Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych"

Transkrypt

1 Katedra Wytrzymałości Materiałów i Metod Komputerowych Mechaniki Politechnika Śląska, Gliwice Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych Algorytm SWMEB. Część 1. dr inż. Jacek Ptaszny Rzeszów, dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 1/36

2 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 2/36

3 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 3/36

4 Ogólny opis metody Grupowanie i rozdział wpływu G Punkty ca³kowania Punkty rozwiniêcia wielobiegunowego W Punkty rozwiniêcia lokalnego Punkty kolokacji Transformacja W-W Transformacja W-L Transformacja L-L dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 4/36

5 Ogólny opis metody Macierzowy układ równań [H] bl {U} + {HU} odl = [G] bl {T} + {GT} odl + {B} bl + {B} odl (1) Macierze wpływu obszaru bliskiego obliczane metodą bezpośrednią Macierze wpływu obszaru odległego obliczane w sposób przybliżony, za pomocą szeregów dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 5/36

6 Ogólny opis metody Macierzowy układ równań [H] bl {U} + {HU} odl = [G] bl {T} + {GT} odl + {B} bl + {B} odl (1) Macierze wpływu obszaru bliskiego obliczane metodą bezpośrednią Macierze wpływu obszaru odległego obliczane w sposób przybliżony, za pomocą szeregów dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 5/36

7 Ogólny opis metody Macierzowy układ równań [H] bl {U} + {HU} odl = [G] bl {T} + {GT} odl + {B} bl + {B} odl (1) Macierze wpływu obszaru bliskiego obliczane metodą bezpośrednią Macierze wpływu obszaru odległego obliczane w sposób przybliżony, za pomocą szeregów dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 5/36

8 Ogólny opis metody Macierzowy układ równań W wyniku uwzględnienia warunków brzegowych przez przegrupowanie składników lewej i prawej strony równania: [A] bl {X} + {AX} odl = [D] bl {Y} + {DY} odl + {B} bl + {B} odl, (2) {X} - wektor niewiadomych, {Y} - wektor znanych wielkości, [A] bl, [D] bl - macierze utworzone przez przegrupowanie kolumn macierzy [H] bl i [G] bl. W SWMEB nie buduje się całych macierzy, lecz oblicza od razu iloczyn macierzy i wektorów wielkości brzegowych. dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 6/36

9 Ogólny opis metody Macierzowy układ równań Układ równań można rozwiązać tylko metodą iteracyjną. Równanie w i-tej iteracji: {AX i } = {Z}. (3) Najczęściej stosuje się metodę GMRES z poprawą uwarunkowania układu równań. dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 7/36

10 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 8/36

11 Rozwinięcia potencjałów Szereg wielobiegunowy Im x z r a c x y g x b y 1 z (4) 2 Re α - obszar z punktem całkowania x β - numer elementu brzegowego γ - numer komórki wewnętrznej x - punkt kolokacji c - punkt rozwinięcia wielobiegunowego przypisany do obszaru α dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 9/36

12 Rozwinięcia potencjałów Jądra całek Rozwiązania podstawowe: U ij (x, x) = 1 8πµ(1 ν) [(4ν 3)δ ij ln(r) + r, i r, j ], (5) { T ij (x 1 r ], x) = [(1 2ν)δ ij + 2r, i r, j 4π(1 ν)r n } (1 2ν)(r, i n j r, j n i ). (6) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 10/36

13 Rozwinięcia potencjałów Wyrażenia występujące w rozwiązaniu U ij(x, x) ln r = Re [ln(z y)] = Re r, 1 r, j = r 1 r j r 2 [ ln z + k=1 1 k = Re 1 r r j = Re 1 z y r j = Re r, 2 r, j = r 2 r j r 2 = Im 1 r r j = Im 1 z y r j = Im ( y z ) k ] (7) y k z k+1 r j (8) y k z k+1 r j (9) y < z (10) r 1 = Re (y z), r 2 = Im (y z) (11) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 11/36

14 Rozwinięcia potencjałów Wyrażenia występujące w rozwiązaniu T ij(x, x) r,1 n 2 r,2 n 1 r 1 r r n 2r,1r,2 = 1 r 2r 1 r 2 r n r 2 1 r r n = r in i r 2 = Re n r = Re n z y = Re = r 1n 2 r 2 n 1 r 2 = Im n r = Im n z y = Im n yk z k+1 (12) n yk z k+1 (13) = Re(rn) Im 1 r 2 = Re(rn) Im (k + 1) yk z k+2 (14) 1 r r n 2r,1 2 = 1 r 2r1 2 r n r 2 = 1 ( r r r2 2 r n r 2 r 2 2 r 1 2 ) r 2 1 r r n 2r,2 2 = 1 r 2r2 2 r n r 2 = 1 ( r r r2 2 r n r 2 r 1 2 r 2 2 ) r 2 1 r r1 2 r 2 2 r n r 2 (15) (16) = Re(rn) Re 1 r 2 = Re(rn) Re (k + 1) yk z k+2 (17) y < z (18) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 12/36

15 Szereg wielobiegunowy Suma potencjałów warstwy pojedynczej i objętościowego I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3) A 0 1α (k)f (z, k) +A 1α (k)f Re (z, k + 1) A Re 1α(k)f (z, k + 1) ], (19) I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = 1 8πµ(1 ν) Re [ A2α (k)f Im (z, k + 1) A Im 2α(k)f (z, k + 1) ] (20) 1 8πµ(1 ν) Re [ A1α (k)f Im (z, k + 1) A Im 1α(k)f (z, k + 1) ] (21) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3) Re [ A 0 8πµ(1 ν) 2α(k)f (z, k) ] Im [ A 2α (k)f Im (z, k + 1) ] + Im [ A Im 2α(k)f (z, k + 1) ]} (22) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 13/36

16 Szereg wielobiegunowy Suma potencjałów warstwy pojedynczej i objętościowego I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3) A 0 1α (k)f (z, k) +A 1α (k)f Re (z, k + 1) A Re 1α(k)f (z, k + 1) ], (19) I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = 1 8πµ(1 ν) Re [ A2α (k)f Im (z, k + 1) A Im 2α(k)f (z, k + 1) ] (20) 1 8πµ(1 ν) Re [ A1α (k)f Im (z, k + 1) A Im 1α(k)f (z, k + 1) ] (21) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3) Re [ A 0 8πµ(1 ν) 2α(k)f (z, k) ] Im [ A 2α (k)f Im (z, k + 1) ] + Im [ A Im 2α(k)f (z, k + 1) ]} (22) A ( ) iα(k) - momenty wielobiegunowe dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 13/36

17 Szereg wielobiegunowy Suma potencjałów warstwy pojedynczej i objętościowego I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3) A 0 1α (k)f (z, k) +A 1α (k)f Re (z, k + 1) A Re 1α(k)f (z, k + 1) ], (19) I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = 1 8πµ(1 ν) Re [ A2α (k)f Im (z, k + 1) A Im 2α(k)f (z, k + 1) ] (20) 1 8πµ(1 ν) Re [ A1α (k)f Im (z, k + 1) A Im 1α(k)f (z, k + 1) ] (21) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3) Re [ A 0 8πµ(1 ν) 2α(k)f (z, k) ] Im [ A 2α (k)f Im (z, k + 1) ] + Im [ A Im 2α(k)f (z, k + 1) ]} (22) f ( ) (z, k) - funkcje wielobiegunowe dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 13/36

18 Szereg wielobiegunowy Suma potencjałów warstwy pojedynczej i objętościowego Momenty wielobiegunowe: A iα (k) = y k t iβ dγ(x) + β Γ β γ A Re iα (k) = β A Im iα (k) = β dla k = 0, 1,,, oraz Re y y k t iβ dγ(x)+ Γ β γ Γ β Im y y k t iβ dγ(x)+ γ Ω γ y k b iγ dω(x) (23) Re y y k b iγ dω(x) (24) Ω γ Im y y k b iγ dω(x) (25) Ω γ A 0 iα(k) = { Aiα (k) dla k = 0, 1 k A iα(k) dla k = 1, 2,, (26) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 14/36

19 Szereg wielobiegunowy Potencjał warstwy podwójnej I T 11α(x ) = I T 12α(x ) = I T 21α(x ) = I T 22α(x ) = 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 1α(k)f (z, k + 1) + [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) [ B Re 1α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B2α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) + (1 2ν)B 2α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B1α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) (1 2ν)B 1α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 2α(k)f (z, k + 1) [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B Re 2α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) } } } } (27) (28) (29) (30) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 15/36

20 Szereg wielobiegunowy Potencjał warstwy podwójnej I T 11α(x ) = I T 12α(x ) = I T 21α(x ) = I T 22α(x ) = 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 1α(k)f (z, k + 1) + [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) [ B Re 1α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B2α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) + (1 2ν)B 2α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B1α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) (1 2ν)B 1α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 2α(k)f (z, k + 1) [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) B ( ) iα (k) - momenty wielobiegunowe + [ B Re 2α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) } } } } (27) (28) (29) (30) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 15/36

21 Szereg wielobiegunowy Potencjał warstwy podwójnej I T 11α(x ) = I T 12α(x ) = I T 21α(x ) = I T 22α(x ) = 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 1α(k)f (z, k + 1) + [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) [ B Re 1α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B2α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) + (1 2ν)B 2α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Im { [ B1α 2Re (k) + B1α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) + [ B1α Re (k)f Re (z, k + 2) +B Im 1α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) (1 2ν)B 1α(k)f (z, k + 1) 1 4π(1 ν) Re { 2(ν 1) B 2α(k)f (z, k + 1) [ B2α 2Re (k) + B2α 2Im (k) ] (k + 1)f (z, k + 2) f ( ) (z, k) - funkcje wielobiegunowe + [ B Re 2α (k)f Re (z, k + 2) + B Im 2α(k)f Im (z, k + 2) ] (k + 1) } } } } (27) (28) (29) (30) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 15/36

22 Szereg wielobiegunowy Potencjał warstwy podwójnej Momenty wielobiegunowe: B iα (k) = β B Re iα (k) = β B Im iα (k) = β Biα 2Re (k) = β Biα 2Im (k) = β Γ β n y k u iβ dγ(x) (31) Re n y k u iβ dγ(x) (32) Γ β Im n y k u iβ dγ(x) (33) Γ β Re y Re n y k u iβ dγ(x) (34) Γ β Im y Im n y k u iβ dγ(x) (35) Γ β dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 16/36

23 Szereg wielobiegunowy Funkcje wielobiegunowe { ln z dla k = 0, f (z, k) = z k dla k = 1, 2,, (36) f Re (z, k) = Re z z k (37) f Im (z, k) = Im z z k (38) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 17/36

24 Szereg wielobiegunowy Podsumowanie Im x c y z x g x r a b A ( ) iα (k), B( ) iα Re (k) - zależne od wektora y f ( ) (z, k) - zależne od wektora z Momenty wielobiegunowe pozwalają na obliczenie składników potencjałów dla różnych punktów kolokacji bez potrzeby ponownego całkowania wzdłuż elementów brzegowych β i po obszarze komórek γ. dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 18/36

25 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 19/36

26 Transformacja W-W d < 1 2 ẑ Przesunięcie punktu rozwinięcia wielobiegunowego o wektor d dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 20/36

27 Transformacja W-W Wykorzystane zależności: ln(ẑ d) = ln ẑ + l=1 ( ) 1 ḓ l, (39) l z dla d < ẑ, (ẑ d) k = l=k ( ) l 1 d l k k 1 ẑ k, (40) l ( ) = ( ). (41) l=k l=0 dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 20/36

28 Transformacja W-W Transformowane momenty Momenty potencjału warstwy pojedynczej i objętościowego: { A Â 0 0 iα (l) = iα (0) ( dla l = 0, 1 l dl A 0 iα (0) + l l 1 ) k=1 k 1 d l k A 0 (39) iα (k) dla l = 1, 2,, Â Im iα (l) : Re Im, ARe iα Â Re iα (l) = Â iα (l) = l (k) AIm iα (k) l ( l ) d l k A iα (k), (40) k ( l ) [ ] d l k A Re iα k (k) + Re d A iα(k). (41) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 20/36

29 Transformacja W-W Transformowane momenty Momenty potencjału warstwy podwójnej: ˆB iα (l) = l ( l ) d l k B iα (k), (39) k ˆB Im iα (l), ˆB 2Im iα ˆB Re iα (l) = ˆB 2Re iα (l) = l (l) : Re Im, BRe iα k + 1 l + 1 l k + 1 l + 1 ( l + 1 k + 1 (k) BIm iα ( l + 1 k + 1 ) d l k Biα Re (k), (40) ) [ d l k Biα 2Re (k) + Re dbre (k)] iα. (41) (k), B2Re iα (k) B2Im iα (k) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 20/36

30 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 21/36

31 Rozwinięcia funkcji wielobiegunowych a x c y z z a c y < 1 2 z Im α - obszar z punktem kolokacji Re c - punkt rozwinięcia lokalnego x - punkt kolokacji dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 22/36

32 Rozwinięcia funkcji wielobiegunowych Potencjały zależne od U ij Wykorzystane zależności: dla y < z. ln(z y ) = ln z + l=1 1 l ( y ) l, (42) ( ) (z y ) k = (z ) k (y l + k 1 ) l k 1 z, (43) l=0 z dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 22/36

33 Szereg lokalny Potencjały zależne od U ij I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3)E 0 1α (α, k)g(y, k) +E1α Re (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Re (y, k) ], I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = (44) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 2α (α, k)g(y, k) E 2α (α, k)g Im (y, k) ], (45) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 1α (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Im (y, k) ], (46) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3)Re [ E2α 0 8πµ(1 ν) (α, k)g(y, k) ] Im [ E Im 2α (α, k)g(y, k) ] + Im [ E 2α (α, k)g Im (y, k) ]}. (47) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 23/36

34 Szereg lokalny Potencjały zależne od U ij I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3)E 0 1α (α, k)g(y, k) +E1α Re (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Re (y, k) ], I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = (44) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 2α (α, k)g(y, k) E 2α (α, k)g Im (y, k) ], (45) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 1α (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Im (y, k) ], (46) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3)Re [ E2α 0 8πµ(1 ν) (α, k)g(y, k) ] E ( ) iα (α, k) - momenty lokalne Im [ E Im 2α (α, k)g(y, k) ] + Im [ E 2α (α, k)g Im (y, k) ]}. (47) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 23/36

35 Szereg lokalny Potencjały zależne od U ij I11α(x U ) + J11α(x U 1 ) = 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3)E 0 1α (α, k)g(y, k) +E1α Re (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Re (y, k) ], I U 12α(x ) + J U 12α(x ) = I U 21α(x ) + J U 21α(x ) = (44) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 2α (α, k)g(y, k) E 2α (α, k)g Im (y, k) ], (45) 1 8πµ(1 ν) Re [ E Im 1α (α, k)g(y, k) E 1α (α, k)g Im (y, k) ], (46) I22α(x U ) + J22α(x U 1 ) = {(4ν 3)Re [ E2α 0 8πµ(1 ν) (α, k)g(y, k) ] g ( ) (y, k) - funkcje lokalne Im [ E Im 2α (α, k)g(y, k) ] + Im [ E 2α (α, k)g Im (y, k) ]}. (47) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 23/36

36 Transformacja W-L Transformowane momenty Momenty potencjału warstwy pojedynczej i objętościowego: E 0 iα (α, l) = { ln z A 0 iα (0) + k=1 1 l (z ) l A 0 iα (0) + k=1 E Re iα (α, l) = E iα (α, l) = ( l + k E Im iα (α, k) : Re Im, A Re iα (k) AIm iα (k) k ( l+k 1 ) k 1 (z ) k l A iα (k) dla l = 0, ( l+k 1 ) k 1 (z ) k l A iα (k) dla l = 1, 2,, ; (48) ( l + k ) (z ) k l 1 A iα (k), (49) k ) (z ) k l 1 [ Re z A iα (k) A Re iα (k) ]. (50) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 24/36

37 Szereg lokalny Funkcje lokalne g(y, k) = (y ) k, (51) g Re (y, k) = (y ) k Re y, (52) g Im (y, k) = (y ) k Im y. (53) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 25/36

38 Szereg lokalny Potencjał warstwy podwójnej I11α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F1α (α, k)g(y, k) + F1α 2Re (α, k)g(y, k) +F1α Re (α, k)g Re (y, k) + F1α 2Im (α, k)g(y, k) + F1α Im (α, k)g Im (y, k) ], I12α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 2α (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) + (1 2ν)F 2α (α, k)g(y, k) ], I21α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 1α (α, k)g(y, k) F1α Re (α, k)g Re (y, k) F1α 2Im (α, k)g(y, k) F1α Im (α, k)g Im (y, k) (1 2ν)F 1α (α, k)g(y, k) ], I22α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F2α (α, k)g(y, k) F2α 2Re (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) ]. (54) (55) (56) (57) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 26/36

39 Szereg lokalny Potencjał warstwy podwójnej I11α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F1α (α, k)g(y, k) + F1α 2Re (α, k)g(y, k) +F1α Re (α, k)g Re (y, k) + F1α 2Im (α, k)g(y, k) + F1α Im (α, k)g Im (y, k) ], I12α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 2α (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) + (1 2ν)F 2α (α, k)g(y, k) ], I21α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 1α (α, k)g(y, k) F1α Re (α, k)g Re (y, k) F1α 2Im (α, k)g(y, k) F1α Im (α, k)g Im (y, k) (1 2ν)F 1α (α, k)g(y, k) ], I22α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F2α (α, k)g(y, k) F2α 2Re (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) ]. F ( ) iα (α, k) - momenty lokalne (54) (55) (56) (57) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 26/36

40 Szereg lokalny Potencjał warstwy podwójnej I11α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F1α (α, k)g(y, k) + F1α 2Re (α, k)g(y, k) +F1α Re (α, k)g Re (y, k) + F1α 2Im (α, k)g(y, k) + F1α Im (α, k)g Im (y, k) ], I12α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 2α (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) + (1 2ν)F 2α (α, k)g(y, k) ], I21α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Im [ F 2Re 1α (α, k)g(y, k) F1α Re (α, k)g Re (y, k) F1α 2Im (α, k)g(y, k) F1α Im (α, k)g Im (y, k) (1 2ν)F 1α (α, k)g(y, k) ], I22α(x T 1 ) = 4π(1 ν) Re [ 2(ν 1) F2α (α, k)g(y, k) F2α 2Re (α, k)g(y, k) F2α Re (α, k)g Re (y, k) F2α 2Im (α, k)g(y, k) F2α Im (α, k)g Im (y, k) ]. g ( ) (y, k) - funkcje lokalne (54) (55) (56) (57) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 26/36

41 Transformacja W-L Transformowane momenty Momenty potencjału warstwy podwójnej: F 2Re iα (α, l) = F Im iα (α, k), F 2Im F iα (α, l) = F Re iα (α, l) = ( l + k ) (z ) k l 1 B iα (k), (58) k ( l + k + 1) (k + 1) (z ) k l 2 Biα Re (k), (59) k + 1 ( l + k + 1) (k + 1) (z ) k l 2[ Biα 2Re k + 1 iα (α, k) : Re Im, Biα Re (k) BIm iα (k), B2Re iα (k) Re z B Re iα (k)]. (60) (k) B2Im iα (k) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 27/36

42 Szereg lokalny Podsumowanie a x y c z z a c Im E ( ) iα (α, k), F ( ) g ( ) (y, k) - zależne Re od wektora y iα (α, k) - zależne od wektora z Transformacja W-L i szereg lokalny pozwalają na rozdział wpływu do wielu punktów kolokacji, za pomocą tych samych momentów lokalnych. dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 28/36

43 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 29/36

44 Transformacja L-L Przesunięcie punktu rozwinięcia lokalnego o wektor d dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 30/36

45 Transformacja L-L ˇX iα (α, l) = ( k ) (d ) k l X iα (α, k) l k=l { dla ˇXiα (α, l) Ě 0 iα (α, l), Ěiα (α, l), ˇF Re Im iα (α, l), ˇF iα (α, l), ˇF } iα (α, l), Ě Re iα (α, l) = ˇF 2Re iα (α, l) = ( k l k=l ( k l k=l {Ě Im iα (l), ˇF } 2Im iα (l) : Re Im, { E Re iα (k), F Re iα (k), F 2Re iα (k) } { E Im iα (k), F Im iα (k), F 2Im (61) ) (d ) k l[ E Re iα (α, k) Re d E iα (α, k) ], (62) ) (d ) k l[ F 2Re iα (α, k) Re d F Re iα (α, k) ]. (63) iα (k) } dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 31/36

46 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 32/36

47 Obliczanie naprężeń Potencjały równania brzegowego naprężeń Pochodne potencjałów równania przemieszczeń względem współrzędnych punktu x : x U j ik (x, x)t kβ dγ(x) β Γ β = Iikα,j(x U ), (64) k x j x j { } U ik (x, x)b kγ dω(x) = γ Ω γ k T ik (x, x)u kβ dγ(x) β Γ β = k J U ikα,j(x ), (65) I T ikα,j(x ). (66) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 33/36

48 Obliczanie naprężeń Potencjały równania brzegowego naprężeń Nowe potencjały: I U ijkα(x ) = I U ikα,j(x ), (64) J U ijkα(x ) = J U ikα,j(x ), (65) I T ijkα(x ) = J T ikα,j(x ), (66) obliczane są za pomocą szeregu lokalnego przez zastąpienie funkcji g ( ) (y, k) ich pochodnymi: { } g, j (y, k) = k(y ) k 1 1, (67) i g Re, j (y, k) = k(y ) k 1 Re (y ) { 1 0 g Im, j (y, k) = k(y ) k 1 Im (y ) { 0 1 } { + (y ) k 1 i } { + (y ) k 1 i }, (68) }. (69) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 33/36

49 Obliczanie naprężeń Potencjały równania brzegowego naprężeń Na przykład: I U 1j1α (x ) + J U 1j1α (x ) = I T 1j1α (x ) = 1 4π(1 ν) Re 1 8πµ(1 ν) Re [ (4ν 3)E 0 1α (k)g, j (y, k) ] +E Re 1α (k)g, j (y, k) E 1α (k)g, Re j (y, k), [ 2(ν 1) F1α (k)g, j (y, k) + F 2Re 1α (k)g, j (y, k) +F Re 1α (k)g Re, j (y, k) + F 2Im 1α (k)g, j (y, k) + F Im 1α (k)g Im, j (y, k) ]. (64) (65) dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 33/36

50 Obliczanie naprężeń Potencjały równania brzegowego naprężeń Ostatecznie: β U ijk (x, x)t kβ dγ(x) = Γ β { 2µν 1 2ν δ ijillkα(x U ) + µ [ Iijkα(x U ) + Ijikα(x U ) ]}. k (64) Do obliczenia potencjałów równania naprężeń można wykorzystać momenty wielobiegunowe i lokalne, oraz ich transformacje takie same jak w przypadku równania przemieszczeń. dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 33/36

51 Plan prezentacji 1 Ogólny opis metody 2 Szereg wielobiegunowy 3 Transformacja W-W 4 Szereg lokalny i transformacja W-L 5 Transformacja L-L 6 Obliczanie naprężeń 7 Literatura dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 34/36

52 Literatura Beatson R., Greengard L., A short course on fast multipole methods, Carrier J., Greengard L., Rokhlin V., A fast adaptive multipole algorithm for particle simulations, SIAM J Sci Stat Comp, 9, 4, , Dreszer J. (red.), Poradnik inżyniera. Matematyka, WNT, Warszawa, Greengard L., Rokhlin V., A fast algorithm for particle simulations, J Comput Phys, 73, , Liu Y.J., A new fast multipole boundary element method for solving large-scale two-dimensional elastostatic problems, Int J Numer Meth Eng, 65, , dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 35/36

53 Literatura Liu Y.J., Nishimura N., The fast multipole boundary element method for potential problems: A tutorial, Eng Anal Bound Elem, 30, , Nishimura N., Fast multipole accelerated boundary integral equation methods, Appl Mech Rev, 55, 4, , Rokhlin V., Rapid Solution of Integral Equations of Classical Potential Theory, J Comput Phys, 60, , Yamada Y., Hayami K., A multipole boundary element method for two dimensional elastostatics, Tech. Report, METR 95-07, Math. Eng. Section, Dept. Math. Eng., Information. Phys., Univ. Tokyo, dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 35/36

54 Koniec części I LaTeX Template based on Oxygen, dr inż. Jacek Ptaszny Algorytm SWMEB. Część 1. 36/36

Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych

Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych Katedra Wytrzymałości Materiałów i Metod Komputerowych Mechaniki Politechnika Śląska, Gliwice Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych Algorytm SWMEB. Część

Bardziej szczegółowo

Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych

Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych Katedra Wytrzymałości Materiałów i Metod Komputerowych Mechaniki Politechnika Śląska, Gliwice Szybka wielobiegunowa metoda elementów brzegowych w analizie układów liniowosprężystych Przykłady analizy.

Bardziej szczegółowo

4. ELEMENTY PŁASKIEGO STANU NAPRĘŻEŃ I ODKSZTAŁCEŃ

4. ELEMENTY PŁASKIEGO STANU NAPRĘŻEŃ I ODKSZTAŁCEŃ 4. ELEMENTY PŁASKIEGO STANU NAPRĘŻEŃ I ODKSZTAŁCEŃ 1 4. 4. ELEMENTY PŁASKIEGO STANU NAPRĘŻEŃ I ODKSZTAŁCEŃ 4.1. Elementy trójkątne Do opisywania dwuwymiarowego kontinuum jako jeden z pierwszych elementów

Bardziej szczegółowo

1. PODSTAWY TEORETYCZNE

1. PODSTAWY TEORETYCZNE 1. PODSTAWY TEORETYCZNE 1 1. 1. PODSTAWY TEORETYCZNE 1.1. Wprowadzenie W pierwszym wykładzie przypomnimy podstawowe działania na macierzach. Niektóre z nich zostały opisane bardziej szczegółowo w innych

Bardziej szczegółowo

Stateczność ramy - wersja komputerowa

Stateczność ramy - wersja komputerowa Stateczność ramy - wersja komputerowa Cel ćwiczenia : - Obliczenie wartości obciążenia krytycznego i narysowanie postaci wyboczenia. utraty stateczności - Obliczenie przemieszczenia i sił przekrojowych

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do metod numerycznych Wykład 3 Metody algebry liniowej I Wektory i macierze

Wprowadzenie do metod numerycznych Wykład 3 Metody algebry liniowej I Wektory i macierze Wprowadzenie do metod numerycznych Wykład 3 Metody algebry liniowej I Wektory i macierze Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych Katedra Informatyki Stosowanej Spis treści Spis treści 1 Wektory

Bardziej szczegółowo

3. PŁASKI STAN NAPRĘŻENIA I ODKSZTAŁCENIA

3. PŁASKI STAN NAPRĘŻENIA I ODKSZTAŁCENIA 3. PŁASKI STAN NAPRĘŻNIA I ODKSZTAŁCNIA 1 3. 3. PŁASKI STAN NAPRĘŻNIA I ODKSZTAŁCNIA Analizując płaski stan naprężenia posługujemy się składowymi tensora naprężenia w postaci wektora {,,y } (3.1) Za dodatnie

Bardziej szczegółowo

Łagodne wprowadzenie do Metody Elementów Skończonych

Łagodne wprowadzenie do Metody Elementów Skończonych Łagodne wprowadzenie do Metody Elementów Skończonych dr inż. Grzegorz DZIERŻANOWSKI dr hab. inż. Wojciech GILEWSKI Katedra Mechaniki Budowli i Zastosowań Informatyki 10 XII 2009 - część I 17 XII 2009 -

Bardziej szczegółowo

Rozwiązywanie układów równań liniowych

Rozwiązywanie układów równań liniowych Rozwiązywanie układów równań liniowych Marcin Orchel 1 Wstęp Jeśli znamy macierz odwrotną A 1, to możęmy znaleźć rozwiązanie układu Ax = b w wyniku mnożenia x = A 1 b (1) 1.1 Metoda eliminacji Gaussa Pierwszy

Bardziej szczegółowo

Wykład z modelowania matematycznego. Zagadnienie transportowe.

Wykład z modelowania matematycznego. Zagadnienie transportowe. Wykład z modelowania matematycznego. Zagadnienie transportowe. 1 Zagadnienie transportowe zostało sformułowane w 1941 przez F.L.Hitchcocka. Metoda rozwiązania tego zagadnienia zwana algorytmem transportowymópracowana

Bardziej szczegółowo

Jądrowe klasyfikatory liniowe

Jądrowe klasyfikatory liniowe Jądrowe klasyfikatory liniowe Waldemar Wołyński Wydział Matematyki i Informatyki UAM Poznań Wisła, 9 grudnia 2009 Waldemar Wołyński () Jądrowe klasyfikatory liniowe Wisła, 9 grudnia 2009 1 / 19 Zagadnienie

Bardziej szczegółowo

PORÓWNANIE WYBRANYCH SCHEMATÓW RÓŻNICO- WYCH NA PRZYKŁADZIE RÓWNANIA SELECTED DIFFERENTIAL SCHEMES COMPARISON BY MEANS OF THE EQUATION

PORÓWNANIE WYBRANYCH SCHEMATÓW RÓŻNICO- WYCH NA PRZYKŁADZIE RÓWNANIA SELECTED DIFFERENTIAL SCHEMES COMPARISON BY MEANS OF THE EQUATION Mirosław GUZIK Grzegorz KOSZŁKA PORÓWNANIE WYBRANYCH SCHEMATÓW RÓŻNICO- WYCH NA PRZYKŁADZIE RÓWNANIA SELECTED DIFFERENTIAL SCHEMES COMPARISON BY MEANS OF THE EQUATION W artykule przedstawiono niektóre

Bardziej szczegółowo

JEDNORÓWNANIOWY LINIOWY MODEL EKONOMETRYCZNY

JEDNORÓWNANIOWY LINIOWY MODEL EKONOMETRYCZNY JEDNORÓWNANIOWY LINIOWY MODEL EKONOMETRYCZNY Będziemy zapisywać wektory w postaci (,, ) albo traktując go jak macierz jednokolumnową (dzięki temu nie będzie kontrowersji przy transponowaniu wektora ) Model

Bardziej szczegółowo

ROZWIĄZYWANIE RÓWNAŃ NIELINIOWYCH

ROZWIĄZYWANIE RÓWNAŃ NIELINIOWYCH Transport, studia I stopnia Instytut L-5, Wydział Inżynierii Lądowej, Politechnika Krakowska Ewa Pabisek Adam Wosatko Postać ogólna równania nieliniowego Często występującym, ważnym problemem obliczeniowym

Bardziej szczegółowo

O MACIERZACH I UKŁADACH RÓWNAŃ

O MACIERZACH I UKŁADACH RÓWNAŃ O MACIERZACH I UKŁADACH RÓWNAŃ Problem Jak rozwiązać podany układ równań? 2x + 5y 8z = 8 4x + 3y z = 2x + 3y 5z = 7 x + 8y 7z = Definicja Równanie postaci a x + a 2 x 2 + + a n x n = b gdzie a, a 2, a

Bardziej szczegółowo

5 Równania różniczkowe zwyczajne rzędu drugiego

5 Równania różniczkowe zwyczajne rzędu drugiego 5 Równania różniczkowe zwyczajne rzędu drugiego Definicja 5.1. Równaniem różniczkowym zwyczajnym rzędu drugiego nazywamy równanie postaci F ( x, y, y, y ) = 0, (12) w którym niewiadomą jest funkcja y =

Bardziej szczegółowo

KARTA KURSU. Mathematics

KARTA KURSU. Mathematics KARTA KURSU Nazwa Nazwa w j. ang. Matematyka Mathematics Kod Punktacja ECTS* 4 Koordynator Dr Maria Robaszewska Zespół dydaktyczny dr Maria Robaszewska Opis kursu (cele kształcenia) Celem kursu jest zapoznanie

Bardziej szczegółowo

Spis treści 1. Liczby zespolone 2 2. Macierze, wyznaczniki, równania liniowe 4 3. Geometria analityczna 9 4. Granice, pochodne funkcji i ich

Spis treści 1. Liczby zespolone 2 2. Macierze, wyznaczniki, równania liniowe 4 3. Geometria analityczna 9 4. Granice, pochodne funkcji i ich Spis treści Liczby zespolone Macierze wyznaczniki równania liniowe 4 Geometria analityczna 9 4 Granice pochodne funkcji i ich zastosowania 5 Całki nieoznaczone 8 6 Zastosowania geometryczne całek 0 7 Pochodne

Bardziej szczegółowo

PORTFOLIO Próbki tekstu składanego systemem L A TEX

PORTFOLIO Próbki tekstu składanego systemem L A TEX PORTFOLIO Próbki tekstu składanego systemem L A TEX Autor: Spis treści Wstęp. Wprowadzenie...................................... Warunki korzystania z usługi............................ Przykładowe próbki

Bardziej szczegółowo

Rozwiązanie Ad 1. Model zadania jest następujący:

Rozwiązanie Ad 1. Model zadania jest następujący: Przykład. Hodowca drobiu musi uzupełnić zawartość dwóch składników odżywczych (A i B) w produktach, które kupuje. Rozważa cztery mieszanki: M : M, M i M. Zawartość składników odżywczych w poszczególnych

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA TRANSPORTOWE

ZAGADNIENIA TRANSPORTOWE ZAGADNIENIA TRANSPORTOWE Maciej Patan Uniwersytet Zielonogórski WPROWADZENIE opracowano w 1941 r. (F.L. Hitchcock) Jest to problem opracowania planu przewozu pewnego jednorodnego produktu z kilku różnych

Bardziej szczegółowo

ALGEBRA LINIOWA Z ELEMENTAMI GEOMETRII ANALITYCZNEJ

ALGEBRA LINIOWA Z ELEMENTAMI GEOMETRII ANALITYCZNEJ ALGEBRA LINIOWA Z ELEMENTAMI GEOMETRII ANALITYCZNEJ WSHE, O/K-CE 10. Homomorfizmy Definicja 1. Niech V, W będą dwiema przestrzeniami liniowymi nad ustalonym ciałem, odwzorowanie ϕ : V W nazywamy homomorfizmem

Bardziej szczegółowo

1 Równania różniczkowe zwyczajne

1 Równania różniczkowe zwyczajne Równania różniczkowe zwyczajne wykład z MATEMATYKI Budownictwo studia niestacjonarne sem. II, rok ak. 2008/2009 Katedra Matematyki Wydział Informatyki Politechnika Białostocka Równania różniczkowe Równaniem

Bardziej szczegółowo

MATEMATYKA I SEMESTR ALK (PwZ) 1. Sumy i sumy podwójne : Σ i ΣΣ

MATEMATYKA I SEMESTR ALK (PwZ) 1. Sumy i sumy podwójne : Σ i ΣΣ MATEMATYKA I SEMESTR ALK (PwZ). Sumy i sumy podwójne : Σ i ΣΣ.. OKREŚLENIE Ciąg liczbowy = Dowolna funkcja przypisująca liczby rzeczywiste pierwszym n (ciąg skończony), albo wszystkim (ciąg nieskończony)

Bardziej szczegółowo

Matematyka dla DSFRiU zbiór zadań

Matematyka dla DSFRiU zbiór zadań I Matematyka dla DSFRiU zbiór zadań do użytku wewnętrznego Sumowanie skończone W zadaniach -4 obliczyć podaną sumę. dr Leszek Rudak Uniwersytet Warszawski Wydział Zarządzania. 5 i. i= 4 i. i= 5 ( ) i i=

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do MES. Dla każdego ES, w oparciu o przemieszczenia w węzłach, wyznaczamy siły działające na niego, odkształcenia, naprężenia, itp.

Wprowadzenie do MES. Dla każdego ES, w oparciu o przemieszczenia w węzłach, wyznaczamy siły działające na niego, odkształcenia, naprężenia, itp. MES 2 Wprowadzenie do MES Everything important is simple! Podstawowe zasady MES Dzielimy konstrukcję na proste fragmenty (analogia klocki Lego, cegły), które nazywamy elementami skończonymi (ES). ES są

Bardziej szczegółowo

Politechnika Wrocławska, Wydział Informatyki i Zarządzania. Modelowanie

Politechnika Wrocławska, Wydział Informatyki i Zarządzania. Modelowanie Politechnika Wrocławska, Wydział Informatyki i Zarządzania Modelowanie Zad Wyznacz transformaty Laplace a poniższych funkcji, korzystając z tabeli transformat: a) 8 3e 3t b) 4 sin 5t 2e 5t + 5 c) e5t e

Bardziej szczegółowo

WYDZIAŁ MECHANICZNO-ENERGETYCZNY KARTA PRZEDMIOTU

WYDZIAŁ MECHANICZNO-ENERGETYCZNY KARTA PRZEDMIOTU Zał. nr 4 do ZW WYDZIAŁ MECHANICZNO-ENERGETYCZNY KARTA PRZEDMIOTU Nazwa w języku polskim MATEMATYKA Nazwa w języku angielskim Calculus Kierunek studiów (jeśli dotyczy): Specjalność (jeśli dotyczy): Stopień

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do MES. Krzysztof Banaś. 24 października 2012

Wprowadzenie do MES. Krzysztof Banaś. 24 października 2012 Wprowadzenie do MES Krzysztof Banaś 24 października 202 MES (Metoda Elementów Skończonych 2 ) jest jednym z podstawowych narzędzi komputerowego wspomagania badań naukowych i analiz inżynierskich, o bardzo

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: Obliczenia symboliczne Symbolic computations Kierunek: Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy w ramach treści wspólnych z kierunkiem Informatyka Rodzaj zajęć: wykład,

Bardziej szczegółowo

Algebra z geometrią analityczną zadania z odpowiedziami

Algebra z geometrią analityczną zadania z odpowiedziami Algebra z geometrią analityczną zadania z odpowiedziami Maciej Burnecki Spis treści 0 Wyrażenia algebraiczne, indukcja matematyczna 2 2 2 1 Geometria analityczna w R 2 3 3 3 2 Liczby zespolone 4 4 4 3

Bardziej szczegółowo

MODELOWANIE ZA POMOCĄ MES Analiza statyczna ustrojów powierzchniowych

MODELOWANIE ZA POMOCĄ MES Analiza statyczna ustrojów powierzchniowych MODELOWANIE ZA POMOCĄ MES Analiza statyczna ustrojów powierzchniowych PODSTAWY KOMPUTEROWEGO MODELOWANIA USTROJÓW POWIERZCHNIOWYCH Budownictwo, studia I stopnia, semestr VI przedmiot fakultatywny rok akademicki

Bardziej szczegółowo

Układy równań i nierówności liniowych

Układy równań i nierówności liniowych Układy równań i nierówności liniowych Wiesław Krakowiak 1 grudnia 2010 1 Układy równań liniowych DEFINICJA 11 Układem równań m liniowych o n niewiadomych X 1,, X n, nazywamy układ postaci: a 11 X 1 + +

Bardziej szczegółowo

pt.: KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE PROCESÓW OBRÓBKI PLASTYCZNEJ

pt.: KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE PROCESÓW OBRÓBKI PLASTYCZNEJ Ćwiczenie audytoryjne pt.: KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE PROCESÓW OBRÓBKI PLASTYCZNEJ Autor: dr inż. Radosław Łyszkowski Warszawa, 2013r. Metoda elementów skończonych MES FEM - Finite Element Method przybliżona

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI. Wprowadzenie do środowiska Matlab

LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI. Wprowadzenie do środowiska Matlab LABORATORIUM 3 ALGORYTMY OBLICZENIOWE W ELEKTRONICE I TELEKOMUNIKACJI Wprowadzenie do środowiska Matlab 1. Podstawowe informacje Przedstawione poniżej informacje maja wprowadzić i zapoznać ze środowiskiem

Bardziej szczegółowo

Działania na przekształceniach liniowych i macierzach

Działania na przekształceniach liniowych i macierzach Działania na przekształceniach liniowych i macierzach Mirosław Sobolewski Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW 5 wykład z algebry liniowej Warszawa, listopad 2013 Mirosław Sobolewski (UW) Warszawa,

Bardziej szczegółowo

Treść wykładu. Układy równań i ich macierze. Rząd macierzy. Twierdzenie Kroneckera-Capellego.

Treść wykładu. Układy równań i ich macierze. Rząd macierzy. Twierdzenie Kroneckera-Capellego. . Metoda eliminacji. Treść wykładu i ich macierze... . Metoda eliminacji. Ogólna postać układu Układ m równań liniowych o n niewiadomych x 1, x 2,..., x n : a 11 x 1 + a 12 x 2 + + a 1n x n = b 1 a 21

Bardziej szczegółowo

Zagadnienie transportowe (badania operacyjne) Mgr inż. Aleksandra Radziejowska AGH Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

Zagadnienie transportowe (badania operacyjne) Mgr inż. Aleksandra Radziejowska AGH Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie Zagadnienie transportowe (badania operacyjne) Mgr inż. Aleksandra Radziejowska AGH Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie OPIS ZAGADNIENIA Zagadnienie transportowe służy głównie do obliczania najkorzystniejszego

Bardziej szczegółowo

PODSTAWY MECHANIKI OŚRODKÓW CIĄGŁYCH

PODSTAWY MECHANIKI OŚRODKÓW CIĄGŁYCH 1 Przedmowa Okładka CZĘŚĆ PIERWSZA. SPIS PODSTAWY MECHANIKI OŚRODKÓW CIĄGŁYCH 1. STAN NAPRĘŻENIA 1.1. SIŁY POWIERZCHNIOWE I OBJĘTOŚCIOWE 1.2. WEKTOR NAPRĘŻENIA 1.3. STAN NAPRĘŻENIA W PUNKCIE 1.4. RÓWNANIA

Bardziej szczegółowo

Czy umiemy mnożyć wektory?

Czy umiemy mnożyć wektory? Czy umiemy mnożyć wektory? wprowadzenie do algebry geometrycznej Jacek Grela 1 UJ 2010 Plan działania Motywacja Wprowadzenie do algebry geometrycznej Algebra 2D, 3D Przykład fizyczny Algebra czasoprzestrzeni

Bardziej szczegółowo

Grafika komputerowa Wykład 8 Modelowanie obiektów graficznych cz. II

Grafika komputerowa Wykład 8 Modelowanie obiektów graficznych cz. II Grafika komputerowa Wykład 8 Modelowanie obiektów graficznych cz. II Instytut Informatyki i Automatyki Państwowa Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży 2 0 0 9 Spis treści Spis treści 1

Bardziej szczegółowo

Algebra liniowa z geometrią

Algebra liniowa z geometrią Algebra liniowa z geometrią Maciej Czarnecki 15 stycznia 2013 Spis treści 1 Geometria płaszczyzny 2 1.1 Wektory i skalary........................... 2 1.2 Macierze, wyznaczniki, układy równań liniowych.........

Bardziej szczegółowo

Wartości i wektory własne

Wartości i wektory własne Dość często przy rozwiązywaniu problemów naukowych czy technicznych pojawia się konieczność rozwiązania dość specyficznego układu równań: Zależnego od n nieznanych zmiennych i pewnego parametru. Rozwiązaniem

Bardziej szczegółowo

Wstęp. Numeryczne Modelowanie Układów Ciągłych Podstawy Metody Elementów Skończonych. Warunki brzegowe. Elementy

Wstęp. Numeryczne Modelowanie Układów Ciągłych Podstawy Metody Elementów Skończonych. Warunki brzegowe. Elementy Wstęp Numeryczne Modeowanie Układów Ciągłych Podstawy Metody Eementów Skończonych Metoda Eementów Skończonych służy do rozwiązywania probemów początkowo-brzegowych, opisywanych równaniami różniczkowymi

Bardziej szczegółowo

Minimalizacja form boolowskich UC1, 2009

Minimalizacja form boolowskich UC1, 2009 Minimalizacja form boolowskich UC, 29 mplikanty funkcji boolowskiej UC, 29 2 mplikanty funkcji boolowskiej UC, 29 3 Metody minimalizacji UC, 29 4 Siatki Karnaugh UC, 29 5 Siatki Karnaugh UC, 29 Stosowanie

Bardziej szczegółowo

Wprowadzenie do MES. Dla każdego ES, w oparciu o przemieszczenia w węzłach, wyznaczamy siły działające na niego, odkształcenia, naprężenia, itp.

Wprowadzenie do MES. Dla każdego ES, w oparciu o przemieszczenia w węzłach, wyznaczamy siły działające na niego, odkształcenia, naprężenia, itp. MES 2 Everything important is simple! odstawowe zasady MES Dzielimy konstrukcję na proste fragmenty (analogia klocki Lego, cegły), które nazywamy elementami skończonymi (ES). ES są połączone w węzłach

Bardziej szczegółowo

Układy równań nieliniowych (wielowymiarowa metoda Newtona-Raphsona) f(x) = 0, gdzie. dla n=2 np.

Układy równań nieliniowych (wielowymiarowa metoda Newtona-Raphsona) f(x) = 0, gdzie. dla n=2 np. Układy równań nieliniowych (wielowymiarowa metoda Newtona-Raphsona f(x 0, f ( f, f,..., f n gdzie 2 x ( x, x 2,..., x n dla n2 np. f ( x, y 0 g( x, y 0 dla każdej wielowymiarowej rozwinięcie w szereg Taylora

Bardziej szczegółowo

Optymalizacja systemów

Optymalizacja systemów Optymalizacja systemów Laboratorium Zadanie nr 3 Sudoku autor: A. Gonczarek Cel zadania Celem zadania jest napisanie programu rozwiązującego Sudoku, formułując problem optymalizacji jako zadanie programowania

Bardziej szczegółowo

Zmiana baz. Jacek Jędrzejewski 2014. 1 Macierz przejścia od bazy do bazy 2

Zmiana baz. Jacek Jędrzejewski 2014. 1 Macierz przejścia od bazy do bazy 2 Zmiana baz Jacek Jędrzejewski 2014 Spis treści 1 Macierz przejścia od bazy do bazy 2 2 Wektory a zmiana baz 2 21 Współrzędne wektora względem różnych baz 2 22 Wektory o tych samych współrzędnych względem

Bardziej szczegółowo

Podstawowe działania w rachunku macierzowym

Podstawowe działania w rachunku macierzowym Podstawowe działania w rachunku macierzowym Marcin Detka Katedra Informatyki Stosowanej Kielce, Wrzesień 2004 1 MACIERZE 1 1 Macierze Macierz prostokątną A o wymiarach m n (m wierszy w n kolumnach) definiujemy:

Bardziej szczegółowo

PROBLEMY NIEKONWENCJONALNYCH UKŁADÓW ŁOŻYSKOWYCH Łódź 09-10 maja 1995 roku

PROBLEMY NIEKONWENCJONALNYCH UKŁADÓW ŁOŻYSKOWYCH Łódź 09-10 maja 1995 roku PROBLEMY NIEKONWENCJONALNYCH UKŁADÓW ŁOŻYSKOWYCH Łódź 09-10 maja 1995 roku Edward Walicki, Anna Walicka, Tomasz Karpiński (WSI Zielona Góra) PARAMETRY MECHANICZNE WIELOKRZYWKOWEGO ŁOŻYSKA STOŻKOWEGO SMAROWANEGO

Bardziej szczegółowo

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje

Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Mathcad c.d. - Macierze, wykresy 3D, rozwiązywanie równań, pochodne i całki, animacje Opracował: Zbigniew Rudnicki Powtórka z poprzedniego wykładu 2 1 Dokument, regiony, klawisze: Dokument Mathcada realizuje

Bardziej szczegółowo

Formy kwadratowe. Mirosław Sobolewski. Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW. 14. wykład z algebry liniowej Warszawa, styczeń 2011

Formy kwadratowe. Mirosław Sobolewski. Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW. 14. wykład z algebry liniowej Warszawa, styczeń 2011 Formy kwadratowe Mirosław Sobolewski Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW 14. wykład z algebry liniowej Warszawa, styczeń 2011 Mirosław Sobolewski (UW) Warszawa, 2011 1 / 16 Definicja Niech V,

Bardziej szczegółowo

Julia 4D - raytracing

Julia 4D - raytracing i przykładowa implementacja w asemblerze Politechnika Śląska Instytut Informatyki 27 sierpnia 2009 A teraz... 1 Fraktale Julia Przykłady Wstęp teoretyczny Rendering za pomocą śledzenia promieni 2 Implementacja

Bardziej szczegółowo

Modelowanie absorbcji cząsteczek LDL w ściankach naczyń krwionośnych

Modelowanie absorbcji cząsteczek LDL w ściankach naczyń krwionośnych Modelowanie absorbcji cząsteczek LDL w ściankach naczyń krwionośnych Plan prezentacji Co to jest LDL? 1 Budowa naczynia krwionośnego 2 Przykładowe wyniki 3 Mechanizmy wnikania blaszki miażdżycowej w ścianki

Bardziej szczegółowo

Równania różniczkowe wyższych rzędów

Równania różniczkowe wyższych rzędów Równania różniczkowe wyższych rzędów Marcin Orchel Spis treści 1 Wstęp 1 1.1 Istnienie rozwiązań............................... 1 1.2 Rozwiązanie ogólne............................... 2 1.3 Obniżanie rzędu

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: MODELOWANIE I SYMULACJA PROCESÓW WYTWARZANIA Modeling and Simulation of Manufacturing Processes Kierunek: Mechatronika Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy specjalności PSM Rodzaj zajęć: wykład,

Bardziej szczegółowo

Metoda elementów skończonych

Metoda elementów skończonych Metoda elementów skończonych Wraz z rozwojem elektronicznych maszyn obliczeniowych jakimi są komputery zaczęły pojawiać się różne numeryczne metody do obliczeń wytrzymałości różnych konstrukcji. Jedną

Bardziej szczegółowo

1 Równania różniczkowe drugiego rzędu

1 Równania różniczkowe drugiego rzędu Równania różniczkowe drugiego rzędu Najpierw zajmiemy się równaniami różniczkowymi rzędu drugiego, w których y nie występuje w sposób jawny, tzn. F (x, y, y ) = 0 (.) Równanie takie rozwiązujemy poprzez

Bardziej szczegółowo

φ(x 1,..., x n ) = a i x 2 i +

φ(x 1,..., x n ) = a i x 2 i + Teoria na egzamin z algebry liniowej Wszystkie podane pojęcia należy umieć określić i podać pprzykłady, ewentualnie kontrprzykłady. Ponadto należy znać dowody tam gdzie to jest zaznaczone. Liczby zespolone.

Bardziej szczegółowo

Obliczenia równoległe w zagadnieniach inżynierskich. Wykład 6

Obliczenia równoległe w zagadnieniach inżynierskich. Wykład 6 Wykład 6 p. 1/?? Obliczenia równoległe w zagadnieniach inżynierskich Wykład 6 Dr inż. Tomasz Olas olas@icis.pcz.pl Instytut Informatyki Teoretycznej i Stosowanej Politechnika Częstochowska Plan wykładu

Bardziej szczegółowo

ECTS (Część 2. Metody numeryczne) Nazwa w języku angielskim: Algorithms and data structures.

ECTS (Część 2. Metody numeryczne) Nazwa w języku angielskim: Algorithms and data structures. Algorytmy i struktury danych. Metody numeryczne ECTS (Część 2. Metody numeryczne) Nazwa w języku angielskim: Algorithms and data structures. dzienne magisterskie Numerical methods. (Part 2. Numerical methods)

Bardziej szczegółowo

Stan naprężenia. Przykład 1: Tarcza (płaski stan naprężenia) Określić siły masowe oraz obciążenie brzegu tarczy jeśli stan naprężenia wynosi:

Stan naprężenia. Przykład 1: Tarcza (płaski stan naprężenia) Określić siły masowe oraz obciążenie brzegu tarczy jeśli stan naprężenia wynosi: Stan naprężenia Przkład 1: Tarcza (płaski stan naprężenia) Określić sił masowe oraz obciążenie brzegu tarcz jeśli stan naprężenia wnosi: 5 T σ. 8 Składowe sił masowch obliczam wkonując różniczkowanie zapisane

Bardziej szczegółowo

Podstawy Robotyki Określenie kinematyki oraz dynamiki manipulatora

Podstawy Robotyki Określenie kinematyki oraz dynamiki manipulatora Podstawy Robotyki Określenie kinematyki oraz dynamiki manipulatora AiR V sem. Gr. A4/ Wicher Bartłomiej Pilewski Wiktor 9 stycznia 011 1 1 Wstęp Rysunek 1: Schematyczne przedstawienie manipulatora W poniższym

Bardziej szczegółowo

Całki podwójne. Definicja całki podwójnej. Jacek Kłopotowski. 25 maja Katedra Matematyki i Ekonomii Matematycznej

Całki podwójne. Definicja całki podwójnej. Jacek Kłopotowski. 25 maja Katedra Matematyki i Ekonomii Matematycznej Definicja całki podwójnej Katedra Matematyki i Ekonomii Matematycznej 25 maja 2016 Definicja całki podwójnej Załóżmy, że f : K R, gdzie K = a, b c, d R 2, jest funkcją ograniczoną. Niech x 0, x 1,...,

Bardziej szczegółowo

ZRÓWNOLEGLANIE OBLICZEŃ W METODACH PROJEKCYJNYCH ROZWIĄZYWANIA UKŁADÓW RÓWNAŃ LINIOWYCH

ZRÓWNOLEGLANIE OBLICZEŃ W METODACH PROJEKCYJNYCH ROZWIĄZYWANIA UKŁADÓW RÓWNAŃ LINIOWYCH ZRÓWNOLEGLANIE OBLICZEŃ W METODACH PROJEKCYJNYCH ROZWIĄZYWANIA UKŁADÓW RÓWNAŃ LINIOWYCH Zdzisław Szczerbiński Instytut Informatyki Teoretycznej i Stosowanej PAN ul. Bałtycka 5, 44-100 Gliwice oraz Państwowa

Bardziej szczegółowo

METODA SIŁ KRATOWNICA

METODA SIŁ KRATOWNICA Część. METDA SIŁ - RATWNICA.. METDA SIŁ RATWNICA Sposób rozwiązywania kratownic statycznie niewyznaczalnych metodą sił omówimy rozwiązują przykład liczbowy. Zadanie Dla kratownicy przedstawionej na rys..

Bardziej szczegółowo

MATeMAtyka klasa II poziom rozszerzony

MATeMAtyka klasa II poziom rozszerzony MATeMAtyka klasa II poziom rozszerzony W klasie drugiej na poziomie rozszerzonym realizujemy materiał z klasy pierwszej tylko z poziomu rozszerzonego (na czerwono) oraz cały materiał z klasy drugiej. Rozkład

Bardziej szczegółowo

Metody numeryczne. Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji Uniwersytet Zielonogórski

Metody numeryczne. Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji Uniwersytet Zielonogórski Metody numeryczne Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Telekomunikacji Uniwersytet Zielonogórski Elektrotechnika stacjonarne-dzienne pierwszego stopnia

Bardziej szczegółowo

Egzamin ustny z matematyki semestr II Zakres wymaganych wiadomości i umiejętności

Egzamin ustny z matematyki semestr II Zakres wymaganych wiadomości i umiejętności Egzamin ustny z matematyki semestr II Zakres wymaganych wiadomości i umiejętności I. Pojęcie funkcji definicja różne sposoby opisu funkcji określenie dziedziny, zbioru wartości, miejsc zerowych. Należy

Bardziej szczegółowo

POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ cd i formalizm matematyczny

POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ cd i formalizm matematyczny POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ cd i formalizm matematyczny Funkcja Falowa Postulat 1 Dla każdego układu istnieje funkcja falowa (funkcja współrzędnych i czasu), która jest ciągła, całkowalna w kwadracie,

Bardziej szczegółowo

Metody numeryczne. materiały do wykładu dla studentów

Metody numeryczne. materiały do wykładu dla studentów Metody numeryczne materiały do wykładu dla studentów 4. Wartości własne i wektory własne 4.1. Podstawowe definicje, własności i twierdzenia 4.2. Lokalizacja wartości własnych 4.3. Metoda potęgowa znajdowania

Bardziej szczegółowo

Matematyka Lista 1 1. Matematyka. Lista Obliczyć lub uprościć zapis (zapisać jako potęgę):

Matematyka Lista 1 1. Matematyka. Lista Obliczyć lub uprościć zapis (zapisać jako potęgę): Matematyka Lista 1 1 Matematyka Lista 1 1. Obliczyć lub uprościć zapis (zapisać jako potęgę): 3 3 3 ( ) 1 4 2 5 8 3 100 3 2 4 1 3 4 2 4 9 1 3 3 9 3. 5 2. Rozwiązać równania i nierówności: 4 2x+1 = 8 5x

Bardziej szczegółowo

Całki krzywoliniowe. SNM - Elementy analizy wektorowej - 1

Całki krzywoliniowe. SNM - Elementy analizy wektorowej - 1 SNM - Elementy analizy wektorowej - 1 Całki krzywoliniowe Definicja (funkcja wektorowa jednej zmiennej) Funkcją wektorową jednej zmiennej nazywamy odwzorowanie r : I R 3, gdzie I oznacza przedział na prostej,

Bardziej szczegółowo

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE

PRZEWODNIK PO PRZEDMIOCIE Nazwa przedmiotu: PODSTAWY MODELOWANIA PROCESÓW WYTWARZANIA Fundamentals of manufacturing processes modeling Kierunek: Mechanika i Budowa Maszyn Rodzaj przedmiotu: obowiązkowy na specjalności APWiR Rodzaj

Bardziej szczegółowo

Zajęcia: VBA TEMAT: VBA PROCEDURY NUMERYCZNE Metoda bisekcji i metoda trapezów

Zajęcia: VBA TEMAT: VBA PROCEDURY NUMERYCZNE Metoda bisekcji i metoda trapezów Zajęcia: VBA TEMAT: VBA PROCEDURY NUMERYCZNE Metoda bisekcji i metoda trapezów W ramach zajęć oprogramujemy jedną, wybraną metodę numeryczną: metodę bisekcji numerycznego rozwiązywania równania nieliniowego

Bardziej szczegółowo

1 Metody rozwiązywania równań nieliniowych. Postawienie problemu

1 Metody rozwiązywania równań nieliniowych. Postawienie problemu 1 Metody rozwiązywania równań nieliniowych. Postawienie problemu Dla danej funkcji ciągłej f znaleźć wartości x, dla których f(x) = 0. (1) 2 Przedział izolacji pierwiastka Będziemy zakładać, że równanie

Bardziej szczegółowo

Wstęp do analizy matematycznej

Wstęp do analizy matematycznej Wstęp do analizy matematycznej Andrzej Marciniak Zajęcia finansowane z projektu "Rozwój i doskonalenie kształcenia na Politechnice Poznańskiej w zakresie technologii informatycznych i ich zastosowań w

Bardziej szczegółowo

Spis treści Wstęp Liczby zespolone Funkcje elementarne zmiennej zespolonej Wielomiany Macierze i wyznaczniki

Spis treści Wstęp Liczby zespolone Funkcje elementarne zmiennej zespolonej Wielomiany Macierze i wyznaczniki Spis treści Wstęp ii 1 Liczby zespolone 1 1.1 Definicja i działania, liczby sprzężone......................... 1 1.2 Moduł, argument, postać trygonometryczna..................... 2 1.3 Działania na liczbach

Bardziej szczegółowo

Informatyka i komputerowe wspomaganie prac inżynierskich

Informatyka i komputerowe wspomaganie prac inżynierskich Informatyka i komputerowe wspomaganie prac inżynierskich Dr Zbigniew Kozioł - wykład Dr Grzegorz Górski - laboratorium Wykład III Numeryczne rozwiązywanie równań różniczkowych. MES, Metoda Elementów Skończonych

Bardziej szczegółowo

3. Znaleźć długość krzywej l = {y = x, 0 x 1}. 4. Obliczyć objętość bryły powstałej w wyniku obrotu dookoła osi OX krzywej

3. Znaleźć długość krzywej l = {y = x, 0 x 1}. 4. Obliczyć objętość bryły powstałej w wyniku obrotu dookoła osi OX krzywej eria. Obliczyć całki (A) 2 x 2 dx (z definicji); 2 xe x dx; e 2xe x2 dx. 2. Obliczyć pole obszaru (A) {(x, y) : < x < 3, < y < x 2 +}; {(x, y) : 6x x 2 < y < x 2 6x+}. 3. Znaleźć długość krzywej l = {y

Bardziej szczegółowo

2. Równania nieliniowe i ich uk lady

2. Równania nieliniowe i ich uk lady Metoda Newtona stycznych dla równania f(x) 0: x n+ x n f(x n) f (x n ) Chcemy rozwia ι zać uk lad N równań dla N niewiadomych f (x,x,,x N ) 0 f (x,x,,x N ) 0, f N (x,x,,x N ) 0 krócej: Czy jest jakaś analogia?

Bardziej szczegółowo

II. POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ W JĘZYKU WEKTORÓW STANU. Janusz Adamowski

II. POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ W JĘZYKU WEKTORÓW STANU. Janusz Adamowski II. POSTULATY MECHANIKI KWANTOWEJ W JĘZYKU WEKTORÓW STANU Janusz Adamowski 1 1 Przestrzeń Hilberta Do opisu stanów kwantowych używamy przestrzeni Hilberta. Przestrzenią Hilberta H nazywamy przestrzeń wektorową

Bardziej szczegółowo

Definicja i własności wartości bezwzględnej.

Definicja i własności wartości bezwzględnej. Równania i nierówności z wartością bezwzględną. Rozwiązywanie układów dwóch (trzech) równań z dwiema (trzema) niewiadomymi. Układy równań liniowych z parametrem, analiza rozwiązań. Definicja i własności

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 4. Matlab - funkcje, wielomiany, obliczenia symboliczne

Ćwiczenie 4. Matlab - funkcje, wielomiany, obliczenia symboliczne Ćwiczenie 4. Matlab - funkcje, wielomiany, obliczenia symboliczne Obliczenia z wykorzystaniem tzw. funkcji anonimowej Składnia funkcji anonimowej: nazwa_funkcji=@(lista_argumentów)(wyrażenie) gdzie: -

Bardziej szczegółowo

Nieskończona jednowymiarowa studnia potencjału

Nieskończona jednowymiarowa studnia potencjału Nieskończona jednowymiarowa studnia potencjału Zagadnienie dane jest następująco: znaleźć funkcje własne i wartości własne operatora energii dla cząstki umieszczonej w nieskończonej studni potencjału,

Bardziej szczegółowo

METODA SYMPLEKS. Maciej Patan. Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Uniwersytet Zielonogórski

METODA SYMPLEKS. Maciej Patan. Instytut Sterowania i Systemów Informatycznych Uniwersytet Zielonogórski METODA SYMPLEKS Maciej Patan Uniwersytet Zielonogórski WSTĘP Algorytm Sympleks najpotężniejsza metoda rozwiązywania programów liniowych Metoda generuje ciąg dopuszczalnych rozwiązań x k w taki sposób,

Bardziej szczegółowo

Układy równań. Kinga Kolczyńska - Przybycień 22 marca Układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi

Układy równań. Kinga Kolczyńska - Przybycień 22 marca Układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi Układy równań Kinga Kolczyńska - Przybycień 22 marca 2014 1 Układ dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi 1.1 Pojęcie układu i rozwiązania układu Układem dwóch równań liniowych z dwiema niewiadomymi

Bardziej szczegółowo

(wymiar macierzy trójk¹tnej jest równy liczbie elementów na g³ównej przek¹tnej). Z twierdzen 1 > 0. Zatem dla zale noœci

(wymiar macierzy trójk¹tnej jest równy liczbie elementów na g³ównej przek¹tnej). Z twierdzen 1 > 0. Zatem dla zale noœci 56 Za³ó my, e twierdzenie jest prawdziwe dla macierzy dodatnio okreœlonej stopnia n 1. Macierz A dodatnio okreœlon¹ stopnia n mo na zapisaæ w postaci n 1 gdzie A n 1 oznacza macierz dodatnio okreœlon¹

Bardziej szczegółowo

Analiza stanu naprężenia - pojęcia podstawowe

Analiza stanu naprężenia - pojęcia podstawowe 10. ANALIZA STANU NAPRĘŻENIA - POJĘCIA PODSTAWOWE 1 10. 10. Analiza stanu naprężenia - pojęcia podstawowe 10.1 Podstawowy zapisu wskaźnikowego Elementy konstrukcji znajdują się w przestrzeni fizycznej.

Bardziej szczegółowo

KARTA MODUŁU. 17. Efekty kształcenia: 2. Nr Opis efektu kształcenia Metoda sprawdzenia efektu kształcenia 1 potrafi wykorzystać

KARTA MODUŁU. 17. Efekty kształcenia: 2. Nr Opis efektu kształcenia Metoda sprawdzenia efektu kształcenia 1 potrafi wykorzystać (pieczęć wydziału) KARTA MODUŁU Z1-PU7 WYDANIE N1 Strona 1 z 5 1. Nazwa modułu: MATEMATYKA 2. Kod przedmiotu: 3 3. Karta modułu ważna od roku akademickiego: 2013/2014 4. Forma kształcenia: studia pierwszego

Bardziej szczegółowo

Macierze - obliczanie wyznacznika macierzy z użyciem permutacji

Macierze - obliczanie wyznacznika macierzy z użyciem permutacji Macierze - obliczanie wyznacznika macierzy z użyciem permutacji I LO im. F. Ceynowy w Świeciu Radosław Rudnicki joix@mat.uni.torun.pl 17.03.2009 r. Typeset by FoilTEX Streszczenie Celem wykładu jest wprowadzenie

Bardziej szczegółowo

Mgr inż. Wojciech Chajec Pracownia Kompozytów, CNT Mgr inż. Adam Dziubiński Pracownia Aerodynamiki Numerycznej i Mechaniki Lotu, CNT SMIL

Mgr inż. Wojciech Chajec Pracownia Kompozytów, CNT Mgr inż. Adam Dziubiński Pracownia Aerodynamiki Numerycznej i Mechaniki Lotu, CNT SMIL Mgr inż. Wojciech Chajec Pracownia Kompozytów, CNT Mgr inż. Adam Dziubiński Pracownia Aerodynamiki Numerycznej i Mechaniki Lotu, CNT SMIL We wstępnej analizie przyjęto następujące założenia: Dwuwymiarowość

Bardziej szczegółowo

Wykład z modelowania matematycznego. Algorytm sympleks.

Wykład z modelowania matematycznego. Algorytm sympleks. Wykład z modelowania matematycznego. Algorytm sympleks. 1 Programowanie matematyczne jest to zbiór metod poszukiwania punktu optymalizującego (minimalizującego lub maksymalizującego) wartość funkcji rzeczywistej

Bardziej szczegółowo

Numeryczne rozwiązywanie równań i układów równań

Numeryczne rozwiązywanie równań i układów równań Lekcja Strona z 2 Numeryczne rozwiązywanie równań i układów równań Rozwiązywanie pojedynczego równania - funkcja root Do rozwiązywania jednego równania z jedną niewiadomą służy funkcja root(f(z), z), gdzie:

Bardziej szczegółowo

Tadeusz Lesiak. Dynamika punktu materialnego: Praca i energia; zasada zachowania energii

Tadeusz Lesiak. Dynamika punktu materialnego: Praca i energia; zasada zachowania energii Mechanika klasyczna Tadeusz Lesiak Wykład nr 4 Dynamika punktu materialnego: Praca i energia; zasada zachowania energii Energia i praca T. Lesiak Mechanika klasyczna 2 Praca Praca (W) wykonana przez stałą

Bardziej szczegółowo

PWSZ w Tarnowie Instytut Politechniczny Elektrotechnika

PWSZ w Tarnowie Instytut Politechniczny Elektrotechnika PWSZ w Tarnowie Instytut Politechniczny Elektrotechnika METODY NUMERYCZNE WYKŁAD Andrzej M. Dąbrowski amd@agh.edu.pl Paw.C p.100e Konsultacje: środa 14 45-15 30 czwartek 14 45 - Wykład 2 godz. lekcyjne.

Bardziej szczegółowo

WYDZIAŁ MECHANICZNY KARTA PRZEDMIOTU

WYDZIAŁ MECHANICZNY KARTA PRZEDMIOTU Zał. nr 4 do ZW WYDZIAŁ MECHANICZNY KARTA PRZEDMIOTU Nazwa w języku polskim RÓWNANIA RÓŻNICZKOWE ZWYCZAJNE Nazwa w języku angielskim ORDINARY DIFFERENTIAL EQUATIONS Kierunek studiów (jeśli dotyczy): Automatyka

Bardziej szczegółowo

3 Metoda NCGF rozwiązywania równania Schrödingera 5

3 Metoda NCGF rozwiązywania równania Schrödingera 5 Spis treści 1 Ruch paczki falowej 1 2 Leapfrog method 2 3 Metoda NCGF rozwiązywania równania Schrödingera 5 Temat: Zależne od czasu równanie Schrödingera. Ruch pakietów falowych. Wartości własne. Przykłady

Bardziej szczegółowo