Ćwiczenie: U11. Pierścienie Newtona. Cel ćwiczenia:

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Ćwiczenie: U11. Pierścienie Newtona. Cel ćwiczenia:"

Transkrypt

1 Ćwiczenie: U Pierścienie Newtona Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem interferencji światła.. Zapoznanie się z powstawaniem pierścieni Newtona w świete przechodzącym i odbitym. 3. Zapoznanie się z metodą wyznaczania promienia krzywizny soczewki płaskowypukłej za pomocą pierścieni Newtona. Krótki opis ćwiczenia Wiązka światła o długości z ampy sodowej pada na półprzepuszczane zwierciadło Z mikroskopu, a następnie na układ składający się z soczewki So i płytki P ustawiony na stoiku mikroskopu. W okuarze mikroskopu obserwujemy obraz pierścieni Newtona. Dokonując pomiaru promienia r pierścieni za pomocą skai mikrometrycznej stoika można wyznaczyć promień R soczewki. Wymagana wiedza ucznia: - Fae świetne, zjawisko interferencji fa, warunek interferencji. - Doświadczenie Younga. - Interferencja światła w warstwie o zmiennej grubości, pierścienie Newtona. - Budowa mikroskopu, bieg promieni w jego układzie optycznym. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, płytka szkana płasko-równoegła, soczewka płasko-wypukła, ampa sodowa, ampa rtęciowa. Wykonanie doświadczenia: - Układ składający się z soczewki So i płytki P ustawić na stoiku mikroskopu. Oświetić układ światłem ampy sodowej kierując jej szczeinę na zwierciadło półprzepuszczane Z. Przesuwając tubus mikroskopu za pomocą śruby mikrometrycznej, uzyskać w pou widzenia mikroskopu ostry obraz pierścieni Newtona.

2 - Za pomocą pokrętła do przesuwania stoika zaopatrzonego w skaę mikrometryczną dokonać pomiaru promienia r da kiku koejnych, wybranych jasnych promieni. Uwaga: Pierścienie interferencyjne naeży numerować koejno poczynając od centrum. Naprowadzając krzyż z nici pajęczych na prążek o numerze k naeży zanotować położenie dwu przeciwegłych punktów prążka, np. na prawo p k i na ewo k od centrum. Promień k- tego prążka r k będzie równy: r k Aby znaeźć promienie kikunastu prążków naeży wono przesuwać układ odnotowując da koejnych pierścieni położenia p, a następnie. - Obiczyć promień krzywizny soczewki ze wzoru: rk r R, ( k ) gdzie r k i r to odpowiednio promienie k-tego i -tego jasnego pierścienia, a jest długością fai świetnej. Da dubetu sodowego można przyjąć śr = 589,3 nm. Naeży wybrać kikanaście par pomiarów promienia r da różnych k i, następnie da każdej pary obiczyć promień krzywizny R soczewki i znaeźć jego wartość średnią. - Zastąpić ampę sodową źródłem światła monochromatycznego o nieznanej długości fai. Wykonać pomiary pierścieni Newtona i postępując anaogicznie jak poprzednio, wyznaczyć tym razem długość x fai świetnej: r r Literatura: R( k k x.. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963. ) p k k.

3 Ćwiczenie U: Badanie skręcenia płaszczyzny poaryzacji przez wodny roztwór cukru Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze skręceniem płaszczyzny poaryzacji światła przez roztwory czynne optycznie.. Zapoznanie się z budową poarymetru i pomiarem skręcenia płaszczyzny poaryzacji światła. 3. Wyznaczanie skręcenia właściwego płaszczyzny poaryzacji da roztworu cukru. Krótki opis ćwiczenia: Roztwór cukru o znanym stężeniu umieszczamy w kuwecie poarymetru. Po oświeteniu poarymetru ampą sodową obserwujemy poe widzenia przyrządu w jego okuarze, które to poe jest podzieone na części o różnej jasności. Doprowadzamy poe widzenia do jednakowej jasności i odczytujemy kąt skręcenia. Pomiary powtarzamy da roztworu cukru o nieznanym stężeniu. Wymagana wiedza ucznia: - Stężenie roztworów. - Dwójłomność kryształów. - Poaryzacja światła przy podwójnym załamaniu. - Poaryzatory, pryzmat Nicoa. - Poaryzacja światła przez odbicie, poaryzacja światła przy załamaniu. - Prawo Mausa. - Skręcenie płaszczyzny poaryzacji światła przez ciecze - Poarymetry, poarymetr Laurenta. Przyrządy pomiarowe: Poarymetr, ampa sodowa, waga aboratoryjna, kompet odważników, menzurka, naczynka wagowe, woda destyowana, cukier. Wykonanie ćwiczenia: - Przygotować roztwór cukru o znanym stężeniu (iczony w gramach na 00 cm 3 roztworu) w następujący sposób: zważyć naczyńko wagowe puste (m ), a następnie napełnione do /3 wysokości cukrem (m ), obiczyć masę cukru (m -m ). Cukier wsypać do menzurki, naać około 40 cm 3 wody i potrząsnąć aż do zupełnego rozpuszczenia. Odczekać około 0 minut odczytać dokładnie objętość roztworu i wyrazić ją w decyitrach (V) Obiczyć stężenie ze wzoru: - Przepłukać dwukrotnie kuwetę poarymetru niewieką iością zrobionego roztworu. - Napełnić kuwetę poarymetru badanym roztworem i umieścić ją w poarymetrze. C m V

4 P N R A L Ż Rys. Budowa poarymetru (Ż źródło światła, P poaryzator, N przyrząd półcieniowy zmieniający płaszczyznę poaryzacji części poa widzenia o niewieki kąt, R rurka zawierająca badaną ciecz ub roztwór, A anaizator, L unetka) Uwaga: W roztworze nie mogą znajdować się pęcherzyki powietrza. - Oświetić poarymetr ampą sodową i kręcąc okuarem nastawić na ostrość obraz, a następnie kręcąc boczną śrubą uzyskać obraz możiwie ciemny. W pozycji tej, przy niewiekich poruszeniach śruby w jedną i w drugą stronę uzyskujemy obraz jak na Rys. a, b. a) b) Rys. Między tymi położeniami śruby znaeźć takie położenie, kiedy całe poe jest jednakowo szarożółte, czyi pasek jest zupełnie niewidoczny. - Przy tym położeniu śruby odczytać na bocznej podziałce kąt skręcenia z dokładnością do 0,05º Uwaga: Odczyt na skai poarymetru naeży powtórzyć kikakrotnie, każdorazowo doprowadzając poe widzenia w jego okuarze do jednakowej jasności. - Wyznaczyć da poszczegónych pomiarów wartość skręcenia właściwego 0 z zaeżności: 0 C gdzie: długość warstwy roztworu w kuwecie (wartość ta podana jest na kuwecie), C- stężenie roztworu, - kąt skręcenia płaszczyzny poaryzacji światła przez roztwór o danym stężeniu. - Dokonać pomiaru kąta skręcenia da nieznanego roztworu cukru. Postępować jak wyżej. - Wyznaczyć stężenie C x badanego roztworu cukru w wodzie destyowanej na podstawie zaeżności:

5 C x x 0 Literatura:. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, Fizyka t., PWN Warszawa 984.

6 Ćwiczenie U3: Wyznaczanie współczynnika załamania cieczy za pomocą refraktometru Abbego Ce ćwiczenia: 4. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem całkowitego odbicia światła na granicy dwóch ośrodków. 5. Zapoznanie się z metodą wyznaczania współczynnika załamania cieczy za pomocą refraktometru Abbego. 6. Badanie zaeżności współczynnika załamania cieczy od temperatury. Krótki opis ćwiczenia: Badana ciecz zostaje umieszczona między pryzmatami refraktometru Abbego. Wartość współczynnika załamania cieczy n można odczytać bezpośrednio z podziałki okuaru refraktometru. Następnie za pomocą utratermostatu połączonego z refraktometrem zmieniamy temperaturę badanej cieczy i mierzymy zaeżność współczynnika załamania n cieczy od temperatury. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Zjawisko odbicia i załamania światła na granicy dwóch ośrodków, prawo Sneiusa. - Kąt graniczny, całkowite wewnętrzne odbicie światła. - Bieg promienia załamanego w warstwie płasko-równoegłej. - Budowa i zasada działania refraktometru Abbego. Przyrządy pomiarowe: Refraktometr Abbego, utratermostat, badane ciecze, ampa sodowa, ampa mikroskopowa Wykonanie doświadczenia: - Naać kika krope badanej cieczy na uprzednio przemytą powierzchnię donego pryzmatu refraktometru, a następnie opuścić górny pryzmat i oświetić pryzmat ampką mikroskopową. -Włączyć utratermostat i za pomocą termometru kontaktowego ustawić żądaną temperaturę pomiaru. Uwaga: Przed przystąpieniem do pomiaru współczynnika załamania naeży odczekać pewien okres czasu, aż nastąpi stabiizacja temperatury układu pomiarowego. Wartość temperatury badanej cieczy naeży odczytywać na termometrze umieszczonym z ewej strony refraktometru.

7 g P badana ciecz L P - Pokręcając pokrętłem znajdującym się z ewej strony refraktometru ustawiamy punkt przecięci się inii krzyża z nici pajęczych na inii granicznej cieczy i jasnej części poa widzenia w okuarze górnym refraktometru. Ostrość obrazu można reguować za pomocą pokrętła znajdującego się z prawej strony refraktometru. - Odczytać wartość współczynnika załamania n na podziałce widocznej w okuarze donym refraktometru. - Przeprowadzić pomiary zaeżności współczynnika załamania badanej cieczy od temperatury t. - Na podstawie przeprowadzonych pomiarów sporządzić wykres zaeżności n = f(t). Literatura: 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, J. Waker, Podstawy fizyki, PWN Warszawa 007.

8 Ćwiczenie U4: Badanie widma par rtęci za pomocą spektroskopu. Ce ćwiczenia:. Zapoznanie się z widmem emisyjnym pierwiastka oraz metodą jego obserwacji za pomocą spektroskopu.. Zapoznanie się z budową i zasadą działania spektroskopu. 3. Wyznaczenie długości fai inii w widmie rtęci. Krótki opis ćwiczenia: Przed szczeiną koimatora K umieszczamy rurkę wypełnioną parami rtęci L, pomiędzy której eektrodami wywołuje się wyładowania jarzeniowe poprzez przyłożenie do nich wysokiego napięcia z transformatora Tr. Korygujemy ustawienie unetki koimatora ze skaą w taki sposób, aby otrzymać w pou widzenia spektroskopu, na te podziałki, widoczne inie widma rtęci. W ten sposób odczytujemy położenie trzech wybranych inii widma rtęci oraz czwartej, nieznanej, da której naeży wyznaczyć długość fai. Wymagana wiedza ucznia: - Rozszczepienie światła białego w pryzmacie. - Ogóna charakterystyka widm atomowych. - Serie widmowe, widmo wodoru. - Zasada działania spektroskopu pryzmatycznego Przyrządy pomiarowe: Spektroskop pryzmatyczny, ampa rtęciowa, transformator wysokonapięciowy Wykonanie ćwiczenia:. Za pomocą transformatora wysokiego napięcia wywołać wyładowanie w atmosferze par rtęci.. Wyreguować spektroskop, aby uzyskać wyraźne widmo.

9 Rys. Bieg promieni w spektrometrze pryzmatycznym. 3. Po uzyskaniu ostrego widma iniowego rtęci oświetić podziałkę skai. 4. Odczytać na skai położenia trzech żądanych inii spektranych,, 3 o długościach fai odpowiednio,, 3 oraz odczytać położenie inii nieznanej x. 5. Wyiczyć stałe Hartmana wykorzystując wzory: c c 0 6. Wyznaczyć długość fai czwartej (nieznanej) inii widma rtęci korzystając ze wzoru: c x 0 x 0 7. Wykreśić krzywą dyspersji pryzmatu spektroskopu. Długości fa w części widzianej widma rtęci Barwa inii fioetowa fioetowa niebieska niebiesko-zieona zieona żółta żółta czerwona Długość fai [nm] 404,65 407,78 435,83 49,60 546,07 576,96 579,07 63,44 Natężenie inii bardzo słabe słabe średnie średnie sine bardzo sine bardzo sine słabe Literatura: 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szeniowski, Fizyka doświadczana cz. 4, Optyka, PWN Warszawa Sz. Szeniowski, Fizyka doświadczana cz. 5, Fizyka atomowa, PWN Warszawa D. Haiday, R. Resnick, Fizyka t., PWN Warszawa 984.

10 Ćwiczenie U5: Badanie dyspersji szkła pryzmatu za pomocą goniometru optycznego. Ce ćwiczenia: Wyznaczenie kąta łamiącego pryzmatu i kąta najmniejszego odchyenia za pomocą goniometru. Krótki opis ćwiczenia: Współczynnik załamania światła można obiczyć w oparciu o kąt łamiący pryzmatu i kąt minimanego odchyenia promienia świetnego. Wartość kąta minimanego odchyenia zaeży od długości fai świetnej. Oba kąty można znaeźć korzystając z goniometru optycznego. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe pojęcia i prawa optyki geometrycznej. - Bieg promieni świetnych przez pryzmat, kąt łamiący, minimany kąt odchyenia pryzmatu, rozszczepienie światła w pryzmacie. - Współczynnik załamania ośrodka, jego zaeżność od długości fai świetnej. - Dyspersja światła. Przyrządy pomiarowe i materiały: Goniometr optyczny, ampa heowa, transformator, autotransformator, pryzmat. Wykonanie ćwiczenia: - Wyzerować goniometr. - Wprowadzić zero skai na zerowe położenie unety. - Uruchomić ampę heową. W tym ceu naeży ustawić pokrętło autotransformatora na 30 V i dopiero wtedy włączyć autotransformator do sieci. Uwaga: Ze wzgędu nas wysokie napięcie zasiania ampy naeży zachować szczegóną ostrożność! Nie naeży dotykać ampy a w szczegóności jej zacisków i przewodów łączących ampę z transformatorem. - Oświetić szczeinę goniometru i dokonać pomiaru kąta łamiącego pryzmatu. - Ustawić pryzmat w pozycji najmniejszego odchyenia całości widma. Zidentyfikować inie widmowe posługując się informacją dołączoną do niniejszej instrukcji. Zmierzyć kąty najmniejszego odchyenia da 5 wybranych inii. Położenie najmniejszego odchyenia pryzmatu trzeba ustaić da każdej inii oddzienie poprzez nieznaczne pokręcenie stoikiem goniometru.

11 - Sporządzić wykres zaeżności współczynnika załamania światła od długości fai. Widmo ampy heowej: Linia czerwona (słabsza) Linia czerwona (jaśniejsza) Linia żółta Linia zieona (jaśniejsza) Linia zieona (słabsza) Linia niebieska Linia fioetowa = 7065,9 Å = 6678,5 Å = 5875,6 Å = 505,68 Å = 49,7 Å = 4685,7 Å = 447,48 Å Literatura: H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN, Warszawa 999. Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz.4 Optyka, PWN Warszawa 97. D. Haiday, R. Resnick, Fizyka, cz. PWN, Warszawa 00.

12 Ćwiczenie U7: Wyznaczanie współczynnika załamania szkła za pomocą mikroskopu. Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem załamania światła w płytce płaskorównoegłej.. Zapoznanie się z metodą wyznaczania współczynnika załamania materiałów przezroczystych wzgędem powietrza za pomocą mikroskopu. 3. Wyznaczenie wartości współczynnika załamania da szkła. Krótki opis ćwiczenia: Współczynnika załamania szkła można wyznaczyć wykorzystując mikroskop i płytkę szkaną płasko-równoegłą. W tym ceu wyznaczamy grubość płytki za pomocą śruby mikrometrycznej, a następnie grubość pozorną za pomocą mikroskopu. Na obu powierzchniach płytki płasko-równoegłej znajdują się wzajemnie skrzyżowane inie. Pokręcamy śrubą mikrometryczną mikroskopu i icząc obroty przesuwamy tubus mikroskopu o taką wartość, aż w pou widzenia zaobserwujemy ostry obraz kreski znajdującej się raz na donej, raz na górnej powierzchni płytki. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Zjawisko odbicia i załamania światła na granicy dwóch ośrodków, prawo Sneiusa, współczynnik załamania. - Interpretacja zjawiska odbicia i załamania na granicy dwóch ośrodków na gruncie zasady Huygensa. - Płytka płasko-równoegła, bieg promienia załamanego i odbitego. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, płytka szkana płasko-równoegła, na powierzchni której znajdują się wzajemnie skrzyżowane inie, śruba mikrometryczna. Wykonanie ćwiczenia:. Wyznaczyć grubość płytki szkanej d. Uwaga: Pomiar grubości przeprowadzić w różnych miejscach płytki, a następnie obiczyć wartość średnią.. Zamocować płytkę na stoiku mikroskopu i wyznaczyć jej grubość pozorną h. W tym ceu pokręcając śrubą mikrometryczną mikroskopu staramy się zobaczyć kreskę naniesioną na donej powierzchni płytki. Pokręcając śrubą mikrometryczną ustawiamy precyzyjnie tubus mikroskopu w takim położeniu, aby obserwowany obraz kreski był najbardziej ostry. Odczytujemy położenie śruby na jej bębenku. Pokręcając śrubą mikrometryczną i icząc jej obroty przesuwamy tubus mikroskopu do góry o taką

13 wartość, aż w jego pou widzenia zaobserwujemy ostry obraz kreski znajdującej się na górnej powierzchni płytki. d h 3. Wartość grubości pozornej płytki okreśamy jako sumę ioczynu skoku śruby mikrometrycznej przez iość jej obrotów oraz wskazań na jej bębenku w położeniach odpowiadających ostrym obrazom obu kresek. Wartość skoku śruby mikrometrycznej można okreśić na podstawie iości działek na bębenku. Uwaga: Pomiary grubości pozornej płytki naeży powtórzyć kikakrotnie, a następnie obiczyć jej wartość średnią. 4. Obiczyć wartość współczynnika załamania badanego szkła wzgędem powietrza z zaeżności: d n h Literatura:. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

14 Ćwiczenie U6: Wyznaczanie długości ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej. Ce ćwiczenia:. Praktyczne zapoznanie się z powstawaniem obrazów w soczewkach.. Zapoznanie się z metodami wyznaczania ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. 3. Wyznaczenie ogniskowych soczewek skupiających i rozpraszających. Krótki opis ćwiczenia: Długość ogniskowej soczewek skupiających i rozpraszających można wyznaczyć posługując się ławą optyczną. W tym ceu wykorzystujemy da soczewek skupiających trzy metody: wyznaczenie ogniskowej soczewki na podstawie pomiaru odegłości przedmiotu i obrazu od soczewki, z wiekości powiększonego obrazu i metodę Bessea. Da soczewek rozpraszających, w ceu wyznaczenia długości ich ogniskowych, można posłużyć się układem soczewek: skupiającej i rozpraszającej. Wymagana wiedza ucznia: - Podstawowe prawa optyki geometrycznej. - Soczewki, ich podział, obrazy dawane przez soczewki, równanie soczewki. - Zdoność zbierająca soczewki. - Metody wyznaczania ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej. Przyrządy pomiarowe i materiały: Ława optyczna, kompet soczewek o różnych kształtach i ogniskowych, uchwyty soczewek, oświetacz z przesłoną, ekran inijka. Wykonanie ćwiczenia: I Soczewki skupiające

15 Wyznaczanie ogniskowej f na podstawie pomiaru odegłości przedmiotu i obrazu od soczewki - Zmierzyć odegłość przedmiotu od ekranu. - Przesuwając soczewkę skupiającą wzdłuż ławy optycznej, przy ustaonej odegłości odnaeźć położenie, przy którym powstający na ekranie obraz, powiększony ub pomniejszony, jest najbardziej wyrazisty. Odczytać odegłość x przedmiotu od soczewki. Pomiar powtórzyć kikakrotnie znajdując średnią wartość x. - Obiczyć ogniskową f soczewki skupiającej za pomocą wzoru: f x x Ż S E x y Pomiar ogniskowej f metodą Bessea - Ustawić oświetacz i ekran na ławie optycznej w odegłości większej od 4f, a następnie przesuwając soczewkę wyznaczyć wzajemną odegłość d dwóch położeń soczewki, da których otrzymujemy na ekranie dwa ostre obrazy przedmiotu: jeden powiększony, drugi pomniejszony. - Wyznaczyć długość ogniskowej z zaeżności: f 4 d Wyznaczanie ogniskowej f soczewki z wiekości powiększonego obrazu - Przesuwając soczewkę wzdłuż ławy optycznej znaeźć na ekranie ostry obraz powiększony. Zanotować odegłość y obrazu od soczewki. Zmierzyć inijką wiekość L obrazu powstałego na ekranie oraz wiekość przedmiotu. - Obiczyć ogniskową badanej soczewki skupiającej z zaeżności:

16 f L y II Soczewki rozpraszające - Zestawić układ dwóch soczewek: skupiającej, której ogniskową wyznaczono poprzednio oraz rozpraszającej, której ogniskową chcemy wyznaczyć. Uwaga: Układ soczewek naeży tak dobrać, aby stanowił on układ zbierający, co zachodzi da następującego warunku: f f gdzie f jest ogniskową soczewki zbierającej, natomiast f soczewki rozpraszającej. - Metodą Bessea wyznaczyć ogniskową tego układu soczewek f u. - Obiczyć ogniskową soczewki rozpraszającej z zaeżności: Literatura: f f f u f f u 4. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia Fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

17 Ćwiczenie U8: Cechowanie skai mikrometru okuarowego oraz pomiar małych odegłości za pomocą mikroskopu. Ce ćwiczenia:. Zapoznanie się z budową i zasadą działania oraz przeznaczeniem mikroskopu.. Zapoznanie się z metodą cechowania skai mikrometru okuarowego mikroskopu. 3. Pomiar małych odegłości. Krótki opis ćwiczenia: W ceu zmierzenia bardzo małych odegłości za pomocą mikroskopu naeży najpierw wycechować skaę mikrometru okuarowego. W tym ceu okreśamy możiwie dużą iość pokrywających się ze sobą działek mikrometru przedmiotowego z działkami mikrometru okuarowego. Następnie umieszczamy w miejsce mikrometru przedmiotowego cienkie druciki i wyznaczamy ich średnice. Wymagana wiedza ucznia: - Budowa i roa poszczegónych eementów mikroskopu. - Układ optyczny mikroskopu, bieg promieni, powiększenie całkowite mikroskopu, zdoność rozdziecza, mikrometr okuarowy. - Obiektywy i okuary mikroskopu. - Cechowanie skai mikrometru okuarowego. Przyrządy pomiarowe: Mikroskop, mikrometr przedmiotowy, okuar z podziałką. Wykonanie ćwiczenia:. Włożyć do mikroskopu okuar pomiarowy. Na stoiku mikroskopu umocować mikrometr przedmiotowy. Oświetić poe widzenia za pomocą donego zwierciadła. Wyreguować ustawienie tubusa tak, aby zobaczyć ostry obraz podziałki mikrometru przedmiotowego. Uwaga: Aby nie zgnieść szkiełka mikrometru przedmiotowego naeży obserwując go z boku ostrożnie opuścić tubus mikroskopu do położenia, w którym obiektyw prawie styka się ze skaą. Następnie przesuwając tubus do góry ustawić mikroskop na ostre widzenie podziałki.. Okreśić, ie działek z mikrometru przedmiotowego pokrywa się z całkowitą, możiwie dużą, iczbą działek n mikrometru okuarowego. Znając odegłość a

18 między działkami mikrometru przedmiotowego obiczyć x 0 odpowiadającą jednej działce skai mikrometru okuarowego za pomocą wzoru: x 0 z a n Pomiary powtórzyć kikakrotnie da różnych wartości z i n. 3. Zmierzyć średnicę cienkich drucików. W tym ceu w miejscu mikrometru przedmiotowego umieścić na stoiku pomiarowym ramkę z naciągniętymi próbkami drutów. Po znaezieniu ostrego obrazu drutu odczytać iość działek k mikrometru okuarowego odpowiadających grubości drutu. Wyznaczyć średnicę drutu ze wzoru: d k x 0 Pomiary przeprowadzić w kiku miejscach na całej długości próbki i ewentuanie obiczyć wartość średnią. Literatura: 9. T. Dryński, Laboratorium fizyczne, PWN Warszawa H. Szydłowski, Pracownia fizyczna, PWN Warszawa Sz. Szczeniowski, Fizyka doświadczana, cz. IV., PWN Warszawa 963.

Człowiek najlepsza inwestycja

Człowiek najlepsza inwestycja Ćwiczenie: U.11 Tytuł ćwiczenia: Pierścienie Newtona Cel ćwiczenia: 1. Praktyczne zapoznanie się ze zjawiskiem interferencji światła. 2. Zapoznanie się z powstawaniem pierścieni Newtona w świetle przechodzącym

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK. Instrukcja wykonawcza ĆWICZENIE 77 POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK Instrukcja wykonawcza 1. Wykaz przyrządów Ława optyczna z podziałką, oświetlacz z zasilaczem i płytka z wyciętym wzorkiem, ekran Komplet soczewek z oprawkami

Bardziej szczegółowo

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki

Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr 53: Soczewki Nazwisko i imię: Zespół: Data: Ćwiczenie nr : Soczewki Cel ćwiczenia: Wyznaczenie ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiającej i rozpraszającej) oraz ogniskowej soczewki rozpraszającej

Bardziej szczegółowo

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela

Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela Ćwiczenie O4 Pomiar ogniskowych soczewek metodą Bessela O4.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych soczewek skupiających oraz rozpraszających z zastosowaniem o metody Bessela. O4.2.

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-3

Ć W I C Z E N I E N R O-3 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-3 WYZNACZANIE OGNISKOWYCH SOCZEWEK ZA POMOCĄ METODY BESSELA I.

Bardziej szczegółowo

BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI

BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI ĆWICZENIE 43 BADANIE MIKROSKOPU. POMIARY MAŁYCH DŁUGOŚCI Układ optyczny mikroskopu składa się z obiektywu i okularu rozmieszczonych na końcach rury zwanej tubusem. Przedmiot ustawia się w odległości większej

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki"

Ćwiczenie: Zagadnienia optyki Ćwiczenie: "Zagadnienia optyki" Opracowane w ramach projektu: "Wirtualne Laboratoria Fizyczne nowoczesną metodą nauczania realizowanego przez Warszawską Wyższą Szkołę Informatyki. Zakres ćwiczenia: 1.

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE. Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej. LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 3 Temat: Wyznaczenie ogniskowej soczewek za pomocą ławy optycznej.. Wprowadzenie Soczewką nazywamy ciało przezroczyste ograniczone

Bardziej szczegółowo

Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów

Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów 16 KATEDRA FIZYKI STOSOWANEJ PRACOWNIA FIZYKI Ćw. 16. Skalowanie mikroskopu i pomiar małych przedmiotów Wprowadzenie Mikroskop jest przyrządem optycznym dającym znaczne powiększenia małych przedmiotów

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ POMIAR OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH 1. Cel dwiczenia Zapoznanie z niektórymi metodami badania ogniskowych soczewek cienkich. 2. Zakres wymaganych zagadnieo: Prawa odbicia

Bardziej szczegółowo

Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona

Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona Interferencyjny pomiar krzywizny soczewki przy pomocy pierścieni Newtona Jakub Orłowski 6 listopada 2012 Streszczenie W doświadczeniu dokonano pomiaru krzywizny soczewki płasko-wypukłej z wykorzystaniem

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-6

Ć W I C Z E N I E N R O-6 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-6 WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FAL PODSTAWOWYCH BARW W WIDMIE ŚWIATŁA BIAŁEGO

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne.

Ćwiczenie 42 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ. Wprowadzenie teoretyczne. Ćwiczenie 4 WYZNACZANIE OGNISKOWEJ SOCZEWKI CIENKIEJ Wprowadzenie teoretyczne. Soczewka jest obiektem izycznym wykonanym z materiału przezroczystego o zadanym kształcie i symetrii obrotowej. Interesować

Bardziej szczegółowo

Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru

Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru Ćwiczenie nr 9 Pomiar dyspersji materiałów za pomocą spektrometru I. Zestaw przyrządów 1. Spektrometr 2. Lampy spektralne: helowa i rtęciowa 3. Pryzmaty szklane, których własności mierzymy II. Cel ćwiczenia

Bardziej szczegółowo

Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów optycznych.

Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów optycznych. msg O 7 - - Temat: Badanie soczewek, wyznaczanie odległości ogniskowej. Zagadnienia: równanie soczewki, ogniskowa soczewki, powiększenie, geometryczna konstrukcja obrazu, działanie prostych przyrządów

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 53. Soczewki

Ćwiczenie 53. Soczewki Ćwiczenie 53. Soczewki Małgorzata Nowina-Konopka, Andrzej Zięba Cel ćwiczenia Pomiar ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiająca i rozpraszająca), obliczenie ogniskowej soczewki rozpraszającej.

Bardziej szczegółowo

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013

Katedra Fizyki i Biofizyki UWM, Instrukcje do ćwiczeń laboratoryjnych z biofizyki. Maciej Pyrka wrzesień 2013 M Wyznaczanie zdolności skupiającej soczewek za pomocą ławy optycznej. Model oka. Zagadnienia. Podstawy optyki geometrycznej: Falowa teoria światła. Zjawisko załamania i odbicia światła. Prawa rządzące

Bardziej szczegółowo

Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela.

Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela. Badanie przy użyciu stolika optycznego lub ławy optycznej praw odbicia i załamania światła. Wyznaczanie ogniskowej soczewki metodą Bessela. I LO im. Stefana Żeromskiego w Lęborku 20 luty 2012 Stolik optyczny

Bardziej szczegółowo

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2

35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 Włodzimierz Wolczyński Załamanie światła 35 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2 ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI sin sin Gdy v 1 > v 2, więc gdy n 2 >n 1, czyli gdy światło wchodzi do ośrodka gęstszego optycznie,

Bardziej szczegółowo

pobrano z serwisu Fizyka Dla Każdego - http://fizyka.dk - zadania z fizyki, wzory fizyczne, fizyka matura

pobrano z serwisu Fizyka Dla Każdego - http://fizyka.dk - zadania z fizyki, wzory fizyczne, fizyka matura 12. Fale elektromagnetyczne zadania z arkusza I 12.5 12.1 12.6 12.2 12.7 12.8 12.9 12.3 12.10 12.4 12.11 12. Fale elektromagnetyczne - 1 - 12.12 12.20 12.13 12.14 12.21 12.22 12.15 12.23 12.16 12.24 12.17

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-4

Ć W I C Z E N I E N R O-4 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-4 BADANIE WAD SOCZEWEK I Zagadnienia do opracowania Równanie soewki,

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej

Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej POLITECHNIKA ŚLĄSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY KATEDRA FIZYKOCHEMII I TECHNOLOGII POLIMERÓW LABORATORIUM Z FIZYKI Wyznaczanie ogniskowej soczewki za pomocą ławy optycznej Wstęp Jednym z najprostszych urządzeń optycznych

Bardziej szczegółowo

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI

autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI autor: Włodzimierz Wolczyński rozwiązywał (a)... ARKUSIK 34 OPTYKA GEOMETRYCZNA. CZĘŚĆ 2. ZAŁAMANIE ŚWIATŁA. SOCZEWKI Rozwiązanie zadań należy zapisać w wyznaczonych miejscach pod treścią zadania Zadanie

Bardziej szczegółowo

Materiały pomocnicze 14 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej

Materiały pomocnicze 14 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej Materiały pomocnicze 4 do zajęć wyrównawczych z Fizyki dla Inżynierii i Gospodarki Wodnej. Zwierciadło płaskie. Zwierciadło płaskie jest najprostszym przyrządem optycznym. Jest to wypolerowana płaska powierzchnia

Bardziej szczegółowo

Prawa optyki geometrycznej

Prawa optyki geometrycznej Optyka Podstawowe pojęcia Światłem nazywamy fale elektromagnetyczne, o długościach, na które reaguje oko ludzkie, tzn. 380-780 nm. O falowych własnościach światła świadczą takie zjawiska, jak ugięcie (dyfrakcja)

Bardziej szczegółowo

Ć W I C Z E N I E N R O-7

Ć W I C Z E N I E N R O-7 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁ INŻYNIERII PRODUKCJI I TECHNOLOGII MATERIAŁÓW POLITECHNIKA CZĘSTOCHOWSKA PRACOWNIA OPTYKI Ć W I C Z E N I E N R O-7 POMIAR PROMIENI KRZYWIZNY SOCZEWKI PŁASKO-WYPUKŁEJ METODĄ PIERŚCIENI

Bardziej szczegółowo

OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH

OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH OPTYKA W INSTRUMENTACH GEODEZYJNYCH Prawa Euklidesa: 1. Promień padający i odbity znajdują się w jednej płaszczyźnie przechodzącej przez prostopadłą wystawioną do powierzchni zwierciadła w punkcie odbicia.

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych.

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych. O Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich. Badanie wad soczewek grubych. Ceem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych cienkich soczewek: skupiającej (w oparciu o równanie soczewki i metodą Bessea) i rozpraszającej

Bardziej szczegółowo

Piotr Targowski i Bernard Ziętek WYZNACZANIE MACIERZY [ABCD] UKŁADU OPTYCZNEGO

Piotr Targowski i Bernard Ziętek WYZNACZANIE MACIERZY [ABCD] UKŁADU OPTYCZNEGO Instytut Fizyki Uniwersytet Mikołaja Kopernika Piotr Targowski i Bernard Ziętek Pracownia Optoelektroniki Specjalność: Fizyka Medyczna WYZNAZANIE MAIERZY [ABD] UKŁADU OPTYZNEGO Zadanie II Zakład Optoelektroniki

Bardziej szczegółowo

Optyka 2012/13 powtórzenie

Optyka 2012/13 powtórzenie strona 1 Imię i nazwisko ucznia Data...... Klasa... Zadanie 1. Słońce w ciągu dnia przemieszcza się na niebie ze wschodu na zachód. W którym kierunku obraca się Ziemia? Zadanie 2. Na rysunku przedstawiono

Bardziej szczegółowo

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach

SCENARIUSZ LEKCJI Temat lekcji: Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Scenariusz lekcji : Soczewki i obrazy otrzymywane w soczewkach Autorski konspekt lekcyjny Słowa kluczowe: soczewki, obrazy Joachim Hurek, Publiczne Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi w

Bardziej szczegółowo

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D.

17. Który z rysunków błędnie przedstawia bieg jednobarwnego promienia światła przez pryzmat? A. rysunek A, B. rysunek B, C. rysunek C, D. rysunek D. OPTYKA - ĆWICZENIA 1. Promień światła padł na zwierciadło tak, że odbił się od niego tworząc z powierzchnią zwierciadła kąt 30 o. Jaki był kąt padania promienia na zwierciadło? A. 15 o B. 30 o C. 60 o

Bardziej szczegółowo

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M.

+OPTYKA 3.stacjapogody.waw.pl K.M. Zwierciadło płaskie, prawo odbicia. +OPTYKA.stacjapogody.waw.pl K.M. Promień padający, odbity i normalna leżą w jednej płaszczyźnie, prostopadłej do płaszczyzny zwierciadła Obszar widzialności punktu w

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego

Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego Ćwiczenie O5 Wyznaczanie rozmiarów szczelin i przeszkód za pomocą światła laserowego O5.1. Cel ćwiczenia Celem ćwiczenia jest wykorzystanie zjawiska dyfrakcji i interferencji światła do wyznaczenia rozmiarów

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 6 Temat: Wyznaczenie stałej siatki dyfrakcyjnej i dyfrakcja światła na otworach kwadratowych i okrągłych. 1. Wprowadzenie Fale

Bardziej szczegółowo

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki.

Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. Opis matematyczny odbicia światła od zwierciadła kulistego i przejścia światła przez soczewki. 1. Równanie soczewki i zwierciadła kulistego. Z podobieństwa trójkątów ABF i LFD (patrz rysunek powyżej) wynika,

Bardziej szczegółowo

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek

OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek OPTYKA GEOMETRYCZNA Własności układu soczewek opracował: Dariusz Wardecki Wstęp Soczewką optyczną nazywamy bryłę z przezroczystego materiału, ograniczoną (przynajmniej z jednej strony) zakrzywioną powierzchnią

Bardziej szczegółowo

Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej.

Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej. POLITECHNIKA ŚLĄSKA WYDZIAŁ CHEMICZNY KATEDRA FIZYKOCHEMII I TECHNOLOGII POLIMERÓW LABORATORIUM Z FIZYKI Pomiar długości fali świetlnej i stałej siatki dyfrakcyjnej. Wprowadzenie Przy opisie zjawisk takich

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie Nr 455. Temat: Efekt Faradaya. I. Literatura. Problemy teoretyczne

Ćwiczenie Nr 455. Temat: Efekt Faradaya. I. Literatura. Problemy teoretyczne Ćwiczenie Nr 455 Temat: Efekt Faradaya I. Literatura. Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki Część II Irena Kruk, Janusz Typek, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej, Szczecin. Ćwiczenia laboratoryjne

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek

Ćwiczenie 361 Badanie układu dwóch soczewek Nazwisko... Data... Wdział... Imię... Dzień tg.... Godzina... Ćwiczenie 36 Badanie układu dwóch soczewek Wznaczenie ogniskowch soczewek metodą Bessela Odległość przedmiotu od ekranu (60 cm 0 cm) l Soczewka

Bardziej szczegółowo

f = -50 cm ma zdolność skupiającą

f = -50 cm ma zdolność skupiającą 19. KIAKOPIA 1. Wstęp W oku miarowym wymiary struktur oka, ich wzajemne odległości, promienie krzywizn powierzchni załamujących światło oraz wartości współczynników załamania ośrodków, przez które światło

Bardziej szczegółowo

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS

Człowiek najlepsza inwestycja FENIKS FENIKS - długoalowy program odbudowy, popularyzacji i wsagania izyki w szkołach w celu rozwijania podstawowych kompetencji naukowo-technicznych, matematycznych i inormatycznych uczniów Pracownia Fizyczna

Bardziej szczegółowo

DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1

DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1 DOKŁADNOŚĆ POMIARU DŁUGOŚCI 1 I. ZAGADNIENIA TEORETYCZNE Niepewności pomiaru standardowa niepewność wyniku pomiaru wielkości mierzonej bezpośrednio i złożona niepewność standardowa. Przedstawianie wyników

Bardziej szczegółowo

Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego

Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego 1 z 7 JM-test-MathJax Ćw. nr 41. Wyznaczanie ogniskowych soczewek za pomocą wzoru soczewkowego Korekta 24.03.2014 w Błąd maksymalny (poprawione formuły na niepewności maksymalne dla wzorów 41.1 i 41.11)

Bardziej szczegółowo

WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72

WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72 WYZNACZANIE KĄTA BREWSTERA 72 I. ZAGADNIENIA TEORETYCZNE Polaryzacja światła. Zjawisko polaryzacji światła przy odbiciu od powierzchni dielektrycznej kąt Brewstera. Prawa odbicia i załamania światła na

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM Z FIZYKI

LABORATORIUM Z FIZYKI Projekt Plan rozwoj Politechniki Częstochowskiej współinansowany ze środków UNII EUROPEJSKIEJ w ramach EUROPEJSKIEGO FUNDUSZU SPOŁECZNEGO Nmer Projekt: POKL.04.0.0-00-59/08 INSTYTUT FIZYKI WYDZIAŁINśYNIERII

Bardziej szczegółowo

Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne

Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne Analiza spektralna i pomiary spektrofotometryczne Zagadnienia: 1. Absorbcja światła. 2. Współrzędne trójchromatyczne barwy, Prawa Gassmana. 3. Trójkąt barw. Trójkąt nasyceń. 4. Rozpraszanie światła. 5.

Bardziej szczegółowo

POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK

POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK POLITECHNIKA ŁÓDZKA INSTRUKCJA Z LABORATORIUM W ZAKŁADZIE BIOFIZYKI Ćwiczenie 4 POMIAR WIELKOŚCI KOMÓREK PRZY UŻYCIU MIKROSKOPU ŚWIETLNEGO I. WSTĘP TEORETYCZNY Do obserwacji bardzo małych obiektów, np.

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ

LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ LABORATORIUM OPTYKI GEOMETRYCZNEJ WADY SOCZEWEK 1. Cel dwiczenia Zapoznanie z niektórymi wadami soczewek i pomiar aberracji sferycznej, chromatycznej i astygmatyzmu badanych soczewek. 2. Zakres wymaganych

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE

LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE LABORATORIUM FIZYKI PAŃSTWOWEJ WYŻSZEJ SZKOŁY ZAWODOWEJ W NYSIE Ćwiczenie nr 7 Temat: Pomiar kąta załamania i kąta odbicia światła. Sposoby korekcji wad wzroku. 1. Wprowadzenie Zestaw ćwiczeniowy został

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła

Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Ćwiczenie z fizyki Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki oraz współczynnika załamania światła Michał Łasica klasa IIId nr 13 22 grudnia 2006 1 1 Doświadczalne wyznaczanie ogniskowej soczewki 1.1

Bardziej szczegółowo

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH

POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH Ćwiczenie 77 E. Idczak POMIAR ODLEGŁOŚCI OGNISKOWYCH SOCZEWEK CIENKICH Cel ćwiczenia: zapoznanie się z procesem wytwarzania obrazów przez soczewki cienkie oraz z metodami wyznaczania odległości ogniskowych

Bardziej szczegółowo

WOJSKOWA AKADEMIA TECHNICZNA

WOJSKOWA AKADEMIA TECHNICZNA 1 WOJSKOWA AKADEMIA TECHNICZNA WYDZIAŁ NOWYCH TECHNOLOGII I CHEMII FIZYKA Ćwiczenie laboratoryjne nr 43 WYZNACZANIE ABERRACJI SFERYCZNEJ SOCZEWEK I ICH UKŁADÓW Autorzy: doc. dr inż. Wiesław Borys dr inż.

Bardziej szczegółowo

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste:

Zwierciadło kuliste stanowi część gładkiej, wypolerowanej powierzchni kuli. Wyróżniamy zwierciadła kuliste: Fale świetlne Światło jest falą elektromagnetyczną, czyli rozchodzącymi się w przestrzeni zmiennymi i wzajemnie przenikającymi się polami: elektrycznym i magnetycznym. Szybkość światła w próżni jest największa

Bardziej szczegółowo

Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy. tworzone przez soczewki.

Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy. tworzone przez soczewki. 1 Badamy jak światło przechodzi przez soczewkę - obrazy tworzone przez soczewki. Czas trwania zajęć: 2h Określenie wiedzy i umiejętności wymaganej u uczniów przed przystąpieniem do realizacji zajęć: Uczeń:

Bardziej szczegółowo

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 7. Metody pomiarów elementów układów optycznych. http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/ Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak

POMIARY OPTYCZNE 1. Wykład 7. Metody pomiarów elementów układów optycznych. http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/ Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak POMIARY OPTYCZNE 1 Wykład 7 Metody pomiarów elementów układów optycznych Dr hab. inż. Władysław Artur Woźniak Instytut Fizyki Politechniki Wrocławskiej Pokój 18/11 bud. A-1 http://www.if.pwr.wroc.pl/~wozniak/

Bardziej szczegółowo

ZAJĘCIA WYRÓWNAWCZE, CZĘSTOCHOWA, 2010/2011 Ewa Mandowska, Instytut Fizyki AJD, Częstochowa e.mandowska@ajd.czest.pl

ZAJĘCIA WYRÓWNAWCZE, CZĘSTOCHOWA, 2010/2011 Ewa Mandowska, Instytut Fizyki AJD, Częstochowa e.mandowska@ajd.czest.pl 1 ZAJĘCIA WYRÓWNAWCZE, CZĘSTOCHOWA, 2010/2011 Ewa Mandowska, Instytut Fizyki AJD, Częstochowa e.mandowska@ajd.czest.pl DZIAŁ 3 Optyka geometryczna i elementy optyki falowej. Budowa materii. 3.1. Optyka

Bardziej szczegółowo

Optyka geometryczna. Podręcznik metodyczny dla nauczycieli

Optyka geometryczna. Podręcznik metodyczny dla nauczycieli Podręcznik metodyczny dla nauczycieli Optyka geometryczna Politechnika Gdańska, Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej ul. Narutowicza 11/12, 80-233 Gdańsk, tel. +48 58 348 63 70 http://e-doswiadczenia.mif.pg.gda.pl

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie momentu magnetycznego obwodu w polu magnetycznym

Wyznaczanie momentu magnetycznego obwodu w polu magnetycznym Ćwiczenie E6 Wyznaczanie momentu magnetycznego obwodu w polu magnetycznym E6.1. Cel ćwiczenia Na zamkniętą pętlę przewodnika z prądem, umieszczoną w jednorodnym polu magnetycznym, działa skręcający moment

Bardziej szczegółowo

Soczewki. Ćwiczenie 53. Cel ćwiczenia

Soczewki. Ćwiczenie 53. Cel ćwiczenia Ćwiczenie 53 Soczewki Cel ćwiczenia Pomiar ogniskowych soczewki skupiającej i układu soczewek (skupiająca i rozpraszająca), obliczenie ogniskowej soczewki rozpraszającej. Obserwacja i pomiar wad odwzorowań

Bardziej szczegółowo

POMIARY PRZY WYKORZYSTANIU ZJAWISKA INTERFERENCJI

POMIARY PRZY WYKORZYSTANIU ZJAWISKA INTERFERENCJI ĆWICZENIE 45 POMIARY PRZY WYKORZYSTANIU ZJAWISKA INTERFERENCJI Wprowadzenie teoretyczne Interferencja, to zjawisko wzmocnienia lub osłabienia fal, zachodzące w wyniku wzajemnego nakrywania się. Wzmocnionemu

Bardziej szczegółowo

Przyrząd słuŝy do wykonywania zasadniczych ćwiczeń uczniowskich z optyki geometrycznej.

Przyrząd słuŝy do wykonywania zasadniczych ćwiczeń uczniowskich z optyki geometrycznej. STOLIK OPTYCZNY V 7-19 Przyrząd słuŝy do wykonywania zasadniczych ćwiczeń uczniowskich z optyki geometrycznej. Na drewnianej podstawie (1) jest umieszczona mała Ŝaróweczka (2) 3,5 V, 0,2 A, którą moŝna

Bardziej szczegółowo

4.8 Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie wad soczewek(o2)

4.8 Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie wad soczewek(o2) 204 Fale 4.8 Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie wad soczewek(o2) Celem ćwiczenia jest pomiar ogniskowych soczewek skupiających i rozpraszających oraz badanie wad soczewek: aberracji sferycznej,

Bardziej szczegółowo

Ława optyczna. Podręcznik dla uczniów

Ława optyczna. Podręcznik dla uczniów Podręcznik dla uczniów Ława optyczna Politechnika Gdańska, Wydział Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej ul. Narutowicza /2, 80-233 Gdańsk, tel. +48 58 348 63 70 http://e-doswiadczenia.mif.pg.gda.pl

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 2. Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje. Wprowadzenie teoretyczne

Ćwiczenie 2. Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje. Wprowadzenie teoretyczne Ćwiczenie 2 Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje. Wprowadzenie teoretyczne Podstawy Działanie obrazujące soczewek lub układu soczewek

Bardziej szczegółowo

Metrologia: charakterystyki podstawowych przyrządów pomiarowych. dr inż. Paweł Zalewski Akademia Morska w Szczecinie

Metrologia: charakterystyki podstawowych przyrządów pomiarowych. dr inż. Paweł Zalewski Akademia Morska w Szczecinie Metrologia: charakterystyki podstawowych przyrządów pomiarowych dr inż. Paweł Zalewski Akademia Morska w Szczecinie Przyrządy z noniuszami: Noniusz jest pomocniczą podziałką, służącą do powiększenia dokładności

Bardziej szczegółowo

ŚWIATŁO I JEGO ROLA W PRZYRODZIE

ŚWIATŁO I JEGO ROLA W PRZYRODZIE ŚWIATŁO I JEGO ROLA W PRZYRODZIE I. Optyka geotermalna W tym rozdziale poznasz właściwości światła widzialnego, prawa rządzące jego rozchodzeniem się w przestrzeni oraz sposoby wykorzystania tych praw

Bardziej szczegółowo

Polarymetryczne oznaczanie stężenia i skręcalności właściwej substancji optycznie czynnych

Polarymetryczne oznaczanie stężenia i skręcalności właściwej substancji optycznie czynnych Polarymetryczne oznaczanie stężenia i skręcalności właściwej substancji optycznie czynnych Część podstawowa: Zagadnienia teoretyczne: polarymetria, zjawisko polaryzacji, skręcenie płaszczyzny drgań, skręcalność

Bardziej szczegółowo

ĆWICZENIE 47 POLARYZACJA. Wstęp.

ĆWICZENIE 47 POLARYZACJA. Wstęp. ĆWICZENIE 47 POLARYZACJA Wstęp. Światło naturalne występujące w przyrodzie na ogół jest niespolaryzowane. Wynika to między innymi z mechanizmu powstawania promieniowania. Cząsteczki, atomy emitujące światło

Bardziej szczegółowo

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH

ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH ZBIÓR ZADAŃ STRUKTURALNYCH Zgodnie z zaleceniami metodyki nauki fizyki we współczesnej szkole zadania prezentowane uczniom mają odnosić się do rzeczywistości i być tak sformułowane, aby każdy nawet najsłabszy

Bardziej szczegółowo

XL OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP I Zadanie doświadczalne

XL OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP I Zadanie doświadczalne XL OLIMPIADA FIZYCZNA ETAP I Zadanie doświadczalne ZADANIE D2 Nazwa zadania: Światełko na tafli wody Mając do dyspozycji fotodiodę, źródło prądu stałego (4,5V bateryjkę), przewody, mikroamperomierz oraz

Bardziej szczegółowo

EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI Z ASTRONOMIĄ

EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI Z ASTRONOMIĄ Miejsce na naklejkę z kodem (Wpisuje zdający przed rozpoczęciem pracy) KOD ZDAJĄCEGO MFA-W2D1P-021 EGZAMIN MATURALNY Z FIZYKI Z ASTRONOMIĄ Instrukcja dla zdającego Czas pracy 120 minut 1. Proszę sprawdzić,

Bardziej szczegółowo

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją

Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją CZĘŚĆ A CZŁOWIEK Pytania badawcze: Różne sposoby widzenia świata materiał dla ucznia, wersja z instrukcją Czy obraz świata jaki rejestrujemy naszym okiem jest zgodny z rzeczywistością? Jaki obraz otoczenia

Bardziej szczegółowo

Pomiar drogi koherencji wybranych źródeł światła

Pomiar drogi koherencji wybranych źródeł światła Politechnika Gdańska WYDZIAŁ ELEKTRONIKI TELEKOMUNIKACJI I INFORMATYKI Katedra Optoelektroniki i Systemów Elektronicznych Pomiar drogi koherencji wybranych źródeł światła Instrukcja do ćwiczenia laboratoryjnego

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje.

Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje. Ćwiczenie 2 Wyznaczanie ogniskowych soczewek cienkich oraz płaszczyzn głównych obiektywów lub układów soczewek. Aberracje. Wprowadzenie teoretyczne Działanie obrazujące soczewek lub układu soczewek wygodnie

Bardziej szczegółowo

LABORATORIUM METOD I TECHNIK BADAŃ MATERIAŁÓW

LABORATORIUM METOD I TECHNIK BADAŃ MATERIAŁÓW LABORATORIUM METOD I TECHNIK BADAŃ MATERIAŁÓW ĆWICZENIE NR 11 BADANIA SKŁADU CHEMICZNEGO ( STALOSKOP ) I. CEL ĆWICZENIA Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z metodą analizy staloskopowej oraz identyfikacja

Bardziej szczegółowo

Sprzęt do obserwacji astronomicznych

Sprzęt do obserwacji astronomicznych Sprzęt do obserwacji astronomicznych Spis treści: 1. Teleskopy 2. Montaże 3. Inne przyrządy 1. Teleskop - jest to przyrząd optyczny zbudowany z obiektywu i okularu bądź też ze zwierciadła i okularu. W

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

Temat: Widma atomowe pierwiastków: cechowanie spektroskopu, analiza widma i wyznaczanie długości fal barw w widmie.

Temat: Widma atomowe pierwiastków: cechowanie spektroskopu, analiza widma i wyznaczanie długości fal barw w widmie. msg O 3-1 - Temat: Widma atomowe pierwiastków: cechowanie spektroskopu, analiza widma i wyznaczanie długości fal barw w widmie. Zagadnienia: budowa atomu, model Bohr a, poziomy energetyczne, widmo charakterystyczne

Bardziej szczegółowo

Najprostszą soczewkę stanowi powierzchnia sferyczna stanowiąca granicę dwóch ośr.: powietrza, o wsp. załamania n 1. sin θ 1. sin θ 2.

Najprostszą soczewkę stanowi powierzchnia sferyczna stanowiąca granicę dwóch ośr.: powietrza, o wsp. załamania n 1. sin θ 1. sin θ 2. Ia. OPTYKA GEOMETRYCZNA wprowadzenie Niemal każdy system optoelektroniczny zawiera oprócz źródła światła i detektora - co najmniej jeden element optyczny, najczęściej soczewkę gdy system służy do analizy

Bardziej szczegółowo

PIONY, PIONOWNIKI, CENTROWNIKI PRZYRZĄDY SŁUŻĄCE DO CENTROWANIA INSTRUMENTÓW I SYGNAŁÓW

PIONY, PIONOWNIKI, CENTROWNIKI PRZYRZĄDY SŁUŻĄCE DO CENTROWANIA INSTRUMENTÓW I SYGNAŁÓW PIONY, PIONOWNIKI, CENTROWNIKI PRZYRZĄDY SŁUŻĄCE DO CENTROWANIA INSTRUMENTÓW I SYGNAŁÓW ZADANIE PIONÓW: ustawienie instrumentu i sygnału centrycznie nad punktem. ZADANIE PIONOWNIKOW: badanie pionowości,

Bardziej szczegółowo

IR II. 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni

IR II. 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni IR II 12. Oznaczanie chloroformu w tetrachloroetylenie metodą spektrofotometrii w podczerwieni Promieniowanie podczerwone ma naturę elektromagnetyczną i jego absorpcja przez materię podlega tym samym prawom,

Bardziej szczegółowo

SZKŁA OPTYCZNE. Zestaw do ćwiczeń

SZKŁA OPTYCZNE. Zestaw do ćwiczeń Zestaw do ćwiczeń SZKŁA OPTYCZNE (V 7-30) Wykaz części wchodzących w skład zestawu: 1. zwierciadło płaskie o średnicy 6 cm, 2. zwierciadło wklęsłe f = 8 cm 3. pryzmat z uchwytem, 4. soczewka dwuwypukła

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie nr 71: Dyfrakcja światła na szczelinie pojedynczej i podwójnej

Ćwiczenie nr 71: Dyfrakcja światła na szczelinie pojedynczej i podwójnej Wydział Imię i nazwisko 1. 2. Rok Grupa Zespół PRACOWNIA Temat: Nr ćwiczenia FIZYCZNA WFiIS AGH Data wykonania Data oddania Zwrot do popr. Data oddania Data zaliczenia OCENA Ćwiczenie nr 71: Dyfrakcja

Bardziej szczegółowo

Badanie zjawisk optycznych przy użyciu zestawu Laser Kit

Badanie zjawisk optycznych przy użyciu zestawu Laser Kit LABORATORIUM OPTOELEKTRONIKI Ćwiczenie 5 Badanie zjawisk optycznych przy użyciu zestawu Laser Kit Cel ćwiczenia: Zapoznanie studentów ze zjawiskami optycznymi. Badane elementy: Zestaw ćwiczeniowy Laser

Bardziej szczegółowo

I Pracownia Fizyczna Dr Urszula Majewska dla Biologii

I Pracownia Fizyczna Dr Urszula Majewska dla Biologii Ćw. 6/7 Wyznaczanie gęstości cieczy za pomocą wagi Mohra. Wyznaczanie gęstości ciał stałych metodą hydrostatyczną. 1. Gęstość ciała. 2. Ciśnienie hydrostatyczne. Prawo Pascala. 3. Prawo Archimedesa. 4.

Bardziej szczegółowo

V. KONSPEKTY UCZELNIA WYŻSZA

V. KONSPEKTY UCZELNIA WYŻSZA 66 S t r o n a V. KONSPEKTY UCZELNIA WYŻSZA ŚWIATŁO W ŻYCIU Realizator: Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki w Krakowie Nazwa przedmiotu Cele zajęć Treści programowe Efekty Forma pracy uczniów

Bardziej szczegółowo

Zestaw, który pragnę zaproponować do doświadczeń ze światlem podczerwonym. Zestaw składa. z następujących elementów: Rys.lb

Zestaw, który pragnę zaproponować do doświadczeń ze światlem podczerwonym. Zestaw składa. z następujących elementów: Rys.lb Velefrh napadu ulitelil fyziky Szkoła Podstawowa Krowiarki Zestaw, który pragnę zaproponować do doświadczeń ze światlem podczerwonym może być wykorzystany zaróvmo w szkole podstawowej jak i w średniej.

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień

Bardziej szczegółowo

Ćwiczenie 373. Wyznaczanie stężenia roztworu cukru za pomocą polarymetru. Długość rurki, l [dm] Zdolność skręcająca a. Stężenie roztworu II d.

Ćwiczenie 373. Wyznaczanie stężenia roztworu cukru za pomocą polarymetru. Długość rurki, l [dm] Zdolność skręcająca a. Stężenie roztworu II d. Nazwisko Data Nr na liście Imię Wydział Dzień tyg Godzina Ćwiczenie 373 Wyznaczanie stężenia roztworu cukru za pomocą polarymetru Stężenie roztworu I d [g/dm 3 ] Rodzaj cieczy Położenie analizatora [w

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III Drgania i fale mechaniczne Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

TEST nr 1 z działu: Optyka

TEST nr 1 z działu: Optyka Grupa A Testy sprawdzające TEST nr 1 z działu: Optyka imię i nazwisko W zadaniach 1. 17. wstaw krzyżyk w kwadracik obok wybranej odpowiedzi. klasa data 1 Gdy światło rozchodzi się w próżni, jego prędkć

Bardziej szczegółowo

Człowiek najlepsza inwestycja. U1. Wyznaczenie długości fali świetlnej przy pomocy siatki dyfrakcyjnej.

Człowiek najlepsza inwestycja. U1. Wyznaczenie długości fali świetlnej przy pomocy siatki dyfrakcyjnej. U1. Wyznaczenie długości fali świetlnej przy pomocy siatki dyfrakcyjnej. I. Zagadnienia do opracowania 1. Prawa optyki geometrycznej, 2. Siatka dyfrakcyjna. Interferencja fal świetlnych. 3. Laser, budowa

Bardziej szczegółowo

LASERY I ICH ZASTOSOWANIE

LASERY I ICH ZASTOSOWANIE LASERY I ICH ZASTOSOWANIE Laboratorium Instrukcja do ćwiczenia nr 5 Temat: Interferometr Michelsona 7.. Cel i zakres ćwiczenia 7 INTERFEROMETR MICHELSONA Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z budową i

Bardziej szczegółowo

Obrazowanie za pomocą soczewki

Obrazowanie za pomocą soczewki Marcin Bieda Obrazowanie za pomocą soczewki (Instrukcja obsługi) Aplikacja została zrealizowana w ramach projektu e-fizyka, współfinansowanym przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego

Bardziej szczegółowo

Projekt Czy te oczy mogą kłamac

Projekt Czy te oczy mogą kłamac Projekt Czy te oczy mogą kłamac Zajęcia realizowane metodą przewodniego tekstu Cel główny: Rozszerzenie wiedzy na temat mechanizmu widzenia. Treści kształcenia zajęć interdyscyplinarnych: Fizyka: Rozchodzenie

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie ich wad

Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie ich wad O Wyznaczanie ogniskowych soczewek i badanie ich wad Celem ćwiczenia jest wyznaczenie ogniskowych cienkich soczewek: skupiającej (w oparciu o równanie soczewki i metodą Bessela) i rozpraszającej (za pomocą

Bardziej szczegółowo

Rozwiązanie: Część teoretyczna

Rozwiązanie: Część teoretyczna Zgodnie z prawem Hooke a idealnie sprężysty pręt o długości L i polu przekroju poprzecznego S pod wpływem przyłożonej wzdłuż jego osi siły F zmienia swoją długość o L = L F/(S E), gdzie współczynnik E

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo