Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu PROGRAM NAUCZANIA KOWAL 722 [04]

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu PROGRAM NAUCZANIA KOWAL 722 [04]"

Transkrypt

1 Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu 722[04]/ZSZ/MENiS/ PROGRAM NAUCZANIA KOWAL 722 [04] Zatwierdzam Minister Edukacji Narodowej i Sportu Warszawa 2002

2 Autorzy: mgr inż. Romana Cłapa mgr inż. Andrzej Kacperczyk Recenzent: dr inż. Kazimierz Witosław Opracowanie redakcyjne: mgr inż. Marek Rudziński dr Grzegorz Rycharski 2

3 Spis treści I. Plany nauczania 4 II. Programy nauczania przedmiotów zawodowych 1. Podstawy kowalstwa 5 2. Technologia prac kowalskich Usługi kowalskie Zajęcia praktyczne 30 3

4 I. PLANY NAUCZANIA PLAN NAUCZANIA Zasadnicza szkoła zawodowa Zawód: kowal 722[04] Lp. Przedmioty nauczania Dla młodzieży Liczba godzin tygodniowo w dwuletnim okresie nauczania Klasy I II Liczba godzin tygodniowo w dwuletnim okresie nauczania Forma stacjonarna Dla dorosłych Semestry I IV Liczba godzin w dwuletnim okresie nauczania Forma zaoczna 1. Podstawy kowalstwa 2 1, Technologia prac kowalskich Usługi kowalskie Zajęcia praktyczne 24 18,5 328 Razem

5 II. PROGRAMY NAUCZANIA PRZEDMIOTÓW ZAWODOWYCH PODSTAWY KOWALSTWA Szczegółowe cele kształcenia W wyniku procesu kształcenia uczeń/słuchacz powinien umieć: rozróżnić symbole graficzne i oznaczenia stosowane w rysunku technicznym, sporządzić i zwymiarować szkice i rysunki części maszyn, wykonać szkice części maszyn, odczytać schematy kinematyczne maszyn i urządzeń, odczytać rysunki w dokumentacji maszyn i urządzeń, scharakteryzować materiały konstrukcyjne stosowane w maszynach, urządzeniach i wyrobach kowalskich, określić mechaniczne właściwości materiałów stosowanych w maszynach i urządzeniach, rozpoznać i określić przeznaczenie podstawowych wyrobów hutniczych, określić właściwości materiałów pomocniczych stosowanych w kowalstwie, dobrać materiały do wykonania elementów konstrukcyjnych, scharakteryzować połączenia rozłączne i nierozłączne, określić przeznaczenie elementów układów napędowych: mechanicznych, pneumatycznych i hydraulicznych, stosowanych w maszynach, urządzeniach, zinterpretować podstawowe akty prawne, określić prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, zidentyfikować i zapobiec zagrożeniom dla zdrowia lub życia związanym z wykonywaną pracą, dobrać środki ochrony osobistej do wykonywanych prac, zastosować zasady bhp, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska, udzielić pierwszej pomocy osobom poszkodowanym, posłużyć się katalogami i literaturą techniczną, skorzystać z różnych źródeł wiedzy, w tym z internetu. Materiał nauczania 1. Podstawy kreśleń technicznych Funkcje rysunku technicznego. Rodzaje rysunku. Przybory i materiały 5

6 rysunkowe. Organizacja stanowiska kreślarskiego. Istota i znaczenie normalizacji w technice. Rodzaje norm. Znormalizowane arkusze, linie i tabliczki rysunkowe. Pismo techniczne. Zasady geometrii wykreślnej. Kreślenie konstrukcji geometrycznych. Podział odcinka i okręgu na równe części. Wielokąty foremne. Wykreślanie elipsy. Odczytywanie i sporządzanie rysunków z uwzględnieniem rodzaju i grubości linii. Dobieranie linii rysunkowych do wykreślania osi przedmiotów, przekrojów, linii wymiarowych, zgodnie z normami. Wypełnianie tabliczki rysunkowej pismem technicznym. Kreślenie linii równoległych, prostopadłych i skośnych. Wykreślanie okręgów oraz linii stycznych do okręgu. Wykreślanie wielokątów foremnych. Wykreślanie elipsy. 2. Rzutowanie aksonometryczne i prostokątne Zasady przedstawiania przedmiotów za pomocą rzutów aksonometrycznych. Zasady rzutowania prostokątnego. Rzutowanie figur płaskich i brył. Szkicowanie części maszyn w rzutach. Szkicowanie figur płaskich i brył geometrycznych. Odczytywanie rysunków części maszyn sporządzonych w rzutach aksonometrycznych i prostokątnych. Szkicowanie części maszyn w rzucie prostokątnym. Szkicowanie części maszyn w rzucie aksonometrycznym. 3. Przekroje Widoki i przekroje. Zasady wykonania rysunku przekroju. Oznaczanie przekrojów. Przekroje łamane, półwidok półprzekrój. Przekroje na rysunkach złożeniowych. Odczytywanie przekrojów części maszyn. Szkicowanie rysunków podstawowych części maszyn w przekrojach. 4. Wymiarowanie Linie wymiarowe. Pomocnicze linie wymiarowe. Liczby i znaki wymiarowe. Rozmieszczenie elementów wymiarowych. Zasady wymiarowania. Podziałki rysunkowe. 6

7 Szkicowanie i wymiarowanie części maszyn. Sporządzanie i wymiarowanie rysunku części maszyn w rzutach aksonometrycznych i prostokątnych. Odczytywanie zwymiarowanych rysunków części maszyn zawierających przekroje. Sporządzanie i wymiarowanie rysunków części maszyn zawierających przekroje. 5. Schematy i uproszczenia rysunkowe Rysunki wykonawcze i złożeniowe. Symbole graficzne stosowane w rysunku technicznym. Schematy kinematyczne i elektrotechniczne maszyn i urządzeń. Oznaczenia technologiczne. Schematy blokowe, ideowe i montażowe. Odczytywanie symboli graficznych na szkicach i schematach. Odczytywanie rysunków wykonawczych części maszyn. Odczytywanie rysunków złożeniowych mechanizmów. Odczytywanie schematów blokowych, ideowych i montażowych. 6. Materiałoznawstwo Charakterystyka materiałów stosowanych w konstrukcjach maszyn i urządzeń. Właściwości metali i stopów. Wyroby hutnicze. Stopy żelaza z węglem. Podział i właściwości stali i żeliwa. Materiały nieżelazne i ich stopy. Paliwa i smary. Materiały pomocnicze stosowane w kowalstwie. Tworzywa sztuczne. Środki konserwujące, zabezpieczające, antykorozyjne. Materiały ścierne. Gazy techniczne. Spoiwa. Zasady doboru materiałów. Rozpoznawanie metali i stopów. Określanie przydatności metali i stopów do wykonania konstrukcji zgodnie z wymaganiami technicznymi. Rozpoznawanie wyrobów hutniczych. Określanie mechanicznych właściwości elementów wykonanych ze stali. Określanie właściwości mechanicznych elementów wykonanych ze stopów metali nieżelaznych. Dobieranie środków i sposobów zabezpieczania wyrobu przed korozją. 7

8 7. Części maszyn Charakterystyka i zastosowanie połączeń mechanicznych. Połączenia nierozłączne: spawane, zgrzewane, lutowane, nitowe, klejone. Połączenia rozłączne: gwintowe, wpustowe, wielowypustowe, kołkowe, sworzniowe, klinowe. Połączenia podatne (sprężyny, sprężyste elementy gumowe, pneumatyczne i hydrauliczne). Osie i wały. Łożyska. Sprzęgła. Przekładnie. Hamulce. Rozpoznawanie połączeń rozłącznych i nierozłącznych na konstrukcyjnych schematach maszyn. Dobieranie rodzaju połączenia elementów w zależności od obciążenia i wymagań konstrukcyjnych. Rozpoznawanie elementów i podzespołów zastosowanych w konstrukcji określonej maszyny lub urządzenia. 8. Elementy maszynoznawstwa Charakterystyka podstawowych pojęć: praca, moc, sprawność, wydajność. Silniki. Pompy. Sprężarki. Wentylatory. Podnośniki. Przenośniki. Układy hydrauliczne. Identyfikowanie maszyn. Dobieranie maszyn o określonych parametrach technicznych z katalogów. 9. Bezpieczeństwo i higiena pracy, ochrona przeciwpożarowa oraz ochrona środowiska Prawna ochrona pracy. Wymagania higieniczno-sanitarne i bezpieczeństwa pracy, bezpieczeństwa przeciwpożarowego i ochrony środowiska w przemyśle maszynowym. Wentylacja i klimatyzacja pomieszczeń pracy. Czynniki szkodliwe, uciążliwe i niebezpieczne dla człowieka, występujące podczas prac kowalskich (hałas, zapylenie, promieniowanie cieplne, wibracje, promieniowanie świetlne, prąd elektryczny). Zasady kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Środki ochrony osobistej. Zagrożenia pożarowe, zasady ochrony przeciwpożarowej. Bezpieczeństwo pracy podczas obsługi urządzeń pod ciśnieniem. Zabezpieczenia urządzeń napędowych. Zasady postępowania w razie wypadku, awarii i sytuacji zagrożenia pożarem. Zasady i przepisy dotyczące bezpieczeństwa pracy podczas transportu oraz magazynowania materiałów i wyrobów. Organizacja i udzielanie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym. Zabezpieczanie miejsca wypadku. 8

9 Rozpoznawanie znaków bhp. Rozpoznawanie zagrożeń wypadkowych. Interpretowanie oznaczeń zamieszczonych na gaśnicach. Dobieranie środków ochrony osobistej do rodzaju wykonywanej pracy. Opanowanie sposobu powiadamiania straży pożarnej o zaistniałym pożarze. Dobieranie sprzętu i środków gaśniczych do rodzaju pożaru. Stosowanie podręcznego sprzętu i środków gaśniczych do gaszenia zarzewia pożaru. Udzielanie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym. Udzielanie pierwszej pomocy osobie porażonej prądem elektrycznym. Wykonywanie sztucznego oddychania (na fantomie). Środki dydaktyczne Wzory pisma technicznego. Model rzutni prostokątnej. Modele brył geometrycznych. Rysunki złożeniowe, operacyjne i zabiegowe. Instrukcje technologiczne. Modele i części maszyn. Podzespoły mechaniczne i elektryczne maszyn i urządzeń. Przekroje i modele maszyn i urządzeń. Zestawy próbek materiałów konstrukcyjnych. Tablice połączeń rozłącznych i nierozłącznych. Wały, osie i łożyska. Tablice klasyfikacji łożysk. Tablice klasyfikacji sprzęgieł i przekładni. Tablice klasyfikacji układów hydraulicznych. Podstawowy sprzęt gaśniczy, gaśnice. Odzież ochronna i sprzęt ochrony indywidualnej. Tablice poglądowe, foliogramy, fazogramy dotyczące: wymiarowania, przekrojów, uproszczeń rysunkowych, symboli graficznych stosowanych w rysunku technicznym, schematów maszyn i urządzeń. Dokumentacje techniczne maszyn i urządzeń. Tabelaryczne zestawienia właściwości materiałów. Literatura techniczna. Polskie Normy dotyczące sporządzania dokumentacji technicznej. Akty prawne dotyczące ergonomii. Kodeks pracy. Katalogi i materiały reklamowe wyrobów hutniczych. Ilustracje i fotografie: zagrożenia na stanowiskach pracy. 9

10 Regulaminy i instrukcje dotyczące obsługi urządzeń stwarzających zagrożenia. Instrukcje alarmowe. Wyposażenie do udzielania pomocy przedlekarskiej (fantom, środki techniczne i medyczne). Filmy dydaktyczne dotyczące materiałów i części maszyn. Filmy dydaktyczne: procedury postępowania w razie wypadków przy pracy, udzielanie pierwszej pomocy. Filmy dydaktyczne: zagrożenia pożarowe, zachowanie pracowników w przypadku powstania pożaru i w sytuacji awarii technologicznej. Filmy dydaktyczne: ochrona środowiska. Uwagi o realizacji programu Program przedmiotu obejmuje zintegrowane treści z zakresu rysunku technicznego, części maszyn i maszynoznawstwa. Podczas realizacji programu należy łączyć wiadomości z umiejętnościami praktycznymi poprzez odpowiedni dobór ćwiczeń dotyczących konstrukcji i obliczeń, wykorzystywać wiadomości i umiejętności uzyskane z innych przedmiotów, kształtować umiejętności samokształcenia i wykorzystywania pozapodręcznikowych źródeł informacji. Przykładowe ćwiczenia zamieszczone w działach tematycznych stanowią propozycję do wykorzystania przez nauczyciela. Zakres ćwiczeń może być rozszerzany w miarę potrzeb edukacyjnych. Wskazane jest, aby zajęcia były prowadzone w pracowni wyposażonej w odpowiednie środki dydaktyczne. Należy zapewnić uczniom możliwość korzystania z różnych źródeł informacji, jak: internet, normy, instrukcje, poradniki. Kształtowanie umiejętności określonych w szczegółowych celach kształcenia wymaga zastosowania różnych metod nauczania i środków dydaktycznych. Program nauczania należy realizować metodą opisu i wyjaśnienia w połączeniu z pokazem, metodą tekstu przewodniego, dyskusji dydaktycznej, ćwiczeń praktycznych oraz innymi aktywizującymi metodami nauczania. W zależności od treści kształcenia należy stosować pracę grupową oraz indywidualną. Szczególnie zalecana jest praca grupowa w zespołach 2 5 osobowych. Praca w grupach pozwala nabywać uczniom umiejętności ponadzawodowe, jak: komunikowanie się, zespołowe podejmowanie decyzji, prezentowanie wyników. Podczas realizacji treści dotyczących rysunku technicznego należy zapoznać uczniów z organizacją miejsca pracy, zwrócić uwagę na właściwe oświetlenie i rozmieszczenie materiałów, przyborów rysunkowych podczas pracy. Realizacja programu nauczania z tego zakresu ma na celu kształtowanie umiejętności wykonywania szkiców części maszyn oraz interpretowania informacji zawartych w dokumentacji 10

11 technicznej. Uczniowie powinni samodzielnie wykonywać szkice i rysunki części maszyn, zgodnie z zasadami rysunku technicznego, wymiarować szkice i rysunki, oznaczać tolerancje wymiaru, kształtu i chropowatość powierzchni. Nauczyciel powinien przygotować i przeprowadzić odpowiednio dużą liczbę ćwiczeń z zakresu szkicowania i wymiarowania części maszyn oraz czytania rysunków. Zajęcia powinny odbywać się w pracowni wyposażonej w stanowiska kreślarskie oraz odpowiednie materiały i przybory. W dziale dotyczącym materiałoznawstwa należy zwrócić uwagę na podstawowe właściwości i dobór materiałów do prac kowalskich. Każdy uczeń powinien mieć możliwość identyfikacji materiałów. Należy zwracać uwagę na kształtowanie umiejętności doboru materiałów, z uwzględnieniem ich jakości, trwałości, możliwości zastosowania, i ochrony środowiska. Podczas ćwiczeń uczniowie powinni posługiwać się katalogami i zestawieniami tabelarycznymi właściwości materiałów. Wskazane jest korzystanie z internetu celem pozyskiwania informacji zamieszczanych przez producentów materiałów lub firm zajmujących się ich dystrybucją. Podczas realizacji działów tematycznych dotyczących części maszyn i maszynoznawstwa należy omówić podstawowe grupy maszyn, dokonać ich charakterystyki i podać przykłady zastosowania. Należy zwrócić uwagę na najczęściej stosowane połączenia rozłączne i nierozłączne oraz technologię ich wykonania. W trakcie realizacji materiału dotyczącego osi, wałów, łożysk i uszczelnień należy przedstawić oznaczenia katalogowe oraz zasady montażu i demontażu łożysk. Podczas omawiania konstrukcji mechanicznych należy zapoznać uczniów z budową maszyn i urządzeń, charakterystycznymi cechami i zastosowaniem. Podczas posługiwania się urządzeniami technicznymi mogą wystąpić różnorodne zagrożenia. Realizację materiału nauczania dotyczącego kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy należy rozpocząć od określenia źródeł zagrożeń. Uczniowie powinni umieć je identyfikować i eliminować. Szczegółowe przepisy bhp dotyczące wykonywania różnych prac, uczniowie będą poznawać podczas instruktażu wstępnego na stanowiskach ćwiczeniowych. Proponuje się następujący podział godzin na realizację działów tematycznych: Lp. Działy tematyczne Liczba godzin 1. Podstawy rysunku technicznego 5 2. Rzutowanie aksonometryczne i prostokątne 9 11

12 3. Przekroje 6 4. Wymiarowanie Schematy i uproszczenia rysunkowe Materiałoznawstwo Części maszyn 8 8. Elementy maszynoznawstwa 6 9. Bezpieczeństwo i higiena pracy, ochrona przeciwpożarowa oraz ochrona środowiska 8 Razem 76 Nauczyciel może wprowadzić zmiany w podziale godzin wynikające z aktualnych potrzeb kształcenia w zawodzie. Propozycje metod sprawdzania i oceny osiągnięć edukacyjnych ucznia Sprawdzanie osiągnięć uczniów powinno odbywać się w trakcie realizacji programu na podstawie kryteriów określonych. Ocenianie powinno dotyczyć zakresu oraz poziomu opanowanych przez uczniów wiadomości i umiejętności określonych w programie przedmiotu. Proces oceniania powinien obejmować: diagnozę poziomu wiedzy i umiejętności uczniów pod kątem założonych celów kształcenia, identyfikowanie postępów ucznia w toku realizacji treści kształcenia oraz trudności w osiąganiu założonych celów kształcenia, sprawdzanie wiadomości i umiejętności ucznia po zrealizowaniu treści programowych. W trakcie realizacji programu należy sprawdzać osiągnięcia uczniów w zakresie wyodrębnionych celów kształcenia na podstawie: sprawdzianów ustnych i pisemnych, testów osiągnięć szkolnych, obserwacji pracy uczniów podczas wykonywania zadań. Wskazane jest sprawdzanie na bieżąco postępów uczniów w trakcie procesu nauczania-uczenia się. Kontrola stopnia osiągnięcia założonych celów kształcenia umożliwia dobór efektywnych metod pracy. W procesie kontroli i oceny osiągnięć uczniów należy zwracać uwagę na wykorzystywanie opanowanej wiedzy. Umiejętności praktyczne można sprawdzać za pomocą obserwacji pracy uczniów 12

13 podczas realizacji ćwiczeń. Podczas oceny rysunków sporządzonych przez uczniów należy zwracać uwagę na zgodność oznaczeń i symboli z normami, odpowiednią grubość linii oraz estetykę wykonania. Popełniane przez ucznia błędy powinny być interpretowane prze nauczyciela. Uczeń powinien je zrozumieć i samodzielnie poprawić. Podstawą do uzyskania pozytywnej oceny powinno być między innymi poprawne wykonanie ćwiczeń zaproponowanych w programie. Ocena końcowa wynikająca z realizacji programu przedmiotu powinna uwzględniać wyniki wszystkich sprawdzianów i testów osiągnięć. Literatura Baranowicz W.: Wytyczne w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz wzór instrukcji bezpieczeństwa pożarowego dla obiektów szkół. MEN, Warszawa 1997 Buksiński T., Szpecht A.: Rysunek techniczny. WSiP, Warszawa 1998 Dobrzański L.: Metaloznawstwo i obróbka cieplna. WSiP, Warszawa 1997 Fijałkowski K.: Maszynoznawstwo dla zasadniczych szkół zawodowych. PWSZ, Warszawa 1972 Górecki A. Technologia ogólna. WSiP, Warszawa 2000 Kowalewski S., Dąbrowski A., Dąbrowski M.: Zagrożenia mechaniczne. Centralny Instytut Ochrony Pracy, Warszawa 1997 Mac S.: Obróbka metali z materiałoznawstwem. WSiP, Warszawa 1997 Mac S., Leowski J.: Bezpieczeństwo i higiena pracy. Podręcznik dla szkół zasadniczych. WSiP, Warszawa 1999 Waszkiewicz E. i Waszkiewicz S.: Rysunek zawodowy. WSiP, Warszawa 1999 Kodeks Pracy Zbiór Polskich Norm Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy Dz. U. Nr 129, poz. 844 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów Dz. U. Nr 92, poz. 460; Dz. U. Nr 102/95, poz.507 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczonych w rejestrze wypadków przy pracy Dz. U. Nr 115, poz. 744 Wykaz literatury należy aktualizować w miarę ukazywania się nowych pozycji wydawniczych. 13

14 TECHNOLOGIA PRAC KOWALSKICH Szczegółowe cele kształcenia W wyniku procesu kształcenia uczeń/słuchacz powinien umieć: posłużyć się podstawowymi przyrządami pomiarowymi, zinterpretować wyniki pomiarów, scharakteryzować podstawowe prace ślusarskie, dobrać narzędzia do obróbki ręcznej, posłużyć się narzędziami do obróbki ręcznej i montażu, dobrać średnicę otworu i trzpienia do wykonania gwintu, wykonać trasowanie na płaszczyźnie, zaprojektować szablony do gięcia ręcznego i mechanicznego, zinterpretować zmiany struktury stali w procesach nagrzewania i studzenia, dobrać parametry obróbki cieplnej i scharakteryzować podstawowe operacje scharakteryzować procesy: kucia, gięcia, skręcania, przebijania oraz prostowania, posłużyć się podstawowymi urządzeniami do kucia, określić czas nagrzewania wsadu, scharakteryzować proces spawania elektrycznego i gazowego, dobrać elektrody lub rodzaj drutu, parametry spawania zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przygotować materiały do spawania, zastosować podstawowy sprzęt spawalniczy, dobrać i zastosować odzież ochronną oraz środki ochrony osobistej, wykonać konserwacje oraz naprawy narzędzi i urządzeń stosowanych podczas kucia i gięcia, zorganizować stanowiska składowania i magazynowania materiałów kowalskich, dokonać składowania i magazynowania materiałów metalowych i wyrobów hutniczych, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska, oszacować ilość magazynowanych i składowanych materiałów, dobrać sposób i środki transportu materiałów, skorzystać z różnych źródeł informacji. Materiał nauczania 1. Podstawowe operacje ślusarskie Organizacja stanowisk prac ślusarskich. Pomiary warsztatowe. Trasowanie na płaszczyźnie. Gięcie i prostowanie. Ścinanie, przecinanie, wycinanie. Cięcie piłką i nożycami. Piłowanie powierzchni 14

15 płaskich i kształtowych. Prace wiertarskie. Ostrzenie narzędzi. Gwintowanie. Nitowanie. Przepisy bhp i ochrony ppoż., obowiązujące podczas wykonywania prac ślusarskich. Przygotowywanie stanowiska pracy zgodnie z przepisami bhp. Dobieranie narzędzi do prac ślusarskich o dokładności wykonania określonej w dokumentacji technicznej. Wykonywanie warsztatowych pomiarów wielkości liniowych i kątowych. Przygotowywanie powierzchni do trasowania. Określanie średnicy trzpienia do wykonania gwintu zewnętrznego. Określanie średnicy otworu do wykonania gwintu wewnętrznego. 2. Podstawowe operacje obróbki cieplnej metali Zmiany struktury wewnętrznej materiału w procesie nagrzewania i studzenia. Fizyczne, chemiczne i mechaniczne właściwości materiałów przeznaczonych do obróbki cieplnej. Urządzenia do obróbki cieplnej. Urządzenia do pomiaru temperatury. Nagrzewanie i chłodzenie materiału. Organizacja stanowiska obróbki cieplnej metali. Hartowanie. Odpuszczanie. Wyżarzanie. Stabilizowanie. Nawęglanie. Obróbka cieplna żeliwa. Zasady bhp, ochrony ppoż. I ochrony środowiska podczas obróbki cieplnej. Przygotowanie stanowiska do prowadzenia obróbki cieplnej zgodnie z zasadami ergonomii. Obsługiwanie urządzeń grzewczych. Pomiar temperatury nagrzewanego materiału. Określanie temperatury nagrzewanego przedmiotu na podstawie barwy. Określanie parametrów hartowania. Określanie parametrów odpuszczania. Określanie parametrów wyżarzania. Określanie parametrów nawęglania. Określanie parametrów obróbki cieplnej przedmiotów żeliwnych. 3. Podstawowe operacje kowalskie Organizacja stanowisk prac kowalskich. Narzędzia i sprzęt do prac kowalskich. Rodzaje materiałów do kucia. Urządzenia, narzędzia, przyrządy i sprawdziany stosowane przy kuciu ręcznym. Narzędzia i przyrządy stosowane do cięcia. Narzędzia i przyrządy stosowane do 15

16 gięcia i skręcania. Narzędzia i przyrządy stosowane do spęczania i wydłużania. Podstawy obróbki plastycznej. Podstawowe operacje kowalskie: wydłużanie, spęczanie, przebijanie, cięcie, gięcie, skręcanie, zgrzewanie. Kucie kształtowe. Wady wyrobów kowalskich. Podstawowe obliczenia technologiczne. Przepisy bezpiecznej pracy, ochrony ppoż. i ochrony środowiska podczas wykonywania prac kowalskich. Przygotowanie stanowiska pracy zgodnie z zasadami ergonomii i przepisami bhp. Dobieranie narzędzi i urządzeń do rodzaju wykonywanych prac. Dobieranie materiału do wykonania wyrobu, według dokumentacji technicznej. Sporządzanie zapotrzebowania materiałowego na wykonanie wyrobu. Obliczanie czasu nagrzewania materiału. Określanie temperatury nagrzanego materiału. Planowanie kolejności operacji do wykonania wyrobów kowalskich. Identyfikowanie wad wyrobów kowalskich. Ocenianie jakości wykonanych wyrobów. 4. Prace spawalnicze Wybrane zagadnienia z elektrotechniki. Przygotowanie materiałów do spawania. Cięcie i spawanie gazowe. Cięcie i spawanie elektryczne. Spawanie w osłonie gazów. Lutowanie. Zgrzewanie. Wady spoin. Naprężenia i odkształcenia spawalnicze, sposoby zapobiegania. Naprawy wad spoin i konstrukcji spawanych. Przepisy bezpiecznej pracy, ochrony ppoż. i ochrony środowiska dotyczące prac spawalniczych. Interpretowanie symboli zawartych w tabliczkach znamionowych maszyn i urządzeń spawalniczych. Podłączanie źródeł zasilania, przewodów oraz uchwytów spawalniczych. Rozróżnianie podstawowych i pomocniczych materiałów stosowanych do spawania elektrycznego. Rozróżnianie podstawowych i pomocniczych materiałów stosowanych do spawania gazowego. Rozpoznawanie podstawowych złączy i spoin spawalniczych. 5. Konserwacja narzędzi, maszyn i urządzeń Wymagania dotyczące bezpieczeństwa pracy. Posługiwanie się narzędziami. Zastosowanie urządzeń. Ocena stanu technicznego 16

17 narzędzi i urządzeń kowalskich. Naprawa i konserwacja narzędzi i urządzeń stosowanych w operacjach kowalskich. Ocenianie stopnia zużycia narzędzi ślusarskich i kowalskich. Dobieranie metod regeneracji narzędzi w zależności od rodzaju zużycia. Określanie sposobu konserwacji narzędzi ślusarskich i kowalskich. 6. Magazynowanie materiałów i wyrobów kowalskich Sposoby przechowywania materiałów. Rodzaje magazynowanych materiałów. Zasady organizowania stanowisk magazynowania. Zasady magazynowania materiałów. Narzędzia i sprzęt do transportu. Szacowanie ilości magazynowanych materiałów. Przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska, dotyczące magazynowania i transportu materiałów. Rozpoznawanie materiałów, określanie sposobu przechowywania i magazynowania. Określanie miejsca i sposobu składowania i przechowywania elementów metalowych. Planowanie miejsca i sposobu składowania i przechowywania stali. Określanie miejsca i sposobu składowania i przechowywania paliw stałych i ciekłych. Środki dydaktyczne Narzędzia i sprzęt do prac ślusarskich. Zestaw podstawowych narzędzi kowalskich. Zestaw podstawowych narzędzi monterskich. Warsztatowe przyrządy pomiarowe. Zestaw polskich norm. Dokumentacja techniczna. Filmy dydaktyczne z zakresu prac ślusarskich. Filmy dydaktyczne z zakresu prac kowalskich. Filmy dydaktyczne z zakresu obróbki cieplnej. Materiały techniczne do ćwiczeń. Tabele barw żaru i nalotu. Bezpieczniki elektryczne ogólnego stosowania. Modele spawalniczych źródeł prądu elektrycznego. Schematy źródeł prądu elektrycznego. Tablice materiałów podstawowych i dodatkowych do spawania. Tabele spoin i oznaczeń na rysunkach. 17

18 Tablice ze schematami łuku elektrycznego i płomienia gazowego. Tablice obrazujące budowę urządzeń spawalniczych i procesy spawania. Tablice próbek złączy spawanych. Środki ochrony osobistej stosowane podczas spawania. Instrukcje bhp i ochrony ppoż. Zestawy części maszyn. Materiały i surowce do ćwiczeń. Tablice i foliogramy tematyczne. Uwagi o realizacji programu Zadaniem realizacji programu przedmiotu: technologia prac kowalskich jest wyposażenie uczniów w wiadomości i umiejętności dotyczącye stosowania materiałów do wykonania wyrobów i prac kowalskich, sposobów przetwarzania materiałów na półwyroby i wyroby gotowe, a także tematyki z zakresu bezpieczeństwa pracy, ochrony ppoż. oraz ochrony środowiska. Podczas zajęć uczniowie poznają i posługują się terminologią z zakresu kowalstwa. Uczniowie powinni stopniowo nabywać umiejętności posługiwania się podstawowymi pojęciami, regułami i zależnościami. Realizacja programu umożliwia kształtowanie gospodarności i odpowiedzialności za jakość pracy oraz rozwijanie zainteresowań postępem technicznym. Kształtowanie umiejętności określonych w szczegółowych celach kształcenia wymaga stosowania różnych metod i form nauczania oraz właściwego doboru środków dydaktycznych. Efektywność procesu nauczania zależy od wprowadzenia aktywizujących metod nauczania. W doborze metod nauczania należy preferować takie, które umożliwiają: - wdrożenie uczniów do logicznego myślenia, - aktywny udział uczniów w rozwiązywaniu zadań i problemów, - wykorzystanie zdobytej wiedzy w praktyce, - kształtowanie określonych umiejętności i nawyków. Program należy realizować metodami: opisu i wyjaśnienia w połączeniu z pokazem, dyskusji dydaktycznej, inscenizacji, metody sytuacyjnej, metody projektów oraz ćwiczeń praktycznych. Wskazane jest również wykorzystywanie w szerokim zakresie filmów dydaktycznych, organizowanie wycieczek do różnego typu zakładów produkcyjnych. Wycieczka może być elementem wprowadzającym w zagadnienie, uzupełniającym wiedzę lub podsumowującym opanowane wiadomości. zamieszczone w poszczególnych działach tematycznych stanowią propozycję do wykorzystania w czasie zajęć. Nauczyciel może rozszerzać zakres ćwiczeń w miarę potrzeb edukacyjnych. Podczas realizacji programu należy nawiązywać do praktycznych doświadczeń 18

19 uczniów, wskazywać przykłady zastosowania wiedzy wykorzystywać pomoce i środki dydaktyczne. Treści programowe przedmiotu są ściśle powiązane z zajęciami praktycznymi. Nauczyciele przedmiotów teoretycznych i zajęć praktycznych powinni ściśle współpracować dla osiągnięcia wspólnego celu: łączenia teorii z praktyką. Podczas realizacji programu należy odwoływać się do wiadomości i umiejętności uczniów nabytych wcześniej w szkole i poza szkołą. Dla lepszego zrozumienia i utrwalenia wiedzy z zakresu technologii prac kowalskich konieczne jest prowadzenie dużej ilości pokazów i ćwiczeń. Wskazane jest korzystanie z komputerowych programów symulacyjnych, a także z informacji zgromadzonych na nośnikach elektronicznych i w internecie. W zależności od treści kształcenia należy stosować pracę grupową lub indywidualną. Szczególnie polecana jest praca w zespołach 2-5 osobowych, pozwalająca na zdobywanie przez uczniów umiejętności ponadzawodowych, jak: komunikowanie się, zespołowe podejmowanie decyzji, prezentowanie wyników. Dla prawidłowej realizacji programu konieczne jest zorganizowanie pracowni wyposażonej w odpowiednie środki dydaktyczne i techniczne środki nauczania. Nauczyciel powinien dysponować odpowiednim zestawem foliogramów, narzędzi, przyrządów, modeli, eksponatów, filmów dydaktycznych. Dla potrzeb własnych i uczniów nauczyciel powinien posiadać podręczną biblioteką zaopatrzoną w literaturę naukową i popularnonaukową, zestawy norm i czasopisma techniczne. Proponuje się następujący podział godzin na realizację działów tematycznych: Lp. Działy tematyczne Liczba godzin 1. Podstawowe operacje ślusarskie Podstawowe operacje obróbki cieplnej metali Podstawowe operacje kowalskie Prace spawalnicze Konserwacja narzędzi, maszyn i urządzeń Magazynowanie materiałów i wyrobów kowalskich 6 Razem

20 Nauczyciel może wprowadzać zmiany, w tabeli podziału godzin w zależności od aktualnych potrzeb kształcenia w zawodzie. Propozycje metod sprawdzania i oceny osiągnięć edukacyjnych ucznia Sprawdzanie i ocenianie osiągnięć uczniów powinno być prowadzone systematycznie w trakcie procesu nauczania-uczenia się. Pozwoli to na uzyskiwanie informacji o postępach uczniów, na rozpoznanie i korygowanie trudności dydaktycznych w miarę jak się pojawiają. Systematyczne sprawdzanie i ocenianie mobilizuje uczniów do nauki, motywuje do opanowywania wiedzy, wpływa na kształtowanie dyscypliny, pracowitości, dokładności i sumienności oraz odpowiedzialności za wyniki pracy. Kontrolę osiągnięć uczniów można prowadzić za pomocą pytań problemowych i poleceń, obserwacji czynności, zadań testowych. Ocenianie powinno być prowadzone według sprecyzowanych kryteriów i wymagań. Najbardziej obiektywną metodą sprawdzania osiągnięć uczniów jest pomiar dydaktyczny. W trakcie konstruowania testów osiągnięć uwzględnia się zadania otwarte (krótkiej odpowiedzi, z luką) lub zamknięte (wyboru wielokrotnego, na dobieranie, typu prawda-fałsz). Nauczyciel powinien sprecyzować wymagania na określone oceny szkolne, poinformować o nich uczniów i konsekwentnie stosować. W procesie kontroli i oceny osiągnięć szkolnych należy zwracać uwagę na posługiwanie się przez uczniów opanowaną wiedzą. Umiejętności praktyczne można sprawdzać za pomocą obserwacji pracy uczniów podczas realizacji zadań. Testy osiągnięć można stosować po zakończeniu realizacji poszczególnych działów tematycznych. Ocena końcowa dotycząca realizacji programu przedmiotu powinna uwzględniać wyniki uzyskane przez uczniów ze wszystkich zastosowanych sprawdzianów osiągnięć. Literatura Dobrzański L.: Metaloznawstwo i obróbka cieplna. WSiP, Warszawa 1997 Gogółka W., Kocoń B.: Kuźnictwo. Cz. I. PWSZ, Warszawa 1974 Górecki A. Technologia ogólna. WSiP, Warszawa 2000 Górecki A., Grzegórski Z.: Ślusarstwo przemysłowe i usługowe. WSiP, Warszawa 1997 Graliński M., Peczat G.: Podkuwacz koni. B.W. MHWIU, Warszawa 1972 Grzemowska-Płachowska H.: Kuźnictwo. Cz. 2 PWSZ, Warszawa 1975 Lipski R.: Technologia ślusarstwo. Cz. 1 PWSZ, Warszawa 1972 Lipski R.: Technologia obróbka mechaniczna. Cz. 2 PWSZ, Warszawa

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY Załącznik nr 5 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY SYMBOL CYFROWY 731[03] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) interpretować podstawowe

Bardziej szczegółowo

TECHNIK MECHANIK 311[04]/T, TU, SP/MEN/2007.02.13. PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE

TECHNIK MECHANIK 311[04]/T, TU, SP/MEN/2007.02.13. PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE TECHNIK MECHANIK 311[04]/T, TU, SP/MEN/2007.02.13 PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE PRAKTYKA ZAWODOWA Szczegółowe cele kształcenia W wyniku procesu kształcenia uczeń (słuchacz) powinien umieć: opisać

Bardziej szczegółowo

Numer ewidencyjny w wykazie podręczników MEN: 15/2015

Numer ewidencyjny w wykazie podręczników MEN: 15/2015 Podano podstawy rysunku technicznego, najważniejsze właściwości i przykłady zastosowania różnych rodzajów materiałów konstrukcyjnych, podstawowe pomiary warsztatowe, tolerancje i pasowania, podstawy mechaniki

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania w zawodzie w zawodzie ślusarz klasy I,II i III ZSZ

Przedmiotowy system oceniania w zawodzie w zawodzie ślusarz klasy I,II i III ZSZ Przedmiotowy system oceniania w zawodzie w zawodzie ślusarz klasy I,II i III ZSZ 1. CELE EDUKACYJNE PRZEDMIOTU Celem kształcenia zawodowego jest przygotowanie uczących się do wykonywania pracy zawodowej

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ZEGARMISTRZ

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ZEGARMISTRZ Załącznik nr 10 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE ZEGARMISTRZ SYMBOL CYFROWY 731[05] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) interpretować podstawowe zjawiska

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA ZAJĘCIA TECHNICZNE

PROGRAM NAUCZANIA ZAJĘCIA TECHNICZNE PROGRAM NAUCZANIA ZAJĘCIA TECHNICZNE KLASA II Gimnazjum Numer dopuszczenia: 199 / 2009 Podręcznik: Zajęcia techniczne. Wydawnictwo OPERON 1 Dział podręcznika Temat lekcji [L. godzin] Treści nauczania Procedury

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWY PLAN NAUCZANIA DLA KWALIFIKACJI: M.. UŻYTKOWANIE OBRABIAREK SKRAWAJĄCYCH W OBRĘBIE ZAWODU: OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJĄCYCH Przedmiot nauczania PEE PKM elektrotechnik i i elektroniki konstrukcji

Bardziej szczegółowo

dla zawodu KOWAL Kod z klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy 722102 - Egzamin przeprowadzany jest w dwóch etapach:

dla zawodu KOWAL Kod z klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy 722102 - Egzamin przeprowadzany jest w dwóch etapach: 3/m Standard wymagań- egzamin mistrzowski dla zawodu KOWAL Kod z klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy Kod z klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego 722102 - Egzamin przeprowadzany

Bardziej szczegółowo

Program nauczania dla zawodu ślusarz 722204 (ZSP-61-2012) - zajęcia praktyczne

Program nauczania dla zawodu ślusarz 722204 (ZSP-61-2012) - zajęcia praktyczne Program nauczania dla zawodu ślusarz 722204 (ZSP-61-2012) - zajęcia praktyczne Tabela 1. Szkolny plan nauczania dla zawodu ślusarz Lp. Obowiązkowe zajęcia edukacyjne Przedmioty w kształceniu zawodowym

Bardziej szczegółowo

1. Zasady konstruowania elementów maszyn

1. Zasady konstruowania elementów maszyn 3 Przedmowa... 10 O Autorów... 11 1. Zasady konstruowania elementów maszyn 1.1 Ogólne zasady projektowania.... 14 Pytania i polecenia... 15 1.2 Klasyfikacja i normalizacja elementów maszyn... 16 1.2.1.

Bardziej szczegółowo

Tabela efektów kształcenia. Kształcenie zawodowe teoretyczne

Tabela efektów kształcenia. Kształcenie zawodowe teoretyczne Tabela efektów kształcenia Nazwa przedmiotu / pracowni Podstawy konstrukcji maszyn Tabela przyporządkowania poszczególnym przedmiotom efektów kształcenia dla zawodu : technik pojazdów samochodowych ; symbol:

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KALETNIK SYMBOL CYFROWY 744[01] I. OPIS ZAWODU

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KALETNIK SYMBOL CYFROWY 744[01] I. OPIS ZAWODU PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KALETNIK SYMBOL CYFROWY 744[01] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) rozróżniać materiały podstawowe, pomocnicze i dodatki

Bardziej szczegółowo

TECHNIK POJAZDOW SAMOCHODOWYCH 311[15]/T, TU, SP/MEN/2007.07.18 PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE

TECHNIK POJAZDOW SAMOCHODOWYCH 311[15]/T, TU, SP/MEN/2007.07.18 PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE TECHNIK POJAZDOW SAMOCHODOWYCH 311[15]/T, TU, SP/MEN/2007.07.18 PRAKTYKA ZAWODOWA i ZAJĘCIA PRAKTYCZNE PRAKTYKA ZAWODOWA Szczegółowe cele kształcenia W wyniku procesu kształcenia słuchacz powinien umieć:

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z ZAJĘĆ TECHNICZNYCH W KLASIE Vb SZKOŁY PODSTAWOWEJ Nauczyciel: Monika Peplińska Część techniczna Temat Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena bardzo dobra

Bardziej szczegółowo

Autorzy: mgr inż. Janusz Górny mgr inż. Waldemar Kula dr inż. Zbigniew Kramek. Recenzenci: mgr inż. Włodzimierz Dymek mgr inż.

Autorzy: mgr inż. Janusz Górny mgr inż. Waldemar Kula dr inż. Zbigniew Kramek. Recenzenci: mgr inż. Włodzimierz Dymek mgr inż. Autorzy: mgr inż. Janusz Górny mgr inż. Waldemar Kula dr inż. Zbigniew Kramek Recenzenci: mgr inż. Włodzimierz Dymek mgr inż. Regina Mroczek Opracowanie redakcyjne: Joanna Iwanowska Marta Pobereszko Korekta

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania * Technikum - technik mechanik; 311504 K1 Wykonywanie i naprawa elementów maszyn, urządzeń i narzędzi (M.20.

Przykładowy szkolny plan nauczania * Technikum - technik mechanik; 311504 K1 Wykonywanie i naprawa elementów maszyn, urządzeń i narzędzi (M.20. Przykładowy szkolny plan nauczania * Typ szkoły: Technikum - 4-letni cykl nauczania /1/ Zawód: technik mechanik; symbol 311504 (na podbudowie kwalifikacji M.20. dla zawodu: ślusarz) Podbudowa programowa:

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Od Autora... 8

Spis treści.  Od Autora... 8 Spis treści Od Autora.............................................................. 8 1. Wiadomości wprowadzające........................................... 9 1.1. Znaczenie rysunku w technice......................................

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH MINISTERSTWO EDUKACJI NARODOWEJ PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH SYMBOL CYFROWY 311[52] Akceptuję: Zatwierdzam: Minister Transportu Minister Edukacji Narodowej

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: zasadnicza szkoła zawodowa - 3-letni okres nauczania /1//2/ Zawód: Operator maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw

Bardziej szczegółowo

Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 311[07] - technik elektronik

Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 311[07] - technik elektronik Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 311[07] - technik elektronik 1. Cele kształcenia - posługiwać się dokumentacją techniczną dokumentacją serwisową oraz instrukcjami obsługi urządzeń elektronicznych,

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania Zawód: Mechanik pojazdów samochodowych; symbol 723103 Podbudowa

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH 723103 Opracowano na podstawie dokumentu z dnia 7 lutego 2012 r.

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH 723103 Opracowano na podstawie dokumentu z dnia 7 lutego 2012 r. PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH 723103 Opracowano na podstawie dokumentu z dnia 7 lutego 2012 r. Celem kształcenia zawodowego jest przygotowanie uczących się

Bardziej szczegółowo

uczeń omawia zasady bezpieczeństwa obowiązujące podczas zajęć omawia wyposażenie apteczki i sprzęt ppoż. omawia zasady postępowania w razie wypadku

uczeń omawia zasady bezpieczeństwa obowiązujące podczas zajęć omawia wyposażenie apteczki i sprzęt ppoż. omawia zasady postępowania w razie wypadku WYMAGANIA EDUKACYJNE Z ZAJĘĆ TECHNICZNYCH W KLASIE I GIMNAZJUM 2014/2015 zgodne z nową podstawą programową, dostosowane do programu nauczania wydawnictwa Nowa Era Temat lekcji Wymaganiami edukacyjne. Kryteria

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Kierunek: Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy na kierunku Rodzaj zajęć: wykład, projekt I KARTA PRZEDMIOTU CEL PRZEDMIOTU PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE C1. Uzyskanie przez studentów wiedzy z zakresu

Bardziej szczegółowo

Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr inż. Tomasz Kupidura dr inż. Ewelina Sadowska. Recenzenci: mgr inż. Krzysztof Garczyński mgr Czesław Kot

Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr inż. Tomasz Kupidura dr inż. Ewelina Sadowska. Recenzenci: mgr inż. Krzysztof Garczyński mgr Czesław Kot Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr inż. Tomasz Kupidura dr inż. Ewelina Sadowska Recenzenci: mgr inż. Krzysztof Garczyński mgr Czesław Kot Opracowanie redakcyjne: mgr Joanna Iwanowska Korekta merytoryczna:

Bardziej szczegółowo

Praktyki zawodowe Technik pojazdów samochodowych 311513

Praktyki zawodowe Technik pojazdów samochodowych 311513 raktyki zawodowe Technik pojazdów samochodowych 311513 1. iagnostyka, naprawa i obsługa pojazdów samochodowych 2. Organizacja obsługi i naprawy pojazdów samochodowych 1. iagnostyka i naprawa podzespołów

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania - kwalifikacja M19. Podstawy konstrukcji maszyn. Przedmiot: Technologia naprawy elementów maszyn narzędzi i urządzeń

Przedmiotowy system oceniania - kwalifikacja M19. Podstawy konstrukcji maszyn. Przedmiot: Technologia naprawy elementów maszyn narzędzi i urządzeń Przedmiotowy system oceniania - kwalifikacja M19 KL II i III TM Podstawy konstrukcji maszyn nauczyciel Andrzej Maląg Przedmiot: Technologia naprawy elementów maszyn narzędzi i urządzeń CELE PRZEDMIOTOWEGO

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER IZOLACJI PRZEMYSŁOWYCH

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER IZOLACJI PRZEMYSŁOWYCH Załącznik nr 2 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER IZOLACJI PRZEMYSŁOWYCH SYMBOL CYFROWY 713[09] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) rozróŝniać

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania*

Przykładowy szkolny plan nauczania* Przykładowy szkolny plan nauczania* Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania Zawód: ślusarz; symbol 722204 Podbudowa programowa: gimnazjum Kwalifikacje: K1 - Wykonywanie i naprawa

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Kierunek: Mechanika i Budowa Maszyn Rodzaj przedmiotu: Kierunkowy ogólny Rodzaj zajęć: Laboratorium I KARTA PRZEDMIOTU CEL PRZEDMIOTU PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE C1. Opanowanie sposobu

Bardziej szczegółowo

Podstawowe [P] zna przedmiotowe zasady oceniania omawia regulamin pracowni. omawia wyposażenie apteczki i sprzęt ppoż.

Podstawowe [P] zna przedmiotowe zasady oceniania omawia regulamin pracowni. omawia wyposażenie apteczki i sprzęt ppoż. WYMAGANIA Z ZAJĘĆ TECHNICZNYCH W GIMNAZJUM NR 4 GLIWICE Osiągnięcia szczegółowe uczniów Dział podręcznika Temat lekcji Treści nauczania Wiadomości Umiejętności Podstawowe [P] Ponadpodstawowe [PP] Podstawowe

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Kierunek: Mechatronika Rodzaj przedmiotu: kierunkowy ogólny Rodzaj zajęć: wykład, ćwiczenia Podstawy konstrukcji maszyn Fundamentals of machine design Forma studiów: stacjonarne Poziom

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY SYMBOL CYFROWY 731[03]

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY SYMBOL CYFROWY 731[03] Dziennik Ustaw Nr 154 11854 Poz. 1033 Załącznik nr 5 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK PRECYZYJNY SYMBOL CYFROWY 731[03] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien

Bardziej szczegółowo

AKADEMIA MORSKA w GDYNI

AKADEMIA MORSKA w GDYNI AKADEMIA MORSKA w GDYNI WYDZIAŁ MECHANICZNY Nr 18 Przedmiot: Praktyka warsztatowa Kierunek/Poziom kształcenia: MiBM/ studia drugiego stopnia Forma studiów: stacjonarne Profil kształcenia: Praktyczny Specjalność:

Bardziej szczegółowo

II. BLOKI PROGRAMOWE

II. BLOKI PROGRAMOWE I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) określać podstawowe rodzaje oraz właściwości i zastosowanie tworzyw sztucznych; 2) charakteryzować sposoby wytwarzania tworzyw

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNOLOG ROBÓT WYKOŃCZENIOWYCH W BUDOWNICTWIE

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNOLOG ROBÓT WYKOŃCZENIOWYCH W BUDOWNICTWIE Załącznik nr 10 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNOLOG ROBÓT WYKOŃCZENIOWYCH W BUDOWNICTWIE SYMBOL CYFROWY 713[06] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania /1//2/ Zawód: modelarz odlewniczy ; symbol 721104 Podbudowa programowa:

Bardziej szczegółowo

PROGRAM PRZYGOTOWANY DLA PROWADZENIA STAŻU W GRUPIE ZAWODÓW MECHANICZNYCH

PROGRAM PRZYGOTOWANY DLA PROWADZENIA STAŻU W GRUPIE ZAWODÓW MECHANICZNYCH Program stażu zawodowego dla uczniów zasadniczej szkoły zawodowej kształcących się w zawodzie mechanik pojazdów samochodowych biorących udział w projekcie Akademia umiejętności współfinansowanego przez

Bardziej szczegółowo

Projekt Szkoła zawodowa szkołą pozytywnego wyboru współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Projekt Szkoła zawodowa szkołą pozytywnego wyboru współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Przykładowy szkolny plan nauczania* Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni cykl nauczania Zawód: mechanik-monter maszyn i urządzeń; symbol 723310 Podbudowa programowa: gimnazjum Kwalifikacje:

Bardziej szczegółowo

Operacja technologiczna to wszystkie czynności wykonywane na jednym lub kilku przedmiotach.

Operacja technologiczna to wszystkie czynności wykonywane na jednym lub kilku przedmiotach. Temat 23 : Proces technologiczny i planowanie pracy. (str. 30-31) 1. Pojęcia: Proces technologiczny to proces wytwarzania towarów wg przepisów. Jest to zbiór czynności zmieniających właściwości fizyczne

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania. technologia. Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół

Przedmiotowy System Oceniania. technologia. Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół rzedmiotowy System Oceniania ok szkolny 2010/2011 rzedmiot technologia Szkoła/zawód: Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół im.gen. J.ustronia w Lubaczowie/ ślusarz 722[03] na podb. gimnazjum Nr

Bardziej szczegółowo

ZAJĘCIA TECHNICZNE KLASA IV. Numer dopuszczenia MEN: 384/1/2011 384/2/2012. Podręcznik:

ZAJĘCIA TECHNICZNE KLASA IV. Numer dopuszczenia MEN: 384/1/2011 384/2/2012. Podręcznik: ZAJĘCIA TECHNICZNE KLASA IV Numer dopuszczenia MEN: 384/1/2011 384/2/2012 Podręcznik: Zajęcia techniczne - część komunikacyjna Zajęcia techniczne - część techniczna Wydawnictwo OPERON Część techniczna

Bardziej szczegółowo

PRACOWNIA OBRÓBKI RECZNEJ I MONTAŻU PRACOWNIA SPAWALNICTWA. PRACOWNIA OBRÓBKI SKRAWANIEM tokarki i frezarki

PRACOWNIA OBRÓBKI RECZNEJ I MONTAŻU PRACOWNIA SPAWALNICTWA. PRACOWNIA OBRÓBKI SKRAWANIEM tokarki i frezarki PRACOWNIA OBRÓBKI RECZNEJ I MONTAŻU PRACOWNIA SPAWALNICTWA PRACOWNIA OBRÓBKI SKRAWANIEM tokarki i frezarki PRACOWNIA OBRÓBKI SKRAWANIEM frezarki,szlifierki, dłutownice STACJA NAPRAW SAMOCHODÓW 1 / 5 STACJA

Bardziej szczegółowo

Technik mechanik 311504

Technik mechanik 311504 Technik mechanik 311504 Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik mechanik powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: 1) wytwarzania części maszyn i urządzeń; 2) dokonywania

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania. Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół

Przedmiotowy System Oceniania. Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół rzedmiotowy System Oceniania ok szkolny 2010/2011 rzedmiot zajęcia praktyczne Szkoła/zawód: Zasadnicza Szkoła Zawodowa przy Zespole Szkół im.gen. J.ustronia w Lubaczowie/ ślusarz 722[03] na podb. gimnazjum

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KOMINIARZ

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KOMINIARZ Załącznik nr 2 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE KOMINIARZ SYMBOL CYFROWY 714[02] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) posługiwać się dokumentacją techniczną,

Bardziej szczegółowo

I. KARTA PRZEDMIOTU CEL PRZEDMIOTU

I. KARTA PRZEDMIOTU CEL PRZEDMIOTU I. KARTA PRZEDMIOTU 1. Nazwa przedmiotu: TECHNOLOGIA REMONTÓW I BADANIA NIENISZCZĄCE 2. Kod przedmiotu: Uj 3. Jednostka prowadząca: Wydział Mechaniczno-Elektryczny 4. Kierunek: Mechanika i budowa maszyn

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: MASZYNY I SYSTEMY NARZĘDZIOWE W OBRÓBCE PLASTYCZNEJ I Machines and tool systems in plastic working I Kierunek: Mechanika i Budowa Maszyn Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy na specjalności

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MURARZ

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MURARZ Załącznik nr 4 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MURARZ SYMBOL CYFROWY 712[06] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) organizować, uŝytkować i likwidować

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* Technikum - : Technik pojazdów samochodowych; 311513 K.1. K.2. K.3. III Przedmioty ogólnokształcące 360 300 150

Przykładowy szkolny plan nauczania* Technikum - : Technik pojazdów samochodowych; 311513 K.1. K.2. K.3. III Przedmioty ogólnokształcące 360 300 150 Przykładowy szkolny plan nauczania* Typ szkoły: Technikum - 4-letni okres nauczania /1/ Zawód: Technik pojazdów symbol 311513 Podbudowa programowa: gimnazjum Kwalifikacje: K.1. Diagnozowanie i naprawa

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK SZTUKATORSTWA I KAMIENIARSTWA ARTYSTYCZNEGO

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK SZTUKATORSTWA I KAMIENIARSTWA ARTYSTYCZNEGO Załącznik nr 8 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK SZTUKATORSTWA I KAMIENIARSTWA ARTYSTYCZNEGO SYMBOL CYFROWY 347[10] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy nauczania techniki w gimnazjum w dwuletnim cyklu kształcenia

Plan wynikowy nauczania techniki w gimnazjum w dwuletnim cyklu kształcenia Plan wynikowy nauczania techniki w gimnazjum w dwuletnim cyklu kształcenia Gimnazjum kl. III II rok nauki: godz. tygodniowo Alojzy Stawinoga Zawarte w planie wynikowym treści są zgodne z podstawą programową

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE DEKARZ

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE DEKARZ Załączniki do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia.. 2010 r. Załącznik nr 1 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE DEKARZ SYMBOL CYFROWY 713[01] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ I II I II I II Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania /1//2/ Zawód: Mechanik automatyki przemysłowej i

Bardziej szczegółowo

II semestr. I semestr. I semestr

II semestr. I semestr. I semestr I semestr I semestr I semestr I semestr Liczba godzin tygodniowo w czteroletnim okresie nauczania Liczba godzin w czteroletnim okresie nauczania Przykładowy szkolny plan nauczania * (przedmiotowe kształcenie

Bardziej szczegółowo

Technologia wymagania edukacyjne

Technologia wymagania edukacyjne Technologia wymagania edukacyjne Zawód: Lakiernik 714(03) SZPN/SZ/07/19 714[03]/ZSZ/MENiS/ 2002.08.26 Program wykonany przez mgr inż. Tomasza Reclika Liczba godzin: 2 kl.-4 2012/13 Klasa II 1. Nanoszenie

Bardziej szczegółowo

Przykładowe rozwiązanie zadania egzaminacyjnego z informatora

Przykładowe rozwiązanie zadania egzaminacyjnego z informatora Przykładowe rozwiązanie zadania egzaminacyjnego z informatora Rozwiązanie zadania obejmuje: - opracowanie propozycji rozwiązania konstrukcyjnego dla wpustu przenoszącego napęd z wału na koło zębate w zespole

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z przedmiotu technika w klasie IV

Wymagania edukacyjne z przedmiotu technika w klasie IV Wymagania edukacyjne z przedmiotu technika w klasie IV Uczeń otrzymuje ocenę z przedmiotu uzależnioną od opanowania przez niego wymagań edukacyjnych na określonym poziomie. Poziomy wymagań edukacyjnych:

Bardziej szczegółowo

II. BLOKI PROGRAMOWE. 1. Cele kształcenia

II. BLOKI PROGRAMOWE. 1. Cele kształcenia I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) rozróŝniać rodzaje energii oraz określać jej parametry; 2) charakteryzować źródła energii słonecznej, geotermalnej, wiatru,

Bardziej szczegółowo

Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 312[01] - technik teleinformatyk

Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 312[01] - technik teleinformatyk Program praktyki zawodowej Praktyka zawodowa 312[01] - technik teleinformatyk 1. Cele kształcenia W wyniku procesu kształcenia uczeń/słuchacz powinien umieć: - posługiwać się dokumentacją techniczną, dokumentacją

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA I KRYTERIA OCEN Z PRZEDMIOTU TECHNIKA K

WYMAGANIA I KRYTERIA OCEN Z PRZEDMIOTU TECHNIKA K 1 S t r o n a WYMAGANIA I KRYTERIA OCEN Z PRZEDMIOTU TECHNIKA K l a s y I LP OCENA KRYTERIA OCENY 1 2 Celujący otrzymuje uczeń który spełnia wymogi oceny bardzo dobrej oraz: Bardzo dobry: spełnia wymogi

Bardziej szczegółowo

12.1 Praktyka zawodowa 4 tyg. 160 godz.

12.1 Praktyka zawodowa 4 tyg. 160 godz. TEHNIK MEHANIK (311504) 12.1 raktyka zawodowa 4 tyg. 160 godz. Uwaga: wymiar 120 godzin jest minimum natomiast rzeczywista liczba godzin to 160. I. ezpieczeństwo procesu produkcyjnego części maszyn i urządzeń

Bardziej szczegółowo

Autorzy: mgr Jerzy Gorgoń mgr Stanisław Kołtun dr inż. Zbigniew Kramek. Recenzenci: mgr Wojciech Grądowski mgr Janusz Salmanowicz

Autorzy: mgr Jerzy Gorgoń mgr Stanisław Kołtun dr inż. Zbigniew Kramek. Recenzenci: mgr Wojciech Grądowski mgr Janusz Salmanowicz Autorzy: mgr Jerzy Gorgoń mgr Stanisław Kołtun dr inż. Zbigniew Kramek Recenzenci: mgr Wojciech Grądowski mgr Janusz Salmanowicz Opracowanie redakcyjne: Jacek Pacholec Korekta merytoryczna: mgr inż. Janina

Bardziej szczegółowo

PROGRAM NAUCZANIA. Obejmującego 120 godzin zajęć realizowanych w formie wykładowo ćwiczeniowej i zajęć praktycznych

PROGRAM NAUCZANIA. Obejmującego 120 godzin zajęć realizowanych w formie wykładowo ćwiczeniowej i zajęć praktycznych PROGRAM NAUCZANIA Kursu Operator obrabiarek sterowanych numerycznie Obejmującego 120 godzin zajęć realizowanych w formie wykładowo ćwiczeniowej i zajęć praktycznych I. Wymagania wstępne dla uczestników

Bardziej szczegółowo

PROGRAM PRAKTYKI ZAWODOWEJ

PROGRAM PRAKTYKI ZAWODOWEJ PROGRAM PRAKTYKI ZAWODOWEJ Technik pojazdów samochodowych Symbol zawodu: 311513 Czas trwania praktyki: 4 tygodnie (160 godz.) 1. Diagnostyka i naprawa podzespołów i zespołów pojazdów samochodowych Uczeń

Bardziej szczegółowo

Kod z klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (***

Kod z klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (*** ŚLUSARZ 722204 CZELADNIK STANDARD WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH - CZELADNIK w zawodzie: Na bazie podstawy programowej kształcenia w zawodzie (* ŚLUSARZ Kod z klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa kształcenia w zawodzie mechanik - operator pojazdów i maszyn rolniczych symbol cyfrowy: 723[03]

Podstawa programowa kształcenia w zawodzie mechanik - operator pojazdów i maszyn rolniczych symbol cyfrowy: 723[03] Podstawa programowa kształcenia w zawodzie mechanik - operator pojazdów i maszyn rolniczych symbol cyfrowy: 723[03] I. ZAŁOśENIA PROGRAMOWO-ORGANIZACYJNE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE A. OPIS KWALIFIKACJI ABSOLWENTA

Bardziej szczegółowo

586 (66,6%) 601 (87,4%) Tabela 1. Wyniki egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe dla zawodu mechanik-monter maszyn i urządzeń

586 (66,6%) 601 (87,4%) Tabela 1. Wyniki egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe dla zawodu mechanik-monter maszyn i urządzeń 2.1. Mechanik-monter maszyn i urządzeń 723[02] Do egzaminu zgłoszonych zostało: 1 053 Przystąpiło łącznie: 915 880 88 ETAP PISEMNY ETAP PRAKTYCZNY 58 (,%) 01 (87,4%) DYPLOM POTWIERDZAJĄCY KWALIFIKACJE

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJĄCYCH

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJĄCYCH Załącznik nr 6 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJĄCYCH SYMBOL CYFROWY 722[02] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) posługiwać

Bardziej szczegółowo

Lekcja 1. Temat: Organizacja i bezpieczeństwo pracy w pracowni elektronicznej.

Lekcja 1. Temat: Organizacja i bezpieczeństwo pracy w pracowni elektronicznej. Lekcja 1 Temat: Organizacja i bezpieczeństwo pracy w pracowni elektronicznej. 1. Zasady bezpieczeństwa na lekcji. 2. Zapoznanie z programem nauczania. 3. Omówienie kryteriów oceniania. 4. Prowadzenie zeszytu.

Bardziej szczegółowo

2. Treści kształcenia (działy programowe)

2. Treści kształcenia (działy programowe) PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK BEZPIECZEŃSTWA I HIGIENY PRACY SYMBOL CYFROWY 315[01] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) sporządzać bieżące

Bardziej szczegółowo

Przedmiot: MECHANIZACJA ROLNICTWA. Klasa 3TR. LP Moduł-dział-temat. Zakres treści. z. 1

Przedmiot: MECHANIZACJA ROLNICTWA. Klasa 3TR. LP Moduł-dział-temat. Zakres treści. z. 1 Przedmiot: MECHANIZACJA ROLNICTWA LP Moduł-dział-temat. Zapoznanie się z PSO oraz zadania i zakres przedmiotu 2 Znaczenie mechanizacji w rolnictwie 3 Arkusze rysunkowe i podstawy pisma technicznego 4 Ćwiczenie

Bardziej szczegółowo

ZESPÓŁ SZKÓŁ TECHNICZNYCH RZESZÓW UL. MATUSZCZAKA 7 PLANOWANIE WYNIKOWE. Zawód: Technik mechanik 311[20] Przedmiot: Pracownia techniczna

ZESPÓŁ SZKÓŁ TECHNICZNYCH RZESZÓW UL. MATUSZCZAKA 7 PLANOWANIE WYNIKOWE. Zawód: Technik mechanik 311[20] Przedmiot: Pracownia techniczna ZESPÓŁ SZKÓŁ TECHNICZNYCH RZESZÓW UL. MATUSZCZAKA 7 PLANOWANIE WYNIKOWE Zawód: Technik mechanik 11[20] Przedmiot: Pracownia techniczna Rzeszów 2010 ROZPIS PROGRAMU NAUCZANIA Nauczyciel: mgr inż. Marek

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania Zawód: elektryk; symbol 741103 Podbudowa programowa: gimnazjum Kwalifikacje:

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni cykl nauczania Zawód: Stolarz; symbol 752205 Podbudowa programowa: gimnazjum Kwalifikacje:

Bardziej szczegółowo

Zawód: technik budownictwa

Zawód: technik budownictwa Zawód: technik budownictwa symbol cyfrowy: 311[04] Etap pisemny egzaminu obejmuje: Część I-zakres wiadomości i umiejętności właściwych dla kwalifikacji w zawodzie Czytać ze zrozumieniem informacje przedstawione

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania

Przedmiotowy system oceniania Przedmiotowy system oceniania KRYTERIA OCEN KONSTRUKCJE SPAWANE Klasa IV TM Opracował: Piotr Grochola Ocena celujący: ocenę bardzo dobry a ponadto posiada wiedzę wykraczającą ponad program i uczestniczy

Bardziej szczegółowo

CZĘŚĆ I ETAPU PISEMNEGO

CZĘŚĆ I ETAPU PISEMNEGO .1. Elektryk 74[01] Do egzaminu zgłoszonych zostało: 1 336 Przystąpiło łącznie: 1 09 1 010 81 ETAP PISEMNY ETAP PRAKTYCZNY 540 (53,5%) 663 (80,8%) DYPLOM POTWIERDZAJĄCY KWALIFIKACJE ZAWODOWE otrzymało:

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: OBRÓBKA UBYTKOWA, NARZĘDZIA I OPRZYRZĄDOWANIE TECHNOLOGICZNE II Machining, Tools And Technological Instrumentation II Kierunek: Mechanika i Budowa Maszyn Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy

Bardziej szczegółowo

TECHNIK MECHANIK 311504 (zawód posiada dwie kwalifikacje)

TECHNIK MECHANIK 311504 (zawód posiada dwie kwalifikacje) TECHNIK MECHANIK 311504 (zawód posiada dwie kwalifikacje) 1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik mechanik powinien być przygotowany do wykonywania następujących

Bardziej szczegółowo

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie blacharz samochodowy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie blacharz samochodowy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: Blacharz samochodowy nr indeksu 721306 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE Opracowano na podstawie dokumentu z dnia 7 lutego 2012 r. 1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE Absolwent szkoły kształcącej w

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Szkoła policealna /szkoła dla młodzieży/ 2 - letni okres nauczania /1/ Zawód: Technik transportu drogowego; symbol 311927

Bardziej szczegółowo

5 8-1 0 5 Ś wi d n i c a, u l. G e n. W ł. Si k o r sk i e g o 4 1 t el. / f ax. /074/ 852 40 76 wew. 28, e -m ail : ckz@ ckz. swi dni ca.

5 8-1 0 5 Ś wi d n i c a, u l. G e n. W ł. Si k o r sk i e g o 4 1 t el. / f ax. /074/ 852 40 76 wew. 28, e -m ail : ckz@ ckz. swi dni ca. CC EE NN TT RR UU MM KK SS ZZ TT AAŁŁ CC EE NN II I AA ZZ AAWW OODD OOWW EE GG OO WW ŚŚ WW IIDD I NN IICC I YY WOJEWÓDZKI OŚRODEK DOKSZTAŁCANIA I DOSKONALENIA ZAWODOWEGO W ŚWIDNICY 5 8-1 0 5 Ś wi d n i

Bardziej szczegółowo

Autorzy: inŝ. Teresa Piotrowska mgr inŝ. Ewa Zajączkowska mgr Jan Lewandowski. Recenzenci: dr inŝ. Anna Kordowicz-Sot dr inŝ.

Autorzy: inŝ. Teresa Piotrowska mgr inŝ. Ewa Zajączkowska mgr Jan Lewandowski. Recenzenci: dr inŝ. Anna Kordowicz-Sot dr inŝ. Autorzy: inŝ. Teresa Piotrowska mgr inŝ. Ewa Zajączkowska mgr Jan Lewandowski Recenzenci: dr inŝ. Anna Kordowicz-Sot dr inŝ. Janusz Figurski Opracowanie redakcyjne: mgr Edyta Kozieł mgr Andrzej Brzozowski

Bardziej szczegółowo

TECHNOLOGIA MASZYN. Wykład dr inż. A. Kampa

TECHNOLOGIA MASZYN. Wykład dr inż. A. Kampa TECHNOLOGIA MASZYN Wykład dr inż. A. Kampa Technologia - nauka o procesach wytwarzania lub przetwarzania, półwyrobów i wyrobów. - technologia maszyn, obejmuje metody kształtowania materiałów, połączone

Bardziej szczegółowo

Zajęcia techniczne. Zasady oceniania Wymagania edukacyjne Klasa 5

Zajęcia techniczne. Zasady oceniania Wymagania edukacyjne Klasa 5 Zajęcia techniczne Zasady oceniania Wymagania edukacyjne Klasa 5 Ocenianie osiągnięć edukacyjnych ma na celu: - poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie;

Bardziej szczegółowo

PROGRAM PRAKTYK ZAWODOWYCH DLA ZAWODU - TECHNIK ŻYWIENIA I USŁUG GASTRONOMICZNYCH - 343404 NR PROGRAMU:

PROGRAM PRAKTYK ZAWODOWYCH DLA ZAWODU - TECHNIK ŻYWIENIA I USŁUG GASTRONOMICZNYCH - 343404 NR PROGRAMU: PROGRAM PRAKTYK ZAWODOWYCH DLA ZAWODU - TECHNIK ŻYWIENIA I USŁUG GASTRONOMICZNYCH - 343404 NR PROGRAMU: ZSP1/T-V-tżu-12/13 12.1. Bezpieczeństwo i higiena pracy w zakładzie gastronomicznym. Uszczegółowione

Bardziej szczegółowo

Kwalifikacyjny Kurs Zawodowy

Kwalifikacyjny Kurs Zawodowy PROGRAM NAUCZANIA DLA ZAWODU TECHNIK MECHANIZACJI ROLNICTWA; symbol 311512 Kwalifikacyjny Kurs Zawodowy M.1. Użytkowanie pojazdów, maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w rolnictwie Podstawa programowa

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania

Przedmiotowy System Oceniania Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w Wieruszowie Przedmiotowy System Oceniania DLA CZTEROLETNIEGO TECHNIKUM MECHATRONICZNEGO DLA GRUPY PRZEDMIOTÓW ZAWODOWYCH MECHATRONICZNYCH W OBSZARZE TEORETYCZNYM I PRAKTYCZNYM

Bardziej szczegółowo

TECHNOLOGIA SPAWANIA WELDING TECHNOLOGY. Liczba godzin/tydzień: 2W E, 2L PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

TECHNOLOGIA SPAWANIA WELDING TECHNOLOGY. Liczba godzin/tydzień: 2W E, 2L PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Kierunek: Mechanika i Budowa Maszyn Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy na specjalności: Spawalnictwo Rodzaj zajęć: wykład, laboratorium TECHNOLOGIA SPAWANIA WELDING TECHNOLOGY Forma studiów:

Bardziej szczegółowo

Opis wymagań, które uczeń powinien spełnić, aby uzyskać ocenę:

Opis wymagań, które uczeń powinien spełnić, aby uzyskać ocenę: TECHNIKA KL. V Opis wymagań, które uczeń powinien spełnić, aby uzyskać ocenę: Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: Opanował wiadomości i umiejętności wynikające z programu nauczania na ocenę bardzo dobrą

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER SYSTEMÓW RUROCIĄGOWYCH

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER SYSTEMÓW RUROCIĄGOWYCH Załącznik nr 3 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER SYSTEMÓW RUROCIĄGOWYCH SYMBOL CYFROWY 713[04] I. OPIS ZAWODU 1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć: 1) posługiwać

Bardziej szczegółowo

Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr Ewelina Sadowska mgr inż. Jarosław Sitek. Recenzenci: mgr Krystyna Rejman mgr inż. Grażyna Uhman

Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr Ewelina Sadowska mgr inż. Jarosław Sitek. Recenzenci: mgr Krystyna Rejman mgr inż. Grażyna Uhman Autorzy: mgr Krzysztof Lecyk mgr Ewelina Sadowska mgr inż. Jarosław Sitek Recenzenci: mgr Krystyna Rejman mgr inż. Grażyna Uhman Opracowanie redakcyjne: Joanna Fundowic Korekta merytoryczna: mgr inż. Janina

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK MECHATRONIK 311410

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK MECHATRONIK 311410 PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK MECHATRONIK 311410 1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik mechatronik powinien być przygotowany do wykonywania

Bardziej szczegółowo

Podstawy budownictwa

Podstawy budownictwa Rozkład materiału nauczania: Podstawy budownictwa PROGRAM NAUCZANIA DLA ZAWODU MONTER SIECI, INSTALACJI i URZĄDZEŃ SANITARNYCH, 712616 O STRUKTURZE PRZEDMIOTOWEJ Podstawy budownictwa TYP SZKOŁY: ZASADNICZA

Bardziej szczegółowo

Rok akademicki: 2015/2016 Kod: EEL-1-205-n Punkty ECTS: 4. Poziom studiów: Studia I stopnia Forma i tryb studiów: -

Rok akademicki: 2015/2016 Kod: EEL-1-205-n Punkty ECTS: 4. Poziom studiów: Studia I stopnia Forma i tryb studiów: - Nazwa modułu: Geometria i grafika inżynierska Rok akademicki: 2015/2016 Kod: EEL-1-205-n Punkty ECTS: 4 Wydział: Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej Kierunek: Elektrotechnika

Bardziej szczegółowo

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/

Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Przykładowy szkolny plan nauczania* /przedmiotowe kształcenie zawodowe/ Typ szkoły: Zasadnicza Szkoła Zawodowa - 3-letni okres nauczania /1//2/ Zawód: mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych; symbol

Bardziej szczegółowo