SSR Szczęsny Szymański

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "SSR Szczęsny Szymański"

Transkrypt

1 WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU z dnia 02 października 2009 r. sygn. akt III K 981/09 Przewodniczący: SSR Szczęsny Szymański Sąd Rejonowy w Białymstoku III Wydział Karny przy udziale Prokuratora Agaty Szóstko- Sołbut po rozpoznaniu w dniu 02 października 2009 sprawy Zenona Ł. oskarżonego o to, że: w dniu 14 czerwca 2009 roku na drodze Ł.-P.K. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż kierując samochodem osobowym marki Renault Laguna nr rej. BIA na prostym odcinku drogi, poruszając się z prędkością około 110 km/h, niewłaściwie ocenił sytuację panującą na drodze o mokrej nawierzchni i uderzył w tył samochodu marki VW Golf nr rej. BIA stojącego na prawym pasie drogi blisko prawej krawędzi jezdni podczas wykonywania manewru omijania tego pojazdu, w wyniku czego kierująca pojazdem Marzanna P. oraz dwoje jej małoletnich dzieci Emilia Ł. i Michał Ł. ponieśli śmierć, tj. o czyn z art k.k. I. Oskarżonego Zenona Ł. uznaje za winnego tego, że w dniu 14 czerwca 2009 roku na drodze Łapy-Płonka Kościelna umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, iż kierując samochodem osobowym marki Renault Laguna nr rej. BIA na prostym odcinku drogi, poruszając się z prędkością około 110 km/h przekroczył dozwoloną administracyjnie prędkość 90 km/h i zarazem nie dostosował prędkości do warunków panujących na drodze, a ponadto nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym przez to, że jadąc w warunkach w warunkach zmniejszonej przejrzystości powietrza, wynikającej z opadów atmosferycznych nie zachował szczególnej ostrożności i nie obserwował uważnie przedpola jazdy w wyniku czego niewłaściwie ocenił sytuację panującą na drodze o mokrej nawierzchni i nieumyślnie spowodował wypadek uderzając w tył samochodu marki VW Golf nr rej. BIA stojącego na prawym pasie drogi blisko prawej krawędzi jezdni podczas wykonywania manewru omijania tego pojazdu, wskutek czego kierująca pojazdem Marzanna P. oraz dwoje jej małoletnich dzieci Emilia Ł. i Michał Ł. ponieśli śmierć, tj. czynu z art k.k. i za to na mocy art k.k. skazuje go na karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności. II. Na mocy art k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 (ośmiu) lat. III. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 600 (sześciuset) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi. UZASADNIENIE Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Zenon Ł. jest mieszkańcem wsi Ł. leżącej w pobliżu Ł. Ma 25 lat. W dniu 14 czerwca 2009 r. Zenon Ł. przebywał w Ł. Około godziny wracał z Ł. do miejsca swojego zamieszkania jadąc drogą Ł. P.K. Prowadził samochód marki Renault Laguna o numerze rejestracyjnym BIA. Tego dnia padał deszcz i jezdnia była śliska. Zenon Ł. pomimo niesprzyjających warunków atmosferycznych i administracyjnego ograniczenia prędkości do 90 km/h prowadził samochód z prędkością około 110 km/h. Prędkość, z którą jechał nie gwarantowała mu panowania nad pojazdem.

2 W tym samym czasie na prostym odcinku drogi z Ł. do P, na prawym pasie, przy jej prawym poboczu zatrzymał się samochód marki VW Golf o numerze rejestracyjnym BIA. Pojazdem tym kierowała Marzanna P., a na tylnym siedzeniu znajdowało się dwoje jej małoletnich dzieci - Emilia Ł. i M. Łapiński. Przed samochodem Zenona Ł. jechał pojazd marki Volkswagen Passat, którego kierowcą był Leszek T. oraz samochód marki Skoda o nieustalonym numerze rejestracyjnym. Leszek T. ominął stojący na prawym pasie ruchu samochód Volkswagen Golf, w którym znajdowała się Marzanna P. i jej dzieci. Jadąc za nim Skoda rozpoczęła wykonywanie manewru omijania. Jadący za Skodą Zenon Ł. również rozpoczął wykonywanie manewru omijania, ale ponieważ nie obserwował uważnie przedpola jazdy, był przeświadczony o tym, że wykonuje manewr wyprzedzania. Omijając stojącego Volkswagena Golfa zjechał na lewy pas ruchu. W pewnym momencie Skoda, która w tym czasie również jechała lewym pasem ruchu zaczęła hamować. Zenon Ł. również zaczął hamować. Kierowany przez niego samochód ślizgał się po jezdni i nie wytracał prędkości. Obawiając się zderzenia z poprzedzającą go Skodą Zenon Ł. wrócił na prawy pas ruchu. Pomimo próby hamowania nie wytracił prędkości. W dalszym ciągu jechał z prędkością około 110 km/h. Po wykonaniu tego manewru na torze jego ruchu, w niewielkiej odległości przed prowadzonym przez niego pojazdem znajdował się stojący na jezdni samochód Volkswagen Golf. Po chwili samochód prowadzony przez Zenona Ł. uderzył w tylną część pojazdu Marzanny P. W wyniku zderzenia samochód Volkswagen Golf Marzanny P. przemieścił się na lewy pas ruchu, zaś samochód Zenona Ł. wjechał do rowu po prawej stronie drogi. Na skutek wypadku Marzanna P. doznała urazu wielonarządowego, Emilia Ł. doznała masywnego pourazowego obrzęku mózgu. Michał Ł. doznał licznych urazów w tym urazu czaszkowo-mózgowego i urazowego obrzęku mózgu. Wszyscy troje zostali przewiezieni do Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w B., gdzie udzielono im pomocy medycznej. Zabiegi lecznicze nie zapobiegły ich śmierci. Marzanna P. zmarła w dniu 16 czerwca 2009 r., zaś Michał Ł. i Emilia Ł. zmarli w dniu 17 czerwca 2009 r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków Leszka Ł. (k. 295), Jana P. (k. 295), Leszka T. (k , k. 123 od słów po wyjechaniu z Łap do słów wybiegłem udzielić pomocy poszkodowanym, k. 299), Bożeny T. (k ), Eweliny M. (k , k. 16v), opinii biegłego z zakresu wypadków drogowych Marcina K. (k ), protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego (k. 3-11), protokołu oględzin pojazdów (k , k ), protokołu użycia urządzenia kontrolno pomiarowego (k. 18), epikryzy (k. 36), dokumentacji medycznej (k , k. 217, k. 218), karty informacyjnej (k. 105a), opinii z badania na zawartość alkoholu (k. 116), protokołu pobrania krwi (k. 117), protokołów oględzin i otwarcia zwłok (k , k , k ), opinii Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w L. ( ), protokołu pobierania krwi (k. 213), opinii biegłych z zakresu wypadków drogowych (k , k ). Sąd wziął również pod uwagę dokumenty zawierające dane osobopoznawcze oskarżonego. Oskarżony Zenon Ł. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przesłuchiwany po raz pierwszy złożył wyjaśnienia zasadniczo zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Twierdził jednak, że wyprzedzał samochód Volkswagen Golf a nadto nie wypowiadał się co do prędkości, z którą prowadził swój samochód (k v). Przesłuchany ponownie wyjaśnił złożył wyjaśnienia podobnej treści. Powiedział jednak, że jadąc za samochodem Skoda Octavia rozpoczął wykonywanie manewru wyprzedzania, kiedy już zjechał na lewy pas Skoda również zaczęła wyprzedzać inny pojazd, którym okazał się Volkswagen Golf. W trakcie wyprzedzania Skoda zaczęła hamować. Widząc to rozpoczął hamowanie. Zorientował się jednak, że nie uniknie zderzenia ze Skodą i dlatego zjechał na prawy pas, po czym w dalszym ciągu hamował. Z powodu śliskiej nawierzchni hamowanie było całkowicie bezskuteczne i uderzył w tylną część Skody. Nie znał przyczyn, dla których

3 poprzedzająca go Skoda zaczęła hamować. Nie widział z przodu żadnego pojazdu. Prędkość z jaką prowadził samochód ocenił na około 90 km/h (k ). Przesłuchany po raz kolejny potwierdził wcześniejsze wyjaśnienia, ale przyznał, że pojazd, z którym się zderzył mógł stać, a nie jechać (k. 221). W toku rozprawy złożył wyjaśnienia podobnej treści, do tych złożonych w postępowaniu przygotowawczym (k Twierdził jednak, samochód prowadził z prędkością około 100 km/h. Na prawy pas powrócił ponieważ zauważył nadjeżdżające z przeciwka pojazdy (k. 291), jednak po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnień podtrzymał je twierdząc, że hamował i zjechał na prawy pas ruchu, ponieważ poprzedzający go samochód również zaczął hamować. Odnośnie wykonywanych manewrów stwierdził, że Skoda Octavia jako pierwsza zjechała na lewy pas ruchu, a on powtórzył jej manewr (k. 293). Nie potrafił określić, czy po tym jak zauważył, że jadąca przed nim Skoda Octavia hamuje zaczął hamować, a dopiero później zjechał na prawy pas ruchu, czy też najpierw zjechał na prawy pas ruchu a dopiero później zaczął hamować (k. 293), później jednak stwierdził, że hamował dopiero po tym, jak zjechał na prawy pas ruchu (k. 294). Zaczynając manewr wyprzedzania nie widział samochodu Volkswagen Golf. Volkswagena Golfa zauważył dopiero wtedy, gdy powrócił na prawy pas ruchu (k. 294). Sąd zważył co następuje: Analiza zgromadzonych dowodów jednoznacznie wskazuje, że oskarżony jest winny popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznanie się oskarżonego do jego popełnienia zostało potwierdzone dowodami w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków oraz opinii biegłego z zakresu wypadków drogowych. Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące toru ruchu jego pojazdu przed zderzeniem oraz wykonywanych manewrów są wiarygodne, choć nie stanowią dowodu jego niewinności, ale potwierdzają winę. Należało natomiast odmówić wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim dotyczyły prędkości z jaką prowadził samochód, bowiem przeczą im wyjaśnienia biegłego z zakresu wypadków drogowych. Jedynym dowodem dotyczącym sposobu w jaki oskarżony prowadził swój samochód bezpośrednio przed wypadkiem są wyjaśnienia oskarżonego. Wyjaśnienia były konsekwentne co do tego, że przed samochodem oskarżonego poruszał się inny pojazd samochód marki Skoda Octavia, który omijał samochód pokrzywdzonej i w trakcie wykonywanego manewru, znajdując się na lewym pasie kierowca tego samochodu rozpoczął hamowanie. Wyjaśnienia nie były natomiast konsekwentne co do tego, czy oskarżony zjechał na lewy pas ruchu zanim zrobił to poprzedzający go pojazd, czy też powtórzył manewr, wykonywany przez kierowcę Skody. Oskarżony wyjaśniając rozbieżności ostatecznie zajął stanowisko, że Skoda Octavia jako pierwsza zjechała na lewy pas ruchu, a on powtórzył ten manewr. W ocenie Sądu wersja ta jest zgodna z prawdą. Gdyby bowiem było tak jak oskarżony wyjaśniał podczas drugiego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego (k. 44) tj., że Skoda zjechała na lewy pas ruchu w trakcie wykonywanego przez niego wyprzedzania, to tym samym jej kierowca zajechałby oskarżonemu drogę i zmusił go do hamowania bądź powrotu na prawy pas ruchu nie wykonując manewru hamowania, o którym jednak oskarżony konsekwentnie opowiadał w czasie każdego przesłuchania. Można sobie wprawdzie wyobrazić, że kierowca Skody zmienił pas ruchu na lewy poruszając się z prędkością zbliżoną do tej, którą poruszał się oskarżony, jednak w takim przypadku rozpoczynanie manewru wyprzedzania w odległości m od wyprzedzanego samochodu i zjazd na lewy pas ruchu byłoby zupełnie nieracjonalne. Gdyby różnica prędkości pomiędzy samochodem oskarżonego a samochodem przez niego wyprzedzanym była nieznaczna, to oskarżony musiałby bardzo długo jechać lewym pasem, aby dogonić a następnie wyprzedzić poprzedzającą go Skodę. Dlatego należało odrzucić tę wersję i jednocześnie przyjąć, że oskarżony tak jak początkowo

4 wyjaśniał (k. 38v) i tak jak wyjaśniał w czasie rozprawy (k. 293) powtórzył manewr wykonany przez kierowcę poprzedzającej go Skody. Należy również odrzucić wersję oskarżonego zaprezentowaną podczas rozprawy, że powrócił na prawy pas ruchu widząc nadjeżdżający z przeciwka pojazd. Oskarżony po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnień tej wersji nie potwierdził, wyjaśniając, że przyczyną zjazdu na lewy pas ruchu było hamowanie poprzedzającego go pojazdu. Wersja zaprezentowana podczas rozprawy jest bardzo mało prawdopodobna. Skoro bowiem oskarżony jechał na prostym odcinku drogi lewym pasem za innym samochodem, to ten samochód zasłaniał mu widok i nie mógł on zobaczyć nadjeżdżających z przeciwka pojazdów. Taki pojazd mógł natomiast zobaczyć kierowca Skody, co mogło go skłonić do hamowania. W tym miejscu warto zaznaczyć, że przyczyna rozpoczęcia hamowania przez kierowcą Skody mogły być różne i nie można domniemywać, że hamował widząc jadący z przeciwka pojazd. Rozbieżność w wyjaśnieniach oskarżonego dotyczyła również momentu, w którym zauważył samochód pokrzywdzonej. W toku postępowania przygotowawczego wyjaśniał, że zauważył go jeszcze wtedy, gdy jechał lewym pasem (k. 44), natomiast w czasie rozprawy powiedział, że zauważył samochód Volkswagen Golf dopiero wtedy, gdy powrócił na prawy pas ruchu, nie widział go podejmując manewr i jadą lewym pasem (k. 294). W tym przypadku nie można dać wiary wyjaśnieniom złożonym w czasie rozprawy. Samochód oskarżonego i poprzedzająca go Skoda poruszały się jadąc prostym odcinkiem drogi, więc kiedy kierowca Skody zjechał na lewy pas ruchu, przestał oskarżonemu zasłaniać widok na samochód pokrzywdzonej stojący na prawym pasie. Oskarżony powinien był zobaczyć ten samochód zanim jeszcze powtórzył manewr wykonany przez Skodę. Ponadto sam fakt zjechania przez Skodę na lewy pas ruchu świadczył o tym, że na prawym pasie znajduje się przeszkoda, którą należy ominąć, bądź znacznie wolniejszy pojazd, który należy wyprzedzić. Dlatego Sąd ustalił, że oskarżony zauważył samochód pokrzywdzonej w czasie, gdy jadąca przed nim Skoda zmieniła pas ruchu na lewy. Kolejna rozbieżność dotyczy momentu rozpoczęcia hamowania, czy miało ono miejsce na lewym pasie, a później na prawym, czy też oskarżony powrócił na prawy pas ruchu i dopiero wtedy zaczął hamować. Tej rozbieżności wyjaśnić nie sposób. Oskarżony w czasie rozprawy powiedział, że hamował dopiero na prawym pasie (k. 294). W chwile później wyjaśnił jednak, że mógł rozpocząć hamowanie, przerwać je na moment, zjechać na prawy pas i tam je kontynuować (k. 294). Nie ma śladów potwierdzających którąkolwiek z wersji. Równie prawdopodobne są obie wersje zdarzenia. Dlatego kierując się zasadą wyrażoną w art. 5 2 k.p.k., Sąd dokonując ustaleń faktycznych przyjął, że oskarżony rozpoczął hamowanie będąc jeszcze na lewym pasie ruchu, uznając, że jest to wersja zdarzenia nieco korzystniejsza dla oskarżonego. Wszystkie powyższe rozbieżności skłoniły Sąd do zastanowienia się nad tym, czy samochód marki Skoda Octavia, za którym miał się poruszać oskarżony nie jest jego wymysłem mającym na celu jedynie umniejszenie swojej winy. W ocenie Sądu wyjaśnień oskarżonego nie można jednak całkowicie obalić. Rozbieżności dotyczące zdarzenia o tak dynamicznym przebiegu jak wypadek drogowy nie są niczym nadzwyczajnym. Należy pamiętać o tym, że oskarżony opowiadał o zdarzeniu, które trwała najwyżej kilka, kilkanaście sekund. Dlatego mógł nie zapamiętać wszystkich jego szczegółów, również tych dotyczących jego własnego zachowania. Ponadto z zeznań świadka Leszka T. wynika, że jechała za nim Skoda Octavia, a nie samochód Renault Laguna. Będzie o tym mowa w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu wystarczy wskazać, że z zeznań Leszka T. należy wyciągnąć wniosek, że pomiędzy jego samochodem a samochodem oskarżonego znajdował się więc jeszcze jeden pojazd, prawdopodobnie ten, o którym wyjaśniał oskarżony mówiąc, że przed jego samochodem jechała Skoda Octavia.

5 Jedyną poza oskarżonym osobą, która obserwowała drogę w miejscu zdarzenia był świadek Leszek T. Nie widział zdarzenia samochodów oskarżonego i pokrzywdzonej, ale słyszał odgłos uderzenia i pierwszy zauważył skutki wypadku. Jego zeznania dowodzą faktu, że samochód Marzanny P. stał na prawym pasie ruchu w pobliżu prawej krawędzi jezdni. Był dobrze widoczny. Świadek bez trudu wykonał manewr omijania. Z jego zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego wynika, za jego pojazdem jechał tylko samochód marki Skoda, który jechał za nim utrzymując stałą odległość. Należy podkreślić, że Leszek T. obserwował drogę, bezpośrednio przed rozpoczęciem omijania patrzył w lusterko wsteczne, aby przed zmianą pasa ruchu upewnić się, czy nie wyprzedza go żaden pojazd. Dlatego świadek widział samochód marki Skoda również bezpośrednio przed rozpoczęciem omijania samochodu pokrzywdzonej. Zeznał bowiem: Jestem pewny, że w trakcie omijania samochodu VW Golf za moim pojazdem jechał tylko samochód marki Skoda, innych pojazdów nie widziałem (k. 123v). Z zeznań świadka wynika nie tylko, że widział Skodę, ale również to, że na za nim na drodze nie było żadnych innych samochodów. Oskarżony prowadził natomiast samochód marki Renault Laguna, zaś drugi ze świadków Ewelina M. prowadząca samochód marki Skoda jechała w znacznej odległości za samochodami oskarżonego i świadka jadąc za samochodem oskarżonego wkrótce po opuszczeniu granic Ł. straciła go z pola widzenia. Świadek Leszek T. nie mógł widzieć jej samochodu w trakcie wykonywania manewru omijania. Należało rozważyć, czy świadek widział samochód Skoda poprzedzający samochód oskarżonego, czy też pomylił marki pojazdów i wziął samochód oskarżonego za Skodę. W ocenie Sądu świadek mógł nie zauważyć samochodu oskarżonego, jeżeli ten poruszał się za samochodem marki Skoda. W takiej sytuacji Skoda zasłaniałaby samochód oskarżonego. Oskarżony powtarzając manewr poprzedzającego go pojazdu cały czas znajdowałby się bezpośrednio za nim i mógł nie zostać dostrzeżony przez świadka. Z doświadczenia życiowego wynika, że kierowca samochodu nie obserwuje stale jadących za nim pojazdów, ale skupia się na obserwacji przedpola, jedynie od czasu do czasu sprawdzając co dzieje się za jego pojazdem. Jeżeli oskarżony jechał szybciej niż inne pojazdy, a to wynika z zeznań Leszka T., który prowadził swój samochód z prędkością około 80 km/h (k. 296), to mógł dojechać za samochód marki Skoda jadącego za samochodem Leszka T. w czasie gdy ten nie patrzył w lusterko wsteczne, a później, gdy świadek spojrzał w lusterko wsteczne, aby wykonać upewnić się, czy lewy pas jest wolny, mógł być już zasłonięty przez Skodę jadącą pomiędzy samochodami oskarżonego i świadka. Dlatego Leszek T. mógł nie dostrzec samochodu oskarżonego i być przekonany o tym, że jedzie za nim tylko jeden samochód. Należy też zaznaczyć, że Leszek T. nie był pewien czy po zatrzymaniu samochodu w celu udzielenia pomocy ofiarom wypadku minął go jakiś samochód (k. 299). Należy odnieść się również do zeznań tego świadka dotyczących tego, że samochód Skoda mógł być samochodem należącym do Eweliny M., która przyjechała na miejsce wypadku w chwilę po jego zaistnieniu (k. 299). W toku postępowania przygotowawczego, kiedy jeszcze świadek dobrze pamiętał zdarzenie, zeznawał o samochodzie jadącym za jego samochodem, który zaobserwował między innymi przed rozpoczęciem manewru omijania (k. 123v). W tym czasie świadek był przekonany o tym, że jechał za nim jakiś samochód. W ocenie Sądu zeznania złożone wkrótce po zdarzeniu, a dotyczące przecież faktu o znaczeniu dla świadka drugorzędnym są bardziej wiarygodne niż złożone w czasie rozprawy, po upływie kilku miesięcy. Dlatego na podstawie wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka Leszka T. Sąd ustalił, że pomiędzy samochodem świadka a samochodem oskarżonego jechał samochód marki Skoda, o nieustalonych numerach rejestracyjnych i należący do nieustalonej osoby, który nie zatrzymał się po wypadku. Zeznania świadka Leszka T. przyczyniły się również do ustalenia warunków atmosferycznych i zjawisk atmosferycznych istniejących w czasie wypadku oraz stanu

6 nawierzchni jezdni. Z jego zeznań wynikało, że padał deszcz, ale opady nie były intensywne. Świadek korzystał w czasie jazdy z włączonych na stałe wycieraczek (k. 296). Bożena T. była pasażerką samochodu prowadzonego przez jej męża Leszka T. Jako pasażerka nie obserwowała tego, co działo się z tyłu, za samochodem, którym jechała. Zeznała jedynie, że na chwilę przed wypadkiem minęli samochód Marzanny P. Jej zeznania dotyczyły głównie stanu pasażerów pojazdu, których znała osobiście oraz prób udzielenia im pomocy (k ). Również Ewelina M. nie widziała w jaki sposób doszło do wypadku. Na miejsce wypadku dojechała w chwile po tym, jak się wydarzył. Jej zeznania pozwoliły na ustalenie sposobu jazdy oskarżonego. Z zeznań złożonych przez Ewelinę M. zarówno w czasie postępowania przygotowawczego jak i podczas rozprawy wynika, że oskarżony jechał ze znaczną prędkością i wyprzedził ją w sposób nieprawidłowy. Kierowca tego samochodu jej zdaniem rozwijał nadmierną prędkość. Wnioskowała to z tego, że sama prowadziła pojazd w terenie zabudowanym z prędkością 50 km/h a mimo to została przez oskarżonego wyprzedzona, nadto jego samochód szybko się oddalił, tak, że na chwilę straciła go nawet z pola widzenia (k. 16v). Zeznania świadka są logiczne. Skoro Ewelina M. prowadziła swój pojazd z najwyższą dopuszczalną prędkością w terenie zabudowanym, a mimo to została wyprzedzona przez oskarżonego, to musiał on przekraczać dozwoloną administracyjnie prędkość. Dodatkowo podczas rozprawy Ewelina M. zeznała, że wyprzedzanie to miało miejsce w czasie gdy zamierzała ominąć inny pojazd zaś z przeciwka nadjeżdżał samochód (k. 298). Ponadto zeznania świadka potwierdzają zeznania Leszka T. w zakresie dotyczącym warunków atmosferycznych i stanu nawierzchni jezdni. Zeznania pozostałych świadków nie przyczyniły się do dokonania ustaleń faktycznych. Leszek Ł. o wypadku dowiedział się ze słyszenia. Pasażerami samochodu była jego żona i dzieci (k. 295). Podobnej treści zeznania złożył Jan P. ojciec Marzanny P. (295). Ważnym dowodem w sprawie jest opinia biegłego z zakresu wypadków drogowych Marcina K (k , k. 300). Biegły analizując ślady pozostawione na jezdni, wzajemne usytuowanie biorących udział w wypadku samochodów oraz uszkodzenia pojazdów odtworzył tor ruchu samochodu oskarżonego bezpośrednio przed zderzeniem oraz prędkość, z którą doszło do zderzenia. Prędkość ta zdaniem biegłego wynosiła 109,6 km/h. Ponadto z opinii biegłego wynika, że oskarżony miał możliwość bezpiecznego ominięcia samochodu Marzanny P. nawet jadąc z prędkością, którą rzeczywiście rozwijał. Warunkiem koniecznym uniknięcia wypadku była jedynie uważna obserwacja przedpola i właściwa ocena sytuacji na drodze (k ). W ocenie Sądu opinia jest fachowa, rzetelna, kompletna i jasna. Wnioski zawarte w opinii znajdują oparcie w materiale dowodowym oraz wiedzy fachowej biegłego oraz zasadach logicznego rozumowania. Dlatego Sąd uznał ją za w pełni wiarygodny dowód w sprawie i przyjął za podstawę ustaleń faktycznych. W szczególności opinia stanowi dowód na okoliczność rozwijanej przez oskarżonego prędkości oraz tego, że miał możliwość uniknięcia wypadku. W toku rozprawy biegły wypowiedział się odnośnie toru ruchu samochodu prowadzonego przez oskarżonego. Jego zdaniem ślady na jezdni pozwalały na ustalenie jedynie toru ruchu samochodu oskarżonego bezpośrednio przed zderzeniem (k. 300). Oskarżony wyjaśnił jednak, że bezpośrednio przed zderzeniem jechał prawym pasem ruchu, na którym znajdował się samochód Marzanny P. W tym zakresie opinia biegłego sporządzona na piśmie jest zgodna z wyjaśnieniami oskarżonego. Natomiast ze względu na stanowisko zajęte przez biegłego podczas rozprawy należało uznać, że jego opinia nie stanowi dowodu przeciwnego wyjaśnieniom oskarżonego dotyczącym jego toru jazdy przed zderzeniem. Uściślając opinia biegłego nie przeczy temu, że oskarżony przed zderzeniem poruszał się za innym samochodem, rozpoczął wykonywania manewru wyprzedzania po czym powrócił na prawy pas ruchu.

7 Opinie biegłych z zakresu wypadków drogowych (k , k ) dotyczyły stanu technicznego pojazdów biorących udział w wypadku. Wynika z nich, że oba samochody miały sprawne układy odpowiadające za bezpieczeństwo jazdy. Dlatego należało wykluczać, że wypadek został spowodowany innymi przyczynami niż sposób prowadzenia samochodu przez oskarżonego. Istotnymi dowodami były również: protokół oględzin miejsca wypadku drogowego (k. 3-11) i protokoły oględzin pojazdów (k , k ). Powyższe dowody umożliwiły biegłemu sporządzenie opinii zaś Sądowi umożliwiły jej weryfikację. Epikryza (k. 36), karta informacyjna (k. 105a) i pozostała dokumentacja medyczna (k , k. 217, k. 218) stanowi dowód na okoliczność obrażeń ciała, których doznały ofiary wypadku, przebiegu ich leczenia i śmierci. Protokoły oględzin i otwarcia zwłok (k , k , k ) wskazywały na przyczynę śmierci Marzanny P., Emilii Ł. i Michała Ł. W ocenie Sądu powyższe dokumenty jednoznacznie dowodzą, że przyczyną ich śmierci był wypadek komunikacyjny zaistniały w dniu 14 czerwca 2009 r. Pozostałe dowody miały znaczenie wyłącznie pomocnicze. Protokół użycia urządzenia kontrolno pomiarowego (k. 18), protokoły pobierania krwi (k. 117, k. 213), opinia z badania na zawartość alkoholu (k. 116) wskazują, że zarówno Zenon Ł. jak i Marzanna P. w czasie wypadku byli trzeźwi. Natomiast opinia Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego w L. ( ) dowodzi, iż oskarżony Zenon Ł. przed wypadkiem zażył substancje psychotropową, jednak nie świadczy o tym, że znajdował się pod jej wpływem. Reasumując omówione powyżej dowody w pełni potwierdziły winę oskarżonego. Bezpośrednio przed wypadkiem naruszył on trzy różne zasady bezpieczeństwa obowiązujące w ruchu drogowym. Przede wszystkim oskarżony przekroczył prędkość dozwoloną administracyjnie. Naruszył tym normę zawartą w art. 20 ust. 1a pkt d ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Tj. Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908). Jazda z prędkością około 110 km/h była wynikiem woli oskarżonego, więc naruszenie tej zasady było umyślne. W niniejszej sprawie należało również wskazać, że oskarżony naruszył również zasadę jazdy z prędkością bezpieczną wynikającą z art. 19 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. Z jego wyjaśnień wynika, że w czasie hamowania na prawym pasie jezdni jego samochód nie zwalniał, ale wpadł w poślizg. Zważywszy na fakt, że tego dnia padał deszcz i jezdnia była mokra jazda z nadmierną prędkością nie pozwalała oskarżonemu na panowanie nad pojazdem. Oskarżony znał warunku panujące na drodze, zaś jazda z prędkością, która rozwijał była wynikiem jego woli, więc i tę zasadę naruszył umyślnie. Wreszcie oskarżony naruszył zasadę szczególnej ostrożności wynikając z art. 30 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym zobowiązującego kierujących pojazdami do zachowania szczególniej ostrożności w warunkach ograniczonej widoczności, również w czasie opadów atmosferycznych. Niewątpliwie oskarżony nie obserwował uważnie przedpola, skoro nie wiedział, że na prawym pasie drogi stoi samochód. Zenon Ł. powinien był zauważyć Volkswagena Golfa Marzanny P. najpóźniej wtedy, gdy jadący przed nim samochód zmienił pas na lewy aby go ominąć. Oskarżony powinien był wiedzieć, że nie wykonuje manewru wyprzedzania, ale manewr omijania. W ocenie Sądu błędne mniemanie oskarżonego nie było wynikiem jego woli, ale nieuwagi. Naruszenie tej zasady było nieumyślne. Było ono jednak brzemienne w skutki. Oskarżony widząc, że nie zahamuje przed poprzedzającym go samochodem powrócił na prawy pas. Ta decyzja była błędna. Gdyby oskarżony kontynuował hamowanie znajdując się na lewym pasie, to nawet gdyby nie wytracił całkowicie prędkości uderzyłby w tył innego samochodu poruszającego się tym samym pasem ruchu i w tym samym co on kierunku, co więcej samochodu poruszającego się z prędkością zbliżoną do tej, którą sam rozwijał. Prędkość kolizyjna byłaby niewielka. Takie zderzenie byłoby zdecydowanie mniej groźne niż zderzenie z pojazdem stojącym. Tymczasem oskarżony zjechał na prawy pas ruchu, co spowodowało, że na jego torze ruchu znalazł się samochód stojący na drodze, z którym w

8 żaden sposób nie mógł uniknąć zderzenia. Nie mógł nawet zmniejszyć prędkości. Konsekwencją błędnej decyzji było uderzenie w stojący samochód z dużą prędkością. Należy podkreślić, że w ocenie Sądu przyczyną wypadku było naruszenie wszystkich wymienionych wyżej zasad bezpieczeństwa. Oskarżony nie tylko nieuważnie obserwował przedpole jazdy, ale jadąc w złych warunkach atmosferycznych, po śliskiej nawierzchni, z dużą prędkością, nie panował nad prowadzonym pojazdem, co doprowadziło do tego, że podjęte hamowanie było całkowicie nieskuteczne. Gdyby oskarżony dostosował prędkość do warunków panujących na drodze, to hamując za samochodem na lewym pasie nie obawiałby się, że nie zdąży wytracić prędkości. Nie musiałby podejmować decyzji o powrocie na prawy pas ruchu. Gdyby nawet powrócił na prawy pas ruchu to kontynuując na nim hamowanie wytracałby prędkość, co doprowadziłoby do zderzenie z mniejszą prędkością kolizyjną albo nawet umożliwiłoby uniknięcie wypadku. Konstatując należało uznać, że nieostrożna jazda oskarżonego była przyczyną zaistniałego, tragicznego w skutkach wypadku. Oskarżony umyślnie naruszył zasady zobowiązujące go do jazdy z prędkością dozwoloną administracyjnie i zarazem do jazdy z prędkością umożliwiająca panowanie nad prowadzonym pojazdem. Ponadto nieumyślnie naruszył zasadę szczególnej ostrożności obowiązująca go z powodu zaistniałych warunków atmosferycznych. Konsekwencją naruszenia tych zasad był wypadek polegający na zderzeniu z samochodem stojącym na prawym pasie ruchu. Skutkiem wypadku była śmierć trzech ludzi. Oskarżony nie chciał ani nie godził się na spowodowanie wypadku, ale doprowadził do niego nieumyślnie. Nie przewidywał, że do wypadku dojdzie, ale mógł to przewidzieć. Powszechnie znany jest fakt, że jazda z nadmierną prędkością, zwłaszcza gdy ma miejsce w złych warunkach atmosferycznych oraz nieuważna obserwacja drogi stwarzają poważne zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego i są przyczyną wielu wypadków komunikacyjnych. Dlatego należało uznać, że oskarżony wypełnił wszystkie znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej przestępstwa określonego w art k.k. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Możliwe jest więc postawienie mu zarzutu z powodu popełnienia czynu zabronionego. Dlatego czyn zabroniony oskarżonego jest zawiniony i stanowi przestępstwo. Wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej jego czynu a jej dolegliwość nie przekracza stopnia zawinienia. Wymierzając karą Sąd miał również na uwadze właściwości osobiste oskarżonego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości Sąd wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, okoliczności popełnienia czynu, jak rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Wprawdzie art. 177 k.k. umieszczony jest w Rozdziale XXI k.k. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, to jednak przedmiotem jego ochrony nie jest jakieś abstrakcyjne bezpieczeństwo, ale właśnie życie i zdrowie osób uczestniczących w komunikacji. Dlatego zachowanie oskarżonego godziło w najcenniejsze dobro jakim jest życie. Skutki wypadku były tragiczne trzy osoby poniosły śmierć. Już ta okoliczność przemawia za uznaniem, że czyn oskarżonego jest przestępstwem o bardzo znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Inne okoliczności przedmiotowe i podmiotowe również przemawiają na niekorzyść oskarżonego. Do wypadku doszło na prostym odcinku drogi, a jedyną jego przyczyną było lekceważenie przez oskarżonego podstawowych zasad bezpieczeństwa. Czyn oskarżonego był popełniony nieumyślnie, dlatego Sąd dokonał oceny rodzaju naruszonych reguł ostrożności i stopnia ich naruszenia Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony naruszył reguły ostrożności, których charakter ma podstawowe znaczenie dla zachowania bezpieczeństwa, co więcej dwie z naruszonych zasad złamał umyślnie. Naruszenie reguł ostrożności miało charakter rażący. Naganna jest zwłaszcza nadmiernie szybka jazda w złych warunkach atmosferycznych, prowadząca do utraty panowania nad

9 pojazdem. Znamienne jest również to, że oskarżony jadąc tak szybko nie poczuwał się do obowiązku bardzo uważnej obserwacji przedpola jazdy, co umożliwiałby mu odpowiednio wczesną reakcję na powodowane przez siebie zagrożenie. Warto też zaznaczyć, że aby uniknąć wypadku wystarczyło zrobić bardzo niewiele wolniej jechać i uważniej patrzeć przed siebie. Wszystkie powyższe okoliczności przemawiały za ustaleniem, że stopień szkodliwości społecznej czynu oskarżonego był wysoki. Właściwości i warunki osobiste oskarżonego przemawiają zarówno jego korzyść jak i niekorzyść. Niewątpliwie okolicznością łagodząca jest fakt, że oskarżony nie był dotychczas karany za przestępstwo. Na jego niekorzyść przemawia jednak fakt uprzedniego lekceważenia zasad obowiązujących w ruchu drogowym, co stało się nawet przyczyną odebrania mu uprawnień do kierowania pojazdami (k. 35). Wypadek, który oskarżony spowodował nie był skutkiem incydentalnego nieostrożnego zachowania, ale konsekwencją postawy oskarżonego polegającej na lekceważeniu bezpieczeństwa własnego i innych użytkowników dróg. Na korzyść oskarżonego należało poczytać jego przyznanie się do winy i skruchę, którą okazał przepraszając w swym ostatnim słowie członków rodziny ofiar wypadku. Kierując się powyższymi względami Sąd wymierzył oskarżonemu karę w trzech czwartych ustawowego zagrożenia zawartego w sankcji naruszonego przepisu. Wymierzona oskarżonemu kara jest sprawiedliwą odpłatą za popełnione przestępstwo i zarazem przyczyni się do kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie jest możliwe jednoczesne zrealizowanie celów kary w zakresie prewencji indywidualnej i prewencji generalnej. Oskarżony zdaje sobie sprawę z krzywdy wyrządzonej ofiarom wypadku i ich najbliższym. Przeprosił pokrzywdzonych i wyraził skruchę. Dlatego można się spodziewać, że dla osiągnięcia celów kary w zakresie zapobiegania powrotowi do przestępstwa wystarczająca byłaby kara łagodniejsza. Być może nawet w razie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oskarżony zmieniłby swoje postępowanie i po ponownym uzyskaniu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi stał się kierowca ostrożnym. Jednak w przekonaniu Sądu kara łagodniejsza nie spełniałaby celów sprawiedliwościowych i celów w zakresie prewencji generalnej. Tym właśnie celom kary Sąd dał w niniejszej sprawie priorytet, uznając, że w przypadku przestępstw nieumyślnych zapobieganie powrotowi do przestępstwa nie może być głównym celem kary. Przestępstwa nieumyślne nie są bowiem wynikiem woli ich sprawców, często dla nich samych stanowią traumatyczne przeżycie i powodują zmianę ich postawy. Tymczasem wymierzona kara jest reakcją na czyn, musi uwzględniać naganne zachowanie wypełniające znamiona przestępstwa oraz jego negatywne skutki, które w niniejszej sprawie są bardzo poważne, wręcz tragiczne. Jednocześnie kara wymierzona oskarżonemu powinna stanowić przestrogę dla innych nieodpowiedzialnych kierowców, że w razie rażącego naruszenia zasad bezpieczeństwa i spowodowania wypadku o poważnych skutkach nie mogą liczyć na pobłażliwość. Zważywszy na fakt, że oskarżony wykazał, że jest kierowcą nieodpowiedzialnym, skłonnym do naruszania podstawowych zasad bezpieczeństwa, Sąd uznał, iż prowadzenie przez niego pojazdów zagraża bezpieczeństwu w komunikacji. Dlatego należało orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych i to na długi okres czasu. Okres 8 lat obowiązywania zakazu jest wystarczająco długi aby oskarżony zmienił swoją postawę i szanował bezpieczeństwo innych osób. O kosztach orzeczono na mocy art. 627 k.p.k., w tym o opłatach na mocy art. 2 ust. 1 pkt. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. Nr 49 poz. 223 z późniejszymi zmianami).

10

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 290/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 września 2012 r. SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Dorota Rysińska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk Sygn. akt V KK 359/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 grudnia 2014 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 30 LIPCA 2009 R. SNO 49/09. Przewodniczący: sędzia SN Dariusz Świecki (sprawozdawca). Sędziowie SN: Jerzy Grubba, Andrzej Wróbel.

UCHWAŁA Z DNIA 30 LIPCA 2009 R. SNO 49/09. Przewodniczący: sędzia SN Dariusz Świecki (sprawozdawca). Sędziowie SN: Jerzy Grubba, Andrzej Wróbel. UCHWAŁA Z DNIA 30 LIPCA 2009 R. SNO 49/09 Przewodniczący: sędzia SN Dariusz Świecki (sprawozdawca). Sędziowie SN: Jerzy Grubba, Andrzej Wróbel. S ą d N a j w y ż s z y S ą d D y s c y p l i n a r n y z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 289/14. Dnia 19 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt V KK 289/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 listopada 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 listopada 2014r.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V KK 77/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 maja 2013 r. SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Michał Laskowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt IV KK 299/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 listopada 2012 r. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Barbara

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r.,

POSTANOWIENIE. SSN Michał Laskowski. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada 2013 r., Sygn. akt III KK 217/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 listopada 2013 r. SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 listopada

Bardziej szczegółowo

Rowerzysta bezpiecznym użytkownikiem dróg

Rowerzysta bezpiecznym użytkownikiem dróg 1 LEKCJA 4 TEMAT: Rowerzysta bezpiecznym użytkownikiem dróg MATERIAŁ POMOCNICZY NR 1 ROWERZYSTA - UCZESTNIK RUCHU DROGOWEGO I KIERUJĄCY POJAZDEM Rowerzysta powinien poruszać się zgodnie z zasadami ruchu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSA del. do SN Dariusz Kala

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSA del. do SN Dariusz Kala Sygn. akt IV KK 162/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 października 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSA del. do

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) Sygn. akt V KK 387/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 stycznia 2016 r. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Tomasz Grzegorczyk

POSTANOWIENIE. SSN Tomasz Grzegorczyk Sygn. akt IV KK 403/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 grudnia 2013 r. SSN Tomasz Grzegorczyk w sprawie S. W. skazanego z art. 177 1 i 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Sygn. akt V KK 407/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 lutego 2014 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 17 WRZEŚNIA 2010 R. SNO 40/10. Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Grubba. Sędziowie SN: Dariusz Dończyk (sprawozdawca), Zbigniew Myszka.

UCHWAŁA Z DNIA 17 WRZEŚNIA 2010 R. SNO 40/10. Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Grubba. Sędziowie SN: Dariusz Dończyk (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. UCHWAŁA Z DNIA 17 WRZEŚNIA 2010 R. SNO 40/10 Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Grubba. Sędziowie SN: Dariusz Dończyk (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. S ą d N a j w y ż s z y S ą d D y s c y p l i n a r n

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Piotr Hofmański (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Piotr Hofmański (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) Sygn. akt V KK 86/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 października 2013 r. SSN Piotr Hofmański (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska

POSTANOWIENIE. SSN Barbara Skoczkowska Sygn. akt V KK 156/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 września 2014 r. SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. sprawy P.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Roman Sądej (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 199/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 lipca 2013 r. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras SSN Roman Sądej (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

Manewry w ruchu drogowym

Manewry w ruchu drogowym Manewry w ruchu drogowym Włączanie się do ruchu Włącznie się do ruchu następuje przy rozpoczynaniu jazdy po zatrzymaniu lub postoju nie wynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego, jak również

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Marian Buliński SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Marian Buliński SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 209/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 października 2012 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Marian Buliński SSN Małgorzata Gierszon

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Włostowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Włostowska Sygn. akt III KK 256/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 września 2014 r. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Dorota

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Danuta Bratkrajc. przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Danuta Bratkrajc. przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza Sygn. akt IV KK 49/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 lipca 2013 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Eugeniusz

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt V KK 145/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2013 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik Sygn. akt II KK 167/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 lipca 2014 r. SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 lipca 2014 r.,

Bardziej szczegółowo

Zdarzenia drogowe i ich skutki w Polsce w 2014 roku : SKUTKI ZDARZEŃ DROGOWYCH

Zdarzenia drogowe i ich skutki w Polsce w 2014 roku : SKUTKI ZDARZEŃ DROGOWYCH Wydział Ruchu Drogowego KWP w Olsztynie Zdarzenia drogowe i ich skutki w Polsce w 2014 roku : SKUTKI ZDARZEŃ DROGOWYCH TRENDY wypadki zabici ranni ciężko ranni kolizje 34970-2,4% 3202-4,6% 42545-3,4% 11696

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki Sygn. akt V KK 372/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 stycznia 2016 r. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dariusz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz Sygn. akt II KK 100/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 kwietnia 2015 r. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie G. T.

Bardziej szczegółowo

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU z dnia 29 stycznia 2010 r. sygn. akt VII K 703/09. Przewodniczący: SSR Alina Dryl

WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU z dnia 29 stycznia 2010 r. sygn. akt VII K 703/09. Przewodniczący: SSR Alina Dryl WYROK SĄDU REJONOWEGO W BIAŁYMSTOKU z dnia 29 stycznia 2010 r. sygn. akt VII K 703/09 Przewodniczący: SSR Alina Dryl Sąd Rejonowy w Białymstoku VII Wydział Karny przy udziale Prokuratora Marka Moskala

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Roman Sądej

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Roman Sądej Sygn. akt IV KK 256/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 grudnia 2015 r. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Roman Sądej

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 18 KWIETNIA 2012 R. III KK 311/11

POSTANOWIENIE Z DNIA 18 KWIETNIA 2012 R. III KK 311/11 POSTANOWIENIE Z DNIA 18 KWIETNIA 2012 R. III KK 311/11 1. Poruszanie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej samochodem zarejestrowanym w innym kraju i spełniającym obowiązujące w nim wymagania techniczne

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r. II UKN 12/99

Wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r. II UKN 12/99 Wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r. II UKN 12/99 W razie zawinionego naruszenia przez pracownika przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spoczywa na nim ciężar dowodu, że wypadek nastąpił także z innej,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras Sygn. akt V KK 382/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 lutego 2014 r. SSN Jarosław Matras na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lutego 2014 r.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Sygn. akt II KK 370/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 stycznia 2016 r. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał

Bardziej szczegółowo

Pytania dla motorowerzystów

Pytania dla motorowerzystów Pytania dla motorowerzystów 1. W czasie mgły kierujący motorowerem jest obowiązany: a) jechać po chodniku; b) włączyć światła, w które pojazd jest wyposażony; c) korzystać z pobocza drogi, a jeśli jest

Bardziej szczegółowo

Scenariusz 3. Środki dydaktyczne: Plansze przedstawiające wykonanie poszczególnych manewrów, plansze ze znakami drogowymi.

Scenariusz 3. Środki dydaktyczne: Plansze przedstawiające wykonanie poszczególnych manewrów, plansze ze znakami drogowymi. Scenariusz 3 TEMAT: Manewry wykonywane przez rowerzystów. Cel zajęć: Poznanie właściwego zachowania się kierującego rowerem podczas wykonywania manewrów, zapoznanie z definicjami manewrów, kształcenie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 327/16. Dnia 9 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 327/16. Dnia 9 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek Sygn. akt V KK 327/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 grudnia 2016 r. SSN Piotr Mirek na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 grudnia 2016 r., sprawy

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki. Protokolant Danuta Bratkrajc

POSTANOWIENIE. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki. Protokolant Danuta Bratkrajc Sygn. akt IV KK 337/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 lutego 2016 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki Protokolant Danuta

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak Sygn. akt IV KK 323/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 października 2014 r. SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Eugeniusz

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 314/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 lutego 2014 r. SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE

POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE POSTĘPOWANIE ODWOŁAWCZE Uzupełnij tabelę: SYSTEM ŚRODKÓW ZASKARŻENIA Kategoria środków zaskarżenia Poszczególne środki zaskarżenia w KPK Cechy charakterystyczne Uzupełnij tabelę: FORMALNA KONTROLA ŚRODKA

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt V KK 176/13. Dnia 13 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt V KK 176/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 sierpnia 2013 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Roman Sądej Protokolant Anna Kowal na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

Metodyka rekonstrukcji wypadków drogowych (laboratorium ćw. nr 1)

Metodyka rekonstrukcji wypadków drogowych (laboratorium ćw. nr 1) Metodyka rekonstrukcji wypadków drogowych (laboratorium ćw. nr 1) Zad.1 Kierowca, samochodu osobowego o masie całkowitej m=1400 kg, na skutek zauważonej przeszkody rozpoczął intensywne hamowanie pojazdu

Bardziej szczegółowo

1 z :08

1 z :08 1 z 6 2014-02-09 08:08 Czeski system punktowy zawiera maksymalną i minimalną wysokość kary w postępowaniu administracyjnym, którą można nałożyć na kierującego. Karę może zastosować policjant (do wysokości

Bardziej szczegółowo

Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu

Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu Zmiana kierunku jazdy lub pasa ruchu wymaga od kierującego pojazdem zachowania szczególnej ostrożności, która polega na upewnieniu się, że nie zajedzie drogi innemu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras Sygn. akt V KK 453/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 lutego 2015 r. SSN Jarosław Matras na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 lutego 2015 r.,

Bardziej szczegółowo

Pytania dla rowerzystów

Pytania dla rowerzystów Pytania dla rowerzystów 1. W strefie zamieszkania: a) pieszy może korzystać z całej szerokości drogi; b) może korzystać z drogi samodzielnie, tylko jeśli ukończył 10 lat; c) musi korzystać z przejścia

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska. Protokolant Katarzyna Wojnicka

UCHWAŁA. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska. Protokolant Katarzyna Wojnicka Sygn. akt SNO 12/15 UCHWAŁA Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: Dnia 13 kwietnia 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska Protokolant

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 1 LUTEGO 2006 R. V KK 226/05

WYROK Z DNIA 1 LUTEGO 2006 R. V KK 226/05 WYROK Z DNIA 1 LUTEGO 2006 R. V KK 226/05 Skoro naruszenie reguł ostrożności wymaganych w określonych okolicznościach, należy do znamion strony przedmiotowej czynu zabronionego popełnionego nieumyślnie,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) Sygn. akt IV KK 349/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 października 2013 r. SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Michał Laskowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V KK 108/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 czerwca 2015 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSA del. do SN Mariusz Młoczkowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 340/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 2 grudnia 2015 r. Prezes SN Lech Paprzycki (przewodniczący) SSN Tomasz Artymiuk SSN Przemysław Kalinowski

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Michał Laskowski SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Michał Laskowski SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Sygn. akt II KK 185/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Michał Laskowski SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki Sygn. akt III KK 54/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 lipca 2014 r. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Dariusz Świecki

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Barbara Kobrzyńska

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Barbara Kobrzyńska Sygn. akt V KK 177/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 października 2013 r. SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Przemysław Kalinowski SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska Sygn. akt III KK 170/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 grudnia 2012 r. SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2009 R. SNO 74/09

WYROK Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2009 R. SNO 74/09 WYROK Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2009 R. SNO 74/09 Przewodniczący: sędzia SN Jerzy Steckiewicz. Sędziowie SN: Tadeusz Wiśniewski, Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca). S ą d N a j w y ż s z y S ą d D y s c y p l

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02

UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 UCHWAŁA Z DNIA 26 WRZEŚNIA 2002 R. I KZP 20/02 Dopuszczalne jest orzeczenie na podstawie art. 42 1 k.k. zakazu prowadzenia pojazdów określonego rodzaju, kierowanie którymi nie wymaga posiadania uprawnień

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Piotr Mirek. Protokolant Ewa Oziębła

POSTANOWIENIE. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Piotr Mirek. Protokolant Ewa Oziębła Sygn. akt II KK 215/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 stycznia 2015 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Piotr Mirek Protokolant

Bardziej szczegółowo

! Cotygodniowa audycja w każdą środę po godz. 11:00 w Programie 1 Polskiego Radia.

! Cotygodniowa audycja w każdą środę po godz. 11:00 w Programie 1 Polskiego Radia. Czy rzeczywiście polskie przepisy łagodnie traktują pijanych kierowców? Czy tylko za spożycie alkoholu czeka nas odpowiedzialność karna? Jakiego rodzaju zachowania na drogach kodeks karny oraz kodeks wykroczeń

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III KK 100/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 kwietnia 2015 r. SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Cesarz SSN Roman Sądej

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) SSN Halina Kiryło

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) SSN Halina Kiryło Sygn. akt SNO 60/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: Dnia 11 grudnia 2014 r. SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98

WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98 WYROK Z DNIA 13 GRUDNIA 2000 R. II KKN 199/98 Jeżeli sąd przyjmuje, że popełniono przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego, to niezależnie od rodzaju skargi i wyrażonej w niej prawnej oceny czynu,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) Sygn. akt II KK 27/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 lutego 2015 r. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11

WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11 WYROK Z DNIA 2 MARCA 2012 R. V KK 358/11 Grunt rolny, podobnie jak podwórko przydomowe, nie może być uznany za miejsce, gdzie odbywa się ruch lądowy pojazdów, a zatem nie korzysta z ochrony art. 178a 1

Bardziej szczegółowo

Manewry w ruchu drogowym

Manewry w ruchu drogowym Manewry w ruchu drogowym Włączanie się do ruchu Włącznie się do ruchu następuje przy rozpoczynaniu jazdy po zatrzymaniu lub postoju nie wynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego, jak równieŝ

Bardziej szczegółowo

PRZEDSTAWICIELE PROCESOWI STRON ORAZ INNI UCZESTNICY PROCESU KARNEGO

PRZEDSTAWICIELE PROCESOWI STRON ORAZ INNI UCZESTNICY PROCESU KARNEGO PRZEDSTAWICIELE PROCESOWI STRON ORAZ INNI UCZESTNICY PROCESU KARNEGO Uzupełnij tabelę: PRZEDSTAWICIELE PROCESOWI STRON Podmiot reprezentujący Podmiot reprezentowany Sposób powstania reprezentacji Sposób

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt IV KK 115/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 lipca 2014 r. SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 3 MARCA 2004 R. SNO 6/04

WYROK Z DNIA 3 MARCA 2004 R. SNO 6/04 WYROK Z DNIA 3 MARCA 2004 R. SNO 6/04 Przewodniczący: sędzia SN Halina Gordon-Krakowska. Sędziowie SN: Mirosław Bączyk (sprawozdawca), Herbert Szurgacz. Sąd Najwyższy Sąd Dyscyplinarny w Warszawie na rozprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 433/13. Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III KK 433/13. Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej Sygn. akt III KK 433/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 kwietnia 2014 r. SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 kwietnia 2014r.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Roman Sądej

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Roman Sądej Sygn. akt IV KK 192/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 lipca 2013 r. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jarosław Matras (sprawozdawca) SSN Roman Sądej

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, z dnia 21 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21

POSTANOWIENIE. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, z dnia 21 marca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego z dnia 21 Sygn. akt V KK 275/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 grudnia 2012 r. SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy M. N. skazanego

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki

POSTANOWIENIE. Prezes SN Lech Paprzycki Sygn. akt III KK 42/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 sierpnia 2015 r. Prezes SN Lech Paprzycki w sprawie J. K. skazanego z art.280 1 k.k. w zw. z art. 64 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie

Bardziej szczegółowo

3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.

3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary. Art. 18. Karami są: 1) areszt, 2) ograniczenie wolności, 3) grzywna, 4) nagana. Art. 19. Kara aresztu trwa najkrócej 5, najdłużej 30 dni; wymierza się ją w dniach. Art. 20. 1. Kara ograniczenia wolności

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras

POSTANOWIENIE. SSN Jarosław Matras Sygn. akt V KK 443/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 lutego 2015 r. SSN Jarosław Matras na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 lutego 2015 r.,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Grabowska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Jolanta Grabowska Sygn. akt IV KK 318/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 5 lutego 2015 r. SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Jacek Sobczak

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Katarzyna Wełpa

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Katarzyna Wełpa Sygn. akt V KK 378/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 grudnia 2015 r. SSN Józef Szewczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka SSN Dariusz Świecki

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Dorota Wróblewska

POSTANOWIENIE. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Dorota Wróblewska Sygn. akt IV KK 332/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 lutego 2013 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) SSA del. do SN Dorota Wróblewska Protokolant

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Tomasz Grzegorczyk (sprawozdawca) SSN Edward Matwijów. Protokolant Barbara Kobrzyńska

POSTANOWIENIE. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Tomasz Grzegorczyk (sprawozdawca) SSN Edward Matwijów. Protokolant Barbara Kobrzyńska Sygn. akt V KK 137/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 listopada 2013 r. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Tomasz Grzegorczyk (sprawozdawca) SSN Edward Matwijów Protokolant Barbara

Bardziej szczegółowo

TEST 1. Wielokrotnego wyboru. 1 Pieszy ma pierwszeństwo przed rowerzystą: 2 Pieszy może korzystać z całej jezdni:

TEST 1. Wielokrotnego wyboru. 1 Pieszy ma pierwszeństwo przed rowerzystą: 2 Pieszy może korzystać z całej jezdni: TEST Wielokrotnego wyboru Pieszy ma pierwszeństwo przed rowerzystą:. na chodniku,. na drodze dla rowerów, 3. na jezdni. Pieszy może korzystać z całej jezdni:. na rondzie,. w strefie zamieszkania, 3. na

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Dorota Szczerbiak Sygn. akt IV KK 413/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 15 kwietnia 2015 r. SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSA del.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Joanna Sałachewicz

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Joanna Sałachewicz Sygn. akt V KK 184/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 listopada 2013 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Dołhy SSN Roman Sądej Protokolant

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN WŁ.mierz Wróbel (sprawozdawca) SSN Dariusz Kala

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN WŁ.mierz Wróbel (sprawozdawca) SSN Dariusz Kala Sygn. akt II KK 216/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 listopada 2016 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN WŁ.mierz Wróbel (sprawozdawca) SSN Dariusz

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08

WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 WYROK Z DNIA 4 MARCA 2009 R. III KK 322/08 Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w pierwotnym brzmieniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV KS 6/16. Dnia 10 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV KS 6/16. Dnia 10 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt IV KS 6/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 lutego 2017 r. SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Rafał Malarski SSN Andrzej Ryński w sprawie Ł. S. oskarżonego

Bardziej szczegółowo

Kierowcy noga z gazu! - Nowe przepisy dotyczące kierowców

Kierowcy noga z gazu! - Nowe przepisy dotyczące kierowców Kierowcy noga z gazu! - Nowe przepisy dotyczące kierowców Od 18 maja zaczęły obowiązywać nowe przepisy, zaostrzające sankcje wobec kierujących pojazdami, którzy popełnią najcięższe z naruszeń w ruchu drogowym,

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 370/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 listopada 2012 r. SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

BEZPIECZEŃSTWO RUCHU DROGOWEGO (BRD) Pytania testowe

BEZPIECZEŃSTWO RUCHU DROGOWEGO (BRD) Pytania testowe BEZPIECZEŃSTWO RUCHU DROGOWEGO (BRD) Pytania testowe POLSKI ZWIĄZEK MOTOROWY GŁÓWNA KOMISJA SPORTÓW POPULARNYCH I TURYSTYKI WARSZAWA, KWIECIEŃ 2013 Pytanie 1: Pytanie 2: Czy w tej sytuacji kierujący pojazdem

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Anna Kowal

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Anna Kowal Sygn. akt IV KK 214/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 listopada 2016 r. SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Jarosław Matras

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik

POSTANOWIENIE. SSN Henryk Gradzik Sygn. akt V KK 82/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 września 2015 r. SSN Henryk Gradzik na posiedzeniu w trybie art. 535 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 września 2015

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Ryński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Andrzej Ryński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 366/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 14 października 2016 r. SSN Andrzej Ryński (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Przemysław Kalinowski

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Wykaz skrótów... 13 Od Autora... 15

Spis treści. Wykaz skrótów... 13 Od Autora... 15 Wykaz skrótów............................................ 13 Od Autora................................................ 15 ROZDZIAŁ I. Zagadnienia podstawowe w procesie rozpoznania znamion przestępstw i

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Józef Szewczyk SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Józef Szewczyk SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 202/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 lipca 2013 r. SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Józef Szewczyk SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dorota Rysińska

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dorota Rysińska Sygn. akt III KK 248/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 września 2014 r. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca) SSN Dorota

Bardziej szczegółowo

Ustawa. z dnia. 2014 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny. Art. 1

Ustawa. z dnia. 2014 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny. Art. 1 Ustawa z dnia. 2014 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny Art. 1 W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. 1997 Nr 88 poz. 553 z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany: 1) W art. 44 6 otrzymuje

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek

POSTANOWIENIE. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek Sygn. akt III CSK 17/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 listopada 2015 r. SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Anna Kowal

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. Protokolant Anna Kowal Sygn. akt V KK 378/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 stycznia 2013 r. SSN Henryk Gradzik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wiesław Błuś SSA del. do SN Jacek

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz Wróbel Sygn. akt II KK 326/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 grudnia 2012 r. SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Włodzimierz

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Sygn. akt III KK 371/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 lipca 2013 r. SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. SSN Stanisław Zabłocki (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wojnicka

UCHWAŁA. SSN Stanisław Zabłocki (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wojnicka Sygn. akt SNO 48/14 UCHWAŁA Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie: Dnia 3 października 2014 r. SSN Stanisław Zabłocki (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WINA jako element struktury przestępstwa

WINA jako element struktury przestępstwa WINA jako element struktury przestępstwa Art. 1 k.k. 1 Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia. 2. Nie

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) Sygn. akt V CSK 556/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 listopada 2013 r. SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

WYROK Z DNIA 21 SIERPNIA 2012 R. III KK 430/11

WYROK Z DNIA 21 SIERPNIA 2012 R. III KK 430/11 WYROK Z DNIA 21 SIERPNIA 2012 R. III KK 430/11 Sąd pierwszej instancji, wyrokując w trybie art. 343 1 6 k.p.k. na posiedzeniu, związany jest treścią uzgodnień oskarżonego i prokuratora, poczynionych na

Bardziej szczegółowo