miskach, wszyscy mają wzrok wbity w przestrzeń przed sobą. Teraz dopiero, o ironio, zacząłem marzyć, a fantazja okazała się niewyczerpaną rzeką. Znów ujęcie leżącego Chłopaka i światło kontrowe. Widać jak porusza rękami przed twarzą. Pragnąłem dniami i nocami, tak jak się pragnie czegoś, czego się nie zauważa gdy jest. Czego? Jednego zachodu słońca. A potem dziesiątek zachodów słońca! W końcu przykrywa twarz dłońmi i widać jak bezdźwięcznie płacze.

6 Wchodzi muzyka, która będzie towarzyszyć już do końca kolejnej sceny. Np. Loreena McKennitt The Bonny Swans (zwłaszcza druga połowa, z gitarą elektryczną). SCENA XII Najpierw słychać gwar ulicy, później rozjaśnienie i widać niebo. Kamera ustawiona pionowo w górę. Może być widać fragment budynku, lub linii elektrycznych. Kamera wraca do poziomu nie ruszając się z miejsca i pokazuje Chłopaka (plan średni), patrzącego w górę. Chłopak również wraca wzrokiem do normalnego poziomu, obraca się tyłem do kamery, a ta towarzyszy mu gdy idzie ulicą. Najpierw idzie wolno, ale później przyspiesza, aż w końcu zaczyna biec. Kamera zza budynków, przedzielonych wąskimi uliczkami, widać w tych prześwitach biegnącego Chłopaka. Ujęcie pokazujące wydłużające się cienie w przyspieszonym tempie. Ujęcie pokazujące w zwolnionym tempie jak Chłopak przeskakuje przez kałużę. Panorama miasta w przyspieszonym tempie, od popołudnia do wieczora. Kamera na klatce schodowej, słychać trzask drzwi i widać Chłopaka, który wbiega na schody. Ujęcie z góry schodów, przez barierki. Widać i słychać jak Chłopak biegnie w górę. Kamera w tym samym miejscu, co w scenie IV na korytarzu. Chłopak biegnie, rzuca się do drzwi na jego końcu. W tym momencie utwór muzyczny powinien naturalnie skończyć się wyciszeniem. SCENA XIII Powtórka sceny I. Kamera przesuwa się wolno od wezgłowia łóżka, przez całą jego długość, tym samym wolnym tempem. Na łóżku leży Chłopak, twarz zakryta dłońmi. Najazd kamery kończy się widokiem okna, za którym widać zachodzące słońce. Standardowy plan ogólny: widać okno, Chłopaka na łóżku, inne sprzęty w pokoju. Żadnych efektów świetlnych. Muzyka, wzbudzenie oczekiwania, że coś się stanie. Coś spokojnego, ale, co powoli nabiera tempa, np. Loreena McKennitt The Old Ways (od środka). Słyszymy głos, tym razem już nie z offu. najpierw mamrocze coś cicho, później mówi coraz pewniej Miriam... Przecież ja nigdy nie wątpiłem. Nie możesz znikać gdy ktoś Ci powie, że Cię nie ma. Tu nie o mnie chodzi, tylko o Ciebie! Chłopak z wysiłkiem podnosi się i wpatruje w okno. Półzbliżenie na sylwetkę. Przyjdź... prosi Zbliżenie na puste okno. Firanka porusza się delikatnie, ale nie przypomina ani trochę nadnaturalnej sceny VII. Znów półzbliżenie na Chłopaka, z pozycji okna. Za nim, w tle widać drzwi od połowy w dół. Chłopak się nie porusza, ale na drugim planie widać wyraźnie, jak drzwi się uchylają. Postać, która wchodzi, jest widoczna jedynie od pasa w dół (Dziewczyna). Dziewczyna podchodzi do łóżka i siada za Chłopakiem. Zbliżenie na oboje, z innej strony, pod kątem 90 stopni do okna. Dziewczyna nie jest blondynką, ale ma takie same rysy twarzy, może być również ubrana w podobnym stylu, ale wygląda normalnie, nie towarzyszy jej żadne nadnaturalne światło. Chłopak nie zwraca na nią uwagi, dopiero po zbliżeniu powoli odwraca się z niedowierzaniem. obejmuje Chłopaka rękoma, najpierw nieśmiało Ciii... Te zachody słońca. Dziesiątki zachodów! Czemu szukasz o zmierzchu? Ale jestem. Detal: usta dziewczyny, blisko skroni Chłopaka. Ciii... Widziałam każdy, który chciałeś. uspokajająco Zbliżenie na oboje. Chłopak delikatnie chwyta ją za rękę. Robi się jaśniej, padające na nich światło zachodzącego słońca przybiera na mocy. zaczyna się śmiać Trzeba czasem się wynieść na parę dni, gdy wzywa coś takiego jak te Twoje zachody słońca i wraca się dopiero jak się czuje, że trzeba niezwłocznie. załamującym się głosem Ale wiesz, wraca się prawdziwie na Ziemię. Objęci. Sylwetki zamazane od światła. Muzyka wybrzmiewa do końca, już na ciemnym ekranie.

Na skraju nocy & Jarosław Bloch Rok udostępnienia: 1994

Na skraju nocy & Jarosław Bloch Rok udostępnienia: 1994 Na skraju nocy & Jarosław Bloch Rok udostępnienia: 1994 NA SKRAJU NOCY Moje obrazy Na skraju nocy widziane oczyma dziecka Na skraju nocy życie wygląda inaczej Na moich obrazach...w nocy Życie w oczach

Bardziej szczegółowo

Dzięki ćwiczeniom z panią Suzuki w szkole Hagukumi oraz z moją mamą nauczyłem się komunikować za pomocą pisma. Teraz umiem nawet pisać na komputerze.

Dzięki ćwiczeniom z panią Suzuki w szkole Hagukumi oraz z moją mamą nauczyłem się komunikować za pomocą pisma. Teraz umiem nawet pisać na komputerze. Przedmowa Kiedy byłem mały, nawet nie wiedziałem, że jestem dzieckiem specjalnej troski. Jak się o tym dowiedziałem? Ludzie powiedzieli mi, że jestem inny niż wszyscy i że to jest problem. To była prawda.

Bardziej szczegółowo

BEZPIECZNY MALUCH NA DRODZE Grażyna Małkowska

BEZPIECZNY MALUCH NA DRODZE Grażyna Małkowska BEZPIECZNY MALUCH NA DRODZE Grażyna Małkowska spektakl edukacyjno-profilaktyczny dla najmłodszych. (Scenografia i liczba aktorów - zależne od wyobraźni i możliwości technicznych reżysera.) Uczeń A - Popatrz

Bardziej szczegółowo

Igor Siódmiak. Moim wychowawcą był Pan Łukasz Kwiatkowski. Lekcji w-f uczył mnie Pan Jacek Lesiuk, więc chętnie uczęszczałem na te lekcje.

Igor Siódmiak. Moim wychowawcą był Pan Łukasz Kwiatkowski. Lekcji w-f uczył mnie Pan Jacek Lesiuk, więc chętnie uczęszczałem na te lekcje. Igor Siódmiak Jak wspominasz szkołę? Szkołę wspominam bardzo dobrze, miałem bardzo zgraną klasę. Panowała w niej bardzo miłą atmosfera. Z nauczycielami zawsze można było porozmawiać. Kto był Twoim wychowawcą?

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIA W ZAPOBIEGANIU OSTEOPOROZY

ĆWICZENIA W ZAPOBIEGANIU OSTEOPOROZY ĆWICZENIA W ZAPOBIEGANIU OSTEOPOROZY Ćwiczenie 1. - Stajemy w rozkroku na szerokości bioder. Stopy skierowane lekko na zewnątrz, mocno przywierają do podłoża. - Unosimy prawą rękę ciągnąc ją jak najdalej

Bardziej szczegółowo

KATARZYNA POPICIU WYDAWNICTWO WAM

KATARZYNA POPICIU WYDAWNICTWO WAM KATARZYNA ŻYCIEBOSOWSKA POPICIU WYDAWNICTWO WAM Zamiast wstępu Za każdym razem, kiedy zaczynasz pić, czuję się oszukana i porzucona. Na początku Twoich ciągów alkoholowych jestem na Ciebie wściekła o to,

Bardziej szczegółowo

Kurs online JAK ZOSTAĆ MAMĄ MOCY

Kurs online JAK ZOSTAĆ MAMĄ MOCY Często będę Ci mówić, że to ważna lekcja, ale ta jest naprawdę ważna! Bez niej i kolejnych trzech, czyli całego pierwszego tygodnia nie dasz rady zacząć drugiego. Jeżeli czytałaś wczorajszą lekcję o 4

Bardziej szczegółowo

WYZWANIA EDUKACYJNE EDUKACJA DLA KAŻDEGO PORADY MAŁEJ EWUNI DUŻEJ EWIE. Dziecko jest mądrzejsze niż myślisz. Ewa Danuta Białek

WYZWANIA EDUKACYJNE EDUKACJA DLA KAŻDEGO PORADY MAŁEJ EWUNI DUŻEJ EWIE. Dziecko jest mądrzejsze niż myślisz. Ewa Danuta Białek 1 WYZWANIA EDUKACYJNE EDUKACJA DLA KAŻDEGO SZTUKA ŻYCIA W ŚWIECIE PORADY MAŁEJ EWUNI DUŻEJ EWIE Dziecko jest mądrzejsze niż myślisz Ewa Danuta Białek 1 2 Ewa Danuta Białek PORADY MAŁEJ EWUNI DUŻEJ EWIE

Bardziej szczegółowo

Przedstawienie. Kochany Tato, za tydzień Dzień Ojca. W szkole wystawiamy przedstawienie. Pani dała mi główną rolę. Będą występowa-

Przedstawienie. Kochany Tato, za tydzień Dzień Ojca. W szkole wystawiamy przedstawienie. Pani dała mi główną rolę. Będą występowa- Przedstawienie Agata od kilku dni była rozdrażniona. Nie mogła jeść ani spać, a na pytania mamy, co się stało, odpowiadała upartym milczeniem. Nie chcesz powiedzieć? mama spojrzała na nią z troską. Agata

Bardziej szczegółowo

FILM - W INFORMACJI TURYSTYCZNEJ (A2 / B1)

FILM - W INFORMACJI TURYSTYCZNEJ (A2 / B1) FILM - W INFORMACJI TURYSTYCZNEJ (A2 / B1) Turysta: Dzień dobry! Kobieta: Dzień dobry panu. Słucham? Turysta: Jestem pierwszy raz w Krakowie i nie mam noclegu. Czy mogłaby mi Pani polecić jakiś hotel?

Bardziej szczegółowo

to myśli o tym co teraz robisz i co ja z Tobą

to myśli o tym co teraz robisz i co ja z Tobą DZIEŃ BEZ CIEBIE Dzień bez Ciebie Dzień bez Ciebie jakoś tak szary to brak mej części i mało widzę co istnieje najpiękniej gdy nie błyszczą Twe słowa tylko przy Tobie nie wiem czy się martwić to myśli

Bardziej szczegółowo

Temat zajęć: Agresja jak sobie z nią poradzić?

Temat zajęć: Agresja jak sobie z nią poradzić? PRZEMOC I AGRESJA WŚRÓD UCZNIÓW Temat zajęć: Agresja jak sobie z nią poradzić? Czas trwania: 45 minut Cel główny: kształtowanie u uczniów postaw zmierzających do eliminowania zachowań agresywnych oraz

Bardziej szczegółowo

Dziecko jako pieszy uczestnik ruchu drogowego

Dziecko jako pieszy uczestnik ruchu drogowego Dziecko jako pieszy uczestnik ruchu drogowego Dziecko do lat 7 nie powinno samodzielnie poruszać się po drogach, powinno znajdować się pod opieką rodziców, starszego rodzeństwa lub kolegów. W drodze do

Bardziej szczegółowo

Teksty Drugie 2005, 6, s. 210-215. Wiersze. Tadeusz Kantor. http://rcin.org.pl

Teksty Drugie 2005, 6, s. 210-215. Wiersze. Tadeusz Kantor. http://rcin.org.pl Teksty Drugie 2005, 6, s. 210-215 Tadeusz Kantor Tadeusz KANTOR Alaube żeby tylko ta chwila szczególna nie uleciała, jest przed świtem godzina 4 ta nad ranem - ta szczególna chwila, która jest w ą t i

Bardziej szczegółowo

J. J. : Spotykam rodziców czternasto- i siedemnastolatków,

J. J. : Spotykam rodziców czternasto- i siedemnastolatków, J. J. : Spotykam rodziców czternasto- i siedemnastolatków, którzy twierdzą, że właściwie w ogóle nie rozmawiają ze swoimi dziećmi, odkąd skończyły osiem czy dziewięć lat. To może wyjaśniać, dlaczego przesiadują

Bardziej szczegółowo

JAK RADZIĆ SOBIE Z NASTOLATKIEM W SYTUACJACH KONFLIKTOWYCH?

JAK RADZIĆ SOBIE Z NASTOLATKIEM W SYTUACJACH KONFLIKTOWYCH? JAK RADZIĆ SOBIE Z NASTOLATKIEM W SYTUACJACH KONFLIKTOWYCH? Podstawowa zasada radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych:,,nie reaguj, tylko działaj Rodzice rzadko starają się dojść do tego, dlaczego ich

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć nr 2

Scenariusz zajęć nr 2 Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka Blok tematyczny: Witamy Nowy Rok Scenariusz zajęć nr 2 I. Tytuł scenariusza: Skąd się bierze dzień i noc? II. Czas realizacji: 2 jednostki lekcyjne. III. Edukacje

Bardziej szczegółowo

Nazywam się Maria i chciałabym ci opowiedzieć, jak moja historia i Święta Wielkanocne ze sobą się łączą

Nazywam się Maria i chciałabym ci opowiedzieć, jak moja historia i Święta Wielkanocne ze sobą się łączą Nazywam się Maria i chciałabym ci opowiedzieć, jak moja historia i Święta Wielkanocne ze sobą się łączą Jako mała dziewczynka miałam wiele marzeń. Chciałam pomagać innym ludziom. Szczególnie starzy, samotni

Bardziej szczegółowo

Olaf Tumski: Tomkowe historie 3. Copyright by Olaf Tumski & e-bookowo Grafika i projekt okładki: Zbigniew Borusiewicz ISBN

Olaf Tumski: Tomkowe historie 3. Copyright by Olaf Tumski & e-bookowo Grafika i projekt okładki: Zbigniew Borusiewicz ISBN Olaf Tumski Olaf Tumski: Tomkowe historie 3 Copyright by Olaf Tumski & e-bookowo Grafika i projekt okładki: Zbigniew Borusiewicz ISBN 978-83-63080-60-0 Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo Kontakt:

Bardziej szczegółowo

AUDIO / VIDEO (A 2 / B1 ) (wersja dla studenta) ROZMOWY PANI DOMU ROBERT KUDELSKI ( Pani domu, nr )

AUDIO / VIDEO (A 2 / B1 ) (wersja dla studenta) ROZMOWY PANI DOMU ROBERT KUDELSKI ( Pani domu, nr ) AUDIO / VIDEO (A 2 / B1 ) (wersja dla studenta) ROZMOWY PANI DOMU ROBERT KUDELSKI ( Pani domu, nr 4-5 2009) Ten popularny aktor nie lubi udzielać wywiadów. Dla nas jednak zrobił wyjątek. Beata Rayzacher:

Bardziej szczegółowo

Wiersz Horrorek państwowy nr 3 Ania Juryta

Wiersz Horrorek państwowy nr 3 Ania Juryta Wiersz Horrorek państwowy nr 3 Ania Juryta Nie wiem zupełnie jak to się stało, że w końcu zdać mi się to udało... Wszystko zaczęło się standardowo: Samo południe plac manewrowy... Słońce jak zwykle zaciekle

Bardziej szczegółowo

Trzy kroki do e-biznesu

Trzy kroki do e-biznesu Wstęp Świat wokół nas pędzi w niewiarygodnym tempie - czy Ty też chwilami masz wrażenie, że nie nadążasz? Może zastanawiasz się, czy istnieje sposób, by dogonić ten pędzący pociąg życia pełen różnego rodzaju

Bardziej szczegółowo

Sygnalizacja sędziowska w korfballu

Sygnalizacja sędziowska w korfballu Sygnalizacja sędziowska w korfballu stan na dzień 15. października 2009 Wprowadzenie Przewodnik jest załącznikiem do Przepisów gry w Korfball. Przewodnik opisuje zatwierdzoną sygnalizację używaną przez

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ ZAJĘCIA. radzić sobie z napięciem pojawiających się w trudnych sytuacjach, umie nabierać właściwego dystansu do sytuacji stresujących,

SCENARIUSZ ZAJĘCIA. radzić sobie z napięciem pojawiających się w trudnych sytuacjach, umie nabierać właściwego dystansu do sytuacji stresujących, Dnia 4 listopada 2013r.uczniowie klasy III wzięli udział w warsztatach prowadzonych przez pedagoga szkolnego. Celem warsztatów było uświadomienie dzieciom możliwości panowania nad swoimi emocjami, kształtowanie

Bardziej szczegółowo

"Chciałem cię chronić, będąc twoim cieniem..." Pearlic. Reda 2015.

Chciałem cię chronić, będąc twoim cieniem... Pearlic. Reda 2015. CIEŃ Paulina Klecz "Chciałem cię chronić, będąc twoim cieniem..." Pearlic. Reda 2015. Projekt okładki: Łukasz Orzechowski Copyright Paulina Copyright Pearlic Klecz Wszelkie prawa do publikacji zastrzeżone.

Bardziej szczegółowo

CZUŁY FILM eng. GO AND TELL HER. Justyna Bilik. opieka artystyczna: Maciej Sobieszczański

CZUŁY FILM eng. GO AND TELL HER. Justyna Bilik. opieka artystyczna: Maciej Sobieszczański CZUŁY FILM eng. GO AND TELL HER Justyna Bilik opieka artystyczna: Maciej Sobieszczański justyna.bilik@gazeta.pl WN. SAMOCHÓD DOSTAWCZY - DZIEŃ W zaśmieconym opakowaniami z fastfood a kokpicie z obrazkami

Bardziej szczegółowo

Zabawy w/g Batti Strauss czwartek, 19 czerwca :58 - Poprawiony czwartek, 19 czerwca :24

Zabawy w/g Batti Strauss czwartek, 19 czerwca :58 - Poprawiony czwartek, 19 czerwca :24 Zabawa rozluźniająca całe ciało: Pękające sznureczki Dzieci stoją w rozkroku na obwodzie koła, ciała maja naprężone, ręce uniesione do góry, jakby związane niewidzialnymi sznureczkami, nauczycielka objaśnia,

Bardziej szczegółowo

M Ą D R O Ś Ć N O C Y

M Ą D R O Ś Ć N O C Y K H E N C Z E N T H R A N G U R I N P O C Z E A SONG FOR T H E K I NG Od pewnego czasu Gampopa miewał wiele dziwnych i żywych snów. Udał się więc do Milarepy po radę. Ten odpowiedział mu: Jesteś wielkim

Bardziej szczegółowo

1.4.1 Pierwsze wrażenie

1.4.1 Pierwsze wrażenie 1.4.1 Pierwsze wrażenie Nastawienie. Pierwsze wrażenie Mówisz cześć, uśmiechasz się i podajesz rękę. Przywitanie się z drugim człowiekiem to stąpanie po kruchym lodzie łatwo można zrobić coś, co postawi

Bardziej szczegółowo

Kocham Cię 70 sekund na minutę, 100 minut na godzinę, 40 godzin na dobę, 500 dni w roku...

Kocham Cię 70 sekund na minutę, 100 minut na godzinę, 40 godzin na dobę, 500 dni w roku... Wyznania Wyznania Kocham Cię 70 sekund na minutę, 100 minut na godzinę, 40 godzin na dobę, 500 dni w roku... Wolę być chwilą w Twoim życiu niż wiecznością w życiu innej!!! Nie wiem, czy chcesz ze mną chodzić,

Bardziej szczegółowo

Wujcio Dobra Rada siedzi za kierownicą kampera. Skręca jak szalony. WUJCIO DOBRA RADA

Wujcio Dobra Rada siedzi za kierownicą kampera. Skręca jak szalony. WUJCIO DOBRA RADA WNĘTRZE - KAMPER DZIEŃ Wujcio Dobra Rada siedzi za kierownicą kampera. Skręca jak szalony. Jesteśmy! NA ZEWNĄTRZ - KRĘGIELNIA DZIEŃ Kamper wpada na tory w kręgielni. Znak trzeszczy i wpada na dach kampera,

Bardziej szczegółowo

Taniec pogrzebowy. Autor: Mariusz Palarczyk. Cmentarz. Nadjeżdża karawan. Wysiadają 2 osoby: WOJTEK(19 lat) i ANDRZEJ,(55 lat) który pali papierosa

Taniec pogrzebowy. Autor: Mariusz Palarczyk. Cmentarz. Nadjeżdża karawan. Wysiadają 2 osoby: WOJTEK(19 lat) i ANDRZEJ,(55 lat) który pali papierosa Taniec pogrzebowy Autor: Mariusz Palarczyk Cmentarz. Nadjeżdża karawan. Wysiadają 2 osoby: (19 lat) i,(55 lat) który pali papierosa Spogląda na puste miejsce na trumnę Szefie, tutaj? Ta, tutaj. Rzuca papierosa

Bardziej szczegółowo

Zaplanuj Twój najlepszy rok w życiu!

Zaplanuj Twój najlepszy rok w życiu! Sukces na Twoich warunkach Zaplanuj Twój najlepszy rok w życiu! "Naszą najgłębszą obawą nie jest to, że jesteśmy zbyt słabi, ale to, że jesteśmy zbyt potężni. To nasz blask nas przeraża, nie ciemność.

Bardziej szczegółowo

Brain Game. Wstęp. Scratch

Brain Game. Wstęp. Scratch Scratch 2 Brain Game Każdy Klub Kodowania musi być zarejestrowany. Zarejestrowane kluby można zobaczyć na mapie na stronie codeclubworld.org - jeżeli nie ma tam twojego klubu sprawdź na stronie jumpto.cc/18cplpy

Bardziej szczegółowo

DOBRE MANIERY. DOBRE MANIERY: zachowanie społecznie właściwe. ETYKIETA: powszechnie przyjęte zasady właściwego zachowania.

DOBRE MANIERY. DOBRE MANIERY: zachowanie społecznie właściwe. ETYKIETA: powszechnie przyjęte zasady właściwego zachowania. DOBRE MANIERY DOBRE MANIERY: zachowanie społecznie właściwe. ETYKIETA: powszechnie przyjęte zasady właściwego zachowania. GRZECZNOŚĆ: dobre maniery i taktowne zachowanie. Dobre maniery świadczą o szacunku

Bardziej szczegółowo

Finn wygląda na posmutniałego. Zabiera Jake owi list i wącha go. Finn A niech go - ten Cynamonek!

Finn wygląda na posmutniałego. Zabiera Jake owi list i wącha go. Finn A niech go - ten Cynamonek! wewnątrz - salon w domku na drzewie dzień Pod drzwiami do salonu pojawia się list. szybko go chwyta. Odwraca kopertę, na której napisane jest:. Ooo, poczta!, to do Ciebie! rzuca list przez ramię. majestatycznie

Bardziej szczegółowo

Kto chce niech wierzy

Kto chce niech wierzy Kto chce niech wierzy W pewnym miejscu, gdzie mieszka Bóg pojawił się mały wędrowiec. Przysiadł na skale i zapytał: Zechcesz Panie ze mną porozmawiać? Bóg popatrzył i tak odpowiedział: mam wiele czasu,

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIA BEZ PRZYBORÓW

ĆWICZENIA BEZ PRZYBORÓW ĆWICZENIA BEZ PRZYBORÓW 1 Zegar Dzieci siedzą naprzeciwko siebie w siadzie skrzyżnym i wykonują: skłony głowy w bok (w prawo i w lewo) mówiąc jednocześnie cyk cyk (zegar chodzi), skłony głowy w przód i

Bardziej szczegółowo

Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły.

Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. SZKOŁA dla RODZICÓW Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. (...) Dzieci potrzebują tego, aby ich uczucia były akceptowane i doceniane. Kto pyta nie błądzi. Jak pomóc

Bardziej szczegółowo

to jest właśnie to, co nazywamy procesem życia, doświadczenie, mądrość, wyciąganie konsekwencji, wyciąganie wniosków.

to jest właśnie to, co nazywamy procesem życia, doświadczenie, mądrość, wyciąganie konsekwencji, wyciąganie wniosków. Cześć, Jak to jest, że rzeczywistość mamy tylko jedną i czy aby na pewno tak jest? I na ile to może przydać się Tobie, na ile to może zmienić Twoją perspektywę i pomóc Tobie w osiąganiu tego do czego dążysz?

Bardziej szczegółowo

Magia komunikacji. - Arkusz ćwiczeń - Mapa nie jest terenem. Magia prostego przekazu

Magia komunikacji. - Arkusz ćwiczeń - Mapa nie jest terenem. Magia prostego przekazu Magia komunikacji - Arkusz ćwiczeń - Mapa nie jest terenem Twoja percepcja rzeczywistości opiera się o uogólnionieniach i zniekształceniach. Oznacza to, że to, jak widzisz rzeczywistość różni się od rzeczywistości,

Bardziej szczegółowo

Niniejszy tekst jest własnością intelektualną autora. W celu jego wykorzystania należy się z nim skontaktować. Andrzej Dembończyk CZEKAJĄC NA KOCHANKI

Niniejszy tekst jest własnością intelektualną autora. W celu jego wykorzystania należy się z nim skontaktować. Andrzej Dembończyk CZEKAJĄC NA KOCHANKI Niniejszy tekst jest własnością intelektualną autora. W celu jego wykorzystania należy się z nim skontaktować Andrzej Dembończyk CZEKAJĄC NA KOCHANKI Osoby: pułkownik Doupas urzędnik Kochanek student Kowal

Bardziej szczegółowo

Stan Czystej Świadomości

Stan Czystej Świadomości Stan Czystej Świadomości Praktykuje go od prawie 15 lat, przez wiele lat nie miałem kompletnie świadomości czym jest to, co robiłem. W 2007 czytając książki dzogchenu (najwyższe nauki tybetańskie wywodzące

Bardziej szczegółowo

Zasady Byłoby bardzo pomocne, gdyby kwestionariusz został wypełniony przed 3 czerwca 2011 roku.

Zasady Byłoby bardzo pomocne, gdyby kwestionariusz został wypełniony przed 3 czerwca 2011 roku. Opieka zdrowotna przyjazna dziecku - Dzieci i młodzież: powiedz nam co myślisz! Rada Europy jest międzynarodową organizacją, którą tworzy 47 krajów członkowskich. Jej działania obejmują 150 milionów dzieci

Bardziej szczegółowo

Sytuacja zawodowa pracujących osób niepełnosprawnych

Sytuacja zawodowa pracujących osób niepełnosprawnych Sytuacja zawodowa pracujących osób niepełnosprawnych dr Renata Maciejewska Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie Struktura próby według miasta i płci Lublin Puławy Włodawa Ogółem

Bardziej szczegółowo

Najważniejsze lata czyli jak rozumieć rysunki małych dzieci

Najważniejsze lata czyli jak rozumieć rysunki małych dzieci Najważniejsze lata czyli jak rozumieć rysunki małych dzieci Anna Kalbarczyk Najważniejsze lata czyli jak rozumieć rysunki małych dzieci Rozwój osobowości dziecka w wieku od 2 do 6 lat na podstawie jego

Bardziej szczegółowo

W POSZUKIWANIU KOPCIUSZKA

W POSZUKIWANIU KOPCIUSZKA ANETA ANTOSIAK W POSZUKIWANIU KOPCIUSZKA SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA Copyright by CeTVbja\T8Wh^TVl]ab 4eglfglVmaTF^XaX Żory 2013 ISBN 978-83-63-171-32-2 www.skene.com.pl e-mail: pracownia@skene.com.pl Wydawca

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć w świetlicy szkolnej

Scenariusz zajęć w świetlicy szkolnej Scenariusz zajęć w świetlicy szkolnej Temat: Trzy magiczne słowa. Czas trwania zajęć: 45 minut Cele: integracja grupy poprzez wspólną zabawę, wzajemne poznawanie się, kształtowanie postawy szacunku na

Bardziej szczegółowo

Prawdziwa miłość ani nie poucza, ani nie straszy.

Prawdziwa miłość ani nie poucza, ani nie straszy. 5 6 Tyle nam powiedział Święty Paweł, jaka może być miłość: cierpliwa, wytrwała... Widzimy taką miłość w życiu między ludźmi. Możemy ją opisać, używając słów mniej lub bardziej udanych, ale można się zgubić

Bardziej szczegółowo

PRZEGOŃ JESIENNY SMUTEK!

PRZEGOŃ JESIENNY SMUTEK! PRZEGOŃ JESIENNY SMUTEK! Jesień to niełatwy czas dla naszego samopoczucia mała ilość słońca i krótki dzień nie wpływają na nas pozytywnie. Co zatem zrobić, aby nie tracić energii i nie popadać w stany

Bardziej szczegółowo

Liczą się proste rozwiązania wizyta w warsztacie

Liczą się proste rozwiązania wizyta w warsztacie Liczą się proste rozwiązania wizyta w warsztacie Szybciej poznaję ceny. To wszystko upraszcza. Mistrz konstrukcji metalowych, Martin Elsässer, w rozmowie o czasie. Liczą się proste rozwiązania wizyta w

Bardziej szczegółowo

Wasze dziecko idzie do przedszkola.

Wasze dziecko idzie do przedszkola. Wasze dziecko idzie do przedszkola. Tak postanowiliście. Nie zawsze była to łatwa decyzja. Jest w Was, Rodzicach wiele niepewności, obaw i pytań, które chcielibyście zadać: Czy Wasza córeczka, syn da sobie

Bardziej szczegółowo

Mam jednak nadzieję, że te ćwiczenia Ci się przydadzą :)

Mam jednak nadzieję, że te ćwiczenia Ci się przydadzą :) Przygotowałam dla Ciebie trzy ćwiczenia, które mogą pomóc Ci pisać w oryginalny sposób. Niestety, każdy z nas inaczej postrzega oryginalność dlatego ja zajęłam się tylko tym, co udało mi się rozpracować.

Bardziej szczegółowo

5 kroko w do poprawy szybkos ci uderzeń i wytrzymałos ci rąk

5 kroko w do poprawy szybkos ci uderzeń i wytrzymałos ci rąk 5 kroko w do poprawy szybkos ci uderzeń i wytrzymałos ci rąk 5 kroków do poprawy szybkości uderzeń i wytrzymałości rąk 1 krok - Kołowrotek Zauważyłem jak niektóre osoby ćwicząc sztuki walki mają problem

Bardziej szczegółowo

VIII TO JUŻ WIESZ! ĆWICZENIA GRAMATYCZNE I NIE TYLKO

VIII TO JUŻ WIESZ! ĆWICZENIA GRAMATYCZNE I NIE TYLKO VIII TO JUŻ WIESZ! ĆWICZENIA GRAMATYCZNE I NIE TYLKO I. Proszę wybrać odpowiednie do rysunku zdanie. 0. On wsiada do autobusu. On wysiada z autobusu. On jedzie autobusem. 1. On wsiada do tramwaju. On

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć ruchowych z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej

Scenariusz zajęć ruchowych z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej Scenariusz zajęć ruchowych z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej Temat: Wyrabianie nawyku prawidłowej postawy ciała i zapobieganie płaskostopiu. Miejsce ćwiczeń: sala przedszkolna w Miejskim Przedszkolu

Bardziej szczegółowo

Polska poetka noblistka napisała wiele wierszy, które są znane szerszemu kręgowi odbiorców. Wśród nich jest także wiersz pt. Kot w pustym mieszkaniu.

Polska poetka noblistka napisała wiele wierszy, które są znane szerszemu kręgowi odbiorców. Wśród nich jest także wiersz pt. Kot w pustym mieszkaniu. Polska poetka noblistka napisała wiele wierszy, które są znane szerszemu kręgowi odbiorców. Wśród nich jest także wiersz pt. Kot w pustym mieszkaniu. Umrzeć - tego nie robi się kotu o tym przecież wie

Bardziej szczegółowo

Szczęść Boże, wujku! odpowiedział weselszy już Marcin, a wujek serdecznie uściskał chłopca.

Szczęść Boże, wujku! odpowiedział weselszy już Marcin, a wujek serdecznie uściskał chłopca. Sposób na wszystkie kłopoty Marcin wracał ze szkoły w bardzo złym humorze. Wprawdzie wyjątkowo skończył dziś lekcje trochę wcześniej niż zwykle, ale klasówka z matematyki nie poszła mu najlepiej, a rano

Bardziej szczegółowo

NADAWANIE - MOWA ROZUMIENIE

NADAWANIE - MOWA ROZUMIENIE WIEK DZIECKA SŁYSZENIE I ROZUMIENIE NADAWANIE - MOWA 0 3 miesiąc życia Reaguje na głośne Wycisza się/śmieje, gdy do niego mówimy Przerywa płacz, gdy usłyszy głos Wzmaga/osłabia ssanie, gdy usłyszy 4 6

Bardziej szczegółowo

Odkrywam Muzeum- Zamek w Łańcucie. Przewodnik dla osób ze spektrum autyzmu

Odkrywam Muzeum- Zamek w Łańcucie. Przewodnik dla osób ze spektrum autyzmu Odkrywam Muzeum- Zamek w Łańcucie Przewodnik dla osób ze spektrum autyzmu Dzisiaj odwiedzę Muzeum- Zamek w Łańcucie! Zamek w Łańcucie był domem dwóch rodzin. Zamek wybudował czterysta lat temu książę Stanisław

Bardziej szczegółowo

ROZPACZLIWIE SZUKAJĄC COPYWRITERA. autor Maciej Wojtas

ROZPACZLIWIE SZUKAJĄC COPYWRITERA. autor Maciej Wojtas ROZPACZLIWIE SZUKAJĄC COPYWRITERA autor Maciej Wojtas 1. SCENA. DZIEŃ. WNĘTRZE. 2 Biuro agencji reklamowej WNM. Przy komputerze siedzi kobieta. Nagle wpada w szał radości. Ożesz japierdziuuuuu... Szefie!

Bardziej szczegółowo

Praca z rodzicami dziecka i nastolatka z ADHD

Praca z rodzicami dziecka i nastolatka z ADHD Praca z rodzicami dziecka i nastolatka z ADHD K A T A R Z Y N A O R K I S Z S T O W A R Z Y S Z E N I E N A R Z E C Z D Z I E C I Z N A D P O B U D L I W O Ś C I Ą P S Y C H O R U C H O W Ą Moment narodzenia

Bardziej szczegółowo

Pokochaj i przytul dziecko z ADHD. ADHD to zespół zaburzeń polegający na występowaniu wzmożonej pobudliwości i problemów z koncentracją uwagi.

Pokochaj i przytul dziecko z ADHD. ADHD to zespół zaburzeń polegający na występowaniu wzmożonej pobudliwości i problemów z koncentracją uwagi. Pokochaj i przytul dziecko z ADHD ADHD to zespół zaburzeń polegający na występowaniu wzmożonej pobudliwości i problemów z koncentracją uwagi. TYPOWE ZACHOWANIA DZIECI Z ADHD: stale wierci się na krześle,

Bardziej szczegółowo

Copyright 2015 Monika Górska

Copyright 2015 Monika Górska 1 Wiesz jaka jest różnica między produktem a marką? Produkt się kupuje a w markę się wierzy. Kiedy używasz opowieści, budujesz Twoją markę. A kiedy kupujesz cos markowego, nie zastanawiasz się specjalnie

Bardziej szczegółowo

Kolejny udany, rodzinny przeszczep w Klinice przy ulicy Grunwaldzkiej w Poznaniu. Mama męża oddała nerkę swojej synowej.

Kolejny udany, rodzinny przeszczep w Klinice przy ulicy Grunwaldzkiej w Poznaniu. Mama męża oddała nerkę swojej synowej. Kolejny udany, rodzinny przeszczep w Klinice przy ulicy Grunwaldzkiej w Poznaniu. Mama męża oddała nerkę swojej synowej. 34-letnia Emilia Zielińska w dniu 11 kwietnia 2014 otrzymała nowe życie - nerkę

Bardziej szczegółowo

Dzień dobry, chciałbym zrobić test na HIV. Dzień dobry... Proszę usiąść...

Dzień dobry, chciałbym zrobić test na HIV. Dzień dobry... Proszę usiąść... Dzień dobry, chciałbym zrobić test na HIV Dzień dobry... Proszę usiąść... Dlaczego chce się pan przebadać? Dziewczyna mi kazała. To co, mogę dostać skierowanie? Mamy taką zasadę, że przed badaniem przeprowadzamy

Bardziej szczegółowo

Autor scenariusza: Krystyna Jakubowska. Blok tematyczny: Wracamy do szkoły. Scenariusz nr 10

Autor scenariusza: Krystyna Jakubowska. Blok tematyczny: Wracamy do szkoły. Scenariusz nr 10 Autor scenariusza: Krystyna Jakubowska Blok tematyczny: Wracamy do szkoły Scenariusz nr 10 I. Tytuł scenariusza: Dzień profilaktyki - Żyję zdrowo. II. Czas realizacji: 2 jednostki lekcyjne. III. Edukacje

Bardziej szczegółowo

Hektor i tajemnice zycia

Hektor i tajemnice zycia François Lelord Hektor i tajemnice zycia Przelozyla Agnieszka Trabka WYDAWNICTWO WAM Był sobie kiedyś chłopiec o imieniu Hektor. Hektor miał tatę, także Hektora, więc dla odróżnienia rodzina często nazywała

Bardziej szczegółowo

BURSZTYNOWY SEN. ALEKSANDRA ADAMCZYK, 12 lat

BURSZTYNOWY SEN. ALEKSANDRA ADAMCZYK, 12 lat BURSZTYNOWY SEN ALEKSANDRA ADAMCZYK, 12 lat Jestem bursztynnikiem. Myślę, że dobrym bursztynnikiem. Mieszkam w Gdańsku, niestety, niewiele osób mnie docenia. Jednak jestem znany z moich dziwnych snów.

Bardziej szczegółowo

Rozwój dziecka 6-12 miesiąc życia. Przygotowała Marta Gerlach-Malczewska Na podstawie informacji zawartych na stronie http://www.mamazone.

Rozwój dziecka 6-12 miesiąc życia. Przygotowała Marta Gerlach-Malczewska Na podstawie informacji zawartych na stronie http://www.mamazone. Rozwój dziecka 6-12 miesiąc życia Przygotowała Marta Gerlach-Malczewska Na podstawie informacji zawartych na stronie http://www.mamazone.pl ROZWÓJ DZIECKA Pierwszy rok życia to okres intensywnych zmian.

Bardziej szczegółowo

prowadzący dr ADRIAN HORZYK Konsultacje paw. H-6/325H

prowadzący dr ADRIAN HORZYK    Konsultacje paw. H-6/325H PODSTAWY NEGOCJACJI I ZARZĄDZANIA WYKŁAD 13. prowadzący dr ADRIAN HORZYK http://home.agh.edu.pl/~horzyk e-mail: horzyk@agh.edu.pl tel.: 012-617 617-4319 Konsultacje paw. H-6/325H JAK INTERPRETUJĄ NASZE

Bardziej szczegółowo

NIE dla molestowania w przestrzeni publicznej

NIE dla molestowania w przestrzeni publicznej NIE dla molestowania w przestrzeni publicznej Komunikat z badań Hollaback! Polska na temat skali zjawiska molestowania w przestrzeni publicznej w Polsce. Greta Gober i Joanna Roszak. Badanie skali zjawiska

Bardziej szczegółowo

Misja#3. Robimy film animowany.

Misja#3. Robimy film animowany. Po dzisiejszej lekcji będziesz: tworzyć programy animujące obiekty na ekranie komputera określać położenie i orientację obiektu w kartezjańskim układzie współrzędnych Zauważ że... Ludzkie oko charakteryzuje

Bardziej szczegółowo

Poradnik dla rodziców i nauczycieli

Poradnik dla rodziców i nauczycieli Poradnik dla rodziców i nauczycieli Dziecko do lat 7 nie powinno samodzielnie poruszać się po drogach, powinno znajdować się pod opieką rodziców, starszego rodzeństwa lub kolegów. W drodze do szkoły/domu

Bardziej szczegółowo

10m.7s. autor: Piotr Rokicki (dane osobowe na osobnej kartce)

10m.7s. autor: Piotr Rokicki (dane osobowe na osobnej kartce) 10m.7s. autor: Piotr Rokicki (dane osobowe na osobnej kartce) 1 Miasto. Późny ranek. Ruchliwa ulica. Żółty tramwaj jedzie po torze równoległym do ulicy, bardzo blisko samochodów. Siedzący w tramwaju chłopak

Bardziej szczegółowo

Część 7: Sygnalizacja i sygnały świetlne

Część 7: Sygnalizacja i sygnały świetlne Część 7: Sygnalizacja i sygnały świetlne Część ta opiera się na części 6, która omawia sygnalizację świetlną oraz oznakowanie dróg. Część ta omawia dwa ogólne formaty sygnałów świetlnych: sygnalizacja

Bardziej szczegółowo

Cytaty do zaproszeń ślubnych

Cytaty do zaproszeń ślubnych Cytaty do zaproszeń ślubnych Teksty można dowolnie modyfikować lub przesłać swój. 1. Zakochani i świadomi, że ich miłość to nie wiatr, mają zaszczyt zawiadomić, że chcą razem iść przez świat. 2. "Trzy

Bardziej szczegółowo

KONSPEKT ZAJĘĆ Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ

KONSPEKT ZAJĘĆ Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ KONSPEKT ZAJĘĆ Z GIMNASTYKI KOREKCYJNEJ Prowadząca: Joanna Chrobocińska Liczba ćwiczących: do 14 osób, Czas: 30 minut, Wada: boczne skrzywienie kręgosłupa I st. (skolioza) Temat: Ćwiczenia mięśni prostownika

Bardziej szczegółowo

Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka. Blok tematyczny: Szkolna społeczność. Scenariusz nr 3

Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka. Blok tematyczny: Szkolna społeczność. Scenariusz nr 3 Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka Blok tematyczny: Szkolna społeczność Scenariusz nr 3 I. Tytuł scenariusza zajęć : Chcę mieć przyjaciela". II. Czas realizacji: 2 jednostki lekcyjne. III. Edukacje

Bardziej szczegółowo

ŻYCIE BEZ PASJI JEST NIEWYBACZALNE

ŻYCIE BEZ PASJI JEST NIEWYBACZALNE 1 ŻYCIE BEZ PASJI JEST NIEWYBACZALNE 2 Padał deszcz. Mówią, że podczas deszczu dzieci się nudzą. Nie oni. Ukradkiem wzięli rowery i postanowili pojechać przed siebie: -myślisz, że babcia nas widziała?

Bardziej szczegółowo

Sprawdzian kompetencji trzecioklasisty 2014

Sprawdzian kompetencji trzecioklasisty 2014 Imię i nazwisko Klasa III Sprawdzian kompetencji trzecioklasisty 2014 Zestaw humanistyczny Kurs fotografii Instrukcja dla ucznia 1. Wpisz swoje imię i nazwisko oraz klasę. 2. Bardzo uważnie czytaj tekst

Bardziej szczegółowo

Scenopis wybranego ujęcia z filmu Męska sprawa reż. S. Fabicki

Scenopis wybranego ujęcia z filmu Męska sprawa reż. S. Fabicki Scenopis wybranego ujęcia z filmu Męska sprawa reż. S. Fabicki Ujęci e Zawartość kadru Plany Ruch kamery Dialogi, dźwięk, muzyka 1 Bartek i jego młodszy brat wchodzą do swojego mieszkania. Widzimy poszczególne

Bardziej szczegółowo

Joanna Charms. Domek Niespodzianka

Joanna Charms. Domek Niespodzianka Joanna Charms Domek Niespodzianka Pomysł na lato Była sobie panna Lilianna. Tak, w każdym razie, zwracała się do niej ciotka Małgorzata. - Dzień dobry, Panno Lilianno. Czy ma Panna ochotę na rogalika z

Bardziej szczegółowo

Dlaczego make-up jest niezbędny do zdjęć? Wiemy, jak tego uniknąć. Nasz specjalista od makijażu przygotuje Cię do zdjęć.

Dlaczego make-up jest niezbędny do zdjęć? Wiemy, jak tego uniknąć. Nasz specjalista od makijażu przygotuje Cię do zdjęć. Dlaczego make-up jest niezbędny do zdjęć? Make-up biznesowy to ważna część każdej sesji fotograficznej. Na pewno wiesz, że makijaż biznesowy musi być stonowany, tak by żaden jego element nie odwracał uwagi

Bardziej szczegółowo

NAUKA JAK UCZYĆ SIĘ SKUTECZNIE (A2 / B1)

NAUKA JAK UCZYĆ SIĘ SKUTECZNIE (A2 / B1) NAUKA JAK UCZYĆ SIĘ SKUTECZNIE (A2 / B1) CZYTANIE A. Mówi się, że człowiek uczy się całe życie. I jest to bez wątpienia prawda. Bo przecież wiedzę zdobywamy nie tylko w szkole, ale również w pracy, albo

Bardziej szczegółowo

KAFAR FILM: John Tekturro. autor. Krzysiek Ślaziński

KAFAR FILM: John Tekturro. autor. Krzysiek Ślaziński # KAFAR FILM: John Tekturro autor Krzysiek Ślaziński 2009 Krzysiek Ślaziński tel: +48 664-136-730 krzysiek@next-planet.pl # 1 FADE IN: Pojawia się plansza z napisem Powered by Kafar Film. Po chwili charakterystyczne

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć ruchowych wg Sivananda Jogi

Scenariusz zajęć ruchowych wg Sivananda Jogi - 3 - Scenariusz zajęć ruchowych wg Sivananda Jogi Temat: Lekcja jogi dla początkujących Miejsce: Sala gimnastyczna z nagłośnieniem. Prowadząca: Anna Czernoch Pomoce: Płyta z podkładem muzycznym, maty.

Bardziej szczegółowo

Ziemia. Modlitwa Żeglarza

Ziemia. Modlitwa Żeglarza Ziemia Ziemia, którą mi dajesz, nie jest fikcją ani bajką, Wolność którą mam w Sobie Jest Prawdziwa. Wszystkie góry na drodze muszą, muszą ustąpić, Bo wiara góry przenosi, a ja wierzę Tobie. Ref: Będę

Bardziej szczegółowo

Obszar wsparcia: Zabawy edukacyjne rozwijające sprawność ręki, przygotowujące do pisania. Scenariusz zajęć

Obszar wsparcia: Zabawy edukacyjne rozwijające sprawność ręki, przygotowujące do pisania. Scenariusz zajęć Obszar wsparcia: Zabawy edukacyjne rozwijające sprawność ręki, przygotowujące do pisania. Autor: Karina Jedynak Grupa wiekowa: 5-latki Temat: Pogoda. Ziemek i wiosenna pogoda. Scenariusz zajęć Cele operacyjne:

Bardziej szczegółowo

Zakochana Warszawa. Projekt z zakresu animacji kultury dla młodzieŝy niepełnosprawnej intelektualnie. Scenariusz warsztatów fotograficznych

Zakochana Warszawa. Projekt z zakresu animacji kultury dla młodzieŝy niepełnosprawnej intelektualnie. Scenariusz warsztatów fotograficznych Zakochana Warszawa Projekt z zakresu animacji kultury dla młodzieŝy niepełnosprawnej intelektualnie Scenariusz warsztatów fotograficznych "Projekt realizowany w ramach programu Akademia Orange. Materiał

Bardziej szczegółowo

Kwestionariusz stylu komunikacji

Kwestionariusz stylu komunikacji Kwestionariusz stylu komunikacji Z każdego stwierdzenia wybierz jedno, które uważasz, że lepiej pasuje do twojej osobowości i zaznacz jego numer. Stwierdzenia w parach nie są przeciwstawne, przy wyborze

Bardziej szczegółowo

TRENING. Nazwa i opis ćwiczeń, zabaw i gier. Część wstępna 25 min

TRENING. Nazwa i opis ćwiczeń, zabaw i gier. Część wstępna 25 min Paweł Dziubak nauczyciel Publicznej Szkoły Podstawowej w Żabieńcu TRENING 1. Miejsce zajęć sala gimnastyczna 2. Czas trwania zajęć 90 minut 3. Liczba ćwiczących 16 4. Pomoce piłki siatkowe, piłki lekarskie,

Bardziej szczegółowo

MIT nr. 1 Niesłyszący czytają z ust i wszystko rozumieją.

MIT nr. 1 Niesłyszący czytają z ust i wszystko rozumieją. Artykuł ten obala popularne mity na temat osób niesłyszących i języka migowego. Jest tego dużo, ale w tej części staramy się obalić te najpopularniejsze MIT nr. 1 Niesłyszący czytają z ust i wszystko rozumieją.

Bardziej szczegółowo

DZIEŃ PRAWIDŁOWEJ POSTAWY CIAŁA

DZIEŃ PRAWIDŁOWEJ POSTAWY CIAŁA DZIEŃ PRAWIDŁOWEJ POSTAWY CIAŁA Postawa ciała to indywidualny układ ciała jaki przyjmuje człowiek w swobodnej, nawykowej pozycji stojącej. Postawa ciała zmienia się w ciągu całego życia. Zmiany te zależą

Bardziej szczegółowo

uczeń potrafi odczytać znaczenia i emocje wyrażone we wskazanych scenach filmu;

uczeń potrafi odczytać znaczenia i emocje wyrażone we wskazanych scenach filmu; Autorka: dr hab. Katarzyna Mąka-Malatyńska Temat zajęć: Dźwiękowa i kolorowa podróż przez świat. Chłopiec i świat, reż. Alê Abreu, Brazylia 2013 Czas realizacji: dwie jednostki lekcyjne Grupa wiekowa:

Bardziej szczegółowo

Scena w pokoju terapeutycznym. Zuza wchodzi na scenę, gdzie czeka na nią czytająca książkę zaprzyjaźniona terapeutka- Blanka.

Scena w pokoju terapeutycznym. Zuza wchodzi na scenę, gdzie czeka na nią czytająca książkę zaprzyjaźniona terapeutka- Blanka. Scena w pokoju terapeutycznym. wchodzi na scenę, gdzie czeka na nią czytająca książkę zaprzyjaźniona terapeutka-. Witaj Zuzka, siadaj. Co cię do mnie sprowadza? Nastolatka znajduje sobie miejsce na podłodze

Bardziej szczegółowo

Od trzech lat nie piszę. Marzę tylko o nowych pomysłach, ale ich nie mam. Wyobrażam sobie jak to by było, gdybym je miał. Niemal czuje ich obecność.

Od trzech lat nie piszę. Marzę tylko o nowych pomysłach, ale ich nie mam. Wyobrażam sobie jak to by było, gdybym je miał. Niemal czuje ich obecność. Od trzech lat nie piszę. Marzę tylko o nowych pomysłach, ale ich nie mam. Wyobrażam sobie jak to by było, gdybym je miał. Niemal czuje ich obecność. Wydaje mi się, że wystarczy kartka papieru i kilka wolnych

Bardziej szczegółowo

Uprzejmie prosimy o podanie źródła i autorów w razie cytowania.

Uprzejmie prosimy o podanie źródła i autorów w razie cytowania. Tytuł: Marzenie Franka Kupki Tekst: Anna Cwojdzińska Ilustracje: Aleksandra Bugajewska Wydanie I, lipiec 2012 Text copyright Anna Cwojdzińska Illustration copyright Aleksandra Bugajewska Uprzejmie prosimy

Bardziej szczegółowo

Magdalena Bladocha. Marzenie... Gimnazjum im. Jana Pawła II w Mochach

Magdalena Bladocha. Marzenie... Gimnazjum im. Jana Pawła II w Mochach Magdalena Bladocha Marzenie... Gimnazjum im. Jana Pawła II w Mochach Dawno, dawno temu, a może całkiem niedawno. Za siedmioma morzami i za siedmioma górami, a może całkiem blisko tuż obok ciebie mieszkała

Bardziej szczegółowo