Ćwiczenie 2 Przedmiot: Biotechnologia Ŝywności, Sp. Technologia Ŝywności, Studia stacjonarne I stopnia

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Ćwiczenie 2 Przedmiot: Biotechnologia Ŝywności, Sp. Technologia Ŝywności, Studia stacjonarne I stopnia"

Transkrypt

1 Ćwiczenie 2 Przedmiot: Biotechnologia Ŝywności, Sp. Technologia Ŝywności, Studia stacjonarne I stopnia TEMAT: IMMOBILIZACJA ENZYMU POPRZEZ PUŁAPKOWANIE W śelach Doskonałe własności enzymów jako biokatalizatorów, sprawiają, Ŝe są one z powodzeniem stosowane w przemyśle. Wadą są jednak wysokie koszty izolacji i oczyszczania preparatów enzymatycznych oraz ich wraŝliwość na warunki fizykochemiczne takie jak temperatura, ph, obecność detergentów, zanieczyszczenia metalami cięŝkimi, czy kontakt z bąbelkami gazu w spienionej mieszaninie reakcyjnej, które mogą działać dezaktywująco. Z tego powodu opracowano szereg metod immobilizacji enzymów, głównie w celu podniesienia ich stabilności, ułatwienia ich odzyskiwania z mieszaniny reakcyjnej i ponownego wykorzystywania. Najnowsze metody immobilizacji mają równieŝ za zadanie zwiększenie specyficzności lub selektywności względem niektórych substratów, oraz wydajności reakcji. Metody immobilizacji enzymów moŝna ogólnie podzielić na fizyczne i chemiczne. Do fizycznych metod immobilizacji zalicza się adsorpcję enzymu na nierozpuszczalnej matrycy, a takŝe pułapkowanie biokatalizatora wewnątrz struktury naturalnych lub syntetycznych polimerów. Immobilizacja na drodze chemicznej polega na tworzeniu wiązań kowalencyjnych łączących biokatalizator z nierozpuszczalną matrycą. Zastosowanie róŝnego rodzaju łączników chemicznych między cząsteczką enzymu a złoŝem jest rozwiązaniem prostszym, choć moŝliwe jest teŝ wielopunktowe kowalencyjne połączenie białka z nośnikiem, angaŝujące wiele łańcuchów bocznych aminokwasów. Fizyczne metody immobilizacji opierają się zwykle na procedurach łagodnych, nie powodujących strat w aktywności enzymu, a ponadto są proste do wykonania i tanie, natomiast ich wadą jest częste wymywanie enzymu ze złoŝa. Metody chemiczne zapewniają stabilność układu, ale w wielu przypadkach wiąŝe się to z częściową utratą aktywności enzymu, spowodowaną zmianą konformacji białka. Ponadto konieczny jest dodatkowy etap sieciowania oraz aktywacji grup funkcyjnych złoŝa lub/i enzymu. Obecnie opracowywane są metody otrzymywania usieciowanych kryształów enzymu (ang. cross-linked enzyme crystals, CLEC) i usieciowanych agregatów białek enzymatycznych (cross-linked enzyme aggregates, CLEA), aby zwiększyć wysycenie nośnika enzymem, a przez to zmniejszyć jego masę i objętość, co ma znaczenie praktyczne. 1

2 Do fizycznej immobilizacji szczególnie często stosuje się granulki lub włókna z porowatych materiałów, mikrokapsułki i Ŝele, poniewaŝ mają one duŝą powierzchnię adsorpcji w stosunku do objętości i zapewniają dobrą penetrację przez drobnocząsteczkowe substraty. śel poliakrylamidowy Poliakrylamid jest powszechnie stosowany w preparatyce białek do elektroforezy. śel.- powstaje wskutek polimeryzacji akrylamidu (AA) inicjowanej przez wolne rodniki (SO 4 ), tworzące się m.in. podczas reakcji nadsiarczanu amonu z katalizatorem: N,N,N,N tetraetylenodiaminą (TEMED). śel powstaje, gdy liniowe łańcuchy zbudowane z jednostek akrylamidu zostaną usieciowane poprzez tworzenie poprzecznych wiązań z N,N - metylenobisakrylamidem (BIS). Wielkość porów Ŝelu moŝe być regulowana zarówno poprzez zmianę całkowitego stęŝenia akrylamidu T % (AA + BIS), jak i poprzez zmianę stosunku obu monomerów C % (BIS/AA). akrylamid N, N -metylenobisakrylamid Agaroza Agaroza jest wielocukrem zbudowanym z powtarzających się naprzemiennie reszt 1-3-β-D-galaktozy i 3,6-anhydro-α-L-galaktozy, połączonych wiązaniem 1-4 glikozydowym. Agaroza, razem z agaropektyną, wchodzi w skład agaru, który jest składnikiem ścian komórkowych krasnorostów. Agaroza jest szeroko stosowana w preparatyce biochemicznej do rozdziałów elektroforetycznych kwasów nukleinowych. Monomer agarozy 2

3 Guma guar Guma guar (guaran) jest galaktomannanem, wielocukrem zbudowanym z reszt D- mannozy połączonych liniowo wiązaniem β-1,4 glikozydowym, z łańcuchami bocznymi utworzonymi przez pojedyncze reszty D-galaktozy przyłączone w pozycji α-1,6. Stosunek mannozy do galaktozy wynosi ~1,6-1,8 do 1. Galaktomannany produkowane są przez rośliny z rodziny Leguminosae; guma guar otrzymywana jest z rośliny Cyamopsis tetragonolobus. Guaran stosowany jest w przemyśle spoŝywczym jako zagęstnik i środek Ŝelujacy. Dodatek guaranu do Ŝelu agarozowego w istotny sposób poprawia jego wytrzymałość mechaniczną i bierze udział w sieciowaniu poprzez interakcje z zewnętrzną powierzchnią helikalnych struktur tworzonych przez łańcuchy agarozy. n Guma guar Karagenian Karageniany są mieszaniną wielkocząsteczkowych polisacharydów ekstrahowanych z plech glonów morskich naleŝących do klasy Rhodophyceae (krasnorosty). Chemicznie są to kopolimery reszt β-d-galaktozy oraz 3,6-anhydro-α-D-galaktozy, połączonych wiązaniem β- 1,4 glikozydowym. Podjednostki te połączone są wiązaniami α-1,3-glikozydowymi. RóŜne grupy hydroksylowe w łańcuchu mogą być podstawione (np. grupą sulfonową, metylową). W zaleŝności od gatunku glonów i techniki obróbki, moŝna otrzymać trzy typy karagenianu, spośród których zdolność tworzenia Ŝeli wykazują dwa: kappa (κ) i iota (ι), róŝniące się zawartością grup sulfonowych w podjednostkach. W roztworach wodnych łańcuchy polisacharydowe karagenianu tworzą zwoje i helisy, a Ŝelowanie następuje w wyniku 3

4 agregacji helis zachodzącej spontanicznie pod wpływem zmiany temperatury, albo wywołanej dodatkiem jedno- lub dwuwartościowych kationów (w zaleŝności od stęŝenia jonów moŝna otrzymać Ŝele o róŝnej trwałości). W trakcie procesu Ŝelowania dwie cząsteczki karagenianu tworzą podwójną helisę, która z jonami np. potasu układa się w trójwymiarową sieć, tworząc - tzw. domenę. Wraz ze zmniejszaniem się ilości grup SO 3 (od ι karagenianu do κ- karagenianu) maleje elastyczność, wzrasta sztywność i kruchość Ŝeli, natomiast maleje ilość cząsteczek polisacharydu niezbędnych do ich utworzenia. Zmniejszanie zawartości anhydrogalaktozy prowadzi do wzrostu wraŝliwości na działanie jonów potasu oraz zdolności Ŝelowania. Struktura i wielkość porów Ŝelu karagenianowego waha się od kilku do kilkudziesięciu nanometrów. Karagenian jest stosowany do jako dodatek do Ŝywności i leków, a takŝe nośnik do pułapkowania komórek i enzymów. κ-karagenian ι-karagenian karagenian podwójne helisy schładzanie ogrzewanie karagenian schładzanie domeny podwójnych helis ogrzewanie (a) strukturalne jednostki κ-karagenianu i ι karagenianu; (b) powstawanie i rozpad podwójnej helisy; (c) tworzenie struktury Ŝelu w obecności kationów (domeny podwójnych helis) 4

5 śelatyna śelatyna stanowi produkt częściowej hydrolizy kolagenu, o porowatej strukturze i duŝej, charakterystycznej dla tego białka zawartości glicyny, proliny i hydroksyproliny. śelatyna otrzymywana jest podczas gotowania tkanek zwierzęcych (kości, chrząstki, ścięgna, rybie skóry) w rozcieńczonych kwasach nieorganicznych. śel Ŝelatynowy utwardzony formaldehydem stanowi złoŝe wiąŝące białka o dobrej przepuszczalności dla wody, a jego zaletą jest duŝą elastyczność i moŝliwość uzyskania cienkich warstw o znacznej wytrzymałości mechanicznej. W celu zmniejszenia podatności Ŝelatyny na proteolizę moŝna takŝe zastosować sieciowanie Ŝelatyny aldehydem glut arowym. WYKONANIE Celem ćwiczenia jest przeprowadzenie immobilizacji β-galaktozydazy (współsieciowanej z owoalbuminą) poprzez pułapkowanie w Ŝelach: alginianowym, alginianowo-karagenianowym, poliakrylamidowym, agarozowo-guarowym, agarozowokaragenianowym i Ŝelatynowym oraz ocena wydajności tych technik. Następnie naleŝy zbadać wraŝliwość wyjściowego preparatu oraz enzymu pułapkowanego na działanie czynników (SDS, H 2 O 2 + Cu 2+, galaktoza, CaCl 2 ). Część A Współsieciowanie β-galaktozydazy z owoalbuminą OdwaŜyć 48 mg enzymu i rozpuścić w 1 ml wody destylowanej w próbówce wirowniczej. OdwaŜyć 2 mg owoalbuminy i dodać do roztworu enzymu, wymieszać i umieścić w łaźni lodowej. Następnie mieszając bagietką dodać 2 ml schłodzonego acetonu i 132 µl 25 % aldehydu glutarowego, wymieszać bagietką. Umieścić próbówkę w łaźni wodnej o temperaturze 30 o C i wytrząsać przez 60 min. Odwirować ( obr/min, 10 min.), odrzucić nadsącz a osad zawiesić w 3 ml wody destylowanej. Następnie sonifikować (homogenizator ultradźwiękowy) przez 2 min. na lodzie. Następnie powtórzyć wirowanie, osad zawiesić j. w. i powtórnie sonifikować. Ostatecznie odwirować, a preparat zawiesić w 24 ml wody i dokładnie wymieszać. 5

6 Część B Immobilizacja β-galaktozydazy poprzez pułapkowanie w Ŝelu 1. Pułapkowanie w Ŝelu poliakrylamidowym ZwaŜyć pustą szalkę Petriego. Roztwór enzymu usieciowanego (10 mg) 5 ml Roztwór akrylamidu 10% 10 ml (9% akrylamid, 1% N, N-metylenobisakrylamid w 0,1M buforze octanowym, ph 4,5) Nadsiarczan amonu 10% 125 µl Zmieszać, a następnie dodać: TEMED 75 µl Wylać na szalkę Petriego (Φ10 cm) i pozostawić do skrzepnięcia (10 min.). ZwaŜyć szalkę z Ŝelem i obliczyć masę Ŝelu. Pociąć w bloczki 0,5 cm x 0,5 cm. 2. Pułapkowanie w Ŝelu agarozowo-guarowym ZwaŜyć pustą szalkę Petriego. Roztwór enzymu usieciowanego (10 mg) 5 ml Roztwór agarozy 1,5 % (zagotować i ostudzić do temp o C) 25 ml Roztwór guaru 0,5 % 25 ml 7 ml roztworu guaru zmieszać z enzymem i ogrzewać w łaźni wodnej w 38 o C. Dodać, mieszając, do 7 ml roztworu agarozy, a następnie wylać na szalkę Petriego (Φ10 cm) i pozostawić do skrzepnięcia. ZwaŜyć szalkę z Ŝelem i obliczyć masę Ŝelu. Pociąć w bloczki 0,5 cm x 0,5 cm. 3. Pułapkowanie w Ŝelu agarozowo-karagenianowym ZwaŜyć pustą szalkę Petriego. Roztwór enzymu usieciowanego (10 mg) 5 ml Roztwór agarozy 1,5 % (zagotować i ostudzić do temp o C) 25 ml Roztwór karagenianu 1 % 25 ml OdwaŜyć karagenian i zawiesić w wodzie destylowanej w małej zlewce. Wstawić zlewkę do wrzącej łaźni wodnej i powoli mieszać, przytrzymując szczypcami. Kiedy roztwór stanie się klarowny, wyjąć zlewkę i mieszając wstawić do łaźni wodnej o temp. 40 o C. Następnie odmierzyć 5 ml roztworu enzymu, dodać 7 ml roztworu agarozy i 7 ml roztworu karagenianu, wymieszać, wylać na szalkę Petriego (Φ10 cm) i pozostawić do skrzepnięcia. ZwaŜyć szalkę z Ŝelem i obliczyć masę Ŝelu. Pociąć w bloczki 0,5 cm x 0,5 cm. 6

7 4. Pułapkowanie w Ŝelatynie ZwaŜyć pustą szalkę Petriego. Roztwór enzymu usieciowanego (10 mg) 5 ml Roztwór Ŝelatyny 12,5 % (w/v) o temp o C 10 ml Roztwór utwardzający (20% formaldehyd w/v; 50% etanol) 500 µl śelatynę rozpuścić w gorącej wodzie i lekko ostudzić. Dodać roztwór enzymu, wymieszać, a następnie dodać roztwór utwardzający. Wymieszać i wylać na szalkę Petriego (Φ10 cm) i pozostawić do skrzepnięcia w 20 o C na 4 godz. ZwaŜyć szalkę z Ŝelem i obliczyć masę Ŝelu. Pociąć w bloczki 0,5 cm x 0,5 cm. Część C Oznaczanie aktywności usieciowanej β-galaktozydazy przed i po pułapkowaniu oraz wpływu immobilizacji enzymu na jego wraŝliwość na zastosowane czynniki Aktywność β-galaktozydazy oznacza się przy uŝyciu syntetycznego bezbarwnego substratu, o-nitrofenylo-β-d-galaktopiranozydu (ONPG), którego w czasie reakcji rozkładany jest do galaktozy i Ŝółtego nitrofenolu. Przebieg reakcji moŝna więc śledzić spektrofotometrycznie. β-galaktozydaza o-nitrofenylo-β-d-galaktopiranozyd β-galaktoza o-nitrofenol Ŝółty Wykonanie (dla kaŝdego rodzaju Ŝelu): OdwaŜyć po 250 mg Ŝelu ze spułapkowanym enzymem dla kaŝdej próby. Przygotować roztwór enzymu usieciowanego EU ze stęŝonego roztworu (według przepisu pod schematem doświadczenia str. 9). 7

8 Do probówek opisanych zgodnie z poniŝszą tabelą wprowadzić odpowiednią ilość buforu, a następnie dodać usieciowany enzym EU (probówka nr 1, 3, 5, 7, 9) lub Ŝel z enzymem EP (probówka nr 2, 4, 6, 8, 10). Ogrzać w łaźni wodnej do temperatury 30 o C (około 5 min.). Włączyć stoper i dodawać w 30 sekundowych odstępach odpowiednie czynniki do probówek 1-8. Gdy upłynie 10 minut od pierwszego dodania, wpipetować w odstępach 30 sekundowych substrat do wszystkich probówek tj (zamieszać po dodaniu!). KaŜdą probówkę inkubować następnie dokładnie 20 min. w łaźni wodnej w temperaturze 30 o C. Po tym czasie (początek: 30 minuta na stoperze) pobierać w odstępach 30 sekundowych po 0,25 ml mieszaniny do próbówek zawierających 0,25 ml 10 % Na 2 CO 3 i szybko wymieszać. Do wszystkich probówek dodać 5 ml wody, wymieszać i zmierzyć absorbancję przy długości fali 420 nm. Schemat doświadczenia (dla kaŝdego rodzaju Ŝelu): próbki bufor Ŝel enzym usieciowany czynnik substrat ONPG ** objętość końcowa 1* EU + SDS 10% 750 µl µl 125 µl 250 µl 1,375 cm 3 2 EP + SDS 10% 750 µl 250mg µl 250 µl 1,375 cm 3 3 EU + H 2 O 2 (30%) + Cu 2+ (1%) µl µl 78 µl H 2 O µl 1,375 cm 32 µl Cu 2+ 4 EP + H 2 O 2 + Cu µl 250mg - 78 µl H 2 O µl 1,375 cm 32 µl Cu 2+ 5 EU + galaktoza (100 mg%) 6 EP + galaktoza (100 mg%) 750 µl µl 125 µl 250 µl 1,375 cm µl 250mg µl 250 µl 1,375 cm 3 7 EU +CaCl 2 (2,5%) 750 µl µl 125 µl 250 µl 1,375 cm 3 8 EP + CaCl 2 (2,5%) 750 µl 250mg µl 250 µl 1,375 cm 3 9 EU (usieciowany) 875 µl µl µl 1,375 cm 3 10 EP (pułapkowany) 875 µl 250mg µl 1,375 cm 3 11 ślepa 1125µl µl 1,375 cm 3 8

9 Aktywność wyraŝa się w jednostkach laktazy (LU), zdefiniowanych jako liczba mikromoli nitrofenolu uwolnionego w ciągu 1 minuty w warunkach testu (30 o C, ph 4,5); i oblicza wg wzoru: Aktywność (LU/g) = A 30/(ε t W) A róŝnica absorbancji między próbką testową i ślepą W ilość enzymu w g zawarta mieszaninie reakcyjnej molowy współczynnik ekstynkcji: ε = 4,7 t 20 *Enzym usieciowany: pobrać 450 µl roztworu enzymu usieciowanego, dopełnić buforem octanowym do 1500 µl, i z tego pobierać do oznaczeń 250 µl, wg tabeli powyŝej. **Substrat OPNG: 740 mg rozpuszczone w 100 cm 3 0,1 M buforu octanowego ph 4,5 (przygotowany). Opracowanie wyników Uzyskane wartości aktywności β-galaktozydazy (LU/g) usieciowanej i pułapkowanej wpisać do tabeli 1. Następnie: 1. Obliczyć wydajność pułapkowania (%) enzymu w Ŝelu. Uzyskane wyniki zebrać w tabeli 2 i na tej podstawie wytypować najbardziej efektywny model pułapkowania. 2. Dla danego Ŝelu obliczyć procentową zmianę aktywności enzymu sieciowanego oraz poddanego pułapkowaniu, w wyniku działania zastosowanych czynników środowiska reakcji, i wpisać do tabeli Określić współczynnik wydajności efektu ochronnego danego Ŝelu jako stosunek: % zachowanej aktywności EP po zadziałaniu czynnika % zachowanej aktywności EU po zadziałaniu czynnika Im wyŝsza wartość współczynnika, tym większy efekt ochronny Ŝelu. Wyniki zebrać w tabeli 3 i wytypować Ŝel dający największy efekt ochronny. 9

10 Tabela 1 aktywność (LU/g) % zachowanej aktywności kontrola _ czynnik SDS H 2 O 2 + Cu 2+ galaktoza CaCl 2 EU (enzymu usieciowany) EP (enzym pułapkowany w Ŝelu...) aktywność (LU/g) % zachowanej aktywności _ Tabela 2 Wydajność pułapkowania rodzaj Ŝelu poliakryloamidowy agarozowoguarowy agarozowokaragenianowy Ŝelatynowy % aktywności wyjściowej Tabela 3 Wydajność efektu ochronnego Ŝeli czynnik SDS H 2 O 2 + Cu 2+ galaktoza CaCl 2 Ŝel poliakrylo- amidowy agarozowo-guarowy agarozowo-karagenianowy Ŝelatynowy 4. Wyjaśnić, jaki moŝe być mechanizm działania zastosowanych czynników SDS: 10

11 H 2 O 2 + Cu 2+ : galaktoza: CaCl 2 : 5. Wymienić zalety i wady zastosowanych metod pułapkowania Literatura 1. Kozik Zastosowania immobilizowanych białek w biotechnologii i biochemii analitycznej Instytut Biologii Molekularnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1999 Kraków; 2. Kozik, M. Rąpała-Kozik, I. Guevara-Lora Analiza instrumentalna w biochemii wybrane problemy i metody instrumentalnej biochemii analitycznej Instytut Biologii Molekularnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001 Kraków; 3. Bednarski W., Fiedurek J. (red.) Podstawy biotechnologii przemysłowej, 2007; 4. Adv Drug Delivery Rev 1998, 31: ; 5. Enzyme Microb Technol 2002, 30: ; Adv. Synth. Catal. 2002, 344, ; 6. Polymer Degradation and Stability 2004, 86, ; 7. International Journal of Biological Macromolecules 2003, 31,

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Wydział Farmaceutyczny, WUM ul. Banacha 1, 02-097 Warszawa IZOLACJA DNA Z HODOWLI KOMÓRKOWEJ.

Bardziej szczegółowo

Oznaczanie aktywności - i β- amylazy słodu metodą kolorymetryczną

Oznaczanie aktywności - i β- amylazy słodu metodą kolorymetryczną KATEDRA BIOCHEMII Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Oznaczanie aktywności - i β- amylazy słodu metodą kolorymetryczną ĆWICZENIE 5 OZNACZANIE AKTYWNOŚCI -AMYLAZY SŁODU METODĄ KOLORYMETRYCZNĄ Enzymy

Bardziej szczegółowo

Metody badania ekspresji genów

Metody badania ekspresji genów Metody badania ekspresji genów dr Katarzyna Knapczyk-Stwora Warunki wstępne: Proszę zapoznać się z tematem Metody badania ekspresji genów zamieszczonym w skrypcie pod reakcją A. Lityńskiej i M. Lewandowskiego

Bardziej szczegółowo

Otrzymany w pkt. 8 osad, zawieszony w 2 ml wody destylowanej rozpipetować do 4 szklanych probówek po ok. 0.5 ml do każdej.

Otrzymany w pkt. 8 osad, zawieszony w 2 ml wody destylowanej rozpipetować do 4 szklanych probówek po ok. 0.5 ml do każdej. Kwasy nukleinowe izolacja DNA, wykrywanie składników. Wymagane zagadnienia teoretyczne 1. Struktura, synteza i degradacja nukleotydów purynowych i pirymidynowych. 2. Regulacja syntezy nukleotydów. Podstawowe

Bardziej szczegółowo

1. Oznaczanie aktywności lipazy trzustkowej i jej zależności od stężenia enzymu oraz żółci jako modulatora reakcji enzymatycznej.

1. Oznaczanie aktywności lipazy trzustkowej i jej zależności od stężenia enzymu oraz żółci jako modulatora reakcji enzymatycznej. ĆWICZENIE OZNACZANIE AKTYWNOŚCI LIPAZY TRZUSTKOWEJ I JEJ ZALEŻNOŚCI OD STĘŻENIA ENZYMU ORAZ ŻÓŁCI JAKO MODULATORA REAKCJI ENZYMATYCZNEJ. INHIBICJA KOMPETYCYJNA DEHYDROGENAZY BURSZTYNIANOWEJ. 1. Oznaczanie

Bardziej szczegółowo

OZNACZANIE AKTYWNOŚCI ALKALICZNEJ DIFOSFATAZY (PIROFOSFATAZY)

OZNACZANIE AKTYWNOŚCI ALKALICZNEJ DIFOSFATAZY (PIROFOSFATAZY) Ćwiczenie 8 OZNACZANIE AKTYWNOŚCI ALKALICZNEJ DIFOSFATAZY (PIROFOSFATAZY) Część doświadczalna obejmuje: - sączenie Ŝelowe ekstraktu uzyskanego z bielma niedojrzałych nasion kukurydzy - oznaczanie aktywności

Bardziej szczegółowo

OZNACZANIE ZAWARTOŚCI MANGANU W GLEBIE

OZNACZANIE ZAWARTOŚCI MANGANU W GLEBIE OZNACZANIE ZAWARTOŚCI MANGANU W GLEBIE WPROWADZENIE Przyswajalność pierwiastków przez rośliny zależy od procesów zachodzących między fazą stałą i ciekłą gleby oraz korzeniami roślin. Pod względem stopnia

Bardziej szczegółowo

Oznaczanie aktywności proteolitycznej trypsyny metodą Ansona

Oznaczanie aktywności proteolitycznej trypsyny metodą Ansona Oznaczanie aktywności proteolitycznej trypsyny metodą Ansona Wymagane zagadnienia teoretyczne 1. Enzymy proteolityczne, klasyfikacja, rola biologiczna. 2. Enzymy proteolityczne krwi. 3. Wewnątrzkomórkowa

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 4. Określenie aktywności katalitycznej enzymu. Wprowadzenie do metod analitycznych. 1. CZĘŚĆ TEORETYCZNA

Laboratorium 4. Określenie aktywności katalitycznej enzymu. Wprowadzenie do metod analitycznych. 1. CZĘŚĆ TEORETYCZNA Laboratorium 4 Określenie aktywności katalitycznej enzymu. Wprowadzenie do metod analitycznych. Prowadzący: dr inż. Karolina Labus 1. CZĘŚĆ TEORETYCZNA Enzymy to wielkocząsteczkowe, w większości białkowe,

Bardziej szczegółowo

KINETYKA HYDROLIZY SACHAROZY (REAKCJA ENZYMATYCZNA I CHEMICZNA)

KINETYKA HYDROLIZY SACHAROZY (REAKCJA ENZYMATYCZNA I CHEMICZNA) Ćwiczenie nr 2 KINETYKA HYDROLIZY SACHAROZY (REAKCJA ENZYMATYCZNA I CHEMICZNA) ĆWICZENIE PRAKTYCZNE I. Kinetyka hydrolizy sacharozy reakcja chemiczna Zasada: Sacharoza w środowisku kwaśnym ulega hydrolizie

Bardziej szczegółowo

BADANIE WŁASNOŚCI KOENZYMÓW OKSYDOREDUKTAZ

BADANIE WŁASNOŚCI KOENZYMÓW OKSYDOREDUKTAZ KATEDRA BIOCHEMII Wydział Biologii i Ochrony Środowiska BADANIE WŁASNOŚCI KOENZYMÓW OKSYDOREDUKTAZ ĆWICZENIE 2 Nukleotydy pirydynowe (NAD +, NADP + ) pełnią funkcję koenzymów dehydrogenaz przenosząc jony

Bardziej szczegółowo

Ilościowe oznaczenie glikogenu oraz badanie niektórych jego właściwości

Ilościowe oznaczenie glikogenu oraz badanie niektórych jego właściwości Ilościowe oznaczenie glikogenu oraz badanie niektórych jego właściwości Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z podstawową wiedzą dotyczącą budowy, funkcji i właściwości glikogenu jak również

Bardziej szczegółowo

ANALIZA TŁUSZCZÓW WŁAŚCIWYCH CZ II

ANALIZA TŁUSZCZÓW WŁAŚCIWYCH CZ II KATEDRA BIOCHEMII Wydział Biologii i Ochrony Środowiska ANALIZA TŁUSZCZÓW WŁAŚCIWYCH CZ II ĆWICZENIE 8 ZADANIE 1 HYDROLIZA LIPIDÓW MLEKA ZA POMOCĄ LIPAZY TRZUSTKOWEJ Lipazy (EC 3.1) to enzymy należące

Bardziej szczegółowo

Oznaczanie żelaza i miedzi metodą miareczkowania spektrofotometrycznego

Oznaczanie żelaza i miedzi metodą miareczkowania spektrofotometrycznego Oznaczanie żelaza i miedzi metodą miareczkowania spektrofotometrycznego Oznaczanie dwóch kationów obok siebie metodą miareczkowania spektrofotometrycznego (bez maskowania) jest możliwe, gdy spełnione są

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE NR 3 BADANIE MIKROBIOLOGICZNEGO UTLENIENIA AMONIAKU DO AZOTYNÓW ZA POMOCĄ BAKTERII NITROSOMONAS sp.

ĆWICZENIE NR 3 BADANIE MIKROBIOLOGICZNEGO UTLENIENIA AMONIAKU DO AZOTYNÓW ZA POMOCĄ BAKTERII NITROSOMONAS sp. ĆWICZENIE NR 3 BADANIE MIKROBIOLOGICZNEGO UTLENIENIA AMONIAKU DO AZOTYNÓW ZA POMOCĄ BAKTERII NITROSOMONAS sp. Uwaga: Ze względu na laboratoryjny charakter zajęć oraz kontakt z materiałem biologicznym,

Bardziej szczegółowo

Novabeads Food DNA Kit

Novabeads Food DNA Kit Novabeads Food DNA Kit Novabeads Food DNA Kit jest nowej generacji narzędziem w technikach biologii molekularnej, umożliwiającym izolację DNA z produktów spożywczych wysoko przetworzonych. Metoda oparta

Bardziej szczegółowo

6. Wykorzystanie tyrozynazy otrzymywanej z pieczarki dwuzarodnikowej (Agaricus Bisporus) do produkcji L-DOPA

6. Wykorzystanie tyrozynazy otrzymywanej z pieczarki dwuzarodnikowej (Agaricus Bisporus) do produkcji L-DOPA 6. Wykorzystanie tyrozynazy otrzymywanej z pieczarki dwuzarodnikowej (Agaricus Bisporus) do produkcji L-DOPA L-DOPA (L-3,4-dihydroksyfenyloalanina) jest naturalnym prekursorem dopaminy, jednego z najważniejszych

Bardziej szczegółowo

3. Badanie kinetyki enzymów

3. Badanie kinetyki enzymów 3. Badanie kinetyki enzymów Przy stałym stężeniu enzymu, a przy zmieniającym się początkowym stężeniu substratu, zmiany szybkości reakcji katalizy, wyrażonej jako liczba moli substratu przetworzonego w

Bardziej szczegółowo

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Wydział Farmaceutyczny, WUM ul. Banacha 1, 02-097 Warszawa Ćwiczenie 3 Izolacja i rozdział

Bardziej szczegółowo

Definicja immobilizacji

Definicja immobilizacji Definicja immobilizacji Immobilizacja technika unieruchamiania biokatalizatorów / enzymów na nośnikach, stosowana powszechnie w badaniach naukowych i przemyśle (chemicznym, spożywczym) Problemy związane

Bardziej szczegółowo

HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE

HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE Ćwiczenie 9 semestr 2 HYDROLIZA SOLI. ROZTWORY BUFOROWE Obowiązujące zagadnienia: Hydroliza soli-anionowa, kationowa, teoria jonowa Arrheniusa, moc kwasów i zasad, równania hydrolizy soli, hydroliza wieloetapowa,

Bardziej szczegółowo

Oznaczanie aktywności cytotoksycznej chemoterapeutyków wobec komórek nowotworowych

Oznaczanie aktywności cytotoksycznej chemoterapeutyków wobec komórek nowotworowych Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej Katedra Technologii Leków i Biochemii Kultury tkankowe i komórkowe roślin i zwierząt Oznaczanie aktywności cytotoksycznej chemoterapeutyków wobec komórek nowotworowych

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 3. Cukry mono i disacharydy

ĆWICZENIE 3. Cukry mono i disacharydy ĆWICZENIE 3 Cukry mono i disacharydy Reakcja ogólna na węglowodany (Reakcja Molischa) 1 ml 1% roztworu glukozy 1 ml 1% roztworu fruktozy 1 ml 1% roztworu sacharozy 1 ml 1% roztworu skrobi 1 ml wody destylowanej

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 5 MECHANIZMY PROMUJĄCE WZROST ROŚLIN

ĆWICZENIE 5 MECHANIZMY PROMUJĄCE WZROST ROŚLIN ĆWICZENIE 5 MECHANIZMY PROMUJĄCE WZROST ROŚLIN CZĘŚĆ TEORETYCZNA Mechanizmy promujące wzrost rośli (PGP) Metody badań PGP CZĘŚĆ PRAKTYCZNA 1. Mechanizmy promujące wzrost roślin. Odczyt. a) Wytwarzanie

Bardziej szczegółowo

Biologia Molekularna ĆWICZENIE I PREPARATYKA RNA

Biologia Molekularna ĆWICZENIE I PREPARATYKA RNA Biologia Molekularna ĆWICZENIE I PREPARATYKA RNA ĆWICZENIE I (RNA) W komórkach występują trzy główne rodzaje RNA: mrna, trna, rrna. Największą pulę RNA stanowi rrna kodujące podjednostki rybosomów (u Eukariota

Bardziej szczegółowo

etyloamina Aminy mają właściwości zasadowe i w roztworach kwaśnych tworzą jon alkinowy

etyloamina Aminy mają właściwości zasadowe i w roztworach kwaśnych tworzą jon alkinowy Temat: Białka Aminy Pochodne węglowodorów zawierające grupę NH 2 Wzór ogólny amin: R NH 2 Przykład: CH 3 -CH 2 -NH 2 etyloamina Aminy mają właściwości zasadowe i w roztworach kwaśnych tworzą jon alkinowy

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 1. Aminokwasy

ĆWICZENIE 1. Aminokwasy ĆWICZENIE 1 Aminokwasy Przygotować 5 (lub więcej) 1% roztworów poszczególnych aminokwasów i białka jaja kurzego i dla każdego z nich wykonać wszystkie reakcje charakterystyczne. Reakcja ksantoproteinowa

Bardziej szczegółowo

Laboratorium 3 Toksykologia żywności

Laboratorium 3 Toksykologia żywności Laboratorium 3 Toksykologia żywności Literatura zalecana: Orzeł D., Biernat J. (red.) 2012. Wybrane zagadnienia z toksykologii żywności. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Wrocław. Str.:

Bardziej szczegółowo

WŁAŚCIWOŚCI KOLIGATYWNE ROZTWORÓW

WŁAŚCIWOŚCI KOLIGATYWNE ROZTWORÓW Ćwiczenie nr 1 WŁAŚCIWOŚCI KOLIGATYWNE ROZTWORÓW I. Pomiar ciśnienia osmotycznego ĆWICZENIA PRAKTYCZNE Ciśnienie osmotyczne - różnica ciśnień wywieranych na błonę półprzepuszczalną przez dwie ciecze, które

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 1. Technika ważenia oraz wyznaczanie błędów pomiarowych. Ćwiczenie 2. Sprawdzanie pojemności pipety

Ćwiczenie 1. Technika ważenia oraz wyznaczanie błędów pomiarowych. Ćwiczenie 2. Sprawdzanie pojemności pipety II. Wagi i ważenie. Roztwory. Emulsje i koloidy Zagadnienia Rodzaje wag laboratoryjnych i technika ważenia Niepewność pomiarowa. Błąd względny i bezwzględny Roztwory właściwe Stężenie procentowe i molowe.

Bardziej szczegółowo

WŁASNOŚCI FIZYKOCHEMICZNE BIAŁEK. 1. Oznaczanie punktu izoelektrycznego białka

WŁASNOŚCI FIZYKOCHEMICZNE BIAŁEK. 1. Oznaczanie punktu izoelektrycznego białka 12. WŁASNOŚCI FIZYKOCHEMICZNE BIAŁEK 1. Oznaczanie punktu izoelektrycznego białka Oznaczenie opiera się na najniŝszej rozpuszczalności białek, w tym analizowanej kazeiny, w środowisku o wartości ph równej

Bardziej szczegółowo

Porównanie ilości i jakości DNA wyizolowanego z komórki roślinnej i zwierzęcej

Porównanie ilości i jakości DNA wyizolowanego z komórki roślinnej i zwierzęcej Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej Katedra Technologii Leków i Biochemii Kultury tkankowe i komórkowe roślin i zwierząt Porównanie ilości i jakości DNA wyizolowanego z komórki roślinnej i zwierzęcej

Bardziej szczegółowo

OTRZYMYWANIE EMULSJI I BADANIE ICH WŁAŚCIWOŚCI

OTRZYMYWANIE EMULSJI I BADANIE ICH WŁAŚCIWOŚCI OTRZYMYWANIE EMULSJI I BADANIE ICH WŁAŚCIWOŚCI Odczynniki: wosk pszczeli (4 g) olej parafinowy (9 cm 3 i 6 cm 3 ) oliwa z oliwek (5,5 cm 3 ) boraks (Na 2 B 4 O 7 10H 2 O) (0,2 g) olejek zapachowy (lawendowy

Bardziej szczegółowo

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Farmacja 2016

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Farmacja 2016 Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Farmacja 2016 Zakład Biologii Molekularnej Wydział Farmaceutyczny, WUM ul. Banacha 1, 02-097 Warszawa farmacjamolekularna@wum.edu.pl

Bardziej szczegółowo

ALGALTOXKIT F Procedura testu

ALGALTOXKIT F Procedura testu ALGALTOXKIT F Procedura testu 1 PRZYGOTOWANIE STANDARDOWEJ POŻYWKI A B C D - KOLBKA MIAROWA (1 litr) - FIOLKI Z ROZTWORAMI POŻYWEK A (2 fiolki), B, C, D - DESTYLOWANA (lub dejonizowana) WODA 2 A PRZENIEŚĆ

Bardziej szczegółowo

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA

Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: BIOLOGIA MOLEKULARNA Zakład Biologii Molekularnej Wydział Farmaceutyczny, WUM ul. Banacha 1, 02-097 Warszawa tel. 22 572 0735, 606448502

Bardziej szczegółowo

ENZYMOLOGIA. Ćwiczenie 4. α-amylaza (cz. I) Oznaczanie aktywności enzymu metodą kolorymetryczną

ENZYMOLOGIA. Ćwiczenie 4. α-amylaza (cz. I) Oznaczanie aktywności enzymu metodą kolorymetryczną ENZYMOLOGIA Wydział Nauk o Żywności i Rybactwa Centrum Bioimmobilizacji i Innowacyjnych Materiałów Opakowaniowych ul. Klemensa Janickiego 35 71-270 Szczecin Ćwiczenie 4 α-amylaza (cz. I) Oznaczanie aktywności

Bardziej szczegółowo

OZNACZANIE STĘŻENIA GLUKOZY WE KRWI METODĄ ENZYMATYCZNĄ-OXY

OZNACZANIE STĘŻENIA GLUKOZY WE KRWI METODĄ ENZYMATYCZNĄ-OXY OZNACZANIE STĘŻENIA GLUKOZY WE KRWI METODĄ ENZYMATYCZNĄ-OXY ZASADA OZNACZENIA Glukoza pod wpływem oksydazy glukozowej utlenia się do kwasu glukonowego z wytworzeniem nadtlenku wodoru. Nadtlenek wodoru

Bardziej szczegółowo

TaqNova-RED. Polimeraza DNA RP20R, RP100R

TaqNova-RED. Polimeraza DNA RP20R, RP100R TaqNova-RED Polimeraza DNA RP20R, RP100R RP20R, RP100R TaqNova-RED Polimeraza DNA Rekombinowana termostabilna polimeraza DNA Taq zawierająca czerwony barwnik, izolowana z Thermus aquaticus, o przybliżonej

Bardziej szczegółowo

ELEKTROFOREZA BIAŁEK W ŻELU POLIAKRYLAMIDOWYM W WARUNKACH DENATURUJĄCYCH

ELEKTROFOREZA BIAŁEK W ŻELU POLIAKRYLAMIDOWYM W WARUNKACH DENATURUJĄCYCH ELEKTROFOREZA BIAŁEK W ŻELU POLIAKRYLAMIDOWYM W WARUNKACH DENATURUJĄCYCH WPROWADZENIE Elektroforeza od ponad 60 lat pozostaje najczęściej stosowaną metodą izolacji makrocząstek w układach biologicznych

Bardziej szczegółowo

BADANIE WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNYCH AMINOKWASÓW

BADANIE WŁAŚCIWOŚCI FIZYKOCHEMICZNYCH AMINOKWASÓW BADANIE WŁAŚIWŚI FIZYKEMIZNY AMINKWASÓW IDENTYFIKAJA AMINKWASÓW BIAŁKA, JAK I WLNE AMINKWASY REAGUJĄ ZA PŚREDNITWEM GRUP: -N 2 I Z NINYDRYNĄ, DINITRFLURBENZENEM I KWASEM AZTWYM (III). WYSTĘPWANIE W STRUKTURZE

Bardziej szczegółowo

PathogenFree DNA Isolation Kit Zestaw do izolacji DNA Instrukcja użytkownika

PathogenFree DNA Isolation Kit Zestaw do izolacji DNA Instrukcja użytkownika PathogenFree DNA Isolation Kit Zestaw do izolacji DNA Instrukcja użytkownika Spis treści 1. Zawartość 2 1.1 Składniki zestawu 2 2. Opis produktu 2 2.1 Założenia metody 2 2.2 Instrukcja 2 2.3 Specyfikacja

Bardziej szczegółowo

SurTec 716 C. alkaliczna bezcyjankowa kąpiel cynk/nikiel

SurTec 716 C. alkaliczna bezcyjankowa kąpiel cynk/nikiel SurTec 716 alkaliczna bezcyjankowa kąpiel cynk/nikiel Właściwości alkaliczna kąpiel Zn/Ni trzeciej generacji z jeszcze lepszą wgłębnością i poprawioną odpornością na wahania temperatury w zakresie gęstości

Bardziej szczegółowo

Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu)

Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu) Laboratorium: Powstawanie i utylizacja zanieczyszczeń i odpadów Makrokierunek Zarządzanie Środowiskiem INSTRUKCJA DO ĆWICZENIA 24 Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu) 1 I. Cel ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Immobilizacja enzymów

Immobilizacja enzymów Immobilizacja enzymów Enzymy odznaczają się wysoką aktywnością w relatywnie niskich temperaturach (30-110 o C) oraz unikalną selektywnością substratową, regio- i enancjoselektywnością. Jednakże tylko niewielka

Bardziej szczegółowo

PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODANY

PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODANY PRZYKŁADOWE ZADANIA WĘGLOWODANY Zadanie 1216 (2 pkt) Przeczytaj poniższy tekst i zapisz poniżej nazwy cukrów X i Y, o których mowa. Kwasy nukleinowe są długimi łańcuchami poliestrowymi, zbudowanymi z połączonych

Bardziej szczegółowo

Oznaczanie mocznika w płynach ustrojowych metodą hydrolizy enzymatycznej

Oznaczanie mocznika w płynach ustrojowych metodą hydrolizy enzymatycznej Oznaczanie mocznika w płynach ustrojowych metodą hydrolizy enzymatycznej Wprowadzenie: Większość lądowych organizmów kręgowych część jonów amonowych NH + 4, produktu rozpadu białek, wykorzystuje w biosyntezie

Bardziej szczegółowo

Zestaw do oczyszczania DNA po reakcjach enzymatycznych. Nr kat. EM03 Wersja zestawu:

Zestaw do oczyszczania DNA po reakcjach enzymatycznych. Nr kat. EM03 Wersja zestawu: Zestaw do oczyszczania DNA po reakcjach enzymatycznych Nr kat. EM03 Wersja zestawu: 1.2012 I. PRZEZNACZENIE ZESTAWU Zestaw EXTRACTME DNA CLEAN-UP przeznaczony jest do szybkiego i wydajnego oczyszczania

Bardziej szczegółowo

a) hydroliza octanu n-butylu b) hydroliza maślanu p-nitrofenylu 4/7 O O PLE bufor ph 7,20 OH H 2 aceton O PLE O N O N O bufor ph 7,20 acetonitryl

a) hydroliza octanu n-butylu b) hydroliza maślanu p-nitrofenylu 4/7 O O PLE bufor ph 7,20 OH H 2 aceton O PLE O N O N O bufor ph 7,20 acetonitryl znaczanie aktywności właściwej PLE W reakcjach biotransformacji najczęściej wykorzystuje się preparaty enzymatyczne będące mieszaninami różnych białek i substancji balastowych. Izolacja enzymu w postaci

Bardziej szczegółowo

OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS

OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS OZNACZANIE ŻELAZA METODĄ SPEKTROFOTOMETRII UV/VIS Zagadnienia teoretyczne. Spektrofotometria jest techniką instrumentalną, w której do celów analitycznych wykorzystuje się przejścia energetyczne zachodzące

Bardziej szczegółowo

Hydroliza skrobi przez unieruchomioną glukoamylazę

Hydroliza skrobi przez unieruchomioną glukoamylazę Hydroliza skrobi przez unieruchomioną glukoamylazę Ćwiczenie ma na celu poznanie jednej z metod unieruchamiania enzymów oraz przeprowadzenie procesu ciągłej hydrolizy skrobi przez unieruchomioną glukoamylazę.

Bardziej szczegółowo

GOSPODARKA ODPADAMI. Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów

GOSPODARKA ODPADAMI. Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów GOSPODARKA ODPADAMI Ćwiczenie nr 5 Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów I. WPROWADZENIE: Nieodpowiednie składowanie odpadków na wysypiskach stwarza możliwość wymywania

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE I - BIAŁKA. Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z właściwościami fizykochemicznymi białek i ich reakcjami charakterystycznymi.

ĆWICZENIE I - BIAŁKA. Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z właściwościami fizykochemicznymi białek i ich reakcjami charakterystycznymi. ĆWICZENIE I - BIAŁKA Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z właściwościami fizykochemicznymi białek i ich reakcjami charakterystycznymi. Odczynniki: - wodny 1% roztwór siarczanu(vi) miedzi(ii), - 10% wodny

Bardziej szczegółowo

Analiza jakościowa wybranych aminokwasów

Analiza jakościowa wybranych aminokwasów Ćwiczenie 14 Analiza jakościowa wybranych aminokwasów I. Aminokwasy Aminokwasy są jednostkami strukturalnymi peptydów i białek. W swojej cząsteczce mają co najmniej 2 grupy funkcyjne: grupę aminową NH

Bardziej szczegółowo

Zakład Biologii Molekularnej, Wydział Farmaceutyczny, WUM.

Zakład Biologii Molekularnej, Wydział Farmaceutyczny, WUM. Zakład Biologii Molekularnej Materiały do ćwiczeń z przedmiotu: TERAPIA GENOWA Plan ćwiczeń Ćwiczenie 1: Przygotowanie warsztatu terapii genowej 1. Kontrola jakościowa preparatów plazmidowych paav/lacz,

Bardziej szczegółowo

d[a] = dt gdzie: [A] - stężenie aspiryny [OH - ] - stężenie jonów hydroksylowych - ] K[A][OH

d[a] = dt gdzie: [A] - stężenie aspiryny [OH - ] - stężenie jonów hydroksylowych - ] K[A][OH 1 Ćwiczenie 7. Wyznaczanie stałej szybkości oraz parametrów termodynamicznych reakcji hydrolizy aspiryny. Chemiczna stabilność leków jest ważnym terapeutycznym problemem W przypadku chemicznej niestabilności

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 4. Identyfikacja wybranych cukrów w oparciu o niektóre reakcje charakterystyczne

Ćwiczenie 4. Identyfikacja wybranych cukrów w oparciu o niektóre reakcje charakterystyczne Klasyczna Analiza Jakościowa Organiczna, Ćw. 4 - Identyfikacja wybranych cukrów Ćwiczenie 4 Identyfikacja wybranych cukrów w oparciu o niektóre reakcje charakterystyczne Zagadnienia teoretyczne: 1. Budowa

Bardziej szczegółowo

Techniki molekularne ćw. 1 1 z 6

Techniki molekularne ćw. 1 1 z 6 Techniki molekularne ćw. 1 1 z 6 Instrukcja do ćwiczeń Nr 1. Temat: Izolacja całkowitego DNA z tkanki ssaczej metodą wiązania DNA do kolumny krzemionkowej oraz spektrofotometryczna ocena jego czystości

Bardziej szczegółowo

GOSPODARKA ODPADAMI. Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów

GOSPODARKA ODPADAMI. Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów GOSPODARKA ODPADAMI Ćwiczenie nr 5 Oznaczanie metodą kolumnową wskaźników zanieczyszczeń wymywanych z odpadów I. WPROWADZENIE Nieodpowiednie składowanie odpadków na wysypiskach stwarza możliwość wymywania

Bardziej szczegółowo

MECHANIZMY REAKCJI CHEMICZNYCH. REAKCJE CHARAKTERYSTYCZNE GRUP FUNKCYJNYCH ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH

MECHANIZMY REAKCJI CHEMICZNYCH. REAKCJE CHARAKTERYSTYCZNE GRUP FUNKCYJNYCH ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH Ćwiczenie 2 semestr 2 MECHANIZMY REAKCJI CHEMICZNYCH. REAKCJE CHARAKTERYSTYCZNE GRUP FUNKCYJNYCH ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH Obowiązujące zagadnienia: Związki organiczne klasyfikacja, grupy funkcyjne, reakcje

Bardziej szczegółowo

Właściwości kinetyczne fosfatazy kwaśnej z ziemniaka

Właściwości kinetyczne fosfatazy kwaśnej z ziemniaka Właściwości kinetyczne fosfatazy kwaśnej z ziemniaka Celem ćwiczenia jest zapoznanie się metodyką wyznaczania szybkości reakcji Vmax oraz stałej Michaelisa Menten dla fosfatazy kwaśnej z ziemniaka WPROWADZENIE

Bardziej szczegółowo

Plan ćwiczeń wykonywanych w ramach Pracowni Biologii Molekularnej, część II Ekspresja i oczyszczanie białek.

Plan ćwiczeń wykonywanych w ramach Pracowni Biologii Molekularnej, część II Ekspresja i oczyszczanie białek. Pracownia Biologii Molekularnej Część II Plan ćwiczeń wykonywanych w ramach Pracowni Biologii Molekularnej, część II Ekspresja i oczyszczanie białek. Spis treści 1 I spotkanie: Ekspresja białka w komórkach

Bardziej szczegółowo

Instrukcje do ćwiczeń oraz zakres materiału realizowanego na wykładach z przedmiotu Inżynieria bioprocesowa na kierunku biotechnologia

Instrukcje do ćwiczeń oraz zakres materiału realizowanego na wykładach z przedmiotu Inżynieria bioprocesowa na kierunku biotechnologia 1 Zakład Mikrobiologii UJK Instrukcje do ćwiczeń oraz zakres materiału realizowanego na wykładach z przedmiotu Inżynieria bioprocesowa na kierunku biotechnologia 2 Zakład Mikrobiologii UJK Zakres materiału

Bardziej szczegółowo

WYCHOWANIE FIZYCZNE - STUDIA ZAOCZNE 2010/2011

WYCHOWANIE FIZYCZNE - STUDIA ZAOCZNE 2010/2011 WYCHOWANIE FIZYCZNE - STUDIA ZAOCZNE 2010/2011 INSTRUKCJE DO ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH Z BIOCHEMII Zasady postępowania w laboratorium: 1. Do wykonania ćwiczenia moŝna przystąpić dopiero po dokładnym zapoznaniu

Bardziej szczegółowo

Cena jednostkowa netto. Ilość

Cena jednostkowa netto. Ilość Załącznik nr 1 Środki do dezynfekcji narzędzi, powierzchni, skóry rąk oraz pola zabiegowego 2013 L.p Nazwa Wielkość opakowania Ilość Cena jednostkowa netto Wartość netto % Vat Wartość brutto Nazwa handlowa

Bardziej szczegółowo

ENZYMY W CHEMII. Michał Rachwalski. Uniwersytet Łódzki, Wydział Chemii, Katedra Chemii Organicznej i Stosowanej

ENZYMY W CHEMII. Michał Rachwalski. Uniwersytet Łódzki, Wydział Chemii, Katedra Chemii Organicznej i Stosowanej ENZYMY W CHEMII Michał Rachwalski Uniwersytet Łódzki, Wydział Chemii, Katedra Chemii rganicznej i Stosowanej Czym są enzymy? Enzymy są białkami zawierającymi od 60 do 1000 reszt aminokwasów; Enzymy są

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 2. Usuwanie chromu (VI) z zastosowaniem wymieniaczy jonowych

ĆWICZENIE 2. Usuwanie chromu (VI) z zastosowaniem wymieniaczy jonowych ĆWICZENIE 2 Usuwanie chromu (VI) z zastosowaniem wymieniaczy jonowych Część doświadczalna 1. Metody jonowymienne Do usuwania chromu (VI) można stosować między innymi wymieniacze jonowe. W wyniku przepuszczania

Bardziej szczegółowo

Cukry właściwości i funkcje

Cukry właściwości i funkcje Cukry właściwości i funkcje Miejsce cukrów wśród innych składników chemicznych Cukry Z cukrem mamy do czynienia bardzo często - kiedy sięgamy po białe kryształy z cukiernicy. Większość z nas nie uświadamia

Bardziej szczegółowo

POLITECHNIKA GDAŃSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY

POLITECHNIKA GDAŃSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY POLITECHNIKA GDAŃSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY KATEDRA TECHNOLOGII CHEMICZNEJ INSTRUKCJA DO ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH METODY BIOTECHNOLOGICZNE W OCHRONIE ŚRODOWISKA BADANIE AKTYWNOŚCI DEHYDROGENAZ MIKROORGANIZMÓW

Bardziej szczegółowo

Węglowodany metody jakościowe oznaczania cukrów reakcja Molisha, Fehlinga, Selivanowa; ilościowe oznaczanie glukozy metodą Somogyi Nelsona

Węglowodany metody jakościowe oznaczania cukrów reakcja Molisha, Fehlinga, Selivanowa; ilościowe oznaczanie glukozy metodą Somogyi Nelsona Ćwiczenie nr 7 Węglowodany metody jakościowe oznaczania cukrów reakcja Molisha, Fehlinga, Selivanowa; ilościowe oznaczanie glukozy metodą Somogyi Nelsona Celem ćwiczenia jest: zapoznanie z metodami jakościowej

Bardziej szczegółowo

Badanie aktywności enzymów z klasy oksydoreduktaz. Oznaczenie witaminy C

Badanie aktywności enzymów z klasy oksydoreduktaz. Oznaczenie witaminy C 1 S t r o n a U W A G A!!!!!! Badanie aktywności enzymów z klasy oksydoreduktaz. Oznaczenie witaminy C A. Badanie aktywności enzymów z klasy oksydoreduktaz. Odczynniki : - 3% roztwór H 2 O 2, - roztwór

Bardziej szczegółowo

Zestaw do izolacji DNA z żeli agarozowych. Nr kat. EM08 Wersja zestawu:

Zestaw do izolacji DNA z żeli agarozowych. Nr kat. EM08 Wersja zestawu: Zestaw do izolacji DNA z żeli agarozowych Nr kat. EM08 Wersja zestawu: 1.2012 www.dnagdansk.com Nr kat. EM08 I. PRZEZNACZENIE ZESTAWU Zestaw EXTRACTME DNA GEL OUT przeznaczony jest do szybkiej i wydajnej

Bardziej szczegółowo

Kuratorium Oświaty w Lublinie

Kuratorium Oświaty w Lublinie Kuratorium Oświaty w Lublinie KOD UCZNIA ZESTAW ZADAŃ KONKURSOWYCH Z CHEMII DLA UCZNIÓW GIMNAZJÓW ROK SZKOLNY 2015/2016 ETAP WOJEWÓDZKI Instrukcja dla ucznia 1. Zestaw konkursowy zawiera 12 zadań. 2. Przed

Bardziej szczegółowo

Deproteinizacja jako niezbędny etap przygotowania próbek biologicznych

Deproteinizacja jako niezbędny etap przygotowania próbek biologicznych Deproteinizacja jako niezbędny etap przygotowania próbek biologicznych Instrukcja do ćwiczeń opracowana w Katedrze Chemii Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego. 1. Wstęp Określenie próbka biologiczna jest

Bardziej szczegółowo

ENZYMY. KINETYKA REAKCJI ENZYMATYCZNYCH

ENZYMY. KINETYKA REAKCJI ENZYMATYCZNYCH Ćwiczenie 7 ENZYMY. KINETYKA REAKCJI ENZYMATYCZNYCH Część doświadczalna obejmuje: - wyznaczenie optimum ph dla reakcji katalizowanej przez kwaśną fosfatazę - wyznaczenie szybkości początkowej reakcji katalizowanej

Bardziej szczegółowo

1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej?

1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej? Tematy opisowe 1. Od czego i w jaki sposób zależy szybkość reakcji chemicznej? 2. Omów pomiar potencjału na granicy faz elektroda/roztwór elektrolitu. Podaj przykład, omów skale potencjału i elektrody

Bardziej szczegółowo

Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu)

Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu) Utylizacja i neutralizacja odpadów Międzywydziałowe Studia Ochrony Środowiska INSTRUKCJA DO ĆWICZENIA 24 Recykling surowcowy odpadowego PET (politereftalanu etylenu) Opracowała: dr Elżbieta Megiel 1 I.

Bardziej szczegółowo

MATERIAŁY DO ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH Z CHEMII OGÓLNEJ I ANALITYCZNEJ DLA STUDENTÓW I ROKU OCHRONY ŚRODOWISKA

MATERIAŁY DO ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH Z CHEMII OGÓLNEJ I ANALITYCZNEJ DLA STUDENTÓW I ROKU OCHRONY ŚRODOWISKA MATERIAŁY DO ĆWICZEŃ LABORATORYJNYCH Z CHEMII OGÓLNEJ I ANALITYCZNEJ DLA STUDENTÓW I ROKU OCHRONY ŚRODOWISKA 29/21 Podręczniki: 1) A. Jarczewski - Chemia ogólna i analityczna dla studentów biologii - skrypt

Bardziej szczegółowo

Adsorpcja błękitu metylenowego na węglu aktywnym w obecności acetonu

Adsorpcja błękitu metylenowego na węglu aktywnym w obecności acetonu Adsorpcja błękitu metylenowego na węglu aktywnym w obecności acetonu Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest zbadanie procesu adsorpcji barwnika z roztworu, wyznaczenie równania izotermy Freundlicha oraz wpływu

Bardziej szczegółowo

RSM+S z Puław NAWÓZ XXI WIEKU

RSM+S z Puław NAWÓZ XXI WIEKU RSM+S z Puław NAWÓZ XXI WIEKU Puławy 2012 Zasobność gleb w siarkę Prawie 60% gleb w Polsce jest ubogich w siarkę. Niedobór siarki ogranicza zawartość i jakość białka i tłuszczu, ogranicza gromadzenie się

Bardziej szczegółowo

III A. Roztwory i reakcje zachodzące w roztworach wodnych

III A. Roztwory i reakcje zachodzące w roztworach wodnych III A. Roztwory i reakcje zachodzące w roztworach wodnych III-A Przygotowywanie roztworów o różnym stężeniu III-A.1. Przygotowanie naważki substancji III-A.2. Przygotowanie 70 g 10% roztworu NaCl III-A.3.

Bardziej szczegółowo

WYTWARZANIE I ANALIZA PRODUKTÓW MLECZNYCH

WYTWARZANIE I ANALIZA PRODUKTÓW MLECZNYCH WYTWARZANIE I ANALIZA PRODUKTÓW MLECZNYCH Fermentacja różno-kulturowa, otrzymywanie kefiru. Kefir jest popularnym napojem mlecznym fermentowanym, wywodzącym się z Bałkanów. Sporządzany jest z mleka krowiego

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenia nr 2: Stężenia

Ćwiczenia nr 2: Stężenia Ćwiczenia nr 2: Stężenia wersja z 5 listopada 2007 1. Ile gramów fosforanu(v) sodu należy zużyć w celu otrzymania 2,6kg 6,5% roztworu tego związku? 2. Ile należy odważyć KOH i ile zużyć wody do sporządzenia

Bardziej szczegółowo

KATALIZA I KINETYKA CHEMICZNA

KATALIZA I KINETYKA CHEMICZNA 9 KATALIZA I KINETYKA CHEMICZNA CEL ĆWICZENIA Zapoznanie studenta z procesami katalitycznymi oraz wpływem stężenia, temperatury i obecności katalizatora na szybkość reakcji chemicznej. Zakres obowiązującego

Bardziej szczegółowo

Genomic Maxi AX zestaw do izolacji genomowego DNA wersja 0616

Genomic Maxi AX zestaw do izolacji genomowego DNA wersja 0616 Genomic Maxi AX zestaw do izolacji genomowego DNA wersja 0616 10 izolacji Nr kat. 995-10 Pojemność kolumny do oczyszczania DNA wynosi 500 µg 1 Skład zestawu Składnik Ilość Temp. Przechowywania Kolumny

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 4. Oczyszczanie ścieków ze związków fosforu

ĆWICZENIE 4. Oczyszczanie ścieków ze związków fosforu ĆWICZENIE 4 Oczyszczanie ścieków ze związków fosforu 1. Wprowadzenie Zbyt wysokie stężenia fosforu w wodach powierzchniowych stojących, spiętrzonych lub wolno płynących prowadzą do zwiększonego przyrostu

Bardziej szczegółowo

BIOSYNTEZA ACYLAZY PENICYLINOWEJ. Ćwiczenia z Mikrobiologii Przemysłowej 2011

BIOSYNTEZA ACYLAZY PENICYLINOWEJ. Ćwiczenia z Mikrobiologii Przemysłowej 2011 BIOSYNTEZA ACYLAZY PENICYLINOWEJ Ćwiczenia z Mikrobiologii Przemysłowej 2011 Acylaza penicylinowa Enzym hydrolizuje wiązanie amidowe w penicylinach Reakcja przebiega wg schematu: acylaza Reszta: fenyloacetylowa

Bardziej szczegółowo

C 6 H 12 O 6 2 C 2 O 5 OH + 2 CO 2 H = -84 kj/mol

C 6 H 12 O 6 2 C 2 O 5 OH + 2 CO 2 H = -84 kj/mol OTRZYMYWANIE BIOETANOLU ETAP II (filtracja) i III (destylacja) CEL ĆWICZENIA: Celem ćwiczenia jest przeprowadzenie procesu filtracji brzeczki fermentacyjnej oraz uzyskanie produktu końcowego (bioetanolu)

Bardziej szczegółowo

Spektrofotometryczne wyznaczanie stałej dysocjacji czerwieni fenolowej

Spektrofotometryczne wyznaczanie stałej dysocjacji czerwieni fenolowej Spektrofotometryczne wyznaczanie stałej dysocjacji czerwieni fenolowej Metoda: Spektrofotometria UV-Vis Cel ćwiczenia: Celem ćwiczenia jest zapoznanie studenta z fotometryczną metodą badania stanów równowagi

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Inżynierii Bioreaktorów

Laboratorium Inżynierii Bioreaktorów Laboratorium Inżynierii Bioreaktorów Ćwiczenie nr 1 Reaktor chemiczny: Wyznaczanie równania kinetycznego oraz charakterystyka reaktorów o działaniu ciągłym Cele ćwiczenia: 1 Wyznaczenie równania kinetycznego

Bardziej szczegółowo

2. WYRA ANIE ST Iwona eniem roztworu jednostk obj jednostk masy Mol Masa molowa

2. WYRA ANIE ST Iwona eniem roztworu jednostk obj jednostk masy Mol Masa molowa 2. WYRAśANIE STĘśEŃ Iwona śak StęŜeniem roztworu określa się ilość substancji (wyraŝoną w jednostkach masy lub objętości) zawartą w określonej jednostce objętości lub masy roztworu, czasami rozpuszczalnika.

Bardziej szczegółowo

Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum. Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne

Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum. Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne Scenariusz lekcji chemii w klasie III gimnazjum Temat lekcji: Białka skład pierwiastkowy, budowa, właściwości i reakcje charakterystyczne Czas trwania lekcji: 2x 45 minut Cele lekcji: 1. Ogólny zapoznanie

Bardziej szczegółowo

Chemia nieorganiczna Zadanie Poziom: rozszerzony Punkty

Chemia nieorganiczna Zadanie Poziom: rozszerzony Punkty Zadanie 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 (Nazwisko i imię) Punkty Zadanie 1. (1 pkt.) W podanym zestawie tlenków podkreśl te, które reagują z mocnymi kwasami i zasadami a nie reagują z wodą: MnO2, ZnO, CrO3, FeO,

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 5. Badanie właściwości chemicznych aldehydów, ketonów i kwasów karboksylowych. Synteza kwasu sulfanilowego.

Ćwiczenie 5. Badanie właściwości chemicznych aldehydów, ketonów i kwasów karboksylowych. Synteza kwasu sulfanilowego. Ćwiczenie 5. Badanie właściwości chemicznych aldehydów, ketonów i kwasów karboksylowych. Synteza kwasu sulfanilowego. Wprowadzenie teoretyczne Cel ćwiczeń: Zapoznanie studentów z właściwościami chemicznymi

Bardziej szczegółowo

Chemia nieorganiczna Zadanie Poziom: podstawowy

Chemia nieorganiczna Zadanie Poziom: podstawowy Zadanie 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 (Nazwisko i imię) Punkty Razem pkt % Chemia nieorganiczna Zadanie 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 Poziom: podstawowy Punkty Zadanie 1. (1 pkt.) W podanym

Bardziej szczegółowo

PREPARATYKA NIEORGANICZNA. Przykład 1 Ile kilogramów siarczanu(vi) żelaza (II) można otrzymać z 336 kg metalicznego żelaza?

PREPARATYKA NIEORGANICZNA. Przykład 1 Ile kilogramów siarczanu(vi) żelaza (II) można otrzymać z 336 kg metalicznego żelaza? PREPARATYKA NIEORGANICZNA W laboratorium chemicznym jedną z podstawowych czynności jest synteza i analiza. Każda z nich wymaga specyficznych umiejętności, które można przyswoić w trakcie ćwiczeń laboratoryjnych.

Bardziej szczegółowo

HYDROLIZA SOLI. 1. Hydroliza soli mocnej zasady i słabego kwasu. Przykładem jest octan sodu, dla którego reakcja hydrolizy przebiega następująco:

HYDROLIZA SOLI. 1. Hydroliza soli mocnej zasady i słabego kwasu. Przykładem jest octan sodu, dla którego reakcja hydrolizy przebiega następująco: HYDROLIZA SOLI Hydroliza to reakcja chemiczna zachodząca między jonami słabo zdysocjowanej wody i jonami dobrze zdysocjowanej soli słabego kwasu lub słabej zasady. Reakcji hydrolizy mogą ulegać następujące

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab

SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab SZCZEGÓŁOWE KRYTERIA OCENIANIA Z CHEMII DLA KLASY II GIMNAZJUM Nauczyciel Katarzyna Kurczab CZĄSTECZKA I RÓWNANIE REKCJI CHEMICZNEJ potrafi powiedzieć co to jest: wiązanie chemiczne, wiązanie jonowe, wiązanie

Bardziej szczegółowo