Rozwój Warszawy wizja miasta przyjaznego mieszkańcom i środowisku

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Rozwój Warszawy wizja miasta przyjaznego mieszkańcom i środowisku"

Transkrypt

1 Jolanta Pawlak Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urząd Miasta Stołecznego Warszawy Rozwój Warszawy wizja miasta przyjaznego mieszkańcom i środowisku Mówiąc o rozwoju Warszawy należy przede wszystkim zwrócić uwagę na rolę planowania przestrzennego w tym procesie. Planowanie przestrzenne zawsze pełniło i nadal pełni dwie ważne role: jedna to określenie kierunków i możliwości rozwoju miasta co wiąże się bezpośrednio z ustrojem i polityką prowadzoną przez władze. Druga zaś to określenie warunków i zasad, na jakich dokonywać się będzie zagospodarowanie przestrzenne terenów prowadzące do porządkowania procesów rozwojowych. Trzeba zdawać sobie sprawę, że plany zagospodarowania pełniły różne funkcje w różnych okresach czasu w zależności od uwarunkowań politycznych czy gospodarczych, zmieniały się ich cele decydujące o treść i formie planów. Rys. Okładka publikacji wydanej przez Urząd m.st. Warszawy w 1993r. Śledząc historię planowania przestrzennego w Warszawie można uznać, że pierwszym dokumentem mającym cechy planu zagospodarowania przestrzennego był tzw. plan Lindleya wykonany na potrzeby budowy systemu wodociągów i kanalizacji, czyli na potrzeby pierwszej nowoczesnej inwestycji komunalnej w Warszawie, która służy mieszkańcom do dziś. Plan powstawał etapami, można więc przyjąć, że jego zakończenie w 1896 roku jest datą opracowania całości. W tym samym czasie powstawał Plan Regulacyjny Warszawy podpisany w 1886 roku przez prezydenta Sokratesa Starynkiewicza. Oba plany koncentrowały się na zadaniach publicznych ówczesnych władz miasta związanych z poprawą warunków sanitarnych i modernizacją sieci drogowej Warszawy. W 1916 roku włączono do Warszawy część terenów podmiejskich powiększając obszar miasta z 34 km 2 do 115 km 2. Z tego powodu władze miasta zleciły wykonanie planu rozbudowy Warszawy. Wykonało go Koło Architektów pod kierunkiem Tadeusza Tołwińskiego. Do- 1

2 kument pod nazwą Szkic wstępny planu regulacyjnego w skali 1:10 000, składał się z 4 map tematycznych. W 1917 roku utworzone zostało Biuro ds. Regulacji i Zabudowy Miasta, w którym powstawały kolejne plany regulacyjne. Jednak dopiero w 1930 roku Rada Miejska uchwaliła Plan ogólny zabudowania m.st. Warszawy w skali 1:10 000, opracowany przez zespół pod kierunkiem Stanisława Różańskiego. Dokument składał się z planu strefowego, w której wyróżniono 10 stref budowlanych o różnych zasadach zagospodarowania oraz plan własnościowy, gdzie wyróżniono obiekty miejskie publiczne i inne. W 1918 roku plan Różańskiego został zatwierdzony przez Ministerstwo Robót Publicznych. Był to więc w okresie międzywojennym jedyny plan ogólny formalnie zatwierdzony i obowiązujący. Potem plan Różańskiego był aktualizowany i uszczegóławiany. Spełniał on obie funkcje planowania przestrzennego: określał kierunki rozwoju i wprowadzał standardy zagospodarowania dla poszczególnych stref i terenów. Fot. Widok zachowanej przedwojennej zabudowy zdewastowanej po II wojnie światowej otoczonej nowoczesnym blokowiskiem z lat 60-tych w rejonie pl. Grzybowskiego (fot. J. Pawlak). Przed drugą wojną światową w Polsce obowiązywał jeden z najlepszych systemów planowania przestrzennego w Europie. Służył on wielu krajom jako wzór do naśladowania. Wyrazem nowego spojrzenia na planowanie w skali krajowej i regionalnej była ustawa z 9 listopada 1936 roku, wprowadzająca istotne zmiany do przepisów o prawie budowlanym i zabudowie osiedli obowiązujących od 1928 roku. Ustawa wprowadziła do praktyki planistycznej regionalne plany zabudowy. Utworzone zostały Komisje Planowania Regionalnego oraz biura planistyczne. Tuż przed II wojną światową było takich biur trzynaście. Po 1945 roku zmienił się system polityczne i wszystkie dobre wzorce zostały zastąpione nowym scentralizowanym systemem planowania przestrzennego, wzorowanym na Związku Sowieckim. 2

3 Zniszczenia Warszawy w okresie drugiej wojny światowej szacuje się na 85% przedwojennej zabudowy. Jednak tylko częściowo były one wynikiem bezpośrednich działań wojennych. Według przeprowadzonych szacunków tylko 10% zabudowy zniszczono i spalono w efekcie bombardowań i walk z okupantem w 1939 roku. Największe straty były skutkiem świadomego i konsekwentnie prowadzonego przez Niemców planu totalnej zagłady miasta i jego ludności. Fot. Pałac Saski wysadzony w powietrze przez Niemców w grudniu 1944 roku (źródło: Jan Bułhak, Stanisław Jankowski, Adolf Ciborowski Warszawa 1945 i dziś, Wydawnictwo Interpress, Warszawa, 1971, str. 66). Z około mieszkańców przedwojennej Warszawy ok straciło życie w okresie okupacji. Zgodnie z tzw. planem Pabsta, czyli opracowanym przez hitlerowców projektem urbanistycznym nowej Warszawy, miasto miało zostać zrównane z ziemią i wybudowane od nowa: na lewym brzegu miały powstać nowoczesne osiedla dla ok. 130 tys. Niemców, a na prawym (praskim) brzegu obozy pracy dla ok. 800 tys. polskich niewolników. Niemcy doprowadzili do kompletnej zagłady Warszawy po upadku Powstania Warszawskiego w 1944 r. Raport na temat strat wojennych Warszawy wykonany w 2004 roku na zlecenie ówczesnego prezydenta Warszawy Lecha Kaczyńskiego ocenił ich wartość na 54 miliardy dolarów (według kursu walut w 2004 r.). Po II wojnie światowej nowe komunistyczne władze zamierzały przenieść stolicę Polski do innego, mniej zniszczonego miasta. Zastanawiano się nad Krakowem, Łodzią lub Poznaniem. Jednak o odbudowie Warszawy zdecydował Stalin, który widział w tym niezwykłym przedsięwzięciu wymiar propagandowy. W tym celu 14 lutego 1945 r. na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej powołane zostało Biuro Odbudowy Stolicy (BOS), którym kierował Roman Piotrowski. Biuro zatrudniało ponad 1000 pracowników różnych specjalności, od architektów, urbanistów, inżynierów budowlanych po ekonomistów, prawników i historyków sztuki. Zadaniem zespołu BOS było zbudowanie na gruzach Warszawy zupełnie nowego, wzorcowego miasta socjalistycznego. 3

4 Działalność BOS budzi szereg kontrowersji. Z jednej strony działał tu zespół wybitnych architektów (takich jak prof. Jan Zachwatowicz czy Piotr Biegański), nazywany pogardliwie zabytkarzami, reprezentujący najlepsze wzorce przedwojennej szkoły. Poza tym byli to wielcy patrioci, ludzie o dużej odwadze cywilnej, niezwiązani z komunistami w okresie międzywojennym. Prof. Zachwatowicz wykradł z siedziby gestapo w 1939 roku zbiory Centralnego Biura Inwentaryzacji Zabytków w Polsce, które były bardzo przydatne podczas powojennych rekonstrukcji wielu zniszczonych zabytków. Odbudowę Warszawy wspierali mieszkańcy całej Polski, kupując cegiełki Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy. Inna grupa działająca w BOS, to tak zwani moderniści. Należeli do nich m.in. Józef Sigalin kierujący Wydziałem Urbanistyki i Architektury oraz Roman Piotrowski. Moderniści całkowicie podporządkowali się komunistycznym władzom i ich pomysłom. Zrezygnowali z odtworzenia dawnej, historycznej tkanki i struktury miasta. Ich ambicją był socrealistyczny rozmach i monumentalizm. Na ich polecenie burzone były lub rozbierane całe kwartały ocalałej zabudowy, dając w ten sposób pole do realizacji pomysłów zgodnych z obowiązującymi wzorcami. Fot. Stara Praga, Dom pod Sowami ogołocony z tynków i ozdobnych elementów architektonicznych tuż po II wojnie światowej na polecenie nowych władz Warszawy. Posążki sów też zostały zdjęte z dachu (fot. J. i N. Pawlak). Mimo to zabytkarzom udało się doprowadzić do odbudowy Starego i Nowego Miasta oraz Traktu Królewskiego. Poza tym wszystkie naruszone budynki były rozbierane, a te zachowane w niezłym stanie były dewastowane w taki sposób, aby zniszczyć przedwojenny, kapitalistyczny wystrój budynku: elewacje, balustrady, sztukaterie, balkony. Do tej pory można oglądać efekty ówczesnej działalności na ul. Próżnej i na starej Pradze. Trzeba przy tym pamiętać, że Warszawa w 1945r. przeszła w ręce władz komunistycznych na mocy tzw. dekretu Bieruta. Ocalałe budynki były odbierane właścicielom i zasiedlane przez nowe urzędy i ich pracowników oraz funkcjonariuszy nowych władz. 4

5 Dekret Bieruta oddał Warszawę do dyspozycji władzom komunistycznym i ich urzędnikom nie mającym zazwyczaj żadnych związków z Warszawą. Ich zadanie polegało na urządzeniu miasta od nowa według jedynie słusznych wzorców. Do dziś pokutuje podobny sposób działania urzędów, które za mieszkańców chcą decydować, co jest dla nich dobre i czego im potrzeba. Na dodatek komuniści utrzymywali wojenne prawo kwaterunkowe blokując w ten sposób możliwość powrotu do Warszawy rozproszonych po świecie warszawiaków inteligencji, przedsiębiorców, mieszczaństwa. Tym, którzy ocaleli w Warszawie, starano się tak utrudnić życie, aby sami zdecydowali się opuścić miasto. Tak się zdarzyło m.in. ze znakomitym, zasłużonym dla Warszawy architektem i urbanistą Romanem Felińskim, który po wyjeździe z Warszawy zajął się odbudową Wrocławia. Ocenia się, że w 1945 roku wróciło do Warszawy ponad jej dawnych mieszkańców reprezentujących różne warstwy społeczne, którzy związani byli tak bardzo z miastem, że nie przerażały ich trudności i prześladowania. Później spora ich część wyjechała z Warszawy do innych miast. Na ich miejsce ściągano klasę robotniczą i chłopską z całego kraju do budowy nowych dzielnic i zakładów przemysłowych. Zabrakło więc historycznej ciągłości pokoleniowej. Zniszczono pamięć o dawnej Warszawie, która powinna zachować się w jej mieszkańcach sprzed wojny. Bo w ludziach przechowuje się tradycja i tożsamość miejsca. Kiedy zabrakło rodowitych warszawiaków miasto straciło swoją historyczną, kulturową i społeczną tożsamość i całkowicie zmieniło swój charakter. Nowi mieszkańcy nie czuli się związani ani z miejscem, ani z lokalną tradycją i historią, więc zaczęli zmieniać otoczenie na własne kopyto lub pod dyktando władz Warszawy. Odbudowa miasta prowadzona była na podstawie kolejnych wersji planów zagospodarowania, które przygotowane zostały w latach Pierwszy z nich, obejmujący dzielnice centralne Warszawy, wykonany pod kierunkiem Zygmunta Skibniewskiego trafił pod ocenę rządu 7 marca 1945 r. Kolejne wersje planu powstawały w następnych latach, ale nie zostały nigdy formalnie zaakceptowane przez władze. Mimo to były podstawą do podejmowania decyzji w kwestiach dotyczących odbudowy, rozbiórki, nowej zabudowy i całych zespołów nowych osiedli. Należy przy tym pamiętać, że plany miały tylko funkcję pomocniczą, gdyż władze komunistyczne stały się na mocy dekretu Bieruta dysponentem gruntów i wyłącznym inwestorem kierującym odbudową Warszawy. Plan generalny na lata był obowiązującym dokumentem przyjętym przez Prezydium Rządu PRL. Obejmował całą Warszawę wraz z włączonymi do niej terenami nowymi dzielnicami. Składał się z 11 dzielnic, dla których zostały określone zasady uszczegółowienia przeznaczenia terenów i programu inwestycyjnego. Zawierał również wytyczne dla 5

6 poszczególnych resortów wprowadzając w ten sposób wyraz gospodarki centralistycznej w planowaniu przestrzennym. Do 1958 roku opracowane zostały plany poszczególnych dzielnic, jako podstawa działalności inwestycyjnej. Następny dokument noszący nazwę Perspektywicznego Planu Ogólnego był kontynuacją poprzednich dokumentów. Zatwierdziło go Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy 31 stycznia 1961 r. Równocześnie wydana została ustawa o planowaniu przestrzennym, wprowadzająca nowe regulacje dla planów miejscowych. Rys. Rysunek planu Warszawy z 1956 roku, określający zadania inwestycyjne i zasady zagospodarowania w perspektywie do 1965 roku. Plan z 1961 roku charakteryzował się monocentrycznym układem pasmowym, gdzie dzielnice miejskie przechodzą w promieniście ułożone pasma urbanizacji strefy podmiejskiej, zachowując szerokie pasy terenów otwartych do zagospodarowania jako parki, tereny sportowe, ogrody działkowe. Kolejny dokument noszący tytuł Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego do 1985 roku zatwierdzony został w 1969 roku. Innym planem, który zatwierdzony został w tym samym czasie był plan Warszawskiego Zespołu Miejskiego (WZM) obejmującego również jednostki i zespoły osadnicze wokół Warszawy. Plan ogólny Warszawy dokładnie określał przeznaczenie terenów, wyznaczał strefy uciążliwości od zakładów przemysłowych, intensywność zabudowy, sieć uliczną i inne systemy inżynieryjne. Wyznaczał docelowy sposób zagospodarowania terenów z dużą dokładnością w skali 1: Wyznaczał strukturę przestrzenną miasta, system zabudowy i obsługi terenów w oparciu o obowiązujące normy. Miasto zostało podzielone na 79 rejonów urbanistycznych, do których odnosiły się ustalenia planu ogólnego do 1985 r. W 1982 roku zatwierdzony został perspektywiczny plan zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy. Wytyczne do tego planu formułował plan Województwa Stołecznego Warszawskiego z 1978 roku. Plan wojewódzki z kolei opierał się na koncepcjach Warszawskiego Zespołu Miejskiego z lat 70-tych. 6

7 Pierwsza wersja planu perspektywicznego zakładała jego realizację do 1990 roku. Przewidywała szybki rozwój nowych terenów włączonych do Warszawy w 1977 roku, między innymi Ursusa i części terenów w północno-wschodnich rejonach podmiejskich. Jednak załamanie się gospodarki na przełomie lat 70-tych i 80-tych zmusiły władze stolicy do skorygowania dokumentu i zrezygnowanie z określenia horyzontu czasowego jego realizacji. Główna plansza planu prezentowała użytkowanie ok wydzielonych terenów w skali 1: Plansze dodatkowe w skali 1: określały jednostki struktury przestrzennej oraz zasady ochrony i kształtowania środowiska. Obszar miasta podzielony został na 22 strefy zabudowy intensywnej i 10 stref terenów otwartych, położonych pomiędzy pasami zabudowy. Ochrona terenów otwartych przed zabudową była jednym z głównych zadań planu. W latach 80-tych prowadzone studia przestrzenne i oceny realizacji ustaleń planu wykazały, że realizacja infrastruktury społecznej: obiektów kultury, administracji i usług oświaty i zdrowia, a także infrastruktury technicznej następuje z dużym opóźnieniem w stosunku do inwestycji mieszkaniowych i przemysłowych. Założenia inwestycyjne w tym zakresie okazały się niemożliwe do zrealizowania w przyjętym okresie planistycznym. W 1982 roku Rada Narodowa wyznaczyła 6 dzielnic Warszawy do sporządzenia dla nich planów ogólnych. Projekty tych planów (Mokotowa, Ochoty, Woli, Żoliborza, Pragi Północ i Pragi Południe) przygotowano w 1988 roku. Jednocześnie podjęto prace nad zmianami planu ogólnego z 1982 roku, który miał przejąć funkcje koordynujące plany dzielnicowe. Rys. Schemat miejscowego planu ogólnego m.st. Warszawy z 1992 r. W 1989 roku nastąpiły zmiany polityczne dotyczące również samorządu terytorialnego. Powszechna krytyka centralistycznego planowania przestrzennego podporządkowanego często nierealnym celom propagandowym spowodowała konieczność zmian w systemie planowania przestrzennego. Zmiany w sposobie dysponowania terenami wymuszone zostały także potrzebami samorządów terytorialnych i zasadami gospodarki rynkowej. 7

8 W Warszawie przystąpiono do zmiany planu z 1982 roku. Projekt nowego planu poddano konsultacjom i uzgodnieniom, w 1992 roku został on uchwalony przez Radę m.st. Warszawy reprezentującą związek gmin dzielnic. Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy z 1992 roku (tak brzmi jego pełna nazwa), powstawał pod rządami starej ustawy z 1984 r. Był więc rodzajem kompromisu między starym systemem planistycznym nieodpowiadającym nowym realiom a potrzebami rozwoju miasta w nowej rzeczywistości gospodarki rynkowej, z wieloma problemami wynikającymi z roszczeń do nieruchomości, które zostały zawłaszczone pod rządami dekretu Bieruta. Warszawa może służyć jako sztandarowy przykład nieskuteczności systemu planowania w okresie drugiej połowie XX wieku. Powstające kolejne plany rozbudowy i zagospodarowania Warszawy z określonymi w planach harmonogramami i znaczącymi dla miasta inwestycjami są przykładem wykorzystywania planów do celów propagandowych, gdy w rzeczywistości żaden z przygotowanych i uchwalonych planów nie został zrealizowany do końca. Oczywiście nie należy negować faktu odbudowy Warszawy w nowym kształcie, a także ogromnego wysiłku odtworzenia ze zgliszczy warszawskiej Starówki, Nowego Miasta oraz części Traktu Królewskiego, które podjął cały naród i które zostały w znacznej części doprowadzone do końca. Potem była budowa Trasy W-Z, Stadionu X-lecia i wielu innych obiektów, m.in. przemysłowych (huty Warszawa, FSO, Polfy i innych). Pracownikom każdego nowego zakładu czy fabryki trzeba było zapewnić mieszkania. Rozwijało się więc tanie budownictwo mieszkaniowe dla klasy robotniczej i fachowców różnych specjalności pochodzących z różnych stron Polski. To dla nich wybudowano wielkie i paskudne osiedla na Bielanach, na Tarchominie czy Bródnie. Należy przy tym dodać, że ani jedno założenie urbanistyczne, które zaplanowano w uchwalonych dokumentach, nie zostało doprowadzone do końca. Wszystkie projekty obejmujące całe miasto nie zostały przełożone na spójne dokumenty szczegółowe odnoszące się do dzielnic, czy poszczególnych rejonów Warszawy. Dlatego w Warszawie odczuwa się wciąż chaos przestrzenny. Coś się zaczyna, ale nie ma kontynuacji po drugiej stronie ulicy lub w sąsiedniej dzielnicy. System tylko w teorii był planowy, ale w praktyce nie zapewniał spójności i kontynuacji na różnych poziomach planowania. Plan zagospodarowania przestrzennego nie musiał mieć szerokiej akceptacji społecznej, wystarczyło, aby był akceptowany przez władzę wykonawczą i polityczną. Najczęściej plany były odczytywane przez społeczeństwo jako dodatkowy instrument represji, szczególnie przez te warstwy ludności, które w wyniku planów były wywłaszczane ze swoich nieruchomości. 8

9 Oceniane były również jako szczególna forma propagandy komunistycznej, ukazująca świetlaną przyszłość ustroju sprawiedliwości społecznej. Zmiany ustrojowe, które zaszły w Polsce po roku 1989 wymusiły rewizję dotychczasowego systemu planowania przestrzennego. Po licznych dyskusjach i prezentacjach projektu nowej ustawy korygującej ten system, Sejm uchwalił w 1994 r. Ustawę o zagospodarowaniu przestrzennym, która zastąpiła ustawę z 1984 r. o planowaniu przestrzennym. Zmiana nazwy ustawy nie była bez znaczenia. Chodziło o zdecydowane odcięcie się od zasady poprzedniego ustroju, to jest gospodarki planowej. Rys. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy, rys. nr 14 struktura funkcjonalno-przestrzenna kierunki zagospodarowania (2006). Wszystkie lata powojennego planowania doprowadziły do tego, że Warszawa nie ma charakteru przemyślanego, sprawnie funkcjonującego organizmu miejskiego. Miasto jest chaotyczne, rozlewające się ku przedmieściom odizolowanymi wyspami nowej zabudowy rzucone, ziejące martwymi przestrzeniami. Niektórzy specjaliści uważają, że mamy dzisiaj co najmniej trzy Warszawy. Pierwsza, to ta najbardziej autentyczną, choć rozsypującą się, czyli warszawska Praga, gdzie Niemcy nie zdążyli zrealizować planów zniszczenia. Ta druga to zrekonstruowana część miasta, odtworzona w ludzkiej skali. I mamy wreszcie tę trzecią Warszawę, uważaną za nowoczesną, z której chce się uciekać, czyli osiedle za Żelazną Bramą, paskudne osiedla taniego i masowego budownictwa mieszkaniowego z lat sześćdziesiątych niemal we wszystkich dzielnicach. Do tego tzw. nowoczesne zatkajdziury, czyli potworne plomby w starej zabudowie. 9

10 Proces urbanizacji polega na przekształceniach, w wyniku których teren i jego mieszkańcy nabierają charakteru miejskiego. Geografia osadnictwa pod pojęciem urbanizacji tzn. umiastowienia, widzi proces polegający na zwiększaniu się liczby mieszkańców miast. Stopień (wskaźnik) urbanizacji danego obszaru wyrażany jest odsetkiem ludności tego terytorium żyjącej w miastach. Oznacza to również wzrost powierzchni miast kosztem terenów sąsiednich i coraz większy wpływ na wygląd, krajobraz i życie mieszkańców tych terenów. Urbanizacja jest więc zjawiskiem geograficznym odnoszącym się do miejsca, jego cech i funkcji oraz socjologicznym odnoszącym się do ludzi żyjących w mieście i ich stylu życia. Rozwój ludnościowy i gospodarczy wielkiego miasta nie zatrzymuje się na jego administracyjnej granicy. Granica administracyjna miasta też nie jest ustanowiona raz na zawsze. Po 1950 roku granica Krakowa zmieniana była trzy razy. Za każdym razem przyłączano do miasta kolejne osiedla i podkrakowskie wsie. W 1951 roku powierzchnia Warszawy wzrosła ze 135 km² aż do 412 km². To ogromny przyrost. Kolejne zmiany granicy Warszawy, związane z włączeniem do stolicy kolejnych miejscowości, nie odbywały się już na tak wielką skalę: w 1957 roku włączono do Warszawy miasto Rembertów, w 1977 do stolicy przyłączono podwarszawską dzielnicę przemysłową Ursus oraz kilka podwarszawskich wsi, składających się na dzisiejszą Białołękę, jedną z największych dzielnic, w 1992 roku w granicach miasta znalazło się też trochę terenów wiejskich, np. wieś Aleksandrów w pobliżu Falenicy, w 2002 roku dołączyła Wesoła. Obecnie Warszawa zajmuje powierzchnię 517 km 2. Lecz aby uzmysłowić sobie skalę zmian, czyli skalę urbanizacji, która postępowała od 1951 roku, wystarczy wymienić nazwy dzisiejszych osiedli czy dzielnic, które przed przyłączeniem do Warszawy, były wsiami lub niewielkimi podmiejskimi miejscowościami: Ursynów, Natolin, Wolica, Kabaty, Bemowo, Włochy, Jelonki, Górce, Wawrzyszew, Chomiczówka, Wilanów, Powsin, Bródno, Anin, Falenica, Tarchomin, Nowodwory, Pelcowizna, Śliwice, Golędzinów, Choszczówka... W wyniku koncentrowania się w mieście i w jego najbliższym otoczeniu różnych podmiotów gospodarczych i ludności dochodzi do zmian użytkowania ziemi i wzrostu intensywności zabudowy. Podmiejskie miasteczka i wsie wiążą się coraz silniej z głównym ośrodkiem, tworząc układ przestrzenno-strukturalny zwany aglomeracją lub zespołem miejskim. Dlatego roczniki statystyczne podają dla większości wielkich miast dwie różne liczby ludności: dla miasta w granicach administracyjnych i dla zespołu miejskiego. Wielkości te znacznie się 10

11 różnią, jeśli zespół miejski jest rozległy, a granice miasta stabilne i ciasne. Na przykład dla Warszawy liczba mieszkańców miasta w granicach administracyjnych to 1,76 miliona, zaś mieszkańców zespołu miejskiego jest ponad 3,0 miliony. Obecnie podstawowym aktem określającym proces planowania i gospodarowania przestrzenią w Polsce jest ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustawa przez cały okres obowiązywania podlegała wielu korektom i modyfikacjom. Jej przepisy wyznaczają obowiązujące zasady kształtowania polityki przestrzennej przez organy administracji publicznej oraz określają podział zadań i kompetencji między szczeblami i jednostkami administracji publicznej w zakresie planowania przestrzeni. Hierarchiczność dokumentów planistycznych wiąże się z hierarchicznością władz w Polsce. Taki spójny układ ma gwarantować ład przestrzenny i realizację podstawowych celów polityki przestrzennej na wszystkich poziomach zarządzania. Zaś polityka przestrzenna jest rozumiana jako celowe oddziaływanie władz publicznych na rozmieszczenie wszelakich funkcji i przestrzenne różnicowanie dynamiki ich rozwoju oraz na użytkowanie i zagospodarowanie terenów przez wszystkie osoby prawne i fizyczne. Formułowanie polityki przestrzennej polega na określeniu celów, sposobów i środków jej prowadzenia, a jej realizacja przebiega przez stanowienie i stosowanie prawa oraz podejmowanie działań gospodarczych w tym zwłaszcza inwestycyjnych, w różnych dziedzinach. Polityka przestrzenna formułowana i realizowana jest w układzie wielopodmiotowym i wieloszczeblowym. Najwyżej w hierarchii aktów planistycznych państwa znajduje się koncepcja przestrzennego zagospodarowania kraju, która określa ramy kształtowania polityki przestrzennej państwa. Koncepcję przestrzennego zagospodarowania kraju zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sporządza minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, biorąc za podstawę cele zawarte w takich rządowych dokumentach strategicznych jak Strategia Rozwoju Kraju oraz w dziewięciu strategiach zintegrowanych. Zgodnie z ustawą koncepcja ma także uwzględniać zasady zrównoważonego rozwoju kraju w oparciu o przyrodnicze, kulturowe, społeczne i ekonomiczne uwarunkowania. Celem strategicznym Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju do 2030 roku (KPZK 2030) przyjętej przez Radę Ministrów jest efektywne wykorzystanie przestrzeni kraju i jej zróżnicowanych potencjałów rozwojowych do osiągnięcia: konkurencyjności, zwiększenia zatrudnienia i większej sprawności państwa oraz spójności społecznej, gospodarczej i przestrzennej w długim okresie. KPZK 2030 kładzie szczególny nacisk na budowanie i utrzymywanie ładu przestrzennego, ponieważ decyduje on o warunkach życia obywateli, funkcjonowaniu gospodarki i po- 11

12 zwala wykorzystywać szanse rozwojowe. Koncepcja formułuje także zasady i działania służące zapobieganiu konfliktom w gospodarowaniu przestrzenią i zapewnieniu bezpieczeństwa, w tym powodziowego. Według KPZK 2030 symptomami braku ładu przestrzennego w Polsce są m.in.: Na poziomie kraju postępująca fragmentacja systemów przyrodniczych i degradacja krajobrazów kulturowych, Na regionalnym i subregionalnym niekontrolowana suburbanizacja, rozpraszanie się zabudowy wiejskiej oraz brak koordynacji zabudowy wzdłuż głównych dróg, Na poziomie lokalnym niska jakość przestrzeni publicznych, chaos w formach zabudowy i architekturze zespołów urbanistycznych, niedostateczny poziom wyposażenia w infrastrukturę techniczną i społeczną terenów urbanizowanych i wiejskich. Pełny tekst, streszczenie oraz mapy KPZK 2030 opublikowane zostały na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju: Na poziomie regionalnym sporządza się wojewódzki plan zagospodarowania przestrzennego, który jest wyrazem polityki przestrzennej województwa. Sporządza go marszałek województwa, a uchwala sejmik. Ustalenia planu wojewódzkiego są aktem kierownictwa wewnętrznego województwa, nie mogą więc być podstawą do wydawania jakichkolwiek decyzji. Wiąże on władze województwa, a także inne podmioty przy realizacji polityki przestrzennej. W systemie zarządzania województwem plan zagospodarowania województwa pełni przede wszystkim funkcję stanowiącą, która polega na określeniu obszarów, na których będą realizowane zadania wynikające z programów rządowych oraz inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm RP, Radę Ministrów, właściwego ministra i sejmik województwa. Funkcja ta polega też na uzgadnianiu w tym zakresie gminnych studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Dokumentem określającym politykę przestrzenną gminy jest studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (studium). Studium jest usystematyzowaną inwentaryzacją dotychczasowego zagospodarowania przestrzennego gminy, połączoną z ogólną koncepcją jego przekształcenia i jest tworzone dla całego obszaru w granicach administracyjnych gminy. Studium uchwalane jest przez radę gminy jako forma realizacji obowiązku prowadzenia polityki przestrzennej przez samorządowe władze lokalne. Stąd sporządzenie i uchwalenie studium jest obowiązkowe. 12

13 Studium nie posiada jednak rangi przepisu prawa miejscowego zatem nie jest prawem, ale zobowiązaniem władzy lokalnej do działań zgodnie z wyznaczonymi kierunkami. Zawiera jednak ustalenia wiążące przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (art. 9. ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz elementy regulacyjne w postaci lokalnych zasad zagospodarowania. Studium zawiera informacje: związane ze stanem istniejącym, czyli diagnoza aktualnej sytuacji społeczno gospodarczej i uwarunkowań jej rozwoju, dającą rozpoznanie obiektywnych okoliczności rozwoju, określające kierunki rozwoju przestrzennego i zasady polityki przestrzennej, czyli podstawowe reguły działania w przestrzeni przyjęte przez samorząd lokalny. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym narzędziem planistycznym w systemie prawnym zagospodarowania przestrzennego w Polsce, czyli stanowi prawo miejscowe. W wiążący sposób ustala przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa sposoby zagospodarowania i warunki zabudowy. Rys. Publikacja Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy złożona z tekstu i wielu rysunków (map), dostępna jest pod adresem: Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest deklaracją, którą podejmuje lokalna społeczność, sama dla siebie ustalając zasady i reguły dotyczące sposobu zagospodarowania przestrzeni. W Warszawie od 2006 roku obowiązuje Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania m.st. Warszawy. Dokument był już kilkakrotnie zmieniany na wniosek inwestorów, którym ustalenia Studium nie pozwalały wybudować jakiegoś obiektu na konkretnym terenie. Wnioski o zmianę ustaleń Studium składają też mieszkańcy lub inne organy administracji. Ale najczęściej zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego m.st. Warszawy dokonuje 13

14 się ze względu na wydane decyzje o warunkach zabudowy, które nie muszą brać pod uwagę ustaleń Studium, czyli nie muszą być zgodne z polityką przestrzenną miasta wyrażoną właśnie w Studium. Natomiast Studium musi być zgodne z wydanymi decyzjami. Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawane są tam, gdzie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czyli tam, gdzie nie obowiązuje ustalone tym planem prawo miejscowe. Natomiast to, co ustala Studium nie stanowi podstawy do określenia warunków zabudowy dla jakiegoś terenu. Decyzja o warunkach zabudowy wydawana jest, jeśli są spełnione warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy z 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dlatego zdarza się często, że warunki określone w art. 61 ustawy są spełnione, ale inwestycja, dla której wydana jest decyzja jest niezgodna z ustaleniami Studium. Fot. Jedno z największych osiedli mieszkaniowych na warszawskiej Białołęce wybudowane w szczerym polu na podstawie wydanych decyzji o warunkach zabudowy wydanych jednemu z największych developerów (fot. J. Pawlak). Psucie przestrzeni w oparciu o niekonsekwentne rozwiązania prawne zastosowane w ustawie z 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to właśnie przykład na dysfunkcyjny system, który oddziałuje na inne dziedziny powiązane z planowaniem i zagospodarowaniem przestrzennym. Można więc uznać, że dziś już nikt nie planuje ani centralnie, ani przestrzennie. Świadczy o tym coraz większy chaos w przestrzeni, mimo iż przepisy obowiązującej ustawy miały zagwarantować zrównoważony rozwój i ład przestrzenny nie tylko w Warszawie. Wykorzystane źródła: 1. Marek Dutkowski. Historia planowania przestrzennego, 2. Warszawa. Rozwój przestrzenny, Urząd m.st. Warszawy, Warszawa

15 3. Jolanta Pawlak. Zrównoważony rozwój miast, Pierwsza Warszawska Agenda 21, Warszawa 2010, 4. Jolanta Pawlak, Zbigniew Kaiser. Wspólna przestrzeń wspólne decyzje, Pierwsza Warszawska Agenda 21, Warszawa 2013, Tekst wykładu, wygłoszonego w UCBS dnia 8 maja 2014 r. Niniejszy materiał został opublikowany dzięki dofinansowaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Za jego treść odpowiada wyłącznie Uniwersytet Warszawski. 15

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze.

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze. Plan zagospodarowania przestrzennego województwa stanowi podstawowe narzędzie dla prowadzenia polityki przestrzennej w jego obszarze. Jej prowadzenie służy realizacji celu publicznego, jakim jest ochrona

Bardziej szczegółowo

System planowania przestrzeni w Polsce

System planowania przestrzeni w Polsce System planowania przestrzeni w Polsce Czyli o tym co to jest planowanie przestrzenne, jakie dokumenty je regulują, kto je uchwala i co zawierają Zespół ds. konsultacji społecznych Polskiego Towarzystwa

Bardziej szczegółowo

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne

Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Planowanie przestrzenne jako instrument ochrony środowiska. Aspekty prawne Kraków 27 stycznia 2010 r. Źródła prawa Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (2003); Ustawa o ochronie przyrody

Bardziej szczegółowo

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Posiedzenie Komitetu Sterującego ds. Zmiany Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Śląskiego Katowice, 25 marca 2015 r. 1.

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia.

UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia. UCHWAŁA NR. SEJMIKU WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO z dnia. Projekt Zarządu Województwa Opolskiego w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany Planu zagospodarowania przestrzennego Na podstawie art. 18 ust.

Bardziej szczegółowo

Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej

Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej Łukasz Mikuła Centrum Badań Metropolitalnych UAM Rada Miasta Poznania Planowanie przestrzenne w aglomeracji poznańskiej Polskie Metropolie - Dokonania i Kierunki Rozwoju Poznań 19-20.04.2012 Rozwój aglomeracji

Bardziej szczegółowo

REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+

REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+ REALIZACJA INWESTYCJI DROGOWYCH W ZAŁOŻENIACH PROJEKTU PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO. WIELKOPOLSKA 2020+ TOMASZ KUŹNIAR WIELKOPOLSKIE BIURO PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO

Bardziej szczegółowo

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW GMINA PRZECISZÓW STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PRZECISZÓW Część I WPROWADZENIE Załącznik nr 1 do uchwały Nr V/39/15 Rady Gminy Przeciszów z dnia 26 marca 2015 r.

Bardziej szczegółowo

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje

Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osiedle Stefana Batorego część południowa w Poznaniu Etap: I konsultacje Poznań, 16 listopada 2015 r. Skład zespołu: Marcin Piernikowski projektant

Bardziej szczegółowo

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego

Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego Założenia projektu autorskiego zespołu prof. Zygmunta Niewiadomskiego I. Założenia Kodeksu II. System planowania przestrzennego III. Proces inwestycyjny - etapy IV. Inwestycje publiczne V. Realizacja inwestycji

Bardziej szczegółowo

Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne

Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne Farmy fotowoltaiczne a gminne dokumenty planistyczne Paweł Konieczny Misją Fundacji jest działanie na rzecz ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem odnawialnych źródeł energii Planowanie przestrzenne

Bardziej szczegółowo

Strategia Rozwoju Miasta - Piotrków Trybunalski 2020

Strategia Rozwoju Miasta - Piotrków Trybunalski 2020 Strategia Rozwoju Miasta - Piotrków Trybunalski 2020 Kontekst otoczenia strategicznego Piotrków Trybunalski, 05 listopada 2013 r. Polityka spójności 2014-2020 Propozycja KE, aby strategie stały się warunkiem

Bardziej szczegółowo

ZARZĄDZENIE Nr 1538/2014 PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA z dnia 06.06.2014 r. w sprawie przyjęcia i przekazania pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu

ZARZĄDZENIE Nr 1538/2014 PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA z dnia 06.06.2014 r. w sprawie przyjęcia i przekazania pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu ZARZĄDZENIE Nr 1538/2014 PREZYDENTA MIASTA KRAKOWA z dnia 06.06.2014 r. w sprawie przyjęcia i przekazania pod obrady Rady Miasta Krakowa projektu uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie uchwalenia zmiany

Bardziej szczegółowo

1. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy Miasto Świnoujście.

1. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy Miasto Świnoujście. Załącznik Nr 1 do Uchwały. Analiza zmian w zagospodarowaniu przestrzennym Gminy Miasto Świnoujście wraz z oceną postępów w opracowywaniu planów miejscowych i programem ich sporządzania. I. Stan istniejący

Bardziej szczegółowo

Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu

Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu www.ietu.katowice.pl Otwarte seminaria 2014 Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach Wyznaczanie miejskich obszarów funkcjonalnych w kontekście adaptacji do zmian klimatu Dr inż. arch.

Bardziej szczegółowo

SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA

SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA SPOSOBY UZYSKANIA SPÓJNOŚCI W PLANOWANIU ROZWOJU PRZESTRZENNEGO I SPOŁECZNO - GOSPODARCZEGO DOLNEGO ŚLASKA Seminarium EUREG-u, Katedry UNESCO i Sekcji Polskiej RSA Warszawa, 22 marca 2012 ROK Janusz Korzeń,

Bardziej szczegółowo

Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych

Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych Łukasz Mikuła Instytut Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM Wyzwania dla gospodarki przestrzennej w świetle najnowszych zmian prawnych Projekt częściowo finansowany przez Unię

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 2 lipca 2015 r.

UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 2 lipca 2015 r. UCHWAŁA NR XI/92/2015 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie: zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Żarów. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r.

USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r. Kancelaria Sejmu s. 1/7 USTAWA z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece

Bardziej szczegółowo

OCENA AKTUALNOŚCI STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO MIASTA KRAKOWA I MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO

OCENA AKTUALNOŚCI STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO MIASTA KRAKOWA I MIEJSCOWYCH PLANÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO Załącznik do Uchwały nr CXVI/1226/06 Rady Miasta Krakowa z dnia 13 września 2006 r. PREZYDENT MIASTA KRAKOWA OCENA AKTUALNOŚCI STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO MIASTA KRAKOWA

Bardziej szczegółowo

ŚWIĘTOKRZYSKIE BIURO ROZWOJU REGIONALNEGO W KIELCACH ZESPÓŁ PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA

ŚWIĘTOKRZYSKIE BIURO ROZWOJU REGIONALNEGO W KIELCACH ZESPÓŁ PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚWIĘTOKRZYSKIE BIURO ROZWOJU REGIONALNEGO W KIELCACH ZESPÓŁ PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA Załącznik nr 1 do Uchwały Nr Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia ROLA I FUNKCJE PLANU W SYSTEMIE

Bardziej szczegółowo

Szymala Kierunki rozwoju przestrzennego Wałbrzycha i jego powiązań Wałbrzych, 9 grudnia 2011 Historyczne dokumenty planistyczne: MIEJSCOWY PLAN OGÓLNY ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO ZESPOŁU MIEJSKIEGO

Bardziej szczegółowo

30 listopada 2015 r. PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne

30 listopada 2015 r. PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne PROJEKT MPZP Rejon ulicy Winogrady i Bastionowej w Poznaniu I Konsultacje społeczne 30 listopada 2015 r. Skład zespołu: mgr inż. arch. Małgorzata Kędziora- projektant prowadzący mgr Magdalena Kozielczyk

Bardziej szczegółowo

Wieloletni program sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Płocka na lata 2014-2018 z perspektywą do 2020 roku

Wieloletni program sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Płocka na lata 2014-2018 z perspektywą do 2020 roku Załącznik do Zarządzenia Nr 7/0 Prezydenta Miasta Płocka z dnia 0 listopada 0 Wieloletni program sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Płocka na lata 0-08 z perspektywą

Bardziej szczegółowo

JAK POWSTAJE MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO W WARSZAWIE

JAK POWSTAJE MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO W WARSZAWIE JAK POWSTAJE MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO W WARSZAWIE Przeznaczenie terenów planowane jest z uwzględnieniem wniosków i uwag obywateli, opinii i uzgodnień licznych instytucji, we współpracy

Bardziej szczegółowo

Tendencje rozwojowe pasma północnego Obszaru Metropolitalnego Warszawy

Tendencje rozwojowe pasma północnego Obszaru Metropolitalnego Warszawy Tendencje rozwojowe pasma północnego Obszaru Metropolitalnego Warszawy P R O F. D R H A B. I N Ż. A R C H. J A N M A C I E J C H M I E L E W S K I, M G R I N Ż. A G N I E S Z K A K A R D A Ś, M G R I N

Bardziej szczegółowo

Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym

Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym Kierunki rozwoju, w ujęciu terytorialnym i przestrzennym Wybrane aspekty zainteresowania Ministra Rozwoju Regionalnego miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego Kompetencje Ministra Rozwoju Regionalnego

Bardziej szczegółowo

1. Obszar proponowany do objęcia miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

1. Obszar proponowany do objęcia miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. PP.AU.671.11.2016 Nysa, 16.09.2016 r. ANALIZA zasadności przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część miasta Nysa w rejonie ulicy Morcinka Podstawa

Bardziej szczegółowo

Procedury planistyczne a strategiczne oceny oddziaływania na środowisko

Procedury planistyczne a strategiczne oceny oddziaływania na środowisko Dr Andrzej Tyszecki EKO-KONSULT Biuro Projektowo-Doradcze Gdańsk Procedury planistyczne a strategiczne oceny oddziaływania na środowisko Wstęp Od 2001 roku procedury ocen oddziaływania na środowisko zostały

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r.

UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r. UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r. PROJEKT w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Starego Mokotowa dla zabudowy w pierzei ul. Madalińskiego

Bardziej szczegółowo

SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ

SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ Opracował: Elżbieta Kasperska Biuro Przestrzennego w Lublinie SYSTEM ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ Sprawdził(a): Ewa Banak wg normy PN-EN ISO 9001:2001 Zatwierdził(a) Pełnomocnik d/s Jakości Ewa Wójtowicz Dyrektor

Bardziej szczegółowo

UNIA METROPOLII POLSKICH / TUP WARSZAWA 4/5 lipca 2016 r.

UNIA METROPOLII POLSKICH / TUP WARSZAWA 4/5 lipca 2016 r. WARSZTATY URBANISTYCZNE OBSZARY O ZWARTEJ STRUKTURZE FUNKCJONALNO-PRZESTRZENNEJ UNIA METROPOLII POLSKICH / TUP WARSZAWA 4/5 lipca 2016 r. BIURO PLANOWANIA PRZESTRZENNEGO MIASTA, ul. Szymanowskiego 2, 71-418

Bardziej szczegółowo

Rajmund Ryś Kierujący pracą Departamentu Polityki Przestrzennej Ministerstwo Rozwoju Regionalnego VI DZIEŃ URBANISTY, Poznań

Rajmund Ryś Kierujący pracą Departamentu Polityki Przestrzennej Ministerstwo Rozwoju Regionalnego VI DZIEŃ URBANISTY, Poznań RACJONALNE KSZTAŁTOWANIE PRZESTRZENI A FUNDUSZE EUROPEJSKIE - SZANSE I WYZWANIA Rajmund Ryś Kierujący pracą Departamentu Polityki Przestrzennej Ministerstwo Rozwoju Regionalnego VI DZIEŃ URBANISTY, Poznań

Bardziej szczegółowo

ZMIANY DEMOGRAFICZNE ZACHODZĄCE W WARSZAWIE I JEJ STREFIE PODMIEJSKIEJ PO TRANSFORMACJI USTROJOWEJ W 1989 ROKU

ZMIANY DEMOGRAFICZNE ZACHODZĄCE W WARSZAWIE I JEJ STREFIE PODMIEJSKIEJ PO TRANSFORMACJI USTROJOWEJ W 1989 ROKU ZMIANY DEMOGRAFICZNE ZACHODZĄCE W WARSZAWIE I JEJ STREFIE PODMIEJSKIEJ PO TRANSFORMACJI USTROJOWEJ W 1989 ROKU DR INŻ. ARCH. MAŁGORZATA DENIS, DR INŻ. ARCH. ANNA MAJEWSKA, MGR INŻ. AGNIESZKA KARDAŚ Politechnika

Bardziej szczegółowo

PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM

PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM PROJEKT ZMIAN USTAWY O PLANOWANIU Projekt przygotowany przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury Pana Olgierda Dziekońskiego CELE PROPONOWANYCH ZMIAN USTAWY KOMPLEKSOWA REGULACJA PROCESÓW

Bardziej szczegółowo

Zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2015 r. nowe wyzwania. Jolanta Latała Towarzystwo Urbanistów Polskich

Zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2015 r. nowe wyzwania. Jolanta Latała Towarzystwo Urbanistów Polskich Zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2015 r. nowe wyzwania Jolanta Latała Towarzystwo Urbanistów Polskich A. Bilans terenów przeznaczonych pod zabudowę Szacuje się chłonność

Bardziej szczegółowo

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO

ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO ZMIANA PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO Katarzyna Łabarzewska Wydział Rozwoju Regionalnego Rybnik, 16 kwietnia2015 r. 1.Co to jest plan zagospodarowania przestrzennego województwa?

Bardziej szczegółowo

I. Analiza zasadności przystąpienia do sporządzenia planu

I. Analiza zasadności przystąpienia do sporządzenia planu Załącznik do Zarządzenia Nr 187/2010 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 29 stycznia 2010 r. DOKUMENTACJA CZYNNOŚCI POPRZEDZAJĄCYCH PODJĘCIE UCHWAŁY RADY MIASTA KRAKOWA W SPRAWIE PRZYSTĄPIENIA DO SPORZĄDZENIA

Bardziej szczegółowo

Podstawowym założeniem naszego stanowiska było oddanie decyzji o odrolnieniu pod jurysdykcję gmin, dzięki czemu:

Podstawowym założeniem naszego stanowiska było oddanie decyzji o odrolnieniu pod jurysdykcję gmin, dzięki czemu: Publikujemy w tej sprawie komunikat Związku Miast Polskich. Związek Miast Polskich od połowy lat 90. systematycznie upominał się o zniesienie konieczności uzyskiwania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR.../20... r. RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia r.

UCHWAŁA NR.../20... r. RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia r. UCHWAŁA NR.../20... r. RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia...20... r. PROJEKT DRUK NR 3072 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. Chodkiewicza

Bardziej szczegółowo

ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA

ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA ZINTEGROWANY ROZWÓJ PRZEWORSKO- DYNOWSKIEGO OBSZARU WSPARCIA projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Pomoc Techniczna

Bardziej szczegółowo

Uchwała nr LXIII/1483/06 Rady Miasta Katowice. z dnia 31 lipca 2006 r.

Uchwała nr LXIII/1483/06 Rady Miasta Katowice. z dnia 31 lipca 2006 r. Uchwała nr LXIII/1483/06 Rady Miasta Katowice z dnia 31 lipca 2006 r. w sprawie uchwalenia zmian Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Katowice dla 6 terenów położonych

Bardziej szczegółowo

PROBLEM SUBURBANIZACJI W KONTEKŚCIE ROZWOJU ZRÓWNOWAŻONEGO

PROBLEM SUBURBANIZACJI W KONTEKŚCIE ROZWOJU ZRÓWNOWAŻONEGO PROBLEM SUBURBANIZACJI W KONTEKŚCIE ROZWOJU ZRÓWNOWAŻONEGO Dr inż. arch. Natalia Przesmycka Katedra Architektury, Urbanistyki i Planowania Przestrzennego Wydział Budownictwa i Architektury Politechniki

Bardziej szczegółowo

RATUJMY REMBERTÓW REMBERTÓW BEZ BLOKÓW WNIOSEK I PROTEST OBYWATELSKI DO: Rady Miasta Stołecznego Warszawy na ręce Przewodniczącej Rady

RATUJMY REMBERTÓW REMBERTÓW BEZ BLOKÓW WNIOSEK I PROTEST OBYWATELSKI DO: Rady Miasta Stołecznego Warszawy na ręce Przewodniczącej Rady RATUJMY REMBERTÓW REMBERTÓW BEZ BLOKÓW WNIOSEK I PROTEST OBYWATELSKI DO: Rady Miasta Stołecznego Warszawy na ręce Przewodniczącej Rady Ewy Malinowskiej Grupińskiej oraz Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy

Bardziej szczegółowo

Nieruchomość gruntowa niezabudowana

Nieruchomość gruntowa niezabudowana Nieruchomość gruntowa niezabudowana WAR S ZAWA 01 PRZEDMIOT SPRZEDAŻY Przedmiotowa nieruchomość znajduje się w dzielnicy Żoliborz przy zbiegu ulic Powązkowskiej, Krasińskiego i Elbląskiej. 6 linii tramwajowych

Bardziej szczegółowo

POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020

POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020 ZINTEGROWANE INWESTYCJE TERYTORIALNE POLITYKA SPÓJNOŚCI NA LATA 2014-2020 W grudniu 2013 r. Rada Unii Europejskiej formalnie zatwierdziła nowe przepisy i ustawodawstwo dotyczące kolejnej rundy inwestycji

Bardziej szczegółowo

zmiana Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Małopolskiego Kraków, luty 2016 r.

zmiana Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa Małopolskiego Kraków, luty 2016 r. zmiana Planu Zagospodarowania Przestrzennego Kraków, luty 2016 r. SRWM i dokumenty regionalne PZPWM otoczenie formalne 2011 IV kw. Przyjęcie przez SWM Strategii Rozwoju Województwa Małopolskiego 2020 oraz

Bardziej szczegółowo

Polityka rozwoju miast a ich adaptacja do zmian klimatu. Janusz Radziejowski Towarzystwo Urbanistów Polskich Oddział w Warszawie

Polityka rozwoju miast a ich adaptacja do zmian klimatu. Janusz Radziejowski Towarzystwo Urbanistów Polskich Oddział w Warszawie Polityka rozwoju miast a ich adaptacja do zmian klimatu Janusz Radziejowski Towarzystwo Urbanistów Polskich Oddział w Warszawie Przedmiot rozważań Czy obecny stan zarządzania gospodarką obszarami miejskimi

Bardziej szczegółowo

Wewnętrzny regulamin działalności. Biura Naczelnego Architekta Miasta

Wewnętrzny regulamin działalności. Biura Naczelnego Architekta Miasta 1 Nr z rejestru 20/2003 Urząd Miasta Stołecznego Warszawy Wewnętrzny regulamin działalności Biura Naczelnego Architekta Miasta Niniejszy Wewnętrzny regulamin Z a t w i e r d z a m /-/ Lech Kaczyński Prezydent

Bardziej szczegółowo

Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany

Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany Uzasadnienie do Uchwały Nr... Rady Miejskiej w Piasecznie z dnia... w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta Piaseczna dla obszaru ograniczonego ulicami: Wschodnią,

Bardziej szczegółowo

Możliwość wsparcia procesu rewitalizacji wsi przez wojewódzkich konserwatorów zabytków.

Możliwość wsparcia procesu rewitalizacji wsi przez wojewódzkich konserwatorów zabytków. Sieć Najciekawszych Wsi - sposób na zachowanie dziedzictwa kulturowego wsi w Polsce Możliwość wsparcia procesu rewitalizacji wsi przez wojewódzkich konserwatorów zabytków. Barbara Nowak-Obelinda Dolnośląski

Bardziej szczegółowo

Jakie są wyniki dotychczasowych analiz bilansu otwarcia do zmiany Studium?

Jakie są wyniki dotychczasowych analiz bilansu otwarcia do zmiany Studium? Łódź, dnia 6 maja 2014 r. Materiał prasowy przygotowany przez Miejską Pracownię Urbanistyczną w Łodzi w związku z prezentacją 29 kwietnia 2014 r. na sesji Rady Miejskiej w Łodzi materiału dotyczącego prac

Bardziej szczegółowo

Marcin Czajkowski 2174 Administracja. Marcin Czajkowski, 21740. Administracja

Marcin Czajkowski 2174 Administracja. Marcin Czajkowski, 21740. Administracja Marcin Czajkowski 2174 Administracja Marcin Czajkowski, 21740 Administracja 1995r. - Uchwała Rady m.st. Warszawy Polityka Transportowa m. st. Warszawy 2004r. 2006r. WOST Warszawski Okrągły Stół Transportowy

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA USTKA

UCHWAŁA NR... RADY MIASTA USTKA Projekt z dnia 13 września 2012 r. Zatwierdzony przez... UCHWAŁA NR... RADY MIASTA USTKA z dnia 5 września 2012 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ZUBRZYCKIEGO

Bardziej szczegółowo

Polityka Krajobrazowa na Dolnym Śląsku - nowe zadania dla samorządów województw wynikające z Ustawy krajobrazowej

Polityka Krajobrazowa na Dolnym Śląsku - nowe zadania dla samorządów województw wynikające z Ustawy krajobrazowej Polityka Krajobrazowa na Dolnym Śląsku - nowe zadania dla samorządów województw wynikające z Ustawy krajobrazowej Samorządowa Jednostka Organizacyjna Województwa Dolnośląskiego Dariusz Zięba Instytut Rozwoju

Bardziej szczegółowo

MIEJSKA PRACOWNIA URBANISTYCZNA W POZNANIU (MPU)

MIEJSKA PRACOWNIA URBANISTYCZNA W POZNANIU (MPU) MIEJSKA PRACOWNIA URBANISTYCZNA W POZNANIU (MPU) Jest miejską jednostką organizacyjną. KOMPETENCJE I ZADANIA: opracowywanie projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla miasta Poznania

Bardziej szczegółowo

MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZEN- NEGO A SKUTKI EKONOMICZNE JEGO UCHWALENIA

MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZEN- NEGO A SKUTKI EKONOMICZNE JEGO UCHWALENIA ELŻ BIETA CZEKIEL-Ś WITALSKA MIEJSCOWY PLAN ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZEN- NEGO A SKUTKI EKONOMICZNE JEGO UCHWALENIA Prognoza skutków finansowych, która musi być sporządzana od lipca 2003 r., w związku z

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r.

UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r. UCHWAŁA NR RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY z dnia... r. PROJEKT w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Starego Mokotowa dla zabudowy w pierzei ul. Rejtana pomiędzy ul.

Bardziej szczegółowo

Lista pytań ogólnych na egzamin inżynierski

Lista pytań ogólnych na egzamin inżynierski Lista pytań ogólnych na egzamin inżynierski numer Pytanie 1 Trzy podstawowe rodzaje przestrzeni, podstawowe cechy przestrzeni 2 Funkcje zagospodarowania przestrzeni i zależność między nimi 3 Przestrzenne

Bardziej szczegółowo

Lider Projektu Powiat Chojnicki

Lider Projektu Powiat Chojnicki Lider Projektu Powiat Chojnicki Starostwo Powiatowe w Chojnicach ul. 31 Stycznia 56 89-600 Chojnice tel. 52 396 65 00 e-mail: starostwo@powiat.chojnice.pl Partnerzy Projektu Gmina Brusy Gmina Chojnice

Bardziej szczegółowo

Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów

Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów Uzasadnienie do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części obrębu Władysławów Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy Lesznowola dla części

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r.

UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia r. Projekt DRUK Nr... UCHWAŁA NR... RADY MIEJSKIEJ W OŻAROWIE MAZOWIECKIM z dnia... 2014 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ożarów Mazowiecki

Bardziej szczegółowo

1. Wstęp Stołeczny Zarząd Infrastruktury Dowództwo Wojsk Lądowych Muzeum X Pawilonu Bramę Bielańską Bramę Straceń Muzeum Niepodległości

1. Wstęp Stołeczny Zarząd Infrastruktury Dowództwo Wojsk Lądowych Muzeum X Pawilonu Bramę Bielańską Bramę Straceń Muzeum Niepodległości 1. Wstęp Na podstawie Decyzji nr 418/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 19.10.2006 r. dokonano wyboru lokalizacji dla budowy nowej siedziby MUZEUM WOJSKA POLSKIEGO w Cytadeli Warszawskiej. Cytadela Warszawska

Bardziej szczegółowo

Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny

Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny Dr Piotr Raźniak, Instytut Geografii, Uniwersytet Pedagogiczny Mgr inż. Monika Grochal, Urząd Gminy i Miasta Dobczyce, Krakowska Akademia im. A. Frycza Modrzewskiego GMINA I MIASTO DOBCZYCE W KRAKOWSKIM

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r.

UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r. UZASADNIENIE Do Uchwały Nr Rady Miejskiej Gminy Pobiedziska z dnia. 2016r. w sprawie: zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w rejonie

Bardziej szczegółowo

KONSEKWENCJA* jedyny klucz do sukcesu

KONSEKWENCJA* jedyny klucz do sukcesu KONSEKWENCJA* jedyny klucz do sukcesu www.wgospodarce.pl *logiczna ciągłość w działaniu; postępowanie oparte na ściśle określonych zasadach, zgodnie z powziętym planem; wytrwałość w dążeniu do osiągnięcia

Bardziej szczegółowo

ŹRÓDŁA PRAWA ADMINISTRACYJNEGO W SYSTEMIE PRAWA WEWNĘTRZNEGO

ŹRÓDŁA PRAWA ADMINISTRACYJNEGO W SYSTEMIE PRAWA WEWNĘTRZNEGO Maciej M. Sokołowski ŹRÓDŁA PRAWA ADMINISTRACYJNEGO W SYSTEMIE PRAWA WEWNĘTRZNEGO Warszawa, 16/10/2014 r. POJĘCIE ŹRÓDEŁ PRAWA Czynniki wpływające na treść prawa np. wola narodu czy prawodawcy, stosunki

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek

Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek Integracja terytorialna Obszar funkcjonalny Poznania Integracja instytucjonalna Samorządy 3 szczebli, instytucje, organizacje działające na obszarze Metropolii Koncepcja

Bardziej szczegółowo

Planowanie w gospodarce odpadami

Planowanie w gospodarce odpadami Planowanie w gospodarce odpadami Łukasz Turowski Skąd potrzeba planowania w gospodarce odpadami? Głównymi celami w polityce Unii Europejskiej w zakresie gospodarowania odpadami są: zapobieganie powstawaniu

Bardziej szczegółowo

Nowe wyzwania dla opracowania programu inwestycji komunikacyjnych i inżynieryjnych

Nowe wyzwania dla opracowania programu inwestycji komunikacyjnych i inżynieryjnych Nowe wyzwania dla opracowania programu inwestycji komunikacyjnych i inżynieryjnych Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urząd m.st. Warszawy Warszawa, 20 kwietnia 2016 r. sieć wodociągowa sieć

Bardziej szczegółowo

Poznań, 13 października 2016 r. Zespół projektowy pod kierownictwem: mgr inż. arch. Adama Kijowskiego

Poznań, 13 października 2016 r. Zespół projektowy pod kierownictwem: mgr inż. arch. Adama Kijowskiego Projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla terenu w rejonie ulic Półwiejskiej, Krysiewicza i Ogrodowej w Poznaniu Przystąpienie do sporządzenia mpzp Poznań, 13 października 2016 r. Zespół

Bardziej szczegółowo

jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego

jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego jako źródło danych do planowania strategicznego i przestrzennego 1 ok. 80% danych to dane przestrzenne - ORSiP jest źródłem takich danych, każde wiarygodne i aktualne źródło danych przestrzennych jest

Bardziej szczegółowo

Przewodniczący Sejmik Województwa Mazowieckiego. Komisję Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego UZASADNIENIE

Przewodniczący Sejmik Województwa Mazowieckiego. Komisję Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego UZASADNIENIE Warszawa, dnia 2 czerwca 2015 r. /Imię nazwisko (Lub nazwa podmiotu) Adres/ Telefon mail Do Marszałek Województwa Mazowieckiego jako Przewodniczącego Zarządu Województwa Mazowieckiego Przewodniczący Sejmik

Bardziej szczegółowo

DOSTĘPNOŚĆ MIESZKAŃ I JAKOŚĆ ŚRODOWISKA MIESZKANIOWEGO

DOSTĘPNOŚĆ MIESZKAŃ I JAKOŚĆ ŚRODOWISKA MIESZKANIOWEGO Mieszkać godnie. Wspólnie budujemy politykę mieszkaniową w Polsce. Adam Kowalewski Architekt, dr nauk ekonomicznych Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej Główna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna DOSTĘPNOŚĆ

Bardziej szczegółowo

Maciej Mycielski Daniel Piotrowski WARSZTATY CHARRETTE: ZRÓWNOWAŻONA URBANISTYKA W PRAKTYCE

Maciej Mycielski Daniel Piotrowski WARSZTATY CHARRETTE: ZRÓWNOWAŻONA URBANISTYKA W PRAKTYCE Maciej Mycielski Daniel Piotrowski WARSZTATY CHARRETTE: ZRÓWNOWAŻONA URBANISTYKA W PRAKTYCE MAU to biuro projektowe i konsultingowe specjalizujące się w zrównoważonej urbanistyce jako sztuce planowania

Bardziej szczegółowo

WÓJT GMINY BORZYTUCHOM

WÓJT GMINY BORZYTUCHOM WÓJT GMINY BORZYTUCHOM 251 252 7. SYNTEZA UWARUNKOWAŃ DO ZMIAN W STUDIUM 7.1. ZAWARTOŚĆ I FORMA OPRACOWANIA. Opracowanie planistyczne p.t. Zmiana Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego

Bardziej szczegółowo

Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku. Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014

Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku. Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014 Załącznik do Uchwały Nr 651/XLIV/09 Rady Miasta Płocka z dnia 29 grudnia 2009 roku Wieloletni Plan Inwestycyjny Miasta Płocka na lata 2010-2014 Płock, grudzień 2009 Działy opracowania: I. Wprowadzenie.

Bardziej szczegółowo

na rzecz promocji jazdy na rowerze jako sposobu transportu do i z pracy

na rzecz promocji jazdy na rowerze jako sposobu transportu do i z pracy Krótko i długoterminowe d plany Urzędu na rzecz promocji jazdy na rowerze jako sposobu transportu do i z pracy Marcin Czajkowski Urząd m.st. Warszawy Biuro Drogownictwa i Komunikacji Wydział Analiz Programowych

Bardziej szczegółowo

Gospodarka przestrzenna studia pierwszego stopnia

Gospodarka przestrzenna studia pierwszego stopnia Gospodarka przestrzenna studia pierwszego stopnia Pytania do egzaminu inżynierskiego Egzamin dyplomowy obejmuje zestaw 3 pytań podzielonych na dwa działy: - wiedza ogólna, - wiedza specjalnościowa. Na

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA Nr XLIVXLIV/784 /14 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 26 czerwca 2014r.

UCHWAŁA Nr XLIVXLIV/784 /14 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 26 czerwca 2014r. UCHWAŁA Nr XLIVXLIV/784 /14 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 26 czerwca 2014r. w sprawie przyjęcia projektu Uchwały Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego w sprawie zmiany uchwały Nr VIII/133/11

Bardziej szczegółowo

Wartości wysoko cenione i ich odzwierciedlenie w polityce przestrzennej

Wartości wysoko cenione i ich odzwierciedlenie w polityce przestrzennej Wartości wysoko cenione i ich odzwierciedlenie w polityce przestrzennej Dr Piotr Fogel Instytut Gospodarki Przestrzennej i Mieszkalnictwa Warszawa 1 Planowanie przestrzenne jako Jedyny sposób osiągania

Bardziej szczegółowo

Zintegrowane zarządzanie w aglomeracjach

Zintegrowane zarządzanie w aglomeracjach Zintegrowane zarządzanie w aglomeracjach 18-19 maja 2010 / ul. Śląska 11/13, 42-217 w projekcie Rola miast w zintegrowanym rozwoju regionu kwiecień 2008 r. kwiecień 2011 r. ul. Śląska 11/13, 42-217 Partnerzy

Bardziej szczegółowo

Uchwała nr XX/370/07 Rady Miasta Katowice. z dnia 20 grudnia 2007 r.

Uchwała nr XX/370/07 Rady Miasta Katowice. z dnia 20 grudnia 2007 r. Uchwała nr XX/370/07 Rady Miasta Katowice z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie uchwalenia zmian Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Katowice Na podstawie art. 18 ust.

Bardziej szczegółowo

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PŁUśNICA

STUDIUM UWARUNKOWAŃ I KIERUNKÓW ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO GMINY PŁUśNICA SPIS TREŚCI Wstęp.. 8 I UWARUNKOWANIA PONADLOKALNE 9 1 UWARUNKOWANIA LOKALIZACYJNE GMINY. 9 1.1 Cechy położenia gminy 9 1.2 Regionalne uwarunkowania przyrodnicze 10 1.3 Historyczne przekształcenia na terenie

Bardziej szczegółowo

Obszar strategiczny Metropolia Poznań

Obszar strategiczny Metropolia Poznań Obszar strategiczny Metropolia Poznań Prof. dr hab. Tomasz Kaczmarek Ocena aktualności wyzwań strategicznych w kontekście uwarunkowań rozwoju społeczno-gospodarczego miasta Poznania Rada Strategii rozwoju

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 12 kwietnia 2012 r.

UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE. z dnia 12 kwietnia 2012 r. UCHWAŁA NR XXII/159/2012 RADY MIEJSKIEJ W ŻAROWIE z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie: przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie wsi

Bardziej szczegółowo

REWITALIZACJA I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ MIASTA Przemiany Warszawy po 1990.

REWITALIZACJA I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ MIASTA Przemiany Warszawy po 1990. REWITALIZACJA I ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ MIASTA Przemiany Warszawy po 1990. II KONGRES REWITALIZACJI MIAST Kraków 2012 Magdalena Staniszkis, Wydział Architektury, Politechnika Warszawska 1 ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ

Bardziej szczegółowo

Wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania Odnowa wsi oraz zachowanie i ochrona dziedzictwa kulturowego

Wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania Odnowa wsi oraz zachowanie i ochrona dziedzictwa kulturowego MINISTERSTWO ROLNICTWA I ROZWOJU WSI Wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania Odnowa wsi oraz zachowanie i ochrona dziedzictwa kulturowego Uwaga: ubiegający się o dofinansowanie

Bardziej szczegółowo

Samorząd terytorialny w Polsce Podstawowe informacje

Samorząd terytorialny w Polsce Podstawowe informacje Samorząd terytorialny w Polsce Podstawowe informacje Samorząd w konstytucji RP Mieszkańcy gminy stanowią wspólnotę samorządową Zasada pomocniczości subsydiarności opiera się na dwóch założeniach: - tyle

Bardziej szczegółowo

Czy i jakie korzyści przyniesie przekształcenie ZPR w gminny program rewitalizacji?

Czy i jakie korzyści przyniesie przekształcenie ZPR w gminny program rewitalizacji? Czy i jakie korzyści przyniesie przekształcenie ZPR w gminny program rewitalizacji? dr Aleksandra Jadach-Sepioło Szkoła Główna Handlowa w Warszawie Instytut Rozwoju Miast Plan prezentacji Narzędzia ZPR

Bardziej szczegółowo

Rewitalizacja. Rewitalizacja jako kluczowy element polityki miejskiej. Rajmund Ryś Dyrektor Departamentu Polityki Przestrzennej w MIiR

Rewitalizacja. Rewitalizacja jako kluczowy element polityki miejskiej. Rajmund Ryś Dyrektor Departamentu Polityki Przestrzennej w MIiR Rewitalizacja Rewitalizacja jako kluczowy element polityki miejskiej Rajmund Ryś Dyrektor Departamentu Polityki Przestrzennej w MIiR Rewitalizacja jako kluczowy element polityki miejskiej Rajmund Ryś Dyrektor

Bardziej szczegółowo

WBPP. Energetyka wiatrowa w dokumentach planistycznych w województwie pomorskim. Debata: Energia wiatrowa na Pomorzu - Perspektywy, szanse, zagrożenia

WBPP. Energetyka wiatrowa w dokumentach planistycznych w województwie pomorskim. Debata: Energia wiatrowa na Pomorzu - Perspektywy, szanse, zagrożenia Energetyka wiatrowa w dokumentach planistycznych w województwie pomorskim Debata: Energia wiatrowa na Pomorzu - Perspektywy, szanse, zagrożenia Gdynia 15 listopada 2007 Przesłanki rozwoju energetyki wiatrowej

Bardziej szczegółowo

INFORMACJA DOTYCZĄCA DELIMITACJI OBSZARU RADOMSKIEGO REGIONALNEGO INSTRUMENTU TERYTORIALNEGO

INFORMACJA DOTYCZĄCA DELIMITACJI OBSZARU RADOMSKIEGO REGIONALNEGO INSTRUMENTU TERYTORIALNEGO INFORMACJA DOTYCZĄCA DELIMITACJI OBSZARU RADOMSKIEGO REGIONALNEGO INSTRUMENTU TERYTORIALNEGO Zintegrowane Inwestycje Terytorialne (ZIT) i wywodzące się od nich Regionalne Instrumenty Terytorialne (RIT)

Bardziej szczegółowo

(wstaw herb Gminy) Aktualizacja programu ochrony środowiska Gminy (wstaw nazwę Gminy) na lata 2009-2012 z perspektywą na lata 2013-2016

(wstaw herb Gminy) Aktualizacja programu ochrony środowiska Gminy (wstaw nazwę Gminy) na lata 2009-2012 z perspektywą na lata 2013-2016 (wstaw herb Gminy) Aktualizacja programu ochrony środowiska Gminy (wstaw nazwę Gminy) na lata 2009-2012 z perspektywą na lata 2013-2016 (wstaw nazwę Gminy oraz podaj miesiąc i rok) 1 Program został opracowany

Bardziej szczegółowo

Reorganizacja warszawskiej służby geodezyjnej w latach

Reorganizacja warszawskiej służby geodezyjnej w latach Reorganizacja warszawskiej służby geodezyjnej w latach 2004-2013 Jarosław Lendzion Biuro Geodezji i Katastru Urzędu m.st. Warszawy listopad 2013 r. Agenda 1. Początki (od 2002 roku) 2. Powstaje BGiK 3.

Bardziej szczegółowo

Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r.

Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r. Konferencja -,,KONSTRUKCJE BUDOWLANE Warszawa, 21 listopad 2014 r. Zmiany przepisów w budownictwie Kodeks urbanistyczno budowlany Wiesław Bocheńczyk Zadanie nowej normy prawnej w budownictwie,,kodeks urbanistyczno

Bardziej szczegółowo

A. Zawartość planu ochrony dla parku narodowego i obszaru Natura Porównanie zawartości obu planów.

A. Zawartość planu ochrony dla parku narodowego i obszaru Natura Porównanie zawartości obu planów. Zawartość, tryb sporządzania i zakres prac koniecznych dla sporządzenia projektu planu ochrony dla parku narodowego, uwzględniającego zakres planu ochrony dla obszaru Natura 2000 Zgodnie z art. 20 ust.

Bardziej szczegółowo

Stan realizacji Projektu BW

Stan realizacji Projektu BW Stan realizacji Projektu BW Krzysztof Mączewski Dyrektor Departamentu Geodezji i Kartografii Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego w Warszawie Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze

Bardziej szczegółowo

dr inż. Joanna Budnicka Kosior dr inż. Dariusz Korpetta dr hab. Bolesław Porter, prof. SGGW

dr inż. Joanna Budnicka Kosior dr inż. Dariusz Korpetta dr hab. Bolesław Porter, prof. SGGW Nowe uwarunkowania projektowania zagospodarowania przestrzennego na poziomie lokalnym, a potrzeby kształcenia na studiach inżynierskich gospodarki przestrzennej dr inż. Joanna Budnicka Kosior dr inż. Dariusz

Bardziej szczegółowo