lipiec sierpień 7 8/2012

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "lipiec sierpień 7 8/2012"

Transkrypt

1 lipiec sierpień 7 8/2012

2 Żyd z Wesela i Adwokat Z inicjatywy Adwokatury Polskiej, a w szczególności adwokata krakowskiego Stanisława Kłysa pomysłodawcy i realizatora projektu 15 grudnia 2009 r. doszło do zarejestrowania legendarnego już spektaklu, wystawianego od 17 grudnia 1994 r. (ponad 600 razy) w Narodowym Teatrze Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie Ja jestem Żyd z Wesela, będącego adaptacją znakomitej sztuki pod tym samym tytułem autorstwa Romana Brandstaettera ( ). Sponsorem nagrania była Naczelna Rada Adwokacka. W następstwie rejestracji spektakl ów został wydany przez Naczelną Radę Adwokacką na płycie DVD, w ciekawej formie, z okładką zaprojektowaną przez adwokat Janinę Ruth Buczyńską oraz wkładką z opracowaniem autorstwa Stanisława Stabry pt. Romana Brandstaettera Ja jestem Żyd z Wesela oraz słowem wstępnym pt. Adwokaci pióra p.o. prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej adw. Andrzeja Michałowskiego. Nagranie rozpoczyna wywiad z prezes Naczelnej Rady Adwokackiej adw. Joanną Agacką-Indecką ( ) oraz z zastępcą dyrektora Teatru Starego w Krakowie Andrzejem Nowakiem. Reżyserem i autorem adaptacji dzieła Brandstaettera jest Tadeusz Malak, jednocześnie odgrywający w spektaklu rolę adwokata, do którego przychodzi tytułowy Żyd z Wesela Hersz/ Hirsz Singer, znakomicie zagrany przez Jerzego Nowaka. Na scenie towarzyszy im grający na pianinie i klarnecie Lesław Lic. Reżyserię telewizyjną przygotował Stanisław Zajączkowski, korzystający z pomocy zespołu współpracowników. Ja jestem Żyd z Wesela to sztuka, którą powinien obejrzeć każdy adwokat, a właściwie każdy prawnik. Zagadnienie kradzieży tożsamości spokojnego podkrakowskiego Żyda-karczmarza przez wybitnego pisarza w jego arcydziele Wesele oraz związane z tym implikacje, rozważane przez koncypienta adwokackiego słuchającego żalów starca, stanowią tak rzadki w polskiej literaturze pięknej przykład ukazania adwokata jako tego, u którego szukamy pomocy. AJR Na temat Romana Brandstaettera, jego dzieła, oraz rejestracji spektaklu i opiniach o niej zob. s

3 lipiec sierpień 7 8/ 2012 PALESTRA P i s m o A d w o k a t u r y P o l s k i e j Rok LVII nr Naczelna Rada Adwokacka

4 Redaktor Naczelny: Czesław Jaworski Wydaje Naczelna Rada Adwokacka Warszawa Kolegium: Zbigniew Banaszczyk Lech Gardocki Andrzej Mączyński Marek Antoni Nowicki Lech K. Paprzycki Krzysztof Piesiewicz Krzysztof Pietrzykowski Adam Redzik Stanisław Rymar Piotr Sendecki Ewa Stawicka Andrzej Tomaszek Andrzej Warfołomiejew Witold Wołodkiewicz Józef Wójcikiewicz Stanisław Zabłocki Redaktor techniczny: Hanna Bernaszuk Na okładce: Scena ze spektaklu Ja jestem Żyd z Wesela w reżyserii Tadeusza Malaka, Od lewej: Jerzy Nowak i Tadeusz Malak. Autor fotografii: Andrzej Wierdak Opracowanie graficzne okładki: Artur Tabaka Adres Redakcji: Warszawa, ul. Świętojerska 16 tel./fax , , Internet: Wykonanie: Agencja Wydawnicza MakPrint Ark. wyd.: 24. Papier: III Offset, 80 g Nakład: egz. ISSN indeks 36851

5 SSpis treści Jacek Mazurkiewicz, dr hab. UWr (Wrocław) Pośmiertne nadawanie orderów i odznaczeń Helena Szewczyk, dr hab. UŚ (Katowice) Ochrona przed molestowaniem w zatrudnieniu w prawie wspólnotowym i polskim Paweł Lewandowski, asystent UWM, apl. adw. (Olsztyn Płock), Ewa Bieniek, asystent UWM (Olsztyn) Dopuszczalność ustalenia ojcostwa przez ojca dziecka pozamałżeńskiego Urszula Fronczek, apl. adw., doktorantka UJ (Warszawa Kraków) Właściwość organów administracji publicznej w sprawach dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych wydanych na podstawie dekretu warszawskiego Alicja Jagielska-Burduk, dr, adiunkt UKW (Bydgoszcz), Krzysztof Mularski, dr, adiunkt UAM (Poznań) Zagadnienie potrącenia w wybranych postępowaniach odrębnych Kazimierz Postulski, sędzia SA, członek Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego (Lublin) Prawo skazanego do obrony w zmienionym Kodeksie karnym wykonawczym 55 Piotr Kowalski, sędzia SR (Kraków) Zasada kontradyktoryjności procesu karnego w świetle projektu Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego Michał Błoński, dr, adiunkt UŁ (Łódź) Zakres przedmiotowy i podmiotowy podsłuchu procesowego Szymon Stypuła, apl. adw., doktorant UAM (Poznań) Podsłuch procesowy na gruncie znowelizowanego Kodeksu postępowania karnego Piotr Herbowski, dr, SWPS (Poznań) Poligraf a prawo do obrony Punkty widzenia Łukasz M. Supera, apl. adw., doktorant UW (Warszawa) Stawki mniejsze niż życie

6 Spis treści PALESTRA Praktyczne zagadnienia prawne Piotr Rylski, dr, adiunkt UW, członek Biura Studiów i Analiz SN (Warszawa) Wpływ braku pouczenia lub wadliwego pouczenia strony działającej bez fachowego pełnomocnika na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia Roman Trzaskowski, dr, adiunkt, Instytut Wymiaru Sprawiedliwości, członek Biura Studiów i Analiz SN (Warszawa) Koszty najmu pojazdu zastępczego jako szkoda Glosy Hanna Kuczyńska, dr, asystent sędziego SN (Warszawa) Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 19 stycznia 2011 r., IV KK 356/ Piotr Karlik, doktorant UAM (Poznań) Glosa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 października 2011 r., SK 39/ Beata Paxford, adwokat, dr, adiunkt ALK (Warszawa) Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 19 marca 2010 r., III CZP 6/ Michał Warciński, dr, adiunkt UW, adiunkt IWS (Warszawa) Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z 23 września 2010 r., III CZP 51/ Zbigniew Banaszczyk, adwokat, dr, docent UW (Warszawa) Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 6 kwietnia 2011 r., I CSK 684/ Prawo za granicą Richard Alexander, dr, University of London (Londyn), Janusz Bojarski, dr, adiunkt UMK (Toruń) Specyfika brytyjskich przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej za pranie pieniędzy Najnowsze orzecznictwo Zbigniew Strus, sędzia SN w st. spocz. (Warszawa) Przegląd orzecznictwa Sądu Najwyższego z zakresu prawa i postępowania cywilnego Zbigniew Szonert, dr, sędzia NSA w st. spocz. (Warszawa) Przegląd orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego Marek Antoni Nowicki, adwokat, wykładowca Collegium Civitas (Warszawa) Europejski Trybunał Praw Człowieka przegląd orzecznictwa (styczeń marzec 2012 r.) (cz. 2) Z wokandy Luksemburga Tomasz T. Koncewicz, adwokat, dr hab., prof. UG (Gdańsk) Suwerenność w bankructwie czy suwerenność w partycypacji : Jaka debata publiczna?

7 7 8/2012 Spis treści Pytania i odpowiedzi prawne Ewa Stawicka, adwokat (Warszawa) Czy rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywcę prawa użytkowania wieczystego, jeżeli tytuł nabycia własności przez Skarb Państwa bądź jednostkę samorządu terytorialnego okazał się wadliwy? Pytanie o obronę Antoni Bojańczyk, dr, adiunkt UKSW (Warszawa) Czy zasada lojalności procesowej (informacji procesowej) ma zastosowanie w tych układach, w których oskarżony korzysta z pomocy obrońcy? Problematyka wypadków drogowych Wojciech Kotowski (Warszawa) Studium pewnego przypadku. Początkowe ustalenia (cz. 1) Z dziejów reportażu sądowego Stanisław Milewski (Warszawa) Molestowanie na wokandzie Co piszczy w prawie Marian Filar, prof. dr hab. UMK (Toruń) Pierwsze nie mieszać Ultra posse, czyli znaj proporcję Gawędy adwokata bibliofila Andrzej Tomaszek, adwokat (Warszawa) Mizeria pękniętych balonów Po lekturze Andrzej Bąkowski, adwokat (Warszawa) Lekarz z Westerplatte major Mieczysław Mikołaj Słaby ( ) Procesy artystyczne Marek Sołtysik (Kraków) Rykoszety (cz. 2). Winni zostali ukarani Adwokat według Romana Brandstaettera Jerzy Surdykowski (Kraków) Żyda z Wesela opowieść niewysłuchana

8 Spis treści PALESTRA Marek Sołtysik (Kraków) Gdyby Wyspiański miał skrupuły, nie mielibyśmy Wyspiańskiego Listy nadesłane w związku z wydaniem przez Naczelną Radę Adwokacką płyty DVD z nagraniem sztuki pt. Ja jestem Żyd z Wesela Recenzje i noty recenzyjne Seksualność człowieka. Wybrane zagadnienia, pod redakcją Grzegorza Iniewicza i Magdaleny Mijas Józef K. Gierowski, prof. dr hab. UJ (Kraków) Bogusław Sygit, Exposé premierów polskich Wojciech Kotowski (Warszawa) Międzynarodowe standardy wykonywania kar specjalny zeszyt Przeglądu Więziennictwa Polskiego Czesław Jaworski, adwokat (Warszawa) Ukazał się długo oczekiwany Komentarz do Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu autorstwa adw. Jerzego Naumanna Nowe książki Maciej Kwiek (Warszawa) Sympozja, konferencje Bartosz Jagura, doktorant, Uniwersytet Viadrina (Frankfurt nad Odrą, Niemcy) Europeizacja prawa trwa. Refleksje po 2. Międzynarodowej Konferencji Szkół Prawa Niemieckiego, Słubice/Frankfurt nad Odrą, marca 2012 r Michał Hałasa, doktorant KUL (Lublin) Konferencja naukowa System rejestracji przedsiębiorców w Polsce na tle prawnoporównawczym doświadczenia i perspektywy, Lublin, 19 kwietnia 2012 r Grzegorz Blicharz, student UJ (Kraków) Konferencja naukowa Dobro wspólne. Teoria i praktyka, Kraków, kwietnia 2012 r Kronika adwokatury Posiedzenie plenarne NRA Z posiedzeń Prezydium NRA Sąd Polubowny Adwokatury Polskiej Ksawery Łukawski, adwokat, prezes Sądu Polubownego Adwokatury Polskiej (Warszawa), Paweł Broniszewski, adwokat, sekretarz Sądu Polubownego Adwokatury Polskiej (Warszawa) Hołd adwokatów dla adwokata tureckiego Muharrema Erbey Zbigniew Cichoń, adwokat (Kraków) Ogólnopolska konferencja szkoleniowa adwokatów, Karpacz, kwietnia 2012 r. Jadwiga Banaszewska, adwokat (Wrocław), Sławomir Krześ, adwokat (Wrocław) 277 6

9 7 8/2012 Spis treści XXII Ogólnopolski Rejs Adwokacki po Jezioraku imienia adwokat Marii Budzanowskiej Andrzej Kozielski, adwokat, dziekan ORA w Olsztynie (Olsztyn) Z życia izb adwokackich IZBA KRAKOWSKA Pamięć, muzyka i słowa Leszek Wójtowicz (Kraków) IZBA RZESZOWSKA Podsumowanie szkoleń adwokackich; Konkurs krasomówczy; Reaktywacja ZPP w Przemyślu; Turniej piłkarski prawników Janusz Czarniecki, adwokat (Przemyśl) IZBA WARSZAWSKA I Otwarty Turniej Piłki Siatkowej Adwokatów, Warszawa, 22 kwietnia 2012 r. Paweł Rybiński, adwokat (Warszawa), Patrycja Bolimowska, apl. adw. (Warszawa), Agnieszka Bykowska-Giler, apl. adw. (Warszawa) Adwokatura po godzinach Mariusz Woliński, adwokat (Warszawa) IZBA WROCŁAWSKA Izbowy Konkurs Krasomówczy Aplikantów Adwokackich Izby Wrocławskiej, 15 marca 2012 r. Anna Ślęzak, adwokat (Wrocław) Spotkanie z Kresami Anna Ślęzak, adwokat (Wrocław) Zgromadzenie Izby Adwokackiej we Wrocławiu, 23 czerwca 2012 r. Rainer Jański, adwokat (Trzebnica) Głos aplikanta Jakub Żurek, doktorant UWr, apl. adw. (Wrocław) Europejski nakaz aresztowania jako przykład naruszenia wspólnej tradycji europejskiej Tomasz Budnikowski, apl. adw. (Warszawa) Poprawna stolica, czyli prawniczy przewodnik po Warszawie Varia Konferencja naukowa pt. Małe konstytucje w historii ustroju państwa polskiego ( ); Konferencja Jubileusz 80 lat Kodeksu karnego z 1932 r. ; XI Polsko-Ukraińska Konferencja Naukowa z serii Lwów: miasto społeczeństwo kultura; Uroczystość nadania tytułu profesora honorowego UJ profesorowi Stanisławowi Waltosiowi oraz odnowienia dyplomu po 50 latach; Wręczenie nagród laureatom XLVII Ogólnopolskiego Konkursu Państwa i Prawa Oprac. Władysław Lutwak (Warszawa)

10 Spis treści PALESTRA Szpalty pamięci Adwokat prof. dr hab. Wiesław Chrzanowski ( ) Jan Ciećwierz, adwokat (Warszawa) Listy do Redakcji Jacek Kędzierski, adwokat (Łódź) To nie jest droga do piekła Table of contents

11 PPytania i odpowiedzi prawne Ewa Stawicka Czy rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych chroni nabywcę prawa użytkowania wieczystego, jeżeli tytuł nabycia własności przez Skarb Państwa bądź jednostkę samorządu terytorialnego okazał się wadliwy? Uchwałą z 15 lutego 2011 r., o sygnaturze III CZP 90/10, podjętą w siedmioosobowym składzie, Sąd Najwyższy udzielił twierdzącej odpowiedzi na postawione w tytule pytanie. Problem prawny rozstrzygnięty tą uchwałą zapewne doczeka się szerszej dyskusji w literaturze fachowej. Niniejszy tekst, lokowany w rubryce noszącej z założenia praktyczny charakter, ma za zadanie przede wszystkim przybliżenie Czytelnikom Palestry samej istoty zagadnienia oraz jego znaczenia dla praktyki. Uchwała ta będzie znajdowała oddźwięk we wszystkich tych sytuacjach, w których wyeliminowane zostały z obrotu prawnego bądź to skutki nacjonalizacji zastosowanej z naruszeniem prawa, bądź też inne wadliwe orzeczenia o odjęciu własności. Stwierdzenie nieważności nieprawidłowej decyzji odmawiającej przyznania prawa użytkowania wieczystego na mocy tzw. dekretu warszawskiego, orzeczenie współcześnie wydaną decyzją administracyjną, że dana nieruchomość nie podlegała przejęciu w trybie przepisów dekretu o reformie rolnej, wyeliminowanie z obrotu prawnego wadliwego orzeczenia o wywłaszczeniu oto egzemplifikacja takich właśnie sytuacji. Jeżeli przed wydaniem któregokolwiek z przykładowo wskazanych orzeczeń, a zatem w okresie, gdy Skarb Państwa bądź jednostka samorządu terytorialnego figurowała w księdze wieczystej jako właściciel, na danej nieruchomości ustanowione zostało użytkowanie wieczyste na rzecz osoby trzeciej, to znaczy innej aniżeli były właściciel (względnie jego prawny następca) skutek ex tunc eliminacji nieprawidłowego tytułu nabycia własności każe postawić pytanie o los wieczystego użytkowania. Wszak z samej definicji może ono być ustanowione i trwać wyłącznie na gruncie skarbowym albo samorządowym. Czy zatem wydanie decyzji administracyjnej oznaczającej powrót ziemi do dawnego właściciela (względnie do jego następcy) ma powodować automatyczne wygaśnięcie nabytego w dobrej wierze prawa wieczystego użytkowania? Czy raczej użytkowanie wieczyste winno się w swoim istnieniu utrzymać, co w rezultacie prowadziłoby do powstania pomiędzy podmiotem publicznym a powrotnym właścicielem 193

12 Ewa Stawicka PALESTRA własności podzielonej co do treści, jako że obowiązkom wieczystego użytkownika, takim w szczególności jak uiszczanie opłat i stosowne do umowy zagospodarowanie gruntu, nadal odpowiadałyby niewygasłe przecież uprawnienia do ich egzekwowania przysługujące fiskusowi albo podmiotowi komunalnemu? Omawiana tutaj przełomowa uchwała zdaje się kończyć dotychczasową niejednolitość orzecznictwa, opowiadając się za innym jeszcze, trzecim i zarazem najradykalniejszym wyjściem. Mianowicie przyznając rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych zapisanej w art. 5 u.k.w.h. pierwszeństwo przed zasadą wyrażoną w art. 232 k.c., Sąd Najwyższy opowiedział się za nienaruszalnością ustanowionego na rzecz osoby trzeciej wieczystego użytkowania i jednocześnie za nienaruszalnością fundamentu tego prawa, czyli własności skarbowej bądź samorządowej gruntu. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, że ten drugi efekt jest niejako wtórny w tym sensie, że zabezpiecza on funkcjonowanie rękojmi; nie zmienia to jednak faktu, iż ostatecznym wynikiem przyjętego rozumowania staje się definitywne odcięcie dawnego właściciela od możliwości uzyskania na swoją rzecz wpisu w dziale drugim księgi wieczystej danej nieruchomości. W szczególności odcięcie takie będzie manifestować się jego przegraną w procesie, jaki wytoczyłby na podstawie art. 10 u.k.w.h. W uzasadnieniu uchwały SN zwrócono uwagę na niejednolitość orzecznictwa sądów administracyjnych w definiowaniu pojęcia nieodwracalnych skutków prawnych wytworzonych decyzją administracyjną i przywołano ten nurt, który ową nieodwracalność kojarzy bardziej ze stanem wytworzonym decyzją nadzorczą (wydawaną na podstawie art k.p.a.) aniżeli z pierwotnym, wadliwym rozstrzygnięciem administracyjnym. Zauważono ponadto, że ochrona płynąca z rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych otoczy swym dobrodziejstwem również umownego nabywcę użytkowania wieczystego od takiego podmiotu, który sam nabył to prawo nie drogą umowy, lecz ex lege, co miało miejsce na przykład z mocy art. 182 ust. 2 pkt 1 ustawy z 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym. Próba wyobrażenia sobie wielorakich następstw wydania uchwały o sygnaturze III CZP 90/10 powinna ogarniać między innymi takie sytuacje, w których dawny właściciel, wadliwie pozbawiony tytułu własności, przeprowadził już z sukcesem procedurę administracyjną i w jej wyniku uzyskał stwierdzenie nieważności błędnej decyzji. Nie będąc świadom kierunku, jaki nada judykaturze ta uchwała, nie dążył przecież do rozstrzygnięcia polegającego na stwierdzeniu wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Jego aktualna sytuacja jest więc trudniejsza aniżeli położenie, w którym by się znalazł, gdyby był się ubiegał o rozstrzygnięcie administracyjne zakładające nieodwracalność zaistniałych skutków. Jeszcze bardziej skomplikowane są warunki, w których po wydaniu omówionej wyżej uchwały Sądu Najwyższego przyjdzie się obracać osobie legitymującej się współcześnie uzyskaną decyzją, na mocy której orzeczono, że dane grunty nie podlegały przejęciu na cele reformy rolnej 2. Dekret PKWN nacjonalizował nieruchomości z mocy samego Pełną definicję użytkowania wieczystego w aktualnie obowiązującym systemie prawnym rekonstruować należy poprzez odczytywanie norm art. 232 k.c. wspólnie z normami u.g.n., rozszerzającej w sensie przedmiotowym możliwości ustanawiania tego prawa. 2 Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 stycznia 2011 r., I OPS 3/10, paragraf 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z 1 marca 194

13 7 8/2012 Czy rękojmia wiary publicznej... prawa i dopiero zakończone powodzeniem próby wyłączania poszczególnych immobiliów spod jego działania manifestują się wydaniem orzeczenia administracyjnego. Skoro więc przedwojenny właściciel nie będzie mógł skonsumować rezultatu swoich starań, uwieńczając je wpisem prawa własności na swoją rzecz w księdze wieczystej wieloletnie częstokroć jego zabiegi mogą okazać się w całości daremne, gdyż zabraknie mechanizmu, który umożliwiłby mu staranie się przynajmniej w drodze cywilnej o uzyskanie odszkodowania za bezpodstawnie utracone mienie. Przeprowadzona tu skrótowa projekcja nieuzasadnionych w świetle konstytucyjnej zasady równości wobec prawa rozbieżności pomiędzy sytuacjami, w jakich znajdą się poszczególni byli właściciele, niechże stanie się jeszcze jednym przyczynkiem do odnowienia dyskusji o możliwych wciąż jeszcze, pomimo upływu blisko ćwierćwiecza od odzyskania suwerenności, ustawodawczych krokach reprywatyzacyjnych r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. RP nr 10, poz. 51 ze zm.) może stanowić podstawę do orzekania w drodze decyzji administracyjnej o tym, czy dana nieruchomość lub jej część wchodzi w skład nieruchomości ziemskiej, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. RP nr 4, poz. 17 ze zm.). 195

14 PPytanie o obronę (8) Antoni Bojańczyk Czy zasada lojalności procesowej (informacji procesowej) ma zastosowanie w tych układach, w których oskarżony korzysta z pomocy obrońcy? 1. Koncepcja normatywna zakładająca wprowadzenie do procesu karnego pewnych elementów rekompensujących lub wyrównujących deficyt informacyjny niektórych uczestników postępowania karnego nie jest czymś nowym. Ma ona w naszym procesie karnym całkiem długą historię. Bez wdawania się w szczegóły, na które tutaj nie ma miejsca, wystarczy zasygnalizować, że już twórcy Kodeksu postępowania karnego z 1928 r. dostrzegali bardzo wyraźnie wymóg takiego ukształtowania przepisów procesowych, by wyjść naprzeciw szczególnemu zapotrzebowaniu informacyjnemu uczestników postępowania karnego. W niektórych, precyzyjnie określonych sytuacjach procesowych ustawa nakładała na organy postępowania karnego szczególne obowiązki informacyjne zorientowane na ochronę newralgicznych uprawnień procesowych uczestników postępowania. Klasycznym przykładem jest tutaj przepis art. 376 k.p.k. z 1928 r. (brzmienie i numeracja artykułowa tekstu pierwotnego). Wymagał on, by po ogłoszeniu sentencji wyroku przewodniczący wskazał stronom sposób i termin odwołania się od wyroku. I dzisiejszy Kodeks postępowania karnego nakłada na sąd analogiczny obowiązek informacyjny (art k.p.k.). Jednak od czasów ustawy postępowania karnego z 1928 r. pomysł ochrony uczestników postępowania karnego przed ich własną niewiedzą prawną (i nie tylko prawną) i jej skutkami ewoluował. Dziś w postępowaniu karnym obowiązuje tzw. zasada lojalności (przez niektórych autorów zwana także zasadą informacji procesowej), która wymaga, by organy procesowe pouczyły uczestnika postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących uprawnieniach (art k.p.k.). Co więcej: organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie takiego obowiązku nie stanowi (art k.p.k.). W obu układach procesowych brak takiego pouczenia lub mylne 196

15 7 8/2012 Czy zasada lojalności procesowej... pouczenie nie może wywoływać ujemnych skutków dla uczestnika postępowania lub dla innej osoby, której to dotyczy. U podstaw tych regulacji procesowych leży założenie o deficycie informacji po stronie podmiotu, któremu ma być przedstawiona informacja. Motywy projektu Kodeksu postępowania karnego z 1928 r. uzasadniały wprowadzenie art. 376 tym, że wymaganie ( ) żeby strony w procesie karnym znały wszystkie przepisy formalne, i uzależnianie od tej znajomości dalszych losów sprawy byłoby przesadną formalistyką ( ) jednym ( ) z najważniejszych momentów, w którym dalszy los sprawy zależy od umiejętnego zastosowania się do przepisów formalnych, jest możność zaskarżenia wyroku ( ) sądy nie mogą wyzyskiwać nieumiejętności stron w tym względzie, byłoby to niesumienne. Można jednak chyba uznać, że w razie braku owego deficytu informacyjnego u któregokolwiek spośród uczestników postępowania karnego nie należałoby w ogóle wprowadzać normatywnego obowiązku informacyjnego (jeżeli bowiem uczestnik postępowania dysponuje stosowną wiedzą prawną, to nieinformowanie go o określonych uprawnieniach nie może być w żadnym wypadku poczytywane za niesumienne ze strony sądu czy organu procesowego). Nie da się chyba zaprzeczyć, że sens obowiązku informacyjnego w procesie karnym powinien się aktualizować wtedy tylko, kiedy istnieje pewność (lub co najmniej wysokie prawdopodobieństwo) co do tego, że uczestnik ma deficyt informacyjny, inaczej rzecz ujmując nie jest świadomy przysługujących mu uprawnień lub spoczywających na nim w postępowaniu karnym obowiązków. I tu dotykamy zagadnienia kluczowego z punktu widzenia niniejszego tekstu. Spór idzie bowiem o to, czy k a ż d e m u uczestnikowi postępowania karnego przysługuje ten swoisty przywilej procesowy. Przyjrzyjmy się bliżej przyczynom owego deficytu informacyjnego w procesie karnym. 2. Prima facie może się wydawać, że deficyt informacyjny ma zawsze ten podmiot, któremu brak jest fachowego przygotowania prawniczego w zakresie postępowania karnego. Nie jest to jednak wcale teza oczywista, a samo zagadnienie jest znacznie bardziej skomplikowane, niżby to się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. Może się przecież zdarzyć tak, że z założenia niefachowy podmiot działający w postępowaniu karnym (oskarżony) in concreto akurat m a przygotowanie prawnicze (jest adwokatem, sędzią, prokuratorem). O ile można założyć, że jest on fachowo przygotowany do poruszania się w gąszczu przepisów prawa procesowego (i prawa materialnego), o tyle jednak sytuacja procesowa, w której się znajduje (postawienie zarzutów w postępowaniu karnym), każe w tym układzie procesowym nieco inaczej spojrzeć na sprawę. Moment psychologiczny odgrywa tu bowiem dominującą, jeżeli nie decydującą wręcz rolę: nie można zapomnieć o takich czynnikach, jak zdenerwowanie podsądnego, silny stres związany z prowadzoną sprawą i postawieniem w stan oskarżenia w postępowaniu karnym. Liczą się tutaj zatem nie tylko (i nie przede wszystkim) elementy o charakterze przedmiotowym (fachowe, prawnicze przygotowanie do prowadzenia sprawy karnej), ale także równie istotne czynniki o charakterze podmiotowym (silne zdenerwowanie zakłócające zdolność obiektywnego rozpoznania stopnia trudności sprawy, stres, napięcie psychiczne etc.). Zostawmy jednak na boku ten zupełnie szczególny przypadek. Wprawdzie jego wystąpienia w praktyce procesowej nie da się z góry wykluczyć, ale tego typu sytuacje będą zapewne należały do rzadkości. Skupmy się na tych konfiguracjach procesowych, z którymi w praktyce można się spotkać najczęściej, czyli na 197

16 Antoni Bojańczyk PALESTRA tych układach, w których w sprawie staje oskarżony nieposiadający żadnego fachowego przygotowania do prowadzenia obrony. 3. Czy sam fakt braku profesjonalizmu wystarczy, by przyjąć, że aktualizuje się obowiązek informacji procesowej, bo po stronie oskarżonego z racji braku posiadania przezeń prawniczego przygotowania fachowego zachodzi istotny deficyt informacyjny? Na to pytanie nie da się udzielić jednej odpowiedzi, wiążącej we wszelkich możliwych konfiguracjach procesowych. Wszystko zależy bowiem od indywidualnego układu procesowego, a konkretnie od tego, czy oskarżony korzysta (lub nie) z pomocy obrońcy. W tych sytuacjach, w których oskarżony posiada ustanowionego obrońcę (lub obrońców), deficyt informacyjny po jego stronie jest przecież pozorny. To przecież obrońca w tym zakresie wypełnia wszelkie obowiązki informacyjne, dostarczając oskarżonemu wszystkich niezbędnych informacji dotyczących jego uprawnień i obowiązków procesowych. Nie ma zatem żadnej potrzeby, by obrońcę w tym zakresie wyręczał sąd. Byłoby to zresztą tylko zupełnie niepotrzebnym dublowaniem obowiązków procesowych obrońcy. To przecież jego rolą jest zapewnienie podsądnemu koniecznych informacji odnośnie do prawa procesowego i prawa materialnego, a sąd w tym zakresie ani nie powinien, ani nie musi powielać tych samych czynności. Rzecz bowiem w tym, że pozycja procesowa oskarżonego korzystającego z pomocy obrońcy jest diametralnie odmienna od pozycji procesowej oskarżonego działającego bez pomocy obrońcy także w zakresie ciążącego na organach postępowania karnego obowiązku informacji procesowej. Powyższe uwagi mają jednak charakter rozważań o charakterze teleologicznym, celowościowym. A jak kwestia prezentuje się de lege lata? 4. Sprawę przesądza definitywnie sama ustawa procesowa (art k.p.k.). Rozpatrzymy trzy warianty procesowe z punktu widzenia obowiązków informacyjnych sądu i konsekwencji naruszenia przezeń zasady lojalności procesowej. Przyjmijmy mianowicie, że sąd po ogłoszeniu wyroku nie informuje o prawie, terminie i sposobie wniesienia apelacji (art k.p.k.). W wariancie pierwszym (1) obecny na sali sądowej oskarżony a nie korzysta z pomocy obrońcy. W wariantach drugim i trzecim oskarżony odpowiadający z wolnej stopy korzysta wprawdzie z pomocy obrońcy, ale: (2) oskarżonemu b obecnemu podczas rozprawy towarzyszy na sali sądowej obrońca, (3) oskarżony c jest nieobecny na rozprawie, na sali sądowej jest jego obrońca. Zestawienie tych trzech, diametralnie odmiennych układów procesowych wykazuje jasno, że przepis art k.p.k. w sposób mechaniczny i całkowicie formalistyczny zrównuje w zakresie konsekwencji procesowych konfiguracje, których nie sposób ze sobą zrównać. We wszystkich tych układach procesowych Kodeks postępowania karnego (art w zw. z art k.p.k.) zwalnia uczestnika postępowania od ponoszenia ujemnych skutków procesowych braku pouczenia przez sąd o prawie, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. O ile takie rozwiązanie można uznać za uzasadnione w przypadku oskarżonego działającego w postępowaniu karnym samodzielnie, bez asysty fachowego pomocnika procesowego (obrońcy), o tyle przecież nie ma żadnych racji ku temu, by rekompensować deficyt informacyjny temu oskarżonemu, który korzysta z pomocy obrońcy (warianty 2 i 3). Rzecz bowiem w tym, że nawet jeżeli po stronie oskarżonego p o w s t a j e deficyt informacyjny, to w obu tych wypadkach przez to, że podsądny działa w asyście obrońcy, deficyt ten ma charakter fikcyjny. Jest bowiem obowiązkiem obrońcy poinformować oskarżonego o przysługujących mu uprawnieniach 198

17 7 8/2012 Czy zasada lojalności procesowej... procesowych (prawie, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia od zapadłego orzeczenia). A jednak prawo procesowe ignoruje te istotne różnice i rozwiązuje całe zagadnienie w ten sposób, że de lege lata zasada lojalności procesowej (informacji procesowej) ma zastosowanie także w tych układach procesowych, w których oskarżony korzysta z pomocy obrońcy. 5. Bezwarunkowe, zbyt dalekosiężne ujęcie przepisu art. 16 k.p.k. jest z powodów, o których była mowa wyżej przedmiotem kontrowersji zarówno w judykaturze, jak i w doktrynie. Niektóre orzeczenia najwyższej instancji sądowej wysuwają (być może zbyt słabe) zastrzeżenia wobec rygoryzmu zasady lojalności procesowej i prób jej szerokiego wykładania, prowadzącego do przyznania nieuzasadnionego handikapu procesowego (w postaci możliwości uchylenia się od negatywnych skutków, które wynikają z braku stosownego pouczenia). Zdaniem Sądu Najwyższego konieczność informowania uczestnika postępowania o jego uprawnieniach byłaby całkowicie nieusprawiedliwiona, gdy strona korzysta z fachowej pomocy adwokata, równocześnie obecnego w trakcie pouczenia (postanowienie 7 sędziów SN z 14 maja 1997 r., V KKN 325/96). Trzeba jednak odnotować, że wypowiedź ta odnosi się do obowiązku informacji drugiego stopnia, tj. do dalszego wyjaśniania przez sąd treści pierwotnej informacji procesowej, niejako informacji pierwszego stopnia (pouczenia). Oczywiście nie można wymagać od sądu, żeby stronie obecnej przy pouczeniu, i to obecnej w asyście adwokata, dodatkowo wyjaśniać treść pouczenia. Na tym przecież polega rola fachowego przedstawiciela procesowego (pomocnika procesowego). Ale zbędne jest także informowanie o uprawnieniach i obowiązkach tej strony, która korzysta z pomocy obrońcy. Również w doktrynie można odnotować jednak tylko pojedyncze i bardzo ostrożne głosy krytyczne co do kodeksowego ujęcia zasady lojalności. Profesor Z. Gostyński słusznie pisał, że dyspozycją art k.p.k. nie są objęci ci przedstawiciele procesowi stron, którzy wykonują swe funkcje zawodowo ( ) trudno byłoby bowiem przyjąć, że osoby spełniające tę rolę procesową właśnie ze względu na swoje kwalifikacje zawodowe, jak adwokaci albo radcowie prawni, potrzebują być informowane o procesowych powinnościach i uprawnieniach. Pogląd ten zasługuje na pełną aprobatę. W piśmiennictwie stanowisko to spotkało się jednak z dość stanowczym odporem. Profesor P. Hofmański, sędzia SN E. Sadzik i prof. K. Zgryzek (I wydanie Komentarza do Kodeksu postępowania karnego) uważają, że nie tylko nie ma ono oparcia w treści ustawy (czemu trudno oczywiście zaprzeczyć), ale także jest nietrafne z powodów natury funkcjonalnej. Informacje, które muszą być przekazywane uczestnikom postępowania piszą autorzy dotyczą bowiem nie tylko tego, co wynika z przepisów prawa, ale także obowiązków i uprawnień powiązanych z układem procesowym występującym w konkretnej sprawie, o którym przedstawiciel procesowy strony nie musi z racji swoich kompetencji zawodowych wiedzieć. Wydaje się jednak, że to właśnie wysokie kwalifikacje zawodowe profesjonalnego pełnomocnika procesowego (w tym także adwokata-obrońcy) pozwalają na postawienie mu wymogu orientowania się we wszystkich niuansach sprawy, i to zarówno natury normatywnej, jak i faktycznej. Poza tym takie ujęcie budzi istotne zastrzeżenia z punktu widzenia zasady równego traktowania stron: wobec braku jasnego kryterium, na podstawie którego sąd miałby informować o obowiązkach i uprawnieniach powiązanych z układem procesowym w konkretnej sprawie, mogłoby przecież dojść do sytuacji, w której niektóre strony działające w postępowaniu z pomocą zawodowego przedsta- 199

18 Antoni Bojańczyk PALESTRA wiciela procesowego byłyby i to nawet w sposób przez sąd niezamierzony szerzej czy lepiej informowane o swych obowiązkach i uprawnieniach niż pozostałe. Trzeba jednak powiedzieć, że znacznie dalej w tym względzie szła Komisja Kodyfikacyjna II RP (motywy do art. 376 k.p.k. z 1928 r.), która uważała zasadę ignorantia iuris nocet za fikcję, może w życiu państwowym na ogół niezbędną, ale w każdym razie fikcję, bo nie ma nawet wykwalifikowanego prawnika, który by znał dobrze wszystkie ustawy, zwłaszcza gdy chodzi o przepisy formalne, z którymi się nie ma w ciągłej praktyce do czynienia. Tyle tylko, że takie ujęcie sprawy w gruncie rzeczy zrównuje podmioty ustawowo uprawnione do profesjonalnego świadczenia pomocy z podmiotami niefachowymi, stawiając pod znakiem zapytania sens udziału fachowych pełnomocników w postępowaniu, skoro sam ustawodawca zdaje się im odmawiać elementarnego kredytu zaufania. Zresztą czy nieznajomością prawa można się bronić (a w szczególności czy może to czynić zawodowy prawnik) w dobie, w której tekst jakiegokolwiek aktu prawnego obowiązującego w procesie karnym jest dosłownie na wyciągnięcie ręki (do klawiatury komputera)? Argument Komisji miał siłę w latach 20. ubiegłego wieku, kiedy być może nie każdy adwokat stający, dajmy na to, przed sądem grodzkim w Tarnopolu czy Drohobyczu miał łatwy dostęp do tekstu ustawy procesowej (czy ustawy związkowej). 6. Zresztą spójrzmy na całe zagadnienie jeszcze z nieco innej strony. Czy można sobie wyobrazić, że adwokat, powołując się na zasadę lojalności, żąda na przykład przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego, bo sąd nie poinformował go (obrońcy) o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego? Rzecz jasna jest to w świetle wykładni literalnej przepisu art k.p.k. dopuszczalne. Można jednak żywić wątpliwości co do tego, by jakikolwiek obrońca zechciał się świadomie narazić na tego typu sytuację, która stawiałaby jego kompetencje zawodowe w (eufemistycznie rzecz ujmując) mało pochlebnym świetle. Układ taki budzić musi zresztą zasadnicze wątpliwości także z punktu widzenia ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej obrońcy z tytułu niedostatecznej znajomości prawa. Wydaje się, że w zasadzie wszelka nieznajomość prawa (nie mamy tu na myśli oczywiście zagadnień subtelnych i powikłanych, budzących spory i rozmaicie interpretowanych w orzecznictwie i doktrynie) stwarza podstawę do pociągnięcia adwokata do odpowiedzialności dyscyplinarnej. Jednocześnie nie sposób zignorować tego, że sam Kodeks postępowania karnego w pewnym sensie niczego sobie z tej nieznajomości prawa przez obrońcę nie robi (eliminacja negatywnych konsekwencji procesowych wynikających z nieznajomości prawa w układzie, w którym uczestnik nie został poinformowany o uprawnieniach lub obowiązkach). Zawodowa odpowiedzialność dyscyplinarna (u której podstaw leży kanoniczne założenie o potrzebie pociągania do odpowiedzialności za nieznajomość prawa) i regulacja procesowa rozchodzą się w tym zakresie w sposób diametralny. Można by wprawdzie argumentować, że przepis procesowy art i 2 k.p.k. znosi także odpowiedzialność dyscyplinarną adwokata, ponieważ usuwa wszelkie ujemne (procesowe) skutki nieznajomości prawa przez adwokata, a zatem mamy tutaj do czynienia ze swego rodzaju uprawnieniem adwokata do nieznajomości prawa. Analogia taka byłaby jednak z gruntu fałszywa. Nie idzie tu przecież o żadne uprawnienie obrońcy, lecz wyłącznie o zniesienie ujemnych skutków procesowych jego niewiedzy (braku staranności zawodowej). Owo wyłączenie ustawowe co do tego nie może być 200

19 7 8/2012 Czy zasada lojalności procesowej... wątpliwości ma charakter gwarancyjny i jest zorientowane przede wszystkim na niefachowych uczestników postępowania i na ochronę ich interesów procesowych przed błędami zawodowych przedstawicieli procesowych, nie statuuje natomiast żadnego immunitetu w zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej fachowych uczestników postępowania karnego. A zatem przepis art i 2 k.p.k. nie stwarza dla obrońcy obniżonej poprzeczki profesjonalnej, która zawężałaby jego zakres odpowiedzialności dyscyplinarnej. 7. Na koniec pozostaje sformułowanie krótkich wniosków de lege ferenda (nawiasem mówiąc projekt wielkiej nowelizacji procedury karnej przygotowany przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Karnego działającą przy Ministrze Sprawiedliwości żadnych modyfikacji art. 16 k.p.k. nie proponuje, co może nieco dziwić, szczególnie zważywszy na deklarowane przez uzasadnienie projektu zwiększenie kontradyktoryjności procesu karnego: art. 16 k.p.k. w obecnej postaci jest przykładem daleko posuniętego paternalizmu). W Kodeksie postępowania karnego powinno dojść do zharmonizowania ratio zasady lojalności procesowej i jej normatywnej postaci. Skoro o obowiązkach i uprawnieniach procesowych należy moim zdaniem informować tylko niefachowych uczestników postępowania karnego, i to w dodatku tylko tych spośród nich, którzy nie korzystają z pomocy fachowego przedstawiciela procesowego, należałoby w treści przepisu art. 16 k.p.k. wprowadzić 3 w brzmieniu: Przepisów 1 i 2 nie stosuje się do uczestników postępowania, którzy korzystają z pomocy obrońcy lub pełnomocnika. I jeszcze jedna sprawa. Otóż powstaje pytanie, czy taka modyfikacja konstrukcji art. 16 k.p.k. oznaczałaby narażenie podmiotów niefachowych na niebezpieczeństwo pogorszenia (pogarszania) sytuacji procesowej w związku z niekompetencją profesjonalną ich przedstawicieli procesowych? Czy musieliby ponosić ujemne konsekwencje procesowe braku poinformowania o określonych uprawnieniach czy ciążących na podmiocie obowiązkach przez swych fachowych przedstawicieli procesowych? Oczywiście nie. Obowiązywałby tutaj przecież analogiczny mechanizm, jak w przypadku uchybienia terminowi przez obrońcę. Mandant nie może ponosić ujemnych konsekwencji niekompetencji i zaniechań po stronie podmiotu z założenia fachowego. Wypracowanie takiej konstrukcji można by pozostawić orzecznictwu, można by jednak także w samej treści projektowanego 3 art. 16 k.p.k. dodać zastrzeżenie, że brak poinformowania mandanta przez obrońcę (pełnomocnika) o przysługujących mu uprawnieniach czy ciążących na nim obowiązkach nie może pociągać za sobą negatywnych konsekwencji procesowych. Ogółem byłaby to z pewnością znacznie czystsza konstrukcja niż ta, która obowiązuje obecnie. 201

20 PProblematyka wypadków drogowych Wojciech Kotowski Studium pewnego przypadku. Początkowe ustalenia (cz. 1) Zagadnienie ogólne Przypadek, o którym będzie mowa w niniejszym artykule, to wypadek w ruchu drogowym polegający na zderzeniu samochodu osobowego z motocyklem, wskutek którego motocyklista doznał obrażeń ciała naruszających czynności organizmu na czas powyżej 7 dni. Zważywszy, że kierująca samochodem osobowym włączała się do ruchu, wyłącznie na tej podstawie zbudowano akt oskarżenia z art k.k. W toku postępowania pominięto zupełnie fakt bezprawnego poruszania się motocyklisty tym samym pasem ruchu co samochód osobowy, który ułatwił przejazd włączającej się do ruchu. Z uwagi na charakter opracowania i konieczność obszernego skomentowania przedmiotowego wypadku w celach edukacyjnych materiał podzielono na trzy części. Pierwsze potyczki prawne Policjanci rozpoznający przebieg zdarzenia drogowego nie mieli wątpliwości, że sprawcą wypadku jest kierująca włączająca się do ruchu. Jest to utrwalony pogląd osób podejmujących czynności na miejscu zdarzenia (policjantów), wyrażający się przekonaniem o nieograniczonej wyższości drogi głównej nad podporządkowaną. Chodzi o to, że w rozumieniu tychże organów pojazd poruszający się drogą główną posiada bezwzględne pierwszeństwo, niezależnie od tego, czy porusza się zgodnie z przepisami, czy też przepisy te narusza. Taki pogląd prowadzi wprost do błędnego rozstrzygnięcia sytuującego pokrzywdzonego w pozycji sprawcy, a sprawcę sprowadza do roli pokrzywdzonego. Charakterystyczny błąd w sferze podmiotowej jest następstwem niedostatecznej znajomości przepisów ruchu drogowego w gronie niektórych osób zajmujących się problematyką wypadków, nie wyłączając biegłych. 202

wypadków drogowych Studium pewnego przypadku. Początkowe ustalenia (cz. 1) Zagadnienie ogólne

wypadków drogowych Studium pewnego przypadku. Początkowe ustalenia (cz. 1) Zagadnienie ogólne PProblematyka wypadków drogowych Wojciech Kotowski Studium pewnego przypadku. Początkowe ustalenia (cz. 1) Zagadnienie ogólne Przypadek, o którym będzie mowa w niniejszym artykule, to wypadek w ruchu drogowym

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k.

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k. Sygn. akt V CZ 64/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 15 października 2010 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 Dopuszczalne jest orzeczenie na podstawie art. 42 1 k.k. zakazu prowadzenia pojazdów określonego rodzaju, kierowanie którymi nie wymaga posiadania uprawnień

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk Sygn. akt V KK 359/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 grudnia 2014 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 22 listopada 2002 r. III DS 8/02

Postanowienie z dnia 22 listopada 2002 r. III DS 8/02 Postanowienie z dnia 22 listopada 2002 r. III DS 8/02 Adwokat przy wykonywaniu zawodu korzysta z wolności słowa w granicach określonych przez zadania adwokatury i przepisy prawa (art. 8 ust. 1 ustawy z

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o zapłatę na skutek apelacji od wyroku Sądu Rejonowego [ ] w W.

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o zapłatę na skutek apelacji od wyroku Sądu Rejonowego [ ] w W. Sygn. akt III CZP 17/14 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie o zapłatę na skutek apelacji od wyroku Sądu Rejonowego [ ] w W. z dnia 28 maja 2013 r. Czy osoba będąca członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 314/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 lutego 2014 r. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jadwigi

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) Sygn. akt IV CSK 473/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2005 R. I KZP 32/05

UCHWAŁA Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2005 R. I KZP 32/05 UCHWAŁA Z DNIA 27 PAŹDZIERNIKA 2005 R. I KZP 32/05 Przedmiotem ochrony przepisu art. 45 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 75, poz. 468, w brzmieniu przed nowelizacją

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt II PK 296/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2012 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa J. P. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. o odszkodowanie, po

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05

Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05 Uchwała z dnia 13 stycznia 2006 r., III CZP 122/05 Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) Sędzia SN Dariusz Zawistowski Sąd Najwyższy w

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CSK 296/14. Dnia 9 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CSK 296/14. Dnia 9 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt IV CSK 296/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 października 2014 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSA Elżbieta Fijałkowska w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r., Sygn. akt III KK 217/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2013 r. SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) Sędzia SN Marian Kocon Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 20 POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki przewodniczący Wiesław Johann sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V KK 176/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2013 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Roman Sądej Protokolant Anna Kowal na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CZP 5/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 30 marca 2012 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek w sprawie z urzędu na

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak Sygn. akt IV KK 413/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 kwietnia 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSA del.

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. Sygn. akt III CZP 33/12. Dnia 18 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

UCHWAŁA. Sygn. akt III CZP 33/12. Dnia 18 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CZP 33/12 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 18 lipca 2012 r. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03

POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03 POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03 Przewidziana w polskim porządku prawnym ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (jedn. tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05

Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05 Uchwała z dnia 18 marca 2005 r., III CZP 3/05 Sędzia SN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Barbara Myszka Sędzia SN Marek Sychowicz Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Skarbu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CK 277/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 listopada 2005 r. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Iwona

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 636/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 września 2011 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Pietrzykowski

Bardziej szczegółowo

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt V KK 289/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 listopada 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2014r.,

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Nowicka

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Nowicka Sygn. akt III CZP 122/05 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 13 stycznia 2006 r. SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. wniosku. sędziego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania,

POSTANOWIENIE. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2014 r. wniosku. sędziego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, Sygn. akt SNO 16/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: Dnia 27 sierpnia 2014 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk SSN Rafał Malarski w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska Sygn. akt II CSK 50/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 31 stycznia 2014 r. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn Sygn. akt II PK 78/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Zbigniew Hajn w sprawie z powództwa M. M. przeciwko P. S.A. w J. o odszkodowanie umowne, po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Józef Szewczyk (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz. Protokolant Anna Kuras UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE. SSN Józef Szewczyk (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz. Protokolant Anna Kuras UZASADNIENIE Sygn. akt SDI 45/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 grudnia 2013 r. SSN Józef Szewczyk (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz Protokolant Anna Kuras przy

Bardziej szczegółowo

Wyrok. Sądu Najwyższego. z dnia 2 grudnia 2011 r. II UK 73/11

Wyrok. Sądu Najwyższego. z dnia 2 grudnia 2011 r. II UK 73/11 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2011 r. II UK 73/11 nietezowane LEX nr 1130385 1130385 Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca). Sędziowie SN: Romualda Spyt, Jolanta

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Karol Weitz

POSTANOWIENIE. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Karol Weitz Sygn. akt III CSK 140/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 30 stycznia 2015 r. SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku M. W. przy

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01

Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01 Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01 Decyzja w przedmiocie przyznania odszkodowania za szkodę spowodowaną wydaniem nieważnej decyzji administracyjnej i stwierdzeniem jej nieważności (art.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca) Sygn. akt III CZP 50/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 11 października 2012 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w pierwotnym brzmieniu

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Kowalska

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Kowalska Sygn. akt III CZP 63/13 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 18 października 2013 r. SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Bogumiła Ustjanicz Protokolant Bożena

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki Sygn. akt III KK 42/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 sierpnia 2015 r. Prezes SN Lech Paprzycki w sprawie J. K. skazanego z art.280 1 k.k. w zw. z art. 64 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o wpis do księgi wieczystej na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego.

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o wpis do księgi wieczystej na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego. Sygn. akt III CZP 87/12 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie o wpis do księgi wieczystej na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego. Czy oświadczenie darczyńcy o uchyleniu się od skutków

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08

Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08 Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08 Pismem, które nie zostało należycie opłacone jest zarówno pismo, od którego w ogóle nie została uiszczona opłata lub opłatę uiszczono po upływie terminu,

Bardziej szczegółowo

Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu

Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu Sprzedaż państwowego lub komunalnego budynku (lokalu) użytkowego bez przetargu Po wiosennym szkoleniu notariuszy Izby Dolnośląskiej wydawało się, że problem sprzedaży przez Skarb Państwa lub gminę lokali

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE U Z A S A D N I E N I E

ZAGADNIENIE PRAWNE U Z A S A D N I E N I E Sygn. akt: II Cz 77/12 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie z powództwa Tomasza M. przeciwko pozwanym Janowi Ś. przy udziale interwenienta ubocznego Haliny T. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego od postanowienia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 35/14. Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 35/14. Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon Sygn. akt V KK 35/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 kwietnia 2014 r. SSN Małgorzata Gierszon na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 kwietnia

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 30 lipca 1998 r. I PZ 32/98

Postanowienie z dnia 30 lipca 1998 r. I PZ 32/98 Postanowienie z dnia 30 lipca 1998 r. I PZ 32/98 1. Sąd może sprawdzić spełnianie przez radcę prawnego warunku pozwalającego na zastępowanie osób fizycznych, polegającego na wykonywaniu zawodu w kancelarii

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 10 MAJA 2012 R. SDI 7/12

POSTANOWIENIE Z DNIA 10 MAJA 2012 R. SDI 7/12 POSTANOWIENIE Z DNIA 10 MAJA 2012 R. SDI 7/12 Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński. Sędziowie SN: Stanisław Zabłocki, Michał Laskowski (sprawozdawca). S ą d N a j w y ż s z y I z b a K a r n a

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10 POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10 W świetle przepisu art. 53 27 k.k.s., należność publicznoprawna uszczuplona czynem zabronionym jest to wyrażona liczbowo kwota pieniężna, od której

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98

Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98 Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98 Zakład pracy do czasu uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej korzysta z uprawnień przewidzianych

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Korzeniowski

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Korzeniowski Sygn. akt I UK 277/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 9 stycznia 2012 r. SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o prawo do renty

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 359/13. Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 359/13. Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt III KK 359/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 lutego 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 lutego 2014r., sprawy

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Sędzia SN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski Sędzia SN Zbigniew Strus Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski

POSTANOWIENIE. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski Sygn. akt I CSK 18/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 27 kwietnia 2006 r. SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie

Bardziej szczegółowo

Ośrodek Badań, Studiów i Legislacji

Ośrodek Badań, Studiów i Legislacji Warszawa, dnia 1 października 2015 r. Stanowisko Ośrodka Badań, Studiów i Legislacji w sprawie tajemnicy zawodowej w związku z żądaniem komornika w trybie art. 761 KPC 1. Komornik wystąpił do Kancelarii

Bardziej szczegółowo

W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W świetle art. 17 3 prawa prywatnego międzynarodowego samo miejsce zamieszkiwania małżonków może mięć zasadnicze znaczenie dla istniejącego między nimi reżimu majątkowego. Tego rodzaju zależność sprawia,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) odmawia podjęcia uchwały.

POSTANOWIENIE. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) odmawia podjęcia uchwały. Sygn. akt III CZP 78/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 października 2009 r. SSN Wojciech Jan Katner (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 56/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 czerwca 2013 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Cyfrowy Polsat Spółki Akcyjnej w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego (druk nr 1097).

- o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego (druk nr 1097). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-24(4)/13 Warszawa, 18 kwietnia 2013 r. Pani Ewa Kopacz Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowna Pani Marszałek Przekazuję

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel Sygn. akt I CSK 713/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 listopada 2014 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Dariusz Zawistowski Protokolant

Bardziej szczegółowo

21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii

21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii 21. Sprawy z zakresu geodezji i kartografii Wśród spraw z zakresu geodezji i kartografii dominowały sprawy oznaczone podsymbolem 6120, dotyczące ewidencji gruntów i budynków. Głównym zagadnieniem, poruszanym

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Maria Szulc (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak

UCHWAŁA. SSN Maria Szulc (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak Sygn. akt III CZP 101/14 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 grudnia 2014 r. SSN Maria Szulc (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak

Bardziej szczegółowo

Warszawa, 10 października 2013 r. Sieć Obywatelska Watchdog Polska ul. Ursynowska 22/2 02-605 Warszawa 277/SO/SOWP/2013/KBTSO

Warszawa, 10 października 2013 r. Sieć Obywatelska Watchdog Polska ul. Ursynowska 22/2 02-605 Warszawa 277/SO/SOWP/2013/KBTSO Warszawa, 10 października 2013 r. Sieć Obywatelska Watchdog Polska ul. Ursynowska 22/2 02-605 Warszawa 277/SO/SOWP/2013/KBTSO Sąd Rejonowy Wydział Karny w Warszawie za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik Sygn. akt V KK 82/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 września 2015 r. SSN Henryk Gradzik na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 września 2015

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I CSK 22/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 4 listopada 2011 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSA

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz. Protokolant Bogumiła Gruszka

UCHWAŁA. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz. Protokolant Bogumiła Gruszka Sygn. akt III CZP 49/14 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 sierpnia 2014 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Antoni Górski (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz Protokolant Bogumiła Gruszka

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Maria Szulc

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Maria Szulc Sygn. akt IV CSK 319/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 lutego 2014 r. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Sygn. akt II KK 370/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 stycznia 2016 r. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy - Kodeks karny skarbowy.

- o zmianie ustawy - Kodeks karny skarbowy. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VI kadencja Marszałek Senatu Druk nr 3858 Warszawa, 22 grudnia 2010 r. Pan Grzegorz Schetyna Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowny Panie Marszałku! Na podstawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Grabowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Grabowska Sygn. akt IV KK 68/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 września 2012 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Buliński SSN Piotr Hofmański

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 5 STYCZNIA 2011 R. V KK 116/10

WYROK Z DNIA 5 STYCZNIA 2011 R. V KK 116/10 WYROK Z DNIA 5 STYCZNIA 2011 R. V KK 116/10 Niestawiennictwo należycie powiadomionego o terminie rozprawy apelacyjnej pełnomocnika wyznaczonego dla wnioskodawcy z powodu określonego w art. 79 1 pkt 3 k.p.k.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II CSK 469/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 lutego 2009 r. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 6 stycznia 2005 r., III CZP 67/04

Uchwała z dnia 6 stycznia 2005 r., III CZP 67/04 Uchwała z dnia 6 stycznia 2005 r., III CZP 67/04 Sędzia SN Zbigniew Strus (przewodniczący) Sędzia SN Mirosław Bączyk Sędzia SN Bronisław Czech (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Ewy S.

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01

Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01 Wyrok z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/01 Urząd skarbowy nie może umorzyć, a także odroczyć, płatności podatku przypadającego samorządowi terytorialnemu bez wniosku lub zgody przewodniczącego zarządu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II PK 68/07. Dnia 17 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II PK 68/07. Dnia 17 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski Sygn. akt II PK 68/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 17 lipca 2007 r. SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa S. M. przeciwko D. Sp. z o.o. w D. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 15 września 2015 r. Przewodniczący:

POSTANOWIENIE. z dnia 15 września 2015 r. Przewodniczący: Sygn. akt: KIO 1940/15 POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2015 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Członkowie: Anna Chudzik Katarzyna Brzeska Dagmara Gałczewska-Romek Protokolant: Paweł

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf Sygn. akt II PK 326/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

Bardziej szczegółowo

Jakie mogą być skutki niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia

Jakie mogą być skutki niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia Jakie mogą być skutki niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia Ewa Gadomska Prawnik z Kancelarii Prawnej Jerzy T. Pieróg Organizator przetargu w celu ochrony swojego interesu powinien sprawdzać,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc

POSTANOWIENIE. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc Sygn. akt V CZ 161/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 marca 2012 r. SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa Alicji

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Maria Szulc (sprawozdawca) Sygn. akt IV CSK 69/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 października 2013 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sygn. akt I CSK 218/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 listopada 2006 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt SDI 22/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 grudnia 2015 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Kazimierz Klugiewicz

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 8 października 2003 r., III CZP 68/03

Uchwała z dnia 8 października 2003 r., III CZP 68/03 Uchwała z dnia 8 października 2003 r., III CZP 68/03 Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) Sędzia SN Barbara Myszka Sędzia SN Marek Sychowicz (sprawozdawca) Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Skarbu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski. Protokolant Barbara Kobrzyńska

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski. Protokolant Barbara Kobrzyńska Sygn. akt V KK 298/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2013 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski Protokolant Barbara Kobrzyńska

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r. III ZS 4/09

Wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r. III ZS 4/09 Wyrok z dnia 14 stycznia 2010 r. III ZS 4/09 Regionalna izba notarialna nie ma kompetencji do podejmowania uchwał w przedmiocie zasad etyki zawodowej notariuszy. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 348/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 kwietnia 2012 r. SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Iwulski SSN Roman

Bardziej szczegółowo

SENTENCJE ORZECZEŃ SĄDOWYCH W SPRAWACH O EMERYTURY DZIENNIKARSKIE

SENTENCJE ORZECZEŃ SĄDOWYCH W SPRAWACH O EMERYTURY DZIENNIKARSKIE SENTENCJE ORZECZEŃ SĄDOWYCH W SPRAWACH O EMERYTURY DZIENNIKARSKIE Tym Koleżankom i Kolegom, którym przyjdzie samotnie walczyć z wszechpotężnymi siłami administracyjnymi podpowiadamy: przeczytajcie postanowienia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska

POSTANOWIENIE. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska Sygn. akt IV CSK 207/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 stycznia 2014 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III SK 1/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Roman

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97

Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97 Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97 1. Podatnik może skorygować nieprawidłowości w deklaracji podatkowej VAT w następnym miesiącu. Jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że podatnik tego nie uczynił

Bardziej szczegółowo

SSpis treści. Ważne dla praktyki

SSpis treści. Ważne dla praktyki SSpis treści Philippe Sands, adwokat, prof. dr, University College London (Londyn, Wielka Brytania) Ku pamięci sprawiedliwości: nieoczekiwane miejsce Lwowa w prawie międzynarodowym osobista historia..........................................

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 26 maja 2015 r.

ZAGADNIENIE PRAWNE. W sprawie o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 26 maja 2015 r. Sygn. akt III CZP 16/16 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 26 maja 2015 r. Czy zakładowi ubezpieczeń, który wypłacił odszkodowanie z tytułu

Bardziej szczegółowo

ZAŻALENIE. na postanowienie o umorzeniu dochodzenia z dnia ( )

ZAŻALENIE. na postanowienie o umorzeniu dochodzenia z dnia ( ) Katowice, dnia ( ) r. L.Dz.W../2015 Sygn. RO-12/UPR4/2014/AF Sąd Rejonowy Zamiejscowy z siedzibą w P. za pośrednictwem: Prokuratura Rejonowa w T. Ośrodek Zamiejscowy w P. sygn. akt. 5 Ds 234/15 ZAŻALENIE

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06

UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06 UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06 W sytuacji, gdy nie nastąpi ściągnięcie kosztów procesu karnego w ciągu 3 lat od dnia, w którym należało je uiścić (art. 641 k.p.k.), postępowanie wykonawcze

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 11/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 27 czerwca 2013 r. SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn SSN Roman Kuczyński

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 15/13. Dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 15/13. Dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt III CZP 15/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska Sygn. akt III KK 362/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 marca 2015 r. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski Protokolant Jolanta Włostowska

Bardziej szczegółowo

P O S T A N O W I E N I E

P O S T A N O W I E N I E Sygn. akt V KK 95/12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSA del. do SN Piotr Mirek przy

Bardziej szczegółowo

Edward Janeczko. Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie

Edward Janeczko. Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie Rejent. rok 8. nr 10(90) październiki 998 r. Edward Janeczko Podatek od nabycia prawa przez zasiedzenie Jak wiadomo, zasiedzenie polega na nabyciu prawa przez nieuprawnionego posiadacza wskutek faktycznego

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak

UCHWAŁA. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Bartczak Sygn. akt III CZP 54/13 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 października 2013 r. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki Sygn. akt SDI 35/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 stycznia 2013 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Dariusz

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 3 października 1997 r. II UKN 284/97

Wyrok z dnia 3 października 1997 r. II UKN 284/97 Wyrok z dnia 3 października 1997 r. II UKN 284/97 1. Małżonek wykonujący czynności administracyjno-biurowe w indywidualnej kancelarii adwokackiej współmałżonka nie jest osobą współpracującą z nim w prowadzeniu

Bardziej szczegółowo