BIULETYN FORUM DEBATY PUBLICZNEJ. Numer 11 stycze 2012

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "BIULETYN FORUM DEBATY PUBLICZNEJ. Numer 11 stycze 2012"

Transkrypt

1

2

3 BIULETYN FORUM DEBATY PUBLICZNEJ Numer 11 stycze 2012

4 FDP Bogactwo kulturowe Polski identyfikacja dziedzictwa niematerialnego Spis treści Od redakcji... 7 Wstęp... 8 Rozdział I Materiały nadesłane przed debatą Jerzy Bartmiński, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie Instytut Filologii Polskiej, Polska Akademia Nauk Instytut Slawistyki Wojciech Józef Burszta, Kierownik Katedry Antropologii Kultury w Instytucie Kultury i Komunikowania na Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie Sławomir Ratajski, Sekretarz Generalny Polskiego Komitetu ds. UNESCO Henryk Dumin, Tradycja jest naszym uobecnionym trwaniem w przestrzeni Czasu Rozdział II Wybrane wypowiedzi uczestników debaty Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Jerzy Bartmiński, Profesor w Instytucie Filologii Polskiej na Wydziale Humanistycznym na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej Wojciech Józef Burszta, Kierownik Katedry Antropologii Kultury w Instytucie Kultury i Komunikowania na Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie Sławomir Ratajski, Sekretarz Generalny Polskiego Komitetu do spraw UNESCO Ewa Dahlig-Turek, Zastępca Dyrektora Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk Michał Buchowski, Dyrektor Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Historycznym na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza Barbara Fatyga, Kierownik Zakładu Metod Badania Kultury w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji na Uniwersytecie Warszawskim Sławomir Ratajski, Sekretarz Generalny Polskiego Komitetu do spraw UNESCO Henryk Wujec, Doradca Etatowy Prezydenta RP Krystyna Piątkowska, Starszy Wykładowca w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Filozoficzno-Historycznymna Uniwersytecie Łódzkim Barbara Grąziewicz-Chludzińska, Prezes Zarządu Fundacji Dziedzictwo Nasze w Węgorzewie Hanna Schreiber, wykładowca w Instytucie Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego

5 Jacek Dąbrowski, Dyrektor Departamentu Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Antoni Bartosz, Dyrektor Muzeum Etnograficznego im. Seweryna Udzieli w Krakowie Dariusz Łukaszewski, Wójt Gminy Kadzidło Tomasz Rodowicz, Prezes Zarządu Stowarzyszenia Teatralnego Chorea w Łodzi Ryszard Michalski, Prezes Zarządu Stowarzyszenia Tratwa w Olsztynie Henryk Dumin, Kierownik Zespołu do spraw Ochrony Tradycji Kultury w Dziale Strategii Zarządzania Dziedzictwem w Narodowym Instytucie Dziedzictwa Krystyna Piątkowska, Starszy Wykładowca w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Filozoficzno-Historycznym na Uniwersytecie Łódzkim Bogumiła Berdychowska, Kierownik Działu Stypendialnego w Narodowym Centrum Kultury Olgierd Dziekoński, Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Jan Adamowski, Dyrektor Instytutu Kulturoznawstwa na Wydziale Humanistycznym na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej Jerzy Chmiel, Przewodniczący Polskiej Sekcji Międzynarodowej Rady Stowarzyszeń Folklorystycznych, Festiwali i Sztuki Ludowej CIOFF Piotr Dahlig, Kierownik Zakładu Etnomuzykologii w Instytucie Muzykologii na Wydziale Historycznym na Uniwersytecie Warszawskim Joanna Cicha-Kuczyńska, Radca Ministra w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Lech Mróz, Dyrektor Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej na Wydziale Historycznym na Uniwersytecie Warszawskim Michał Malinowski, Dyrektor Muzeum Bajek, Baśni i Opowieści w Czarnowie Elżbieta Berendt, Kierownik Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu Monika Ochwat-Marcinkiewicz, Koordynator projektów w Porozumieniu Karpackim Karpaty naszym domem i Stowarzyszeniu Ekopsychologia Stanisław Pochyluk, Wójt Gminy Połajewo Rafał Bartek, Dyrektor Generalny Domu Współpracy Polsko-Niemieckiej Dorota Kielak, Prorektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Maciej Klimczak, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Bronisław Komorowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Rozdział III Materiały nadesłane po debacie Tomasz Pękalski, Członek Zarządu Województwa Lubelskiego Remigiusz Mazur-Hanaj, Stowarzyczenie Dom Tańca Mirosław Nalaskowski, Instruktor ds. folkloru w Regionalnym Ośrodku Kultury i Sztuki w Suwałkach Joanna Cicha-Kuczyńska, Departament Ochrony Zabytków, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

6 Piotr Dahlig, Kierownik Zakładu Etnomuzykologii w Instytucie Muzykologii UW Hanna Schreiber, Wykładowca w Instytucie Stosunków Międzynarodowych na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Waldemar Majcher, Główny Specjalista ds. ochrony niematerialnego dziedzictwa kultury, Departament Kultury i Edukacji Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko -Mazurskiego Uczestnicy Debaty

7 Od redakcji Biuletyn Forum Debaty Publicznej,,Bogactwo kulturowe Polski identyfikacja dziedzictwa niematerialnego trzeci w obszarze tematycznym Twórczość, dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze bogactwem Polski stanowi zbiór wystąpień uczestników dyskusji, która odbyła się w Pałacu Prezydenckim 20 września 2011 roku. Celem debaty była próba identyfikacji praktyk, wyobrażeń, przekazów, wiedzy i umiejętności, jak również związanych z nimi instrumentów, przedmiotów, artefaktów oraz przestrzeni kulturowej które wspólnoty, grupy, a także jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. Materialne dziedzictwo kulturowe jest bowiem stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, przyrodą, historią. Jednocześnie podczas debaty rozważano w jakim stopniu niematerialne dziedzictwo kulturowe zapewnia wspólnocie poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Podczas dyskusji próbowano podejmowano także próbę odpowiedzi na następujące pytania: jakie są najważniejsze praktyki kulturowe decydujące o tożsamości społeczności mieszkających w Polsce, stanowiące niematerialne dziedzictwo kulturowe? jak chronić niematerialne dziedzictwo kulturowe jako źródło różnorodności kulturowej naszego kraju? jak sprawić, aby niematerialne dziedzictwo stało się inspiracją dla podejmowanych obecnie działań artystycznych? jak wykorzystać zjawiska niematerialnego dziedzictwa kulturowego oraz potencjał wartości w nich zawarty dla rozwoju i integracji społeczności lokalnych oraz promocji Polski? Pierwsza część Biuletynu zawiera materiały przygotowane przed debatą przez osoby zaproszone do udziału w dyskusji. Znajdą tu Państwo referaty, tezy, uwagi, myśli wprowadzające. Część tę cechuje zróżnicowanie treściowo-formalne, gdyż referentom pozostawiono dowolność w konstruowaniu materiałów. W części drugiej zostały zamieszczone wybrane wypowiedzi uczestników debaty, w trzeciej natomiast znajdują się materiały przygotowane już po debacie. Zapraszamy do lektury! 7

8 Wstęp Szanowni Państwo, najbliższe Forum Debaty Publicznej w obszarze Twórczość, dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze bogactwem Polski będzie dotyczyć szeroko rozumianego dziedzictwa niematerialnego związanego zarówno z tradycyjną kulturą powstałą w różnych regionach naszego kraju, jak i kulturą wytworzoną przez mniejszości narodowe i etniczne. Wspólnie tworzą wielokulturowe bogactwo Rzeczypospolitej, w którym odnajdujemy tożsamość i inspiracje do dalszego twórczego działania. Bogactwo i potencjał polskiej kultury kształtowały się na przestrzeni wieków w procesie dialogu międzykulturowego. Uważam, że zaangażowanie w poznawanie polskiej różnorodności kulturowej może dobrze służyć wzmocnieniu więzi społecznych na poziomie regionalnym i narodowym. Tytuł debaty Bogactwo kulturowe Polski identyfikacja dziedzictwa niematerialnego został wybrany nieprzypadkowo, bowiem w ubiegłym miesiącu, 16 sierpnia, weszła w Polsce w życie Konwencja UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Ratyfikowana w październiku 2010 roku Konwencja stanie się kluczowym aktem prawa międzynarodowego, na jakim można oprzeć budowę systemu ochrony dziedzictwa niematerialnego w naszym kraju. Zgodnie z zapisami Konwencji oznacza to generalne zobowiązanie Rzeczypospolitej do prowadzenia działań na rzecz promocji i ochrony praktyk, wyobrażeń, przekazów, wiedzy i umiejętności jak również związanych z nimi instrumentów, przedmiotów, artefaktów i przestrzeni kulturowej które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. Dobrze się stało, że Polska, jako jeden ze 136 krajów, podpisała Konwencję UNESCO. Ulotne, niematerialne dziedzictwo kulturowe wymaga bowiem szczególnej ochrony. Kiedyś zmiany w kanonach następowały bardzo wolno. Teraz, dzięki mediom, rozwojowi techniki, kanony te ulegają szybkim przeobrażeniom, pojawia się więc zagrożenie w postaci ich wyginięcia czy zniszczenia. Konwencja pozwoli nam zatrzymać w czasie te, które są dla nas najcenniejsze. Świadomość społeczna znaczenia podpisanej Konwencji wymaga podbudowania. Uważam, że należy wykorzystać ogromy potencjał dziedzictwa niematerialnego, który może być ważnym bodźcem promocji Polski za granicą, a także stanowić impuls do działalności kulturalnej, rozwoju turystyki, a tym samym przyczynić się do rozwoju gospodarczego regionu. 8

9 Na Forum Debaty Publicznej zaproszeni zostali przedstawiciele władz państwowych, samorządowych, organizacji społecznych, twórcy regionalni, eksperci oraz przedstawiciele mniejszości narodowych i etnicznych. Spodziewam się, że szerokie spektrum poglądów prezentowanych przez uczestników spotkania zapewni interesującą dyskusję, która pozwoli rozpocząć prace nad efektywnym, nowoczesnym systemem promocji i ochrony dziedzictwa niematerialnego Rzeczypospolitej. Maciej Klimczak, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Wypowiedź z 19 września 2011 roku 9

10 Rozdział I Materiały nadesłane przed debatą Prof. dr hab. Jerzy Bartmiński, Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie Instytut Filologii Polskiej, Polska Akademia Nauk Instytut Slawistyki Identyfikacja elementów kultury, o których mowa w Konwencji w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego przyjętej na konferencji generalnej UNESCO 17 października 2003 w Paryżu 1, wymaga respektowania sformułowań tej Konwencji i jej ducha. Kluczowe znaczenie ma formuła niematerialne dziedzictwo kulturowe (NDK), wyraźnie odróżniająca je od dziedzictwa materialnego (którego ochronie poświęcona była już wcześniej osobna Konwencja Światowego Dziedzictwa UNESCO z 1972 roku). Zdefiniowanie niematerialnego dziedzictwa kulturowego (i dalej precyzyjne ustalenie zakresu tego terminu) ma na obecnym etapie znaczenie fundamentalne, bo od tego zależą dalsze decyzje administracyjne, dotyczące instrumentów tworzonych przez rząd w celu nie tylko ochrony, ale i rewitalizacji (aktywizacji) NDK. Przyjmuję zgodnie z Konwencją UNESCO że NDK obejmuje wszystkie elementy kultury społecznej i duchowej narodu, które stanowią o naszej narodowej tożsamości, zwłaszcza te, które wyróżniają nas w przestrzeni międzynarodowej (europejskiej i globalnej). Są to elementy istniejące w wymiarze historycznym, a więc dziejące się w czasie (temporalne) i zarazem zróżnicowane środowiskowo, obejmujące zarówno środowiska wiejskie (w tradycyjnym sensie - ludowe), jak miejskie, religijne i świeckie, mające długi rodowód lub nowszego pochodzenia. Najbardziej reprezentatywnym elementem NDK jest język narodowy we wszystkich jego wariantach opisywanych przez językoznawców; śpiew i muzykowanie, taniec, zwyczaje związane z pracą, odpoczynkiem, świętowaniem, biesiadowaniem, praktyki obrzędowe o charakterze religijnym i świeckim, którym towarzyszą przedmioty materialne (rekwizyty), a motywują przekonania i wierzenia. Typowym przykładem fenomenu przynależnego do NDK może być polskie świętowanie Bożego Narodzenia, obejmujące cały bogaty zespół elementów: życzenia słowne, śpiewanie lub słuchanie kolęd, muzykowanie, dawanie prezentów (wymiana darów), rekwizyty 1 Ratyfikowana przez Sejm RP jako ustawa w dniu 22 X 2010, obowiązuje od 15 XII Zob. Dziennik Ustaw 2010 nr 225, poz

11 materialne (choinka, szopka), wspólne spożywanie wieczerzy wigilijnej z podawaniem symbolicznych potraw, dzielenie się opłatkiem, pasterka w kościele, chodzenie po kolędzie z życzeniami itd. Tego typu praktyki kulturowe mają funkcje integrujące w wymiarze społecznym i duchowym, sprzyjają podtrzymywaniu więzi międzyludzkich, wspólnotowych, i w efekcie warunkują zrównoważony rozwój jednostek w obliczu postępującej europeizacji i globalizacji. Najlepiej uświadamiają to sobie Polacy przebywający w czasie świąt za granicą. Rozwiązania przyjęte obecnie przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego są niewystarczające, wręcz pod względem merytorycznym nietrafne, opierają się bowiem na błędnym zrównaniu niematerialnego dziedzictwa kulturowego które ma charakter dynamiczny, jest zawsze wydarzeniem w czasie (mowa, śpiew, muzyka, taniec, obrzęd), z zabytkami (tak dosłownie ujęto to w załączniku do pisma premiera z 26 VIII 2010), które istnieją statycznie, jako przedmioty w przestrzeni. Jak się wydaje, ważyły tu głównie względy oszczędnościowe, chęć nieponoszenia kosztów wdrażania zaleceń Konwencji UNESCO. Powołany przez Ministra Bogdana Zdrojewskiego ekspercki Zespół ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego obradujący pod kier. prof. Kolankiewicza 25 VIII 2010 wyraził jednoznaczną opinię, że najlepszym rozwiązaniem systemowym byłoby instytucjonalne wyodrębnienie agend zajmujących się dziedzictwem niematerialnym i zdeklarował gotowość przygotowania szczegółowych ekspertyz i wniosków. Deklaracja ta pozostała bez odpowiedzi Ministra. Niestety, odróżnienia dziedzictwa niematerialnego i materialnego zabrakło w Zarządzeniu nr 32 Ministra Bogdana Zdrojewskiego z 23 XII Zarządzenie przemianowuje Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków na Narodowy Instytut Dziedzictwa. Zarządzenie to rozszerza nieznacznie zadania nowej formalnie jednostki, jednak nie uwzględnia specyfiki NDK, nie daje więc podstaw dla realizacji zobowiązań, jakie przyjęło nasze państwo (Polska), ratyfikując Konwencję UNESCO w grudniu 2010 i wprowadzając ją w życie od 16 sierpnia Uzasadnienie (4 strony mpsu, bez podania nazwisk ekspertów), jakie dołączył premier Donald Tusk do przesłanego 26 sierpnia 2010 Marszałkowi Sejmu projektu ustawy o ratyfikacji Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sporządzonej w Paryżu 17 października 2003, zawiera propozycję zdefiniowania niematerialnego dziedzictwa kulturowego przez powiązanie go z instytucją zabytku i w efekcie uznania, że rejestracja niematerialnego dziedzictwa kulturowego może zostać przekazana kompetencji wojewódzkich konserwatorów zabytków i Generalnego Konserwatora Zabytów. Propozycja ta jest całkowicie nie do przyjęcia ze względu na zupełnie inną naturę NDK i jego specyfikę wykraczającą poza sferę materialną, którą zajmują się konserwatorzy zabytków. 11

12 Konwencja UNESCO 2003 o ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego jest od kilkudziesięciu lat obowiązującą dyrektywą w skali międzynarodowej i wymaga starannego przemyślenia, jeśli ma dać efekty porównywalne z tym, co się dzieje w innych krajach, u naszych sąsiadów (o tym warto porozmawiać osobno). Stanowi kolejną drugą już - propozycję regulacji kwestii NDK, po Zaleceniach UNESCO dotyczących ochrony kultury tradycyjnej i ludowej z roku Zwraca uwagę to, że Konwencja w z roku 2003 wychodzi poza krąg kultury ludowej. Czytamy w niej, że ochrona oznacza środki mające na celu zapewnienie przetrwania niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w tym jego identyfikację, dokumentację, badanie, zachowanie, zabezpieczenie, promowanie, waloryzację i przekazywanie następnym pokoleniom, w szczególności poprzez edukację formalną i nieformalną oraz przez rewitalizację różnych aspektów tego dziedzictwa. 2 Tak szeroko zakrojony zakres działań wymaga współdziałania kilku grup podmiotów: środowiska naukowego, edukacyjnego, artystycznego, animatorów (menadżerów) kultury oraz mediów (TV, radio, prasa, Internet). Podmioty te pozostają w administracyjnej zależności od kilku różnych ministerstw: Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Edukacji, Kultury i DN, SWiA. Dlatego optymalnym rozwiązaniem byłoby powołanie zupełnie osobnej jednostki (Instytutu ds. NDK?), usytuowanej między ministerstwami i mającej możliwość współpracy z wszystkimi zainteresowanymi stronami. Z taką intencją o ile wiem powstała już 30 grudnia 2009 Fundacja na rzecz NDK w Polsce, łącząca instytucje państwowe i pozarządowe oraz indywidualnych twórców, naukowców i działaczy. W części dotyczącej badań, edukacji i rewitalizacji NDK pewne działania podjęły już środowiska akademickie, uniwersyteckie i nauczycielskie. Projekty o wadze praktycznej przygotowują różne instytucje kulturalne, m.in. dyrektor lubelskiego Teatru NN Brama Grodzka na użytek tworzonego w Lublinie Centrum Spotkania Kultur. 2Artykuł 2, punkt 3 Konwencji. 12

13 Prof. dr hab. Wojciech Józef Burszta, Kierownik Katedry Antropologii Kultury w Instytucie Kultury i Komunikowania na Wydziale Nauk Humanistycznychi Społecznych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie Tezy do dyskusji na Forum Debaty Publicznej Bogactwo kulturowe Polski identyfikacja dziedzictwa niematerialnego: 1. Dziedzictwo niematerialne to po prostu treści kultury symbolicznej. 2. Trzy aspekty niematerialnego dziedzictwa Polski narodowy, wielokulturowy i lokalny. 3. Dziedzictwo rozumiane podmiotowo jaki jest nasz stosunek do przeszłości. 4. Dziedzictwo jako źródło inspiracji dla współczesności. 5. Jak unikać ideologizacji kultury. 13

14 Prof. Sławomir Ratajski, Sekretarz Generalny Polskiego Komitetu ds. UNESCO Uwagi dotyczące wdrożenia Konwencji o ochronie kulturowego dziedzictwa niematerialnego z 2003 roku: Mówiąc o Konwencji o ochronie kulturowego dziedzictwa niematerialnego 3 nie sposób pominąć kontekstu innych dokumentów powstałych na forum UNESCO, dotyczących kultury i dziedzictwa. Dopiero zestawienie poszczególnych dokumentów w tej dziedzinie, a zwłaszcza konwencji międzynarodowych pozwala na odczytanie całości wizji kultury ukształtowanej na przestrzeni ponad trzydziestu lat. Ratyfikowanie przez Polskę Konwencji z 2003 roku w maju tego roku, a która weszła w życie w sierpniu tego roku, dopełnia obszar legislacyjny dotyczący kultury zakreślony przez dwie inne konwencje UNESCO: - Konwencję w sprawie ochrony dziedzictwa kulturalnego i naturalnego z 1972 roku 4 i Konwencję w sprawie ochrony różnorodności form wyrazu kulturowego z 2005 roku 5, a także Program UNESCO Pamięć Świata, dotyczący ochrony dziedzictwa dokumentacyjnego, powstały w 1992 roku. Dokumenty te ujmują wieloraki pejzaż dziedzictwa kulturowego ludzkości, wzajemnie się uzupełniając. Z wielu aspektów na plan pierwszy wysuwają się podstawowe zasady przenikające w różnym stopniu te dokumenty, a mianowicie: - równość, różnorodność, równowartość, udział w zrównoważonym rozwoju, rola indywidualnego twórcy, ale też rola społeczności lokalnej. Twórcy konwencji dostrzegają ogromną rolę kształtowania warunków rozwojowych opartych na świadomości kulturowej, poczuciu tożsamości, rozpoznaniu własnego dziedzictwa materialnego i niematerialnego czy możliwościach istotnego udziału kultury w rozwoju. Wspomniane konwencje UNESCO odwzorowują ideę tworzenia kontekstu dla dialogu pokoju poprzez uznanie między innymi różnorodności i równowartości wyrazu kulturowego reprezentowanego przez społeczności różnych narodów i regionów świata, co jest podstawowym czynnikiem kształtującym postawę tolerancji i akceptacji dla drugiego człowieka i jego inności. Osiągnięcie takiej postawy jest możliwe pod warunkiem uznania własnej tożsamości kulturowej. Składa się na nią szacunek dla materialnego i niematerialnego dziedzictwa przeszłości, który współkształtuje świadomość historyczną, lecz również ukazuje drogę do zrozumienia wartości kultury współczesnej, tworząc łańcuch przynależności kulturowej, łączący teraźniejszość z przeszłością w perspektywie otwartej na przyszłość. Świadomość usytuowania międzypokoleniowego wpływa na kształtowanie postawy 3 Konwencja UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, Dz.U. z 2010 r., nr 225, poz Konwencja w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, Dz.U. z 1976 r., nr 32, poz Konwencja UNESCO w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, Dz.U. z 2007 r., nr 215, poz

15 odpowiedzialności i zakorzenienia społecznego, tak jak szacunek dla pamiątek rodzinnych pobudza refleksję nad odpowiedzialnością własną w stosunku do pokolenia ojców, ale jednocześnie nad odpowiedzialnością za kształtowanie warunków życia przyszłych pokoleń. Konwencja przyjęta w 1972 roku i utworzona na jej podstawie Lista Światowego Dziedzictwa, najbardziej chyba rozpoznawalne świadectwo obecności UNESCO w świecie, rozpoczęła w 1978 roku proces budowania zasobów najbardziej wartościowych przykładów zabytków nieruchomych i dziedzictwa naturalnego. Dość szybko okazało się jednak, że doszło do swoistej rywalizacji państw wszystkich regionów świata o uznanie wartości własnej kultury. Kryteria wpisu wywodzące się z tradycji aksjologicznej zachodniej cywilizacji doprowadziły do dominacji obiektów europejskich. Hierarchiczność w konstrukcji Listy Światowego Dziedzictwa, opartej na zasadzie reprezentatywności i wartościowania, na którą wpisywano tylko obiekty najwybitniejsze w danej dziedzinie i mające wyjątkowe walory uniwersalne, niestety faworyzowała także podział świata na centra i prowincje, nie w pełni jeszcze podzielając ideę, którą kierowali się twórcy konwencji z 2003 i 2005 roku. Lista reprezentatywna niematerialnego dziedzictwa kulturowego, utworzona na podstawie Konwencji w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2003 roku, kieruje się zasadą rejestrowania i upowszechniania takich przejawów kultury, które są wyjątkowo cenione przez daną społeczność lokalną, świadczą o jej tożsamości, stanowią jej żywe świadectwo i będą przekazane następnym pokoleniom. To poszczególne kraje decydują o swoich nominacjach, zakładając, że szczególnym wyróżnikiem jest w pełni realizowana, dzięki przyjętym kryteriom, zasada równości i równoważności, odnosząca się do wszystkich kultur, narodów i społeczności zachowujących własną, przenoszoną na przyszłe pokolenia, żywą kulturę we wszystkich regionach świata. Konwencja koncentruje się zatem na tworzeniu żywej mapy różnorodności kulturowej świata, stymulując jednocześnie refleksję nad dziedzictwem kulturowym i sprzyja wyodrębnieniu zjawisk kultury niematerialnej, żywej tradycji w poszczególnych krajach. Istotnym celem Konwencji jest także ochrona tego dziedzictwa znikającego pod wpływem zachodzących współcześnie zjawisk społecznych. Podobne zasady przyświecają Konwencji w sprawie ochrony i promocji różnorodności wyrazu kulturowego z 2005 roku, która dodatkowo nakłada na rządy państw członkowskich obowiązek promowania różnorodności i upowszechniania wyrazu kulturowego i wytworów kultury. Co ważne, Konwencja zaleca wprowadzenie polityki kulturalnej do polityki rozwojowej kraju jako jej niezbędnego elementu. Odmienność idei przyświecających omawianym Konwencjom o dziedzictwie materialnym i niematerialnym wyraża się także w regulacjach dotyczących warunków, jakie 15

16 powinny spełniać obiekty uhonorowane wpisem na poszczególne listy. Przy wpisie miejsc na Listę Światowego Dziedzictwa niezbędne jest przygotowanie deklaracji ich wyjątkowej uniwersalnej wartości i rekomendacja ciał eksperckich, takich jak ICOMOS i IUCN, które spełniają kluczową rolę w opiniowaniu kandydatur zgodnie wybranymi kryteriami wpisu i monitorowaniu zachowania i zarządzania miejscami Światowego Dziedzictwa. Ciała eksperckie stoją też na straży poszanowania postanowień Konwencji. W przypadku Listy reprezentatywnej kulturowego dziedzictwa niematerialnego ludzkości takim ciałem pomocniczym, przygotowującym rekomendacje dla poszczególnych wpisów, jest sześcioosobowy zespół wybierany spośród delegatów, członków Międzyrządowego Komitetu do spraw ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego, z których nie wszyscy muszą być ekspertami. Dobrze się wprawdzie dzieje, że roztropność członków Komitetu powoduje, że w ostatnich dwóch zespołach wybranych na sesjach w Stambule w 2008 i w Nairobi w 2010 roku znaleźli się w dużej części specjaliści. Przypomnijmy, że Międzyrządowy Komitet do spraw ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tworzą 24 państwa, wybierane podczas Zgromadzenia Ogólnego na 4-letnią kadencję. Odmienność w podejściu do Konwencji z 2003 w stosunku do Konwencji z 1972 roku i wynikające stąd nieporozumienia wzbudziły ożywione debaty prowadzone podczas sesji wspomnianego Komitetu w Abu Dhabi w 2009 roku i Nairobi i dotyczyły interpretacji jej zapisów. Ujawniły pewne braki w definicji samej Konwencji i nieścisłości prawnych sformułowań tam użytych. Zwrócono uwagę, że właściwa implementacja Konwencji wymaga jeszcze długiego procesu niezbędnego dla właściwego zrozumienia jej charakteru. Obok rozumienia definicji elementu czy też zjawiska, zgodnie z Art. 26, wątpliwości budziły uprawnienia i sposób wyłaniania Zespołu Pomocniczego odgrywającego zasadniczą rolę przy rekomendacji poszczególnych nominacji. Przy procedurze wyłaniania członków Zespołu spośród przedstawicieli Komitetu istnieje bowiem możliwość dublowania wpływu poszczególnych krajów na podejmowane decyzje. Tym bardziej, że udział niezależnych, międzynarodowych ekspertów przy ocenie wniosków jest w tym wypadku bardzo ograniczony, zgodnie z założeniem przyjętym przy tworzeniu Konwencji. W przypadku Konwencji w sprawie 6 Artykuł 2-1. "Niematerialne dziedzictwo kulturowe" oznacza praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności - jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową - które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Dla celów niniejszej Konwencji, uwaga będzie skierowana wyłącznie na takie niematerialne dziedzictwo kulturowe, które jest zgodne z istniejącymi instrumentami międzynarodowymi w dziedzinie praw człowieka, jak również odpowiada wymogom wzajemnego poszanowania między wspólnotami, grupami i jednostkami, oraz zasadom zrównoważonego rozwoju. 16

17 ochrony dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, gdzie istotną rolę pełnią eksperci ze wspomnianych międzynarodowych ciał doradczych, Lista reprezentatywna niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości opiera się przede wszystkim na woli danej społeczności świadomej swojego dziedzictwa. Duch Konwencji z 2003 roku, który przyświecał jej twórcom jest zasadniczo różny od założeń Konwencji z 1972 roku. Stąd próby kopiowania wzorców dotyczących rozumienia dziedzictwa materialnego, utrwalonych przy implementacji tej już 40-letniej Konwencji mogą prowadzić do wielu nieporozumień przy wdrażaniu Konwencji z 2003 roku i błędów przy tworzeniu rejestru krajowego. Jest on niezbędny, biorąc pod uwagę kryteria wpisu na Listę reprezentatywną, ale przede wszystkim niezbędny w procesie wprowadzania założeń Konwencji na gruncie krajowym, której zasadniczym celem jest ochrona i upowszechnienie dziedzictwa niematerialnego. W przyjętych w 2009 roku w Abu Dhabi dyrektywach wykonawczych dotyczących efektywnej implementacji Konwencji określono zasadnicze warunki konieczne dla właściwego wypełnienia jej zapisów. Zwraca się uwagę na celowość podejmowania przez Państwa Strony działań na rzecz podniesienia świadomości znaczenia dziedzictwa niematerialnego przenoszonego przez różne społeczności, grupy czy indywidualności zarówno na szczeblu lokalnym jak i narodowym oraz międzynarodowym. Odnośnie poszczególnych elementów (zjawisk) dziedzictwa niematerialnego wyróżnia się podstawowe zasady, poczynając od spełnienia przez dane zjawisko (element) definicji określonej w art. 2.1 Konwencji. Kładzie się nacisk na udział społeczności lokalnej czy osób, których dotyczy dane zjawisko w działaniach na rzecz jego promocji i wynikających stąd korzyści. Wskazuje się na respektowanie miejscowych zwyczajów, a szczególnie tych mających aspekt pewnej tajemnicy i sacrum. Dokument zwraca uwagę, by podejmowane działania nie wpływały na dekontekstualizację danego zjawiska czy nie pozbawiały go naturalnego wyrazu oraz nie wykluczały z normalnego funkcjonowania. Dalej przestrzega przed jakąkolwiek dyskryminacją natury politycznej, socjalnej, etnicznej, religijnej, językowej czy płciowej, a także nadużyciami dotyczącymi miejscowych tradycji oraz możliwościami zbytniej komercjalizacji i niezrównoważonej turystyki. W dyrektywach dotyczących działań na poziomie lokalnym i narodowym zwraca się uwagę na zagadnienia etyczne, które dotyczą implementacji Konwencji w poszczególnych przypadkach na danym terytorium, konieczności przestrzegania prawa m.in. własności intelektualnej czy prawa do prywatności. Dokument zachęca Państwa Strony do wspierania wszelkich przedsięwzięć na rzecz promowania dziedzictwa niematerialnego i jego ochrony oraz określania i implementacji polityki w tym obszarze na szczeblu lokalnym. Państwa sygnatariusze powinny przedsięwziąć odpowiednie środki celem 17

18 wsparcia promocji i upowszechnienia programów i innych projektów wybranych przez Komitet zgodnie z art.18 Konwencji7. Istotną część dyrektyw stanowią zapisy dotyczące edukacji zarówno formalnej, jak i nieformalnej, zgodnie z art.14(a)8 Konwencji gdzie podkreśla się rolę dziedzictwa niematerialnego jako instrumentu integrującego i wspierającego dialog międzykulturowy, promujący wielojęzyczność włącznie z językami lokalnymi. Zwraca się uwagę na celowe wykorzystanie wszystkich możliwych środków komunikacji i technologii w edukacji na temat dziedzictwa niematerialnego, włączenie jej do nauczania uniwersyteckiego rozwijając metody badawcze oraz studia interdyscyplinarne o charakterze naukowym, technicznym i artystycznym. W dyrektywach podkreśla się konieczność szkolenia społeczności lokalnych w zakresie przedsięwzięć gospodarczych związanych z dziedzictwem niematerialnym. Rola społeczności lokalnej jest szczególnie istotna w tworzeniu i prowadzeniu wszelkich ośrodków i innych przedsięwzięć związanych z dziedzictwem. Dyrektywy określają też zasady dotyczące działalności komercyjnej rozwijanej na bazie dziedzictwa niematerialnego, zwracając uwagę na jej zrównoważony charakter, szczególnie w odniesieniu do turystyki i jej ewentualnej szkodliwości w stosunku do społeczności lokalnej. Podkreślenie delikatności tkanki społecznej, narażonej na niebezpieczeństwo uniformizacji i jej zubożającej siły, jest jedną z zasadniczych cech przesłania zawartego w tekstach Konwencji. Wskazuje na jej głęboki charakter prospołeczny, ujawniając troskę twórców tego aktu normatywnego o umacnianie spójności wspólnotowej, szczególnie zagrożonej w małych skupiskach ludzkich zderzających się z falą współczesnej cywilizacji. 7 Artykuł 18 - Programy, projekty i działania mające na celu ochronę niematerialnego dziedzictwa kulturowego 1. Na podstawie propozycji składanych przez Państwa-Strony oraz zgodnie z kryteriami, które ustali Komitet a zatwierdzi Zgromadzenie Ogólne, Komitet okresowo wybiera i promuje narodowe, subregionalne i regionalne programy, projekty i działania mające na celu ochronę dziedzictwa, które w jego opinii najlepiej odzwierciedlają zasady i cele niniejszej Konwencji, uwzględniając przy tym specjalne potrzeby krajów rozwijających się. 2. W tym celu Komitet przyjmuje, rozpatruje i zatwierdza wnioski Państw-Stron o udzielenie międzynarodowej pomocy w przygotowywaniu takich propozycji. 3. Komitet wspiera realizację takich projektów, programów i działań poprzez rozpowszechnianie najlepszych praktyk, wykorzystując sposoby, które określi. 8 Artykuł 14 - Kształcenie, uświadamianie i rozwijanie potencjału Każde Państwo-Strona dąży, wykorzystując odpowiednie środki, do: a) zapewnienia, aby niematerialne dziedzictwo kulturowe było uznawane, szanowane i promowane w społeczeństwie, w szczególności poprzez: i) programy mające na celu edukację, podnoszenie świadomości i upowszechnianie informacji, skierowane do ogółu społeczeństwa, w szczególności do młodzieży, ii) konkretne programy edukacyjne i szkoleniowe dla zainteresowanych wspólnot oraz grup, iii) działania mające na celu rozwijanie potencjału w dziedzinie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w szczególności w zakresie zarządzania i badań naukowych, oraz iv) nieformalne środki przekazywania wiedzy, 18

19 Szczególnie wyraźnie wskazują na tę myśl przyjęte kryteria wpisu na Listę reprezentatywną dziedzictwa niematerialnego, które warto przytoczyć: I Przedmiotu zjawiska (elementu), zdefiniowanego w Art.2.1 Konwencji 9, dotyczy ochrona określona w Art II Wpis danego zjawiska przyczyni się do wzmocnienia jego widoczności oraz wzrostu świadomości znaczenia niematerialnego dziedzictwa kultury i zachęci do dialogu, odzwierciedlając różnorodność kulturalną i świadcząc o ludzkiej kreatywności. III Zastosowano odpowiednie środki w celu ochrony i promocji danego zjawiska. IV Zjawisko zostało nominowane do wpisu przy możliwie szerokim udziale społecznym, grupy lub osób, których dotyczy i po ich wcześniejszym poinformowaniu i uzyskaniu niewymuszonej aprobaty. V Zjawisko, o którym mowa zostało wpisane do rejestru dziedzictwa niematerialnego na terytorium państwa składającego aplikację zgodnie z Art i Art Konwencji. Porównując wymienione wyżej kryteria dotyczące dziedzictwa niematerialnego z kryteriami wpisu na Listę Światowego Dziedzictwa 13, z których sześć pierwszych dotyczy 9 Artykuł 2-1. "Niematerialne dziedzictwo kulturowe" oznacza praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności - jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową - które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Dla celów niniejszej Konwencji, uwaga będzie skierowana wyłącznie na takie niematerialne dziedzictwo kulturowe, które jest zgodne z istniejącymi instrumentami międzynarodowymi w dziedzinie praw człowieka, jak również odpowiada wymogom wzajemnego poszanowania między wspólnotami, grupami i jednostkami, oraz zasadom zrównoważonego rozwoju "Ochrona" oznacza środki mające na celu zapewnienie przetrwania niematerialnego dziedzictwa kulturowego, w tym jego identyfikację, dokumentację, badanie, zachowanie, zabezpieczenie, promowanie, wzmacnianie i przekazywanie, w szczególności poprzez edukację formalną i nieformalną, jak również rewitalizację różnych aspektów tego dziedzictwa. 11 Artykuł 11 - Rola Państw-Stron Każde Państwo-Strona zobowiązane jest: a) podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego znajdującego się na jego terytorium; b) w zakresie środków ochrony, o których mowa w Artykule 2 ustęp 3, określić i zdefiniować różne elementy niematerialnego dziedzictwa kulturowego znajdującego się na jego terytorium, korzystając przy tym z pomocy wspólnot, grup oraz właściwych organizacji pozarządowych. 12 Artykuł 12 - Inwentaryzacja 1. Dla zapewnienia identyfikacji w celu ochrony, każde Państwo-Strona sporządza, w sposób odpowiedni do własnej sytuacji, jeden lub kilka rejestrów niematerialnego dziedzictwa kulturowego znajdującego się na jego terytorium. Rejestry te będą regularnie uaktualniane. 2. Każde Państwo-Strona, wraz z przekazaniem Komitetowi okresowego sprawozdania zgodnie z Artykułem 29, przekazuje istotne informacje dotyczące wyżej wymienionych rejestrów. 13 Miejsca wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa wyróżnia najwyższa powszechna wartość. Światowe Dziedzictwo ma przedstawiać różnorodność kulturalną i bogactwo natury wszystkich regionów świata. Warunkiem wpisu miejsca na Listę jest spełnienie jednego lub kilku kryteriów stanowiących o jego wyjątkowości w skali światowej. Dobro powinno: I. stanowić wybitne dzieło twórczego geniuszu człowieka; lub 19

20 dziedzictwa kulturalnego, a cztery pozostałe dziedzictwa naturalnego, wyraźnie można dostrzec różnice w przyjętych zasadach. Jedynie kryterium VI mówi o związku z żywymi tradycjami i ideami danego obiektu, podczas gdy pozostałe podkreślają przede wszystkim wybitność, zgodnie z przyjętymi przez ekspertów cechami wartości. Zaznacza się wyróżnienie dzieła ludzkiego geniuszu w stosunku do innych, świadczących o cywilizacji żywej bądź umarłej. Istotna jest, o czym wspomniałem wcześniej, wyjątkowość obiektu, zachowanego w jego autentycznym i zintegrowanym stanie. Sądząc po zwiększającym się zainteresowaniu państw, z których już 143 przystąpiły do Konwencji, Lista reprezentatywna dziedzictwa niematerialnego ludzkości ma szansę stać się sztandarowym znakiem UNESCO, chociaż wciąż jeszcze pozostaje w cieniu Listy Światowego Dziedzictwa. W sumie na Liście reprezentatywnej znalazło się łącznie z wcześniejszymi 90 wpisami z Listy Arcydzieł (do 2008 r.) i 76 wpisami z 2009 roku dokonanymi na sesji w Abu Dhabi oraz 46 wpisami na sesji w Nairobi elementów niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Obejmuje one bardzo bogatą paletę różnych praktyk społeczności lokalnych, jak: chorwackie zwyczaje związane z wypiekiem pierników; czeskie zwyczaje wiejskie związane z końcem karnawału; koronkarstwo czy zwyczaje biesiadne we Francji; japońskie i indyjskie tradycyjne teatry; azerbejdżańska i irańska sztuka tkania dywanów; hiszpańskie flamenco czy argentyńsko-urugwajskie tango; wytwarzanie tradycyjnych instrumentów w Indonezji, Iranie II. ukazywać znaczącą wymianę wartości, zachodzącą w danym okresie czasu lub na danym obszarze kulturowym świata w dziedzinie rozwoju architektury lub techniki, sztuk monumentalnych, urbanistyki lub projektowania krajobrazu; lub III. nieść unikalne lub co najmniej wyjątkowe świadectwo tradycji kulturowej lub cywilizacji wciąż żywej bądź już nieistniejącej; lub IV. być wybitnym przykładem typu budowli, zespołu architektonicznego, zespołu obiektów techniki lub krajobrazu, który ilustruje znaczący(e) etap(y) w historii ludzkości; lub V. być wybitnym przykładem tradycyjnego osadnictwa, tradycyjnego sposobu użytkowania lądu lub morza, reprezentatywnego dla danej kultury (kultur); lub obrazującym interakcję człowieka ze środowiskiem, szczególnie jeżeli /dane dobro/ stało się podatne na zagrożenia wskutek nieodwracalnych zmian; lub VI. być powiązane w sposób bezpośredni lub materialny z wydarzeniami lub żywymi tradycjami, ideami, wierzeniami, dziełami artystycznymi lub literackimi o wyjątkowym uniwersalnym znaczeniu (Komitet jest zdania, że kryterium to powinno być stosowane na ogół łącznie z innymi kryteriami); lub VII. obejmować najbardziej niezwykłe zjawiska przyrodnicze lub obszary o wyjątkowym naturalnym pięknie i znaczeniu estetycznym; lub VIII. stanowić wyjątkowe przykłady reprezentatywne dla głównych etapów historii Ziemi, włączając świadectwa rozwijającego się na niej życia; trwających procesów geologicznych istotnych w tworzeniu rzeźby terenu, bądź form geomorfologicznych lub fizjograficznych o dużym znaczeniu; lub IX. stanowić wyjątkowe przykłady reprezentatywne dla trwających procesów ekologicznych i biologicznych istotnych w ewolucji i rozwoju ekosystemów oraz zespołów zwierzęcych i roślinnych lądowych, słodkowodnych, nadbrzeżnych i morskich; lub X. obejmować siedliska naturalne najbardziej reprezentatywne i najważniejsze dla ochrony in situ różnorodności biologicznej, włączając te, w których występują zagrożone gatunki o wyjątkowej uniwersalnej wartości z punktu widzenia nauki lub ochrony przyrody. Dodatkowo dobra muszą spełniać warunek integralności i autentyczności (jedynie miejsca kulturowe) oraz posiadać efektywny system ochrony i zarządzania. 20

KARTA STRATEGICZNA PROGRAMU

KARTA STRATEGICZNA PROGRAMU 151 KARTA STRATEGICZNA PROGRAMU Nazwa programu: Kulturalny Poznań nr programu: 7 Kontynuacja Planu Rozwoju Miasta Poznania Cele strategiczne: Zwiększenie znaczenia miasta jako ośrodka wiedzy, kultury,

Bardziej szczegółowo

,,Trzeboś leży na Podkarpaciu"

,,Trzeboś leży na Podkarpaciu Szkoła Podstawowa nr 2 w Trzebosi Program autorski,,trzeboś leży na Podkarpaciu" przeznaczony do realizacji na zajęciach kółka folklorystyczno- teatralnego w ramach 2 godzin lekcyjnych tygodniowo. mgr

Bardziej szczegółowo

Cel realizacji Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2011-2016: Program jest instrumentem realizacji Strategii Województwa

Cel realizacji Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2011-2016: Program jest instrumentem realizacji Strategii Województwa Cel realizacji Podkarpackiego Programu Odnowy Wsi na lata 2011-2016: Szeroko rozumiana poprawa jakości życia na wsi, zaspokajanie potrzeb społeczno-kulturalnych mieszkańców a także zidentyfikowanie i promowanie

Bardziej szczegółowo

Praca socjalna WS-SO-PS-N-1; WS-SOZ-PS-N-1

Praca socjalna WS-SO-PS-N-1; WS-SOZ-PS-N-1 Załącznik nr 8 do Uchwały Nr 71/2014 Senatu UKSW z dnia 29 maja 2014 r. Załącznik nr 8 do Uchwały Nr 26/2012 Senatu UKSW z dnia 22 marca 2012 r. 1. Dokumentacja dotycząca opisu efektów kształcenia dla

Bardziej szczegółowo

KONWENCJA RAMOWA O OCHRONIE MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH

KONWENCJA RAMOWA O OCHRONIE MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH KONWENCJA RAMOWA O OCHRONIE MNIEJSZOŚCI NARODOWYCH COUNCIL OF EUROPE CONSEIL DE L EUROPE Czym jest Konwencja Ramowa o Ochronie Mniejszości Narodowych? Konwencja Ramowa, która weszła w życie 1 lutego 1998

Bardziej szczegółowo

KARTA PROJEKTU. Odpowiedzialni, Aktywni, Pewni Siebie i Efektywni Tytuł projektu Poprzez Dialog Wielokulturowy Okres realizacji 01.08.2011 31.07.

KARTA PROJEKTU. Odpowiedzialni, Aktywni, Pewni Siebie i Efektywni Tytuł projektu Poprzez Dialog Wielokulturowy Okres realizacji 01.08.2011 31.07. KARTA PROJEKTU Informacje o projekcie Odpowiedzialni, Aktywni, Pewni Siebie i Efektywni Tytuł projektu Poprzez Dialog Wielokulturowy Okres realizacji 01.08.2011 31.07.2013 Informacje o projektodawcy Nazwa

Bardziej szczegółowo

SZTUKA I TWÓRCZOŚĆ ORAZ ELEMENTY PEDAGOGIKI MIĘDZYKULTUROWEJ W PROCESIE KSZTAŁTOWANIA OSOBOWOŚCI DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

SZTUKA I TWÓRCZOŚĆ ORAZ ELEMENTY PEDAGOGIKI MIĘDZYKULTUROWEJ W PROCESIE KSZTAŁTOWANIA OSOBOWOŚCI DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM Pod patronatem Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie ul. Świtezianki 2, 10-465 Olsztyn, tel. 89 533 72 52 SZTUKA I TWÓRCZOŚĆ ORAZ ELEMENTY PEDAGOGIKI MIĘDZYKULTUROWEJ W PROCESIE KSZTAŁTOWANIA OSOBOWOŚCI

Bardziej szczegółowo

SPRAWOZDANIE Z REALIZACJI WOJEWÓDZKIEGO PROGRAMU OPIEKI NAD ZABYTKAMI W WOJEWÓDZTWIE ŁÓDZKIM NA LATA 2012 2015

SPRAWOZDANIE Z REALIZACJI WOJEWÓDZKIEGO PROGRAMU OPIEKI NAD ZABYTKAMI W WOJEWÓDZTWIE ŁÓDZKIM NA LATA 2012 2015 CEL, ZAKRES I METODA OPRACOWANIA CEL, ZAKRES I METODA OPRACOWANIA Zarząd województwa artykułem 87 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. (Dz. U. Nr 162 poz. 1568

Bardziej szczegółowo

STATUT Europejskiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii w Łodzi, w Polsce pod auspicjami UNESCO

STATUT Europejskiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii w Łodzi, w Polsce pod auspicjami UNESCO STATUT Europejskiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii w Łodzi, w Polsce pod auspicjami UNESCO Artykuł 1 Status prawny i siedziba Centrum 1. Europejskie Regionalne Centrum Ekohydrologii z siedziba w Łodzi,

Bardziej szczegółowo

Zasady działania Szerokiego Porozumienia na rzecz Umiejętności Cyfrowych w Polsce zainaugurowanego 3 lipca 2013 r.

Zasady działania Szerokiego Porozumienia na rzecz Umiejętności Cyfrowych w Polsce zainaugurowanego 3 lipca 2013 r. Zasady działania Szerokiego Porozumienia na rzecz Umiejętności Cyfrowych w Polsce zainaugurowanego 3 lipca 2013 r. Wstęp Szerokie Porozumienie na rzecz Umiejętności Cyfrowych jest nieformalnym, dobrowolnym

Bardziej szczegółowo

Konwencja nr 187 dotycząca struktur promujących bezpieczeństwo i higienę pracy

Konwencja nr 187 dotycząca struktur promujących bezpieczeństwo i higienę pracy Konwencja nr 187 dotycząca struktur promujących bezpieczeństwo i higienę pracy Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjna Międzynarodowego Biura

Bardziej szczegółowo

Opinia dotycząca senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o języku polskim oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 968)

Opinia dotycząca senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o języku polskim oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 968) Opinia dotycząca senackiego projektu ustawy o zmianie ustawy o języku polskim oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druk nr 968) Minister Edukacji Narodowej ceni każdą inicjatywę, dzięki której uczniowie

Bardziej szczegółowo

14399/5/08 REV 5 (pl) ppa/zm 1 DG I - 2B LIMITE PL

14399/5/08 REV 5 (pl) ppa/zm 1 DG I - 2B LIMITE PL 14399/5/08 REV 5 (pl) ppa/zm 1 DG I - 2B LIMITE PL Konkluzje Rady na temat architektury: udział kultury w zrównoważonym rozwoju RADA UNII EUROPEJSKIEJ, 1. POWOŁUJĄC SIĘ na Traktat ustanawiający Wspólnotę

Bardziej szczegółowo

- PROJEKT - Wstęp. Postanowienia ogólne

- PROJEKT - Wstęp. Postanowienia ogólne - PROJEKT - Program współpracy Gminy Wińsko z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego w roku 2015 Wstęp Uwzględniając obowiązujące zasady ustawowe

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR. / 2015 RADY MIEJSKIEJ W JASIENIU z dnia. 2015 r.

UCHWAŁA NR. / 2015 RADY MIEJSKIEJ W JASIENIU z dnia. 2015 r. UCHWAŁA NR. / 2015 RADY MIEJSKIEJ W JASIENIU z dnia. 2015 r. w sprawie przyjęcia Rocznego Programu Współpracy Gminy Jasień z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność

Bardziej szczegółowo

KARTA WSPÓŁPRACY GMINY SIEDLEC Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI NA LATA 2005 2010

KARTA WSPÓŁPRACY GMINY SIEDLEC Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI NA LATA 2005 2010 KARTA WSPÓŁPRACY GMINY SIEDLEC Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI NA LATA 2005 2010 Wrzesień 2005 ROZDZIAŁ I Definicje i określenia 1. Definicje: - działalność pożytku publicznego jest to działalność społecznie

Bardziej szczegółowo

OPRACOWANIE ZINTEGROWANEGO PROGRAMU AKTYWIZACJI I PARTYCYPACJI SPOŁECZNEJ NA TERENIE OBSZARU FUNKCJONALNEGO BLISKO KRAKOWA

OPRACOWANIE ZINTEGROWANEGO PROGRAMU AKTYWIZACJI I PARTYCYPACJI SPOŁECZNEJ NA TERENIE OBSZARU FUNKCJONALNEGO BLISKO KRAKOWA OPRACOWANIE ZINTEGROWANEGO PROGRAMU AKTYWIZACJI I PARTYCYPACJI SPOŁECZNEJ NA TERENIE OBSZARU FUNKCJONALNEGO BLISKO KRAKOWA - w ramach projektu Razem Blisko Krakowa zintegrowany rozwój podkrakowskiego obszaru

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr /2013 Rady Powiatu Krapkowickiego z dnia 2013 r.

Uchwała Nr /2013 Rady Powiatu Krapkowickiego z dnia 2013 r. Uchwała Nr /2013 Rady Powiatu Krapkowickiego z dnia 2013 r. w sprawie: uchwalenia Rocznego Programu Współpracy Powiatu Krapkowickiego z Organizacjami Pozarządowymi oraz Podmiotami Prowadzącymi Działalność

Bardziej szczegółowo

Kierunkowe efekty kształcenia. dla kierunku KULTUROZNAWSTWO. Studia pierwszego stopnia

Kierunkowe efekty kształcenia. dla kierunku KULTUROZNAWSTWO. Studia pierwszego stopnia Załącznik nr 1 do Uchwały nr 41/2014/2015 Senatu Akademickiego Akademii Ignatianum w Krakowie z dnia 26 maja 2015 r. Kierunkowe efekty kształcenia dla kierunku KULTUROZNAWSTWO Studia pierwszego stopnia

Bardziej szczegółowo

Program studiów podyplomowych z zakresu etnologii, edycja 2014/2015

Program studiów podyplomowych z zakresu etnologii, edycja 2014/2015 Program studiów podyplomowych z zakresu etnologii, edycja 2014/2015 Ogólna charakterystyka studiów podyplomowych Wydział prowadzący studia podyplomowe: Nazwa studiów podyplomowych: Nazwa studiów podyplomowych

Bardziej szczegółowo

SOPOCKI DWUMIESIĘCZNIK POZARZĄDOWY STYCZEŃ LUTY

SOPOCKI DWUMIESIĘCZNIK POZARZĄDOWY STYCZEŃ LUTY SOPOCKI DWUMIESIĘCZNIK POZARZĄDOWY STYCZEŃ LUTY SPOŁECZEŃSTWO / POMOC SPOŁECZNA / ZDROWIE / GOSPODARKA... 2 NAUKA / EDUKACJA... 5 KULTURA I SZTUKA... 7 EKOLOGIA/OCHRONA ŚRODOWISKA/TURYSTYKA I KRAJOZNAWSTWO...

Bardziej szczegółowo

www.forumrynkupracy.com.pl.

www.forumrynkupracy.com.pl. Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. www.forumrynkupracy.com.pl. Konferencja 22.09.11, Wrocław imię, nazwisko prelegenta: Zenon Matuszko

Bardziej szczegółowo

STATUT FORUM WSPÓŁPRACY EMPOWERMENT

STATUT FORUM WSPÓŁPRACY EMPOWERMENT STATUT FORUM WSPÓŁPRACY EMPOWERMENT I. POSTANOWIENIA OGÓLNE 1 1. Forum Współpracy Empowerment, nazywane dalej Forum, jest autonomicznym ciałem bez osobowości prawnej. 2. Forum powołuje się na czas nieokreślony.

Bardziej szczegółowo

Rozdział I Cele współpracy w ramach programu 1

Rozdział I Cele współpracy w ramach programu 1 Załącznik do uchwały Nr XXXVII/ 258 /2010 Rady Gminy Popielów z dnia 28 stycznia 2010r. Program współpracy Gminy Popielów z organizacjami pozarządowymi i podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego

Bardziej szczegółowo

Program Edukacji Kulturalnej w Szkole Podstawowej Nr 225 w Warszawie w ramach projektu Warszawski Program Edukacji Kulturalnej (WPEK)

Program Edukacji Kulturalnej w Szkole Podstawowej Nr 225 w Warszawie w ramach projektu Warszawski Program Edukacji Kulturalnej (WPEK) Program Edukacji Kulturalnej w Szkole Podstawowej Nr 225 w Warszawie w ramach projektu Warszawski Program Edukacji Kulturalnej (WPEK) opracowała: Greta Piekut koordynator edukacji kulturalnej w szkole

Bardziej szczegółowo

Plan z Seulu: Cele rozwoju edukacji artystycznej *

Plan z Seulu: Cele rozwoju edukacji artystycznej * P l a n z S e u l u : C e l e r o z w o j u e d u k a c j i a r t y s t y c z n e j 343 Plan z Seulu: Cele rozwoju edukacji artystycznej * dokument przyjęty na II Światowej Konferencji UNESCO na temat

Bardziej szczegółowo

Anna Tuz Zastępca Dyrektora Departamentu Informacji Europejskiej Ministerstwo Spraw Zagranicznych

Anna Tuz Zastępca Dyrektora Departamentu Informacji Europejskiej Ministerstwo Spraw Zagranicznych Współpraca Ministerstwa Spraw Zagranicznych z organizacjami pozarządowymi i samorządami przy realizacji wybranych zadań z zakresu współpracy międzynarodowej Anna Tuz Zastępca Dyrektora Departamentu Informacji

Bardziej szczegółowo

POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020

POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020 ZINTEGROWANE INWESTYCJE TERYTORIALNE POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020 W grudniu 2013 r. Rada Unii Europejskiej formalnie zatwierdziła nowe przepisy i ustawodawstwo dotyczące kolejnej rundy inwestycji

Bardziej szczegółowo

zawarty pomiędzy Radą Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej reprezentowaną przez Prezesa Rady Ministrów

zawarty pomiędzy Radą Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej reprezentowaną przez Prezesa Rady Ministrów Wersja z dn. 11. 05. 2011 r. PAKT DLA KULTURY zawarty pomiędzy Radą Ministrów Rzeczpospolitej Polskiej reprezentowaną przez Prezesa Rady Ministrów oraz stroną społeczną reprezentowaną przez Obywateli Kultury

Bardziej szczegółowo

Newsletter 01/2015. Szanowni Państwo,

Newsletter 01/2015. Szanowni Państwo, Newsletter 01/2015 Szanowni Państwo, Z przyjemnością prezentujemy pierwszy newsletter poświęcony podsumowaniu działań Krajowej Platformy Współpracy na Rzecz Integracji w roku 2014. Ubiegły rok obfitował

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN WITRYNY OBYWATELSKIEJ PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

REGULAMIN WITRYNY OBYWATELSKIEJ PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ REGULAMIN WITRYNY OBYWATELSKIEJ PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ CZEŚĆ I POSTANOWIENIA OGÓLNE 1 1. Witryna Obywatelska Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ma na celu wspieranie uczestnictwa obywateli

Bardziej szczegółowo

S T A T U T REGIONALNEGO OŚRODKA KULTURY W KATOWICACH

S T A T U T REGIONALNEGO OŚRODKA KULTURY W KATOWICACH PROJEKT Załącznik do uchwały nr... Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia... S T A T U T REGIONALNEGO OŚRODKA KULTURY W KATOWICACH Rozdział I Postanowienia ogólne 1 Regionalny Ośrodek Kultury w Katowicach,

Bardziej szczegółowo

Program Wychowawczy Społecznego Gimnazjum Stowarzyszenia Muzyków Polskich PRO ARTE w Łodzi

Program Wychowawczy Społecznego Gimnazjum Stowarzyszenia Muzyków Polskich PRO ARTE w Łodzi Program Wychowawczy Społecznego Gimnazjum Stowarzyszenia Muzyków Polskich PRO ARTE w Łodzi Nadrzędnym celem wychowawczym Społecznego Gimnazjum Stowarzyszenia Muzyków Polskich PRO ARTE jest wspomaganie

Bardziej szczegółowo

Konsultacje społeczne

Konsultacje społeczne Konsultacje społeczne Strategia Rozwoju Kapitału Społecznego 2011-2020 10 maja 2011 r. Strategia Rozwoju Kapitału Społecznego Prezentacja drugiego celu operacyjnego: zwiększenie partycypacji społecznej

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA KATOWICE. z dnia... 2012 r.

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA KATOWICE. z dnia... 2012 r. Projekt UCHWAŁA NR... RADY MIASTA KATOWICE z dnia... 2012 r. w sprawie trybu i szczegółowych kryteriów oceny wniosków o realizację zadań publicznych w ramach inicjatywy lokalnej Na podstawie art. 18 ust.

Bardziej szczegółowo

Wzmocnienie potencjału administracji samorządowej. Program Operacyjny Kapitał Ludzki Działanie 5.2. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji

Wzmocnienie potencjału administracji samorządowej. Program Operacyjny Kapitał Ludzki Działanie 5.2. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji Wzmocnienie potencjału administracji samorządowej Program Operacyjny Kapitał Ludzki Działanie 5.2 Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji Instytucja Pośrednicząca dla Priorytetu V PO KL Dobre Rządzenie

Bardziej szczegółowo

PROJEKT. Wstęp. Rozdział I Postanowienia ogólne 1. Ilekroć w niniejszym programie jest mowa o:

PROJEKT. Wstęp. Rozdział I Postanowienia ogólne 1. Ilekroć w niniejszym programie jest mowa o: PROJEKT Program Współpracy Gminy Gostynin z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie na rok 2013 Wstęp

Bardziej szczegółowo

Załącznik do uchwały Nr III/10/2014 Rady Gminy Siemień z dnia 30 grudnia 2014 r. Wstęp

Załącznik do uchwały Nr III/10/2014 Rady Gminy Siemień z dnia 30 grudnia 2014 r. Wstęp Załącznik do uchwały Nr III/10/2014 Rady Gminy Siemień z dnia 30 grudnia 2014 r. Roczny program współpracy Gminy Siemień z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawy

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR 99/XII/15 RADY GMINY NOWA RUDA. z dnia 24 listopada 2015 r.

UCHWAŁA NR 99/XII/15 RADY GMINY NOWA RUDA. z dnia 24 listopada 2015 r. UCHWAŁA NR 99/XII/15 RADY GMINY NOWA RUDA z dnia 24 listopada 2015 r. w sprawie Rocznego Programu Współpracy Gminy Nowa Ruda z organizacjami pozarządowymi na rok 2016 Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 15

Bardziej szczegółowo

Prowadzenie badań naukowych pod kątem skutecznej komercjalizacji wiedzy na dolnośląskich uczelniach wyższych

Prowadzenie badań naukowych pod kątem skutecznej komercjalizacji wiedzy na dolnośląskich uczelniach wyższych Prowadzenie badań naukowych pod kątem skutecznej komercjalizacji wiedzy na dolnośląskich uczelniach wyższych Rekomendacje z Rady Programową Dolnośląskiego Ośrodka Transferu Wiedzy i Technologii, która

Bardziej szczegółowo

Uchwała nr XXXIV/264/2009 Rady Gminy Olsztyn z dnia 24 listopada 2009 r.

Uchwała nr XXXIV/264/2009 Rady Gminy Olsztyn z dnia 24 listopada 2009 r. Uchwała nr XXXIV/264/2009 Rady Gminy Olsztyn z dnia 24 listopada 2009 r. w sprawie: Programu Współpracy Gminy Olsztyn z Organizacjami Pozarządowymi w roku 2010 Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy

Bardziej szczegółowo

OCHRONA WIEDZY TRADYCYJNEJ MODA CZY REALNA POTRZEBA? Dr Iwona B. Mika Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

OCHRONA WIEDZY TRADYCYJNEJ MODA CZY REALNA POTRZEBA? Dr Iwona B. Mika Uniwersytet Jagielloński w Krakowie OCHRONA WIEDZY TRADYCYJNEJ MODA CZY REALNA POTRZEBA? Dr Iwona B. Mika Uniwersytet Jagielloński w Krakowie WPROWADZENIE MIODLA INDYJSKA (neem) roślina stosowana w tradycyjnej medycynie indyjskiej ajurwedzie.

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr 1157/2015 Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 8 października 2015 roku

Uchwała Nr 1157/2015 Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 8 października 2015 roku Uchwała Nr 1157/2015 z dnia 8 października 2015 roku w sprawie: zmian do projektu Programu współpracy Samorządu Województwa Wielkopolskiego z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr... - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia...

Uchwała Nr... - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia... Uchwała Nr... - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia... w sprawie uchwalenia rocznego programu współpracy Gminy Biesiekierz na rok 2011 z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami działającymi

Bardziej szczegółowo

PROGRAM WSPÓŁPRACY GMINY PUCHACZÓW Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI I INNYMI PODMIOTAMI PROWADZĄCYMI DZIAŁALNOŚĆ POŻYTKU PUBLICZNEGO W 2015 ROKU

PROGRAM WSPÓŁPRACY GMINY PUCHACZÓW Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI I INNYMI PODMIOTAMI PROWADZĄCYMI DZIAŁALNOŚĆ POŻYTKU PUBLICZNEGO W 2015 ROKU PROGRAM WSPÓŁPRACY GMINY PUCHACZÓW Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI I INNYMI PODMIOTAMI PROWADZĄCYMI DZIAŁALNOŚĆ POŻYTKU PUBLICZNEGO W 2015 ROKU Współpraca Gminy Puchaczów z organizacjami pozarządowymi oraz

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE. z dnia 19 października 2015 r.

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE. z dnia 19 października 2015 r. Projekt z dnia 23 października 2015 r. Zatwierdzony przez... UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE z dnia 19 października 2015 r. w sprawie przyjęcia "Programu współpracy Gminy Przemków z organizacjami

Bardziej szczegółowo

PROGRAM AKTYWNOŚCI LOKALNEJ DLA GMINY POLANICA ZDRÓJ NA LATA 2010-2013

PROGRAM AKTYWNOŚCI LOKALNEJ DLA GMINY POLANICA ZDRÓJ NA LATA 2010-2013 Załącznik do Uchwały Nr XL/222 /2010 Rady Miejskiej w Polanicy Zdroju z dnia 28 stycznia 2010 r. PROGRAM AKTYWNOŚCI LOKALNEJ DLA GMINY POLANICA ZDRÓJ NA LATA 2010-2013 1.Wstęp Program Aktywności Lokalnej

Bardziej szczegółowo

Podkarpacka Akademia Najlepszych Praktyk

Podkarpacka Akademia Najlepszych Praktyk Społeczna Podkarpacka Akademia Najlepszych Praktyk SPOŁECZNA PODKARPACKA AKADEMIA NAJLEPSZYCH PRAKTYK (SPANP) Szanowni Państwo, w imieniu wszystkich partnerów pragniemy zaprosić Was do współpracy w ramach

Bardziej szczegółowo

Kierunkowe efekty kształcenia. dla kierunku KULTUROZNAWSTWO. Studia drugiego stopnia

Kierunkowe efekty kształcenia. dla kierunku KULTUROZNAWSTWO. Studia drugiego stopnia Załącznik nr 2 do Uchwały nr 41/2014/2015 Senatu Akademickiego Akademii Ignatianum w Krakowie z dnia 26 maja 2015 r. Kierunkowe efekty kształcenia dla kierunku KULTUROZNAWSTWO Studia drugiego stopnia Profil

Bardziej szczegółowo

Działania Rządu na rzecz CSR w Polsce. Zespół do spraw Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw

Działania Rządu na rzecz CSR w Polsce. Zespół do spraw Społecznej Odpowiedzialności Przedsiębiorstw Działania Rządu na rzecz CSR w Polsce 2 Trendy yglobalne Globalizacja Zmiany demograficzne Zmiany klimatu WYZWANIE: Konieczność budowania trwałych podstaw wzrostu umożliwiających realizację aspiracji rozwojowych

Bardziej szczegółowo

Pan. Donald Tusk. W związku z licznymi wątpliwościami jakie wywołała informacja o planowanym na

Pan. Donald Tusk. W związku z licznymi wątpliwościami jakie wywołała informacja o planowanym na Pan Donald Tusk Prezes Rady Ministrów Aleje Ujazdowskie 1/3 00-071 Warszawa W związku z licznymi wątpliwościami jakie wywołała informacja o planowanym na dzień 26 stycznia 2012 r. podpisaniu przez Polskę

Bardziej szczegółowo

Program kształcenia na studiach wyższych. Wydział Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ

Program kształcenia na studiach wyższych. Wydział Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ Program kształcenia na studiach wyższych Nazwa Wydziału Nazwa kierunku studiów Określenie obszaru kształcenia/obszarów kształcenia, z których został wyodrębniony kierunek studiów, dla którego tworzony

Bardziej szczegółowo

Program współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego w Gminie Przytoczna na rok 2014

Program współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego w Gminie Przytoczna na rok 2014 Program współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego w Gminie Przytoczna na rok 2014 I. CEL GŁÓWNY I CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU 1. Celem głównym

Bardziej szczegółowo

Gminy Stawiguda z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

Gminy Stawiguda z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie Załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 85/2014 Wójta Gminy Stawiguda z dnia 29.08.2014 r. P R O G R A M W S P Ó Ł P R A C Y Gminy Stawiguda z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.3

Bardziej szczegółowo

PROJEKT UCHWAŁY PROGRAM WSPÓŁPRACY Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI ORAZ INNYMI PODMIOTAMI NA LATA 2016-2020

PROJEKT UCHWAŁY PROGRAM WSPÓŁPRACY Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI ORAZ INNYMI PODMIOTAMI NA LATA 2016-2020 PROJEKT UCHWAŁY z dnia 2015 r. w sprawie przyjęcia Programu współpracy z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami na lata 2016-2020. Na podstawie art. 5a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia

Bardziej szczegółowo

OGŁOSZENIE WÓJTA GMINY BORKI Z DNIA 23 PAŹDZIERNIKA 2013 O KONSULTACJACH W SPRAWIE PROJEKTU

OGŁOSZENIE WÓJTA GMINY BORKI Z DNIA 23 PAŹDZIERNIKA 2013 O KONSULTACJACH W SPRAWIE PROJEKTU OGŁOSZENIE WÓJTA GMINY BORKI Z DNIA 23 PAŹDZIERNIKA 2013 O KONSULTACJACH W SPRAWIE PROJEKTU Programu współpracy Gminy Borki w 2014 roku z organizacjami pozarządowymi oraz z podmiotami, o których mowa w

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY GMINY LYSKI. z dnia... 2014 r.

UCHWAŁA NR... RADY GMINY LYSKI. z dnia... 2014 r. PROJEKT UCHWAŁA NR... RADY GMINY LYSKI z dnia... 2014 r. w sprawie przyjęcia Programu współpracy Gminy Lyski z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego

Bardziej szczegółowo

ZARZĄDZENIE NR 75/2015 WÓJTA GMINY KARCZMISKA. z dnia 30 września 2015 r.

ZARZĄDZENIE NR 75/2015 WÓJTA GMINY KARCZMISKA. z dnia 30 września 2015 r. ZARZĄDZENIE NR 75/2015 WÓJTA GMINY KARCZMISKA z dnia 30 września 2015 r. w sprawie przeprowadzenie konsultacji projektu uchwały rocznego programu współpracy Gminy Karczmiska z organizacjami pozarządowymi

Bardziej szczegółowo

Lublin, dnia 26 listopada 2014 r. Poz. 3882 UCHWAŁA NR XXXIII/231/2014 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 13 listopada 2014 r.

Lublin, dnia 26 listopada 2014 r. Poz. 3882 UCHWAŁA NR XXXIII/231/2014 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 13 listopada 2014 r. DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO Lublin, dnia 26 listopada 2014 r. Poz. 3882 UCHWAŁA NR XXXIII/231/2014 RADY GMINY STĘŻYCA z dnia 13 listopada 2014 r. w sprawie uchwalenia Rocznego programu współpracy

Bardziej szczegółowo

WĘDRUJĄC RAZEM KU PRZYSZOŚCI

WĘDRUJĄC RAZEM KU PRZYSZOŚCI WĘDRUJĄC RAZEM KU PRZYSZOŚCI Program wychowawczy Mlodzieżowego Domu Kultury w Świdnicy im. Mieczyslawa Kozara- Sobódzkiego Do realizacji w latach 2012-2014 PROGRAM WYCHOWAWCZY WĘDRUJĄC RAZEM KU PRZYSZŁOŚCI

Bardziej szczegółowo

1. Ogłoszenia otwartego konkursu ofert na realizację, w formie wspierania, zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego

1. Ogłoszenia otwartego konkursu ofert na realizację, w formie wspierania, zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego 1. Ogłoszenia otwartego konkursu ofert na realizację, w formie wspierania, zadań publicznych Województwa Wielkopolskiego Ogłoszenie otwartego konkursu ofert na realizację, w formie wspierania, zadań publicznych

Bardziej szczegółowo

ZADANIA EDUKACJI ELEMENTARNEJ

ZADANIA EDUKACJI ELEMENTARNEJ ZADANIA EDUKACJI ELEMENTARNEJ 1. Wspieranie dziecka w poznawaniu oraz wykorzystywaniu własnego potencjału rozwojowego i budowaniu pozytywnego obrazu własnego ja. 2. Tworzenie warunków umożliwiających dziecku

Bardziej szczegółowo

U c h w a ł a Nr Rady Miejskiej Zagórowa

U c h w a ł a Nr Rady Miejskiej Zagórowa U c h w a ł a Nr Rady Miejskiej Zagórowa w sprawie Rocznego programu współpracy gminy Zagórów z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na 2015 rok.

Bardziej szczegółowo

PROJEKT. Załącznik do Uchwały Nr.. Rady Powiatu w Lipnie

PROJEKT. Załącznik do Uchwały Nr.. Rady Powiatu w Lipnie Załącznik do Uchwały Nr.. Rady Powiatu w Lipnie z dnia PROGRAM WSPÓŁPRACY POWIATU LIPNOWSKIEGO Z ORGANIZACJAMI POZARZĄDOWYMI ORAZ INNYMI UPRAWNIONYMI PODMIOTAMI PROWADZĄCYMI DZIAŁALNOŚĆ POŻYTKU PUBLICZNEGO

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr III/. /14 - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia. grudnia 2014 r.

Uchwała Nr III/. /14 - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia. grudnia 2014 r. Uchwała Nr III/. /14 - projekt - Rady Gminy w Biesiekierzu z dnia. grudnia 2014 r. w sprawie uchwalenia rocznego programu współpracy Gminy Biesiekierz na rok 2015 z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami

Bardziej szczegółowo

Lublin, dnia 17 grudnia 2015 r. Poz. 5185 UCHWAŁA NR X/64/2015 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 12 listopada 2015 r.

Lublin, dnia 17 grudnia 2015 r. Poz. 5185 UCHWAŁA NR X/64/2015 RADY GMINY STĘŻYCA. z dnia 12 listopada 2015 r. DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO Lublin, dnia 17 grudnia 2015 r. Poz. 5185 UCHWAŁA NR X/64/2015 RADY GMINY STĘŻYCA z dnia 12 listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia Rocznego programu współpracy

Bardziej szczegółowo

I. Wstęp. II. Postanowienia ogólne.

I. Wstęp. II. Postanowienia ogólne. Program współpracy Gminy Dębica z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie na 2015 r. I. Wstęp. Podstawowym aktem

Bardziej szczegółowo

Kontrola zarządcza w jednostkach samorządu terytorialnego z perspektywy Ministerstwa Finansów

Kontrola zarządcza w jednostkach samorządu terytorialnego z perspektywy Ministerstwa Finansów Kontrola zarządcza w jednostkach samorządu terytorialnego z perspektywy Ministerstwa Finansów Monika Kos, radca ministra Departament Polityki Wydatkowej Warszawa, 13 stycznia 2015 r. Program prezentacji

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR V/18/10 RADY MIEJSKIEJ W KOŻUCHOWIE. z dnia 29 grudnia 2010 r.

UCHWAŁA NR V/18/10 RADY MIEJSKIEJ W KOŻUCHOWIE. z dnia 29 grudnia 2010 r. UCHWAŁA NR V/18/10 RADY MIEJSKIEJ W KOŻUCHOWIE z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie Programu współpracy w 2011 roku Gminy Kożuchów z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami Na podstawie art. 7 ust.1

Bardziej szczegółowo

Program współpracy Gminy Miasta Jaworzna z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na 2015 rok

Program współpracy Gminy Miasta Jaworzna z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na 2015 rok Załącznik do Uchwały Nr LII/656/2014 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 30 października 2014 r. Program współpracy Gminy Miasta Jaworzna z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami prowadzącymi działalność

Bardziej szczegółowo

Obywatelski Parlament Seniorów reprezentacja interesów osób starszych na poziomie krajowym i partner w kreowaniu polityki senioralnej

Obywatelski Parlament Seniorów reprezentacja interesów osób starszych na poziomie krajowym i partner w kreowaniu polityki senioralnej Obywatelski Parlament Seniorów reprezentacja interesów osób starszych na poziomie krajowym i partner w kreowaniu polityki senioralnej Michał Szczerba Przewodniczący Parlamentarnego Zespołu Spotkanie inauguracyjne

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR RADY GMINY W PRZYŁĘKU z dnia 2011 r.

UCHWAŁA NR RADY GMINY W PRZYŁĘKU z dnia 2011 r. PROJEKT UCHWAŁA NR RADY GMINY W PRZYŁĘKU z dnia 2011 r. w sprawie,,wieloletniego programu współpracy gminy Przyłęk z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego

Bardziej szczegółowo

Statut Koła naukowego ENACTUS UE

Statut Koła naukowego ENACTUS UE Statut Koła naukowego ENACTUS UE Rozdział I Postanowienia ogólne Art.1 Koło Naukowe ENACTUS UE (zwane dalej Kołem) jest samorządną organizacją studencką reprezentującą Uniwersytet Ekonomiczny w Programie

Bardziej szczegółowo

Załącznik nr 1WZORCOWE EFEKTY KSZTAŁCENIA DLA KIERUNKU STUDIÓW PEDAGOGIKA STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA PROFIL OGÓLNOAKADEMICKI

Załącznik nr 1WZORCOWE EFEKTY KSZTAŁCENIA DLA KIERUNKU STUDIÓW PEDAGOGIKA STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA PROFIL OGÓLNOAKADEMICKI Dz.U. z 2013 poz. 1273 Brzmienie od 31 października 2013 Załącznik nr 1WZORCOWE EFEKTY KSZTAŁCENIA DLA KIERUNKU STUDIÓW PEDAGOGIKA STUDIA PIERWSZEGO STOPNIA PROFIL OGÓLNOAKADEMICKI Umiejscowienie kierunku

Bardziej szczegółowo

Odniesienie do pozycji we wniosku o przyznanie pomocy 1 Miejsce realizacji operacji 10 17.7

Odniesienie do pozycji we wniosku o przyznanie pomocy 1 Miejsce realizacji operacji 10 17.7 Wzór Karta oceny zgodności z lokalnymi kryteriami wyboru w ramach działania Wdrażanie LSR dla operacji odpowiadających warunkom przyznania pomocy dla działania: Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw

Bardziej szczegółowo

Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej

Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej Konwencja Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej Katarzyna Wolska-Wrona Biuro Pełnomocniczki Rządu do Spraw Równego Traktowania Footer Text 12/3/2013 1 Postęp

Bardziej szczegółowo

PRAKTYCZNE WDRAŻANIE WSPARCIA W RAMACH LOKALNYCH GRUP RYBACKICH ORAZ UDZIAŁ W PROCESIE APLIKACYJNYM URZĘDÓW MARSZAŁKOWSKICH

PRAKTYCZNE WDRAŻANIE WSPARCIA W RAMACH LOKALNYCH GRUP RYBACKICH ORAZ UDZIAŁ W PROCESIE APLIKACYJNYM URZĘDÓW MARSZAŁKOWSKICH PRAKTYCZNE WDRAŻANIE WSPARCIA W RAMACH LOKALNYCH GRUP RYBACKICH ORAZ UDZIAŁ W PROCESIE APLIKACYJNYM URZĘDÓW MARSZAŁKOWSKICH Karolina Szambelańczyk Oddział Obsługi PO Ryby Departament Programów Rozwoju

Bardziej szczegółowo

ROZWIĄZANIA NAJWIĘKSZYCH ŚWIATOWYCH WYZWAŃ SPOŁECZNYCH, ŚRODOWISKOWYCH I EKONOMICZNYCH. MOŻLWOŚĆ BYCIA LIDEREM OD WCZESNEGO WIEKU

ROZWIĄZANIA NAJWIĘKSZYCH ŚWIATOWYCH WYZWAŃ SPOŁECZNYCH, ŚRODOWISKOWYCH I EKONOMICZNYCH. MOŻLWOŚĆ BYCIA LIDEREM OD WCZESNEGO WIEKU Szkoły z mocą zmieniania świata, nowy program mający na celu identyfikowanie, łączenie oraz wspieranie zespołów szkół, szkół podstawowych, gimnazjów i szkół średnich w Polsce, które pomagają dzieciom stawać

Bardziej szczegółowo

z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 Ustawy

z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 Ustawy PROJEKT Program współpracy Gminy Rawa Mazowiecka z organizacjami pozarządowymi oraz z podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o

Bardziej szczegółowo

Innowacyjność a potencjał dziedzictwa. Warszawa, 16.09.2010

Innowacyjność a potencjał dziedzictwa. Warszawa, 16.09.2010 Innowacyjność a potencjał dziedzictwa Warszawa, 16.09.2010 NARODOWY INSTYTUT DZIEDZICTWA Nasza misja: Narodowy Instytut Dziedzictwa to narodowa instytucja kultury, która tworzy podstawy dla zrównoważonej

Bardziej szczegółowo

I. WPROWADZENIE Podsumowanie okresu 2005-2010

I. WPROWADZENIE Podsumowanie okresu 2005-2010 I. WPROWADZENIE Podsumowanie okresu 2005-2010 W latach 2005-2010 w przedsięwzięciach organizacyjnych, kierowanych do osób potrzebujących pomocy, znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej oraz zaliczanych

Bardziej szczegółowo

2. Obszary kształcenia: nauki humanistyczne: 60%, nauki społeczne: 40%

2. Obszary kształcenia: nauki humanistyczne: 60%, nauki społeczne: 40% 1. Nazwa kierunku: Zarządzanie oświatą i organizacjami pozarządowymi (studia I stopnia) 2. Obszary kształcenia: nauki humanistyczne: 60%, nauki społeczne: 40% 3. Dziedziny nauki i dyscypliny, do których

Bardziej szczegółowo

I Spotkanie Rady Strategii Rozwoju Tczewa przy Prezydencie Miasta Tczewa Luty, 2009

I Spotkanie Rady Strategii Rozwoju Tczewa przy Prezydencie Miasta Tczewa Luty, 2009 I Spotkanie Rady Strategii Rozwoju Tczewa przy Prezydencie Miasta Tczewa Luty, 2009 Strategią rozwoju nazywa się rozmaite sposoby oddziaływania w celu pobudzenia wzrostu gospodarczego Strategia rozwoju

Bardziej szczegółowo

STATUT FUNDACJI WSPÓLNA EUROPA POSTANOWIENIA OGÓLNE

STATUT FUNDACJI WSPÓLNA EUROPA POSTANOWIENIA OGÓLNE STATUT FUNDACJI WSPÓLNA EUROPA POSTANOWIENIA OGÓLNE 1 Fundacja pod nazwą Fundacja Wspólna Europa, zwana dalej Fundacją, ustanowiona przez Tomasza Horbowskiego zwanego dalej Fundatorem, aktem notarialnym

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr... Rady Gminy w Łącku z dnia.

UCHWAŁA Nr... Rady Gminy w Łącku z dnia. PROJEKT UCHWAŁA Nr... Rady Gminy w Łącku z dnia. w sprawie: uchwalenia "Programu współpracy Gminy Łącko z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR 406/2012 RADY MIEJSKIEJ W RADOMIU. z dnia 24 września 2012 r.

UCHWAŁA NR 406/2012 RADY MIEJSKIEJ W RADOMIU. z dnia 24 września 2012 r. UCHWAŁA NR 406/2012 RADY MIEJSKIEJ W RADOMIU z dnia 24 września 2012 r. w sprawie określenia zasad i trybu przyznawania nagród za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 2 grudnia 2015 r. Poz. 2012 OBWIESZCZENIE MARSZAŁKA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego

Bardziej szczegółowo

PROGRAM WYCHOWAWCZY SZKOŁA MUZYCZNA I STOPNIA W CZERNIKOWIE

PROGRAM WYCHOWAWCZY SZKOŁA MUZYCZNA I STOPNIA W CZERNIKOWIE PROGRAM WYCHOWAWCZY SZKOŁA MUZYCZNA I STOPNIA W CZERNIKOWIE 2015/2016 Podstawa prawna: 1. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483, późn. zm.)

Bardziej szczegółowo

Ruch komitetów obywatelskich 1989-1990

Ruch komitetów obywatelskich 1989-1990 Ruch komitetów obywatelskich 1989-1990 Charakter Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego Siedzą w środkowym rzędzie: prof. Jerzy Mikułowski Pomorski późniejszy rektor AE, prof. Aleksander Koj ówczesny rektor

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr LXV.373.2014 Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju z dnia 5 listopada 2014 r.

Uchwała Nr LXV.373.2014 Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju z dnia 5 listopada 2014 r. Uchwała Nr LXV.373.2014 Rady Miejskiej w Krynicy-Zdroju z dnia 5 listopada 2014 r. w sprawie Programu współpracy Gminy Krynicy-Zdroju z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3

Bardziej szczegółowo

Projekt UCHWAŁA NR RADY GMINY ŁYSKI. z dnia 2012 r.

Projekt UCHWAŁA NR RADY GMINY ŁYSKI. z dnia 2012 r. Projekt z dnia 22 października 2012 r. Zatwierdzony przez UCHWAŁA NR RADY GMINY ŁYSKI z dnia 2012 r. w sprawie przyjęcia Programu współpracy Gminy Łyski z podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE. z dnia... 2015 r.

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE. z dnia... 2015 r. Projekt z dnia kwietnia 05 r. Zatwierdzony przez... UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W PRZEMKOWIE z dnia... 05 r. w sprawie trybu i szczegółowych kryteriów oceny wniosków o realizację zadań publicznych w ramach

Bardziej szczegółowo

Matryca logiczna określająca wskaźniki realizacji celów i przedsięwzięć dla Czarnorzecko-Strzyżowskiej LGD

Matryca logiczna określająca wskaźniki realizacji celów i przedsięwzięć dla Czarnorzecko-Strzyżowskiej LGD Rozdział IV.1 OKREŚLENIE WSKAŹNIKÓW REALIZACJI CELÓW ORAZ PRZEDSIĘWZIĘĆ Matryca logiczna określająca wskaźniki realizacji celów i przedsięwzięć dla Czarnorzecko-Strzyżowskiej Przedsięwzięcia Produktu Cel

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XI/75/15 RADY GMINY MEŁGIEW. z dnia 29 października 2015 r.

UCHWAŁA NR XI/75/15 RADY GMINY MEŁGIEW. z dnia 29 października 2015 r. UCHWAŁA NR XI/75/15 RADY GMINY MEŁGIEW z dnia 29 października 2015 r. w sprawie uchwalenia "Rocznego Programu Współpracy Gminy Mełgiew z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.

Bardziej szczegółowo

PROJEKT ROCZNEGO PROGRAMU WSPÓŁPRACY GMINY KRYNKI

PROJEKT ROCZNEGO PROGRAMU WSPÓŁPRACY GMINY KRYNKI Załącznik Nr 1 do zarządzenia Nr 68/2015 Burmistrza Krynek z dnia 1 września 2015 r. PROJEKT ROCZNEGO PROGRAMU WSPÓŁPRACY GMINY KRYNKI z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art.3

Bardziej szczegółowo

ZARZĄDZENIE NR 16 MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU 1) z dnia 4 marca 2015 r.

ZARZĄDZENIE NR 16 MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU 1) z dnia 4 marca 2015 r. ZARZĄDZENIE NR 16 MINISTRA INFRASTRUKTURY I ROZWOJU 1) z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie powołania Komitetu Monitorującego Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 Na podstawie art. 14 ust.

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr XLIII/40/2010

UCHWAŁA Nr XLIII/40/2010 UCHWAŁA Nr XLIII/40/2010 RADY GMINY JEDLIŃSK z dnia 28 października 2010r. w sprawie uchwalenia Programu współpracy Gminy Jedlińsk z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami prowadzącymi działalność

Bardziej szczegółowo

Dziennik Ustaw Nr 99 5818 Poz. 580 ROZPORZĄDZENIE KRAJOWEJ RADY RADIOFONII I TELEWIZJI. z dnia 27 kwietnia 2011 r.

Dziennik Ustaw Nr 99 5818 Poz. 580 ROZPORZĄDZENIE KRAJOWEJ RADY RADIOFONII I TELEWIZJI. z dnia 27 kwietnia 2011 r. Dziennik Ustaw Nr 99 5818 Poz. 580 Na podstawie art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226 i Nr 85, poz. 459) zarządza się, co następuje:

Bardziej szczegółowo

Prognoza oddziaływania na środowisko projektu Strategii Rozwoju Województwa 2011-2020

Prognoza oddziaływania na środowisko projektu Strategii Rozwoju Województwa 2011-2020 Prognoza oddziaływania na środowisko projektu Strategii Rozwoju Województwa 2011-2020 Zakres, ocena i rekomendacje Jakub Szymański Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej UMWM Cel i zakres Prognozy

Bardziej szczegółowo