Radosław Kucharczyk. Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Radosław Kucharczyk. Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy"

Transkrypt

1 Radosław Kucharczyk Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy Warszawa 2012

2 Redaktor Paulina Słupek Redaktor techniczny Maryla Broda Skład i łamanie Marcin Szcześniak Copyright by Wydawnictwo Szkolne PWN Sp. z o.o. Warszawa 2012

3 Spis treści 1. Informacje wstępne Ogólna charakterystyka programu Koncepcja metodyczna programu Adresaci programu Warunki realizacji programu Cele kształcenia na IV etapie edukacyjnym (podstawa programowa IV.0 i IV.1 w zakresie podstawowym) Cele kształcenia ogólnego Ogólne cele kształcenia językowego Treści nauczania Wymagania szczegółowe Struktury gramatyczne Metody osiągania celów kształcenia Metodyka nauczania rozumienia ze słuchu (rozumienia wypowiedzi ustnej) Metodyka nauczania czytania ze zrozumieniem (rozumienia wypowiedzi pisemnej) Metodyka nauczania wypowiedzi pisemnej (tworzenia wypowiedzi pisemnej) Metodyka nauczania wypowiedzi ustnej (tworzenia wypowiedzi ustnej) Metodyka nauczania interakcji ustnej (reagowania na wypowiedź ustną) Metodyka nauczania interakcji pisemnej (reagowania na wypowiedź pisemną) Metodyka nauczania mediacji (przetwarzania wypowiedzi) Wybór podręcznika i materiałów dydaktycznych Ocenianie osiągnięć i postępów ucznia Typologia oceniania według Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego Sposoby oceniania sprawności językowych Słuchanie / czytanie Słownictwo Gramatyka Karty do oceny wypowiedzi uczniów Samoocena ucznia Konstruowanie scenariusza lekcji Bibliografia Informacje o autorze programu Uwaga! Recenzja niniejszego programu wydana przez dra Macieja Smuka (z Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego, Instytutu Romanistyki Zakładu Dydaktyki i Metodyki Języków Romańskich) znajduje się na stronie Wydawnictwa Szkolnego PWN (www.wszpwn.com.pl). 3

4 1. Informacje wstępne 1.1. Ogólna charakterystyka programu Niniejszy program nauczania bazuje na trzech podstawowych dokumentach regulujących kwestie związane z nauczaniem języków obcych w szkołach ponadgimnazjalnych w Polsce, czyli: Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz.U. z 2009 r. Nr 4, poz. 17); Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 sierpnia 2001r. w sprawie standardów wymagań będących podstawą przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów (Dz.U. z 2001r. Nr 92, poz.1020, z późniejszymi zmianami); Informatorze o egzaminie maturalnym od roku szkolnego 2011/2012 oraz na dokumencie Rady Europy (RE) Europejskim systemie opisu kształcenia językowego: uczenie się, nauczanie, ocenianie (od tej chwili ESOKJ). Nowa podstawa programowa wpłynęła znacząco na nauczanie języków obcych w polskiej szkole. Nakłada ona bowiem obowiązek wprowadzenia pierwszego języka obcego już w szkole podstawowej (I i II etap edukacyjny). W gimnazjum (III etap edukacyjny) uczeń kontynuuje naukę tego języka oraz rozpoczyna naukę drugiego języka. W szkole ponadgimnazjalnej (IV etap edukacyjny) każdy uczeń uczy się co najmniej dwóch języków obcych. Przynajmniej jeden z języków powinien być kontynuacją nauki rozpoczętej w szkole podstawowej lub gimnazjum. Układ nauczania języków obcych ilustruje poniższa tabela zaczerpnięta ze strony 14. Podstawy programowej z komentarzami (tom 3 Języki obce w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum). Szkoła podstawowa Gimnazjum Liceum Pierwszy język obcy Drugi język obcy lub Pierwszy język obcy Drugi język obcy Trzeci język obcy lub Pierwszy język obcy Drugi język obcy Trzeci język obcy Należy również zaznaczyć, że nauka języka obcego począwszy od III poziomu edukacyjnego powinna odbywać się w grupach międzyoddziałowych. Ma to umożliwić uczniom wybór języka, jak również poziomu, na którym jest on nauczany. W szkole ponadgimnazjalnej (IV etap edukacyjny) możliwe jest realizowanie trzech wariantów podstawy programowej: na poziomie IV.0 dla początkujących na poziomie IV.1 dla kontynuujących naukę w zakresie podstawowym (IV.1.1) dla uczniów, którzy realizowali wymagania poziomu III.0 = rozpoczęli naukę języka w gimnazjum 4

5 w zakresie rozszerzonym (IV.1.2) dla uczniów, którzy realizowali wymagania poziomu III.1 = kontynuowali w gimnazjum naukę języka rozpoczętą w szkole podstawowej na poziomie IV.2 dla uczniów uczących się języka obcego w oddziałach dwujęzycznych. Niniejszy program został opracowany do wymogów dwóch wariantów podstawy programowej dla czwartego etapu edukacyjnego IV.0 oraz IV.1 w zakresie podstawowym (IV.1.1). Przykłady ilustrujące omawiane zagadnienia pochodzą z serii do nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych pt. Francofolie Express. Seria ta umożliwia realizację dwóch wymienionych wariantów podstawy programowej Koncepcja metodyczna programu Niniejszy program promuje nauczanie języka francuskiego oparte na założeniach podejścia zadaniowego (enseignement/apprentissage par tâches, approche actionnelle). Pojęcie podejścia zadaniowego zostało wprowadzone do glottodydaktyki (dydaktyka nauczania języków obcych) za sprawą wspomnianego już dokumentu RE. Podejście zadaniowe jest w nim zdefiniowane w następujący sposób (ESOKJ: 20): Posługiwanie się językiem, w tym także uczenie się języka, obejmuje działania podejmowane przez uczestników życia społecznego, którzy jako osoby indywidualne posiadają i stale rozwijają swoje kompetencje, zarówno ogólne jak i językowe kompetencje komunikacyjne. Posługując się tymi kompetencjami, podejmują oni określone działania językowe. Uwzględniając uwarunkowania i ograniczenia, wynikające z danego kontekstu, uruchamiają pewne procesy językowe, które pozwalają rozumieć lub tworzyć teksty dotyczące tematów z określonych sfer życia. Stosują przy tym strategie najbardziej odpowiednie dla wykonania danego zadania. Świadoma obserwacja procesów towarzysząca tym wszystkim działaniom prowadzi, na zasadzie sprzężenia zwrotnego, do wzmocnienia lub do modyfikacji własnych kompetencji. Tak przedstawiony proces przyswajania języka wpływa naturalnie na działania dydaktyczne. Przyjrzyjmy się, w jaki sposób. Kluczowe słowa w definicji podejścia zadaniowego kompetencje kontekst i sfera życia teksty zadanie (tâche) strategie I co z nich wynika dla nauczyciela języka obcego i jego ucznia Stałe i równoczesne rozwijanie na zajęciach językowej kompetencji komunikacyjnej (jej wymiaru językowego, socjojęzykowego i pragmatycznego) oraz kompetencji ogólnych (wiedzy, umiejętności, uwarunkowań osobowościowych, np. postaw związanych z komunikacją z innymi oraz umiejętności uczenia się). Uwzględnianie w procesie dydaktycznym czynników sytuacyjnych, związanych ze sferą życia, która dotyczy / interesuje uczącego się. Praca z tekstem (ustnym lub pisemnym) powinna być kluczowym zadaniem na lekcji języka obcego. Nie należy więc ograniczać się do pracy z pojedynczymi zdaniami, ale proponować uczniom prace z tekstem ciągłym najlepiej osadzonym w autentycznym kontekście komunikacyjnym. Zadanie definiuje się jako każde celowe działanie, uważane za konieczne, by rozwiązać jakiś problem, wypełnić zobowiązanie lub zrealizować dążenie (ESOKJ: 21). Zadaniem powinna kończyć się praca nad każdą jednostką dydaktyczną. Na zadania składają się prostsze exercices i trudniejsze activités. W praktyce może to wyglądać na przykład tak: Exercice: Uzupełnij teksty przepisów (składniki + przygotowanie) na barszcz czerwony i zrazy zawijane podanymi słowami. Activité: Przedstaw w grupie czteroosobowej przepis na swoje ulubione polskie danie. Tâche: Wspólnie z kolegami organizujecie wieczór polski dla zaprzyjaźnionych Francuzów. Opracujcie menu oraz program na ten wieczór. Należy uwrażliwiać uczniów na tzw. strategie komunikacyjne, czyli na umiejętność parafrazowania, używania synonimu, antonimu, zwracania się z prośbą o wyjaśnienie, uszczegółowienie informacji, etc. oraz na strategie uczenia się języków obcych, czyli np. na umiejętność tworzenia map myśli, strategicznego czytania i słuchania tekstu, kontrolowania stresu lub motywowania się do nauki. 5

6 Elementem stale pojawiającym się w jednostkach lekcyjnych serii Francofolie express uwzględniającym powyższe założenia jest rubryka Action!. Można w niej znaleźć otwarte zadania ustne i pisemne przewidujące odgrywanie określonych ról nawiązujących do rzeczywistych sytuacji komunikacyjnych. Większość tych ćwiczeń stanowi nie tylko przygotowanie do egzaminu maturalnego oraz egzaminu DELF, ale przede wszystkim do odnalezienia się w sytuacjach życia codziennego w czasie realnego pobytu we Francji lub innym kraju francuskojęzycznym Adresaci programu Niniejszy program adresowany jest do nauczycieli uczących języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych na poziomie podstawowym, realizujących więc podstawę programową IV.0 lub IV.1 w zakresie podstawowym (IV.1.1). Program służy pomocą w określeniu ogólnych celów kształcenia oraz szczegółowych treści nauczania, podpowiada nauczycielom najskuteczniejsze metody i techniki pracy na lekcji języka francuskiego, a także jak pracować w kontekście podejścia zadaniowego. Program zachęca także nauczycieli do stosowania różnego typu form oceniania, w tym również do wdrożenia samooceny, która jest koniecznym elementem procesu glottodydaktycznego Warunki realizacji programu Przypomnijmy, że niniejszy program przewidziany jest do realizacji na czwartym etapie edukacyjnym, czyli w szkołach ponadgimnazjalnych, w ciągu trzech lat nauki w wymiarze 2 lub 3 godzin tygodniowo. Warto, by nauka języka francuskiego odbywała się w grupach liczących maksymalnie 15 osób. Wskazane jest także odpowiednie wyposażenie sal językowych, czyli wyposażenie w odtwarzacz CD, mapy Francji i krajów francuskojęzycznych, słowniki bi- i monolingwalne, tablice korkowe, dokumenty autentyczne: prasę, książki, filmy oraz w miarę możliwości w TV, tablicę interaktywną (TBI), rzutnik, komputer ze stałym łączem internetowym. 6

7 2. Cele kształcenia na IV etapie edukacyjnym (podstawa programowa IV.0 i IV.1 w zakresie podstawowym) 2.1. Cele kształcenia ogólnego Zgodnie z podstawą programową, nadrzędne cele kształcenia ogólnego na IV etapie edukacyjnym są następujące: przyswojenie przez uczniów określonego zasobu wiadomości na temat faktów, zasad, teorii i praktyk; zdobycie przez uczniów umiejętności wykorzystania posiadanych wiadomości podczas wykonywania zadań i rozwiązywania problemów; kształtowanie u uczniów postaw warunkujących sprawne i odpowiedzialne funkcjonowanie we współczesnym świecie. Celem kształcenia jest przygotowanie uczniów do życia w społeczeństwie informacyjnym. Nauczyciele powinni zatem rozwijać u uczniów umiejętności wyszukiwania informacji z różnych źródeł za pomocą technologii informacyjno-komunikacyjnej. Ponadto, duży nacisk powinien być położony na rozwój indywidualny i społeczny ucznia, co sprowadza się do rozwijania takich postaw jak m. in. uczciwość, wiarygodność, odpowiedzialność, poczucie własnej wartości, szacunek dla innej osoby, ciekawość poznawcza, kreatywność, kultura osobista oraz umiejętność pracy zespołowej. W kontekście nauczania języków obcych nadrzędnym celem edukacyjnym określonym w podstawie programowej jest kształcenie umiejętności skutecznego posługiwania się językami obcymi. Nauczanie języków obcych powinno być dostosowane do poziomu biegłości językowej ucznia, która zależy od poziomu umiejętności osiągniętego na wcześniejszych etapach edukacyjnych. Czwarty etap edukacyjny kończy się egzaminem maturalnym, którego jedną ze składowych jest egzamin maturalny z języka obcego nowożytnego 1. Przygotowanie uczniów do tego egzaminu jest więc również jednym z nadrzędnych celów kształcenia Ogólne cele kształcenia językowego Zasadnicze cele kształcenia językowego wyznaczają dwa podstawowe dokumenty: ESOKJ opisuje on i charakteryzuje poziomy biegłości językowej, właściwe europejskiemu kontekstowi kształcenia językowego; podstawa programowa bazuje ona na ESOKJ i określa cele nauki języków obcych w Polsce. Europejski system opisu kształcenia językowego Nauczanie języka obcego nowożytnego w szkole ponadgimnazjanej w zakresie podstawowym obejmuje trzy poziomy biegłości językowej A1, A2 i B1, określone w ESOKJ. Niniejszy program zakłada, że po ukończeniu trzyletniego cyklu nauczania (przy realizacji założeń podstawy programowej IV.0 lub IV.1 w zakresie podstawowym), uczeń osiągnie poziom znajomości języka zbliżony do poziomu B1, przy czym zakres środków językowych będzie nawiązywał do poziomu A2+, zaś umiejętności częściowo do poziomu B1. 1 Seria podręczników Francofolie Express przygotowuje ucznia do egzaminu maturalnego z języka francuskiego na poziomie podstawowym (z uwzględnieniem nowej formuły egzaminu ustnego). 7

8 Ogólny opis biegłości językowej na każdym z tych poziomów wygląda następująco (ESOKJ: 33): poziom A1 samodzielności podstawowy A2 B1 opis biegłości językowej Osoba posługująca się językiem na tym poziomie: rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia i bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego; potrafi formułować pytania z zakresu życia prywatnego, dotyczące np.: miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada oraz odpowiadać na tego typu pytania; potrafi przedstawiać siebie i innych; potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy. Osoba posługująca się językiem na tym poziomie: rozumie wypowiedzi i często używane wyrażenia w zakresie tematów związanych z życiem codziennym (są to np.: bardzo podstawowe informacje dotyczące osoby rozmówcy i jego rodziny, zakupów, otoczenia, pracy); potrafi porozumiewać się w rutynowych, prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających jedynie bezpośredniej wymiany zdań na tematy znane i typowe; potrafi w prosty sposób opisywać swoje pochodzenie i otoczenie, w którym żyje, a także poruszać sprawy związane z najważniejszymi potrzebami życia codziennego. Osoba posługująca się językiem na tym poziomie: rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd.; potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą się zdarzyć w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem; potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują; potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany. Podstawa programowa Cele ogólne kształcenia językowego na poziomie podstawowym w sposób jasny i konkretny definiuje podstawa programowa. W dokumencie nazwane są one wymaganiami ogólnymi. Wymagania te podzielone są na pięć grup: znajomość środków językowych, rozumienie wypowiedzi, tworzenie wypowiedzi, reagowanie na wypowiedzi (interakcja 2 ) oraz przetwarzanie wypowiedzi (mediacja 3 ). Umiejętności określone w poszczególnych wymaganiach są zdefiniowane w podstawie programowej w następujący sposób: poziom IV.0 Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację podstawowych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń rozumie bardzo proste i krótkie wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie i powoli, w standardowej odmianie języka, a także krótkie i proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Znajomość środków językowych. Rozumienie wypowiedzi. poziom IV.1.1 Uczeń posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń rozumie proste, typowe wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie i powoli, w standardowej odmianie języka, a także proste wypowiedzi pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). 2 Uwaga autora programu. 3 Jak wyżej. 8

9 poziom IV.0 Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń uczestniczy w prostej rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Tworzenie wypowiedzi. Reagowanie na wypowiedzi. Przetwarzanie wypowiedzi. poziom IV.1.1 Uczeń samodzielnie formułuje krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń uczestniczy w rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych (patrz podrozdział 3.1). 9

10 3. Treści nauczania 3.1. Wymagania szczegółowe Wymagania szczegółowe lub inaczej treści nauczania uszczegółowiają wymagania ogólne. Obejmują one zakres treści tematyczno-leksykalnych, środków językowych oraz szczegółowy spis umiejętności w zakresie poszczególnych sprawności językowych i innych umiejętności związanych z procesem nauczania/uczenia się języka obcego. Poniżej zostaną zacytowane treści nauczania dla poziomu podstawowego (IV.0 i IV.1 w zakresie podstawowym IV.1.1). W zakresie środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych) poziom IV.0 Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych, umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych (patrz podrozdział 2.2) w zakresie następujących tematów: 1. człowiek (np. dane personalne, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, uczucia i emocje, zainteresowania, problemy etyczne); 2. dom (np. miejsce zamieszkania, opis domu, pomieszczeń domu i ich wyposażenia, wynajmowanie mieszkania); 3. szkoła (np. przedmioty nauczania, oceny, wymagania, życie szkoły, kształcenie pozaszkolne); 4. praca (np. zawody i związane z nimi czynności, warunki pracy i zatrudnienia, praca dorywcza); 5. życie rodzinne i towarzyskie (np. okresy życia, członkowie rodziny, koledzy, przyjaciele, czynności życia codziennego, formy spędzania czasu wolnego, święta i uroczystości, styl życia, konflikty i problemy); 6. żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowanie, lokale gastronomiczne); 7. zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary, sprzedawanie i kupowanie, reklama, korzystanie z usług, środki płatnicze); 8. podróżowanie i turystyka (np. środki transportu, informacja turystyczna, baza noclegowa, wycieczki, zwiedzanie); 9. kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, media); 10. sport (np. dyscypliny sportu, sprzęt sportowy, imprezy sportowe, sport wyczynowy); 11. zdrowie (np. samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie, higieniczny tryb życia); poziom IV.1.1 Uczeń posługuje się w miarę rozwiniętym zasobem środków językowych, umożliwiającym realizację pozostałych wymagań ogólnych (patrz podrozdział 2.2) w zakresie następujących tematów: 1. człowiek (np. dane personalne, wygląd zewnętrzny, cechy charakteru, uczucia i emocje, zainteresowania, problemy etyczne); 2. dom (np. miejsce zamieszkania, opis domu, pomieszczeń domu i ich wyposażenia, wynajmowanie, kupno i sprzedaż mieszkania); 3. szkoła (np. przedmioty nauczania, oceny, wymagania, życie szkoły, kształcenie pozaszkolne, system oświaty); 4. praca (np. zawody i związane z nimi czynności, warunki pracy i zatrudnienia, praca dorywcza, rynek pracy); 5. życie rodzinne i towarzyskie (np. okresy życia, członkowie rodziny, koledzy, przyjaciele, czynności życia codziennego, formy spędzania czasu wolnego, święta i uroczystości, styl życia, konflikty i problemy); 6. żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki i ich przygotowanie, lokale gastronomiczne, diety); 7. zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary, sprzedawanie i kupowanie, reklama, korzystanie z usług, środki płatnicze, banki i ubezpieczenia); 8. podróżowanie i turystyka (np. środki transportu, informacja turystyczna, baza noclegowa, wycieczki, zwiedzanie, wypadki); 9. kultura (np. dziedziny kultury, twórcy i ich dzieła, uczestnictwo w kulturze, media); 10. sport (np. dyscypliny sportu, sprzęt sportowy, imprezy sportowe, sport wyczynowy); 10

11 poziom IV nauka i technika (np. odkrycia naukowe, obsługa i korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych, technologie informacyjno-komunikacyjne); 13. świat przyrody (np. klimat, rośliny i zwierzęta, krajobraz, zagrożenia i ochrona środowiska naturalnego, klęski żywiołowe); 14. państwo i społeczeństwo (np. konflikty wewnętrzne i międzynarodowe, przestępczość, polityka społeczna); 15. elementy wiedzy o krajach obszaru języka francuskiego oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu międzykulturowego oraz tematyki integracji europejskiej, w tym znajomość problemów pojawiających się na styku różnych kultur i społeczności. poziom IV zdrowie (np. samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie, higieniczny tryb życia, niepełnosprawni, uzależnienia, ochrona zdrowia); 12. nauka i technika (np. odkrycia naukowe, wynalazki, obsługa i korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych, awarie technologie informacyjno-komunikacyjne); 13. świat przyrody (np. klimat, świat roślin i zwierząt, krajobraz, zagrożenia i ochrona środowiska naturalnego, klęski żywiołowe, katastrofy, przestrzeń kosmiczna); 14. państwo i społeczeństwo (np. struktura państwa, urzędy, organizacje społeczne i międzynarodowe, konflikty wewnętrzne i międzynarodowe, przestępczość, polityka społeczna, gospodarka); 15. elementy wiedzy o krajach obszaru języka francuskiego oraz o kraju ojczystym, z uwzględnieniem kontekstu międzykulturowego oraz tematyki integracji europejskiej, w tym znajomość problemów pojawiających się na styku różnych kultur i społeczności. W zakresie sprawności językowych poziom IV.0 Uczeń rozumie ze słuchu bardzo proste, krótkie, typowe wypowiedzi (np. instrukcje, komunikaty, rozmowy) artykułowane powoli i wyraźnie, w standardowej odmianie języka, czyli: 1. reaguje na polecenia; 2. określa główną myśl tekstu; 3. określa myśl główną poszczególnych części tekstu; 4. znajduje w tekście poszczególne informacje; 5. określa intencje nadawcy/autora tekstu; 6. określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników); 7. rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi. Uczeń rozumie krótkie, proste wypowiedzi pisemne (np. napisy informacyjne, listy, ulotki reklamowe, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, proste teksty narracyjne), czyli: 1. określa główną myśl tekstu; 2. określa myśl główną poszczególnych części tekstu; 3. znajduje w tekście poszczególne informacje; 4. określa intencje nadawcy/autora tekstu; 5. określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu); 6. rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi. Rozumienie wypowiedzi ustnej. Rozumienie wypowiedzi pisemnej. poziom IV.1.1 Uczeń rozumie ze słuchu proste, typowe wypowiedzi (np. instrukcje, komunikaty, ogłoszenia, rozmowy) artykułowane wyraź nie, w standardowej odmianie języka, czyli: 1. określa główną myśl tekstu; 2. określa myśl główną określone części tekstu; 3. znajduje w tekście poszczególne informacje; 4. określa intencje nadawcy/autora tekstu; 5. określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników); 6. rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi. Uczeń rozumie proste wypowiedzi pisemne (np. napisy informacyjne, listy, broszury, ulotki reklamowe, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy, instrukcje obsługi, proste artykuły prasowe i teksty narracyjne), czyli: 1. określa główną myśl tekstu; 2. określa myśl główną poszczególnych części tekstu; 3. znajduje w tekście poszczególne informacje; 4. określa intencje nadawcy/autora tekstu; 5. określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu); 6. rozpoznaje związki pomiędzy poszczególnymi częściami tekstu; 7. rozróżnia formalny i nieformalny styl wypowiedzi. 11

12 poziom IV.0 poziom IV.1.1 Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne, czyli: 1. opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności; 2. opowiada o wydarzeniach życia codziennego i komentuje je; 3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości; 4. opisuje swoje upodobania i uczucia; 5. przedstawia opinie swoje i innych osób; 6. przedstawia intencje i plany na przyszłość. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi pisemne w formie prostych wyrażeń i zdań (np. wiadomość, , krótki opis, notatka, ogłoszenia, zaproszenie, ankieta, pocztówka, prosty list prywatny), czyli: 1. opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności; 2. opowiada o wydarzeniach życia codziennego i komentuje je; 3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości; 4. opisuje swoje upodobania i uczucia; 5. przedstawia opinie swoje i innych osób; 6. przedstawia intencje i plany na przyszłość. Uczeń reaguje ustnie w prosty i zrozumiały sposób, w typowych sytuacjach, czyli: 1. nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, wita się i żegna, udziela podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób); Tworzenie wypowiedzi ustnej. Tworzenie wypowiedzi pisemnej. Reagowanie na wypowiedź ustną. Uczeń tworzy krótkie, proste, zrozumiałe, wypowiedzi ustne, czyli: 1. opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności; 2. opowiada o wydarzeniach życia codziennego i komentuje je; 3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości; 4. relacjonuje wydarzenia z przeszłości; 5. wyraża i uzasadnia swoje opinie, poglądy i uczucia; 6. przedstawia opinie innych osób; 7. przedstawia zalety i wady różnych rozwiązań i poglądów; 8. opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość; 9. opisuje doświadczenia swoje i innych osób; 10. wyraża pewność, przypuszczenie, wątpliwości dotyczące zdarzeń z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości; 11. wyjaśnia sposób obsługi prostych urządzeń (np. automatu do napojów, bankomatu); 12. stosuje formalny lub nieformalny styl wypowiedzi w zależności od sytuacji. Uczeń tworzy krótkie, proste, zrozumiałe wypowiedzi pisemne (np. wiadomość, opis, notatka, ogłoszenie, zaproszenie, ankieta, pocztówka, , list prywatny, prosty list formalny), czyli: 1. opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności; 2. opowiada o wydarzeniach życia codziennego i komentuje je; 3. przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości; 4. relacjonuje wydarzenia z przeszłości; 5. wyraża i uzasadnia swoje opnie, poglądy i uczucia; 6. przedstawia opinie innych osób; 7. przedstawia zalety i wady różnych rozwiązań i poglądów; 8. opisuje intencje, marzenia, nadzieje i plany na przyszłość; 9. opisuje doświadczenia swoje i innych; 10. wyraża pewność, przypuszczenie, wątpliwości dotyczące zdarzeń z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości; 11. wyjaśnia sposób obsługi prostych urządzeń (np. automatu do napojów, automatu telefonicznego); 12. stosuje zasady konstruowania tekstów o różnym charakterze; 13. stosuje formalny i nieformalny styl wypowiedzi w zależności od sytuacji. Uczeń reaguje ustnie w sposób zrozumiały, w typowych sytuacjach, czyli: 1. nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, wita się i żegna, udziela podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób); 12

13 poziom IV.0 poziom IV rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; 3. stosuje formy grzecznościowe; 4. uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaś nienia; 5. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje i su gestie; 6. prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia; 7. wyraża swoje opnie i życzenia, pyta o opinie i życzenia innych; 8. wyraża swoje emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie); 9. wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby; 10. przeprasza, przyjmuje przeprosiny; 11. prosi o powtórzenie bądź wyjaśnienie (sprecyzowanie) tego, co powiedział rozmówca. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. , wiadomość) w typowych sytuacjach, czyli: 1. nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, udziela podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób); 2. uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz); 3. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje i sugestie; 4. prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia; 5. wyraża swoje opinie i życzenia, pyta o opinie i życzenia innych; 6. wyraża swoje emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie) 7. wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby; 8. przeprasza, przyjmuje przeprosiny. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie, czyli: 1. przekazuje w języku obcym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) i tekstach obcojęzycznych; 2. przekazuje w języku polskim główne myśli lub wybrane informacje z prostego tekstu w języku obcym. Reagowanie na wypowiedź pisemną. Przetwarzanie wypowiedzi. 2. rozpoczyna, prowadzi i kończy rozmowę; 3. stosuje formy grzecznościowe; 4. uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaśnienia; 5. prowadzi proste negocjacje w typowych sytuacjach życia codziennego (np. wymiana zakupionego towaru); 6. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje i sugestie; 7. prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia; 8. wyraża swoje opnie i życzenia, pyta o opinie i życzenia innych; 9. wyraża swoje emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie); 10. prosi o radę i udziela rady; 11. wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby; 12. wyraża skargę, przeprasza, przyjmuje przeprosiny; 13. prosi o powtórzenie bądź wyjaśnienie tego, co powiedział rozmówca. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. , wiadomość, list prywatny i prosty list formalny) w typowych sytuacjach, czyli: 1. nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, udziela podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób); 2. uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz); 3. prowadzi proste negocjacje (np. uzgadnianie formy spędzania czasu); 4. proponuje, przyjmuje i odrzuca propozycje i sugestie; 5. prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia; 6. wyraża swoje opinie i życzenia, pyta o opinie, preferencje i życzenia innych, zgadza się i sprzeciwia; 7. wyraża swoje emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie); 8. prosi o radę i udziela rady; 9. wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby; 10. wyraża skargę, przeprasza, przyjmuje przeprosiny. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie, czyli: 1. przekazuje w języku obcym informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach, piktogramach) i tekstach obcojęzycznych; 2. przekazuje w języku polskim główne myśli lub wybrane informacje z prostego tekstu w języku obcym; 3. przekazuje w języku obcym informacje sformułowane w języku polskim. 13

14 W zakresie innych umiejętności Dokonywanie samooceny. Uczeń dokonuje samooceny (np. przy użyciu portfolio językowego) i wykorzystuje techniki samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów, prowadzenie notatek, zapamiętywanie nowych wyrazów, korzystanie z tekstów kultury w języku obcym). Współdziałanie w grupie. Uczeń współdziała w grupie, np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach projektowych. Korzystanie ze źródeł informacji w języku obcym. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku francuskim (np. encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi) również za pomocą technologii informacyjno-komunikacyjnych. Stosowanie strategii komunikacyjnych Uczeń stosuje strategie komunikacyjne, czyli np.: domyśla się znaczenia wyrazów z kontekstu i rozumie tekst zawierający nieznane słowa i zwroty oraz proste strategie kompensacyjne, czyli np.: zastępuje innym wyrazem, opisuje w przypadku, gdy nie zna lub nie pamięta jakiegoś wyrazu. Posiadanie świadomości językowej Uczeń posiada świadomość językową, np. podobieństw i różnic pomiędzy językami Struktury gramatyczne 1 Niniejszy wykaz zagadnień gramatycznych umożliwia efektywną komunikację i obejmuje trzyletni okres nauki języka francuskiego w szkole ponadgimnazjalnej. RZECZOWNIK rzeczowniki o tej samej formie w obu rodzajach; liczba mnoga rzeczowników z końcówką -s, -aux, -eaux, -eux; rzeczowniki o jednej liczbie; liczba mnoga niektórych rzeczowników złożonych; rzeczowniki o tej samej formie w obu rodzajach; rodzaj żeński z końcówką -e, -trice, -euse, -ve, -elle, podwajanie spółgłoski, np. -enne, pojawianie się akcentu, np. -ère; rzeczowniki o różnych formach dla obu rodzajów. RODZAJNIK rodzajnik nieokreślony: jako wyznacznik nieokreśloności; jako wyznacznik ilości w liczbie pojedynczej; przed rzeczownikiem w liczbie mnogiej poprzedzonym przymiotnikiem (de). rodzajnik określony: jako wyznacznik określoności; jako wyznacznik wartości globalnych; jako wyznacznik posiadania; jako wyznacznik całości; przed nazwami własnymi; w datach; w formach ściągniętych z przyimkami à i de. 1 Zakres struktur gramatycznych, które uczeń ma opanować na poziomie podstawowym nie jest podzielony na poziom IV.0 i IV.1.1. Wynika to z faktu, że spis struktur został zaczerpnięty z Informatora o egzaminie maturalnym z języka nowożytnego, który wraz z wejściem reformy szkolnictwa do szkół ponadgimnazjalnych (wrzesień 2012) ma przestać istnieć. Decyzją autora programu struktury gramatyczne znalazły się w niniejszym programie, ponieważ jest on zdania, że ich wykaz ułatwi nauczycielowi planowanie pracy, a podziału na poszczególne poziomy dokona sam nauczyciel, w zależności od realizowanych zagadnień i potrzeb uczniów. 14

15 rodzajnik cząstkowy: jako wykładnik jakiejś części; z rzeczownikami abstrakcyjnymi; z rzeczownikami niepoliczalnymi; z czasownikiem faire dla określenia czynności. rodzajniki po przeczeniach: rodzajnik nieokreślony, określony i cząstkowy po przeczeniach; rodzajnik po przeczeniach z czasownikiem être. opuszczanie rodzajnika: po wyrażeniach ilościowych; przed rzeczownikiem użytym w funkcji orzecznika; w konstrukcjach z niektórymi przyimkami (np. venir en métro); przed nazwami własnymi, nazwami dni tygodnia i miesięcy; w tytułach, ogłoszeniach, depeszach i adresach. ZAIMEK PRZYMIOTNY zaimek przymiotny wskazujący; zaimek przymiotny dzierżawczy; zaimek przymiotny pytający i wykrzyknikowy; zaimki przymiotne nieokreślone dla wyrażania ilości i jakości. LICZEBNIK liczebniki główne; liczebniki porządkowe. PRZYMIOTNIK przymiotniki o tej samej formie w obu liczbach; liczba mnoga przymiotników z końcówką -s, -aux, -eaux; przymiotniki o tej samej formie w obu rodzajach; rodzaj żeński przymiotników z końcówką -e, -(t)euse, -ve, -elle, -trice, -se, -ce, -gue, -che, podwajanie spółgłoski, np. -ette, pojawianie się akcentu, np. -ère; przymiotniki o podwójnej formie w rodzaju męskim; stopniowanie przymiotników regularne i nieregularne; miejsce przymiotników w zdaniu (przymiotniki znajdujące się regularnie przed/po rzeczowniku). ZAIMEK zaimki osobowe podmiotu; zaimki zwrotne; zaimki osobowe akcentowane (w tym złożenia z même); zaimki osobowe dopełnienia bliższego; zaimki osobowe dopełnienia dalszego; zaimki przysłowne en i y (w funkcji dopełnienia i okolicznika miejsca); miejsce jednego zaimka w zdaniu; zaimki względne proste; zaimki rzeczowne pytające o podmiot, orzecznik, dopełnienie bliższe, dopełnienie dalsze, okolicznik; zaimki rzeczowne dzierżawcze; zaimki rzeczowne wskazujące (w tym zaimki rodzaju nijakiego cela/ça); zaimki rzeczowne nieokreślone. CZASOWNIK czasowniki I grupy; czasowniki II grupy; czasowniki III grupy; czasowniki posiłkowe: être, avoir, aller, venir; czasowniki zwrotne; czasowniki w zwrotach bezosobowych; czasowniki przechodnie i nieprzechodnie; 15

16 składnia czasowników: konstrukcje z orzecznikiem; konstrukcje z dopełnieniem bliższym i dalszym. wieloznaczność czasowników; tryby i czasy: le présent ; le passé récent ; le passé composé ; l imparfait ; le plus-que-parfait ; le futur proche ; le futur simple ; l impératif ; le conditionnel présent ; le conditionnel passé (do rozpoznania w tekście); le subjonctif présent. uzgadnianie le participe passé: dla czasowników, odmienianych z czasownikiem être; z zaimkami dopełnienia bliższego; z zaimkiem względnym que. le gérondif ; le participe présent ; l infinitif présent. PRZYSŁÓWEK przysłówki sposoby z końcówką -ment; przysłówki czasu; przysłówki miejsca; przysłówki opinii; przysłówki twierdzenia; przysłówki przeczenia; przysłówki natężenia; przysłówki pytające; przysłówki porównania; wyrażenia przysłówkowe; stopniowanie przysłówków: regularne i nieregularne; miejsce przysłówków w zdaniu. PRZYIMEK I SPÓJNIK przyimki; wyrażenia przyimkowe; spójniki; użycie wyrażeń przyimkowych i spójników dla wyrażenia związków logicznych w zdaniu (relacji czasowych, przyczyny, skutku, celu, opozycji, porównania). SKŁADNIA zdania proste: zdanie oznajmujące; zdanie pytające intonacyjne; zdanie pytające z est-ce-que; zdanie pytające z inwersją; zdanie pytające z użyciem zaimków pytających i przysłówków; zdanie przeczące; zdanie rozkazujące; konstrukcje emfatyczne; konstrukcje bezosobowe; 16

17 dopowiedzenia; zdanie w stronie biernej w czasach wymienionych dla poziomu. zdania złożone: zdanie współrzędne bezspójnikowe; zdanie współrzędne spójnikowe; zdanie podrzędne dopełnieniowe; zdanie podrzędne okolicznikowe czasu; zdanie podrzędne okolicznikowe przyczyny; zdanie podrzędne okolicznikowe celu; zdanie podrzędne okolicznikowe przyzwolenia; zdanie podrzędne okolicznikowe warunku (si + présent/passé composé + présent/futur simple/impératif ; si + imparfait + conditionnel présent ; si + plus-que-parfait + conditionnel passé (do rozpoznania w tekście) zdanie podrzędne względne; zdanie bezokolicznikowe; zdanie w mowie zależnej: zdanie nadrzędne w czasie teraźniejszym/przyszłym trybu oznajmiającego; zdanie nadrzędne w trybie rozkazującym. 17

18 4. Metody osiągania celów kształcenia Poniżej zostały podane praktyczne wskazówki, jak rozwijać poszczególne umiejętności na lekcji języka francuskiego. Ponadto, znajdują się tu również informacje dotyczące kryteriów wyboru podręcznika kursowego Metodyka nauczania rozumienia ze słuchu (rozumienia wypowiedzi ustnej) Według ESOKJ (34 35) uczący się języka obcego w zakresie sprawności rozumienia ze słuchu powinien posiadać określone umiejętności na poszczególnych poziomach biegłości językowej. poziom A1 A2 B1 Uczeń: rozumie znane słowa i bardzo podstawowe wyrażenia dotyczące go osobiście, jego rodziny i bezpośredniego otoczenia, gdy tempo wypowiedzi jest wolne, a wymowa wyraźna. rozumie wyrażenia i najczęściej używane słowa, związane z ważnymi dla niego sprawami (informacje o nim i jego rodzinie, zakupy, miejsce i region zamieszkania, zatrudnienie); rozumie główny sens zawarty w krótkich, prostych komunikatach i ogłoszeniach. rozumie główne myśli zawarte w jasnej, sformułowanej w standardowej odmianie języka wypowiedzi na znane mu tematu (np. dom, szkoła, czas wolny); potrafi zrozumieć główne wątki wielu programów radiowych i telewizyjnych, traktujących o sprawach bieżących lub o sprawach interesujących go osobiście wtedy, gdy te informacje podawane są stosunkowo wolno i wyraźnie. Należy pamiętać, że praca nad rozwijaniem sprawności rozumienia ze słuchu powinna przebiegać trzyetapowo: FAZA 1 przygotowanie do słuchania Celem tej fazy jest ułatwienie uczniom słuchania ze zrozumieniem. Na tym etapie nauczyciel aktywizuje słownictwo związane z tekstem, tak aby nakierować uwagę uczniów na tematykę nagrania. Można to zrobić za pomocą obrazka, który uczniowie opiszą (tym samym będą ćwiczyć umiejętności wymagane na egzaminie maturalnym). Innym sposobem jest stworzenie mapy myśli wokół kluczowych słów tekstu. Można również pokusić się o tradycyjne ćwiczenia leksykalne, takie jak np. uzupełnienie tekstu o podobnej tematyce, co w tekście słuchanym podanymi (lub nie: dla uczniów bardziej zaawansowanych) słowami, wskazanie słowa niepasującego do pozostałych czy też ćwiczenia słowotwórcze (np. nominalizacja lub werbalizacja). Jeżeli konieczne, w tej fazie można również powtórzyć struktury gramatyczne, które pojawią się w tekście. 18 FAZA 2 słuchanie właściwe Słuchanie tekstu powinno przebiegać w trzech etapach. Etap 1 słuchanie ogólne Celem tego słuchania jest globalne zrozumienie wysłuchanego tekstu. Stopień ogólnego zrozumienia tekstu można sprawdzić za pomocą pytań: kto? co? gdzie? kiedy?. Można też zaproponować bardziej ambitne ćwiczenia: uzupełnienie streszczenia wysłuchanego tekstu (uwaga: streszczenie musi być bardzo ogólne), zadanie wielokrotnego wyboru dotyczące głównych wątków wysłuchanego tekstu lub połączenie ilustracji z treścią tekstu.

19 Etap 2 słuchanie selektywne Celem tego słuchania jest wychwycenie przez uczniów konkretnych informacji narzuconych przez treść zadania. Do sprawdzenia tej umiejętności najlepiej nadają się zadania wielokrotnego wyboru lub też zadania typu prawda/fałsz, zwłaszcza, że są to zadania z którymi uczniowie spotkają się na egzaminie maturalnym z języka francuskiego. W przypadku tych ostatnich nie jest wskazane dodawanie trzeciego dystraktora, On ne sait pas, na poziomie podstawowym. Może on nie tylko utrudnić zadanie, ale również zniechęcić uczniów. Po drugim słuchaniu, warto zachęcić uczniów do przeczytania transkrypcji tekstu i samodzielnego sprawdzenia odpowiedzi. Następnie można wyjaśnić nowe słownictwo oraz zwrócić uwagę uczniów na cechy języka mówionego oraz organizację interakcji ustnej w języku francuskim (patrz rozdz. 4.5). Etap 3 słuchanie szczegółowe Celem tego słuchania jest bardzo dokładne zrozumienie tekstu przez uczniów. Do jego sprawdzenia można skorzystać z następujących ćwiczeń: dla uczniów początkujących: pytania otwarte, na które odpowiedzi mogą być udzielone w języku polskim; dla uczniów bardziej zaawansowanych: parafrazowanie, szukanie synonimów, antonimów, etc. FAZA 3 ćwiczenia po słuchaniu W tej fazie pracy z nagraniem uczniowie mają za zadanie wykorzystać słownictwo związane z tematem tekstu, którego słuchali w ćwiczeniach o charakterze produktywnym. Najlepiej nadają się do tego ćwiczenia interakcyjne (patrz rozdz. 4.5). Zajmują one mniej czasu na lekcji, zwłaszcza kiedy wszyscy uczniowie odgrywają jednocześnie scenki sytuacyjne parami, a nauczyciel chodzi pomiędzy uczniami i na bieżąco monitoruje ich wypowiedzi. Wypowiedzi pisemne nadają się lepiej jako prace domowe Metodyka nauczania czytania ze zrozumieniem (rozumienia wypowiedzi pisemnej) Według ESOKJ (34) uczący się języka obcego w zakresie sprawności czytania ze zrozumieniem powinien posiadać określone umiejętności na poszczególnych poziomach biegłości językowej. poziom A1 A2 B1 Uczeń: rozumie znane nazwy, słowa i bardzo proste zdania, np. na tablicach informacyjnych i plakatach lub katalogach. czyta bardzo krótkie, proste teksty; znajduje konkretne, przewidywalne informacje w prostych tekstach dotyczących życia codziennego, takich jak ogłoszenia, reklamy, prospekty, karty dań, rozkłady jazdy; rozumie krótkie, proste listy prywatne. rozumie teksty składające się głównie ze słów najczęściej występujących, dotyczących życia codziennego lub zawodowego; rozumie opisy wydarzeń, uczuć i pragnień zawarte w prywatnej korespondencji. Praca nad rozwijaniem sprawności czytania ze zrozumieniem, podobnie jak słuchania ze zrozumieniem, powinna przebiegać w trzech fazach: FAZA 1 przygotowanie do czytania Celem tej fazy jest przygotowanie uczniów do tematyki tekstu. Warto więc przypomnieć uczniom słownictwo związane z tematyką tekstu, jak i konstrukcje gramatyczne, które pojawią się w tekście. Można to zrobić za pomocą technik, które zostały omówione w sekcji 4.1. Wskazane jest również wykorzystanie ilustracji, zdjęć, wykresów, etc., które towarzyszą tekstowi. Uczniowie mogą je krótko opisać (ćwicząc tym samym umiejętności wymagane na egzaminie maturalnym: opis pojedynczego obrazka lub wybór jednej ilustracji z wielu i uargumentowanie go), a następnie wysnuć hipotezy dotyczącego tematu tekstu. 19

20 FAZA 2 czytanie właściwe Etap 1 czytanie ogólne Celem tego etapu pracy z tekstem jest sprawdzenie, czy uczniowie rozumieją główną myśl/główne myśli tekstu. Można to sprawdzić za pomocą pytań wielokrotnego wyboru, uzupełniania bardzo ogólnego streszczenia tekstu brakującymi słowami, etc. W tej części lekcji można również poprosić uczniów o refleksję nad strukturą tekstu (paragrafy, podtytuły, etc.) oraz nad jego rodzajem (opowiadanie, wywiad, etc.) Etap 2 czytanie selektywne Na tym etapie czytania, uczniowie mają za zadanie wyłowić z tekstu szczegółowe informacje narzucone przez treść zadania. Zadania mogą mieć charakter pytań wielokrotnego wyboru lub zadania typu prawda/fałsz. Uczniom początkującym nie powinno się zadawać pytań otwartych, a jeżeli, to odpowiedzi na nie powinny być formułowane w języku polskim. Po czytaniu selektywnym nauczyciel może wyjaśnić uczniom nieznane im słowa. Nie należy robić tego wcześniej: uniemożliwia to uczniom wykształcenie własnych strategii czytania ze zrozumieniem. Etap 3 czytanie szczegółowe Czytanie szczegółowe ma za zadanie sprawdzić, czy uczniowie dokładnie rozumieją cały tekst. Można więc zaproponować uczniom refleksję nad związkami frazeologicznymi oraz środkami stylistycznymi użytymi w tekście. Można również zwrócić im uwagę na grę słów (jeśli się takie znajdują w tekście) oraz użycie metaforyczne środków językowych z tekstów. Czytanie szczegółowe może też być punktem wyjścia do pracy nad zagadnieniami gramatycznymi, które pojawiły się w tekście. FAZA 3 ćwiczenia po czytaniu Praca z tekstem powinna zakończyć się ćwiczeniami o charakterze produkcyjnym, związanymi z tematyką tekstu. Podobnie jak w przypadku słuchania ze zrozumieniem, lepiej jest poprosić uczniów o odegranie scenek sytuacyjnych lub przygotowanie minidebaty: zajmuje ona mniej czasu niż wypowiedź pisemna i nauczyciel może ocenić wypowiedzi uczniów w czasie lekcji. Wypowiedź pisemna może być potraktowana jako praca domowa Metodyka nauczania wypowiedzi pisemnej (tworzenia wypowiedzi pisemnej) Według ESOKJ (35) uczący się języka obcego w zakresie tworzenia wypowiedzi pisemnej powinien posiadać określone umiejętności na poszczególnych poziomach biegłości językowej. poziom A1 A2 B1 Uczeń: potrafi napisać krótki i prosty tekst na widokówce; potrafi wypełnić formularze z danymi osobowymi, takimi jak nazwisko, adres, obywatelstwo. potrafi pisać krótkie i proste notatki lub wiadomości wynikające z doraźnych potrzeb; potrafi napisać bardzo prosty list prywatny, na przykład dziękując komuś za coś. potrafi napisać proste teksty na znane mu tematy lub związane z jego zainteresowaniami; potrafi pisać prywatne listy, opisując swoje przeżycia i wrażenia. Z powyższej tabeli wynika, że nauczanie pisania na poziomie podstawowym powinno ograniczyć się do klasycznych sytuacji, z którymi uczniowie spotkają się w codziennym życiu, czyli: wypełnianie formularzy; pisanie notatek i wiadomości; pisanie kartek pocztowych; odpowiadanie na listy prywatne; pisanie prostych listów formalnych. 20

21 Nauczając pisania w języku francuskim, powinno się pamiętać o następujących zasadach: 1. Na początku nauki konieczne jest zwrócenie uwagi uczniów na zależność pomiędzy wymową a ortografią słów Zanim uczniowie samodzielnie zredagują tekst, warto jest im pokazać tekst prototypowy (etap konfrontacji z tekstem prototypowym), następnie pokazać, w jaki sposób redagować poszczególne części tekstu i utrwalić tę umiejętność (etap ćwiczeń utrwalających). Dopiero wtedy uczniowie będą gotowi do samodzielnego pisania (etap samodzielnego pisania). W grupach mniej aktywnych, można wcześniej poprosić uczniów o zredagowanie tekstu w grupach. 3. Warto również zwrócić uczniom uwagę na różnice kulturowe występujące w formach pisanych, np. kartka pocztowa zredagowana w języku francuskim nie przypomina kartki, jaką zazwyczaj wysyła się w Polsce Metodyka nauczania wypowiedzi ustnej (tworzenia wypowiedzi ustnej) Według ESOKJ (35) uczący się języka obcego w zakresie tworzenia wypowiedzi ustnej powinien posiadać określone umiejętności na poszczególnych poziomach biegłości językowej. poziom A1 A2 B1 Uczeń: potrafi używać prostych wyrażeń i zdań, aby opisać miejsce, gdzie mieszka oraz ludzi, których zna. potrafi posłużyć się ciągiem wyrażeń i zdań, by w prosty sposób opisać swoją rodzinę, innych ludzi, warunki życia, swoje wykształcenie. potrafi łączyć wyrażenia w prosty sposób, aby opisać przeżycia i zdarzenia, a także swoje marzenia, nadzieje i ambicje; potrafi krótko uzasadniać i objaśniać swoje poglądy i plany; potrafi relacjonować wydarzenia i opowiadać przebieg akcji książek czy filmów, opisując własne reakcje i wrażenia. Wynika z powyższej tabeli, że nauczanie wypowiedzi ustnej na poziomie podstawowym sprowadza się głównie do ćwiczenia umiejętności opisywania. Na początku nauki, uczniowie opisują pojęcia konkretne (np. swoje miejsce zamieszkania), następnie przechodzą do opisu sytuacji abstrakcyjnych, takich jak swoje odczucia i przeżycia. Należy jednak pamiętać, że we współczesnej dydaktyce odróżnia się wypowiedź ustną od interakcji. O tej ostatniej będziemy pisali w podrozdziale 4.5. Nauczając mówienia w języku francuskim, powinno się pamiętać o następujących zasadach: nauczyciel powinien stworzyć w klasie życzliwą atmosferę, która pozwoli uczniowi poczuć się na tyle swobodnie, aby mógł wypowiadać się w języku francuskim; wskazane jest, przy ewaluacji wypowiedzi ustnej ucznia, by nauczyciel wskazał jej mocne strony, aby uczeń czuł się odpowiednio zmotywowany do zabierania głosu w języku francuskim; nauczyciel nie powinien poprawiać błędów popełnianych przez ucznia w czasie jego wypowiedzi: lepiej je zanotować i omówić, kiedy uczeń skończy mówić; w grupie początkującej zalecane jest, aby nauczyciel poprawiał tylko błędy zakłócające komunikację, niemniej jednak należy poprawiać błędy fonetyczne, gdyż jest je bardzo trudno wyeliminować w kolejnych latach nauki. 1 Przykłady odpowiednich ćwiczeń znajdują się w podręcznikach i zeszytach ćwiczeń serii Francofolie Express, w rubrykach Graphie, Dictée oraz Oreille fine. Znajdują się tam ćwiczenia, które umożliwiają utrwalenie zagadnień, z którymi uczniowie mają często kłopoty w początkowej fazie nauki, jak np. różnica pomiędzy zapisem graficznym fonemów [u] i [y]. 21

22 4.5. Metodyka nauczania interakcji ustnej (reagowania na wypowiedź ustną) Z chwilą pojawienia się ESOKJ interakcja, w tym interakcja ustna, staje się samodzielną sprawnością językową, którą należy rozwijać na lekcji języka obcego, biorąc pod uwagę reguły, według jakich ona przebiega. Więcej, interakcja jawi się jako sprawność nadrzędna względem klasycznych sprawności językowych jakimi są procesy rozumienia i tworzenia tekstów, ponieważ interakcja polega na przemiennym prowadzeniu działań produkcyjnych i receptywnych. Jak zaznaczają autorzy dokumentu w komunikacji ustnej mogą się one [działania produktywne i receptywne] nawet wzajemnie przenikać. Może być także tak, że rozmówcy jednocześnie mówią i słuchają się nawzajem. Nawet gdy jest ściśle przestrzegana zasada kolejności zabierania głosu, słuchacz antycypuje to, co zostanie powiedziane, i już w trakcie słuchania przygotowuje swoją odpowiedź. (EOSKJ: 24) ESOKJ (74) podaje również deskryptory, które pomagają określić stopień opanowania interakcji ustnej przez użytkowników języka: poziom A1 A2 Uczeń: potrafi uczestniczyć w prostych sytuacjach komunikacyjnych, gdy rozmówca często powtarza wypowiedzi w wolniejszym tempie, parafrazuje i wyjaśnia; potrafi zadawać proste pytania i odpowiadać na nie, a także wyrażać i uwzględniać proste stwierdzenia dotyczące codziennych potrzeb lub bardzo dobrze znanych mu tematów. potrafi uczestniczyć w rozmowach wymagających prostej i bezpośredniej wymiany informacji na znane mu lub rutynowe tematy związane z pracą lub czasem wolnym; umie uczestniczyć w krótkich rozmowach towarzyskich, lecz rzadko potrafi zrozumieć wystarczająco dużo, żeby samodzielnie inicjować i podtrzymywać rozmowę; potrafi ze stosunkową łatwością uczestniczyć w typowych i krótkich rozmowach, pod warunkiem otrzymania w razie potrzeby pomocy od rozmówcy; potrafi bez zbytniego wysiłku radzić sobie z prostą, rutynową wymianą zdań; potrafi zadawać pytania i odpowiadać na nie oraz wymieniać poglądy i informacje na znane mu tematy w możliwych do przewidzenia sytuacjach życia codziennego. B1 potrafi w szerokim zakresie używać prostego języka w większości sytuacji, jakie mogą wystąpić podczas podróżowania; potrafi spontanicznie włączać się do rozmów na popularne tematy ogólne, wyrażać własne opinie i wymieniać informacje na tematy związane z własnymi zainteresowaniami lub życiem codziennym (np.: rodzina, hobby, praca, podróże, informacje bieżące). potrafi dość swobodnie prowadzić rozmowę na typowe i nietypowe tematy związane z własnymi zainteresowaniami i sprawami zawodowymi; umie wymieniać, sprawdzać i potwierdzać informacje, radzić sobie w mniej rutynowych sytuacjach i dlaczego coś stanowi problem; potrafi wypowiadać się na bardziej abstrakcyjne tematy, takie jak sztuka, film, literatura, muzyka, itp. Ponieważ interakcja ustna stanowi niezależną sprawność językową, konieczne jest, aby zwrócić uczniom uwagę nie tylko na schematy, według jakich ona przebiega, ale również na jej cechy charakterystyczne, w tym również cechy języka mówionego. Ważne jest, aby uczniowie odróżniali dwa kanały komunikacyjne: pisanie i mówienie i nie traktowali ich wymiennie, tzn. aby nie mówili tak, jak piszą i aby nie pisali tak, jak mówią. Do głównych cech interakcji ustnej można zaliczyć: dynamiczny charakter, wynikający z faktu, że interakcja odbywa się tu i teraz ; nieprzewidywalność: żaden z uczestników interakcji nie może całkowicie przewidzieć w jaki sposób potoczy się interakcja, w której biorą udział; wzajemny wpływ uczestników interakcji: słowa jednego rozmówcy wpływają na to, co powie drugi rozmówca; rytuały, którym podlega przebieg rozmowy (w tym jej rozpoczęcie i zakończenie) i które są uwarunkowane społeczno-kulturowo. 22

23 Ostatnia z wyżej wymienionych cech charakterystycznych dla interakcji ustnej jest szczególnie ważna w procesie nauczania języka francuskiego: rytuały otwarcia, a przede wszystkim zamknięcia interakcji w języku francusku są znacznie bogatsze niż rytuały polskie. Redukowanie tych etapów interakcji może negatywnie wpłynąć na przebieg rozmowy, a tym samym sprawić, że uczeń uczestniczący w interakcji w języku francuskim będzie postrzegany jako osoba niegrzeczna, nieumiejąca funkcjonować właściwie w sytuacjach życia codziennego i zawodowego. Jeśli chodzi o język mówiony, różni się on znacznie od języka pisanego i co za tym idzie, konieczne jest, aby uczniowie zaznajomili się z jego głównymi cechami, do których należą: krótkie i często niedokończone zdania; zmiany w trakcie wypowiedzi na poziomie leksykalnym, gramatycznym oraz składniowym; mniejsza precyzja wypowiedzi, spowodowana faktem, że komunikacja odbywa się tu i teraz, a co za tym idzie, kontekst wypowiedzi jest dobrze znany rozmówcom; stosowanie elementów niewerbalnych i parawerbalnych; używanie tzw. bouche-trous 2, a więc słów/wyrażeń nie wnoszących niczego do rozmowy, ale pozwalających podtrzymać kontakt pomiędzy rozmówcami oraz zapewnić płynność interakcji. Rozwijając kompetencję interakcyjną w mówieniu, należy również zaznajomić uczniów ze strategiami interakcyjnymi, które pozwolą im sprawnie poprowadzić rozmowę w języku obcym. W ESOKJ wyróżnione są następujące strategie: PLANOWANIE wybór schematu ukazującego strukturę interakcji; określenie luki informacyjnej; ocena założeń; planowanie działań interakcyjnych (w tym wybór słownictwa i struktur językowych wymaganych przez kontekst interakcji). WYKONANIE zabieranie głosu (jak i w którym momencie rozmowy); współpraca pomiędzy rozmówcami (np. przez stosowanie bouche-trous, gestów, mimiki); radzenie sobie z niespodziewanym przebiegiem interakcji; prośba o pomoc. OCENA monitorowanie zastosowanego schematu interakcji; monitorowanie skuteczności swoich działań interakcyjnych. KOREKTA prośba o wyjaśnienie; udzielanie wyjaśnień; naprawa komunikacji. Wynika więc z powyższego, że pracując nad rozwijaniem kompetencji interakcyjnej w mówieniu, nauczyciel powinien przywiązywać dużą wagę do pracy nad transkrypcjami nagrań zawartych w podręczniku. Po sprawdzeniu zrozumienia tekstu przez uczniów, nauczyciel może zaproponować im analizę transkrypcji nagrań. Analiza ta powinna przebiegać dwutorowo: analiza cech charakterystycznych dla języka mówionego oraz analiza schematu, według którego przebiega interakcja (np. jak rozmówcy rozpoczynają/kończą rozmowę, w jaki sposób dają znać swojemu partnerowi interakcyjnemu, że słuchają go/nadążają za jego tokiem myślenia, w jaki sposób zabierają głos). Ponadto, nauczyciel powinien wskazać uczniom podstawowe strategie interakcyjne wraz z konkretnymi sposobami ich realizacji, tak aby ułatwić prowadzenie rozmowy w języku francuskim. Na przykład prezentacja schematu rozmowy telefonicznej jest możliwa przy okazji pracy z dialogiem ze Station 15 podręcznika Francofolie Express 1. 2 Np. bon ben, oh là là, dis donc. 23

24 UNITÉ 4 Station Je cherche une maison... L employée 1 : Allô? L agence immobilière Cana à votre service. La cliente : Oui, bonjour, madame, je téléphone pour la petite annonce. L employée 1 : Ne quittez pas, je vous passe ma collègue. L employée 2 : Allô? Qui est à l appareil? La cliente : Bonjour, madame. C est madame Legrand. Je téléphone pour la petite annonce, la maison de la rue Clemenceau. L employée 2 : Oui, je vous écoute. La cliente : Eh bien, je cherche justement une maison dans ce quartier... je voudrais la visiter. Est-ce que c est possible? L employée 2 : Oui, bien sûr. Quand pouvez-vous venir? La cliente : Lundi prochain, vers seize heures... L employée 2 : C est parfait! Je vous attends lundi, à seize heures, à l agence. Vous êtes madame...? La cliente : Madame Legrand, Isabelle Legrand. L employée 2 : Très bien. À lundi, madame. Compréhension 1 Écoutez et lisez le dialogue, puis répondez aux questions. 1 Qui sont les femmes qu on voit sur le dessin? 2 Que fait la femme qui est à gauche sur le dessin? 3 Où se trouve l autre femme? 4 Pourquoi la première femme téléphone? Que veut-elle voir? 5 Quand vont-elles se voir? 1 Rozmowa Comment ça marche? telefoniczna Przeczytaj dialog i odpowiedz na pytania. Co się mówi w trakcie rozmowy telefonicznej, żeby: nawiązać kontakt? poprosić kogoś, aby chwilę zaczekał? spytać rozmówcę o jego tożsamość? Po sprawdzeniu zrozumienia dialogu przez uczniów, wskazana jest konceptualizacja gatunku interakcyjnego, jakim jest rozmowa przez telefon. Należy więc zwrócić uwagę uczniów na: sposób jej rozpoczynania: L agence immobilière à votre service. Je téléphone pour la petite annonce... Ne quittez pas, je vous passe ma collègue... sposób jej kończenia : C est parfait... Très bien. À lundi, madame. formy adresatywne, używane w rozmowie formalnej: bonjour MADAME, à lundi MADAME, je VOUS écoute niedokończone zdania, które są zromumiałe dla rozmówców dzięki kontekstowi sytuacyjnemu interakcji: Lundi prochain, vers seize heures... pauzy w wypowiedziach: [ ] une maison dans ce quartier je voudrais la visiter. Podobnie rzecz się ma z konceptualizacją cech charakterystycznych dla języka mówionego. Na przykład w dialogu ze Station 21 podręcznika Francofolie Express 1 (patrz następna strona) można zwrócić uwagę uczniów na: język potoczny ça me donne le cafard, bosser, liczne pauzy i wahania w wypowiedziach uczestników interakcji: Ouais, c est dommage on était bien ensemble., ekspresyjny charakter mówienia: Les vacances, c est sacré!, Allez, faites-moi un sourire!, intonację uczestników rozmowy zachodzenie na siebie poszczególnych sekwencji interakcyjnych. 24

25 30 UNITÉ 36 Station 921 Au revoir... à bientôt! Pauline : C est notre dernière soirée ensemble. Vous vous rendez compte? Demain, je repars pour Marseille... et après-demain, j attaque le troisième trimestre! Marc : Ouais, c est dommage... on était bien ensemble! On a passé de bons moments! Arnaud : Moi, les vacances qui finissent, ça me donne le cafard... Natalia : Oh! Vous n allez pas déprimer! C est notre dernière soirée, mais je compte bien vous revoir cet été, chez moi, en Espagne! Les vacances, il faut y penser! Quand est-ce que vous avez l intention de venir? Pauline : Moi, en juillet, je vais chez ma grand-mère. C est sacré, j y vais depuis plus de dix ans! Mais en août, je suis libre. Marc : Moi aussi, je vais venir, mais je suis libre seulement à la mi-août! Du 1 er juillet au 15 août, je dois bosser... sinon, je ne peux pas payer mon voyage. Arnaud : Et tu as déjà trouvé quelque chose? Marc : Non, je dois encore chercher... Natalia : Et toi, Arnaud? Je t invite, toi aussi! Tu ne connais pas l Espagne... Arnaud : Si... j y suis allé, il y a douze ans, mais j étais tout petit, j avais 6 ans, je ne voulais pas trop visiter. Tu peux compter sur moi! Fin août à Barcelone! Natalia : Vous voyez, on se retrouve tous cet été! Allez, faites-moi un sourire! Rappelez-vous le calendrier scolaire des élèves français! LEXIQUE attaquer (fam.) tu: zaczynać bosser (fam.) pracować C est dommage! Szkoda! ça me donne le cafard (fam.) to wprowadza mnie w zły nastrój la mi-août połowa sierpnia Ostatnim etapem nauczania interakcji ustnej jest zachęcenie uczniów do samodzielnych interakcji w języku francuskim. Należy to zrobić tak, aby wypowiedzi uczniów były jak najbliższe autentycznym sytuacjom komunikacyjnym, a więc: proponować uczniom tematy, które są im bliskie, np. opis swojego dnia 3. 2 Odegraj scenkę z kolegą/koleżanką według podanych wskazówek. Następnie zamieńcie się rolami i powtórnie przeprowadźcie rozmowę. Gościsz u siebie znajomego/znajomą z Francji. Ciekawi go/ją, jak wygląda twój plan zajęć. Poniżej podane są cztery kwestie, które musisz omówić w rozmowie. godziny rozpoczęcia i zakończenia lekcji zajęcia pozaszkolne nauczane języki obce miejsce spożywania obiadu: stołówka/dom Rozmowę zaczyna osoba odgrywająca rolę Francuza/Francuzki. LEXIQUE d habitude zazwyczaj tous les jours / chaque jour codziennie 3 Ćw. 2., str. 56, Francofolie Express 1, Podręcznik. 25

26 wykorzystywać scenki interakcyjne opierające się na luce informacyjnej i niskiej prognostyczności aktu komunikacji, a których podany jest tylko kontekst sytuacyjny interakcji. W ten sposób uczniowie nie będą mogli do końca przewidzieć co powie ich rozmówca, a tym samym będą lepiej przygotowani do wchodzenia w interakcję w autentycznej sytuacji komunikacji. Do tego celu można wykorzystać scenki, przygotowujące do egzaminu maturalnego, które znajdziemy w podręczniku Francofolie Express 1. Oto jeden z przykładów 4. 2 Odegraj scenki z kolegą/koleżanką według podanych wskazówek. Następnie zamieńcie się rolami i powtórnie przeprowadźcie rozmowy. A Jesteś na dworcu kolejowym w Paryżu. Chcesz kupić bilet do Marsylii. W trakcie rozmowy z kasjerem porusz podane kwestie. data podróży odpowiadająca ci pora dnia podróży rodzaj biletu: w jedną czy w dwie strony zniżki dla studentów Rozmowę rozpoczyna osoba w roli klienta. B Idziesz na dworzec odebrać kolegę z Francji, który przyjeżdża do ciebie na kilka dni. W trakcie rozmowy z Francuzem porusz wymienione kwestie. czas trwania podróży towarzysze podróży opóźnienie pociągu samopoczucie po podróży Rozmowę rozpoczyna osoba w roli Polaka/Polki. C Jesteś we Francji. Idziesz na kolację do restauracji. Przy składaniu zamówienia uwzględnij wymienione kwestie. przystawki danie główne bezmięsne napój/napoje deser Rozmowę rozpoczyna osoba w roli kelnera Metodyka nauczania interakcji pisemnej (reagowania na wypowiedź pisemną) Według ESOKJ (80) uczący się języka obcego w zakresie tworzenia wypowiedzi ustnej powinien posiadać określone umiejętności na poszczególnych poziomach biegłości językowej. poziom A1 A2 B1 Uczeń: potrafi w formie pisemnej pytać o dane osobowe lub przekazywać takie dane w tej formie. potrafi pisać krótkie, proste notatki na temat najpilniejszych, prostych spraw. umie ze stosunkowo dużą precyzją przekazywać informacje i wyrażać poglądy na tematy abstrakcyjne i konkretne, sprawdzać informacje i wyjaśniać problemy lub pytać o nie. potrafi pisać listy prywatne i notatki zawierające prośbę lub przekazujące proste informacje na tematy, jakie uważa za ważne. Z powyższej tabeli wynika, że praca nad rozwijaniem interakcji pisemnej na poziomie podstawowym pokrywa się w dużej mierze z nauczaniem tworzenia wypowiedzi pisemnej. Do głównych zadań związanych z tą kompetencją należy pisanie krótkich form użytkowych (kartka pocztowa, wiadomość, notatka, wypełnianie formularza z danymi, etc.), jak również listów o charakterze formalnym i nieformalnym, a więc form, które pojawiają się na poziomie podstawowym egzaminu maturalnego, jak również na egzaminie DELF (poziomy: A1, A2, B1) 5. 4 Ćw. 2., str. 92, Francofolie Express 1, Podręcznik. 5 Również w serii Francofolie Express na stronach Terminus : BAC znajdują się ćwiczenia przygotowujące do części pisemnej egzaminu maturalnego, które również mogą stanowić rodzaj treningu dla uczniów starających się o uzyskanie certyfikatu DELF. 26

27 4.7. Metodyka nauczania mediacji (przetwarzania wypowiedzi) Mediacja jest ćwiczeniem, w którym uczeń odgrywa rolę pośrednika: tłumaczy lub streszcza teksty, które zostały napisane lub powiedziane przez inną osobę. Celem ćwiczeń mediacyjnych jest zrozumienie tekstu, a następnie przekazanie go za pomocą własnych słów. W ESOKJ brakuje deskryptorów, opisujących umiejętności ucznia na poszczególnych poziomach. Wyróżnia się dwa typy mediacji: mediację ustną oraz mediację pisemną. Na mediację ustną składają się takie działania językowe, jak: tłumaczenia symultaniczne; tłumaczenia konsekutywne; tłumaczenia nieformalne. Mediacja pisemna to np.: tłumaczenia dokładne; tłumaczenia literackie; streszczanie najważniejszych treści np. artykułów; parafrazowanie. W przypadku nauki języka na poziomie podstawowym, ćwiczenia mediacyjne będą polegały przede wszystkim na tłumaczeniu zdań z języka polskiego na francuski, tłumaczeniu nieformalnym w sytuacjach towarzyskich i transakcyjnych, a także na parafrazowaniu części akapitów oraz, w ostatnim roku nauki, streszczaniu prostych artykułów Wybór podręcznika i materiałów dydaktycznych W szkolnym nauczaniu języka francuskiego ważnym elementem jest trafny wybór serii podręczników do nauki tego języka oraz wykorzystanie odpowiednich materiałów dydaktycznych. Praca z podręcznikiem powinna być uzupełniana aktualnymi materiałami autentycznymi. Wybierając podręcznik, należy pamiętać, aby był on odpowiedni do wieku uczniów, ich poziomu językowego, a także poziomu intelektualnego. Podręcznik powinien zawierać aktualne teksty, odpowiadające zainteresowaniom uczniów. Ponadto, powinien zawierać bogatą gamę ćwiczeń rozwijających w równym stopniu wszystkie sprawności i umiejętności. Podręcznik musi być również wpisany do wykazu podręczników przeznaczonych do kształcenia ogólnego do nauczania języka francuskiego dopuszczonych do użytku szkolnego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania 6. Aby podręcznik mógł być dopuszczony do użytku szkolnego przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, musi spełniać określone kryteria. Podręcznik przeznaczony do kształcenia ogólnego musi zatem 7 : być poprawny pod względem merytorycznym, dydaktycznym, wychowawczym i językowym, w szczególności musi uwzględniać aktualny stan wiedzy naukowej, w tym metodycznej, być przystosowany do danego poziomu kształcenia, zwłaszcza pod względem stopnia trudności, formy przekazu, właściwego doboru pojęć, nazw, terminów i sposobu ich wyjaśniania, zawierać materiał rzeczowy i materiał ilustracyjny odpowiedni do przedstawianych treści nauczania jak również mieć logiczną konstrukcję; zawierać zakres materiału rzeczowego i materiału ilustracyjnego odpowiedni do liczby godzin przewidzianych na nauczanie danego przedmiotu; zawierać propozycje działań edukacyjnych aktywizujących i motywujących uczniów; umożliwiać uczniom ze zróżnicowanymi możliwościami nabycie umiejętności określonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego; określać zakres kształcenia: podstawowy lub rozszerzony; zawierać treści zgodne z przepisami prawa, w tym ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi; mieć estetyczną szatę graficzną. Ponadto podręcznik nie może zawierać materiałów reklamowych innych niż informacje o publikacjach edukacyjnych. 6 Numer podręcznika Francofolie Express 1 w wykazie podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego to: 382/1/ Według Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 czerwca 2009 w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku szkolnego podręczników. 27

28 5. Ocenianie osiągnięć i postępów ucznia Ocenianie osiągnięć ucznia stanowi kluczowe ogniwo procesu dydaktycznego. Jest ono równie ważne, jak sam proces uczenia. Daje ono istotne informacje na temat tego, czego uczeń się nauczył i jakie umiejętności musi jeszcze rozwinąć. Ocenianie jest procesem złożonym i skomplikowanym, w którym nauczyciel powinien brać pod uwagę wielorakie czynniki wpływające na przyrost wiedzy ucznia, w tym również czynniki afektywne i stopień zaangażowania ucznia w proces przyswajania języka obcego Typologia oceniania według Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego ESOKJ ( ) proponuje typologię oceniania, która obrazuje kompleksowość i złożoność tego zjawiska. Należy zaznaczyć, że typy oceniania wzajemnie się uzupełniają. Poniżej zostaną wymienione typy oceniania, które najlepiej nadają się do stosowania w procesie uczenia języka obcego na poziomie podstawowym. Ocena osiągnięć polega na sprawdzeniu, w jakim stopniu uczniowie opanowali cele, wyznaczone na konkretnym etapie edukacyjnym. Obejmuje ona wiedzę deklaratywną ucznia. Ocena według normy polega na skategoryzowaniu uczniów według ich umiejętności językowych. Ten typ oceny może pomóc np. w tworzeniu międzyoddziałowych grup językowych, do których uczniowie są przydzielani na podstawie kryterium znajomości języka. Ocena według kryterium osiągnięcia określonego celu polega na ustaleniu jednego progu osiągnięć dla wszystkich uczniów. Pomaga więc podzielić uczniów na tych, którzy ten próg osiągnęli i tych, którzy go nie osiągnęli. Ocena dokonywana przez cały okres nauki to ocena dokonywana przez nauczyciela na podstawie testów, klasówek, kartkówek, udziału w projektach, etc. Trzeba pamiętać, że ocenianie na lekcji języka obcego powinno być różnorodne, a nie sprowadzać się tylko do oceny testów i innych prac pisemnych. Ocena bieżąca to inaczej ocena kształtująca. Polega ona na zbieraniu informacji o postępach uczniów w procesie uczenia się języka, które nauczyciel powinien wykorzystać jako informację zwrotną dla siebie (np. przygotowując lekcję), dla ucznia i jego rodziców. 1 Ocena biegłości to sprawdzenie tego, czy uczniowie potrafią zastosować wiedzę deklaratywną w praktyce, np. opowiedzieć o tym, jak spędzili weekend, używając czasu le passé composé, czy odegrać dialog w restauracji, stosując właściwy schemat interakcyjny, używając odpowiednich do kontekstu słów i stosując rodzajniki cząstkowe i wyrażenia ilości. Ocena według kryteriów polega na ewaluacji umiejętności ucznia bez odniesienia do pozostałych kolegów z grupy. Ma więc charakter zindywidualizowany. Ocena według kryteriów w odniesieniu do określonego zakresu umiejętności jest alternatywą do oceny według kryterium osiągnięcia określonego celu. Polega ona na ocenianiu według kryteriów, które wynikają z charakteru ocenianej sprawności. Przykłady kart oceny sprawności znajdują się w części 5.3 niniejszego programu. Należy pamiętać, że przed ewaluacją uczniowie powinni zostać zaznajomieni z kryteriami oceny. Kryteria nie powinny również być zmieniane w ciągu pracy na jednym poziomie językowym. Ocena jednorazowa to ocena, którą podejmuje się raz (np. w czasie lekcji, pod koniec roku/semestru). Dotyczy ona tego, co uczeń umie w chwili oceniania. Należy pamiętać o tym, że uczeń powinien wiedzieć, że jest właśnie oceniany, jak również znać kryteria, według których przebiega ewaluacja. Ocena końcowa to podsumowanie wyników (w Polsce, za pomocą stopnia) na koniec semestru/roku. Wystawiając takie oceny, nauczyciel powinien wziąć pod uwagę postęp ucznia oraz jego zaangażowanie w proces dydaktyczny, a tym samym odejść od dydaktyki pomiaru w kierunku dydaktyki postępu Dydaktyka pomiaru za cel stawia sobie sprawdzenie, czy i w jakim stopniu uczeń opanował przewidziany materiał, nie uwzględniając czynników wpływających na proces uczenia się (w tym stopnia wiedzy i umiejętności ucznia na początku nauki). Dydaktyka postępu kładzie zaś nacisk na wysiłek i zaangażowanie ucznia w uczenie się i jakie postępy poczynił on w danym okresie nauki. 28

29 5.2. Sposoby oceniania sprawności językowych Rodzaje zadań służące do oceny stopnia biegłości językowej uczącego się zależą od tego, jaką umiejętność lub sprawność językową sprawdzamy. Poniżej będą podane klasyczne sposoby oceny umiejętności językowych uczniów szkół ponadgimnazjalnych uczących się języka w zakresie podstawowym. Sposoby te są zilustrowane przykładami z podręcznika i zeszytu ćwiczeń Francofolie Express Słuchanie / czytanie 1. Wybór zdania zgodnego z treścią tekstu 2. Sur les mers... Maud est née le 7 septembre 1977 à Meaux. Quand elle a une semaine, elle part, avec ses parents naturellement, pour sa première traversée de l Atlantique à la voile! On comprend donc sa passion pour la mer. Maud est courageuse, audacieuse, forte. Elle n a pas peur d affronter les océans toute seule! Le 13 juin 2003, elle part de Saint-Pierre-et-Miquelon (au large du Canada) pour traverser l océan Atlantique à la rame. Elle arrive en Espagne le 10 octobre, quatre mois plus tard. Le 12 janvier 2005, Maud s attaque à l océan Pacifique. Elle part du Pérou, pour aller vers Tahiti, toujours à la rame. Le 26 mars, après un voyage de soixante-treize jours, elle arrive aux îles Marquises (Polynésie française). En octobre 2006, elle commence son premier tour du monde à la voile. Elle part de l île de la Réunion, dans l océan Indien. Puis, elle passe le cap de Bonne-Espérance. Au large de l Australie, elle a un accident. Mais elle n abandonne pas! Elle continue son voyage et arrive à Saint-Denis sur l île de la Réunion le 5 mars 2007, après six mois de navigation en solitaire. Compréhension écrite 1 Lisez le texte, puis cochez les affirmations exactes. Przeczytaj tekst i zaznacz stwierdzenia zgodne z jego treścią. Czy wiesz, że... wyspa Réunion jest jednym z pięciu departamentów zamorskich Francji (DOM)? Natomiast Polinezja francuska i Saint-Pierre-et-Miquelon należą do tzw. zbiorowości zamorskich (COM) Francji. 1 Maud Fontenoy est née en Elle fait son premier voyage à l âge de sept mois. 3 C est une navigatrice solitaire. 4 Elle fait tous ses voyages à la rame. 5 Elle a fait le tour du monde à la rame. 6 Pour faire le tour du monde, elle a mis six mois. 2. Wybór właściwego zakończenia rozpoczętego zdania 3. BIOGRAPHIE Kamini est né en 1974 à Marly-Gomont, un petit village de Picardie. Son père vient du Congo, il est médecin et travaille en France, à Marly-Gomont. En 2006, Kamini écrit une chanson de rap sur son village : il raconte son enfance de petit garçon noir dans un village tout blanc! Avec des amis, il tourne aussi un petit clip. Mais toutes les maisons de disques refusent sa chanson. Alors, il diffuse son clip sur Internet. C est le succès immédiat! Les internautes adorent son style, son humour, son rythme. Les radios, les télés invitent Kamini ; il devient célèbre. En 2006, il enregistre son deuxième clip, Je suis blanc. La particularité de Kamini? C est le premier rappeur de la campagne et c est la première fois qu il y a des vaches dans un clip de rap! On appelle ce style le Rap campagnard. LEXIQUE c est pas chouette (fam.) nie jest fajnie paumé (fam.) zagubiony la té-ci (fam.) = la cité dzielnica na obrzeżach dużego miasta 1 Lisez le texte, puis cochez les affirmations exactes. Przeczytaj tekst i zaznacz stwierdzenia zgodne z jego treścią. 1 Cherchez la Picardie sur la carte de la couverture. La Picardie se trouve a au nord b au sud de la France. c à l est d à l ouest 2 Aujourd hui, Kamini a a plus de 35 ans. b moins de 20 ans. c plus de 50 ans. 3 Le père de Kamini est originaire a d Afrique. b d Asie. c d Europe. 4 Kamini passe son enfance et son adolescence a à la mer. b à la campagne. c dans une grande ville. 5 Le titre de sa première chanson est a Marly-Gomont. b Je suis blanc. c Je m appelle Kamini. 6 Kamini est célèbre grâce a à son père. b à Internet. c aux producteurs de maisons de disques. 7 Les chansons et les clips de Kamini sont a humoristiques. b tristes. c violents. 2 Ćw. 1., str. 20, Francofolie express 1, Podręcznik. 3 Ćw. 1., str. 22, Francofolie express 1, Podręcznik. 29

30 3. Uzupełnienie streszczenia tekstu 4. 2 Écoutez à nouveau le dialogue, puis complétez son résumé. Natalia voudrait... parce qu elle trouve qu il est.... Marc se moque d elle, il dit qu Arnaud a... qui s appelle.... Mais ce n est pas vrai. Natalia trouve qu Arnaud est... : il a... magnifiques et... fines. Transkrypcja nagrania: Natalia : Dis, Marc... tu ne dois pas voir Arnaud? Marc : Arnaud? Natalia : Oui. Arnaud... ton copain. Marc : Ah, mais dis donc! Quand tu as quelque chose dans la tête, toi! Natalia : Je voudrais le revoir, il est sympa. Marc : Et sa copine? Elle est d accord? Natalia : Sa copine? Il a une copine? Marc : Bien sûr! Elle s appelle Morgane. Natalia : Et comment elle est? Marc : Pas mal. Une belle blonde aux yeux bleus... le contraire de toi! Natalia : Ce n est pas vrai! Tu te moques de moi! Marc : Mais qu est-ce qu il a Arnaud? Il est sympa et puis? Natalia : Et puis... il est beau... il a des yeux magnifiques! Et puis ses mains, elles sont fines. Marc : Et ses pieds? Ils sont comment ses pieds? Ma parole, tu es amoureuse de lui! Natalia : Arrête! Tu te moques de moi, encore! Je voudrais vraiment revoir Arnaud. Marc : Quel jour nous sommes? Mercredi, n est-ce pas? Natalia : Oui, et alors? Marc : Le mercredi, vers cinq heures de l après-midi, il va au gymnase... Natalia : Je ne comprends pas... Marc : Je sais! Mets tes baskets et ton jogging! Natalia : Qu est-ce qu on fait? Marc : Nous allons au gymnase. 4. Pytania prawda / fałsz (na poziomie podstawowym nie jest wskazanie dodawanie dystraktora on ne sait pas, gdyż wtedy zadanie może okazać się zbyt trudne dla uczniów) 5. 4 Usłyszysz dwukrotnie tekst o żeglarce Isabelle Autissier. Przeczytaj zdania 1 7 i zaznacz, czy informacje w nich zawarte to prawda (V vrai) czy fałsz (F faux). 1 Isabelle Autissier est belge. 2 Elle est née le 8 octobre. 3 Elle adore la mer et la compétition. 4 Elle voyage seulement en compagnie. 5 Elle a fait deux tours du monde. 6 Elle est audacieuse. 7 Elle continue toujours la compétition. V F Transkrypcja nagrania: Isabelle Autissier, c est une ex-navigatrice française née le 18 octobre 1956 (mil neuf cent cinquante six) à Paris. Sa grande passion depuis l âge de 6 ans, c est la voile, la mer. Dans son enfance, elle fait du bateau en compagnie de ses parents et de ses quatre sœurs. Après, elle voyage en solitaire. Elle fait en solo trois tours du monde en compétition. Elle adore ça! Elle est très courageuse. À l âge de 43 ans elle a un accident et abandonne la compétition. LEXIQUE un accident wypadek arrêter zaprzestać, przestawać en compétition w zawodach (sportowych) seulement jedynie, tylko une sœur siostra toujours tu: wciąż, stale 4 Ćw. 2., str. 36, Francofolie express 1, Zeszyt ćwiczeń. 5 Ćw. 4., str. 24, Francofolie express 1, Podręcznik. 30

31 5. Dopasowanie rysunku do treści tekstu Associez les phrases que vous entendez au dessin correspondant. A Transkrypcja nagrania: 1 Elle est rousse. 2 Elle est russe. 3 Mes lunettes sont sous la table. 4 Les lunettes sont sur la table. 5 C est une roue. 6 C est ma rue. B D C F E 6. Odpowiedzi na pytania 7. 2 Lisez la présentation de Babacar, puis répondez aux questions. Salut! Moi, c est Babacar! J habite à Lomé, au Togo. Lomé est une grande ville, c est la capitale du Togo. Ici, on parle français. Je voudrais visiter la France. J ai 17 ans, je suis grand, j ai les cheveux noirs et les yeux marron. J adore la musique et le foot. Avec mes amis, on fait de la musique traditionnelle. Je cherche un correspondant français, qui aime la musique et surtout le rap et le hip-hop, pour échanger des CD... 1 Où est-ce que Babacar habite?... 2 Quel âge il a?... 3 Qu est-ce qu il aime?... 4 Qu est-ce qu il fait avec ses amis?... 5 Quelle langue est-ce qu il parle?... 6 Qui cherche-t-il?... 6 Ćw. 3., str. 68, Francofolie express 1, Podręcznik. 7 Ćw. 2., str. 38, Francofolie express 1, Zeszyt ćwiczeń. 31

32 Słownictwo 1. Zdania z luką do uzupełnienia 8. 6 Observez le dessin ci-dessus * et et complétez les les phrases. 1 Avant de monter dans le train, il faut... son billet. 2 On regarde l heure d arrivée du train sur le On achète son billet au Le voyageur prend un... pour mettre ses bagages. 5 Le train arrive... n Synonimy / antonimy / słowotwórstwo 9. 2 Retrouvez les adjectifs auxquels correspondent ces substantifs. 1 Le calme... 2 La déception... 3 Le dégoût... 4 La déprime... 5 L étonnement... 6 La gaîté... 7 La gêne... 8 La honte... 9 L inquiétude La joie La satisfaction La surprise La tranquillité La tristesse Wybór poprawnego słowa z serii słów Cochez la bonne réponse. 1 Je voudrais a louer b commander c réserver une maison au bord de la mer pour les vacances. 2 Dans mon appartement, il y a trois a pièces b chambres c lits : une pour mes parents, une pour moi et une pour ma sœur. 3 Il a une grande maison, avec deux a salles b salons c toilettes de bains. 4 Il faut lire les a affiches b petites annonces c petites affaires pour trouver un appartement. 5 Je voudrais un appartement de trois a salles b pièces c chambres avec un petit balcon. 8 Ćw. 6., str. 81, Francofolie express 1, Podręcznik. (* Rysunek, do którego jest odniesienie w poleceniu przedstawia scenę z dworca kolejowego.) 9 Ćw. 2., str. 96, Francofolie express 1, Podręcznik. 10 Ćw. 11., str. 57, Francofolie express 1, Zeszyt ćwiczeń. 32

33 4. Dopasowanie obrazka do słowa / wyrażenia Des objets qui se trouvent à l école et à la maison. Observez les dessins et les mots. Przedmioty, które znajdują się w szkole i domu. Przyjrzyj się rysunkom i wyrazom. a Écoutez et répétez. Słuchaj nagrania i powtarzaj wyrazy. b Associez chaque objet à son nom. Każdemu z przedmiotów przyporządkuj jego nazwę. À l école, il y a a des crayons b des stylos c une trousse d des cahiers e un classeur f une gomme g des copies h un dictionnaire i un bureau j une table k des ciseaux l un tableau m une chaise n un cartable o une règle Grupowanie tematyczne słów / wyrażeń 12. Faites le point sur le lexique. Vous connaissez beaucoup de mots nouveaux! Placez les mots suivants dans la bonne colonne. Znasz dużo nowych słówek francuskich. Wpisz podane wyrazy w odpowiednie rubryki. courageux enregistrer la mer un médecin une chanson un clip l océan une navigatrice un dessinateur fort audacieux un rappeur une traversée l humour un village une vache le rythme Le caractère Les métiers La musique La campagne La navigation 11 Ćw. 1A, str. 28, Francofolie express 1, Podręcznik. 12 Ćw. 3., str. 23, Francofolie express 1, Podręcznik. 33

34 6. Krzyżówki Complétez la grille à l aide des définitions. 1 Quartier situé loin du centre-ville. 2 On va acheter des cigarettes dans un bureau de Magasins où l on achète des produits de la mer. 4 On les reconnaît facilement à leur croix verte. 5 Des lieux que les Français fréquentent beaucoup. 6 Le magasin où l on vend des baguettes. 7 Un vieux moyen de transport qui revient à la mode dans les grandes villes. 8 Moyen de transport en commun urbain. 9 Bâtiment où travaillent les personnes qui dirigent la ville. 10 Magasin où l on vend des livres. 11 Édifice public : on y va quand on doit envoyer un colis. 12 Magasin d alimentation où l on trouve un peu de tout. 13 Magasin alimentaire où l on vend de la viande. 14 De sa fenêtre, Grand corps malade ne le voit pas Znajdź intruza Cherchez l intrus. Znajdź w każdym ciągu słów intruza wyraz niepasujący do pozostałych. 1 Une télévision un vélo une télécommande 2 Un appareil photo un lecteur MP3 des écouteurs 3 Un cahier une copie un dictionnaire 4 Une voiture un ordinateur un vélo 5 Une règle une gomme un portable 8. Układanie słów, zwrotów, wyrażeń w określonej kolejności Écoutez et remettez les nombres dans l ordre où vous les entendez. Posłuchaj nagrania i uporządkuj liczebniki w kolejności ich wymieniania Transkrypcja nagrania: Ćw. 5., str. 63, Francofolie express 1, Zeszyt ćwiczeń. 14 Ćw. 1., str. 22, Francofolie express 1, Zeszyt ćwiczeń. 15 Ćw. 11., str. 17, Francofolie express 1, Podręcznik. 34

WYMAGANIA DLA UCZNIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KL. II poziom rozszerzony

WYMAGANIA DLA UCZNIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KL. II poziom rozszerzony 1 WYMAGANIA DLA UCZNIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KL. II poziom rozszerzony Treści nauczania 1. Poziom III.1 - na podbudowie wymagań dla II etapu edukacyjnego 1.1. Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków

Bardziej szczegółowo

Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych. JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY III etap edukacyjny (gimnazjum) Poziom III.0 dla początkujących Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków

Bardziej szczegółowo

III etap edukacyjny. (klasa I, klasa II, klasa III, w kaŝdej klasie)

III etap edukacyjny. (klasa I, klasa II, klasa III, w kaŝdej klasie) JĘZYK OBCY NOWOśYTNY JĘZYK ANGIELSKI III etap edukacyjny Poziom III.1 na podbudowie wymagań dla II etapu edukacyjnego (klasa I, klasa II, klasa III, w kaŝdej klasie) CELE KSZTAŁCENIA WYMAGANIA OGÓLNE I.

Bardziej szczegółowo

JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY. IV etap edukacyjny LICEUM. Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę

JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY. IV etap edukacyjny LICEUM. Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY IV etap edukacyjny LICEUM Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę Cele kształcenia wymagania ogólne ZAKRES PODSTAWOWY na podbudowie wymagań poziomu III.0 dla III etapu edukacyjnego ZAKRES

Bardziej szczegółowo

Język obcy nowożytny - KLASY IV-VI. Cele kształcenia wymagania ogólne

Język obcy nowożytny - KLASY IV-VI. Cele kształcenia wymagania ogólne Wyciąg z: Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla szkół podstawowych (str. 24 26 i str. 56) Załącznik nr 2 do: rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy

Bardziej szczegółowo

STANDARDY WYMAGAO EGZAMINACYJNYCH Z JĘZYKA OBCEGO NOWOŻYTNEGO

STANDARDY WYMAGAO EGZAMINACYJNYCH Z JĘZYKA OBCEGO NOWOŻYTNEGO STANDARDY WYMAGAO EGZAMINACYJNYCH Z JĘZYKA OBCEGO NOWOŻYTNEGO I. Zdający zna: 1) proste struktury leksykalno- -gramatyczne umożliwiające formułowanie wypowiedzi poprawnych pod względem fonetycznym, ortograficznym,

Bardziej szczegółowo

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W PRYWATNYM GIMNAZJUM NR 2 W PIASECZNIE. CEL KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA OGÓLNE

REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W PRYWATNYM GIMNAZJUM NR 2 W PIASECZNIE. CEL KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA OGÓLNE REALIZACJA PODSTAWY PROGRAMOWEJ Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W PRYWATNYM GIMNAZJUM NR 2 W PIASECZNIE. CEL KSZTAŁCENIA-WYMAGANIA OGÓLNE PODSTAWA PROGRAMOWA Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych

Bardziej szczegółowo

2.7. KONKURS Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO

2.7. KONKURS Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO 2.7. KONKURS Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO 2.7.1. Cele edukacyjne Rozwijanie zainteresowania nauką języka angielskiego oraz zdobywanie motywacji do samodzielnego pogłębiania wiedzy i zdobywania umiejętności językowych.

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI (poziom III.0) DLA KLAS I-III GIMNAZJUM

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI (poziom III.0) DLA KLAS I-III GIMNAZJUM PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI (poziom III.0) DLA KLAS I-III GIMNAZJUM Opracowanie: mgr Magdalena Pikuzińska w oparciu o podstawę programową języka obcego nowożytnego oraz program nauczania

Bardziej szczegółowo

Realizacja nowej podstawy programowej i przykłady ćwiczeń przygotowujących do sprawdzianu szóstoklasisty w serii Fairyland.

Realizacja nowej podstawy programowej i przykłady ćwiczeń przygotowujących do sprawdzianu szóstoklasisty w serii Fairyland. Realizacja nowej podstawy programowej i przykłady ćwiczeń przygotowujących do sprawdzianu szóstoklasisty w serii Fairyland. Tabela nr 1. Realizacja wymagań ogólnych nowej podstawy programowej kształcenia

Bardziej szczegółowo

Radosław Kucharczyk. Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy

Radosław Kucharczyk. Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy Radosław Kucharczyk Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych Kurs podstawowy Warszawa 2012 Redaktor Paulina Słupek Redaktor techniczny Maryla Broda Skład i łamanie Marcin Szcześniak

Bardziej szczegółowo

JĘZYK ANGIELSKI KL. IV. Wymagania edukacyjne obowiązujące ucznia

JĘZYK ANGIELSKI KL. IV. Wymagania edukacyjne obowiązujące ucznia 1.Uczeń zna zagadnienia gramatyczne: JĘZYK ANGIELSKI KL. IV czas present simple: zdania oznajmujące, pytające, przeczące; przedimek określony the i przedimki nieokreślone a/an zaimki wskazujące: this/that,

Bardziej szczegółowo

Z języka obcego nowożytnego od roku szkolnego 2011/2012. Opracowały: mgr Katarzyna Kłunduk mgr Monika Konieczna

Z języka obcego nowożytnego od roku szkolnego 2011/2012. Opracowały: mgr Katarzyna Kłunduk mgr Monika Konieczna Z języka obcego nowożytnego od roku szkolnego 2011/2012 Opracowały: mgr Katarzyna Kłunduk mgr Monika Konieczna Część pisemna poziom podstawowy Część ustna bez określania poziomu egzaminu Część pisemna

Bardziej szczegółowo

Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych. Kurs podstawowy Radosław Kucharczyk

Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych. Kurs podstawowy Radosław Kucharczyk Program nauczania języka francuskiego w szkołach ponadgimnazjalnych. Kurs podstawowy Radosław Kucharczyk Wydawnictwo Szkolne PWN Warszawa 2012 1 SPIS TREŚCI 1. Informacje wstępne 1.1 Ogólna charakterystyka

Bardziej szczegółowo

PODSTAWA PROGRAMOWA. Poziom IV.0 dla początkujących Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę Poziom IV.2 dla oddziałów dwujęzycznych

PODSTAWA PROGRAMOWA. Poziom IV.0 dla początkujących Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę Poziom IV.2 dla oddziałów dwujęzycznych PODSTAWA PROGRAMOWA Poziom IV.0 dla początkujących Poziom IV.1 dla kontynuujących naukę Poziom IV.2 dla oddziałów dwujęzycznych Podstawa programowa przedmiotu JĘZYK OBCY NOWOŻYTNY IV etap edukacyjny Poziom

Bardziej szczegółowo

2.8.3. Szczegółowy opis treści programowych obowiązujących na poszczególnych etapach konkursu. I. Eliminacje szkolne (60 minut, liczba punktów: 30)

2.8.3. Szczegółowy opis treści programowych obowiązujących na poszczególnych etapach konkursu. I. Eliminacje szkolne (60 minut, liczba punktów: 30) 2.8. KONKURS Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO 2.8.1. Cele edukacyjne Poszerzenie zainteresowania nauką języka niemieckiego oraz pogłębienie motywacji do dalszego samodzielnego zdobywania wiedzy i umiejętności językowych.

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO

KRYTERIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO KRYTERIA WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO Ocena dopuszczająca dostateczna dobra i gramatyka Uczeń dysponuje niewielkim zakresem i struktur gramatycznych. Ma problemy z budową

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z języka angielskiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach

Przedmiotowy system oceniania z języka angielskiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach Przedmiotowy system oceniania z języka angielskiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach I. Podstawa prawna wykorzystana przy opracowaniu PSO: 1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dn. 10 czerwca 2015

Bardziej szczegółowo

W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 12 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ-CURIE

W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 12 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ-CURIE PRZEDMOTOWY SYSTEM OCENIANA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASACH IV-VI I. WYMANGANIA EDUKACYJNE Cele kształcenia wymagania ogólne I. Znajomośd środków językowych. W SZKOLE PODSTAWOWEJ NR 12 IM. MARII SKŁODOWSKIEJ-CURIE

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE ORAZ SPOSOBY SPRAWDZANIA OSIĄGNIĘĆ EDUKACYJNYCH UCZNIÓW Z J. FRANCUSKIEGO KLASA II

WYMAGANIA EDUKACYJNE ORAZ SPOSOBY SPRAWDZANIA OSIĄGNIĘĆ EDUKACYJNYCH UCZNIÓW Z J. FRANCUSKIEGO KLASA II WYMAGANIA EDUKACYJNE ORAZ SPOSOBY SPRAWDZANIA OSIĄGNIĘĆ EDUKACYJNYCH UCZNIÓW Z J. FRANCUSKIEGO KLASA II TREŚCI PROGRAMOWE: GRAMATYKA. - tworzenie i użycie czasu przeszłego passe compose - zaimki dopełnienia

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania z języka niemieckiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach

Przedmiotowy system oceniania z języka niemieckiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach Przedmiotowy system oceniania z języka niemieckiego w Gimnazjum nr 1 w Słubicach I. Podstawa prawna wykorzystana przy opracowaniu PSO: 1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dn. 10 czerwca 2015

Bardziej szczegółowo

6 zna i swobodnie posługuje się słownictwem wymaganym

6 zna i swobodnie posługuje się słownictwem wymaganym Ocen a KRYTERIA OCENIANIA - JĘZYK ANGIELSKI Umiejętności ucznia 6 zna i swobodnie posługuje się słownictwem wymaganym programem nauczania (treści leksykalne w z łatwością i bezbłędnie wykorzystuje konstrukcje

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM

WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM Poziom IV. 1 dla kontynuujących naukę. Dla uczniów przygotowujących się do egzaminu maturalnego z języka

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYKI OBCE TECHNIKUM ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYKI OBCE TECHNIKUM ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA Zespół Szkół Gastronomicznych im. Febronii Gajewskiej Karamać w Gorzowie Wielkopolskim PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYKI OBCE TECHNIKUM ZASADNICZA SZKOŁA ZAWODOWA Wrzesień 2014 Przedmiotowy System Oceniania

Bardziej szczegółowo

I. Eliminacje szkolne (60 minut, liczba punktów: 30) a) rozumienie tekstu czytanego b) test leksykalno-gramatyczny

I. Eliminacje szkolne (60 minut, liczba punktów: 30) a) rozumienie tekstu czytanego b) test leksykalno-gramatyczny 2.9. KONKURS Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO 2.9.1. Cele edukacyjne Rozwijanie zainteresowania językiem francuskim oraz pogłębianie motywacji do dalszego samodzielnego zdobywania wiedzy i umiejętności językowych.

Bardziej szczegółowo

Program nauczania języka angielskiego Kurs początkujący dla klas 1-3 gimnazjum Marianna Niesobska, Mellanie Ellis OUP

Program nauczania języka angielskiego Kurs początkujący dla klas 1-3 gimnazjum Marianna Niesobska, Mellanie Ellis OUP Program nauczania języka angielskiego Kurs początkujący dla klas 1-3 gimnazjum Poziom III.0 Marianna Niesobska, Mellanie Ellis OUP Kryteria ocenienia Koniec etapu III (gimnazjum): poziom III.0 pełny Znajomość

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK ANGIELSKI JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK NIEMIECKI JĘZYK HISZPAŃSKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK ANGIELSKI JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK NIEMIECKI JĘZYK HISZPAŃSKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK ANGIELSKI JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK NIEMIECKI JĘZYK HISZPAŃSKI System oceniania z języka angielskiego, francuskiego, niemieckiego i hiszpańskiego dotyczy wszystkich klas

Bardziej szczegółowo

stworzony w celu ustalenia jednolitych kryteriów oceny znajomości języka i umiejętności językowych uczących się języka Europejczyków.

stworzony w celu ustalenia jednolitych kryteriów oceny znajomości języka i umiejętności językowych uczących się języka Europejczyków. EUROPEJSKI SYSTEM OPISU KSZTAŁCENIA JĘZYKOWEGO Poziomy biegłości językowej: Europejski System Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy stworzony w celu ustalenia jednolitych kryteriów oceny znajomości

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z języka angielskiego dla klas czwartych I. Program nauczania: II. Podręcznik: III.Tematyka realizowanych modułów :

Wymagania edukacyjne z języka angielskiego dla klas czwartych I. Program nauczania: II. Podręcznik: III.Tematyka realizowanych modułów : Wymagania edukacyjne z języka angielskiego dla klas czwartych I. Program nauczania: Program nauczania języka angielskiego dla II etapu edukacyjnego (szkoła podstawowa, klasy IV VI), autorzy: Ewa Piotrowska

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV. ocena 2 3 4 5

WYMAGANIA EDUKACYJNE Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV. ocena 2 3 4 5 1 WYMAGANIA EDUKACYJNE Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV Ocena celująca: Uczeń spełnia wszystkie wymagania edukacyjne przewidziane na poszczególne oceny Uczeń samodzielnie poszerza swoją wiedzę, chętnie podejmuje

Bardziej szczegółowo

Opracowała: Paulina Zasada-Jagieła

Opracowała: Paulina Zasada-Jagieła Program pracy na zajęciach z języka francuskiego (zajęcia przeznaczone dla uczniów klas II i III gimnazjum w Zespole Szkół Gimnazjum nr 2 w Jędrzejowie) Opracowała: Paulina Zasada-Jagieła METRYCZKA PROGRAMU

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego

Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego Szkoła Podstawowa w Trzebielu Klasa IV opracowała Katarzyna Zawistowska Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego jest zgodny z WSO Szkoły

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne z języka francuskiego dla kl. I

Wymagania edukacyjne z języka francuskiego dla kl. I Wymagania edukacyjne z języka francuskiego dla kl. I Ocena dopuszczająca uczeń umie się przedstawić, przywitać, pożegnać, zapytać o godzinę, o drogę, potrafi wymienić kilka nazw produktów żywnościowych,

Bardziej szczegółowo

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego. Test język obcy nowożytny język angielski (poziom podstawowy) Test GA-P1-122

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego. Test język obcy nowożytny język angielski (poziom podstawowy) Test GA-P1-122 Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego Test język obcy nowożytny język angielski (poziom podstawowy) Test GA-P1-122 Zestaw egzaminacyjny z zakresu języka angielskiego składał się z jedenastu zadań zamkniętych,

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIA GRAMATYCZNE

ZAGADNIENIA GRAMATYCZNE ZAGADNIENIA GRAMATYCZNE JĘZYK ANGIELSKI: Bezokolicznik i formy osobowe, czasowniki regularne i podstawowe nieregularne. Czasowniki posiłkowe. Czasowniki modalne: can, could, may, must, should. Tryb rozkazujący

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA (PSO) Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA (PSO) Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA (PSO) Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO na podstawie: Programu nauczania języka niemieckiego dla klas I-III zasadniczej szkoły zawodowej i klas I-IV technikum, zakres podstawowy (wariant

Bardziej szczegółowo

KOŃCZĄCY KLASĘ CZWARTĄ

KOŃCZĄCY KLASĘ CZWARTĄ Załącznik nr 2 Wymagania programowe w klasie IV Ocena celująca Ocena bardzo dobra Ocena dobra Ocena dostateczna Ocena dopuszczająca UCZEŃ KOŃCZĄCY KLASĘ CZWARTĄ w zakresie znajomości środków językowych

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM POZIOM A2+/B1

WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM POZIOM A2+/B1 WYMAGANIA EDUKACYJNE WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU NAUCZANIA JĘZYKA ANGIELSKIEGO W LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCYM POZIOM A2+/B1 Poziom IV. 1 dla kontynuujących naukę Wymagania w zakresie podstawowym dla uczniów kontynuujących

Bardziej szczegółowo

V. Przetwarzanie wypowiedzi Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.

V. Przetwarzanie wypowiedzi Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych. JĘZYK ANGIELSKI Wymagania ogólne określone są następująco: I. Znajomość środków językowych Uczeń posługuje się podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych oraz

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego dla klas 0- III Szkoły Podstawowej im. ks. prałata A. Osipowicza w Warcinie

Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego dla klas 0- III Szkoły Podstawowej im. ks. prałata A. Osipowicza w Warcinie Przedmiotowy System Oceniania z języka angielskiego dla klas 0- III Szkoły Podstawowej im. ks. prałata A. Osipowicza w Warcinie Obowiązujące podręczniki: Klasa 0- bez podręcznika Klasa I- New Bingo! 1A

Bardziej szczegółowo

ANALIZA I INTERPRETACJA PRÓBNEGO EZAMINU Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS III GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO W ZESPOLE SZKÓŁ

ANALIZA I INTERPRETACJA PRÓBNEGO EZAMINU Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS III GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO W ZESPOLE SZKÓŁ ANALIZA I INTERPRETACJA PRÓBNEGO EZAMINU Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS III GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO W ZESPOLE SZKÓŁ INTEGRACYJNYCH W LUBINIE STYCZEŃ 2014 ANALIZA I INTERPRETACJA

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV

KRYTERIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV 1 KRYTERIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KLASA IV Kryteria obejmują zakres ocen 2-5, nie uwzględniając oceny 1 (niedostateczna) i 6 (celująca). Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który wykracza poza wymagania na

Bardziej szczegółowo

EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2013

EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2013 EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2013 ANALIZA I INTERPRETACJA WYNIKÓW EGZAMINU GIMNAZJALNEGO W KLASACH III KWIECIEŃ 2013 W RAMACH PROGRAMU PODNOSZĄCEGO EFEKTYWNOŚĆ KSZTAŁCENIA PPEK, REALIZOWANEGO

Bardziej szczegółowo

Analiza testu diagnostycznego (diagnoza bieżąca) PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS II GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO

Analiza testu diagnostycznego (diagnoza bieżąca) PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS II GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO Analiza testu diagnostycznego (diagnoza bieżąca) PRZEPROWADZONEGO WŚRÓD UCZNIÓW KLAS II GIMNAZJUM INTEGRACYJNEGO Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W ZESPOLE SZKÓŁ INTEGRACYJNYCH W LUBINIE W RAMACH PPEK (PROGRAMU PODNOSZĄCEGO

Bardziej szczegółowo

Próbna matura z angielskiego dla grupy klasy IIC (poziom rozszerzony)

Próbna matura z angielskiego dla grupy klasy IIC (poziom rozszerzony) Próbna matura z angielskiego dla grupy klasy IIC (poziom rozszerzony) I. Zdajcy zna: 1) rónorodne struktury leksykalno-gramatyczne umoliwiajce formułowanie wypowiedzi poprawnych pod wzgldem fonetycznym,

Bardziej szczegółowo

JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK ROSYJSKI

JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK ROSYJSKI II Liceum Ogólnokształcące im. Jana Pawła II w Zduńskiej Woli WYMAGANIA EDUKACYJNE I PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA (z modyfikacjami) JĘZYK FRANCUSKI JĘZYK ROSYJSKI Opracowała: Urszula Bartosik Elżbieta

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO OTRZYMANIA PRZEZ UCZNIA POSZCZEGÓLNYCH ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASIE

WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO OTRZYMANIA PRZEZ UCZNIA POSZCZEGÓLNYCH ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASIE 1 WYMAGANIA EDUKACYJNE NIEZBĘDNE DO OTRZYMANIA PRZEZ UCZNIA POSZCZEGÓLNYCH ŚRÓDROCZNYCH I ROCZNYCH OCEN KLASYFIKACYJNYCH Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASIE 4 Evolution plus 1 Wymagania obejmują zakres stopni

Bardziej szczegółowo

Jestem turystą, znam język angielski i nie zawaham się go użyć

Jestem turystą, znam język angielski i nie zawaham się go użyć Autorski program nauczania opracowany w ramach projektu Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko Pomorskiego pt. Coaching i tutoring w stronę nowoczesnej pracy dydaktycznej. TYTUŁ PROGRAMU: Jestem

Bardziej szczegółowo

1. KONKURSY PRZEDMIOTOWE I TEMATYCZNE DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH

1. KONKURSY PRZEDMIOTOWE I TEMATYCZNE DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH 1. KONKURSY PRZEDMIOTOWE I TEMATYCZNE DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH 1.1. KONKURS Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO 1.1.1. Cele edukacyjne Rozbudzanie wśród uczniów zainteresowania językiem angielskim oraz motywowanie

Bardziej szczegółowo

Dostosowanie programu nauczania języka angielskiego do indywidualnych potrzeb

Dostosowanie programu nauczania języka angielskiego do indywidualnych potrzeb Dostosowanie programu nauczania języka angielskiego do indywidualnych potrzeb 1. Podstawowe założenia Ze względu na warunki pracy w szkole ogólnodostępnej podczas lekcji nauczyciel może wspomóc ucznia

Bardziej szczegółowo

EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2012

EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2012 EGZAMIN GIMNAZJALNY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KWIECIEŃ 2012 ANALIZA I INTERPRETACJA WYNIKÓW EGZAMINU GIMNAZJALNEGO W KLASACH III KWIECIEŃ 2012 W RAMACH PROGRAMU PODNOSZĄCEGO EFEKTYWOŚĆ KSZTAŁCENIA PPEK, REALIZOWANEGO

Bardziej szczegółowo

Klasa czwarta: WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ. W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń :

Klasa czwarta: WYMAGANIA NA OCENĘ DOPUSZCZAJĄCĄ. W zakresie rozumienia ze słuchu uczeń : Wymagania na poszczególne oceny z języka rosyjskiego dla uczniów Technikum Zawodowego Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w Lubartowie w odniesieniu do nowej podstawy programowej (treści nauczania

Bardziej szczegółowo

Załącznik nr 2 Wymagania programowe w klasie V

Załącznik nr 2 Wymagania programowe w klasie V Załącznik nr 2 Wymagania programowe w klasie V Ocena celująca Ocena bardzo dobra Ocena dobra Ocena dostateczna Ocena dopuszczająca UCZEŃ KOŃCZĄCY KLASĘ PIĄTĄ w zakresie znajomości środków językowych całościowo,

Bardziej szczegółowo

Evolution plus 2. Macmillan Polska 2014 KRYTERIA OCENIANIA

Evolution plus 2. Macmillan Polska 2014 KRYTERIA OCENIANIA 1 Evolution plus 2 KRYTERIA OCENIANIA Kryteria oceniania proponowane przez wydawnictwo Macmillan zostały sformułowane według założeń Nowej Podstawy Programowej i uwzględniają środki językowe, czytanie,

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO STANDARDY WYMAGAŃ

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO STANDARDY WYMAGAŃ PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO STANDARDY WYMAGAŃ W szkole podstawowej uczeń powinien opanować cztery sprawności komunikacyjne: 1. słuchanie, 2. mówienie, 3. czytanie, 4. pisanie. FORMY

Bardziej szczegółowo

Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu Języka Rosyjskiego dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016

Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu Języka Rosyjskiego dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016 Regulamin Przedmiotowy XIV Konkursu Języka Rosyjskiego dla uczniów gimnazjów województwa świętokrzyskiego w roku szkolnym 2015/2016 I. Informacje ogólne 1. Niniejszy Regulamin określa szczegółowe wymagania

Bardziej szczegółowo

Język angielski kl. 4

Język angielski kl. 4 Cele kształcenia wymagania ogólne Język angielski kl. 4 I. Znajomość środków językowych. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowe Zasady Oceniania z języka niemieckiego dla klas IV VI

Przedmiotowe Zasady Oceniania z języka niemieckiego dla klas IV VI Przedmiotowe Zasady Oceniania z języka niemieckiego dla klas IV VI I. PODSTAWY PRAWNE Statut szkoły Wewnątrzszkolne Zasady Oceniania II. CELE OCENIANA 1. Cele ogólne rozwój kompetencji językowych umożliwiających

Bardziej szczegółowo

Opis wymaganych umiejętności na poszczególnych poziomach egzaminów DELF & DALF

Opis wymaganych umiejętności na poszczególnych poziomach egzaminów DELF & DALF Opis wymaganych umiejętności na poszczególnych poziomach egzaminów DELF & DALF Poziom Rozumienie ze słuchu Rozumienie tekstu pisanego Wypowiedź pisemna Wypowiedź ustna A1 Rozumiem proste słowa i potoczne

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Przedmiot: język angielski I.Podstawa prawna: PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA II ETAP EDUKACYJNY KLASY IV VI Rozporządzenie MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania

Bardziej szczegółowo

Innowacja pedagogiczna w nauczaniu języka angielskiego. w wersji rozszerzonej na poziomie gimnazjum

Innowacja pedagogiczna w nauczaniu języka angielskiego. w wersji rozszerzonej na poziomie gimnazjum Innowacja pedagogiczna w nauczaniu języka angielskiego w wersji rozszerzonej na poziomie gimnazjum 1) Tytuł innowacji: ENGLISH the way to success. 2) Rodzaj innowacji: Programowa 3) Miejsce realizacji:

Bardziej szczegółowo

dysponować bogatym zasobem słownictwa dotyczącego codziennych tematów i sytuacji, zgodny z katalogiem tematów określonym w podstawie programowej

dysponować bogatym zasobem słownictwa dotyczącego codziennych tematów i sytuacji, zgodny z katalogiem tematów określonym w podstawie programowej Program nauczania języka angielskiego Kurs kontynuacyjny dla klas 1-3 gimnazjum Poziom III.1 na podbudowie II etapu edukacyjnego Marianna Niesobska, Mellanie Ellis OUP Kryteria ocenienia Znajomość środków

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne język angielski klasa IV

Wymagania edukacyjne język angielski klasa IV Wymagania edukacyjne język angielski klasa IV Ogólne kryteria wymagań Zgodnie z nową podstawą programową, w II etapie edukacyjnym (klasy IV-VI) uczeń spełnia następujące wymagania ogólne: 1. Znajomość

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania (PSO)

Przedmiotowy System Oceniania (PSO) Przedmiotowy System Oceniania (PSO) dla programu nauczania języka niemieckiego w klasach 1 3 gimnazjum w oparciu o podręcznik Kompass 2 neu. Przedmiotowy system oceniania z języka niemieckiego dla klasy

Bardziej szczegółowo

Wymagania programowe na poszczególne oceny.

Wymagania programowe na poszczególne oceny. Wymagania programowe na poszczególne oceny. Język angielski, gimnazjum, klasa III ( grupa zaawansowana) Semestr I- oznaczony został kolorem czarnym Semestr II oznaczony został kolorem brązowym Funkcje

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania w Niepublicznym Gimnazjum nr 1 Fundacji Familijny Poznań w Poznaniu z przedmiotu j.niemiecki w klasie I-II

Przedmiotowy system oceniania w Niepublicznym Gimnazjum nr 1 Fundacji Familijny Poznań w Poznaniu z przedmiotu j.niemiecki w klasie I-II Przedmiotowy system oceniania w Niepublicznym Gimnazjum nr 1 Fundacji Familijny Poznań w Poznaniu z przedmiotu j.niemiecki w klasie I-II Opracowanie: Krzysztof Maliszewski 1 GIMNAZJUM - KLASA I i II ZAKRES

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z języka niemieckiego dla klasy I gimnazjum

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z języka niemieckiego dla klasy I gimnazjum Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z języka niemieckiego dla klasy I gimnazjum Uczeń otrzymuje ocenę celującą, gdy: W zakresie sprawności

Bardziej szczegółowo

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z języka obcego

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z języka obcego Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z języka obcego nowożytnego w roku szkolnym 2013/2014 Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego z języka angielskiego na poziomie podstawowym Arkusz składał się z 40

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM IM. ZIEMI ŚLĄSKIEJ W PIECACH NA PODSTAWIE PODRĘCZNIKA MEINE DEUTSCHTOUR 1

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM IM. ZIEMI ŚLĄSKIEJ W PIECACH NA PODSTAWIE PODRĘCZNIKA MEINE DEUTSCHTOUR 1 PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM IM. ZIEMI ŚLĄSKIEJ W PIECACH NA PODSTAWIE PODRĘCZNIKA MEINE DEUTSCHTOUR 1 I ZASADY OGÓLNE 1. Przedmiotowy System Oceniania z języka niemieckiego

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK FRANCUSKI ZASADY OCENIANIA NA LEKCJI JĘZYKA OBCEGO Nauczanie języka obcego w gimnazjum ma doprowadzić do osiągnięcia kompetencji komunikacyjnej pozwalającej sprostać

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy system oceniania

Przedmiotowy system oceniania Przedmiotowy system iania Język niemiecki OGÓLNE ZASADY OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO 1. Obowiązuje zeszyt minimum 60 kartkowy; 2. Sprawdziany zapowiadane będą z tygodniowym wyprzedzeniem; 3. W ciągu

Bardziej szczegółowo

Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO

Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO OCENIANIE Ocena końcowa jest wystawiana na podstawie średniej ważonej z minimum 3 (przy 1 godzinie tygodniowo) lub 5 (przy 2 lub 3 godzinach tygodniowo)

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA

PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA PRZEDMIOTOWE ZASADY OCENIANIA JĘZYK ANGIELSKI Publiczne Gimnazjum im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Miastkowie Opracowały: mgr Lidia Białobrzeska mgr Adrianna Sierzputowska wrzesień 2015 1 Podstawa prawna:

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA. Poziom A1 wg CEF (ESOKJ) Alicja Cholewa-Zawadzka

KRYTERIA OCENIANIA. Poziom A1 wg CEF (ESOKJ) Alicja Cholewa-Zawadzka KRYTERIA OCENIANIA Poziom A1 wg CEF (ESOKJ) Alicja Cholewa-Zawadzka WYMOGI EDUKACYJNE NA POSZCZEGÓLNE OCENY Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO KRYTERIA OCENIANIA STARLAND 2 Wymagania ogólne Module 0 Starter Uczeń posługuje

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania języka niemieckiego w gimnazjum Klasa 2, poziom III.0

Przedmiotowy System Oceniania języka niemieckiego w gimnazjum Klasa 2, poziom III.0 Przedmiotowy System Oceniania języka niemieckiego w gimnazjum Klasa 2, poziom III.0 Niniejszy Przedmiotowy System Oceniania opracowano na podstawie Programu Nauczania języka niemieckiego dla klas I III

Bardziej szczegółowo

ZAKRES WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY SZKOLNE Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO DLA GRUP DSD II W KLASACH I III

ZAKRES WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA POSZCZEGÓLNE OCENY SZKOLNE Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO DLA GRUP DSD II W KLASACH I III ZAKRES WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH NA PSZCZEGÓLNE CENY SZKLNE Z JĘZYKA NEMECKEG DLA GRUP DSD W KLASACH cena bieżąca postępów ucznia uwzględnia wszystkie cztery sprawności językowe, tj.: rozumienie ze słuchu,

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM W LIPNIKU NA ROK SZKOLNY 2015/16

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM W LIPNIKU NA ROK SZKOLNY 2015/16 PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO W GIMNAZJUM W LIPNIKU NA ROK SZKOLNY 2015/16 I OGÓLNE WYMAGANIA I KRYTERIA OCENIANIA 1. Uczeń na zajęciach jest zobowiązany do posiadania: podręcznika,

Bardziej szczegółowo

SŁOWNICTWO I GRAMATYKA

SŁOWNICTWO I GRAMATYKA Wymagania edukacyjne z Języka angielskiego dla klas IV-VI 3 1 SŁOWNICTWO I GRAMATYKA -uczeń swobodnie operuje strukturami gramatycznymi określonymi w programie nauczania oraz zna niektóre wykraczające

Bardziej szczegółowo

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen JĘZYK ANGIELSKI KLASA 1, GRUPY ZAAWANSOWANE. Rok szkolny 2015/2016 Podręcznik:

Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen JĘZYK ANGIELSKI KLASA 1, GRUPY ZAAWANSOWANE. Rok szkolny 2015/2016 Podręcznik: Wymagania edukacyjne niezbędne do uzyskania poszczególnych ocen JĘZYK ANGIELSKI KLASA 1, GRUPY ZAAWANSOWANE Rok szkolny 2015/2016 Podręcznik: FOCUS 2 (Wyd. PEARSON) 1 Wymagania ogólne Rozumienie wypowiedzi

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA ROSYJSKIEGO KL.VI

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA ROSYJSKIEGO KL.VI PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA ROSYJSKIEGO KL.VI I. Obszary aktywności ucznia w zakresie wiedzy, umiejętności i postaw, będące przedmiotem oceny. 1. Mówienie poprawne pod względem gramatycznym

Bardziej szczegółowo

OCENA CELUJĄCA. Słuchanie: Uczeń:

OCENA CELUJĄCA. Słuchanie: Uczeń: Wymagania na poszczególne oceny z języka angielskiego dla uczniów Technikum Zawodowego, Zasadniczej Szkoły Zawodowej i Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych, Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w

Bardziej szczegółowo

JĘZYK FRANCUSKI ZASADY OCENIANIA NA LEKCJI JĘZYKA OBCEGO

JĘZYK FRANCUSKI ZASADY OCENIANIA NA LEKCJI JĘZYKA OBCEGO JĘZYK FRANCUSKI Podstawa prawna: 1. Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania

Bardziej szczegółowo

I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE IM. MIKOŁAJA KOPERNIKA W RADOMIU PRZEDMIOTOWE OCENIANIE Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO

I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE IM. MIKOŁAJA KOPERNIKA W RADOMIU PRZEDMIOTOWE OCENIANIE Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO I LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCE IM. MIKOŁAJA KOPERNIKA W RADOMIU PRZEDMIOTOWE OCENIANIE Z JĘZYKA FRANCUSKIEGO ZAKRES PODSTAWOWY Spis treści I. Podstawa prawna... 2 II. Cele Przedmiotowego Oceniania... 2 III.

Bardziej szczegółowo

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części z języka niemieckiego

Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części z języka niemieckiego Analiza wyników egzaminu gimnazjalnego przeprowadzonego w roku szkolnym 2011/2012 w części z języka niemieckiego Egzamin gimnazjalny z języka niemieckiego odbył się 26 kwietnia 2012 roku. Uczniowie, którzy

Bardziej szczegółowo

Przedmiotowy System Oceniania (PSO)

Przedmiotowy System Oceniania (PSO) Przedmiotowy System Oceniania (PSO) dla programu nauczania języka niemieckiego w klasach 1 3 gimnazjum w oparciu o podręcznik Kompass 1 neu. Przedmiotowy system oceniania z języka niemieckiego dla klasy

Bardziej szczegółowo

JĘZYK ANGIELSKI - PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA

JĘZYK ANGIELSKI - PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA JĘZYK ANGIELSKI - PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA I Liceum Ogólnokształcące im. Edwarda Dembowskiego w Zielonej Górze. Zespół nauczycieli języka angielskiego. IV etap edukacyjny na podbudowie III etapu edukacyjnego

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASACH IV - VI

KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASACH IV - VI KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KLASACH IV - VI Ocena celująca: uczeń swobodnie operuje strukturami gramatycznymi określonymi w rozkładzie materiału z łatwością buduje spójne zdania proste i

Bardziej szczegółowo

1. Charakterystyka programu

1. Charakterystyka programu 1. Charakterystyka programu Celem programu jest organizacja koła zainteresowań z języka niemieckiego z myślą o uczniach klas trzecich gimnazjum zdających egzamin z języka niemieckiego. Ze względu na ograniczenia

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE - JĘZYK NIEMIECKI WELTTOUR 1 (rozdział 8) i WELTTOUR 2 (rozdział 1-6) Klasa II

WYMAGANIA EDUKACYJNE - JĘZYK NIEMIECKI WELTTOUR 1 (rozdział 8) i WELTTOUR 2 (rozdział 1-6) Klasa II WYMAGANIA EDUKACYJNE - JĘZYK NIEMIECKI WELTTOUR 1 (rozdział 8) i WELTTOUR 2 (rozdział 1-6) Klasa II GRAMATYKA Czasownik 1. Odmiana czasowników regularnych, nieregularnych, modalnych i zwrotnych 2. Czas

Bardziej szczegółowo

Elementy literatury i wiedzy o krajach anglosaskich w nauczaniu języka angielskiego

Elementy literatury i wiedzy o krajach anglosaskich w nauczaniu języka angielskiego INNOWACJA PEDAGOGICZNA w nauczaniu języka angielskiego na poziomie szkoły podstawowej Elementy literatury i wiedzy o krajach anglosaskich w nauczaniu języka angielskiego 1. AUTOR Nauczyciel kontraktowy

Bardziej szczegółowo

KOŃCZĄCY KLASĘ SZÓSTĄ

KOŃCZĄCY KLASĘ SZÓSTĄ Załącznik nr 2 Wymagania programowe w klasie VI Ocena celująca Ocena bardzo dobra Ocena dobra Ocena dostateczna Ocena dopuszczająca UCZEŃ KOŃCZĄCY KLASĘ SZÓSTĄ w zakresie znajomości środków językowych

Bardziej szczegółowo

PROGRAM ZAJĘĆ DYDAKTYCZNO- WYRÓWNAWCZYCH Z JĘZYKA POLSKIEGO I JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KL. V I VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ

PROGRAM ZAJĘĆ DYDAKTYCZNO- WYRÓWNAWCZYCH Z JĘZYKA POLSKIEGO I JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KL. V I VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ PROGRAM ZAJĘĆ DYDAKTYCZNO- WYRÓWNAWCZYCH Z JĘZYKA POLSKIEGO I JĘZYKA ANGIELSKIEGO W KL. V I VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ R. SZK. 2013/2014 Opracowała i realizuje Aneta Topczewska nauczyciel języka angielskiego

Bardziej szczegółowo

SŁOWNICTWO I GRAMATYKA

SŁOWNICTWO I GRAMATYKA Wymagania edukacyjne z Języka angielskiego dla klasy III d 1 SŁOWNICTWO I GRAMATYKA -uczeń swobodnie operuje strukturami gramatycznymi określonymi w programie nauczania oraz zna niektóre wykraczające poza

Bardziej szczegółowo

KARTA PRZEDMIOTU JĘZYK POLSKI MODUŁ 6/POZIOM A2

KARTA PRZEDMIOTU JĘZYK POLSKI MODUŁ 6/POZIOM A2 KARTA PRZEDMIOTU JĘZYK POLSKI MODUŁ 6/POZIOM A2 Opis Przedmiotu Kod przedmiotu Nazwa przedmiotu Język obcy Wersja przedmiotu 1 A. Usytuowanie przedmiotu w toku studiów Poziom kształcenia Studia I stopnia/studia

Bardziej szczegółowo

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO

PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO PRZEDMIOTOWY SYSTEM OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO dla klasy VI szkoły podstawowej Ocenianie jest źródłem informacji o osiągnięciach i motywacji ucznia do postępów w nauce. Oceniając ucznia odnosimy się

Bardziej szczegółowo

KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO DLA KLASY II GIMNAZJUM

KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO DLA KLASY II GIMNAZJUM KRYTERIA OCENIANIA Z JĘZYKA NIEMIECKIEGO DLA KLASY II GIMNAZJUM Uczeń na ocenę niedostateczną: - nie opanował materiału na ocenę dopuszczającą. Uczeń o umiejętnościach na ocenę dopuszczającą: - określa

Bardziej szczegółowo

Regulamin I Powiatowego Konkursu z Języka Angielskiego POLIGLOTA

Regulamin I Powiatowego Konkursu z Języka Angielskiego POLIGLOTA Regulamin I Powiatowego Konkursu z Języka Angielskiego POLIGLOTA I. Organizator Organizatorem konkursu jest Urząd Gminy Biskupice, Tomaszkowice 455; 32-020 Wieliczka II. Cele konkursu 1. Promowanie wśród

Bardziej szczegółowo

WYMAGANIA EDUKACYJNE JĘZYK NIEMIECKI. OSIĄGNIĘCIA UCZNIA NA STOPIEŃ: dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry celujący

WYMAGANIA EDUKACYJNE JĘZYK NIEMIECKI. OSIĄGNIĘCIA UCZNIA NA STOPIEŃ: dopuszczający dostateczny dobry bardzo dobry celujący WYMAGANIA EDUKACYJNE JĘZYK NIEMIECKI I. GRAMATYKA I SŁOWNICTWO uczeń opanował niewiele zagadnień gramatycznych określonych w rozkładzie uczeń potrafi budować zdania, ale przeważnie niespójne, z dużą ilością

Bardziej szczegółowo

New English Zone 1 Kryteria oceny Klasa 4

New English Zone 1 Kryteria oceny Klasa 4 New English Zone 1 Kryteria oceny Klasa 4 Starter Unit Uczeń wita się o różnych porach dnia, żegna i przedstawia siebie z imienia, wydaje i wykonuje polecenia, stosując właściwe formy Uczeń wita się o

Bardziej szczegółowo