ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM"

Transkrypt

1 STUDIA IURIDICA XXXIII/1997 Piotr Mierzejewski Uniwersytet Warszawski ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM Kodeks postępowania karnego z 1969 r. do momentu wejścia w życie ustawy z 29 czerwca 1995 r. o zmianie kodeksu postępowania karnego, ustawy o ustroju sądów wojskowych, ustawy o opłatach w sprawach karnych i ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, w rozdziale 24, regulował kwestie związane ze stoso- 1 waniem środków zapobiegawczych w procesie karnym. Zawarte w tym rozdziale przepisy art kpk dotyczyły takich środków zapobiegawczych, jak: tymczasowe aresztowanie (art. 217), poręczenie majątkowe (art ), poręczenie społeczne (art ), poręczenie osoby (art. 232), dozór policji lub przełożonego wojskowego (art ). Lektura, a nawet analiza omawianej części kodeksu postępowania karnego mogła wywołać wrażenie, że stosowane w procesie karnym środki zapobiegawcze tworzą zwarty i wyczerpująco określony katalog. Zmiany ustrojowe, gospodarcze, polityczne, które nastąpiły w Polsce po roku 1989, a zwłaszcza inne, cywilizowane podejście władz do praw i wolności obywatelskich, m.in. prawa do posiadania paszportu, prawa do niereglamentowanej (z wyjątkami) działalności gospodarczej, prawa do swobodnego przemieszczania się także poza granice kraju, sprawiły, że katalog środków zapobiegawczych zaczął okazywać się zbyt skąpy. Wypada może przypomnieć, że w okresie PRL Państwo ściśle reglamentowało prawa i faktyczne możliwości obywateli swobodnego przemieszczania się; i to nie tylko w obrębie kraju, ale także w wyjazdach zagranicznych. Obowiązujące wówczas przepisy prawa administracyjnego, a szczególnie ustawa z 10 kwietnia 1974 r. 2 o ewidencji ludności i dowodach osobistych, w art. 10 i 11, nakładała na obywatela obowiązek zameldowania się we właściwym organie terenowej administracji stopnia podstawowego, pod zgłoszonym adresem, i uzyskania stosownego wpisu o zameldowaniu w dowodzie osobistym. Z formalnego punktu widzenia oznaczało to, że miejscem zamieszkania lub stałego pobytu był adres określony w stosownej decyzji administracyjnej, ujawniony w dowodzie osobistym obywatela. Niedopełnienie przez obywatela obowiązku meldunkowego stanowiło, i w dalszym ciągu stanowi, wykroczenie z art kw, zagrożone karą ograniczenia wolności, grzywną lub karą nagany. 1 Dz.U. nr 89, poz Tekst jedn.: Dz.U. z 1984 r., nr 32, poz. 174.

2 174 PIOTR MIERZEJEWSKI Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych stwarzała stan uznający, że w zasadzie jedynym dowodem stwierdzającym tożsamość obywatela był dowód osobisty lub tymczasowe zaświadczenie tożsamości. Oczywiście, dowodem stwierdzającym tożsamość obywatela był również paszport, ale wydawanie paszportów było w znacznym stopniu reglamentowane i poddane kontroli różnych instytucji, w tym stosownych biur paszportowych w zakładach pracy, komend MO, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a także w różnego szczebla komitetów PZPR. 3 Ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o paszportach w ust. 1 art. 4 stanowiła co prawda, że każdy obywatel ma prawo otrzymać paszport, jeżeli przedłożył wymagane dokumenty oraz uiścił należną opłatę, ale już w ust. 2 pkt 2, 3, 4 i 5 określała sytuacje, w których organ paszportowy mógł odmówić wydania paszportu. Przepisy te były nad wyraz nieprecyzyjne, stwarzając organom paszportowym możliwość podejmowania dyskrecjonalnych i arbitralnych decyzji, czy wydać obywatelowi paszport, czy też mu go odmówić. Szczególne uprawnienia w zakresie dyskrecjonalnych decyzji paszportowych dawały przepisy pkt 4 ust. 2 art. 4 ustawy paszportowej, pozwalającego odmówić wydania paszportu, gdy przemawiały za tym...inne ważne względy państwowe oraz pkt 5 dający podstawę do odmowy wydania paszportu, gdy za tym...przemawia wzgląd na osobę pozostającą pod opieką obywatela ubiegającego się o paszport albo inne względy społeczne. Jak więc widać, przepisy te pozwalały organom paszportowym na całkowitą dowolność w podejmowaniu decyzji. Uzasadnienie decyzji odmawiającej wydania paszportu lub odbierającej paszport sprowadzało się w praktyce do powołania się na odpowiedni przepis, bez konieczności szczegółowego omawiania, na czym owe ujemne przesłanki decyzji polegają. O absolutnej dyskrecjonalności decyzji organów paszportowych świadczy również tryb odwoływania się obywatela. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 ust. 1 ustawy organem właściwym do wydawania paszportów był Minister Spraw Wewnętrznych (oraz podległe mu organy, określone w wydanym przezeń rozporządzeniu) i tenże Minister był organem rozpoznającym odmowne decyzje w sprawie wydawania paszportów. Jak więc widać, Minister Spraw Wewnętrznych sam sprawował kontrolę instancyjną swoich decyzji, co w praktyce oznaczało całkowity brak takiej kontroli. Po roku 1989 stan prawny w zakresie wydawania paszportów uległ zasadniczej 4 zmianie. Uchwalona 29 listopada 1990 r. ustawa o paszportach w art. 3 wyraźnie stanowi, że każdy obywatel polski ma prawo do otrzymania paszportu, a pozbawienie go lub ograniczenie mu tego prawa może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych ustawą. W tym miejscu należałoby zastanowić się nad charakterem prawnym paszportu. Wydawać by się mogło, że definicję paszportu zawiera art. 1 ustawy o paszportach, stanowiący, że jest on dokumentem urzędowym uprawniającym do przekraczania granicy i pobytu za granicą oraz poświadczającym obywatelstwo polskie, 3 4 Dz.U. z 1967 r., nr 17, poz. 81 z późn. zm. Dz.U. z 1991 r., nr 2, poz. 5.

3 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY a także tożsamość osoby w nim wskazanej w zakresie danych, jakie dokument ten zawiera. W świetle definicji słownikowych i encyklopedycznych paszport jest dokumentem. Wydaje się jednak, że charakter prawny paszportu jest bardziej złożony, szczególnie jeśli zważy się na tryb, w jakim dokument ten jest obywatelowi wydawany. Otóż, paszporty wydają organy paszportowe, którymi są: w kraju wojewoda właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu obywatela, lub konsul dla osób ubiegających się o paszport poza granicami RP (art. 4 ust. 1), albo w szczególnych przypadkach Minister Spraw Wewnętrznych (art. 4 ust. 2) lub Minister Spraw Zagraniczych (art. 4 ust. 3). Tak więc, paszporty wydają organy administracji państwowej (terenowe lub centralne). Zgodnie z treścią art. 104 kpa, organy administracji państwowej załatwiają sprawy w drodze wydania decyzji, szczególnie w sprawach, w których w danej instancji konieczne jest rozstrzygnięcie merytoryczne. Takim merytorycznym rozstrzygnięciem jest wydanie obywatelowi paszportu albo odmowa jego wydania w przypadkach enumeratywnie i wyczerpująco wyliczonych w art. 6 ustawy o paszportach. Czymże zatem jest wydanie lub odmowa wydania paszportu. Otóż wydaje się, że jest to decyzja administracyjna właściwego terenowego organu administracji państwowej, wyrażająca deklarację Państwa, przyznającego każdemu jego obywatelowi swobodę przekraczania granicy i pobytu za granicą, zawarowaną w Konstytucji i aktach prawnych wydanych na jej podstawie. Termin decyzja nie jest terminem jednoznacznym. W pewnych sytuacjach określa się nim sam akt woli czy to określonej jednostki (człowieka), działającej we własnym imieniu i na własną rzecz albo na rzecz innej jednostki, czy to stanowisko określonego organu, którym może być zespół ludzki wyposażony w określone kompetencje, np. zarząd spółki prawa handlowego, zespół ludzki realizujący funkcje Państwa, np. skład sądu orzekającego. Kiedy indziej terminem tym określa się nazwę dokumentu stwierdzającego wolę określonego podmiotu. Kwestia decydowania nie stwarza większych problemów w sytuacji, gdy realizacja obydwu członów składowych decyzji spoczywa w rękach jednego podmiotu. Sprawa przedstawia się natomiast całkowicie odmiennie, gdy jeden podmiot realizuje podjęcie decyzji, drugi zaś jej wykonanie. Nie wdając się w głębokie teoretyczne rozważania tego zagadnienia, wystarczy przywołać tu problemy związane z egzekucją wyroków sądów cywilnych czy egzekucją decyzji administracyjnych. Przykładem takich komplikacji związanych z realizacją owych dwóch członów decyzji jest problem stosowania nowego środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. W postępowaniu karnym organem uprawnionym do stosowania środków zapobiegawczych jest sąd lub prokurator. Środki te stosowane są na skutek podjęcia przez te organy stosownej decyzji procesowej w formie określonej przepisami kodeksu postępowania karnego. Decyzja ta zapada zawsze w formie postanowienia, które powinno być oskarżonemu doręczone wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem oskarżonego o przysługującym mu prawie do wniesienia środka zaskarżenia tej decyzji, a nadto o terminie i sposobie wniesienia tego środka, co wprost wynika z art i 6 w zw. z art. 93 w zw. z art. 90, w zw. z art. 212 kpk.

4 176 PIOTR MIERZEJEWSKI Problematyka stosowania środków zapobiegawczych w procesie karnym ma swoją bogatą literaturę, odnoszącą się do różnych kwestii związanych z tą instytucją. Na użytek niniejszego opracowania (i tylko) można jak się wydaje 5 zaproponować uproszczoną w znacznym stopniu tezę, że problematyka stosowania środków zapobiegawczych w praktyce nie nastręczała większych trudności. Trudności te pojawiły się wraz z wejściem w życie ustawy z 29 listopada 1990 r. o paszportach, bo oto w jej przepisach pojawiła się instytucja mająca wszelkie cechy środka zapobiegawczego stosowanego w postępowaniu karnym, a mianowicie zatrzymanie paszportu lub odmowa jego wydania. Na taki charakter tej instytucji przede wszystkim wskazuje cel, w którym zostaje ona zastosowana, a mianowicie zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego przez uniemożliwienie oskarżonemu wyjazdu (a czasami może nawet ucieczki) zagranicę. Instytucję tę jako środek zapobiegawczy określa również druga cecha, którą charakteryzują się środki zapobiegawcze, a mianowicie ograniczenie swobód i wolności obywatela. Ze swej natury i istoty środki zapobiegawcze stanowią dla oskarżonego, względem którego są stosowane, pewien dyskomfort, pewną niewygodę, a czasem nawet dolegliwość. I tą cechą również charakteryzuje się zatrzymanie oskarżonemu paszportu. Tak więc, patrząc na instytucję zatrzymania paszportu przez pryzmat cech charakteryzujących środki zapobiegawcze, jawi się ona właśnie jako taki środek, i co by o nim nie powiedzieć środek o znacznym dla oskarżonego stopniu dolegliwości. Można łatwo wyobrazić sobie sytuację, że organ procesowy (sąd lub prokurator), mając do wyboru zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci np. dozoru policyjnego albo zatrzymania paszportu, wybiera zatrzymanie paszportu. Oskarżony oddany pod nadzór policji miałby obowiązek zgłaszać się w odpowiedniej jednostce policji, np. raz w tygodniu lub nawet raz na dwa tygodnie, a w warunkach małomiasteczkowych, gdzie dzielnicowy policjant zna doskonale wszystkich jego mieszkańców i często spotyka się z nimi, mógłby praktycznie w ogóle nie zgłaszać się. Mając paszport mógłby on nawet wielokrotnie przekraczać granicę w różnych celach, np. rodzinnych, towarzyskich czy zarobkowych. Natomiast w sytuacji, gdy organ procesowy wybrałby drugi z tych środków, oskarżony zostałby pozbawiony możliwości utrzymywania kontaktów rodzinnych (np. ze swoimi rodzicami lub dziećmi), a także możliwości prowadzenia np. działalności gospodarczej lub handlowej związanej z koniecznością przekraczania granicy (np. mały handel lub wymiana w strefie przygranicznej), co powodowałoby znaczne pogorszenie sytuacji materialnej samego oskarżonego, a także jego rodziny. Jak więc widać, zatrzymanie paszportu może w konkretnej sytuacji przybrać postać bardzo dolegliwego środka zapobiegawczego. 5 M.in. M. Cieślak, Środki zapobiegawcze w projekcie kpk z 1968, Państwo i Prawo (PiP) 1969, nr 1; A. Murzynowski, Areszt tymczasowy i inne środki zapobiegające uchylaniu się od sądu, Warszawa 1966; E. Skrętowicz, Środki przymusu w postępowaniu karnym, Służba MO 1971, nr 1; F. Rosengarten, Uwagi na temat uzasadnienia środków zapobiegawczych, Palestra (Pal.) 1976, nr 1; F. Prusak, Nieizolacyjne środki zapobiegawcze w procesie karnym, Pal. 1977, nr 1.

5 6 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY Zgodnie z treścią art kpk, organami uprawnionymi do stosowania w procesie karnym środków zapobiegawczych jest prokurator lub sąd. Wydawać by się mogło, że formuła tego przepisu jest jasna i w sposób precyzyjny określa podmioty uprawnione do decydowania o środkach zapobiegawczych. Zastosowanie środka zapobiegawczego następuje zawsze w formie postanowienia (art kpk), a więc w formie procesowej decyzji odpowiedniego, ściśle określonego organu Państwa, tj. sądu lub prokuratora. 6 W procesie decydowania o zastosowaniu środka zapobiegawczego prokurator lub sąd musi przede wszystkim dokonać opartej na przesłankach faktycznych i prawnych oceny, czy w danej sprawie, wobec konkretnego oskarżonego istnieje potrzeba i prawne podstawy do zastosowania środka zapobiegawczego. Kolejnym etapem w tym procesie będzie sporządzenie w formie pisemnej postanowienia o zastosowaniu właściwego środka zapobiegawczego, wraz z uzasadnieniem. I wreszcie, aby decyzja taka mogła wywrzeć określone skutki procesowe, prokurator lub sąd powinni podjąć czynności zmierzające do jej wykonania, tj. doręczenie postanowienia samemu oskarżonemu, wobec którego zastosowany został środek zapobiegawczy, jego obrońcy oraz organowi, który faktycznie będzie ów środek wykonywał (np. w przypadku dozoru albo tymczasowego aresztowania policji). Realizacja tych etapów decydowania nie stwarza problemów ze stosowaniem większości przewidzianych w kodeksie postępowania karnego środków zapobiegawczych. Problem taki pojawia się w związku ze środkiem zapobiegawczym w postaci zatrzymania paszportu. Tu proces decyzyjny jest znacznie bardziej skomplikowany. Tak, jak w przypadku stosowania wszystkich środków zapobiegawczych, oceny podstaw faktycznych i prawnych oraz konieczności zatrzymania paszportu dokonuje organ postępowania karnego. I na tym właściwie etapie załamuje się teoretyczna konstrukcja decydowania organu procesowego, który w świetle obowiązujących przepisów sam nie może wydać decyzji zatrzymującej oskarżonemu paszport. Przepis art. 235a kpk kreuje co prawda zatrzymanie paszportu jako środek zapobiegawczy i stanowi jego podstawę prawną, nie zawiera natomiast trybu realizacji tej instytucji. Tryb ten został określony w art. 6 i 10 ustawy o paszportach, zgodnie z którymi decyzję (administracyjną) o zatrzymaniu paszportu wydaje terenowy organ administracji państwowej, na wniosek organu procesowego. Czymże zatem z punktu widzenia procesu karnego jest ów wniosek. Otóż wyjść należałoby od skutków, które mogą wyniknąć dla organu administracji państwowej ze złożenia przez organ procesowy takiego wniosku, a właściwie jednego tylko skutku. Zgodnie z treścią art. 6 i 10 ustawy paszportowej, organ administracyjny zobowiązany jest wydać decyzję unieważniającą paszport albo odmawiającą jego wydania. Wynika to jednoznacznie z użytego w ustawie sformułowania:...wydaje decyzję. Tak więc wniosek organu procesowego jest dla organu administracyjnego wnioskiem wiążącym i jednocześnie eliminującym możliwość podjęcia przezeń jakiejkolwiek innej przedmiotowej decyzji. Upraszczając nieco zagadnienie, można stwierdzić, że w sprawie odmowy wydania paszportu lub zatrzymania paszportu Patrz: S. Ehrlich, Wstęp do nauki o państwie i prawie, Warszawa 1971, s. 13 i n.

6 178 PIOTR MIERZEJEWSKI rola organu administracyjnego sprowadza się jedynie do roli wykonawcy decyzji organu procesowego. Czyjąż zatem decyzją w sensie materialnym jest zatrzymanie paszportu lub odmowa jego wydania, czy organu administracyjnego, czy też organu procesowego? Definiując decyzję jako wolę określonego podmiotu uznałem, że organem decydującym jest tu jednak organ procesowy. To ten organ chce zabezpieczyć należyty bieg postępowania karnego, temu organowi zależy na tym, aby mieć do swojej dyspozycji podejrzanego, temu organowi zależy na określonym kształcie materiału dowodowego, uwolnionego od matactwa podejrzanego. Z punktu widzenia procesu karnego uznać zatem należy, że wniosek organu procesowego o zatrzymanie podejrzanemu paszportu jest decyzją, a ściślej podjęciem decyzji, natomiast administracyjna decyzja organu paszportowego o cofnięciu paszportu jest wykonaniem decyzji organu procesowego, do czego organ ten jest zobowiązany przepisem ustawy, bez możliwości innego niż zgodnego z wnioskiem ustosunkowania się do woli organu procesowego. Jeśli dodatkowo zważy się, że zarówno organ procesowy, jak i organ paszportowy są organami Państwa i działają w jego imieniu i dodatkowo ustanowioną w ustawie o paszportach wzajemną relację obydwu tych organów, to oczywiste jest, że decyzja (w sensie materialnym) o cofnięciu paszportu jest decyzją organu procesowego. W związku z powyższymi rozważaniami nasuwają się refleksje co do treści przepisu 2 art. 235a kpk, na podstawie którego organ prowadzący postępowanie karne może zatrzymać paszport na okres do 7 dni. Wydaje się, że przy formułowaniu tego przepisu ustawodawcy chodziło jedynie o dokument (książeczkę paszportową). Jeśli tak, to byłby to drugi, wprowadzony do kodeksu postępowania karnego nowelą z 29 czerwca 1995 r., obok zatrzymania paszportu, środek zapobiegawczy. Decyzja w tej sprawie powinna zapaść w formie postanowienia, na które podejrzanemu przysługiwałoby zażalenie w terminie 7 dni. Gdyby jednak organ procesowy po upływie określonego w 2 art. 235 kpk nie zdecydował się wystąpić do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie paszportu, to wówczas byłby zmuszony do wydania podejrzanemu książeczki paszportowej. Tym samym zażalenie podejrzanego stałoby się bezprzedmiotowe. Powstaje zatem pytanie, jaki sens w kontekście art. 235a 2 kpk ma wyrażone w art. 409 kpk prawo podejrzanego do zażalenia jeden z zasadniczych elementów jego prawa do obrony? Prawo podejrzanego do obrony wynika nie tylko z norm postępowania karnego. Jest ono przede wszystkim zawarowane w Konstytucji. Czy zatem wprowadzając do kodeksu postępowania karnego przepis art. 235a 2, ograniczający podejrzanemu jego prawo do obrony ustawodawca nolens volens nie naruszył Konstytucji? Jawi się też następny problem, a mianowicie kwestia doręczenia podejrzanemu decyzji procesowej. Stosując np. tymczasowe aresztowanie, prokurator lub sąd sam doręcza podejrzanemu postanowienie o zastosowaniu tego środka. W przypadku wystąpienia przez organ procesowy do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie podejrzanemu paszportu kodeks postępowania karnego nie przewiduje

7 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY expressis verbis obowiązku organu procesowego powiadomienia o tym podejrzanego. O zatrzymaniu mu paszportu podejrzany zostanie zawiadomiony przez 7 organ paszportowy w trybie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego, który to tryb różni się w pewnym stopniu od trybu przewidzianego w kodeksie postępowania karnego. Różnica ta najjaskrawiej wyłania się na tle art. 49 kpa, zgodnie z którym strony (a podejrzany jest stroną także w postępowaniu paszportowym) mogą być zawiadamiane o decyzjach przez obwieszczenie lub inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Tak więc decyzja administracyjna organu paszportowego o zatrzymaniu podejrzanemu paszportu (a więc o zastosowaniu wobec podejrzanego środka zapobiegawczego) może zostać wywieszona w publicznym miejscu ze skutkiem zgodnego z prawem doręczenia. Takiego trybu nie przewiduje jednak kodeks postępowania karnego. Co więcej, art kpk nakłada na organy procesowe obowiązek doręczenia podejrzanemu przebywającemu na wolności wszelkich pism dla niego przeznaczonych w taki sposób, by ich treść nie była udostępniona osobom niepowołanym. Kolejnym problemem jest termin do zaskarżenia decyzji o zatrzymaniu paszportu. Powstaje przede wszystkim pytanie, od którego momentu zaczyna biec termin do wniesienia środka odwoławczego od decyzji. Czy będzie to moment, w którym organ procesowy, mimo braku ku temu ustawowego obowiązku, powiadomi podejrzanego, że zwrócił się z wnioskiem do organu paszportowego o zatrzymanie mu paszportu, czy moment, w którym organ paszportowy doręczy podejrzanemu decyzję o zatrzymaniu paszportu, czy może jeszcze jakiś inny moment? Należy podjąć jeszcze jedną kwestię, a mianowicie termin zaskarżenia decyzji o zatrzymaniu paszportu; czy będzie to termin 7-dniowy, przewidziany w kodeksie postępowania karnego do zaskarżenia postanowień, czy może jakiś inny termin? Zgodnie z art. 409 kpk skoro zatrzymanie paszportu jest środkiem zapobiegawczym na postanowienie o jego zastosowaniu przysługuje zażalenie wniesione w terminie 7 dni od daty doręczenia (ogłoszenia) postanowienia o zastosowaniu tego środka. Ale przecież nawet gdyby zgodzić się z tym, że zastosowanie tego środka zapobiegawczego w sensie materialnym jest decyzją procesową w sensie formalnym zatrzymanie paszportu jest decyzją administracyjną, od której, na podstawie art kpa, służy odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia, które to odwołanie powinno co prawda zostać rozpoznane bez zbędnej zwłoki (art kpa), ale organ paszportowy II instancji zawsze może powołać się na treść 3 art. 35 kpa zakreślający mu aż 30-dniowy termin na wydanie decyzji. Jak będzie brzmiała dyspozytywna część postanowienia? Uprawniona, jak się wydaje, byłaby tu jedynie formuła:...postanawia zwrócić się do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie podejrzanemu XY paszportu... (formuła ta wynika z treści art. 6 i 10 ustawy paszportowej). Czy na postanowienie tej treści 7 Wydaje się, że mimo braku takiego ustawowego obowiązku, kierując się zasadą informacji i lojalności procesowej organy postępowania karnego powinny informować podejrzanego o swoim wniosku o zatrzymanie mu paszportu. Należy mieć nadzieję, że tak czynić będą.

8 180 PIOTR MIERZEJEWSKI podejrzanemu przysługiwałoby zażalenie, a jeśli tak, to czego mogłoby ono dotyczyć? Wydaje się, że przy takiej formule postanowienia podejrzany mógłby, hipotetycznie rzecz biorąc, skarżyć jedynie ów wniosek, nie zaś sam właściwy środek zapobiegawczy zatrzymanie paszportu, które w momencie składania zażalenia przecież mogło jeszcze nie nastąpić. Rzecz jednak w tym, że na taki wniosek organu procesowego do urzędu paszportowego o zatrzymanie podejrzanemu paszportu kodeks postępowania karnego zażalenia nie przewiduje. Sam wniosek bowiem nie jest jeszcze aktem wywołującym skutek prawny. Stanowi on zaledwie impuls, który ów skutek ma wywołać. I nie ma to większego znaczenia, że przepisy ustawy paszportowej obligują organy paszportowe do wydania decyzji zgodnej z wnioskiem organu procesowego. I tak przecież organ paszportowy (organ administracyjny) powinien przeprowadzić przynajmniej szczątkowe postępowanie administracyjne, umożliwiając podejrzanemu (stronie tego postępowania) udział w tym postępowaniu (art kpa). I tak przecież na podstawie art kpa podejrzanemu (jako stronie) przysługiwałoby odwołanie od decyzji organu paszportowego, podobnie zresztą jak organowi procesowemu, który w tym postępowaniu administracyjnym występowałby w roli strony. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przewidują co prawda udział w nim prokuratora, ale tylko jako tego szczególnego podmiotu, któremu służy prawo zwrócenia się o wszczęcie postępowania, jednak tylko wówczas, gdy będzie ono zmierzało do usunięcia stanu niezgodnego z prawem (art. 182 kpa). Instytucja zwrócenia się przez prokuratora z wnioskiem o zatrzymanie paszportu nie ma nic wspólnego z usuwaniem stanu niezgodnego z prawem. Ewentualne poszukiwanie tu jakichś związków prowadzić będzie na manowce. Bo jeśli nawet udałoby się uzasadnić udział prokuratora jako szczególnego podmiotu w administracyjnym postępowaniu paszportowym, to fiaskiem musiałaby zakończyć się próba ustawienia w takiej roli sądu. Z powyższych rozważań wynika, że podejrzany, w stosunku do którego podjęto decyzję o zatrzymaniu paszportu, może formalnie wnieść od niej jedynie środek odwoławczy przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego odwołanie. A co ze środkiem odwoławczym przewidzianym w kodeksie postępowania karnego? Z powyższych rozważań wynika również, że podejrzany został pozbawiony faktycznie i prawnie procesowego środka zaskarżenia decyzji organu procesowego, jakim jest zażalenie na zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. Pewne jest, że nastąpiło to z oczywistym naruszeniem jego praw i wolności obywatelskich, w tym jego prawa do obrony, zagwarantowanych mu w Konstytucji. Można, i należy, zastanowić się, jak do tego doszło. W uchwale Sądu Najwyższego z 22 grudnia 1993 r. SN stwierdził, że...słusznym jest położenie przez Sąd 8 Apelacyjny, w jego pytaniu, akcentu na to, że «wniosek» (o zatrzymanie paszportu, 8 I KZP 31/93, OSNKW 1994, nr 1-2, s

9 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY P.M.) jest środkiem zapobiegawczym, które to środki stosuje się na podstawie decyzji organu procesowego. Treść tej uchwały podsunęła zapewne projektodawcom noweli do kodeksu postępowania karnego, uchwalonej jako ustawa 29 czerwca 1995 r. o zmianie kodeksu postępowania karnego myśl, aby wprowadzić przepis art. 235a kpk. Przepis ten określa co prawda zatrzymanie paszportu jako środek zapobiegawczy, ale zupełnie nie określa trybu jego stosowania. Ignoruje wyłączne prawo decydowania organu paszportowego oraz określony w art. 6 i 10 ustawy o paszportach tryb zatrzymywania paszportu. Te mankamenty dotyczące uregulowania zatrzymania paszportu można by tłumaczyć pośpiechem, z jakim ustawodwca ze swoim prawem chce nadążać za życiem. Można by oczekiwać, że dostrzegłszy te wady autorzy kolejnych zmian 9 kodeksu albo Komisja Kodyfikacyjna działająca przy Ministrze Sprawiedliwości, spróbują je usunąć. Lektura art. 273 projektu z sierpnia 1995 r., którego treść jest niemal dosłownym powtórzeniem treści art. 235a kpk, optymizm ten w znacznym stopniu ogranicza. A przecież rozwiązanie tego problemu, jakkolwiek wymaga zmiany ustawy, jest stosunkowo proste. Wystarczyłoby w ustawie o paszportach wprowadzić przepis, stanowiący, że postanowienie sądu lub prokuratora o zastosowaniu w postępowaniu karnym środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu jest równoznaczne z decyzją organu paszportowego o zatrzymaniu paszportu. Zaniechanie zmian, czy to w ustawie o paszportach, czy to w kodeksie postępowania karnego (aktualnie także w jego projekcie), zmierzających do usunięcia wad, którymi dotknięty został nowy środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania paszportu, może wywołać ten skutek, że np. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpi do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie zgodności albo niezgodności kodeksu postępowania karnego z Konstytucją. 9 Były Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny, J. Jaskiernia otrzymał przynajmniej jedno pismo, w którym skarżący E.K. podnosił rozmaite zarzuty pod adresem prowadzących postępowanie karne, w tym zarzuty dotyczące trybu zastosowania środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. Autor tego opracowania jest w posiadaniu odpisów tych pism.

POSTANOWIENIE. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Sygn. akt III KZ 39/16. Dnia 22 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Sygn. akt III KZ 39/16. Dnia 22 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt III KZ 39/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 22 czerwca 2016 r. SSN Dariusz Świecki w sprawie J. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 22 czerwca 2016 r., zażalenia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Steckiewicz. Protokolant : Anna Krawiec. przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej Romana Szubigi

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Steckiewicz. Protokolant : Anna Krawiec. przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej Romana Szubigi Sygn. akt: WZ 1/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 lutego 2016 r. SSN Jerzy Steckiewicz Protokolant : Anna Krawiec przy udziale prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej Romana Szubigi

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12 POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12 Prokurator nie jest uprawniony do zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych, zawartego w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02

POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02 45 POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski przewodniczący Wiesław Johann Ewa Łętowska Jadwiga Skórzewska-Łosiak Marian Zdyb sprawozdawca,

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego (druk nr 3187).

- o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego (druk nr 3187). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VI kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-86(5)/10 Warszawa, 22 września 2010 r. Pan Grzegorz Schetyna Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Przekazuję przyjęte przez

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2266).

- o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2266). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VI kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-154(5)/09 Warszawa, 18 lutego 2010 r. Pan Bronisław Komorowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Przekazuję przyjęte przez

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów... Literatura...

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów... Literatura... Przedmowa... Wykaz skrótów... Literatura... IX XI XIII Część I. Komentarz praktyczny... 1 Rozdział 1. Środki odwoławcze w systemie środków zaskarżenia... 3 1. Ogólna charakterystyka środków zaskarżenia...

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Tomasz Grzegorczyk

POSTANOWIENIE. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Tomasz Grzegorczyk Sygn. akt KSP 12/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 listopada 2012 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

W Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich zostały przeanalizowane obowiązujące. przepisy normujące zasady porozumiewania się podejrzanego i oskarżonego

W Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich zostały przeanalizowane obowiązujące. przepisy normujące zasady porozumiewania się podejrzanego i oskarżonego RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena LIPOWICZ RPO-662364-II-10/ST 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Krzysztof Kwiatkowski Minister Sprawiedliwości

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r.

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. BAS-WAL-923/10 Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. Opinia prawna w sprawie konsekwencji braku przepisów prawnych w Prawie budowlanym, regulujących lokalizację i budowę farm wiatrowych I. Teza opinii Brak

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r., Sygn. akt III KK 217/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2013 r. SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Sygn. akt V KK 108/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 maja 2014 r. SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) na posiedzeniu w trybie art. 535

Bardziej szczegółowo

P O S T A N O W I E N I E

P O S T A N O W I E N I E Sygn. akt I KZP 11/09 P O S T A N O W I E N I E Sąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna na posiedzeniu w składzie: Dnia 29 lipca 2009 r. Przewodniczący: Sędziowie SN: Sędzia SN Przemysław Kalinowski Jerzy

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski Sygn. akt V KK 138/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 lipca 2016 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Przemysław Kalinowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Danuta Bratkrajc

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Danuta Bratkrajc Sygn. akt IV KK 29/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 maja 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Michał Laskowski SSA del. do SN

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz Sygn. akt II KK 100/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 kwietnia 2015 r. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie G. T.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Gierszon

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Gierszon Sygn. akt V KK 43/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 maja 2016 r. SSN Małgorzata Gierszon na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. w sprawie R. M., skazanego z art. 189 1 k.k. i art. 189

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

Postępowanie karne. Część szczególna. redakcja Zofia Świda. Zofia Świda Jerzy Skorupka Ryszard Ponikowski Włodzimierz Posnow

Postępowanie karne. Część szczególna. redakcja Zofia Świda. Zofia Świda Jerzy Skorupka Ryszard Ponikowski Włodzimierz Posnow Postępowanie karne Część szczególna redakcja Zofia Świda Zofia Świda Jerzy Skorupka Ryszard Ponikowski Włodzimierz Posnow Warszawa 2011 SPIS TREŚCI Wykaz skrótów... 7 Rozdział I Postępowanie przygotowawcze...

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Małgorzata Sobieszczańska

POSTANOWIENIE. Protokolant Małgorzata Sobieszczańska Sygn. akt II KK 12/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lutego 2016 r. SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Józef Szewczyk Protokolant Małgorzata Sobieszczańska

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca) Sygn. akt III KO 112/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 kwietnia 2013 r. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Sądownictwo administracyjne. Ustrój, skarga do sądu, wyroki sądowe

Sądownictwo administracyjne. Ustrój, skarga do sądu, wyroki sądowe Sądownictwo administracyjne Ustrój, skarga do sądu, wyroki sądowe Sądownictwo administracyjne ISTOTA I USTRÓJ SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH Istota sądownictwa administracyjnego Sądownictwo administracyjne zapewnia

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Roman Sądej (sprawozdawca) Sygn. akt V KK 222/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 września 2014 r. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

BL TK/15 Warszawa, 7 lipca 2016 r.

BL TK/15 Warszawa, 7 lipca 2016 r. BL-112-265-TK/15 Warszawa, 7 lipca 2016 r. INFORMACJA PRAWNA O WYROKU TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z 22 WRZEŚNIA 2015 R. (SYGN. AKT P 37/14) DOTYCZĄCYM USTAWY Z DNIA 6 CZERWCA 1997 R. - KODEKS KARNY I. METRYKA

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE U Z A S A D N I E N I E

ZAGADNIENIE PRAWNE U Z A S A D N I E N I E Sygn. akt III CZP 100/14 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie ze skargi dłużnika na czynność komornika w sprawie egzekucyjnej o świadczenie pieniężne, prowadzonej przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 77/14. Dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 77/14. Dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt II UZ 77/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 lutego 2015 r. SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Halina Kiryło SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku D.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 18/12. Dnia 1 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 18/12. Dnia 1 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt II UZ 18/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 1 czerwca 2012 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Roman Kuczyński SSN Maciej Pacuda w sprawie z wniosku M. R.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera Sygn. akt I PZ 4/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 marca 2006 r. SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa J. W. przeciwko M. Polska Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o przywrócenie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) Sygn. akt IV CZ 27/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 4/10. Dnia 19 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 4/10. Dnia 19 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt II UZ 4/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2010 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący) SSN Józef Iwulski SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów...

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów... Przedmowa... Wykaz skrótów... IX XI Apelacja cywilna Część I. Komentarz praktyczny... 1 Rozdział 1. Wstęp... 3 Rozdział 2. Dopuszczalność apelacji... 6 Rozdział 3. Podmioty legitymowane do składania apelacji...

Bardziej szczegółowo

POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE

POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE Uzupełnij tabelę: SYSTEM ŚRODKÓW ZASKARŻENIA Kategoria środków zaskarżenia Poszczególne środki zaskarżenia w KPK Cechy charakterystyczne Uzupełnij tabelę: FORMALNA KONTROLA ŚRODKA

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98

WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98 WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98 Jeżeli sąd przyjmuje, że popełniono przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego, to niezależnie od rodzaju skargi i wyrażonej w niej prawnej oceny czynu,

Bardziej szczegółowo

Glosa do postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z 15 czerwca 2013r., WSD 140/12.

Glosa do postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z 15 czerwca 2013r., WSD 140/12. Glosa do postanowienia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z 15 czerwca 2013r., WSD 140/12. Prawo w dużej mierze kształtuje się w codziennej praktyce jego stosowania. Szczególne znaczenie w tej kwestii

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów...

Spis treści. Przedmowa... Wykaz skrótów... Przedmowa... Wykaz skrótów... IX XI Apelacja cywilna Część I. Komentarz praktyczny... 1 Rozdział 1. Wstęp... 3 Rozdział 2. Dopuszczalność apelacji... 6 Rozdział 3. Podmioty legitymowane do składania apelacji...

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) Sygn. akt IV CZ 38/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 czerwca 2007 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01

Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01 Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01 Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w związku z niewydaniem przez organ rentowy decyzji w sprawie świadczeń

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 7 CZERWCA 2002 R. I KZP 17/02

POSTANOWIENIE Z DNIA 7 CZERWCA 2002 R. I KZP 17/02 POSTANOWIENIE Z DNIA 7 CZERWCA 2002 R. I KZP 17/02 Kwestia konstytucyjności ustawy nie może być przedmiotem zagadnienia prawnego przekazanego przez sąd odwoławczy do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 13 LIPCA 2006 R. WK 6/06

POSTANOWIENIE Z DNIA 13 LIPCA 2006 R. WK 6/06 POSTANOWIENIE Z DNIA 13 LIPCA 2006 R. WK 6/06 Nie zachodzi wypadek rażącego naruszenia prawa, mogącego mieć istotny wpływ na treść orzeczenia (art. 523 1 k.p.k.), jeżeli w sytuacji, w której brak podstaw

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V KK 176/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2013 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Roman Sądej Protokolant Anna Kowal na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt IV KK 118/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 kwietnia 2016 r. SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie P. Z. co do którego umorzono postępowanie karne o czyn z art. 157 2 k.k. po rozważeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSA Dariusz Dończyk

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSA Dariusz Dończyk Sygn. akt II CSK 231/08 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 października 2008 r. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSA Dariusz Dończyk w sprawie

Bardziej szczegółowo

Wykaz skrótów 9. Rozdział I. Rys ewolucyjny polskiego postępowania administracyjnego 13

Wykaz skrótów 9. Rozdział I. Rys ewolucyjny polskiego postępowania administracyjnego 13 Spis treści Wykaz skrótów 9 Wprowadzenie 11 Rozdział I. Rys ewolucyjny polskiego postępowania administracyjnego 13 Rozdział II. Postępowanie administracyjne zagadnienia ogólne 15 1. System prawa administracyjnego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt V KK 289/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 listopada 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2014r.,

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz ze

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz ze Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich Na podstawie art. 264 2 w związku z art. 15 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 289/11. Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art.

POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 289/11. Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. POSTANOWIENIE Z DNIA 23 LUTEGO 2012 R. III KK 289/11 123 k.p.k. Sobota nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. Przewodniczący: sędzia SN J. Matras. Sąd Najwyższy w sprawie Wojciecha Z.,

Bardziej szczegółowo

U S T A W A. o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

U S T A W A. o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Projekt z dnia U S T A W A o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Art. 1 W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

Bardziej szczegółowo

Wznowienie postępowania

Wznowienie postępowania Wznowienie postępowania Nadzwyczajny środek prawny Dr Ewa Pierzchała Uniwersytet Opolski Trwałość decyzji Każda decyzja administracyjna wydana w sprawie z zakresu administracji publicznej przez uprawniony

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) Sędzia SN Marian Kocon Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz

POSTANOWIENIE. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz Sygn. akt I PK 47/03 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 23 maja 2003 r. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz w sprawie z powództwa S. C. przeciwko Centrum Języków Obcych spółce cywilnej w B. J. M.,

Bardziej szczegółowo

1. Pokrzywdzony w postępowaniu przygotowawczym jest stroną uprawnioną do. działania we własnym imieniu i zgodnie z własnym interesem (art kpk).

1. Pokrzywdzony w postępowaniu przygotowawczym jest stroną uprawnioną do. działania we własnym imieniu i zgodnie z własnym interesem (art kpk). 1 Podstawowe prawa pokrzywdzonego: 1. Pokrzywdzony w postępowaniu przygotowawczym jest stroną uprawnioną do działania we własnym imieniu i zgodnie z własnym interesem (art. 299 1 kpk). 2. Jeżeli pokrzywdzonym

Bardziej szczegółowo

215/5/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08

215/5/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08 215/5/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej

Bardziej szczegółowo

Spis treści Rozdział I. Geneza, rozwój i model sądownictwa administracyjnego w Polsce

Spis treści Rozdział I. Geneza, rozwój i model sądownictwa administracyjnego w Polsce Przedmowa... V Wykaz skrótów... XIII Rozdział I. Geneza, rozwój i model sądownictwa administracyjnego w Polsce... 1 1. Początki sądowej kontroli administracji na ziemiach polskich... 6 2. Najwyższy Trybunał

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1)

USTAWA z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1) Kancelaria Sejmu s. 1/1 USTAWA z dnia 24 września 2010 r. Opracowano na podstawie Dz. U. z 2010 r. Nr 197, poz. 1307. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1) Art. 1. W

Bardziej szczegółowo

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi 90-434 Łódź, ul. Piotrkowska 135 WYDZIAŁ II tel. 042 635 00 10 Dnia 11 grudnia 2006 r. Sygn. akt II SA/Łd 739/06 W odpowiedzi należy podać sygnaturę akt Sądu Rzecznik

Bardziej szczegółowo

RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP. Pan. Jarosław Gowin. Minister Sprawiedliwości. Warszawa

RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP. Pan. Jarosław Gowin. Minister Sprawiedliwości. Warszawa RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Jarosław Gowin Minister Sprawiedliwości Warszawa

Bardziej szczegółowo

Postępowanie karne. Cje. Postępowanie przygotowawcze II

Postępowanie karne. Cje. Postępowanie przygotowawcze II Postępowanie karne Cje I Dr Wojciech Jasiński Katedra Postępowania Karnego Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytet Wrocławski Uprawnienia stron postępowania przygotowawczego 1) uprawnienia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k.

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k. Sygn. akt V CZ 64/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 15 października 2010 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1999 r. I CKN 654/99

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1999 r. I CKN 654/99 id: 20163 1. Możliwość wniesienia skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego stanowi ( ) dla uczestników postępowania arbitrażowego szczególny środek zaskarżenia wyroku wydanego w tym postępowaniu, a orzeczenie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 20 POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki przewodniczący Wiesław Johann sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Wykaz skrótów Wykaz literatury powoływanej zapisem skrótowym Od Autorów Wprowadzenie...

Spis treści. Wykaz skrótów Wykaz literatury powoływanej zapisem skrótowym Od Autorów Wprowadzenie... Spis treści Spis treści Wykaz skrótów........................................................... 11 Wykaz literatury powoływanej zapisem skrótowym.......................... 15 Od Autorów..............................................................

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 28 KWIETNIA 2009 R. WZ 23/09

POSTANOWIENIE Z DNIA 28 KWIETNIA 2009 R. WZ 23/09 POSTANOWIENIE Z DNIA 28 KWIETNIA 2009 R. WZ 23/09 Do momentu uprawomocnienia się postanowienia prokuratora wojskowego o przekazaniu sprawy według właściwości prokuratorowi powszechnemu, sądem dokonującym

Bardziej szczegółowo

Narada Szkoleniowa dla pionów higieny komunalnej i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wsse i gsse Warszawa r.

Narada Szkoleniowa dla pionów higieny komunalnej i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wsse i gsse Warszawa r. Narada Szkoleniowa dla pionów higieny komunalnej i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego wsse i gsse Warszawa 8-9.12.2011 r. Monika Prokopowicz Departament Higieny Środowiska GIS Wybrane zagadnienia prawne

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 11 października 2005 r., V CZ 112/05

Postanowienie z dnia 11 października 2005 r., V CZ 112/05 Postanowienie z dnia 11 października 2005 r., V CZ 112/05 W razie zgłoszenia przez stronę wniosku o doręczenie wyroku sądu drugiej instancji z uzasadnieniem "celem wniesienia kasacji" oraz wniosku o ustanowienie

Bardziej szczegółowo

WOJEWÓDZKI INSPEKTORAT WETERYNARII W ŁODZI ODPOWIEDŹ NA SKARGĘ

WOJEWÓDZKI INSPEKTORAT WETERYNARII W ŁODZI ODPOWIEDŹ NA SKARGĘ WOJEWÓDZKI INSPEKTORAT WETERYNARII W ŁODZI ul. Proletariacka 2/6, 93-569 Łódź S (42) 635-14-00; 635-14-01 fax: (42) 630-16-68 REGON 000092516; NIP 725-11-05-668 lodz.wiw@wetgiw.gov.pl http://www.wiw.bip.lodz.pl

Bardziej szczegółowo

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny Akt administracyjny A. Akt administracyjny Akt administracyjny stanowi władcze jednostronne oświadczenie woli organu wykonującego zadania z zakresu administracji, oparte na przepisach prawa administracyjnego,

Bardziej szczegółowo

przedstawiam następujące stanowisko:

przedstawiam następujące stanowisko: RZECZPOSPOLITA POLSKA PROKURATOR GENERALNY Warszawa, dnia grudnia 2015 r. PG VIII TK 135/15 (K 36/15) TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 23 KWIETNIA 2002 R. I KZP 12/2002

UCHWAŁA Z DNIA 23 KWIETNIA 2002 R. I KZP 12/2002 UCHWAŁA Z DNIA 23 KWIETNIA 2002 R. I KZP 12/2002 Względna przyczyna odwoławcza w postaci zarzutu rażącej niewspółmierności kary przewidziana w art. 438 pkt 4 zd. 1 k.p.k. może stanowić podstawę wniesienia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Katarzyna Bartczak

POSTANOWIENIE. Protokolant Katarzyna Bartczak Sygn. akt III CZP 68/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 października 2014 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Barbara Myszka Protokolant Katarzyna

Bardziej szczegółowo

Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Procedury administracyjne (KPA), organy I i II instancji Podstawowe zasady postępowania administracyjnego konstytucyjne podstawy procedury administracyjnej zasada praworządności (art. 6 Kpa) Organy administracji

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR IX/61/2015 RADY MIEJSKIEJ W MUROWANEJ GOŚLINIE. z dnia 28 maja 2015 r.

UCHWAŁA NR IX/61/2015 RADY MIEJSKIEJ W MUROWANEJ GOŚLINIE. z dnia 28 maja 2015 r. UCHWAŁA NR IX/61/2015 RADY MIEJSKIEJ W MUROWANEJ GOŚLINIE z dnia 28 maja 2015 r. w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Murowanej Goślinie Nr XVI/145/2012 z dnia 13 marca

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 22 MARCA 2012 R. V KZ 5/12

POSTANOWIENIE Z DNIA 22 MARCA 2012 R. V KZ 5/12 POSTANOWIENIE Z DNIA 22 MARCA 2012 R. V KZ 5/12 Wezwanie strony do uzupełnienia braków pisma musi w swej treści wyraźnie zawierać wskazanie 7-dniowego terminu, w którym powinna ona to uczynić, gdyż wyraźnie

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 Dopuszczalne jest orzeczenie na podstawie art. 42 1 k.k. zakazu prowadzenia pojazdów określonego rodzaju, kierowanie którymi nie wymaga posiadania uprawnień

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V KK 108/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 czerwca 2015 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSA del. do SN Mariusz Młoczkowski

Bardziej szczegółowo

POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM

POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM Ministerstwo Sprawiedliwości POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM Co to jest? Jak z niej korzystać? Publikacja przygotowana dzięki wsparciu finansowemu Unii Europejskiej 2 Jesteś pokrzywdzonym, podejrzanym

Bardziej szczegółowo

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak,

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, 303/4/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Anwil

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt V KZ 29/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2014 r. SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie L. P. skazanego z art. 297 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) Sygn. akt V CZ 158/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 22 marca 2012 r. SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. W.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE DNIA 8 GRUDNIA 2004 R. V KK 344/04

POSTANOWIENIE DNIA 8 GRUDNIA 2004 R. V KK 344/04 POSTANOWIENIE DNIA 8 GRUDNIA 2004 R. V KK 344/04 Przy określaniu, w trybie art. 611c 1 k.p.k., kary podlegającej wykonaniu po przejęciu orzeczenia do wykonania sąd związany jest górną granicą zagrożenia

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 28 PAŹDZIERNIKA 2011 R. SNO 41/11

WYROK Z DNIA 28 PAŹDZIERNIKA 2011 R. SNO 41/11 WYROK Z DNIA 28 PAŹDZIERNIKA 2011 R. SNO 41/11 Przewodniczący: sędzia SN Stanisław Zabłocki Sędziowie SN: Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca), Barbara Skoczkowska. S ą d N a j w y ż s z y S ą d D y s c

Bardziej szczegółowo

Art. 118 ust. 2 ustawy o PSP przewiduje, że od kary upomnienia wymierzonej przez

Art. 118 ust. 2 ustawy o PSP przewiduje, że od kary upomnienia wymierzonej przez RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich dr Janusz KOCHANOWSKI Warszawa, dnia 11/09/2006 r. RPO-510021-IX-905/05/WK 00-090 Warszawa Tel. centr. 0-22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 0-22 827

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka

POSTANOWIENIE. SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka Sygn. akt V KO 52/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 września 2016 r. SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka w sprawie R. S. skazanego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Barbara Kobrzyńska

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Barbara Kobrzyńska Sygn. akt V KK 177/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 października 2013 r. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Małgorzata Sobieszczańska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Małgorzata Sobieszczańska Sygn. akt II KK 146/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 czerwca 2015 r. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba SSA del. do SN Stanisław Stankiewicz

Bardziej szczegółowo

Zasada praworządności (art. 6 k.p.a.) Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

Zasada praworządności (art. 6 k.p.a.) Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasada praworządności (art. 6 k.p.a.) Organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. - inaczej nazywana zasadą legalizmu - jest jednocześnie zasadą naczelną, gdyż została uregulowana

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz. Protokolant Katarzyna Wojnicka

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz. Protokolant Katarzyna Wojnicka Sygn. akt SNO 28/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: Dnia 28 maja 2015 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) Protokolant Ewa Wolna

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) Protokolant Ewa Wolna Sygn. akt II UZP 5/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 lipca 2013 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) Protokolant Ewa

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych. Art. 1.

USTAWA. z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych. Art. 1. Projekt z dnia 10 kwietnia 2009 r. USTAWA z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych Art. 1. W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o dokumentach paszportowych (Dz. U. Nr 143, poz. 1027 oraz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 7/14. Dnia 26 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 7/14. Dnia 26 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt II UZ 7/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 marca 2014 r. SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bogusław Cudowski SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt V KK 145/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2013 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 17 czerwca 2004 r.

USTAWA. z dnia 17 czerwca 2004 r. Kancelaria Sejmu s. 1/7 USTAWA z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska Sygn. akt III KK 362/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 marca 2015 r. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski Protokolant Jolanta Włostowska

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

USTAWA z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Kancelaria Sejmu s. 1/8 USTAWA z dnia 3 grudnia 2010 r. Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy Prawo o postępowaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) Sygn. akt II CZ 19/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 1 czerwca 2011 r. SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 340/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 grudnia 2015 r. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sygn. akt I CZ 98/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 24 sierpnia 2007 r. SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Pan Michał Boni Minister Administracji i Cyfryzacji WARSZAWA

Pan Michał Boni Minister Administracji i Cyfryzacji WARSZAWA RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-638794-XVIII/10/GK 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Michał Boni Minister Administracji i Cyfryzacji

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze

USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze Kancelaria Sejmu s. 1/6 USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo

Bardziej szczegółowo

Wykaz skrótów Nota od autora Dział I. Uczestnicy postępowania karnego

Wykaz skrótów Nota od autora Dział I. Uczestnicy postępowania karnego Wykaz skrótów... 9 Nota od autora... 17 Dział I. Uczestnicy postępowania karnego Rozdział 1. Strony... 19 1.1. Zagadnienia ogólne... 19 Rozdział 2. Oskarżyciel publiczny... 30 2.1. Prokurator... 30 2.2.

Bardziej szczegółowo

Prawa człowieka i systemy ich ochrony

Prawa człowieka i systemy ich ochrony Prawa człowieka i systemy ich ochrony Środki ochrony praw i wolności w Konstytucji RP Prawa człowieka i systemy ich ochrony SNP(Z) IV rok, semestr zimowy 2015/2016 Ochrona praw i wolności jednostki ogół

Bardziej szczegółowo