STO LAT PŁK. MIKOŁAJA BOSAKIRSKIEGO MAMY TAKĄ NADZIEJĘ

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "STO LAT PŁK. MIKOŁAJA BOSAKIRSKIEGO MAMY TAKĄ NADZIEJĘ"

Transkrypt

1 weter4_07.indd :25:37 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty MAMY TAKĄ NADZIEJĘ Wspólnie z prezesem ZG podpisał Pan umowę z Departamentem Wychowania i Promocji Obronności MON w sprawie opieki paliatywnej w br. Będzie kontynuacja tej ważnej działalności naszego Związku? Tak. Podjęliśmy się kontynuacji opieki specjalnej (paliatywnej) w miejscach zamieszkania obłożnie chorych emerytów i rencistów wojskowych oraz członków ich rodzin. Niestety, podpisana umowa utrudnia zrealizowanie przedmiotowego zadania. Jest to zadanie, które musi być realizowane nieprzerwanie. Dlaczego? Złożyliśmy ofertę w styczniu br. prosząc o kwotę 348 tys. złotych z wyliczeniem, że 288 tys. zł. przeznaczymy na opłatę wynagrodzeń 58 organizatorów opieki, którzy za swój wysiłek i poświęcony czas przez 13 lat otrzymywani pewną rekompensatę finansową (ok zł). Należy podkreślić, że oprócz 58 organizatorów opieki, kilkaset wolontariuszy - członków Związku - uczestniczy w procesie pomocy. No i umowa została podpisana... Owszem, tylko, że na sumę lat zł. i to z zastrzeżeniem tylko na opłacanie kosztów podróży, wydatki pocztowo-bankowe, materiały kancelaryjne i szkolenie. O opiece specjalnej (paliatywnej) rozmawiamy z wiceprezesem Zarządu Głównego ZBŻZiORWP ds. społeczno-zdrowotnych płk. Aleksandrem Kubackim A organizatorzy opieki? Jest to podobno, propozycja komisji rozdzielającej środki, która po raz pierwszy od 14 lat nie uwzględniła rekompensaty finansowej, zresztą bardzo symbolicznej, organizatorom opieki I co teraz? Będzie trudno wykonać pełen zakres zadań opieki, co nie znaczy, że Związek pozostawi swoich kolegów bez pomocy. W tej sytuacji serdecznie prosimy członków Związku o wzmożony wysiłek w dziedzinie opieki. Iloma chorymi opiekuje się Związek? Przeciętnie Jakie są koszty organizacyjne takiej opieki dla jednej osoby rocznie? Około zł. Mamy więc sytuację beznadziejną. Nie beznadziejną, ale naprawdę trudną. Mimo odwołania od decyzji, korekty przydziału nie dokonano. Decyzja ta zapadła na szczeblu Komisji MON, dlatego mamy nadzieję, że nowy podsekretarz stanu w MON, Pan Jacek Kotas przychylnie ustosunkuje się do naszej argumentacji podtrzymania dotychczasowego systemu i umożliwienia Związkowi niesienia pomocy byłym żołnierzom zawodowym i ich rodzinom. Dziękuję za rozmowę. Antoni WITKOWSKI STO LAT PŁK. MIKOŁAJA BOSAKIRSKIEGO Był świadkiem dwóch wojen światowych i rewolucji w Rosji, pamięta czasy caratu, Drugiej Rzeczypospolitej Polskiej, okres okupacji i Polski Ludowej, żył w trzeciej i obserwuje początki rodzącej się Czwartej Rzeczypospolitej Polskiej. Płk Mikołaj Bosakirski syn Roberta urodził się w Sankt Petersburgu w rodzinie kolejarskiej. W czasie panującej tam zarazy tzw. hiszpanki w 1928 r. zmarli rodzice, został sam i przeniósł się na Wileńszczyznę. W 1940 r. został zatrudniony przy budowie kolei na odcinku Moskwa-Omsk na Syberii. W maju 1943 r. wstąpił ochotniczo do 1 DP im. Tadeusza Kościuszki, S OWO PREZESA Od kilku miesięcy, kierownictwo Zarządu Głównego ZBŻZiORWP, czyni starania o pozyskanie dotacji w celu wsparcia społecznej działalności naszych członków. Głównym adresatem są instytucje MON, ale nie tylko. Efekty tych działań są różne, lepsze i mało zadowalające. Na poziomie ubiegłego roku zapewniono środki na działalność proobronną, za którą bezpośrednio odpowiada wiceprezes płk Jan Gazarkiewicz. Niestety, mimo dużego wysiłku, wiele do życzenia pozostawia obszar działalności socjalnozdrowotnej, szczególnie zadanie związane ze wsparciem opieki specjalnej (paliatywnej). Dotychczasowe, usilne starania, przyniosły efekty tylko w 1/8 stanu z ubiegłego roku. Nie rezygnujemy, działamy w dalszym ciągu, liczymy, że kompetentni urzędnicy państwowi, najwyższych szczebli urzędowych, docenia wagę problemu, wyjdą naprzeciw potrzebom prawie półtora tysiąca podopiecznych, których wspierają nasi organizatorzy ludzie niezamożni, dla których zakupienie biletu na dojazd do chorego, stanowi często poważny problem. Nie rezygnujemy, podejmujemy kolejne działania, licząc na docenienie powagi problemu, a przede wszystkim: często tragicznej sytuacji chorych, osamotnienia, braku samodzielności, bólu, niewystarczających środków finansowych na leki. Niestety, przedstawiona wyżej skrótowa sytuacja dotyczy także byłych żołnierzy II wojny światowej, którzy z bezgranicznym oddaniem walczyli o Polskę, o swoją jedyną Ojczyznę. Z krwawiącymi ranami, z narażeniem życia i zdrowia, przemierzali bojowe szlaki, wiodące do wyzwolenia, do wolności nie tylko dla siebie. Powojenne lata nie były znacząco lepsze. Służba wojskowa w warunkach ciągłego, wojennego zagrożenia (realnego i stwarzanego przez polityczne działania) wymagała najwyższej gotowości bojowej. Niezliczone ilości szkoleń poligonowych, ćwiczeń w warunkach polowych z użyciem sprzętu bojowego, niosły za sobą także śmierć, kalectwo, utratę zdrowia. Warunki służby wojskowej powodowały i powodują to, że znacząca grupa żołnierskiej braci, odchodzi na wieczną wartę w stosunkowo młodym wieku. Nasze środowisko, na dzisiaj, nie robi z powyższego większego problemu. Większość z nas, jest w pełni świadoma skutków swoich decyzji Być polskim żołnierzem. Myśląc o dalszym życiu, mniej myślimy o tym, kiedy umrzemy, częściej Jak, w jakich warunkach. Jestem w wieku, w którym coraz częściej uczestniczę w ostatniej drodze moich kolegów. W czasie jednej z ceremonii pogrzebowej usłyszałem rozmowę dwóch byłych żołnierzy zawodowych. Pierwszy: taki młody a w trumnie, ja dużo starszy i powinienem odejść przed Nim. Drugi: Nie spiesz się, jeszcze pożyj. Odpowiedź pierwszego: A co to za życie. Do dziś pamiętam twarze rozmówców, słyszę ich słowa i zastanawiam się, co jest przyczyną stwierdzenia A co to za życie? Myślę, że częściową odpowiedzią są zdania zawarte w tym tekście, ale nie tylko, problem jest o wiele bardziej złożony, wymagający wielowątkowych rozważań. Drogie Koleżanki! Drodzy Koledzy! pomimo wyjątkowo skomplikowanej sytuacji, braku wystarczającego wsparcia na dzisiaj i zagrożeń w realizacji zadań opieki specjalnej, najbliższe tygodnie będą pomyślniejsze. Wspólnie z wiceprezesem płk. Aleksandrem Kubackim znajdziemy mam nadzieję zrozumienie ze strony gestorów środków pieniężnych na ten cel przeznaczonych. Jednak, trzeba być przygotowanym na prowadzenie tego typu działalności w warunkach bardziej złożonych. Myślę, że nie zabraknie nam dobrych pomysłów, przynoszących należyte efekty w zakresie pomocy potrzebującym. Gen dyw. (r.) Adam RĘBACZ 1

2 weter4_07.indd :25:41 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ wziął udział w bitwie pod Lenino i przeszedł z Dywizją szlak bojowy do Berlina. W walkach o Warszawę 11 września 1944 r. odniósł ciężkie rany. Po wojnie pełnił służbę początkowo w Departamencie WOP MON, później w Głównym Inspektoracie Ochrony Pogranicza, który przekształcono w Dowództwo WOP. Od 1945 r. mieszka w Warszawie. Z żoną Wilhelminą są małżeństwem od 67 lat. W stan spoczynku odszedł w październiku 1961 r. ze względu na stan zdrowia. Włączył się w nurt pracy społecznej w Klubie Oficerów Rezerwy LOK, a od 1981 r. w ZBŻZiORWP w Kole nr 42 przy Dowództwie WOP, obecnie Komendzie Głównej Straży Granicznej. Za udział w walkach odznaczony m.in.: Krzyżem Walecznych, srebrnym i brązowym medalem Zasłużonym na Polu Chwały, medalami pamiątkowymi: Za Odrę, Nysę i Bałtyk, Zwycięstwa i Wolności, Za Warszawę. W okresie pokoju odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Za działalność społeczną wyróżniony: odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP i złotą odznaką Za Zasługi dla Warszawy. Prezydium ZWM ZBŻZiORWP udostępniło salę konferencyjną przy ul. 11 Listopada w Warszawie, gdzie synowie Dostojnego Jubilata Bogdan i Janusz, przygotowali uroczyste przyjęcie w rocznicę urodzin Pułkownika, na które przybyli m.in.: gen dyw. (r.) Adam Rębacz prezes ZG ZBŻZiORWP, płk Bogdan Miller prezes ZWM Związku, ppłk Tadeusz Niedziela prezes Koła nr 42, płk Jan Duda i płk Ignacy Bronecki członkowie ZG ZKRPiBWP, płk Marek Sobolewski prezes Klubu Kościuszkowców, płk Ludwik Rudnicki sekretarz generalny ZG ZŻLWP, ppłk Andrzej Szlejzer przedstawiciel dowódcy 1 WDZ, płk Leszek Skórkiewicz wiceprezes ZWM i płk Bohdan Jarzęcki wiceprezes Koła nr 42. W setną rocznicę urodzin płk. Mikołaja Bosakirskiego wyróżniły: ZG ZBŻZiORWP medalem pamiątkowym 25-lecia Spotkanie ze stulatkiem (drugi z lewej przy stole) w Komendzie Straży Granicznej ZBŻZiORWP wpisem do honorowej księgi Zasłużonych dla Organizacji Mazowieckiej i okolicznościową plakietką, ZG ZKRPi- BWP odznaką honorową Za Zasługi dla ZKRPiBWP, Zarząd Klubu Kościuszkowców okolicznościową plakietką. Dowódca 1 WDZ nadał Jubilatowi tytuł Honorowego Żołnierza 1 WDZ i Złotą Odznakę Pamiątkową Dywizji. Przekazano również listy gratulacyjne, kwiaty i moc serdecznych życzeń. Z powodu nagłej niedyspozycyjności Pułkownika, wyróżnienia, listy i kwiaty i życzenia dla Jubilata Spotkanie z synami odebrali synowie. Życzymy długich lat życia w dobrym zdrowiu Drogi Jubilacie! S.A. JAKUBOWSKI W MACIERZYSTYM KOLE Pułkownik Mikołaj Bosakirski, z okazji setnej rocznicy urodzin został zaproszony do Komendy Głównej Straży Granicznej, gdzie Jubilat przyjął od komendanta Głównej Straży Granicznej list gratulacyjny oraz najserdeczniejsze życzenia zdrowia. W spotkaniu uczestniczyli: płk Jacek Gajger zastępca komendanta Głównego Straży Granicznej, ppłk Tadeusz Niedziela prezes Koła nr 42, Mikołaj i Janusz Bosakirski syn Jubilata, ks. płk dr Kazimierz Tuczyński kapelan Straży Granicznej. Z OSTATNIEJ CHWILI Pan płk Mikołaj Bosakirski urodził się 10 marca 1907 r., niestety w dniach pięknego Jubileuszu, 14 marca br. odszedł na wieczną wartę. Cześć Jego pamięci! 2 UWŁASZCZENIE DZIAŁKOWCÓW CIĄG DALSZY Nawiązując do artykułu pana Józefa Szewczyka pt.: Uwłaszczenie działkowców to gruszki na wierzbie, opublikowanym w styczniowym numerze GWiR, chciałbym zaapelować do członków ZBŻZiORWP, którzy użytkują działki w rodzinnych ogrodach działkowych, o podjęcie tego tematu podczas trwającej od stycznia br. akcji sprawozdawczej w kołach naszego Związku. Wielu emerytów i rencistów to aktywni członkowie Polskiego Związku Działkowców, zasiadający we władzach okręgowych. Wielu pełni funkcje prezesów. Co mnie, wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego ZBŻZiORWP ds. społecznych w Warszawie skłoniło do zabrania głosu w tak ważnej dla nas sprawie? Chociażby to, że o dpięciu lat kieruję Zarządem wojskowego Rodzinnego Ogrodu Działkowego Krępa-Rosa w Krępie, gm. Prażmów, woj. mazowieckie. O naszym ogrodzie pisał GWiR przy okazji zdobycia przez nas tytułu Przodujący Ogród 2003 r. i 2005 r. Była też informacja o spotkaniu uczestników Międzynarodowej Konferencji Działkowców z użytkownikami działek na Krępie w czerwcu 2004 r. Wówczas pokazaliśmy przedstawicielom europejskich związków zrzeszonych w Międzynarodowym Biurze Ogrodów Działkowych i Rodzinnych z siedzibą w Luksemburgu, na co nas stać. Zobaczyli wzorową organizację, wysoką dyscyplinę, piękne altany i co smakuje najlepiej w tej części Europy zjedli wspaniałą żołnierską grochówkę. Rozmawialiśmy z naszymi kolegami z Unii Europejskiej o wielu problemach, z którymi borykają się na co dzień działkowcy, a zwłaszcza o tym, że ciągle jako PZD musimy podejmować rękawicę i przeciwstawiać się różnym pomysłom zmierzającym do uwłaszczenia, a tak naprawdę wywłaszczenia działkowców. Od pięciu lat uczestniczę w krajowych i okręgowych mazowieckich dniach działkowca, w czasie których jest podejmowana tematyka walki o przetrwanie ponad 100-letniego ruchu ogrodnictwa działkowego w Polsce. Marzę o tym, by ten temat wreszcie się zakończył, abyśmy w spokoju mogli zając się innymi, nie mniej ważnymi sprawami życia związkowego. W dyskusji przekonuję wszystkich, co zresztą od lat robi znakomicie prezes Polskiego Związku Działkowców Eugeniusz Kondracki, że o naszych sprawach powinniśmy decydować sami, a nie jak to czyni PiS, podrzucając co rusz kukułcze jaja, czekając na reakcję działkowców. Autorzy projektów nie chcą nawet rozmawiać z przedstawicielami kierownictwa PZD. Uważają, że swoją ustawą uszczęśliwią wszystkich działkowców. Jest to oczywiści złudne i mija się z prawdą. Obecne rozwiązania: ustawa o rodzinnych ogrodach

3 weter4_07.indd :25:43 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty Członkowie Świętokrzyskiego Zarządu Wojewódzkiego Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego w Kielcach spotkali się na plenarnym posiedzeniu, aby podsumować realizację zadań w roku 2006 i przyjąć plan zamierzeń na 2007 r. W obradach uczestniczyli także prezesi kół ZBŻZiORWP z całego województwa oraz zaproszeni goście w osobach: płk dypl. Henryk Kozyra zastępca szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Kielcach, ppłk dypl. Marek Kwiatkowski komendant wspierającego nas WKU, płk dypl. Konrad Łęcki dyrektor Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej w Kielcach oraz ppłk mgr Zbigniew Woś dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego. Obradom przewodniczył prezes ZW płk Stefan Kuziński. Na wstępie uhonorowano zasłużonych działaczy Związku złotymi medalami Za Zasługi dla Obronności Kraju, które z rąk zastępcy WSzW otrzymali: ppłk mgr Stanisław Kozioł, oraz kpt. (r.) Stanisław Babiarz. Informację o wykonaniu zadań w roku 2006 przedstawił sekretarz ZW ppłk (r.) Czesław Gajda. Poinformował on uczestników obrad, że podstawowe zadania zostały wykonadziałkowych, nowo uchwalony statut i regulamin ROD w pełni chronią prawa działkowców. W czasie zebrań sprawozdawczych zarówno w kołach ZBŻZiORWP, jak i rodzinnych ogrodów działkowych powinniśmy w rzeczowej, konstruktywnej dyskusji tłumaczyć stanowiska Krajowej Rady PZD, zarządów okręgowych i ROD, negujące wszelkie zapisy ujęte w projektach Prawa i Sprawiedliwości, oceniając je jako kolejną, podstępną próbę likwidacji ogrodów, a tym samym naszej samorządowej organizacji, jaką jest Polski Związek Działkowców. Musimy jasno tłumaczyć, że chodzi o uchylenie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych i rozwiązanie wszystkich ogniw PZD. Nie chcielibyśmy, aby przez ustawę wszystko, co było związane z ponad 100-letnią tradycją ogrodnictwa działkowego, zostało zburzone. Na to my, członkowie ZBŻZiORWP zrzeszeni w Polskim Związku Działkowców, nie możemy się zgodzić. Powiedzmy dosadnie: przez odebranie nam emerytom i rencistom wojskowym tego, co dla nas najcenniejsze działek, nasza dalsza egzystencja zostanie poważnie nadszarpnięta. Wszystkim naszym przeciwnikom polecam artykuł Olle Johanssona, profesora Wydziału Neurologii Instytutu Karolinska ze Sztokholmu pt.: Ogrodnictwo najlepszy trening dla twojego mózgu, opublikowany w nr. 15 z 2006 r. Biuletynu Informacyjnego KR PZD. Jestem przekonany, że Redakcji Głosu Weterana i Rezerwisty dokona obszernego przedruku tego artykułu. Apeluję do członków ZBŻZiORWP i ich rodzin, aby nie zabrakło nas na listach poparcia w obronie obowiązującej ustawy z 8 lipca 2005 roku o rodzinnych ogrodach działkowych. Z poważaniem Henryk JAGIELSKI Prezes ROD Krępa-Rosa PORAŻKA PREZESA!!! Szanowni czytelnicy GWiR. Pragnę podzielić się z Wami informacją o mojej wielkiej przegranej w sprawie zwiększenia liczby członków naszego Związku. Po wyborach w kwietniu 2005 r. nowy zarząd pod moim kierownictwem nakreślił sobie ambitne zadania związane właśnie ze stanem osobowym kół na terenie działania ZR w Słupsku. W związku z tym opracowałem wytyczne, w których poleciłem, aby każdy członek przyprowadził jednego młodszego kolegę do koła. Do każdego emeryta i rencisty wojskowego (3255) wystosowałem apel zachęcający do wstąpienia do Związku, podając adresy kół oraz nazwiska i telefony prezesów (apel wydrukował GWiR w nr 6). Napisałem także artykuł ( GWiR nr 8) pt.: ZR w Słupsku puka do drzwi emerytów i rencistów wojskowych. Z ŻYCIA ZWIĄZKU Ponadto skierowałem list z zaproszeniem na spotkanie do wszystkich byłych dowódców jednostek wojskowych z mojego rejonu działania. Zorganizowaliśmy na dużą skalę i z rozmachem obchody 25. rocznicy powstania Związku. Udzieliłem wywiadu, w którym spopularyzowałem Związek i jego zadania, dla lokalnej prasy Moje Miasto i Nasze Miasto oraz TVK Vektra. W ZR zorganizowaliśmy drugie integracyjne spotkanie środowiska wojskowego, informując o niej w prasie lokalnej. Były występy zespołu rozrywkowego, grochówka, piwo, kiełbasa i kaszanka z grila bezpłatnie. Wszystkie wymienione przedsięwzięcia miały jeden zasadniczy cel: zwiększenie liczby członków naszego Związku. Gdy do ZR wpłynęły sprawozdania, wynikało z nich, że przybyło nam członków uwaga (!) 21. Według stanu w dniu 1 stycznia 2007 r. w Słupsku liczy 448 członków. Biorąc pod uwagę zrealizowanie przedsięwzięcia, mój wkład pracy oraz członków ZR i prezesów kół, stwierdzam, że jako prezes ZR poniosłem klęskę. Zastosowane formy i działania nie przyniosły pożądanych rezultatów. W roku 2007 przyjęliśmy inną metodę, a mianowicie: będziemy zwracać się do tych żołnierzy, którzy dziś lub jutro odejdą do rezerwy. Może koledzy czytelnicy i korespondenci GWiR podpowiedzą mi, co należy jeszcze zrobić, aby osiągnąć sukcesy na tym polu. Romuald DETMER prezes ZR w Słupsku BILANS ROKU W KIELCACH ne. Dały się również zauważyć postępy w popularyzowaniu tradycji oręża polskiego oraz większy udział w obchodach świąt państwowych i wojskowych. Poważne osiągnięcia w tej dziedzinie mają m.in. Koła nr 3, 2 i 10. Przykładem udział członków ZBŻZiORWP w obchodach 200. rocznicy powstania 4 Pułku Piechoty 24 czerwca 2006 r., o czym donosiły środki masowego przekazu, w tym GWiR. Odnotowano także przykłady dobrze układającej się współpracy z władzami administracyjnymi oraz szkołami, m.in. w: Kielcach, Puławach, Jastkowie koło Lublina i Zapolicach koło Sieradza. Tradycje czwartaków w roku jubileuszowym były popularyzowane w regionalnej prasie, radiu i telewizji oraz w GWiR. Wiceprezes ZW do spraw socjalno-zdrowotnych por. (r.) Władysław Adach omówił przykłady udzielania pomocy potrzebującym, których jest coraz więcej a możliwości finansowych coraz mniej z powodu ograniczeń wynikających ze zmiany zarządzeń ministra obrony narodowej dotyczących udzielania zapomóg i refundacji wydatków na leczenie. Wiceprezes ZW ppłk Edward Wacnik przedstawił działania związane z dziedziną sportów obronnych oraz trudności z powodu braku dostępu do strzelnic. Udało się je pokonać dzięki 3

4 weter4_07.indd :26:01 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ W TROSCE O WOJSKOWYCH EMERYTÓW I RENCISTÓW Ważną dziedziną działalności Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego jest sprawowanie opieki nad emerytami i rencistami. Codziennie borykają się z problemami wynikającymi ze wzrostu kosztów życia i opłat za media oraz z konieczności wykupienia niezbędnych leków. A wymiar naszych świadczeń emerytalno-rentowych niestety nie zwiększa się. Wiele uwagi poświęca wspomnianej sprawie ppłk w st. spocz. Stanisław Klimczyński, który pełni funkcję wiceprezesa Zarządu Wojewódzkiego ZBŻZiORWP ds. socjalno-zdrowotnych w Poznaniu. Jednak jego możliwości udzielania pomocy finansowej potrzebującym są ograniczone. Po zmianie przepisu MON z r. wiele osób, które były objęte opieką specjalną paliatywną straciło możliwości uzyskania jakiejkolwiek pomocy materialnej z wojskowego biura emerytalnego, gdyż przekroczyły próg dochodowy w wysokości odpowiednio 1254,61 zł i 1523,52 zł. Nie uwzględniono faktu, że osoby te mają jeszcze na wyłącznym utrzymaniu jednego, a niekiedy i dwóch członków rodziny. W tej grupie osób są żołnierze II wojny światowej, którzy po wyzwoleniu pełnili służbę jako żołnierze zawodowi w szeregach LWP, a teraz są obłożnie chorzy, sparaliżowani i niezdolni do samodzielnej egzystencji. Mogą liczyć jedynie na wsparcie z Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym, która udziela takiej pomocy ze skromnych własnych środków. Większe wpływy finansowe mógłby zapewnić 1% odpisu dokonany przez świadczeniobiorców WBE na rzecz Fundacji lub Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego. Te dwie organizacje mają status organizacji pożytku publicznego, a uzyskane fundusze z 1% odpisu od podatku dochodowego mogłyby zostać przeznaczone na wspieranie członków Związku najbardziej pokrzywdzonych przez los. Dlatego Zarząd Wojewódzki ZBŻZiORWP w Poznaniu za pośrednictwem Głosu Weterana i Rezerwisty, zwraca się do Zarządu Głównego Związku aby wystąpił do MON i podległych jemu służb socjalnych o wprowadzenie rozporządzenia zobowiązującego WBE do podatku obligatoryjnego dokonywania 1% odpisu od świadczeniobiorców na rzecz wymienionych instytucji. Zwłaszcza że Ministerstwo Finansów przychyla się do tego rozwiązania, gdyż od 2008 r. urzędy pomocy dyrektora Wojewódzkiego Biura Ligi Obrony Kraju w Kielcach płk dypl. Włodzimierza Mandziuka oraz działaczy klubu strzelniczego LOK w Starachowicach. Wiceprezes ZW ds. społecznych kpt. (r.) Stanisław Babiarz omówił współpracę z instytucjami wojskowymi oraz z policją na terenie województwa. Wskazał na ogromną pracę ZW i zarządów kół związaną z przygotowaniem obchodów jubileuszu 25-lecia ZBŻZiORWP. Nadal są jednak mierne efekty w prenumeracie GWiR. Zwiększenie liczby prenumeratorów to zadanie na 2007 r. Wspomniał też o oczekiwaniach członków Związku, by Zarząd Główny i Zarząd Wojewódzki wywalczyły przywrócenie praw emerytalnych, czyli zwiększenie podstawy wymiaru emerytury ponad 75%. Nie przeprowadzenie po raz kolejny waloryzacji prowadzi do dalszego zubożenia emerytów wojskowych, do niedostatku i nędzy o to zapewne chodzi rządzącym, ponieważ nie broni byłych wojskowych. Kompromitująca polityka mianowania na kolejne stopnie wojskowe w rezerwie i stanie spoczynku odbiera ochotę do pracy społecznej, nie tylko w ZBŻZiORWP. Prezes ZW płk mgr Stefan Kuziński zapoznał zebranych z podstawowymi zadaniami na rok 2007 i złożył wszystkim uczestnikom życzenia wesołych świąt oraz szczęśliwego Nowego Roku Życzenia byłym żołnierzom zawodowym i oficerom rezerwy z województwa świętokrzyskiego złożył zastępca szefa WSzW w Kielcach płk dypl. Henryk Kozyra. W imieniu dyrektora Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach dr. Stanisława Góździa życzenia noworoczne złożył oraz przekazał komputer Zarządowi Wojewódzkiemu ZBŻZiORWP w Kielcach kierownik Dziełu Informatyki tej wspierającej Związek instytucji Ryszard Mężyk. Piotr KOWALCZYK skarbowe będą samodzielnie przeprowadzać operacje finansowe za podatników, przekazując 1% odpisu, na wskazane przez nich fundacje, bez konieczności dokonywania przez nas wpłat. Na prawne uregulowanie czeka również kwestia opieki specjalnej paliatywnej. Chodzi o powołanie odpowiedniej placówki, która świadczyła by usługi medyczno-rehabilitacyjne i mogła wystawiać faktury dla WBE. Obecnie osoby obłożnie chore i sparaliżowane muszą prywatnie, ze skromnych świadczeń emerytalnych lub rentowych, opłacać specjalistów i rehabilitantów. WBE nie zwraca bowiem pieniędzy wydawanych na opiekę i rehabilitację, gdyż za tego typu zabiegi po prostu nie otrzymuje się faktur, a uzyskać nie można, bo nie ma ich kto wystawić. Jeśli są dobrzy rehabilitanci, którzy mogą to czynić, to jest ich niewielu. Ośrodki pomocy rodzinie również nie świadczą wspomnianych usług. Myślę, że kombatanci i byli żołnierze zawodowi za ofiarną, pełną poświęcenia służbę wojskową dla dobra naszej Ojczyzny mają prawo oczekiwać od naczelnych władz wojskowych sprawowania odpowiedniej opieki i troski w okresie ostatnich lat życia zwłaszcza, że pozbawiono ich wszystkich uprawnień. Decydenci natomiast niech nie zapominają, że i oni niebawem znajdą się w sytuacji podobnej do tej, w jakiej są obecnie emeryci i renciści. Dr Tadeusz BOHM 4 W KOLE LOTNICZYM PREZESA PROKOPA W 2004 r. członkowie Koła, założyciele ZBŻZ w kwietniu 1989 r., zostali wpisani do Księgi honorowej Zarządu Głównego. Posiedzenia Zarządu i zebrania Koła odbywają się systematycznie w trzeci czwartek miesiąca w lokalu Zarządu Wojewódzkiego Związku. Tematyka jest różnorodna w zależności od potrzeb. Członkowie Koła pamiętają o świętach państwowych i wojskowych, o ważnych wydarzeniach z dziejów polskiego oręża. Nie zapominają także o schorowanych, starszych kolegach. Odwiedzają ich, spotykają się z nimi z okazji okrągłych rocznic urodzin. Udzielają w miarę możliwości pomocy w uzyskaniu opieki lekarskiej, a w trudnej sytuacji materialnej zwracają się dla nich o zapomogę do wojskowego biura emerytalnego. Na każdym zebraniu 7 do 12 minut zajmują tzw. nowinki z czasopism wojskowych. Są one przedmiotem ożywionej dyskusji. Jest chwila wspomnień o znanych i cenionych komendantach Szkoły Orląt z okazji rocznic śmierci: gen pil dr. hab. pil. Józefie Kowalskim ( ) i gen. bryg. dr. pil. Zdzisławie Żarskim ( ). Zebrania odbywają się od stycznia do maja, a następnie od września do listopada. W czerwcu są organizowane wycieczki, w grudniu opracowuje się

5 weter4_07.indd :26:02 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty plan, przygotowuje spotkania świąteczno-noworoczne. Związkowcy z Koła nr 5 zawsze uczestniczą w zawodach strzeleckich organizowanych na szczeblu Zarządu Wojewódzkiego Związku. Trójka strzelecka oficerowie: M. Grzybowski, Zb. Szczepniak, A. Tarkowski zajmują dobre pozycje na liście strzelców. Sześciu członków od kilku lat należy do Warszawsko-Mazowieckiego Oddziału Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego. Obecny Zarząd Koła: płk pil. Włodzimierz Prorok prezes; płk pil. Czesław Bil wiceprezes; ppłk pil. Tadeusz Krzyżanowski sekretarz; ppłk pil. Marian Grzybowski skarbnik; por. Elżbieta Bliźniewska członek zarządu; mjr Jan Sidełko członek zarządu. Komisję Rewizyjną Koła nr 5 stanowią płk pil. Marian Okulski i mjr Antoni Tarkowski. Jan SIDEŁKO TĘTNIĄCE ŻYCIEM KOŁO Koło nr 5 ZBŻZiORWP, działające przy Dowództwie Wojsk Lądowych, dokonało podsumowania dwuletniej działalności. Jego prezes płk mgr Kazimierz Wilga mógł być zadowolony z siebie i członków koła. Realizację omówił sekretarz koła płk mgr inż. Zygmunt Głogowski. Ocenił także od strony organizacyjnej przebieg zebrania zarządu i ogólnych zebrań członków koła, które odbywały się zgodnie z planem. Każdy rok pracy kończyło uroczyste zebranie opłatkowe, z prawie stuprocentową frekwencją. Koło ma kłopoty przede wszystkim z utrzymaniem stanu liczebnego. Więcej bowiem ubywa niż przybywa członków, co wynika z zaawansowanego wieku związkowców. Rok 2006 zakończyliśmy w dobrych nastrojach. Nikt nie przewidywał, że wkrótce odejdzie nagle trzech kolegów. Na wieczną wartę odeszli bowiem gen. dyw. Kazimierz Makarewicz, ppłk Edward Kuśtrowski i płk Kazimierz Konarski. Niestety. Obecnie Koło liczy 72 członków, a kilka lat temu było nas ponad 100. W comiesięcznych spotkaniach uczestniczy 30-40, co zależy przede wszystkim od stanu zdrowia naszych kolegów i pogody. Sprawy finansowe koła przedstawił skarbnik płk Jerzy Pietruczuk. Należności finansowe na rzecz Zarządu Głównego ZBŻZiORWP są regulowane w obowiązujących terminach. Sprawozdania do Zarządu Województwa Mazowieckiego o stanie finansowym koła są składane zgodnie ze statutem. Szczegółowej oceny działalności pracy zarządu koła dokonał przewodniczący komisji rewizyjnej ppłk Alfons Kaleta. Komisja zwróciła uwagę na dokumentowanie realizowanych przedsięwzięć. Działalność organizacyjną, a przede wszystkim finansową uznała za prawidłową i wzorową. Franciszek GÓRAL MAMY JESZCZE WIELE DO ZROBIENIA Są chwile w życiu człowieka, w których chciałby krzyczeć by ktoś go usłyszał. W takim nastroju szedłem na grudniowe zebranie Koła nr 10 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego w Kielcach. Szedłem na nie po to, by spotkać się z weteranami służby wojskowej, porozmawiać na interesujące nas tematy z przeszłości, a także o dzisiejszym dniu, który niesie ze sobą wiele niepokojów. Ponadto by zadumać się nad uciekającym czasem i wieloma problemami. Zaczęło się ciekawie. Prezes Koła nr 10 ppłk Czesław Gajda powitał prezesa Zarządu Wojewódzkiego ZBŻZiORWP płk mgr. Stefana Kuzińskiego oraz dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego ppłk. Zbigniewa Wosia z towarzyszącymi osobami. Najpierw przyjęto w szeregi Związku kilku kandydatów. Byli to: płk Andrzej Krajewski, płk Marek Kwiatkowski i ppłk Mirosław Łosin oraz bosman Mariana Basiński. W wyniku głosowania zostali członkami naszego Koła. Na ich twarzach zauważyłem zadowolenie. Następnie wręczono odznaczenia zasłużonym członkom Koła z okazji 25-lecia ZBŻZiORWP. I tak: złoty medal Za Zasługi dla Obronności Kraju otrzymał st. chor. sztab. Ryszard Połeć, srebrny mjr Zbigniew Lenartowski, brązowy ppor. Zenon Chojna. Dyplomy uznania natomiast m.in. otrzymali: ppłk Władysław Wyrębkiewicz, mjr Stanisław Biela, mjr Zbigniew Lenartowski i ppłk Julian Banaś. W części roboczej zebrania mówiono m.in. o: zapomogach, podeszłym wieku, sposobach obliczania dochodów, itp. Przy okazji por. Władysław Adach podał, że najniższa emerytura żołnierza w województwie świętokrzyskim wynosi zł. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego poinformował, że liczba osób po kwalifikujących do otrzymania zapomogi zwiększa się. Dodał, że rewaloryzacja za mijający rok będzie wynosić 1,4% i będzie przeprowadzona w kwietniu 2007 r. przykra sprawa, ale Wojskowe Biuro Emerytalne pracuje tylko w 4-osobowym składzie. Prezes Koła nakreślił niektóre zamierzenia zaplanowane na 2007 r., po czym wróciliśmy do domów. Jestem przekonany, że duch w narodzie nie ginie, a wspólne przeżycia dodają każdemu z nas bodźców do wytężonej pracy i do nowych czynów dla środowiska. Norbert SAMULAK TERAZ NASZE, CZŁONKÓW ZWIĄZKU, ZADANIE! Dzięki mądrości i odpowiednim decyzjom delegatów Związku na VII Krajowy Zjazd, a w konsekwencji dzięki zmianom statutowych zapisów od kwietnia 2006 r. funkcjonujemy jako organizacja pożytku publicznego. Co to oznacza wyjaśnił gen. dyw. (r.) Adam Rębacz ( Słowo prezesa opublikowane w GWiR nr 12). Na nas teraz, tzn. na zarządach wojewódzkich, rejonowych i kół spoczywa ważne zadanie zmobilizowania, przekonania, zachęcenia członków Związku do przekazania 1% podatku na rzecz Związku, także zadbanie o odpowiednią liczbę blankietów wpłat. Ten 1% należy przekazać przed złożeniem PIT-u w urzędzie skarbowym, czego ostateczny termin mija r. Apeluje do członków Związku! Włączmy się wszyscy do tego zadania. Postarajmy się zdać ten egzamin. Wesprzyjmy finansowo nasze stowarzyszenie. To nasze, członków Związku, zadanie. Honorowy członek Związku Jan CZAJOR 5

6 weter4_07.indd :26:03 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ TRADYCJĄ JUŻ JEST, że w naszym Kole nr 15 z początkiem Nowego Roku organizujemy uroczyste zebranie, na które zapraszamy m.in. prezesa ZW Województwa Mazowieckiego. W tym roku oprócz płk. mgr. inż. Bogdana Millera zaprosiliśmy również wiceprezesa ds. socjalno-zdrowotnych płk. Leszka Skórkiewicza oraz kmdr. Zbigniewa Ciećkowskiego przewodniczącego Rady Redakcyjnej GWiR. Dowództwo 3WBOP reprezentował ppłk mgr Mirosław Wiktorowski. Na wstępie prezes ZW płk Bogdan Miller wręczył dyplomy honorowe członkom Koła płk Władysławowi Żygadło i chor. Janowi Lange. W swoim wystąpieniu prezes Miller podkreślił dobrą współpracę z władzami dzielnicy Bemowo. Omówił też sprawy mianowań na wyższe stopnie wojskowe i wyróżnienia w świetle rozporządzenia MON. W kołach wystąpiły nieporozumienia przy wypełnianiu wniosków, dlatego Zarząd Wojewódzki prześle uściślone wytyczne w tej sprawie. Dowiedzieliśmy się, że we wrześniu br. planowane jest spotkanie z kombatantami, którzy zechcą się spotkać z władzami Związku Wojewódzkiego. Płk Leszek Skórkiewicz podał sposób składania do WBE wniosków o udzielenie pomocy w trudnej sytuacji materialnej. Poinformował również, że w ubiegłym roku ZBŻZiORWP nabył prawa organizacji pożytku publicznego i nic nie stoi na przeszkodzie by dokonywać 1% odpisów od podatku na rzecz naszego Związku. Uzyskane przychody zwiększa możliwość udzielania pomocy emerytom i rencistom będącym z w trudnej sytuacji materialnej. Przedstawiciel dowódcy brygady ppłk Wiktorowski poinformował zebranych o zadaniach stojących przed brygadą oraz o zachodzących zmianach. Kmdr Ciećkowski wygłosił prelekcję na temat operacji wyzwalania Warszawy i rozpoczęcie ofensywy styczniowej. Prezes Koła płk Kacza apelował by 1% odpisu od podatku przekazywali koledzy na Związek. Adolf KUCHARSKI 6 FUNDACJA SPROSTAĆ OCZEKIWANIOM Nie jestem autorem nieznanym czytelnikom Głosu Weterana i Rezerwisty. Pełniąc funkcję wiceprezesa do spraw społecznych, a następnie wiceprezesa do spraw obronności w czasie dwóch kadencji Zarządu Głównego ZBŻZiORWP ( , ), miałem możliwość przedstawiania na łamach miesięcznika dorobku zarówno Zarządu Głównego, jak i zarządów wojewódzkich oraz zarządów rejonowych w tych sferach działania. Wielu członków Związku poznało mnie również bezpośrednio podczas zebrań kół, posiedzeń instancji wojewódzkich czy rejonowych. W życiu społecznym tak się sprawy układają, że pewne osoby czują potrzebę i jednocześnie mają predyspozycje do społecznego działania. Często oczekują tego od nich władze stowarzyszeń czy fundacji. Tak było się w moim przypadku. Kiedy pod koniec 2005 r. koledzy z Zarządu Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym poprosili mnie, abym swoje społeczne doświadczenie wykorzystał dla dobra Zarządu Fundacji, nie mogłem odmówić. Tym razem zabieram więc głos na łamach GWiR jako wiceprezes Zarządu Fundacji. Jest okazja, by głos zabrać. W tym roku minęło 15 lat istnienia Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym (17 marca). Jej założycielem jest Związek Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego. Fundacja działa na podstawie ustawy z 6 kwietnia 1984 roku o fundacjach (Dz.U. nr 46 z 1991 r., poz. 203 z późn. zm. oraz statutu zatwierdzonego przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy, XVI Wydział Rejestrowy. 9 czerwca 2004 r. uzyskała status organizacji pożytku publicznego. Celem Fundacji jak stanowi statut jest gromadzenie środków finansowych i zasobów materialnych na społeczną pomoc socjalną i zdrowotną na rzecz: emerytów i rencistów wojskowych oraz ich rodzin; byłych żołnierzy zawodowych niebędących emerytami wojskowymi zrzeszonymi w Związku oraz ich współmałżonków; wdów i sierot po zmarłych żołnierzach zawodowych. W kontekście ustawy z 24 kwietnia 2003 roku o działalności organizacji pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. nr 96, poz. 873 z późn. zm.) na pomoc socjalną i zdrowotną mogą liczyć również kombatanci i członkowie ich rodzin. Statut określa wyraźnie przeznaczenie tej pomocy, wskazując, że może ona dotyczyć: finansowego (doraźnego) wsparcia działań związanych z opieką socjalną nad osobami samotnymi, niepełnosprawnymi i przewlekle chorymi; doraźnej pomocy finansowej w przypadku trudnych warunków materialnych i w razie zdarzeń losowych; częściowego pokrycia kosztów zakupu sprzętu rehabilitacyjnego i sprzętu ułatwiającego życie; uzupełnienia środków na ochronę zdrowia, w przypadku długotrwałej choroby powodującej znaczący wzrost kosztów utrzymania, ze względu na konieczność zakupu drogich leków i opłatę zabiegów rehabilitacyjnych; pomocy materialnej dla sierot po żołnierzach zawodowych, które z różnych przyczyn znalazły się w trudnej sytuacji materialnej lub zdrowotnej. Aby sprostać tym statutowym zadaniom władze Fundacji (Rada i Zarząd) muszą podejmować różnorodne działania w celu pozyskiwania środków finansowych od darczyńców osób fizycznych i prawnych. Zobrazuję te działania na przykładzie minionego 2006 r. W każdym numerze Głosu Weterana i Rezerwisty dzięki życzliwości Redakcji i jej redaktora naczelnego płk. mgr. Antoniego Witkowskiego był zamieszczany Apel Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym, adresowany do wszystkich kolegów służby stałej, emerytów i rencistów wojskowych o finansowe wsparcie. W nagłówku opatrzony hasłem: POMÓŻ DZISIAJ KOLEGOM W PO- TRZEBIE JUTRO KOLEDZY POMOGĄ TOBIE!. Powołując się na art. 27 ustawy z 24 kwietnia 2003 roku o działalności organizacji pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. nr 96, poz. 873 z późn. zm.) oraz art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 2000 roku (Dz.U. nr 14, poz. 176), w apelu wskazywano na możliwość przekazania darowizny w wysokości 1% odpisu od podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz Fundacji. Darczyńcę zapewniano, że WPŁACAJĄC 1% NA FUNDACJĘ POMOCY EMERYTOM i RENCISTOM WOJSKOWYM, ma pewność, że JEGO DAR będzie służył środowisku byłych

7 weter4_07.indd :26:06 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty żołnierzy zawodowych i ich rodzinom w trudnych chwilach życia. Przywołany Apel na początku 2006 r. został dzięki życzliwemu wsparciu Departamentu Spraw Socjalnych MON i wojskowych biur emerytalnych przesłany do wszystkich emerytów i rencistów wojskowych. Na jego drugiej stronie był przekaz pocztowy (bankowy) na zadeklarowany przez darczyńcę 1%odpis od podatku na konto bankowe Fundacji: Bank BPH SA O. Warszawa. W lutym 2006 r. członkowie Zarządu Fundacji: płk Stanisław Kucharczyk prezes, płk. Mieczysław Mikrut wiceprezes, płk Paweł Zając skarbnik gościli w Redakcji Wojskowej Polskiego Radia SA. W wywiadzie udzielonym płk. r. Markowi Matyskowi poinformowali słuchaczy porannej niedzielnej audycji Wojsko z radiem o działalności Fundacji w 2005 r. związanej z pozyskiwania środków finansowych oraz o rozmiarach pomocy udzielonej osobom jej potrzebującym. A potrzeb jest coraz więcej, ponieważ emerytom i rencistom życie nie oszczędza ciężkich i przewlekłych schorzeń, osamotnienia oraz biedy. Władze Fundacji uznały, że w imię kultywowania międzypokoleniowej więzi żołnierzy Wojska Polskiego i okazywania żołnierskiej solidarności wskazane jest odwołanie się do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową o finansowe wspieranie jej społecznej działalności. W I kwartale 2006 r. prezes Zarządu Fundacji płk Stanisław Kucharczyk oraz przewodniczący Konwentu Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego płk Anatol Tichoniuk skierowali Apel [ ] do oficerów, podoficerów i szeregowych zawodowych. Napisano w nim m.in.: Nie ma potrzeby ukrywać lub tuszować prawdy o ciężkiej sytuacji życiowej, czy trudnym położeniu materialnym już nie setek, lecz tysięcy byłych żołnierzy zawodowych, zwłaszcza niższych stopni wojskowych. [ ] Apelujemy do Was, koledzy w mundurach, okażcie gotowość przyjścia z pomocą materialną tym osobom z naszego żołnierskiego środowiska, które tej pomocy bardzo potrzebują. Wskazano, że pomocy można udzielić w formie jednorazowej darowizny z uposażenia w ciągu roku kalendarzowego lub w postaci cegiełki o nominale 2 lub 5 złotych, dostępnej u pełnomocników Fundacji działających przy wojewódzkich i rejonowych Zarządach Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego. Szczególną formę pomocy może stanowić zadeklarowanie 1% odpisu od podatku dochodowego jako darowizny na rzecz Fundacji. W tym samym czasie zostały podjęte merytoryczne prace nad podpisaniem Porozumienia o współpracy pomiędzy Zarządem Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym a Konwentem Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego. Po uzgodnieniach 23 maja podpisali je przewodniczący Konwentu Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego płk Anatol Tichoniuk oraz prezes Zarządu Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym płk Stanisław Kucharczyk. Zarząd Fundacji zobowiązał się, że: 1. Dwa razy w roku przekaże informacje Konwentowi Dziekanów o działalności Fundacji [...]. 2. [ ] będzie udostępniał Konwentowi dziekanów w odpowiednim nakładzie wydawnictwa promujące działalność Fundacji: drukowane apele, odezwy, przekazy, telegramy i inne dokumenty informacyjne. Konwent Dziekanów zadeklarował, że: 1. Centralnie i przez dziekanów w rodzajach sił zbrojnych i okręgach wojskowych oraz przez reprezentantów kadry zawodowej w jednostkach wojskowych, uczelniach, centrach szkolenia i instytucjach wojskowych będzie upowszechniał informacje o Fundacji, zwłaszcza Statut Fundacji i roczne sprawozdania merytoryczne i finansowe. Popularyzowana będzie idea socjalno-pomocowej działalności Fundacji na rzecz całego środowiska żołnierskiego. [...] 4. Zapewni kolportowanie w jednostkach wojskowych, uczelniach, centrach szkolenia i instytucjach wojskowych materiałów informacyjnych i promocyjnych Fundacji. Pod koniec marca 2006 r. z listem o podobnej treści, przez rektorów, komendantów uczelni wojskowych i centrów szkolenia, Zarząd Fundacji zwrócił się Do podchorążych i słuchaczy akademii wojskowych, wyższych szkół oficerskich i centrów szkolenia Wojska Polskiego. W celu rozwoju swojej działalności i w ramach starań o pozyskiwanie środków finansowych na tę pomoc, także od darczyńców pełniących zawodową czynną służbę wojskową, władze Fundacji zabiegały nie tylko o współdziałanie z Konwentem Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego, ale również o zrozumienie dla jej dążeń i wsparcie przez kierownictwo resortu obrony narodowej, Sztab Generalny Wojska Polskiego i dowódców rodzajów sił zbrojnych. I tak 15 maja ub.r. delegację w składzie płk Stanisław Kucharczyk, płk. Mieczysław Mikrut i ppłk. Paweł Zając przyjął ówczesny sekretarz stanu do spraw społecznych w MON Aleksander Marek Szczygło. Natomiast 17 maja płk. Kucharczyka i płk. Mikruta przyjął szef Sztabu Generalnego WP gen. Franciszek Gągor. W obu wizytach uczestniczył redaktor naczelny GWiR płk Antoni Witkowski. Ministrowi Szczygło i szefowi Sztabu Generalnego WP gen. Gągorowi przedstawiono dane o Fundacji. Jej społeczna działalność jako organizacji pozarządowej jest ważnym uzupełnieniem resortowego systemu zabezpieczeń socjalnych, kierowanego do środowiska emerytów i rencistów wojskowych oraz ich rodzin. Toteż wiedza o Fundacji członkom kierownictwa MON i Sztabu Generalnego WP jest potrzebna. Aby wiedzieli, jak środowisko i działalność opiekuńczą wspierać. W tym kontekście do ministra Szczygło skierowano gorące podziękowania za dotychczasowe wspieranie działalności Fundacji przez resort obrony narodowej, zwłaszcza przez Departament Wychowania i Promocji Obronności oraz Departament Spraw Socjalnych. Ważnym elementem było przedstawienie idei utworzenia hospicjum dla osób z ciężkimi schorzeniami, niepełnosprawnych, często osamotnionych. Nieodzowny jest jednak organizacyjny i finansowy udział Ministerstwa Obrony Narodowej w realizacji tego zamierzenia. Przy tym skromny finansowy udział Fundacji byłby możliwy. Uczestniczący w spotkaniach z okazji Święta 3 Maja, Święta Wojska Polskiego i Narodowego Święta Niepodległości prezes płk Stanisław Kucharczyk informował o działalności Fundacji i jej oczekiwaniach na finansowe wsparcie przez środowisko żołnierskie dowódców rodzajów sił zbrojnych oraz księży biskupów Ordynariatów: Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Wojska Polskiego i Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego. We wrześniu dziennikarze czasopism wojskowych oraz Głosu Weterana i Rezerwisty uczestniczyli w konferencji prasowej zorganizowanej przez Zarząd Fundacji. Redakcja Bandery otrzymała materiały drogą pocztową. Obszernie poinformowano w nich o dokonaniach Fundacji. W październiku przedstawiciele Zarządu Fundacji płk S. Kucharczyk i płk M. Mikrut złożyli wizytę dowódcy marynarki wojennej admirałowi floty Romanowi Krzyżelewskiemu, przedstawiając działalność Fundacji i jej oczekiwania na finansowe wsparcie. Gościli w Zarządzie Wojewódzkim ZBŻZiORWP w Gdańsku. W grudniu na stronie internetowej Departamentu Wychowania i Promocji Obronności MON został upubliczniony List otwarty do oficerów, chorążych, podoficerów i szeregowych służby zawodowej i nadterminowej oraz byłych żołnierzy zawodowych. Zarząd Fundacji zwięźle informował w nim o swojej działalności oraz dziękował darczyńcom za finansowe wsparcie w ciągu 15 lat. Przypomniał, że przez ten okres Fundacja udzieliła materialnej pomocy około 1000 osobom na kwotę zł. Adresatów proszono o wpłacenie na konto Fundacji datków w postaci 1% odpisu od podatków od wynagrodzeń. Redakcja Polski Zbrojnej opublikowała List na swoich łamach w nr 5 z 27 stycznia 2007 r. 7

8 weter4_07.indd :26:07 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ O pomocowej działalności Fundacji i jej oczekiwaniach na finansowe wsparcie przez żołnierskie środowiska w pierwszych miesiącach 2006 r. informowały: Polska Zbrojna, Bandera, Wiraże, Wojska Lądowe (już nie istnieją) oraz Głos Weterana i Rezerwisty (przez cały rok). Z informacyjnych i promocyjnych działań Zarządu Fundacji godzi się wymienić również wydanie dwóch kalendarzy na 2007 rok ściennego i kieszonkowego. Trafiły one zarówno do ogniw ZBŻZiORWP, jak i przez Konwent Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego do jednostek wojskowych, uczelni, centrów szkolenia oraz instytucji wojskowych. W środowisku emerytów i rencistów wojskowych z roku na rok zwiększa się liczba osób z różnymi ciężkimi schorzeniami, fizycznie niesprawnych ze względu na wiek, często samotnych, schorowanych wdów, a także znajdujących się na granicy lub w stanie ubóstwa, głównie rodzin chorążych i podoficerów. Czytelników GWiR nie trzeba informować, ile ludzie dotknięci ciężkimi schorzeniami, fizycznie niesprawni muszą wydawać ze swoich emerytur czy rent na lekarstwa, pielęgniarki, opiekunki i sprzęt rehabilitacyjny oraz ułatwiający życie. Często brakuje im środków na normalną egzystencję. Toteż z roku na rok są coraz większe oczekiwania na pomoc socjalną ze strony Fundacji. Na przykład w 2003 r. z pomocy Fundacji skorzystało 70 osób na kwotę zł, w 2006 r. Fundacja udzieliła pomocy 186 osobom na sumę zł. Oparciem dla władz Fundacji w rozwijaniu działań organizacyjnych i promocyjnych są działacze ogniw ZBŻZiORWP, w tym stali czytelnicy GWiR. Jesteście, Szanowni Państwo, również dla osób potrzebujących materialnej pomocy inicjatorami ich starań o tę pomoc. Aby Fundacja mogła sprostać oczekiwaniom na pomoc socjalną a to jest jej główne zadanie statutowe konieczne jest również pomnażanie jej środków finansowych. Mieczysław MIKRUT 8 CHLUBA ZWIĄZKU WPISANI DO HONOROWEJ KSIĘGI PRZEDSTAWIAMY KOLEJNE SYLWETKI ZASŁUŻONYCH DZIAŁACZY, KTÓRYCH ZARZĄD GŁÓWNY ZWIĄZKU BYŁYCH ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH I OFICERÓW REZERWY WOJSKA POLSKIEGO WYRÓŻNIŁ WPISEM DO HONOROWEJ KSIĘGI ZASŁUŻONYCH DLA ZWIĄZKU BYŁYCH ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH I OFICERÓW REZERWY WOJSKA POLSKIEGO Płk dr nauk techn. Jerzy Marczak (ur. w 1942 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Oficerską Szkołę Wojsk Inżynieryjnych ukończył w stopniu podporucznika. Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach: dowódcy plutonu, kompanii i batalionu saperów. Był także szefem Katedry Fortyfikacji, Zapór Inżynieryjnych i Minerstwa w Wyższej Szkole Oficerskiej we Wrocławiu. Po odejściu do rezerwy włączył się aktywnie do pracy społecznej w Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego. Sprawuje w nim z wyboru funkcje członka prezydium Zarządu Wojewódzkiego i jednocześnie rzecznika prasowego Związku we Wrocławiu. Jest również wyróżniającym prezesem Zarządu Koła Saper im. gen. J. Jasińskiego. Popularyzuje problematykę wkładu saperów w rozminowywanie kraju, współorganizując konferencje popularnonaukowe. Dzięki jego twórczej aktywności Koło Saper należy do przodujących w województwie wrocławskim. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP. Ppłk Ryszard Ciesielski (ur. w 1936 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Oficerską Szkołę Łączności w Zegrzu koło Warszawy ukończył w 1957 r. w stopniu podporucznika. Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach w jednostkach wojsk łączności. Był dowódcą plutonu, wykładowcą, szefem łączności w Batalionie Radiotechnicznym i starszym dyżurnym systemów łączności 2 KOPK w Bydgoszczy. Do rezerwy został przeniesiony na własną prośbę po ponad 35 latach służby wojskowej. Do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych wstąpił w 1991 r. Przez wiele lat pełnił obowiązki prezesa Koła w Chojnicach. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP. W uznaniu szczególnych zasług dla naszego Związku Zarząd Wojewódzki ZBŻZ w Bydgoszczy uchwałą nr 3/96 z r. wyróżnił go wpisem do honorowej księgi zasłużonych dla ZBŻZ w Bydgoszczy. Ppłk mgr Zdzisław Dusza (ur. w 1929 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Oficerską Szkołę Topograficzną w Jeleniej Górze ukończył w stopniu podporucznika. Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach w korpusie topografów: topogeodety, inżyniera grupy oraz dowódcy grupy wykonującej i nadzorującej prace pomiarowe przy wykonywaniu map wojskowych. Do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych wstąpił w 1986 r. W ZBŻZ, LUDZIE ZWIĄZKU a następnie w ZBŻZiORWP pełnił różne funkcje z wyboru, między innymi prezesa Koła oraz członka Zarządu Rejonowego w Toruniu. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP oraz wpisem do honorowej księgi Zarządu Rejonowego ZBŻZiORWP w Toruniu. Płk dr nauk wojsk. Tadeusz Mirowski (ur. w 1924 r.). Płk nie żyje! Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Oficerską Szkołę Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie ukończył w 1952 r. w stopniu podporucznika. Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach: dowódcy plutonu baterii, dowódcy 5 paplot, szefa wojsk OPL ŚOW i zastępcy szefa WOPL MON. Do rezerwy został przeniesiony w 1991 r. Do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych wstąpił w 1991 r. Należał do zasłużonych działaczy Koła nr 36 przy szefostwie OPL WLąd, oraz całej organizacji mazowieckiej. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP w Warszawie. Decyzją Ministra Oświaty i Wychowania został wyróżniony w 2004 r. Medalem Komisji Edukacji Narodowej za krzewienie proobronnych postaw młodego pokolenia. Płk mgr Zbigniew Rufolf (ur. w 1929 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach

9 weter4_07.indd :26:08 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty urodziła się we Francji, w krainie zwanej Alzacją. Mieszkała w pięknej dolinie otoczonej górami Wogezami. Jej rodzice przebywali tam ponad 19 lat. Było tam mnóstwo Polaków. Jej życie od najmłodszych lat było związane z działalnością w zespołach artystycznych. Po powrocie do ojczyzny zamieszkała wraz z rodzicami w Bytomiu, gdzie otrzymali mieszkanie. Tam uczęszczała do szkoły. Oprócz tego brała lekcje tańca baletowego w domu kultury. Należała też do chóry szkolnego. Brała udział w przedstawieniach szkolnych, tańcząc i śpiewając. W 1953 r. wyszła za mąż. Po roku musiała przenieść się wraz z mężem do Bielska Białej w związku z jego służbowym przeniesieniem. Chcąc rozwijać swoje zainteresowania i pasje, brała udział w występach chóru garnizonowego w Bielsku Białej. Śpiewała jako solistka odnosząc sukcesy i zdobywając doświadczenie. Urodziła dwoje dzieci: syna i córkę. Po kilku przeprowadzkach w 1960 r. zamieszkali na stałe w Rzeszowie. Pracowała zawodowo. Podjęła studia zaoczne na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, które ukończyła w 1970 r. W 1994 r. mąż jej poważnie zachorował. Przez cały okres choroby, która trwała sześć lat, opiekowała się nim. W 2002 r. W czasie ich pobytu w sanatorium w Busku Zdroju dostał rozległego zawału i zmarł. Po roku od jego śmierci zaangażowała się ponownie w działalność artystyczw aparacie politycznym, m.in. zastępcy dowódcy i zastępcy szefa Wydziału Politycznego 1 WDZ. Od roku 1972 do 1990 pracował w GZP WP, gdzie zajmował kolejno stanowiska: szefa Wydziału Informatyki, szefa Oddziału I Organizacyjnego Zarządu I, zastępcy sekretarza KP MON, a przed odejściem do rezerwy pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Kontrolno-Rewizyjnej IC MON. Po przejściu na emeryturę rozpoczął działalność społeczną w Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych. Przez wiele lat pełnił różne funkcje w ZBŻZ, a następnie w ZBŻZiORWP w Zarządzie Wojewódzkim w Warszawie. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZ oraz Za Zasługi dla ZBŻZiORWP, a także wpisem do honorowej księgi Zarządu Wojewódzkiego ZBŻZiORWP w Warszawie. Płk mgr Hieronim Kosior (ur. w 1931 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Po przejściu do rezerwy włączył się aktywnie do pracy społecznej na terenie województwa zielonogórskiego w LOK oraz w Wojewódzkiej Komisji Ochrony Miejsc Walk i Męczeństwa. Do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych wstąpił w 1991 r. Przez wiele lat sprawował z wyboru funkcje w Zarządzie Wojewódzkim i Zarządzie Koła ZBŻZiORWP w Zielonej Górze. Był także członkiem Zarządu Rejonowego w Jeleniej Górze. Dzięki jego inicjatywie i osobistym staraniu Zarząd Koła nr 1 ZBŻZiORWP w Bolesławcu nawiązał kontakt ze Związkiem Rezerwistów Armii Niemieckiej w Berlinie, który owocuje wizytami członków Związku, zacieśnianiem kontaktów i wymianą doświadczeń. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP. Ppłk Bernard Iwaszkiewicz (ur. w 1935 r.). Służbę w Wojsku Polskim pełnił w latach Oficerską Szkołę Artylerii nr 2 w Olsztynie ukończył w 1956 r. w stopniu podporucznika. Zawodową służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach. Do rezerwy został przeniesiony w 1981 r. ze stanowiska szefa Służby Finansowej w WSzW w Pile. Do Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych wstąpił w 1983 r. W ZBŻZ, a następnie w ZBŻŻiORWP pełnił funkcje z wyboru, m.in.: członka Zarządu Wojewódzkiego, prezesa Koła, a następnie członka Zarządu Rejonowego w Pile. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Wyróżniony odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP oraz wpisem do honorowej księgi Zarządu Rejonowego ZBŻZiORWP w Pile. Stanisław ŻAKOWSKI MARIA RUDNICKA ną. Brała udział w występach chóru Związku Nauczycielstwa Polskiego Cantus. Ponadto śpiewa jako solistka w Klubie Garnizonowym w Rzeszowie w czasie występów organizowanych z okazji okolicznościowych imprez. W jej repertuarze są również piosenki żołnierskie. W 2005 r. brała udział w V Podkarpackim Festiwalu Kulturalnym Seniorów w Boguchwale. Otrzymała dyplom. Czynny udział w życiu kulturalnym to treść jej życia. Stara się śpiewająco przejść przez życie. Jest studentką Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Powstał chór, którego dyrygentką jest młoda studentka Instytutu Muzyki. Na koniec roku akademickiego 2005/2006 dał piękny koncert, gorąco oklaskiwany przez słuchaczy Uniwersytetu. Jest członkiem Koła nr 7 Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego w Rzeszowie. Oczywiście aktywnym i zaangażowanym w pracę społeczną. We wrześniu 2006 brała udział w konkursie pt.: Ukryte talenty artystyczne ludzi trzeciego wieku, zorganizowanym w Klubie Iskierka w Krakowie. Zdobyła także dyplom w ramach Podgórskiej Jesieni Kulturalnej w dziedzinie literackiej. Haftem richelieu zajęła się jeszcze w czasie choroby męża. Później także wyszywaniem obrazków gobelinowych. Podczas ostatniej wystawy w małej sali Klubu Garnizonowego w Rzeszowie 9 lutego 2007 r. podczas występu artystycznego licznie zebrani słuchacze UTW oglądali wszystkie wyroby artystyczne pni Marii i oklaskiwali jej piękne recytacje wierszy oraz cudowny śpiew. Pani Maria jest spod znaku Panny, a takie osoby są bardzo wrażliwe. Tolerują drobne wady, ale w sprawach zasadniczych są nieubłagane. Ponadto Panny interesują się nauką, literaturą, muzyką i znakomicie wykonują wszelkie robótki ręczne. Jej zaangażowanie daje jej poczucie spełniania się, na przekór wiekowi i złym doświadczeniom. Dlatego w jesieni życia rozwija swoje zainteresowania i pasje. Pani Marii Rudnickiej życzymy dalszych sukcesów artystycznych! Mieczysław KOWAL 9

10 chrzestny w noc sylwestrową w brawurowej akcji na więzienie uwolnił 32 aresztowanych. W tym samym Grabowcu, gdzie w lutym 1944 roku formowała się Rzeczpospolita Grabowiecka. Tu dojrzewała świadomość Pawła Zająca i jego patriotyzm, tu kształtowało się, zaszczepione mu przez rodziców i chrzestnego zamiłowanie do munduru. Zapewne dlatego kapral Paweł Zając w marcu 1966 roku, będąc żołnierzem służby zasadniczej, zdecydował się zostać elewem szkoły chorążych Służb Kwatermistrzowskich, sposobiąc się do służby finansowej. No i stało się tak, jak sobie wymarzył służbę wojskową pełnił w latach najpierw w jednostkach liniowych, instytucjach centralnych MON, a od 1987 r. poza wojskiem w centrali Narodowego Banku Polskiego (naczelnik Wydziału Kredytów). Był szefem zaopatrzenia finansowego dywizjonu artylerii rakietowej, głównym specjalistą Departamentu Inwestycji i Zabezpieczeń Bankowych centrali Powszechnego Banku Kredytoweter4_07.indd :26:10 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ WITAMY W GRONIE 80-LATKÓW Ppłk Zygmunt Ziębowicz jest członkiem Koła ZBŻZiORWP nr 12 im. 2 AWP w Lublinie, aktywnym korespondentem Głosu Weterana i Rezerwisty. Urodził się 12 grudnia 1926 r. w Gwoźdzcu, powiat Kołomyja, województwo stanisławowskie. Wojna i okupacja, głód i codzienne upokorzenia wpisały się na trwałe w pamięć 13-letniego wówczas chłopca. III Rzesza potrzebowała bezpłatnie, niewolniczej siły roboczej. Źródłem jej pozyskiwania były okupowane kraje. W trudnej do ustalenia liczbie polskich niewolników pracujących dla III Rzeszy znalazł się niespełna 15-letni Zygmunt, który wykonywał niewolniczą pracę robotnika rolnego od czerwca 1942 r. do marca 1945 r. u Niemca we wsi Rossow koło Stargardu Szczecińskiego. W kwietniu 1947 r. wstąpił do Wojska Polskiego, a w lipcu 1950 r. został mianowany na stopień podporucznika. W okresie służby wojskowej, którą zakończył 3 września 1985 r. zajmował różne stanowiska służbowe. Za sumienną służbę w Wojsku Polskim, oprócz wielu wyróżnień, został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi, złotym medalem Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny oraz złotym medalem Za Zasługi dla Obronności Kraju. Zawsze aktywny, był organizatorem i opiekunem koła honorowych dawców krwi, był jednym z nich. Za tę szlachetną działalność został wyróżniony brązową, srebrną i złotą odznaką Honorowy Dawca Krwi. Jest członkiem Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę oraz ZKRPiBWP. Za swą działalność w tej organizacji został uhonorowany odznaką Za Zasługi dla ZKRPiBWP. Ppłk Ziębowicz jest autorem tomiku wierszy o tematyce patriotyczno-obronnej. Jego poezje opublikowały m.in. Głos Weterana i Rezerwisty, Czata, Demokrata, Dziennik Wschodni, Odgłosy i Rota. Wiersze adresowane do Polonii ukazały się w pismach polskojęzycznych w USA, tj. w Dzienniku Nowojorskim i Tygodniku Nowojorskim. Jest autorem słów piosenki Aby niebo było czyste, muzykę skomponował Emil Sojka. Piosenka była śpiewana przez Zespół Estradowy Wojsk Lotniczych Estrada. Jest autorem odznaki pamiątkowej 20- lecia Dęblińskiego Pułku Lotniczego. Za działalność publicystyczną został w 2002 r. wyróżniony Dziennikarską Sową, a w 2004 r. na VI Sejmiku Korespondentów GWiR nagrodzono go złotą Sową. Jest członkiem Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego mimo swoich 80 lat, jest nadal aktywny. Działa społecznie, wrażliwy na losy ludzi znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Dużą satysfakcję sprawia mu praca dla innych. Na uroczystym zebraniu Koła 8 grudnia 2006 r. szanowny jubilat został uhonorowany odznaką Za Zasługi dla ZBŻZiORWP. Otrzymał także podziękowanie w związku z jubileuszem 25-lecia naszego koła oraz życzenia z okazji swoich 80. urodzin. Ryszard DŁUGOSZ PUŁKOWNIKA JANA ZAJĄCA MAŁA OJCZYZNA Ziemia Hrubieszowska jeśli zaliczyć ją do ziem obejmujących Grody Czerwieńskie wchodziła w czasie panowania Piastów w skład spornych terenów pogranicza polsko ruskiego, a później także polsko rusko-litewskiego. O historii tej ziemi i jej mieszkańcach zaświadcza to, co na niej przez wieki przetrwało, a więc kościoły oraz cerkwie ścierały się bowiem tutaj wpływy dwóch wielkich religii. Skądinąd wiemy, że ziemie te zamieszkiwała większość polska i dwie mniejszości: ukraińska i żydowska. Geograficznie Ziemia Hrubieszowska leży na Roztoczu, a właściwie na zachodnich peryferiach tzw. Roztocza Zachodniego. Stąd pochodzi polityk wielki reformator Stanisław Staszic, tu urodzili się pisarze Bolesław Prus i poeta Bolesław Leśmian. Piękno tych ziem oddaje fragment homilii Papieża Jana Pawła II wygłoszony w Zamościu ( ). Tu z wyjątkową mocą zdaje się przemawiać błękit nieba, zieleń lasów i pól, srebro jezior i rzek. Tu śpiew ptaków brzmi szczególnie znajomo, po polsku. W powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie leży wieś Drohiczany licząca obecnie 350 mieszkańców. Stąd wywodził się ród Drohiczyńskich, którzy w połowie XVI w. posiadali spore majętności i od Drohiczyńskich wieś ta bierze swoją nazwę. Czytając pracę zbiorową p.t. Łuny nad Huczwą i Bugiem, wydaną w 1992 r. staraniem ŚZŻ AK Okręgu Zamość i 10 Urzędu Wojewódzkiego w Zamościu, dowiadujemy się bliżej o walkach oddziałów AK i BCh w obwodzie hrubieszowskim w latach Dowiadujemy się o wysiedleniach ludności cywilnej organizowanych zarówno przez Wehrmacht, jak i policję niemiecką, często przy pomocy nacjonalistów ukraińskich. Dowiadujemy się także o ofiarach poniesionych po stronie Polskiej, Ukraińskiej i Żydowskiej. Wśród wymienianych w książce nazwisk i pseudonimów zwraca uwagę absolwent lwowskiego Korpusu Kadetów pchor. Józef Śmiech ps. Ciąg. Był on dowódcą oddziału dywersji bojowej, w wielu udanych akcjach partyzanckich. Podobnie wspominany jest również Stefan Zając ps. Tulin dowódca plutonu BCh z Drohiczan. Ci dwaj zasłużeni żołnierze leśnych oddziałów, bojownicy o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny są krewnymi w linii prostej naszego kolegi, skarbnika Zarządu Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym, pułkownika Pawła Zająca. Jeden z nich jest ojcem Pawła, a drugi jego chrzestnym. Pułkownik Paweł Jan Zając s. Stefana i Heleny z Krynickich urodził się 30 marca 1945 r. w Drohiczanach. Nauki na szczeblu podstawowym i ponadpodstawowym pobierał w swojej wiosce i w pobliskim Grabowcu, gdzie w 1964 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące. W tym samym Grabowcu w którym 22 lata wcześniej jego

11 weter4_07.indd :26:11 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty wego Warszawa. Zbierał dobre i bardzo dobre opinie, cieszył się szacunkiem i uznaniem przełożonych. Od 1987 r. zajmował stanowisko pułkownika. W pracy był świetnym organizatorem, opracowywał dokumenty normatywne, podwyższał kwalifikacje ogólne i zawodowe. Ukończył kolejno studia wyższe na wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w 1978 r. i studia magisterskie na Wydziale Ekonomicznym WAP w 1989 r. Po przeniesieniu do rezerwy w 1995 r., zaangażował się w działalność tworzenia na rzecz tworzenia społeczeństwa obywatelskiego, udzielał się w Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy Wojska Polskiego, a przede wszystkim w Zarządzie Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym. Od 2003 jako wolontariusz pełni funkcję skarbnika Zarządu Fundacji. Był także nominowany w 2003 r. do Rady Działalności Pożytku Publicznego przy Ministrze Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Z okazji Święta Niepodległości w 2006 r., na wniosek prezesa Zarządu Fundacji Pomocy Emerytom i Rencistom Wojskowym płk. Stanisława Kucharczyka, za społeczną pracę w charakterze wolontariusza, z uwzględnieniem przebiegu zawodowej służby wojskowej, Minister Obrony Narodowej mianował Pawła Zająca na stopień pułkownika. Stanisław TORCHAŁA Dyrektor Biura Zarządu FPEiRW ZENEK KUŹMA JUBILATEM 80 lat ukończył prezes Zarządu Rejonowego Związku st. chor. sztab. Zenon Kuźma. Urodził się w Poznaniu i tam spędził młodość. Służbę wojskową rozpoczął w 1948 r. we Włocławskim Pułku Drogowo- Mostowym. Był pisarzem, magazynierem, kierownikiem kancelarii. Przez 35 lat pracował w Wojskowym Klubie Garnizonowym, w tym 10 lat jako jego kierownik. Był urodzonym organizatorem życia kulturalnego. Dzięki niemu klub oddziaływał na środowisko, nie tylko wojskowe. Udało się zgromadzić liczne pamiątki dokumentujące historię jednostki począwszy od szlaku bojowego w czasie II wojny światowej, przez okres rozminowywania kraju po wojnie. Na budowie mostów i udziale w akcjach powodziowych skończywszy. Na zawsze pozostanie mi w pamięci wzruszająca uroczystość złożenia ziemi spod Lenino pod Pomnikiem Sapera we Włocławku 12 października 2006 r. uroczystość tę zorganizował z właściwą sobie maestrią dostojny jubilat. Dzięki jego inicjatywie dwóm szkołom w powiecie włocławskim nadano imię frontowych bohaterów 6 Batalionu Pontonowo-Mostowego. St. sierż. Mieczysław Majchrzak został patronem Szkoły Podstawowej w Kaliskach, a st. sierż. Feliks Rybicki Szkoły Podstawowej w Sarnowie. Przyczynił się również do nadania Szkole Podstawowej we Włocławku imienia 3 Włocławskiego Pułku Drogowo-Mostowego. Po 40 latach służby wojskowej włączył się aktywnie w nurt działalności związkowej. Obecnie pełni funkcję prezesa Koła nr 1 we Włocławku oraz prezesa Zarządu Rejonowego. Na kwartalne zebrania Koła są zapraszani lekarze, przedstawiciele wojska i władz miasta. Dzięki temu zebrania są interesujące, a frekwencja zawsze duża około 75% członków. Zenek Kuźma bowiem, co jak co, ale potrafi organizować życie Związku. Jan CZYŻEWICZ NASZ KORESPONDENT GŁOSU WETERANA I REZERWISTY Z inicjatywy prezesa Zarządu Województwa Mazowieckiego ZBŻZiORWP płk. mgr. inż. Bogdana Millera i poparciu redakcji GWiR odbyło się zebranie założycielskie Klubu Korespondentów Głosu Weterana i Rezerwisty przy Zarządzie Wojewódzkim. Uczestnikami zebrania byli zaproszeni liczni korespondenci GWiR. Obecni na zebraniu założycielskim akceptowali propozycję organizatorów i zadeklarowali swój udział w Klubie. Wśród założycieli Klubu był nasz kolega płk. inż. Józef Szewczyk wiceprezes ds. socjalno-zdrowotnych Zarządu Koła nr 4 w Warszawie. Debiut kolegi Szewczyka jako korespondenta GWiR miał miejsce w 2002 r. Do stycznia br. dorobił się czternastu publikacji na temat m.in. spraw z życia Koła nr 4 i Związku, problemów socjalno-zdrowotnych, a nawet społeczno-politycznych. Jest absolwentem Wojskowej Akademii Technicznej, a całe życie wojskowe poświęcił służbie czołgowo-samochodowej. Życzymy mu satysfakcji w działalności publicystycznej. Kto wie, może w przyszłości zdobędzie statuetkę Sowy. Stanisław ZEJDLER JAK DŁUGO JESZCZE Najwyższy czas, by naszą przeszłość oceniali badacze historii, którzy nie będą jej traktować selektywnie na użytek bieżącej walki politycznej i rewanżyzmu kompromitującego Polskę i Polaków. Dyżurni polityczni historycy nie mogą obiektywnie oceniać ważnych dramatów narodowych oraz ludzi uwikłanych w te dramaty, ponieważ nie pozwala im na to patologiczna nienawiść do polskiej lewicy. Większość polskiego społeczeństwa nie akceptuje podręczników szkolnych do nauki historii, w których nieprawda, tendencyjność, unikanie faktów ubliżają tej grupie społeczeństwa, która swoim wysiłkiem dźwigała kraj z ruin wojennych, likwidowała analfabetyzm i głód ziemi, wyprowadzała setki tysięcy ludzi z ciemnych, zagrzybiałych suteren, rozwijała kulturę i oświatę, a zarazem drogą KOMENTARZ ewolucyjną dążyła do osiągnięcia celów, które stały się udziałem Polski w latach 90. ubiegłego wieku. Większość polskiego społeczeństwa zna słowa wielkiego polskiego historyka Józefa Szujskiego, który 150 lat temu powiedział: Fałszywa historia jest mistrzynią fałszywej polityki. Potwierdza to fakt, że 60% uprawnionych do głosowania wyborców nie idzie do urn wyborczych nie dlatego, że nie interesuje się wyborami, ale z powodu nieuznawania fałszywej oceny najnowszej historii oraz wynikającej z niej fałszywej polityki. My, żołnierze zawodowi w stanie spoczynku uczestniczymy w spotkaniach z młodzieżą szkolną organizowanych z okazji rocznic ważnych dla narodu wydarzeń. Na spotkaniach słyszymy pytania 11

12 weter4_07.indd :26:12 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ młodzieży, na które trudno nam odpowiedzieć. Młodzież pyta bowiem, dlaczego powołany przez Sejm RP IPN nie ściga zbrodni popełnionych na tysiącach formali i chłopów, którzy otrzymali ziemię po reformie rolnej wprowadzonej przez legalne, uznane na międzynarodowej arenie państwo. Trudno nam odpowiadać na takie pytania. Musimy odwoływać się wówczas do złożoności polskiej historii najnowszej. Uważamy, że młodzież mimo wysiłku nauczycieli z dużą rezerwą odnosi się do najnowszej historii i traktuje współczesne państwo jako organizm niespójny, nękany walką między ugrupowaniami politycznymi, które interes partyjny i własny stawiają ponad interes narodu i kraju. Uczyńmy zatem wszystko, by zmienić ten stan i doprowadźmy do tego, by młodzież była dumna z kraju, w którym się urodziła. Dlatego jako weterani służby wojskowej zwracamy się do wszystkich parlamentarzystów i rządu: przestańcie dzielić polski naród opierając się na nieocenionej naukowo najnowszej historii. Naród nie oczekuje fałszywej sprawiedliwości, lecz jedności narodowej i rozwoju kraju umęczonego wewnętrzną walką polityczną oraz kłótniami wewnętrznymi. Rząd emigracyjny w Londynie przegrał polskie sprawy w okresie II wojny światowej, a teraz od 15 lat kłócące i zmieniające się rządy przegrywają Polskę. Naród zaś szuka chleba za granicami Ojczyzny, która z winy wewnętrznego rozbicia politycznego staje się macochą dla Polek i Polaków. Andrzej MAGRYŚ 12 BYŁEM, WIDZIAŁEM (II) Gdy dochodzi do epatowania widza wielkimi katuszami wysiedlanych Niemców i mocno akcentowane liczby, które świadczą o tym, że największe jednak przesiedlenia dotknęły obywateli niemieckich, bo aż około 14 mln., to bez historycznego kontekstu, niestety, nie ma to nic wspólnego z obiektywną prawdą i autentyczną lekcją z procesu przesiedleń Niemców z ziem polskich, czeskich i rosyjskich. Jest to zapewne zamierzone poplątanie tego, co było pierwotne, a co wtórne. W efekcie bowiem zamazuje to prawdziwy obraz i wybiela sprawców wojny. Nikt rozsądny kierujący się kategoriami obiektywnych ocen historycznych nie będzie negował faktu, że Umowa Poczdamska z punktu widzenia międzynarodowego prawa miała i nadal ma moc obowiązującą w odniesieniu do decyzji podjętej przez cztery mocarstwa antyhitlerowskiej koalicji nakazującej po zakończonej II wojnie światowej przesiedlenie Niemców z terenów przyznanych Polsce, także b. Związkowi Radzieckiemu. Ale tę moc prawną w świetle międzynarodowego prawa p. Erika Steinbach próbuje podważyć, nazywając to bezprawiem wobec Niemców. A jakich praw przestrzegała III Rzesza w tej ostatniej wojnie? Podejście p. Steinbach i jej kompanii, sprowadzające się do eksponowania głównie przesiedleń powojennych, gdyż ucieczkę Niemców pod koniec wojny nazywa także przepędzeniem, zawęża obiektywną faktografię całej II wojny światowej i jej następstwa. I to właśnie tworzy zafałszowaną panoramę dziejów lat To jakby próba zrównania katów oprawców z ofiarami, także niemieckimi, które ucierpiały od reżimu faszystowskiego. Pod takim tytułem ukazał się w Przeglądzie (nr 5/371) z r. interesujący wywiad ze znanym pisarzem i reżyserem Andrzejem Żuławskim, który na wiele pytań dziennikarza Przemysława Szubartowicza, odpowiedział m.in.: Czy się chce czy nie, czy się lubi, czy się nienawidzi, Polska Ludowa była jakąś formą państwa polskiego. Owszem, Wśród eksponowanych materiałów i tekstów wystawy brakuje informacji historycznych o trzech przynajmniej koronnych faktach, od których p. Steinbach, współautorzy, a także inicjatorzy wystawy uciekają, i chyba nieprzypadkowo, zmieniłyby one bowiem zarówno wymowę, jak i syntezę wystawy w odbiorze zwiedzających. Do tych trzech istotnych problemów należy: Ustalony i realizowany przez około 5 lat program eksterminacji polityki III Rzeszy w stosunku do zniewolonych narodów i etnicznych mniejszości w okupowanych krajach europejskich. Ta ludobójcza polityka była wymierzona przede wszystkim w Żydów, Polaków, Rosjan i w ogóle Słowian, których hitlerowcy traktowali jak podludzi Untermenschen. Zorganizowanie przez gestapo i policję najpierw na terytorium III Rzeszy, a potem w okupowanych krajach ponad 20 większych obozów koncentracyjnych i obozów zagłady, nie licząc tzw. podobozów pracy, które odgrywały rolę fabryk śmierci dla setek tysięcy więźniów, na czele z Oświęcimiem Auschwitz, Bergen Belsen, Dachau, Mathausen, Majdankiem, Ravensbrück, Treblinką etc. Przeprowadzanie brutalnych łapanek i odrywanie przemocą od rodzin i miejsc zamieszkania ludzi, których wywożono w bydlęcych wagonach do III Rzeszy jako robotników niewolników na katorżnicze roboty, głównie do przemysłowych zakładów produkujących broń i uzbrojenie dla wojennej machiny hitlerowskich Niemiec. Łącznie wywózką objęto około 10 mln. robotników niewolników bez jakichkolwiek praw. Przeważnie byli to ludzie z Polski, b. republik radzieckich, Czech i b. Jugosławii. PRL TO TEŻ BYŁA POLSKA wasalnego w stosunku do wielkiego sąsiada, ale za czasów Stanisława Augusta to też było państwo wasalne, może nawet bardziej. Ale niech nikt nie mówi, że PRL to nie była Polska. Ja się w tym PRL-u wychowałem, ludzie godni i szlachetni, którzy mnie otaczali, starali się ulepszyć ten kraj, działać jak najlepiej. Nie bez przyczyny nazywaliśmy się najweselszym W tej liczbie prawie 2,5 mln. stanowili Polacy. Znaczna ich część nigdy nie powróciła do ojczystych stron, gdyż zmarła z powodu wycieńczenia, głodowych racji żywnościowych, pracy ponad siły, etc. Umieszczenie na wystawie informacji o tych trzech historycznych faktach byłoby podstawą do uznania jej za obiektywną i pouczającą. Niestety, w obecnej szacie fotograficznej, planszowej i tekstowo-informacyjnej niejako zakłamuje się zwiedzających, a zwłaszcza młodzież niemiecką urodzoną po II wojnie światowej, co może mieć w przyszłości brzemienne nie tylko dla Europy, ale przede wszystkim dla samych Niemców skutki. Bowiem gdy rozum śpi, budzą się upiory, które mogą popchnąć świat znowu ku katastrofie cywilizacyjnej. Zapewne nie można kwestionować prawa, także Niemców, do publicznego żalu i opłakiwania swoich rodaków, którzy stali się ofiarami wojny, cierpiąc i przezywając tragedie rodzinne. Ale nie wolno ani im, ani nam, a także wszystkim narodom, zwłaszcza europejskim, zapominać, kto rozpętał II wojnę światową i otworzył przysłowiową puszkę Pandory. Kto i jakimi metodami ją prowadził, stosując metodę ludobójstwa zniewolonych narodów od początku wojny. Przecież w wyniku II wojny światowej, na skutek eksterminacji i przesiedleń, ucieczek oraz wywózek zginęło ponad 56 mln. istot ludzkich* na całym świecie. Dotyczy to zarówno żołnierzy, jak ludności cywilnej, z czego aż około 44 mln. przypadło na Europę. Samych Niemców, sprawców tej wojny, zginęło około 10 mln. Nie wspominam już o znanych liczbach ofiar wśród obywateli polskich, b. republik radzieckich, Żydów, obywateli b. Jugosławii, Francji, Anglii, Belgii, Danii, Norwegii, Finlandii czy Włoch, Węgier, Grecji albo też Stanów Zjednoczonych itd. Stanisław SZYMAŃSKI Cdn. barakiem w bloku. A nie mówiono: Kałchazja, mówiono: Polska. Oburza mnie, kiedy się to skreśla jednym ruchem i twierdzi, że tego w ogóle nie było, że była jakaś czarna dziura. Był to okropny system, fatalnie się w nim czułem, ale to była Polska. Naprawdę nie wiem, jak można powiedzieć, że Okrągły Stół był machloją, że następne lata były upiornym układem, że w 1989 r. można było uzyskać o wiele więcej i zacząć rozliczać. Nie wiem, czy to jest brak pamięci, czy zakłamanie, czy,

13 weter4_07.indd :26:13 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty POŻEGNANIE Z PATRONACKĄ JEDNOSTKĄ Przez 25 lat jednostką patronacką Koła nr 1 ZBŻZiORWP im. gen. pilota Tadeusza Krepskiego w Bydgoszczy było Dowództwo 2 Korpusu Obrony Powietrznej. Niestety, po 50 latach służby na straży granic powietrznych RP 2 Korpus został rozformowany. Dowództwo organizowało pożegnalne spotkania z kadrą z udziałem byłych żołnierzy zawodowych, w tym członków koła. Spotkania odbywały się w grupach według rodzajów wojsk korpusu: wojska lotnicze, wojska OPL i wojska radiotechniczne. 10 stycznia 2007 r. w Klubie Lotnik odbyło się pożegnalne spotkanie Dowództwa 2 KOP z oficerami przeciwlotnikami, którzy w latach służyli w dowództwie podległych jednostek. ZMIANA U PRZECIWLOTNIKÓW Żegna gen. bryg. Marian Dering Kandydaci do Klubu Przeciwlotników WOJSKO Przeważali członkowie ZBŻZiORWP. Pożegnalne przemówienia wygłosili: p.o. dowódca szef Sztabu 2 KOP gen. bryg. Marian Dering oraz szef wojsk OPL korpusu płk inż. Józef Jarosławski. Nastrój przygnębienia, spowodowany rozstaniem z jednostką, nieco ustąpił po przemówieniu prezesa Koła nr 1 ZBŻZiORWP ppłk dypl. Edmunda Łącznego, który dziękując Dowództwu 2 KOP za długoletnią współpracę przedstawił propozycję utworzenia Klubu Przeciwlotników 2 KOP w ramach ZBŻZiORWP lub innego stowarzyszenia. Inicjatywa spotkała się z aplauzem. Jest więc nadzieja na kontynuowanie noworocznych spotkań Przeciwlotników 2 KOP. Pozostał jednak problem pozyskanie dla Koła nr 1 nowego, oby tak było wspaniałego sponsora. Jerzy KRUSZYŃSKI Na placu apelowym naszej koszalińskiej jednostki patronackiej 1223 w obecności przełożonych, zaproszonych gości, licznie przybyłych członków Koła nr 2 ZBŻZiORWP nastąpiła zmiana dowódców 8 Pułku Przeciwlotniczego. Pan płk dypl. Leszek Cendrowski przekazał obowiązki dowódcy ppłk. dypl. Andrzejowi Mentla, w obecności szefa OPL Wojsk Lądowych płk. dypl. Mariana Wojciechowskiego. Albin CIMCIOCH WOJSKOWE KOŁO ŁOWIECKIE NR 154 ROGACZ PRZY 21 BRYGADZIE STRZELCÓW PODHALAŃSKICH W RZESZOWIE We wrześniu 1949 r. grupa myśliwych w mundurach z 9 Dywizji Piechoty zawiązała Dywizyjne Wojskowe Koło jak to nazywał mój ojciec, kontrprawda, która jest gorsza od kłamstwa. Tymczasem ja dobrze pamiętam, że jak doszło do rozmów przy Okrągłym Stole, to nie wierzyłem własnym oczom i uszom. Wydawało mi się to jakimś cudem od Boga, byłem bowiem święcie przekonany, że ten potworny system komunistyczny w wydaniu sowieckim będzie trwał wiecznie, a głównym problemem było to, żeby jakoś nasze dzieci posłać w świat. Jak można o tym zapomnieć? To był cud! Łowieckie przy JW 2857 w Rzeszowie. Koło to funkcjonowało później przy 9 DP, a następnie 9 Dywizji Zmechanizowanej do czasu jej rozwiązania, tj. do 1993 r. Do koła należeli przede wszystkim dowódcy dywizji, m.in.: Apoloniusz Golik, gen. Janusz Sieczkowski gen. Stanisław Wytyczak, płk Adam Śliwa, gen. Leszek Kozłowski i płk Zbigniew Urban. Po rozwiązaniu 9 DZ i utworzeniu 21 Brygady Strzelców Podhalańskich także poszczególni jej dowódcy są członkami koła, np.: gen. dyw. Fryderyk Czekaj, płk Zbigniew Skikiewicz i obecny dowódca gen. bryg. Mirosław Rozmus. W roku założenia koło liczyło 15 członków i dzierżawiło obwody łowieckie na zachód od Rzeszowa o powierzchni 8496 ha i na południowy zachód od Łańcuta o powierzchni 5783 ha. W 1960 r. na walnym zebraniu członków przyjęto nazwę: Wojskowe Koło Łowieckie Rogacz nr 176 przy JW 2369 w Rzeszowie. Natomiast obecna nazwa została utworzona w 1976 r. Koło dzierżawi obecnie te same tereny, które przyjęły w latach pięćdziesiątych, tylko okrojone na skutek urbanizacji i uprzemysłowienia. W planach zagospodarowani przestrzennego jest przewidziana budowa autostrady biegnącej z północy na po- 13

14 weter4_07.indd :26:16 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ łudnie i z zachodu na wschód oraz obwodnicy wokół Rzeszowa, co pogorszy warunki bytowe drobnej zwierzyny. Polowania na zające należały najczęściej do udanych. Pokoty z jednego polowania wynosiły do 140 sztuk. Niezależnie od tego, w latach siedemdziesiątych podjęto introdukcję bażanta na dużą skalę. Rocznie puszczano od 150 młodych bażantów, obecnie 500 sztuk, przeznaczając na ten cel do zł rocznie. W 2000 r. podjęto próbę introdukcji dzikiego królika, który ze względu na trudną i długotrwałą zimę 2002/2003 został wyniszczony przez drapieżniki. W 2002 r. zakupiono i wypuszczono 120 kuropatw, które zaadoptowały się w naszych łowiskach. W celu przeciwdziałaniu zmniejszania populacji zajęcy w sezonie 2003/2004 dwukrotnie odławiano żywe zające w celu ich zaszczepienia. Ponadto dokonano wymiany na zające pochodzące z innego terenu. Wojskowe Koło Łowieckie nr 154 Rogacz z Rzeszowa ma bogate tradycje łowieckie i obyczaje myśliwskie. W ciekawej oprawie, z udziałem miejscowej ludności, odbywają się polowania hubertusowskie i wigilijne. Na zakończenie każdego sezonu od 1978 r. są systematycznie organizowane bale myśliwskie, w których oprócz myśliwych uczestniczą dowódcy jednostek wojskowych, kadra i pracownicy wojska oraz sympatycy łowiectwa. Dobrze układa się współpraca koła z urzędami gminy w Trzcianie i Świlczy oraz ze szkołami podstawowymi i gimnazjalnymi w Malawie i Kraczkowej oraz Racławówce i Cierpiszu. Bogaty program działalności koła jest realizowany na rzecz ojczystej przyrody. Od kilkunastu lat są prowadzone akcje zadrzewiania i zalesiania łowisk. Rocznie jest wysadzanych od 2000 do sadzonek. Część z tych drzewek otrzymują bezpłatnie miejscowi rolnicy. W 1999 r. przeprowadzono rekultywację stawów wodnych w miejscowości Albigowa, poprawiając znacznie warunki wodne. W ramach działalności gospodarczo-hodowlanej są uprawiane poletka żerowe dla zwierzyny płowej i ptactwa. Koło zagospodarowało ponad 5 ha różnorodnych upraw. Niewątpliwym osiągnięciem koła jest osada myśliwska w miejscowości Albigowa. Budowę rozpoczęto w latach osiemdziesiątych od skromnego domku. Później odbudowano charakterystyczny bróg, palenisko zwane kolibą, zadaszoną podłogę i kapliczkę ku czci św. Huberta. Całość otoczono drewnianą palisadą z unikalną bramą wjazdową. W ostatnim sezonie koło wzbogaciło się o pomieszczenie w klubie garnizonowym, urządzone w stylu myśliwskim, ale wyposażone w nowoczesną technikę informatyczną. Jest w nim przechowywany sztandar koła i są gromadzone pamiątki. Zarówno w tym pomieszczeniu, jak i w osadzie myśliwskiej odbywają się posiedzenia zarządu oraz są przyjmowani nowi członkowie. Na zakończenie hubertowskiego polowania na sztandar składają ślubowanie nowi myśliwi. W wymienionych obiektach odbywają się spotkania, w czasie których myśliwi dzielą się wrażeniami z polowań, Te nieudane są pretekstem robienia dowcipów myśliwskich powiedziała myśliwy ppłk r. Jan Zinkiewicz. Ciekawa działalność wojskowego koła na wpływ na systematyczny napływ nowych członków. Koło liczy obecnie 60 członków, dobrze wyszkolonych w strzelaniu na strzelnicy myśliwskiej w Borze koło Rzeszowa. Myśliwi koła często biorą udział w zawodach strzeleckich, zajmując dobre miejsca i zdobywając cenne puchary oraz dyplomy. Ożywiona działalność koła to dobrze pracujący zarząd w składzie: prezes gen. bryg. Mirosław Rozmus, wiceprezes płk Bolesław Kapica, skarbnik mgr inż. Jerzy Dubiel, sekretarz Witold Łysakwoski, łowczy Tadeusz Konopko, podłowczy Andrzej Szmuc, podłowczy Piotr Łuszczyński. Mieczysław KOWAL W OLSZTYNIE ZAWSZE WIERNI OJCZYŹNIE Zawsze wierni Ojczyźnie pod takim hasłem odbyło się w Olsztynie spotkanie trzech żołnierskich pokoleń, którego organizatorem był Zarząd Wojewódzki ZBŻZiORWP. Zaszczycili je swoją obecnością przedstawiciele władz samorządowych: wicemarszałek województwa Urszula Pasławska, były marszałek województwa Andrzej Ryński oraz prezydent Olsztyna Czesław Jerzy Małkowski. Organizacje kombatanckie reprezentowali: prezes ZW Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych płk (r.) Marcin Kus oraz prezes ZO Związku Inwalidów Wojennych Alicja Zienkiewicz. Obecni byli również przedstawiciele instytucji i jednostek wojskowych. W swoim wystąpieniu prezes Zarządu Wojewódzkiego płk (r.) Romuald Jóźwiak podkreslił, że spotkanie trzech żołnierskich pokoleń zorganizowano z wewnętrznej potrzeby oraz dla zamanifestowania siły i jedności naszego środowiska. Przybyli na nie ci, którzy z bronią w ręku walczyli w armiach polskich na wschodzie i na zachodzie m.in. płk. Wiktor Milkiewicz żołnierz AK i 2 Ar- 14 mii WP, kpt. Jerzy Malesza żołnierz 1 Armii WP, por. Julian Apanel żołnierz 1 Armii WP, por. (r.) Józef Pleban prezes Stowarzyszenia Karpatczyków i Tobrutczyków, żołnierz Pułku Ułanów Karpackich. Byli obecni również członkowie organizacji podziemnych walczący z niemieckim okupantem. To pierwsze żołnierskie pokolenie. Reprezentantami drugiego pokolenie byli żołnierze biorący czynny udział w odbudowie z wojennych zniszczeń polskich miast i wsi, między innymi Olsztyna stolicy Warmii i Mazur. Stali na straży bezpieczeństwa, służąc w szeregach Wojska Polskiego. Trzecie pokolenie to młodzi żołnierze pełniący obecnie służbę wojskową zarówno zawodową, jak i zasadniczą. Zebrani wysłuchali informacji na temat działań podejmowanych przez ZBŻZiORWP w 2006 r. w roku jego 25-lecia. Związek rozwinął się pod względem liczby członków, zrealizował wiele ważnych przedsięwzięć. Jednym z nich było utrzymanie współpracy z organizacjami kombatanckimi, Stowarzyszeniem Oficerów 15 DZ, Ligą Obrony Kraju i TRADYCJE Uczestnicy spotkania innymi związkami oraz ze szkołami. Związek nawiązał współdziałanie z odpowiednikiem naszej organizacji w przygranicznym obwodzie kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej ze Stowarzyszeniem Świnoujście-Kaliningrad. W planach jest podjęcie pracy wśród młodzieży szkolnej z Kaliningradu i Olsztyna. W związku z tym będą organizowane spotkania środowiska wojskowego naszych sympatyków i młodziezy z olsztyńskich szkół. Ponadto Związek włączy się czynnie w zorganizowanie obchodów wybuchu i zakończenia II wojny światowej. Planowany jest wyjazd członków naszego stowarzyszenia z rodzinami do obwodu kaliningradzkiego. Swoje wystąpienie prezes Zarządu Wojewódzkiego zakończył podziękowaniami oraz życzeniami skierowanymi

15 weter4_07.indd :26:17 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty Aktywni działacze struktur województwa ZBŻŻiORWP wyróżnieni przez Ministra Obrony Narodowej nadaniem medalu Za Zasługi dla Obronności Kraju. do osób wspierających i sympatyków Związku. W drugiej części spotkania wyróżniono najaktywniejszych członków Związku Najmłodsze żołnierskie pokolenie. Wyróżnieni przez Dowódcę 11 RBM płk. Adama Barańskiego nagrodami rzeczowymi. oraz osoby wspierające. Złotym medalem Za Zasługi dla Obronności Kraju odznaczono 12 związkowców, srebrnym 5, brązowym 4. Wpisem do Honorowej księgi zasłużonych dla ZBŻŻiORWP wyróżniono ppłk. Ryszarda Kudego i płk. Wiktora Milkiewicza. Płk (r) Wiktor Milkiewicz (z prawej), ppłk (r) Ryszard Kudy (w środku) uhonorowani wpisem do Honorowej Księgi Medalem jubileuszowym 25-lecia ZBŻZiORWP uhonorowano 19 osób, medalem pamiątkowym ZW ZBŻZiORWP 5, a statuetką Zarządu Wojewódzkiego 5 instytucji i podmiotów gospodarczych wspierających Związek. 14 osób otrzy- mało imienne podziękowania od prezesa ZG ZBŻZiORWP, a dyplom prezesa ZW 10 osób. Prezes ZP LOK Szczepan Niewiadomoski wręczył członkom Związku srebrne medale Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju. Pięknym akcentem było uhonorowanie prezesa Zarządu Wojewódzkiego ZBŻZiORWP płk. Wojciecha Dębowskiego upominkiem z okazji 80. rocznicy urodzin. Organizatorzy spotkania nie zapomnieli o najmłodszym pokoleniu. Dowódca 11 Rejonowej Bazy Materiałowej płk Adam Barański wyróżnił nagrodami rzeczowymi st. chor. sztab. Ireneusza Prassa, st. chor. Kazimierza Kubata i sierż. Iwonę Małachowską. Spotkanie kontynuowano przy obficie zastawionym stole, dzięki paniom z Koła nr 28. Panowała miła atmosfera, w której wspominano przeszłość i wyrażano nadzieję na dobrą przyszłość. Ryszard MUSZALIK OBELISK DOKUMENT Zbudowane w drugiej połowie lat 30. minionego wieku przez Niemców w Krośnie Odrzańskim trzy kompleksy koszarowe uczyniły nadodrzański gród miastem garnizonowym. Przez kilka lat stacjonowały tu niemieckie regimenty piechoty: dywizjon artylerii i batalion saperów, przez kolejnych kilka lat obiekty wojskowe były własnością miasta. W 1950 r. obiekty koszarowe przejął Sztab 4 Dywizji Piechoty oraz podległe mu oddziały i pododdziały. Przez ponad pół wieku, tj. do 2001 r., żołnierze 4 Lubuskiej Dywizji Zmechanizowanej kilińszczacy, bo tak od nazwiska patrona Dywizji płk. Jana Kilińskiego nazwano żołnierzy krośnieńskiego garnizonu, byli cenioną grupą zawodową w mieście. Od 2002 r. w kompleksie koszarowym przy ul. Piastów jedynym obiektem związanym z wojskiem jest kościół garnizonowy pw. św. Marcina z Taurs, powstały w 1990 r. w z zaadaptowanym budynku koszarowym. Pozostałe obiekty nabywają od AMW, przystosowując do potrzeb cywilnych, władze samorządowe gminy i powiatu, wymiar sprawiedliwości oraz osoby prywatne. Ksiądz mjr Edward Olech kapelan garnizonowy podjął się szczytnego zadania, by upamiętnić dla przyszłych pokoleń, że ten kompleks budynków był przez lata obiektem wojskowym. Najdłużej stacjonował w nim 11 Złotowski Pułk Zmechanizowany, którego pamiątkowa replika odznaki pułkowej widnieje na maszcie z gąsienicą czołgową. Na kamiennym obelisku wyryty jest napis Dla upamiętnienie żołnierzy stacjonujących w tym kompleksie koszarowym jednostek: niemieckie regimenty piechoty (29 i 112) kalisko-złotowski pz batalion łączności (dowodzenia) 4 batalion zaopatrzenia Parafianie I chociaż obelisk ten wywołuje kontrowersje, to zgodnie z historią dokumentuje wojskowe losy miasta, a dla żołnierzy, którzy w tych koszarach pełnili służbę, jest wraz ze znajdującą się w pobliżu Salą Pamięci 4 Dywizji Zmechanizowanej dowodem, że historię trzeba szanować. Taką opinię podzielają krośnieńscy weterani służby i pracy, w tym głównie członkowie Koła nr 9 ZBŻZiORWP im. Kilińszczaków. Józef CIEŚLAK POLSCY CZOŁGIŚCI INTEGRUJĄ SIĘ Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego (i jej poprzedniczki) dla potrzeb wojska kształciły kadry pancerne. Ponadto integrowała w pewnym sensie, całe środowisko żołnierzy pancerniaków stosując różne formy i metody. Po jej rozwiązaniu kadra będąca w rezerwie postanowiła powołać Stowarzyszenie Czołgistów Polskich. Stowarzyszenie jest organizacją środowiskową, apolityczną, posiadającą osobowość prawną, zrzeszającą czołgistów i żołnierzy służb czołgowo-technicznych, którzy służyli lub służą w kraju lub poza jego granicami w formacjach Wojska Polskiego. Działalność swoją opiera na pracy społecznej jego członków. Głównym celem Stowarzyszenia jest integracja kadry pancernej będącej STOWARZYSZENIA w rezerwie, jak i w służbie zawodowej, niezależnie od stopnia wojskowego i zajmowanego stanowiska. Warunkiem podstawowym jest posiadanie obywatelstwa polskiego, ukończenie wojskowej szkoły (uczelni) pancernej lub technicznej, albo odbycie w nich przeszkolenia i identyfikowanie się ze środowiskiem czołgistów. Czynnikiem pośrednim i przyspieszającym powołanie Stowarzyszenia była zbliżająca się 90. rocznica wykorzystania 15

16 weter4_07.indd :26:19 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ przez Anglików czołgów w bitwie pod Sommą 15 września 1916 r. W październiku 2006 r. odbył się II Kongres Stowarzyszenia. Wzięli w nim udział także przedstawiciele Dowództwa Wojsk Lądowych, okręgów wojskowych i instytucji centralnych. Znaczącą część stanowili rezerwiści z Poznania i okolic, Warszawy, Bydgoszczy i Ziemi Lubuskiej. II Kongres dokonał podsumowania pierwszego roku działalności Stowarzyszenia. Oprócz rejestracji Stowarzyszenia w sądzie, stworzono struktury organizacyjne w Poznaniu i znacząco zwiększyła się liczba jego członków. Prezesem Stowarzyszenia został płk (r.) dr Zygmunt Maciejny. Wybrano nowych członków do władz naczelnych, wprowadzono poprawki w Statucie i wytyczono główne kierunki działania na następną kadencję. Są nimi: podjęcie działania w celu powołania Kół Stowarzyszenia w terenie, szczególnie w miejscowościach o dużych tradycjach i skupisku zamieszkujących w nich czołgistach będących w rezerwie oraz żołnierzy zawodowych służących w jednostkach pancernych i instytucjach podległych MON; prace nad ustanowieniem Dnia Czołgisty, święta wojsk pancernych i odznaki Stowarzyszenia, opracowanie wydawnictwa Poczet Czołgistów Polskich (wersja robocza nazwy); zorganizowanie konferencji naukowej związanej z przygotowaniami do obchodów 90. rocznicy użycia czołgów na polu walki przez Wojsko Polskie; organizowanie spotkań pokoleń czołgistów, podróży historycznych do miejsc upamiętniających walki wojsk pancernych oraz wielu innych zadań do realizacji przez Zarząd Główny Stowarzyszenia w nowej kadencji. Obecny na Kongresie szef Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych gen. bryg. Wiesław Michnowicz, w imieniu dowódcy Wojsk Lądowych gen. broni Waldemara Skrzypczaka złożył podziękowania i wręczył medale pamiątkowe: gen. bryg. Zdzisławowi Głuszczykowi, płk. (r.) dr Zygmuntowi Maciejnemu, płk. (r.) doc dr. Zbysławowi Szymczakowi i płk. (r.) dypl. Wiesławowi Kawalcowi za szczególne zaangażowanie w umacnianie środowiska czołgistów, powołanie Stowarzyszenia oraz kultywowanie i upowszechnianie tradycji wojsk pancernych w społeczeństwie. Adres: Stowarzyszenie Czołgistów Polskich Ul. Wojska Polskiego 86/ Poznań tel. kontakt. ZM Zbysław SZYMCZAK Zygmunt MACIEJNY POD SZABLĄ mierz Foryś, prezes Zarządu Koła nr 13 ZBŻZiORWP płk (r.) Józef Godawski oraz Lucyna Frąckiewicz członkini Koła. Prezes Zarządu Koła nr 33 SKMP ONZ przedstawił jego działalność oraz wręczył medal pamiątkowy Stowarzyszenia pani Elżbiecie Lęcznarowicz. Medale pamiątkowe otrzymali ponadto prezes Fundacji EC Kraków Gorące serce Adam Pławecki oraz członek Zarządu Fundacji Kazimierz Foryś. Legitymację członkowską otrzymał najmłodszy członek Koła, ranny podczas pełnienia misji w Iraku kol. Aleksander Szubryt. Podczas spotkania wystąpiła góralska rodzina Kapela Bugajskich. Edward POTOCKI W krakowskiej restauracji przy ulicy Kamiennej 19 spotkali się kombatanci misji pokojowych ONZ. Tym razem gościliśmy zastępcę prezydenta Krakowa Elżbietę Lęcznarowicz. Wśród zaproszonych gości byli także: przewodniczący Porozumienia Związków i Stowarzyszeń Służb Mundurowych w Krakowie gen. bryg. (r.) Mieczysław Karus, członek Zarządu Fundacji EC Kraków Gorące serce Kazi- POWSTAŁ WROCŁAWSKI ODDZIAŁ ŚWIATOWEGO ZWIĄZKU POLSKICH ŻOŁNIERZY ŁĄCZNOŚCI Już od wielu lat działa grupa inicjatywna w składzie: przewodniczący płk Arkadiusz Ożarowski, zastępca mjr Jerzy Domaradzki, sekretarz ppłk Józef Janusiak, skarbnik ppłk Zdzisław Starosta. Skupiła wszystkich łącznościowców rezerwy z Garnizonu Wrocław. Z okazji Dnia Łącznościowca były organizowane spotkania we: wrocławskim 10 Pułku Dowodzenia oraz Klubie Oko Sztabu ŚOW. Od kilku lat członkiem ŚZPŻŁ w Zegrzu jest Józef Janusiak. Jest on jednocześnie członkiem Zarządu Głównego. Otrzymał on polecenie od prezesa ZG ŚZPŻŁ w Zegrzu zorganizo- 16 wania oddziału we Wrocławiu. Po konsultacji z kolegami z grupy inicjatywnej podjęto odpowiednie działania. 24 stycznie 2007 r. odbyło się inauguracyjne spotkanie, na którym prezes ZG Związku wręczył im legitymacje członkowskie, m.in.: płk. Janowi Ceglarkowi byłemu komendantowi Ośrodka Szkolenia Łączności i Informatyki w Zegrzu Północnym, uczestnikom II wojny światowej: por. Józefie Małek, Zofii Rogowskiej, kpt. Władysławowi Rogowskiemu (małżeństwo frontowe) oraz st. szer. Pawłowi Korolewiczowi. Legitymacje otrzymali także: płk Janusz Zembroń, ppłk Jan Konarski, ppłk Zygmunt Wąsowicz,

17 weter4_07.indd :26:22 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty ppłk Jan Więcławski, ppłk Zdzisław Starosta i mjr Jan Domaradzki. Po wręczeniu legitymacji ppłk Józef Janusiak postawił wniosek, aby dotychczas działający Zarząd Grupy Inicjatywnej przejął obowiązki Zarządu ŚZPŻŁ Oddział we Wrocławiu. Wniosek został przyjęty jednogłośnie. Od tego momentu funkcjonuje Zarząd Oddziału we Wrocławiu. Dowódca pułku zadeklarował pomoc. Prezes Oddziału we Wrocławiu Józef JANUSIAK POLITYKA AHISTORYCZNA HISTORIA Do Redakcji Głosu Weterana i Rezerwisty napływają artykuły i listy, w których autorzy wyrażają protesty przeciw tak zwanej polityce historycznej w Polsce prowadzonej przez skrajnie prawicowych polityków oraz wspierających ich historyków i publicystów. Podają tego liczne przykłady. Oceniają ową politykę jako tendencyjną, manipulującą faktami, szkodzącą racjonalnemu kształtowaniu świadomości historycznej oraz kultury politycznej Polaków. Jest to polityka skłócania ich na tle ideologicznym i dzieląca, a zatem w swych skutkach szkodliwa. Osłabia bowiem niezbywalną jak w każdym normalnym państwie potrzebę ponadideologicznej czy wyznaniowej konsolidacji. Ta, osobliwa w istocie, kuriozalna i rozliczeniowa polityka historyczna, wyraża się w zaprzeczaniu lub odrzuceniu przez rzeczoną skrajną, czyli nacjonalistyczną prawicę w Polsce polskich lewicowych i patriotycznych, racjonalnych zatem tradycji zmagań o narodową niepodległość, wiązanych z wyzwoleniem społecznym. Zwłaszcza gdy wiążą się one z ludową Polską, gdy nawiązują do idei socjalistycznej. Polityka ta w swej argumentacji wykorzystuje ideologiczne obrachunki z ludową przeszłością Polski. Zakłada ona motywowane ideowo na co wskazują również nasi korespondenci polityczne rozliczanie lewicy za ludową przeszłość Polski. Polega wbrew pozorom na preparowaniu stronniczej, oderwanej od uwarunkowań, historiografii PRL jej genezy oraz działalności; na eksponowaniu negatywów, ze skrzętnym pomijaniem pozytywów, które obiektywnie rzecz biorąc przecież też były, i to o ponadczasowym oraz nadrzędnym dla Polski znaczeniu. Historiografia ta daje prawicowym oszołomom podstawę do usuwania nazw ulic, placów i różnych obiektów, związanych z genezą i istnieniem ludowej Polski, także tablic i pomników upamiętniające z tego okresu postacie. Na ich miejsce trafiają zaś ci, którzy byli z prawej strony polskich barykad, zwłaszcza w ostatnich czasach moralnie i racjonalnie wątpliwi. O takich niedobrych przykładach piszą korespondenci GWiR. A przecież wystarczy we współczesnej Polsce miejsca i sposobów do upamiętnienia tych rzeczywiście zasłużonych naszej narodowej i społecznej sprawie, bez względu na ich polityczne czy ideologiczne opcje. Historia jest ciągle weryfikowana. Taka jest jej natura. Jednakże badania nad nią wymagają bezstronności. Jest ona bowiem podstawą rzetelnych ocen, a zatem i racjonalnych wniosków służących politykom w działaniu na rzecz rozwoju państwa. Wszelako po restauracji kapitalizmu w Polsce owa weryfikacja dotyczy zwłaszcza okresu ludowładztwa. Ale badania i oceny powinny ukazywać obiektywne przyczyny i skutki sporów przeciwstawnych stron; racje władzy ludowej i jej oponentów. Nie wszystko, co w PRL było złe, musiało być, ale przyczyn sporów polsko-polskich trzeba też szukać po obu stronach. W każdym państwie polityka to sposób sprawowania władzy. Jest realizowana w bieżącej działalności rządzących organów. Wynika z ich zadań oraz celów partii przewodzących aktualnie w danym kraju. Może być różnie motywowana, także przeszłością. Historia wszelako jest nauczycielką życia, nie powinna więc być prokuratorem. Stronnicze, prymitywne rozliczanie w Polsce współczesnej lewicy za PRL, ma raczej charakter polityki ahistorycznej. 17

18 weter4_07.indd :26:24 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ Nie jest to proceder w dziejach ludzkości odosobniony. Przejawy takiego, ideologicznie motywowanego, barbarzyństwa były powszechne na początku wielkiej rewolucji burżuazyjnej we Francji, a także podczas rewolucji socjalistycznej w Rosji. Towarzyszący nieuchronnie tym wielkim wydarzeniom wandalizm przejawiał się w niszczeniu wielu narodowych pamiątek. Polacy również doznali tego przejawów, choć w stosunkowo niewielkim zakresie w początkowym okresie ludowej Polski. Również usuwano jako niesłuszne nazwy i różne formy upamiętniające postacie i wydarzenia związane z II RP. Na szczęście trwało to krótko. Miało zewnętrzne przyczyny, ale i wewnętrzne, także kulturowe, motywowane ideologicznie, zwłaszcza przez część kreatorów i wykonawców ludowej władzy, w tym i nie bez interesowności niejednych. Nie ma idealnych państw, ustroje zaś i systemy przemijają. Funkcjonują w nich ludzie o różnych charakterach. Przejawy wyobcowania części prominentów władzy ludowej Polacy na ogół przyjmowali krytycznie. Po 1956 r. z pietyzmem odnoszono się zaś w PRL do dokonań międzywojennej Polski, do twórców, do walk Polaków na wszystkich frontach II wojny światowej. Krytyka zaś zła, odnosząca się do II RP, była raczej wyważona. Obecnie przejawy wymazywania z dziejów Polski osiągnięć z jej ludowego okresu, są naganne. Mają przy tym odwetowy charakter. Złych przykładów nie powinno się naśladować. Zwłaszcza że w odróżnieniu od początków ludowładztwa aspirujący po przemianach w Polsce do duchowego przewodzenia narodowi są ludźmi wykształconymi. Swą wiedzę zdobyli w PRL, na którą teraz pomstują. Moralno-etyczna niegodziwość. Wszelako krytyczna ocena poszczególnych osób, sprawców oczywistych przypadków zła w PRL, niezależnie od ideologicznych opcji, nadużywających prawa lub łamiących go w ówczesnej Polsce takiej, jaka była oraz mogła być i na jaką Polaków było stać jest konieczna, nawet ze stosownymi konsekwencjami, ku przestrodze. Wszelkie zaś uogólnienia są narodowo i społecznie szkodliwe. Możemy ufać, że ukształtowane w duchu realistycznego patriotyzmu, w poczuciu narodowej tożsamości, bez fobii wobec innych nacji, środowisko byłych żołnierzy zawodowych będzie wspierać rozważnych Polaków, zwłaszcza we władzach terenowych, gdzie zapadają decyzje dotyczące kultywowania tradycji i poszanowanie miejsc, wydarzeń, nazw i postaci z narodowej pamięci, Polaków przeciwstawiających się kompromitującym Polskę poprawiaczom naszej historii niezależnie od jej blasków i cieni. To także obywatelski obowiązek. Potrzeba zdrowego rozsądku. Wielu członków ZBŻZiORWP stowarzyszenia neutralnego partyjnie działa w różnych ogniwach władzy i w organizacjach pozarządowych na terenie całego kraju. Mają więc duże możliwości przeciwstawiania się, niejako u podstaw, owym obłędnym pseudohistorycznym poczynaniom. Piszący zaś do GWiR na ten drażliwy temat ukazują ich zasięg. Przyczyniają się do ogólnonarodowej, tak potrzebnej, refleksji nad kulturą polityczną oraz świadomością historyczną Rodaków. Zbigniew A. CIEĆKOWSKI MAŁO ZNANE SZCZEGÓŁY O TYM JAK POWSTAŁA WOJSKOWA AKADEMIA TECHNICZNA W LATACH Warto przypomnieć jak ją zorganizowano w 1951 r. Czeka nas może zapowiadane włączenie akademii do Uniwersytetu Wojskowego. Jako chorąży, w listopadzie 1950 r. po ukończeniu SKOR-u w Gorzowie zostałem wcielony do zawodowej służby wojskowej i skierowany do Grupy Organizacyjno-Przygotowawczej WAT. Byłem jej 25 pracownikiem. Przydzielono mnie do ppłk. Stanisława Świnarskiego. Byłem jego jedynym pomocnikiem w tworzeniu fakultetu inżynieryjnego. Podobnie było z organizowaniem pozostałych fakultetów. Komendantem grupy był generał Grabczyński (podobno dowódca pułku artylerii z Torunia w okresie międzywojennym). Organizatorami poszczególnych fakultetów byli starsi oficerowie z oddziałów walczących na froncie zachodnim lub powracający z oflagów (m.in. ppłk Świnarski). Wśród organizatorów WAT nie było ani jednego radzieckiego oficera. W całym zespole panował wielki entuzjazm i zaangażowanie w działania organizacyjne. Często kończyliśmy pracę późnym wieczorem. Zdarzało się, że były niedziele robocze (z własnej woli). Przed każdym fakultetem stanęło bardzo ważne zadanie. Jesienią 1951 r. uczelnia musiała być gotowa na przyjęcie słuchaczy i to nie tylko na pierwszy rok studiów, ale również słuchaczy z kompanii akademickich kolejnych lat studiów (głównie z Gdańska). Ppłk Świnarski, oprócz bieżących prac organizacyjnych, musiał opracować szczegółowe programy nauczania na przewidywanych dwóch kierunkach: dowódczo-budowalnym i mechanicznym. Do moich obowiązków należało ustalenie wyposażenia poszczególnych pracowni i laboratoriów. W przypadku laboratorium technologii betonu polecenie szefa było proste: Proszę wziąć z biblioteki dwa tomy Rzęczykowskiego jeden Bukowskiego >>Betonu i żelbetonu<< i wypisać kolejno przyrządy oraz urządzenia potrzebne do badania. W ten sposób rozpocząłem ekspresowe studia kolejno na kilku kierunkach. Do dziś pamiętam wiele przyrządów i urządzeń potrzebnych do badań. Wyposażenie wspomnianego laboratorium technologii betonu rozpocząłem od prostych przyrządów, takich jak stożki Abramsa, igły Vicata i sita, a skończyłem na prasach do badania wytrzymałości próbek betonu. Podobnie było z gabinetem miernictwa podstawą była książka Miernictwo Kietlińskiej-Warcholowskiej. Potem następowało uzgadnianie z ppłk. Świnarskim (jako młody oficer ukończył zaocznie budownictwo na Politechnice Warszawskiej), jakie przyrządy będą potrzebne podczas ćwiczeń i ich liczba. Po zestawieniu potrzebnego sprzętu dla danego laboratorium czy pracowni przekazywałem dane do zaopatrzenia, które wysyłało zamówienia do wytwórców nie tylko krajowych. W 1951 r. Grupa Organizacyjno- Przygotowawcza WAT przestała istnieć powstał WAT. O czym w następnym odcinku. Bernard MANES

19 weter4_07.indd :26:25 Kwiecieñ 2007 G³os Weterana i Rezerwisty Dr Bogdan Tuszyński, znany najszerszej publiczności polskiej jako sprawozdawca sportowy Polskiego Radia w latach (przez 28 lat, do stanu wojennego), ale również prasoznawca i historyk prasy sportowej i sportu (stąd tytuł naukowy doktora) napisał kolejną dwudziestą szóstą książkę, pt. Za cenę życia Sport Polski Walczącej (Wyd. Studio EMKA, Warszawa, 2006). Jest to kronika, która po raz pierwszy obejmuje działalność sportową Polaków wszędzie na świecie: pod okupacją hitlerowską w Polsce, na terenach zajętych przez Armię Czerwoną, na frontach zachodnich, a nawet w niemieckich obozach koncentracyjnych! W książce tej znajduje się też opowieść o Agencie nr 1 Jerzym Iwanow-Szajnowiczu z AZS u Akademickiego Związku Sportowego. W Polsce międzywojennej, AZS był prawdziwą potęgą nie tylko sportową, ale i intelektualną. Poniżej podaję pełny tekst tej opowieści. 4 stycznia 1943 KESARIANI pod ATENAMI. Mimo próby ucieczki przed egzekucją, ciężko ranny i pojmany, został rozstrzelany przez niemiecki pluton egzekucyjny Jerzy Iwanow-Szajnowicz, jeden z najskuteczniejszych agentów alianckich na terenie Grecji, AGENT NR 1 W HISTORII SPORTU nazywany Agentem nr 1. Syn córki warszawskiego kupca i carskiego pułkownika, z zawodu inżynier-agronom, poliglota, kształcił się w Warszawie, w Salonikach, w belgijskim Louvain i w Paryżu. Wychowywany przez matkę w duchu narodowym (po rozwodzie z Rosjaninem, ponownie wyszła za mąż, za Greka, i przeniosła się do Salonik), Iwanow- Szajnowicz był wielkim patriotą (przez wiele lat walczył o polskie obywatelstwo, które otrzymał w 1935 roku). Kochał Polskę i w kraju spędzał wakacje. W Warszawskim AZS ie zaczął uprawiać pływanie, a w piłce wodnej reprezentował barwy narodowe (wybitny strzelec!); fachowcy zaliczali go nawet do czołowych waterpolistów Europy. Był w Salonikach, kiedy wybuchła wojna. Czekał na powołanie do Wojska Polskiego; ostatecznie opuścił Grecję na pokładzie brytyjskiego statku ewakuacyjnego, uciekając przed Niemcami. Po pobycie w Hajfie, Jerozolimie, Aleksandrii, odkomenderowany został do służby angielskiej i po przeszkoleniu w Egipcie został agentem wywiadu w Grecji (przerzucony w październiku 1941 na pokładzie brytyjskiego okrętu podwodnego Thunderbolt ). Wyposażony w radiową stację nadawczą przekazywał do centrali ( 004 ) w Egipcie wiadomości o ruchach wojsk hitlerowskich i włoskich, o usytuowaniu okrętów i obiektów pracujących dla przemysłu zbrojeniowego. Wykorzystując swoją doskonałą umiejętność pływania (bez przyborów do nurkowania) umieszczał na kadłubach statków i okrętów wroga magnetyczne miny z czasowymi zapalnikami (wybuchały na pełnym morzu). Zatopił w ten sposób trzy okręty podwodne, dwa statki transportowe i niszczyciela Król Jerzy. Nic więc dziwnego, że za agentem wysłano listy gończe i wyznaczono za pojmanie go wysokie nagrody. Aresztowany (grudzień 1941 rok) salwował się skuteczną ucieczką. Zmieniając ciągle miejsca pobytu, nie przerwał dywersyjnej działalności. Nadal przekazywał meldunki o wojskowych obiektach, ułatwiając ich bombardowanie przez alianckie siły powietrzne. Zdradzony przez przyjaciela z lat młodzieńczych, został ujęty i skazany (trzykrotna kara śmierci). Pochowano go na III cmentarzu Kokinias w Atenach. Zaliczany jest do grona bohaterów narodowych Grecji. Pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari V Klasy. Tyle Bogdan Tuszyński. Zagadką jest nazwa niszczyciela zatopionego przez Agenta nr 1. Czyżby Niemcy mieli okręt o nazwie kojarzonej z królami angielskimi? Chociaż... W czasie pierwszej wojny światowej, w Anglii panował król Jerzy V z niemieckiej dynastii Sachsen-Coburg-Gotha. Ale on zmienił po wsze czasy to rodowe nazwisko na Windsor. A więc?... Zygmunt BRONIAREK POLITYKA I EMERYTURY Gdy przy porannej kawie zaczynam o jakimś smutnym zdarzeniu, to żona zaraz strofuje mnie wiedząc, że zdążyłem wysłuchać już radiowych wiadomości ze słuchawką na uchu. Nie mógłbyś zaczynać dnia od czegoś pogodnego, ładnego? Czy trzeba tak od samego rana o polityce patrzy na mnie z wyrzutem? I ma rację. I chociaż już o tym pamiętam i bardzo się staram, to niełatwo mi owe optymistyczne wieści znaleźć. Czytam nawet, że szef TVP publicznej telewizji dlatego musiał odejść, bo jak miał rzec premier nie może być tak, że rząd ma sukcesy, a telewizja o tym nie informuje. Widocznie i dziennikarzom tej rządowej telewizji, jak się teraz określa niby publiczną TVP, trudno dostrzec owe sukcesy. Nie dziwię się również mojej żonie, że polityka wcale nie kojarzy się jej z czymś ładnym i pogodnym. Bo jak wykazują podobno badania, trudno znaleźć dziś w Polsce słowo wypowiadane z większym obrzydzeniem niż słowo polityka. Zatem nie chciałbym dziś już o polityce, fałszowaniu naszej historii najnowszej, lustracji, szukaniu i ujawnianiu agentów, często pracujących z narażeniem życia dla Polski już w latach dziewięćdziesiątych itd. Podobnych wiadomości aż do znudzenia pełno w naszych mediach. Szukam więc, ale nie znajduję dla nas, weteranów i emerytów jakichś wieści optymistycznych. Niestety, Sejm już zdecydował: Nie będzie waloryzacji. Zamiast niej będą jakieś upokarzające, jednorazowe zapomogi dla tych, których świadczenia nie przekraczają 1200 zł. I tak np. Ci, których emerytura lub renta znajduje się w przedziale między 800 a 1000 zł dostaną jeszcze w kwietniu 180 zł zapomogi na cały rok. Czytam też, że niestety, żyjemy w czasach, gdzie ceniony jest człowiek przedsiębiorczy, zaradny i zdrowy. Emeryci, renciści, chorzy weterani, którzy walczyli w niesłusznym wojsku czują się zbędni. A podobno w epoce globalizmu, każdy człowiek miał być traktowany jako wartość najwyższa, cząstka całej ludzkości. Bowiem wartość człowieka nie zależy od tego, czy jest jeszcze zdolny do pracy na etacie. I nieprawdą jest, że emeryci i renciści stanowią obciążenie dla tych, którzy aktualnie pracują. O tym już kiedyś pisaliśmy. Nie wolno używać takich pseudo argumentów do antagonizowania społeczeństwa i wprowadzania segregacji. W sprawie emerytur nie wiadomo co nas jeszcze czeka. Wszak pomysł ich odbierania kołata się w niektórych głowach aktualnej władzy nie od dziś. Ale, jak czytamy, przybiera teraz kształt projektów ustaw, które już publikuje prasa. I nie wiadomo dokładnie komu emerytury mają zostać odebrane. Premier zapowiedział odebranie emerytury gen. Jaruzelskiemu. Inni, że trzeba wszystkim generałom, oficerom, którzy wprowadzali stan wojenny itd. Niektórzy nieco łagodzą te zamiary twierdząc, że porządnym, uczciwym oficerom czy funkcjonariuszom należy je zostawić. Do czego to wszystko prowadzi? Porządni ludzie, jak i nieporządni są przecież wszędzie czytam w felietonie B. Łagowskiego (Przegląd nr 6/07). A podziały polityczne, zawodowe, religijne nie pokrywają się przecież z podziałami na złych i dobrych, porządnych i nieporządnych. Jednych i drugich możemy spotkać w każdym środowisku i grupie zawodowej. Nie mówimy jednak o wszystkim i niczym, lecz o emeryturach. A żaden system emerytalny na świecie nie rozróżnia swych świadczeniobiorców na porządnych i nieporządnych, uczciwych czy nieuczciwych. I nie różnicuje wysokości świadczeń w zależności od tego, czy emeryt należy do którejś z tych kategorii. Czy chcemy być pionierami w umoralnianiu systemu emerytalnego? Nie są to wesołe refleksje ale być może następnym razem znajdę coś optymistycznego. Cezariusz PAPIERNIK 19

20 weter4_07.indd :26:26 G³os Weterana i Rezerwisty Kwiecieñ Œpieszmy siê kochaæ ludzi tak szybko odchodz¹... Ks. Jan Twardowski Z a³obnej karty Generał dywizji doc. dr inż. Czesław KRZYSZOWSKI ( ). SZEFOWAŁ WOJSKOM OBRONY PRZECIWCHEMICZNEJ Urodził się w Mikulińcach koło Tarnopola. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął w 1944 r. studia na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej. Za przynależność do AK został przez NKWD aresztowany i po ośmiu miesiącach więzienia we Lwowie, skazany na 7 lat pracy w łagrach Syberii. W roku 1948 powrócił do Polski i podjął studia na Politechnice Śląskiej, które ukończył w 1950 r. Powołany do wojska po przeszkoleniu został skierowany na kierownika Centralnego Laboratorium Chemicznego. W 1956 awansowany i wyznaczony na stanowisko szefa oddziału w Szefostwie Obrony Przeciwchemicznej MON. W latach odbył studia doktoranckie w Akademii Obrony Przeciwchemicznej w Moskwie, po czym został komendantem Ośrodka Badawczego Sprzętu Chemicznego. Jego zasługą był intensywny rozwój techniki i eksploatacji nowego sprzętu w oparciu o przemysł krajowy. Jako zastępca szefa ds. technicznych, a potem Szef Wojsk Chemicznych MON był kontynuatorem rozwoju tego rodzaju wojsk. W latach roku awansował od stopnia pułkownika do stopnia generała brygady i dywizji. Wniósł ogromny wkład w doskonaleniu wojsk w zakresie ochrony przed bronią masowego rażenia. Po zakończeniu czynnej służby aktywnie uczestniczył w działalności ZBŻZiORWP (Koło nr 9 przy Szefostwie Wojsk Chemicznych), Klubie Generałów WP oraz Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych. Został wyróżniony wieloma państwowymi i resortowymi odznaczeniami oraz wpisem do księgi honorowej ZBŻZiORWP. Odszedł od nas wielki żołnierz wojsk chemicznych. Pochowany został r. z honorami wojskowymi na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Cześć Jego pamięci! Eugeniusz POKRZYWA 20 Płk Ryszard Komorowski ( ). Przygodę z wojskiem rozpoczął w Oficerskiej Szkole Łączności Przewodowej w Sieradzu w 1947 r. Po jej ukończeniu został w niej wykładowcą. W 1957 r. przeniesiony do 6 Pułku Łączności w Śremie, służbę zakończył w nim w 1981 r. jako szef Sztabu Pułku. Po przejściu do rezerwy nie zerwał więzi ze środowiskiem wojskowym. W 1982 r. wstąpił do ZBŻZ, Koło im. płk Lesława Klisowskiego w Śremie. Jako żołnierz rezerwy pracował w dziedzinie obronności w kombinacie Manieczki oraz pełnił funkcję przewodniczącego Rady Narodowej Miasta i Gminy Śrem. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i samorządowymi, a także odznaką honorową Za Zasługi dla ZBŻZiORWP. Pochowany z honorami wojskowymi na cmentarzu parafialnym w Śremie. Ryszard BAŃKOWSKI Płk Janusz Binder ( ). Absolwent Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Jeleniej Górze z 1959 roku. Pierwsze kroki w wojskowej karierze stawiał w 64 Pułku Artylerii OPL na stanowisku dowódcy stacji radiolokacyjnej. Po przeszkoleniu na przeciwlotnicze zestawy rakietowe Dźwina powierzono mu obowiązki oficera naprowadzania dywizjonu ogniowego. 12 października 1960 r. na poligonie w Związku Radzieckim ppor. Janusz Binder dokonał pierwszego w historii Wojska Polskiego startu rakiety bojowej, niszcząc cel. Przez następne lata pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w dywizjonach ogniowych. W latach studiował w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W kolejnych latach dowodził 6.i 4. Dywizjonem Ogniowym oraz służbę pełnił w Sztabie 3 DA OPK, a roku 1985 w Dowództwie 1 Korpusu Obrony Powietrznej. Służbę zakończył w 1995 r. na stanowisku zastępcy Szefa Sztabu 1 KOPK. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz wieloma odznaczeniami innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Koło nr 53 ZBŻZiORWP przy 3BR. A.A St. sierż. sztab. Bolesław Gugała ( ). Służbę wojskową rozpoczął w 1950 r., i pełnił ją do 1972 r.ukończył szkołę podoficerską. Odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi, medalami brązowym i srebrnym Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny, medalem 40-lecia PRL, odznaką pułkową. Członek Koła nr 8 im. 30 Sudeckiego Pułku Piechoty. Pochowany na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie. Bronisław WÓJCIK Kpt. mgr Janusz Jóźwiak ( ). urodził się w Warszawie. Służbę wojskową pełnił w latach w 1 Szkolnym Pułku Samochodowym w Oleśnicy oraz Wyższej Szkole Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu. Po zakończeniu służby wojskowej pracował jako nauczyciel w 1 Liceum Ogólnokształcącym w Oleśnicy. Od 1991 r. był członkiem Koła ZBŻZiORWP im. Ziemi Oleśnickiej przy Dowództwie Garnizonu. Wyróżniany wielokrotnie listami gratulacyjnymi i dyplomami uznania. Pochowany na cmentarzu przy ul. Wojska Polskiego. Bogdan BUDA Płk Stanisław Rzeczkowski ( ). pochodził z Reklińca koło Lwowa. W 1937 r. Zdał maturę w Żółkwi, po czym został powołany do odbycia służby wojskowej na podchorążówce oficerów rezerwy, którą ukończył w 1938 r. jako kapral podch. rez. We wrześniu 1939 r. Dowodził drużyną, był w pododdziale ochrony sztabu gen. Smorawińskiego. W 1944 r. Z chwilą utworzenia władz administracyjnych Lublina wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. W 1946 r. Ukończył kurs oficerski i uzyskał stopień podporucznika. Podczas zawodowej słuzby wojskowej pełnił m.in. obowiązki: zastępcy dowódcy kursów Oficerskich w Rembertowie, szefa Sztabu 38 Pułku Piechoty w Kożuchowie i kierownika Studium Wojskowego Akademii Rolniczej w Poznaniu. Praca z młodzieżą dawała mu wiele satysfakcji, był wielokrotnie wyróżniany przez władze uczelni. Odznaczony Krzyżem kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz wieloma innymi odznaczeniami państwowymi, bojowymi, resortowymi oraz samorządowymi i stowarzyszeniowymi. Koło nr 1 przy CWWL w Poznaniu. M. RYTLIK Plut. Franciszek Krauze ( ). W 1964 został elewem Szkoły Podoficerskiej Wojsk Łączności w Mrągowie. Po jej ukończeniu dalszą służbę pełnił w jednostce wojskowej w Śremie, na

Prezydent RP w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu

Prezydent RP w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu Strona znajduje się w archiwum. Prezydent RP w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu We wtorek, 24 lutego br., Prezydent RP, Zwierzchnik Sił Zbrojnych Lech Kaczyński złożył wizytę w Wyżej

Bardziej szczegółowo

DECYZJA Nr 136/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 17 maja 2013 r.

DECYZJA Nr 136/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 17 maja 2013 r. Warszawa, dnia 20 maja 2013 r. Poz. 132 Departament Wychowania i Promocji Obronności DECYZJA Nr 136/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie przeprowadzenia w 2013 r. centralnych

Bardziej szczegółowo

Maliszewski/10-2012. Z życia Koła Nr 3 ZŻWP w Helu

Maliszewski/10-2012. Z życia Koła Nr 3 ZŻWP w Helu Maliszewski/10-2012 Z życia Koła Nr 3 ZŻWP w Helu 1. Jak corocznie, w kwietniu 2012 r. żołnierze 43 Batalionu Saperów Marynarki Wojennej wspierający przedsięwzięcia naszego Koła obchodzili swoje Święto

Bardziej szczegółowo

STOWARZYSZENIA SAPERÓW POLSKICH

STOWARZYSZENIA SAPERÓW POLSKICH STOWARZYSZENIE SAPERÓW POLSKICH WARSZAWA STOWARZYSZENIE SAPERÓW POLSKICH Zarząd Główny 03-435 WARSZAWA ul. 11 Listopada 17/19 STOWARZYSZENIE SAPERÓW POLSKICH WARSZAWA PROGRAM DZIAŁANIA ZARZĄDU GŁÓWNEGO

Bardziej szczegółowo

Na pierwszym spotkaniu w dniu 20 lipca 2012 r. spotkali się przedstawiciele organizacji pozarządowych, reprezentujących :

Na pierwszym spotkaniu w dniu 20 lipca 2012 r. spotkali się przedstawiciele organizacji pozarządowych, reprezentujących : Powstanie komitetu organizacyjnego kampanii społecznej "29 Maja Dzień Weterana - Szacunek i wsparcie - weterani.pl" oraz Centralnych Uroczystości Dnia Weterana Działań Poza Granicami Państwa we Wrocławiu

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN. Związek Żołnierzy Wojska Polskiego Śląski Zarząd Wojewódzki 40-028 Katowice, ul. Francuska 30 Tel.32-46-11-452

REGULAMIN. Związek Żołnierzy Wojska Polskiego Śląski Zarząd Wojewódzki 40-028 Katowice, ul. Francuska 30 Tel.32-46-11-452 Związek Żołnierzy Wojska Polskiego Śląski Zarząd Wojewódzki 40-028 Katowice, ul. Francuska 30 Tel.32-46-11-452 W KATOWICACH REGULAMIN ŚLĄSKIEGO ZARZĄDU WOJEWÓDZKIEGO ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO

Bardziej szczegółowo

PLAN PRACY. KOŁA nr 2 im. gen. dyw. prof. dra med. Bolesława Szareckiego w Łodzi ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO NA 2015 ROK

PLAN PRACY. KOŁA nr 2 im. gen. dyw. prof. dra med. Bolesława Szareckiego w Łodzi ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO NA 2015 ROK PLAN PRACY KOŁA nr 2 im. gen. dyw. prof. dra med. Bolesława Szareckiego w Łodzi ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO NA 2015 ROK GŁÓWNE KIERUNKI I ZADANIA : I. W działalności organizacyjnej. 1. Systematyczne

Bardziej szczegółowo

st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT "Podoficera Roku" 12 Dywizji Zmechanizowanej

st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT Podoficera Roku 12 Dywizji Zmechanizowanej st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT "Podoficera Roku" 12 Dywizji Zmechanizowanej Kilka słów o naszym kandydacie st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT urodził się 22 sierpnia 1968 roku w Golczewie. Służbę wojskową

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SAPERÓW POLSKICH

REGULAMIN ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SAPERÓW POLSKICH REGULAMIN ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SAPERÓW POLSKICH 1. Zarząd Główny Stowarzyszenia Saperów Polskich (SSP) wybrany na VI Kongresie jest najwyższą władzą, między Kongresami Stowarzyszenia. Kieruje

Bardziej szczegółowo

Szanowni Zgromadzeni!

Szanowni Zgromadzeni! Szanowni Zgromadzeni! Witam serdecznie gości oraz seniorów lotnictwa przybyłych na dzisiejsze spotkanie z okazji 40- lecia naszego Klubu w dniu Święta Lotnictwa Polskiego. Tu przy Aeroklubie Białostockim

Bardziej szczegółowo

Chcesz pracować w wojsku?

Chcesz pracować w wojsku? Praca w wojsku Chcesz pracować w wojsku? Marzysz o pracy w służbie mundurowej, ale nie wiesz, jak się do niej dostać? Przeczytaj nasz poradnik! str. 1 Charakterystyka Sił Zbrojnych RP Siły Zbrojne Rzeczypospolitej

Bardziej szczegółowo

PROTOKÓŁ NR 1/VII/2009/PZG

PROTOKÓŁ NR 1/VII/2009/PZG PROTOKÓŁ NR 1/VII/2009/PZG z posiedzenia Prezydium Zarządu Głównego ZBŻZiORWP odbytego w dniu 10 lutego 2009 r. w Warszawie Posiedzenie Prezydium ZG prowadził Prezes ZG ZBŻZiORWP gen. Adam Rębacz w oparciu

Bardziej szczegółowo

Klub Seniora Politechniki Poznańskiej STATUT KLUBU SENIORA POLITECHNIKI POZNAŃSKIEJ

Klub Seniora Politechniki Poznańskiej STATUT KLUBU SENIORA POLITECHNIKI POZNAŃSKIEJ Klub Seniora Politechniki Poznańskiej STATUT KLUBU SENIORA POLITECHNIKI POZNAŃSKIEJ Aktualna treść statutu została zatwierdzona przez Konferencję Delegatów w dniu 19.06. 2013 - 1 - Rozdział 1 Postanowienia

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 24 lipca 2013 r. Poz. 196

Warszawa, dnia 24 lipca 2013 r. Poz. 196 Warszawa, dnia 24 lipca 2013 r. Poz. 196 Departament Administracyjny DECYZJA Nr 214/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 24 lipca 2013 r. w sprawie bezpośredniego podporządkowania jednostek organizacyjnych

Bardziej szczegółowo

W dniach 28 i 29 stycznia br. w Centrum Szkolenia Na Potrzeby Sił Pokojowych w Kielcach pożegnaliśmy 6 cio osobową grupę oficerów i podoficerów,

W dniach 28 i 29 stycznia br. w Centrum Szkolenia Na Potrzeby Sił Pokojowych w Kielcach pożegnaliśmy 6 cio osobową grupę oficerów i podoficerów, W dniach 28 i 29 stycznia br. w Centrum Szkolenia Na Potrzeby Sił Pokojowych w Kielcach pożegnaliśmy 6 cio osobową grupę oficerów i podoficerów, którzy służbę w kieleckim garnizonie, a potem w Centrum,

Bardziej szczegółowo

RAMOWY PLAN ZASADNICZYCH ZAMIERZEŃ ZARZĄDU GŁÓWNEGO ZŻWP

RAMOWY PLAN ZASADNICZYCH ZAMIERZEŃ ZARZĄDU GŁÓWNEGO ZŻWP ZATWIERDZAM PREZES ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO gen. dyw. w st. spocz. dr Franciszek PUCHAŁA RAMOWY PLAN ZASADNICZYCH ZAMIERZEŃ ZARZĄDU GŁÓWNEGO na 2015 rok SEKRETARZ GENERALNY płk w st. spocz. Jan

Bardziej szczegółowo

STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP ZARZĄD GŁÓWNY REGULAMIN PRACY ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP

STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP ZARZĄD GŁÓWNY REGULAMIN PRACY ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP ZARZĄD GŁÓWNY REGULAMIN PRACY ZARZĄDU GŁÓWNEGO STOWARZYSZENIA SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP Wprowadzono uchwałą Zarządu Głównego SSLW RP Nr 12/2010 z

Bardziej szczegółowo

I. ZASADY DZIAŁANIA KLUBU HONOROWYCH DAWCÓW KRWI PCK

I. ZASADY DZIAŁANIA KLUBU HONOROWYCH DAWCÓW KRWI PCK REGULAMIN KLUBU HONOROWYCH DAWCÓW KRWI PCK zatwierdzony Uchwałą nr 32/96 na posiedzeniu Krajowej Rady Reprezentantów PCK w dniu 14.12.1996. I. ZASADY DZIAŁANIA KLUBU HONOROWYCH DAWCÓW KRWI PCK KLUBY HONOROWYCH

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 5 marca 2015 r. Poz. 307 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 lutego 2015 r.

Warszawa, dnia 5 marca 2015 r. Poz. 307 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 lutego 2015 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 5 marca 2015 r. Poz. 307 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra

Bardziej szczegółowo

OBCHODY 90. ROCZNICY CENTRALNEGO ARCHIWUM WOJSKOWEGO: KONFERENCJA NAUKOWA W REMBERTOWIE. WYBÓR ZDJĘĆ

OBCHODY 90. ROCZNICY CENTRALNEGO ARCHIWUM WOJSKOWEGO: KONFERENCJA NAUKOWA W REMBERTOWIE. WYBÓR ZDJĘĆ Natalia Bujniewicz, Aleksander Wysocki OBCHODY 90. ROCZNICY CENTRALNEGO ARCHIWUM WOJSKOWEGO: KONFERENCJA NAUKOWA W REMBERTOWIE. WYBÓR ZDJĘĆ Uroczyste obchody 90. rocznicy utworzenia Centralnego Archiwum

Bardziej szczegółowo

STATUT Polskiej Fundacji dla Afryki sporządzony w dniu 16 listopada 2011. Rozdział 1 Postanowienia ogólne

STATUT Polskiej Fundacji dla Afryki sporządzony w dniu 16 listopada 2011. Rozdział 1 Postanowienia ogólne STATUT Polskiej Fundacji dla Afryki sporządzony w dniu 16 listopada 2011 Rozdział 1 Postanowienia ogólne 1 Justyna Kiliańczyk-Zięba oraz Wojciech Zięba zwani dalej Fundatorami ustanowili aktem notarialnym

Bardziej szczegółowo

Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie

Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie Źródło: http://www.cs.strazgraniczna.pl/cs/aktualnosci/2038,uroczyste-wreczenie-aktow-mianowania-na-stopien-kaprala- SG-w-Centrum-Szkolenia-S.html Wygenerowano:

Bardziej szczegółowo

S T A T U T STOWARZYSZENIA POLSKA JEST NAJWAŻNIEJSZA. Rozdział I Postanowienia ogólne

S T A T U T STOWARZYSZENIA POLSKA JEST NAJWAŻNIEJSZA. Rozdział I Postanowienia ogólne S T A T U T STOWARZYSZENIA POLSKA JEST NAJWAŻNIEJSZA Rozdział I Postanowienia ogólne 1. Stowarzyszenie pod nazwą POLSKA JEST NAJWAŻNIEJSZA działa na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach

Bardziej szczegółowo

Statut Fundacji SPRZYMIERZENI. Rozdział I. Postanowienia ogólne

Statut Fundacji SPRZYMIERZENI. Rozdział I. Postanowienia ogólne Statut Fundacji SPRZYMIERZENI Rozdział I Postanowienia ogólne 1. 1. Fundacja SPRZYMIERZENI, zwana dalej Fundacją, działa na podstawie przepisów Ustawy z dnia 06 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. Nr

Bardziej szczegółowo

DECYZJA Nr 457/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 16 listopada 2015 r.

DECYZJA Nr 457/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 16 listopada 2015 r. Warszawa, dnia 7 listopada 05 r. Poz. 6 Departament Kadr DECYZJA Nr 457/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 6 listopada 05 r. w sprawie osób właściwych do opracowania modeli przebiegu służby wojskowej

Bardziej szczegółowo

SPRAWOZDANIE. za 2014 rok

SPRAWOZDANIE. za 2014 rok SPRAWOZDANIE z działalności Fundacji Pomocy Pracownikom Ochrony i Ich Rodzinom OCHRONA I POMOC za 2014 rok I. Sprawozdanie z działalności Fundacji Pomocy Pracownikom Ochrony i Ich Rodzinom OCHRONA I POMOC

Bardziej szczegółowo

PROTOKÓŁ z posiedzenia Zarządu Głównego ŚZPŻŁ odbytego w dniu 23 kwietnia 2014 roku w Sieradzu.

PROTOKÓŁ z posiedzenia Zarządu Głównego ŚZPŻŁ odbytego w dniu 23 kwietnia 2014 roku w Sieradzu. Sieradz, dn. 23.04.2014r. ŚWIATOWY ZWIĄZEK POLSKICH ŻOŁNIERZY ŁĄCZNOŚCI ZARZĄD GŁÓWNY PROTOKÓŁ z posiedzenia Zarządu Głównego ŚZPŻŁ odbytego w dniu 23 kwietnia 2014 roku w Sieradzu. Zgodnie z Rocznym Planem

Bardziej szczegółowo

Jeleniogórskie obchody 70 rocznicy bitwy pod Lenino.

Jeleniogórskie obchody 70 rocznicy bitwy pod Lenino. Jeleniogórskie obchody 70 rocznicy bitwy pod Lenino. Zarząd koła nr 4 Związku Żołnierzy Wojska Polskiego w Jeleniej Górze w dniu 12 października 2013 roku zorganizował wiele przedsięwzięć dla uczczenia

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA OPOLA. z dnia... 2015 r. w sprawie nadania tytułu,,zasłużony Obywatel Miasta Opola panu Stefanowi Szelce

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA OPOLA. z dnia... 2015 r. w sprawie nadania tytułu,,zasłużony Obywatel Miasta Opola panu Stefanowi Szelce Projekt z dnia... UCHWAŁA NR... RADY MIASTA OPOLA z dnia... 2015 r. w sprawie nadania tytułu,,zasłużony Obywatel Miasta Opola panu Stefanowi Szelce Na podstawie 9 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr XXIV/373/12 Rady

Bardziej szczegółowo

Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej w Koszalinie

Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej w Koszalinie Centralny Ośrodek Szkolenia Straży Granicznej w Koszalinie Źródło: http://www.cos.strazgraniczna.pl/cos/aktualnosci/12416,uroczysta-promocja-oficerska.html Wygenerowano: Środa, 6 lipca 2016, 01:21 Uroczysta

Bardziej szczegółowo

Komunikat Prasowy. Jubileusz 70-lecia 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego

Komunikat Prasowy. Jubileusz 70-lecia 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego Szczecin, dnia 16 czerwca 2015 r. 12 SZCZECIŃSKA DYWIZJA ZMECHANIZOWANA SEKCJA PRASOWA Patronat medialny Komunikat Prasowy Jubileusz 70-lecia 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Bolesława Krzywoustego

Bardziej szczegółowo

APEL. Do wszystkich ludzi dobrej woli, Grodzisk Mazowiecki, dnia 22 października 2014 r.

APEL. Do wszystkich ludzi dobrej woli, Grodzisk Mazowiecki, dnia 22 października 2014 r. Grodzisk Mazowiecki, dnia 22 października 2014 r. APEL Do wszystkich ludzi dobrej woli, Mając na uwadze poprawę warunków życia dzieci i młodzieży niepełnosprawnych ruchowo, w trosce o ich życie i zdrowie,

Bardziej szczegółowo

STATUT FUNDACJI POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT FUNDACJI POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT FUNDACJI 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. FUNDACJA GÓRY PRZENOSIĆ im. Tytusa Chałubińskiego, zwana dalej Fundacją, została ustanowiona przez spółkę pod firmą TATRA HOLDING spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Bardziej szczegółowo

DECYZJA Nr 394/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 07 października 2015 r.

DECYZJA Nr 394/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 07 października 2015 r. Warszawa, dnia 8 października 2015 r. Poz. 282 Departament Administracyjny DECYZJA Nr 394/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 07 października 2015 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 28 września 2011 r.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 28 września 2011 r. Dziennik Ustaw Nr 209 12289 Poz. 1246 1246 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 28 września 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie organów przedstawicielskich żołnierzy zawodowych Na podstawie

Bardziej szczegółowo

STATUT. Rozdział I. postanowienia ogólne. 3 1. Fundacja posiada osobowość prawną. 2. Fundacja może używać swojej nazwy w innych językach.

STATUT. Rozdział I. postanowienia ogólne. 3 1. Fundacja posiada osobowość prawną. 2. Fundacja może używać swojej nazwy w innych językach. STATUT Rozdział I. postanowienia ogólne. 1 1. Fundacja chorych na stwardnienie rozsiane - Neuro-wita zwana dalej Fundacją, działa na podstawie odpowiednich przepisów Prawa polskiego oraz postanowień niniejszego

Bardziej szczegółowo

PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012)

PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012) PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012) Miejscowość Łabowa położona między Nowym Sączem, a Krynica Górską jest rodzinnym gniazdem Mieczysława Pleśniaka. Tu się urodził, przeszedł pierwsze stopnie edukacji.

Bardziej szczegółowo

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE REGULAMIN ZARZĄDU GŁÓWNEGO Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego uchwalony przez XXXIV WZD Zakopane, dnia 15-10-2004 r. I. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1.

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA Amazonki w Makowie Mazowieckim ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT STOWARZYSZENIA Amazonki w Makowie Mazowieckim ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT STOWARZYSZENIA Amazonki w Makowie Mazowieckim ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Amazonki w Makowie Mazowieckim w dalszych postanowieniach statutu zwane Stowarzyszeniem.

Bardziej szczegółowo

DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W 30-LECIU W PŁASZCZYŹNIE KSZTAŁTOWANIA POSTAW PATRIOTYCZNYCH I OBYWATELSKICH MŁODZIEŻY

DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W 30-LECIU W PŁASZCZYŹNIE KSZTAŁTOWANIA POSTAW PATRIOTYCZNYCH I OBYWATELSKICH MŁODZIEŻY DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W 30-LECIU W PŁASZCZYŹNIE KSZTAŁTOWANIA POSTAW PATRIOTYCZNYCH I OBYWATELSKICH MŁODZIEŻY Materiał opracowano na podstawie działalności Związku na terenie województwa

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA EMERYTÓW, RENCISTÓW I INWALIDÓW WE WŁOSZAKOWICACH ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT STOWARZYSZENIA EMERYTÓW, RENCISTÓW I INWALIDÓW WE WŁOSZAKOWICACH ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT STOWARZYSZENIA EMERYTÓW, RENCISTÓW I INWALIDÓW WE WŁOSZAKOWICACH ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Stowarzyszenie Koło Gminne Emerytów, Rencistów i Inwalidów we Włoszakowicach

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr 47/2007. Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 25 października 2007 roku.

UCHWAŁA Nr 47/2007. Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 25 października 2007 roku. UCHWAŁA Nr 47/2007 Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 25 października 2007 roku. w sprawie: utworzenia Związku Uczelni Wojskowych Rodzajów Sił Zbrojnych Na podstawie art.

Bardziej szczegółowo

Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu

Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu Źródło: http://oss.strazgraniczna.pl/oss/aktualnosci/15589,uroczyste-obchody-swieta-niepodleglosci.html Wygenerowano: Czwartek, 29 września

Bardziej szczegółowo

U S T A L E N I A PREZESA ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W SPRAWIE: MIANOWANIA CZŁONKÓW ZWIĄZKU NA STOPNIE WOJSKOWE

U S T A L E N I A PREZESA ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W SPRAWIE: MIANOWANIA CZŁONKÓW ZWIĄZKU NA STOPNIE WOJSKOWE U S T A L E N I A PREZESA ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO W SPRAWIE: MIANOWANIA CZŁONKÓW ZWIĄZKU NA STOPNIE WOJSKOWE Celem ujednolicenia zasad sporządzania wniosków o mianowanie członków Związku na

Bardziej szczegółowo

Statut Stowarzyszenia Klub Przedsiębiorców Powiatu Grodziskiego

Statut Stowarzyszenia Klub Przedsiębiorców Powiatu Grodziskiego Statut Stowarzyszenia Klub Przedsiębiorców Powiatu Grodziskiego Rozdział I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1 Stowarzyszenie działa na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA PRZYJACIÓŁ ZAKŁADU OPIEKUŃCZO-LECZNICZEGO W PRZEMYŚLU RADOSNA JESIEŃ. ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT STOWARZYSZENIA PRZYJACIÓŁ ZAKŁADU OPIEKUŃCZO-LECZNICZEGO W PRZEMYŚLU RADOSNA JESIEŃ. ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT STOWARZYSZENIA PRZYJACIÓŁ ZAKŁADU OPIEKUŃCZO-LECZNICZEGO W PRZEMYŚLU RADOSNA JESIEŃ. ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie Przyjaciół Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Przemyślu Radosna

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN STOPNI ZWIĄZKU STRZELCKIEGO RZECZYPOSPOLITEJ. Regulamin przyjęty Uchwałą Nr XX/YY Komendy Głównej ZSR STRZELEC z dnia xx.yy 2012 r.

REGULAMIN STOPNI ZWIĄZKU STRZELCKIEGO RZECZYPOSPOLITEJ. Regulamin przyjęty Uchwałą Nr XX/YY Komendy Głównej ZSR STRZELEC z dnia xx.yy 2012 r. REGULAMIN STOPNI ZWIĄZKU STRZELCKIEGO RZECZYPOSPOLITEJ Regulamin przyjęty Uchwałą Nr XX/YY Komendy Głównej ZSR STRZELEC z dnia xx.yy 2012 r. 1. ZSR STRZELEC jest organizacją hierarchiczną, w której obok

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 11 marca 2016 r. Poz. 227 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 marca 2016 r.

Warszawa, dnia 11 marca 2016 r. Poz. 227 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 marca 2016 r. MONITOR POLSKI DZIENNIK URZĘDOWY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 11 marca 2016 r. Poz. 227 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych

Bardziej szczegółowo

Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu

Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu Ośrodek Szkoleń Specjalistycznych Straży Granicznej w Lubaniu Źródło: http://www.oss.strazgraniczna.pl/oss/osrodek/historia-osrodka/historia-otps/4057,historia-osrodka-tresury-psowsluzbowych-sg.html Wygenerowano:

Bardziej szczegółowo

5 października (poniedziałek) 6 października (wtorek)

5 października (poniedziałek) 6 października (wtorek) 1. do 17.00 Przyjazd grupy nauczycieli z Ukrainy 2. 18.00-20.00 5 października (poniedziałek) Zakwaterowanie i obiadokolacja grupy nauczycieli z Ukrainy 1. 8.00-9.00 Śniadanie dla grupy nauczycieli z Ukrainy

Bardziej szczegółowo

DECYZJA Nr 173/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 3 lipca 2013 r.

DECYZJA Nr 173/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 3 lipca 2013 r. Warszawa, dnia 3 lipca 2013 r. Poz. 165 Departament Infrastruktury DECYZJA Nr 173/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 3 lipca 2013 r. zmieniająca decyzję w sprawie gospodarowania niektórymi składnikami

Bardziej szczegółowo

Organizatorem VIII Dolnośląskiego Przeglądu Piosenki i Pieśni Patriotycznej była Pani Beata Pawłowicz - Dolnośląski Kurator Oświaty.

Organizatorem VIII Dolnośląskiego Przeglądu Piosenki i Pieśni Patriotycznej była Pani Beata Pawłowicz - Dolnośląski Kurator Oświaty. VIII Dolnośląski Przegląd Piosenki i Pieśni Patriotycznej W dniu 29 kwietnia 2014r. w Klubie 4.Regionalnej Bazy Logistycznej odbył się koncert galowy VIII Dolnośląskiego Przeglądu Piosenki i Pieśni Patriotycznej.

Bardziej szczegółowo

40 LAT POLSKIEGO TOWARZYSTWA KRYMINALISTYCZNEGO

40 LAT POLSKIEGO TOWARZYSTWA KRYMINALISTYCZNEGO 40 LAT POLSKIEGO TOWARZYSTWA KRYMINALISTYCZNEGO 24 stycznia 2013 r. minęło 40 lat od zebrania założycielskiego Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego. Pomysłodawcą i głównym inicjatorem powstania Towarzystwa

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 17 sierpnia 2015 r. Poz. 1184 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 15 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA ROZDZIAŁ I

STATUT STOWARZYSZENIA ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT STOWARZYSZENIA ROZDZIAŁ I 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Wszystkie dzieci nasze są w dalszych postanowieniach statutu zwane Stowarzyszeniem. 2. Stowarzyszenie jest zrzeszeniem

Bardziej szczegółowo

ZARZĄDZENIE Nr 16 /MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie nadania wojskowym biurom emerytalnym statutu jednostki budżetowej

ZARZĄDZENIE Nr 16 /MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie nadania wojskowym biurom emerytalnym statutu jednostki budżetowej Warszawa dnia 15 czerwca 2015 r. Poz. 163 Departament Budżetowy ZARZĄDZENIE Nr 16 /MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie nadania wojskowym biurom emerytalnym statutu jednostki

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 18 grudnia 2013 r. Poz. 347. DECYZJA Nr 396/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 18 grudnia 2013 r.

Warszawa, dnia 18 grudnia 2013 r. Poz. 347. DECYZJA Nr 396/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 18 grudnia 2013 r. Warszawa, dnia 18 grudnia 2013 r. Poz. 347 Departament Wychowania i Promocji Obronności DECYZJA Nr 396/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 18 grudnia 2013 r. zmieniająca decyzję w sprawie wprowadzenia

Bardziej szczegółowo

Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r.

Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r. Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r. Adwokat Jadwiga Banaszewska W 1985 r. wpisana na listę adwokatów ORA we Wrocławiu. W latach 1998 2004 wizytator, w

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 24 lutego 2015 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 lutego 2015 r.

Warszawa, dnia 24 lutego 2015 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 4 lutego 2015 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 24 lutego 2015 r. Poz. 252 OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 4 lutego 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia

Bardziej szczegółowo

SPRAWOZDANIE MERYTORYCZNE Z DZIAŁALNOŚCI FUNDACJI MIMO WSZYSTKO ZA 2004r.

SPRAWOZDANIE MERYTORYCZNE Z DZIAŁALNOŚCI FUNDACJI MIMO WSZYSTKO ZA 2004r. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 8 maja 2001r. w sprawie ramowego wzoru sprawozdania z działalności Fundacji (Dz. U. 2001 Nr 50, poz. 529) SPRAWOZDANIE MERYTORYCZNE Z DZIAŁALNOŚCI

Bardziej szczegółowo

STATUT OPOLSKIEGO ZWIĄZKU TENISOWEGO w Opolu

STATUT OPOLSKIEGO ZWIĄZKU TENISOWEGO w Opolu STATUT OPOLSKIEGO ZWIĄZKU TENISOWEGO w Opolu I NAZWA, TEREN DZIAŁANIA, SIEDZIBA WŁADZ, CHARAKTER PRAWNY 1 Stowarzyszenie nosi nazwę: Opolski Związek Tenisowy, w skrócie OZT, zwany dalej Związkiem 2 Terenem

Bardziej szczegółowo

K O C I A L A N D I A. 1. Nazwa fundacji. Fundacja pod nazwą Kocialandia zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez Fundatorki:

K O C I A L A N D I A. 1. Nazwa fundacji. Fundacja pod nazwą Kocialandia zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez Fundatorki: S T A T UT F U N D A C J I K O C I A L A N D I A 1. Nazwa fundacji Fundacja pod nazwą Kocialandia zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez Fundatorki: Izabelę Molenda, Alicję Molenda, aktem notarialnym

Bardziej szczegółowo

Regulamin grup Społecznych Instruktorów Młodzieżowych PCK (zatwierdzony uchwałą nr 33/96 Krajowej Rady Reprezentantów PCK z dnia 14.12.1996 r.

Regulamin grup Społecznych Instruktorów Młodzieżowych PCK (zatwierdzony uchwałą nr 33/96 Krajowej Rady Reprezentantów PCK z dnia 14.12.1996 r. Regulamin grup Społecznych Instruktorów Młodzieżowych PCK (zatwierdzony uchwałą nr 33/96 Krajowej Rady Reprezentantów PCK z dnia 14.12.1996 r.) I. CZĘŚĆ OGÓLNA 1. Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi

Bardziej szczegółowo

Statut Stowarzyszenia Saska Kępa przy Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej Pracowników Kultury

Statut Stowarzyszenia Saska Kępa przy Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej Pracowników Kultury Statut Stowarzyszenia Saska Kępa przy Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej Pracowników Kultury Rozdział I Postanowienia ogólne 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Stowarzyszenie Saska Kępa przy Spółdzielni Budowlano

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU ŚWIADCZEŃ SOCJALNYCH ZESPOŁU SZKÓŁ SPORTOWYCH W MYSŁOWICACH W MYSŁOWICACH

REGULAMIN ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU ŚWIADCZEŃ SOCJALNYCH ZESPOŁU SZKÓŁ SPORTOWYCH W MYSŁOWICACH W MYSŁOWICACH REGULAMIN ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU ŚWIADCZEŃ SOCJALNYCH ZESPOŁU SZKÓŁ SPORTOWYCH W MYSŁOWICACH W MYSŁOWICACH I. Postanowienia ogólne Podstawy prawne działalności Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych określają:

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA GMINA SEROCK ŁĄCZY

STATUT STOWARZYSZENIA GMINA SEROCK ŁĄCZY STATUT STOWARZYSZENIA GMINA SEROCK ŁĄCZY ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie o nazwie: Gmina Serock Łączy, w skrócie GSŁ dalej zwane Stowarzyszeniem. 2. Siedzibą stowarzyszenia jest miasto

Bardziej szczegółowo

Sprawozdanie Organizacyjne z Działalności MWZKOL za okres od 26.03.2011 r. do 28.10.2013 r. Zarząd MWZKol działał w następującym składzie:

Sprawozdanie Organizacyjne z Działalności MWZKOL za okres od 26.03.2011 r. do 28.10.2013 r. Zarząd MWZKol działał w następującym składzie: Sprawozdanie Organizacyjne z Działalności MWZKOL za okres od 26.03.2011 r. do 28.10.2013 r. W okresie od dnia wyboru 26.03.2011 r. do dnia 28.10.2013 r. odbyło się 28 posiedzeń Zarządu. Tematyka obrad

Bardziej szczegółowo

Ocena integracji środowiska żołnierzy Narodowych Sił Rezerwowych 2013

Ocena integracji środowiska żołnierzy Narodowych Sił Rezerwowych 2013 por. rez. dr inż. Paweł Żuraw adiunkt Społecznej Akademii Nauk w Łodzi, Wydział Zamiejscowy w Świdnicy, żołnierz Narodowych Sił Rezerwowych w 10. Opolskiej Brygadzie Logistycznej Wyniki ankiety przeprowadzonej

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. Hieronim Bartel. Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin

Prof. dr hab. Hieronim Bartel. Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin jubileusze nauczycieli akademickich Prof. dr hab. Hieronim Bartel Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin płk prof. dr. hab. n. med. Tadeusza Brzezińskiego Zgodnie z kontynuowanym od lat zwyczajem, na

Bardziej szczegółowo

Podziękowania naszych podopiecznych:

Podziękowania naszych podopiecznych: Podziękowania naszych podopiecznych: W imieniu swoim jak i moich rodziców składam ogromne podziękowanie Stowarzyszeniu za pomoc finansową. Dzięki działaniu właśnie tego Stowarzyszenia osoby niepełnosprawne

Bardziej szczegółowo

Wrocław dn. 09.19.2912 r. Ogólne procedury obowiązujące przy realizacji uprawnień wynikających z ustawy o weteranach działań poza granicami państwa.

Wrocław dn. 09.19.2912 r. Ogólne procedury obowiązujące przy realizacji uprawnień wynikających z ustawy o weteranach działań poza granicami państwa. Wrocław dn. 09.19.2912 r. Ogólne procedury obowiązujące przy realizacji uprawnień wynikających z ustawy o weteranach działań poza granicami państwa. 1. Z dniem 30 marca 2012 r. weszła w życie ustawa z

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 9 października 2013 r. Poz. 246. DECYZJA Nr 296/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 9 października 2013 r.

Warszawa, dnia 9 października 2013 r. Poz. 246. DECYZJA Nr 296/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 9 października 2013 r. Warszawa, dnia 9 października 2013 r. Poz. 246 Zarząd Organizacji i Uzupełnień P1 DECYZJA Nr 296/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 9 października 2013 r. w sprawie wdrożenia do eksploatacji użytkowej

Bardziej szczegółowo

STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP GŁÓWNA KOMISJA REWIZYJNA

STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP GŁÓWNA KOMISJA REWIZYJNA STOWARZYSZENIE SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP GŁÓWNA KOMISJA REWIZYJNA REGULAMIN KOMISJI REWIZYJNYCH STOWARZYSZENIA SENIORÓW LOTNICTWA WOJSKOWEGO RP Uchwała Zarządu Głównego SSLW RP Nr 5/2010 z dnia

Bardziej szczegółowo

SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI ZA 2006 ROK

SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI ZA 2006 ROK SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI ZA 2006 ROK 1. Nazwa wnioskodawcy, STOWARZYSZENIA NA RZECZ NIEPEŁNOSPRAWNYCH ZE SZCZEGÓLNYM UWZGLĘDNIENIEM DZIECI I MŁODZIEŻY ŻYCZLIWA DŁOŃ 2. Siedziba i adres, 31 620 Kraków

Bardziej szczegółowo

STATUT KRAKOWSKIEGO STOWARZYSZENIA OSÓB DOTKNIĘTYCH CHOROBĄ PARKINSONA

STATUT KRAKOWSKIEGO STOWARZYSZENIA OSÓB DOTKNIĘTYCH CHOROBĄ PARKINSONA STATUT KRAKOWSKIEGO STOWARZYSZENIA OSÓB DOTKNIĘTYCH CHOROBĄ PARKINSONA Rozdział 1 Przepisy ogólne Nazwa, teren działania, siedziba i charakter prawny 1 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Krakowskie Stowarzyszenie

Bardziej szczegółowo

Grudniowe spotkanie przedświąteczne integrujące środowiska żołnierskich pokoleń pn. Solidarni z Wojskiem Polskim

Grudniowe spotkanie przedświąteczne integrujące środowiska żołnierskich pokoleń pn. Solidarni z Wojskiem Polskim Wykaz ofert niespełniających kryteriów formalnych zawartych Otwartego Konkursu Ofert z dnia 24.04.2013 r., które nie będą podlegać dalszej ocenie merytorycznej Lp. Nazwa organizacji Nr ewidencyjny Nazwa

Bardziej szczegółowo

PRZYSPOSOBIENIE OBRONNE STUDENTEK I STUDENTÓW WYŻSZEJ SZKOŁY TECHNOLOGII TELEINFORMATYCZNYCH W ŚWIDNICY

PRZYSPOSOBIENIE OBRONNE STUDENTEK I STUDENTÓW WYŻSZEJ SZKOŁY TECHNOLOGII TELEINFORMATYCZNYCH W ŚWIDNICY PRZYSPOSOBIENIE OBRONNE STUDENTEK I STUDENTÓW WYŻSZEJ SZKOŁY TECHNOLOGII TELEINFORMATYCZNYCH W ŚWIDNICY NIEOBOWIĄZKOWY PRZEDMIOT NAUKI, PROWADZONY W SYSTEMIE SAMOKSZTAŁCENIA I KONSULTACJI Znowelizowana

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA ABSOLWENTÓW UNIWERSYTETU PRZYRODNICZEGO W POZNANIU

STATUT STOWARZYSZENIA ABSOLWENTÓW UNIWERSYTETU PRZYRODNICZEGO W POZNANIU STATUT STOWARZYSZENIA ABSOLWENTÓW UNIWERSYTETU PRZYRODNICZEGO W POZNANIU 1 Uchwała Walnego Zebrania Delegatów Stowarzyszenia Absolwentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu z dnia 16 listopada 2009

Bardziej szczegółowo

Statut Stowarzyszenia Na Rzecz Promocji i Rozwoju Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Rzeszowie

Statut Stowarzyszenia Na Rzecz Promocji i Rozwoju Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Rzeszowie Statut Stowarzyszenia Na Rzecz Promocji i Rozwoju Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Rzeszowie Rozdział I Postanowienia ogólne 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Stowarzyszenie Na Rzecz Promocji i Rozwoju

Bardziej szczegółowo

Ocena nr 2/05 sprawozdania z działalności Fundacji Moje Wojenne Dzieciństwo

Ocena nr 2/05 sprawozdania z działalności Fundacji Moje Wojenne Dzieciństwo U R ZĄ D D O S P R A W K O M B A T A N T Ó W I O S Ó B R E P R E S J O N O W A N Y C H B I U R O D Y R E K T O R A G E N E R A L N E G O S t a n o w i s k o d s. K o n t r o l i Warszawa, 16 czerwca 2005

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA WIRTUALNY HEL ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT STOWARZYSZENIA WIRTUALNY HEL ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT STOWARZYSZENIA WIRTUALNY HEL ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie nosi nazwę: Stowarzyszenie WIRTUALNY HEL w dalszych postanowieniach statutu zwane Stowarzyszeniem. 2. Stowarzyszenie

Bardziej szczegółowo

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. Warszawa, dnia 10 czerwca 2002 r. DECYZJE:

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. Warszawa, dnia 10 czerwca 2002 r. DECYZJE: WD A W Dziennik Urzędowy DZIENNIK 1 URZĘDOWY Warszawa, dnia 10 czerwca 2002 r. Nr 9 TREŚĆ: Poz.: ZARZĄDZENIA: 82 Nr 17/MON w sprawie likwidacji Przedszkola Nr 161 w Białymstoku przy Jednostce Wojskowej

Bardziej szczegółowo

POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY POMIĘDZY STOWARZYSZENIEM RODZIN OSADNIKÓW WOJSKOWYCH I CYWILNYCH KRESÓW WSCHODNICH A MINISTREM OBRONY NARODOWEJ

POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY POMIĘDZY STOWARZYSZENIEM RODZIN OSADNIKÓW WOJSKOWYCH I CYWILNYCH KRESÓW WSCHODNICH A MINISTREM OBRONY NARODOWEJ POROZUMIENIE O WSPÓŁPRACY POMIĘDZY STOWARZYSZENIEM RODZIN OSADNIKÓW WOJSKOWYCH I CYWILNYCH KRESÓW WSCHODNICH A MINISTREM OBRONY NARODOWEJ Zawarte w dniu 19 października 2000 r. 19 października 2000 roku

Bardziej szczegółowo

3. Fundacja na Rzecz Rozwoju PWSZ im. J.A. Komeńskiego w Lesznie nie prowadzi działalności gospodarczej.

3. Fundacja na Rzecz Rozwoju PWSZ im. J.A. Komeńskiego w Lesznie nie prowadzi działalności gospodarczej. Sprawozdanie z działalności Fundacji na Rzecz Rozwoju Państwowej WyŜszej Szkoły Zawodowej im. J.A. Komeńskiego w Lesznie posiadającej status organizacji poŝytku publicznego za rok 2010 1.1 Fundacja na

Bardziej szczegółowo

Sprawozdanie merytoryczne z działalności Fundacji Świętego Brata Alberta w Elblągu za rok 2011

Sprawozdanie merytoryczne z działalności Fundacji Świętego Brata Alberta w Elblągu za rok 2011 Elbląg, 2012-05-25 Sprawozdanie merytoryczne z działalności Fundacji Świętego Brata Alberta w Elblągu za rok 2011 1. Dane Fundacji: Nazwa: Fundacja Świętego Brata Alberta Siedziba: ul. Częstochowska 28,

Bardziej szczegółowo

Sprawozdanie Zarządu z działalności Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Głogowie za 2009 r.

Sprawozdanie Zarządu z działalności Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Głogowie za 2009 r. Sprawozdanie Zarządu z działalności Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Głogowie za 2009 r. Stowarzyszenie Chorych na Stwardnienie Rozsiane w Głogowie z siedzibą przy ulicy Kościuszki 15A/213

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN. I. Przepisy ogólne. II. Środki finansowe

REGULAMIN. I. Przepisy ogólne. II. Środki finansowe REGULAMIN Funduszu Wzajemnej Pomocy Krakowskiej Izby Adwokackiej uchwalony na sprawozdawczym Zgromadzeniu KIA w dniu 4 czerwca 2011roku ze zmianami uchwalonymi na Zgromadzeniu Izby w dniu 21 kwietnia 2012

Bardziej szczegółowo

DECYZJA Nr 404/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 19 grudnia 2013 r.

DECYZJA Nr 404/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 19 grudnia 2013 r. Warszawa, dnia 19 grudnia 2013 r. Poz. 361 Departament Wychowania i promocji Obronności DECYZJA Nr 404/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 19 grudnia 2013 r. zmieniająca decyzję w sprawie działalności

Bardziej szczegółowo

Wykaz ofert niespełniających kryteriów formalnych zawartych w Ogłoszeniu Otwartego Konkursu Ofert z dnia 14.12.2012 r., bez możliwości odwołania

Wykaz ofert niespełniających kryteriów formalnych zawartych w Ogłoszeniu Otwartego Konkursu Ofert z dnia 14.12.2012 r., bez możliwości odwołania Wykaz ofert niespełniających kryteriów formalnych zawartych w Ogłoszeniu Otwartego Konkursu Ofert z dnia 14.12.2012 r., bez możliwości odwołania Lp. Oferent Zadanie 1. 2. 3. 4. "Rodzina Wojskowa" "Rodzina

Bardziej szczegółowo

Antoni Guzik. Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży

Antoni Guzik. Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży Antoni Guzik Antoni Guzik Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży Docent Antoni Guzik urodził się 7 kwietnia 1925 r. w Izydorówce, w dawnym województwie stanisławowskim. Szkołę

Bardziej szczegółowo

STATUT FUNDACJI NASZEJ SZKOLE. Postanowienia ogólne

STATUT FUNDACJI NASZEJ SZKOLE. Postanowienia ogólne (Projekt statutu Fundacji Naszej Szkole) STATUT FUNDACJI NASZEJ SZKOLE Postanowienia ogólne 1 1. Fundacja pod nazwą Fundacja Naszej Szkole, zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez: zwanych dalej fundatorami,

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR 46/2014. Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 20 listopada 2014 roku

UCHWAŁA NR 46/2014. Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 20 listopada 2014 roku UCHWAŁA NR 46/2014 Senatu Akademii Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte z dnia 20 listopada 2014 roku w sprawie: planu posiedzeń Senatu AMW w roku akademickim 2014/2015 1 Na podstawie 26 Statutu

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 24 marca 2014 r. Poz. 96. DECYZJA Nr 94/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 21 marca 2014 r.

Warszawa, dnia 24 marca 2014 r. Poz. 96. DECYZJA Nr 94/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ. z dnia 21 marca 2014 r. Warszawa, dnia 24 marca 2014 r. Poz. 96 Departament Budżetowy DECYZJA Nr 94/MON MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie wydatków reprezentacyjnych i okolicznościowych Na podstawie art.

Bardziej szczegółowo

PROJEKT STATUTU SPOŁECZNEGO KOMITETU BUDOWY POMNIKA HISTORYCZNEGO przez młodzież w Sułowie.

PROJEKT STATUTU SPOŁECZNEGO KOMITETU BUDOWY POMNIKA HISTORYCZNEGO przez młodzież w Sułowie. PROJEKT STATUTU SPOŁECZNEGO KOMITETU BUDOWY POMNIKA HISTORYCZNEGO przez młodzież w Sułowie. Rozdział I Postanowienia ogólne. 1. Nazwa stowarzyszenia. SPOŁECZNY KOMITET BUDOWY POMNIKA HISTORYCZNEGO PRZEZ

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA SZCZECIN DLA POKOLEŃ ROZDZIAŁ I

STATUT STOWARZYSZENIA SZCZECIN DLA POKOLEŃ ROZDZIAŁ I STATUT STOWARZYSZENIA SZCZECIN DLA POKOLEŃ ROZDZIAŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. Stowarzyszenie nosi nazwę SZCZECIN DLA POKOLEŃ w dalszych postanowieniach statutu zwane Stowarzyszeniem. 2. Stowarzyszenie

Bardziej szczegółowo

STATUT STOWARZYSZENIA KLUB SPORTÓW WALKI SAIYAN-PIASECZNO. Rozdział I Postanowienia ogólne

STATUT STOWARZYSZENIA KLUB SPORTÓW WALKI SAIYAN-PIASECZNO. Rozdział I Postanowienia ogólne STATUT STOWARZYSZENIA KLUB SPORTÓW WALKI SAIYAN-PIASECZNO Rozdział I Postanowienia ogólne 1 Klub nosi nazwę: Stowarzyszenie Klub Sportów Walki SAIYAN-PIASECZNO, w dalszych postanowieniach statutu zwane

Bardziej szczegółowo

PROGRAM PRZYSPOSOBIENIA OBRONNEGO

PROGRAM PRZYSPOSOBIENIA OBRONNEGO PROGRAM PRZYSPOSOBIENIA OBRONNEGO Cel kształcenia Opanowanie przez studentów i studentki podstawowej wiedzy o bezpieczeństwie narodowym, w szczególności o organizacji obrony narodowej oraz poznanie zadań

Bardziej szczegółowo