II FSK 2041/09 Warszawa, 5 kwietnia 2011 WYROK

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "II FSK 2041/09 Warszawa, 5 kwietnia 2011 WYROK"

Transkrypt

1 II FSK 2041/09 Warszawa, 5 kwietnia 2011 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA del. Jan Grzęda, Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W. sp. z o. o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt I SA/Rz 683/09 w sprawie ze skargi W. sp. z o. o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 3 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 22 października 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od W. sp. z o. o. z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Rz 683/09, oddalił skargę spółki "W." sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 3 kwietnia 2009 roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 22 października 2003 roku do dnia 31 grudnia 2004 roku. Zaskarżoną do sądu decyzją utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia 24 grudnia 2008 roku określającą zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, za okres od 22 października 2003 r. do 31 grudnia 2004 r., w kwocie zł. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji odnośnie zawyżenia przez spółkę kosztów uzyskania przychodów o kwotę ,09 zł, stanowiącą równowartość odpisów amortyzacyjnych naliczonych od błędnie ustalonej wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze aportu od przedsiębiorstwa W., o kwotę ,00 zł stanowiącą równowartość odpisów amortyzacyjnych, naliczonych od wartości początkowej znaku towarowego "B", jak również ,30 zł stanowiącą równowartość naliczonych i wypłaconych odsetek od umowy pożyczki. W ocenie organu spółka zawyżyła też koszty podatkowe o kwotę 4.180,15 zł stanowiącą różnicę pomiędzy niezamortyzowaną wartością początkową ciągnika samochodowego (ustaloną według wartości rynkowej dla celów bilansowych) zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów w dacie jego sprzedaży, a wartością tego składnika majątkowego ustaloną przez organ I instancji dla celów podatkowych. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, nr [...], z dnia 21 października 2003r. podwyższono kapitał zakładowy spółki z ,00 zł do ,00 zł, poprzez utworzenie nowych udziałów. Kapitał zakładowy spółki o wartości ,00 zł został pokryty aportem w

2 postaci przedsiębiorstwa osoby fizycznej prowadzonego pod nazwą W.A. w M. 132 a. Przekazane składniki wskazanego przedsiębiorstwa ujęto w księgach rachunkowych spółki pod datą 22 października 2003 r. Wysokość zobowiązania wobec właściciela pomniejszono o kwotę 1.265,02 zł i ostatecznie przyjęto je w kwocie ,75 zł. Nadto w księgach rachunkowych ujęto "wartość firmy" (po korektach) w kwocie ,38 zł, od której dokonywano odpisów amortyzacyjnych. Nie obciążano nimi jednakże kosztów uzyskania przychodów. Z ustaleń organu I instancji zawartych, m.in. w protokole z badania ksiąg z dnia 21 października 2008 r., wynika, iż wartość ta "była dla spółki wartością ruchomą", uzależnioną od zmian jakie Spółka dokonywała po stronie aktywów i pasywów po dniu wniesienia aportu. Organ uznał, że zgodnie z przepisem art. 16 g ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. - określanej dalej jako ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych) wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5 tego artykułu, albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów w zamian za wkład niepieniężny, a wartością rynkową składników majątkowych (...) wniesionego do spółki przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (...), z dnia wniesienia do spółki. Z kolei w myśl art. 4a pkt 2 tej ustawy, pojęcie "składniki majątkowe" oznacza aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy, o ile długi te nie zostały uwzględnione w cenie nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aktywa, w rozumieniu przepisu art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia roku o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Aktywami są aktywa trwałe, w tym środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, oraz aktywa obrotowe, w tym aktywa rzeczowe, finansowe i należności krótkoterminowe (art. 3 ust. 1 pkt ww. ustawy o rachunkowości). Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia "długi funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy". W ocenie organu odwoławczego, pod pojęciem "ww. długów" należy rozumieć wszystkie długi związane bezpośrednio lub pośrednio z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy - prowadzoną w zakresie przedsiębiorstwa będącego przedmiotem aportu - w wyniku której powstają lub mogą powstać przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Długi te stanowią kapitał obcy i finansują część majątku (aktywów) przedsiębiorstwa. Mowa tu o tych zobowiązaniach, które są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a nie o tych, które wynikają z prowadzenia działalności gospodarczej. Eliminacji podlegają zatem te zobowiązania przedsiębiorcy, które pozostają w związku z pozostałym zakresem jego działalności. W ocenie organów, w przypadku wniesienia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w formie wkładu niepieniężnego do spółki, pojęcie "składniki majątkowe" oznacza aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości, pomniejszone o przejęte długi związane bezpośrednio lub pośrednio z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Organ odwoławczy podkreślił, że istotą indywidualnej działalności gospodarczej jest to, że przedsiębiorstwo takie prowadzi i reprezentuje jeden właściciel osoba fizyczna, a także to, iż nie posiada ono odrębnego od przedsiębiorcy bytu prawnego. Tym samym właściciel takiego przedsiębiorstwa odpowiada w sposób wyłączny i bez ograniczeń za wszelkie zobowiązania swojej firmy, w tym również za zobowiązania podatkowe oraz wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Skoro B.G. przed wniesieniem aportu prowadziła indywidualną działalność gospodarczą, to na niej ciążył obowiązek zapłaty podatków związanych z tą działalnością oraz składek na ubezpieczenia społeczne, do których na mocy art. 31 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity Dz. U. Nr 11, poz. 74 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych) stosuje się odpowiednie przepisy Ordynacji podatkowej. Wystąpienie dodatniej bądź ujemnej wartości firmy ma z kolei decydujące znaczenie przy określaniu łącznej wartości początkowej środków

3 trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wniesionych do spółki w ramach aportu. Organy dalej podniosły, że zasady określania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będących podstawą odpisów amortyzacyjnych, zostały określone w przepisie art. 16a do 16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W przypadku, gdy transakcja dotyczy nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych poprzez ich wniesienie do spółki w formie aportu, zastosowanie znajdują zasady zapisane w art. 16 g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stosownie do postanowień art. 16 g ust. 10 w/w ustawy, w razie (...) wniesienia w postaci wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi: suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy (art. 16g ust. 10 pkt 1 ww. ustawy) albo, różnica między (...) nominalną wartością udziałów, a wartością składników majątkowych nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy (art. 16g ust. 10 pkt 2 ww. ustawy). Organy uznały zatem, że w rozpoznawanej sprawie, z uwagi na niewystąpienie dodatniej wartości firmy, łączną wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi, stosownie do art. 16g ust. 10 pkt 2ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, różnica pomiędzy nominalną wartością nabytych udziałów, a wartością nabytych w formie aportu składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Wobec powyższego organy dokonały także wyliczenia dla celów podatkowych łącznej wartości początkowej nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w wymienionym powyżej przedsiębiorstwie, wniesionych do spółki w formie aportu. Stwierdziły, że łączna wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa W.A. (dla potrzeb amortyzacji podatkowej) stanowi 89,55 % ich łącznej wartości rynkowej. Spółka w okresie od 22 października 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. uprawniona była zatem do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych w drodze aportu środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa W.A. (bez znaku towarowego) w łącznej kwocie ,77 zł podczas gdy, zaliczyła ona w ciężar kosztów odpisy amortyzacyjne w łącznej kwocie ,86 zł, tym samym zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę ,09 zł. Organy uznały także, za zasadne skorygowanie kosztów uzyskania przychodów o kwotę 4.180,15 zł, stanowiącą różnicę pomiędzy niezamortyzowaną wartością rynkową sprzedanego w 2004 r. ciągnika samochodowego marki Mercedes, a jego wartością ustaloną przy zastosowaniu powyższych zasad. Odnosząc się do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od znaku towarowego organy stwierdziły, że był on jednym ze składników majątkowych przedsiębiorstwa W.A. (wniesionego aportem do Spółki) o wartości ,00zł. Znak firmowy (B.) jako wartość niematerialna i prawna, został wprowadzony do ewidencji majątku podlegającego amortyzacji i począwszy od miesiąca listopada 2003r. amortyzowany metodą liniową przy zastosowaniu 5% stawki. Odpisy amortyzacyjne za okres od listopada 2003 r. do grudnia 2004 r. (tj. za 14 miesięcy) w łącznej kwocie ,00zł spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatku dochodowego od osób prawnych. Znak towarowy, został zgłoszony do rejestracji 23 lipca 2003 r. przez Firmę W.A. w M. (wniosek został przyjęty przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 28 lipca 2003 r. i oznaczonym numerem [...]). W dniu 11 września 2003r. została zawarta umowa o używanie zgłoszonego znaku towarowego pomiędzy Firmą W.A. jako udostępniającym, a spółką z o. o. W. jako używającym. Ponadto w dniu 21 października 2003 r. została zawarta "Umowa przeniesienia prawa ze zgłoszenia znaku towarowego". Na

4 mocy tej umowy B.G. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą W.A. przeniosła na spółkę prawo do znaku towarowego "B" zgłoszonego do ochrony w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej. Na wniosek spółki z dnia 18 grudnia 2003 r. dotyczący zmiany uprawnionego do zgłoszonego znaku towarowego Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej uznał tę jednostkę za uprawnioną do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy oznaczony nr [...], wobec czego decyzją z dnia 28 lipca 2006 r. udzielił prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "B", zgłoszony w dniu 28 marca 2003 r. Spółce z o. o. W.A.. W konsekwencji w dniu 20 listopada 2006 r. wydano świadectwo ochronne dokumentujące udzielenie Spółce W. prawa ochronnego nr [...], na znak towarowy "B.". W 2004 r. oraz w okresie wcześniejszym, na przedmiotowy znak towarowy nie zostało udzielone prawo ochronne. W świetle powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej zakwestionował zasadność zaliczenia przez Podatnika do kosztów uzyskania przychodów dokonanych odpisów amortyzacyjnych od w/w znaku towarowego, gdyż w okresie od dnia 22 października 2003 roku do 31 grudnia 2004r. prawo ochronne do znaku towarowego "B." nie istniało. Organy ustaliły także, iż w dniu 1 grudnia 2003 r. pomiędzy spółką, a jej udziałowcami zawarta została umowa pożyczki. Z jej treści wynika, z kolei że udziałowcy udzielili spółce pożyczki w kwocie ,00 zł na 5 lat, z możliwością odnowienia na następny okres. Strony umowy ustaliły, że stopa oprocentowania pożyczki w stosunku rocznym do końca 2006 roku będzie wynosiła 8 %, a odsetki będą płatne miesięcznie. Organy uznały, że kwota pożyczki nie została faktycznie przekazana przez pożyczkodawców na rachunek bankowy spółki, ani też wpłacona do jej kasy. Dokonano jedynie przeksięgowania kwoty ,00zł z konta "Zobowiązania wobec właściciela" na konto "Udzielone pożyczki". W analizowanym okresie spółka wypłaciła z w/w tytułu odsetki w wysokości ,30 zł. Natomiast koszty uzyskania przychodów obciążono wartością brutto naliczonych odsetek od udzielonej pożyczki w łącznej wysokości ,30 zł. Z tytułu dokonanych wypłat odsetek spółka pobrała i przekazała do Urzędu Skarbowego zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 8.266,00 zł. Następnie organy podniosły, że stosownie do zapisu art ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W myśl tego przepisu pożyczka jest umową konsensualną, a zatem dochodzi do skutku przez samo porozumienie stron, a wydanie przedmiotu pożyczki stanowi wykonanie zawartej już umowy. Ponadto przedmiotem umowy pożyczki mogą być pieniądze albo rzeczy oznaczone co do gatunku. W niniejszej sprawie, z treści zawartej umowy pożyczki wynikało, że jej przedmiotem była określona suma pieniężna, jednakże w ocenie organu odwoławczego umowa ta nie została wykonana, bowiem nie został wydany przedmiot umowy (pieniądze). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyniku przeprowadzenia sądowej kontroli objętej skargą decyzji ocenił, że nie narusza ona prawa. Sąd wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej, wydając decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 22 października 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. stanął na stanowisku, iż spółka zawyżyła koszty uzyskania przychodu za ten okres, co było efektem między innymi błędnego ustalenia wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze aportu od przedsiębiorstwa W.A. W ocenie Sądu ustalenia organów podatkowych w wyżej wymienionym zakresie były prawidłowe i znajdują oparcie w przepisach prawa, w szczególności art. 16 a - 16 m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wartość wniesionego aportem przedsiębiorstwa, wbrew stanowisku skarżącej, nie była dodatnia, w tej więc sytuacji łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5,

5 albo nominalną wartością wydanych akcji lub udziałów, a wartością składników majątkowych nie będących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Tak wyliczona łączna wartość początkowa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa W.A. wyniosła 89,55 % ich łącznej wartości rynkowej. Sąd argumentował, że wyliczenie ujemnej wartości przedsiębiorstwa było skutkiem pomniejszenia aktywów przedsiębiorstwa o długi wobec fiskusa i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Organy podatkowe słusznie uznały, że zobowiązania te nie stanowią długów funkcjonalnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą zbywcy. O takiej ocenie prawnej tejże kwestii przesądzała przede wszystkim forma prowadzenia działalności gospodarczej w czasie, w którym długi te zostały wygenerowane. Prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną wiąże się z tym, że prowadzący taką działalność odpowiada indywidualnie i bez ograniczeń za wszelkie zaciągnięte lub powstałe zobowiązania, zarówno cywilnoprawne, jak i publicznoprawne. Przedsiębiorstwo osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie stanowi odrębnego bytu prawnego, niezależnego od niej, jako podmiotu wszelakiego rodzaju stosunków prawnych. W ocenie Sądu, zbycie przedsiębiorstwa, w tym wypadku wniesionego do spółki w drodze aportu, nie skutkowało przejęciem istniejących zobowiązań publicznoprawnych osoby fizycznej, nawet uwzględniając fakt, iż zobowiązania te powstały w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie natomiast z art kodeksu cywilnego czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Z literalnego brzmienia art kodeksu cywilnego wynika, że określenie wszystkich składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa powiązane jest z treścią czynności prawnej, będącej podstawą jego zbycia, a także w swoisty sposób ograniczone przepisami prawa. Powołane wyżej regulacje Ordynacji podatkowej i odsyłające do niej normy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowią lex specialis, który stanowi takie ograniczenie, wyłączając tym samym swobodę umów w tym zakresie. Sąd argumentował następnie, że zasadnie organy podatkowe zakwestionowały dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, naliczonych od wartości początkowej znaku towarowego "B", na który to znak towarowy prawo ochronne zostało udzielone w dniu 28 lipca 2006 r. Zgodnie z art. 16 b ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania prawa do: wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje jednak tego, co należy rozumieć pod pojęciem znaku towarowego, dlatego też w tym zakresie należy sięgnąć do przepisów ustawy prawo własności przemysłowej. Zgodnie z art. 120 ust. 1 tej ustawy znakiem towarowym może być każde oznaczenie przedstawione w sposób graficzny lub takie, które da się w sposób graficzny wyrazić, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów jednego przedsiębiorstwa od tego samego rodzaju towarów innych przedsiębiorstw. Na znak towarowy, w myśl art. 121 ustawy prawo własności przemysłowej, może być udzielone prawo ochronne. Jak stanowi z kolei art. 153 ust. 1 prawa własności przemysłowej przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzja o udzieleniu prawa ochronnego jest więc decyzją konstytutywną, ze skutkiem ex nunc. Sąd uznał, że w świetle ustawy prawo własności przemysłowej prawo z dokonanego zgłoszenia w Urzędzie Patentowym, na które nie zostało jeszcze udzielone prawo ochronne, jest zbywalne, o czym stanowi art. 162 ust. 6 tej ustawy. W wyniku zbycia tego prawa dochodzi do zmiany podmiotu ubiegającego się o uzyskanie prawa ochronnego. Prawo z dokonanego zgłoszenia znaku towarowego jest jednym z praw określonych w ustawie prawo własności przemysłowej, które zgodnie z art. 16 b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. - podlegają amortyzacji. Nie dotyczy to jednak stanu faktyczno-prawnego niniejszej sprawy, który zamyka się w okresie od 22 października 2003 r. do 31 grudnia 2004 r. W tym okresie możliwa była jedynie

6 amortyzacja znaku towarowego, na który zostało udzielone prawo ochronne, na podstawie decyzji o charakterze konstytutywnym. Z tego też względu Sąd ocenił stanowisko organów podatkowych, wyrażone w zaskarżonych decyzjach jako prawidłowe, a zarzuty skarżącej nieuzasadnione. Twierdzenia zawarte w treści skargi odnośnie naruszenia prawa do amortyzacji znaku towarowego, na które nie zostało udzielone prawo ochronne, nie znajdują oparcia w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak również ustawy prawo własności przemysłowej, a tym bardziej, co podnosi skarżąca, w przepisach konstytucji RP. Sąd podniósł, że zarzuty dotyczące naruszenia przepisów konstytucji, w szczególności art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 217 zostały sformułowane nazbyt ogólnikowo, ponadto skarżąca nie wykazała w dostateczny sposób związku pomiędzy konkretną normą ustawową, a wyżej wymienionymi przepisami konstytucji. Wedle opinii Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie także w części, w której skarżąca zarzuca naruszenie przepisów prawa cywilnego, a konkretnie art. 720 kodeksu cywilnego. W stanie faktycznym sprawy nie doszło do wykonania umowy pożyczki, od której odsetki zaliczono do kosztów uzyskania przychodów. Umowa pożyczki jako konsensualna czynność prawna rodzi skutki o charakterze obligacyjnym, na jej podstawie powstaje zobowiązaniowy stosunek prawny, w którego wykonaniu dochodzi do przeniesienia własności środków pieniężnych lub innych rzeczy oznaczonych co do gatunku. Zgodnie z art kodeksu cywilnego do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do gatunku konieczne jest przeniesienie posiadania, natomiast w okolicznościach przedmiotowej sprawy środki pieniężne, których miała dotyczyć umowa pożyczki, cały czas były w posiadaniu pożyczkobiorcy, nie doszło więc do przeniesienia posiadania, niezbędnego w tym wypadku do przeniesienia własności środków pieniężnych, o którym mowa w art. 720 kodeksu cywilnego. Za przeniesienie posiadania nie może być uznane przeksięgowanie z konta "zobowiązania wobec właściciela" na konto "udzielone pożyczki", ponieważ środki pieniężne, które były przedmiotem tej czynności o charakterze księgowym, cały czas znajdowały się w posiadaniu skarżącej i były jej własnością. Pozostawały one więc w jej dyspozycji, nawet jeżeli ich przeznaczenie było już wówczas sprecyzowane, tzn. zostały przeznaczone na uregulowanie konkretnych zobowiązań. Sam fakt istnienia jakichkolwiek zobowiązań wobec pożyczkodawcy nie wpływa zdaniem Sądu na realizację odrębnego stosunku zobowiązaniowego, powstałego w związku z zawarciem umowy pożyczki. W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego spółka zaskarżyła wskazany powyżej wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym w 2003 i 2004 roku, poprzez przyjęcie, że amortyzacji podlegały jedynie znaki towarowe na które udzielono prawa ochronnego, o których mowa w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz ze zm. - zwanej dalej: prawo własności przemysłowej). W dalszej kolejności wskazano na naruszenie art. 15 ust. 6 w zw. z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. w zw. z art. 120 ust. 1 i 2 prawa własności przemysłowej, w brzmieniu obowiązującym w 2003 i 2004 roku, poprzez przyjęcie, że na gruncie prawa podatkowego przez prawo do znaku towarowego może być rozumiane wyłącznie prawo ochronne na znak towarowy oraz, że takie prawo nie przysługuje nabywcy po jego zbyciu w formie pisemnej a przed przeniesieniem uprawnień do niego w trybie przewidzianym w ustawie prawo własności przemysłowej. Autor skargi kasacyjnej zarzucił też Sądowi naruszenie art. 162 ust. 6 prawa własności przemysłowej w zw. z art. 162 ust. 1 prawa własności przemysłowej oraz art. 120 prawa własności przemysłowej oraz art. 16 h ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 16 d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych poprzez przyjęcie, że znak towarowy nabyty zgodnie z art. 162 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 2 prawa własności przemysłowej nie podlega amortyzacji podatkowej począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzono go do ewidencji wartości

7 niematerialnych i prawnych. Kolejny zarzut skargi kasacyjnej dotyczył naruszenia art. 2 oraz art. 32 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji RP, poprzez dokonanie zawężającej i naruszającej zasadę równości podatników wobec prawa wykładni pojęcia "prawo do znaku towarowego" na gruncie ustawy prawo własności przemysłowej i tym samym nieuzasadnione wyłączenie spod prawa do amortyzowania na zasadzie art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym w roku 2003 i 2004 nabytego prawa do znaku towarowego na który nie udzielono prawa ochronnego. W dalszej kolejności wskazano na zarzut naruszenia art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy podatkowej w postaci nieuwzględniania faktu, że nabyte przez skarżącego przedmiotowe prawo ze zgłoszenia znaku towarowego stanowi autorskie prawo majątkowe jako "utwór" w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 roku Nr 920, poz. 631 ze zm.,), podlegające amortyzacji podatkowej na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sformułowano również zarzut naruszenia błędnej wykładni art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 roku Nr 16, poz. 93 z poz. zm.,), w drodze przyjęcia, że dla wykonania umowy pożyczki konieczne jest przeniesienie przedmiotu pożyczki po zawarciu umowy praz naruszenie prawa materialnego poprzez brak zastosowania art. 552 Kodeksu cywilnego w drodze przyjęcia, że w ramach aportów wniesionych przez wspólników B.G. nie doszło do przeniesienia na rzecz przyjmującego aport wszystkich zobowiązań przedsiębiorstwa wchodzącego w skład aportu. W dalszej kolejności zarzucono Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego poprzez nieprawidłową wykładnię art. 4 a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w drodze braku zastosowania "długów funkcjonalnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą" do pozostawionych we wnoszonym aportem przedsiębiorstwie kwot podlegających wypłacie jako wypracowany zysk przedsiębiorstwa, które to środki finansowe następnie umową stron zmieniono w przedmiot pożyczki udzielonej na rzecz skarżącego przez jego udziałowca B.G. w celach związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa skarżącego, oraz zobowiązań wobec ZUS oraz Skarbu Państwa z tytułu zobowiązań podatkowych. Wskutek tego miało dojść do nieuwzględnienia zobowiązania z tytułu pożyczki oraz wobec ZUS i Skarbu Państwa w wyliczeniach wartości rynkowej składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz przyjęcie jego ujemnej wartości rynkowej składników, a w efekcie zakwestionowanie ustalonej przez skarżącego wartości początkowej nabytych w drodze aportu środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Autor skargi kasacyjnej zarzucił w dalszej kolejności naruszenie przez Sąd przepisów postępowania, to jest ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie zarzutów skargi oraz naruszenie art u.p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się Sądu do przedstawionych w skardze zarzutów naruszenia art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. Podniesiono także zarzut naruszenia art i art u.p.p.s.a. oraz art. 120, art i art. 122 Ordynacji podatkowej. Wskazując na powyższe, autor skargi kasacyjnej domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania oraz zasadzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną domagał się jej oddalenia oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Argumentował, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw ani zarzutów, a zaskarżony wyrok nie narusza prawa. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie znajduje ona usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Skarga kasacyjna oparta została na obu podstawach wymienionych w art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutów dotyczących naruszenia przez Wojewódzki Sąd

8 Administracyjny w Rzeszowie przepisów postępowania. Rozpatrzenie tych zarzutów poprzedzać musi bowiem rozpoznanie ujemnej oceny wyroku dotyczącej naruszenia przez ten Sąd norm prawa materialnego. Nie można bowiem skutecznie opierać skargi kasacyjnej na zarzucie błędnej wykładni prawa materialnego lub jego niewłaściwego zastosowania przez Sąd pierwszej instancji, zanim nie rozpatrzy się zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie dotyczą natomiast wadliwego zastosowania art oraz art , a także art. 134 u.p.p.s.a. Zarzuty te powiązano z uchybieniem normom konstytucyjnym oraz przepisom Ordynacji podatkowej. Najdalej idącym zarzutem kasacyjnym jest naruszenie przez Sąd, którego orzeczenie zaskarżono, przepisów art oraz art u.p.p.s.a. Są one całkowicie bezzasadne. Wbrew twierdzeniu skarżącej spółki Sąd w swym uzasadnieniu w sposób w pełni merytoryczny ustosunkował się do zarzutów skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Trafnie zdefiniował istotę sporu wskazując, iż dotyczy ona wysokości odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych nabytych w drodze aportu od przedsiębiorstwa pod nazwą "W.A.", odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej znaku towarowego "B", oraz kwoty odsetek związanych z zawartą umową pożyczki. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję podatkową szczegółowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie przyjmując w sposób w pełni umotywowany, iż podatkowy organ odwoławczy wydał orzeczenie zgodnie z prawem określając zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych skarżącej spółce. Natomiast sposób uzasadnienia wyroku w żaden sposób nie uchybia treści art. 2 art. 32 ust 1 i art. 217 konstytucji. Badane w toku postępowania kasacyjnego uzasadnienie Sądu pierwszej instancji nie narusza też art. 120, art. 121 ust 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej. Wypowiedź Sądu dotycząca sposobu, w jaki sformułowano zarzutu naruszenia przepisów konstytucyjnych, zasługuje na aprobatę. Nie jest bowiem możliwe ustosunkowanie się przez Sąd do ujemnej oceny zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy jest ona sformułowana w sposób niekonkretny. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji podatkowej miał także prawo ocenić w sposób zwięzły zarzuty, które nie zawierają związku pomiędzy wskazanymi normami ordynacji podatkowej a wskazanymi w skardze normami konstytucyjnymi. Nie oznacza to jednak, iż Sąd nie dokonał kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji lub kontrola ta obarczona jest wadami procesowymi. Uzasadnienie wyroku pozwala bowiem skontrolować w trybie postępowania kasacyjnego tok rozumowania Sądu pierwszej instancji. Umożliwia ono także zbadanie prawidłowości dokonanej wykładni prawa, a także procesu jego stosowania. Sąd, którego orzeczenie zaskarżono, wyraźnie wskazał argumentację na jakiej oparł swoje rozstrzygnięcie. Natomiast formułując zarzuty uchybienia przepisom postępowania podatkowego strona wnosząca skargę kasacyjną nie wskazała okoliczności faktycznych, które zostały pominięte na etapie tego postępowania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, istota sporu nie dotyczy ustaleń dowodowych, lecz właściwego zrozumienia i zastosowania przez organy podatkowe norm prawa materialnego. Z kolei całkowicie niezrozumiałym jest zarzut dotyczący naruszenia przez Sąd art u.p.p.s.a. Treść tego przepisu ma bowiem zastosowanie, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności organu podatkowego, które konkretyzują przepisy prawne w formie innej niż decyzja lub postanowienie. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej. Przepis art nie może więc służyć skutecznemu formułowaniu zarzutów dotyczących naruszenia przez sąd przepisów prawa materialnego podczas badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podatkowej. Równie niezrozumiałym, co bezzasadnym, jest także zarzut uchybienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie dyspozycji normy wypływającej z art. 134 u.p.p.s.a. Autor skargi kasacyjnej przytacza przy tym przepisy konstytucyjne oraz normy regulujące postępowanie podatkowe, a także argumenty podniesione przy zarzucie naruszenia przez Sąd przepisu art u.p.p.s.a., oraz obszerne wypisy z wybranego orzecznictwa sądowego. Nie uzasadnia on jednak w żaden sposób na czym polegało naruszenie przez Sąd przepisu art u.p.p.s.a. Nie wiadomo zatem, co zdaniem skrzącej spółki,

9 powinno być sprawą podatkową, jakie były jej granice podmiotowe i przedmiotowe, jakich konkretnie elementów tej sprawy nie dostrzegł Sąd i jakich czynności procesowych zaniechał podczas badania legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze podkreślić, iż skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Powinna więc spełniać wymogi formalne przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, o czym stanowi art. 49 1, jak również wymogi materialne przewidziane dla tego pisma procesowego zawarte w art. 176 u.p.p.s.a. Sąd kasacyjny myśl art u.p.p.s.a. rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu po uwagę jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie sytuacja ta nie ma jednak miejsca. Wśród najważniejszych wymogów materialnych, a więc elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 176 u.p.p.s.a., wyróżnia się przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Braki w tym zakresie nie podlegają konwalidacji, czyniąc skargę kasacyjną nieskuteczną oraz uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia przez sąd kasacyjny w części lub całości. Przytoczenie właściwych podstaw kasacyjnych, wskazanie zarzutów oraz ich uzasadnienie jest więc doniosłym elementem skargi kasacyjnej, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny pozbawiony jest prawa do samodzielnego konkretyzowania zarzutów oraz stawiania hipotez w zakresie przepisu stanowiącego podstawę skargi kasacyjnej. Wynika to ze związania sądu granicami skargi kasacyjnej zgodnie z treścią powołanego wyżej art u.p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do zarzutów naruszenia przez Sąd przepisów prawa materialnego podnieść należy, iż badane rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Sąd nie naruszył bowiem przepisów prawa materialnego. Dokonał on poprawnej wykładni treści art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym w latach Sąd prawidłowo zatem przyjął w swym rozumowaniu, iż amortyzowaniu podlega jedynie prawo do znaku towarowego. Odrzucić należy zatem, za Sądem pierwszej instancji, argumentację spółki, iż w świetle treści art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy podatkowej amortyzacji podlegają nie tylko prawa określone w ustawie Prawo własności przemysłowej, lecz także i inne prawa i stany faktyczne z nim związane. Z brzmienia tego przepisu wynika bowiem, że odpisy amortyzacyjne są kosztem uzyskania przychodu tylko wówczas, gdy przedmiotem amortyzacji jest nadające się do gospodarczego wykorzystania prawo do znaku towarowego. Przedmiotem amortyzacji nie może więc być natomiast, zgodnie z treścią tego przepisu, wykorzystywanie znaku towarowego. Sąd prawidłowo zatem zinterpretował i zastosował przepis art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy podatkowej, wykluczając możliwość dokonania amortyzacji nabytego znaku towarowego przed uzyskaniem prawa ochronnego tego znaku. Natomiast prawo takie nie istnieje przed wydaniem w tej sprawie decyzji Urzędu Patentowego. Nieuzasadniony jest zatem zarzut naruszenia przez Sąd przepisu art. 15 ust 6 ustawy podatkowej, gdyż nie było podstaw prawnych jego zastosowania. Natomiast w poszukiwaniu prawidłowego znaczenia normy art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy podatkowej wykładnia ta trafnie została przeprowadzona z uwzględnieniem treści przepisów art. 120, art. 121 i art. 153 ust 1 ustawy z dnia roku Prawo własności przemysłowej. Przy czym szczególnego znaczenia w niniejszej sprawie nabiera treść przepisu art. 153 ust 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, która wskazuje na to, że poprzez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego. W związku z tym nie jest możliwe w reżimie prawnym obowiązującym w latach amortyzowanie tego samego prawa do znaku towarowego przez różne podmioty, w tym samym czasie. Rozstrzygnięcie to nie narusza jednocześnie przepisów art. 2, art. 32 ust 1 oraz art. 217 konstytucji. Jak wskazano wyżej Sąd nie dokonał bowiem zawężającej wykładni zawartego w art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy podatkowej zwrotu "prawo do znaku towarowego" pozbawiając w ten sposób możliwości dokonywania amortyzacji podatkowej. Sąd wskazał natomiast na różnice w znaczeniu jakie niesie za sobą fakt korzystania ze znaku towarowego oraz nabycia prawa do znaku towarowego i jego rejestracji w celu ochrony na gruncie prawa podatkowego. Interpretacje w tym zakresie nie mogą stanowić naruszenia wprost przepisów konstytucyjnych.

10 Natomiast wbrew temu co twierdzi autor skargi kasacyjnej Sąd nie stosował, podczas kontroli zaskarżonej decyzji, przepisów art. 162 ust 6 w związku art. 162 ust 1 oraz art. 120 i art 67 ustawy Prawo własności przemysłowej, a także art. 16h ust 1 pkt 1 w związku z art. 16d ust 2 ustawy podatkowej. Zarzut błędnej wykładni tych przepisów przez Sąd jest więc bezpodstawny. Nie może więc być on rozpoznany w trybie sądowego postępowania kasacyjnego z uwagi na treść art u.p.p.s.a. Bezzasadny jest także kolejny zarzut naruszenia norm prawa materialnego, to jest przepisu art. 16b ust 1 pkt 4 ustawy podatkowej. Jak słusznie wskazuje się na to w odpowiedzi na skargę kasacyjną, przedmiotem sporu pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi była zasadność dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości nabytego znaku towarowego, na które nie zostało udzielone prawo ochronne. Przedmiotem postępowania nie było więc amortyzowanie prawa autorskiego. Wobec tego kwestie dotyczące amortyzowania autorskich lub pokrewnych praw majątkowych postają bez znaczenia dla oceny legalności wydanego przez Sąd orzeczenia. Nietrafny jest również zarzut dokonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie błędnej wykładni art. 720 k.c. Sąd nie dokonywał bowiem wykładni tego przepisu. Sąd zwrócił uwagę, iż akceptując stanowisko organów podatkowych, iż dla ważności umowy pożyczki nie jest konieczne wydanie przedmiotu pożyczki. Jest ono niezbędne jednak przy zaliczaniu odsetek w ciężar kosztów uzyskania przychodów. Dopiero wypłacone odsetki dają bowiem prawo do zaliczenia ich do kosztów podatkowych. Sąd więc trafnie zwrócił uwagę na fakt, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie doszło do wykonania umowy pożyczki zawartej pomiędzy spółką z ograniczoną odpowiedzialnością "W.A." a jej udziałowcami, to jest B. G. i H. G. Za wykonanie tej umowy nie można bowiem uznać jedynie przeksięgowania z konta "zobowiązania wobec wierzyciela" na konto "udzielone pożyczki". W konsekwencji brak było podstaw do wypłaty odsetek od niewykonanej umowy pożyczki. To z kolei, w świetle art. 15 ust 1 ustawy podatkowej, uniemożliwiało zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów skarżącej spółki. Na uwzględnienie nie zasługują ponadto zarzuty dotyczące naruszenia art. 4a ust 2 ustawy podatkowej oraz art. 552 k.c. Z treści art. 4a pkt 2 ustawy podatkowej wynika, iż składniki majątkowe stanowią aktywa w rozumieniu ustawy o rachunkowości pomniejszone o przejęte długi funkcjonalne związane z działalnością gospodarczą zbywcy. Sąd trafnie przyjął, że pod pojęciem tych długów należy rozumieć wszystkie długi związane bezpośrednio lub pośrednio z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy. Są to więc długi, które są związane z prowadzoną działalnością. Wyliczenie ujemnej wartości przedsiębiorstwa wniesionego aportem do skarżącej spółki było więc skutkiem pomniejszenia aktywów przedsiębiorstwa o długi z tytułu danin publicznych. Sąd trafnie więc uznał, iż ze względu na formę prowadzonej działalności gospodarczej przez B.G., to jest w ramach przedsiębiorstwa, którego była właścicielem, w czasie w którym te zobowiązania powstały, na niej jako na dłużniku ciążył obowiązek regulowania tych zobowiązań. Dłużnikiem była więc B.G. jako właściciel przedsiębiorstwa, a nie przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu. Przedsiębiorstwo będące przedmiotem aportu nie posiadało bowiem odrębnej osobowości prawnej. Posiadała ją B.G., która była podmiotem praw i obowiązków wynikających w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem przedsiębiorstwo B.G. nie mogło mieć żadnych praw i zobowiązań wobec B.G. W związku z tym, elementem aportu nie mogło być zobowiązanie wobec wnoszącego aport. W ten sposób nie mogło powstać żadne zobowiązanie pomiędzy przedsiębiorcą a właścicielem, gdyż istniała tylko jedna a nie dwie strony stosunku obligacyjnego. Organy podatkowe nie mogły zatem uznać wykazanych zobowiązań wobec właścicieli za długi funkcjonalne związane z przedsiębiorstwem. Przedsiębiorca, który jest jednocześnie właścicielem przedsiębiorstwa odpowiada zarówno majątkiem przedsiębiorstwa, jak majątkiem osobistym za wszelkie zobowiązania wobec osób trzecich. Nie ma więc żadnego wewnętrznego stosunku zobowiązaniowego pomiędzy przedsiębiorcą, a właścicielem Zobowiązania tego rodzaju nie może być zatem przedmiotem aportu lub

11 innego rodzaju obrotu prawnego. Z tego też powodu Sąd nie mógł naruszyć także art. 552 k.c. Konsekwencją braku możliwości przejęcia przez skarżącą spółkę zobowiązań publicznoprawnych była konieczność zweryfikowania kwoty przejętych zobowiązań mających wpływ na ustalenie wartości firmy, która stanowiła podstawę amortyzacji. Zasadnie więc organy podatkowe, co trafnie zaakceptował Sąd pierwszej instancji, obliczyły wartość wnoszonego przedsiębiorstwa z pominięciem tych zobowiązań. Ustalenie natomiast, iż wartość firmy jest ujemna spowodowało konieczność określenia innej wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych dla potrzeb amortyzacji podatkowej aniżeli przyjął to podatnik. Reasumując po analizie wszystkich zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej należy stwierdzić, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej, nie narusza przepisów prawa. Z tych przyczyn na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjna należało oddalić. Natomiast o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 tej ustawy i 14 pkt 2 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz ze zm.).

I FSK 577/11 Warszawa, 20 stycznia 2012 WYROK

I FSK 577/11 Warszawa, 20 stycznia 2012 WYROK I FSK 577/11 Warszawa, 20 stycznia 2012 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal, Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Roman Wiatrowski,

Bardziej szczegółowo

II FSK 2933/12 - Wyrok NSA

II FSK 2933/12 - Wyrok NSA 1 z 6 2013-10-08 15:49 II FSK 2933/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-09-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-11-12 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Anna

Bardziej szczegółowo

II FSK 1741/09 Warszawa, 3 lutego 2011 WYROK

II FSK 1741/09 Warszawa, 3 lutego 2011 WYROK II FSK 1741/09 Warszawa, 3 lutego 2011 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA del. Jan Grzęda,

Bardziej szczegółowo

I FSK 1366/12 - Wyrok NSA

I FSK 1366/12 - Wyrok NSA I FSK 1366/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-09-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-09-17 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Grażyna Jarmasz /przewodniczący/

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 6 czerwca 2002 r. III RN 86/01

Wyrok z dnia 6 czerwca 2002 r. III RN 86/01 Wyrok z dnia 6 czerwca 2002 r. III RN 86/01 Nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2000

Bardziej szczegółowo

II FSK 2501/12 - Wyrok NSA

II FSK 2501/12 - Wyrok NSA II FSK 2501/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2014-10-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-09-19 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Antoni Hanusz /przewodniczący

Bardziej szczegółowo

II FSK 312/13 Wyrok NSA

II FSK 312/13 Wyrok NSA II FSK 312/13 Wyrok NSA Data orzeczenia 2015 03 10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2013 02 01 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Antoni Hanusz Danuta Małysz Stefan Babiarz /przewodniczący sprawozdawca/

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CSK 38/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 30 marca 2006 r. SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Barbara Myszka SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 10 grudnia 1996 r. III RN 48/96

Wyrok z dnia 10 grudnia 1996 r. III RN 48/96 Wyrok z dnia 10 grudnia 1996 r. III RN 48/96 Przepis art. 30 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst : Dz. U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416) w brzmieniu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska Sygn. akt II CSK 50/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 31 stycznia 2014 r. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Tadeusz Żyznowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Tadeusz Żyznowski Sygn. akt I CK 460/04 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 stycznia 2005 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Halina Kiryło

POSTANOWIENIE. SSN Halina Kiryło Sygn. akt III SK 29/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 14 stycznia 2014 r. SSN Halina Kiryło w sprawie z powództwa P. T. K. C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi

Bardziej szczegółowo

II FSK 2807/12 - Wyrok NSA

II FSK 2807/12 - Wyrok NSA II FSK 2807/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2014-07-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-10-23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Dumas Maciej Jaśniewicz /przewodniczący/ Zbigniew Kmieciak

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 13 lutego 2003 r. III RN 13/02

Wyrok z dnia 13 lutego 2003 r. III RN 13/02 Wyrok z dnia 13 lutego 2003 r. III RN 13/02 Przepis art. 30 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) od dnia

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 183/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 sierpnia 2014 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II CSK 469/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 lutego 2009 r. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

II FSK 1249/13 - Wyrok NSA z dnia r.

II FSK 1249/13 - Wyrok NSA z dnia r. II FSK 1249/13 - Wyrok NSA z dnia 16.06.2015 r. Ustawodawca wykreślił art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., wyłączając przychody ze zbycia udziałów (akcji) spółce w celu umorzenia z kategorii przychodów z udziału

Bardziej szczegółowo

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK

I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK I SA/Gd 204/11 Gdańsk, 14 września 2011 WYROK Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97

Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97 Wyrok z dnia 25 lutego 1998 r. III RN 131/97 1. Podatnik może skorygować nieprawidłowości w deklaracji podatkowej VAT w następnym miesiącu. Jeżeli organ podatkowy stwierdzi, że podatnik tego nie uczynił

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) Sygn. akt II UZ 83/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 lutego 2014 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Z. sp.

Bardziej szczegółowo

Operacje te powinny być ujęte następująco: Wniesienie przez wspólników wkładów pieniężnych:

Operacje te powinny być ujęte następująco: Wniesienie przez wspólników wkładów pieniężnych: Jedną z pierwszych operacji gospodarczych ujmowanych w księgach rachunkowych nowo tworzonej spółki jest ujęcie wniesionego aportem przedsiębiorstwa i jego elementów. Spółka z o.o. (także w organizacji)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek Sygn. akt II CSK 740/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 sierpnia 2014 r. SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Anna

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II CSK 332/07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 11 grudnia 2007 r. SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 18 maja 2001 r. III RN 98/00

Wyrok z dnia 18 maja 2001 r. III RN 98/00 Wyrok z dnia 18 maja 2001 r. III RN 98/00 Podatek dochodowy od osób fizycznych pobrany w formie ryczałtu w latach 1993-1996 od członków spółdzielni pracy będącej zakładem pracy chronionej z przychodu uzyskanego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) Sygn. akt IV CSK 473/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) Sygn. akt V CSK 226/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 25 kwietnia 2013 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

II FSK 955/14 Wyrok NSA

II FSK 955/14 Wyrok NSA II FSK 955/14 Wyrok NSA Data orzeczenia 2015 03 25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2014 03 19 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Bogusław Dauter Stanisław Bogucki

Bardziej szczegółowo

ILPB4/423-406/11-3/MC Data 2012.01.27 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

ILPB4/423-406/11-3/MC Data 2012.01.27 Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna Sygnatura ILPB4/423-406/11-3/MC Data 2012.01.27 Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu Temat Podatek dochodowy od osób prawnych --> Przedmiot i podmiot opodatkowania

Bardziej szczegółowo

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: IP Interpretacja dostarczona przez portal http://interpretacja-podatkowa.pl/. Największe archiwum polskich interpretacji podatkowych. Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach Data 2010.01.27 Rodzaj dokumentu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 92/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 17 lipca 2009 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

II FSK 2310/12 - Wyrok NSA

II FSK 2310/12 - Wyrok NSA II FSK 2310/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2014-09-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-08-27 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Bogdan Lubiński /przewodniczący/

Bardziej szczegółowo

II FSK 2115/11 - Wyrok NSA

II FSK 2115/11 - Wyrok NSA 1 z 6 2013-07-08 13:53 II FSK 2115/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-06-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-08-22 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Jacek

Bardziej szczegółowo

3.3. Różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej od udziałowca na nabycie środka trwałego

3.3. Różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej od udziałowca na nabycie środka trwałego różnice kursowe od pożyczki zaciągniętej na bieżącą działalność spółki będą kosztem uzyskania przychodu w pełnej wysokości. Jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych nie jest możliwe uwzględnienie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn Sygn. akt I UK 470/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 kwietnia 2015 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jolanta Frańczak (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie z odwołania B.

Bardziej szczegółowo

II FSK 2661/12 - Wyrok NSA

II FSK 2661/12 - Wyrok NSA II FSK 2661/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2014-10-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-10-08 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Beata Cieloch Grażyna Nasierowska

Bardziej szczegółowo

IPTPB2/436-17/11-4/KR 2011.07.08. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi

IPTPB2/436-17/11-4/KR 2011.07.08. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi IPTPB2/436-17/11-4/KR 2011.07.08 Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi Czy jeżeli wspólnicy zapłacą Spółce odsetki na poziomie rynkowym ok. 10-12%, Spółka będzie mogła pożyczyć wspólnikom środki finansowe na

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sygn. akt I CSK 218/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 listopada 2006 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie

Bardziej szczegółowo

Podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym

Podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym Podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej 105 JAKUB MICHALSKI Podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1.

Bardziej szczegółowo

I FSK 1895/11 Warszawa, 1 października 2012 WYROK

I FSK 1895/11 Warszawa, 1 października 2012 WYROK I FSK 1895/11 Warszawa, 1 października 2012 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Krystyna Chustecka (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Roman

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 7 sierpnia 1996 r. III ARN 25/96

Wyrok z dnia 7 sierpnia 1996 r. III ARN 25/96 Wyrok z dnia 7 sierpnia 1996 r. III ARN 25/96 Udział w części nadwyżki bilansowej przeznaczonej do podziału między członków niezależnie od wkładu pracy nie jest wynagrodzeniem ze spółdzielczego stosunku

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Dnia 28 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie :

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Dnia 28 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CSK 155/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Bogumiła Ustjanicz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I CSK 14/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 października 2013 r. SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Józef Frąckowiak

Bardziej szczegółowo

75/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10

75/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Kotlinowski, 75/1/B/2012 POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Development

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III CSK 288/06 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 7 lutego 2007 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) SSN Henryk

Bardziej szczegółowo

II FSK 3026/12 Wyrok NSA

II FSK 3026/12 Wyrok NSA II FSK 3026/12 Wyrok NSA Data orzeczenia 2015 01 14 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012 11 26 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Bogusław Dauter /sprawozdawca/

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10

Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10 Postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r. III UZ 3/10 Zwrot kosztów procesu strony korzystającej z pomocy radcy prawnego w sprawie o ustalenie odpowiedzialności wspólników spółki jawnej za zaległości z tytułu

Bardziej szczegółowo

II FSK 2734/11 - Wyrok NSA

II FSK 2734/11 - Wyrok NSA 1 z 5 2013-11-13 12:36 II FSK 2734/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-10-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-11-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jacek Brolik /przewodniczący sprawozdawca/

Bardziej szczegółowo

II FSK 343/11 - Wyrok NSA

II FSK 343/11 - Wyrok NSA 1 z 5 2013-01-10 12:43 II FSK 343/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2012-10-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-02-07 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Jacek

Bardziej szczegółowo

II FSK 1687/10 Warszawa, 18 kwietnia 2012 WYROK

II FSK 1687/10 Warszawa, 18 kwietnia 2012 WYROK II FSK 1687/10 Warszawa, 18 kwietnia 2012 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Grażyna Nasierowska,

Bardziej szczegółowo

II FSK 25/11 - Wyrok NSA

II FSK 25/11 - Wyrok NSA Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Szczegóły orzeczenia II FSK 25/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2012-07-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-01-05 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski Sygn. akt V CSK 63/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 30 września 2009 r. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 117/01

Wyrok z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 117/01 Wyrok z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 117/01 Właściwym urzędem w rozumieniu art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska Sygn. akt I PZ 1/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 kwietnia 2015 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Wyrok NSA z dnia r. sygn. akt II FSK 3113/12

Wyrok NSA z dnia r. sygn. akt II FSK 3113/12 Wyrok NSA z dnia 5.02.2015 r. sygn. akt II FSK 3113/12 Zakresem przepisu art. 16 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. objęte są także wierzytelności uprzednio odpisane jako przedawnione o ile zostały uprzednio zarachowane

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel Sygn. akt I CSK 713/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 listopada 2014 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Dariusz Zawistowski Protokolant

Bardziej szczegółowo

I FSK 637/14 - Wyrok NSA z dnia r.

I FSK 637/14 - Wyrok NSA z dnia r. I FSK 637/14 - Wyrok NSA z dnia 03.06.2015 r. Dostawca z Japonii nie dokonał rejestracji na terytorium Polski dla celów podatku od towarów i usług i nie odprowadził podatku należnego do polskiego urzędu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 63/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 20 października 2005 r. SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

I FSK 162/12 - Wyrok NSA

I FSK 162/12 - Wyrok NSA 1 z 6 2013-04-10 12:38 I FSK 162/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-01-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-02-02 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Arkadiusz

Bardziej szczegółowo

II FSK 1636/11 - Wyrok NSA

II FSK 1636/11 - Wyrok NSA 1 z 5 2013-06-10 14:18 II FSK 1636/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-04-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-06-24 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Antoni

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II PK 199/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 3 lutego 2010 r. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) SSN

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka Sygn. akt I UK 410/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 22 marca 2012 r. SSN Zbigniew Myszka w sprawie z odwołania Międzynarodowych Targów Katowickich Spółki z o. o. w Katowicach przeciwko

Bardziej szczegółowo

W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie:

W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Sygn. akt VI ACa 356/06 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2006 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA Sędzia SA Sędzia SO (del.)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie :

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I CSK 526/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Dariusz Zawistowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CNP 21/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 grudnia 2012 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) Sygn. akt III UK 122/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 września 2014 r. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 636/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 września 2011 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Krzysztof Pietrzykowski

Bardziej szczegółowo

II FSK 1977/12 - Wyrok NSA

II FSK 1977/12 - Wyrok NSA II FSK 1977/12 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2014-08-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-07-30 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Płusa /sprawozdawca/ Tomasz Kolanowski Tomasz Zborzyński

Bardziej szczegółowo

II FSK 2119/11 - Wyrok NSA

II FSK 2119/11 - Wyrok NSA 1 z 5 2013-08-09 16:49 II FSK 2119/11 - Wyrok NSA Data orzeczenia 2013-07-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-08-22 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Sławomir Presnarowicz /przewodniczący

Bardziej szczegółowo

II FSK 2810/12 Wyrok NSA

II FSK 2810/12 Wyrok NSA II FSK 2810/12 Wyrok NSA Data orzeczenia 2014 11 27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012 10 23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jacek Brolik /sprawozdawca/ Jan Rudowski /przewodniczący/ Nina

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSA Andrzej Niedużak

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSA Andrzej Niedużak Sygn. akt I CSK 459/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 14 czerwca 2012 r. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSA Andrzej Niedużak w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca) SSN Beata Gudowska

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca) SSN Beata Gudowska Sygn. akt I UZ 104/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 2 czerwca 2010 r. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca) SSN Beata Gudowska w sprawie z odwołania C.

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 13 stycznia 2009 r. II UK 146/08

Wyrok z dnia 13 stycznia 2009 r. II UK 146/08 Wyrok z dnia 13 stycznia 2009 r. II UK 146/08 1. Wspólnik spółki cywilnej prowadzący działalność gospodarczą ma indywidualny tytuł do ubezpieczenia społecznego. 2. Udokumentowana i usprawiedliwiona przerwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. w sprawie z powództwa L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. przeciwko Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa z siedzibą w W.

POSTANOWIENIE. w sprawie z powództwa L. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. przeciwko Polskiej Izbie Inżynierów Budownictwa z siedzibą w W. Sygn. akt I CSK 550/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 14 czerwca 2012 r. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSA Andrzej Niedużak w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 10/16. Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V CZ 10/16. Dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V CZ 10/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 kwietnia 2016 r. SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Maria Szulc w sprawie z wniosku L. B.

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08

Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08 Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08 Umowa o zarządzanie przedsiębiorstwem (spółką) lub kontrakt menedżerski wskazane w art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Bardziej szczegółowo

I SA/Po 824/11 Łódź, 25 stycznia 2012 WYROK

I SA/Po 824/11 Łódź, 25 stycznia 2012 WYROK I SA/Po 824/11 Łódź, 25 stycznia 2012 WYROK Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont WSA Dominik Mączyński

Bardziej szczegółowo

II FSK 725/10 Warszawa, 20 października 2011 WYROK

II FSK 725/10 Warszawa, 20 października 2011 WYROK II FSK 725/10 Warszawa, 20 października 2011 WYROK Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędziowie NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), NSA Jerzy Płusa, Protokolant

Bardziej szczegółowo

III SA/Wa 1831/10 Warszawa, 12 października 2010 WYROK

III SA/Wa 1831/10 Warszawa, 12 października 2010 WYROK III SA/Wa 1831/10 Warszawa, 12 października 2010 WYROK Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 30/11. Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I PZ 30/11. Dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I PZ 30/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 6 grudnia 2011 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Małgorzata Gersdorf w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Zasady opodatkowania wkładów niepieniężnych wnoszonych przez spółki kapitałowe na pokrycie udziałó. Wpisany przez Emilia Dolecka

Zasady opodatkowania wkładów niepieniężnych wnoszonych przez spółki kapitałowe na pokrycie udziałó. Wpisany przez Emilia Dolecka Zasady opodatkowania wkładów niepieniężnych wnoszonych przez spółki kapitałowe na pokrycie udziałó Autorka analizuje sytuację, w której spółki kapitałowe zawiązują inną spółką z o.o., obejmując nowo utworzone

Bardziej szczegółowo

II FSK 719/13 Wyrok NSA

II FSK 719/13 Wyrok NSA II FSK 719/13 Wyrok NSA Data orzeczenia 2015 04 02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2013 03 07 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Naczelny Sąd Administracyjny Andrzej Jagiełło /sprawozdawca/

Bardziej szczegółowo

Zmiany w podatku CIT 2013/2014 Adw. Marcin Górski. Część II

Zmiany w podatku CIT 2013/2014 Adw. Marcin Górski. Część II Zmiany w podatku CIT 2013/2014 Adw. Marcin Górski Część II Planowane zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych od 1 stycznia 2014 r. 2 Podstawa prawna nowelizacji przepisów Projekt ustawy o zmianie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) Sygn. akt V CSK 236/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 lutego 2015 r. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) w sprawie dłużnika

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CSK 202/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 stycznia 2011 r. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSA Maria

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CSK 218/13. Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CSK 218/13. Dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt I CSK 218/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 listopada 2013 r. SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV CSK 151/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 października 2013 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Antoni Górski SSN Agnieszka Piotrowska

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf Sygn. akt II PK 326/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Gersdorf

Bardziej szczegółowo

Warto poznać najnowszy wyrok NSA w kwestii tych faktur.

Warto poznać najnowszy wyrok NSA w kwestii tych faktur. Warto poznać najnowszy wyrok NSA w kwestii tych faktur. Faktury korygujące wystawiane są m.in. w przypadku zwrotu nabywcy zaliczek i przedpłat, podlegających opodatkowaniu. Pojawiają się wątpliwości czy

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) Sygn. akt II CSK 641/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 maja 2010 r. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 56/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 czerwca 2013 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Cyfrowy Polsat Spółki Akcyjnej w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

Bardziej szczegółowo

ILPB3/423-19/10/13-S/MM Data Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu

ILPB3/423-19/10/13-S/MM Data Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna Sygnatura ILPB3/423-19/10/13-S/MM Data 2013.02.28 Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu Temat Podatek dochodowy od osób prawnych --> Przedmiot i podmiot opodatkowania

Bardziej szczegółowo

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 października 2005 r. I ACa 1174/05

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 października 2005 r. I ACa 1174/05 id: 20284 Sąd rozpoznając skargę uprawniony jest jedynie do oceny czy zaskarżony wyrok Sądu polubownego dotknięty jest naruszeniami wskazanymi w art. 712 1 k.p.c., a więc w niniejszej sprawie uchybia praworządności

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 21 maja 2002 r. III RN 64/01

Wyrok z dnia 21 maja 2002 r. III RN 64/01 Wyrok z dnia 21 maja 2002 r. III RN 64/01 Nałożenie na spółkę cywilną osób fizycznych jako jednostkę organizacyjną dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 27 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt I UK 85/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 6 września 2011 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Iwulski SSA Jolanta Frańczak

Bardziej szczegółowo

I FSK 828/14 - Wyrok NSA z dnia r.

I FSK 828/14 - Wyrok NSA z dnia r. I FSK 828/14 - Wyrok NSA z dnia 18.06.2015 r. Żadna transakcja nabycia na własne ryzyko wierzytelności trudnej, po cenie niższej od tej wartości nominalnej, nie będzie mogła być zakwalifikowana jako świadczona

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CSK 212/07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 października 2007 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) SSN Katarzyna

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 34/98

Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 34/98 Wyrok z dnia 8 maja 1998 r. III RN 34/98 1. Koncesja ma charakter publicznoprawnego uprawnienia podmiotowego i z tej przyczyny co do zasady wyłączona jest z obrotu cywilnoprawnego. 2. Organ podatkowy wykonujący

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) Sygn. akt II PZ 25/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 października 2013 r. SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE UZASADNIENIE

ZAGADNIENIE PRAWNE UZASADNIENIE III CZP 3/12 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie z powództwa Włodzimierza M. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w R. o zapłatę na skutek apelacji pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej od wyroku Sądu Rejonowego

Bardziej szczegółowo