ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO"

Transkrypt

1 ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 31 sierpnia 2010 r. Nr 4 (47) TREÂå poz. POSTANOWIENIA W SPRAWACH WNIOSKOWYCH str. 241 postanowienie z dnia 16 lutego 2010 r. sygn. Tw 34/ postanowienie z dnia 14 lipca 2010 r. sygn. Tw 34/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r. sygn. Tw 10/ postanowienie z dnia 2 lipca 2010 r. sygn. Tw 11/ postanowienie z dnia 12 lipca 2010 r. sygn. Tw 13/ POSTANOWIENIA W SPRAWACH SKARGOWYCH 246 postanowienie z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. Ts 156/ postanowienie z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. Ts 156/ postanowienie z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. Ts 157/ postanowienie z dnia 16 lipca 2010 r., sygn. Ts 157/ postanowienie z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. Ts 221/ postanowienie z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. Ts 221/ postanowienie z dnia 13 października 2009 r., sygn. Ts 254/ postanowienie z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. Ts 254/ postanowienie z dnia 25 maja 2010 r., sygn. Ts 16/ postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. Ts 36/ postanowienie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. Ts 36/ postanowienie z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. Ts 153/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 153/ postanowienie z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. Ts 160/ postanowienie z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. Ts 160/ postanowienie z dnia 28 maja 2009 r., sygn. Ts 215/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 215/ postanowienie z dnia 7 października 2008 r., sygn. Ts 279/ postanowienie z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. Ts 279/ postanowienie z dnia 6 maja 2010 r., sygn. Ts 296/ postanowienie z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. Ts 305/ postanowienie z dnia 30 lipca 2010 r., sygn. Ts 305/ postanowienie z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. Ts 340/ postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. Ts 340/ postanowienie z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. Ts 346/ postanowienie z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. Ts 346/ postanowienie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. Ts 361/ postanowienie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. Ts 361/ postanowienie z dnia 30 września 2009 r., sygn. Ts 384/ postanowienie z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. Ts 384/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 11/ postanowienie z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. Ts 14/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 14/ postanowienie z dnia 22 kwietnia 2009 r., sygn. Ts 15/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 15/ postanowienie z dnia 20 października 2009 r., sygn. Ts 39/ postanowienie z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. Ts 39/

2 283 postanowienie z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. Ts 85/ postanowienie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. Ts 85/ postanowienie z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. Ts 89/ postanowienie z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. Ts 89/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 100/ postanowienie z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. Ts 140/ postanowienie z dnia 10 czerwca 2010 r., sygn. Ts 141/ postanowienie z dnia 19 marca 2010 r., sygn. Ts 157/ postanowienie z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. Ts 157/ postanowienie z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. Ts 189/ postanowienie z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. Ts 189/ postanowienie z dnia 31 maja 2010 r., sygn. Ts 233/ postanowienie z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. Ts 237/ postanowienie z dnia 10 lipca 2010 r., sygn. Ts 237/ postanowienie z dnia 7 czerwca 2010 r., sygn. Ts 239/ postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. Ts 248/ postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. Ts 249/ postanowienie z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. Ts 251/ postanowienie z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. Ts 267/ postanowienie z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. Ts 267/ postanowienie z dnia 11 marca 2010 r., sygn. Ts 272/ postanowienie z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. Ts 272/ postanowienie z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. Ts 305/ postanowienie z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. Ts 311/ postanowienie z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. Ts 311/ postanowienie z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. Ts 28/ postanowienie z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. Ts 54/ postanowienie z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. Ts 95/ Sko ro wi dze: orze czeń we dług sy gna tur ak tów nor ma tyw nych rze czo wy

3 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 34/09 poz POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2010 r. Sygn. akt Tw 34/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych- -Pracodawców w sprawie zgodności: art. 99 ust. 4b ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.) z art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE W dniu 20 listopada 2009 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców o zbadanie zgodności art. 99 ust. 4b ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.; dalej: prawo farmaceutyczne) w brzmieniu w przypadku gdy występującym o zezwolenie na prowadzenie apteki jest lekarz lub lekarz dentysta, zezwolenie wydaje się, jeżeli występujący przedstawi oświadczenie o niewykonywaniu zawodu lekarza. Wnioskodawca zarzuca, że kwestionowany przepis narusza zasadę wolności prowadzenia działalności gospodarczej, w sposób nieproporcjonalny prowadząc do jej ograniczenia (art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasadę równości wszystkich wobec prawa oraz zakaz dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 Konstytucji), a także zasadę określoności przepisów prawa oraz zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 2010 r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku przez: wykazanie, że wnioskodawca jest ogólnokrajową organizacją pracodawców, o której mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, tzn. posiada jednostki terenowe lub oddziały (zob. postanowienie TK z 12 lutego 2003 r., Tw 72/02, OTK ZU nr 2/B/2003, poz. 78); wyjaśnienie, który statutowy organ wnioskodawcy jest legitymowany do podjęcia uchwały w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, skoro aktywność o takim charakterze nie mieści się w ramach kompetencji Zarządu ( 24 ust. 1 statutu Związku) określonej jako kierowanie bieżącą pracą Związku (zob. postanowienia TK z: 17 lutego 2003 r., Tw 70/02, OTK ZU nr 2/B/2003, poz. 76; 9 czerwca i 8 września 2004 r., Tw 33/03, OTK ZU nr 4/B/2004, poz. 227 i 228); uzasadnienie legitymacji organizacji pracodawców w odniesieniu do kwestionowania przepisu, który dotyczy prowadzenia działalności gospodarczej przez członków Związku (zob. postanowienie pełnego składu TK z: 7 lipca 2003 r. i 28 stycznia 2004 r., Tw 74/02, OTK ZU nr 1/B/2004, poz. 1 i 2); dokładne powołanie przepisu prawa lub statutu, wskazującego, że art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 2 Konstytucji), który w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym działa jako Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców (por. warunki członkostwa określone w 10 ust. 3 statutu Związku, w szczególności prowadzenie działalności w zakresie świadczeń zdrowotnych w podstawowej opiece zdrowotnej ); doręczenie wyciągu z protokołu oraz listy obecności z posiedzenia władzy, o której mowa wyżej, pozwalających stwierdzić, że uchwała została podjęta zgodnie z postanowieniami statutu wnioskodawcy. W piśmie z 22 stycznia 2009 r. wnioskodawca odniósł się do stwierdzonych braków formalnych wniosku. 645

4 poz. 241 Tw 34/09 OTK ZU nr 4/B/2010 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez ogólnokrajową władzę organizacji pracodawców podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). 2. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego mogą wystąpić tylko ogólnokrajowe władze organizacji pracodawców. Należy przy tym wyjaśnić, że użyty w powołanym przepisie ustawy zasadniczej przymiotnik ogólnokrajowy w sposób istotny ogranicza grupę organizacji pracodawców uprawnionych do wnioskowania o dokonanie abstrakcyjnej kontroli norm Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 12 lutego 2003 r. (Tw 72/02, OTK ZU nr 2/B/2003, poz. 78) wskazał kryteria pozwalające wyróżnić ogólnokrajowy związek zawodowy. Znajdują one zastosowanie również w odniesieniu do organizacji pracodawców. Zdaniem Trybunału, stwierdzenie, iż dana organizacja posiada legitymację do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego musi być poprzedzone merytoryczną oceną, czy organizacja ta ma rzeczywiście charakter związku ogólnokrajowego. Prowadzone badanie nie może bowiem ograniczyć się do odczytania jedynie jej nazwy (np. ogólnopolska, krajowa, polska ), czy też deklaracji zawartej w statucie ( obszar działania organizacji obejmuje terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ). Przymiotnik ogólnokrajowy, ujęty w treści art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, odnosi się do władz organizacji, co z kolei pozwala twierdzić, że ogólnokrajowe władze może mieć tylko taka organizacja pracodawców, w strukturze której funkcjonują również władze terenowe (regionalne, oddziałowe). Utworzenie jednostek o statusie lokalnym wskazuje, że organizacja obejmuje swoim zakresem działania obszar całego kraju. Wymóg posiadania przez organizację pracodawców struktur terenowych nie jest przejawem zbytecznego formalizmu, lecz stanowi gwarancję zapewnienia pracodawcom, działającym w różnych częściach kraju, właściwej reprezentacji na szczeblu ogólnokrajowym Dla stwierdzenia, czy wnioskodawca (jego organ) jest uprawniony do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego, konieczne jest zbadanie danych ujawnionych w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej, w szczególności wpisów zawartych w rubryce 3 działu 1, informujących o jednostkach terenowych lub oddziałach organizacji. Trybunał Konstytucyjny podkreśla, że organizacje, które faktycznie posiadają takie struktury, mają możliwość ich ujawnienia zgodnie z 116 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2000 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. Nr 117, poz. 1237, ze zm.) Trybunał Konstytucyjny ustalił na podstawie odpisu aktualnego (numer KRS: ) z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej dołączonego do akt niniejszej sprawy, że Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców, nie posiada w swej strukturze jednostek terenowych lub oddziałów, co potwierdza brak wpisów w rubryce 3 działu 1 rejestru. Trybunał Konstytucyjny stwierdza zatem, że wnioskodawcy nie można przypisać przymiotu organizacji ogólnokrajowej w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. Tym samym należy uznać, że wniosek złożony do Trybunału Konstytucyjnego przez Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców pochodzi od podmiotu, któremu nie przysługuje legitymacja do występowania o dokonanie abstrakcyjnej kontroli norm. Okoliczność powyższa ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK) uzasadnia odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu Jedynie na marginesie Trybunał postanowił odnieść się do wyjaśnienia wnioskodawcy, który dowodzi, że utworzenie jednostek terenowych lub oddziałów Związku w terminie wyznaczonym w zarządzeniu z 7 stycznia 2010 r. jest niemożliwe. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, stanowisko powyższe wynika z niezrozumienia ratio przywołanego zarządzenia. Trybunał przypomina, że wykonanie zarządzenia w ustawowym terminie ma prowadzić do usunię- 646

5 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 34/09 poz. 241 cia braków formalnych wniosku, tzn. pisma procesowego, nie zaś sanowania sytuacji faktycznej i prawnej podmiotu, które pozwoli mu zyskać status wnioskodawcy w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. 3. Zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji ogólnokrajowym władzom organizacji pracodawców przysługuje prawo inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm. Na wnioskodawcy ciąży przy tym obowiązek wykazania, który z jego organów jest ogólnokrajową władzą uprawnioną do wystąpienia z wnioskiem. Podstawą wskazania takiej władzy są przepisy ustawy, a w przypadku, gdy ustawa nie reguluje tej kwestii postanowienia statutu organizacji pracodawców Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców określił we wniosku, że organem uprawnionym do występowania w jego imieniu jest Zarząd, który zgodnie z 24 ust. 1 statutu, kieruje bieżącą pracą Związku oraz reprezentuje go na zewnątrz. W zarządzeniu z 7 stycznia 2010 r., odwołując się do utrwalonej linii orzeczniczej Trybunału, wskazano, że podjęcie uchwały w sprawie wystąpienia z wnioskiem o zbadanie abstrakcyjnej zgodności norm nie mieści się w ramach kompetencji określonej jako kierowanie bieżącą pracą Związku. W konsekwencji wnioskodawca został wezwany do wyjaśnienia, który statutowy organ Związku jest legitymowany do podjęcia powyższej uchwały W odpowiedzi wnioskodawca dowodzi, że skoro do kompetencji pozostałych organów Związku, tzn. Zebrania Ogólnego Członków oraz Komisji Rewizyjnej, nie należy podejmowanie uchwał w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, to wszystkie inne sprawy, jakimi będzie zajmował się Związek, niezależnie od rangi podjętego działania, będą miały charakter bieżącej pracy Związku, kierowanie którą jest kompetencją Zarządu Kontynuując prezentowany wyżej tok rozumowania, można by dojść do wątpliwego prawnie wniosku, zgodnie z którym, jeżeli żaden przepis statutu nie przyznaje expressis verbis tej kompetencji Zarządowi, to uprawnienie Prezesa Zarządu do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach niezastrzeżonych do kompetencji organów Związku ( 30 ust. 5 statutu), obejmuje również decydowanie o złożeniu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego. Należy przy tym zaznaczyć, że Prezes kieruje bieżącą pracą Zarządu i reprezentuje Związek na zewnątrz ( 30 ust. 3 statutu), nie będąc równocześnie organem Związku ( 17 ust. 1 statutu) Trybunał Konstytucyjny zwraca zatem uwagę, że kompetencje do reprezentowania osoby prawnej i prowadzenia jej bieżących spraw należy odróżnić od uprawnienia do podjęcia uchwały o wystąpieniu z wnioskiem inicjującym abstrakcyjną kontrolę norm. Trybunał podkreślał wielokrotnie, że podjęcie takiej uchwały stanowi czynność o charakterze nadzwyczajnym, która z tego powodu nie może być dokonana w ramach prowadzenia bieżącej działalności, pracy, czy spraw organizacji (por. postanowienia TK z: 14 stycznia 2003 r., Tw 71/02, OTK ZU nr 3/B/2003, poz. 161; 17 lutego 2003 r., Tw 70/02, OTK ZU nr 2/B/2003, poz. 76; 9 czerwca i 8 września 2004 r., Tw 33/03, OTK ZU nr 4/B/2004, poz. 227 i 228; 9 czerwca 2004 r., Tw 2/04, OTK ZU nr 5/B/2004, poz. 258) W tym stanie rzeczy, uchwały podjętej przez Zarząd Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych- Pracodawców nie można uznać za podstawę prawną rozpatrywanego wniosku. Okoliczność powyższa ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK) uzasadnia odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu. 4. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że wola ogólnokrajowej władzy, zazwyczaj kolegialnej, znajduje wyraz w podejmowanych przez nią uchwałach. Tryb podjęcia uchwały regulują właściwe przepisy (np. ustawy lub statutu), a treść podjętej uchwały zostaje zapisana w protokole z posiedzenia takiej władzy. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Trybunału Konstytucyjnego, uchwała ogólnokrajowej władzy organizacji pracodawców w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego stanowi conditio sine qua non wszczęcia postępowania z wniosku tego podmiotu (por. postanowienia TK z: 7 października 2003 r., Tw 1/03, OTK ZU nr 4/B/2003, poz. 201; 23 listopada 2004 r., Tw 9/04, OTK ZU nr 2/B/2005, poz. 52; 28 września 2004 r., Tw 23/04, OTK ZU nr 5/B/2004, poz. 266; 21 listopada 2007 r., Tw 32/07, OTK ZU nr 2/B/2008, poz. 46) Dla ustalenia, czy wniosek pochodzi od ogólnokrajowej władzy organizacji pracodawców, nie zaś od osoby fizycznej, która go sporządziła lub podpisała, potrzebny jest dowód, że został on wniesiony na podstawie 647

6 poz. 241 Tw 34/09 OTK ZU nr 4/B/2010 i w wykonaniu uchwały uprawnionej władzy. Oznacza to, że podjęcie uchwały jest zawsze czynnością uprzednią w stosunku do czynności sporządzenia wniosku. Jedyny wyjątek dotyczy sytuacji, w której treść wniosku stanowi załącznik do podjętej uchwały W niniejszej sprawie uchwała 1/13/11/2009 Zarządu Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych- Pracodawców została podjęta 13 listopada 2009 r., natomiast wniosek jest opatrzony datą 5 listopada 2009 r. Co istotne, również uchwała nr 2/13/11/2009 Zarządu Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców w sprawie udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu, który sporządził i złożył wniosek, została podjęta 13 listopada 2009 r Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozpatrywany wniosek z 5 listopada 2009 r. jest uprzedni w stosunku do uchwały z 13 listopada 2009 r. i dlatego nie pochodzi od podmiotu uprawnionego wskazanego w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. Okoliczność ta ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK) uzasadnia odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu. 5. W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, z faktu, że Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców działa na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U. Nr 55, poz. 235, ze zm.; dalej: ustawa o organizacjach pracodawców), nie wynika automatycznie, że jest podmiotem legitymowanym na gruncie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. O istnieniu tego uprawnienia po stronie konkretnego podmiotu nie mogą samodzielnie przesądzać rozwiązania przyjęte w ustawach zwykłych, a tym bardziej zawarte w statutach organizacji. Przy odmiennej interpretacji to nie Konstytucja, ale ustawa lub statut decydowałyby w istocie o przyznaniu takiego uprawnienia, mimo że jest to materia regulowana przepisami Konstytucji i już choćby z tej racji bez wyraźnego przepisu konstytucyjnego nie może być rozszerzana w drodze ustawodawstwa zwykłego (por. postanowienie pełnego składu TK z 28 stycznia 2004 r., Tw 74/02, OTK ZU nr 1/B/2004, poz. 2) Trybunał Konstytucyjny przypomina również, że art. 3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 107, poz. 1127) wprowadził do ustawy o organizacjach pracodawców nową definicję terminu pracodawca. Za pracodawcę został uznany podmiot, o którym mowa w art. 3 kodeksu pracy, czyli jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników. Atrybutem pracodawcy przestało być natomiast prowadzenie działalności gospodarczej (tak w brzmieniu sprzed nowelizacji). Zdaniem Trybunału, wskazanie przesłanki zatrudniania pracowników jako jedynej cechy konstytuującej pojęcie pracodawcy (w aspekcie formalnym), musi być zatem uwzględniana przy badaniu legitymacji procesowej ogólnokrajowych władz organizacji pracodawców (art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji). Trybunał uznaje ją za podstawowe kryterium w procesie oceny, czy kwestionowany akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem działania takiego wnioskodawcy, w szczególności zaś interesu prawnego, o ochronę którego występuje jako pracodawca (art. 191 ust. 2 Konstytucji). Uprawnienie do wszczęcia postępowania w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm nie stanowi zatem szczególnego środka ochrony interesów gospodarczych organizacji pracodawców, choć interesy te są w naturalny sposób związane z funkcjonowaniem przedsiębiorców zrzeszonych w takiej organizacji Przy wyznaczeniu zakresu działania organizacji pracodawców, w rozumieniu art. 191 ust. 2 Konstytucji, trzeba wziąć pod uwagę również i to, że legitymacja procesowa w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym została jej przyznana w tym samym przepisie, w którym przewidziano możliwość podejmowania inicjatywy abstrakcyjnej kontroli norm przez związki zawodowe i organizacje zawodowe (art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji). Rozwiązanie przyjęte przez ustrojodawcę zakłada, że ustalenie zakresu działania tych podmiotów, rozstrzygające, które przepisy mogą być kwestionowane w złożonych przez nie wnioskach, powinno być dokonywane jednolicie. Dlatego Trybunał Konstytucyjny uznaje, że zdolność wnioskowa organizacji pracodawców obejmuje ochronę prawną tylko tych interesów pracodawców, które związane są z zatrudnianiem pracowników. Analogicznie, zdolność wnioskowa związków zawodowych obejmuje ochronę prawną tylko interesów pracowniczych, zaś organizacji zawodowych ochronę prawną tylko interesów związanych z wykonywaniem określonego zawodu. 6. Wskazanie samoistnych przesłanek odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców (pkt 2-4 uzasadnienia) nie zwalnia Trybunału Konstytucyjnego z obowiązku 648

7 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 34/09 poz. 241 odniesienia się do zakresu zaskarżenia w kontekście ograniczenia, które wprowadza omówiony wyżej art. 191 ust. 2 Konstytucji Wnioskodawca występuje o kontrolę art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego, który zezwolenie na prowadzenie apteki przez lekarza lub lekarza dentystę uzależnia od przedstawienia przez te podmioty oświadczenia o niewykonywaniu zawodu lekarza. Skarżonemu przepisowi zarzuca naruszenie zasady wolności prowadzenia działalności gospodarczej przez nieproporcjonalne jej ograniczenie (art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasady równości wszystkich wobec prawa oraz zakazu dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 Konstytucji), a także zasady określoności przepisów prawa oraz zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji) Trybunał Konstytucyjny, biorąc pod uwagę treść przepisu poddanego kontroli, stwierdza, że jest on immanentnie związany z działalnością gospodarczą, której nie mogą prowadzić członkowie wnioskodawcy (lekarze rodzinni), ale również co szczególnie istotne lekarze dentyści, niebędący (w świetle 10 ust. 3 statutu) członkami Związku. Jest zatem oczywiste, że art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego nie narusza interesów wnioskodawcy (występującego w niniejszej sprawie jako pracodawca), których źródłem powstania są relacje z pracownikami. Trybunał Konstytucyjny ustalił przy tym, że Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców, uzasadniając naruszenie art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 i art. 2 Konstytucji, występuje w obronie interesów gospodarczych swoich (i nie tylko) członków-przedsiębiorców, nie zaś interesów, które kształtują jego status jako pracodawcy Mając na uwadze ograniczoną rzeczowo zdolność wnioskową przyznaną ogólnokrajowym władzom organizacji pracodawców (art. 191 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji), Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zakres zaskarżenia wyznaczony przez Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców konsumuje cechy wniosku, który mogą złożyć jedynie podmioty legitymowane generalnie, wymienione w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji. Okoliczność powyższa ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK) uzasadnia odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu. Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. 649

8 poz. 242 Tw 34/09 OTK ZU nr 4/B/ POSTANOWIENIE z dnia 14 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 34/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz przewodniczący Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca Zbigniew Cieślak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 lutego 2010 r. o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi Zarządu Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców, nie uwzględnić zażalenia. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE 1. W dniu 20 listopada 2009 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców o zbadanie zgodności art. 99 ust. 4b ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, ze zm.; dalej: prawo farmaceutyczne) w brzmieniu w przypadku gdy występującym o zezwolenie na prowadzenie apteki jest lekarz lub lekarz dentysta, zezwolenie wydaje się, jeżeli występujący przedstawi oświadczenie o niewykonywaniu zawodu lekarza. Wnioskodawca zarzucił, że kwestionowany przepis narusza zasadę wolności prowadzenia działalności gospodarczej, w sposób nieproporcjonalny prowadząc do jej ograniczenia (art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji), zasadę równości wszystkich wobec prawa oraz zakaz dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny (art. 32 Konstytucji), a także zasadę określoności przepisów prawa oraz zasadę zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa (art. 2 Konstytucji). 2. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 7 stycznia 2010 r. wnioskodawca został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku przez: wykazanie, że wnioskodawca jest ogólnokrajową organizacją pracodawców, o której mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, tzn. posiada jednostki terenowe lub oddziały; wyjaśnienie, który statutowy organ wnioskodawcy jest legitymowany do podjęcia uchwały w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, skoro aktywność o takim charakterze nie mieści się w ramach kompetencji Zarządu ( 24 ust. 1 statutu Związku) określonej jako kierowanie bieżącą pracą Związku ; uzasadnienie legitymacji organizacji pracodawców w odniesieniu do kwestionowania przepisu, który dotyczy prowadzenia działalności gospodarczej przez członków Związku; dokładne powołanie przepisu prawa lub statutu, wskazującego, że art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego dotyczy spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy (art. 191 ust. 2 Konstytucji), który w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym działa jako Związek Lekarzy Rodzinnych Pracodawców (por. warunki członkostwa określone w 10 ust. 3 statutu Związku, w szczególności prowadzenie działalności w zakresie świadczeń zdrowotnych w podstawowej opiece zdrowotnej ); doręczenie wyciągu z protokołu oraz listy obecności z posiedzenia władzy, o której mowa wyżej, pozwalających stwierdzić, że uchwała została podjęta zgodnie z postanowieniami statutu wnioskodawcy. 3. W piśmie procesowym z 22 stycznia 2009 r. wnioskodawca odniósł się do stwierdzonych braków formalnych wniosku. 4. Postanowieniem z 16 lutego 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Za takim rozstrzygnięciem Trybunału przemawiało: po pierwsze, niespełnienie przesłanki z art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, tj. brak legitymacji wnioskodawcy do zainicjowania postępowania przed Trybunałem w ramach 650

9 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 34/09 poz. 242 abstrakcyjnej kontroli norm, gdyż Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych Pracodawców nie wykazał, że jest ogólnokrajową organizacją pracodawców; po drugie, uznanie, że uchwała podjęta przez Zarząd Związku nie stanowi podstawy prawnej złożonego wniosku; po trzecie, sporządzenie wniosku w imieniu Zarządu Związku przez pełnomocnika przed podjęciem przez Zarząd stosownej uchwały w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie konstytucyjności art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego, co pozwoliło stwierdzić, że wniosek nie pochodzi od podmiotu uprawnionego, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji Ponadto, Trybunał Konstytucyjny ustalił, że art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego jest immanentnie związany z działalnością gospodarczą, której nie mogą prowadzić członkowie wnioskodawcy (lekarze rodzinni), ale również co szczególnie istotne lekarze dentyści, niebędący (w świetle 10 ust. 3 statutu Związku) członkami Związku. W konsekwencji Trybunał rozstrzygnął, że art. 99 ust. 4b prawa farmaceutycznego nie narusza interesów wnioskodawcy, którego zdolność procesową wyznacza status pracodawcy (art. 191 ust. pkt 4 Konstytucji), nie zaś przedsiębiorcy. 5. W zażaleniu z 17 marca 2010 r. wnioskodawca wniósł o uchylenie [powyższego] postanowienia i jego zmianę oraz nadanie biegu wnioskowi. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z art. 36 ust. 6 i 7 ustawy o TK). Na etapie rozpatrzenia zażalenia Trybunał Konstytucyjny bada przede wszystkim, czy wydając zaskarżone postanowienie, prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu. 2. W pierwszej kolejności Trybunał Konstytucyjny odniósł się do zarzutu wnioskodawcy, który kwestionuje stwierdzony, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, brak legitymacji Zarządu Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców do zainicjowania postępowania przed Trybunałem Wnioskodawca twierdzi, że można ( ) wyobrazić sobie organizację np. pracodawców działającą na terenie całego kraju bez struktur regionalnych, a mimo to skupiającą w swych szeregach liczną rzeszę członków i poprzez demokratyczny statut gwarantującą im właściwą reprezentację na każdym szczeblu, w tym ogólnokrajowym. Zdaniem wnioskodawcy, spełnienie przesłanki z art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji zapewnia odpowiednio skonstruowany statut i przestrzeganie zawartych w nim zapisów Trybunał Konstytucyjny nie podziela powyższej argumentacji. Należy przypomnieć, że zainicjowanie abstrakcyjnej kontroli norm jest bowiem co do zasady uprawnieniem naczelnych organów państwa, o których mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1-2 Konstytucji (zob. postanowienia TK z dnia: 1 września 2003 r. i 5 maja 2004 r., Tw 15/03, OTK ZU nr 2/B/2004, poz. 102 i 103; L. Garlicki, uwaga 9 do art. 191 Konstytucji, [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. L. Garlicki, Warszawa ). Przysługujące podmiotom, o których mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3-5 Konstytucji, prawo inicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym nie ma charakteru ogólnego, ale jest wyjątkowym uprawnieniem, związanym i wynikającym ze specyfiki zadań powierzonych danemu podmiotowi przez Konstytucję oraz jego statusu prawnego, zaś rozszerzająca interpretacja podmiotowego zakresu zdolności wnioskowej jest niedopuszczalna (por. postanowienie pełnego składu TK z dnia 28 stycznia 2004 r., Tw 74/02, OTK ZU nr 1/B/2004, poz. 2). Oznacza to, że nie wszystkie dobrowolne organizacje tworzone przez obywateli dla ochrony i realizacji określonych praw i interesów partykularnych (np. organizacje pracodawców) uzyskały prawo zaskarżania aktów normatywnych do Trybunału Konstytucyjnego (por. Z. Czeszejko-Sochacki, L. Garlicki, J. Trzciński, Komentarz do ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, Warszawa 1999, s. 115). Zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego mogą wystąpić tylko ogólnokrajowe władze organizacji pracodawców. O istnieniu tego uprawnienia po stronie konkretnego podmiotu, wbrew twierdzeniu wnioskodawcy, nie przesądzają samodzielnie rozwiązania przyjęte w ustawach zwykłych, a tym bardziej zawarte w statutach poszczególnych organizacji. Proces interpretacji musi przebiegać w przeciwnym kierunku: to normy konstytucyjne determinują sposób wykładni przepisów ustaw i innych 651

10 poz. 242 Tw 34/09 OTK ZU nr 4/B/2010 aktów normatywnych, a także statutów (por. wyroki TK z dnia: 12 kwietnia 2000 r., K 8/98, OTK ZU nr 3/2000, poz. 87 oraz 7 lutego 2001 r., K 27/00, OTK ZU nr 2/2001, poz. 29; zob. także M. Safjan, Konstytucja a prawo cywilne, [w:] Ecclesia et status. Księga jubileuszowa z okazji 40-lecia pracy naukowej Profesora Józefa Krukowskiego, red. A. Dębiński, K. Orzeszyna, M. Sitarz, Lublin 2004, s. 785). Przy odmiennej interpretacji, to nie Konstytucja, ale ustawa lub statut decydowałyby w istocie o przyznaniu uprawnienia do inicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, mimo że jest to materia regulowana przepisami ustawy zasadniczej i już choćby z tej racji bez wyraźnego przepisu konstytucyjnego nie może być rozszerzana w drodze aktów podkonstytucyjnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U. Nr 55, poz. 235, ze zm.; dalej: ustawa o organizacjach pracodawców) związek pracodawców powstaje z mocy uchwały o jego założeniu, podjętej na zgromadzeniu założycielskim przez co najmniej dziesięciu pracodawców. Regulacja ta spotkała się z krytyczną oceną doktryny, gdyż jak podnoszono ważna jest nie tylko liczba członków takiego związku, ale także to, jaka jest liczba zatrudnianych przez nich pracowników oraz jaki obszar kraju jest objęty strukturami tego związku (zob. np. W. Sokolewicz, uwaga 25 do art. 59 Konstytucji, [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. L. Garlicki, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa ). W postanowieniu z dnia 12 lutego 2003 r. (Tw 72/02, OTK ZU nr 2/B/2003, poz. 78) Trybunał Konstytucyjny trafnie zauważył, że sama rejestracja organizacji pracodawców i nabycie osobowości prawnej nie rozstrzyga jednak jeszcze o jej zdolności do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego. Bowiem w świetle wyraźnego sformułowania przepisów konstytucyjnych, mówiących o ogólnokrajowych władzach organizacji pracodawców zasadne jest uznanie, że choć przymiotnik ogólnokrajowy nie odnosi się explicite do organizacji pracodawców, lecz do jej organu, to jednak reguły inferencyjne nakazują w sposób bezwzględny przyjąć, że ogólnokrajowe organy może mieć tylko taka organizacja pracodawców, która swym działaniem obejmuje obszar całego kraju, a zatem organizacja ogólnokrajowa (argumentum a minori ad maius). Należy tym samym odróżnić swobodę zrzeszania się, którą gwarantuje jednostkom art. 59 Konstytucji, a rozwija ustawodawstwo zwykłe (m.in. przez powołaną ustawę o organizacjach pracodawców), od uprawnienia zawartego w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. Zgodnie z tą ostatnią regulacją, prawo do uruchomienia abstrakcyjnej kontroli norm mają tylko organizacje o zasięgu ogólnopolskim, a więc takie, które reprezentują jak najszerszy krąg podmiotów, czego wyrazem jest istnienie w strukturze organizacji pracodawców przede wszystkim jednostek terenowych lub oddziałów W postanowieniu z 14 lipca 2004 r. o sygn. Tw 15/04 (OTK ZU nr 4/B/2004, poz. 235) Trybunał Konstytucyjny wskazał, że stwierdzenie, iż władze danej organizacji są uprawnione do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego, musi być poprzedzone oceną merytoryczną, czy organizacja ta ma rzeczywiście charakter ogólnokrajowy. Badania takiego należy dokonywać, korzystając przede wszystkim z danych ujawnionych w odpowiednim rejestrze (por. także L. Garlicki, uwaga 11 do art. 191 Konstytucji, [w:] Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. L. Garlicki, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa ). W zażaleniu nie podważono trafności ustalenia przez Trybunał, że odpis aktualny z Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej (numer KRS: ) nie zawiera danych, które wskazywałaby na ogólnokrajowy charakter Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców. W rubryce 3 działu 1 rejestru brak jest bowiem wpisów o jednostkach terenowych lub oddziałach tej organizacji pracodawców Mając powyższe na względzie, zaskarżone postanowienie w zakresie, w jakim stwierdza, że Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych Pracodawców nie spełnia przesłanki ogólnokrajowości określonej w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji należy uznać za w pełni zasadne. 3. Trybunał Konstytucyjny odniósł się również do zarzutu wnioskodawcy, który kwestionuje uznanie, że na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 192 Konstytucji przedmiot wniosku nie mieści się w zakresie działania Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców Zdaniem wnioskodawcy Konstytucja w ust. 2 art. 191 jednoznacznie określa zakres, w jakim mogą składać wnioski konstytucyjne organizacje wymienione w pkt 3-5 ust. 1 [art. 191]. Natomiast art. 5 ustawy o organizacjach pracodawców jednoznacznie określa zadania, jakimi taka organizacja się zajmuje. I zapisano w tym przepisie, że zadaniem takiej organizacji jest reprezentowanie interesów gospodarczych swoich członków. 652

11 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 34/09 poz Trybunał Konstytucyjny nie podziela prezentowanego wyżej poglądu, zgodnie z którym obrona interesów gospodarczych stanowi uzasadnienie zdolności wnioskowej ogólnokrajowych organów (władz) organizacji wskazanych w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. Trybunał ponownie przypomina, że podmioty te posiadają jedynie ograniczoną rzeczowo legitymację procesową w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mogą one złożyć wniosek pod warunkiem, że przedmiot kontroli oraz powołane wzorce kontroli (zakres zaskarżenia) mieszczą się w ich zakresie działania. Pojęcie spraw objętych zakresem działania, w rozumieniu art. 191 ust. 2 Konstytucji, dotyczy w stosunku do organizacji pracodawców wyłącznie tych aktów normatywnych, które bezpośrednio kształtują relacje pomiędzy pracodawcą a pracownikiem oraz pracodawcą a organizacją reprezentującą pracowników. Przywołana przez wnioskodawcę ustawa o organizacjach pracodawców nie stanowi samoistnej, a tym samym wystarczającej podstawy dla uznania, że Lubelski Związek Lekarzy Rodzinnych Pracodawców jest podmiotem legitymowanym na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji (zob. pkt 2.2 niniejszego uzasadnienia). Trybunał Konstytucyjny w obecnym składzie podtrzymuje przedstawione w pkt 5 i 6 zaskarżonego postanowienia stanowisko, w którym obszernie wyjaśniono znaczenie zwrotu sprawy objęte zakresem działania w kontekście zdolności wnioskowej organizacji pracodawców Mając powyższe na względzie, zaskarżone postanowienie w zakresie, w jakim stwierdza, że rzeczowo ograniczona legitymacja procesowa Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców (art. 191 ust. 2 Konstytucji) nie obejmuje wnioskowania o kontrolę norm, które regulują prowadzenie działalności gospodarczej należy uznać za w pełni zasadne. 4. W dalszej części zażalenia wnioskodawca odniósł się do kwestii różnicy dat, którymi opatrzone są wniosek oraz uchwała Zarządu Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych Pracodawców Zdaniem wnioskodawcy, wniosek konstytucyjny sporządzony na piśmie z chwilą jego utrwalenia uzyskuje byt materialny i do momentu jego złożenia w biurze podawczym Trybunału bądź nadania na poczcie jest mniej lub bardziej udaną»wprawką literacką«. Byt prawny uzyskuje dopiero w momencie uzyskania prezentaty w sytuacji złożenia wniosku w biurze podawczym lub w dacie nadania ( ). I ta data wykonania tych czynności jest decydująca dla oceny prawidłowości przygotowania i złożenia wniosku Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że zarówno uchwała Zarządu Związku nr 1/13/11/2009 w sprawie wszczęcia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, jak i uchwała Zarządu Związku nr 2/13/11/2009 w sprawie udzielenia pełnomocnictwa, zostały podjęte 13 listopada 2009 r. Z kolei sam wniosek jest opatrzony datą 5 listopada 2009 r.. Ze względu na to, że Zarząd Związku jest organem kolegialnym, swoje stanowisko w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego abstrahując od kwestii braku legitymacji procesowej tego podmiotu może wyrazić jedynie w formie uchwały. Niezbędnym warunkiem dopuszczalności wniosku kolegialnej władzy organizacji pracodawców jest więc uprzednio podjęta uchwała, która legitymizuje kierowany przez nią wniosek do Trybunału. Co oczywiste, tekst takiego wniosku może być przygotowany wcześniej przez inne podmioty, np. profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego), jednakże do czasu podjęcia uchwały przez kompetentną władzę organizacji pracodawców, która jest podmiotem uprawnionym do wszczęcia postępowania, nie jest on wnioskiem w rozumieniu art. 191 Konstytucji i art. 32 ustawy o TK (por. wyrok TK z 20 lutego 2002 r., K 39/00, OTK ZU nr 1/A/2002, poz. 4, formułujący podobne stanowisko odnośnie do relacji odpowiednich uchwał organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego i wniosków kierowanych przez te organy do Trybunału Konstytucyjnego). Powyższe oznacza, że w rozpatrywanej sprawie wniosek powinien zostać sporządzony po podjęciu uchwały przez Zarządu Związku, ewentualnie mógł on stanowić załącznik do tejże uchwały, gdyby tak stanowiła Mając powyższe na względzie, zaskarżone postanowienie w zakresie, w jakim stwierdza, że wniosek Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców z 5 listopada 2009 r., sporządzony przed podjęciem uchwały z 13 listopada 2009 r., pochodzi od podmiotu nieuprawnionego na gruncie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji należy uznać za w pełni zasadne. 653

12 poz. 243 Tw 10/10 OTK ZU nr 4/B/ Ostatnią kwestią podniesioną w zażaleniu jest zakwestionowanie przez wnioskodawcę stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, który uznał, że Zarząd Lubelskiego Związku Lekarzy Rodzinnych-Pracodawców nie jest organem uprawnionym do podjęcia uchwały w przedmiocie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał Konstytucyjny w obecnym składzie nie podziela poglądu przyjętego w zaskarżonym postanowieniu. Jak wynika z 27 in principio statutu wnioskodawcy, do kompetencji Zarządu należą sprawy niezastrzeżone dla Zebrania Ogólnego Członków i Komisji Rewizyjnej, które z kolei zostały wymienione w zamkniętym katalogu uprawnień tych władz ( 23 i 32). Stąd uprawniony jest pogląd wnioskodawcy o możliwości podjęcia właśnie przez Zarząd Związku stosownej uchwały na podstawie 27 in principio statutu. Powyższe ustalenie nie może jednak stanowić podstawy do uwzględnienia zażalenia i przekazania wniosku do rozpoznania merytorycznego, gdyż jego rozpoznanie byłoby niedopuszczalne w świetle okoliczności, które zostały wykazane w punktach 2-4 niniejszego uzasadnienia. 6. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, zaś argumenty podniesione w zażaleniu nie podważyły ustaleń przedstawionych w tym orzeczeniu. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat, 243 POSTANOWIENIE z dnia 1 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 10/10 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydium Federacji Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki o zbadanie zgodności: 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 listopada 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w instytucjach kultury prowadzących w szczególności działalność w zakresie upowszechniania kultury (Dz. U. Nr 196, poz. 1516): 1) z art. 31 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm.); 2) z art. 1 i art. 29 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, ze zm.); 3) z art. 24, art. 32 ust. 1 i art. 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE W dniu 15 kwietnia 2010 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Prezydium Federacji Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki (dalej: Prezydium Federacji) o zbadanie zgodności 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 6 listopada 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w instytucjach kultury prowadzących w szczególności działalność w zakresie upowszechniania kultury (Dz. U. Nr 196, poz. 1516; dalej: rozporządzenie z 2009 r.) z art. 31 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. 654

13 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 10/10 poz. 243 z 2001 r. Nr 13, poz. 123, ze zm.; dalej: ustawa o działalności kulturalnej), art. 1 i art. 29 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, ze zm.; dalej: ustawa o PIP), a także z art. 24, art. 32 ust. 1 i art. 92 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji ogólnokrajowe organy związków zawodowych mogą wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktów normatywnych (ich części) z aktami normatywnymi mającymi wyższą moc prawną. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), wniosek przedstawiony przez ogólnokrajowy organ związku zawodowego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał Konstytucyjny bada, czy złożony wniosek odpowiada określonym przez prawo wymogom formalnym. Na tym etapie postępowania Trybunał odmawia nadania dalszego biegu w przypadku, gdy wniosek jest oczywiście bezzasadny lub gdy braki formalne, wskazane w zarządzeniu sędziego, nie zostały usunięte w terminie (art. 36 ust. 3 ustawy o TK). Ponadto, wstępne rozpoznanie zapobiega nadaniu biegu wnioskowi w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym podlegałoby umorzeniu z powodu zbędności lub niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK), a także, jeżeli akt normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK). Tym samym wstępne rozpoznanie wniosku umożliwia już w początkowej fazie postępowania eliminację spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Wola ogólnokrajowego organu związku zawodowego, który ma zazwyczaj strukturę kolegialną, znajduje wyraz w podejmowanych przez niego uchwałach. Tryb podjęcia uchwały regulują właściwe przepisy (np. statut), zaś treść podjętej uchwały zostaje zapisana w protokole z posiedzenia tego organu. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego uchwała ogólnokrajowego organu związku zawodowego w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego stanowi conditio sine qua non wszczęcia postępowania z wniosku tego organu (por. postanowienie TK z 21 listopada 2007 r., Tw 32/07, OTK ZU nr 2/B/2008, poz. 46). 2. Wnioskodawca załączył do rozpatrywanego wniosku dwie uchwały. Pierwszą jest uchwała nr 58 XIV-Prez.ZD/10 Prezydium Zgromadzenia Delegatów Związkowych (dalej: Prezydium Zgromadzenia) Federacji Związków Zawodowych Pracowników Kultury i Sztuki (dalej: Federacja ZZPKiS albo Federacja) z 28 marca 2010 r. w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP i ustawami przepisu zawartego w 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 6 listopada 2009 r.. Uchwała rozstrzyga, że Prezydium Zgromadzenia Delegatów Związkowych uchwala wystąpienie Federacji ZZPKiS do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie wymienionej we wstępie niniejszej uchwały ( 1 pkt 1) oraz (...) upoważnia przewodniczącego ( ) do reprezentowania Federacji ZZPKiS w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym ( 1 pkt 2) (dalej: uchwała Prezydium Zgromadzenia). Drugą jest uchwała nr 56/IX ZD/10 Zgromadzenia Delegatów Związkowych Federacji ZZPKiS (dalej: Zgromadzenie Federacji) z 29 marca 2010 r. (dalej: uchwała Zgromadzenia), w myśl której (...) Zgromadzenie Delegatów Związkowych po zapoznaniu się z Uchwałą Prezydium Zgromadzenia Delegatów Związkowych Federacji ZZPKiS z 28 marca 2010 r. w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP i ustawami przepisu zawartego w 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 6 listopada 2009 r. zatwierdza treść powyższej Uchwały. Uchwał tych nie można jednak uznać za podstawę prawną wniosku, złożonego do Trybunału Konstytucyjnego 15 kwietnia 2010 r Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie wyjaśniał, że podjęcie uchwały o wystąpieniu z wnioskiem w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm stanowi czynność o charakterze nadzwyczajnym, która z tego powodu nie może być dokonana samodzielnie przez organ wykonawczy organizacji w ramach prowadzenia jej bieżącej działalności (por. postanowienia TK z: 9 czerwca 2004 r. i 8 września 2004 r., Tw 33/03, OTK ZU nr 4/B/2004, poz. 227 i 228; 9 czerwca 2004 r., Tw 2/04, OTK ZU nr 5/B/2004, poz. 258). Mając powyższe na uwadze, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że w zakresie statutowych ( 24) kompetencji Prezydium Zgromadzenia, określonych jako podejmowanie uchwał i decyzji we wszystkich sprawach bieżących, nie mieści się podjęcie uchwały w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. 655

14 poz. 243 Tw 10/10 OTK ZU nr 4/B/2010 W konsekwencji Prezydium Zgromadzenia nie posiada zdolności wnioskowej, o której mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, trudno jest także ustalić, dlaczego Zgromadzenie Federacji zatwierdziło uchwałę Prezydium Zgromadzenia, skoro statut takiej procedury nie przewiduje. Zgodnie z 20 ust. 1 statutu, Zgromadzenie Federacji jest w okresie pomiędzy Zjazdami Związków Członkowskich naczelnym organem Federacji, który podejmuje wszelkie niezastrzeżone dla Zjazdu postanowienia ( 21 statutu). Literalna wykładnia powołanych przepisów przemawia za uznaniem, że to w zakresie kompetencji Zgromadzenia Federacji mieści się podjęcie nie zatwierdzającej, ale pierwotnej uchwały o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że uchwała Prezydium Zgromadzenia nie może stanowić skutecznej podstawy wystąpienia z wnioskiem w sprawie abstrakcyjnej kontroli norm. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK, uzasadnia odmowę nadania rozpatrywanemu wnioskowi dalszego biegu Trybunał Konstytucyjny przypomina, że dla ustalenia, czy wniosek pochodzi od ogólnokrajowego organu związku zawodowego, a nie od osoby, która go sporządziła i podpisała, potrzebny jest dowód, że został on wniesiony na podstawie uchwały uprawnionego organu. Uzasadnia to konieczność dołączenia do wniosku uchwały tego organu. Treść uchwały i wniosku muszą być zbieżne, ale nie znaczy to, że sprecyzowane w ustawie o TK wymagania stawiane wnioskowi odnoszą się także do uchwały. Minimalna zbieżność, która musi cechować wniosek i uchwałę, obejmuje wskazanie kwestionowanego przepisu przez odpowiednie oznaczenie aktu normatywnego (przedmiot kontroli), wyrażenie woli wyeliminowania tego przepisu z porządku prawnego oraz sformułowanie zarzutu jego niezgodności z przepisem aktu normatywnego o wyższej mocy prawnej (wzorzec kontroli). Uchwała może zawierać także dodatkowe postanowienia dotyczące sposobu jej wykonania, w szczególności wskazywać inny podmiot (np. pełnomocnika) zobligowany przez ogólnokrajowy organ związku zawodowego do sporządzenia lub podpisania wniosku, złożenia go w Trybunale Konstytucyjnym oraz reprezentowania wnioskodawcy w postępowaniu przed Trybunałem. Nie ulega przy tym wątpliwości, że powierzenie wykonania takiej uchwały konkretnie określonemu podmiotowi, nie wpływa na ocenę legitymacji procesowej wnioskodawcy, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji, bowiem w dalszym ciągu tylko ogólnokrajowy organ związku zawodowego jest uprawniony do zainicjowania hierarchicznej kontroli zgodności norm. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek do Trybunału Konstytucyjnego, który nie stanowi ścisłej realizacji uchwały podjętej uprzednio przez ogólnokrajowy organ związku zawodowego, nie może być uznany, na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy o TK, za pismo skutecznie wszczynające postępowanie przed Trybunałem. Trybunał Konstytucyjny ustalił, że w uchwale Prezydium Zgromadzenia nie wskazano explicite konstytucyjnych wzorców kontroli (poza art. 92; art. 7 i art. 2 nie zostały powołane we wniosku). W uchwale tej nie skonkretyzowano również ustawowych wzorców kontroli, tzn. nie określono, z którym przepisem (przepisami) ustaw wymienionych w 3 pkt 3 i 4, kwestionowany 1 pkt 4 rozporządzenia z 2009 r. jest niezgodny. W konsekwencji należy stwierdzić, że podjęcie przez Prezydium Zgromadzenia uchwały (zatwierdzonej przez Zgromadzenie), która nie precyzuje wzorców kontroli, musi być uznane za nieskuteczne złożenie oświadczenia woli w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli bowiem uchwała podmiotu konstytucyjnie legitymowanego do złożenia wniosku (art. 191 ust. 1 pkt 4) nie wyznacza dokładnie zakresu zaskarżenia, to okoliczność ta uniemożliwia Trybunałowi przeprowadzenie abstrakcyjnej kontroli norm. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK, uzasadnia odmowę nadania rozpatrywanemu wnioskowi dalszego biegu. Jednocześnie trzeba podkreślić, że tak rozumiana wadliwość uchwały stanowiącej podstawę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego nie może zostać uznana za brak formalny, który podlegałby usunięciu w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o TK (por. postanowienie z 24 listopada 2003 r., Tw 30/03, OTK ZU nr 4/B/2003, poz. 209) Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że skonkretyzowanie wzorców kontroli zarówno na poziomie Konstytucji, tzn. powołanie art. 24, art. 32 ust. 1 i art. 92, jak i na poziomie ustawy, tzn. wskazanie art. 31 ustawy o działalności kulturalnej oraz art. 1 i art. 29 ustawy o PIP, nastąpiło natomiast we wniosku, złożonym do Trybunału 15 kwietnia 2010 r. i podpisanym przez przewodniczącego Federacji ZZPKiS. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że podmiot umocowany przez wnioskodawcę do sporządzenia lub podpisania wniosku jest zobowiązany do działania w granicach i zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Nie 656

15 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 10/10 poz. 243 posiada zatem kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały podmiotu legitymowanego do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego (art. 191 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). Uchwała Prezydium Zgromadzenia upoważniła przewodniczącego Federacji ZZPKiS do reprezentowania Federacji ZZPKiS w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy zatem wyjaśnić, że wszczęcie postępowania następuje na podstawie złożonego wniosku (art. 31 ust. 1 ustawy o TK). Oznacza to, że umocowanie do reprezentowania w postępowaniu nie obejmuje czynności poprzedzających złożenie wniosku. Jednocześnie na gruncie tejże uchwały nie można ustalić, który podmiot został upoważniony do sporządzenia, podpisania i złożenia wniosku w Trybunale Konstytucyjnym. Skoro Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że uchwała Prezydium Zgromadzenia nie mogła stanowić skutecznej podstawy złożenia wniosku, to należało w konsekwencji uznać, że rozpatrywany wniosek, samoistnie określający wzorce kontroli w odniesieniu do zakwestionowanego przepisu rozporządzenia z 2009 r., pochodzi od podmiotu, który w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 4 Konstytucji nie ma legitymacji do inicjowania postępowania w sprawie hierarchicznej zgodności norm. Okoliczność powyższa uzasadnia niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a tym samym stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi. 3. Na marginesie Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że w myśl 16 ust. 1 statutu Organami Federacji są: Zjazd Związków Członkowskich, Zgromadzenie Delegatów Związkowych, Prezydium Zgromadzenia Delegatów Związkowych [zwane w przepisach statutu»prezydium Zgromadzenia«], Komisja Rewizyjna. Należy również zasygnalizować, że statut dokonuje rozróżnienia pomiędzy stanowiskiem przewodniczącego Federacji i funkcją przewodniczącego Prezydium Zgromadzenia ( 23 ust. 1 pkt 1). Jeżeli zatem statut wymienia wśród organów Federacji tylko Prezydium Zgromadzenia, nie zaś Prezydium Federacji, tzn. organ, który w rozpatrywanej sprawie został oznaczony jako wnioskodawca, to w konsekwencji, także i z tego powodu należy uznać, że wniosek pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. 657

16 poz. 244 Tw 11/10 OTK ZU nr 4/B/ POSTANOWIENIE z dnia 2 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 11/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Hermeliński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Zatorze o zbadanie zgodności: 1) art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 2, art. 7, art. 32, art. 65 ust. 5 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 30b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 16 ust. 2 i art. 165 ust. 2 Konstytucji, odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE W dniu 20 kwietnia 2010 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Miejskiej w Zatorze o zbadanie zgodności: po pierwsze, art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.; dalej: Karta Nauczyciela) z art. 2, art. 7, art. 32, art. 65 ust. 5 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji; po drugie, art. 30b Karty Nauczyciela z art. 16 ust. 2 i art. 165 ust. 2 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny w składzie jednego sędziego bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji). 2. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji organom stanowiącym jednostek samorządu terytorialnego przysługuje kompetencja do inicjowania kontroli konstytucyjności norm. Wola rady (sejmiku) jako organu kolegialnego znajduje wyraz w podejmowanych przez nią uchwałach. Tryb podjęcia uchwały regulują właściwe przepisy, zaś treść podjętej uchwały zostaje zapisana w protokole z sesji rady (sejmiku). Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego stanowi conditio sine qua non wszczęcia postępowania z wniosku tego organu. Dla ustalenia, czy wniosek pochodzi od organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, a nie od osoby fizycznej, która go sporządziła lub podpisała, potrzebny jest dowód, że został on wniesiony na podstawie uchwały uprawnionego organu. Stąd wymagane jest dołączenie do wniosku uchwały tego organu. Treść uchwały i wniosku powinny być zbieżne. Minimalna zbieżność cechująca wniosek i uchwałę obejmuje dokładne wskazanie kwestionowanego przepisu (przepisów) danego aktu normatywnego, wyrażenie woli wyeliminowania tego przepisu z porządku prawnego oraz sformułowanie zarzutu niezgodności z przepisem aktu normatywnego o wyższej mocy prawnej, którym w przypadku ustawy może być Konstytucja lub ratyfikowana umowa międzynarodowa (por. postanowienie TK z 21 lutego 2006 r., Tw 59/05, OTK ZU nr 2/B/2006, poz. 84 i powołane tam orzeczenia). 658

17 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 11/10 poz W 1 uchwały nr LVII/327/10 podjętej 19 marca 2010 r. Rada Miejska w Zatorze wnosi do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie, że art. 30a ust. 3 i art. 30b ustawy z 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela ( ) jest niezgodny z Konstytucją (...). Uchwały tej nie można jednak uznać za podstawę prawną wniosku, który wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego 20 kwietnia 2010 r Trybunał Konstytucyjny ustalił, że w powołanej uchwale Rady Miejskiej w Zatorze nie skonkretyzowano konstytucyjnych wzorców kontroli, tzn. nie określono, z którym przepisem (przepisami) Konstytucji, zdaniem wnioskodawcy, art. 30a ust. 3 i art. 30b Karty Nauczyciela są niezgodne. W konsekwencji należy stwierdzić, że podjęcie przez Radę Miejską w Zatorze uchwały, w której nie przedstawiono zarzutu niezgodności kwestionowanych przepisów z wyraźnie wskazanymi przepisami Konstytucji jako wzorcami kontroli, musi być uznane za nieskutecznie złożone oświadczenie woli w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli bowiem uchwała podmiotu konstytucyjnie legitymowanego do złożenia wniosku (art. 191 ust. 1 pkt 3) nie wyznacza dokładnie zakresu zaskarżenia, to okoliczność ta uniemożliwia Trybunałowi przeprowadzenie abstrakcyjnej kontroli norm. Jednocześnie trzeba podkreślić, że tak rozumiana wadliwość uchwały stanowiącej podstawę wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego nie może zostać uznana za brak formalny, który podlegałby usunięciu w trybie art. 36 ust. 2 ustawy o TK (por. postanowienie TK z 24 listopada 2003 r., Tw 30/03, OTK ZU nr 4/B/2003, poz. 209) Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że sprecyzowanie konstytucyjnych wzorców kontroli, tzn. powołanie art. 2, art. 7, art. 16 ust. 2, art. 32, art. 65 ust. 5, art. 165 ust. 2 oraz art. 167 ust. 1 i 4, nastąpiło dopiero w samym wniosku złożonym do Trybunału. Trybunał Konstytucyjny przypomina, że pełnomocnik wnioskodawcy, również podmiot sporządzający lub podpisujący wniosek, jest zobowiązany do działania w granicach i zakresie udzielonego pełnomocnictwa. Nie posiada kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały podmiotu legitymowanego do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozpatrywany wniosek w zakresie, w jakim samoistnie określa wzorce kontroli, pochodzi od podmiotu nieuprawnionego. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK, stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Zatorze. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. 659

18 poz. 245 Tw 13/10 OTK ZU nr 4/B/ POSTANOWIENIE z dnia 12 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 13/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Gminy w Bochni w sprawie zgodności: 1) art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 2, art. 7 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 9 ust. 2 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607, ze zm.); 2) art. 30b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi w zakresie badania zgodności art. 30b ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.) z art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. UZASADNIENIE W dniu 26 kwietnia 2010 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Rady Gminy w Bochni o zbadanie zgodności: po pierwsze art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, ze zm.; dalej: Karta Nauczyciela) z art. 2, art. 7 oraz art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji, a także z art. 9 ust. 2 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego, sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 124, poz. 607, ze zm.; dalej: EKSL); po drugie art. 30b Karty Nauczyciela z art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 czerwca 2010 r. wnioskodawca został wezwany do: dokładnego uzasadnienia, w jaki sposób art. 30a ust. 3 Karty Nauczyciela narusza art. 2, art. 7 i art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 2 EKSL; dokładnego uzasadnienia, w jaki sposób art. 30b Karty Nauczyciela narusza art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji; doręczenia dwóch odpisów wniosku oraz czterech odpisów załączników do wniosku. W piśmie procesowym z 17 czerwca 2010 r., wniesionym do Trybunału Konstytucyjnego tego samego dnia (data stempla pocztowego), wnioskodawca odniósł się do stwierdzonych przez Trybunał braków formalnych. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktów normatywnych (ich części) z aktami normatywnymi mającymi wyższą moc prawną. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał Konstytucyjny bada, czy złożony wniosek odpowiada określonym przez prawo wymogom formalnym. Na tym etapie postępowania Trybunał odmawia nadania dalszego biegu w przypadku, gdy wniosek jest oczywiście bezzasadny lub gdy braki formalne, wskazane w zarządzeniu sędziego, nie zostały usunięte w terminie (art. 36 ust. 3 ustawy o TK). Ponadto, wstępne rozpoznanie zapobiega nadaniu biegu wnioskowi w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym podlegałoby umorzeniu z powodu zbędności lub niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK), a także, jeżeli akt 660

19 OTK ZU nr 4/B/2010 Tw 13/10 poz. 245 normatywny w zakwestionowanym zakresie utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK). Tym samym wstępne rozpoznanie wniosku umożliwia już w początkowej fazie postępowania eliminację spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. 2. Trybunał Konstytucyjny po wstępnym rozpoznaniu wniosku Rady Gminy w Bochni postanowił odmówić nadania mu dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 30b Karty Nauczyciela z art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji. 3. Wnioskodawca kwestionuje zgodność art. 30b Karty Nauczyciela w brzmieniu: Regionalna izba obrachunkowa, w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577, z późn. zm. [dalej: ustawa o regionalnych izbach obrachunkowych]), dotyczących kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego, kontroluje osiągnięcie w poszczególnych jednostkach samorządu terytorialnego wysokości średnich wynagrodzeń nauczycieli, o których mowa w art. 30 ust. 3 Karty Nauczyciela, z uwzględnieniem art. 30a ust. 3 Karty Nauczyciela. Zdaniem wnioskodawcy art. 30b Karty Nauczyciela narusza fundamentalną zasadę swobody politycznej dysponowania wydatkami przez gminy oraz zasadę autonomii samorządu, która również wynika z art. 16 i 165 Konstytucji, gdyż ustawodawca ustanawiając ścisłą kontrolę w przestrzeganiu art. 30a w/w ustawy pozbawił samorząd realnej możliwości obrony swojej autonomii i praw mu przysługujących Trybunał Konstytucyjny przypomina, że regionalne izby obrachunkowe są zobowiązane, na podstawie art. 171 ust. 2 in fine Konstytucji oraz art. 5 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, do kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego. Z kolei, zgodnie z art. 13 pkt 10 tejże ustawy, do zadań izb należą także inne sprawy określone w odrębnych ustawach. W granicach tego przepisu mieści się zatem kompetencja regionalnych izb obrachunkowych, przyznana im przez art. 30b Karty Nauczyciela zaskarżony we wniosku. Należy zasygnalizować, że art. 30b Karty Nauczyciela jest konsekwencją niezakwestionowanego przez wnioskodawcę art. 30a ust. 5 Karty Nauczyciela, który nakazuje organowi prowadzącemu szkołę, a będącemu jednostką samorządu terytorialnego, przedkładanie regionalnej izbie obrachunkowej sprawozdania z wysokości średnich wynagrodzeń nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego w szkołach i placówkach prowadzonych przez tę jednostkę, z uwzględnieniem wysokości kwoty różnicy, o której mowa w art. 30a ust. 2 Karty Nauczyciela. Jednostki samorządu terytorialnego wykonują istotną część zadań publicznych samodzielnie, działając na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji). Oznacza to, że samodzielność ta nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniom ustanowionym w ustawach. Samodzielność jednostek samorządu terytorialnego nie wyklucza więc poddania ich działalności kontroli sprawowanej przez regionalne izby obrachunkowe, ale pod warunkiem, że ograniczenia te znajdują uzasadnienie w konstytucyjnie określonych celach i wartościach, których pierwszeństwo ochrony, przedłożone nad zasadą ochrony samodzielności jednostki samorządu terytorialnego, zależy od rozstrzygnięcia ustawodawcy. Ograniczenia samodzielności jednostek samorządu terytorialnego nie może jednak cechować dowolność; musi ono w każdym przypadku znajdować uzasadnienie w przepisach konstytucyjnych (por. orzeczenie TK z 23 października 1996 r., K 1/96, OTK ZU nr 5/1996, poz. 38 oraz wyrok TK z 8 maja 2002 r., K 29/00, OTK ZU nr 3/A/2002, poz. 30). Jak zauważył w swoim orzecznictwie Trybunał Konstytucyjny, gwarantując samorządowi terytorialnemu udział w sprawowaniu władzy oraz powierzając implicite organom państwa określenie rozmiarów i form tego udziału, polski ustawodawca konstytucyjny ustanowił prawnopozytywne podstawy działania samorządu terytorialnego i włączył go do struktury sprawowania władzy ( ), a tym samym odmówił mu przymiotu władzy suwerennej, o innym niż prawo stanowione przez to państwo źródle władzy publicznej (uchwała TK z 27 września 1994 r., W 10/93, OTK w 1994 r., poz. 46; zob. też wyrok TK z 4 maja 1998 r., K 38/97, OTK ZU nr 3/1998, poz. 31). Oznacza to, że zgodnie z konstytucyjną zasadą legalizmu, wykonywanie zadań publicznych nie oznacza możliwości dowolnego działania służącego ich realizacji, a także stosowania wszelkich możliwych środków, ale takich i tylko takich, które są prawnie dopuszczalne. Oznacza to także, że jednostki samorządu terytorialnego w procesie stosowania norm prawnych nakładających na nie określone zadania, zwłaszcza w sytuacji, gdy dysponują one w tym celu środkami publicznymi, winny podlegać stosownej kontroli (analogicznie do organów administracji publicznej). 661

20 poz. 245 Tw 13/10 OTK ZU nr 4/B/2010 Nie można zatem uznać kontroli przewidzianej w zaskarżonym art. 30b Karty Nauczyciela za konstytucyjnie niedopuszczalną ingerencję w konstytucyjną zasadę samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 16 ust. 2 Konstytucji przez art. 30b Karty Nauczyciela cechuje oczywista bezzasadność. Okoliczność powyższa stanowi, na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy o TK, podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 30b Karty Nauczyciela z art. 16 ust. 2 Konstytucji Zdaniem wnioskodawcy, art. 30b Karty Nauczyciela jest również niezgodny z art. 165 ust. 2 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że kwestionowana regulacja nie narusza zasady sądowej ochrony samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie bowiem z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.), art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, ze zm.) oraz art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, ze zm.), rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące jednostek samorządu terytorialnego podlegają kontroli sądu administracyjnego. Nie istnieją zatem ograniczenia prawne, które uniemożliwiałyby zaskarżenie stosownego rozstrzygnięcia regionalnej izby obrachunkowej (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z 23 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 778/09, niepubl.), podjętego na podstawie art. 30b Karty Nauczyciela, gdyby, zdaniem zainteresowanej jednostki samorządu terytorialnego, godziło ono w gwarantowaną przez Konstytucję zasadę samodzielności gmin, powiatów i województw. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 165 ust. 2 Konstytucji przez art. 30b Karty Nauczyciela cechuje oczywista bezzasadność. Okoliczność powyższa stanowi, na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy o TK, podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 30b Karty Nauczyciela z art. 165 ust. 2 Konstytucji. Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. 662

242/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 14 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 34/09

242/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 14 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 34/09 242/4/B/2010 Trybunał Konstytucyjny w składzie: POSTANOWIENIE z dnia 14 lipca 2010 r. Sygn. akt Tw 34/09 Marek Mazurkiewicz przewodniczący Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca Zbigniew Cieślak, po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska,

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska, 79 POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt Tw 72/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska, po wstępnym rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

BIURO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Zespół Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków. Warszawa, dnia 13 grudnia 2013 r. Sygn.

BIURO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Zespół Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków. Warszawa, dnia 13 grudnia 2013 r. Sygn. BIURO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Zespół Wstępnej Kontroli Skarg Konstytucyjnych i Wniosków Warszawa, dnia 13 grudnia 2013 r. Sygn. akt Tw 16/13 Adwokat Błażej Gazda Kancelaria Adwokacka MAXIMUS Plac Wolności

Bardziej szczegółowo

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE

316/5/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE 316/5/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 15 września 2010 r. Sygn. akt Tw 12/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak przewodniczący Ewa Łętowska sprawozdawca Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po

Bardziej szczegółowo

150/3/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 13 stycznia 2009 r. Sygn. akt Tw 31/08. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska,

150/3/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 13 stycznia 2009 r. Sygn. akt Tw 31/08. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska, 150/3/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 13 stycznia 2009 r. Sygn. akt Tw 31/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ewa Łętowska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Związku Pracodawców

Bardziej szczegółowo

151/4/B/2007. POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2007 r. Sygn. akt Tw 3/06

151/4/B/2007. POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2007 r. Sygn. akt Tw 3/06 151/4/B/2007 POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2007 r. Sygn. akt Tw 3/06 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski - przewodniczący Zbigniew Cieślak - sprawozdawca Jerzy Ciemniewski, po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

355/5/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 4 września 2009 r. Sygn. akt Tw 18/09

355/5/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 4 września 2009 r. Sygn. akt Tw 18/09 355/5/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 4 września 2009 r. Sygn. akt Tw 18/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Głównego

Bardziej szczegółowo

103/3B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 21 lutego 2005 r. Sygn. akt Tw 51/04. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Grzybowski,

103/3B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 21 lutego 2005 r. Sygn. akt Tw 51/04. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Grzybowski, 103/3B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 21 lutego 2005 r. Sygn. akt Tw 51/04 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Grzybowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Krajowej Rady Radców

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 10 października 2003 r. Sygn. akt Tw 11/03. p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.

POSTANOWIENIE z dnia 10 października 2003 r. Sygn. akt Tw 11/03. p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. 203 POSTANOWIENIE z dnia 10 października 2003 r. Sygn. akt Tw 11/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Polskiego Związku Firm Deweloperskich

Bardziej szczegółowo

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO O R Z E C Z N I C T W O TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 31 października 2010 r. Nr 5 (48) TREŚĆ: ORZECZENIA KOŃCZĄCE ROZPOZNANIE WSTĘPNE poz. POSTANOWIENIA W SPRAWACH WNIOSKOWYCH

Bardziej szczegółowo

215/6B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień,

215/6B/2005. POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, 215/6B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 8 sierpnia 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Ogólnopolskiego Związku

Bardziej szczegółowo

216/6B/2005. Marian Grzybowski przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Janusz Niemcewicz, p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE:

216/6B/2005. Marian Grzybowski przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Janusz Niemcewicz, p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE: 216/6B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 15 listopada 2005 r. Sygn. akt Tw 30/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Grzybowski przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Janusz Niemcewicz, po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2001 r. Sygn. T 33/01

POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2001 r. Sygn. T 33/01 1 47 POSTANOWIENIE z dnia 5 listopada 2001 r. Sygn. T 33/01 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zdzisław Czeszejko-Sochacki przewodniczący Janusz Niemcewicz Jadwiga Skórzewska-Łosiak sprawozdawca po wstępnym

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki

POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00. Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki 194 POSTANOWIENIE z dnia 27 września 2000 r. Sygn. U. 5/00 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska przewodnicząca Jerzy Ciemniewski sprawozdawca Lech Garlicki po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02

POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02 45 POSTANOWIENIE z dnia 27 maja 2003 r. Sygn. akt K 43/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski przewodniczący Wiesław Johann Ewa Łętowska Jadwiga Skórzewska-Łosiak Marian Zdyb sprawozdawca,

Bardziej szczegółowo

5/1/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 1 września 2008 r. Sygn. akt Tw 13/08

5/1/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 1 września 2008 r. Sygn. akt Tw 13/08 5/1/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 1 września 2008 r. Sygn. akt Tw 13/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia Polskich

Bardziej szczegółowo

252/3/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 27 czerwca 2012 r. Sygn. akt Tw 27/11

252/3/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 27 czerwca 2012 r. Sygn. akt Tw 27/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Zubik przewodniczący Adam Jamróz sprawozdawca Wojciech Hermeliński, 252/3/B/2012 POSTANOWIENIE z dnia 27 czerwca 2012 r. Sygn. akt Tw 27/11 po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

221/4/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 28 lipca 2009 r. Sygn. akt Tw 17/09

221/4/B/2009. POSTANOWIENIE z dnia 28 lipca 2009 r. Sygn. akt Tw 17/09 221/4/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 28 lipca 2009 r. Sygn. akt Tw 17/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Mazurkiewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Polskiej Izby Ubezpieczeń

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II CZ 15/15. Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II CZ 15/15. Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt II CZ 15/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 kwietnia 2015 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Owczarek SSN Karol Weitz w sprawie z wniosku E.

Bardziej szczegółowo

113/2/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2015 r. Sygn. akt Tw 17/14

113/2/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2015 r. Sygn. akt Tw 17/14 Trybunał Konstytucyjny w składzie: 113/2/B/2015 POSTANOWIENIE z dnia 25 marca 2015 r. Sygn. akt Tw 17/14 Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz przewodnicząca Andrzej Wróbel sprawozdawca Piotr Tuleja, po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99

POSTANOWIENIE. z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 20 POSTANOWIENIE z dnia 16 lutego 2000 r. Sygn. Ts 97/99 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Lech Garlicki przewodniczący Wiesław Johann sprawozdawca Biruta Lewaszkiewicz-Petrykowska po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 31 grudnia 2013 r. Nr 6 (67) TREŚĆ: ORZECZENIA KOŃCZĄCE ROZPOZNANIE WSTĘPNE poz. str. POSTANOWIENIA W SPRAWACH WNIOSKOWYCH 550

Bardziej szczegółowo

215/5/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08

215/5/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08 215/5/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 19 września 2008 r. Sygn. akt Ts 41/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Wyrzykowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej

Bardziej szczegółowo

134/2/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 16 marca 2015 r. Sygn. akt Ts 278/13

134/2/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 16 marca 2015 r. Sygn. akt Ts 278/13 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Rymar przewodniczący Andrzej Wróbel sprawozdawca Andrzej Rzepliński, 134/2/B/2015 POSTANOWIENIE z dnia 16 marca 2015 r. Sygn. akt Ts 278/13 po rozpoznaniu na

Bardziej szczegółowo

48/5A/2004. POSTANOWIENIE z dnia 5 maja 2004 r. Sygn. akt K 25/02

48/5A/2004. POSTANOWIENIE z dnia 5 maja 2004 r. Sygn. akt K 25/02 48/5A/2004 POSTANOWIENIE z dnia 5 maja 2004 r. Sygn. akt K 25/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan przewodniczący Jerzy Ciemniewski Teresa Dębowska-Romanowska Marian Grzybowski Adam Jamróz

Bardziej szczegółowo

183/2/B/2013. POSTANOWIENIE z dnia 4 grudnia 2012 r. Sygn. akt Ts 273/11

183/2/B/2013. POSTANOWIENIE z dnia 4 grudnia 2012 r. Sygn. akt Ts 273/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Teresa Liszcz, 183/2/B/2013 POSTANOWIENIE z dnia 4 grudnia 2012 r. Sygn. akt Ts 273/11 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Grzegorza

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt V CSK 366/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 marca 2009 r. SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Krzysztof

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt Sygn. akt II PZ 4/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 1 kwietnia 2015 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa E. K. przeciwko

Bardziej szczegółowo

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Mirosław Wyrzykowski, p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE:

Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Mirosław Wyrzykowski, p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE: 41 POSTANOWIENIE z dnia 4 lutego 2004 r. Sygn. akt Ts 64/03 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Safjan przewodniczący Marek Mazurkiewicz sprawozdawca Mirosław Wyrzykowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

640/II/B/2014. POSTANOWIENIE z dnia 13 maja 2003 r. Sygn. akt Tw 78/02

640/II/B/2014. POSTANOWIENIE z dnia 13 maja 2003 r. Sygn. akt Tw 78/02 640/II/B/2014 POSTANOWIENIE z dnia 13 maja 2003 r. Sygn. akt Tw 78/02 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Zdyb, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Komisji Krajowej NSZZ Solidarność

Bardziej szczegółowo

77/2/B/2007. Marian Grzybowski przewodniczący Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca Wojciech Hermeliński, p o s t a n a w i a:

77/2/B/2007. Marian Grzybowski przewodniczący Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca Wojciech Hermeliński, p o s t a n a w i a: 77/2/B/2007 POSTANOWIENIE z dnia 3 kwietnia 2007 r. Sygn. akt Ts 44/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marian Grzybowski przewodniczący Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca Wojciech Hermeliński, po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Puszkarski Sygn. akt IV KZ 33/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 1 czerwca 2016 r. SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie D. P. skazanego z art. 207 1 i in. kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak,

303/4/B/2010. POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, 303/4/B/2010 POSTANOWIENIE z dnia 11 marca 2010 r. Sygn. akt Ts 272/09 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Cieślak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Anwil

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) Sygn. akt III UK 122/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 września 2014 r. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Gierszon

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Gierszon Sygn. akt II KZ 11/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 kwietnia 2016 r. SSN Małgorzata Gierszon w sprawie M. H. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu w przedmiocie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 84/11. Dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 84/11. Dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I CZ 84/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 października 2011 r. SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSA Barbara Trębska (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSA Barbara Trębska (sprawozdawca) Sygn. akt II CZ 81/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 13 stycznia 2010 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSA Barbara Trębska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi T. G.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III SK 23/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 grudnia 2014 r. SSN Maciej Pacuda w sprawie z powództwa Elektrociepłowni Z. S.A. z siedzibą w Z. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji

Bardziej szczegółowo

64/2/B/2009. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE. Pismem z 18 czerwca 2008 r. pełnomocnik wnioskodawcy odniósł się do stwierdzonych braków formalnych.

64/2/B/2009. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE. Pismem z 18 czerwca 2008 r. pełnomocnik wnioskodawcy odniósł się do stwierdzonych braków formalnych. 64/2/B/2009 POSTANOWIENIE z dnia 8 kwietnia 2009 r. Sygn. akt Tw 12/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Adam Jamróz przewodniczący Mirosław Granat sprawozdawca Marek Mazurkiewicz, po rozpoznaniu na posiedzeniu

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KZ 77/11

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KZ 77/11 POSTANOWIENIE Z DNIA 16 LISTOPADA 2011 R. III KZ 77/11 Wyznaczenie, w trybie art. 22 k.p.s.w., obrońcy z urzędu w postępowaniu w sprawie o wykroczenia uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia dwóch

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 18/12. Dnia 1 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 18/12. Dnia 1 czerwca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt II UZ 18/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 1 czerwca 2012 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Roman Kuczyński SSN Maciej Pacuda w sprawie z wniosku M. R.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote

POSTANOWIENIE. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote Sygn. akt I CSK 252/09 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 25 marca 2010 r. SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski

POSTANOWIENIE. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski Sygn. akt V CZ 56/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 17 grudnia 2015 r. SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi H. F.

Bardziej szczegółowo

90/3/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 23 czerwca 2008 r. Sygn. akt Tw 5/08. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Niemcewicz,

90/3/B/2008. POSTANOWIENIE z dnia 23 czerwca 2008 r. Sygn. akt Tw 5/08. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Niemcewicz, 90/3/B/2008 POSTANOWIENIE z dnia 23 czerwca 2008 r. Sygn. akt Tw 5/08 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Janusz Niemcewicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydent Polskiej Konfederacji

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSA Marek Procek (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

POSTANOWIENIE. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSA Marek Procek (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda Sygn. akt II UZ 80/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 marca 2017 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSA Marek Procek (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda w sprawie z wniosku A.E. przeciwko

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt III SK 1/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 29 czerwca 2011 r. SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Roman

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 96/13. Dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 96/13. Dnia 11 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt IV CZ 96/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 grudnia 2013 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku E. K.

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Szulc (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Szulc (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada Sygn. akt II CSK 716/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 września 2013 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Maria Szulc (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada

Bardziej szczegółowo

Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04

Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04 Wyrok z dnia 14 lutego 2005 r. I UK 166/04 Powództwo pracownika przeciwko pracodawcy o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy podlega oddaleniu ze względu na brak biernej legitymacji procesowej

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda Sygn. akt III KRS 16/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 maja 2016 r. SSN Józef Iwulski (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Maciej Pacuda

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSA Monika Koba (sprawozdawca) uchyla zaskarżone postanowienie.

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSA Monika Koba (sprawozdawca) uchyla zaskarżone postanowienie. Sygn. akt II CZ 173/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 7 lutego 2013 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSA Monika Koba (sprawozdawca) w sprawie z wniosku P.K.,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 30/15. Dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 30/15. Dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt III CZP 30/15 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 czerwca 2015 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Marta Romańska Protokolant Katarzyna

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

POSTANOWIENIE. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec Sygn. akt II UK 228/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 25 stycznia 2012 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku M.-Soda spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 2/17. Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 2/17. Dnia 26 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt I CZ 2/17 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 26 stycznia 2017 r. SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2014 r. III CZ 39/14

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 2014 r. III CZ 39/14 id: 20385 1. Przedmiotem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie jest rozstrzygnięcie sporu określonego treścią powództwa albo zakończenie postępowania co do tego sporu. Toczący się przed sądem polubownym

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) Sygn. akt III CK 243/05 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 listopada 2005 r. SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

54/1/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 17 lutego 2015 r. Sygn. akt Ts 302/13. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE

54/1/B/2015. POSTANOWIENIE z dnia 17 lutego 2015 r. Sygn. akt Ts 302/13. p o s t a n a w i a: UZASADNIENIE Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat przewodniczący Stanisław Biernat sprawozdawca Małgorzata Pyziak-Szafnicka, 54/1/B/2015 POSTANOWIENIE z dnia 17 lutego 2015 r. Sygn. akt Ts 302/13 po rozpoznaniu

Bardziej szczegółowo

Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01

Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01 Postanowienie z dnia 27 marca 2002 r. III RN 9/01 Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w związku z niewydaniem przez organ rentowy decyzji w sprawie świadczeń

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE UZASADNIENIE Sygn. akt II UZ 61/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 listopada 2013 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Krzysztof Staryk SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 56/13. Dnia 10 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 56/13. Dnia 10 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt II UZ 56/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 10 października 2013 r. SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku Z.D.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 4/10. Dnia 19 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt II UZ 4/10. Dnia 19 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt II UZ 4/10 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2010 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący) SSN Józef Iwulski SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12

POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12 POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LIPCA 2012 R. WZ 21/12 Prokurator nie jest uprawniony do zaskarżenia zażaleniem rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych, zawartego w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) Sygn. akt II UZ 83/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 lutego 2014 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Z. sp.

Bardziej szczegółowo

130/2/B/2013. POSTANOWIENIE z dnia 21 marca 2013 r. Sygn. akt Tw 34/12

130/2/B/2013. POSTANOWIENIE z dnia 21 marca 2013 r. Sygn. akt Tw 34/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat, 130/2/B/2013 POSTANOWIENIE z dnia 21 marca 2013 r. Sygn. akt Tw 34/12 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Głównego Niezależnego

Bardziej szczegółowo

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna

Skarżący : Rzecznik Praw Obywatelskich Organ : Rada m. st. Warszawy. Skarga kasacyjna RZECZPOSPOLITA POLSKA Rzecznik Praw Obywatelskich RPO-623243-X/09/TS 00-090 Warszawa Tel. centr. 0-22 551 77 00 Al. Solidarności 77 Fax 0-22 827 64 53 Warszawa, lipca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Bardziej szczegółowo

219/2/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 27 marca 2012 r. Sygn. akt Ts 132/11

219/2/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 27 marca 2012 r. Sygn. akt Ts 132/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Adam Jamróz, 219/2/B/2012 POSTANOWIENIE z dnia 27 marca 2012 r. Sygn. akt Ts 132/11 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Małgorzaty

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

POSTANOWIENIE. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska Sygn. akt III UZ 7/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 18 kwietnia 2011 r. SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie

Bardziej szczegółowo

TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY

TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY Konstytucja wk 10 TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY Został ustanowiony nowelą konstytucyjną 26 marca 1982r Ustawa o TK została uchwalona 29 kwietnia 1985r TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY jest organem władzy sądowniczej, choć

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Maria Szulc (sprawozdawca) Sygn. akt V CZ 12/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 24 maja 2012 r. SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. Ś. przeciwko

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Maciej Pacuda (przewodniczący) SSN Dawid Miąsik (sprawozdawca) SSN Piotr Prusinowski

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. SSN Maciej Pacuda (przewodniczący) SSN Dawid Miąsik (sprawozdawca) SSN Piotr Prusinowski Sygn. akt III SK 42/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 sierpnia 2016 r. SSN Maciej Pacuda (przewodniczący) SSN Dawid Miąsik (sprawozdawca) SSN Piotr Prusinowski

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE

POSTANOWIENIE. uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sygn. akt II PZ 37/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 12 stycznia 2012 r. SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Myszka SSN Romualda Spyt w sprawie z powództwa A. S.

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 8 lipca 2010 r. Sygn. akt SK 8/09. Trybunał Konstytucyjny

Warszawa, dnia 8 lipca 2010 r. Sygn. akt SK 8/09. Trybunał Konstytucyjny Warszawa, dnia 8 lipca 2010 r. Sygn. akt SK 8/09 Trybunał Konstytucyjny W odpowiedzi na pismo Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 czerwca 2010 r., na podstawie art. 34 ust. 1 w związku z art. 27 pkt 2

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Halina Kiryło (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Andrzej Wróbel

POSTANOWIENIE. SSN Halina Kiryło (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Andrzej Wróbel Sygn. akt III UZ 12/17 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 stycznia 2018 r. SSN Halina Kiryło (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski (sprawozdawca) SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I UZ 21/14. Dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I UZ 21/14. Dnia 13 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt I UZ 21/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 13 listopada 2014 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)

Bardziej szczegółowo

ZAGADNIENIE PRAWNE. Uzasadnienie

ZAGADNIENIE PRAWNE. Uzasadnienie Sygn. akt. III CZP 98/15 ZAGADNIENIE PRAWNE W sprawie o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 31 października 2006 r. wydanemu w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa na skutek zażalenia

Bardziej szczegółowo

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1999 r. I CKN 654/99

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1999 r. I CKN 654/99 id: 20163 1. Możliwość wniesienia skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego stanowi ( ) dla uczestników postępowania arbitrażowego szczególny środek zaskarżenia wyroku wydanego w tym postępowaniu, a orzeczenie

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06

Uchwała z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06 Uchwała z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CZP 51/06 Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) Sędzia SN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) Sędzia SN Zbigniew Strus Sąd Najwyższy w sprawie ze skargi

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

POSTANOWIENIE. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian Sygn. akt I CSK 218/06 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 10 listopada 2006 r. SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie

Bardziej szczegółowo

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5

Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych Str 1 / 5 VI SA/Wa 2455/15 - Wyrok Data orzeczenia 2016-02-10 Data wpływu 2015-09-22 Sąd Sędziowie Symbol z opisem Hasła tematyczne Skarżony organ Treść

Bardziej szczegółowo

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014 r. III CZP 128/13

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2014 r. III CZP 128/13 Id: 20382 [S]posób doręczenia określony w art. 1160 k.p.c., należy stosować także do wyroków sądów polubownych. ( ) [B]rak dostatecznych podstaw, aby przez pisemne zawiadomienie, o którym mowa w art. 1160

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 5/12. Dnia 30 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CZP 5/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 30 marca 2012 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) SSN Anna Owczarek w sprawie z urzędu na

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I UZ 27/12. Dnia 22 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I UZ 27/12. Dnia 22 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I UZ 27/12 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 22 marca 2012 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Zbigniew Myszka w sprawie z odwołania

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 56/13. Dnia 19 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 56/13. Dnia 19 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt I CZ 56/13 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 czerwca 2013 r. SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk

POSTANOWIENIE. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk Sygn. akt III PZ 5/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 czerwca 2014 r. SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Maciej Pacuda (sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk w sprawie z powództwa P.

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Sygn. akt III KZ 39/16. Dnia 22 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Sygn. akt III KZ 39/16. Dnia 22 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt III KZ 39/16 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 22 czerwca 2016 r. SSN Dariusz Świecki w sprawie J. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 22 czerwca 2016 r., zażalenia

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) Sygn. akt IV CZ 38/07 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 28 czerwca 2007 r. SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca) w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 52/08. Dnia 24 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt IV CZ 52/08. Dnia 24 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt IV CZ 52/08 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 24 lipca 2008 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Strus SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 55/11. Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie :

POSTANOWIENIE. Sygn. akt III CZP 55/11. Dnia 20 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : Sygn. akt III CZP 55/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 20 października 2011 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Grzegorz Misiurek w sprawie

Bardziej szczegółowo

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej,

D E C Y Z J A. po rozpatrzeniu wniosku Pani adres do korespondencji: o udostępnienie informacji publicznej, SKO.4103.1507.2012 Koszalin, dnia 1 czerwca 2012 roku D E C Y Z J A Na podstawie: art. 104 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity w Dz.U. z 2000r.,

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) Sygn. akt I UZ 64/11 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 22 marca 2012 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Zbigniew Myszka (sprawozdawca) w sprawie z odwołania

Bardziej szczegółowo

Możliwe skutki orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustawy o SKOK

Możliwe skutki orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustawy o SKOK Możliwe skutki orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustawy o SKOK Warianty rozwiązań w zależności od treści orzeczenia TK Marek P. Wędrychowski Zastrzeżenia Marek P. Wędrychowski, radca prawny,

Bardziej szczegółowo

75/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10

75/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Kotlinowski, 75/1/B/2012 POSTANOWIENIE z dnia 2 sierpnia 2011 r. Sygn. akt Ts 102/10 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Development

Bardziej szczegółowo

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sygn. akt II UK 250/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Najwyższy w składzie : Dnia 19 marca 2010 r. SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Iwulski SSN

Bardziej szczegółowo

124/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2011 r. Sygn. akt Ts 67/11

124/1/B/2012. POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2011 r. Sygn. akt Ts 67/11 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Marek Kotlinowski, 124/1/B/2012 POSTANOWIENIE z dnia 20 września 2011 r. Sygn. akt Ts 67/11 po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Bogdana

Bardziej szczegółowo

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04

Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Uchwała z dnia 29 października 2004 r., III CZP 58/04 Sędzia SN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski Sędzia SN Zbigniew Strus Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku

Bardziej szczegółowo

W związku z pytaniami prawnymi Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie II Wydział Cywilny:

W związku z pytaniami prawnymi Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie II Wydział Cywilny: RZECZPOSPOLITA POLSKA PROKURATOR GENERALNY Warszawa, dnia 25 czerwca 2015 r. PG VIII TK 41/15 P 65/15 TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY W związku z pytaniami prawnymi Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie II

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 64/17. Dnia 21 lipca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie:

POSTANOWIENIE. Sygn. akt I CZ 64/17. Dnia 21 lipca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: Sygn. akt I CZ 64/17 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 21 lipca 2017 r. SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie o udzielenie

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSA Bohdan Bieniek (sprawozdawca)

POSTANOWIENIE. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSA Bohdan Bieniek (sprawozdawca) Sygn. akt I UZ 30/14 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 4 marca 2015 r. SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Roman Kuczyński SSA Bohdan Bieniek (sprawozdawca) w sprawie z odwołania A. L.

Bardziej szczegółowo

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2

Wniosek. Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich Na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.) oraz art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy

Bardziej szczegółowo

POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97

POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97 6 POSTANOWIENIE z dnia 20 stycznia 1998 r. Sygn. akt K. 9/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sokolewicz przewodniczący Stefan J. Jaworski sprawozdawca Teresa Dębowska-Romanowska Wiesław Johann

Bardziej szczegółowo