PLANOWANIE PRZESTRZENNE OBSZARÓW TURYSTYCZNYCH I REKREACYJNYCH w świetle obowiązujących regulacji prawnych

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "PLANOWANIE PRZESTRZENNE OBSZARÓW TURYSTYCZNYCH I REKREACYJNYCH w świetle obowiązujących regulacji prawnych"

Transkrypt

1 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... Człowiek i Środowisko 38 (3-4) 2014, s Cezary Maliszewski PLANOWANIE PRZESTRZENNE OBSZARÓW TURYSTYCZNYCH I REKREACYJNYCH w świetle obowiązujących regulacji prawnych Słowa kluczowe: turystyka, rekreacja, planowanie przestrzenne, zagospodarowanie turystyczne Kształtowanie przestrzeni turystycznych i rekreacyjnych powinno zajmować istotne miejsce w strukturze planowania przestrzennego z uwagi na duże znaczenie dla gospodarki kraju i poszczególnych regionów. Niepodważalna jest rola planowania przestrzennego w kreowaniu miejscowości turystycznych czy nawet całych regionów turystycznych. Niebagatelne znaczenie dla kraju i poszczególnych samorządów ma możliwość inicjowania działań związanych z ekonomicznym aspektem rozwoju tej gałęzi gospodarki. W związku z powyższym za uzasadnione uznano przeanalizowanie narzędzi prawnych, które pozwalają kształtować politykę przestrzenną w zakresie turystyki na poszczególnych poziomach struktury państwa. Na wstępie należy jednak zauważyć, że pojęcia takie jak: przestrzeń turystyczna, teren rekreacyjny, region turystyczny, miejscowość turystyczna, zagospodarowanie turystyczne nie mają swoich definicji w obowiązującym prawodawstwie. Z uwagi na podjętą problematykę ważne jest zatem określenie zarówno przedmiotu rozważań, jak i jego miejsca w strukturze planowania przestrzennego. 69

2 Cezary Maliszewski Definicje Turystyka jest jednocześnie zjawiskiem psychologicznym, społecznym, ekonomicznym, przestrzennym oraz kulturowym (Przecławski, 1997). Choć jest to dziedzina gospodarki, odnosząc się do potrzeb pozaekonomicznych ludzi, wiąże się ze sferą kultury danego społeczeństwa (Szubert- -Zarzeczny 2002). Natomiast jako zjawisko przestrzenne ma wpływ na ład przestrzenny, mogąc go rozwijać lub burzyć poprzez przyczynianie się do jego degradacji. Infrastruktura turystyczna jest ważnym czynnikiem układu przestrzennego i w istotny sposób wpływa na krajobraz (Płocka 2009). Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją przestrzeń turystyczna jest częścią przestrzeni geograficznej i społeczno-ekonomicznej, w której zachodzą zjawiska turystyczne (Warszyńska, Jackowski 1979). Natomiast S. Liszewski (1995) określa części składowe tej przestrzeni, na którą składają się elementy przyrodnicze powłoki Ziemi (środowisko naturalne), a także środowisko człowieka w rozumieniu społecznym. Pojęcie regionu turystycznego zdefiniowanego przez M.I. Mileską (1963) określa go jako obszar o wysokich walorach turystycznych, na którym koncentruje się ruch turystyczny. Natomiast R. Bar i A. Doliński (1974) za region turystyczny uznali obszar charakteryzujący się walorami turystycznymi oraz odpowiednimi do nich walorami recepcyjnymi, do którego kieruje się ruch turystyczny. W obu przypadkach autorzy odnieśli się do funkcjonujących już obszarów, których zasięg terytorialny zdefiniowany jest przez ich użytkowników. Przedstawiona powyżej perspektywa może mieć ograniczone zastosowanie w procesie planowania przestrzennego, gdyż odnosi się jedynie do istniejącej a nie planowanej sytuacji. Potrzeba kreatywnego i prospektywnego podejścia jest niezbędna w dziedzinie, jaką jest planowanie przestrzenne. Dlatego przedstawionego spojrzenia cytowanych autorów nie można w pełni odnieść do sprawczej roli dokumentów planistycznych. Wynika to z faktu, że nie uwzględniają potencjalnych terenów, które poprzez planowe działanie mogą wpłynąć na powstanie nowego miejsca dla potrzeb turystyki i rekreacji. Z drugiej jednak strony wątpliwości może budzić uwzględnianie potencjału na etapie definicyjnym. Nie wchodząc jednak w dalsze rozważania definicyjne można stwierdzić, iż w świetle przytoczonych argumentów samo występowanie walorów turystycznych bez zagospodarowania umożliwiającego użytkowanie przestrzeni dla potrzeb turystyki i rekreacji nie pozwala na zakwalifikowanie regionu do regionów turystycznych. 70

3 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... Podobną konkluzję można wysnuć w odniesieniu do miejscowości turystycznych. J. Warszyńska i A. Jackowski (1979) za miejscowość turystyczną uznali jednostkę osadniczą, która ze względu na walory turystyczne, infrastrukturę turystyczną i dostępność komunikacyjną stanowi punkt docelowy lub etapowy migracji turystycznych. W tym wypadku uściślono zasięg obszaru do granic administracyjnych miejscowości, ale podobnie jak w przypadku regionu został on uwarunkowany występowaniem migracji turystycznej. W świetle powyższych rozważań można stwierdzić, że najczęściej stosowanym czynnikiem służącym definiowaniu przestrzeni, obszarów i miejscowości turystycznych jest występowanie ruchu turystycznego. W kontekście planowania przestrzennego istotniejsze od obszarów turystycznych jest określenie przedmiotowe pojęcia zagospodarowanie turystyczne. Według J. Warszyńskiej i A. Jackowskego (1979) zagospodarowanie turystyczne stanowi wynik działalności mającej na celu przystosowanie przestrzeni do potrzeb ruchu turystycznego. Na podkreślenie zasługuje element kształtowania przestrzeni, który z założenia jest podstawowym celem planowania przestrzennego. W węższy sposób definiują zagospodarowanie turystyczne T. Lijewski, B. Mikułowski, J. Wyrzykowski (2002), sprowadzając je do bazy materialnej i określając jako zespół obiektów i urządzeń stanowiących wyposażenie określonego terenu, umożliwiających zaspokojenie potrzeb ruchu turystycznego. Autorzy wyróżniają cztery podstawowe elementy: bazę komunikacyjną, bazę noclegową, bazę żywieniową, bazę towarzyszącą (Lijewski, Mikułowski, Wyrzykowski, 2002). Przedstawiony powyżej sposób spojrzenia na zagadnienie nie oddaje w pełni problematyki planowania zagospodarowania turystycznego, które z jednej strony powinno uwzględniać uwarunkowania przestrzenne walory i bariery rozwoju oraz potencjał ekonomiczny, z drugiej zaś określać kierunek rozwoju, mając na względzie potrzeby ochrony ładu przestrzennego, ochrony środowiska i dziedzictwa kulturowego, uznając za podstawową zasadę zrównoważonego rozwoju. Z uwagi na skalę obszaru działań należy wiązać pojęcie przestrzeni turystycznej z wymiarem planowania w skali krajowej i regionalnej. Stopień ogólności pojęć, takich jak region turystyczny i przestrzeń turystyczna, może być brany pod uwagę w odniesieniu do mechanizmów społeczno-ekonomicznych zidentyfikowanych w analizowanej problematyce z określeniem kierunków zmian. Natomiast zagospodarowanie turystyczne, poprzez swoje bezpośrednie powiązanie z określonym terenem, stanowi domenę planowania w skali 71

4 Cezary Maliszewski lokalnej. Swoistym łącznikiem między ww. poziomami jest miejscowość turystyczna, która stanowiąc podstawową jednostkę osadniczą pozostaje jednym z głównych elementów planowania struktury przestrzennej województw, będąc jednocześnie przedmiotem analiz i kierunków rozwoju na szczeblu lokalnym. Akty prawne Podstawowym aktem prawnym regulującym zasady prowadzenia polityki przestrzennej jest ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.). W art. 3 tej ustawy określono zadania oraz narzędzia prowadzenia polityki przestrzennej, przypisane poszczególnym szczeblom władzy państwowej i samorządowej. Z kolei w art. 9 ust. 2 tej ustawy stwierdza się, że: Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza studium zawierające część tek stową i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz strategii rozwoju gminy, o ile gmina dysponuje takim opracowaniem. Przywołany przepis określa hierarchię dokumentów planistycznych o charakterze strategicznym, których ostatnim ogniwem jest poziom lokalny przypisany do najmniejszej jednostki administracyjnej, jaką jest gmina reprezentowana przez władze samorządowe. W związku z powyższym w przeprowadzonym postepowaniu badawczym w pierwszej kolejności przeanalizowano uwarunkowania prawne w odniesieniu do dokumentów rangi krajowej i wojewódzkiej w kontekście podejmowanej w nich tematyki związanej z turystyką i rekreacją, a następnie dokumenty lokalne. Zakres problematyki ujmowanej w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju został zawarty w art. 47 ust. 2 ww. ustawy. Jedynym elementem, który w pośredni sposób może być odnoszony do turystycznej funkcji regionów jest ujęcie zagadnienia w ramach diagnozy uwarunkowań i określania kierunków rozwoju podstawowych elementów krajowej sieci osadniczej. Zbliżony zakres został określony w art. 39 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w odniesieniu do planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Ponadto, w planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju oraz programy zawierające zadania rządowe. 72

5 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... Plan zagospodarowania przestrzennego województwa jest aktem przynależnym jednocześnie do dwóch systemów: do systemu aktów społeczno- -gospodarczych o zasięgu regionalnym oraz do systemu aktów planowania przestrzennego. Oznacza to, że plan wojewódzki powinien uwzględniać w swej merytorycznej warstwie uwarunkowania wynikające z obu wymienionych systemów. W tym właśnie celu w planie tym uwzględnia się ustalenia strategii rozwoju województwa (art. 39 ust. 3) i równocześnie ustalenia koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju wraz z pochodzącymi od ministrów i organów centralnych programami zawierającymi zadania rządowe służące realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym (art. 39 ust. 4) (za: Bąkowski 2004). Choć zgodnie z art. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wymogi ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, wymienione są jako jeden z podstawowych celów planowania i zagospodarowania przestrzennego, to należy mieć na uwadze, że w art. 39 nie wskazano w obligatoryjnym zakresie planu wymogu ochrony ładu przestrzennego, jak ma to miejsce w zakresie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jednocześnie nie zawarto obowiązku określenia zasad kształtowania przestrzeni, których celem byłaby ochrona ładu przestrzennego. Należy uznać, że określenie podstawowych elementów sieci osadniczej stanowi zminimalizowanie problematyki do ogólnych założeń funkcjonalnych dla podstawowych jednostek osadniczych. Trudny do umiejscowienia w strukturze planu zagospodarowania przestrzennego województwa oraz koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju jest aspekt rozwoju terenów rekreacyjnych i turystycznych, który wykraczałby poza społeczno-gospodarcze kierunki rozwoju, wynikające ze strategii i programów zadań rządowych. W art. 40 ww. ustawy zawarto delegację dla Ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej do określenia, w drodze rozporządzenia, wymaganego zakresu projektu planu zagospodarowania przestrzennego województwa w części tekstowej i graficznej. Choć minęło już dziesięć lat od wejścia w życie wymienionej ustawy, do chwili obecnej (stan na r.) takie rozporządzenie wykonawcze nie zostało sporządzone. W związku z tym zagadnienie planowania przestrzennego obszarów turystycznych i rekreacyjnych w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju oraz planach zagospodarowania przestrzennego województwa można rozpatrywać jedynie na poziomie ogólnego zakresu ww. dokumentów określonego w ustawie. W obu dokumentach, jeżeli nie zachodzą szczególne przesłanki do uwzględnienia przedmiotowych 73

6 Cezary Maliszewski zagadnień, problematyka rozpatrywana jest przez pryzmat sieci osadniczej jako jeden z jej elementów struktury funkcjonalnej, wraz z wzajemnymi powiązaniami na poziomie krajowym i regionalnym. Z uwagi na brak szczegółowych uregulowań prawnych planowanie obszarów turystycznych i rekreacyjnych może zostać zmarginalizowane. W projekcie rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie zakresu projektu planu zagospodarowania przestrzennego województwa z r. 1 doprecyzowano, że w ramach podstawowej sieci osadniczej należy przedstawić charakterystykę dominujących funkcji ośrodków miejskich. Należy jednak zauważyć, że nadal turystyka jeśli nie stanowi dominującej funkcji i nie pełni istotnego znaczenia w systemie osadniczym województwa nie została przez prawodawcę uwzględniona. Natomiast z uwagi na ewentualne konflikty przestrzenne, spowodowane presją wykorzystania obszarów o wysokich walorach przyrodniczych i kulturowych na cele turystyki i rekreacji, mogą być one zakwalifikowane do obszarów problemowych. Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez obszar problemowy należy rozumieć obszar szczególnego zjawiska z zakresu gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów przestrzennych, wskazany w planie zagospodarowania przestrzennego województwa lub określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Zarówno w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, jak również w planie zagospodarowania przestrzennego województwa obszary problemowe, jeśli występują, są w obligatoryjnym zakresie opracowania. W tym przypadku zagospodarowanie terenów na potrzeby turystyki i rekreacji poddawane jest głębszej analizie, a dyspozycje kształtowania rozwoju tych obszarów konsekwentnie muszą być ujęte w dokumentach planistycznych niższego szczebla. Jednak na każdym poziomie struktury administracyjnej funkcjonują dokumenty strategiczne, które w swoim zakresie odnoszą się do turystyki i rekreacji i pośrednio wpływają na zakres i treść dokumentów planistycznych. Są to dokumenty, które wykraczają swoją problematyką poza zakres ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jednak niejednokrotnie ich postulaty odnoszą się do zasad kształtowania zagospodarowania przestrzennego. Kompetencje oraz zasady sporządzania dokumentów kształtujących politykę rozwoju określa ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju 1 ( r.) 74

7 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... z dnia 6 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 tej ustawy przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. Dokumentami, które są uwzględniane obligatoryjnie w planach zagospodarowania przestrzennego oraz studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego są strategie rozwoju. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyróżnia trzy szczeble: 1) długookresową strategię rozwoju kraju, 2) średniookresową strategię rozwoju kraju, 3) inne strategie rozwoju dokumenty określające podstawowe uwarunkowania, cele i kierunki rozwoju w danych obszarach wskazanych w średniookresowej strategii rozwoju kraju, odnoszące się do rozwoju regionów, rozwoju przestrzennego, sektorów lub dziedzin, realizowane przy pomocy programów. Strategie długookresowe i średniookresowe w swoim zakresie merytorycznym uwzględniają uwarunkowania przestrzennego rozwoju oraz określają cele, kierunki i priorytety przestrzennego rozwoju 2. Jednak na tym poziomie jedynie prognozują trendy rozwojowe w okresie objętym strategią. Dopiero ich uwzględnienie w dokumentach planistycznych i strategicznych niższego szczebla przekłada się na rozstrzygnięcia przestrzenne, które można przypisać do skonkretyzowanych przestrzeni urbanistycznych. Nie zmienia jednak to faktu, że dyspozycja ww. przepisu nie określa szczegółowo zagadnień, które podlegają ocenie i prognozowaniu. Z tego można wysnuć wniosek, że turystyka i rekreacja jako zagadnienie przestrzenne nie stanowi obowiązkowego zakresu, nawet w przypadku regionów turystycznych. Strategiami rozwoju, o których mowa w art. 9 pkt 3 ustawy, odnoszącymi się do regio nów, są w szczególności: 1) krajowa strategia rozwoju regionalnego; 2) strategia ponadregionalna; 2 Art. 12a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.). 75

8 Cezary Maliszewski 3) strategia rozwoju województwa, o której mowa w art. 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm.) 3. Strategia rozwoju województwa uwzględnia cele średniookresowej strategii rozwoju kraju, krajowej strategii rozwoju regionalnego, a także odpowiednich strategii ponadregionalnych oraz jest spójna z planem zagospodarowania przestrzennego województwa. Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r., poz. 596) kształtowanie ładu przestrzennego jest jednym z podstawowych celów strategii rozwoju województwa. Natomiast sam rozwój turystyki i rekreacji może być ujęty zarówno w aspekcie społeczno-gospodarczym poprzez definiowanie strategicznych celów polityki rozwoju województwa, jak również poprzez aspekt kreowania przestrzeni. Pierwsza z wymienionych płaszczyzn kreowania rozwoju realizowana jest przez samorządy wojewódzkie w ramach sporządzanych programów operacyjnych, które odnoszą się do poszczególnych sfer rozwoju regionu. W dokumentach tych przeprowadza się audyt funkcjonowania obszarów gospodarki na wielu płaszczyznach, w tym również stanu zagospodarowania przestrzennego. Jednak zakres analiz jest fakultatywny i zależny od metodyki przyjętej przez autorów. Natomiast druga płaszczyzna, tj. kreowanie przestrzeni, ma silne powiązania z aktami niższego rzędu, czyli studiami uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, a w konsekwencji miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że ogólne cele transponowane są na warunki lokalne i określoną przestrzeń. Reasumując, strategie rozwoju są dokumentami, które jedynie w sposób pośredni wpływają na zagospodarowanie przestrzenne gmin. Diagnozują stan istniejący i wyznaczają kierunki rozwoju na płaszczyźnie społecznej, gospodarczej i przestrzennej, ale w ujęciu odpowiednim do ich poziomu ogólności. Dopiero obowiązek uwzględnienia określonych w nich zasad rozwoju w studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin i w konsekwencji w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego stanowi skonkretyzowanie ich założeń w odniesieniu do wyraźnie określonych przestrzeni. Ponadto, należy mieć na uwadze, że dopiero miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi akt prawa miejscowego, którego zapisy rodzą konsekwencje 3 Art. 14b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.). 76

9 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... prawne w ograniczeniu wykonywania prawa własności. Jednak na tym poziomie kreowania polityki przestrzennej gminy turystyka i rekreacja, jak i wiele innych sfer funkcjonalnych, nie jest wyodrębniona i poddana szczególnej analizie. Podstawowymi dokumentami planistycznymi, opracowywanymi na najniższym szczeblu planowania przestrzennego, są studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Celem studiów jest określenie polityki przestrzennej gmin. Natomiast miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego są aktami prawa miejscowego, które stanowią realizację kierunków rozwoju przestrzennego określonych w ww. studiach. W niniejszej analizie planowanie przestrzenne na poziomie lokalnym uznano za bazowe, które ma bezpośrednie przełożenie na określenie i zakwalifikowanie przestrzeni do funkcji turystycznych i rekreacyjnych. System planowania przestrzennego na szczeblu lokalnym można uznać za dwuetapowy. Zakwalifikowanie obszaru do określonej grupy potencjalnych funkcji następuje w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Określenie funkcji terenu poprzedzone jest analizami uwarunkowań społecznych, gospodarczych, dokumentów strategicznych rangi krajowej, regionalnej i lokalnej, jak również zagadnień ładu przestrzennego, zrównoważonego rozwoju, interesu społeczności lokalnych, a także stanu prawnego nieruchomości. Doprecyzowanie przeznaczenia wraz z określeniem zasad jego zagospodarowania następuje w planie miejscowym, który stanowi konstatację polityki przestrzennej wyznaczonej w studium. Jednak do rozważenia pozostaje spójność tych dokumentów, które ze względu na inną ich rolę i rangę prawną posługują się nieco odmienną formą. Zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.) w studium uwzględnia się uwarunkowania wynikające w szczególności ze stanu ładu przestrzennego i wymogów jego ochrony oraz określa się kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów. W zakresie uwarunkowań przestrzennych oraz wyznaczania kierunków zagospodarowania przestrzennego nie ma wyodrębnionego zagadnienia turystyki i rekreacji. Nie wyklucza to jednak możliwości, a nawet konieczności uwzględnienia powyższego w gminach, gdzie turystyka stanowi istotną sferę funkcjonowania i rozwoju gminy. Zgodnie z komentarzem do ustawy: 77

10 Cezary Maliszewski Uwarunkowania, o których mowa w ust. 1, powinny się charakteryzować wysokim stopniem precyzji. Należy oczekiwać, iż w treści studium znajdą się odniesienia do każdego z zagadnień wymienionych w pkt ( ) Ustęp 2 (art. 10 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przyp. autora) komentowanego artykułu zawiera typowe elementy części regulacyjnej studium. Użycie przez ustawodawcę sformułowania w szczególności wskazuje na otwarty katalog składników tego aktu. (Bąkowski 2004). Należy również mieć na uwadze, że niewystarczające ujęcie problematyki związanej z kształtowaniem obszarów turystycznych i rekreacyjnych w studium może stanowić przyczynę uznania zapisów planu za naruszające ustalenia studium. Postawiony w ustawie wymóg należy uznać za nie spełniony, jeśli ogólnikowość i hasłowość poruszonej tematyki nie pozwala na realizację celów, które ma do spełnienia studium 4. Należy domniemywać, że zagadnienie turystyki i rekreacji powinno być poprzedzone odpowiednią analizą uwarunkowań i posiadać precyzyjnie określone kierunki zagospodarowania przestrzennego. To na podstawie wytycznych zawartych w studium można sporządzić plan miejscowy, który wskazywałby tereny o funkcji rekreacyjno-wypoczynkowej. Jednak brak wyraźnego obowiązku uwzględnienia w strukturze przestrzennej gminy obszarów rekreacyjno-wypoczynkowych czy standardów urbanistycznych w tym zakresie może prowadzić do marginalizacji zagadnienia. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stanowi finalny dokument planistyczny, w którym ostatecznie następuje przypisanie określonych funkcji do poszczególnych terenów. Na podkreślenie zasługuje fakt, że w art. 15 ust. 3 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym po raz pierwszy pojawia się jednoznaczne wskazanie potrzeby uwzględnienia w strukturze przestrzennej terenów rekreacyjno-wypoczynkowych. Jest to jedynie zakres fakultatywny planu, a zgodnie z komentarzem do ustawy: zamieszczenie w projekcie planu miejscowego ustaleń wymienionych w ust. 3 jest fakultatywne w tym znaczeniu, że w przypadku gdy w zamierzeniach planistycznych nie przewiduje się inwestycji wymienionych w komentowanym przepisie, bądź gdy na terenie objętym pracami planistycznymi nie znajdują się obszary lub obiekty wymienione w pkt 1-6, organ gminy nie ma obowiązku odniesienia się do zagadnienia, które w konkretnej sytuacji jest zagadnieniem bezprzedmiotowym (Bąkowski 2004). 4 Wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2002 r., II SA/Kr 608/02, OSS 2002, nr 4, poz

11 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... Brak wyraźnej dyspozycji do określenia w strukturze przestrzennej gminy terenów rekreacyjnych i obszarów związanych z obsługą ruchu turystycznego nie powoduje, że w planie te elementy mogą być pominięte. Z jednej strony, w mpzp należy uwzględnić istniejące w tym zakresie uwarunkowania funkcjonalne oraz kierunki zmian wynikające ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Z drugiej strony, w planie muszą być uwzględnione obszary i obiekty, które stanowią walor turystyczny i agregują również funkcje turystyczne i rekreacyjne, a podlegają szczególnej ochronie wynikającej z ogólnie obowiązujących aktów prawnych, w tym z dziedziny ochrony środowiska i jego zasobów oraz ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego. Walor turystyczny stanowi wszystko to, co leży w sferze bezpośredniego zainteresowania turysty i w większości przypadków decyduje o wyborze miejsca spędzania weekendów, ferii czy wakacji. Istnieje kilka podziałów walorów turystycznych (Kaczmarek 2005): 1) Ze względu na pochodzenie są to: walory środowiska przyrodniczego; walory środowiska antropogenicznego. 2) Ze względu na sposób wykorzystania walorów (motyw podejmowania aktywności turystycznej) można wyróżnić: walory wypoczynkowe; walory krajoznawcze; walory specjalistyczne. 3) Ze względu na charakter (wymiar) waloru są to: walory miejsca (site); walory wydarzeń (event). Wszystkie te elementy składają się na produkt turystyczny, który jest zbiorem dóbr i usług, z których turyści korzystają, i które są dla nich szczególnym przedmiotem zainteresowania (Panasiuk 2006). Obszarami i obiektami, które stanowią niewątpliwy walor turystyczny, a zarazem podlegają obowiązkowemu zakresowi regulacji w planie miejscowym, są obszary i obiekty o wartościach kulturowych i przyrodniczych. Prowadzenie polityki przestrzennej na obszarach przyrodniczych, w tym prawnie chronionych, podlega zasadzie zrównoważonego rozwoju. Ich zagospodarowanie i możliwości wykorzystania na cele turystyczne i rekreacyjne zdecydowanie podporządkowane jest zachowaniu dobrego stanu środowiska, a jego przekształcanie ograniczone przepisami z dzie- 79

12 Cezary Maliszewski dziny ochrony środowiska i jego zasobów 5. Natomiast w odniesieniu do obiektów i obszarów o wartościach kulturowych zastosowanie ma ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r. Nr 162, poz. 1568, z póź. zm.). Należy mieć również na uwadze, że rada gminy kierując się nadrzędnym interesem publicznym może w ramach władztwa planistycznego, określając przeznaczenie terenu, przedłożyć ponad prawo wykonania własności słuszny interes publiczny. Jednak władztwo gminy jest uzasadnione wyłącznie, gdy chodzi o cele publiczne. W orzecznictwie sądowym w tym zakresie stwierdzono: iż wolą ustawodawcy wyrażoną w art. 3 ust. 1 u.p.z.p. jest przyznanie gminie władztwa planistycznego. Władztwo to rozumiane jest jako uprawnienie gminy do kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej na swoim terenie. W tym zakresie władztwa mieści się m.in. prawo do określenia polityki przestrzennej w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Powołując przepisy art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, art. 140 Kc oraz art. 6 ust. 1 u.p.z.p. Sąd wskazał, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest jedną z ustaw szczególnych, wyznaczających granice władania rzeczą przez właściciela. Z mocy tej ustawy organy gminy zostały upoważnione do ingerencji w prawo własności innych podmiotów, w celu ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy 6. Zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym inwestycje celu publicznego to działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 5 W szczególności: ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.); ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.); ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.), ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59, z późn. zm.); ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266, z późn. zm.); ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145, z późn. zm.). 6 Wyrok NSA z dn r. sygnatura II OSK 1375/12 80

13 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieru chomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.) 7. Jednak zgodnie z przywołaną ustawą o gospodarce nieruchomościami przeznaczenie terenów na funkcje turystyczne i rekreacyjne nie stanowi celu publicznego. Natomiast należy uwzględnić inne cele publiczne, które de facto stanowią niejednokrotnie walor turystyczny miejsca. Zgodnie z ww. ustawą opieka nad nieruchomościami stanowiącymi zabytki w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami jest celem publicznym. Ochrona dziedzictwa kulturowego jest jednym z kluczowych elementów, który podlega analizie i określeniu zasad zagospodarowania odnośnie obiektów i obszarów do niego należących we wszystkich przytoczonych dokumentach planistycznych i strategiach rozwoju. Ponadto, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 7 pkt 4 ww. ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami może być aktem prawa ustanawiającym formę ochrony zabytku. Delegacja ustawowa dla powyższego obejmuje również określenie w planie miejscowym zasad ich ochrony. W kontekście planowania przestrzennego obszarów turystycznych i rekreacyjnych na obszarach objętych formami ochrony zabytków należy brać pod uwagę, że priorytetem jest ich ochrona i opieka nad nimi. Ocena ich roli przez pryzmat walorów turystycznych i produktu turystycznego skłania do zachowania ich w dobrym stanie i wyeksponowania ich cech w przestrzeni urbanistycznej, która stanowi jej potencjał turystyczny. Na szczególną uwagę zasługuje również zaliczenie ochrony pomników zagłady do celów publicznych. Niejednokrotnie gminy, w których znajdują się pomniki zagłady, są miejscem wzmożonego ruchu turystycznego. Tego rodzaju obszary wraz ze strefami ochronnymi podlegają, na mocy art. 5 ustawy z dnia 7 maja 1999 r. o ochronie terenów byłych hitlerowskich obozów zagłady, obowiązkowi sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Innymi obszarami, dla których został określony obowiązek sporządzenia planu miejscowego, a również można je wiązać z ruchem turystycznym czy terenami rekreacyjnymi, są obszary przestrzeni publicznych 8. Z uwagi na fragmentację zagadnień związanych z turystyką i rekreacją w strukturze i zakresie planu miejscowego na szczególną uwagę zasługuje 7 Art. 2 pkt 5 ustawy z dnia ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.) 8 Art. 10 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.) 81

14 Cezary Maliszewski spójność aktów wykonawczych i innych przepisów rangi ustawowej, które mają ścisły związek z formą planu miejscowego, a zarazem warsztatem urbanisty. Podstawowym aktem wykonawczym dotyczącym planów miejscowych jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587). Jednym z elementów fakultatywnych planu jest rozmieszczenie terenów rekreacyjno-wypoczynkowych. Rozporządzenie w tym zakresie precyzuje, że ustalenia dotyczące terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych powinny zawierać określenie zasad wyposażania tych terenów w urządzenia techniczne i budowlane oraz nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w zagospodarowaniu terenów, wynikające z przeznaczenia tych terenów 9. Natomiast w załączniku nr 1 Podstawowe barwne oznaczenia graficzne i literowe dotyczące przeznaczenia terenów, które należy stosować na projekcie rysunku planu miejscowego do ww. rozporządzenia brak jest wyszczególnienia takiego przeznaczenia terenu. Natomiast zostało wskazane przeznaczenie Tereny sportu i rekreacji. W tym wypadku użycie przy tym oznaczeniu sformułowania i rekreacji nasuwa wątpliwość, czy tereny rekreacyjno-wypoczynkowe należy włączyć do terenów sportu i rekreacji, czy dla tego typu terenów prawodawca nie wskazał oznaczenia? Zakładając że w rozporządzeniu nie wyodrębniono tego typu terenów, należy przyjąć, że zgodnie z 9 pkt 4 ww. rozporządzenia należy zastosować oznaczenie własne 10. Można również wziąć pod rozwagę, czy pojęcie tereny rekreacyjno-wypoczynkowe nie odnosi się do szerszego spektrum przeznaczeń, np. tereny zabudowy rekreacyjnej, tereny plaż, pola namiotowe, miejsca odpoczynku turystów przy szlakach turystycznych? W efekcie można na podstawie ww. przepisu dla każdego takiego przeznaczenia w planie 9 4 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587) 10 9 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1587) W zależności od specyfiki i zakresu ustaleń dotyczących przeznaczenia terenów oraz granic i linii regu lacyjnych, dopuszcza się stosowanie na projekcie ry sunku planu miejscowego uzupełniających i miesza nych oznaczeń barwnych i jednobarwnych oraz litero wych i cyfrowych. 82

15 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... miejscowym wskazać odrębne oznaczenie tworzone indywidualnie. Ponadto przeznaczenie terenów określane w planie miejscowym dotyczy również terenów zabudowy usługowej o charakterze usług turystyki. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268, z późn. zm.) usługi turystyczne to usługi przewodnickie, usługi hotelarskie oraz wszystkie inne usługi świadczone turystom lub odwiedzającym. W ww. ustawie następująco sklasyfikowano polskie obiekty hotelarskie: 1) hotele, 2) motele, 3) pensjonaty, 4) kempingi (campingi), 5) domy wycieczkowe, 6) schroniska młodzieżowe, 7) schroniska, 8) pola biwakowe. Rozważaniami należy objąć skutki realizacji planu miejscowego. Inwestycje powstałe w efekcie realizacji uchwalonego planu, a także wcześniejsze zainwestowanie, stanowią podstawowy element podlegającemu diagnozie w ramach monitoringu zagospodarowania przestrzennego. Inwentaryzacja urbanistyczna jest jednym z niezbędnych narzędzi do dokonania okresowej aktualności dokumentów planistycznych, która pozwala władzom gminy właściwie ocenić stan zagospodarowania w kontekście konieczności aktualizacji dokumentów planistycznych. Dla potrzeb możliwości prowadzenia efektywnego monitoringu zagospodarowania przestrzennego poddano analizie przepisy z zakresu procesu inwestycyjnego oraz ewidencjonowania budynków i terenów w odniesieniu do funkcji rekreacyjnej i turystycznej. Aktem prawa, który reguluje powyższe sprawy, jest rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z 68 ust. 3 tego rozporządzenia tereny rekreacyjno-wypoczynkowe oznaczono symbolem Bz i zaliczono do gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Natomiast w załączniku nr 6 do tego rozporządzenia określono, jakie tereny zostały zaliczone do ww. terenów rekreacyjno- -wypoczynkowych. Do terenów rekreacyjno-wypoczynkowych zalicza się niezajęte pod budynki: 83

16 Cezary Maliszewski 1) tereny ośrodków wypoczynkowych, tereny zabaw dziecięcych, plaże, urządzone parki, skwery, zieleńce (poza pasami ulic), 2) tereny o charakterze zabytkowym: ruiny zamków, grodziska, kurhany, pomniki przyrody itp., 3) tereny sportowe: stadiony, boiska sportowe, skocznie narciarskie, tory saneczkowe, strzelnice sportowe, kąpieliska itp., 4) tereny spełniające funkcje rozrywkowe: lunaparki, wesołe miasteczka itp., 5) ogrody zoologiczne i botaniczne, 6) tereny zieleni nieurządzonej, niezaliczone do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Trzeba mieć również na uwadze, że skupiska drzew i krzewów mające charakter parku, ale niewyposażone w urządzenia i budowle służące rekreacji i wypoczynkowi zostały zaliczone do gruntów zadrzewionych i zakrzewionych, a co za tym idzie nie stanowią terenów rekreacyjno-wypoczynkowych. Natomiast same budynki zgodnie z 65 ust. 1 rozporządzenia ze względu na podstawową funkcję użytkową dzieli się na: 1) budynki mieszkalne, 2) budynki przemysłowe, 3) budynki transportu i łączności, 4) budynki handlowo-usługowe, 5) zbiorniki, silosy i budynki magazynowe, 6) budynki biurowe, 7) budynki szpitali i zakładów opieki medycznej, 8) budynki oświaty, nauki i kultury oraz budynki sportowe, 9) budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa, 10) inne budynki niemieszkalne. Z powyższej klasyfikacji wynika, że funkcja turystyczna i wypoczynkowa może się pojawić jedynie w ramach innych budynków niemieszkalnych jako budynek usługowy bez dalszych podziałów funkcjonalnych. Odmienna klasyfikacja obiektów została zawarta w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.), stanowiące rozporządzenie wykonawcze do ustawy Prawo budowlane Art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., poz. 1623, z późn. zm.) 84

17 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... W 3 tego rozporządzenia określono następujące grupy funkcjonalne budynków, w ramach których możemy zidentyfikować przeznaczenia związane z turystyką, rekreacją i wypoczynkiem: 1) budynek zamieszkania zbiorowego budynki przeznaczone do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu karnego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny; 2) budynek użyteczności publicznej budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny; 3) budynek rekreacji indywidualnej budynek przeznaczony do okresowego wypoczynku. Jednak to nie jedyna klasyfikacja obiektów, którą w tej dziedzinie wprowadza ustawa Prawo budowlane. Zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., poz. 1623, z późn. zm.) na potrzeby procesu inwestycyjnego ustalono kategorie budynków od I do XXX. Budynki i inne obiekty związane z turystyką i wypoczynkiem znalazły się w takich grupach: 1) kategoria III inne niewielkie budynki, jak domy letniskowe, budynki gospodarze, garaże do dwóch stanowisk włącznie, 2) kategoria V obiekty sportu i rekreacji, jak: stadiony, amfiteatry, skocznie i wyciągi narciarskie, kolejki linowe, odkryte baseny, zjeżdżalnie, 3) kategoria IX budynki kultury, nauki i oświaty, jak: teatry, opery, kina, muzea, galerie sztuki, biblioteki, archiwa, domy kultury, budynki szkolne i przedszkolne, żłobki, kluby dziecięce, internaty, bursy i domy studenckie, laboratoria i placówki badawcze, stacje meteorologiczne i hydrologiczne, obserwatoria, budynki ogrodów zoologicznych i botanicznych, 85

18 Cezary Maliszewski 4) kategoria XIV budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego, jak: hotele, motele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, schroniska turystyczne, 5) kategoria XV budynki sportu i rekreacji, jak: hale sportowe i widowiskowe, kryte baseny, 6) kategoria XXIV obiekty gospodarki wodnej, jak: zbiorniki wodne i nadpoziomowe, stawy rybne. Można zauważyć pewną niekonsekwencję ustawodawcy, który w dwóch aktach ściśle ze sobą powiązanych posługuje się różnymi pojęciami dla jednego typu obiektu, np. budynek letniskowy i budynek rekreacji indywidualnej, lub schroniska młodzieżowe i schroniska wobec schronisk turystycznych w kategorii XIV, czy brak jednoznacznej kategorii dla domu wycieczkowego, lub innych usług turystyki, takich jak domki turystyczne i kempingi. Zgodność między klasyfikacją gruntów i budynków a przeznaczeniem terenu pozwala na właściwą ocenę stanu zagospodarowania obszaru objętego projektowanym dokumentem planistycznym, właściwym przeprowadzeniem analizy uwarunkowań i właściwym określeniem przeznaczenia terenu w przypadku terenów zainwestowanych. Systematyka oznaczeń z dziedziny planowania przestrzennego nie jest tożsama z klasyfikacją w ramach procesu budowlanego, w tym powykonawczego, co powoduje, że inwentaryzacja urbanistyczna musi zostać przeprowadzona niezależnie od wydanych pozwoleń na budowę i pozwoleń na użytkowanie. Zarazem ewidencjonowanie inwestycji po jej zrealizowaniu podlega ponownej weryfikacji funkcjonalnej i nie zawsze oddaje wiernie charakter inwestycji wynikający z udzielonego pozwolenia na budowę, czy przeznaczenia terenu w planie miejscowym. Podsumowanie i wnioski Reasumując, można wyodrębnić dwie grupy trudności, które mają wpływ na zastosowanie regulacji prawnych w procesie planowania przestrzennego terenów turystyki i rekreacji. Brak jednoznacznego ujęcia przedmiotowego zagadnienia w strukturze planowania przestrzennego niesie konsekwencje ewentualnego jego marginalizowania. W skali krajowej i regionalnej dokumenty w swoim zakresie podejmują analizę szerokiego spektrum zagadnień, w tym doty- 86

19 Planowanie przestrzenne obszarów turystycznych i rekreacyjnych... czących obszarów i obiektów chronionych, rozwoju infrastruktury technicznej i społecznej, inwestycji celu publicznego. Uwzględniają również zasady i kierunki rozwoju wynikające ze strategii i programów rządowych. Zagospodarowanie przestrzenne sprowadzone do podstawowych elementów sieci osadniczej i jej powiązań stwarza trudność w umiejscowieniu problematyki turystyki i rekreacji w strukturze dokumentu. W tej grupie to ogólnikowość ustawowego zakresu dokumentów planistycznych i brak aktów wykonawczych nie pozwala na jednoznaczne określenie roli tych dokumentów w kształtowaniu obszarów turystycznych i rekreacyjnych. Druga grupa trudności wynika z rozdźwięku między regulacjami rangi ustawowej i aktami wykonawczymi, które w swoim zakresie dotykają zagadnień turystyki i rekreacji. Niewystarczająca precyzja prawodawcy w posługiwaniu się tożsamymi pojęciowo sformułowaniami w różnych aktach prawnych prowadzi do niejednoznaczności regulacji. Pojawiające się odmienne klasyfikacje obiektów, a przede wszystkim wykluczające się wzajemnie definicje terenów rekreacyjnych i turystycznych piętrzą wątpliwości, z jakimi muszą się zmierzyć wszyscy uczestnicy procesów planowania przestrzennego. To przede wszystkim brak jasnych regulacji z dziedziny planowania przestrzennego, rozproszenie problematyki i niekonsekwencja w systemie prawnym jest powodem braku wypracowanych standardów urbanistycznych oraz spójności między poszczególnymi dokumentami, wynikająca z różnorodnej metodyki ich sporządzania. BIBLIOGRAFIA Bar R., Doliński A., 1976, Geografia turystyczna, WSziP, Warszawa Bąkowski T., 2004, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze Kaczmarek J., 2005, Produkt turystyczny. Pomysł. Organizacja. Zarządzanie, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa Lijewski T., Mikułowski B., Wyrzykowski J., 1992, Geografia Turystyki Polski, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa Liszewski S., 1995, Przestrzeń turystyczna, w: Turyzm, Uniwersytet Łódzki, Łódź Mileska M.I., 1963, Regiony turystyczne Polski. Stan obecny i potencjalne możliwości rozwoju, w: Prace Geograficzne nr 34, PAN, Warszawa 87

20 Cezary Maliszewski Panasiuk A., 2006, Ekonomika Turystyki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa Płocka J., 2009, Turystyk. Wybrane zagadnienia, Wydawnictwo Escape Magazine, Toruń Przecławski K., 1997, Człowiek a Turystyka. Zarys socjologii turystyki, Wydawnictwo Albis, Kraków Szubert-Zarzeczny U., 2002, Turystyka w Rozwoju Gospodarczym Polski, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Zarządzania Edukacja, Wrocław Warszyńska J., Jackowski A., 1979, Podstawy geografii turyzmu, PWN, Warszawa Akty prawne Ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z óźn. zm.) Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., poz. 1623, z późn. zm.) Ustawą z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1205) Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieru chomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.) Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 223, poz. 2268, z późn. zm.) Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145, z późn. zm.) Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.) Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z póź. zm.) Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.) Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.) Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227, z późn. zm.) Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.) Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r., Nr 164, poz. 1587) 88

Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany

Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Piaseczna dla obszaru ograniczonego ulicami: Wschodnią,

Bardziej szczegółowo

System planowania przestrzeni w Polsce

System planowania przestrzeni w Polsce System planowania przestrzeni w Polsce Czyli o tym co to jest planowanie przestrzenne, jakie dokumenty je regulują, kto je uchwala i co zawierają Zespół ds. konsultacji społecznych Polskiego Towarzystwa

Bardziej szczegółowo

Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów

Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części

Bardziej szczegółowo

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PŁUśNICA

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PŁUśNICA SPIS TREŚCI Wstęp.. 8 I UWARUNKOWANIA PONADLOKALNE 9 1 UWARUNKOWANIA LOKALIZACYJNE GMINY. 9 1.1 Cechy położenia gminy 9 1.2 Regionalne uwarunkowania przyrodnicze 10 1.3 Historyczne przekształcenia na terenie

Bardziej szczegółowo

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Kraków 27 stycznia 2010 r. Źródła prawa Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (2003); Ustawa o ochronie przyrody

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR LIII/1030/16 RADY MIASTA KRAKOWA. z dnia 28 września 2016 r.

UCHWAŁA NR LIII/1030/16 RADY MIASTA KRAKOWA. z dnia 28 września 2016 r. UCHWAŁA NR LIII/1030/16 RADY MIASTA KRAKOWA z dnia 28 września 2016 r. w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionej przez Prezydenta Miasta Krakowa uwagi złożonej do projektu miejscowego

Bardziej szczegółowo

Spis treści INFORMACJE WSTĘPNE

Spis treści INFORMACJE WSTĘPNE INFORMACJE WSTĘPNE Spis treści 1. Przedmiot i zakres opracowania 11 2. Forma opracowania 12 3. Tok formalno - prawny sporządzania Studium 13 4. Tok merytoryczny sporządzania Studium 14 5. Aktualnie obowiązujące

Bardziej szczegółowo

SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA

SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA Seminarium EUREG-u, Katedry UNESCO i Sekcji Polskiej RSA Warszawa, 22 marca 2012 ROK Janusz Korzeń,

Bardziej szczegółowo

Geografia turystyczna

Geografia turystyczna Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku SYLABUS W ROKU AKADEMICKIM 2012/2013 i 2013/2014 Jednostka organizacyjna: Rodzaj studiów i profil: Nazwa przedmiotu: Wydział Turystyki i Rekreacji I stopień

Bardziej szczegółowo

Węzłowe zagadnienia administracyjnoprawne planowania i zagospodarowania przestrzennego

Węzłowe zagadnienia administracyjnoprawne planowania i zagospodarowania przestrzennego JERZY STELMASIAK Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin Węzłowe zagadnienia administracyjnoprawne planowania i zagospodarowania przestrzennego 1. Wejście w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o

Bardziej szczegółowo

Standaryzacja planistycznych obiektów przestrzennych w ramach infrastruktury informacji przestrzennej

Standaryzacja planistycznych obiektów przestrzennych w ramach infrastruktury informacji przestrzennej Standaryzacja planistycznych obiektów przestrzennych w ramach infrastruktury informacji przestrzennej dr inż. Joanna Jaroszewicz dr inż. Agnieszka Zwirowicz-Rutkowska dr inż. Małgorzata Denis VI Ogólnopolskie

Bardziej szczegółowo

PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM

PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU Projekt przygotowany przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury Pana Olgierda Dziekońskiego CELE PROPONOWANYCH ZMIAN USTAWY KOMPLEKSOWA REGULACJA PROCESÓW

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r.

UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r. UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r. w sprawie: zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w rejonie

Bardziej szczegółowo

Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych

Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych Łukasz Mikuła Instytut Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych Projekt częściowo finansowany przez Unię

Bardziej szczegółowo

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW GMINA PRZECISZÓW STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW Część I WPROWADZENIE Załącznik nr 1 do uchwały Nr V/39/15 Rady Gminy Przeciszów z dnia 26 marca 2015 r.

Bardziej szczegółowo

Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym

Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym Wybrane aspekty zainteresowania Ministra Rozwoju Regionalnego miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego Kompetencje Ministra Rozwoju Regionalnego

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 15 grudnia 2014 r. Poz ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE NR LEX-I RM WOJEWODY MAZOWIECKIEGO. z dnia 10 grudnia 2014 r.

Warszawa, dnia 15 grudnia 2014 r. Poz ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE NR LEX-I RM WOJEWODY MAZOWIECKIEGO. z dnia 10 grudnia 2014 r. DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA MAZOWIECKIEGO Warszawa, dnia 15 grudnia 2014 r. Poz. 11605 ROZSTRZYGNIĘCIE NADZORCZE NR LEX-I.4131.188.2014.RM WOJEWODY MAZOWIECKIEGO z dnia 10 grudnia 2014 r. Na podstawie

Bardziej szczegółowo

WÓJT GMINY BORZYTUCHOM

WÓJT GMINY BORZYTUCHOM WÓJT GMINY BORZYTUCHOM 251 252 7. SYNTEZA UWARUNKOWAŃ DO ZMIAN W STUDIUM 7.1. ZAWARTOŚĆ I FORMA OPRACOWANIA. Opracowanie planistyczne p.t. Zmiana Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r.

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r. Projekt DRUK Nr... UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia... 2014 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ożarów Mazowiecki

Bardziej szczegółowo

REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+

REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+ REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+ TOMASZ KUŹNIAR WIELKOPOLSKIE BIURO PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO

Bardziej szczegółowo

Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej

Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej Łukasz Mikuła Centrum Badań Metropolitalnych UAM Rada Miasta Poznania Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej Polskie Metropolie - Dokonania i Kierunki Rozwoju Poznań 19-20.04.2012 Rozwój aglomeracji

Bardziej szczegółowo

- 1 - PROGNOZA SKUTKÓW FINANSOWYCH UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO

- 1 - PROGNOZA SKUTKÓW FINANSOWYCH UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO - 1 - WSI JENKOWICE OPRACOWANIE: mgr inż. arch. Mirosław Śmietanka mgr. Krzysztof Osiński - 2 - ZESTAWIENIE l.p Wyszczególnienie 1 Wstęp - podstawa prawna 2 Wykorzystane akty prawne 3 Źródła informacji

Bardziej szczegółowo

Rada Miejska w Szklarskiej Porębie uchwala co następuje:

Rada Miejska w Szklarskiej Porębie uchwala co następuje: UCHWAŁA NR XXII/221/08 RADY MIEJSKIEJ W SZKLARSKIEJ PORĘBIE Z DNIA 30 KWIETNIA 2008R. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów przeznaczonych pod obiekty zaopatrzenia

Bardziej szczegółowo

MIASTO RADOM ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY RADOM II ETAP

MIASTO RADOM ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY RADOM II ETAP MIASTO RADOM ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY RADOM II ETAP Załącznik nr 1 do Uchwały Nr 593/2009 Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 7.09.2009r w sprawie uchwalenia

Bardziej szczegółowo

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Posiedzenie Komitetu Sterującego ds. Zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Śląskiego Katowice, 25 marca 2015 r. 1.

Bardziej szczegółowo

A. Zawartość planu ochrony dla parku narodowego i obszaru Natura Porównanie zawartości obu planów.

A. Zawartość planu ochrony dla parku narodowego i obszaru Natura Porównanie zawartości obu planów. Zawartość, tryb sporządzania i zakres prac koniecznych dla sporządzenia projektu planu ochrony dla parku narodowego, uwzględniającego zakres planu ochrony dla obszaru Natura 2000 Zgodnie z art. 20 ust.

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Rogi 9 linia elektroenergetyczna 110kv

UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Rogi 9 linia elektroenergetyczna 110kv UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Rogi 9 linia elektroenergetyczna 110kv Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem

Bardziej szczegółowo

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze.

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze. Jej prowadzenie służy realizacji celu publicznego, jakim jest ochrona

Bardziej szczegółowo

Wrocław: Przebudowa i remont elewacji budynku Liceum

Wrocław: Przebudowa i remont elewacji budynku Liceum Page 1 of 7 Adres strony internetowej, na której Zamawiający udostępnia Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia: www.zim.wroc.pl Wrocław: Przebudowa i remont elewacji budynku Liceum Ogólnokształcącego

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr XXXIII/281/05 Rady Miejskiej w Drezdenku z dnia 28 lutego 2005 roku

Uchwała Nr XXXIII/281/05 Rady Miejskiej w Drezdenku z dnia 28 lutego 2005 roku Uchwała Nr XXXIII/281/05 Rady Miejskiej w Drezdenku z dnia 28 lutego 2005 roku w sprawie: uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Drezdenko Na podstawie

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XV/243/2016 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 21 czerwca 2016 r.

UCHWAŁA NR XV/243/2016 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 21 czerwca 2016 r. UCHWAŁA NR XV/243/2016 RADY GMINY STĘŻYCA z dnia 21 czerwca 2016 r. w sprawie uzgodnienia zmiany uchwały Sejmiku Województwa Pomorskiego w sprawie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego Na podstawie art. 18

Bardziej szczegółowo

30 listopada 2015 r. PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne

30 listopada 2015 r. PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne 30 listopada 2015 r. Skład zespołu: mgr inż. arch. Małgorzata Kędziora- projektant prowadzący mgr Magdalena Kozielczyk

Bardziej szczegółowo

Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne

Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne Paweł Konieczny Misją Fundacji jest działanie na rzecz ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem odnawialnych źródeł energii Planowanie przestrzenne

Bardziej szczegółowo

SALVE REGINA wraz z terenami przyległymi na obszarze miasta Sandomierz

SALVE REGINA wraz z terenami przyległymi na obszarze miasta Sandomierz PODSUMOWANIE WRAZ Z UZASADNIENIEM DO UCHWAŁY W SPRAWIE UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO terenu osiedla SALVE REGINA wraz z terenami przyległymi na obszarze miasta Sandomierz

Bardziej szczegółowo

aktualny stan realizacji zadań ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej wynikających z przepisów ustawy z

aktualny stan realizacji zadań ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej wynikających z przepisów ustawy z aktualny stan realizacji zadań ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej wynikających z przepisów ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR IV/34/10 RADY MIEJSKIEJ W KOWARACH Z DNIA 30 GRUDNIA 2010. Rada Miejska w Kowarach uchwala, co następuje:

UCHWAŁA NR IV/34/10 RADY MIEJSKIEJ W KOWARACH Z DNIA 30 GRUDNIA 2010. Rada Miejska w Kowarach uchwala, co następuje: UCHWAŁA NR IV/34/10 RADY MIEJSKIEJ W KOWARACH Z DNIA 30 GRUDNIA 2010 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Kowary, jednostka urbanistyczna Kowary Podgórze,

Bardziej szczegółowo

ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA

ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Pomoc Techniczna

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR NR 0150/XLVIII/1093/10 RADY MIASTA TYCHY. z dnia 28 października 2010 r.

UCHWAŁA NR NR 0150/XLVIII/1093/10 RADY MIASTA TYCHY. z dnia 28 października 2010 r. UCHWAŁA NR NR 0150/XLVIII/1093/10 RADY MIASTA TYCHY w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ujścia Potoku Wyrskiego do rzeki Gostyni i Starej

Bardziej szczegółowo

AUDYT KRAJOBRAZOWY WĄTPLIWOŚCI I DYLEMATY

AUDYT KRAJOBRAZOWY WĄTPLIWOŚCI I DYLEMATY AUDYT KRAJOBRAZOWY WĄTPLIWOŚCI I DYLEMATY październik 2015 cel i zakres audytu cel zakres identyfikacja krajobrazów występujących na całym obszarze województwa określenie ich cech charakterystycznych ocena

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 2 lipca 2015 r.

UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 2 lipca 2015 r. UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie: zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Żarów. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy

Bardziej szczegółowo

Aktualizacja Programu Ochrony Środowiska dla miasta Tczewa na lata

Aktualizacja Programu Ochrony Środowiska dla miasta Tczewa na lata załącznik Nr 2 do uchwały Nr XXV/198/2012 Rady Miejskiej w Tczewie z dnia 25 października 2012 r. w sprawie przyjęcia Aktualizacji Programu ochrony środowiska dla miasta Tczewa na lata 2012-2015 z uwzględnieniem

Bardziej szczegółowo

Przewodniczący Sejmik Województwa Mazowieckiego. Komisję Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego UZASADNIENIE

Przewodniczący Sejmik Województwa Mazowieckiego. Komisję Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego UZASADNIENIE Warszawa, dnia 2 czerwca 2015 r. /Imię nazwisko (Lub nazwa podmiotu) Adres/ Telefon mail Do Marszałek Województwa Mazowieckiego jako Przewodniczącego Zarządu Województwa Mazowieckiego Przewodniczący Sejmik

Bardziej szczegółowo

OCHRONA ZABYTKÓW W PLANOWANIU PRZESTRZENNYM W ŚWIETLE ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH

OCHRONA ZABYTKÓW W PLANOWANIU PRZESTRZENNYM W ŚWIETLE ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH OCHRONA ZABYTKÓW W PLANOWANIU PRZESTRZENNYM W ŚWIETLE ORZECZNICTWA SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH Mirosław Rymer WojewódzkimUrząd Ochrony Zabytków w Katowicach Wydział Nadzoru Prawnego Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r.

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r. Projekt DRUK Nr... UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia... 2013 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ożarów Mazowiecki

Bardziej szczegółowo

jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego

jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego 1 ok. 80% danych to dane przestrzenne - ORSiP jest źródłem takich danych, każde wiarygodne i aktualne źródło danych przestrzennych jest

Bardziej szczegółowo

ZASADY PRZYGOTOWANIA PLANU ROZWOJU LOKALNEGO W RAMACH REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO NA LATA

ZASADY PRZYGOTOWANIA PLANU ROZWOJU LOKALNEGO W RAMACH REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO NA LATA ZASADY PRZYGOTOWANIA PLANU ROZWOJU LOKALNEGO W RAMACH REGIONALNEGO PROGRAMU OPERACYJNEGO WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO NA LATA 2007-2013 Łódź, 18 grudnia 2013 roku. Spis treści 1. WSTĘP... 3 2. STRUKTURA PLANU

Bardziej szczegółowo

1. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy Miasto Świnoujście.

1. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy Miasto Świnoujście. Załącznik Nr 1 do Uchwały. Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Miasto Świnoujście wraz z oceną postępów w opracowywaniu planów miejscowych i programem ich sporządzania. I. Stan istniejący

Bardziej szczegółowo

I. Analiza zasadności przystąpienia do sporządzenia planu

I. Analiza zasadności przystąpienia do sporządzenia planu Załącznik do Zarządzenia Nr 187/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 stycznia 2010 r. DOKUMENTACJA CZYNNOŚCI POPRZEDZAJĄCYCH PODJĘCIE UCHWAŁY RADY MIASTA KRAKOWA W SPRAWIE PRZYSTĄPIENIA DO SPORZĄDZENIA

Bardziej szczegółowo

Podstawy prawne planowania przestrzennego w Polsce

Podstawy prawne planowania przestrzennego w Polsce Podstawy prawne planowania przestrzennego w Polsce Proces planowania przestrzennego w Polsce kształtują przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym 1. Planowanie

Bardziej szczegółowo

- o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 688).

- o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (druk nr 688). SEJM RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ VII kadencja Prezes Rady Ministrów DSPA-140-157(7)/12 Warszawa, 30 listopada 2012 r. Pani Ewa Kopacz Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Szanowna Pani Marszałek Przekazuję

Bardziej szczegółowo

SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ

SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ Opracował: Elżbieta Kasperska Biuro Przestrzennego w Lublinie SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ Sprawdził(a): Ewa Banak wg normy PN-EN ISO 9001:2001 Zatwierdził(a) Pełnomocnik d/s Jakości Ewa Wójtowicz Dyrektor

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA RADY MIEJSKIEJ W SZKLARSKIEJ PORĘBIE NR XXXVIII/445/09

UCHWAŁA RADY MIEJSKIEJ W SZKLARSKIEJ PORĘBIE NR XXXVIII/445/09 UCHWAŁA RADY MIEJSKIEJ W SZKLARSKIEJ PORĘBIE NR XXXVIII/445/09 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów narciarskich w masywie Góry Szrenica w Szklarskiej

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XLVI/313/2014 RADY MIEJSKIEJ W GRODZISKU WIELKOPOLSKIM. z dnia 28 sierpnia 2014 r.

UCHWAŁA NR XLVI/313/2014 RADY MIEJSKIEJ W GRODZISKU WIELKOPOLSKIM. z dnia 28 sierpnia 2014 r. UCHWAŁA NR XLVI/313/2014 RADY MIEJSKIEJ W GRODZISKU WIELKOPOLSKIM z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Grodzisk Wielkopolski

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 12 kwietnia 2012 r.

UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 12 kwietnia 2012 r. UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie: przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie wsi

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek

Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek Integracja terytorialna Obszar funkcjonalny Poznania Integracja instytucjonalna Samorządy 3 szczebli, instytucje, organizacje działające na obszarze Metropolii Koncepcja

Bardziej szczegółowo

PLANOWANIE PRZESTRZENNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA

PLANOWANIE PRZESTRZENNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA PLANOWANIE PRZESTRZENNE W KSZTAŁTOWANIU ŚRODOWISKA PROBLEM LOKOWANIA INWESTYCJI PLANOWANIE PRZESTRZENNE A LOKALIZACJA INWESTYCJI Koherencja lokalizacyjna każdej działalności właściwe miejsce (poszukiwanie

Bardziej szczegółowo

Marketing w turystyce

Marketing w turystyce Marketing w turystyce MT 5 Podstawowe i komplementarne dobra turystyczne dr inż. Jerzy Koszałka MSU4 sem. 3, MSU3 sem. 2 (zimowy), studia dzienne Gdańsk 2011-12 Dobro turystyczne Dobro lub zespół dóbr

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR. /../16 RADY MIASTA LĘDZINY z dnia r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

UCHWAŁA NR. /../16 RADY MIASTA LĘDZINY z dnia r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego UCHWAŁA NR. /../16 RADY MIASTA LĘDZINY z dnia. 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust.1 i art. 42 Ustawy z dnia 8

Bardziej szczegółowo

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Strzeszyn Północ w Poznaniu

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Strzeszyn Północ w Poznaniu I konsultacje społeczne Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Strzeszyn Północ w Poznaniu Poznań, 21 kwietnia 2016 r. Zespół projektowy pod kierownictwem: mgr inż. arch. Adama Kijowskiego Miejscowy

Bardziej szczegółowo

Turystyka i Rekreacja pytania na egzamin dyplomowy

Turystyka i Rekreacja pytania na egzamin dyplomowy Turystyka i Rekreacja pytania na egzamin dyplomowy ZAGADNIENIA Z PRZEDMIOTÓW KIERUNKOWYCH 1. Podstawowe typy i rodzaje przedsiębiorstw turystycznych w Polsce. Zakres ich funkcjonowania. Struktury organizacyjne

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr XII/46/15 Rady Miejskiej Mieroszowa z dnia 9 lipca 2015

UCHWAŁA Nr XII/46/15 Rady Miejskiej Mieroszowa z dnia 9 lipca 2015 UCHWAŁA Nr XII/46/15 Rady Miejskiej Mieroszowa z dnia 9 lipca 2015 w sprawie wyrażenia opinii do projektu Uchwały Sejmiku Województwa Dolnośląskiego ustanawiającego plan ochrony Parku Krajobrazowego Sudetów

Bardziej szczegółowo

PN-II Lublin, dnia 22 września 2016 r.

PN-II Lublin, dnia 22 września 2016 r. PN-II.4130.251.2016 Lublin, dnia 22 września 2016 r. Szanowni Państwo Wójtowie, Burmistrzowie, Prezydenci Miast, Starostowie w województwie lubelskim W związku z sygnalizowanymi wątpliwościami prawnymi

Bardziej szczegółowo

Burmistrz Kamieńska. Kamieńsk maj 2006 r. OPRACOWANO: AD URBI BIURO PROJEKTOWE URBANISTYCZNO-ARCHITEKTONICZNE W CZĘSTOCHOWIE PROJEKTANT:

Burmistrz Kamieńska. Kamieńsk maj 2006 r. OPRACOWANO: AD URBI BIURO PROJEKTOWE URBANISTYCZNO-ARCHITEKTONICZNE W CZĘSTOCHOWIE PROJEKTANT: Burmistrz Kamieńska MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO trasy gazociągu wysokoprężnego DN 500 relacji Piotrków Trybunalski - Bobry na terenie miasta i gminy Kamieńsk OPRACOWANO: AD URBI BIURO

Bardziej szczegółowo

TEMATYKA PRAC DYPLOMOWYCH MAGISTERSKICH STUDIA STACJONARNE DRUGIEGO STOPNIA ROK AKADEMICKI 2011/2012

TEMATYKA PRAC DYPLOMOWYCH MAGISTERSKICH STUDIA STACJONARNE DRUGIEGO STOPNIA ROK AKADEMICKI 2011/2012 TEMATYKA PRAC DYPLOMOWYCH MAGISTERSKICH STUDIA STACJONARNE DRUGIEGO STOPNIA ROK AKADEMICKI 0/0 Katedra Gospodarki Nieruchomościami i Rozwoju Regionalnego (nazwa Jednostki Organizacyjnej) Geodezja i Szacowanie

Bardziej szczegółowo

Planowanie w gospodarce odpadami

Planowanie w gospodarce odpadami Planowanie w gospodarce odpadami Łukasz Turowski Skąd potrzeba planowania w gospodarce odpadami? Głównymi celami w polityce Unii Europejskiej w zakresie gospodarowania odpadami są: zapobieganie powstawaniu

Bardziej szczegółowo

Załącznik Nr 13 Informacja o stanie mienia komunalnego...na dzień...2009 r.

Załącznik Nr 13 Informacja o stanie mienia komunalnego...na dzień...2009 r. Załącznik Nr 13 Informacja o stanie mienia komunalnego...na dzień...2009 r. nazwa j.s.t. Rzeczowe aktywa trwałe jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych wg załączonego wykazu*

Bardziej szczegółowo

Aktualny stan prac nad rozporządzeniem wykonawczym w sprawie szczegółowego zakresu i metodologii audytu krajobrazowego

Aktualny stan prac nad rozporządzeniem wykonawczym w sprawie szczegółowego zakresu i metodologii audytu krajobrazowego Aktualny stan prac nad rozporządzeniem wykonawczym w sprawie szczegółowego zakresu i metodologii audytu krajobrazowego Małgorzata Opęchowska Departament Zarządzania Zasobami Przyrody Generalna Dyrekcja

Bardziej szczegółowo

Planowanie turystyczne

Planowanie turystyczne Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku SYLABUS W ROKU AKADEMICKIM 2012/2013 Jednostka organizacyjna: Rodzaj studiów i profil: Nazwa przedmiotu: Wydział Turystyki i Rekreacji II stopień, profil

Bardziej szczegółowo

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - akt prawa wiążący organy AAB i NB Bożena Gindera-Malicka Warsztaty szkoleniowe Ustroń 19-21 listopada 2014 Art. 81 Prawa budowlanego Do podstawowych obowiązków

Bardziej szczegółowo

Załącznik nr 1 do uchwały Nr XXXIX/243/2005 Rady Miejskiej Gminy Skoki z dnia r.

Załącznik nr 1 do uchwały Nr XXXIX/243/2005 Rady Miejskiej Gminy Skoki z dnia r. Załącznik nr 1 do uchwały Nr XXXIX/243/2005 Rady Miejskiej Gminy Skoki z dnia 17.11.2005r. ZAKRES ZMIAN STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY SKOKI, NA PODSTAWIE UCHWAŁY

Bardziej szczegółowo

Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny

Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny Mgr inż. Monika Grochal, Urząd Gminy i Miasta Dobczyce, Krakowska Akademia im. A. Frycza Modrzewskiego GMINA I MIASTO DOBCZYCE W KRAKOWSKIM

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r.

USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r. Kancelaria Sejmu s. 1/7 USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece

Bardziej szczegółowo

Adres strony internetowej, na której Zamawiający udostępnia Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia:

Adres strony internetowej, na której Zamawiający udostępnia Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia: Strona 1 z 6 Adres strony internetowej, na której Zamawiający udostępnia Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia: www.zim.wroc.pl Wrocław: Remont korytarzy i klatek schodowych w Zespole Szkolno Przedszkolnym

Bardziej szczegółowo

Natura 2000 a turystyka Procedura OOŚ w kontekście przedsięwzięć z sektora turystycznego

Natura 2000 a turystyka Procedura OOŚ w kontekście przedsięwzięć z sektora turystycznego NATURA 2000 MOTOREM ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU http://natura2000.org.pl Natura 2000 a turystyka Procedura OOŚ w kontekście przedsięwzięć z sektora turystycznego Witold Wołoszyn Szkolenie regionalne Uwarunkowania

Bardziej szczegółowo

Wzór planu odnowy miejscowości zgodny z zaleceniami Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego

Wzór planu odnowy miejscowości zgodny z zaleceniami Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego Wzór planu odnowy miejscowości zgodny z zaleceniami Ministerstwa Rolnictwa oraz Ministerstwa Rozwoju Regionalnego Charakterystyka miejscowości, opis planowanych zadań inwestycyjnych, inwentaryzacja zasobów

Bardziej szczegółowo

SEJMIKU WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO z dnia roku

SEJMIKU WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO z dnia roku Załącznik nr 3 do uchwały nr 597/149/16 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 14 czerwca 2016 r. UCHWAŁA NR / /16 SEJMIKU WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO z dnia.. 2016 roku PROJEKT o zmianie uchwały Sejmiku Województwa

Bardziej szczegółowo

Wrocław, dnia 1 czerwca 2015 r. Poz. 2406 UCHWAŁA NR X/188/15 RADY MIEJSKIEJ WROCŁAWIA. z dnia 21 maja 2015 r.

Wrocław, dnia 1 czerwca 2015 r. Poz. 2406 UCHWAŁA NR X/188/15 RADY MIEJSKIEJ WROCŁAWIA. z dnia 21 maja 2015 r. DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO Wrocław, dnia 1 czerwca 2015 r. Poz. 2406 UCHWAŁA NR X/188/15 RADY MIEJSKIEJ WROCŁAWIA z dnia 21 maja 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania

Bardziej szczegółowo

1. Obszar proponowany do objęcia miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

1. Obszar proponowany do objęcia miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. PP.AU.671.11.2016 Nysa, 16.09.2016 r. ANALIZA zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część miasta Nysa w rejonie ulicy Morcinka Podstawa

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia.

UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia. UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia. Projekt Zarządu Województwa Opolskiego w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany Planu zagospodarowania przestrzennego Na podstawie art. 18 ust.

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu

Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu www.ietu.katowice.pl Otwarte seminaria 2014 Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu Dr inż. arch.

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta Tarnowa

UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta Tarnowa UZASADNIENIE do projektu uchwały w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Miasta Tarnowa Projekt zmiany studium sporządzony został w następstwie podjęcia uchwały

Bardziej szczegółowo

Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku. Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014

Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku. Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014 Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014 Płock, grudzień 2009 Działy opracowania: I. Wprowadzenie.

Bardziej szczegółowo

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje Poznań, 16 listopada 2015 r. Skład zespołu: Marcin Piernikowski projektant

Bardziej szczegółowo

PP.6721.2.38.2013 Siewierz, dnia 16.03.2015 r. OGŁOSZENIE

PP.6721.2.38.2013 Siewierz, dnia 16.03.2015 r. OGŁOSZENIE PP.6721.2.38.2013 Siewierz, dnia 16.03.2015 r. OGŁOSZENIE Na podstawie art. 43 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie

Bardziej szczegółowo

CZĘŚCIOWA ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY ŁAŃCUT

CZĘŚCIOWA ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY ŁAŃCUT PROJEKT Załącznik Nr 2 do Uchwały nr... Rady Gminy Łańcut z dnia..... w sprawie uchwalenia częściowej zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Łańcut CZĘŚCIOWA ZMIANA

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA NA EGZAMIN DYPLOMOWY GEOGRAFIA, ROK AKADEMICKI 2010/2011

ZAGADNIENIA NA EGZAMIN DYPLOMOWY GEOGRAFIA, ROK AKADEMICKI 2010/2011 ZAGADNIENIA NA EGZAMIN DYPLOMOWY GEOGRAFIA, ROK AKADEMICKI 2010/2011 SPECJALNOŚĆ: TURYSTYKA 1. Przedstaw problemy z zagospodarowaniem turystycznym i rekreacyjnym obszarów chronionych przedstaw turystykę

Bardziej szczegółowo

Inwestycje telekomunikacyjne w planach miejscowych r

Inwestycje telekomunikacyjne w planach miejscowych r Inwestycje telekomunikacyjne w planach miejscowych 17.06.2011r W dniu 17 lipca 2010 r., weszła w życie ustawa z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106,

Bardziej szczegółowo

Wójt Gminy Kwilcz ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY KWILCZ

Wójt Gminy Kwilcz ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY KWILCZ Załącznik nr 1 Wójt Gminy Kwilcz ZMIANA STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY KWILCZ DLA CZĘŚCI TERENU W MIEJSCOWOŚCI CHUDOBCZYCE (tekst i rysunek zmiany studium) Kwilcz,

Bardziej szczegółowo

PLAN TRANSPORTOWY PROCES PRZYGOTOWANIA, CEL I ZAKRES W OCENIE EKSPERTÓW

PLAN TRANSPORTOWY PROCES PRZYGOTOWANIA, CEL I ZAKRES W OCENIE EKSPERTÓW PLAN TRANSPORTOWY PROCES PRZYGOTOWANIA, CEL I ZAKRES W OCENIE EKSPERTÓW Andrzej Brzeziński Konferencja Naukowo Techniczna SITK RP Oddział w Warszawie Cel opracowania Planu Zrównoważonego Rozwoju Publicznego

Bardziej szczegółowo

ANALIZA zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Biała Nyska

ANALIZA zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Biała Nyska PP.AU.671.5.2016 Nysa, 15.09.2016 r. ANALIZA zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Biała Nyska Podstawa prawna: Zgodnie z art. 14 ust. 5 ustawy

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr XXXIII/268/2010 Rady Gminy Małdyty z dnia 10 lutego 2010 r.

UCHWAŁA Nr XXXIII/268/2010 Rady Gminy Małdyty z dnia 10 lutego 2010 r. 801 UCHWAŁA Nr XXXIII/268/2010 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Małdyty w obrębie geodezyjnym Dziśnity, działki nr: 154/3, 210/1. Na podstawie art. 18 ust. 2

Bardziej szczegółowo

Ustawowe formy partycypacji społecznej w planowaniu przestrzennym

Ustawowe formy partycypacji społecznej w planowaniu przestrzennym Ustawowe formy partycypacji społecznej w planowaniu przestrzennym Czyli o tym jak obywatel może wpływać na kształt otaczającej go przestrzeni i na co pozwala nam ustawa Zespół ds. konsultacji społecznych

Bardziej szczegółowo

Biuro Urbanistyczne arch. Maria Czerniak

Biuro Urbanistyczne arch. Maria Czerniak Wójt Gminy Gronowo Elbląskie STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY CZEMU SŁUŻY STUDIUM? jest wyrazem poglądów ipostanowień związanych z rozwojem gminy, w tym poglądów władz

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Katowice, dnia 8 czerwca 2015 r. Poz. 3055 UCHWAŁA NR VIII/59/15 RADY MIEJSKIEJ W MIASTECZKU ŚLĄSKIM z dnia 26 maja 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania

Bardziej szczegółowo

INWESTYCJE, OCHRONA ŚRODOWISKA ORZESZE MIASTEM ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

INWESTYCJE, OCHRONA ŚRODOWISKA ORZESZE MIASTEM ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU INWESTYCJE, OCHRONA ŚRODOWISKA ORZESZE MIASTEM ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU rozwój zrównoważony ochrona środowiska miasto Orzesze KONFERENCJA, 22 maja 2013 r. DEFINICJA POJĘCIA ROZWÓJ ZRÓWNOWAŻONY: rozwój społeczno-gospodarczy,

Bardziej szczegółowo

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego I. Założenia Kodeksu II. System planowania przestrzennego III. Proces inwestycyjny - etapy IV. Inwestycje publiczne V. Realizacja inwestycji

Bardziej szczegółowo

PROJEKT- na sesję UCHWAŁA Nr. Rady Miejskiej w Człuchowie

PROJEKT- na sesję UCHWAŁA Nr. Rady Miejskiej w Człuchowie UCHWAŁA Nr. Rady Miejskiej w Człuchowie z dnia.. Na podstawie art. 27 w związku z art. 20 ust. 1 i art. 29 oraz art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Bardziej szczegółowo

WODGiK Katowice, ul. Graniczna 29

WODGiK Katowice, ul. Graniczna 29 WODGiK Katowice, ul. Graniczna 29 www.wodgik.katowice.pl Służba Geodezyjna i Kartograficzna Główny Geodeta Kraju GUGiK Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Warszawie Wojewoda

Bardziej szczegółowo

Opis efektów kształcenia na kierunku architektura krajobrazu studia drugiego stopnia na specjalności: kształtowanie i ochrona krajobrazu

Opis efektów kształcenia na kierunku architektura krajobrazu studia drugiego stopnia na specjalności: kształtowanie i ochrona krajobrazu Załącznik nr 1 Opis efektów kształcenia na kierunku architektura krajobrazu studia drugiego stopnia na specjalności: kształtowanie i ochrona krajobrazu Obszar/obszary kształcenia, w których umiejscowiony

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska 1)

USTAWA. z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska 1) USTAWA z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska 1) Art. 6. 1. Kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu. 2. Kto

Bardziej szczegółowo