ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM"

Transkrypt

1 STUDIA IURIDICA XXXIII/1997 Piotr Mierzejewski Uniwersytet Warszawski ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY W PROCESIE KARNYM Kodeks postępowania karnego z 1969 r. do momentu wejścia w życie ustawy z 29 czerwca 1995 r. o zmianie kodeksu postępowania karnego, ustawy o ustroju sądów wojskowych, ustawy o opłatach w sprawach karnych i ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, w rozdziale 24, regulował kwestie związane ze stoso- 1 waniem środków zapobiegawczych w procesie karnym. Zawarte w tym rozdziale przepisy art kpk dotyczyły takich środków zapobiegawczych, jak: tymczasowe aresztowanie (art. 217), poręczenie majątkowe (art ), poręczenie społeczne (art ), poręczenie osoby (art. 232), dozór policji lub przełożonego wojskowego (art ). Lektura, a nawet analiza omawianej części kodeksu postępowania karnego mogła wywołać wrażenie, że stosowane w procesie karnym środki zapobiegawcze tworzą zwarty i wyczerpująco określony katalog. Zmiany ustrojowe, gospodarcze, polityczne, które nastąpiły w Polsce po roku 1989, a zwłaszcza inne, cywilizowane podejście władz do praw i wolności obywatelskich, m.in. prawa do posiadania paszportu, prawa do niereglamentowanej (z wyjątkami) działalności gospodarczej, prawa do swobodnego przemieszczania się także poza granice kraju, sprawiły, że katalog środków zapobiegawczych zaczął okazywać się zbyt skąpy. Wypada może przypomnieć, że w okresie PRL Państwo ściśle reglamentowało prawa i faktyczne możliwości obywateli swobodnego przemieszczania się; i to nie tylko w obrębie kraju, ale także w wyjazdach zagranicznych. Obowiązujące wówczas przepisy prawa administracyjnego, a szczególnie ustawa z 10 kwietnia 1974 r. 2 o ewidencji ludności i dowodach osobistych, w art. 10 i 11, nakładała na obywatela obowiązek zameldowania się we właściwym organie terenowej administracji stopnia podstawowego, pod zgłoszonym adresem, i uzyskania stosownego wpisu o zameldowaniu w dowodzie osobistym. Z formalnego punktu widzenia oznaczało to, że miejscem zamieszkania lub stałego pobytu był adres określony w stosownej decyzji administracyjnej, ujawniony w dowodzie osobistym obywatela. Niedopełnienie przez obywatela obowiązku meldunkowego stanowiło, i w dalszym ciągu stanowi, wykroczenie z art kw, zagrożone karą ograniczenia wolności, grzywną lub karą nagany. 1 Dz.U. nr 89, poz Tekst jedn.: Dz.U. z 1984 r., nr 32, poz. 174.

2 174 PIOTR MIERZEJEWSKI Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych stwarzała stan uznający, że w zasadzie jedynym dowodem stwierdzającym tożsamość obywatela był dowód osobisty lub tymczasowe zaświadczenie tożsamości. Oczywiście, dowodem stwierdzającym tożsamość obywatela był również paszport, ale wydawanie paszportów było w znacznym stopniu reglamentowane i poddane kontroli różnych instytucji, w tym stosownych biur paszportowych w zakładach pracy, komend MO, Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a także w różnego szczebla komitetów PZPR. 3 Ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o paszportach w ust. 1 art. 4 stanowiła co prawda, że każdy obywatel ma prawo otrzymać paszport, jeżeli przedłożył wymagane dokumenty oraz uiścił należną opłatę, ale już w ust. 2 pkt 2, 3, 4 i 5 określała sytuacje, w których organ paszportowy mógł odmówić wydania paszportu. Przepisy te były nad wyraz nieprecyzyjne, stwarzając organom paszportowym możliwość podejmowania dyskrecjonalnych i arbitralnych decyzji, czy wydać obywatelowi paszport, czy też mu go odmówić. Szczególne uprawnienia w zakresie dyskrecjonalnych decyzji paszportowych dawały przepisy pkt 4 ust. 2 art. 4 ustawy paszportowej, pozwalającego odmówić wydania paszportu, gdy przemawiały za tym...inne ważne względy państwowe oraz pkt 5 dający podstawę do odmowy wydania paszportu, gdy za tym...przemawia wzgląd na osobę pozostającą pod opieką obywatela ubiegającego się o paszport albo inne względy społeczne. Jak więc widać, przepisy te pozwalały organom paszportowym na całkowitą dowolność w podejmowaniu decyzji. Uzasadnienie decyzji odmawiającej wydania paszportu lub odbierającej paszport sprowadzało się w praktyce do powołania się na odpowiedni przepis, bez konieczności szczegółowego omawiania, na czym owe ujemne przesłanki decyzji polegają. O absolutnej dyskrecjonalności decyzji organów paszportowych świadczy również tryb odwoływania się obywatela. Zgodnie bowiem z treścią art. 2 ust. 1 ustawy organem właściwym do wydawania paszportów był Minister Spraw Wewnętrznych (oraz podległe mu organy, określone w wydanym przezeń rozporządzeniu) i tenże Minister był organem rozpoznającym odmowne decyzje w sprawie wydawania paszportów. Jak więc widać, Minister Spraw Wewnętrznych sam sprawował kontrolę instancyjną swoich decyzji, co w praktyce oznaczało całkowity brak takiej kontroli. Po roku 1989 stan prawny w zakresie wydawania paszportów uległ zasadniczej 4 zmianie. Uchwalona 29 listopada 1990 r. ustawa o paszportach w art. 3 wyraźnie stanowi, że każdy obywatel polski ma prawo do otrzymania paszportu, a pozbawienie go lub ograniczenie mu tego prawa może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych ustawą. W tym miejscu należałoby zastanowić się nad charakterem prawnym paszportu. Wydawać by się mogło, że definicję paszportu zawiera art. 1 ustawy o paszportach, stanowiący, że jest on dokumentem urzędowym uprawniającym do przekraczania granicy i pobytu za granicą oraz poświadczającym obywatelstwo polskie, 3 4 Dz.U. z 1967 r., nr 17, poz. 81 z późn. zm. Dz.U. z 1991 r., nr 2, poz. 5.

3 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY a także tożsamość osoby w nim wskazanej w zakresie danych, jakie dokument ten zawiera. W świetle definicji słownikowych i encyklopedycznych paszport jest dokumentem. Wydaje się jednak, że charakter prawny paszportu jest bardziej złożony, szczególnie jeśli zważy się na tryb, w jakim dokument ten jest obywatelowi wydawany. Otóż, paszporty wydają organy paszportowe, którymi są: w kraju wojewoda właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu obywatela, lub konsul dla osób ubiegających się o paszport poza granicami RP (art. 4 ust. 1), albo w szczególnych przypadkach Minister Spraw Wewnętrznych (art. 4 ust. 2) lub Minister Spraw Zagraniczych (art. 4 ust. 3). Tak więc, paszporty wydają organy administracji państwowej (terenowe lub centralne). Zgodnie z treścią art. 104 kpa, organy administracji państwowej załatwiają sprawy w drodze wydania decyzji, szczególnie w sprawach, w których w danej instancji konieczne jest rozstrzygnięcie merytoryczne. Takim merytorycznym rozstrzygnięciem jest wydanie obywatelowi paszportu albo odmowa jego wydania w przypadkach enumeratywnie i wyczerpująco wyliczonych w art. 6 ustawy o paszportach. Czymże zatem jest wydanie lub odmowa wydania paszportu. Otóż wydaje się, że jest to decyzja administracyjna właściwego terenowego organu administracji państwowej, wyrażająca deklarację Państwa, przyznającego każdemu jego obywatelowi swobodę przekraczania granicy i pobytu za granicą, zawarowaną w Konstytucji i aktach prawnych wydanych na jej podstawie. Termin decyzja nie jest terminem jednoznacznym. W pewnych sytuacjach określa się nim sam akt woli czy to określonej jednostki (człowieka), działającej we własnym imieniu i na własną rzecz albo na rzecz innej jednostki, czy to stanowisko określonego organu, którym może być zespół ludzki wyposażony w określone kompetencje, np. zarząd spółki prawa handlowego, zespół ludzki realizujący funkcje Państwa, np. skład sądu orzekającego. Kiedy indziej terminem tym określa się nazwę dokumentu stwierdzającego wolę określonego podmiotu. Kwestia decydowania nie stwarza większych problemów w sytuacji, gdy realizacja obydwu członów składowych decyzji spoczywa w rękach jednego podmiotu. Sprawa przedstawia się natomiast całkowicie odmiennie, gdy jeden podmiot realizuje podjęcie decyzji, drugi zaś jej wykonanie. Nie wdając się w głębokie teoretyczne rozważania tego zagadnienia, wystarczy przywołać tu problemy związane z egzekucją wyroków sądów cywilnych czy egzekucją decyzji administracyjnych. Przykładem takich komplikacji związanych z realizacją owych dwóch członów decyzji jest problem stosowania nowego środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. W postępowaniu karnym organem uprawnionym do stosowania środków zapobiegawczych jest sąd lub prokurator. Środki te stosowane są na skutek podjęcia przez te organy stosownej decyzji procesowej w formie określonej przepisami kodeksu postępowania karnego. Decyzja ta zapada zawsze w formie postanowienia, które powinno być oskarżonemu doręczone wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem oskarżonego o przysługującym mu prawie do wniesienia środka zaskarżenia tej decyzji, a nadto o terminie i sposobie wniesienia tego środka, co wprost wynika z art i 6 w zw. z art. 93 w zw. z art. 90, w zw. z art. 212 kpk.

4 176 PIOTR MIERZEJEWSKI Problematyka stosowania środków zapobiegawczych w procesie karnym ma swoją bogatą literaturę, odnoszącą się do różnych kwestii związanych z tą instytucją. Na użytek niniejszego opracowania (i tylko) można jak się wydaje 5 zaproponować uproszczoną w znacznym stopniu tezę, że problematyka stosowania środków zapobiegawczych w praktyce nie nastręczała większych trudności. Trudności te pojawiły się wraz z wejściem w życie ustawy z 29 listopada 1990 r. o paszportach, bo oto w jej przepisach pojawiła się instytucja mająca wszelkie cechy środka zapobiegawczego stosowanego w postępowaniu karnym, a mianowicie zatrzymanie paszportu lub odmowa jego wydania. Na taki charakter tej instytucji przede wszystkim wskazuje cel, w którym zostaje ona zastosowana, a mianowicie zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania karnego przez uniemożliwienie oskarżonemu wyjazdu (a czasami może nawet ucieczki) zagranicę. Instytucję tę jako środek zapobiegawczy określa również druga cecha, którą charakteryzują się środki zapobiegawcze, a mianowicie ograniczenie swobód i wolności obywatela. Ze swej natury i istoty środki zapobiegawcze stanowią dla oskarżonego, względem którego są stosowane, pewien dyskomfort, pewną niewygodę, a czasem nawet dolegliwość. I tą cechą również charakteryzuje się zatrzymanie oskarżonemu paszportu. Tak więc, patrząc na instytucję zatrzymania paszportu przez pryzmat cech charakteryzujących środki zapobiegawcze, jawi się ona właśnie jako taki środek, i co by o nim nie powiedzieć środek o znacznym dla oskarżonego stopniu dolegliwości. Można łatwo wyobrazić sobie sytuację, że organ procesowy (sąd lub prokurator), mając do wyboru zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci np. dozoru policyjnego albo zatrzymania paszportu, wybiera zatrzymanie paszportu. Oskarżony oddany pod nadzór policji miałby obowiązek zgłaszać się w odpowiedniej jednostce policji, np. raz w tygodniu lub nawet raz na dwa tygodnie, a w warunkach małomiasteczkowych, gdzie dzielnicowy policjant zna doskonale wszystkich jego mieszkańców i często spotyka się z nimi, mógłby praktycznie w ogóle nie zgłaszać się. Mając paszport mógłby on nawet wielokrotnie przekraczać granicę w różnych celach, np. rodzinnych, towarzyskich czy zarobkowych. Natomiast w sytuacji, gdy organ procesowy wybrałby drugi z tych środków, oskarżony zostałby pozbawiony możliwości utrzymywania kontaktów rodzinnych (np. ze swoimi rodzicami lub dziećmi), a także możliwości prowadzenia np. działalności gospodarczej lub handlowej związanej z koniecznością przekraczania granicy (np. mały handel lub wymiana w strefie przygranicznej), co powodowałoby znaczne pogorszenie sytuacji materialnej samego oskarżonego, a także jego rodziny. Jak więc widać, zatrzymanie paszportu może w konkretnej sytuacji przybrać postać bardzo dolegliwego środka zapobiegawczego. 5 M.in. M. Cieślak, Środki zapobiegawcze w projekcie kpk z 1968, Państwo i Prawo (PiP) 1969, nr 1; A. Murzynowski, Areszt tymczasowy i inne środki zapobiegające uchylaniu się od sądu, Warszawa 1966; E. Skrętowicz, Środki przymusu w postępowaniu karnym, Służba MO 1971, nr 1; F. Rosengarten, Uwagi na temat uzasadnienia środków zapobiegawczych, Palestra (Pal.) 1976, nr 1; F. Prusak, Nieizolacyjne środki zapobiegawcze w procesie karnym, Pal. 1977, nr 1.

5 6 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY Zgodnie z treścią art kpk, organami uprawnionymi do stosowania w procesie karnym środków zapobiegawczych jest prokurator lub sąd. Wydawać by się mogło, że formuła tego przepisu jest jasna i w sposób precyzyjny określa podmioty uprawnione do decydowania o środkach zapobiegawczych. Zastosowanie środka zapobiegawczego następuje zawsze w formie postanowienia (art kpk), a więc w formie procesowej decyzji odpowiedniego, ściśle określonego organu Państwa, tj. sądu lub prokuratora. 6 W procesie decydowania o zastosowaniu środka zapobiegawczego prokurator lub sąd musi przede wszystkim dokonać opartej na przesłankach faktycznych i prawnych oceny, czy w danej sprawie, wobec konkretnego oskarżonego istnieje potrzeba i prawne podstawy do zastosowania środka zapobiegawczego. Kolejnym etapem w tym procesie będzie sporządzenie w formie pisemnej postanowienia o zastosowaniu właściwego środka zapobiegawczego, wraz z uzasadnieniem. I wreszcie, aby decyzja taka mogła wywrzeć określone skutki procesowe, prokurator lub sąd powinni podjąć czynności zmierzające do jej wykonania, tj. doręczenie postanowienia samemu oskarżonemu, wobec którego zastosowany został środek zapobiegawczy, jego obrońcy oraz organowi, który faktycznie będzie ów środek wykonywał (np. w przypadku dozoru albo tymczasowego aresztowania policji). Realizacja tych etapów decydowania nie stwarza problemów ze stosowaniem większości przewidzianych w kodeksie postępowania karnego środków zapobiegawczych. Problem taki pojawia się w związku ze środkiem zapobiegawczym w postaci zatrzymania paszportu. Tu proces decyzyjny jest znacznie bardziej skomplikowany. Tak, jak w przypadku stosowania wszystkich środków zapobiegawczych, oceny podstaw faktycznych i prawnych oraz konieczności zatrzymania paszportu dokonuje organ postępowania karnego. I na tym właściwie etapie załamuje się teoretyczna konstrukcja decydowania organu procesowego, który w świetle obowiązujących przepisów sam nie może wydać decyzji zatrzymującej oskarżonemu paszport. Przepis art. 235a kpk kreuje co prawda zatrzymanie paszportu jako środek zapobiegawczy i stanowi jego podstawę prawną, nie zawiera natomiast trybu realizacji tej instytucji. Tryb ten został określony w art. 6 i 10 ustawy o paszportach, zgodnie z którymi decyzję (administracyjną) o zatrzymaniu paszportu wydaje terenowy organ administracji państwowej, na wniosek organu procesowego. Czymże zatem z punktu widzenia procesu karnego jest ów wniosek. Otóż wyjść należałoby od skutków, które mogą wyniknąć dla organu administracji państwowej ze złożenia przez organ procesowy takiego wniosku, a właściwie jednego tylko skutku. Zgodnie z treścią art. 6 i 10 ustawy paszportowej, organ administracyjny zobowiązany jest wydać decyzję unieważniającą paszport albo odmawiającą jego wydania. Wynika to jednoznacznie z użytego w ustawie sformułowania:...wydaje decyzję. Tak więc wniosek organu procesowego jest dla organu administracyjnego wnioskiem wiążącym i jednocześnie eliminującym możliwość podjęcia przezeń jakiejkolwiek innej przedmiotowej decyzji. Upraszczając nieco zagadnienie, można stwierdzić, że w sprawie odmowy wydania paszportu lub zatrzymania paszportu Patrz: S. Ehrlich, Wstęp do nauki o państwie i prawie, Warszawa 1971, s. 13 i n.

6 178 PIOTR MIERZEJEWSKI rola organu administracyjnego sprowadza się jedynie do roli wykonawcy decyzji organu procesowego. Czyjąż zatem decyzją w sensie materialnym jest zatrzymanie paszportu lub odmowa jego wydania, czy organu administracyjnego, czy też organu procesowego? Definiując decyzję jako wolę określonego podmiotu uznałem, że organem decydującym jest tu jednak organ procesowy. To ten organ chce zabezpieczyć należyty bieg postępowania karnego, temu organowi zależy na tym, aby mieć do swojej dyspozycji podejrzanego, temu organowi zależy na określonym kształcie materiału dowodowego, uwolnionego od matactwa podejrzanego. Z punktu widzenia procesu karnego uznać zatem należy, że wniosek organu procesowego o zatrzymanie podejrzanemu paszportu jest decyzją, a ściślej podjęciem decyzji, natomiast administracyjna decyzja organu paszportowego o cofnięciu paszportu jest wykonaniem decyzji organu procesowego, do czego organ ten jest zobowiązany przepisem ustawy, bez możliwości innego niż zgodnego z wnioskiem ustosunkowania się do woli organu procesowego. Jeśli dodatkowo zważy się, że zarówno organ procesowy, jak i organ paszportowy są organami Państwa i działają w jego imieniu i dodatkowo ustanowioną w ustawie o paszportach wzajemną relację obydwu tych organów, to oczywiste jest, że decyzja (w sensie materialnym) o cofnięciu paszportu jest decyzją organu procesowego. W związku z powyższymi rozważaniami nasuwają się refleksje co do treści przepisu 2 art. 235a kpk, na podstawie którego organ prowadzący postępowanie karne może zatrzymać paszport na okres do 7 dni. Wydaje się, że przy formułowaniu tego przepisu ustawodawcy chodziło jedynie o dokument (książeczkę paszportową). Jeśli tak, to byłby to drugi, wprowadzony do kodeksu postępowania karnego nowelą z 29 czerwca 1995 r., obok zatrzymania paszportu, środek zapobiegawczy. Decyzja w tej sprawie powinna zapaść w formie postanowienia, na które podejrzanemu przysługiwałoby zażalenie w terminie 7 dni. Gdyby jednak organ procesowy po upływie określonego w 2 art. 235 kpk nie zdecydował się wystąpić do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie paszportu, to wówczas byłby zmuszony do wydania podejrzanemu książeczki paszportowej. Tym samym zażalenie podejrzanego stałoby się bezprzedmiotowe. Powstaje zatem pytanie, jaki sens w kontekście art. 235a 2 kpk ma wyrażone w art. 409 kpk prawo podejrzanego do zażalenia jeden z zasadniczych elementów jego prawa do obrony? Prawo podejrzanego do obrony wynika nie tylko z norm postępowania karnego. Jest ono przede wszystkim zawarowane w Konstytucji. Czy zatem wprowadzając do kodeksu postępowania karnego przepis art. 235a 2, ograniczający podejrzanemu jego prawo do obrony ustawodawca nolens volens nie naruszył Konstytucji? Jawi się też następny problem, a mianowicie kwestia doręczenia podejrzanemu decyzji procesowej. Stosując np. tymczasowe aresztowanie, prokurator lub sąd sam doręcza podejrzanemu postanowienie o zastosowaniu tego środka. W przypadku wystąpienia przez organ procesowy do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie podejrzanemu paszportu kodeks postępowania karnego nie przewiduje

7 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY expressis verbis obowiązku organu procesowego powiadomienia o tym podejrzanego. O zatrzymaniu mu paszportu podejrzany zostanie zawiadomiony przez 7 organ paszportowy w trybie przewidzianym w kodeksie postępowania administracyjnego, który to tryb różni się w pewnym stopniu od trybu przewidzianego w kodeksie postępowania karnego. Różnica ta najjaskrawiej wyłania się na tle art. 49 kpa, zgodnie z którym strony (a podejrzany jest stroną także w postępowaniu paszportowym) mogą być zawiadamiane o decyzjach przez obwieszczenie lub inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. Tak więc decyzja administracyjna organu paszportowego o zatrzymaniu podejrzanemu paszportu (a więc o zastosowaniu wobec podejrzanego środka zapobiegawczego) może zostać wywieszona w publicznym miejscu ze skutkiem zgodnego z prawem doręczenia. Takiego trybu nie przewiduje jednak kodeks postępowania karnego. Co więcej, art kpk nakłada na organy procesowe obowiązek doręczenia podejrzanemu przebywającemu na wolności wszelkich pism dla niego przeznaczonych w taki sposób, by ich treść nie była udostępniona osobom niepowołanym. Kolejnym problemem jest termin do zaskarżenia decyzji o zatrzymaniu paszportu. Powstaje przede wszystkim pytanie, od którego momentu zaczyna biec termin do wniesienia środka odwoławczego od decyzji. Czy będzie to moment, w którym organ procesowy, mimo braku ku temu ustawowego obowiązku, powiadomi podejrzanego, że zwrócił się z wnioskiem do organu paszportowego o zatrzymanie mu paszportu, czy moment, w którym organ paszportowy doręczy podejrzanemu decyzję o zatrzymaniu paszportu, czy może jeszcze jakiś inny moment? Należy podjąć jeszcze jedną kwestię, a mianowicie termin zaskarżenia decyzji o zatrzymaniu paszportu; czy będzie to termin 7-dniowy, przewidziany w kodeksie postępowania karnego do zaskarżenia postanowień, czy może jakiś inny termin? Zgodnie z art. 409 kpk skoro zatrzymanie paszportu jest środkiem zapobiegawczym na postanowienie o jego zastosowaniu przysługuje zażalenie wniesione w terminie 7 dni od daty doręczenia (ogłoszenia) postanowienia o zastosowaniu tego środka. Ale przecież nawet gdyby zgodzić się z tym, że zastosowanie tego środka zapobiegawczego w sensie materialnym jest decyzją procesową w sensie formalnym zatrzymanie paszportu jest decyzją administracyjną, od której, na podstawie art kpa, służy odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia, które to odwołanie powinno co prawda zostać rozpoznane bez zbędnej zwłoki (art kpa), ale organ paszportowy II instancji zawsze może powołać się na treść 3 art. 35 kpa zakreślający mu aż 30-dniowy termin na wydanie decyzji. Jak będzie brzmiała dyspozytywna część postanowienia? Uprawniona, jak się wydaje, byłaby tu jedynie formuła:...postanawia zwrócić się do organu paszportowego z wnioskiem o zatrzymanie podejrzanemu XY paszportu... (formuła ta wynika z treści art. 6 i 10 ustawy paszportowej). Czy na postanowienie tej treści 7 Wydaje się, że mimo braku takiego ustawowego obowiązku, kierując się zasadą informacji i lojalności procesowej organy postępowania karnego powinny informować podejrzanego o swoim wniosku o zatrzymanie mu paszportu. Należy mieć nadzieję, że tak czynić będą.

8 180 PIOTR MIERZEJEWSKI podejrzanemu przysługiwałoby zażalenie, a jeśli tak, to czego mogłoby ono dotyczyć? Wydaje się, że przy takiej formule postanowienia podejrzany mógłby, hipotetycznie rzecz biorąc, skarżyć jedynie ów wniosek, nie zaś sam właściwy środek zapobiegawczy zatrzymanie paszportu, które w momencie składania zażalenia przecież mogło jeszcze nie nastąpić. Rzecz jednak w tym, że na taki wniosek organu procesowego do urzędu paszportowego o zatrzymanie podejrzanemu paszportu kodeks postępowania karnego zażalenia nie przewiduje. Sam wniosek bowiem nie jest jeszcze aktem wywołującym skutek prawny. Stanowi on zaledwie impuls, który ów skutek ma wywołać. I nie ma to większego znaczenia, że przepisy ustawy paszportowej obligują organy paszportowe do wydania decyzji zgodnej z wnioskiem organu procesowego. I tak przecież organ paszportowy (organ administracyjny) powinien przeprowadzić przynajmniej szczątkowe postępowanie administracyjne, umożliwiając podejrzanemu (stronie tego postępowania) udział w tym postępowaniu (art kpa). I tak przecież na podstawie art kpa podejrzanemu (jako stronie) przysługiwałoby odwołanie od decyzji organu paszportowego, podobnie zresztą jak organowi procesowemu, który w tym postępowaniu administracyjnym występowałby w roli strony. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przewidują co prawda udział w nim prokuratora, ale tylko jako tego szczególnego podmiotu, któremu służy prawo zwrócenia się o wszczęcie postępowania, jednak tylko wówczas, gdy będzie ono zmierzało do usunięcia stanu niezgodnego z prawem (art. 182 kpa). Instytucja zwrócenia się przez prokuratora z wnioskiem o zatrzymanie paszportu nie ma nic wspólnego z usuwaniem stanu niezgodnego z prawem. Ewentualne poszukiwanie tu jakichś związków prowadzić będzie na manowce. Bo jeśli nawet udałoby się uzasadnić udział prokuratora jako szczególnego podmiotu w administracyjnym postępowaniu paszportowym, to fiaskiem musiałaby zakończyć się próba ustawienia w takiej roli sądu. Z powyższych rozważań wynika, że podejrzany, w stosunku do którego podjęto decyzję o zatrzymaniu paszportu, może formalnie wnieść od niej jedynie środek odwoławczy przewidziany w kodeksie postępowania administracyjnego odwołanie. A co ze środkiem odwoławczym przewidzianym w kodeksie postępowania karnego? Z powyższych rozważań wynika również, że podejrzany został pozbawiony faktycznie i prawnie procesowego środka zaskarżenia decyzji organu procesowego, jakim jest zażalenie na zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. Pewne jest, że nastąpiło to z oczywistym naruszeniem jego praw i wolności obywatelskich, w tym jego prawa do obrony, zagwarantowanych mu w Konstytucji. Można, i należy, zastanowić się, jak do tego doszło. W uchwale Sądu Najwyższego z 22 grudnia 1993 r. SN stwierdził, że...słusznym jest położenie przez Sąd 8 Apelacyjny, w jego pytaniu, akcentu na to, że «wniosek» (o zatrzymanie paszportu, 8 I KZP 31/93, OSNKW 1994, nr 1-2, s

9 ZATRZYMANIE PASZPORTU JAKO ŚRODEK ZAPOBIEGAWCZY P.M.) jest środkiem zapobiegawczym, które to środki stosuje się na podstawie decyzji organu procesowego. Treść tej uchwały podsunęła zapewne projektodawcom noweli do kodeksu postępowania karnego, uchwalonej jako ustawa 29 czerwca 1995 r. o zmianie kodeksu postępowania karnego myśl, aby wprowadzić przepis art. 235a kpk. Przepis ten określa co prawda zatrzymanie paszportu jako środek zapobiegawczy, ale zupełnie nie określa trybu jego stosowania. Ignoruje wyłączne prawo decydowania organu paszportowego oraz określony w art. 6 i 10 ustawy o paszportach tryb zatrzymywania paszportu. Te mankamenty dotyczące uregulowania zatrzymania paszportu można by tłumaczyć pośpiechem, z jakim ustawodwca ze swoim prawem chce nadążać za życiem. Można by oczekiwać, że dostrzegłszy te wady autorzy kolejnych zmian 9 kodeksu albo Komisja Kodyfikacyjna działająca przy Ministrze Sprawiedliwości, spróbują je usunąć. Lektura art. 273 projektu z sierpnia 1995 r., którego treść jest niemal dosłownym powtórzeniem treści art. 235a kpk, optymizm ten w znacznym stopniu ogranicza. A przecież rozwiązanie tego problemu, jakkolwiek wymaga zmiany ustawy, jest stosunkowo proste. Wystarczyłoby w ustawie o paszportach wprowadzić przepis, stanowiący, że postanowienie sądu lub prokuratora o zastosowaniu w postępowaniu karnym środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu jest równoznaczne z decyzją organu paszportowego o zatrzymaniu paszportu. Zaniechanie zmian, czy to w ustawie o paszportach, czy to w kodeksie postępowania karnego (aktualnie także w jego projekcie), zmierzających do usunięcia wad, którymi dotknięty został nowy środek zapobiegawczy w postaci zatrzymania paszportu, może wywołać ten skutek, że np. Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpi do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie zgodności albo niezgodności kodeksu postępowania karnego z Konstytucją. 9 Były Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny, J. Jaskiernia otrzymał przynajmniej jedno pismo, w którym skarżący E.K. podnosił rozmaite zarzuty pod adresem prowadzących postępowanie karne, w tym zarzuty dotyczące trybu zastosowania środka zapobiegawczego w postaci zatrzymania paszportu. Autor tego opracowania jest w posiadaniu odpisów tych pism.

- o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2266).

- o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2266). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VI kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-154(5)/09 Warszawa, 18 lutego 2010 r. Pan Bronisław Komorowski Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Przekazuję przyjęte przez

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r.

Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. BAS-WAL-923/10 Warszawa, dnia 10 czerwca 2010 r. Opinia prawna w sprawie konsekwencji braku przepisów prawnych w Prawie budowlanym, regulujących lokalizację i budowę farm wiatrowych I. Teza opinii Brak

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r., Sygn. akt III KK 217/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2013 r. SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V KK 176/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2013 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Roman Sądej Protokolant Anna Kowal na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11

Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Uchwała z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11 Sędzia SN Jacek Gudowski (przewodniczący) Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) Sędzia SN Marian Kocon Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt V KK 289/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 listopada 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2014r.,

Bardziej szczegółowo

RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP. Pan. Jarosław Gowin. Minister Sprawiedliwości. Warszawa

RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP. Pan. Jarosław Gowin. Minister Sprawiedliwości. Warszawa RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-712911-IV/12/JP 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Jarosław Gowin Minister Sprawiedliwości Warszawa

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1)

USTAWA z dnia 24 września 2010 r. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1) Kancelaria Sejmu s. 1/1 USTAWA z dnia 24 września 2010 r. Opracowano na podstawie Dz. U. z 2010 r. Nr 197, poz. 1307. o zmianie ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka oraz niektórych innych ustaw 1) Art. 1. W

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k.

POSTANOWIENIE. w sprawie nieletniej Sandry K. urodzonej 6 października 1992 r. o czyn karalny przewidziany w art. 190 1 k.k. oraz art. 280 1 k.k. Sygn. akt V CZ 64/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 15 października 2010 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi 90-434 Łódź, ul. Piotrkowska 135 WYDZIAŁ II tel. 042 635 00 10 Dnia 11 grudnia 2006 r. Sygn. akt II SA/Łd 739/06 W odpowiedzi należy podać sygnaturę akt Sądu Rzecznik

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz

POSTANOWIENIE. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz Sygn. akt I PK 47/03 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 23 maja 2003 r. SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz w sprawie z powództwa S. C. przeciwko Centrum Języków Obcych spółce cywilnej w B. J. M.,

Bardziej szczegółowo

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny

Akt administracyjny. A. Akt administracyjny Akt administracyjny A. Akt administracyjny Akt administracyjny stanowi władcze jednostronne oświadczenie woli organu wykonującego zadania z zakresu administracji, oparte na przepisach prawa administracyjnego,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 20 POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki przewodniczący Wiesław Johann sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

Prawa człowieka i systemy ich ochrony

Prawa człowieka i systemy ich ochrony Prawa człowieka i systemy ich ochrony Środki ochrony praw i wolności w Konstytucji RP Prawa człowieka i systemy ich ochrony SNP(Z) IV rok, semestr zimowy 2015/2016 Ochrona praw i wolności jednostki ogół

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych. Art. 1.

USTAWA. z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych. Art. 1. Projekt z dnia 10 kwietnia 2009 r. USTAWA z dnia 2009 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych Art. 1. W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o dokumentach paszportowych (Dz. U. Nr 143, poz. 1027 oraz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski. Protokolant Jolanta Włostowska Sygn. akt III KK 362/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 marca 2015 r. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski Protokolant Jolanta Włostowska

Bardziej szczegółowo

POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM

POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM Ministerstwo Sprawiedliwości POMOC PRAWNA W POSTĘPOWANIU KARNYM Co to jest? Jak z niej korzystać? Publikacja przygotowana dzięki wsparciu finansowemu Unii Europejskiej 2 Jesteś pokrzywdzonym, podejrzanym

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze

USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze Kancelaria Sejmu s. 1/6 USTAWA z dnia 22 lipca 2010 r. Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037. o zmianie ustawy Kodeks cywilny, ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy Prawo

Bardziej szczegółowo

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak,

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, 303/4/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Anwil

Bardziej szczegółowo

KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. Harmonogram szkolenia z Kodeksu Postępowania administracyjnego. dla Urzędu Gminy Zawoja

KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. Harmonogram szkolenia z Kodeksu Postępowania administracyjnego. dla Urzędu Gminy Zawoja KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO Harmonogram szkolenia z Kodeksu Postępowania administracyjnego w dniu 28 września 2010 r. w hotelu Lajkonik w Zawoi g. 9.15 9. 45 - ogólne omówienie ustroju funkcjonowania

Bardziej szczegółowo

Wykaz skrótów Nota od autora Dział I. Uczestnicy postępowania karnego

Wykaz skrótów Nota od autora Dział I. Uczestnicy postępowania karnego Wykaz skrótów... 9 Nota od autora... 17 Dział I. Uczestnicy postępowania karnego Rozdział 1. Strony... 19 1.1. Zagadnienia ogólne... 19 Rozdział 2. Oskarżyciel publiczny... 30 2.1. Prokurator... 30 2.2.

Bardziej szczegółowo

przedstawiam następujące stanowisko:

przedstawiam następujące stanowisko: RZECZPOSPOLITA POLSKA PROKURATOR GENERALNY Warszawa, dnia grudnia 2015 r. PG VIII TK 135/15 (K 36/15) TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 17 czerwca 2004 r.

USTAWA. z dnia 17 czerwca 2004 r. Kancelaria Sejmu s. 1/7 USTAWA z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Wykaz skrótów... 13. Przedmowa do szóstego wydania... 15

Spis treści. Wykaz skrótów... 13. Przedmowa do szóstego wydania... 15 Spis treści Wykaz skrótów............................................... 13 Przedmowa do szóstego wydania.............................. 15 Wprowadzenie............................................... 17

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 Dopuszczalne jest orzeczenie na podstawie art. 42 1 k.k. zakazu prowadzenia pojazdów określonego rodzaju, kierowanie którymi nie wymaga posiadania uprawnień

Bardziej szczegółowo

Biuro Prawne Warszawa, dnia 1 lipca 2011 r. Centralne Biuro Antykorupcyjne

Biuro Prawne Warszawa, dnia 1 lipca 2011 r. Centralne Biuro Antykorupcyjne Biuro Prawne Warszawa, dnia 1 lipca 2011 r. Centralne Biuro Antykorupcyjne ZESTAWIENIE uwag do projektu rozporządzenia w sprawie sposobu dokumentowania prowadzonej przez Centralne Biuro Antykorupcyjne

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03

POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03 POSTANOWIENIE Z DNIA 17 CZERWCA 2003 R. II KK 90/03 Przewidziana w polskim porządku prawnym ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (jedn. tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr

Bardziej szczegółowo

16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej

16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej 16. Sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej Analizując orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z zakresu dostępu do informacji publicznej, należy przede wszystkim zwrócić

Bardziej szczegółowo

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE 316/5/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak przewodniczący Ewa Łętowska sprawozdawca Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 9 marca 2006 r. II UZP 1/06. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie: SN Beata Gudowska, SA Zbigniew Korzeniowski.

Uchwała z dnia 9 marca 2006 r. II UZP 1/06. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie: SN Beata Gudowska, SA Zbigniew Korzeniowski. Uchwała z dnia 9 marca 2006 r. II UZP 1/06 Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie: SN Beata Gudowska, SA Zbigniew Korzeniowski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

POSTANOWIENIE. SSN Jolanta Strusińska-Żukowska Sygn. akt II PZ 14/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 7 maja 2007 r. SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z powództwa K. D., G. C. przeciwko Placówce Opiekuńczo - Wychowawczej [..,.]

Bardziej szczegółowo

LIST OTWARTY STOWARZYSZENIA INTERWENCJI PRAWNEJ i HELSIŃSKIEJ FUNDACJI PRAW CZŁOWIEKA. w sprawie projektowanego art. 407 nowej ustawy o cudzoziemcach

LIST OTWARTY STOWARZYSZENIA INTERWENCJI PRAWNEJ i HELSIŃSKIEJ FUNDACJI PRAW CZŁOWIEKA. w sprawie projektowanego art. 407 nowej ustawy o cudzoziemcach LIST OTWARTY STOWARZYSZENIA INTERWENCJI PRAWNEJ i HELSIŃSKIEJ FUNDACJI PRAW CZŁOWIEKA w sprawie projektowanego art. 407 nowej ustawy o cudzoziemcach Stowarzyszenie Interwencji Prawnej (dalej: Stowarzyszenie)

Bardziej szczegółowo

Podstawy prawa administracyjnego (PPA) - kodeks i postępowanie - Kodeksowe zasady ogólne (i wybrane inne) Zestaw 5

Podstawy prawa administracyjnego (PPA) - kodeks i postępowanie - Kodeksowe zasady ogólne (i wybrane inne) Zestaw 5 Podstawy prawa administracyjnego (PPA) - kodeks i postępowanie - Kodeksowe zasady ogólne (i wybrane inne) Zestaw 5 Przedmiot 1 2 Istota i znaczenie zasad ogólnych w Kodeksie postępowania administracyjnego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 56/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 21 czerwca 2013 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Cyfrowy Polsat Spółki Akcyjnej w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji

Bardziej szczegółowo

Postępowanie karne. Cje. Postępowanie przygotowawcze I

Postępowanie karne. Cje. Postępowanie przygotowawcze I Postępowanie karne Cje Dr Wojciech Jasiński Katedra Postępowania Karnego Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytet Wrocławski 1) Zasadniczo niesądowa faza postępowania karnego 2) Ogólne cele:

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca) Sygn. akt III CZP 50/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 11 października 2012 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

Druk nr 1532 Warszawa, 16 maja 2013 r.

Druk nr 1532 Warszawa, 16 maja 2013 r. SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII kadencja Druk nr 1532 Warszawa, 16 maja 2013 r. Pani Ewa Kopacz Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06

UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06 UCHWAŁA Z DNIA 9 CZERWCA 2006 R. I KZP 12/06 W sytuacji, gdy nie nastąpi ściągnięcie kosztów procesu karnego w ciągu 3 lat od dnia, w którym należało je uiścić (art. 641 k.p.k.), postępowanie wykonawcze

Bardziej szczegółowo

W związki z napływającymi do mnie skargami indywidualnymi chciałabym. przedstawić Panu Pełnomocnikowi problem generalny dotyczący charakteru prawnego

W związki z napływającymi do mnie skargami indywidualnymi chciałabym. przedstawić Panu Pełnomocnikowi problem generalny dotyczący charakteru prawnego RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena Lipowicz RPO-736286-V-13/GH 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 55 1 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Jarosław Duda Sekretarz Stanu Pełnomocnik

Bardziej szczegółowo

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska,

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska, 79 POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt Tw 72/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska, po wstępnym rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 16 sierpnia 2016 r. Poz. 1259. z dnia 28 lipca 2016 r.

Warszawa, dnia 16 sierpnia 2016 r. Poz. 1259. z dnia 28 lipca 2016 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 16 sierpnia 2016 r. Poz. 1259 OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki Sygn. akt III KK 42/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 sierpnia 2015 r. Prezes SN Lech Paprzycki w sprawie J. K. skazanego z art.280 1 k.k. w zw. z art. 64 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Art. 1.

USTAWA z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Art. 1. USTAWA z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) wprowadza się

Bardziej szczegółowo

Postanowienie. z dnia 17 maja 2007 r. Sąd Najwyższy III CZP 44/07

Postanowienie. z dnia 17 maja 2007 r. Sąd Najwyższy III CZP 44/07 Postanowienie z dnia 17 maja 2007 r. Sąd Najwyższy III CZP 44/07 Przewodniczący: Sędzia SN Irena Gromska-Szuster (spr.). Sędziowie SN: Iwona Koper, Zbigniew Kwaśniewski. Protokolant: Bożena Nowicka. Sąd

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III UK 117/10. Dnia 18 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III UK 117/10. Dnia 18 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III UK 117/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 18 kwietnia 2011 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jerzy Kwaśniewski SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska

POSTANOWIENIE. SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska Sygn. akt III CZ 76/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 4 stycznia 2012 r. SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Kowalska

UCHWAŁA. Protokolant Bożena Kowalska Sygn. akt III CZP 59/15 UCHWAŁA Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 października 2015 r. SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSN Krzysztof Strzelczyk Protokolant Bożena

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 R ZE C ZN IK PRAW OBYWATEL SKICH Irena Lipowicz Warszawa, dnia 6 lipca 2015 r. V.711.4.2015.ST Trybunał Konstytucyjny Warszawa Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji

Bardziej szczegółowo

Jak zadbać o bezpieczeństwo na Osiedlu

Jak zadbać o bezpieczeństwo na Osiedlu Jak zadbać o bezpieczeństwo na Osiedlu Członkowie wspólnot mieszkaniowych coraz częściej decydują się na działania zmierzające do zapewniania bezpieczeństwa na obszarach należących do wspólnoty. W tym

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97

POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97 6 POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sokolewicz przewodniczący Stefan J. Jaworski sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska Wiesław Johann

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Łukasz Biernacki

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Łukasz Biernacki Sygn. akt III KK 257/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 sierpnia 2015 r. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Łukasz Biernacki

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10

POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10 POSTANOWIENIE Z DNIA 11 STYCZNIA 2011 R. V KK 361/10 W świetle przepisu art. 53 27 k.k.s., należność publicznoprawna uszczuplona czynem zabronionym jest to wyrażona liczbowo kwota pieniężna, od której

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik Sygn. akt V KK 82/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 września 2015 r. SSN Henryk Gradzik na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 września 2015

Bardziej szczegółowo

Pan Jarosław Gowin Minister Sprawiedliwości

Pan Jarosław Gowin Minister Sprawiedliwości RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena LIPOWICZ RPO-543260-II/06/PTa/MK 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Pan Jarosław Gowin Minister Sprawiedliwości

Bardziej szczegółowo

Przedmowa... XIII Wykaz skrótów... XV

Przedmowa... XIII Wykaz skrótów... XV Przedmowa... XIII Wykaz skrótów... XV Część I. Komentarz praktyczny z orzecznictwem... 1 Rozdział 1. Adwokat w postępowaniu karnym jako pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, prywatnego, powoda cywilnego,

Bardziej szczegółowo

Wniosek o zmianę imienia i nazwiska

Wniosek o zmianę imienia i nazwiska Wniosek o zmianę imienia i nazwiska Informacje ogólne Kto moŝe wnioskować Zmiana imienia lub nazwiska moŝe nastąpić na wniosek kaŝdego obywatela polskiego oraz cudzoziemca nie posiadającego obywatelstwa

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 23 listopada 2006 r. II PZ 43/06

Postanowienie z dnia 23 listopada 2006 r. II PZ 43/06 Postanowienie z dnia 23 listopada 2006 r. II PZ 43/06 Od apelacji lub skargi kasacyjnej w sprawie z zakresu prawa pracy należy uiścić opłatę stosunkową od wartości przedmiotu zaskarżenia, choćby była niższa

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98

Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98 Wyrok z dnia 22 października 1998 r. III RN 62/98 Zakład pracy do czasu uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej o przyznaniu statusu zakładu pracy chronionej korzysta z uprawnień przewidzianych

Bardziej szczegółowo

U S T A W A z dnia. o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw 1)

U S T A W A z dnia. o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw 1) Projekt U S T A W A z dnia o zmianie ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw 1) Art. 1. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01

Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01 Postanowienie z dnia 9 lipca 2002 r. III RN 129/01 Decyzja w przedmiocie przyznania odszkodowania za szkodę spowodowaną wydaniem nieważnej decyzji administracyjnej i stwierdzeniem jej nieważności (art.

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 9 czerwca 2010 r. III SK 3/10

Wyrok z dnia 9 czerwca 2010 r. III SK 3/10 Wyrok z dnia 9 czerwca 2010 r. III SK 3/10 Obowiązek poinformowania abonenta o prawie do wypowiedzenia umowy bez konieczności zapłaty odszkodowania na rzecz przedsiębiorcy telekomunikacyjnego jest jednym

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Sygn. akt II KK 322/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 sierpnia 2013 r. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Michał

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w pierwotnym brzmieniu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III SK 1/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Roman

Bardziej szczegółowo

Rola i znaczenie środka zapobiegawczego zakazu opuszczania kraju po wejściu Polski do strefy Schengen

Rola i znaczenie środka zapobiegawczego zakazu opuszczania kraju po wejściu Polski do strefy Schengen Andrzej Lichwa Rola i znaczenie środka zapobiegawczego zakazu opuszczania kraju po wejściu Polski do strefy Schengen Słowa kluczowe: środek zapobiegawczy, zakaz opuszczania kraju, Schengen. Środek zapobiegawczy:

Bardziej szczegółowo

Dz. U. 1999 Nr 52 poz. 544. WYROK z dnia 1 czerwca 1999 r. Sygn. SK 20/98

Dz. U. 1999 Nr 52 poz. 544. WYROK z dnia 1 czerwca 1999 r. Sygn. SK 20/98 Kancelaria Sejmu s. 1/1 Dz. U. 1999 Nr 52 poz. 544 WYROK z dnia 1 czerwca 1999 r. Sygn. SK 20/98 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz przewodniczący Teresa Dębowska-Romanowska Wiesław Johann

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Od autora... Wykaz skrótów... Bibliografia...

Spis treści. Od autora... Wykaz skrótów... Bibliografia... Od autora... Wykaz skrótów... Bibliografia... XIII XV XIX Część I. Zagadnienia wstępne... 1 Rozdział I. Rozwój polskiego prawa uchodźczego... 3 1. Etapy rozwoju polskiego prawa uchodźczego... 3 2. Zasada

Bardziej szczegółowo

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej,

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej, SKO.4103.1507.2012 Koszalin, dnia 1 czerwca 2012 roku D E C Y Z J A Na podstawie: art. 104 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dz.U. z 2000r.,

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08

Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08 Wyrok z dnia 9 grudnia 2008 r. I UK 138/08 Umowa o zarządzanie przedsiębiorstwem (spółką) lub kontrakt menedżerski wskazane w art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08

Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08 Postanowienie z dnia 18 marca 2008 r. II PZ 1/08 Pismem, które nie zostało należycie opłacone jest zarówno pismo, od którego w ogóle nie została uiszczona opłata lub opłatę uiszczono po upływie terminu,

Bardziej szczegółowo

o prawie pomocy w postępowaniu w sprawach cywilnych prowadzonym w państwach członkowskich Unii Europejskiej[1]

o prawie pomocy w postępowaniu w sprawach cywilnych prowadzonym w państwach członkowskich Unii Europejskiej[1] U S T A W A z dnia 17 grudnia 2004 r. o prawie pomocy w postępowaniu w sprawach cywilnych prowadzonym w państwach członkowskich Unii Europejskiej[1] Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa:

Bardziej szczegółowo

DO WNIESIENIA KASACJI ROZPOCZYNA PONOWNIE BIEG OD CHWILI ZAPOZNANIA SIĘ PRZEZ STRONĘ Z

DO WNIESIENIA KASACJI ROZPOCZYNA PONOWNIE BIEG OD CHWILI ZAPOZNANIA SIĘ PRZEZ STRONĘ Z Kulikowski przeciwko Polsce wyrok Czwartej Sekcji ETPCz z 19 maja 2009 r. skarga nr 18353/03 dot. Zarzut naruszenia art. 6 Konwencji NIEWYWIĄZANIE SIĘ PRZEZ SĄD APELACYJNY Z OBOWIĄZKU POINFORMOWANIA STRONY,

Bardziej szczegółowo

Pismo procesowe. w sprawie o sygn. akt K 47/14 wyjaśniam, że zmiana art. 14 ustawy o bezpieczeństwie

Pismo procesowe. w sprawie o sygn. akt K 47/14 wyjaśniam, że zmiana art. 14 ustawy o bezpieczeństwie R ZE C ZN IK PRAW OBYWATEL SKICH Warszawa, dnia 29 marca 2016 r. II.511.994.2014.KŁS Trybunał Konstytucyjny Warszawa sygn. akt K 47/14 Pismo procesowe W odpowiedzi na pismo Trybunału Konstytucyjnego z

Bardziej szczegółowo

PRAWO KARNE WYKONAWCZE 4. WYDANIE

PRAWO KARNE WYKONAWCZE 4. WYDANIE PRAWO KARNE WYKONAWCZE 4. WYDANIE Joanna Hołda Zbigniew Hołda Beata Żórawska Warszawa 2012 SPIS TREŚCI Wykaz skrótów... 9 Wstęp... 11 Rozdział 1 Prawo karne wykonawcze i jego nauka... 13 1.1. Prawo karne

Bardziej szczegółowo

Strona: Organ II instancji: Zaskarżona decyzja:

Strona: Organ II instancji: Zaskarżona decyzja: Waldemar Wietrzykowski ul. Jabłeczna 38/1 50-539 WROCŁAW Wrocław, dnia 30.03.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ul. Jasna 2/4 00-013 Warszawa (za pośrednictwem) Minister Administracji i

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk Sygn. akt V KK 359/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 grudnia 2014 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

Bardziej szczegółowo

Etapy postępowania karnego. 1. Postępowanie przygotowawcze 2. Postępowanie sądowe 3. Postępowanie wykonawcze

Etapy postępowania karnego. 1. Postępowanie przygotowawcze 2. Postępowanie sądowe 3. Postępowanie wykonawcze Etapy postępowania karnego 1. Postępowanie przygotowawcze 2. Postępowanie sądowe 3. Postępowanie wykonawcze Postępowanie przygotowawcze Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub wszczęcie postępowania

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 30 czerwca 2014 r. PAŃSTWOWA KOMISJA WYBORCZA ZPOW-703-109/14

Warszawa, dnia 30 czerwca 2014 r. PAŃSTWOWA KOMISJA WYBORCZA ZPOW-703-109/14 Warszawa, dnia 30 czerwca 2014 r. PAŃSTWOWA KOMISJA WYBORCZA ZPOW-703-109/14 Informacja o tworzeniu komitetu wyborczego partii politycznej w wyborach do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw oraz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 359/13. Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 359/13. Dnia 6 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt III KK 359/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 6 lutego 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 lutego 2014r., sprawy

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 314/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 lutego 2014 r. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-623243-X/09/TS 00-090 Warszawa Tel. centr. 0-22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 0-22 827 64 53 Warszawa, lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Bardziej szczegółowo

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU

DORĘCZENIE ODPISU WYROKU DORĘCZENIE ODPISU WYROKU W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 maja 2007 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręcza Panu - jako pełnomocnikowi skarżącego - odpis wyroku z dnia 7 maja 2007

Bardziej szczegółowo

GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH Michał Serzycki

GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH Michał Serzycki GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH Michał Serzycki Warszawa, dnia stycznia 2007 r. D E C Y Z J A Na podstawie art. 104 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Sędzia SN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski Sędzia SN Zbigniew Strus Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

ZARZĄDZENIE Z DNIA 30 CZERWCA 2008 R. IV KK 74/08

ZARZĄDZENIE Z DNIA 30 CZERWCA 2008 R. IV KK 74/08 ZARZĄDZENIE Z DNIA 30 CZERWCA 2008 R. IV KK 74/08 Międzynarodowy organ ochrony prawnej, jakim jest Europejski Trybunał Praw Człowieka, jest elementem kompletnego systemu ochrony prawnej Rady Europy, który

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel Sygn. akt II KK 326/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 grudnia 2012 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz

Bardziej szczegółowo

PRAWO KARNE MATERIALNE POSTĘPOWANIE KARNE PRAWO KARNE WYKONAWCZE PRAWO KARNE SKARBOWE PRAWO WYKROCZEŃ POSTĘPOWANIE W SPRAWACH O WYKROCZENIA

PRAWO KARNE MATERIALNE POSTĘPOWANIE KARNE PRAWO KARNE WYKONAWCZE PRAWO KARNE SKARBOWE PRAWO WYKROCZEŃ POSTĘPOWANIE W SPRAWACH O WYKROCZENIA PRAWO KARNE MATERIALNE POSTĘPOWANIE KARNE PRAWO KARNE WYKONAWCZE PRAWO KARNE SKARBOWE PRAWO WYKROCZEŃ POSTĘPOWANIE W SPRAWACH O WYKROCZENIA 1. Adwokat w postępowaniu przygotowawczym - przebieg czynności

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05

Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Uchwała z dnia 22 czerwca 2005 r., III CZP 23/05 Sędzia SN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz Sędzia SN Jan Górowski Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jadwigi

Bardziej szczegółowo

I. Określenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, które było przedmiotem kontroli.

I. Określenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, które było przedmiotem kontroli. Warszawa, dnia 2015 r. UZP/DKD/KND/11/15 Informacja o wyniku kontroli doraźnej I. Określenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, które było przedmiotem kontroli. Zamawiający: Gmina Zbuczyn

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak Sygn. akt IV KK 413/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 kwietnia 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSA del.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki 194 POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena LIPOWICZ RPO-656907-V/10/TS 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 264 2 w związku z art. 15 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 264 2 w związku z art. 15 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich Irena LIPOWICZ RPO-675468-V-ll/ST 00-090 Warszawa Tel. centr. 22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 22 827 64 53 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Ogólnoadministracyjna

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel

POSTANOWIENIE. Protokolant Ewa Krentzel Sygn. akt I CSK 713/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 listopada 2014 r. SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Dariusz Zawistowski Protokolant

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CZP 5/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 30 marca 2012 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek w sprawie z urzędu na

Bardziej szczegółowo

Rozdział trzeci Zasady ogólne postępowania administracyjnego 1. Charakter prawny, zakres obowiązywania i funkcje 2. Katalog zasad

Rozdział trzeci Zasady ogólne postępowania administracyjnego 1. Charakter prawny, zakres obowiązywania i funkcje 2. Katalog zasad Spis treści Wykaz skrótów CZĘŚĆ PIERWSZA ZAGADNIENIA OGÓLNE Rozdział pierwszy Geneza i rozwój postępowania administracyjnego i sądownictwa administracyjnego 1. Europa 2. Polska A. Okres międzywojenny B.

Bardziej szczegółowo

Pierwszego lipca 2008 r. upłynął rok od wprowadzenia zmian do systemu wydawania tych interpretacji.

Pierwszego lipca 2008 r. upłynął rok od wprowadzenia zmian do systemu wydawania tych interpretacji. Pierwszego lipca 2008 r. upłynął rok od wprowadzenia zmian do systemu wydawania tych interpretacji. Pierwszego lipca 2008 r. upłynął rok od wprowadzenia zmian do systemu wydawania interpretacji co do sposobu

Bardziej szczegółowo

19. Sprawy z zakresu ewidencji ludności, obywatelstwa i paszportów.

19. Sprawy z zakresu ewidencji ludności, obywatelstwa i paszportów. 19. Sprawy z zakresu ewidencji ludności, obywatelstwa i paszportów. Przedmiotem sądowej kontroli w tej grupie spraw były głównie decyzje wydane w oparciu o przepisy: ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o

Bardziej szczegółowo

Kara porządkowa - Kodeks pracy

Kara porządkowa - Kodeks pracy Kara porządkowa - Kodeks pracy Opracowanie: Maria Węglowska - Wojt Pracownik czyli kto? Osoba fizyczna zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Bardziej szczegółowo