Ćwiczenie: U11. Pierścienie Newtona. Cel ćwiczenia:

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Ćwiczenie: U11. Pierścienie Newtona. Cel ćwiczenia:"

Transkrypt

1 Ćwiczenie: U Pierścienie Newtona Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem interferencji światła.. Zapoznanie się z powstawaniem pierścieni Newtona w świete przechodzącym i odbitym. 3. Zapoznanie się z metodą wyznaczania promienia krzywizny soczewki płaskowypukłej za pomocą pierścieni Newtona. Krótki opis ćwiczenia Wiązka światła o długości z ampy sodowej pada na półprzepuszczane zwierciadło Z mikroskopu, a następnie na układ składający się z soczewki So i płytki P ustawiony na stoiku mikroskopu. W okuarze mikroskopu obserwujemy obraz pierścieni Newtona. Dokonując pomiaru promienia r pierścieni za pomocą skai mikrometrycznej stoika można wyznaczyć promień R soczewki. Wymagana wiedza ucznia: - Fae świetne, zjawisko interferencji fa, warunek interferencji. - Doświadczenie Younga. - Interferencja światła w warstwie o zmiennej grubości, pierścienie Newtona. - Budowa mikroskopu, bieg promieni w jego układzie optycznym. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, płytka szkana płasko-równoegła, soczewka płasko-wypukła, ampa sodowa, ampa rtęciowa. Wykonanie doświadczenia: - Układ składający się z soczewki So i płytki P ustawić na stoiku mikroskopu. Oświetić układ światłem ampy sodowej kierując jej szczeinę na zwierciadło półprzepuszczane Z. Przesuwając tubus mikroskopu za pomocą śruby mikrometrycznej, uzyskać w pou widzenia mikroskopu ostry obraz pierścieni Newtona.

2 - Za pomocą pokrętła do przesuwania stoika zaopatrzonego w skaę mikrometryczną dokonać pomiaru promienia r da kiku koejnych, wybranych jasnych promieni. Uwaga: Pierścienie interferencyjne naeży numerować koejno poczynając od centrum. Naprowadzając krzyż z nici pajęczych na prążek o numerze k naeży zanotować położenie dwu przeciwegłych punktów prążka, np. na prawo p k i na ewo k od centrum. Promień k- tego prążka r k będzie równy: r k Aby znaeźć promienie kikunastu prążków naeży wono przesuwać układ odnotowując da koejnych pierścieni położenia p, a następnie. - Obiczyć promień krzywizny soczewki ze wzoru: rk r R, ( k ) gdzie r k i r to odpowiednio promienie k-tego i -tego jasnego pierścienia, a jest długością fai świetnej. Da dubetu sodowego można przyjąć śr = 589,3 nm. Naeży wybrać kikanaście par pomiarów promienia r da różnych k i, następnie da każdej pary obiczyć promień krzywizny R soczewki i znaeźć jego wartość średnią. - Zastąpić ampę sodową źródłem światła monochromatycznego o nieznanej długości fai. Wykonać pomiary pierścieni Newtona i postępując anaogicznie jak poprzednio, wyznaczyć tym razem długość x fai świetnej: r r Literatura: R( k k x.. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963. ) p k k.

3 Ćwiczenie U: Badanie skręcenia płaszczyzny poaryzacji przez wodny roztwór cukru Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze skręceniem płaszczyzny poaryzacji światła przez roztwory czynne optycznie.. Zapoznanie się z budową poarymetru i pomiarem skręcenia płaszczyzny poaryzacji światła. 3. Wyznaczanie skręcenia właściwego płaszczyzny poaryzacji da roztworu cukru. Krótki opis ćwiczenia: Roztwór cukru o znanym stężeniu umieszczamy w kuwecie poarymetru. Po oświeteniu poarymetru ampą sodową obserwujemy poe widzenia przyrządu w jego okuarze, które to poe jest podzieone na części o różnej jasności. Doprowadzamy poe widzenia do jednakowej jasności i odczytujemy kąt skręcenia. Pomiary powtarzamy da roztworu cukru o nieznanym stężeniu. Wymagana wiedza ucznia: - Stężenie roztworów. - Dwójłomność kryształów. - Poaryzacja światła przy podwójnym załamaniu. - Poaryzatory, pryzmat Nicoa. - Poaryzacja światła przez odbicie, poaryzacja światła przy załamaniu. - Prawo Mausa. - Skręcenie płaszczyzny poaryzacji światła przez ciecze - Poarymetry, poarymetr Laurenta. Przyrządy pomiarowe: Poarymetr, ampa sodowa, waga aboratoryjna, kompet odważników, menzurka, naczynka wagowe, woda destyowana, cukier. Wykonanie ćwiczenia: - Przygotować roztwór cukru o znanym stężeniu (iczony w gramach na 00 cm 3 roztworu) w następujący sposób: zważyć naczyńko wagowe puste (m ), a następnie napełnione do /3 wysokości cukrem (m ), obiczyć masę cukru (m -m ). Cukier wsypać do menzurki, naać około 40 cm 3 wody i potrząsnąć aż do zupełnego rozpuszczenia. Odczekać około 0 minut odczytać dokładnie objętość roztworu i wyrazić ją w decyitrach (V) Obiczyć stężenie ze wzoru: - Przepłukać dwukrotnie kuwetę poarymetru niewieką iością zrobionego roztworu. - Napełnić kuwetę poarymetru badanym roztworem i umieścić ją w poarymetrze. C m V

4 P N R A L Ż Rys. Budowa poarymetru (Ż źródło światła, P poaryzator, N przyrząd półcieniowy zmieniający płaszczyznę poaryzacji części poa widzenia o niewieki kąt, R rurka zawierająca badaną ciecz ub roztwór, A anaizator, L unetka) Uwaga: W roztworze nie mogą znajdować się pęcherzyki powietrza. - Oświetić poarymetr ampą sodową i kręcąc okuarem nastawić na ostrość obraz, a następnie kręcąc boczną śrubą uzyskać obraz możiwie ciemny. W pozycji tej, przy niewiekich poruszeniach śruby w jedną i w drugą stronę uzyskujemy obraz jak na Rys. a, b. a) b) Rys. Między tymi położeniami śruby znaeźć takie położenie, kiedy całe poe jest jednakowo szarożółte, czyi pasek jest zupełnie niewidoczny. - Przy tym położeniu śruby odczytać na bocznej podziałce kąt skręcenia z dokładnością do 0,05º Uwaga: Odczyt na skai poarymetru naeży powtórzyć kikakrotnie, każdorazowo doprowadzając poe widzenia w jego okuarze do jednakowej jasności. - Wyznaczyć da poszczegónych pomiarów wartość skręcenia właściwego 0 z zaeżności: 0 C gdzie: długość warstwy roztworu w kuwecie (wartość ta podana jest na kuwecie), C- stężenie roztworu, - kąt skręcenia płaszczyzny poaryzacji światła przez roztwór o danym stężeniu. - Dokonać pomiaru kąta skręcenia da nieznanego roztworu cukru. Postępować jak wyżej. - Wyznaczyć stężenie C x badanego roztworu cukru w wodzie destyowanej na podstawie zaeżności:

5 C x x 0 Literatura:. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, Fizyka t., PWN Warszawa 984.

6 Ćwiczenie U3: Wyznaczanie współczynnika załamania cieczy za pomocą refraktometru Abbego Ce ćwiczenia: 4. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem całkowitego odbicia światła na granicy dwóch ośrodków. 5. Zapoznanie się z metodą wyznaczania współczynnika załamania cieczy za pomocą refraktometru Abbego. 6. Badanie zaeżności współczynnika załamania cieczy od temperatury. Krótki opis ćwiczenia: Badana ciecz zostaje umieszczona między pryzmatami refraktometru Abbego. Wartość współczynnika załamania cieczy n można odczytać bezpośrednio z podziałki okuaru refraktometru. Następnie za pomocą utratermostatu połączonego z refraktometrem zmieniamy temperaturę badanej cieczy i mierzymy zaeżność współczynnika załamania n cieczy od temperatury. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Zjawisko odbicia i załamania światła na granicy dwóch ośrodków, prawo Sneiusa. - Kąt graniczny, całkowite wewnętrzne odbicie światła. - Bieg promienia załamanego w warstwie płasko-równoegłej. - Budowa i zasada działania refraktometru Abbego. Przyrządy pomiarowe: Refraktometr Abbego, utratermostat, badane ciecze, ampa sodowa, ampa mikroskopowa Wykonanie doświadczenia: - Naać kika krope badanej cieczy na uprzednio przemytą powierzchnię donego pryzmatu refraktometru, a następnie opuścić górny pryzmat i oświetić pryzmat ampką mikroskopową. -Włączyć utratermostat i za pomocą termometru kontaktowego ustawić żądaną temperaturę pomiaru. Uwaga: Przed przystąpieniem do pomiaru współczynnika załamania naeży odczekać pewien okres czasu, aż nastąpi stabiizacja temperatury układu pomiarowego. Wartość temperatury badanej cieczy naeży odczytywać na termometrze umieszczonym z ewej strony refraktometru.

7 g P badana ciecz L P - Pokręcając pokrętłem znajdującym się z ewej strony refraktometru ustawiamy punkt przecięci się inii krzyża z nici pajęczych na inii granicznej cieczy i jasnej części poa widzenia w okuarze górnym refraktometru. Ostrość obrazu można reguować za pomocą pokrętła znajdującego się z prawej strony refraktometru. - Odczytać wartość współczynnika załamania n na podziałce widocznej w okuarze donym refraktometru. - Przeprowadzić pomiary zaeżności współczynnika załamania badanej cieczy od temperatury t. - Na podstawie przeprowadzonych pomiarów sporządzić wykres zaeżności n = f(t). Literatura: 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, J. Waker, Podstawy fizyki, PWN Warszawa 007.

8 Ćwiczenie U4: Badanie widma par rtęci za pomocą spektroskopu. Ce ćwiczenia:. Zapoznanie się z widmem emisyjnym pierwiastka oraz metodą jego obserwacji za pomocą spektroskopu.. Zapoznanie się z budową i zasadą działania spektroskopu. 3. Wyznaczenie długości fai inii w widmie rtęci. Krótki opis ćwiczenia: Przed szczeiną koimatora K umieszczamy rurkę wypełnioną parami rtęci L, pomiędzy której eektrodami wywołuje się wyładowania jarzeniowe poprzez przyłożenie do nich wysokiego napięcia z transformatora Tr. Korygujemy ustawienie unetki koimatora ze skaą w taki sposób, aby otrzymać w pou widzenia spektroskopu, na te podziałki, widoczne inie widma rtęci. W ten sposób odczytujemy położenie trzech wybranych inii widma rtęci oraz czwartej, nieznanej, da której naeży wyznaczyć długość fai. Wymagana wiedza ucznia: - Rozszczepienie światła białego w pryzmacie. - Ogóna charakterystyka widm atomowych. - Serie widmowe, widmo wodoru. - Zasada działania spektroskopu pryzmatycznego Przyrządy pomiarowe: Spektroskop pryzmatyczny, ampa rtęciowa, transformator wysokonapięciowy Wykonanie ćwiczenia:. Za pomocą transformatora wysokiego napięcia wywołać wyładowanie w atmosferze par rtęci.. Wyreguować spektroskop, aby uzyskać wyraźne widmo.

9 Rys. Bieg promieni w spektrometrze pryzmatycznym. 3. Po uzyskaniu ostrego widma iniowego rtęci oświetić podziałkę skai. 4. Odczytać na skai położenia trzech żądanych inii spektranych,, 3 o długościach fai odpowiednio,, 3 oraz odczytać położenie inii nieznanej x. 5. Wyiczyć stałe Hartmana wykorzystując wzory: c c 0 6. Wyznaczyć długość fai czwartej (nieznanej) inii widma rtęci korzystając ze wzoru: c x 0 x 0 7. Wykreśić krzywą dyspersji pryzmatu spektroskopu. Długości fa w części widzianej widma rtęci Barwa inii fioetowa fioetowa niebieska niebiesko-zieona zieona żółta żółta czerwona Długość fai [nm] 404,65 407,78 435,83 49,60 546,07 576,96 579,07 63,44 Natężenie inii bardzo słabe słabe średnie średnie sine bardzo sine bardzo sine słabe Literatura: 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szeniowski, Fizyka doświadczana cz. 4, Optyka, PWN Warszawa Sz. Szeniowski, Fizyka doświadczana cz. 5, Fizyka atomowa, PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, Fizyka t., PWN Warszawa 984.

10 Ćwiczenie U5: Badanie dyspersji szkła pryzmatu za pomocą goniometru optycznego. Ce ćwiczenia: Wyznaczenie kąta łamiącego pryzmatu i kąta najmniejszego odchyenia za pomocą goniometru. Krótki opis ćwiczenia: Współczynnik załamania światła można obiczyć w oparciu o kąt łamiący pryzmatu i kąt minimanego odchyenia promienia świetnego. Wartość kąta minimanego odchyenia zaeży od długości fai świetnej. Oba kąty można znaeźć korzystając z goniometru optycznego. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe pojęcia i prawa optyki geometrycznej. - Bieg promieni świetnych przez pryzmat, kąt łamiący, minimany kąt odchyenia pryzmatu, rozszczepienie światła w pryzmacie. - Współczynnik załamania ośrodka, jego zaeżność od długości fai świetnej. - Dyspersja światła. Przyrządy pomiarowe i materiały: Goniometr optyczny, ampa heowa, transformator, autotransformator, pryzmat. Wykonanie ćwiczenia: - Wyzerować goniometr. - Wprowadzić zero skai na zerowe położenie unety. - Uruchomić ampę heową. W tym ceu naeży ustawić pokrętło autotransformatora na 30 V i dopiero wtedy włączyć autotransformator do sieci. Uwaga: Ze wzgędu nas wysokie napięcie zasiania ampy naeży zachować szczegóną ostrożność! Nie naeży dotykać ampy a w szczegóności jej zacisków i przewodów łączących ampę z transformatorem. - Oświetić szczeinę goniometru i dokonać pomiaru kąta łamiącego pryzmatu. - Ustawić pryzmat w pozycji najmniejszego odchyenia całości widma. Zidentyfikować inie widmowe posługując się informacją dołączoną do niniejszej instrukcji. Zmierzyć kąty najmniejszego odchyenia da 5 wybranych inii. Położenie najmniejszego odchyenia pryzmatu trzeba ustaić da każdej inii oddzienie poprzez nieznaczne pokręcenie stoikiem goniometru.

11 - Sporządzić wykres zaeżności współczynnika załamania światła od długości fai. Widmo ampy heowej: Linia czerwona (słabsza) Linia czerwona (jaśniejsza) Linia żółta Linia zieona (jaśniejsza) Linia zieona (słabsza) Linia niebieska Linia fioetowa = 7065,9 Å = 6678,5 Å = 5875,6 Å = 505,68 Å = 49,7 Å = 4685,7 Å = 447,48 Å Literatura: H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN, Warszawa 999. Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz.4 Optyka, PWN Warszawa 97. D. Haiday, R. Resnick, Fizyka, cz. PWN, Warszawa 00.

12 Ćwiczenie U7: Wyznaczanie współczynnika załamania szkła za pomocą mikroskopu. Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem załamania światła w płytce płaskorównoegłej.. Zapoznanie się z metodą wyznaczania współczynnika załamania materiałów przezroczystych wzgędem powietrza za pomocą mikroskopu. 3. Wyznaczenie wartości współczynnika załamania da szkła. Krótki opis ćwiczenia: Współczynnika załamania szkła można wyznaczyć wykorzystując mikroskop i płytkę szkaną płasko-równoegłą. W tym ceu wyznaczamy grubość płytki za pomocą śruby mikrometrycznej, a następnie grubość pozorną za pomocą mikroskopu. Na obu powierzchniach płytki płasko-równoegłej znajdują się wzajemnie skrzyżowane inie. Pokręcamy śrubą mikrometryczną mikroskopu i icząc obroty przesuwamy tubus mikroskopu o taką wartość, aż w pou widzenia zaobserwujemy ostry obraz kreski znajdującej się raz na donej, raz na górnej powierzchni płytki. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Zjawisko odbicia i załamania światła na granicy dwóch ośrodków, prawo Sneiusa, współczynnik załamania. - Interpretacja zjawiska odbicia i załamania na granicy dwóch ośrodków na gruncie zasady Huygensa. - Płytka płasko-równoegła, bieg promienia załamanego i odbitego. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, płytka szkana płasko-równoegła, na powierzchni której znajdują się wzajemnie skrzyżowane inie, śruba mikrometryczna. Wykonanie ćwiczenia:. Wyznaczyć grubość płytki szkanej d. Uwaga: Pomiar grubości przeprowadzić w różnych miejscach płytki, a następnie obiczyć wartość średnią.. Zamocować płytkę na stoiku mikroskopu i wyznaczyć jej grubość pozorną h. W tym ceu pokręcając śrubą mikrometryczną mikroskopu staramy się zobaczyć kreskę naniesioną na donej powierzchni płytki. Pokręcając śrubą mikrometryczną ustawiamy precyzyjnie tubus mikroskopu w takim położeniu, aby obserwowany obraz kreski był najbardziej ostry. Odczytujemy położenie śruby na jej bębenku. Pokręcając śrubą mikrometryczną i icząc jej obroty przesuwamy tubus mikroskopu do góry o taką

13 wartość, aż w jego pou widzenia zaobserwujemy ostry obraz kreski znajdującej się na górnej powierzchni płytki. d h 3. Wartość grubości pozornej płytki okreśamy jako sumę ioczynu skoku śruby mikrometrycznej przez iość jej obrotów oraz wskazań na jej bębenku w położeniach odpowiadających ostrym obrazom obu kresek. Wartość skoku śruby mikrometrycznej można okreśić na podstawie iości działek na bębenku. Uwaga: Pomiary grubości pozornej płytki naeży powtórzyć kikakrotnie, a następnie obiczyć jej wartość średnią. 4. Obiczyć wartość współczynnika załamania badanego szkła wzgędem powietrza z zaeżności: d n h Literatura:. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

14 Ćwiczenie U6: Wyznaczanie długości ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej. Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się z powstawaniem obrazów w soczewkach.. Zapoznanie się z metodami wyznaczania ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. 3. Wyznaczenie ogniskowych soczewek skupiających i rozpraszających. Krótki opis ćwiczenia: Długość ogniskowej soczewek skupiających i rozpraszających można wyznaczyć posługując się ławą optyczną. W tym ceu wykorzystujemy da soczewek skupiających trzy metody: wyznaczenie ogniskowej soczewki na podstawie pomiaru odegłości przedmiotu i obrazu od soczewki, z wiekości powiększonego obrazu i metodę Bessea. Da soczewek rozpraszających, w ceu wyznaczenia długości ich ogniskowych, można posłużyć się układem soczewek: skupiającej i rozpraszającej. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Soczewki, ich podział, obrazy dawane przez soczewki, równanie soczewki. - Zdoność zbierająca soczewki. - Metody wyznaczania ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej. Przyrządy pomiarowe i materiały: Ława optyczna, kompet soczewek o różnych kształtach i ogniskowych, uchwyty soczewek, oświetacz z przesłoną, ekran inijka. Wykonanie ćwiczenia: I Soczewki skupiające

15 Wyznaczanie ogniskowej f na podstawie pomiaru odegłości przedmiotu i obrazu od soczewki - Zmierzyć odegłość przedmiotu od ekranu. - Przesuwając soczewkę skupiającą wzdłuż ławy optycznej, przy ustaonej odegłości odnaeźć położenie, przy którym powstający na ekranie obraz, powiększony ub pomniejszony, jest najbardziej wyrazisty. Odczytać odegłość x przedmiotu od soczewki. Pomiar powtórzyć kikakrotnie znajdując średnią wartość x. - Obiczyć ogniskową f soczewki skupiającej za pomocą wzoru: f x x Ż S E x y Pomiar ogniskowej f metodą Bessea - Ustawić oświetacz i ekran na ławie optycznej w odegłości większej od 4f, a następnie przesuwając soczewkę wyznaczyć wzajemną odegłość d dwóch położeń soczewki, da których otrzymujemy na ekranie dwa ostre obrazy przedmiotu: jeden powiększony, drugi pomniejszony. - Wyznaczyć długość ogniskowej z zaeżności: f 4 d Wyznaczanie ogniskowej f soczewki z wiekości powiększonego obrazu - Przesuwając soczewkę wzdłuż ławy optycznej znaeźć na ekranie ostry obraz powiększony. Zanotować odegłość y obrazu od soczewki. Zmierzyć inijką wiekość L obrazu powstałego na ekranie oraz wiekość przedmiotu. - Obiczyć ogniskową badanej soczewki skupiającej z zaeżności:

16 f L y II Soczewki rozpraszające - Zestawić układ dwóch soczewek: skupiającej, której ogniskową wyznaczono poprzednio oraz rozpraszającej, której ogniskową chcemy wyznaczyć. Uwaga: Układ soczewek naeży tak dobrać, aby stanowił on układ zbierający, co zachodzi da następującego warunku: f f gdzie f jest ogniskową soczewki zbierającej, natomiast f soczewki rozpraszającej. - Metodą Bessea wyznaczyć ogniskową tego układu soczewek f u. - Obiczyć ogniskową soczewki rozpraszającej z zaeżności: Literatura: f f f u f f u 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

17 Ćwiczenie U8: Cechowanie skai mikrometru okuarowego oraz pomiar małych odegłości za pomocą mikroskopu. Ce ćwiczenia:. Zapoznanie się z budową i zasadą działania oraz przeznaczeniem mikroskopu.. Zapoznanie się z metodą cechowania skai mikrometru okuarowego mikroskopu. 3. Pomiar małych odegłości. Krótki opis ćwiczenia: W ceu zmierzenia bardzo małych odegłości za pomocą mikroskopu naeży najpierw wycechować skaę mikrometru okuarowego. W tym ceu okreśamy możiwie dużą iość pokrywających się ze sobą działek mikrometru przedmiotowego z działkami mikrometru okuarowego. Następnie umieszczamy w miejsce mikrometru przedmiotowego cienkie druciki i wyznaczamy ich średnice. Wymagana wiedza ucznia: - Budowa i roa poszczegónych eementów mikroskopu. - Układ optyczny mikroskopu, bieg promieni, powiększenie całkowite mikroskopu, zdoność rozdziecza, mikrometr okuarowy. - Obiektywy i okuary mikroskopu. - Cechowanie skai mikrometru okuarowego. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, mikrometr przedmiotowy, okuar z podziałką. Wykonanie ćwiczenia:. Włożyć do mikroskopu okuar pomiarowy. Na stoiku mikroskopu umocować mikrometr przedmiotowy. Oświetić poe widzenia za pomocą donego zwierciadła. Wyreguować ustawienie tubusa tak, aby zobaczyć ostry obraz podziałki mikrometru przedmiotowego. Uwaga: Aby nie zgnieść szkiełka mikrometru przedmiotowego naeży obserwując go z boku ostrożnie opuścić tubus mikroskopu do położenia, w którym obiektyw prawie styka się ze skaą. Następnie przesuwając tubus do góry ustawić mikroskop na ostre widzenie podziałki.. Okreśić, ie działek z mikrometru przedmiotowego pokrywa się z całkowitą, możiwie dużą, iczbą działek n mikrometru okuarowego. Znając odegłość a

18 między działkami mikrometru przedmiotowego obiczyć x 0 odpowiadającą jednej działce skai mikrometru okuarowego za pomocą wzoru: x 0 z a n Pomiary powtórzyć kikakrotnie da różnych wartości z i n. 3. Zmierzyć średnicę cienkich drucików. W tym ceu w miejscu mikrometru przedmiotowego umieścić na stoiku pomiarowym ramkę z naciągniętymi próbkami drutów. Po znaezieniu ostrego obrazu drutu odczytać iość działek k mikrometru okuarowego odpowiadających grubości drutu. Wyznaczyć średnicę drutu ze wzoru: d k x 0 Pomiary przeprowadzić w kiku miejscach na całej długości próbki i ewentuanie obiczyć wartość średnią. Literatura: 9. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

Człowiek najlepsza inwestycja

Człowiek najlepsza inwestycja Ćwiczenie: U.11 Tytuł ćwiczenia: Pierścienie Newtona Cel ćwiczenia: 1. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem interferencji światła. 2. Zapoznanie się z powstawaniem pierścieni Newtona w świetle przechodzącym

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza ĆWICZENIE 77 POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK Instrukcja wykonawcza 1. Wykaz przyrządów Ława optyczna z podziałką, oświetlacz z zasilaczem i płytka z wyciętym wzorkiem, ekran Komplet soczewek z oprawkami

Bardziej szczegółowo

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr : Soczewki Cel ćwiczenia: Wyznaczenie ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiającej i rozpraszającej) oraz ogniskowej soczewki rozpraszającej

Bardziej szczegółowo

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela Ćwiczenie O4 Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela O4.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych soczewek skupiających oraz rozpraszających z zastosowaniem o metody Bessela. O4.2.

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 53: Soczewki

Ćwiczenie nr 53: Soczewki Wydział Imię i nazwisko.. Rok Grupa Zespół PRACOWNIA Temat: Nr ćwiczenia FIZYCZNA WFiIS AGH Data wykonania Data oddania Zwrot do popr. Data oddania Data zaiczenia OCENA Ćwiczenie nr : Soczewki Ce ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Sposób wykonania ćwiczenia. Płytka płasko-równoległa. Rys. 1. Wyznaczanie współczynnika załamania materiału płytki : A,B,C,D punkty wbicia szpilek ; s

Sposób wykonania ćwiczenia. Płytka płasko-równoległa. Rys. 1. Wyznaczanie współczynnika załamania materiału płytki : A,B,C,D punkty wbicia szpilek ; s WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA ŚWIATŁA METODĄ SZPILEK I ZA POMOCĄ MIKROSKOPU Cel ćwiczenia: 1. Zapoznanie z budową i zasadą działania mikroskopu optycznego.. Wyznaczenie współczynnika załamania światła

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie współczynnika załamania światła

Wyznaczanie współczynnika załamania światła Ćwiczenie O2 Wyznaczanie współczynnika załamania światła O2.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wyznaczenie współczynnika załamania światła dla przeźroczystych, płaskorównoległych płytek wykonanych z

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-1

Ć W I C Z E N I E N R O-1 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O- WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA ŚWIATŁA ZA POMOCĄ SPEKTROMETRU

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-3

Ć W I C Z E N I E N R O-3 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-3 WYZNACZANIE OGNISKOWYCH SOCZEWEK ZA POMOCĄ METODY BESSELA I.

Bardziej szczegółowo

BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI

BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI ĆWICZENIE 43 BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI Układ optyczny mikroskopu składa się z obiektywu i okularu rozmieszczonych na końcach rury zwanej tubusem. Przedmiot ustawia się w odległości większej

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.. Wprowadzenie Soczewką nazywamy ciało przezroczyste ograniczone

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 41 POMIARY PRZY UŻYCIU GONIOMETRU KOŁOWEGO. Wprowadzenie teoretyczne

ĆWICZENIE 41 POMIARY PRZY UŻYCIU GONIOMETRU KOŁOWEGO. Wprowadzenie teoretyczne ĆWICZENIE 4 POMIARY PRZY UŻYCIU GONIOMETRU KOŁOWEGO Wprowadzenie teoretyczne Rys. Promień przechodzący przez pryzmat ulega dwukrotnemu załamaniu na jego powierzchniach bocznych i odchyleniu o kąt δ. Jeżeli

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki"

Ćwiczenie: Zagadnienia optyki Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki" Opracowane w ramach projektu: "Wirtualne Laboratoria Fizyczne nowoczesną metodą nauczania realizowanego przez Warszawską Wyższą Szkołę Informatyki. Zakres ćwiczenia: 1.

Bardziej szczegółowo

I PRACOWNIA FIZYCZNA, UMK TORUŃ

I PRACOWNIA FIZYCZNA, UMK TORUŃ I PRACOWNIA FIZYCZNA, UMK TORUŃ Instrukcja do ćwiczenia nr 59 WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA ŚWIATŁA W SZKLE METODĄ KĄTA NAJMNIEJSZEGO ODCHYLENIA Instrukcje wykonali: G. Maciejewski, I. Gorczyńska

Bardziej szczegółowo

Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów

Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów 16 KATEDRA FIZYKI STOSOWANEJ PRACOWNIA FIZYKI Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów Wprowadzenie Mikroskop jest przyrządem optycznym dającym znaczne powiększenia małych przedmiotów

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą mikroskopu i pryzmatu

Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą mikroskopu i pryzmatu POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA KATEDRA ZARZĄDZANIA PRODUKCJĄ Instrukcja do zajęć laboratoryjnych z przedmiotu: MATEMATYKA Z ELEMENTAMI FIZYKI Kod przedmiotu: ISO73; INO73 Ćwiczenie Nr Wyznaczanie współczynnika

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ POMIAR OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH 1. Cel dwiczenia Zapoznanie z niektórymi metodami badania ogniskowych soczewek cienkich. 2. Zakres wymaganych zagadnieo: Prawa odbicia

Bardziej szczegółowo

Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona

Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona Jakub Orłowski 6 listopada 2012 Streszczenie W doświadczeniu dokonano pomiaru krzywizny soczewki płasko-wypukłej z wykorzystaniem

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-6

Ć W I C Z E N I E N R O-6 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-6 WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FAL PODSTAWOWYCH BARW W WIDMIE ŚWIATŁA BIAŁEGO

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą mikroskopu i pryzmatu

Wyznaczanie współczynnika załamania światła za pomocą mikroskopu i pryzmatu POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA KATEDRA ZARZĄDZANIA PRODUKCJĄ Instrukcja do zajęć laboratoryjnych z przedmiotu: FIZYKA Kod przedmiotu: KS037; KN037; LS037; LN037 Ćwiczenie Nr Wyznaczanie współczynnika załamania

Bardziej szczegółowo

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 51: Współczynnik załamania światła dla ciał stałych

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 51: Współczynnik załamania światła dla ciał stałych Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 5: Współczynnik załamania światła dla ciał stałych Cel ćwiczenia: Wyznaczenie współczynnika załamania światła dla szkła i pleksiglasu metodą pomiaru grubości

Bardziej szczegółowo

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS FENIKS - długofalowy program odbudowy, popularyzacji i wspomagania fizyki w szkołach w celu rozwijania podstawowych kompetencji naukowo-technicznych, matematycznych i informatycznych uczniów Ładunki, prądy,

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne.

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne. Ćwiczenie 4 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ Wprowadzenie teoretyczne. Soczewka jest obiektem izycznym wykonanym z materiału przezroczystego o zadanym kształcie i symetrii obrotowej. Interesować

Bardziej szczegółowo

Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru

Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru Ćwiczenie nr 9 Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru I. Zestaw przyrządów 1. Spektrometr 2. Lampy spektralne: helowa i rtęciowa 3. Pryzmaty szklane, których własności mierzymy II. Cel ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

REFRAKTOMETRIA. 19. Oznaczanie stężenia gliceryny w roztworze wodnym

REFRAKTOMETRIA. 19. Oznaczanie stężenia gliceryny w roztworze wodnym REFRAKTOMETRIA 19. Oznaczanie stężenia gliceryny w roztworze wodnym Celem ćwiczenia jest zaobserwowanie zmiany współczynnika refrakcji wraz ze zmianą stężenia w roztworu. Odczynniki i aparatura: 10% roztwór

Bardziej szczegółowo

Systemy Ochrony Powietrza Ćwiczenia Laboratoryjne

Systemy Ochrony Powietrza Ćwiczenia Laboratoryjne POLITECHNIKA POZNAŃSKA INSTYTUT INŻYNIERII ŚRODOWISKA PROWADZĄCY: mgr inż. Łukasz Amanowicz Systemy Ochrony Powietrza Ćwiczenia Laboratoryjne 3 TEMAT ĆWICZENIA: Badanie składu pyłu za pomocą mikroskopu

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów optycznych.

Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów optycznych. msg O 7 - - Temat: Badanie soczewek, wyznaczanie odległości ogniskowej. Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 53. Soczewki

Ćwiczenie 53. Soczewki Ćwiczenie 53. Soczewki Małgorzata Nowina-Konopka, Andrzej Zięba Cel ćwiczenia Pomiar ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiająca i rozpraszająca), obliczenie ogniskowej soczewki rozpraszającej.

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ MIKROSKOP 1. Cel dwiczenia Zapoznanie się z budową i podstawową obsługo mikroskopu biologicznego. 2. Zakres wymaganych zagadnieo: Budowa mikroskopu. Powstawanie obrazu

Bardziej szczegółowo

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 1. Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 1.  Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak POMIARY OPTYCZNE Wykład Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak Instytut Fizyki Politechniki Wrocławskiej Pokój 8/ bud. A- http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/ OPTYKA GEOMETRYCZNA Codzienne obserwacje: światło

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie zależności współczynnika załamania światła od długości fali światła

Wyznaczanie zależności współczynnika załamania światła od długości fali światła Ćwiczenie O3 Wyznaczanie zależności współczynnika załamania światła od długości fali światła O3.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest zbadanie zależności współczynnika załamania światła od długości fali

Bardziej szczegółowo

Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela.

Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela. Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela. I LO im. Stefana Żeromskiego w Lęborku 20 luty 2012 Stolik optyczny

Bardziej szczegółowo

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 Włodzimierz Wolczyński Załamanie światła 35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI sin sin Gdy v 1 > v 2, więc gdy n 2 >n 1, czyli gdy światło wchodzi do ośrodka gęstszego optycznie,

Bardziej szczegółowo

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013 M Wyznaczanie zdolności skupiającej soczewek za pomocą ławy optycznej. Model oka. Zagadnienia. Podstawy optyki geometrycznej: Falowa teoria światła. Zjawisko załamania i odbicia światła. Prawa rządzące

Bardziej szczegółowo

pobrano z serwisu Fizyka Dla Każdego - http://fizyka.dk - zadania z fizyki, wzory fizyczne, fizyka matura

pobrano z serwisu Fizyka Dla Każdego - http://fizyka.dk - zadania z fizyki, wzory fizyczne, fizyka matura 12. Fale elektromagnetyczne zadania z arkusza I 12.5 12.1 12.6 12.2 12.7 12.8 12.9 12.3 12.10 12.4 12.11 12. Fale elektromagnetyczne - 1 - 12.12 12.20 12.13 12.14 12.21 12.22 12.15 12.23 12.16 12.24 12.17

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-4

Ć W I C Z E N I E N R O-4 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-4 BADANIE WAD SOCZEWEK I Zagadnienia do opracowania Równanie soewki,

Bardziej szczegółowo

O3. BADANIE WIDM ATOMOWYCH

O3. BADANIE WIDM ATOMOWYCH O3. BADANIE WIDM ATOMOWYCH tekst opracowała: Bożena Janowska-Dmoch Większość źródeł światła emituje promieniowanie elektromagnetyczne złożone z wymieszanych ze sobą fal o wielu częstotliwościach (długościach).

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej

Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej POLITECHNIKA ŚLĄSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY KATEDRA FIZYKOCHEMII I TECHNOLOGII POLIMERÓW LABORATORIUM Z FIZYKI Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej Wstęp Jednym z najprostszych urządzeń optycznych

Bardziej szczegółowo

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI Rozwiązanie zadań należy zapisać w wyznaczonych miejscach pod treścią zadania Zadanie

Bardziej szczegółowo

Temat: Pomiar współczynnika załamania światła w gazie za pomocą interferometru Michelsona

Temat: Pomiar współczynnika załamania światła w gazie za pomocą interferometru Michelsona Ćwiczenie Nr 450. Temat: Pomiar współczynnika załamania światła w gazie za pomocą interferometru Michelsona 1.iteratura: a) D. Halliday, R. Resnick, J. Walker, Podstawy fizyki 4, PWN, W-wa b) I. W. Sawieliew

Bardziej szczegółowo

KATEDRA TECHNOLOGII MASZYN I AUTOMATYZACJI PRODUKCJI ĆWICZENIE NR 2 POMIAR KRZYWEK W UKŁADZIE WSPÓŁRZĘDNYCH BIEGUNOWYCH

KATEDRA TECHNOLOGII MASZYN I AUTOMATYZACJI PRODUKCJI ĆWICZENIE NR 2 POMIAR KRZYWEK W UKŁADZIE WSPÓŁRZĘDNYCH BIEGUNOWYCH KATEDRA TECHNOLOGII MASZYN I AUTOMATYZACJI PRODUKCJI TEMAT ĆWICZENIA: ĆWICZENIE NR 2 POMIAR KRZYWEK W UKŁADZIE WSPÓŁRZĘDNYCH BIEGUNOWYCH ZADANIA DO WYKONANIA: 1. Pomiar rzeczywistego zarysu krzywki. 2.

Bardziej szczegółowo

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Prezydenta Stanisława Wojciechowskiego w Kaliszu Ć wiczenia laboratoryjne z fizyki Ćwiczenie 10 Wyznaczanie współczynnika załamania światła metodą najmniejszego odchylenia

Bardziej szczegółowo

OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH

OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH Prawa Euklidesa: 1. Promień padający i odbity znajdują się w jednej płaszczyźnie przechodzącej przez prostopadłą wystawioną do powierzchni zwierciadła w punkcie odbicia.

Bardziej szczegółowo

WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ

WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ ĆWICZEIE 8 WYZACZAIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJEJ Opis teoretyczny do ćwiczenia zamieszczony jest na stronie www.wtc.wat.edu.pl w dziale DYDAKTYKA FIZYKA ĆWICZEIA LABORATORYJE. Opis

Bardziej szczegółowo

Spektroskop, rurki Plückera, cewka Ruhmkorffa, aparat fotogtaficzny, źródło prądu

Spektroskop, rurki Plückera, cewka Ruhmkorffa, aparat fotogtaficzny, źródło prądu Imię i nazwisko ucznia Nazwa i adres szkoły Imię i nazwisko nauczyciela Tytuł eksperymentu Dział fizyki Potrzebne materiały do doświadczeń Kamil Jańczyk i Mateusz Kowalkowski I Liceum Ogólnokształcące

Bardziej szczegółowo

Materiały pomocnicze 14 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej

Materiały pomocnicze 14 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej Materiały pomocnicze 4 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Zwierciadło płaskie. Zwierciadło płaskie jest najprostszym przyrządem optycznym. Jest to wypolerowana płaska powierzchnia

Bardziej szczegółowo

Prawa optyki geometrycznej

Prawa optyki geometrycznej Optyka Podstawowe pojęcia Światłem nazywamy fale elektromagnetyczne, o długościach, na które reaguje oko ludzkie, tzn. 380-780 nm. O falowych własnościach światła świadczą takie zjawiska, jak ugięcie (dyfrakcja)

Bardziej szczegółowo

9. Własności ośrodków dyspersyjnych. Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru

9. Własności ośrodków dyspersyjnych. Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru II Pracownia Fizyczna 9. Własności ośrodków dyspersyjnych. Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru I. Zestaw przyrządów 1. Spektrometr 2. Lampa spektralna rtęciowa z zasilaczem 3. Pryzmaty szklane,

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-8

Ć W I C Z E N I E N R O-8 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-8 BADANIE WIDM OPTYCZNYCH PRZY POMOCY SPEKTROMETRU I. Zagadnienia

Bardziej szczegółowo

Piotr Targowski i Bernard Ziętek WYZNACZANIE MACIERZY [ABCD] UKŁADU OPTYCZNEGO

Piotr Targowski i Bernard Ziętek WYZNACZANIE MACIERZY [ABCD] UKŁADU OPTYCZNEGO Instytut Fizyki Uniwersytet Mikołaja Kopernika Piotr Targowski i Bernard Ziętek Pracownia Optoelektroniki Specjalność: Fizyka Medyczna WYZNAZANIE MAIERZY [ABD] UKŁADU OPTYZNEGO Zadanie II Zakład Optoelektroniki

Bardziej szczegółowo

BADANIE INTERFEROMETRU YOUNGA

BADANIE INTERFEROMETRU YOUNGA Celem ćwiczenia jest: BADANIE INTERFEROMETRU YOUNGA 1. poznanie podstawowych właściwości interferometru z podziałem czoła fali w oświetleniu monochromatycznym i świetle białym, 2. demonstracja możliwości

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych.

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych. O Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych. Ceem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych cienkich soczewek: skupiającej (w oparciu o równanie soczewki i metodą Bessea) i rozpraszającej

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-7

Ć W I C Z E N I E N R O-7 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-7 POMIAR PROMIENI KRZYWIZNY SOCZEWKI PŁASKO-WYPUKŁEJ METODĄ PIERŚCIENI

Bardziej szczegółowo

Optyka 2012/13 powtórzenie

Optyka 2012/13 powtórzenie strona 1 Imię i nazwisko ucznia Data...... Klasa... Zadanie 1. Słońce w ciągu dnia przemieszcza się na niebie ze wschodu na zachód. W którym kierunku obraca się Ziemia? Zadanie 2. Na rysunku przedstawiono

Bardziej szczegółowo

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 8. Pomiar ogniskowej układu optycznego. Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 8. Pomiar ogniskowej układu optycznego. Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak POMIARY OPTYCZNE 1 Wykład 8 Pomiar ogniskowej układu optycznego Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak Instytut Fizyki Politechniki Wrocławskiej Pokój 18/11 bud. A-1 http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/ PRZYPOMNIENIE:

Bardziej szczegółowo

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M.

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M. Zwierciadło płaskie, prawo odbicia. +OPTYKA.stacjapogody.waw.pl K.M. Promień padający, odbity i normalna leżą w jednej płaszczyźnie, prostopadłej do płaszczyzny zwierciadła Obszar widzialności punktu w

Bardziej szczegółowo

MGR 10. Ćw. 1. Badanie polaryzacji światła 2. Wyznaczanie długości fal świetlnych 3. Pokaz zmiany długości fali świetlnej przy użyciu lasera.

MGR 10. Ćw. 1. Badanie polaryzacji światła 2. Wyznaczanie długości fal świetlnych 3. Pokaz zmiany długości fali świetlnej przy użyciu lasera. MGR 10 10. Optyka fizyczna. Dyfrakcja i interferencja światła. Siatka dyfrakcyjna. Wyznaczanie długości fali świetlnej za pomocą siatki dyfrakcyjnej. Elektromagnetyczna teoria światła. Polaryzacja światła.

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Scenariusz lekcji : Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Autorski konspekt lekcyjny Słowa kluczowe: soczewki, obrazy Joachim Hurek, Publiczne Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi w

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 6 Temat: Wyznaczenie stałej siatki dyfrakcyjnej i dyfrakcja światła na otworach kwadratowych i okrągłych. 1. Wprowadzenie Fale

Bardziej szczegółowo

Pomiar współczynnika załamania światła OG 1

Pomiar współczynnika załamania światła OG 1 I. Cel ćwiczenia: Pomiar współczynnika załamania światła OG 1 1. Zapoznanie się z budową i zasadą działania goniometru. 2. Poznanie metody pomiaru kątów pryzmatu 3. Poznanie metody pomiaru współczynników

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego

Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego Ćwiczenie O5 Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego O5.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wykorzystanie zjawiska dyfrakcji i interferencji światła do wyznaczenia rozmiarów

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek Nazwisko... Data... Wdział... Imię... Dzień tg.... Godzina... Ćwiczenie 36 Badanie układu dwóch soczewek Wznaczenie ogniskowch soczewek metodą Bessela Odległość przedmiotu od ekranu (60 cm 0 cm) l Soczewka

Bardziej szczegółowo

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D.

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D. OPTYKA - ĆWICZENIA 1. Promień światła padł na zwierciadło tak, że odbił się od niego tworząc z powierzchnią zwierciadła kąt 30 o. Jaki był kąt padania promienia na zwierciadło? A. 15 o B. 30 o C. 60 o

Bardziej szczegółowo

WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ

WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ ĆWICZENIE 84 WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ Cel ćwiczenia: Wyznaczenie długości fali emisji lasera lub innego źródła światła monochromatycznego, wyznaczenie stałej siatki

Bardziej szczegółowo

INSTRUKCJA. Analiza gazów analizatorami Fizycznymi. Interferometr. Opracował: dr inż. Franciszek Wolańczyk

INSTRUKCJA. Analiza gazów analizatorami Fizycznymi. Interferometr. Opracował: dr inż. Franciszek Wolańczyk INSTRUKCJA Analiza gazów analizatorami Fizycznymi. Interferometr. Opracował: dr inż. Franciszek Wolańczyk Analiza gazów analizatorami fizycznymi. Interferometr. Strona 2 1. WSTĘP Sposób badania gazów i

Bardziej szczegółowo

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek opracował: Dariusz Wardecki Wstęp Soczewką optyczną nazywamy bryłę z przezroczystego materiału, ograniczoną (przynajmniej z jednej strony) zakrzywioną powierzchnią

Bardziej szczegółowo

BADANIE PROSTEGO ZJAWISKA PIEZOELEKTRYCZNEGO POMIAR NAPRĘŻEŃ

BADANIE PROSTEGO ZJAWISKA PIEZOELEKTRYCZNEGO POMIAR NAPRĘŻEŃ ĆWICZENIE NR 14A BADANIE PROSTEGO ZJAWISKA PIEZOELEKTRYCZNEGO POMIAR NAPRĘŻEŃ I. Zestaw pomiarowy: 1. Układ do badania prostego zjawiska piezoelektrycznego metodą statyczną 2. Odważnik 3. Miernik uniwersalny

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie Nr 455. Temat: Efekt Faradaya. I. Literatura. Problemy teoretyczne

Ćwiczenie Nr 455. Temat: Efekt Faradaya. I. Literatura. Problemy teoretyczne Ćwiczenie Nr 455 Temat: Efekt Faradaya I. Literatura. Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki Część II Irena Kruk, Janusz Typek, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej, Szczecin. Ćwiczenia laboratoryjne

Bardziej szczegółowo

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki.

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. 1. Równanie soczewki i zwierciadła kulistego. Z podobieństwa trójkątów ABF i LFD (patrz rysunek powyżej) wynika,

Bardziej szczegółowo

DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1

DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1 DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1 I. ZAGADNIENIA TEORETYCZNE Niepewności pomiaru standardowa niepewność wyniku pomiaru wielkości mierzonej bezpośrednio i złożona niepewność standardowa. Przedstawianie wyników

Bardziej szczegółowo

Ćw. 32. Pomiary oscyloskopowe

Ćw. 32. Pomiary oscyloskopowe 3 KATEDRA FIZYKI STOSOWANEJ PRACOWNIA FIZYKI Ćw. 3. Pomiary oscyoskopowe Wprowadzenie Oscyoskop to urządzenie eektroniczne przeznaczone do obserwacji przebiegu napięcia stałego i przemiennego. Znajduje

Bardziej szczegółowo

f = -50 cm ma zdolność skupiającą

f = -50 cm ma zdolność skupiającą 19. KIAKOPIA 1. Wstęp W oku miarowym wymiary struktur oka, ich wzajemne odległości, promienie krzywizn powierzchni załamujących światło oraz wartości współczynników załamania ośrodków, przez które światło

Bardziej szczegółowo

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS - długofalowy program odbudowy, popularyzacji i wspomagania fizyki w szkołach w celu rozwijania podstawowych kompetencji naukowo-technicznych, matematycznych i informatycznych

Bardziej szczegółowo

Wykład XI. Optyka geometryczna

Wykład XI. Optyka geometryczna Wykład XI Optyka geometryczna Jak widzimy? Aby przedmiot był widoczny, musi wysyłać światło w wielu kierunkach. Na podstawie światła zebranego przez oko mózg lokalizuje położenie obiektu. Niekiedy promienie

Bardziej szczegółowo

4.11 Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego(o10)

4.11 Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego(o10) Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego(o10) 225 4.11 Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego(o10) Celem ćwiczenia jest poznanie zasady działania spektroskopu

Bardziej szczegółowo

Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej.

Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej. POLITECHNIKA ŚLĄSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY KATEDRA FIZYKOCHEMII I TECHNOLOGII POLIMERÓW LABORATORIUM Z FIZYKI Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej. Wprowadzenie Przy opisie zjawisk takich

Bardziej szczegółowo

Katedra Chemii Fizycznej Uniwersytetu Łódzkiego. Spektrofotometryczne oznaczanie stężenia jonów żelaza(iii) opiekun mgr K. Łudzik

Katedra Chemii Fizycznej Uniwersytetu Łódzkiego. Spektrofotometryczne oznaczanie stężenia jonów żelaza(iii) opiekun mgr K. Łudzik Katedra Chemii Fizycznej Uniwersytetu Łódzkiego Spektrofotometryczne oznaczanie stężenia jonów żelaza(iii) opiekun mgr K. Łudzik ćwiczenie nr 26 Zakres zagadnień obowiązujących do ćwiczenia 1. Prawo Lamberta

Bardziej szczegółowo

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS FENIKS - długoalowy program odbudowy, popularyzacji i wsagania izyki w szkołach w celu rozwijania podstawowych kompetencji naukowo-technicznych, matematycznych i inormatycznych uczniów Pracownia Fizyczna

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 44 BADANIE DYSPERSJI. I. Wprowadzenie teoretyczne.

ĆWICZENIE 44 BADANIE DYSPERSJI. I. Wprowadzenie teoretyczne. ĆWICZENIE 44 BADANIE DYSPERSJI I. Wprowadzenie teoretyczne. Światło białe przechodząc przez ośrodek o współczynniku załamania n> na granicy ośrodka optycznie rzadszego i gęstszego ulega załamaniu. Jeżeli

Bardziej szczegółowo

Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego

Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego 1 z 7 JM-test-MathJax Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego Korekta 24.03.2014 w Błąd maksymalny (poprawione formuły na niepewności maksymalne dla wzorów 41.1 i 41.11)

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 8 Interferencyjny pomiar kształtu powierzchni

Ćwiczenie nr 8 Interferencyjny pomiar kształtu powierzchni Ćwiczenie nr 8 Interferencyjny pomiar kształtu powierzchni I. Zestaw przyrządów 1. Interferometr Fizeau z kopiarką 2. Oświetlacz z transformatorem 3. Lampa spektralna z zasilaczem 4. Próbki II. Cel ćwiczenia:

Bardziej szczegółowo

XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne

XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne XLIII OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP II Zadanie doświadczalne ZADANIE D1 Nazwa zadania: Współczynnik załamania cieczy wyznaczany domową metodą Masz do dyspozycji: - cienkościenne, przezroczyste naczynie szklane

Bardziej szczegółowo

Pracownia Fizyczna ćwiczenie PF-10: Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego

Pracownia Fizyczna ćwiczenie PF-10: Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego Pracownia Fizyczna ćwiczenie PF-10: Badanie widm emisyjnych za pomocą spektroskopu pryzmatycznego Instytut Fizyki im. Mariana Smoluchowskiego Uniwersytet Jagielloński 1 Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest

Bardziej szczegółowo

Instrukcja wykonania ćwiczenia - Ruchy Browna

Instrukcja wykonania ćwiczenia - Ruchy Browna Instrukcja wykonania ćwiczenia - Ruchy Browna 1. Aparatura Do obserwacji ruchów brownowskich cząstek zawiesiny w cieczy stosujemy mikroskop optyczny Genetic pro wyposażony w kamerę cyfrową połączoną z

Bardziej szczegółowo

Optyka geometryczna. Podręcznik zeszyt ćwiczeń dla uczniów

Optyka geometryczna. Podręcznik zeszyt ćwiczeń dla uczniów Podręcznik zeszyt ćwiczeń dla uczniów Optyka geometryczna Politechnika Gdańska, Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej ul. Narutowicza 11/12, 80-233 Gdańsk, tel. +48 58 348 63 70 http://e-doswiadczenia.mif.pg.gda.pl

Bardziej szczegółowo

POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA

POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA KATEDRA ZARZĄDZANIA PRODUKCJĄ Instrukcja do zajęć laboratoryjnych z przedmiotu: Towaroznawstwo Kod przedmiotu: LS03282; LN03282 Ćwiczenie 4 POMIARY REFRAKTOMETRYCZNE Autorzy: dr

Bardziej szczegółowo

Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne

Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne Zagadnienia: 1. Absorbcja światła. 2. Współrzędne trójchromatyczne barwy, Prawa Gassmana. 3. Trójkąt barw. Trójkąt nasyceń. 4. Rozpraszanie światła. 5.

Bardziej szczegółowo

WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72

WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72 WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72 I. ZAGADNIENIA TEORETYCZNE Polaryzacja światła. Zjawisko polaryzacji światła przy odbiciu od powierzchni dielektrycznej kąt Brewstera. Prawa odbicia i załamania światła na

Bardziej szczegółowo

Analiza widmowa spektralnych lamp gazowych przy użyciu spektrogoniometru.

Analiza widmowa spektralnych lamp gazowych przy użyciu spektrogoniometru. Analiza widmowa spektralnych lamp gazowych przy użyciu spektrogoniometru. Cel ćwiczenia: Część I. 1. Wyznaczenie współczynnika załamania światła. 2. Wyznaczenie stałej siatki dyfrakcyjnej. Część II. 1.

Bardziej szczegółowo

Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R 1 i R 2.

Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R 1 i R 2. Optyka geometryczna dla soczewek Autorzy: Zbigniew Kąkol, Piotr Morawski Soczewkami nazywamy ciała przeźroczyste ograniczone dwoma powierzchniami o promieniach krzywizn R i R 2. Nasze rozważania własności

Bardziej szczegółowo

ośrodka drugiego względem pierwszego. sinα (1) n 2,1 =

ośrodka drugiego względem pierwszego. sinα (1) n 2,1 = WYZNACZANIE WSPÓŁCZYNNIKA ZAŁAMANIA ŚWIATŁA METODĄ POMIARU POZORNEJ GRUBOŚCI PŁYTKI ZA PO- MOCĄ MIKROSKOPU ORAZ ZA POMOCĄ REFRAKTOMETRU ABBEGO DLA CIECZY. I. Cel ćwiczenia: zapoznanie z prawami załamania

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Michał Łasica klasa IIId nr 13 22 grudnia 2006 1 1 Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki 1.1

Bardziej szczegółowo

ZJAWISKO PIEZOELEKTRYCZNE.

ZJAWISKO PIEZOELEKTRYCZNE. ZJAWISKO PIEZOELEKTRYCZNE. A. BADANIE PROSTEGO ZJAWISKA PIEZOELEKTRYCZNEGO I. Zestaw przyrządów: 1. Układ do badania prostego zjawiska piezoelektrycznego metodą statyczną. 2. Odważnik. 3. Miernik uniwersalny

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM Z FIZYKI

LABORATORIUM Z FIZYKI Projekt Plan rozwoj Politechniki Częstochowskiej współinansowany ze środków UNII EUROPEJSKIEJ w ramach EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU SPOŁECZNEGO Nmer Projekt: POKL.04.0.0-00-59/08 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁINśYNIERII

Bardziej szczegółowo

OPTYKA FALOWA I (FTP2009L) Ćwiczenie 2. Dyfrakcja światła na szczelinach.

OPTYKA FALOWA I (FTP2009L) Ćwiczenie 2. Dyfrakcja światła na szczelinach. OPTYKA FALOWA I (FTP2009L) Ćwiczenie 2. Dyfrakcja światła na szczelinach. Zagadnienia, które należy znać przed wykonaniem ćwiczenia: Dyfrakcja światła to zjawisko fizyczne zmiany kierunku rozchodzenia

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH Ćwiczenie 77 E. Idczak POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH Cel ćwiczenia: zapoznanie się z procesem wytwarzania obrazów przez soczewki cienkie oraz z metodami wyznaczania odległości ogniskowych

Bardziej szczegółowo

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste:

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste: Fale świetlne Światło jest falą elektromagnetyczną, czyli rozchodzącymi się w przestrzeni zmiennymi i wzajemnie przenikającymi się polami: elektrycznym i magnetycznym. Szybkość światła w próżni jest największa

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM Z FIZYKI Ć W I C Z E N I E N R 2 ULTRADZWIĘKOWE FALE STOJACE - WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FAL

LABORATORIUM Z FIZYKI Ć W I C Z E N I E N R 2 ULTRADZWIĘKOWE FALE STOJACE - WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FAL Projekt Plan rozwoju Politechniki Częstochowskiej współfinansowany ze środków UNII EUROPEJSKIEJ w ramach EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU SPOŁECZNEGO Numer Projektu: POKL.4.1.1--59/8 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII

Bardziej szczegółowo

POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK

POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK POLITECHNIKA ŁÓDZKA INSTRUKCJA Z LABORATORIUM W ZAKŁADZIE BIOFIZYKI Ćwiczenie 4 POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK PRZY UŻYCIU MIKROSKOPU ŚWIETLNEGO I. WSTĘP TEORETYCZNY Do obserwacji bardzo małych obiektów, np.

Bardziej szczegółowo