Kartoteka nauczyciela (wersja guided inquiry) Część A - oko człowieka Polecenie wstępne. Ćwiczenie A1. Ćwiczenie A1.

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Kartoteka nauczyciela (wersja guided inquiry) Część A - oko człowieka Polecenie wstępne. Ćwiczenie A1. Ćwiczenie A1."

Transkrypt

1 Kartoteka nauczyciela (wersja guided inquiry) Zawiera oczekiwane odpowiedzi uczniów na polecenia z karty pracy oraz propozycję ich oceniania wraz z komentarzami. Część A - oko człowieka Polecenie wstępne. [2 punkty] Sformułuj, na podstawie powyższych pytań badawczych, dwie hipotezy, które zweryfikujesz (potwierdzisz lub odrzucisz) w tej części doświadczenia. Możliwe do sformułowania przez uczniów hipotezy: H1. Obraz rejestrowany w oku jest obrazem rzeczywistym, pomniejszonym i odwróconym, nie jest zatem zgodny z tym, co nas otacza. H2. Oko ludzkie lepiej rejestruje ruch niż statyczny obraz. Hipotezy mogą być inaczej sformułowane, mogą także być przeciwne do zaproponowanych wyżej. Istotne jest, by postawione hipotezy odnosiły się merytorycznie do postawionych pytań badawczych oraz by uczeń uwzględnił w treści hipotez trzy elementy obecne w pytaniach. Za poprawne sformułowanie każdej z dwóch hipotez w postaci zdania twierdzącego, odnoszącego się do pytań badawczych przyznajemy 1 punkt. Stawianie hipotez uznaje się za umiejętność dość zaawansowaną - stąd uczniowie mogą mieć problemy z ich sformułowaniem, mimo wskazówki w karcie pracy. Jeśli uczniowie będą prosić o pomoc, można na tablicy zapisać przykładową hipotezę: Obraz rejestrowany w oku nie jest zgodny z tym, co nas otacza. i zastrzec, że nie musi to być w pełni właściwe. Ćwiczenie A1. Plan i przebieg obserwacji [2 punkty]. Uczeń winien wpaść na pomysł, by umieścić linijkę (ewentualnie inne przedmioty) w obszarze peryferyjnym pola widzenia i obserwować ją, gdy jest ona nieruchoma [za ten lub równoważny pomysł przyznajemy jeden punkt]. Następnie uczeń proponuje poruszanie linijką i obserwowanie, czy w takiej sytuacji jest łatwiej czy trudniej ją dostrzec [za ten pomysł przyznajemy jeden punkt]. Każdy pomysł musi być odpowiednio opisany. Planowanie przebiegu obserwacji (doświadczenia) jest także uznawane za umiejętność zaawansowaną, która może uczniom sprawiać problemy. Należy przewidywać, że nie wszyscy uczniowie (grupy uczniowskie) mogą sobie z tym poleceniem poradzić. Z kolei zaplanowanie obserwacji warunkuje jej przeprowadzenie, a co za tym idzie, również wykonanie poleceń zawartych w dokumentacji obserwacji. Dlatego nauczyciel winien mieć przygotowaną strategię postępowania wobec uczniów czy grup, które mogłyby utknąć w miejscu i pozostawać bezczynne w trakcie lekcji. Strategia taka może polegać, przykładowo, na udzielaniu odpowiednich wskazówek (ustnie lub w postaci wręczanych kartek), z jednoczesnym odnotowaniem w karcie pracy faktu udzielenia wskazówki. Wskazówki takie należy przemyśleć i przygotować zawczasu. Ćwiczenie A1. Dokumentacja obserwacji. A1.1 [2 punkty maksymalnie] Sformułuj różnice w cechach rejestrowanego obrazu obiektu nieruchomego leżącego naprzeciwko oczu i obiektu poruszającego na skraju pola widzenia. Uczeń powinien stwierdzić, że poruszający się przedmiot na granicy jego pola widzenia nie jest widziany kolorowo ; nie jest też łatwo określić jego kształt. Uczeń może także wspomnieć, że trudno jest się skoncentrować na nieruchomym obiekcie, że ruchomy obiekt bardzo przyciąga uwagę. Za każde z tych stwierdzeń przyznajemy 1 punkt; maksymalnie 2 punkty za ćwiczenie. Jeśli znajdziemy

2 inne stwierdzenia, winniśmy każdorazowo zastanowić się nad właściwym komentarzem i decyzją o przyznaniu punktu. To zadanie można uznać za dość trudne, przede wszystkim ze względu na jego dość nietypowy charakter - uczeń jest postawiony w sytuacji dla siebie nowej, w której musi przelać na papier swoje doznania wzrokowe. Ćwiczenie A2. Plan i przebieg obserwacji [1 punkt]. Uczeń winien umieścić soczewkę w stosunkowo niewielkiej odległości od ekranu i powoli zbliżać lub oddalać ją, aż do uzyskania ostrego obrazu otoczenia [za ten lub równoważny opis postępowania przyznajemy jeden punkt]. Jeśli uczeń narysował schemat układu, to przyznajemy za to punkty zgodnie z zaleceniami dla A2.1. Zaplanowanie i opisanie tej obserwacji jest względnie łatwe. Wynika to z dwóch czynników: - podobne czynności uczeń mógł widzieć lub nawet samodzielnie wykonywać (np. w ramach zabawy soczewką w skupianie promieni słonecznych); - Sprzęt do dyspozycji jest w miarę prosty i jest go w miarę niewiele. Ćwiczenie A2. Dokumentacja obserwacji. A2.1 [2 punkty] Sporządź schemat układu obserwacyjnego, z którego korzystasz w ćwiczeniu A2. Uczeń powinien wykonać schemat (rysunek), na którym umieści i opisze trzy podstawowe składniki układu: źródło światła (przedmiot), soczewkę oraz ekran z obrazem (lub sam obraz). Odległość pomiędzy źródłem światła a soczewką winna być wyraźnie większa niż odległość pomiędzy soczewką a ekranem. Za taki schemat przyznajemy dwa punkty; gdy brakuje jednego lub dwóch elementów czy opisów, przyznajemy jeden punkt. Jest to zadanie o przeciętnym stopniu trudności. Kształtuje ono umiejętność komunikowania się z odbiorcą za pomocą schematu/rysunku. A2.2 [1 punkt] Zapisz cechy obrazu powstałego na ekranie. Uczeń powinien zapisać, że obraz jest rzeczywisty, odwrócony i pomniejszony. Zadanie jest zdecydowanie łatwe, typowo szkolne, związane z zapamiętaniem wiadomości ale również z umiejętnością obserwacji to, że obraz jest odwrócony i pomniejszony można stwierdzić porównując to co widać na ekranie z obiektem będącym źródłem światła. A2.3 [1 punkt] Nazwij tę część oka człowieka, która spełnia rolę ekranu. Uczeń powinien zapisać, że chodzi o siatkówkę. Zadanie jest zdecydowanie łatwe, typowo szkolne, związane z zapamiętaniem wiadomości. A2.4 [2 punkty] Uzyskiwanie możliwie ostrego obrazu w oku nazywa się akomodacją. Rozstrzygnij, czy zastosowany przez Ciebie w tym ćwiczeniu sposób uzyskiwania ostrego obrazu jest właściwym modelem dla akomodacji oka u człowieka. Uzasadnij swoje rozstrzygnięcie. Uczeń powinien rozstrzygnąć, że nie jest to dobry model; za co uzyskuje 1 punkt. Powinien to uzasadnić jednym z dwóch argumentów:

3 a) U człowieka akomodacja przebiega na drodze zmian zdolności skupiającej (lub ogniskowej) soczewki (lub układu optycznego). Równie dobrze: U człowieka akomodacja przebiega poprzez zmianę kształtu soczewki. albo: b) Budowa oka ludzkiego nie przewiduje możliwości wysuwania/wsuwania soczewki (oddalania/zbliżania jej do siatkówki), więc akomodacja oka musi odbywać się inaczej. Za każde z tych uzasadnień (a także za każde inne, rozsądne) przyznajemy 1 punkt. Zwracamy także uwagę na sytuacje, w których uczeń w rozstrzygnięciu stwierdził, że model jest dobry. Należy takie odpowiedzi potraktować jako poprawne jeśli są opatrzone logicznym uzasadnieniem. Przykładowo: uczeń stwierdził, że model jest dobry i podał argument, że człowiek chcąc poprawić ostrość obrazu zbliża lub oddala przedmiot lub zbliża się lub oddala od obserwowanego przedmiotu. Z jednej strony jest to niezgodne z założeniami ćwiczenia, w którym zmieniano odległość soczewka-ekran (a nie przedmiot-soczewka). Jednak z drugiej strony jest to zgodne z wieloma sytuacjami, które uczeń mógł obserwować i które mają niejaki związek z przeprowadzoną obserwacją. Można więc ocenić taką wypowiedź na co najmniej jeden punkt. Należy zawsze z uwagą przeczytać przedstawione uzasadnienie i przyznawać nawet dwa punkty w sytuacji, gdy jest ono logicznie spójne z przyjętym, formalnie błędnym, rozstrzygnięciem. Zadanie nie jest łatwe, szczególnie w części, w której trzeba podać uzasadnienie. Warto zwrócić tu uwagę, że uzasadnienie a znamionuje gotowe, zastane wiadomości u ucznia, zaś uzasadnienie b wskazuje, że uczeń wykorzystał analogię doświadczalną i wykluczył na tej podstawie pewne funkcje oka. Ćwiczenie A3. Plan i przebieg obserwacji [2 punkt]. Uczeń winien najpierw umieścić linijkę nieruchomą w obszarze pomiędzy soczewką a źródłem światła i zaobserwować jej obraz na ekranie [za ten lub równoważny opis postępowania przyznajemy jeden punkt]. Następnie uczeń powinien poruszać linijką, raz wolniej, raz szybciej i ponownie zaobserwować jej obraz na ekranie [za ten lub równoważny opis postępowania przyznajemy jeden punkt]. Zaplanowanie i opisanie tej obserwacji także jest względnie łatwe. Ćwiczenie A3. Dokumentacja obserwacji. A3.1 [1 punkt] Rozstrzygnij, czy obraz nieruchomej linijki na ekranie jest tak samo ostry jak obraz źródła światła. Uczeń powinien stwierdzić, że linijka wydaje się być nieostra, podczas gdy reszta obrazu jest w miarę ostra. Zadanie jest łatwe, wymaga uważnego przyjrzenia się obrazowi. A3.2 [2 punkty] Podaj teoretyczny powód dla swojego rozstrzygnięcia z poprzedniej obserwacji. Uzasadnienie powinno składać się z dwóch części. Kolejność tych części jest dowolna, ale muszą one tworzyć spójną całość. Za każdą z tych części przyznajemy 1 punkt. a) Uczeń powinien stwierdzić, że uzyskanie ostrego obrazu wymaga odpowiedniego dobrania odległości pomiędzy źródłem światła a soczewką z jednej strony oraz odległości pomiędzy soczewką a ekranem z drugiej strony. (Może, ale nie musi, powołać się przy tym na matematyczny wzór: 1/x +1/y = 1/f).

4 b) Uczeń powinien stwierdzić, że linijka jest bliżej soczewki niż źródło światła a ostrość obrazu na ekranie była ustawiana przez regulację odległości soczewki od ekranu. Zadanie jest dość trudne, wymaga bowiem sformułowania dwuczęściowego uzasadnienia. A3.3 [1 punkt] Rozstrzygnij, czy szybkość ruchu linijki wpływa na Twoje postrzeganie ostrości jej obrazu. Uczeń powinien zapisać, że linijka wydaje się być widoczna tym wyraźniej, im szybciej jest poruszana. Zadanie jest łatwe, podobnie jak zad. A3.1 wymaga uważnego przyjrzenia się temu, co się dzieje na ekranie. Autorzy zwracają jednak uwagę, że efekt wyostrzenia się obrazu linijki (gdy jest ona poruszana) nie ma charakteru stricte obiektywnego; najprawdopodobniej efekt ten zawdzięczamy mózgowi, który koncentruje się na śledzeniu ruchomego obiektu, z jednoczesną zmniejszoną koncentracją na obrazie geometrycznym pozostałych, nieruchomych obiektów. Gdyby uczeń zawarł w swej wypowiedzi podobne myśli, należy rozważyć przyznanie mu dodatkowego punktu (poza ogólną punktacją), uznającego jego wiadomości i umiejętności wykraczające poza typowe oczekiwania/wymagania. Polecenia podsumowujące Odnieś się do hipotez postawionych przez siebie na początku tej części zajęć. W krótkiej wypowiedzi powołaj się - tam gdzie uznasz to za stosowne - na wyniki swoich obserwacji. 1a. [3 punkty maksymalnie] Przykładowa hipoteza H1: Obraz rejestrowany w oku jest obrazem rzeczywistym, pomniejszonym i odwróconym, nie jest zatem zgodny z tym, co nas otacza. Uczeń powinien potwierdzić tak sformułowaną hipotezę, powołując się na wyniki ćwiczenia A2. za co przyznajemy 1 punkt. Uczeń może dodatkowo sformułować komentarz związany z udziałem mózgu w przetwarzaniu danych rejestrowanych przez oko, przykładowo: a) W mózgu następuje swoiste skorygowanie/odwrócenie (lepiej: w mózgu następuje właściwa interpretacja) powstającego na siatkówce obrazu. Powoduje to, miedzy innymi, że nie widzimy świata do góry nogami. b) W mózgu następuje właściwe przeskalowanie rozmiarów wszystkich obiektów, które znajdują się w naszym polu widzenia. Za każdy tego typu komentarz możemy przyznać dodatkowo 1 punkt. Jakikolwiek inny rozsądny i spójny komentarz do hipotezy postawionej przez ucznia powinien zostać przez nauczyciela przeanalizowany i skomentowany; należy też podjąć decyzję o ewentualnym przyznaniu punktu (także poza punktacją ogólną). 1b. [3 punkty maksymalnie] H2: Oko ludzkie lepiej rejestruje ruch niż statyczny obraz. Uczeń powinien potwierdzić tak sformułowaną hipotezę, za co przyznajemy 1 punkt. Powinien także przedstawić co najmniej dwa uzasadnienia, odnoszące się do obserwacji. Za każdy z nich przyznajemy 1 punkt. a) W ćwiczeniu A1 stwierdzono, że oko ludzkie nie rozróżnia kolorów ani kształtów na obrzeżach pola widzenia, jednak rejestruje ruch. b) W ćwiczeniu A3 stwierdzono, że oko ludzkie, rejestrując ruch obiektu, pomija obniżoną jakość geometryczną (ostrość) elementów statycznych obrazu.

5 Jakikolwiek inny rozsądny komentarz lub uzasadnienie do hipotezy postawionej przez ucznia powinien zostać przez nauczyciela przeanalizowany i skomentowany. Pamiętać jednak należy, że preferowane są tu argumenty odnoszące się do obserwacji. Należy też podjąć decyzję o ewentualnym przyznaniu punktu (także poza punktacją ogólną) za taki komentarz. Podobnie jak stawianie hipotez, ich weryfikowanie (komentowanie) jest umiejętnością zaawansowaną, warto więc najtrafniejsze wypowiedzi uczniów weryfikujące postawione hipotezy pokazać lub zapisać tak, by były widoczne dla pozostałych. 2. [4 punkty] Która z umiejętności wynikających z działania narządu wzroku człowieka widzenie obiektu nieruchomego czy rejestracja ruchu wydaje się być starsza ewolucyjnie, bardziej pierwotna? Uzasadnij swoje stanowisko. Uczeń powinien przedstawić swój pogląd i go uzasadnić w zwartej, kilkuzdaniowej wypowiedzi. Oceniamy strukturę tej wypowiedzi: postawienie tezy (np., że widzenie ruchu jest ewolucyjnie starsze); przytoczenie argumentów (dowodów) wynikających z przeprowadzonych obserwacji (np. że podczas próby postrzegania ruchu linijki, mózg uzupełnia informacje o jej ostrości ; gdy zaś linijka spoczywa, jest postrzegana jako nieostra); analiza i wnioskowanie (np., że te dwie umiejętności były kształtowane w związku z różnymi potrzebami biologicznymi; potrzeba postrzegania ruchu w otoczeniu jest istotniejsza od potrzeby postrzegania kształtów); spójność przedstawionej argumentacji. Zadanie zawiera kilka trudności z punktu widzenia ucznia. Po pierwsze, uczeń powinien przedstawić rozstrzygnięcie problemu w postaci tezy, której w dalszym ciągu wypowiedzi będzie bronił. Istotne jest, by przyznać punkt za samo postawienie tezy, nawet jeśli jest ona błędna. Po drugie, uczeń powinien zebrać argumenty i je odpowiednio zaprezentować. Po trzecie winien wskazać, w jaki sposób argumenty te odnoszą się do postawionej tezy. Po czwarte wreszcie, uczeń powinien podsumować swój wywód w postaci konkluzji (wniosku), stwierdzającego prawdziwość swojej tezy.

6 Część B - oko owada. Polecenie wstępne. [3 punkty] Sformułuj, na podstawie powyższych pytań badawczych, trzy hipotezy, które zweryfikujesz (potwierdzisz lub odrzucisz) w tej części doświadczenia. Możliwe do sformułowania przez uczniów hipotezy: H1. Obraz rejestrowany przez owada różni się od obrazu jaki powstaje w oku człowieka. H2. W oku złożonym owada powstaje zwielokrotniony obraz obiektu, w pojedynczym ommatidium powstaje fragment obrazu rzeczywistości. H3. Obraz geometryczny w oku owada nie powstaje lub powstaje tylko w zarysie, nieostry, ruch rejestrowany jest bardzo dobrze. Hipotezy mogą być inaczej sformułowane, mogą także być przeciwne do zaproponowanych wyżej. Istotne jest, by postawione hipotezy odnosiły się merytorycznie do postawionych pytań badawczych oraz by uczeń ujął wszystkie postawione pytania w ramach trzech hipotez. Za każdą hipotezę przyznajemy 1 punkt; trzy punkty przyznajemy pod warunkiem, że uczeń ujął w swych hipotezach wszystkie problemy postawione w pytaniach badawczych. Stawianie hipotez uznaje się za umiejętność dość zaawansowaną - stąd uczniowie mogą mieć problemy z ich sformułowaniem, mimo wskazówki w karcie pracy. Jeśli uczniowie będą prosić o pomoc, można na tablicy zapisać przykładową hipotezę: Obraz rejestrowany w oku złożonym owada nie jest zgodny z geometrycznym obrazem otoczenia. i zastrzec, że nie musi to być w pełni właściwe. Ćwiczenie B1. Plan i przebieg obserwacji [4 punkty]; schemat układu [2 punkty]. Uczeń winien wpaść na pomysł, by pomiędzy świeczką a ekranem umieścić soczewki w układzie jedna obok drugiej [za ten lub równoważny pomysł przyznajemy jeden punkt]. Następnie uczeń winien zaproponować rozmieszczenie tych soczewek wzdłuż określonej linii [za ten pomysł przyznajemy dwa punkty, jeśli uczeń wybrał linię zakrzywioną taką, jak na poniższym schemacie wzorcowym, lub jeden punkt jeśli umieścił je na innej linii, np. na linii prostej]. Czwarty punkt przyznajemy za dobranie takiej odległości świeczki od układu soczewek, by w soczewce centralnej (na schemacie oznaczonej symbolem S 0 ) powstał ostry obraz płomyka świeczki na ekranie. Każdy pomysł musi być odpowiednio opisany. Za sporządzenie czytelnego, prawidłowo opisanego schematu doświadczenia przyznajemy dwa punkty. Poniżej pokazano przykładowy schemat; uczeń w swoim schemacie nie musi wyróżnić soczewki S 0, lecz opisać użyte soczewki. soczewka S 0 świeczka ekran

7 Jest to bardzo trudne zadanie, niepodobne do czegokolwiek, co uczeń mógł widzieć w szkole, czy poza nią. Wymaga ono syntezy czynności z ćwiczenia A2 oraz właściwych wniosków z analizy schematu oka owada, a także dużej pomysłowości. Dodatkową trudność sprawia stosunkowo duża liczba dostępnych artefaktów. Podobnie jak w ćwiczeniu A1, należy przewidywać, że daleko nie wszyscy uczniowie (grupy uczniowskie) mogą sobie z tym poleceniem poradzić. Nauczyciel winien więc przygotować analogiczną strategię postępowania wobec uczniów czy grup (a może nawet całej klasy!), które nie poradzą sobie z ustawieniem zestawu. Ćwiczenie B1. Dokumentacja obserwacji. B1.1 [1 punkt] W tym doświadczeniu każda soczewka jest modelem jednego ommatidium. Podaj powód, dla którego zaproponowałeś(łaś) ustawienie zestawu soczewek wzdłuż w taki właśnie sposób. Uczeń powinien stwierdzić, że ustawienie soczewek wzdłuż łuku przypomina (modeluje) wypukły kształt oka złożonego owada, widoczny na rysunku. Za taką lub równoważną wypowiedź przyznajemy jeden punkt. Jeśli znajdziemy inne stwierdzenia, rozwijające tę myśl, idące przykładowo w kierunku omawiania ograniczeń takiego modelu, to winniśmy rozważyć przyznanie dodatkowego punktu, poza przewidzianą punktacją. Z kolei jeśli uczeń zaproponował inne ustawienie soczewek, to możemy przyznać mu punkt za sensowne uzasadnienie tego wyboru. Zadanie o przeciętnym poziomie trudności, wymagające od ucznia uzasadnienia swojego postępowania. B1.2 [2 punkty] Sformułuj różnice pomiędzy obrazami na ekranie powstałymi w poszczególnych soczewkach. Uczeń ma tu możliwość zaobserwowania aż trzech różnic: obrazy uzyskane w soczewkach pobocznych są nieostre, zniekształcone a nawet mogą nie powstać w ogóle - szczególnie w soczewkach peryferyjnych 1, podczas gdy obraz uzyskany w soczewce S 0 jest ostry, o kształcie podobnym do obiektu i wyraźnie widoczny. Za wskazanie jednej spośród tych trzech różnic przyznajemy jeden punkt; za wskazanie dwóch lub trzech przyznajemy dwa punkty. Zadanie niezbyt trudne, wymagające przyjrzenia się uzyskanemu w doświadczeniu efektowi. Dla niektórych uczniów prawidłowe nazwanie efektu może się okazać trudniejsze niż jego zauważenie. Należy także zwrócić uwagę, że - zgodnie zresztą z poleceniem - uczeń nie ma obowiązku uzasadniania wskazanych tutaj różnic. Jeśli uczeń podjął próbę uzasadnienia zaobserwowanych różnic, możemy w komentarzu podkreślić dwa aspekty: z jednej strony zwrócić uwagę, że w wypowiedzi należy trzymać się zakresu wynikającego z treści polecenia (lub narazić się na zarzut pisania nie na temat ); z drugiej strony należy pochwalić ucznia za odruch uzasadniania poglądu, co jest cenne w naukach przyrodniczych. B1.3 [1 punkt] Sformułuj różnice pomiędzy obrazem (jako całością) powstałym na ekranie w tym doświadczeniu a obrazem otrzymanym w ćwiczeniu A2. Zasadnicza różnica, którą powinien tu wskazać uczeń i za to otrzymać jeden punkt, to pojawienie się kilku obrazów tego samego obiektu w ćwiczeniu B, podczas gdy w ćwiczeniu A pojawił się tylko 1 Niepojawienie się obrazu w pojedynczej soczewce jest uwarunkowane odpowiednim ustawieniem całego zestawu i nie jest - w tym ćwiczeniu - efektem koniecznym do uzyskania. Tak więc zauważenie tego efektu nie może być wymagane od wszystkich uczniów.

8 jeden obraz. Można przewidywać, że uczeń będzie wskazywał także inne różnice, np. takie, które już opisał w ćwiczeniu B1.2. Zadanie, podobnie jak poprzednie, jest stosunkowo łatwe. Uczeń nie powinien mieć problemów ze wskazaniem ani z nazwaniem różnicy. Może jednak wpaść w pułapkę ponownego (polecenie B1.2) opisywania cech obrazów uzyskanych w soczewkach pobocznych. W takim przypadku zwracamy uwagę, że ten problem został już poruszony wcześniej. Nie można także wykluczyć, że uczeń - podobnie jak w poprzednim zadaniu - będzie próbował uzasadnić opisywaną różnicę. Ćwiczenie B2. Dokumentacja obserwacji. B2.1 [2 punkty] Opisz zmiany, jakie podczas ruchu świeczki następowały w obrazie uzyskanym na ekranie. Uwzględnij w swoim opisie obrazy uzyskane we wszystkich soczewkach. Uczeń powinien stwierdzić, że w miarę przesuwania świeczki, obrazy przemieszczały się na ekranie [za ten lub równoważny opis przyznajemy jeden punkt]. Uczeń powinien także stwierdzić, że w miarę zbliżania świeczki do osi symetrii wybranej soczewki, obraz w niej uzyskany stawał się coraz bardziej ostry (wyraźny lub inne, równoważne określenie) [za ten lub równoważny opis przyznajemy jeden punkt]. Uczeń może zauważyć, że w niektórych położeniach świeczki jej obraz w ogóle nie powstaje w wybranej soczewce. Jest to zadanie typowo obserwacyjne. Wymaga ono przyjrzenia się efektowi uzyskanemu przez zmianę układu i syntetycznego opisania tego efektu. B2.2 [2 punkty] Zwróć uwagę na specyficzną cechę budowy pojedynczego ommatidium: elementy światłoczułe są w nim umieszczone niemal wyłącznie na głównej osi optycznej jego soczewki. Oznacza to, że każde ommatidium rejestruje niewielki wycinek otoczenia oka złożonego. Skorzystaj z tej informacji oraz z efektów zaobserwowanych w tym ćwiczeniu i opisz w jaki sposób oko owada rejestruje ruch w swoim otoczeniu. Uczeń powinien stwierdzić, że w miarę przesuwania świeczki jej obraz jest rejestrowany w sposób prawidłowy przez kolejne soczewki (ommatidia); za to spostrzeżenie przyznajemy jeden punkt. Oznacza to, że ruch w otoczeniu owada jest postrzegany w taki sposób, że obraz poruszającego się obiektu pojawia się w obszarze czynnym kolejnych ommatidiów, znikając jednocześnie z pola widzenia innych ommatidiów; za tę konkluzję przyznajemy drugi punkt. Zadanie jest trudne. Wymaga ono zsyntetyzowania informacji teoretycznej, podanej w pierwszej części treści, z wynikami obserwacji, dokonania generalizacji oraz wyciągnięcia i sformułowania odpowiedniego wniosku. Polecenia podsumowujące Odnieś się do hipotez postawionych przez siebie na początku tej części zajęć. W krótkiej wypowiedzi powołaj się - tam gdzie uznasz to za stosowne - na wyniki swoich obserwacji. 1a. [2 punkty] Przykładowa hipoteza H1: Obraz rejestrowany przez owada różni się od obrazu jaki powstaje w oku człowieka.. Uczeń powinien potwierdzić tak sformułowaną hipotezę, za co przyznajemy 1 punkt. Powinien także uzasadnić swój pogląd, podkreślając zasadniczą różnicę pomiędzy tymi obrazami, czyli pojedynczy obraz w oku człowieka i wiele obrazów w oku owada. Za to uzasadnienie przyznajemy 1 punkt.

9 1b. [2 punkty] H2: W oku złożonym owada powstaje zwielokrotniony obraz obiektu, w pojedynczym ommatidium powstaje fragment obrazu rzeczywistości.. Uczeń powinien potwierdzić tak sformułowaną hipotezę, za co przyznajemy 1 punkt. Powinien także przedstawić uzasadnienie, odnoszące się do obserwacji, w postaci prostego komentarza, np. W obserwacji stwierdzono, że ostry (prawidłowy) obraz powstaje tylko w jednej soczewce (w jednym ommatidium); pozostałe soczewki dawały obrazy nieostre, albo nie dawały obrazów w ogóle. Za taki komentarz przyznajemy 1 punkt. W ćwiczeniu proponujemy jedynie i aż model oka złożonego; ma on określone ograniczenia. Trzy podstawowe ograniczenia to: - mała liczba i duże rozmiary soczewek (w porównaniu z odległościami od przedmiotu i krzywizną linii soczewek); - brak stożków na soczewkach; - przyjęcie, że otoczenie to świeczka - jest to obiekt praktycznie punktowy (o małych rozmiarach), a nie rozciągły. Te ograniczenia powodują, że otrzymujemy kilka obrazów (istotnie różnej jakości), z których każdy (lepiej lub gorzej) odzwierciedla całe otoczenie, a nie tak, jak zapewne jest w oku owada, tylko fragment otoczenia. Dlatego też zakłada się, że wnioskowanie ucznia na podstawie obserwacji może zawierać nieścisłość. Proponowane określenie zwielokrotniony (lub równoważne) - jest zgodne z obserwacją i stanowi przybliżenie rzeczywistości w podobnym stopniu w jakim proponowany układ soczewek, ze świeczką i ekranem, modeluje oko owada. 1c. [3 punkty] H3: Obraz geometryczny w oku owada nie powstaje lub powstaje tylko w zarysie, nieostry, ruch rejestrowany jest bardzo dobrze.. Uczeń powinien potwierdzić tak sformułowaną hipotezę, za co przyznajemy 1 punkt. Powinien także przedstawić dwa uzasadnienia, odnoszące się do obserwacji. Za każdy z nich przyznajemy 1 punkt. Przykładowe uzasadnienia to: - Mózg owada ma za mało danych, by stworzyć pełny geometryczny obraz otoczenia, gdyż otrzymuje prawidłową informację jedynie z jednego ommatidium (z niewielkiej liczby ommatidiów); informacje z pozostałych ommatidiów, jeśli są przekazywane do mózgu, to są zniekształcone wobec rzeczywistego obiektu. - Mózg owada dostaje informacje o zmianach obrazu w poszczególnych ommatidiach, co dość łatwo jest zinterpretować jako ruch obiektu w otoczeniu owada. Komentarz jak w części A 2. [4 punkty] Czy możliwe jest Twoim zdaniem - by na podstawie analizy wyników przeprowadzonych obserwacji, wnioskować o ewolucji procesu widzenia w jednym z jego aspektów? Chodzi tu o kolejność kształtowania się dwóch umiejętności: rejestrowania ruchu obiektu w otoczeniu organizmu i tworzenia obrazu geometrycznego (ostrego widzenia nieruchomego obiektu). Zapisz swoje refleksje na ten temat. Uczeń powinien przedstawić swój pogląd i go uzasadnić w zwartej, kilkuzdaniowej wypowiedzi. Oceniamy strukturę tej wypowiedzi: postawienie tezy (np., że postrzeganie ruchu jest starsze ewolucyjnie), przytoczenie argumentów (dowodów) wynikających z przeprowadzonych obserwacji (np., że wykształcenie wielu prostych układów optycznych, czyli ommatidiów, jest prostsze niż

10 wykształcenie jednego, ale bardziej kompleksowego układu, zawierającego jedną soczewkę i wiele elementów światłoczułych), analiza i wnioskowanie oraz spójność przedstawionej argumentacji. Komentarz jak w części A.

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja guided inquiry

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja guided inquiry CZĘŚĆ A CZŁOWIEK Pytania badawcze: Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja guided inquiry Czy obraz świata jaki rejestrujemy naszym okiem jest zgodny z rzeczywistością? Jaki obraz otoczenia

Bardziej szczegółowo

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją CZĘŚĆ A CZŁOWIEK Pytania badawcze: Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją Czy obraz świata jaki rejestrujemy naszym okiem jest zgodny z rzeczywistością? Jaki obraz otoczenia

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.. Wprowadzenie Soczewką nazywamy ciało przezroczyste ograniczone

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Scenariusz lekcji : Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Autorski konspekt lekcyjny Słowa kluczowe: soczewki, obrazy Joachim Hurek, Publiczne Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi w

Bardziej szczegółowo

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013 M Wyznaczanie zdolności skupiającej soczewek za pomocą ławy optycznej. Model oka. Zagadnienia. Podstawy optyki geometrycznej: Falowa teoria światła. Zjawisko załamania i odbicia światła. Prawa rządzące

Bardziej szczegółowo

Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy. tworzone przez soczewki.

Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy. tworzone przez soczewki. 1 Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy tworzone przez soczewki. Czas trwania zajęć: 2h Określenie wiedzy i umiejętności wymaganej u uczniów przed przystąpieniem do realizacji zajęć: Uczeń:

Bardziej szczegółowo

Wśród prostokątów o jednakowym obwodzie największe pole. ma kwadrat. Scenariusz zajęć z pytaniem problemowym dla. gimnazjalistów.

Wśród prostokątów o jednakowym obwodzie największe pole. ma kwadrat. Scenariusz zajęć z pytaniem problemowym dla. gimnazjalistów. 1 Wśród prostokątów o jednakowym obwodzie największe pole ma kwadrat. Scenariusz zajęć z pytaniem problemowym dla gimnazjalistów. Czas trwania zajęć: 45 minut Potencjalne pytania badawcze: 1. Jaki prostokąt

Bardziej szczegółowo

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela Ćwiczenie O4 Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela O4.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych soczewek skupiających oraz rozpraszających z zastosowaniem o metody Bessela. O4.2.

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ POMIAR OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH 1. Cel dwiczenia Zapoznanie z niektórymi metodami badania ogniskowych soczewek cienkich. 2. Zakres wymaganych zagadnieo: Prawa odbicia

Bardziej szczegółowo

Dodatek 1. C f. A x. h 1 ( 2) y h x. powrót. xyf

Dodatek 1. C f. A x. h 1 ( 2) y h x. powrót. xyf B Dodatek C f h A x D y E G h Z podobieństwa trójkątów ABD i DEG wynika z h x a z trójkątów DC i EG ' ' h h y ' ' to P ( ) h h h y f to ( 2) y h x y x y f ( ) i ( 2) otrzymamy to yf xy xf f f y f h f yf

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek Nazwisko... Data... Wdział... Imię... Dzień tg.... Godzina... Ćwiczenie 36 Badanie układu dwóch soczewek Wznaczenie ogniskowch soczewek metodą Bessela Odległość przedmiotu od ekranu (60 cm 0 cm) l Soczewka

Bardziej szczegółowo

Projekt Czy te oczy mogą kłamac

Projekt Czy te oczy mogą kłamac Projekt Czy te oczy mogą kłamac Zajęcia realizowane metodą przewodniego tekstu Cel główny: Rozszerzenie wiedzy na temat mechanizmu widzenia. Treści kształcenia zajęć interdyscyplinarnych: Fizyka: Rozchodzenie

Bardziej szczegółowo

f = -50 cm ma zdolność skupiającą

f = -50 cm ma zdolność skupiającą 19. KIAKOPIA 1. Wstęp W oku miarowym wymiary struktur oka, ich wzajemne odległości, promienie krzywizn powierzchni załamujących światło oraz wartości współczynników załamania ośrodków, przez które światło

Bardziej szczegółowo

Załącznik do Uchwały Nr 1/2014/2015 Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej w Czernikowie z dnia 15.09.2014 r.

Załącznik do Uchwały Nr 1/2014/2015 Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej w Czernikowie z dnia 15.09.2014 r. Celem doskonalenia sprawności rachunkowej należy: stosować różnorodne ćwiczenia doskonalące sprawność rachunkową, dostosowane do indywidualnych możliwości uczniów; wykorzystywać codzienne okazje do utrwalania

Bardziej szczegółowo

Scenariusz nr 2. Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka. Blok tematyczny: Szkolna społeczność

Scenariusz nr 2. Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka. Blok tematyczny: Szkolna społeczność Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka Blok tematyczny: Szkolna społeczność Scenariusz nr 2 I. Tytuł scenariusza zajęć : Poznajemy siebie i innych. II. Czas realizacji: 2 jednostki lekcyjne. III. Edukacje

Bardziej szczegółowo

Załamanie na granicy ośrodków

Załamanie na granicy ośrodków Załamanie na granicy ośrodków Gdy światło napotyka na granice dwóch ośrodków przezroczystych ulega załamaniu tak jak jest to przedstawione na rysunku obok. Dla każdego ośrodka przezroczystego istnieje

Bardziej szczegółowo

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki.

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. 1. Równanie soczewki i zwierciadła kulistego. Z podobieństwa trójkątów ABF i LFD (patrz rysunek powyżej) wynika,

Bardziej szczegółowo

Rys. 1 Schemat układu obrazującego 2f-2f

Rys. 1 Schemat układu obrazującego 2f-2f Ćwiczenie 15 Obrazowanie. Celem ćwiczenia jest zbudowanie układów obrazujących w świetle monochromatycznym oraz zaobserwowanie różnic w przypadku obrazowania za pomocą różnych elementów optycznych, zwracając

Bardziej szczegółowo

Karta pracy do doświadczeń

Karta pracy do doświadczeń 1 Karta pracy do doświadczeń UWAGA: Pola z poleceniami zapisanymi niebieską czcionką i ramkami z przerywaną linią wypełniają uczniowie uczestniczący w zajęciach. A. Temat w formie pytania badawczego lub

Bardziej szczegółowo

Grupa: Elektrotechnika, sem 3, wersja z dn. 03.11.2015 Technika Świetlna Laboratorium

Grupa: Elektrotechnika, sem 3, wersja z dn. 03.11.2015 Technika Świetlna Laboratorium 6-965 Poznań tel. (-61) 6652688 fax (-61) 6652389 Grupa: Elektrotechnika, sem 3, wersja z dn. 3.11.2 Technika Świetlna Laboratorium Ćwiczenie nr 3 Temat: BADANIE POLA WIDZENIA Opracowanie wykonano na podstawie:

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 7 Temat: Pomiar kąta załamania i kąta odbicia światła. Sposoby korekcji wad wzroku. 1. Wprowadzenie Zestaw ćwiczeniowy został

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne.

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne. Ćwiczenie 4 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ Wprowadzenie teoretyczne. Soczewka jest obiektem izycznym wykonanym z materiału przezroczystego o zadanym kształcie i symetrii obrotowej. Interesować

Bardziej szczegółowo

Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R 1 i R 2.

Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R 1 i R 2. Optyka geometryczna dla soczewek Autorzy: Zbigniew Kąkol, Piotr Morawski Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R i R 2. Nasze rozważania własności

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI W GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI W GIMNAZJUM PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI W GIMNAZJUM 1. Każdy uczeń jest oceniany zgodnie z zasadami sprawiedliwości. 2. Ocenie podlegają wszystkie wymienione w pkt. II formy aktywności ucznia. 3. Każdy

Bardziej szczegółowo

Karta pracy do doświadczeń

Karta pracy do doświadczeń 1 Karta pracy do doświadczeń UWAGA: Pola z poleceniami zapisanymi niebieską czcionką i ramkami z przerywaną linią wypełniają uczniowie uczestniczący w zajęciach. A. Temat w formie pytania badawczego lub

Bardziej szczegółowo

tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu. Uczniowie otrzymają dwa polecenia do wyboru:

tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu. Uczniowie otrzymają dwa polecenia do wyboru: II część egzaminu maturalnego z języka polskiego (poziom podstawowy) obejmuje pisanie własnego tekstu w związku z tekstem literackim zamieszczonym w arkuszu. Uczniowie otrzymają dwa polecenia do wyboru:

Bardziej szczegółowo

Obrazowanie za pomocą soczewki

Obrazowanie za pomocą soczewki Marcin Bieda Obrazowanie za pomocą soczewki (Instrukcja obsługi) Aplikacja została zrealizowana w ramach projektu e-fizyka, współfinansowanym przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Bardziej szczegółowo

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek opracował: Dariusz Wardecki Wstęp Soczewką optyczną nazywamy bryłę z przezroczystego materiału, ograniczoną (przynajmniej z jednej strony) zakrzywioną powierzchnią

Bardziej szczegółowo

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D.

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D. OPTYKA - ĆWICZENIA 1. Promień światła padł na zwierciadło tak, że odbił się od niego tworząc z powierzchnią zwierciadła kąt 30 o. Jaki był kąt padania promienia na zwierciadło? A. 15 o B. 30 o C. 60 o

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza ĆWICZENIE 77 POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK Instrukcja wykonawcza 1. Wykaz przyrządów Ława optyczna z podziałką, oświetlacz z zasilaczem i płytka z wyciętym wzorkiem, ekran Komplet soczewek z oprawkami

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA - MATEMATYKA

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA - MATEMATYKA PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA - MATEMATYKA WYMAGANIA KONIECZNE - OCENA DOPUSZCZAJĄCA uczeń posiada niepełną wiedzę określoną programem nauczania, intuicyjnie rozumie pojęcia, zna ich nazwy i potrafi podać

Bardziej szczegółowo

PODSTAWOWE FIGURY GEOMETRYCZNE

PODSTAWOWE FIGURY GEOMETRYCZNE TEST SPRAWDZAJĄCY Z MATEMATYKI dla klasy IV szkoły podstawowej z zakresu PODSTAWOWE FIGURY GEOMETRYCZNE autor: Alicja Bruska nauczyciel Szkoły Podstawowej nr 1 im. Józefa Wybickiego w Rumi WSTĘP Niniejsze

Bardziej szczegółowo

Optyka 2012/13 powtórzenie

Optyka 2012/13 powtórzenie strona 1 Imię i nazwisko ucznia Data...... Klasa... Zadanie 1. Słońce w ciągu dnia przemieszcza się na niebie ze wschodu na zachód. W którym kierunku obraca się Ziemia? Zadanie 2. Na rysunku przedstawiono

Bardziej szczegółowo

W Y M A G A N I A E D U K A C Y J N E

W Y M A G A N I A E D U K A C Y J N E W Y M A G A N I A E D U K A C Y J N E Z B I O L O G I I W KATOLICKIM LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM IM. ŚW. STANISŁAWA KOSTKI W KIELCACH ZAŁOŻENIA OGÓLNE 1. Ocenianiu podlega: Posługiwanie się poprawną terminologią

Bardziej szczegółowo

Opis ćwiczenia. Cel ćwiczenia Poznanie budowy i zrozumienie istoty pomiaru przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła rewersyjnego Henry ego Katera.

Opis ćwiczenia. Cel ćwiczenia Poznanie budowy i zrozumienie istoty pomiaru przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła rewersyjnego Henry ego Katera. ĆWICZENIE WYZNACZANIE PRZYSPIESZENIA ZIEMSKIEGO ZA POMOCĄ WAHADŁA REWERSYJNEGO Opis ćwiczenia Cel ćwiczenia Poznanie budowy i zrozumienie istoty pomiaru przyspieszenia ziemskiego za pomocą wahadła rewersyjnego

Bardziej szczegółowo

MODUŁ: Popcorn beztłuszczowa przekąska

MODUŁ: Popcorn beztłuszczowa przekąska MODUŁ: Popcorn beztłuszczowa przekąska Wprowadzenie Realizacja modułu umożliwi uczniowi rozwój intelektualny, uświadomi mu, skąd bierze się wiedza oraz umożliwi rozwój osobisty i społeczny (odpowiedzialne

Bardziej szczegółowo

NOWY egzamin maturalny

NOWY egzamin maturalny NOWY egzamin maturalny z BIOLOGII Komentarze ekspertów Poniżej znajdziesz komentarze naszych ekspertów do Informatora CKE na temat matury 2015. Zobacz, jakie umiejętności i wiadomości będą sprawdzane podczas

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO

Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO 1. Ponieważ celem nauczania jest kształtowanie kompetencji kluczowych, niezbędnych człowiekowi w dorosłym życiu, niezależnie od rodzaju wykształcenia i wykonywanego

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO

Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO Przedmiotowy system oceniania FIZYKA klasa I LO 1. Ponieważ celem nauczania jest kształtowanie kompetencji kluczowych, niezbędnych człowiekowi w dorosłym życiu, niezależnie od rodzaju wykształcenia i wykonywanego

Bardziej szczegółowo

Scenariusz lekcji z biologii w szkole ponadgimnazjalnej

Scenariusz lekcji z biologii w szkole ponadgimnazjalnej Scenariusz lekcji z biologii w szkole ponadgimnazjalnej Temat lekcji: Planowanie doświadczeń biologicznych jak rozróżnić próbę badawczą od kontrolnej? Cele kształcenia IV etap edukacyjny: 1. Wymagania

Bardziej szczegółowo

Optyka w fotografii Ciemnia optyczna camera obscura wykorzystuje zjawisko prostoliniowego rozchodzenia się światła skrzynka (pudełko) z małym okrągłym otworkiem na jednej ściance i przeciwległą ścianką

Bardziej szczegółowo

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI Rozwiązanie zadań należy zapisać w wyznaczonych miejscach pod treścią zadania Zadanie

Bardziej szczegółowo

Zasady Oceniania Przedmiot: Matematyka

Zasady Oceniania Przedmiot: Matematyka I. Kontrakt między nauczycielem i uczniem Zasady Oceniania Przedmiot: Matematyka 1. Każdy uczeń jest oceniany zgodnie z zasadami sprawiedliwości. 2. Prace klasowe, sprawdziany i odpowiedzi ustne są obowiązkowe.

Bardziej szczegółowo

Temat: Pole równoległoboku.

Temat: Pole równoległoboku. Scenariusz lekcji matematyki w klasie V Temat: Pole równoległoboku. Ogólne cele edukacyjne - rozwijanie umiejętności posługiwania się językiem matematycznym - rozwijanie wyobraźni i inwencji twórczej -

Bardziej szczegółowo

ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI. Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu

ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI. Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu Zasady oceniania z matematyki są zgodne z Wewnątrzszkolnym Ocenianiem w Liceum Ogólnokształcącym nr X

Bardziej szczegółowo

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 Włodzimierz Wolczyński Załamanie światła 35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI sin sin Gdy v 1 > v 2, więc gdy n 2 >n 1, czyli gdy światło wchodzi do ośrodka gęstszego optycznie,

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 53. Soczewki

Ćwiczenie 53. Soczewki Ćwiczenie 53. Soczewki Małgorzata Nowina-Konopka, Andrzej Zięba Cel ćwiczenia Pomiar ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiająca i rozpraszająca), obliczenie ogniskowej soczewki rozpraszającej.

Bardziej szczegółowo

XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne

XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne ZADANIE D1 Nazwa zadania: Współczynnik załamania cieczy wyznaczany domową metodą Masz do dyspozycji: - cienkościenne, przezroczyste naczynie szklane

Bardziej szczegółowo

CZY PYTANIE MUSI MIEĆ ZNAK ZAPYTANIA? O SPOSOBACH FORMUŁOWANIA PYTAŃ PRZEZ DZIECI

CZY PYTANIE MUSI MIEĆ ZNAK ZAPYTANIA? O SPOSOBACH FORMUŁOWANIA PYTAŃ PRZEZ DZIECI Małgorzata Dagiel CZY PYTANIE MUSI MIEĆ ZNAK ZAPYTANIA? O SPOSOBACH FORMUŁOWANIA PYTAŃ PRZEZ DZIECI Edukacja językowa na poziomie klas początkowych jest skoncentrowana na działaniach praktycznych dzieci.

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z PRZYRODY W KLASIE IV W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 2 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ CURIE W SOBÓTCE W ROKU SZKOLNYM 2015/2016

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z PRZYRODY W KLASIE IV W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 2 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ CURIE W SOBÓTCE W ROKU SZKOLNYM 2015/2016 PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA Z PRZYRODY W KLASIE IV W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 2 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ CURIE W SOBÓTCE W ROKU SZKOLNYM 2015/2016 I. Ogólne zasady oceniania. Kontrakt między nauczycielem

Bardziej szczegółowo

RAPORT PO SPRAWDZIANIE SZÓSTOKLASISTY

RAPORT PO SPRAWDZIANIE SZÓSTOKLASISTY Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Kochanowskiego RAPORT PO SPRAWDZIANIE SZÓSTOKLASISTY Lublin, 2016 r. 1 Wstęp 5 kwietnia 2016 roku uczniowie klas VI napisali sprawdzian szóstoklasisty. Składał się on z

Bardziej szczegółowo

OCENIANIE ARKUSZA POZIOM ROZSZERZONY INFORMACJE DLA OCENIAJACYCH

OCENIANIE ARKUSZA POZIOM ROZSZERZONY INFORMACJE DLA OCENIAJACYCH Próbny egzamin maturalny z fizyki i astronomii OCENIANIE ARKUSZA POZIOM ROZSZERZONY INFORMACJE DLA OCENIAJACYCH. Rozwiązania poszczególnych zadań i poleceń oceniane są na podstawie punktowych kryteriów

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia do próbnych matur z poziomu podstawowego.

Zagadnienia do próbnych matur z poziomu podstawowego. Zagadnienia do próbnych matur z poziomu podstawowego. Wiadomości: 1. opisuje budowę i funkcje organizmu człowieka: a. opisuje budowę organizmu człowieka lub nazywa elementy budowy przedstawione na ilustracji,

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Michał Łasica klasa IIId nr 13 22 grudnia 2006 1 1 Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki 1.1

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK ĆWICZENIE 77 POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK Cel ćwiczenia: 1. Poznanie zasad optyki geometrycznej, zasad powstawania i konstrukcji obrazów w soczewkach cienkich. 2. Wyznaczanie odległości ogniskowych

Bardziej szczegółowo

ANALIZA WYNIKÓW EGZAMINU GIMNAZJALNEGO 2012

ANALIZA WYNIKÓW EGZAMINU GIMNAZJALNEGO 2012 PUBLICZNE GIMNAZJUM IM. KRÓLA JANA KAZIMIERZA W RAJCZY ANALIZA WYNIKÓW EGZAMINU GIMNAZJALNEGO 2012 CZĘŚĆ MATEMATYCZNO PRZYRODNICZA Egzamin Gimnazjalny w części matematyczno przyrodniczej składał się z

Bardziej szczegółowo

lider projektu: finansowanie:

lider projektu: finansowanie: lider projektu: finansowanie: - zapoznanie się z możliwościami budowania programów w Lego Mindstorms EV3 - budowa prostego robota z jednym silnikiem i jednym czujnikiem - naładowane zestawy Lego Mindstorms

Bardziej szczegółowo

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M.

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M. Zwierciadło płaskie, prawo odbicia. +OPTYKA.stacjapogody.waw.pl K.M. Promień padający, odbity i normalna leżą w jednej płaszczyźnie, prostopadłej do płaszczyzny zwierciadła Obszar widzialności punktu w

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki II klasa Akademickie Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego.

Wymagania edukacyjne z fizyki II klasa Akademickie Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego. Wymagania edukacyjne z fizyki II klasa Akademickie Gimnazjum Mistrzostwa Sportowego. I. Wymagania programowe 1. Obserwowanie i opisywanie zjawisk fizycznych i astronomicznych. 2. Posługiwanie się metodami

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-3

Ć W I C Z E N I E N R O-3 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-3 WYZNACZANIE OGNISKOWYCH SOCZEWEK ZA POMOCĄ METODY BESSELA I.

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum. kl. III

Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum. kl. III Szczegółowe kryteria oceniania z fizyki w gimnazjum kl. III Semestr I Drgania i fale Rozpoznaje ruch drgający Wie co to jest fala Wie, że w danym ośrodku fala porusza się ze stałą szybkością Zna pojęcia:

Bardziej szczegółowo

Szkoła Powiat Województwo Okręg Kraj 47,35 49,57 50,63 52

Szkoła Powiat Województwo Okręg Kraj 47,35 49,57 50,63 52 ANALIZA EGZAMINU GIMNAZJALNEGO W ROKU SZKOLNYM 2013/2O14 Z CZĘŚCI MATEMATYCZNO PRZYRODNICZEJ Z ZAKRESU PRZEDMIOTÓW PRZYRODNICZYCH Do egzaminu gimnazjalnego w roku szkolnym 2013/2014 przystąpiło 40 uczniów

Bardziej szczegółowo

Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Technik technologii ceramicznej 311[30]

Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Technik technologii ceramicznej 311[30] Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Technik technologii ceramicznej 311[30] 1 2 3 4 5 W etapie praktycznym zadanie egzaminacyjne sprawdzało umiejętności praktyczne z zakresu

Bardziej szczegółowo

Soczewki konstrukcja obrazu. Krótkowzroczność i dalekowzroczność.

Soczewki konstrukcja obrazu. Krótkowzroczność i dalekowzroczność. Soczewki konstrukcja obrazu Krótkowzroczność i dalekowzroczność. SOCZEWKA jest to przezroczyste ciało ograniczone powierzchniami kulistymi Soczewki mogą być Wypukłe Wklęsłe i są najczęściej skupiające

Bardziej szczegółowo

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr : Soczewki Cel ćwiczenia: Wyznaczenie ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiającej i rozpraszającej) oraz ogniskowej soczewki rozpraszającej

Bardziej szczegółowo

Aranżacja przestrzeni klasy

Aranżacja przestrzeni klasy Aranżacja przestrzeni klasy Nawet różny sposób ustawienia ławek może mieć wpływ na przebieg procesu nauczania. Niektóre ustawienia są bardzo przydatne do pewnych typów zajęć. Inne mogą stanowić utrudnienie.

Bardziej szczegółowo

Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Fototechnik 313[01]

Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Fototechnik 313[01] Przykłady wybranych fragmentów prac egzaminacyjnych z komentarzami Fototechnik 313[01] 1 2 3 4 5 Rozwiązanie zadania egzaminacyjnego podlegało ocenie w zakresie następujących elementów pracy: 1. Tytuł

Bardziej szczegółowo

WARSZTATY METODYCZNE (dla nauczycieli matematyki szkół ponadgimnazjalnych)

WARSZTATY METODYCZNE (dla nauczycieli matematyki szkół ponadgimnazjalnych) WARSZTATY METODYCZNE (dla nauczycieli matematyki szkół ponadgimnazjalnych) Aktywizujące metody nauczania na przykładzie tematu: Dyskusja nad liczbą rozwiązań równania liniowego z wartością bezwzględną

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI I. PODSTAWA PRAWNA DO OPRACOWANIA PRZEDMIOTOWEGO SYSTEMU OCENIANIA: 1. Rozporządzenie z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU MATEMATYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA. Temat lekcji: Liczby firankowe

SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU MATEMATYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA. Temat lekcji: Liczby firankowe SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU MATEMATYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA Temat lekcji: Liczby firankowe Na podstawie pracy Joanny Jędrzejczyk oraz jej uczniów.

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI (PSO)

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI (PSO) PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z MATEMATYKI (PSO) Przedmiotowy System Oceniania ( PSO) jest zgodny z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21.03.2001 r. w sprawie oceniania, klasyfikowania

Bardziej szczegółowo

Zasady oceniania na zajęciach plastycznych

Zasady oceniania na zajęciach plastycznych Zasady oceniania na zajęciach plastycznych Obszary aktywności oceniane na lekcjach plastyki: Aktywność na lekcjach: przygotowanie się do zajęć, praca i wypowiedzi na lekcji, zadania dodatkowe, konkursy,

Bardziej szczegółowo

r. rok szkolny 2012/2013

r. rok szkolny 2012/2013 04.04.2013r. rok szkolny 2012/2013 Do sprawdzianu po szkole podstawowej przystąpiło 71 uczniów. Wszyscy uczniowie pisali sprawdzian w wersji standardowej. Struktura arkusza sprawdzającego umiejętności

Bardziej szczegółowo

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B.

Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka materialnego A. B. Imię i nazwisko Pytanie 1/ Zaznacz właściwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne są falami poprzecznymi podłużnymi Pytanie 2/ Zaznacz prawdziwą odpowiedź: Fale elektromagnetyczne do rozchodzenia się... ośrodka

Bardziej szczegółowo

Dokument komputerowy w edytorze grafiki

Dokument komputerowy w edytorze grafiki Temat 3. Dokument komputerowy w edytorze grafiki Realizacja podstawy programowej 1. 3) stosuje usługi systemu operacyjnego i programów narzędziowych do zarządzania zasobami (plikami) [...]; 4) wyszukuje

Bardziej szczegółowo

Scenariusz lekcji 1. Informacje wst pne: 2. Program nauczania: 3. Temat zaj 4. Integracja: 5. Cele lekcji: Ucze potrafi:

Scenariusz lekcji 1. Informacje wst pne: 2. Program nauczania: 3. Temat zaj 4. Integracja: 5. Cele lekcji: Ucze potrafi: Scenariusz lekcji 1. Informacje wstępne: Data: 25 września 2012r. Klasa: II a 2 liceum (profil bezpieczeństwo wewnętrzne); Czas trwania zajęć: 45 minut; Nauczany przedmiot: matematyka. 2. Program nauczania:

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU FIZYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA

SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU FIZYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA SCENARIUSZ ZAJĘĆ SZKOLNEGO KOŁA NAUKOWEGO Z PRZEDMIOTU FIZYKA PROWADZONEGO W RAMACH PROJEKTU AKADEMIA UCZNIOWSKA Temat lekcji Czy różne przedmioty mogą działać jak magnes? Na podstawie pracy Agaty Rogackiej

Bardziej szczegółowo

Metody badawcze Marta Więckowska

Metody badawcze Marta Więckowska Metody badawcze Marta Więckowska Badania wizualne pozwalają zrozumieć proces postrzegania oraz obserwować jakie czynniki wpływają na postrzeganie obrazu. Czynniki wpływające na postrzeganie obrazu to:

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENY ZADANIA 3 WSKAZYWANIE KIERUNKU ROZWOJU UCZNIA

KRYTERIA OCENY ZADANIA 3 WSKAZYWANIE KIERUNKU ROZWOJU UCZNIA Sprawdzian POTĘGA MATEMATYKI dla uczniów klas pierwszych szkół ponadgimnazjalnych - 2012 Zadanie 3. (3 punkty) Grupa A W maju 2012 r. Zbyszek wykorzystał n impulsów telefonicznych, każdy w cenie c zł.

Bardziej szczegółowo

Przewodnik po typach zadań

Przewodnik po typach zadań 8 Przewodnik po typach zadań Jedna ze zmian wprowadzonych do sprawdzianu w szóstej klasie szkoły podstawowej dotyczy typów zadań, które mogą się znaleźć w arkuszu egzaminacyjnym. Do tej pory na sprawdzianie

Bardziej szczegółowo

Podobieństwo. Praktyczne zastosowanie zależności między. polami figur podobnych.

Podobieństwo. Praktyczne zastosowanie zależności między. polami figur podobnych. 1 Podobieństwo. Praktyczne zastosowanie zależności między polami figur podobnych. Czas trwania zajęć: ok. 40 minut Kontekst w jakim wprowadzono doświadczenie: Jako uzasadnienie potrzeby wykonania doświadczenia

Bardziej szczegółowo

ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI. Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu

ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI. Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu ZASADY OCENIANIA Z MATEMATYKI Liceum Ogólnokształcące Nr X im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu Zasady oceniania z matematyki są zgodne z Wewnątrzszkolnym Ocenianiem w Liceum Ogólnokształcącym nr X

Bardziej szczegółowo

Maria Romanowska UDOWODNIJ, ŻE... PRZYKŁADOWE ZADANIA MATURALNE Z MATEMATYKI

Maria Romanowska UDOWODNIJ, ŻE... PRZYKŁADOWE ZADANIA MATURALNE Z MATEMATYKI Maria Romanowska UDOWODNIJ, ŻE... PRZYKŁADOWE ZADANIA MATURALNE Z MATEMATYKI Matematyka dla liceum ogólnokształcącego i technikum w zakresie podstawowym i rozszerzonym Z E S Z Y T M E T O D Y C Z N Y Miejski

Bardziej szczegółowo

CZAS NA MATURĘ Z BIOLOGII 2015 DLA LO

CZAS NA MATURĘ Z BIOLOGII 2015 DLA LO CZAS NA MATURĘ Z BIOLOGII 2015 DLA LO CZAS NA MATURĘ Z BIOLOGII 2015 dla LO Termin egzaminu maturalnego z biologii 7 maja 2015 (czwartek) godz. 14:00 Zakres wiadomości i umiejętności sprawdzanych na egzaminie

Bardziej szczegółowo

========================= Zapisujemy naszą funkcję kwadratową w postaci kanonicznej: 2

========================= Zapisujemy naszą funkcję kwadratową w postaci kanonicznej: 2 Leszek Sochański Arkusz przykładowy, poziom podstawowy (A1) Zadanie 1. Wykresem funkcji kwadratowej f jest parabola o wierzchołku 5,7 Wówczas prawdziwa jest równość W. A. f 1 f 9 B. f 1 f 11 C. f 1 f 1

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć. Moduł VI. Projekt Gra logiczna zgadywanie liczby

Scenariusz zajęć. Moduł VI. Projekt Gra logiczna zgadywanie liczby Scenariusz zajęć Moduł VI Projekt Gra logiczna zgadywanie liczby Moduł VI Projekt Gra logiczna zgadywanie liczby Cele ogólne: przypomnienie i utrwalenie poznanych wcześniej poleceń i konstrukcji języka

Bardziej szczegółowo

Scenariusz zajęć nr 7

Scenariusz zajęć nr 7 Autor scenariusza: Małgorzata Marzycka Blok tematyczny: Wiosenne porządki. Scenariusz zajęć nr 7 I. Tytuł scenariusza : Wizyta w lesie. II. Czas realizacji: 2 jednostki lekcyjne. III. Edukacje (3 wiodące):

Bardziej szczegółowo

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części matematyczno przyrodniczej z zakresu matematyki

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części matematyczno przyrodniczej z zakresu matematyki Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części matematyczno przyrodniczej z zakresu matematyki Zestaw zadań egzaminacyjnych zawierał 23, w tym 20 zadań zamkniętych

Bardziej szczegółowo

Ława optyczna. Podręcznik dla uczniów

Ława optyczna. Podręcznik dla uczniów Podręcznik dla uczniów Ława optyczna Politechnika Gdańska, Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej ul. Narutowicza /2, 80-233 Gdańsk, tel. +48 58 348 63 70 http://e-doswiadczenia.mif.pg.gda.pl

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z matematyki. Sporządzony przez Komisję przedmiotów matematycznych

Przedmiotowy System Oceniania z matematyki. Sporządzony przez Komisję przedmiotów matematycznych Przedmiotowy System Oceniania z matematyki Sporządzony przez Komisję przedmiotów matematycznych Przedmiotowy System Oceniania z matematyki I. Ocenie podlegają osiągnięcia ucznia w zakresie: 1. Jego matematycznych

Bardziej szczegółowo

UMIEJĘTNOŚCI TRZECIOKLASISTÓW OBUT 2013, TIMSS, PIRLS

UMIEJĘTNOŚCI TRZECIOKLASISTÓW OBUT 2013, TIMSS, PIRLS UMIEJĘTNOŚCI TRZECIOKLASISTÓW OBUT 2013, TIMSS, PIRLS Po co OBUT Cele OBUT dostarczenie szkołom: profesjonalnych narzędzi badania umiejętności językowych i matematycznych trzecioklasistów danych pozwalających

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki"

Ćwiczenie: Zagadnienia optyki Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki" Opracowane w ramach projektu: "Wirtualne Laboratoria Fizyczne nowoczesną metodą nauczania realizowanego przez Warszawską Wyższą Szkołę Informatyki. Zakres ćwiczenia: 1.

Bardziej szczegółowo

Laboratorium Informatyki Optycznej ĆWICZENIE 2. Koherentne korelatory optyczne i hologram Fouriera

Laboratorium Informatyki Optycznej ĆWICZENIE 2. Koherentne korelatory optyczne i hologram Fouriera ĆWICZENIE 2 Koherentne korelatory optyczne i hologram Fouriera 1. Wprowadzenie Historycznie jednym z ważniejszych zastosowań korelatorów optycznych było rozpoznawanie obrazów, pozwalały np. na analizę

Bardziej szczegółowo

Komentarz Technik technologii chemicznej 311[31] Czerwiec [31]

Komentarz Technik technologii chemicznej 311[31] Czerwiec [31] 311[31]-01-122 Strona 1 z 18 Strona 2 z 18 Strona 3 z 18 Strona 4 z 18 Strona 5 z 18 Strona 6 z 18 Strona 7 z 18 Strona 8 z 18 Strona 9 z 18 Strona 10 z 18 Rozwiązanie zadania egzaminacyjnego w zawodzie

Bardziej szczegółowo

Wyniki sprawdzianu szóstoklasisty z języka angielskiego 2015

Wyniki sprawdzianu szóstoklasisty z języka angielskiego 2015 Wyniki sprawdzianu szóstoklasisty z języka angielskiego 2015 Egzamin szóstoklasisty Arkusz składał się z 40 zadań zamkniętych różnego typu (wyboru wielokrotnego, prawda/fałsz oraz zadań na dobieranie)

Bardziej szczegółowo

PORADY DLA MATURZYSTÓW JĘZYK POLSKI, MATURA PISEMNA

PORADY DLA MATURZYSTÓW JĘZYK POLSKI, MATURA PISEMNA PORADY DLA MATURZYSTÓW JĘZYK POLSKI, MATURA PISEMNA A. Poziom podstawowy Rozumienie czytanego tekstu 1. Przeczytaj uważnie tekst, zwracając uwagę na śródtytuły i przypisy. 2. Na ogół jeden akapit rozwija

Bardziej szczegółowo

OKO BUDOWA I INFORMACJE. Olimpia Halasz xd Bartosz Kulus ; x

OKO BUDOWA I INFORMACJE. Olimpia Halasz xd Bartosz Kulus ; x OKO BUDOWA I INFORMACJE Olimpia Halasz xd Bartosz Kulus ; x OCZY - narządy receptorowe umożliwiające wykrywanie kierunku padania światła i jego intensywności oraz, wraz ze wzrostem złożoności konstrukcji,

Bardziej szczegółowo

ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016

ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016 SZCZEGÓŁOWY REGULAMIN OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ EDUKACYJNYCH Z FIZYKI W KLASIE III b W SALEZJAŃSKIM GIMNAZJUM PUBLICZNYM W ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016 I. Podstawa prawna: Rozdział 33a ustawy o systemie

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA. z przedmiotu Edukacja dla bezpieczeństwa

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA. z przedmiotu Edukacja dla bezpieczeństwa PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA z przedmiotu Edukacja dla bezpieczeństwa Przedmiotowy System Oceniania opracowany jest zgodnie z Zasadami Oceniania Wewnątrzszkolnego. Obejmuje ocenę wiadomości, umiejętności

Bardziej szczegółowo

Organizacja informacji

Organizacja informacji Organizacja informacji 64 CZYTANIE ARTYKUŁU Z GAZETY To zadanie ma nauczyć jak: wybierać tematy i rozpoznawać słowa kluczowe; analizować tekst, aby go zrozumieć i pamiętać; przygotowywać sprawozdanie;

Bardziej szczegółowo