PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM"

Transkrypt

1 opracowany na podsawie: PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI - GIMNAZJUM 1. Rozporządzenia MENiS z dnia 30kwienia 2007r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowaniai promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz.U. nr199 z 2004r)z późniejszymi zmianami. 2. Sauu Zespołu Szkół w Oorowie. 3. Podsawy programowej dla gimnazjum z fizyki. 4. Programu nauczania- Świa fizyki dla rzeciego eapu edukacyjnego (klasy I III gimnazjum) Zgodny z podsawą programową obowiązującą od 1 września 2009 r. auorswa Barbary Sagnowskiej ze zmianami dokonanymi przez nauczyciela uczącego w gimnazjum Żaneę Pawlak. I.SPOSOBY SPRAWDZANIA I ZASADY OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW. Ocenianiu podlegają: Sposoby sprawdzania osiągnięć Częsość sprawdzania danego osiągnięcia 1 Wypowiedzi usne min 1 w semesrze 2 Sprawdziany 2 w semesrze 3 Karkówki 5 w semesrze 4 Prace domowe min1 w semesrze 5 Diagnoza 2 razy w roku 6 Praca na lekcji akywność, praca w grupach 7 Prace dodakowe -konkursy, zadania dodakowe Na bieżąco Na bieżąco 1. Wypowiedzi usne doyczące wiadomości i umiejęności wynikających z akualnie realizowanych reści programowych(przynajmniej raz w semesrze ). Podsawą oceny jes rzeczowość, sosowanie języka przedmiou, formułowanie dłuższych wypowiedzi. Przy odpowiedzi obowiązuje znajomość maeriału z rzech osanich lekcji, a w przypadku lekcji powórzeniowej z całego działu. Uczeń dwa razy w semesrze może zgłosić nieprzygoowanie do odpowiedzi, jednak nie doyczy o lekcji powórzeniowych. 2. Sprawdziany pisemne sprawdzające wiadomości i umiejęności, przeprowadzane po zakończeniu każdego działu. Będą zapowiedziane przynajmniej ydzień wcześniej. W przypadku nieobecności ucznia w ym dniu w szkole obowiązek napisania sprawdzianu zosaje przesunięy na nasępną, najbliższą lekcję. W przypadku dłuższej nieobecności, spowodowanej np. chorobą, uczeń może uzgodnić z nauczycielem inną formę i ermin zaliczenia maeriału objęego sprawdzianem.

2 3. Karkówki - obejmujące wiadomości i umiejęności z rzech osanich lekcji (nie muszą być zapowiadane) lub z większej parii maeriału (zapowiadane wcześniej), od 2 do 5 w semesrze. 4. Prace domowe oceniana jes przynajmniej jedna w ciągu semesru. Brak zadania uczeń ma obowiązek zgłosić nauczycielowi przed lekcją. Uczeń, kóry nie zgłosi braku zadania domowego orzymuje auomaycznie ocenę niedosaeczną. W przypadku, gdy uczeń zgłosi po raz rzeci brak zadania domowego orzymuje ocenę niedosaeczną. Uczniowie, kórzy zosaną przyłapani na odpisywaniu pracy domowej (np. na przerwie) jak i ci, kórzy udosępnili maeriał do przepisania, zosaną ukarani oceną niedosaeczną. Jeżeli nauczyciel ma podejrzenie o niesamodzielnym rozwiązaniu zadania domowego przez ucznia, może poprosić go o przedsawienie rozwiązania na ablicy, dając możliwość wyboru problemu spośród podanych. Jeżeli nie będzie porafił wyjaśnić danego problemu, w przeciwieńswie do posiadanego w zeszycie lub w zeszycie ćwiczeń może orzymać ocenę niedosaeczną. Nauczyciel sprawdza zadania domowe na bieżąco. 5.Diagnoza -2 razy w roku na wejście i w połowie roku szkolnego uczniowie piszą es diagnozujący pozwalający ocenić posępy uczniów w ciągu każdego roku nauki fizyki. Diagnoza jes obowiązkowa i oceniana jak praca klasowa. 6. Praca na lekcji- Za pracę na lekcji uczeń orzymuje + i -. Za 3 plusy uczeń orzymuje ocenę bardzo dobrą, za 3 minusy ocenę niedosaeczną. Plusy orzymuje uczeń za akywność na lekcji, zn. częse zgłaszanie się na lekcji i udzielanie poprawnych odpowiedzi, rozwiązywanie przykładów ćwiczeniowych, akywną pracę w grupach. O ilości przyznanych plusów decyduje nauczyciel, biorąc pod uwagę sopień rudności rozparywanego przez ucznia problemu oraz możliwości inelekualne ucznia. Minusy orzymuje uczeń, kóry w rakcie realizacji maeriału na lekcji nie bierze czynnego udziału lub uniemożliwia prowadzenie zajęć, czy eż wykonuje czynności nie związane z biegiem zajęć, za brak na zajęciach zeszyu lub podręcznika. Podczas pracy w grupach ocenie podlega- organizacja pracy, komunikacja w grupie, akywność, układ pracy własnej, współdziałanie, prezenowanie rezulaów pracy. 7. Prace dodakowe- uczeń może orzymać dodakową ocenę za udział w konkursach i podjęcie dodakowych zadań. Przed podjęciem zadania uczeń zosaje poinformowany o zasadach uzyskania oceny. II. SPOSOBY DOKUMENTOWANIA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW. Podsawą dokumenowania osiągnięć ucznia są oceny wpisywane do dziennika elekronicznego. Prace pisemne nauczyciel gromadzi w eczkach. Prace pisemne mogą być udosępniane rodzicom do wglądu w obecności nauczyciela. Analizę wyników próbnych egzaminów gimnazjalnych przeprowadza nauczyciel fizyki. Wnioski z niej wypływające uwzględnione są przez nauczyciela w dalszej pracy. III.SPOSOBY POPRAWIANIA OCEN. Uczeń ma prawo w erminie do 14 dni zaliczyć sprawdzian pisemny, na kórym był nieobecny oraz poprawić każdą ocenę z przedmiou. Termin zaliczenia (poprawy) wyznacza nauczyciel w porozumieniu z uczniem. W szczególnym przypadku (np. dłuższa choroba) ermin zaliczenia może zosać przedłużony przez nauczyciela. Zarówno w przypadku zaliczania sprawdzianu jak i poprawiania innych ocen kryeria i ilość możliwych do zdobycia punków jes aka sama, jak pierwonie.

3 IV. WYMAGANIA PROGRAMOWE NA POSZCZEÓLNE OCENY ORAZ KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI KLASA I 1. Wykonujemy pomiary Tema według Ocena dosaeczna 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.2. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie gęsości subsancji 1.4. Pomiar ciśnienia wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość, emperaurę, czas, szybkość i masę (8.12) podaje zakres pomiarowy przyrządu (8.12) przelicza jednoski długości, czasu i masy (8.4) mierzy warość siły w niuonach za pomocą siłomierza (8.12) oblicza warość ciężaru posługując się wzorem Fc = mg (1.9) odczyuje gęsość subsancji z abeli (8.6) na podsawie gęsości podaje masę określonej objęości danej subsancji? mierzy objęość ciał o nieregularnych kszałach za pomocą menzurki (9.1) pokazuje na przykładach, że skuek nacisku ciał na podłoże zależy od wielkości powierzchni zeknięcia wymienia jednoski wszyskich mierzonych wielkości (8.12) podaje dokładność przyrządu (8.10) oblicza warość najbardziej zbliżoną do rzeczywisej warości mierzonej wielkości, jako średnią arymeyczną wyników (8.11) wykazuje doświadczalnie, że warość siły ciężkości jes wpros proporcjonalna do masy ciała (8.7) uzasadnia porzebę wprowadzenia siły jako wielkości wekorowej (I) wyznacza doświadczalnie gęsość ciała sałego o regularnych kszałach (9.1, 8.1, 8.10, 8.11, 8.12) wyznacza doświadczalnie gęsość cieczy (9.1) oblicza gęsość subsancji ze m związku r= (3.4) V podaje jednoski gęsości wykazuje, że skuek nacisku na podłoże, ciała o ciężarze F c zależy od wielkości powierzchni zeknięcia ciała z wyjaśnia na przykładach przyczyny wysępowania niepewności pomiarowych (8.10) zapisuje różnice między warością końcową i począkowa wielkości fizycznej (np. D l ) (8.11) wyjaśnia, co o znaczy wyzerować przyrząd pomiarowy (8.12) podaje cechy wielkości wekorowej (I) przelicza gęsość wyrażoną w kg/m 3 na g/cm 3 i na odwró (8.4) m przekszałca wzór r= V i oblicza każdą z wielkości fizycznych w ym wzorze (3.4) F przekszałca wzór p = S i oblicza każdą z wielkości wysępujących w ym wzorze wyjaśnia pojęcie szacowania warości wielkości fizycznej (8.3) wyjaśnia, co o jes rząd wielkości zapisuje wynik pomiaru bezpośredniego wraz z niepewnością? Fc = mg przekszałca wzór i oblicza masę ciała, znając warość jego ciężaru (1.9) zaokrągla wynik pomiaru pośredniego do dwóch cyfr znaczących(8.11) wyznacza doświadczalnie ciśnienie amosferyczne za pomocą srzykawki i siłomierza (3.6, 8.12) wymienia jednoski podsawowe SI rysuje wekor obrazujący siłę o zadanej warości (przyjmując odpowiednią jednoskę) (1.9) wyjaśnia, czym różni się mierzenie wielkości fizycznej od jej wyznaczania (pomiaru pośredniego) (8.12) wyjaśnia zasadę działania wybranego urządzenia, w kórym isoną rolę odgrywa ciśnienie

4 1.5. Sporządzamy wykresy podaje jednoskę ciśnienia i jej wielokroności (3.6) mierzy ciśnienie amosferyczne za pomocą baromeru (3.6) na podsawie wyników zgromadzonych w abeli sporządza wykres zależności jednej wielkości fizycznej od drugiej w podanym wcześniej układzie osi (8.8) podłożem (3.6) oblicza ciśnienie za pomocą F wzoru p = (3.6) S przelicza jednoski ciśnienia (8.4) mierzy ciśnienie w oponie samochodowej (3.6) na podsawie wyników zgromadzonych w abeli sporządza samodzielnie wykres zależności jednej wielkości fizycznej od drugiej? (3.6) opisuje zależność ciśnienia amosferycznego od wysokości nad poziomem morza (3.6) rozpoznaje zjawiska, w kórych isoną rolę odgrywa ciśnienie amosferyczne i urządzenia, do działania, kórych jes ono niezbędne (3.6) wykazuje, że jeśli dwie wielkości są do siebie wpros proporcjonalne, o wykres zależności jednej od drugiej jes półprosą wychodzącą z począku układu osi (8.7) wyciąga wnioski o warościach wielkości fizycznych na podsawie kąa nachylenia wykresu do osi poziomej (8.8) wyciąga wnioski o warościach wielkości fizycznych na podsawie kąa nachylenia wykresu do osi poziomej (8.8) 2. Niekóre właściwości fizyczne ciał Tema według Ocena dosaeczna 2.1. Trzy sany skupienia ciał 2.2. Zmiany sanów skupienia ciał 2.3. Rozszerzalność emperaurowa ciał wymienia sany skupienia ciał i podaje ich przykłady (3.1) podaje przykłady ciał kruchych, sprężysych i plasycznych (3.1) podaje przykłady opnienia, krzepnięcia, parowania (2.9) podaje emperaury krzepnięcia i wrzenia wody (2.9) odczyuje z abeli emperaury opnienia i wrzenia (2.9) podaje przykłady rozszerzalności emperaurowej w życiu codziennym i echnice (3.1) opisuje sałość objęości i nieściśliwość cieczy (3.1) wykazuje doświadczalnie ściśliwość gazów (3.1) wymienia i opisuje zmiany sanów skupienia ciał (2.9) odróżnia wodę w sanie gazowym (jako niewidoczną) od mgły i chmur (2.9) podaje przykłady skraplania, sublimacji i resublimacji (2.9) podaje przykłady rozszerzalności emperaurowej ciał sałych, cieczy i gazów (3.1) opisuje anomalną rozszerzalność wody i jej znaczenie w przyrodzie (3.1) opisuje zachowanie aśmy wykazuje doświadczalnie zachowanie objęości ciała sałego przy zmianie jego kszału (8.12) opisuje zależność emperaury wrzenia od ciśnienia (2.9) opisuje zależność szybkości parowania od emperaury (2.9) za pomocą symboli D l i D lub D V i D zapisuje fak, że przyros długości druów lub objęości cieczy jes wpros proporcjonalny do przyrosu emperaury (8.7) wykorzysuje do obliczeń prosą podaje przykłady zmian właściwości ciał spowodowanych zmianą emperaury i skuki spowodowane przez ę zmianę (3.1) wykazuje doświadczalnie zmiany objęości ciał podczas krzepnięcia (8.1) wyjaśnia zachowanie aśmy bimealicznej podczas jej ogrzewania (3.1) opisuje właściwości plazmy (3.1) wyjaśnia przyczyny skraplania pary wodnej zawarej w powierzu, np. na okularach, szklankach i powierdza o doświadczalnie (2.9) wymienia zasosowania prakyczne aśmy bimealicznej (3.1)

5 bimealicznej przy jej ogrzewaniu (3.1) proporcjonalność przyrosu długości do przyrosu emperaury (8.7) 3. Cząseczkowa budowa ciał Tema według Ocena dosaeczna 3.1. Sprawdzamy prawdziwość hipoezy o cząseczkowej budowie ciał podaje przykłady dyfuzji w cieczach i gazach opisuje doświadczenie uzasadniające hipoezę o cząseczkowej budowie ciał (8.1) opisuje zjawisko dyfuzji (3.1) przelicza emperaurę wyrażoną w skali Celsjusza na ę samą emperaurę w skali Kelvina i na odwró (8.4) wykazuje doświadczalnie zależność szybkości dyfuzji od emperaury (8.1) opisuje związek średniej szybkości cząseczek gazu lub cieczy z jego emperaurą (8.9) wyjaśnia, dlaczego dyfuzja w cieczach przebiega wolniej niż w gazach uzasadnia wprowadzenie skali Kelvina (8.2) opisuje ruchy Browna 3.2. Siły międzycząseczkowe podaje przyczyny ego, że ciała sałe i ciecze nie rozpadają się na oddzielne cząseczki (3.5) na wybranym przykładzie opisuje zjawisko napięcia powierzchniowego, demonsrując odpowiednie doświadczenie (3.5) podaje przykłady działania sił spójności i sił przylegania (3.5) podaje przykłady wykorzysania zjawiska włoskowaości w przyrodzie (8.2) wyjaśnia zjawisko menisku wklęsłego i włoskowaości (8.2) wyjaśnia rolę mydła i deergenów (3.5) 3.3. Różnice w cząseczkowej budowie ciał sałych, cieczy i gazów podaje przykłady pierwiasków i związków chemicznych (3.1) wyjaśnia, dlaczego gazy są ściśliwe a ciała sałe nie? podaje przykłady aomów i cząseczek (3.1) opisuje różnice w budowie ciał sałych, cieczy i gazów (3.1) wyjaśnia pojęcia: aomu, cząseczki, pierwiaska i związku chemicznego (3.1) objaśnia, co o znaczy, że ciało sałe ma budowę krysaliczną (3.2) doświadczalnie szacuje średnicę cząseczki oleju (8.1) 3.4. Od czego zależy ciśnienie gazu w zamknięym zbiorniku? podaje przykłady sposobów, kórymi można zmienić ciśnienie gazu w zamknięym zbiorniku, np. w dęce rowerowej (3.6) wyjaśnia, dlaczego na wewnęrzne ściany zbiornika gaz wywiera parcie (3.6) wyjaśnia, dlaczego ciśnienie gazu w zbiorniku zamknięym zależy od ilości gazu, jego objęości i emperaury (3.6) wyjaśnia, dlaczego ciśnienie gazu w zbiorniku zamknięym zależy od ilości gazu, jego objęości i emperaury (3.6) wyjaśnia, dlaczego ciśnienie gazu w zbiorniku zamknięym zależy od ilości gazu, jego objęości i emperaury (3.6)

6 4. Jak opisujemy ruch? Tema według Ocena dosaeczna 4.1, 4.2. Układ odniesienia. Tor ruchu, droga rozróżnia pojęcia or ruchu i droga (1.1) klasyfikuje ruchy ze względu na kszał oru (1.1) opisuje ruch ciała w podanym układzie odniesienia (1.1) obiera układ odniesienia i opisuje ruch prosoliniowy w ym układzie (1.1) opisuje położenie ciała za pomocą współrzędnej x (1.1) oblicza przebyą przez ciało drogę ruchem prosoliniowym jako s= x2- x1=d x (1.1) wyjaśnia, co o znaczy, że spoczynek i ruch są względne (1.1) rozróżnia drogę i przemieszczenie 4.3. Ruch prosoliniowy jednosajny wymienia cechy charakeryzujące ruch prosoliniowy jednosajny (1.1) na podsawie różnych wykresów s() odczyuje drogę przebywaną przez ciało w różnych odsępach czasu (1.2) doświadczalnie bada ruch jednosajny prosoliniowy i formułuje wniosek s ~ (9.12) sporządza wykres zależności () s na podsawie wyników doświadczenia zgromadzonych w abeli (8.8) wykonuje zadania obliczeniowe, oblicza czas, wiedząc że s ~ Warość prędkości (szybkość) ciała w ruchu jednosajnym prosoliniowym Prędkość w ruchu jednosajnym prosoliniowym s zapisuje wzór u= i nazywa wysępujące w nim wielkości (1.1) oblicza warość prędkości ze s wzoru u= (1.1) na przykładzie wymienia cechy prędkości, jako wielkości wekorowej (1.1) oblicza drogę przebyą przez ciało na podsawie wykresu zależności u () warość prędkości w km/h wyraża w m/s i na odwró (8.4) uzasadnia porzebę wprowadzenia do opisu ruchu wielkości wekorowej prędkości (1.1) sporządza wykres zależności u () na podsawie danych z abeli (8.8) podaje inerpreację fizyczną pojęcia szybkości (1.2) opisuje ruch prosoliniowy jednosajny używając pojęcia prędkości (1.1) s przekszałca wzór u= i oblicza każdą z wysępujących w nim wielkości (1.1, 8.5) podaje przykład dwóch wekorów przeciwnych (1.1) wykonuje zadania obliczeniowe, korzysając ze s wzoru u= i wykresów s() i () rysuje wekor obrazujący prędkość o zadanej warości (przyjmując odpowiednią jednoskę) (1.1) 4.5. Średnia warość prędkości (średnia szybkość). Prędkość chwilowa oblicza średnią warość s prędkości u śr = (1.5) wyznacza doświadczalnie średnią warość prędkości biegu lub pływania lub jazdy na rowerze (9.2) planuje czas podróży na podsawie mapy i oszacowanej średniej szybkości pojazdu (1.5) odróżnia średnią warość prędkości od chwilowej warości prędkości (1.5) wyjaśnia, że pojęcie prędkość w znaczeniu fizycznym o prędkość chwilowa (1.5) wykonuje zadania obliczeniowe, posługując się średnią warością prędkości (1.5) podaje definicję prędkości średniej opisuje ruch, w kórym warość przemieszczenia jes równa drodze odróżnia warość średniej prędkości od średniej warości prędkości

7 4.6. Ruch prosoliniowy jednosajnie przyspieszony 4.7. Przyspieszenie w ruchu prosoliniowym jednosajnie przyspieszonym 4.8. Droga w ruchu jednosajnie przyspieszonym podaje przykłady ruchu przyspieszonego i opóźnionego (1.6) podaje warość przyspieszenia ziemskiego (1.6) podaje przykłady ruchu jednosajnie przyspieszonego (1.6)? opisuje ruch jednosajnie przyspieszony (1.6) z wykresu zależności u () odczyuje przyrosy szybkości w określonych jednakowych odsępach czasu (1.6, 8.8) podaje wzór na warość u- u przyspieszenia a= (1.6) podaje jednoski przyspieszenia (1.6) posługuje się pojęciem warości przyspieszenia do opisu ruchu jednosajnie przyspieszonego (1.6) 0 sporządza wykres zależności u () dla ruchu jednosajnie przyspieszonego (8.8) u- u przekszałca wzór a= i oblicza każdą wielkość z ego wzoru (1.6, 8.5) sporządza wykres zależności () a dla ruchu jednosajnie przyspieszonego (8.8) 0 usala rodzaj ruchu na podsawie wykresów (), odczyuje przyrosy szybkości w podanych odsępach czasu? podaje inerpreację fizyczną pojęcia przyspieszenia (1.6) oblicza drogę przebyą ruchem jednosajnie przyspieszonym na podsawie wykresu () sporządza wykres zależności (), znając warość przyspieszenia 4.9. Ruch jednosajnie opóźniony opisuje ruch jednosajnie opóźniony oblicza drogę do chwili zarzymania się na podsawie wykresu () wyjaśnia, dlaczego do obliczeń doyczących ruchu opóźnionego nie można sosować wzoru na warość przyspieszenia 5. Siły w przyrodzie Tema według Ocena dosaeczna 5.1. Rodzaje i skuki oddziaływań rozpoznaje na przykładach oddziaływania bezpośrednie i na odległość (1.10) porafi pokazać na przykładach, podaje przykłady oddziaływań grawiacyjnych, elekrosaycznych, magneycznych, podaje przykłady układów ciał wzajemnie oddziałujących (1.10) wskazuje siły wewnęrzne i zewnęrzne w układzie ciał oddziałujących wskazuje siły wewnęrzne i zewnęrzne w układzie ciał oddziałujących

8 że oddziaływania są wzajemne (1.10) elekromagneycznych (1.10) podaje przykłady saycznych i dynamicznych skuków oddziaływań (1.10) 5.2. Wypadkowa sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej. Siły równoważące się podaje przykład dwóch sił równoważących się (1.4) podaje przykład wypadkowej dwóch sił zwróconych zgodnie i przeciwnie (1.4) oblicza warość i określa zwro wypadkowej dwóch sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej o zwroach zgodnych i przeciwnych (1.4) oblicza warość i określa zwro siły równoważącej kilka sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej (1.3) oblicza warość i określa zwro wypadkowej kilku sił działających na ciało wzdłuż jednej prosej o zwroach zgodnych i przeciwnych (1.3) oblicza niepewność sumy i różnicy warości dwóch sił zmierzonych z pewną dokładnością 5.3. Pierwsza zasada dynamiki na prosych przykładach ciał spoczywających wskazuje siły równoważące się (1.4) rozpoznaje zjawisko bezwładności w podanych przykładach (1.4) analizuje zachowanie się ciał na podsawie pierwszej zasady dynamiki (1.4) opisuje doświadczenie powierdzające pierwszą zasadę dynamiki (1.4) na przykładzie opisuje zjawisko bezwładności (1.4) 5.4. Trzecia zasada dynamiki objaśnia zasadę akcji i reakcji na wskazanym przykładzie (1.10) wykazuje doświadczalnie, że siły wzajemnego oddziaływania mają jednakowe warości, en sam kierunek, przeciwne zwroy i różne punky przyłożenia (1.10) na dowolnym przykładzie wskazuje siły wzajemnego oddziaływania, rysuje je i podaje cechy ych sił (1.10) opisuje zjawisko odrzuu (1.10) opisuje doświadczenie i przeprowadza rozumowanie, z kórego wynika, że siły akcji i reakcji mają jednakową warość (1.10) 5.5. Siły sprężysości wyjaśnia, że w skuek rozciągania lub ściskania ciała pojawiają się w nim siły dążące do przywrócenia począkowych rozmiarów i kszałów, czyli siły sprężysości (1.3) wyjaśnia, na czym polega sprężysość podłoża, na kórym kładziemy przedmio wykazuje, że siła sprężysości jes wpros proporcjonalna do wydłużenia 5.6. Siła oporu powierza. Siła arcia podaje przykłady, w kórych na ciała poruszające się w powierzu działa siła oporu powierza (1.12) wymienia niekóre sposoby zmniejszania i zwiększania arcia (1.12) podaje przykłady świadczące o ym, że warość siły oporu powierza wzrasa wraz ze wzrosem szybkości ciała (1.12) wykazuje doświadczalnie, że siły arcia wysępujące przy oczeniu mają mniejsze warości niż przy przesuwaniu jednego ciała po podaje przyczyny wysępowania sił arcia (1.12) wykazuje doświadczalnie, że warość siły arcia kineycznego nie zależy od pola powierzchni syku ciał przesuwających się względem siebie, a zależy od rodzaju powierzchni ciał rących o siebie i warości siły dociskającej e ciała do siebie (1.12) rozwiązuje jakościowo problemy doyczące siły arcia

9 drugim (1.12) podaje przykłady pożyecznych i szkodliwych skuków działania sił arcia (1.12) Siła parcia cieczy i gazów na ścianki zbiornika. Ciśnienie hydrosayczne podaje przykłady parcia gazów i cieczy na ściany zbiornika (3.7) podaje przykłady wykorzysania prawa Pascala w urządzeniach hydraulicznych (3.7) podaje prawo Pascala (3.6)? wskazuje przyczyny wysępowania ciśnienia hydrosaycznego (3.6) opisuje prakyczne skuki wysępowania ciśnienia hydrosaycznego (3.6) wskazuje, od czego zależy ciśnienie hydrosayczne (3.6) wykorzysuje prawo Pascala w zadaniach obliczeniowych (3.6) wykorzysuje wzór na ciśnienie hydrosayczne w zadaniach obliczeniowych (3.6) objaśnia zasadę działania podnośnika hydraulicznego i hamulca samochodowego (1.3, 3.7) podaje wyniki obliczeń zaokrąglone do dwóch i rzech cyfr znaczących (3.6) wyprowadza wzór na ciśnienie słupa cieczy na dnie cylindrycznego naczynia p =r gh (3.6) opisuje wykorzysanie prakyczne naczyń połączonych Siła wyporu i jej wyznaczanie. Prawo Archimedesa wyznacza doświadczalnie warość siły wyporu działającej na ciało zanurzone w cieczy (8.1, 8.3, 8.10, 8.11, 8.12, 9.3) podaje przykłady działania siły wyporu w powierzu (3.7) podaje warunek pływania i onięcia ciała zanurzonego w cieczy (3.9) podaje wzór na warość siły wyporu i wykorzysuje go do wykonywania obliczeń (8.5) wyjaśnia pływanie i onięcie ciał, wykorzysując zasady dynamiki (1.4) przeprowadza rozumowanie związane z wyznaczeniem warości siły wyporu wyprowadza wzór na warość siły wyporu działającej na prosopadłościenny klocek zanurzony w cieczy wyjaśnia pochodzenie siły nośnej i zasadę unoszenia się samolou (III) 5.8. Druga zasada dynamiki opisuje ruch ciała pod działaniem sałej siły wypadkowej zwróconej ak samo jak prędkość (1.7) zapisuje wzorem drugą zasadę dynamiki i odczyuje en zapis (1.7) sosuje wzór a = F/m do rozwiązywania zadań oblicza każdą z wielkości we wzorze F = ma (1.7) podaje wymiar 1 niuona ć kg mö ç 1N=1 s 2 č ř (1.7) przez porównanie wzorów F = ma i Fc = mg uzasadnia, że współczynnik g o warość przyspieszenia, z jakim spadają ciała (8.2) oblicza drogi przebye w ruchu jednosajnie przyspieszonym w kolejnych jednakowych przedziałach czasu (1.7) wyjaśnia, co o znaczy, że ciało jes w sanie nieważkości (III) 5.9. Jeszcze o siłach działających w przyrodzie sosuje w prosych zadaniach zasadę zachowania pędu sosuje zasady dynamiki w skomplikowanych problemach jakościowych

10 6. Praca. Moc. Energia Tema według Ocena dosaeczna 6.1. Praca mechaniczna podaje przykłady wykonania pracy w sensie fizycznym (2.2) podaje jednoskę pracy (1 J) (2.2) podaje warunki konieczne do ego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca (2.2) oblicza pracę ze wzoru W = Fs (2.2) wyraża jednoskę pracy 2 1kg m 1J= (2.2) s 2 podaje ograniczenia sosowalności wzoru W = Fs (2.2) oblicza każdą z wielkości we wzorze W = Fs (2.2) sporządza wykres zależności W() s oraz F() s, odczyuje i oblicza pracę na podsawie ych wykresów (8.8) wykonuje zadania wymagające sosowania równocześnie wzorów W = Fs, F = mg (2.2) 6.2. Moc wyjaśnia, co o znaczy, że urządzenia pracują z różną mocą (2.2) podaje jednoskę mocy 1 W (2.2) podaje przykłady urządzeń pracujących z różną mocą (2.2) oblicza moc na podsawie W wzoru P = (2.2) podaje jednoski mocy i przelicza je (2.2) objaśnia sens fizyczny pojęcia mocy (2.2) oblicza każdą z wielkości ze W wzoru P = (2.2) oblicza moc na podsawie wykresu zależności W() (8.8) wykonuje zadania złożone, sosując wzory P = W/, W =Fs, F = mg (2.2) 6.3. Energia w przyrodzie. Energia mechaniczna wyjaśnia, co o znaczy, że ciało posiada energię mechaniczną(2.4) podaje jednoskę energii 1 J podaje przykłady zmiany energii mechanicznej przez wykonanie pracy (2.4)? wyjaśnia pojęcia układu ciał wzajemnie oddziałujących oraz sił wewnęrznych w układzie i zewnęrznych spoza układu (2.3) wyjaśnia pojęcia układu ciał wzajemnie oddziałujących oraz sił wewnęrznych w układzie i zewnęrznych spoza układu (2.3) wyjaśnia i zapisuje związek E W z D = (2.3) 6.4. Energia poencjalna i kineyczna podaje przykłady ciał posiadających energię poencjalną ciężkości i energię kineyczną (2.4) wymienia czynności, kóre należy wykonać, by zmienić energię poencjalną ciała (2.4) opisuje każdy z rodzajów energii mechanicznej oblicza energię poencjalną ciężkości ze wzoru i Ep = mgh kineyczną ze 2 mu wzoru E k = (2.4) 2 oblicza energię poencjalną względem dowolnie wybranego poziomu zerowego (2.4) oblicza każdą wielkość ze wzorów E p = mgh, 2 mu E k = (2.4) 2 za pomocą obliczeń udowadnia, że E k = W siły wypadkowej 6.5. Zasada zachowania energii mechanicznej omawia przemiany energii mechanicznej na podanym przykładzie (2.5) podaje przykłady przemiany energii poencjalnej w kineyczną i na odwró, posługując się zasadą zachowania energii mechanicznej (2.5) sosuje zasadę zachowania energii mechanicznej do rozwiązywania zadań obliczeniowych (2.5) objaśnia i oblicza sprawność urządzenia mechanicznego (2.5) objaśnia i oblicza sprawność urządzenia mechanicznego (2.5)

11 6.6. Dźwignia jako urządzenie uławiające wykonywanie pracy. Wyznaczanie masy za pomocą dźwigni dwusronnej wskazuje w swoim ooczeniu przykłady dźwigni dwusronnej i wyjaśnia jej prakyczną przydaność opisuje zasadę działania dźwigni dwusronnej (1.11) podaje warunek równowagi dźwigni dwusronnej (1.11) wyznacza doświadczalnie nieznaną masę za pomocą dźwigni dwusronnej, linijki i ciała o znanej masie (9.4, 8.1, 8.3, 8.10, 8.11, 8.12) opisuje zasadę działania bloku nieruchomego i kołowrou (1.11) oblicza każdą wielkość ze wzoru F 1 r 1 = F 2 r 2 (1.11)? na podsawie odpowiedniego rozumowania wyjaśnia, w jaki sposób maszyny prose uławiają nam wykonywanie pracy (1.11) oblicza niepewność pomiaru masy meodą najmniej korzysnego przypadku KLASA II 7. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Tema według Ocena dosaeczna 7.1. Energia wewnęrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy podaje przykłady, w kórych na skuek wykonania pracy wzrosła energia wewnęrzna ciała (2.6) wymienia składniki energii wewnęrznej (2.6) opisuje związek średniej energii kineycznej cząseczek z emperaurą (2.6)? wyjaśnia, dlaczego podczas ruchu z arciem nie jes spełniona zasada zachowania energii mechanicznej (2.6) wyjaśnia, dlaczego przyros emperaury ciała świadczy o wzroście jego energii wewnęrznej (2.6) podaje i objaśnia związek E w śr ~ T 7.2. Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej podaje przykłady przewodników i izolaorów ciepła oraz ich zasosowania (2.8) opisuje przepływ ciepła (energii) od ciała o wyższej emperaurze do ciała o niższej emperaurze, nasępujący przy zeknięciu ych ciał (2.6) opisuje rolę izolacji cieplnej w życiu codziennym (2.8) wykorzysując model budowy maerii, objaśnia zjawisko przewodzenia ciepła (2.7) wymienia sposoby zmiany energii wewnęrznej ciała (2.6) formułuje pierwszą zasadę ermodynamiki (2.6) 7.3. Zjawisko konwekcji objaśnia zjawisko konwekcji na przykładzie (2.11) podaje przykłady wysępowania konwekcji w przyrodzie (2.11) wyjaśnia zjawisko konwekcji (2.11) opisuje znaczenie konwekcji w prawidłowym oczyszczaniu powierza w mieszkaniach (2.11) uzasadnia, dlaczego w cieczach i gazach przepływ energii odbywa się głównie przez konwekcję (2.11) 7.4. Ciepło właściwe odczyuje z abeli warości ciepła właściwego (2.10, 8.7) analizuje znaczenie dla przyrody, dużej warości ciepła właściwego wody (8.2) opisuje proporcjonalność ilości dosarczonego ciepła do masy ogrzewanego ciała i przyrosu jego emperaury (2.10, 8.7) oblicza ciepło właściwe na na podsawie proporcjonalności Q ~ m, Q ~ D T definiuje ciepło właściwe subsancji (2.10, 8.7) oblicza każdą wielkość ze opisuje zasadę działania wymiennika ciepła i chłodnicy (2.6) opisuje zależność szybkości przekazywania ciepła od różnicy emperaur sykających się ciał

12 Q podsawie wzoru cw = m D T (2.10) wzoru Q= cwmd T (2.10) wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła właściwego (2.10) sporządza bilans cieplny dla wody i oblicza szukaną wielkość (I) 7.5. Przemiany energii podczas opnienia. Wyznaczanie ciepła opnienia lodu odczyuje z abeli emperaurę opnienia i ciepło opnienia (8.6) opisuje zjawisko opnienia (sałość emperaury, zmiany energii wewnęrznej opniejących ciał) (2.9) podaje przykład znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła opnienia lodu (2.9) opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła w emperaurze opnienia do masy ciała, kóre chcemy sopić (8.7) na podsawie proporcjonalności Q ~ mdefiniuje ciepło opnienia subsancji (8.7) oblicza każdą wielkość ze wzoru Q = mc (2.10) wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła opnienia (2.10) objaśnia, dlaczego podczas opnienia i krzepnięcia emperaura pozosaje sała, mimo zmiany energii wewnęrznej (2.7) doświadczalnie wyznacza ciepło opnienia lodu (8.12) Przemiany energii podczas parowania i skraplania opisuje zależność szybkości parowania od emperaury (2.9) odczyuje z abeli emperaurę wrzenia i ciepło parowania (8.6) analizuje (energeycznie) zjawisko parowania i wrzenia (2.9) opisuje proporcjonalność ilości dosarczanego ciepła do masy cieczy zamienianej w parę (8.7) podaje przykłady znaczenia w przyrodzie dużej warości ciepła parowania wody (2.10) opisuje zależność emperaury wrzenia od zewnęrznego ciśnienia (2.10) na podsawie proporcjonalności Q ~ m definiuje ciepło parowania (8.7) oblicza każdą wielkość ze wzoru Q = mcp (2.10) wyjaśnia sens fizyczny pojęcia ciepła parowania (2.10) opisuje zasadę działania chłodziarki (2.10) opisuje zasadę działania silnika spalinowego czerosuwowego (2.10) 8. Drgania i fale sprężyse Tema według Ocena dosaeczna 8.1. Ruch drgający wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający (6.1) objaśnia, co o są drgania gasnące (6.1) podaje znaczenie pojęć: opisuje przemiany energii w ruchu drgającym (6.1) odczyuje ampliudę i okres z wykresu x () dla drgającego ciała (6.4) odczyuje ampliudę i okres z wykresu x () dla drgającego ciała (6.4) opisuje przykłady drgań łumionych i wymuszonych (6.2)

13 położenie równowagi, wychylenie, ampliuda, okres, częsoliwość dla ruchu wahadła i ciężarka na sprężynie (6.1) 8.2. Wahadło. Wyznaczanie okresu i częsoliwości drgań doświadczalnie wyznacza okres i częsoliwość drgań wahadła i ciężarka na sprężynie (9.12, 8.1, 8.6, 8.10, 8.11, 8.12) opisuje zjawisko izochronizmu wahadła (6.2) wykorzysuje drugą zasadę dynamiki do opisu ruchu wahadła (1.7, 6.1) 8.3. Fale sprężyse demonsruje falę poprzeczną i podłużną (8.1) podaje różnice między ymi falami (6.4) demonsrując falę, posługuje się pojęciami długości fali, szybkości rozchodzenia się fali, kierunku rozchodzenia się fali (6.3) wykazuje w doświadczeniu, że fala niesie energię i może wykonać pracę (6.3) opisuje mechanizm przekazywania drgań jednego punku ośrodka do drugiego w przypadku fali na napięej linie i sprężynie sosuje wzory l = u T oraz l = u f do obliczeń (6.4) uzasadnia, dlaczego fale podłużne mogą się rozchodzić w ciałach sałych, cieczach i gazach, a fale poprzeczne ylko w ciałach sałych (6.3) uzasadnia, dlaczego fale podłużne mogą się rozchodzić w ciałach sałych, cieczach i gazach, a fale poprzeczne ylko w ciałach sałych (6.3) 8.4. Dźwięki i wielkości, kóre je opisują. Badanie związku częsoliwości drgań z wysokością dźwięku. Ulradźwięki i infradźwięki wywarza dźwięki o małej i dużej częsoliwości (9.13) wymienia, od jakich wielkości fizycznych zależy wysokość i głośność dźwięku (6.6) wyjaśnia, jak zmienia się powierze, gdy rozchodzi się w nim fala akusyczna (6.6)? opisuje mechanizm wywarzania dźwięku w insrumenach muzycznych (6.5) podaje rząd wielkości szybkości fali dźwiękowej w powierzu (6.4) wyjaśnia, co nazywamy ulradźwiękami i infradźwiękami (6.4) opisuje doświadczalne badanie związku częsoliwości drgań źródła z wysokością dźwięku (9.13, 8.1) podaje cechy fali dźwiękowej (częsoliwość 16 Hz Hz, fala podłużna, szybkość w powierzu) (6.6) opisuje wysępowanie w przyrodzie i zasosowania infradźwięków i ulradźwięków (np. w medycynie) (6.7) rysuje wykres obrazujący drgania cząsek ośrodka, w kórym rozchodzą się dźwięki wysokie i niskie, głośne i ciche 9. O elekryczności saycznej Tema według Ocena dosaeczna 9.1. Elekryzowanie przez arcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowany m opisuje budowę aomu i jego składniki (4.5) elekryzuje ciało przez poarcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym (9.6, 4.1) wskazuje w ooczeniu zjawiska elekryzowania przez arcie (4.1) objaśnia elekryzowanie przez doyk (4.1)? określa jednoskę ładunku (1 C) jako wielokroność ładunku elemenarnego (4.5) wyjaśnia elekryzowanie przez arcie (analizuje przepływ elekronów) (4.5) 9.2. Siły bada doświadczalnie bada doświadczalnie podaje jakościowo, od czego podaje i objaśnia prawo rysuje wekory sił wzajemnego

14 wzajemnego oddziaływania ciał naelekryzowanyc h oddziaływanie między ciałami naelekryzowanymi przez arcie i formułuje wnioski (9.6, 4.2, 8.1, 8.2) oddziaływania między ciałami naelekryzowanymi przez zeknięcie i formułuje wnioski (9.6, 4.2, 8.1, 8.2)? zależy warość siły wzajemnego oddziaływania ciał naelekryzowanych? Coulomba oddziaływania dwóch kulek naelekryzowanych różnoimiennie lub jednoimiennie 9.3. Przewodniki i izolaory podaje przykłady przewodników i izolaorów (4.3) opisuje budowę przewodników i izolaorów (rolę elekronów swobodnych) (4.3) objaśnia pojęcie jon (4.5) opisuje budowę krysaliczną soli kuchennej (3.2) wyjaśnia, jak rozmieszczony jes, uzyskany na skuek naelekryzowania, ładunek w przewodniku, a jak w izolaorze (4.3) porafi doświadczalnie wykryć, czy ciało jes przewodnikiem czy izolaorem (4.4) 9.4. Zjawisko indukcji elekrosaycznej. Zasada zachowania ładunku objaśnia budowę i zasadę działania elekroskopu analizuje przepływ ładunków podczas elekryzowania przez doyk, sosując zasadę zachowania ładunku (4.4) opisuje mechanizm zobojęniania ciał naelekryzowanych (meali i dielekryków) (4.4) wyjaśnia uziemianie ciał (4.4) demonsruje elekryzowanie przez indukcję (4.1)? wyjaśnia elekryzowanie przez indukcję (4.3) wyjaśnia mechanizm wyładowań amosferycznych objaśnia, kiedy obserwujemy polaryzację izolaora 9.5. Pole elekrosayczne opisuje oddziaływanie ciał naelekryzowanych na odległość, posługując się pojęciem pola elekrosaycznego (4.2) opisuje siły działające na ładunek umieszczony w cenralnym i jednorodnym polu elekrosaycznym uzasadnia, że pole elekrosayczne posiada energię 9.6. Napięcie elekryczne Wyprowadza wzór na napięcie między dwoma punkami pola elekrycznego rozwiązuje złożone zadania ilościowe 10. Prąd elekryczny Tema według Ocena dosaeczna Prąd elekryczny w mealach. Napięcie elekryczne podaje jednoskę napięcia (1 V) (4.8) wskazuje wolomierz, jako przyrząd do pomiaru napięcia (8.12) opisuje przepływ prądu w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych (4.6) posługuje się inuicyjnie pojęciem napięcia elekrycznego (4.8) za pomocą modelu wyjaśnia pojęcie i rolę napięcia elekrycznego zapisuje wzór definicyjny napięcia elekrycznego wykonuje obliczenia, sosując definicję napięcia

15 wymienia i opisuje skuki przepływu prądu w przewodnikach (4.13) Źródła prądu. Obwód elekryczny Naężenie prądu wymienia źródła napięcia: ogniwo, akumulaor, prądnica (4.8) buduje najprosszy obwód składający się z ogniwa, żarówki (lub opornika) i wyłącznika (4.12) podaje jednoskę naężenia prądu (1 A) (4.7) buduje najprosszy obwód prądu i mierzy naężenie prądu w ym obwodzie (4.7) rysuje schema najprosszego obwodu, posługując się symbolami elemenów wchodzących w jego skład (4.12) oblicza naężenie prądu ze q wzoru I = (4.7) wskazuje kierunek przepływu elekronów w obwodzie i umowny kierunek prądu (4.6) objaśnia proporcjonalność q ~ (4.7)? oblicza każdą wielkość ze q wzoru I = (4.7) mierzy napięcie na żarówce (oporniku) (8.12) przelicza jednoski ładunku (1 C, 1 Ah, 1 As) (4.7) wykorzysuje w problemach jakościowych związanych z przepływem prądu zasadę zachowania ładunku Prawo Ohma. Wyznaczanie oporu elekrycznego przewodnika Obwody elekryczne i ich schemay podaje jego jednoskę (1 W ) (4.9) buduje prosy obwód (jeden odbiornik) według schemau (9.7, 8.1, 4.12) mierzy napięcie i naężenie prądu na odbiorniku podaje prawo Ohma (4.9) mierzy naężenie prądu w różnych miejscach obwodu, w kórym odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle (8.12) mierzy napięcie na odbiornikach wchodzących w skład obwodu, gdy odbiorniki są połączone szeregowo lub równolegle (8.12) wykazuje doświadczalnie, że odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych oblicza opór przewodnika na U podsawie wzoru R = I (4.9) oblicza opór, korzysając z wykresu I(U) rysuje schemay obwodów elekrycznych, w skład kórych wchodzi kilka odbiorników buduje obwód elekryczny zawierający kilka odbiorników według podanego schemau (9.7) wykazuje doświadczalnie proporcjonalność I ~ U i definiuje opór elekryczny przewodnika (9.8) (8.7) oblicza wszyskie wielkości ze U wzoru R = (4.9) I objaśnia, dlaczego odbiorniki połączone szeregowo mogą pracować ylko równocześnie, a połączone równolegle mogą pracować niezależnie od pozosałych wyjaśnia, dlaczego urządzenia elekryczne są włączane do sieci równolegle sporządza wykresy I(U) oraz odczyuje wielkości fizyczne na podsawie wykresów oblicza opór zasępczy w połączeniu szeregowym i równoległym odbiorników objaśnia rolę bezpiecznika w insalacji elekrycznej wyjaśnia przyczyny zwarcie w obwodzie elekrycznym wyjaśnia przyczyny porażeń prądem elekrycznym uwzględnia niepewności pomiaru na wykresie zależności I(U) oblicza niepewności przy pomiarach miernikiem cyfrowym Praca i moc prądu odczyuje i objaśnia dane z abliczki znamionowej oblicza pracę prądu elekrycznego ze wzoru oblicza każdą z wielkości wysępujących we wzorach rozwiązuje problemy związane z przemianami energii w podaje definicję sprawności urządzeń elekrycznych

16 elekrycznego odbiornika (9.5) odczyuje zużyą energię elekryczną na liczniku (4.10) podaje przykłady pracy wykonanej przez prąd elekryczny (4.13) podaje jednoski pracy prądu 1 J, 1 kwh podaje jednoskę mocy 1 W, 1 kw podaje rodzaj energii, w jaki zmienia się energia elekryczna w doświadczeniu, w kórym wyznaczamy ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elekrycznego (9.5, 4.13) W = UI (4.10) oblicza moc prądu ze wzoru P = UI (4.10) przelicza jednoski pracy oraz mocy prądu (4.11) opisuje doświadczalne wyznaczanie mocy żarówki (9.9, 8.1, 8.12) objaśnia sposób, w jaki wyznacza się ciepło właściwe wody za pomocą czajnika elekrycznego (9.5) W = UI 2 U R W = 2 W = I R (4.10, 4.11) opisuje przemiany energii elekrycznej w grzałce, silniku odkurzacza, żarówce (4.13) objaśnia sposób dochodzenia do P wzoru cw = (9.5) m D T wykonuje obliczenia (9.5) zaokrągla wynik do rzech cyfr znaczących (8.11) odbiornikach energii elekrycznej podaje przykłady możliwości oszczędzania energii elekrycznej KLASA III 11. Zjawiska magneyczne. Fale elekromagneyczne Tema według Ocena dosaeczna Właściwości magnesów rwałych Przewodnik z prądem jako źródło pola magneycznego podaje nazwy biegunów magneycznych i opisuje oddziaływania między nimi (5.1) opisuje sposób posługiwania się kompasem (5.2) demonsruje działanie prądu w przewodniku na igłę magneyczną umieszczoną w pobliżu, w ym: zmiany kierunku wychylenia igły opisuje zachowanie igły magneycznej w pobliżu magnesu (5.2) wyjaśnia zasadę działania kompasu (5.2) sosuje regułę prawej dłoni w celu określenia położenia biegunów magneycznych dla zwojnicy, przez kórą płynie prąd elekryczny opisuje oddziaływanie magnesu na żelazo i podaje przykłady wykorzysania ego oddziaływania (5.3) do opisu oddziaływania używa pojęcia pola magneycznego (5.2) opisuje pole magneyczne zwojnicy opisuje rolę rdzenia w elekromagnesie (5.6) wyjaśnia zasosowania za pomocą linii przedsawia pole magneyczne magnesu i Ziemi opisuje właściwości magneyczne subsancji podaje przykłady zjawisk związanych z magneyzmem ziemskim wyjaśnia, dlaczego nie można uzyskać pojedynczego bieguna magneycznego

17 przy zmianie kierunku prądu oraz zależność wychylenia igły od pierwonego jej ułożenia względem przewodnika (9.10, 8.1, 5.4) opisuje działanie elekromagnesu na znajdujące się w pobliżu przedmioy żelazne i magnesy (5.5) opisuje budowę elekromagnesu (5.5) elekromagnesu (np. dzwonek elekryczny) Zasada działania silnika zasilanego prądem sałym Zjawisko indukcji elekromagneycz nej objaśnia, jakie przemiany energii zachodzą w silniku elekrycznym podaje przykłady urządzeń z silnikiem na podsawie oddziaływania elekromagnesu z magnesem wyjaśnia zasadę działania silnika na prąd sały (5.6) podaje informacje o prądzie zmiennym w sieci elekrycznej buduje model i demonsruje działanie silnika na prąd sały (5.6, 8.1) wyjaśnia zjawisko indukcji elekromagneycznej wskazuje znaczenie odkrycia ego zjawiska dla rozwoju cywilizacji Fale elekromagneycz ne wskazuje najprossze przykłady zasosowania fal elekromagneycznych (7.12) nazywa rodzaje fal elekromagneycznych (radiowe, mikrofale, promieniowanie podczerwone, świało widzialne, promieniowanie nadfioleowe, rengenowskie) (7.12) podaje inne przykłady zasosowania fal elekromagneycznych (7.12) omawia widmo fal elekromagneycznych podaje niekóre ich właściwości (rozchodzenie się w próżni, 8 szybkość c= 3 10 ms, różne długości fal) (7.11) opisuje fale elekromagneyczne jako przenikanie się wzajemne pola magneycznego i elekrycznego (7.1) opisuje fale elekromagneyczne jako przenikanie się wzajemne pola magneycznego i elekrycznego (7.1)

18 12. Opyka Tema według Ocena dosaeczna Źródła świała. Prosoliniowe rozchodzenie się świała podaje przykłady źródeł świała (7.2) opisuje sposób wykazania, że świało rozchodzi się po liniach prosych (7.2) wyjaśnia powsawanie obszarów cienia i półcienia za pomocą prosoliniowego rozchodzenia się świała w ośrodku jednorodnym (7.2) objaśnia zjawiska zaćmienia Słońca i Księżyca objaśnia zjawiska zaćmienia Słońca i Księżyca Odbicie świała. wskazuje ką padania i odbicia od powierzchni gładkiej (7.3) podaje prawo odbicia opisuje zjawisko rozproszenia świała na powierzchniach chropowaych (7.3) Obrazy w zwierciadłach płaskich wywarza obraz w zwierciadle płaskim podaje cechy obrazu powsającego w zwierciadle płaskim (7.3) rysuje konsrukcyjnie obraz punku lub odcinka w zwierciadle płaskim (7.3) rysuje konsrukcyjnie obraz dowolnej figury w zwierciadle płaskim (7.3) rysuje konsrukcyjnie obraz dowolnej figury w zwierciadle płaskim (7.3) Obrazy w zwierciadłach kulisych szkicuje zwierciadło kulise wklęsłe (7.4) wywarza obraz w zwierciadle kulisym wklęsłym (7.4) wskazuje prakyczne zasosowania zwierciadeł kulisych wklęsłych (7.4) opisuje oś opyczną główną, ognisko, ogniskową i promień krzywizny zwierciadła (7.4) wykreśla bieg wiązki promieni równoległych do osi opycznej po jej odbiciu od zwierciadła (7.4) wymienia cechy obrazów orzymywanych w zwierciadle kulisym (7.4) rysuje konsrukcyjnie obrazy w zwierciadle wklęsłym (7.4) objaśnia i rysuje konsrukcyjnie ognisko pozorne zwierciadła wypukłego (7.4) objaśnia i rysuje konsrukcyjnie ognisko pozorne zwierciadła wypukłego (7.4) Zjawisko załamania świała na granicy dwóch ośrodków podaje przykłady wysępowania zjawiska załamania świała doświadczalnie bada zjawisko załamania świała i opisuje doświadczenie (9.11, 8.1) szkicuje przejście świała przez granicę dwóch ośrodków i oznacza ką padania i ką załamania (7.5) wyjaśnia pojęcie gęsości opycznej (im większa szybkość rozchodzenia się świała w ośrodku ym rzadszy ośrodek) (7.5) opisuje zjawisko całkowiego wewnęrznego odbicia (7.5) wyjaśnia budowę świałowodów opisuje ich wykorzysanie w medycynie i do przesyłania informacji (7.5) Przejście świała przez pryzma. Barwy rozpoznaje ęczę jako efek rozszczepienia świała słonecznego (7.9) wyjaśnia rozszczepienie świała w pryzmacie posługując się pojęciem świało białe (7.9) opisuje świało białe, jako mieszaninę barw (7.10) wyjaśnia pojęcie świała jednobarwnego (monochromaycznego) i prezenuje je za pomocą wskaźnika laserowego (7.10) wyjaśnia, na czym polega widzenie barwne (7.10) wyjaśnia działanie filrów opycznych oblicza zdolność skupiającą soczewki ze wzoru z = 1 f i wyraża ją w diopriach (7.6)

19 12.7. Soczewki skupiające i rozpraszające Orzymywanie obrazów za pomocą soczewek. Wady wzroku. Krókowzrocznoś ć i dalekowzrocznoś ć posługuje się pojęciem ogniska, ogniskowej i osi głównej opycznej (7.6) wywarza za pomocą soczewki skupiającej osry obraz przedmiou na ekranie (9.14, 8.1) podaje rodzaje soczewek (skupiająca, rozpraszająca) do korygowania każdej z wad wzroku (7.8) opisuje bieg promieni równoległych do osi opycznej, przechodzących przez soczewkę skupiającą i rozpraszającą (7.6) rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki skupiające (7.7) rozróżnia obrazy rzeczywise, pozorne, prose, odwrócone, powiększone, pomniejszone (7.7) wyjaśnia, na czym polegają wady wzroku: krókowzroczności i dalekowzroczności (7.8) doświadczalnie znajduje ognisko i mierzy ogniskową soczewki skupiającej (7.6) opisuje zasadę działania prosych przyrządów opycznych (lupa, oko) (7.7) rysuje konsrukcje obrazów wyworzonych przez soczewki rozpraszające (7.7) wyjaśnia zasadę działania innych przyrządów opycznych np. aparau foograficznego) podaje znak zdolności skupiającej soczewek korygujących krókowzroczność i dalekowzroczność (7.8) Porównanie rozchodzenia się fal mechanicznych i elekromagneycz nych. Maksymalna szybkość przekazywania informacji wymienia ośrodki, w kórych rozchodzi się każdy z ych rodzajów fal porównuje szybkość rozchodzenia się obu rodzajów fal wyjaśnia ranspor energii przez fale sprężyse i elekromagneyczne (7.1) porównuje wielkości fizyczne opisujące e fale i ich związki dla obu rodzajów fal opisuje mechanizm rozchodzenia się obu rodzajów fal wymienia sposoby przekazywania informacji i wskazuje rolę fal elekromagneycznych (7.1)

20 V. EWALUACJA PRZEDMIOTOWEGO SYSTEMU OCENIANIA. Nauczyciel fizyki będzie przeprowadzać ewaluację PSO na podsawie analizy pracy i wyników nauczania dokonywanej po zakończeniu roku, ankie i zmian w prawie oświaowym.

Rozkład i Wymagania KLASA III

Rozkład i Wymagania KLASA III Rozkład i Wymagania KLASA III 10. Prąd Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 87 Prąd w mealach. Napięcie elekryczne opisuje przepływ w przewodnikach, jako ruch elekronów swobodnych posługuje się inuicyjnie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Zrozumieć fizykę

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Zrozumieć fizykę Klasa III 10. Prąd elekryczny Tema według 10.1. Prąd elekryczny w mealach. Napięcie elekryczne 10.. Źródła prądu. Obwód elekryczny Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Zrozumieć

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Klasa III 9. O elekryczności saycznej Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki Klasa III Tema według 9.1. Elekryzowanie przez arcie i zeknięcie z ciałem naelekryzowanym opisuje budowę

Bardziej szczegółowo

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014)

Wymagania przedmiotowe z fizyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 2013/2014) Wymagania przedmioowe z izyki - klasa III (obowiązujące w roku szkolnym 013/014) 8. Drgania i ale sprężyse!wskazuje w ooczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający!podaje znaczenie pojęć: położenie

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE

WYMAGANIA EDUKACYJNE GIMNAZJUM NR 2 W RYCZOWIE WYMAGANIA EDUKACYJNE niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z FIZYKI w klasie III gimnazjum sr. 1 7. Przemiany energii w zjawiskach

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i trzecich gimnazjum

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i trzecich gimnazjum Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla klas drugich i rzecich gimnazjum 5. Siły w przyrodzie Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 44 Rodzaje i skuki oddziaływań wymienia różne rodzaje oddziaływania

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III edukacyjne z fizyki dla klasy III gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 10. Prąd Tema według 10.1.

Bardziej szczegółowo

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe

KLASA 1. 1. Wykonujemy pomiary. Wymagania ponadpodstawowe KLASA 1 1. Wykonujemy pomiary Tema lekcji Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie gęsości subsancji Pomiar ciśnienia wymienia przyrządy, za pomocą kórych

Bardziej szczegółowo

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (wymagania edukacyjne) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości siły ciężkości Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY

WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY WYMAGANIA EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY 1. Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą kórych mierzymy długość, emperaurę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednoski

Bardziej szczegółowo

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy)

8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 8. Zakładane osiągnięcia ucznia (Plan wynikowy) 1 Lekcja wsępna 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień Pomiar warości

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa II 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryeriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Jak opisujemy ruch? (1.1, 1., 1.5, 1.6,

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 1. Wykonujemy pomiary Tema według 1.1. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz na co dzień 1.. Pomiar warości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE.

PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. PUBLICZNE GIMNAZJUM nr 1 z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI im. ks. prof. JÓZEFA TISCHNERA w CHRZANOWIE. 1. Wykonujemy pomiary Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w gimnazjum. Wielkości fizyczne, kóre mierzysz

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w roku szkolnym 2012/2013 w Gimnazjum nr 2 w Kolbuszowej 1. Wykonujemy pomiary Lp. Tema lekcji Wymagania konieczne 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Wielkości fizyczne, kóre

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II edukacyjne z fizyki dla klasy II gimnazjum opare na programie nauczania Świa fizyki, auorswa B. Sagnowskiej (wersja 2), wydawnicwa Zamkor, 4. Jak opisujemy ruch? 4.1, 4.2.

Bardziej szczegółowo

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca

- podaje warunki konieczne do tego, by w sensie fizycznym była wykonywana praca Fizyka, klasa II Podręcznik: Świat fizyki, cz.2 pod red. Barbary Sagnowskiej 6. Praca. Moc. Energia. Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe 1 Praca mechaniczna - podaje przykłady wykonania pracy

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa

Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3. 1. Podstawa programowa Wymagania edukacyjne z fizyki- klasa 2 i 3 1. Podsawa programowa Cele kszałcenia wymagania ogólne I. Wykorzysanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prosych zadań obliczeniowych.

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II

ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II ZAGADNIENIA na egzamin klasyfikacyjny z fizyki klasa III (IIIA) rok szkolny 2013/2014 semestr II Piotr Ludwikowski XI. POLE MAGNETYCZNE Lp. Temat lekcji Wymagania konieczne i podstawowe. Uczeń: 43 Oddziaływanie

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KL.II I-półrocze Temat Energia wewnętrzna i jej zmiany przez wykonanie pracy Cieplny przepływ energii. Rola izolacji cieplnej Zjawisko konwekcji Ciepło właściwe Przemiany energii podczas topnienia. Wyznaczanie ciepła topnienia

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe ocenianie Fizyka

Przedmiotowe ocenianie Fizyka Przedmioowe ocenianie Fizyka 1. Przedmioowe ocenianie obejmuje ocenę wiadomości, umiejęności i posaw uczniów. Ocenianie odbywa się w sześciosopniowej skali ocen: celujący, bardzo dobry, dobry, dosaeczny,

Bardziej szczegółowo

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon

wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie formułuje wnioski z doświadczenia sposobu elektryzowania ciał objaśnia pojęcie jon Klasa III Elektryzowanie przez tarcie. Ładunek elementarny i jego wielokrotności opisuje budowę atomu i jego składniki elektryzuje ciało przez potarcie wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez

Bardziej szczegółowo

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR

ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ. Świat fizyki. Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR ZESPÓŁ SZKÓŁ PODSTAWOWO GIMNAZJALNYCH IM. JANA PAWŁA II W ŁOSOSINIE DOLNEJ Świa fizyki Program nauczania AUTOR: WYDAWNICTWO ZAMKOR Z MODYFIKACJĄ MAŁGORZATY JAŚKIEWICZ Podręcznik : Świa fizyki, 11/1/2009,

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 2. Drgania i fale sprężyste Ruch drgający wskazuje w otoczeniu

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum

Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum Wymagania edukacyjne z fizyki w klasie III gimnazjum 8. Drgania i fale sprężyste 8.1. Ruch drgający wskazuje w otoczeniu przykłady ciał wykonujących ruch drgający objaśnia, co to są drgania gasnące podaje

Bardziej szczegółowo

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory

(Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia. stosuje wzory (Plan wynikowy) - zakładane osiągnięcia ucznia Fizyka klasa III 1 Zapoznanie z wymaganiami edukacyjnymi i kryteriami oceniania. Regulamin pracowni i przepisy BHP. 1. Drgania i fale spręŝyste (8.1-8.12)

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE DLA UCZNIÓW KLAS I Wymagania konieczne ocena dopuszczająca wie że długość i odległość mierzymy w milimerach cenymerach merach lub kilomerach

Bardziej szczegółowo

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową.

Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Szczegółowy rozkład materiału z fizyki dla klasy III gimnazjum zgodny z nową podstawą programową. Lekcja organizacyjna. Omówienie programu nauczania i przypomnienie wymagań przedmiotowych Tytuł rozdziału

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z fizyki dla klasy 3 gimnazjum Semestr I 1. Przemiany energii w zjawiskach cieplnych Zmiana energii

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016

Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego w klasie III gimnazjum na lekcjach fizyki w roku szkolym 2015/2016 Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który: posiada wiedzę i umiejętności znacznie

Bardziej szczegółowo

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH

PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH PRZEMIANY ENERGII W ZJAWISKACH CIEPLNYCH Ocenę DOPUSZCZAJĄCĄ otrzymuje uczeń, który : podaje przykłady, w których na skutek wykonania pracy wzrosła energia wewnętrzna ciała podaje przykłady przewodników

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki 1. Z dniem 31.08.2015 Gimnazjum nr 1 w Lubinie wprowadza Przedmioowy Sysem Oceniania z fizyki w klasach gimnazjum I III sanowiący załącznik do Wewnąrzszkolnego Sysemu

Bardziej szczegółowo

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H

Teresa Wieczorkiewicz. Fizyka i astronomia. Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Teresa Wieczorkiewicz Fizyka i astronomia Program nauczania, rozkład materiału oraz plan wynikowy Gimnazjum klasy: 3G i 3H Wg podstawy programowej z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23

Bardziej szczegółowo

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń:

Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka. Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: Fizyka. Klasa 3. Semestr 1. Dział : Optyka Wymagania na ocenę dopuszczającą. Uczeń: 1. wymienia źródła światła 2. wyjaśnia, co to jest promień światła 3. wymienia rodzaje wiązek światła 4. wyjaśnia, dlaczego

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum

Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Przedmiotowy system oceniania z fizyki dla klasy III gimnazjum Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak

Publiczne Gimnazjum im. Jana Deszcza w Miechowicach Wielkich. Opracowanie: mgr Michał Wolak 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 3 Szczegółowe wymagania na poszczególne stopnie (oceny) 1. Drgania i fale R treści nadprogramowe Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) lekcji Cele operacyjne uczeń: Wymagania podstawowe po nadpod stawowe Dopuszczający Dostateczny Dobry Bardzo dobry 1 2 3 4 5 6 1. Światło i cień wymienia źródła światła wyjaśnia,

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010

Przedmiotowy System Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 Przedmioowy Sysem Oceniania z Fizyki rok szkolny 2009/2010 1. Z dniem 31.08.2009 w Gimnazjum nr 1 w Lubinie wprowadza Przedmioowy Sysem Oceniania z fizyki w klasach gimnazjum I III sanowiący załącznik

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III

WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III WYMAGANIA NA POSZCZEGÓLNE STOPNIE SZKOLNE Z FIZYKI W KLASIE III Dział XI. DRGANIA I FALE (9 godzin lekcyjnych) Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: wskaże w otaczającej rzeczywistości przykłady

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w kasie trzeciej przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w kasie trzeciej przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny z fizyki w kasie rzeciej przy realizacji i podręcznika Świa fizyki 10. Prąd elekryczny Tema według 10.1. Prąd elekryczny w mealach. Napięcie elekryczne podaje jednoskę napięcia

Bardziej szczegółowo

9. Plan wynikowy (propozycja)

9. Plan wynikowy (propozycja) 9. Plan wynikowy (propozycja) lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów Wymagania podstawowe po nadpod stawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Optyka 1. Światło

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI DLA GIMNAZJUM Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa I Wymagania konieczne (dopuszczająca) wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas, szybkość i masę podaje zakres pomiarowy przyrządu przelicza jednostki długości, czasu i masy

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa III etap edukacyjny

Podstawa programowa III etap edukacyjny strona 1/5 Źródło: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej Więcej: www.reformaprogramowa.men.gov.pl/rozporzadzenie Podstawa programowa III etap

Bardziej szczegółowo

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor

FIZYKA. Nauczanie fizyki odbywa się według programu: Barbary Sagnowskiej Świat fizyki (wersja 2) wydawnictwo Zamkor FIZYKA 1. Uwagi wstępne. Ocenianie wewnątrzszkolne ma na celu: 1) poinformowanie ucznia o poziomie jego osiągnięć edukacyjnych i postępach w tym zakresie; 2) udzielanie uczniowi pomocy w samodzielnym planowaniu

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE

WYMAGANIA Z FIZYKI. Klasa III DRGANIA I FALE WYMAGANIA Z FIZYKI Klasa III DRGANIA I FALE dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego, wyjaśnia

Bardziej szczegółowo

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry

Ocena. Stopień dopuszczający Stopień dostateczny Stopień dobry Stopień bardzo dobry Drgania i fale wskazuje w otaczającej rzeczywistości przykłady ruchu drgającego opisuje przebieg i wynik przeprowadzonego doświadczenia, wyjaśnia rolę użytych przyrządów i wykonuje schematyczny rysunek

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach.

WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Beata Cieślik KLASA I WYMAGANIA EDUKACYJNE z Fizyki klasa I i III Gimnazjum w Zespole Szkół w Rudkach. Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który - Opanował treści elementarne użyteczne w pozaszkolnej

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3

Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania edukacyjne fizyka kl. 3 Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczająca dostateczna dobra bardzo dobra Rozdział 1. Elektrostatyka wymienia dwa rodzaje

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa II

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki klasa II LINKI WAŻNE DLA KLAS III hp://fizyka.zamkor.pl/image/maerialy/men_om_5_11110.pdf hp://fizyka.zamkor.pl/arykul/63/1188-obowiazkowe-dowiadczenia-fizyczne/ Wymagania na pozczególne oceny przy realizacji i

Bardziej szczegółowo

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012

Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Program merytoryczny Konkursu Fizycznego dla uczniów gimnazjów rok szkolny 2011/2012 Celem Konkursu Fizycznego jest rozwijanie zainteresowań prawidłowościami świata przyrody, umiejętność prezentacji wyników

Bardziej szczegółowo

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe. Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy III gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy

Bardziej szczegółowo

ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016

ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016 SZCZEGÓŁOWY REGULAMIN OCENIANIA OSIĄGNIĘĆ EDUKACYJNYCH Z FIZYKI W KLASIE III b W SALEZJAŃSKIM GIMNAZJUM PUBLICZNYM W ŚWIĘTOCHŁOWICACH rok szkolny 2015/2016 I. Podstawa prawna: Rozdział 33a ustawy o systemie

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy (propozycja)

Plan wynikowy (propozycja) Plan wynikowy (propozycja) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne - uczeń: Kategoria celów podstawowe ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające 1 2 3 4 5 6 7 Rozdział I. Elektrostatyka

Bardziej szczegółowo

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe

Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne. Treści nauczania wymagania szczegółowe Podstawa programowa z fizyki (III etap edukacyjny) Cele kształcenia wymagania ogólne I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych zadań obliczeniowych. II.

Bardziej szczegółowo

Wymagania podstawowe (dostateczna) Uczeń: wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie (4.1)

Wymagania podstawowe (dostateczna) Uczeń: wskazuje w otoczeniu zjawiska elektryzowania przez tarcie (4.1) Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki ZamKor ( w nawiasach podano numery wymagań szczegółowych, przekrojowych i doświadczalnych realizowanych w danym dziale)

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka

Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Plan wynikowy dla klasy II do programu i podręcznika To jest fizyka Wymagania Temat lekcji ele operacyjne uczeń: Kategoria celów podstawowe Ponad podstawowe konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania (propozycja)

Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Przedmiotowy system oceniania (propozycja) Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające ocena dopuszczająca ocena dostateczna ocena dobra ocena bardzo dobra 1 2 3 4 wymienia

Bardziej szczegółowo

W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach

W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA FIZYKA. W Publicznym Gimnazjum im. Kard. Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach I. CELE PRZEDMIOTOWEGO SYSTEMU OCENIANIA Zapoznanie uczniów i rodziców (prawnych opiekunów ) z

Bardziej szczegółowo

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje

Kryteria oceniania z fizyki. Nowa podstawa programowa nauczania fizyki i astronomii w gimnazjum. Moduł I, klasa I. 1.Ocenę dopuszczającą otrzymuje Kryteria oceniania z fizyki. Moduł I, klasa I. - zna pojęcia: substancja, ekologia, wzajemność oddziaływań, siła. - zna cechy wielkości siły, jednostki siły. - wie, jaki przyrząd służy do pomiaru siły.

Bardziej szczegółowo

Wykonujemy pomiary. Niektóre właściwości fizyczne ciał

Wykonujemy pomiary. Niektóre właściwości fizyczne ciał FIZYKA - GIMNAZJUM KRYTERIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH Sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów. Uczeń: Wykonujemy pomiary wymienia przyrządy, za pomocą których mierzymy długość, temperaturę, czas,

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie

Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III. Wymagania na ocenę dostateczną Uczeń: opisuje. oddziaływanie Wymagania edukacyjne Fizyka klasa III 1. Zjawiska i fale elektro 7 godzin. L.p. Temat lekcji Wymagania na ocenę dopuszczającą 1 Oddziaływania biegunów magnetycznych magnesów oraz magnesów i żelaza. 2 Badanie

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim.

Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. Szczegółowe wymagania edukacyjne z fizyki dla uczniów z upośledzeniem w stopniu lekkim. ROZDZIAŁ I. Właściwości materii określa warunki zmian stanu skupienia; określa zmiany stanu skupienia na porównuje

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej

Przedmiotowy system oceniania Fizyka. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej Przedmiotowy system oceniania Fizyka Gimnazjum im. Jana Pawła II w Czarnej Białostockiej I Formy oceniania 1. Główną formą sprawdzania wiadomości i umiejętności są prace pisemne: sprawdziany (obejmujące

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA III Drgania i fale mechaniczne Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia.

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki"

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania edukacyjne na poszczególne oceny, sposoby sprawdzania osiągnięć edukacyjnych oraz warunki i tryb uzyskania wyższej niż przewidywana ocena Fizyka 1. Wykonujemy pomiary Wymagania na poszczególne

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI Gimnazjum WYMAGANIA PODSTAWOWE ( OCENA dopuszczająca, dostateczna) Uczeń : Zna i prawidłowo posługuje się symbolami wielkości fizycznych Zna jednostki wielkości fizycznych

Bardziej szczegółowo

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3)

KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA. Ciepło jako forma przekazywania energii. Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) (oceny:2,3) KLASA II (nacobezu) Rozdział I. PRACA, MOC, ENERGIA Temat lekcji Wymagania podstawowe (P) (oceny:2,3) Wymagania rozszerzające (PP) (oceny:4,5) 1. Praca praca jest wykonywana wtedy, gdy pod działaniem siły

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI W PUBLICZNYM GIMNAZJUM NR 1 W RAJCZY Przedmiotowy system oceniania z fizyki w gimnazjum sporządzono w oparciu o : 1. Wewnątrzszkolny system oceniania. 2. Podstawę

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania dla uczniów z obowiązkiem dostosowania wymagań edukacyjnych z fizyki kl. III

Przedmiotowy system oceniania dla uczniów z obowiązkiem dostosowania wymagań edukacyjnych z fizyki kl. III Wymagania edukacyjne dla uczniów z opinią PPP Fizyka klasa III 1 Zjawiska i fale elektro 7 godzin Lp Temat lekcji Wymagania na ocenę dopuszczającą 1 Oddziaływania biegunów magnetycznych magnesów oraz magnesów

Bardziej szczegółowo

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska)

KLASA II PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) KLASA II PROGRAM NAUZANIA LA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.RAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) Wymagania Temat lekcji ele operacyjne : Kategoria celów podstawowe ponadpodstawowe konieczne podstawowe rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I. I półrocze

Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I. I półrocze Wymagania edukacyjne z fizyki kl. I Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który nie spełnia wymagań kryterialnych na ocenę dopuszczającą. I półrocze Ocena dopuszczająca Ocena dostateczna Ocena dobra Ocena

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2

Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Przedmiotowy system oceniania z fizyki w klasie 2 Kursywą oznaczono treści dodatkowe. Wymagania na poszczególne oceny konieczne podstawowe rozszerzające dopełniające dopuszczający dostateczny dobry bardzo

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające

WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające WYMAGANIA ZGODNIE Z PROGRAMEM NAUCZANIA G-11/09/10 Osiągnięcia konieczne Osiągnięcia podstawowe Osiągnięcia rozszerzone Osiągnięcia dopełniające zna pojęcia położenia równowagi, wychylenia, amplitudy;

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI WYMAGANIA EDUKACYJNE Z FIZYKI KLASA II Energia Wymagania na stopień dopuszczający obejmują treści niezbędne dla dalszego kształcenia oraz użyteczne w pozaszkolnej działalności ucznia zna pojęcia pracy

Bardziej szczegółowo

2.4. KONKURS Z FIZYKI

2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4. KONKURS Z FIZYKI 2.4.1. Cele edukacyjne Rozwijanie zainteresowania fizyką. Motywowanie do poszerzania wiedzy i umiejętności w zakresie fizyki. Pogłębienie motywacji do samodzielnej i systematycznej

Bardziej szczegółowo

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki

Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji programu i podręcznika Świat fizyki Wymagania na poszczególne oceny przy realizacji i podręcznika Świat fizyki 1. Wykonujemy pomiary 1.1. Wielkości fizyczne, które mierzysz na co dzieo 1.2. Pomiar wartości siły ciężkości 1.3. Wyznaczanie

Bardziej szczegółowo

SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE

SZCZEGÓŁOWE CELE EDUKACYJNE Program nauczania: Fizyka z plusem, numer dopuszczenia: DKW 4014-58/01 Plan realizacji materiału nauczania fizyki w klasie I wraz z określeniem wymagań edukacyjnych DZIAŁ PRO- GRA- MOWY Pomiary i Siły

Bardziej szczegółowo

Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB)

Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB) PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z FIZYKI rok szkolny 2015/2016 GIMNAZJUM Świat fizyki 1- Barbara Sagnowska (cz.1- Nr ewidencyjny MEN 11/1/2009) - wydawnictwo ZamKor (KLASY: 1GA, 1GB) I. WSTĘP 1. Ocenie podlegają

Bardziej szczegółowo

KLASA I PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska)

KLASA I PROGRAM NAUCZANIA DLA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.BRAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) KLASA I PROGRAM NAUZANIA LA GIMNAZJUM TO JEST FIZYKA M.RAUN, W. ŚLIWA (M. Małkowska) Kursywą oznaczono treści dodatkowe Temat lekcji ele operacyjne - uczeń: Kategoria celów podstawowe Wymagania ponadpodstawowe

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III

Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III Ocena niedostateczna: Wymagania edukacyjne z fizyki dla klasy III uczeń nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności na ocenę dopuszczającą nie skorzystał z możliwości poprawy ocen niedostatecznych

Bardziej szczegółowo

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym.

Klasa 1. Zadania domowe w ostatniej kolumnie znajdują się na stronie internetowej szkolnej. 1 godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w roku szkolnym. Rozkład materiału nauczania z fizyki. Numer programu: Gm Nr 2/07/2009 Gimnazjum klasa 1.! godzina fizyki w tygodniu. 36 godzin w ciągu roku. Klasa 1 Podręcznik: To jest fizyka. Autor: Marcin Braun, Weronika

Bardziej szczegółowo

CIĘŻAR. gdzie: F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg

CIĘŻAR. gdzie: F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg WZORY CIĘŻAR F = m g F ciężar [N] m masa [kg] g przyspieszenie ziemskie ( 10 N ) kg 1N = kg m s 2 GĘSTOŚĆ ρ = m V ρ gęstość substancji, z jakiej zbudowane jest ciało [ kg m 3] m- masa [kg] V objętość [m

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami Strategii Lizbońskiej.

Bardziej szczegółowo

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»»

SPIS TREŚCI ««*» ( # * *»» ««*» ( # * *»» CZĘŚĆ I. POJĘCIA PODSTAWOWE 1. Co to jest fizyka? 11 2. Wielkości fizyczne 11 3. Prawa fizyki 17 4. Teorie fizyki 19 5. Układ jednostek SI 20 6. Stałe fizyczne 20 CZĘŚĆ II. MECHANIKA 7.

Bardziej szczegółowo

Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA

Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA Publiczne Gimnazjum Nr 17 Integracyjne w Białymstoku Przedmiotowy system oceniania FIZYKA ZASADY OCENIANIA POSZCZEGÓLNYCH OBSZARÓW AKTYWNOŚCI I PRZELICZANIA PUNKTÓW NA OCENĘ. Obszary aktywności: 1. Prace

Bardziej szczegółowo

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła

Test sprawdzający wiedzę z fizyki z zakresu gimnazjum autor: Dorota Jeziorek-Knioła Spotkania z fizyką, część 4 Test 1 1. (1 p.) Na lekcji fizyki uczniowie demonstrowali zjawisko załamania światła na granicy wody i powietrza, po czym sporządzili rysunek przedstawiający bieg promienia

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1)

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1) Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 1 (1-2-1 lub 2-1-1) Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami

Bardziej szczegółowo

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 2

Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 2 Barbara Sagnowska Świat fizyki Program nauczania Wersja 2 Motto Szkoła powinna poświęcić dużo uwagi efektywności kształcenia w zakresie nauk przyrodniczych i ścisłych zgodnie z priorytetami Strategii Lizbońskiej.

Bardziej szczegółowo

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe.

Zakres wymagań ma charakter kaskadowy to znaczy że uczeń chcąc uzyskać ocenę wyższą musi spełnić wymagania na oceny niższe. Rozkład materiału nauczania z fizyki do klasy II gimnazjum na rok szkolny 2014/2015 opracowany w oparciu o program nauczania fizyki w gimnazjum Spotkania z fizyką, autorstwa Grażyny Francuz-Ornat, Teresy

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55 PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA NA LEKCJACH FIZYKI W GIMNAZJUM NR 55 1. Cele kształcenia i wychowania w przedmiocie. I. Wykorzystanie wielkości fizycznych do opisu poznanych zjawisk lub rozwiązania prostych

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I

Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Przedmiotowy system oceniania do części 2 podręcznika Klasy 3 w roku szkolnym 2013-2014 sem I Tabela wymagań programowych i kategorii celów poznawczych Temat lekcji w podręczniku 22. Ruch drgający podać

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM KRYTERIA OCENIANIA Z FIZYKI DLA KLASY III GIMNAZJUM DRGANIA I FALE MECHANICZNE - Uczeń nie opanował wiedzy i umiejętności niezbędnych w dalszej nauce. -Wie, że fale sprężyste nie mogą rozchodzić się w

Bardziej szczegółowo

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III

Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Plan wynikowy zajęcia edukacyjne z fizyki III etap edukacyjny klasa III Oprac. dr I.Flajszok 1 Temat zajęć podstawowe pojęcia fizyczne Liczba godzi n Osiągnięcia ucznia/poziom wymagań treści rozszerzające

Bardziej szczegółowo

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki

Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III. Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Szczegółowe wymagania z fizyki dla klas I-III Gimnazjum im. Jana Pawła II w Sułowie Program nauczania: Bliżej fizyki Opracowanie: Wydawnictwo WSiP. Nauczyciel uczący: Anna Tyczyńska Poziom osiągnięć stopień

Bardziej szczegółowo