WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA

Save this PDF as:

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA"

Transkrypt

1 WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA PRZEDMIOT: FIZYKA TYP SZKOŁY: PONADGIMNAZJALNA IV ETAP EDUKACYJNY ZAKRES:ROZSZERZONY

2 1.Grawitacja CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, P opisać ruchy planet, P wymienić cechy powiedzieć, na czym polega oddziaływanie grawitacyjne, P narysować siły wzajemnego oddziaływania grawitacyjnego dwóch kul jednorodnych. P przedstawić poglądy Kopernika na budowę Układu Słonecznego, P opisać ruchy planet zgodnie z I i II prawem Keplera, P przedstawić (na przykładzie) zależność wartości siły grawitacji od: mas oddziałujących kul, odległości między środkami oddziałujących kul, objaśnić wielkości występujące we wzorze F = G M m / r 2 P podać treść I i II prawa Keplera, P podać treść prawa powszechnej grawitacji, P zapisać i zinterpretować wzór przedstawiający wartość siły grawitacji, P obliczyć wartość siły grawitacyjnego przyciągania dwóch jednorodnych kul, PP wyjaśnić, dlaczego dostrzegamy skutki przyciągania przez Ziemię otaczających nas przedmiotów, a nie obserwujemy skutków ich wzajemnego oddziaływania grawitacyjnego. P uzasadnić, dlaczego hipoteza Newtona o jedności Wszechświata umożliwiła wyjaśnienie przyczyn ruchu planet, PP na podstawie samodzielnie zgromadzonych materiałów przygotować prezentację: Newton na tle epoki, PP wykazać, że Kopernika można uważać za człowieka renesansu. PP

3 2 Spadanie ciał jako skutek oddziaływań grawitacyjnych wskazać siłę grawitacji jako przyczynę swobodnego spadania ciał na powierzchnię Ziemi, P posługiwać się terminem spadanie swobodne. P przedstawić wynikający z eksperymentów Galileusza wniosek dotyczący spadania ciał, P stwierdzić, że spadanie swobodne z niewielkich wysokości jest ruchem jednostajnie przyspieszonym z przyspieszeniem grawitacyjnym, P wymienić wielkości, od których zależy przyspieszenie grawitacyjne w pobliżu planety lub jej księżyca P, obliczyć przybliżoną wartość siły grawitacji działającej na ciało w pobliżu Ziemi. P przedstawić poglądy Arystotelesa na ruch i spadanie ciał, PP wykazać, że spadanie swobodne z niewielkich wysokości to ruch jednostajnie przyspieszony z przyspieszeniem grawitacyjnym P wyjaśnić, dlaczego czasy spadania swobodnego (z takiej samej wysokości) ciał o różnych masach są jednakowe, P wykazać, że wartość przyspieszenia spadającego swobodnie ciała nie zależy od jego masy, P obliczyć wartość przyspieszenia grawitacyjnego w pobliżu Ziemi. P zaplanować i wykonać doświadczenie (np. ze śrubami przyczepionymi do nici) wykazujące, że spadanie swobodne odbywa się ze stałym przyspieszeniem, PP obliczyć wartość przyspieszenia grawitacyjnego w pobliżu dowolnej planety lub jej księżyca. PP

4 14 3, 4 O ruchu po okręgu i jego przyczynie 5, 6 Siła grawitacji jako siła dośrodkowa. III prawo Keplera. Ruchy satelitów opisać ruch jednostajny po okręgu, P posługiwać się pojęciem okresu i pojęciem częstotliwości, P wskazać siłę dośrodkową jako przyczynę ruchu po okręgu. P opisać (na przykładzie) zależność wartości siły dośrodkowej od masy i szybkości ciała poruszającego się po okręgu oraz od promienia okręgu, P podać przykłady sił pełniących rolę siły dośrodkowej. P obliczać wartość siły dośrodkowej, PP obliczać wartość przyspieszenia dośrodkowego. PP rozwiązywać zadania obliczeniowe, w których rolę siły dośrodkowej odgrywają siły o różnej naturze. PP omówić i wykonać doświadczenie (np. opisane w zadaniu 4 na str. 43) PP sprawdzające zależność F r (m, u, r). wskazać siłę grawitacji, którą oddziałują Słońce i planety oraz planety P i ich księżyce jako siłę dośrodkową, posługiwać się pojęciem satelity geostacjonarnego. P posługiwać się pojęciem pierwszej prędkości kosmicznej, P uzasadnić użyteczność satelitów geostacjonarnych, P stwierdzić, że wraz ze wzrostem odległości planety od Słońca wzrasta okres jej obiegu. P podać treść III prawa Keplera, P opisywać ruch sztucznych satelitów, P stosować III prawo Keplera do opisu ruchu planet Układu Słonecznego, P wyprowadzić wzór na wartość pierwszej prędkości kosmicznej i objaśnić jej sens fizyczny, PP obliczyć wartość pierwszej prędkości kosmicznej. PP stosować III prawo Keplera do opisu ruchu układu satelitów krążących wokół tego samego ciała, PP wyprowadzić III prawo Keplera, PP obliczyć szybkość satelity na orbicie o zadanym promieniu, PP obliczyć promień orbity satelity geostacjonarnego. PP

5 7 Co to znaczy, że ciało jest w stanie nieważkości? podać przykłady ciał znajdujących się w stanie nieważkości. P podać przykłady doświadczeń, w których można obserwować ciało w stanie nieważkości. P wyjaśnić, na czym polega stan nieważkości. P wykazać, przeprowadzając odpowiednie rozumowanie, że przedmiot leżący na podłodze windy spadającej swobodnie jest w stanie nieważkości. PP

6 16 2. Astronomia 1 Jak zmierzono odległości do Księżyca, planet i gwiazd? 2 Księżyc nasz naturalny satelita wymienić jednostki odległości używane w astronomii, P podać przybliżoną odległość Księżyca od Ziemi (przynajmniej rząd wielkości). P opisać zasadę pomiaru odległości do Księżyca, planet i najbliższej gwiazdy, P wyjaśnić (na przykładzie), na czym polega zjawisko paralaksy, P zdefiniować rok świetlny i jednostkę astronomiczną. P posługiwać się pojęciem kąta paralaksy geocentrycznej i heliocentrycznej, P obliczyć odległość do Księżyca (lub najbliższych planet), znając kąt paralaksy geocentrycznej, PP obliczyć odległość do najbliższej gwiazdy, znając kąt paralaksy heliocentrycznej, PP dokonywać zamiany jednostek odległości stosowanych w astronomii. PP wyrażać kąty w minutach i sekundach łuku. PP opisać warunki, jakie panują na powierzchni Księżyca, P Wymienić fazy Księżyca. P wyjaśnić powstawanie faz Księżyca, P podać przyczyny, dla których obserwujemy tylko jedną stronę Księżyca. P podać warunki, jakie muszą być spełnione, by doszło do całkowitego zaćmienia Słońca, PP podać warunki, jakie muszą być spełnione, by doszło do całkowitego zaćmienia Księżyca. PP wyjaśnić, dlaczego zaćmienia Słońca i Księżyca nie występują często, PP objaśnić zasadę, którą przyjęto przy obliczaniu daty Wielkanocy. PP 3 Świat planet wyjaśnić, skąd pochodzi nazwa planeta, P wymienić planety Układu Słonecznego. P opisać ruch planet widzianych z Ziemi, P wymienić obiekty wchodzące w skład Układu Słonecznego. P wyjaśnić, dlaczego planety widziane z Ziemi przesuwają się na tle gwiazd, PP opisać planety Układu Słonecznego. PP wyszukać informacje na temat rzymskich bogów, których imionami nazwano planety. PP

7 3. Fizyka atomowa 1, 2 Zjawisko fotoelektryczne zewnętrzne wyjaśnić pojęcie fotonu, P przedstawić foton graficznie, P objaśnić wzór na energię fotonu, P podać przykłady praktycznego wykorzystania zjawiska fotoelektrycznego. P zapisać wzór na energię fotonu, P opisać światło jako wiązkę fotonów, P odpowiedzieć na pytania: na czym polega zjawisko fotoelektryczne P od czego zależy liczba fotoelektronów, P od czego zależy maksymalna energia kinetyczna fotoelektronów. P opisać i objaśnić zjawisko fotoelektryczne, PP objaśnić wzór Einsteina opisujący zjawisko fotoelektryczne, PP wyjaśnić, od czego zależy liczba fotoelektronów, PP wyjaśnić, od czego zależy maksymalna energia kinetyczna fotoelektronów, PP obliczyć minimalną częstotliwość i maksymalną długość fali promieniowania wywołującego efekt fotoelektryczny dla metalu o danej pracy wyjścia, PP opisać budowę, zasadę działania i zastosowania fotokomórki, PP rozwiązywać zadania obliczeniowe, stosując wzór Einsteina, PP odczytywać informacje z wykresu zależności E k (n). PP przedstawić wyniki doświadczeń świadczących o kwantowym charakterze oddziaływania światła z materią, PP sporządzić i objaśnić wykres zależności maksymalnej energii kinetycznej fotoelektronów od częstotliwości promieniowania wywołującego efekt fotoelektryczny dla fotokatod wykonanych z różnych metali, PP wyjaśnić, co to znaczy, że światło ma naturę dualną. PP 17

8 18 3, 4 O promieniowaniu ciał, widmach ciągłych i widmach liniowych 5, 6 Model Bohra budowy atomu rozróżnić widmo ciągłe i widmo liniowe, P rozróżnić widmo emisyjne i absorpcyjne. P opisać widmo promieniowania ciał stałych i cieczy, P opisać widma gazów jednoatomowych i par pierwiastków, P wyjaśnić różnice między widmem emisyjnym i absorpcyjnym. P opisać szczegółowo widmo atomu wodoru, PP podać przykłady zastosowania analizy widmowej. PP objaśnić wzór Balmera, PP opisać metodę analizy widmowej, PP obliczyć długości fal odpowiadających liniom widzialnej części widma atomu wodoru, PP objaśnić uogólniony wzór Balmera. PP przedstawić model Bohra budowy atomu i podstawowe założenia tego modelu. P wyjaśnić, co to znaczy, że promienie orbit w atomie wodoru są skwantowane, P wyjaśnić, co to znaczy, że energia elektronu w atomie wodoru jest skwantowana, P wyjaśnić, co to znaczy, że atom wodoru jest w stanie podstawowym lub wzbudzonym. P obliczyć promienie kolejnych orbit w atomie wodoru, PP obliczyć energię elektronu na dowolnej orbicie atomu wodoru, PP obliczyć różnice energii pomiędzy poziomami energetycznymi atomu wodoru, PP wyjaśnić powstawanie liniowego widma emisyjnego i widma absorpcyjnego atomu wodoru. PP obliczyć częstotliwość i długość fali promieniowania pochłanianego lub emitowanego przez atom, PP wyjaśnić powstawanie serii widmowych atomu wodoru, PP wykazać, że uogólniony wzór Balmera jest zgodny ze wzorem wynikającym z modelu Bohra, PP wyjaśnić powstawanie linii Fraunhofera. PP

9 4. Fizyka jądrowa 1 Odkrycie promieniotwórczości. Promieniowanie jądrowe i jego właściwości 2 Oddziaływanie promieniowania jonizującego z materią. Działanie promieniowania na organizmy żywe wymienić rodzaje promieniowania jądrowego występującego w przyrodzie. P przedstawić podstawowe fakty dotyczące odkrycia promieniowania jądrowego, P opisać wkład Marii Skłodowskiej-Curie w badania nad promieniotwórczością, P omówić właściwości promieniowania a, b i g. P wyjaśnić, do czego służy licznik G-M. PP przedstawić wnioski wynikające z doświadczenia Wykrywanie promieniowania jonizującego za pomocą licznika G-M. PP odszukać informacje o promieniowaniu X, PP wskazać istotną różnicę między promieniowaniem X a promieniowaniem jądrowym, PP przygotować prezentację na temat: Historia odkrycia i badania promieniowania jądrowego. PP wymienić podstawowe zasady ochrony przed promieniowaniem jonizującym, P ocenić szkodliwość promieniowania jonizującego pochłanianego przez ciało człowieka w różnych sytuacjach. P wyjaśnić pojęcie dawki pochłoniętej i podać jej jednostkę, P wyjaśnić pojęcie dawki skutecznej i podać jej jednostkę. P opisać wybrany sposób wykrywania promieniowania jonizującego, obliczyć dawkę pochłoniętą, PP wyjaśnić pojęcie mocy dawki, PP wyjaśnić, do czego służą dozymetry. PP podejmować świadome działania na rzecz ochrony środowiska naturalnego przed nadmiernym promieniowaniem jonizującym (a, b, g, X), PP odszukać i przedstawić informacje na temat możliwości zbadania stężenia radonu w swoim otoczeniu. PP 19

10 20 3 Doświadczenie Rutherforda. Budowa jądra atomowego opisać budowę jądra atomowego, P posługiwać się pojęciami: jądro atomowe, proton, neutron, nukleon, pierwiastek, izotop. P opisać doświadczenie Rutherforda i omówić jego znaczenie, P podać skład jądra atomowego na podstawie liczby masowej i atomowej. P przeprowadzić rozumowanie, które pokaże, że wytłumaczenie wyniku doświadczenia Rutherforda jest możliwe tylko przy założeniu, że prawie cała masa atomu jest skupiona w jądrze o średnicy mniejszej ok razy od średnicy atomu. PP wykonać i omówić symulację doświadczenia Rutherforda, PP odszukać informacje na temat modeli budowy jądra atomowego i omówić jeden z nich. PP 4 Prawo rozpadu promieniotwórczego. Metoda datowania izotopowego opisać rozpady alfa i beta, P wyjaśnić pojęcie czasu połowicznego rozpadu. P zapisać schematy rozpadów alfa i beta, P opisać sposób powstawania promieniowania gamma, P posługiwać się pojęciem jądra stabilnego i niestabilnego, P posługiwać się pojęciem czasu połowicznego rozpadu, P opisać wykres zależności od czasu liczby jąder, które uległy rozpadowi. P narysować wykres zależności od czasu liczby jąder, które uległy rozpadowi, PP objaśnić prawo rozpadu promieniotwórczego, PP wyjaśnić zasadę datowania substancji na podstawie jej składu izotopowego i stosować tę zasadę w zadaniach, PP wykonać doświadczenie symulujące rozpad promieniotwórczy, PP zapisać prawo rozpadu promieniotwórczego w postaci N = N (1/2) t/t, PP 0 podać sens fizyczny i jednostkę aktywności promieniotwórczej, PP rozwiązywać zadania obliczeniowe, stosując wzory: N = N (1/2) t/t oraz A = A (1/2) t/t, PP wyjaśnić, co to znaczy, że rozpad promieniotwórczy ma charakter statystyczny. PP

11 5 Energia wiązania. Reakcja rozszczepienia opisać reakcję rozszczepienia uranu 235 U. P 92 wyjaśnić, na czym polega reakcja łańcuchowa, P podać warunki zajścia reakcji łańcuchowej. P posługiwać się pojęciami: energia spoczynkowa, deficyt masy, energia wiązania, PP obliczyć energię spoczynkową, deficyt masy, energię wiązania dla różnych pierwiastków. PP znając masy protonu, neutronu, elektronu i atomu o liczbie masowej A, obliczyć energię wiązania tego atomu, PP przeanalizować wykres zależności energii wiązania przypadającej na jeden nukleon od liczby nukleonów wchodzących w skład jądra atomu, PP na podstawie wykresu zależności E w /A wyjaśnić otrzymywanie wielkich energii w reakcjach rozszczepienia ciężkich jąder. PP 21

12 22 6 Bomba atomowa, energetyka jądrowa podać przykłady wykorzystania energii jądrowej. P opisać budowę i zasadę działania reaktora jądrowego, P opisać działanie elektrowni jądrowej, P wymienić korzyści i zagrożenia związane z wykorzystaniem energii jądrowej, opisać zasadę działania bomby atomowej. P opisać budowę bomby atomowej, P przygotować wypowiedź na temat: Czy elektrownie jądrowe są niebezpieczne? PP odszukać informacje i przygotować prezentację na temat składowania odpadów radioaktywnych i związanych z tym zagrożeń. PP 7 Reakcje jądrowe, Słońce i bomba wodorowa podać przykład reakcji jądrowej, P nazwać reakcje zachodzące w Słońcu i w innych gwiazdach, P odpowiedzieć na pytanie: jakie reakcje są źródłem energii Słońca. P wymienić i objaśnić różne rodzaje reakcji jądrowych, P zastosować zasady zachowania liczby nukleonów, ładunku elektrycznego oraz energii w reakcjach jądrowych, P podać warunki niezbędne do zajścia reakcji termojądrowej. P opisać proces fuzji lekkich jąder na przykładzie cyklu pp, PP opisać reakcje zachodzące w bombie wodorowej. PP porównać energie uwalniane w reakcjach syntezy i reakcjach rozszczepienia. PP

13 5. Świat galaktyk 1 Nasza Galaktyka. Inne galaktyki opisać budowę naszej Galaktyki. P opisać położenie Układu Słonecznego w Galaktyce, P podać wiek Układu Słonecznego. P wyjaśnić, jak powstały Słońce i planety, PP opisać sposób wyznaczenia wieku próbek księżycowych i meteorytów. PP podać przybliżoną liczbę galaktyk dostępnych naszym obserwacjom, PP podać przybliżoną liczbę gwiazd w galaktyce. PP 2 Prawo Hubble a na przykładzie modelu balonika wytłumaczyć obserwowany fakt rozszerzania się Wszechświata, P podać wiek Wszechświata. P podać treść prawa Hubble'a i objaśnić wielkości występujące we wzorze u r = H r, P wyjaśnić termin ucieczka galaktyk. P zapisać prawo Hubble'a wzorem u r = H r, PP obliczyć wiek Wszechświata, PP objaśnić, jak na podstawie prawa Hubble'a wnioskujemy, że galaktyki oddalają się od siebie. PP rozwiązywać zadania obliczeniowe, stosując prawo Hubble'a. PP 3 Teoria Wielkiego Wybuchu określić początek znanego nam Wszechświata terminem Wielki Wybuch. P opisać Wielki Wybuch. P wyjaśnić, co to jest promieniowanie reliktowe. PP podać argumenty przemawiające za słusznością teorii Wielkiego Wybuchu. PP

14 22 Kinematyka 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, P wymienić cechy wektora, P dodać wektory, P odjąć wektor od wektora, P pomnożyć i podzielić wektor przez liczbę, P rozłożyć wektor na składowe o dowolnych kierunkach, P obliczyć współrzędne wektora w dowolnym układzie współrzędnych, P zapisać równanie wektorowe w postaci równań skalarnych w obranym układzie współrzędnych. P zilustrować przykładem każdą z cech wektora, PP mnożyć wektory skalarnie i wektorowo, PP odczytać z wykresu cechy wielkości wektorowej PP. 2 Podstawowe pojęcia i wielkości opisujące ruch podzielić ruchy na postępowe i obrotowe i objaśnić różnice między nimi, P posługiwać się pojęciami: szybkość średnia i chwilowa, droga, położenie, przemieszczenie, prędkość średnia i chwilowa, przyspieszenie średnie i chwilowe, P obliczać szybkość średnią, P narysować wektor położenia ciała w układzie współrzędnych, P narysować wektor przemieszczenia ciała w układzie współrzędnych, P odróżnić zmianę położenia od przebytej drogi, P podać warunki, przy których wartość przemieszczenia jest równa przebytej drodze, P narysować prędkość chwilową jako wektor styczny do toru w każdym jego punkcie, P objaśnić, co to znaczy, że ciało porusza się po okręgu ruchem jednostajnym, P zapisać i objaśnić wzór na wartość przyspieszenia dośrodkowego. P zdefiniować: szybkością średnią i chwilową, przemieszczenie, prędkość średnią i chwilową, przyspieszenie średnie i chwilowe, PP skonstruować wektor przyspieszenia w ruchu prostoliniowym przyspieszonym, opóźnionym i w ruchu krzywoliniowym. PP wyprowadzić wzór na wartość przyspieszenia dośrodkowego, PP przeprowadzić dyskusję problemu przyspieszenia w ruchach zmiennych krzywoliniowych, PP rozróżnić jednostki podstawowe wielkości fizycznych i ich pochodne. PP

15 3 Opis ruchu w jednowymiarowym układzie współrzędnych zdefiniować ruch prostoliniowy jednostajny, P obliczać szybkość, drogę i czas w ruchu prostoliniowym jednostajnym, P sporządzać wykresy s(t) i (t) oraz odczytywać z wykresu wielkości fizyczne, P obliczyć drogę przebytą w czasie t ruchem jednostajnie przyspieszonym i opóźnionym, P obliczać szybkość chwilową w ruchach jednostajnie przyspieszonych i opóźnionych, P porównać zwroty wektorów prędkości i przyspieszenia P wyprowadzić i zinterpretować wzory przedstawiające zależności od czasu współrzędnej położenia i prędkości dla ruchów jednostajnych, PP sporządzać wykresy tych zależności, PP objaśnić, co to znaczy, że ciało porusza się ruchem jednostajnie przyspieszonym i jednostajnie opóźnionym (po linii prostej), PP wyprowadzić i zinterpretować wzory przedstawiające zależności od czasu: współrzędnych położenia, prędkości i przyspieszenia PP dla ruchów jednostajnie zmiennych po linii prostej, sporządzać wykresy tych zależności, PP zinterpretować pole powierzchni odpowiedniej figury na wykresie x (t) jako drogę w dowolnym ruchu, PP zmieniać układ odniesienia i opisywać ruch z punktu widzenia obserwatorów w każdym z tych układów. PP rozwiązywać zadania dotyczące ruchów jednostajnych i jednostajnie zmiennych, PP rozwiązywać problemy dotyczące składania ruchów. PP 23

16 24 4 Opis ruchu w dwuwymiarowym układzie współrzędnych opisać rzut poziomy, jako ruch złożony ze spadania swobodnego i ruchu jednostajnego w kierunku poziomym, P objaśnić wzory opisujące rzut poziomy, P wyrazić szybkość liniową przez okres ruchu i częstotliwość, P posługiwać się pojęciem szybkości kątowej, P wyrazić szybkość kątową przez okres ruchu i częstotliwość, P stosować miarę łukową kąta,p zapisać związek pomiędzy szybkością liniową i kątową. P opisać matematycznie rzut poziomy, PP obliczyć wartość prędkości chwilowej ciała rzuconego poziomo i ustalić jej kierunek, PP wyprowadzić związek między szybkością liniową i kątową, PP przekształcać wzór na wartość przyspieszenia dośrodkowego i zapisać różne postacie tego wzoru. PP rozwiązywać zadania dotyczące rzutu poziomego, PP zaproponować i wykonać doświadczenie pokazujące, że czas spadania ciała rzuconego poziomo z pewnej wysokości jest równy czasowi spadania swobodnego z tej wysokości, PP rozwiązywać problemy dotyczące ruchu jednostajnego po okręgu. PP

17 2. Siła jako przyczyna zmian ruchu 1 Klasyfikacja poznanych oddziaływań dokonać klasyfikacji oddziaływań na wymagające bezpośredniego kontaktu i oddziaływania na odległość, P wymienić wzajemność jako cechę wszystkich oddziaływań, P objaśnić stwierdzenia: siła jest miarą oddziaływania, P o zachowaniu ciała decyduje zawsze siła wypadkowa wszystkich sił działających na to ciało. P 2 Zasady dynamiki Newtona wypowiedzieć treść zasad dynamiki, P wskazywać źródło siły i przedmiot jej działania, P rysować siły wzajemnego oddziaływania ciał. P stosować poprawnie zasady dynamiki, PP posługiwać się pojęciem układu inercjalnego. PP rozwiązywać problemy, stosując zasady dynamiki PP. 3 Ogólna postać drugiej zasady dynamiki Newtona posługiwać się pojęciem pędu, P zapisać i objaśnić ogólną postać II zasady dynamiki, P wypowiedzieć zasadę zachowania pędu. P znajdować graficznie pęd układu ciał, PP obliczać wartość pędu układu ciał, PP stosować ogólną postać II zasady dynamiki, PP stosować zasadę zachowania pędu do rozwiązywania zadań. PP znajdować położenie środka masy układu dwóch ciał, PP objaśnić pojęcie środka masy. PP 25

18 26 4 Tarcie rozróżnić pojęcia siły tarcia statycznego i kinetycznego, P rozróżnić współczynniki tarcia statycznego i kinetycznego, P zapisać wzory na wartości sił tarcia kinetycznego i statycznego. P zdefiniować współczynniki tarcia statycznego i kinetycznego, PP sporządzić i objaśnić wykres zależności wartości siły tarcia od wartości siły działającej równolegle do stykających się powierzchni dwóch ciał. PP rozwiązywać problemy dynamiczne z uwzględnieniem siły tarcia posuwistego. PP 5 Siły w ruchu po okręgu sformułować warunek ruchu jednostajnego po okręgu z punktu widzenia obserwatora w układzie inercjalnym (działanie siły dośrodkowej stanowiącej wypadkową wszystkich sił działających na ciało), P objaśnić wzór na wartość siły dośrodkowej. P stosować zasady dynamiki do opisu ruchu po okręgu. PP rozwiązywać problemy dynamiczne dotyczące ruchu po okręgu. PP 6 Opis ruchu w układach inercjalnych rozróżnić układy inercjalne i nieinercjalne, P posługiwać się pojęciem siły bezwładności. P potrafi opisywać przykłady zagadnień dynamicznych w układach nieinercjalnych (siły bezwładności). PP

19 3. Praca, moc, energia mechaniczna : 1 Iloczyn skalarny dwóch wektorów obliczyć iloczyn skalarny dwóch wektorów. P zdefiniować iloczyn.skalarny dwóch wektorów PP podać cechy iloczynu skalarnego. PP 2 Praca i moc obliczać pracę stałej siły, P obliczać moc urządzeń. P zdefiniować pracę stałej siły jako iloczyn skalarny siły i przemieszczenia, PP obliczać chwilową moc urządzeń. PP podać sposób obliczania pracy siły zmiennej. PP 3 Energia mechaniczna. Rodzaje energii mechanicznej 4 Zasada zachowania energii mechanicznej obliczać energię potencjalną ciała w pobliżu Ziemi, P obliczać energię kinetyczną ciała, P wyprowadzić wzór na energię potencjalną ciała w pobliżu Ziemi, korzystając z definicji pracy, P zapisać i objaśnić wzór na energię kinetyczną ciała. P objaśnić pojęcia: układ ciał, siły wewnętrzne w układzie ciał, siły zewnętrzne dla układu ciał, PP sformułować i objaśnić definicję energii potencjalnej układu ciał, PP posługiwać się pojęciem siły zachowawczej. PP wyprowadzić wzór na energię kinetyczną. PP rozwiązywać zadania, korzystając ze związku energii mechanicznej z pracą PP podać przykłady zjawisk, w których jest spełniona zasada zachowania energii. P zapisać i objaśnić zasadę zachowania energii, PP stosować zasadę zachowania energii i pędu do opisu zderzeń, PP stosować zasadę zachowania energii do rozwiązywania zadań. PP wyprowadzić zasadę zachowania energii dla układu ciał, PP rozwiązywać problemy, w których energia mechaniczna ulega zmianie. PP 27

20 28 4. Hydrostatyka 1 Ciśnienie hydrostatyczne. Prawo Pascala zdefiniować ciśnienie, P objaśnić pojęcie ciśnienia hydrostatycznego, P objaśnić prawo Pascala, P objaśnić prawo naczyń połączonych. P wyjaśnić, na czym polega zjawisko paradoksu hydrostatycznego, PP objaśnić zasadę działania urządzeń, w których wykorzystano prawo Pascala, PP objaśnić sposób wykorzystania prawa naczyń połączonych do wyznaczania gęstości cieczy. PP rozwiązywać problemy z hydrostatyki. PP 2 Prawo Archimedesa podać i objaśnić prawo Archimedesa. P objaśnić warunki pływania ciał. PP rozwiązywać zadania, stosując prawa Archimedesa. PP wyprowadzić prawo Archimedesa. PP 3 Zastosowanie prawa Archimedesa do wyznaczania gęstości skorzystać z prawa Archimedesa do wyznaczania gęstości ciał stałych i cieczy. P

21 5. Pole grawitacyjne 1 O odkryciach Kopernika Keplera przedstawić założena teorii heliocentrycznej P sformułować i objaśnić treść praw Keplera P opisać ruchy planet Układu Słonecznego. P zastosować trzecie prawo Keplera do planet Układu Słonecznego i każdego układu satelitów krążących wokół tego samego ciała. PP przygotować prezentację na temat roli odkryć Kopernika i Keplera dla rozwoju fizyki i astronomii. PP 2 Prawo powszechnej grawitacji sformułować i objaśnić prawo powszechnej grawitacji, P podać przykłady zjawisk, do opisu których stosuje się prawo grawitacji, P na podstawie prawa grawitacji wykazać, że w pobliżu Ziemi na każde ciało o masie 1 kg działa siła grawitacji o wartości około 10 N. P podać sens fizyczny stałej grawitacji, PP wyprowadzić wzór na wartość siły grawitacji na planecie o danym promieniu i gęstości. PP opisać oddziaływanie grawitacyjne wewnątrz Ziemi, PP omówić różnicę między ciężarem ciała a siłą grawitacji, PP przedstawić rozumowanie prowadzące od III prawa Keplera do prawa grawitacji Newtona, przygotować prezentację na temat roli Newtona w rozwoju nauki. PP 3 Pierwsza prędkość kosmiczna zdefiniować pierwszą prędkość kosmiczną i podać jej wartość dla Ziemi. P uzasadnić, że satelita tylko wtedy może krążyć wokół Ziemi po orbicie w kształcie okręgu, gdy siła grawitacji stanowi siłę dośrodkową. PP wyprowadzić wzór na wartość pierwszej prędkości kosmicznej. PP 29

22 30 4 Oddziaływania grawitacyjne w Układzie Słonecznym wie, że dla wszystkich planet Układu Słonecznego siła grawitacji słonecznej jest siłą dośrodkową. P obliczać (szacować) wartości sił grawitacji, którymi oddziałują wzajemnie ciała niebieskie, PP porównywać okresy obiegu planet, znając ich średnie odległości od Słońca, PP porównywać wartości prędkości ruchu obiegowego planet Układu Słonecznego. PP wyjaśnić, w jaki sposób badania ruchu ciał niebieskich i odchyleń tego ruchu od wcześniej przewidywanego,mogą doprowadzić do odkrycia nieznanych ciał niebieskich. PP 5 Natężenie pola grawitacyjnego wyjaśnić pojęcie pola grawitacyjnego i linii pola, P przedstawić graficznie pole grawitacyjne, P poprawnie wypowiedzieć definicję natężenia pola grawitacyjnego, P odpowiedzieć na pytanie: Od czego zależy wartość natężenia centralnego pola grawitacyjnego w danym punkcie?, P wyjaśnić, dlaczego pole grawitacyjne w pobliżu Ziemi uważamy za jednorodne. P obliczać wartość natężenia pola grawitacyjnego, PP sporządzić wykres zależności (r) dla r R. PP wyprowadzić wzór na wartość natężenia pola grawitacyjnego wewnątrz jednorodnej kuli o danej gęstości sporządzić wykres zależności (r) dla r < R, PP rozwiązywać problemy, stosując ilościowy opis pola grawitacyjnego, PP przygotować wypowiedź na temat natężenie pola grawitacyjnego a przyspieszenie grawitacyjne. PP 6 Praca w polu grawitacyjnym wykazać, że jednorodne pole grawitacyjne jest polem zachowawczym. P podać i objaśnić wyrażenie na pracę siły grawitacji w centralnym polu grawitacyjnym PP objaśnić wzór na pracę siły pola grawitacyjnego. PP przeprowadzić rozumowanie wykazujące, że dowolne (statyczne) pole grawitacyjne jest polem zachowawczym. PP

23 7 Energia potencjalna ciała w polu grawitacyjnym odpowiedzieć na pytania: Od czego zależy grawitacyjna energia potencjalna ciała w polu centralnym? P zapisać wzór na zmianę grawitacyjnej energii potencjalnej ciała przy zmianie jego położenia w centralnym polu grawitacyjnym, P poprawnie wypowiedzieć definicję grawitacyjnej energii potencjalnej. PP wykazać, że zmiana energii potencjalnej grawitacyjnej jest równa pracy wykonanej przez siłę grawitacyjną wziętej ze znakiem minus, PP poprawnie sporządzić i zinterpretować wykres zależności E p (r), PP wyjaśnić, dlaczego w polach niezachowawczych nie operujemy pojęciem energii potencjalnej. PP 8 Druga prędkość kosmiczna objaśnić wzór wzór na wartość drugiej prędkości kosmicznej, P obliczyć wartość drugiej prędkości kosmicznej dla Ziemi. P wyprowadzić wzór na wartość drugiej prędkości kosmicznej, PP opisać ruch ciała w polu grawitacyjnym w zależności od wartości nadanej mu prędkości. PP przygotować prezentację na temat ruchu satelitów w polu grawitacyjnym w zależności od wartości nadanej im prędkości. PP 9 Stany przeciążenia. Stany nieważkości i niedociążenia podać przykłady występowania stanu przeciążenia, niedociążenia i nieważkości. P zdefiniować stan przeciążenia, niedociążenia i nieważkości, PP opisać (w układzie inercjalnym i nieinercjalnym) zjawiska występujące w rakiecie startującej z Ziemi i poruszającej się z przyspieszeniem zwróconym pionowo w górę. PP wyjaśnić, dlaczego stan nieważkości może występować tylko w układach nieinercjalnych, PP wyjaśnić, na czym polega zasada równoważności, PP przygotować prezentację na temat wpływu stanów przeciążenia, niedociążenia i nieważkości na organizm człowieka. PP 31

24 32 6. Ruch postępowy i obrotowy bryły sztywnej 1 Iloczyn wektorowy dwóch wektorów podać przykład wielkości fizycznej, która jest iloczynem wektorowym dwóch wektorów. P zapisać iloczyn wektorowy dwóch wektorów, PP podać jego cechy (wartość, kierunek, zwrot). PP wyjaśnić, co to znaczy, że iloczyn wektorowy jest antyprzemienny. PP 2 Ruch obrotowy bryły sztywnej wymienić wielkości opisujące ruch obrotowy, P posługiwać się pojęciami: szybkość kątowa średnia i chwilowa, prędkość kątowa średnia i chwilowa, przyspieszenie kątowe średnie i chwilowe, P stosować regułę śruby prawoskrętnej do wyznaczenia zwrotu prędkości kątowej. P zdefiniować: szybkość kątową średnią i chwilową, prędkość kątową średnią i chwilową, przyspieszenie kątowe średnie i chwilowe, PP opisać matematycznie ruch obrotowy: jednostajny, jednostajnie przyspieszony, jednostajnie opóźniony, PP zapisać i objaśnić związek między wartościami składowej stycznej przyspieszenia liniowego i przyspieszenia kątowego. PP wyprowadzić związek między wartościami składowej stycznej przyspieszenia liniowego i przyspieszenia kątowego. PP 3 Energia kinetyczna bryły sztywnej zapisać i objaśnić wzór na energię kinetyczną bryły w ruchu obrotowym P posługiwać się pojęciem momentu bezwładności. P podać definicję momentu bezwładności bryły, PP obliczać momenty bezwładności brył względem ich osi symetrii, PP obliczać energię kinetyczną bryły obracającej się wokół osi symetrii. PP wyprowadzić wzór na energię kinetyczną bryły w ruchu obrotowym, PP stosować twierdzenie Steinera, PP wyjaśnić, dlaczego energie kinetyczne bryły obracającej się z taką samą szybkością kątową wokół różnych osi obrotu (równoległych do osi symetri bryły) są różne. PP

25 4 Przyczyny zmian ruchu obrotowego. Moment siły podać warunek zmiany stanu ruchu obrotowego bryły sztywnej, P posługiwać się pojęciem momentu siły, P podać treść zasad dynamiki ruchu obrotowego. P zdefiniować moment siły, PP obliczać wartości momentów sił działających na bryłę sztywną, znajdować ich kierunek i zwrot, PP znajdować wypadkowy moment sił działających na bryłę. PP rozwiązywać zadania, stosując zasady dynamiki ruchu obrotowego. PP 5 Moment pędu bryły sztywnej posługiwać się pojęciem momentu pędu, P podać treść zasady zachowania momentu pędu. P zdefiniować moment pędu, PP obliczać wartość momentu pędu bryły obracającej się wokół osi symetrii, PP zapisać i objaśnić ogólną postać drugiej zasady dynamiki ruchu obrotowego. PP rozwiązywać zadania, stosując zasadę zachowania momentu pędu. PP 6 Analogie występujące w opisie ruchu postępowego obrotowego przedstawić analogie występujące w dynamicznym opisie ruchu postępowego i obrotowego. 33

26 34 7 Złożenie ruchu postępowego i obrotowego toczenie opisać toczenie bez poślizgu, jako złożenie ruchu postępowego bryły i jej ruchu obrotowego wokół środka masy, PP opisać toczenie jako ruch obrotowy wokół chwilowej osi obrotu, PP znajdować prędkość punktów toczącej się bryły jako wypadkową prędkości jej ruchu postępowego i obrotowego wokół środka masy, PP obliczać energię kinetyczną toczącej się bryły, PP zapisać równania ruchu postępowego i obrotowego toczącej się bryły sztywnej. PP

27 Aneks 1 i Aneks 2. Niepewności pomiarowe. Doświadczenia : 35 Aneks Aneks Wiadomości wstępne Niepewności pomiarów bezpośrednich (prostych) Niepewności pomiarów pośrednich (złożonych) Graficzne przedstawianie wyników pomiarów wraz z ich niepewnościami Dopasowanie prostej do wyników pomiarów Opisujemy rozkład normalny Wyznaczamy wartość przyspieszenia w ruchu jednostajnie przyspieszonym Badamy ruch po okręgu Wyznaczamy współczynnik tarcia kinetycznego za pomocą równi pochyłej Sprawdzamy drugą zasadę dynamiki dla ruchu obrotowego Wyznaczamy wartość przyspieszenia ziemskiego wymienić przykłady pomiarów bezpośrednich (prostych), P wymienić przykłady pomiarów pośrednich (złożonych), P odróżnić błędy od niepewności P odróżnić błędy grube od błędów systematycznych, P wymienić sposoby eliminowania błędów pomiaru, P wskazać źródła występowania niepewności pomiarowych, P odczytywać wskazania przyrządów pomiarowych, P ocenić dokładność przyrządu P przygotować zestaw doświadczalny wg instrukcji, P wykonać samodzielnie kolejne czynności, P sporządzić tabelę wyników pomiaru, P obliczyć wartości średnie wielkości mierzonych, P sporządzić odpowiedni układ współrzędnych (podpisać i wyskalować osie, zaznaczyć jednostki wielkości fizycznych), P zaznaczyć w układzie współrzędnych punkty wraz z niepewnościami, P zapisać wynik pomiaru w postaci x ± x. P obliczyć niepewność względną pomiaru, PP oszacować niepewność pomiaru pośredniego metodą najmniej korzystnego przypadku, PP przedstawić graficznie wyniki pomiarów wraz z niepewnościami, PP dopasować graficznie prostą do punktów pomiarowych i ocenić trafność tego postępowania, PP odczytać z dopasowanego graficznie wykresu współczynnik kierunkowy prostej, PP podać przyczyny ewentualnych błędów systematycznych, PP zaproponować sposób postępowania pozwalający uniknąć błędów systematycznych, PP oszacować wielkość błędów systematycznych, PP ocenić krytycznie, czy otrzymany wynik doświadczenia jest realny, PP samodzielnie sformułować wnioski wynikające z doświadczenia. PP dopasować prostą do wyników pomiarów, PP obliczyć współczynnik kierunkowy prostej dopasowanej do punktów pomiarowych, PP obliczyć odchylenie standardowe pojedynczego pomiaru, PP obliczyć odchylenie standardowe średniej dla każdej serii pomiarów, PP podać wynik pomiaru w postaci x ± x, PP ocenić, czy niepewność pomiaru jest niepewnością systematyczną, PP samodzielnie zaproponować metodę wyznaczenia wielkości fizycznej. PP

28 36 7. Ruch harmoniczny i fale mechaniczne PLAN WYNIKOWY (CZ. 2) 1 5 Model oscylatora harmonicznego i jego zastosowanie w opisie przyrody Matematyczny opis ruchu harmonicznego współrzędne: położenia, prędkości i przyspieszenia w ruchu harmonicznym okres drgań w ruchu harmonicznym energia w ruchu harmonicznym Wahadło matematyczne Drgania wymuszone i rezonansowe Właściwości sprężyste ciał stałych wymienić przykłady ruchu drgającego w przyrodzie, P wymienić i zdefiniować pojęcia służące do opisu ruchu drgającego, P zapisać i objaśnić związek siły, pod wpływem której odbywa się ruch harmoniczny, z wychyleniem ciała z położenia równowagi, P podać sens fizyczny współczynnika sprężystości. P obliczyć współrzędne położenia, prędkości, przyspieszenia i siły w ruchu harmonicznym, rozkładając ruch punktu materialnego po okręgu na dwa ruchy składowe, PP sporządzić i objaśnić wykresy zależności współrzędnych położenia, prędkości i przyspieszenia od czasu, PP obliczać pracę i energię w ruchu harmonicznym, PP wyjaśnić, na czym polega zjawisko rezonansu, PP podać przykłady praktycznego wykorzystania właściwości sprężystych ciał. PP wyprowadzić wzór na okres drgań w ruchu harmonicznym, PP wykazać, że ruch wahadła matematycznego jest ruchem harmonicznym dla małych kątów wychylenia wahadła z położenia równowagi, PP rozwiązywać problemy dotyczące ruchu harmonicznego, PP podać treść prawa Hooke a PP

29 6 14 Pojęcie fali. Fale podłużne i poprzeczne Wielkości charakteryzujące fale Funkcja falowa dla fali płaskiej Interferencja fal o jednakowych amplitudach i częstotliwościach Zasada Huygensa. Zjawisko dyfrakcji Interferencja fal harmonicznych wysyłanych przez identyczne źródła Fale akustyczne Zjawisko Dopplera wyjaśnić, na czym polega rozchodzenie się fali mechanicznej, P wymienić i objaśnić wielkości charakteryzujące fale, P podać przykład fali poprzecznej i podłużnej, P opisać fale akustyczne, P opisać sytuację, w której występuje zjawisko Dopplera. P zinterpretować funkcję falową dla fali płaskiej, PP matematycznie opisać interferencję dwóch fal o jednakowych amplitudach i częstotliwościach, PP opisać fale stojące, PP wyjaśnić pojęcie spójności fal, PP objaśnić zasadę Huygensa, PP wyjaśnić, na czym polega zjawisko Dopplera. PP wyprowadzić warunki wzmocnienia i wygaszania w przypadku interferencji fal harmonicznych wysyłanych przez identyczne źródła, PP rozwiązywać problemy dotyczące ruchu falowego, PP rozwiązywać zadania dotyczące efektu Dopplera w przypadku poruszającego się źródła i nieruchomego obserwatora. PP 8. Zjawiska termodynamiczne 1 Mikroskopowe modele ciał makroskopowych. Gazy. Ciecze. Ciała stałe. wymienić właściwości gazów, P objaśnić pojęcie gazu doskonałego, P wyjaśnić, na czym polega zjawisko dyfuzji, P wymienić właściwości cieczy, P wymienić właściwości ciała stałych. P opisać skutki działania sił międzycząsteczkowych, PP wyjaśnić zjawiska menisku, PP wypowiedzieć i objaśnić zerową i pierwszą zasadę termodynamiki. PP 37

30 Temperatura. Zerowa zasada termodynamiki Energia wewnętrzna. Ciepło zapisać związek temperatury ciała ze średnią energią kinetyczną jego cząsteczek, P zdefiniować energię wewnętrzną i ciepło, P przeliczać temperaturę w skali Celsjusza na temperaturę w skali Kelvina i odwrotnie. P wypowiedzieć i objaśnić zerową i pierwszą zasadę termodynamiki. PP wyjaśnić co to znaczy, że energia wewnętrzna jest funkcją stanu, PP wyjaśniać zjawiska i rozwiązywać zadania, stosując pierwszą zasadę termodynamiki. PP 4 8 Równanie stanu gazu doskonałego. Równanie Clapeyrona Praca siły zewnętrznej przy zmianie objętości gazu Przemiany gazu doskonałego Przemiana izotermiczna Przemiana izochoryczna Przemiana izobaryczna Ciepło właściwe i ciepło molowe Przemiana adiabatyczna opisać założenia teorii kinetyczno-molekularnej gazów, P zapisać i objaśnić równanie stanu gazu doskonałego, P wymienić i opisać przemiany gazowe. P zapisać i objaśnić wzór na ciśnienie gazu (podstawowy wzór teorii kinetyczno- molekularnej), PP zapisać i objaśnić równanie Clapeyrona, PP skorzystać z równania stanu gazu doskonałego i równania Clapeyrona, opisując przemiany gazu (izotermiczną, izobaryczną, izochoryczną, adiabatyczną), PP sporządzać i interpretować wykresy, np. p(v), p(t), V(T), dla wszystkich przemian, PP posługiwać się pojęciami ciepła właściwego i ciepła molowego, PP obliczać pracę objętościową i ciepło w różnych przemianach gazu doskonałego. PP wyprowadzić wzór na ciśnienie gazu w zbiorniku zamkniętym, PP zastosować pierwszą zasadę termodynamiki do opisu przemian gazowych, PP rozwiązywać problemy,stosując ilościowy opis przemian gazu doskonałego. PP

31 9 Silniki cieplne. Cykl Carnota. Druga zasada termodynamiki Topnienie i krzepnięcie, parowanie i skraplanie, sublimacja i resublimacja, wrzenie i skraplanie w temperaturze wrzenia Rozszerzalność termiczna ciał Transport energii przez przewodzenie i konwekcję opisać zasadę działania silnika cieplnego, P wymienić przemiany, z których składa się cykl Carnota. P sporządzić wykres p(v) dla cyklu Carnota i opisać go, PP zdefiniować sprawność silnika cieplnego. PP zapisać wzór na sprawność idealnego silnika Carnota, PP obliczać sprawności silników cieplnych, PP sformułować drugą zasadę termodynamiki. PP rozwiązywać problemy dotyczące drugiej zasady termodynamiki, PP na podstawie wykresów opisywać cykle przemian zachodzących w silnikach. PP opisać zjawiska: topnienia, krzepnięcia, parowania, skraplania, sublimacji, resublimacji, wrzenia i skraplania w temperaturze wrzenia, P omówić na przykładach zjawisko rozszerzalności ciał, P podać przykłady ciał, które są dobrymi przewodnikami ciepła i ciał, które źle przewodzą ciepło, P opisać zjawisko konwekcji w cieczach i gazach, P podać przykłady praktycznego wykorzystania zjawiska konwekcji. P zdefiniować wielkości fizyczne opisujące te procesy, PP sporządzać i interpretować odpowiednie wykresy, PP opisać przemiany energii w tych zjawiskach, PP obliczać zmiany objętości ciał spowodowane zmianami temperatury PP omówić doświadczenia, pozwalające zbadać zjawisko przewodnictwa cieplnego ciał stałych, cieczy i gazów oraz sformułować wnioski wynikające z tych doświadczeń, PP wyjaśnić przyczyny różnic przewodnictwa cieplnego różnych substancji na podstawie teorii kinetycznomolekularnej, PP wyjaśnić, na czym polega zjawisko konwekcji. PP rozwiązywać problemy dotyczące przejść fazowych, PP zdefiniować współczynniki rozszerzalności liniowej i objętościowej, PP podać związek między współczynnikami rozszerzalności liniowej i objętościowej ciała stałego, PP objaśnić analogie między przewodzeniem ciepła i prądu elektrycznego. PP 39

32 40 9. Pole elektryczne 1 2 Wzajemne oddziaływanie ciał naelektryzowanych. Prawo Coulomba Elektryzowanie ciał. Zasada zachowania ładunku opisać oddziaływanie ciał naelektryzowanych, P zapisać i objaśnić prawo Coulomba, P wypowiedzieć i objaśnić zasadę zachowania ładunku, P opisać i wyjaśnić sposoby elektryzowania ciał, posługując się zasadą zachowania ładunku. P objaśnić pojęcie przenikalności elektrycznej ośrodka, PP obliczać wartości sił Coulomba. PP rozwiązywać zadania, stosując prawo Coulomba. PP

33 3 9 Natężenie pola elektrostatycznego Zasada superpozycji natężeń pól Praca w polu elektrostatycznym Praca w polu elektrostatycznym jednorodnym. Praca w centralnym polu elektrostatycznym Energia potencjalna cząstki naładowanej w polu elektrostatycznym Wzór ogólny na pracę w polu elektrostatycznym Naelektryzowany przewodnik Rozkład ładunku na powierzchni przewodnika Przewodnik w polu elektrostatycznym poprawnie wypowiedzieć definicję natężenia pola elektrostatycznego,p przedstawić graficznie pole jednorodne i centralne, P odpowiedzieć na pytanie: od czego zależy wartość natężenia centralnego pola elektrostatycznego w danym punkcie?, P potrafi zapisać i objaśnić wzór na energię potencjalną elektrostatyczną ładunku, P opisać rozkład ładunku wprowadzonego na przewodnik. P sporządzić wykres E(r), PP korzystać z zasady superpozycji pól i opisać jakościowo pole wytworzone przez układ ładunków, PP posługiwać się pojęciem dipola elektrycznego, PP obliczyć pracę siły pola jednorodnego i centralnego przy przesuwaniu ładunku, PP obliczyć energię potencjalną naładowanej cząstki w polu elektrostatycznym, PP podać definicję elektronowolta, PP sporządzać wykresy zależności E(r) dla układu ładunków punktowych, PP zapisać i objaśnić wzór ogólny na pracę wykonaną przy przesuwaniu ładunku przez siłę dowolnego pola elektrostatycznego, PP opisać wpływ pola elektrycznego na rozmieszczenie ładunków na przewodniku PP wyjaśnić działanie piorunochronu i klatki Faradaya. PP obliczyć wartość natężenia pola elektrycznego w środku dipola, PP opisać zachowane dipola w zewnętrznym, jednorodnym polu elektrostatycznym, PP wyprowadzić wzór na energię potencjalną ładunku w polu centralnym, PP wyprowadzić wzór ogólny na pracę w polu elektrostatycznym, PP rozwiązywać problemy, stosując ilościowy opis pola elektrostatycznego, PP zaproponować doświadczenie sprawdzające rozkład ładunku na powierzchni przewodnika. PP 41

34 Pojemność elektryczna ciała przewodzącego. Kondensator Pojemność kondensatora płaskiego Energia naładowanego kondensatora Dielektryk w polu elektrostatycznym zdefiniować pojemność przewodnika i jednostkę pojemności, P odpowiedzieć na pytanie: od czego zależy pojemność przewodnika?, P objaśnić pojęcie kondensatora, P odpowiedzieć na pytanie: od czego i jak zależy pojemność kondensatora płaskiego? P objaśnić pojęcie stałej dielektrycznej, PP wyjaśnić wpływ dielektryka na pojemność kondensatora, PP objaśnić,od czego i jak zależy energia naładowanego kondensatora. PP rozwiązywać zadania dotyczące pojemności i energii kondensatora płaskiego, PP opisać zjawiska zachodzące w dielektryku umieszczonym w polu elektrostatycznym. PP

35 10. Prąd stały 1 9 Prąd elektryczny jako przepływ ładunku. Natężenie prądu Pierwsze prawo Kirchhoffa Prawo Ohma dla odcinka obwodu Od czego zależy opór przewodnika? Praca i moc prądu elektrycznego Łączenie szeregowe i równoległe odbiorników energii elektrycznej. Siła elektromotoryczna źródła energii elektrycznej Prawo Ohma dla obwodu Drugie prawo Kirchhoffa zdefiniować natężenie prądu i jego jednostkę, P podać treść pierwszego prawa Kirchhoffa i stosować je w zadaniach, P podać treść prawa Ohma i stosować je w zadaniach, P odpowiedzieć na pytanie: od czego zależy opór elektryczny przewodnika?, P opisać wpływ zmian temperatury na opór przewodnika, P obliczyć opór przewodnika, znając jego opór właściwy i wymiary geometryczne, P narysować schemat obwodu, w którym odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle, P obliczać opór zastępczy odbiorników połączonych szeregowo i równolegle, P posługiwać się pojęciami napięcia elektrycznego pracy i mocy prądu. P zdefiniować opór elektryczny odcinka obwodu, PP objaśnić mikroskopowy model przepływu prądu w metalach, PP podać związki między napięciami, natężeniami i oporami dla układu odbiorników połączonych szeregowo i równolegle, P wyjaśnić pojęcie siły elektromotoryczną źródła energii elektrycznej i jego oporu wewnętrznego, PP zapisać i objaśnić prawo Ohma dla całego obwodu, PP narysować charakterystykę prądowo-napięciową przewodnika podlegającego prawu Ohma, PP odpowiedzieć na pytanie: co wskazuje woltomierz dołączony do biegunów źródła siły elektromotorycznej?, PP stosować do rozwiązywania zadań drugie prawo Kirchhoffa. PP rozwiązywać zadania związane z przepływem prądu stałego w zamkniętych obwodach, PP opisać możliwości wykorzystania właściwości elektrycznych ciał, PP przygotować prezentację na temat łączenia ogniw i PP objaśnić związki pomiędzy, I, r dla układu ogniw ogniw o jednakowych siłach elektromotorycznych i oporach wewnętrznych połączonych szeregowo równolegle. PP 43

36 Pole magnetyczne 1 10 Magnesy trwałe. Pole magnetyczne magnesu Działanie pola magnetycznego na cząstkę naładowaną Wektor indukcji magnetycznej Strumień wektora indukcji magnetycznej. Pole magnetyczne prostoliniowego przewodnika z prądem Pole magnetyczne zwojnicy Przewodnik z prądem w polu magnetycznym Ruch naładowanej cząstki w polu magnetycznym Budowa i zasada działania silnika elektrycznego Właściwości magnetyczne substancji 11 Mikroskopowe oddzialywania elektromagnetyczne i ich efekty makroskopowe przedstawić graficznie pole magnetyczne magnesu trwałego, P opisać i przedstawić graficznie pole magnetyczne przewodnika prostoliniowego kołowej pętli i zwojnicy, P podać cechy wektora indukcji magnetycznej B i jej jednostkę, P opisać i wyjaśnić doświadczenie Oersteda, P podać cechy siły elektrodynamicznej, P podać cechy siły Lorentza, P stosować wzór na wartość siły Lorentza P stosować wzór na wartość siły elektrodynamicznej dla przypadku gdy B l, P objaśnić pojęcie strumienia magnetycznego i podać jego jednostkę, P podać przykłady zastosowania ferromagnetyków. P zdefiniować indukcję magnetyczną, PP zdefiniować jednostkę indukcji magnetycznej, PP określić wartość, kierunek i zwrot siły elektrodynamicznej i siły Lorentza w konkretnych przypadkach, PP opisać ruch naładowanej cząstki w polu magnetycznym PP zapisać i przedyskutować wzór na strumień wektora indukcji magnetycznej, PP obliczać strumień magnetyczny PP objaśnić zasadę działania silnika elektrycznego, PP jakościowo opisać właściwości magnetyczne substancji. PP przedyskutować zależność wartości siły Lorentza od kąta między wektorami B i, PP przedyskutować zależność wartości siły elektrodynamicznej od kąta między wektorem B i przewodnikiem, PP opisać oddziaływania wzajemne przewodników z prądem i podać definicję ampera, PP przedyskutować ruch naładowanej cząstki w polu magnetycznym w zależności od kąta między wektorami B i, przedstawić zasadę działania i zastosowanie cyklotronu, PP rozwiązywać problemy związane z oddziaływaniem pola magnetycznego na poruszającą się cząstkę naładowaną i przewodnik PP wyjaśnić fakt występowania sił sprężystości, sił starcia oraz sił hamujących ruch ciał stałych w cieczach oddziaływaniami elektromagnetycznymi między cząsteczkami ciał. PP objaśnić, dlaczego efekty sprężyste występują tylko dla ciał stałych. PP

37 12. Indukcja elektromagnetyczna 1 4 Zjawisko indukcji elektromagnetycznej Prąd indukcyjny Siła elektromotoryczna indukcji Reguła Lenza Zjawisko samoindukcji Generator prądu przemiennego. Właściwości prądu przemiennego Budowa i zasada działania transformatora objaśnić, na czym polega zjawisko indukcji elektromagnetycznej i podać warunki jego występowania, P podać przykładowe sposoby wzbudzania prądu indukcyjnego, P stosować regułę Lenza, P odpowiedzieć na pytanie: od czego zależy siła elektromotoryczna indukcji?, P poprawnie interpretować prawo Faraday'a indukcji elektromagnetycznej, P objaśnić, na czym polega zjawisko samoindukcji i podać warunki jego występowania, P odpowiedzieć na pytanie: od czego zależy współczynnik samoindukcji zwojnicy? P podać jednostkę indukcyjności, P wymienić wielkości opisujące prąd przemienny. P wyjaśnić, dlaczego między końcami przewodnika poruszającego się w polu magnetycznym prostopadle do linii pola powstaje napięcie, sporządzać wykresy (t) i (t), PP poprawnie interpretować wyrażenie na siłę elektromotoryczną indukcji i samoindukcji, PP objaśnić zasadę działania prądnicy prądu przemiennego, PP posługiwać się wielkościami opisującymi prąd przemienny, PP obliczać pracę i moc prądu przemiennego, PP wyjaśnić pojęcie ciepła Joule a PP objaśnić zasadę działania transformatora, PP podać przykłady zastosowania transformatora. P wyprowadzić wzór na napięcie powstające między końcami przewodnika poruszającego się w polu magnetycznym prostopadle do linii pola, PP wyprowadzić wzór na dla prądnicy prądu przemiennego, wyjaśnić, dlaczego przesyłane energii elektrycznej wiąże się z jej stratami, PP przygotować prezentację na temat przesyłania energii elektrycznej na duże odległości. PP 45

podać przykład wielkości fizycznej, która jest iloczynem wektorowym dwóch wektorów.

podać przykład wielkości fizycznej, która jest iloczynem wektorowym dwóch wektorów. PLAN WYNIKOWY FIZYKA - KLASA TRZECIA TECHNIKUM 1. Ruch postępowy i obrotowy bryły sztywnej Lp. Temat lekcji Treści podstawowe 1 Iloczyn wektorowy dwóch wektorów podać przykład wielkości fizycznej, która

Bardziej szczegółowo

Treści dopełniające Uczeń potrafi:

Treści dopełniające Uczeń potrafi: P Lp. Temat lekcji Treści podstawowe 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, wymienić cechy wektora, dodać wektory, odjąć wektor od wektora, pomnożyć

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA POSZCZEGÓLNYCH OCEN ŚRÓROCZNYCH I ROCZNYCH FIZYKA - ZAKRES PODSTAWOWY KLASA I

WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA POSZCZEGÓLNYCH OCEN ŚRÓROCZNYCH I ROCZNYCH FIZYKA - ZAKRES PODSTAWOWY KLASA I WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO UZYSKANIA POSZCZEGÓLNYCH OCEN ŚRÓROCZNYCH I ROCZNYCH FIZYKA - ZAKRES PODSTAWOWY KLASA I GRAWITACJA opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, opisać ruchy

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki zakres podstawowy. Grawitacja

Wymagania edukacyjne z fizyki zakres podstawowy. Grawitacja Wymagania edukacyjne z fizyki zakres podstawowy opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, Grawitacja opisać ruchy planet, podać treść prawa powszechnej grawitacji, narysować siły oddziaływania

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 3a

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 3a Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 3a 1. Hydrostatyka Temat lekcji dostateczną uczeń Ciśnienie hydrostatyczne. Prawo Pascala zdefiniować ciśnienie, objaśnić pojęcie ciśnienia hydrostatycznego, objaśnić

Bardziej szczegółowo

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1)

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1) 1 VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1) 1. Opis ruchu postępowego 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, wymienić cechy wektora, dodać

Bardziej szczegółowo

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY 12 1. Grawitacja 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, opisać

Bardziej szczegółowo

Fizyka zakres podstawow y

Fizyka zakres podstawow y 12 Fizyka zakres podstawow y (dopuszczający) (dostateczny) (dobry) (bardzo dobry) 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach Kopernika,

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania z fizyki w klasie I L.O. Wymagania konieczne i podstawowe- ocena dopuszczająca i dostateczna

Szczegółowe wymagania z fizyki w klasie I L.O. Wymagania konieczne i podstawowe- ocena dopuszczająca i dostateczna 12 Szczegółowe wymagania z fizyki w klasie I L.O. Wymagania konieczne i podstawowe- ocena dopuszczająca i dostateczna Wymagania rozszerzone i dopełniające- ocena dobra, bardzo dobra i celująca 1.Grawitacja

Bardziej szczegółowo

rok szkolny 2017/2018

rok szkolny 2017/2018 NiezbĘdne wymagania edukacyjne Z fizyki w XXI LO w Krakowie rok szkolny 2017/2018 1 Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy I I. Wiadomości i umiejętności konieczne do uzyskania oceny dopuszczającej. Uczeń

Bardziej szczegółowo

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY 1.Grawitacja Lp. Temat lekcji Treści konieczne 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji T1 (3,7) CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY opowiedzieć o odkryciach

Bardziej szczegółowo

1 Maków Podhalański r. Wymagania edukacyjne z fizyki - kurs podstawowy - rok szkolny 2016/ dla klasy I technikum

1 Maków Podhalański r. Wymagania edukacyjne z fizyki - kurs podstawowy - rok szkolny 2016/ dla klasy I technikum 1 Maków Podhalański. 1.09.2016 r. Wymagania edukacyjne z fizyki - kurs podstawowy - rok szkolny 2016/2017 - dla klasy I technikum Temat lekcji O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI DO KLASY PIERWSZEJ SZKOŁY PONADGIMNAZJALNEJ DO CYKLU ŚWIAT FIZYKI

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI DO KLASY PIERWSZEJ SZKOŁY PONADGIMNAZJALNEJ DO CYKLU ŚWIAT FIZYKI WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z FIZYKI DO KLASY PIERWSZEJ SZKOŁY PONADGIMNAZJALNEJ DO CYKLU ŚWIAT FIZYKI Lp. 1 Trochę historii, czyli o odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. O Newtonie

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 2

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 2 Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 2 1. Opis ruchu postępowego Temat lekcji Elementy działań na wektorach dostateczną uczeń podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, wymienić cechy

Bardziej szczegółowo

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY 1. Grawitacja 1 Trochę historii, czyli o odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. O Newtonie i prawie powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach Kopernika,

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe z fizyki na poszczególne oceny

Wymagania programowe z fizyki na poszczególne oceny 1. Grawitacja Lp. Temat lekcji 1. O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji Wymagania programowe z fizyki na poszczególne oceny opowiedzieć o odkryciach Kopernika,

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy ITI, ITE, ITM w roku szkolnym 2012/2013

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy ITI, ITE, ITM w roku szkolnym 2012/2013 Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy ITI, ITE, ITM w roku szkolnym 2012/2013 1. Grawitacja 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach

Bardziej szczegółowo

1. Grawitacja. O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji

1. Grawitacja. O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji 1. Grawitacja lp Temat lekcji O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji Treści konieczne opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, opisać ruchy planet,

Bardziej szczegółowo

Fizyka - klasa I (mat.-fiz) Wymagania edukacyjne

Fizyka - klasa I (mat.-fiz) Wymagania edukacyjne Fizyka - klasa I (mat.-fiz) Wymagania edukacyjne Wymagania na każdy stopień wyższy obejmują również wymagania na stopień poprzedni. Wymagania umożliwiające uzyskanie stopnia celującego obejmują wymagania

Bardziej szczegółowo

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY klasa I

CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY klasa I CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY klasa I Lp. 1. Grawitacja 1 Trochę historii, czyli o odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. O Newtonie i prawie powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach

Bardziej szczegółowo

Na ocenę dostateczną uczeń potrafi:

Na ocenę dostateczną uczeń potrafi: Plan wynikowy fizyka podstawowa klasa 1 technikum 1. Grawitacja Lp. Temat lekcji Na ocenę dopuszczającą 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji opowiedzieć

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA

WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA WYMAGANIA EDUKACYJNE I KRYTERIA OCENIANIA PRZEDMIOT: FIZYKA TYP SZKOŁY: PONADGIMNAZJALNA IV ETAP EDUKACYJNY ZAKRES: PODSTAWOWY 1. grawitacja Lp. Temat lekcji Uczeń potrafi: CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN

Bardziej szczegółowo

KLASA II ZAKRES ROZSZERZONY

KLASA II ZAKRES ROZSZERZONY KLASA II ZAKRES ROZSZERZONY CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY 1. Opis ruchu postępowego 18g Lp. Temat lekcji Treści podstawowe 1 Elementy działań na wektorach T 1(1,13) podać przykłady wielkości fizycznych

Bardziej szczegółowo

Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016

Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016 Rozkład nauczania fizyki w klasie II liceum ogólnokształcącego w Zespole Szkół nr 53 im. S. Sempołowskiej rok szkolny 2015/2016 Warszawa, 31 sierpnia 2015r. Zespół Przedmiotowy z chemii i fizyki Temat

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ROK SZKOLNY 2018 / 2019 ZAKRES PODSTAWOWY - KLASA I. dostateczna) Uczeń potrafi to, co na ocenę dopuszczającą.

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ROK SZKOLNY 2018 / 2019 ZAKRES PODSTAWOWY - KLASA I. dostateczna) Uczeń potrafi to, co na ocenę dopuszczającą. WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI ROK SZKOLNY 2018 / 2019 Klasa: 1a, 1b, 1c, 1e Uczący: Jarosław Kuśnierz ZAKRES PODSTAWOWY - KLASA I Dział programowy Zakres wymagań na poszczególne oceny szkolne Wymagania

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klas pierwszych w roku szkolnym 2016/2017

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klas pierwszych w roku szkolnym 2016/2017 I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie Wymagania edukacyjne z fizyki dla klas pierwszych w roku szkolnym 2016/2017 Ocena celująca Ocenę tę otrzymuje uczeń, którego wiedza i

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki zakres podstawowy

Przedmiotowy system oceniania z fizyki zakres podstawowy Przedmiotowy system oceniania z fizyki zakres podstawowy Celem nauczania jest kształtowanie kompetencji kluczowych, niezbędnych człowiekowi w dorosłym życiu, niezależnie od rodzaju wykształcenia i wykonywanego

Bardziej szczegółowo

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres podstawowy

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres podstawowy FIZYKA IV etap edukacyjny zakres podstawowy Cele kształcenia wymagania ogólne I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. II. Przeprowadzanie

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA ROZSZERZONA

WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA ROZSZERZONA WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA ROZSZERZONA ROK SZKOLNY: 2018/2019 KLASY: 2mT OPRACOWAŁ: JOANNA NALEPA OCENA CELUJĄCY OCENA BARDZO DOBRY - w pełnym zakresie - w pełnym opanował zakresie opanował

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W KL. 1m, 1n, 1c.

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W KL. 1m, 1n, 1c. KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI W KL. 1m, 1n, 1c. TREŚCI NAUCZANIA OCENA DOPUSZCZAJACA Uczeń potrafi: OCENA DOSTATECZNA Uczeń potrafi: OCENA DOBRA Uczeń potrafi: OCENA BARDZO DOBRA Uczeń potrafi: OCENA CELUJĄCA!Uczeń

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA

WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA WYMAGANIA EDUKACYJNE PRZEDMIOT : FIZYKA ROK SZKOLNY: 2018/2019 ZAKRES PODSTAWOWY- IV ETAP EDUKACYJNY KLASY I TECHNIKUM- 1jT ILOŚĆ GODZIN W TYGODNIU: 1 OPRACOWAŁ: JOANNA NALEPA OCENA CELUJĄCY OCENA BARDZO

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»»

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»» ««*» ( # * *»» CZĘŚĆ I. POJĘCIA PODSTAWOWE 1. Co to jest fizyka? 11 2. Wielkości fizyczne 11 3. Prawa fizyki 17 4. Teorie fizyki 19 5. Układ jednostek SI 20 6. Stałe fizyczne 20 CZĘŚĆ II. MECHANIKA 7.

Bardziej szczegółowo

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania (w zakresie podstawowym na IV etapie edukacyjnym).

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania (w zakresie podstawowym na IV etapie edukacyjnym). Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania (w zakresie podstawowym na IV etapie edukacyjnym). TREŚCI KSZTAŁCENIA 1. Grawitacja Trochę historii, czyli o odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu

Bardziej szczegółowo

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor.

FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. DKOS-5002-2\04 Anna Basza-Szuland FIZYKA Podręcznik: Fizyka i astronomia dla każdego pod red. Barbary Sagnowskiej, wyd. ZamKor. WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ DLA REALIZOWANYCH TREŚCI PROGRAMOWYCH Kinematyka

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY

PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY Fizyka i Astronomia Klasa 1A, B, C, D 2013/2014 PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY Teresa Wieczorkiewicz Halina Woźniak Podręcznik: red. Maria Fiałkowska, Świat fizyki, Podręcznik dla szkół

Bardziej szczegółowo

Na ocenę dostateczną uczeń potrafi: Na ocenę bardzo dobrą uczeń potrafi: 1,2 Kopernik, Galileusz,

Na ocenę dostateczną uczeń potrafi: Na ocenę bardzo dobrą uczeń potrafi: 1,2 Kopernik, Galileusz, Plan wynikowy fizyka podstawowa klasa 1 Liceum Ogólnokształcącego Sportowego 1. Grawitacja Lp. Temat lekcji Na ocenę dopuszczającą 1,2 Kopernik, Galileusz, Kepler, Newton- czyli jak poruszają się planety

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA STOSOWANA II Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Bielsku-Białej

WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA STOSOWANA II Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Bielsku-Białej WYMAGANIA EDUKACYJNE FIZYKA STOSOWANA II Liceum Ogólnokształcące im. Adama Asnyka w Bielsku-Białej OSIĄGNIĘCIA UCZNIÓW Z ZAKRESIE KSZTAŁCENIA W kolumnie "wymagania na poziom podstawowy" opisano wymagania

Bardziej szczegółowo

Wymagania z fizyki, klasa pierwsza.

Wymagania z fizyki, klasa pierwsza. 12 Wymagania z fizyki, klasa pierwsza. 1. Grawitacja 1 O odkryciach Kopernika, Keplera i o geniuszu Newtona. Prawo powszechnej grawitacji opowiedzieć o odkryciach Kopernika, Keplera i Newtona, opisać ruchy

Bardziej szczegółowo

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania. w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3

Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania. w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3 Fizyka - zakres materiału oraz kryteria oceniania w zakresie rozszerzonym kl 2 i 3 METODY OCENY OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW Celem nauczania jest kształtowanie kompetencji kluczowych, niezbędnych człowiekowi w dorosłym

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY Fizyka i Astronomia Klasa 2B i 2D Fizyka, poziom rozszerzony

PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY Fizyka i Astronomia Klasa 2B i 2D Fizyka, poziom rozszerzony PROGRAM NAUCZANIA ROZKŁAD MATERIAŁU PLAN WYNIKOWY Fizyka i Astronomia Klasa 2B i 2D Fizyka, poziom rozszerzony Rok szkolny 2013/2014 Teresa Wieczorkiewicz Numer ewidencyjny w wykazie 548/1/2012 Podręcznik:

Bardziej szczegółowo

Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY

Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY Kurs przygotowawczy NOWA MATURA FIZYKA I ASTRONOMIA POZIOM ROZSZERZONY 1.Wielkości fizyczne: - wielkości fizyczne i ich jednostki - pomiary wielkości fizycznych - niepewności pomiarowe - graficzne przedstawianie

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa druga zakres rozszerzony. Opis ruchu postępowego

Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa druga zakres rozszerzony. Opis ruchu postępowego Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa druga zakres rozszerzony wymienić cechy wektora dodać wektory odjąć wektor od wektora Opis ruchu postępowego podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych

Bardziej szczegółowo

Kryteria ocen z fizyki w klasie 2 liceum poziom rozszerzony Nauczyciel prowadzący: mgr Andrzej Pruchnik

Kryteria ocen z fizyki w klasie 2 liceum poziom rozszerzony Nauczyciel prowadzący: mgr Andrzej Pruchnik Kryteria ocen z fizyki w klasie 2 liceum poziom rozszerzony Nauczyciel prowadzący: mgr Andrzej Pruchnik Ocena niedostateczna: Odpowiedź nie spełnia kryteriów ocen pozytywnych. Ocena dopuszczająca: a) uczeń

Bardziej szczegółowo

Treści podstawowe (na dostateczny) wskazać siłę dośrodkową jako przyczynę ruchu po okręgu.

Treści podstawowe (na dostateczny) wskazać siłę dośrodkową jako przyczynę ruchu po okręgu. Kryteria oceniania z FIZYKI dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim Liceum Ogólnokształcące - klasa 1 1. Grawitacja 1. Kopernik, Galileusz, Kepler i Newton czyli jak poruszają

Bardziej szczegółowo

III. TREŚCI KSZTAŁCENIA

III. TREŚCI KSZTAŁCENIA III. TREŚCI KSZTAŁCENIA Część I. Treści kształcenia zawarte w pierwszym tomie podręcznika Z fizyką w przyszłość. 1. Opis ruchu postępowego Elementy działań na wektorach Podstawowe pojęcia i wielkości fizyczne

Bardziej szczegółowo

Treści nauczania (program rozszerzony)- 25 spotkań po 4 godziny lekcyjne

Treści nauczania (program rozszerzony)- 25 spotkań po 4 godziny lekcyjne (program rozszerzony)- 25 spotkań po 4 godziny lekcyjne 1, 2, 3- Kinematyka 1 Pomiary w fizyce i wzorce pomiarowe 12.1 2 Wstęp do analizy danych pomiarowych 12.6 3 Jak opisać położenie ciała 1.1 4 Opis

Bardziej szczegółowo

Program nauczania wraz z planem wynikowym. Szkoła ponadgimnazjalna zakres rozszerzony

Program nauczania wraz z planem wynikowym. Szkoła ponadgimnazjalna zakres rozszerzony Program nauczania wraz z planem wynikowym Szkoła ponadgimnazjalna zakres rozszerzony Kraków 2012 R ZamKor Spis treści Wstęp... 5 I. Ogólne założenia programu.... 6 II. Cele nauczania fizyki na poziomie

Bardziej szczegółowo

Treści podstawowe Uczeń potrafi: 1. Grawitacja. przedstawić poglądy Kopernika na budowę Układu Słonecznego,

Treści podstawowe Uczeń potrafi: 1. Grawitacja. przedstawić poglądy Kopernika na budowę Układu Słonecznego, 1. Grawitacja 1.1 Kopernik, Galileusz, Kepler i Newton czyli jak poruszają się planety i dlaczego właśnie tak opowiedzieć o odkryciach Kopernika i Keplera, opisać ruchy planet. przedstawić poglądy Kopernika

Bardziej szczegółowo

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI I ASTRONOMII KLASIE PIERWSZEJ W LICEUM PROFILOWANYM W trzyletnim cyklu nauczania fizyki 4godziny rozdzielono po ( 1, 2, 1) w klasie pierwszej, drugiej i trzeciej. Obowiązujący

Bardziej szczegółowo

IV Liceum Ogólnokształcące im. Fryderyka Chopina w Ostrowie Wielkopolskim. Wymagania Edukacyjne Przedmiotowe Zasady Oceniania.

IV Liceum Ogólnokształcące im. Fryderyka Chopina w Ostrowie Wielkopolskim. Wymagania Edukacyjne Przedmiotowe Zasady Oceniania. IV Liceum Ogólnokształcące im. Fryderyka Chopina w Ostrowie Wielkopolskim Wymagania Edukacyjne Przedmiotowe Zasady Oceniania Fizyka Przedmiotowe zasady oceniania z fizyki sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolne

Bardziej szczegółowo

Zakres materiału do testu przyrostu kompetencji z fizyki w kl. II

Zakres materiału do testu przyrostu kompetencji z fizyki w kl. II Zakres materiału do testu przyrostu kompetencji z fizyki w kl. II Wiadomości wstępne 1.1Podstawowe pojęcia fizyki 1.2Jednostki 1.3Wykresy definiuje pojęcia zjawiska fizycznego i wielkości fizycznej wyjaśnia

Bardziej szczegółowo

Warunki uzyskania oceny wyższej niż przewidywana ocena końcowa.

Warunki uzyskania oceny wyższej niż przewidywana ocena końcowa. NAUCZYCIEL FIZYKI mgr Beata Wasiak KARTY INFORMACYJNE Z FIZYKI DLA POSZCZEGÓLNYCH KLAS GIMNAZJUM KLASA I semestr I DZIAŁ I: KINEMATYKA 1. Pomiary w fizyce. Umiejętność dokonywania pomiarów: długości, masy,

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA UCZNIÓW

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA UCZNIÓW PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI DLA UCZNIÓW Prowadząca mgr Beata Zaborowska.Uczeń powinien posiadać na lekcji: podręcznik, zeszyt przedmiotowy w kratkę min. 0-kartkowy, ołówek, linijkę, kalkulator

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES PODSTATOWY

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES PODSTATOWY PROGRAMY NAUCZANIA Z FIZYKI REALIZOWANE W RAMACH PROJEKTU INNOWACYJNEGO TESTUJĄCEGO Zainteresowanie uczniów fizyką kluczem do sukcesu PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES PODSTATOWY

Bardziej szczegółowo

FIZYKA KLASA I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO

FIZYKA KLASA I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO 2016-09-01 FIZYKA KLASA I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO ZAKRES PODSTAWOWY SZKOŁY BENEDYKTA 1. Cele kształcenia i wychowania Ogólne cele kształcenia zapisane w podstawie programowej dla zakresu podstawowego

Bardziej szczegółowo

ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III

ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III ZAKRES MATERIAŁU DO MATURY PRÓBNEJ KL III 1.Ruch punktu materialnego: rozróżnianie wielkości wektorowych od skalarnych, działania na wektorach opis ruchu w różnych układach odniesienia obliczanie prędkości

Bardziej szczegółowo

III. TREŚCI KSZTAŁCENIA

III. TREŚCI KSZTAŁCENIA III. TREŚCI KSZTAŁCENIA Część I. Treści kształcenia zawarte w pierwszym tomie podręcznika Z fizyką w przyszłość. 1. Opis ruchu postępowego Elementy działań na wektorach Podstawowe pojęcia i wielkości fizyczne

Bardziej szczegółowo

Liceum klasa II. Wymagania edukacyjne z fizyki na poszczególne oceny

Liceum klasa II. Wymagania edukacyjne z fizyki na poszczególne oceny Liceum klasa II. Wymagania edukacyjne z fizyki na poszczególne oceny Poziomy wymagań są ze sobą ściśle powiązane (K + P + R + D + W), stanowiąc ocenę szkolną, i tak: ocenę dopuszczającą (2) otrzymuje uczeń,

Bardziej szczegółowo

Plan realizacji materiału z fizyki.

Plan realizacji materiału z fizyki. Plan realizacji materiału z fizyki. Ze względu na małą ilość godzin jaką mamy do dyspozycji w całym cyklu nauczania fizyki pojawił się problem odpowiedniego doboru podręczników oraz podziału programu na

Bardziej szczegółowo

Treści rozszerzone Uczeń potrafi:

Treści rozszerzone Uczeń potrafi: Wymagania edukacyjne poziom rozszerzony. Opis ruch postępowego. 1 Elementy działań na podać przykłady wielkości fizycznych wektorach skalarnych i wektorowych, wymienić cechy wektora, dodać wektory, odjąć

Bardziej szczegółowo

PRÓBNA MATURA z WSIP dla klas 3 LO i 4 TECHNIKUM

PRÓBNA MATURA z WSIP dla klas 3 LO i 4 TECHNIKUM PRÓBNA MATURA z WSIP dla klas 3 LO i 4 TECHNIKUM MARZEC 2018 Analiza wyników próbnego egzaminu maturalnego Poziom rozszerzony FIZYKA Arkusz próbnego egzaminu maturalnego składał się z 12 zadań. Zadania

Bardziej szczegółowo

Program nauczania wraz z planem wynikowym

Program nauczania wraz z planem wynikowym Maria Fiałkowska, Barbara Sagnowska, Jadwiga Salach Program nauczania wraz z planem wynikowym Szkoła ponadgimnazjalna zakres rozszerzony Kraków 2014 ZamKor Spis treści Wstęp... 5 I. Ogólne założenia programu....

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki -poziom rozszerzony- kl 2 I 3

Wymagania edukacyjne z fizyki -poziom rozszerzony- kl 2 I 3 Wymagania edukacyjne z fizyki -poziom rozszerzony- kl 2 I 3 1. Ruch ciał Lp. Zagadnienia Treści podstawowe 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych,

Bardziej szczegółowo

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1)

VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1) 1. Grawitacja VI. CELE OPERACYJNE, CZYLI PLAN WYNIKOWY (CZ. 1) 1 Elementy działań na wektorach podać przykłady wielkości fizycznych skalarnych i wektorowych, wymienić cechy wektora, dodać wektory, odjąć

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA 1 PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Ogólne zasady oceniania zostały określone rozporządzeniem MEN (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 sierpnia 2017 r. w sprawie oceniania, klasyfikowania

Bardziej szczegółowo

mgr Ewa Socha Gimnazjum Miejskie w Darłowie

mgr Ewa Socha Gimnazjum Miejskie w Darłowie mgr Ewa Socha Gimnazjum Miejskie w Darłowie LP. PLAN WYNIKOWY Z FIZYKI DLA II KL. GIMNAZJUM MA ROK SZKOLNY 2003/04 TEMATYKA LEKCJI LICZBA GODZIN 1. Lekcja organizacyjna. 1 2. Opis ruchów prostoliniowych.

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z Fizyki w Liceum Ogólnokształcącym

Wymagania edukacyjne z Fizyki w Liceum Ogólnokształcącym Wymagania edukacyjne z Fizyki w Liceum Ogólnokształcącym Wymagania szczegółowe na oceny szkolne do programu Fizyka to nie katastrofa. Kurs podstawowy I. Kryteria wymagań na poszczególne oceny szkolne Uczeń

Bardziej szczegółowo

4. Ruch w dwóch wymiarach. Ruch po okręgu. Przyspieszenie w ruchu krzywoliniowym Rzut poziomy Rzut ukośny

4. Ruch w dwóch wymiarach. Ruch po okręgu. Przyspieszenie w ruchu krzywoliniowym Rzut poziomy Rzut ukośny KLASA PIERWSZA 1. Wiadomości wstępne. Matematyczne metody w fizyce Wielkości wektorowe i skalarne Miara łukowa kąta Funkcje trygonometryczne Funkcje trygonometryczne - ćwiczenia Iloczyn skalarny i wektorowy

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4

Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4 Plan wynikowy fizyka rozszerzona klasa 4 1. Zjawiska termodynamiczne Temat lekcji Podstawowe pojęcia termodynamiki. wymienić właściwości gazów, objaśnić pojęcie gazu doskonałego, wyjaśnić, na czym polega

Bardziej szczegółowo

Spełnienie wymagań poziomu oznacza, że uczeń ponadto:

Spełnienie wymagań poziomu oznacza, że uczeń ponadto: Fizyka LO - 1, zakres podstawowy R - treści nadobowiązkowe. Wymagania podstawowe odpowiadają ocenom dopuszczającej i dostatecznej, ponadpodstawowe dobrej i bardzo dobrej Wymagania podstawowe Spełnienie

Bardziej szczegółowo

I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła)

I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła) Analiza wyników egzaminu maturalnego wiosna 2017 + poprawki Przedmiot: FIZYKA I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła) 1. Zestawienie wyników. Liczba uczniów zdających - LO 6 Zdało egzamin 4 % zdawalności

Bardziej szczegółowo

Plan Zajęć. Ćwiczenia rachunkowe

Plan Zajęć. Ćwiczenia rachunkowe Plan Zajęć 1. Termodynamika, 2. Grawitacja, Kolokwium I 3. Elektrostatyka + prąd 4. Pole Elektro-Magnetyczne Kolokwium II 5. Zjawiska falowe 6. Fizyka Jądrowa + niepewność pomiaru Kolokwium III Egzamin

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy II gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału w

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Tom 1 Przedmowa do wydania polskiego 13. Przedmowa 15. Wstęp 19

Spis treści. Tom 1 Przedmowa do wydania polskiego 13. Przedmowa 15. Wstęp 19 Spis treści Tom 1 Przedmowa do wydania polskiego 13 Przedmowa 15 1 Wstęp 19 1.1. Istota fizyki.......... 1 9 1.2. Jednostki........... 2 1 1.3. Analiza wymiarowa......... 2 3 1.4. Dokładność w fizyce.........

Bardziej szczegółowo

I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła)

I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła) Nr zadania Analiza wyników egzaminu maturalnego wiosna 2018 + poprawki Przedmiot: Fizyka I. Poziom: poziom rozszerzony (nowa formuła) 1. Zestawienie wyników. Liczba uczniów zdających - LO 7 Zdało egzamin

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA FIZYKI W ZAKRESIE ROZSZERZONYM WRAZ Z PLANEM WYNIKOWYM

PROGRAM NAUCZANIA FIZYKI W ZAKRESIE ROZSZERZONYM WRAZ Z PLANEM WYNIKOWYM RENATA STOLARCZYK nauczyciel dyplomowany PROGRAM NAUCZANIA FIZYKI W ZAKRESIE ROZSZERZONYM WRAZ Z PLANEM WYNIKOWYM ze szczególnym uwzględnieniem e-doświadczeń, jako nowoczesnej i innowacyjnej pomocy dydaktycznej.

Bardziej szczegółowo

Fizyka - klasa II (mat-fiz.) Wymagania edukacyjne

Fizyka - klasa II (mat-fiz.) Wymagania edukacyjne 21 Fizyka - klasa II (mat-fiz.) Wymagania edukacyjne Wymagania na każdy stopień wyższy obejmują również wymagania na stopień poprzedni. Dopuszczający gdy odpowiedzi są z licznymi błędami mimo pomocy nauczyciela,

Bardziej szczegółowo

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI - ZAKRES PODSTAWOWY

ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI - ZAKRES PODSTAWOWY ROZKŁAD MATERIAŁU Z FIZYKI - ZAKRES PODSTAWOWY AUTORZY PROGRAMU: MARCIN BRAUN, WERONIKA ŚLIWA NUMER PROGRAMU: FIZP-0-06/2 PROGRAM OBEJMUJE OKRES NAUCZANIA: w kl. I TE, LO i ZSZ LICZBA GODZIN PRZEZNACZONA

Bardziej szczegółowo

I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych.

I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. FIZYKA zakres podstawowy Cele kształcenia - wymagania ogólne I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. II. Przeprowadzanie doświadczeń

Bardziej szczegółowo

Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu "Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość"

Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość Program zajęć wyrównawczych z fizyki dla studentów Kierunku Biotechnologia w ramach projektu "Era inżyniera - pewna lokata na przyszłość" 1. Informacje ogólne Kierunek studiów: Profil kształcenia: Forma

Bardziej szczegółowo

1. Kinematyka 8 godzin

1. Kinematyka 8 godzin Plan wynikowy (propozycja) część 1 1. Kinematyka 8 godzin Wymagania Treści nauczania (tematy lekcji) Cele operacyjne podstawowe ponadpodstawowe Uczeń: konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające Jak

Bardziej szczegółowo

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony

FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony FIZYKA IV etap edukacyjny zakres rozszerzony Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomość i umiejętność wykorzystania pojęć i praw fizyki do wyjaśniania procesów i zjawisk w przyrodzie. II. Analiza tekstów

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne FIZYKA. zakres rozszerzony

Wymagania edukacyjne FIZYKA. zakres rozszerzony Wymagania edukacyjne FIZYKA zakres rozszerzony I. Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomość i umiejętność wykorzystania pojęć i praw fizyki do wyjaśniania procesów i zjawisk w przyrodzie. II. Analiza

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy. z fizyki dla klasy pierwszej liceum profilowanego

Plan wynikowy. z fizyki dla klasy pierwszej liceum profilowanego Plan wynikowy z fizyki dla klasy pierwszej liceum profilowanego Kurs podstawowy z elementami kursu rozszerzonego koniecznymi do podjęcia studiów technicznych i przyrodniczych do programu DKOS-5002-38/04

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA I Budowa materii Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia. Uczeń: rozróżnia

Bardziej szczegółowo

Opis założonych osiągnięć ucznia Fizyka zakres podstawowy:

Opis założonych osiągnięć ucznia Fizyka zakres podstawowy: Opis założonych osiągnięć ucznia Fizyka zakres podstawowy: Zagadnienie podstawowy Poziom ponadpodstawowy Numer zagadnienia z Podstawy programowej Uczeń: Uczeń: ASTRONOMIA I GRAWITACJA Z daleka i z bliska

Bardziej szczegółowo

Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart. 1. Prąd stały

Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart. 1. Prąd stały Plan Wynikowy. Klasa czwarta Mgr Jolanta Lipińska, mgr Magdalena Englart 1. Prąd stały 1 9 Prąd elektryczny jako przepływ ładunku. Natężenie prądu Pierwsze prawo Kirchhoffa Prawo Ohma dla odcinka obwodu

Bardziej szczegółowo

Ocena śródroczna i roczna jest wynikiem systematycznej pracy ucznia w semestrze i w roku szkolnym. Podstawą jej wystawienia jest ŚREDNIA WAśONA.

Ocena śródroczna i roczna jest wynikiem systematycznej pracy ucznia w semestrze i w roku szkolnym. Podstawą jej wystawienia jest ŚREDNIA WAśONA. PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI Ocena śródroczna i roczna jest wynikiem systematycznej pracy ucznia w semestrze i w roku szkolnym. Podstawą jej wystawienia jest ŚREDNIA WAśONA. 1. Formy sprawdzania

Bardziej szczegółowo

KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY

KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY KLASA III ZAKRES ROZSZERZONY 9. Pole elektryczne 1 8 T 7 (2, 3, 4, 5, 6, 12) Natężenie pola elektrostatycznego Zasada superpozycji natężeń pól Praca w polu elektrostatycznym Praca w polu elektrostatycznym

Bardziej szczegółowo

Szkoły ponadgimnazjalne, PODSTAWA PROGRAMOWA. Cele kształcenia wymagania ogólne

Szkoły ponadgimnazjalne, PODSTAWA PROGRAMOWA. Cele kształcenia wymagania ogólne Strona1 Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, (str. 165 172 i 253) Załącznik nr 4 do: rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki do nowej podstawy programowej.

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki do nowej podstawy programowej. Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki do nowej podstawy programowej. Zagadnienie podstawowy Uczeń: ponadpodstawowy Uczeń: Numer zagadnienia z Podstawy programowej ASTRONOMIA I GRAWITACJA Z daleka i

Bardziej szczegółowo

fizyki w szkołach ponadgimnazjalnych zakres rozszerzony

fizyki w szkołach ponadgimnazjalnych zakres rozszerzony Program nauczania fizyki w szkołach ponadgimnazjalnych zakres rozszerzony Wstęp 2 I. Ogólne założenia programu 3 II. Cele nauczania fizyki na poziomie rozszerzonym 4 III. Treści kształcenia 6 IV. Ogólny

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY

PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY PROGRAMY NAUCZANIA Z FIZYKI REALIZOWANE W RAMACH PROJEKTU INNOWACYJNEGO TESTUJĄCEGO Zainteresowanie uczniów fizyką kluczem do sukcesu PROGRAM NAUCZANIA Z FIZYKI SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA ZAKRES ROZSZERZONY

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa trzecia matematyczno fizyczno - informatyczna zakres rozszerzony. Pole elektrostatyczne

Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa trzecia matematyczno fizyczno - informatyczna zakres rozszerzony. Pole elektrostatyczne Wymagania edukacyjne z fizyki Klasa trzecia matematyczno fizyczno - informatyczna zakres rozszerzony objaśnić pojęcie kondensatora wyjaśnić, co to znaczy, że ciało jest naelektryzowane opisać oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

FIZYKA KLASA I LO LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO wymagania edukacyjne

FIZYKA KLASA I LO LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO wymagania edukacyjne FIZYKA KLASA I LO LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO wymagania edukacyjne TEMAT (rozumiany jako lekcja) 1.1. Kinematyka ruchu jednostajnego po okręgu 1.2. Dynamika ruchu jednostajnego po okręgu 1.3. Układ Słoneczny

Bardziej szczegółowo

DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia

DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia ODDZIAŁYWANIA DZIAŁ TEMAT NaCoBeZu kryteria sukcesu w języku ucznia 1. Organizacja pracy na lekcjach fizyki w klasie I- ej. Zapoznanie z wymaganiami na poszczególne oceny. Fizyka jako nauka przyrodnicza.

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM

KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM KRYTERIA OCEN Z FIZYKI DLA KLASY I GIMNAZJUM WŁASNOŚCI MATERII - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. - Wie, że substancja występuje w trzech stanach skupienia. - Wie,

Bardziej szczegółowo

mgr Anna Hulboj Treści nauczania

mgr Anna Hulboj Treści nauczania mgr Anna Hulboj Realizacja treści nauczania wraz z wymaganiami szczegółowymi podstawy programowej z fizyki dla klas 7 szkoły podstawowej do serii Spotkania z fizyką w roku szkolnym 2017/2018 (na podstawie

Bardziej szczegółowo

Program pracy z uczniem słabym, mającym problemy z nauką na zajęciach z fizyki i astronomii.

Program pracy z uczniem słabym, mającym problemy z nauką na zajęciach z fizyki i astronomii. Program pracy z uczniem słabym, mającym problemy z nauką na zajęciach z fizyki i astronomii. Program pracy z uczniem słabym został przygotowany z myślą o uczniach mających trudności z opanowaniem materiału

Bardziej szczegółowo

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym.

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym. Rozkład materiału nauczania z fizyki. Numer programu: Gm Nr 2/07/2009 Gimnazjum klasa 1.! godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w ciągu roku. Klasa 1 Podręcznik: To jest fizyka. Autor: Marcin Braun, Weronika

Bardziej szczegółowo