Załącznik: Uwagi nadesłane przez respondentów i stanowiska komórek odpowiedzialnych merytorycznie za zgłoszone akty prawne

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "Załącznik: Uwagi nadesłane przez respondentów i stanowiska komórek odpowiedzialnych merytorycznie za zgłoszone akty prawne"

Transkrypt

1 Załącznik: Uwagi nadesłane przez respondentów i stanowiska komórek odpowiedzialnych merytorycznie za zgłoszone akty prawne Polski akt Ustawa o produktach biobójczych 98/8/WE o produktach biobójczych z dnia 16 lutego 1998r. Ustawa stanowi zbyt rygorystyczne wdroŝenie art. 16 dyrektywy 98/8/WE. Ustawa wprowadza wymóg dołączania do wniosku o wydanie pozwolenia na obrót produktem biobójczym sprawozdania z badań skuteczności produktu. Stanowi to powaŝne skomplikowanie procedury dopuszczania produktu do obrotu. Obowiązek przedstawiania sprawozdań z badania skuteczności produktów biobójczych, zawarty w ww. ustawie, realizuje cel zawarty w pkt. 8 preambuły dyrektywy 98/8/WE, którym jest upewnienie się, ze znajdujące się w obrocie produkty biobójcze sa skuteczne. Najprostszą forma upewnienia się przez organ kompetentny o skuteczności produktu biobójczego jest ocena wykonanych i przedstawionych przez podmiot zgłaszający badań skuteczności biobójczej produktu. Art. 16 ww. dyrektywy zezwala panstwom członkowskim w okresie przejściowym (do roku 2010) dalszym ciągu stosować swój system i praktykę obowiązującą przy wprowadzaniu na rynek produktów biobójczych. NaleŜy przypomnieć, Ŝe przed uchwaleniem ustawy z dnia 13 września 2002r. o produktach biobójczych, system rejestracji w Polsce opierał się, dla większości produktów biobójczych, na atestach wydawanych przez instytucje takie jak Państwowy Zakład Higieny, Instytut Techniki Budowlanej, Instytut Leków i inne. Przy rejestracji wymagane było przedstawienie przez zgłaszającego wyników badania skuteczności, co więcej dla niektórych grup produktów wymagane było wykonanie tych badań w laboratoriach instytucji wydających atest lub laboratoriach wskazanych przez te instytucje. Ponadto, dla niektórych grup produktów niezbędne było, w celu zatwierdzenia okresu waŝności, przedstawienie wyników badania stabilności produktu. W związku z powyŝszym naleŝy stwierdzić, ze rezygnacja z zawartego w art. 54 ust. 4 pkt. 9 ustawy wymagania przedstawiania sprawozdania z badań potwierdzających skuteczność produktu biobójczego byłaby niezrozumiałym obniŝeniem kryteriów oceny dopuszczanych do obrotu produktów biobójczych i byłaby niezgodna z zaleceniami zawartymi w dyrektywie 98/9/WE o produktach boibójczych, w tym takŝe z art. 16 tej dyrektywy. Zniesienie tego wymagania ograniczyłoby kontrolę nad jakością produktów biobójczych dopuszczanych do obrotu i mogłoby doprowadzić do rejestracji produktów o nieskutecznym działaniu.

2 1) Ustawa o towarach paczkowanych 2) Ustawa z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej 1) Dyrektywa Rady z 19 grudnia 1974 w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego opakowywania według objętości pewnych płynów w formie towarów paczkowanych (75/106/EWG) zmieniona dyrektywami 78/891/EWG, 79/1005/EWG, 85/10/EWG, 88/316/EWG, 89/676/EWG, 2) Dyrektywa Rady z dnia 19 grudnia 1974r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego butelek uŝywanych jako pojemniki miarowe (75/107/EWG) 3) Dyrektywa Rady z dnia 20 stycznia 1976r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego paczkowania niektórych towarów według ich masy lub objętości (76/211/EWG) 4) Dyrektywa Rady z dnia 15 stycznia 1980r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego zakresów nominalnych ilości oraz nominalnych objętości dopuszczalnych dla określonych towarów paczkowanych (80/232 EWG) zmieniona przez dyrektywy 86/96/EWG i 87/356/EWG Przepisy zawarte w tych ustawach dotyczące obowiązku umieszczania adresu paczkującego lub przedsiębiorcy wprowadzającego wyrób do obrotu stanowi nadmierne obciąŝenie i dodatkowy obowiązek W odniesieniu do ustawy o towarach paczkowanych (TP) (Dz. U. z 2001r. Nr. 128 poz. 1409) i ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (SDG) (Dz. U. z 2004r. nr. 173 poz. 1807) nie podzielamy stanowiska respondenta, Ŝe przepisy zawarte w tych ustawach dotyczące obowiązku umieszczania adresu paczkującego lub przedsiębiorcy wprowadzającego wyrób do obrotu moŝe stanowić nadmierne obciąŝenie i dodatkowy obowiązek. NaleŜy równieŝ dodać, Ŝe przepisy w ustawie o TP i ustawie SDG są spójne z ustawą o kosmetykach (Dz. U. z 2001r. nr. 42 poz. 473). Zgodnie z art. 7 ust. 1 TP (...) towary paczkowane wprowadzane do obrotu powinny posiadać następujące oznakowania: nazwę produktu, ilość nominalną produktu, oznaczenie paczkującego. Przepis ten ma na celu identyfikację paczkującego, bowiem to paczkujący jest odpowiedzialny za spełnienie wymagań określonych w przedmiotowej ustawie odnośnie ilości nominalnej produktu w opakowaniu. Przepis ten jest spójny z art.6 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosmetykach, iŝ Oznakowanie opakowania jednostkowego kosmetyku, z zastrzeŝeniem ust. 3, umieszczone na pojemniku i opakowaniu jednostkowym zewnętrznym zawiera (...) imię i nazwisko lub nazwę i adres producenta, a takŝe nazwę państwa, jeŝeli kosmetyk jest produkowany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw członkowskich Unii Europejskiej; informacje te mogą być skrócone, pod warunkiem Ŝe umoŝliwiają identyfikację producenta. Jednocześnie ustawa o kosmetykach wprowadza szeroką definicję producenta, którym jest przedsiębiorca, który wytwarza i wprowadza kosmetyk do obrotu albo który wprowadza kosmetyk do obrotu, a takŝe jego przedstawiciel oraz kaŝda osoba, która występuje jako wytwórca, umieszczając na produkcie lub dołączając do niego swoją firmę, znak towarowy lub inne odróŝniające oznaczenie; za producenta uwaŝa się takŝe importera. W myśl tej definicji kaŝdy podmiot odpowiedzialny jest za spełnienie wymagań w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego, składu, oznakowania kosmetyków oraz warunki obrotu kosmetykami. Obowiązek umieszczania adresu wynika z przepisów prawa wspólnotowego, bowiem występuje on w dyrektywach z obszaru pre-packing i szczegółowo reguluje powyŝsze kwestie.

3 1) Ustawa o towarach paczkowanych 2) Ustawa z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej 1) Dyrektywa Rady z 19 grudnia 1974 w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego opakowywania według objętości pewnych płynów w formie towarów paczkowanych (75/106/EWG) zmieniona dyrektywami 78/891/EWG, 79/1005/EWG, 85/10/EWG, 88/316/EWG, 89/676/EWG, 2) Dyrektywa Rady z dnia 19 grudnia 1974r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego butelek uŝywanych jako pojemniki miarowe (75/107/EWG) 3) Dyrektywa Rady z dnia 20 stycznia 1976r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego paczkowania niektórych towarów według ich masy lub objętości (76/211/EWG) 4) Dyrektywa Rady z dnia 15 stycznia 1980r. w sprawie zbliŝenia ustawodawstwa państw członkowskich dotyczącego zakresów nominalnych ilości oraz nominalnych objętości dopuszczalnych dla określonych towarów paczkowanych (80/232 EWG) zmieniona przez dyrektywy 86/96/EWG i 87/356/EWG Przepisy zawarte w tych ustawach dotyczące obowiązku umieszczania adresu paczkującego lub przedsiębiorcy wprowadzającego wyrób do obrotu stanowi nadmierne obciąŝenie i dodatkowy obowiązek Celem art. 20 SDG jest identyfikacja podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzanie towaru do obrotu, zgodnie z którym Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji informacji w języku polskim zawierających: firmę przedsiębiorcy i jego adres, nazwę towaru, inne oznaczenia i informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów. Urząd Komitetu Integracji Europejskiej w wydanej opinii uznał, Ŝe przepis art. 20 ustawy SDG nie narusza art. 28 TWE, poniewaŝ jest on uzasadniony wymaganiami ochrony konsumenta oraz dodatkowo umoŝliwia prawidłowe i bezproblemowe stosowanie w Polsce prawa wspólnotowego. Ponadto obecne brzmienie przepisu zostało skonstruowane na wzór wspólnotowych uregulowań ch dotyczących obowiązków producenta w odniesieniu do poszczególnych kategorii towarów. Ministerstwo Gospodarki równieŝ podziela tę opinię. W związku z prowadzonymi pracami nad ustawą SDG, w trakcie uzgodnień międzyresortowych, zostało zaproponowane nowe brzmienie art. 20. Celem zaproponowanej zmiany było uelastycznienie zawartej w tym przepisie normy prawnej. W przepisie tym uwzględniono moŝliwość innego niŝ bezpośrednie oznakowanie na towarze lub jego opakowaniu sposobu oznaczania wyrobów, poprzez dodanie w art. 20 określenia: lub dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób. Przepis ten został zmieniony w celu rozszerzenia moŝliwości informowania konsumentów o towarze mając na uwadze równieŝ zmieniające się sposoby organizacji sprzedaŝy, nowe formy i techniki przekazywania konsumentowi informacji o towarze. W związku z powyŝszymi wyjaśnieniami nowe brzmienie przepisu art.20 SDG jest następujące: Art Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie, instrukcji lub dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemnych informacji w języku polskim: 1) określających firmę przedsiębiorcy i jego adres; 2) umoŝliwiających identyfikację towaru. 2. Przepis ust.1 pkt. 2 nie dotyczy towarów, w stosunku do których odrębne przepisy szczegółowo regulują obowiązki w zakresie oznakowania. 3. Przepis ust. 1 nie dotyczy środków spoŝywczych w rozumieniu Rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności. W zmienionym przepisie uwzględniono moŝliwość innego niŝ wskazany w obecnie obowiązującym art. 20 sposobu oznaczania wyrobów poprzez dodanie określenia: lub dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób. Stosowanie przez przedsiębiorców tej dodatkowej moŝliwości oznaczania wyrobów będzie moŝliwe w przypadku, gdy prowadzona przez sprzedawcę działalność gospodarcza, a takŝe sposób organizacji sprzedaŝy zapewnią konsumentowi dostęp do rzetelnej, wyczerpującej oraz niebudzącej wątpliwości informacji o towarze oraz jego wytwórcy (sprzedawcy).

4 Ustawa o podatku akcyzowym Dyrektywa Rady z dnia 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania, tzw. dyrektywa horyzontalna (92/12/EWG) NaleŜy wykreślić kosmetyki z listy produktów objętych podatkiem akcyzowym, gdyŝ podatek ten nie zapewnia ochrony rynku konsumentów. Niewłaściwym stosowaniem dyrektywy jest równieŝ wymóg notyfikacji miejsc i pierwszego importu na teren UE, postawiony w ustawie o kosmetykach. Jest to zapis wykraczający poza dyrektywę kosmetyczną nr. 76/768/EEC. W większości krajów UE zgłasza się jednorazowo miejsce produkcji i pierwszego importu lub określone kategorie kosmetyków raz na ustalony okres czasu np. raz na pół roku. Polska jest jedynym krajem UE, w którym pobierana jest akcyza na kosmetyki. Dyrektywa Rady nr 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów podlegających podatkowi akcyzowemu, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (tzw. dyrektywa horyzontalna) dopuściła moŝliwość opodatkowania przez państwa członkowskie podatkiem akcyzowym wyrobów innych niŝ zharmonizowane. Korzystając z tej moŝliwości polski ustawodawca pozostawił kosmetyki w grupie wyrobów akcyzowych utrzymując obowiązek podatkowy. Z uwagi na fakt, iŝ Polska jest jedynym krajem spośród państw-członków Unii Europejskiej, w którym produkty kosmetyczne są objęte podatkiem akcyzowym, rozwiązanie takie było często krytykowane przez przedsiębiorców jako sprzeczne z prawem unijnym i powodujące nierównoprawne traktowanie podmiotów gospodarczych działających na rynku unijnym. Warto zauwaŝyć, iŝ w ramach obecnie prowadzonych prac nad zmianami ustaw podatkowych Minister Finansów zadeklarował zniesienie akcyzy na kosmetyki. Biorąc pod uwagę powyŝsze oraz ze względu na znikomy udział akcyzy na wyroby kosmetyczne w dochodach budŝetu państwa, postulat zniesienia podatku akcyzowego na przedmiotowe produkty naleŝy uznać za zasadny.

5 Ustawa o podatku od towarów i usług Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych wspólny system podatku od wartości dodanej ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) Obowiązek dotyczący dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (art.142 ustawy), obowiązek sporządzania informacji podsumowującej dla wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (art. 100), ograniczenia przy odliczaniu podatku naliczonego z tytułu nabycia, najmu, leasingu itp. pojazdów samochodowych (art i art. 86.7), przy odliczaniu podatku naliczonego przy zakupie paliw, oleju i gazu ( art ) oraz usług hotelowych (delegacje słuŝbowe ograniczenia w zakresie zwolnienia od podatku VAT transactions in debts ) są zbyt rygorystyczne. W UE od podatku VAT zwolnione są wszystkie tego rodzaju transakcje, podczas gdy w Polsce, zgodnie z ustawą zwolnieniu podlegają tylko wybrane rodzaje transakcji. Restrykcyjność dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów. NaleŜy wyjaśnić, Ŝe przed wejściem w Ŝycie ustawy o podatku od towarów i usług, w transakcjach transgranicznych obowiązywały pojęcia eksportu oraz importu towarów. Dokonanie eksportu lub importu wiązało się z obowiązkiem wypełniania wielostronicowych i szczegółowych formularzy SAD oraz wiązało się z koniecznością dokonywania odpraw celnych. Po wejściu w Ŝycie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w handlu z podmiotami z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, pojęcia eksportu i importu zostały zastąpione pojęciami wewnątrzwspólnotowej dostawy i wewnątrz-wspólnotowego nabycia towarów, których potwierdzenie dokonania nie wymaga juŝ dla potrzeb podatku od towarów i usług posiadania dokumentów celnych. NaleŜy podkreślić, Ŝe w świetle przepisów o podatku od towarów i usług obrót handlowy z państwami UE został dzięki wprowadzonym zmianom znacznie uproszczony. JednakŜe dla zapewnienia monitorowania przepływu towarów oraz wywiązywania się podatników z ich obowiązków, zostały na podatników nałoŝone obowiązki odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy. W tym celu podatnicy powinni wypełniać kwartalne informacje podsumowujące oraz wypełniać obowiązki wymienione w art. 42 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. podatnik dla zastosowania stawki 0% VAT powinien posiadać dowody, Ŝe dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (m.in. dokumenty przewozowe, kopie faktur, specyfikacje poszczególnych sztuk ładunku). W przypadku braku tych dowodów, ustawodawca dopuścił przedstawienie innych dokumentów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do kontrahenta. Przepisy te nie zawierają zatem zamkniętego katalogu dokumentów mających potwierdzić dokonanie wewnątrz-wspólnotowej dostawy towarów, dzięki czemu uwzględniają one równieŝ szczególne uwarunkowania prowadzonej działalności gospodarczej. Restrykcyjność obowiązku wykazywania wewnątrz-wspólnotowych nabyć towarów. NaleŜy wskazać, Ŝe rozwiązanie to jest stosowane przez kilka państw członkowskich i jest dopuszczone przez art. 22 (6)(e) cyt. Szóstej dyrektywy (77/388/EWG), który daje swobodę państwom członkowskim na wprowadzenie takiego obowiązku. NaleŜy zwrócić uwagę, iŝ sformułowanie zarzutu restrykcyjności przepisów dotyczących obowiązku wykazywania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów na str. 4 załącznika nr 1 do ww. pisma zawiera błędne rozumowanie. Nie moŝna bowiem z faktu, Ŝe z danego przepisu skorzystało kilka państw członkowskich wnioskować, Ŝe skorzystanie z tego przepisu nie jest zasadne, gdyŝ rozumowaniem takim podwaŝa się ratio legis obowiązującego przepisu Szóstej dyrektywy. NaleŜy zauwaŝyć, Ŝe przy ewentualnym zmniejszaniu obciąŝeń administracyjnych dla przedsiębiorstw przez upraszczanie przepisów ch trzeba brać pod uwagę równieŝ cel wprowadzenia danych obciąŝeń dla przedsiębiorców; nie moŝna kierować się jedynie chęcią obniŝenia obowiązków nie biorąc pod uwagę np. zabezpieczenia dochodów budŝetu państwa. Informacje podsumowujące w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów pozwalają na szybsze niŝ w ramach systemu VIES weryfikowanie prawidłowości zadeklarowanych transakcji, co jest równieŝ korzystne dla uczciwych przedsiębiorców.

6 Ustawa o podatku od towarów i usług Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych wspólny system podatku od wartości dodanej ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) Obowiązek dotyczący dokumentowania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów (art.142 ustawy), obowiązek sporządzania informacji podsumowującej dla wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów (art. 100), ograniczenia przy odliczaniu podatku naliczonego z tytułu nabycia, najmu, leasingu itp. pojazdów samochodowych (art i art. 86.7), przy odliczaniu podatku naliczonego przy zakupie paliw, oleju i gazu ( art ) oraz usług hotelowych (delegacje słuŝbowe ograniczenia w zakresie zwolnienia od podatku VAT transactions in debts ) są zbyt rygorystyczne. W UE od podatku VAT zwolnione są wszystkie tego rodzaju transakcje, podczas gdy w Polsce, zgodnie z ustawą zwolnieniu podlegają tylko wybrane rodzaje transakcji. Zbyt rygorystyczne ograniczenia przy odliczaniu podatku naliczonego z tytułu nabycia, najmu, leasingu i innych umów o podobnym charakterze pojazdów samochodowych, ograniczenia przy odliczaniu podatku naliczonego przy zakupie paliw, oleju, gazu i innych usług (nie sprecyzowanych). Podobne regulacje obowiązują równieŝ w innych krajach UE i dotyczą co do zasady takich pojazdów samochodowych, których konstrukcja powoduje, Ŝe pojazd ten moŝe być wykorzystywany zarówno w działalności gospodarczej jak i na cele prywatne (osobiste), tj. niemające związku z prowadzoną działalnością. Natomiast podatnikowi VAT co do zasady takich pojazdów samochodowych, których konstrukcja powoduje, Ŝe pojazd ten moŝe być wykorzystywany zrówno w działalności gospodarczej jak i na cele prywatne. Natomiast podatnikowi VAT co do zasady przysługuje prawo do obniŝenia kwoty naleŝnego podatku o kwotę podatku naliczonego w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dodatkowo naleŝy wskazać, Ŝe ograniczenia moŝliwości w zakresie odliczania podatku nie dotyczą przypadków gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odsprzedaŝ pojazdów samochodowych lub oddanie ich w odpłatne uŝywanie na postawie umowy najmu, dzierŝawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze. Jednocześnie naleŝy wskazać, Ŝe zgodnie z regulacjami Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG z późn. zm.), Państwa Członkowskie mogą pozostawić wyłączenia z prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej. Wskazać równieŝ naleŝy, Ŝe ograniczenia w odliczaniu podatku przy nabyciu samochodów oraz paliw wykorzystywanych do ich napędu stosuje większość Państw Wspólnoty Europejskiej. Wskazuje to, Ŝe polskie rozwiązania w zakresie ograniczenia odliczeń są zgodne zarówno z przepisami dyrektyw UE w zakresie VAT, jak i z praktyką doświadczonych państw Unii Europejskiej. Opodatkowanie usług ściągania długów oraz faktoringu. W ostatnim akapicie ww. tabeli na s. 4 załącznika nr 1 do ww. pisma podniesiono, Ŝe wyłączenie ze zwolnienia usług ściągania długów i faktoringu stanowi barierę dla przedsiębiorców. JednakŜe nie przedstawiono Ŝadnych argumentów popierających tę tezę, dlatego merytoryczne ustosunkowanie się do takiego zarzutu nie jest moŝliwe. NaleŜy jednak podkreślić, iŝ rozwiązanie polegające na wyłączeniu ww. usług ze zwolnienia z VAT jest zgodne z przepisami UE oraz orzecznictwem ETS w tym zakresie (vide: wyrok C-305/01 z dnia 26 czerwca 2003).

7 Ustawa o recyklingu pojazdów wycofywanych z eksploatacji Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE Art. 3 pkt. 14 i art. 11 sz dniem 1 stycznia 2006r. weszły w Ŝycie przepisy ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów ust.1 budzą zastrzeŝenia. wycofanych z eksploatacji w zakresie sieci zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wymóg zapewnienia Kryterium odległości od przez przedsiębiorców dostępnej dla właścicieli pojazdów sieci zbierania wynika z art. 5 dyrektywy Parlamentu stacji recyklingu 50 km Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz definicja podmiotu (Dz. Urz. WE L 269, z , z późn. zm.). Przepisy dyrektywy zakładają, iŝ punkty zbierania będą w zobowiązanego do wystarczającym stopniu dostępne na terytorium kraju. budowania sieci są Przy uwzględnieniu zasady "zanieczyszczający płaci" oraz rozszerzonej odpowiedzialności przedsiębiorcy za rozszerzeniem przepisów wprowadzane do obrotu wyroby, ustawa przewiduje następujący mechanizm, uwzględniający trzy róŝne dyrekytwy. podmioty wprowadzające pojazdy na obszar Rzeczypospolitej Polskiej, wskazując dla nich sposób wypełniania obowiązku w zakresie zapewnienia sieci zbierania pojazdów wycofanych z eksploatacji. 1. Po pierwsze, są to wprowadzający pojazdy w ilości powyŝej 1000 sztuk w roku (art. 11 ustawy), którzy są obowiązani zapewnić sieć zbierania pojazdów w taki sposób, aby obejmowała ona terytorium całego kraju, umoŝliwiając ostatniemu właścicielowi pojazdu oddanie go do punktu zbierania lub stacji demontaŝu, połoŝonego w odległości nie większej niŝ 50 km w linii prostej od miejsca zamieszkania albo siedziby ostatniego posiadacza. 2. Po drugie, są to wprowadzający pojazdy w ilości do 1000 sztuk w roku, którzy praktycznie mogą utworzyć sieć w sposób, o którym mowa powyŝej, lub skorzystać z moŝliwości dokonania opłaty za kaŝdy wprowadzony pojazd w wysokości 500 zł i wnieść ją na konto Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. 3. Po trzecie, są to podmioty niebędące przedsiębiorcami (np. osoby fizyczne), które nie mają moŝliwości zapewnienia sieci i dlatego wnoszą opłatę w wysokości 500 zł za kaŝdy wprowadzony na obszar Rzeczypospolitej Polskiej pojazd. Zgodnie z art. 21 przedsiębiorcy prowadzący stacje demontaŝu obowiązani są przetwarzać pojazdy wycofane z eksploatacji i powstające z nich odpady w sposób bezpieczny dla środowiska i zdrowia ludzi oraz w myśl art. 28 ustawy osiągać poziomy odzysku i recyklingu przewidziane w dyrektywie 2000/53/WE. W związku z tym, wprowadzający pojazdy do obrotu - przede wszystkim przedsiębiorcy wprowadzający pojazdy w ilości powyŝej 1000 sztuk w ciągu roku - zostali zobowiązani do zorganizowania i zapewnienia funkcjonowania sieci. Odległość 50 km, zapisana w ustawie ma zapewnić, Ŝe punkty zbierania i stacje demontaŝu będą w wystarczającym stopniu dostępne na terytorium kraju dla ostatniego posiadacza pojazdu tak, by pojazdy te trafiały do wyspecjalizowanych podmiotów. Podmiotem zobowiązanym do budowania sieci, jest wprowadzający pojazd, a więc zgodnie z art. 3 pkt 14 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorca będący producentem pojazdu lub przedsiębiorca dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia lub importu pojazdu. Zarzuty odnośnie zakresu tej definicji nie zostały sformułowane, zatem nie jest moŝliwe ustosunkowanie się do nich.

8 Ustawa o handlu emisjami do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji 22 grudnia 2004r.i 2003/87/WE Ustawa rozbudowuje dyrektywę wprowadzając pojęcie krajowy system handlu emisjami, który obejmuje inne zanieczyszczenia niŝ gazy cieplarniane (dwutlenek siarki, tlenki azotu), czego nie zawiera dyrektywa. Trwają prace nad nową ustawą.

9 Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 94/62/WE Art. 10 i następne nakładają na producenta i importera dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprzedawcę środków niebezpiecznych obowiązki w zakresie ustalenia i pobierania kaucji za opakowania jednostkowe tych środków. Dyrektywa zawiera ogólne wytyczne dot. Zwrotu, zbiórki i odzysku, które państwa członkowskie UE mają obowiązek wprowadzić i nie określa sposobu realizacji wymienionych zobowiązań. Dyrektywa nie przewiduje obowiązku wprowadzenia kaucji od opakowań środków niebezpiecznych. Producenci i osoby prowadzące dystrybucję opakowań jednostkowych dla substancji szkodliwych są zobowiązani zagwarantować, Ŝe zuŝyte i opróŝnione opakowania mogą być bezpłatnie oddawane w nieodległym miejscu. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych w art. 7 zawiera wytyczne, mówiące, Ŝe Państwa Członkowskie powinny wprowadzić systemy gwarantujące zwrot zuŝytych opakowań i/lub odpadów opakowaniowych, pozostawiając Państwom Członkowskim swobodę w realizacji tego celu. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. Nr 63, poz. 638, z późn. zm.) wprowadzający, rozumiany jako producent, importer lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, zobowiązani zostali do ustalenia stawki kaucji za opakowanie jednostkowe. Natomiast sprzedawca jest obowiązany pobrać ustaloną kaucję, a następnie przyjąć od uŝytkownika opakowania wielokrotnego uŝytku i odpady opakowaniowe po środkach niebezpiecznych, w celu przekazania ich wprowadzającemu oraz zwrócić pobraną kaucję. Wprowadzający środki niebezpieczne, zgodnie z przepisami wyŝej powołanej ustawy, są obowiązani do odebrania odpadów opakowaniowych od sprzedawcy na własny koszt. Zgodnie z przepisami prawa, niespełnienie obowiązków ustawowych podlega karze grzywny. NaleŜy równieŝ podkreślić, Ŝe rozwiązaniem umoŝliwiającym wypracowanie skutecznego systemu odbierania od uŝytkowników odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych oraz w miarę moŝliwości ograniczenie problemów związanych z gospodarowaniem odpadami opakowaniowymi jest moŝliwość zawarcia dobrowolnego porozumienia pomiędzy Ministrem Środowiska a producentami, importerami i dokonującymi wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych. Warunki zawarcia przedmiotowego porozumienia zostały określone w ustawie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. Porozumienie powinno obejmować swoim zakresem utworzenie i utrzymanie ogólnopolskiego systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych. W czasie jego obowiązywania nie mają zastosowania przepisy dotyczące kaucji za opakowania po środkach niebezpiecznych. Porozumienie przede wszystkim powinno: umoŝliwiać dostęp do systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych wszystkim producentom, importerom i dokonującym wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, obejmować obszar całego kraju, określać cele i termin realizacji określonych zadań, określać sposób sprawowania kontroli nad producentami, importerami i dokonującymi wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, określać przypadki, w jakich porozumienie ulega rozwiązaniu. Ministerstwo Środowiska podziela pogląd wprowadzających, iŝ zorganizowany system zbierania odpadów opakowaniowych zastępujący kaucjonowanie powinien przynieść znacznie większe efekty w procesie selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych. JednakŜe ze względu na obecny poziom świadomości społecznej w zakresie segregacji odpadów mechanizm kaucjonowania opakowań jest w polskich warunkach niezbędny, poniewaŝ odpady opakowaniowe są często zagospodarowywane w niewłaściwy sposób, przez co najczęściej trafiają na składowiska odpadów. Pierwsze starania w kierunku zawarcia porozumienia, o którym mowa w ustawie o opakowaniach i odpadach opakowaniowych, podjęło juŝ Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin. Wynikające z załączonych materiałów sugestie zmian do ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych zostaną poddane analizie podczas prac nad nowelizacją wspomnianej ustawy, bowiem obecnie toczą się prace legislacyjne w tym kierunku.

10 Ustawa o zuŝytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/96/WE ZastrzeŜenia budzi wymóg specjalnego oznakowania towaru na rynku polskim, nie zgodny z dyrektywą 202/96/EC. Dyrektywa nie obliguje do podawania wagi wyrobu i nie określa w jaki sposób producent ma przekazać istotne informacje o wyrobie klientowi. Przedsiębiorca ponosi dodatkowe koszty na przyklejanie etykiety i włoŝenie dodatkowej instrukcji do środka opakowania. Art. 10 ust. 1 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/96/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie zuŝytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE), (Dz. Urz. UE L 37, z , z późn. zm.) nakłada obowiązek informowania uŝytkowników sprzętu gospodarstwa domowego w zakresie: - zakazu umieszczania WEEE łącznie z odpadami komunalnymi oraz selektywnej zbiórki takich odpadów; - funkcjonowania systemów zbiórki; - przydatności zuŝytego sprzętu do ponownego uŝycia, recyklingu oraz innych form odzysku - potencjalnych skutków dla środowiska naturalnego i zdrowia ludzkiego, wynikających z obecności substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; - znaczenia symbolu podanego w załączniku IV. Ust. 4 tego samego artykułu dyrektywy stanowi, Ŝe państwa członkowskie mogą wymagać, aby to producenci i/lub dystrybutorzy umieszczali niektóre lub wszystkie informacje, o których mowa powyŝej w instrukcjach uŝytkowania lub w punktach sprzedaŝy. Nieprawdą zatem jest, Ŝe dyrektywa nie pozwala na określenie w jaki sposób producent powinien przekazać informacje o wyrobie klientowi. W przypadku przepisu (art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o zuŝytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) obligującego wprowadzającego sprzęt do dołączania do sprzętu informacji o jego masie ma być ona wskazówką dla klienta, w jakiej wysokości moŝe zostać doliczona maksymalna opłata za gospodarowanie zuŝytym sprzętem. Opłata ta nie powinna przekraczać wysokości opłaty produktowej za dany typ sprzętu. Stawka opłaty produktowej uzaleŝniona jest od masy sprzętu ( Ministra Środowiska z dnia 25 stycznia 2006 r. w sprawie szczegółowych stawek opłat produktowych dla sprzętu, Dz. U. Nr 19, poz. 152), dlatego teŝ, gdy klienta informuje się o masie sprzętu ma on moŝliwość potwierdzenia, Ŝe opłata została prawidłowo naliczona. Ponadto informacja o masie sprzętu i tak w większości wypadków jest zwyczajowo podawana przez producentów. Wprowadzający sprzęt nie musi tych informacji umieszczać na dodatkowej instrukcji, mogą one być umieszczone w instrukcji obsługi, która i tak dołączana jest do urządzeń wprowadzanych na rynek.

11 Ustawa o niektórych zabezpieczeniach finansowych 2002/47/WE Ustawa nie zapewnia, ze w przypadku upadłości przedsiębiorstwa jego zabezpieczenie finansowe będzie mogło podlegać poręczeniu. Potrzebne są zmiany w ustawie prawo upadłościowe i naprawcze. Uwaga, Ŝe ustawa implementująca dyrektywę 2002/47/WE z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie ustanawiania zabezpieczeń finansowych nie zapewnia, Ŝe w przypadku upadłości przedsiębiorstwa jego zabezpieczenie finansowe będzie mogło podlegać poręczeniu jest o tyle niejasna, Ŝe ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych (Dz. U. Nr 91, poz. 871 ze zm.) przewiduje trzy podstawowe konstrukcje prawne, tj. przeniesienie przez ustanawiającego zabezpieczenie na przyjmującego zabezpieczenie prawa do środków pienięŝnych lub instrumentów finansowych (takŝe z zastrzeŝeniem odkupu), ustanowienie przez ustanawiającego zabezpieczenie na rzecz przyjmującego zabezpieczenie zastawu na prawach do środków pienięŝnych lub na instrumentach finansowych (zastaw finansowy), jak teŝ ustanowienie blokady na rachunku papierów wartościowych lub na innym rachunku, na którym zapisywane są instrumenty finansowe niebędące papierami wartościowymi albo na koncie depozytowym papierów wartościowych, zgodnie z odrębnymi przepisami. Wobec tak ukształtowanego stanu prawnego trudno odnieść się do uwagi dotyczącej poręczenia zabezpieczenia finansowego w przypadku upadłości przedsiębiorstwa. Przedsiębiorca wyraŝa opinię, iŝ ustawa nieprawidłowo implementuje dyrektywę UE, której przepisy mają szczególne znaczenie dla całego rynku transakcji terminowych i derywatów. Potrzebne są przy tym zmiany w ustawie prawo upadłościowe i naprawcze. W zakresie wskazanej uwagi naleŝy podkreślić, Ŝe ustawa o niektórych zabezpieczeniach finansowych dokonała wymaganych przez dyrektywę zmian w ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.), w tym art. 77 oraz 498. W świetle przytoczonej argumentacji uwaga nt. zmian Prawa upadłościowego i naprawczego wydaje się bezzasadna.

12 Ustawa o kredycie konsumenckim 87/102/EWG z dnia 22 grudnia 1986r. o kredycie konsumenckim Zawiera regulacje, które nakazują stosowanie jej przepisów do znacznie szerszej kategorii zobowiązań niŝ wynika to z dyrektywy Rady w sprawie zbliŝenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich UE dotyczących kredytu konsumenckiego. Ustawa jest restrykcyjne i nieprecyzyjna. Proponuje się zniesienie obowiązku doręczenia tzw. niepodpisanego egzemplarza informacyjnego umowy, zawęŝenie definicji art. 3 ustawy, zniesienia sankcji tzw. kredytu gratisowego, usunięcie definicji outsourcenta jako podmiotu posiadającego bliskie powiązania z bankiem. Niektóre z postanowień ustawy, uznane za obciąŝenia administracyjne, powinny zostać utrzymane z uwagi na interesy konsumentów. Np. obowiązek doręczania tzw. niepodpisanego egzemplarza informacyjnego umowy, zawęŝenia definicji art. 3 ustawy, zniesienia sankcji tzw. kredytu gratisowego, usuniecie definicji outsourcenta jako podmiotu posiadającego bliskie powiązania z bankiem. Obowiązująca dyrektywa Rady 87/102/EWG o kredycie konsumenckim oparta jest na zasadzie minimalnej harmonizacji. Oznacza to, Ŝe ustala ona pewne minimalne standardy ochrony konsumentów, które musza zostać zagwarantowane przez wszystkie państwa członkowskie. Jednocześnie państwa mogą wprowadzić bardziej szczegółowe regulacje, zwiększające poziom ochrony konsumentów. Poszczególne państwa wprowadziły dodatkowe uprawnienia dla konsumentów, których nie przewiduje dyrektywa (np. prawo odstąpienia od umowy). W związku z powyŝszym oraz w związku ze znacznym rozwojem usług kredytowych, jaki nastąpił od momentu wprowadzenia dyrektywy Polska wprowadziła wyŝsze standardy ochrony konsumentów. Odnośnie propozycji zniesienia obowiązku doręczenia tzw. niepodpisanego egzemplarza informacyjnego umowy naleŝy podkreślić, ze obowiązek ten został wprowadzony na skutek licznych uchybień dokonywanych przez pośredników finansowych w tym zakresie. Na podstawie ustawy o kredycie konsumenckim konsument jest uprawniony do odstąpienia od umowy kredytowej w ciągu 10 dni od dnia jej zawarcia. W przypadku kredytów przeznaczonych na zakup towarów lub usług, sprzedawca po wypełnieniu umowy kredytowej wysyłał ja do banku w celu sprawdzenia i akceptacji. Konsument otrzymywał umowę poczta często po upływie ustawowego terminu przewidzianego na odstąpienie. Jednocześnie część sprzedawców dokonywała manipulacji umowami kredytowymi: po podpisaniu ich przez konsumentów zmieniana była ich treść lub opóźniany termin wysyłki do banku. NaleŜy podkreślić, Ŝe od początku funkcjonowania ustawy istnieje obowiązek niezwłocznego doręczenia umowy konsumentowi, co jednak w świetle wyŝej opisanych nieprawidłowości nie chroniło dostatecznie konsumentów. W związku z powyŝszym za uzasadniony naleŝy uznać obowiązek wręczenia konsumentowi niepodpisanego egzemplarza informacyjnego umowy. Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o kredycie konsumenckim egzemplarz ten naleŝy wręczyć konsumentowi jedynie w sytuacji, gdy kredytodawca nie doręcza konsumentowi egzemplarza umowy w chwili jej zawarcia. Zabezpiecza to interesy konsumentów. Odnosząc się do propozycji zawęŝenia definicji art. 3 ustawy nie jest jasne, na czym ma polegać owo zawęŝenie. W art. 3 wskazane są umowy kredytowe, do których ustawa o kredycie konsumenckim nie ma zastosowania. W chwili obecnej wyłączeniem tym objęta jest optymalna liczba kredytów i nie ma potrzeby zwiększenia lub zmniejszenia rodzaju kredytów ulegających wyłączeniu. W związku z propozycją zniesienia sankcji tzw. kredytu darmowego, wydaje się, Ŝe taki postulat jest niczym nieuzasadniony. Sankcja kredytu darmowego dotyczy jedynie sytuacji, w której kredytodawca naruszy postanowienia art. 4-7 ustawy o kredycie konsumenckim, dotyczące informacji, jakie muszą zostać zawarte w umowie kredytowej. Sankcja taka dyscyplinuje kredytodawców, jednocześnie umoŝliwia rozstrzygnięcie sporu konsumenta z bankiem bez konieczności przeprowadzania długotrwałej procedury sądowej. Odnosząc się do postulatu usunięcia definicji outsourcenta jako podmiotu posiadającego bliskie powiązania z bankiem, naleŝy podkreślić, Ŝe kredytodawcy powinni kontrolować działalność podmiotów, które oferują ich kredyty. Sprzedawcy, którzy umoŝliwiają nabycie przedmiotów lub usług za pomocą kredytu oferowanego przez kredytodawcę muszą mieć podpisaną umowę o współpracy, na podstawie której sprzedawca dokonywał będzie przyjmowania wniosków o udzielenie kredytu lub podpisywał umowy kredytowe. Dodatkowo, jeŝeli podmioty te mają podpisane umowy z kredytodawcą, na mocy których kredyt na nabycie rzeczy lub usługi jest dostępny wyłącznie od tego kredytodawcy, naleŝy uznać, Ŝe porozumienie to ma szczególny charakter.

13 Ustawa prawo bankowe - Respondent uwaŝa za nadmiernie rygorystyczny wymóg wysyłania sprawozdań finansowych outsourcentów do KNB jako podmiotów posiadających bliskie powiązania z bankiem. Proponuje się zniesienie tego obowiązku oraz usunięcie definicji outsourcenta jako podmiotu posiadającego bliskie powiązania z bankiem i nakazu stosowanie art. 149 g ustawy. Uwagi respondentów są bezzasadne. Przede wszystkim naleŝy podkreślić, Ŝe nałoŝony przez ustawę Prawo bankowe obowiązek przekazywania do Komisji Nadzoru Bankowego (na podstawie art. 141g ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6c ust. 7 ustawy) zatwierdzonych sprawozdań finansowych podmiotów, z którymi bank posiada bliskie powiązania, będących podmiotami, którym bank powierzył wykonywanie czynności na podstawie art. 6a-6d tej ustawy słuŝy ocenie ryzyka związanego z powierzaniem przez bank określonych czynności podmiotom zewnętrznym w stosunku do banku. Ponadto naleŝy podkreślić, Ŝe obowiązek ten nie ma charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z art. 141g ust. 5 w zw. z art. 6c ust. 7 ustawy Prawo bankowe Komisja Nadzoru Bankowego, na uzasadniony wniosek banku, moŝe zwolnić bank m. in. z obowiązku przekazania Komisji tych sprawozdań.

14 Ustawa prawo zamówień publicznych 1) dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielenia zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.Urz. UE L 134 z , str. 114; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 7, str. 132) 2) dyrektywa 2004/17/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz. Urz. UE L 134 z , str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 6, t. 7 str. 19) Artykuł 8 dyrektywy nakłada obowiązek stosowania dyrektywy na podmioty, które są subsydiowane w sposób bezpośredni przed podmioty publiczne w ponad 50%, tymczasem nasza ustawa implementując ten zapis do ustawy PZP, nakłada taki obowiązek na podmioty które finansują swoje przedsięwzięcie w ponad 50% ze środków publicznych. Poszerza to zakres stosowania ustawy o przypadki finansowania inwestycji przez poŝyczki bądź kredyty preferencyjne ze środków publicznych (np. poŝyczki NFOŚiGW) w przypadkach, kiedy wartość kredytu bądź poŝyczki przekracza 50% wartości inwestycji. W takich przypadkach wsparcie jakie niesie kredyt preferencyjny jest zwykle znacznie mniejsze niŝ 50%, zaś kapitał i tak jest zwracany przez kredytobiorcę poprzez spłatę kredytu. W ocenie Urzędu Zamówień Publicznych zgłoszona uwaga powinna zostać poddana dalszej analizie. Wydaje się, Ŝe istotnie intencją dyrektywy jest objęcie jej procedurami tych zamówień, które są w sposób ostateczny w ponad 50% współfinansowane (subsydiowane) przez instytucje zamawiające. Natomiast procedury te nie muszą mieć zastosowania w przypadku, gdy zamówienie jest tylko kredytowane (czasowo finansowane), a kapitał jest następnie zwracany instytucji zamawiającej. Obecnie nie moŝna przesądzić, Ŝe ewentualna zmiana art. 3 pkt 5 polegałaby jedynie na zastąpieniu wyrazu finansowane wyrazem subsydiowane. MoŜliwe jest, Ŝe dla uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych konieczne będzie nadanie temu przepisowi innej redakcji. Dodatkowo naleŝy zauwaŝyć, Ŝe artykuł 8 dyrektywy 18/2004/WE dotyczy zamówień subsydiowanych w ponad 50% przez instytucje zamawiające, a nie podmiotów tak subsydiowanych.

15 Ministra Zdrowia w sprawie granicznej kontroli sanitarnej środków spoŝywczych oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością - ZastrzeŜenie budzi konieczność zgłaszania do kontroli sanitarnej na granicy materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktów z Ŝywnością oraz związane z tym opłaty. Artykuły te powinny być zwolnione z obowiązku kontroli sanitarnej. powoduje teŝ, iŝ ten sam towar moŝe zostać wwieziony do kraju bez sanitarnych kontroli, jeŝeli zostanie odprawiony na granicy w innym państwie UE i nabierze statusu unijnego. Dodatkowe obciąŝenie stanowi kontrola fitosanitarna wyrobów importowanych z krajów trzecich, przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością. Proponowane jest zwolnienie tych wyrobów z kontroli fitosanitarnej na granicy lub zmiana sposobu tej kontroli. W Ŝadnym innym państwie UE nie obowiązują omawiane kontrole. Zgłoszone przez respondentów uwagi nie odzwierciedlają rzeczywistego stanu faktycznego. Towary z krajów trzecich, które wprowadzane są na rynek Wspólnoty przez Polskę podlegają granicznej kontroli sanitarnej zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie granicznej kontroli sanitarnej środków spoŝywczych oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością (Dz. U. Nr 104, poz ). W przypadku gdy ostateczna odprawa celna towarów dokonywana jest w innym niŝ Polska państwie członkowskim, to towary takie, zgodnie z prawem wspólnotowym, znajdują się wówczas legalnie w obrocie na terenie Wspólnoty. Towar ten znajduje się legalnie w obrocie pomimo, iŝ w stosunku do niego nie przeprowadzono granicznej kontroli sanitarnej w tym państwie członkowskim, zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami krajowymi. Sytuacja taka moŝe być wynikiem tego, Ŝe brak jest jednolitego we wszystkich krajach Wspólnoty wykazu towarów, przywoŝonych z państw niebędących członkami Unii Europejskiej, objętych obowiązkiem granicznej kontroli sanitarnej. W Polsce wykaz takich towarów, zgodny z kodami taryfy celnej CN obowiązującej we Wspólnocie, jest określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie wykazu towarów, które podlegają granicznej kontroli sanitarnej (Dz. U. Nr 86, poz. 809). W powyŝszym przypadku towar taki, wprowadzony do obrotu w jednym z krajów członkowskich Unii Europejskiej (poddany ostatecznej odprawie celnej), moŝe być wprowadzony na terytorium Polski na zasadzie wzajemnego uznawania oraz zasadzie swobodnego przepływu towarów. Wynika to z art. 24 Traktatu WE, który stanowi, Ŝe towary pochodzące z państw trzecich muszą być uwaŝane za dopuszczone do obiegu na terenie jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, jeŝeli zostały one objęte formalnościami importowymi i pobrano za nie wszystkie cła i opłaty o podobnym skutku. Zgodnie z art. 30 Traktatu WE wyłączenia z powyŝszej zasady są moŝliwe jedynie w przypadkach uzasadnionych względami m. in. ochrony zdrowia i Ŝycia Ludzi, zwierząt oraz roślin. Zgodnie z powyŝszymi zasadami, w odniesieniu do kontroli granicznych na obszarze Wspólnoty, ten sam towar nie moŝe być dwukrotnie poddany procedurom celnym obejmującym równieŝ graniczną kontrolę sanitarną w obrębie rynku wspólnotowego. Towar wprowadzony na rynek wspólnotowy, bez względu na to czy w jednym z krajów członkowskich Wspólnoty był poddany granicznej kontroli sanitarnej czy nie, moŝe być legalnie wprowadzony do obrotu we wszystkich pozostałych krajach członkowskich. Ponadto podkreślić naleŝy, Ŝe Państwowa Inspekcja Sanitarna nie przeprowadza kontroli fitosanitarnej materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością (co sugerują w uwagach respondenci). Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej przeprowadzają kontrolę sanitarną tych materiałów. W związku z faktem, iŝ ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia została podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 14 września i przekazana do publikacji, w chwili obecnej trwają prace nad wydaniem aktów wykonawczych do tej ustawy. Jednym z tych aktów będzie rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu towarów, które podlegają granicznej kontroli sanitarnej. Biorąc pod uwagę wątpliwości zgłaszane przez przedsiębiorców, w projekcie tym lista materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością poddawanych obowiązkowi granicznej kontroli sanitarnej zostanie zmniejszona. Projekt rozporządzenia w ramach konsultacji społecznych zostanie równieŝ poddany dyskusjom z producentami oraz importerami Ŝywności, materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z Ŝywnością. W świetle powyŝszego, naleŝy stwierdzić, iŝ nie znajdują uzasadnienia zarzuty formułowane przez ww. respondentów, a złagodzenie wymogów i w konsekwencji brak nadzoru nad środkami spoŝywczymi, materiałami oraz wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z Ŝywnością, stanowiłby zagroŝenie dla zdrowia.

16 Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń ciśnieniowych - stawia wymóg dostarczania szczegółowej dokumentacji technicznej., podczas gdy zgodnie z dyrektywą wymagana jest tylko deklaracja zgodności WE, świadectwo dobrania odpowiedniego typu, wystawione przez europejska jednostkę notyfikacyjną i instrukcja eksploatacji urządzenia ciśnieniowego. Konieczna jest nowelizacja rozporządzenia, aby zapewnić jego spójność z wymaganiami zawartymi w dyrektywie PED wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w ustawie z dn. 21 grudnia 2000r. o dozorze technicznym, nie stanowi więc ono wdroŝenia dyrektywy PED. Postulat nowelizacji rozporządzenia w celu zapewnienia zgodności z dyrektywa jest w tym przypadku bezzasadny.

17 Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie kryteriów procedur dostarczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu Dyrektywa Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999r. w sprawie składowania odpadów oraz decyzja Rady 2003/33/WE Ustalono zbyt duŝą częstotliwość wykonywania badań odpadów. Proponuje się badania odpadów raz w roku lub w przypadku wystąpienia zmian w technologii albo zmian w stosowanych materiałach. NaleŜy sprecyzować kryteria, przy jakich konieczne byłoby przeprowadzenie ponownych badań odpadów. Respondent szacuje nakład robocizny na badania odpadów w duŝym przedsiębiorstwie (ponad 250 pracowników) na ok godzin rocznie a koszt takich badań na zł rocznie. dokładnie precyzuje kwestie wykonywanych badań odpadów testów zgodności i podstawowej charakterystyki. Kwestie dotyczące częstotliwości wykonywania badań odpadów nie były dotychczas przedmiotem zgłaszanych przez przedsiębiorców uwag i zastrzeŝeń, natomiast wielokrotnie zwracano się do nas z pytaniami dotyczącymi m.in. podmiotów uprawnionych do wykonywania badań odpadów. Wskutek wielu sygnałów dotyczących właśnie tego zakresu rozporządzenia, 24 lutego 2006 r. została wydana nowelizacja przedmiotowej regulacji, która w 10 ust. 3 rozszerza listę laboratoriów uprawnionych do przeprowadzania badań odpadów i dopuszcza wykonywanie badań laboratoryjnych odpadów dodatkowo przez laboratoria posiadające certyfikat wdroŝonego systemu jakości lub posiadające uprawnienia do badania właściwości substancji i preparatów nadane w trybie ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84 z późn. zm.). Podstawowa charakterystyka zgodnie z 4 ust. 2 i ust. 3 nie jest wymagana dla wszystkich odpadów, a zgodnie z 3 ust. 2 podstawową charakterystykę moŝe stanowić kopia wydanej decyzji lub kopia przyjętej informacji, o których mowa w art. 17 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. Obecnie w odpowiedzi na liczne sygnały otrzymywane od przedsiębiorców trwa proces legislacyjny kolejnej nowelizacji przedmiotowego rozporządzenia. Projektowane zmiany mają charakter łagodzący wymogi w odniesieniu do składowania pewnych rodzajów odpadów, w szczególności odpadów komunalnych. W związku z potrzebą upraszczania przepisów zaproponowano rozszerzenie o 3 rodzaje odpadów, które zostaną zwolnione z obowiązku przeprowadzania badań i testów zgodności.

18 Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących ograniczenia emisji lotnych związków organicznych powstających w wyniku wykorzystywania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach, lakierach, preparatach do odnawiania pojazdów 2004/42/WE stanowi zbyt rygorystyczne wdroŝenie dyrektywy 2004/42/WF, która przewiduje okres 12 miesięcy jedynie dla wprowadzenia produktów do obrotu, a nie dla wykorzystania produktów, nie spełniających wymagań co do zawartości lotnych związków organicznych, wyprodukowanych przed upływem wskazanych w niej terminów. Producenci mają problemy z rozstrzygnięciem, czy wymogi rozporządzenia mają zastosowanie do niektórych grup wytwarzanych przez nich produktów. Terminologia nie koresponduje z zakresem pojęć uŝywanych w innych aktach ch. RozwaŜana jest potrzeba podjęcia prac nad zmianą rozporządzenia po upływie co najmniej roku od jego wydania. MoŜliwe wydaje się uwzględnienie propozycji wykreślenia wymogu wykorzystania produktu przed określoną datą gdyŝ dyrektywa 2004/42/WE nie porusza kwestii wykorzystania produktu. Skreślenie zwrotu i wykorzystywane moŝe spowodować, Ŝe producenci będą produkowali farby o wyŝszej zawartości LZO do ostatniej chwili nasycając nimi rynek na szereg lat naprzód, podczas gdy zapis widniejący obecnie w rozporządzeniu i brak odbiorców wymusi szybsze zmiany w technologii. Ponadto, zgodnie z 1 ust. 4 przedmiotowego rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy, wymagań o niŝszej zawartości LZO nie stosuje się do produktów wykorzystywanych wyłącznie w instalacjach, o których mowa w rozdziale 6 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 260, poz.2181). Tak więc potentaci w wykorzystaniu farb i tak będą funkcjonować z wykorzystaniem farb/lakierów o wyŝszej zawartości LZO. Oba w/w rozporządzenia mają wspólny cel ograniczyć emisję LZO do powietrza rozporządzenie Ministra Środowiska ogranicza emisję z instalacji poprzez standardy emisji LZO, a rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy poprzez limitowanie zawartości LZO w farbach i lakierach tam gdzie nie są one stosowane w instalacjach objętych rozporządzeniem Ministra Środowiska. Ponadto skreślenie tego zapisu wydaje się być bardzo korzystne dla producentów, a niekorzystne dla odbiorców takich jak małe sklepy i hurtownie ze względu na brak moŝliwości zwrotu. Producenci farb są w stanie sfinansować instalacje do unieszkodliwiania LZO podczas gdy w/w odbiorcy mogą się ich pozbywać umieszczając w strumieniu odpadów komunalnych. W przypadku wątpliwości interpretacyjnych, naleŝy odnieść się do głównego celu regulacji. Celem dyrektywy jest zapobieganie i redukcja zanieczyszczenia powietrza poprzez ograniczenie ogólnej zawartości LZO w farbach i lakierach moŝliwie szybko i w jak największej skali. Określenia w rozporządzeniu są zgodne z określeniami zamieszczonymi w dyrektywie wraz z ogólnie przyjętym nazewnictwem w zakresie wyrobów lakierowych, uwzględnionym np. w normach terminologicznych PN-EN ISO 4617 Farby i lakiery Lista terminów równowaŝnych i PN-EN Farby i lakiery Terminy i definicje dotyczące wyrobów lakierowych. W technicznej literaturze dotyczącej wyrobów lakierowych termin coating oznacza wyrób lakierowy lub farbę, a nie pokrycie, natomiast film powłokę., tak samo jak dyrektywa, obejmuje wyroby lakierowe, które z załoŝenia tworzą powłokę. Określa to tytuł zarówno dyrektywy jak i rozporządzenia...w niektórych farbach i lakierach..., a więc wyłączone są z postanowień powyŝszych dokumentów preparaty nie tworzące powłoki, za wyjątkiem preparatów zamieszczonych w Kategorii B1. W związku z tym produkty objęte rozporządzeniem są tak samo traktowane jak w innych krajach UE. Termin farba do gruntowania jest toŝsamy z podkładem gruntującym. W normach terminologicznych określenie primer oznacza pierwszą warstwę nakładaną na podłoŝe, a więc farbę do gruntowania. nie zawiera określeń ani wymagań sprzecznych z dyrektywą, a uŝyta w nim terminologia jest zgodna z ogólnie przyjętą. Producent kaŝdej podkategorii moŝe znaleźć produkowany przez siebie wyrób i zakwalifikować go do podkategorii, której najlepiej odpowiada pod względem właściwości. W związku z zamieszczeniem w załączniku do rozporządzeniu oznakowań liczbowych (w tablicach), a nie literowych, jak w dyrektywie, naleŝy umieszczać na etykietach oznakowanie zgodne z rozporządzeniem, tzn. np.: Zaw. LZO Kat. A1. Nie powinno to stwarzać trudności, poniewaŝ i tak etykiety na farbach sprzedawanych w kraju muszą być napisane w języku polskim. W rozporządzeniu nie ma zakazu produkcji ani eksportu farb nie spełniających wymagań do krajów spoza UE, w których nie obowiązują przepisy odnośnie zawartości LZO w wyrobach.

19 Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń i systemów ochronnych, przeznaczonych do uŝytku w przestrzeniach zagroŝonych wybuchem Dyrektywa ATEX 94/9/WE zawiera wymóg sporządzenia instrukcji uŝytkowania w języku polskim przez producenta lub jego upowaŝnionego przedstawiciela. Niejednoznaczne jest określenie, kto moŝe być upowaŝnionym przedstawicielem producenta. Wymóg dostarczenia oryginalnych instrukcji w języku polskim od producentów, wywołuje wzrost kosztów zakupu urządzeń o ok. 5-10%. zawiera szereg innych nieprecyzyjnych zapisów w porównaniu z treścią dyrektywy ATEX 94/9/WE. Pomija równieŝ niektóre szczegóły tekstu dyrektywy Definicja upowaŝnionego przedstawiciela producenta zawarta jest w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności tekst jednolity (Dz.U. z 2004 r. Nr 204, poz ze zm.). Zgodnie z art. 5 ww. ustawy pkt. 5 pod pojęciem upowaŝnionego przedstawiciela - naleŝy rozumieć osobę fizyczną lub prawną mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w Unii Europejskiej, wyznaczoną przez producenta do działania w jego imieniu. Definicja ta moŝe ulec niewielkiej zmianie z chwilą wejścia w Ŝycie nowelizacji ww. ustawy. Zgodnie z punktem b) Załącznika II do dyrektywy 94/9/WE instrukcja musi być napisana przez producenta lub jego upowaŝnionego przedstawiciela w UE w jednym z języków Unii Europejskiej. Z chwilą wprowadzenia urządzenia do uŝytku, urządzenie musi być wyposaŝone w instrukcję w języku kraju w którym będzie uŝytkowane i instrukcję w języku kraju pochodzenia. Tłumaczenia dokonuje producent, przedstawiciel ustanowiony w UE albo osoba wprowadzająca urządzenie na dany obszar językowy. Dostarczanie urządzenia z dokumentami w języku polskim wynika równieŝ z innych przepisów jak np. ustawa o języku polskim.

20 Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe - zmusza do stworzenia polskich norm przy wyborze materiałów na technologiczne instalacje gazowe tłoczni gazu i orurowanie, co uniemoŝliwia swobodny przepływ tych towarów w UE, wyprodukowanych zgodnie z wymaganiami dyrektywy PED97/23/EC z materiałów, często tańszych, nie objętych naszymi normami, które powszechnie stosuje się w innych krajach członkowskich. Przepisy obowiązujące w Polsce wymagają nowelizacji z punktu widzenia zgodności z w/w dyrektywą. Zgodnie z art. 1 ust.3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/23/WE z dnia 29 maja 1997 r. w sprawie ujednolicenia przepisów państw członkowskich dotyczących urządzeń ciśnieniowych, powszechnie zwaną dyrektywą PED (Pressure Equipment Directive), gazociągi łącznie z urządzeniami odcinającymi, a więc wszystkimi elementami i urządzeniami stosowanymi przy budowie gazociągów, nie podlegają wymaganiom dyrektywy. Wyjątek stanowią typowe elementy wyposaŝenia stacji redukcyjnych i tłoczni gazu, do których zaliczyć moŝna armaturę, reduktory, spręŝarki itp. W odniesieniu do pozostałych elementów z uwagi na bezpieczeństwo funkcjonowania sieci gazowych, wyroby stosowane w budowie oraz proces projektowania i budowy obiektów sieci gazowych podlegają szczególnym wymaganiom uregulowanym w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016) i aktach wykonawczych do tej ustawy, gdzie stosuje się oceny zgodności, w ramach których jako układ odniesienia wykorzystywane są normy PN-EN. Nadmieniam, Ŝe przywołane w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe jest dokumentem wydanym na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, regulującym projektowanie i budowę sieci gazowych. Zgodnie z wyŝej wymienionym m wszelkiego rodzaju gazociągi stalowe jak i technologiczne instalacje gazowe tłoczni gazu i orurowanie spręŝarek - a więc takŝe elementy rur w stacjach i tłoczniach gazu, jak i wszelka armatura przeznaczona do zabudowy w sieci gazowej - powinny być wykonywane zgodnie z wymaganiami określonymi w Polskich Normach. Obecnie stosowane normy PN naleŝą do zbioru Polskich Norm przejętych z Norm Europejskich, według zasad ustalonych w ustawie z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, poz. 1386). Reasumując, odwołanie zawarte w 11. ust. 1 i 58. ust 1. Rozporządzenia jest prawidłowe, nie powoduje podwyŝszonej rygorystyczności regulacji i w naszej opinii nie wymaga zmiany.

Jak zostać zarejestrowanym odbiorcą?

Jak zostać zarejestrowanym odbiorcą? http://vat.wieszjak.pl/akcyza/286801,jak-zostac-zarejestrowanym-odbiorca-.html Jak zostać zarejestrowanym odbiorcą? Piotr Paszek Ekspert Wieszjak.pl Doradca podatkowy Podmioty zamierzające prowadzić działalność

Bardziej szczegółowo

Kaucje na opakowania po środkach niebezpiecznych - teoria i praktyka Ŝycia gospodarczego

Kaucje na opakowania po środkach niebezpiecznych - teoria i praktyka Ŝycia gospodarczego Kaucje na opakowania po środkach niebezpiecznych - teoria i praktyka Ŝycia gospodarczego Włodzimierz URBANIAK Wydział Chemii UAM, Poznań Wydział Technologii i InŜynierii Chemicznej UTP, Bydgoszcz Środki

Bardziej szczegółowo

UZASADNIENIE dla projektu ustawy o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

UZASADNIENIE dla projektu ustawy o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych UZASADNIENIE dla projektu ustawy o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych oraz ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

Bardziej szczegółowo

1. Podstawy prawne. 2. Informacje ogólne

1. Podstawy prawne. 2. Informacje ogólne 1. Podstawy prawne. 1. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 roku o odpadach (tekst jednolity Dz.U. 2010 r., Nr 185, poz. 1243 ze zmianami) 2. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 roku w

Bardziej szczegółowo

TRANSPORTOWY DOZÓR TECHNICZNY JEDNOSTKA NOTYFIKOWANA 1468. System oceny zgodności w Polsce jak to działa?

TRANSPORTOWY DOZÓR TECHNICZNY JEDNOSTKA NOTYFIKOWANA 1468. System oceny zgodności w Polsce jak to działa? System oceny zgodności w Polsce jak to działa? Unijne akty horyzontalne Decyzja PE i Rady UE nr 768/2008/WE w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu Rozporządzenie nr 765/2008/WE

Bardziej szczegółowo

Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U.2001.63.638)

Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U.2001.63.638) Ustawa o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U.2001.63.638) USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. (Dz.U.2001.63.638 z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rozdział 1 Przepisy

Bardziej szczegółowo

Powrót Drukuj Wyszukiwarka. interpretacja indywidualna IPPP1-443-1337/09-4/BS 2010.04.01. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

Powrót Drukuj Wyszukiwarka. interpretacja indywidualna IPPP1-443-1337/09-4/BS 2010.04.01. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie 1 z 6 2011-12-01 08:53 Powrót Drukuj Wyszukiwarka Rodzaj dokumentu Sygnatura Data interpretacja indywidualna IPPP1-443-1337/09-4/BS 2010.04.01 Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Temat Podatek od

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁ A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie ustawy o odpadach

UCHWAŁ A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ. z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie ustawy o odpadach UCHWAŁ A SENATU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie ustawy o odpadach Senat, po rozpatrzeniu uchwalonej przez Sejm na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2012 r. ustawy o odpadach,

Bardziej szczegółowo

Rozdział 3. Kasy rejestrujące

Rozdział 3. Kasy rejestrujące Rozdział 3 Aktualizacja 20.12.2012 Kasy rejestrujące Art. 111. 1. Podatnicy dokonujący sprzedaŝy na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani

Bardziej szczegółowo

Jednocześnie, kierując się kryterium wskazanym w delegacji ustawowej, jakim jest konieczność zapewnienia sprawnej kontroli w podmiotach prowadzących

Jednocześnie, kierując się kryterium wskazanym w delegacji ustawowej, jakim jest konieczność zapewnienia sprawnej kontroli w podmiotach prowadzących Uzasadnienie Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie urzędowego sprawdzenia jest efektem oceny dokonanej po rocznym okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1)

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) USTAWA z dnia 11 maja 2001 o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) (ostatnia zmiana: Dz.U. z 2005, Nr 175, poz. 1458) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. [1] 1. Ustawa określa wymagania, jakim muszą

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. 1) (Dz. U. z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rozdział 1.

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. 1) (Dz. U. z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rozdział 1. Dz.U.2001.63.638 2003-02-07 zm. Dz.U.2003.7.78 art. 2 2004-02-11 zm. Dz.U.2004.11.97 2004-05-01 zm. Dz.U.2004.11.97 zm. Dz.U.2004.96.959 art. 53 2005-10-13 zm. Dz.U.2005.175.1458 art. 5 2011-04-08 zm.

Bardziej szczegółowo

Zwrot podatku od towarów i usług podmiotom zagranicznym

Zwrot podatku od towarów i usług podmiotom zagranicznym Zwrot podatku od towarów i usług podmiotom zagranicznym Zwrot podatku od towarów i usług podmiotom zagranicznym w państwach członkowskich Unii Europejskiej regulują przepisy dyrektywy 2008/9/WE dnia 12

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

USTAWA z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych Kancelaria Sejmu s. 1/5 USTAWA z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych Opracowano na podstawie Dz.U. z 2004 r. Nr 11, poz. 97. Art. 1. W ustawie z dnia 11 maja

Bardziej szczegółowo

KONFERENCJA. Dotycząca zmian w gospodarowaniu odpadami

KONFERENCJA. Dotycząca zmian w gospodarowaniu odpadami KONFERENCJA Dotycząca zmian w gospodarowaniu odpadami Małgorzata Szymańska - główny specjalista Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Gdańsku Przepisy prawne Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 roku

Bardziej szczegółowo

OPAKOWANIA I ODPADY OPAKOWANIOWE ZASADY OD 2014 ROKU

OPAKOWANIA I ODPADY OPAKOWANIOWE ZASADY OD 2014 ROKU OPAKOWANIA I ODPADY OPAKOWANIOWE ZASADY OD 2014 ROKU Ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. 2013 poz. 888) obowiązuje od 1 stycznia 2014 roku, przy

Bardziej szczegółowo

Nowe regulacje i rozwiązania prawne w gospodarce odpadami

Nowe regulacje i rozwiązania prawne w gospodarce odpadami Nowe regulacje i rozwiązania prawne w gospodarce odpadami Seminarium Śląskiego Związku Gmin i Powiatów Uniwersytet Śląski w Katowicach dnia 11 lutego 2011 r. Bernard Błaszczyk Podsekretarz Stanu Ministerstwo

Bardziej szczegółowo

Przedsiębiorcy mają wybór: skorzystać z prawa do odliczenia VAT naliczonego, czy zaliczyć daną darowiznę w koszty uzyskania przychodu.

Przedsiębiorcy mają wybór: skorzystać z prawa do odliczenia VAT naliczonego, czy zaliczyć daną darowiznę w koszty uzyskania przychodu. Przedsiębiorcy mają wybór: skorzystać z prawa do odliczenia VAT naliczonego, czy zaliczyć daną darowiznę w koszty uzyskania przychodu. Od wielu lat podnoszony był problem producentów żywności związany

Bardziej szczegółowo

Z Nami importujesz bez VAT-u

Z Nami importujesz bez VAT-u Biuro Spedycji TAR-SPED Jan Oleksy ul. Przemysłowa 27 33-100 Tarnów PLAEOF350000110030 Tel.14 6298001, faks:14 6298017 e-mail: biuro@tar-sped.com.pl Z Nami importujesz bez VAT-u Pragniemy Państwu zaoferować

Bardziej szczegółowo

BROSZURA INFORMACYJNA ROZLICZANIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG PRZEZ WSPÓLNOTY MIESZKANIOWE

BROSZURA INFORMACYJNA ROZLICZANIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG PRZEZ WSPÓLNOTY MIESZKANIOWE BROSZURA INFORMACYJNA ROZLICZANIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG PRZEZ WSPÓLNOTY MIESZKANIOWE W Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 2011 r. Nr 6 pod poz. 27 została opublikowana interpretacja

Bardziej szczegółowo

DOSTAWY BEZPOŚREDNIE, CZYLI WPROWADZANIE DO OBROTU MAŁYCH ILOŚCI PRODUKTÓW POCHODZENIA ROŚLINNEGO

DOSTAWY BEZPOŚREDNIE, CZYLI WPROWADZANIE DO OBROTU MAŁYCH ILOŚCI PRODUKTÓW POCHODZENIA ROŚLINNEGO DOSTAWY BEZPOŚREDNIE, CZYLI WPROWADZANIE DO OBROTU MAŁYCH ILOŚCI PRODUKTÓW POCHODZENIA ROŚLINNEGO Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny informuje, iŝ podmioty prowadzące działalność polegającą

Bardziej szczegółowo

Odliczanie podatku naliczonego, część 1

Odliczanie podatku naliczonego, część 1 4 maja 2010 Odliczanie podatku naliczonego, część 1 Radosław Żuk, prawnik, redaktor portalu TaxFin.pl Zasady ogólne odliczania podatku naliczonego Art. 86 ust. 1: W zakresie, w jakim towary i usługi są

Bardziej szczegółowo

Kto ma obowiązek posiadać numer VAT UE i kiedy naleŝy się nim posł...

Kto ma obowiązek posiadać numer VAT UE i kiedy naleŝy się nim posł... 1 z 5 2010-09-30 15:51 Dołącz do grupy na Facebook: Kto ma obowiązek posiadać numer VAT UE i kiedy naleŝy się nim posługiwać Karolina Gierszewska Ekspert Wieszjak.pl Doradca podatkowy Krzysztof Komorniczak

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług Projekt z dnia 13 listopada 2008r. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 2008 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług Na podstawie art. 99 ust. 14 oraz art. 114 ust.

Bardziej szczegółowo

Powyższy artykuł określa kto jest odpowiedzialny za wprowadzenie do obrotu produktu kosmetycznego. Może to być producent, dystrybutor lub importer.

Powyższy artykuł określa kto jest odpowiedzialny za wprowadzenie do obrotu produktu kosmetycznego. Może to być producent, dystrybutor lub importer. Wprowadzanie produktów kosmetycznych do obrotu Przepisy prawa dotyczące wprowadzania kosmetyków do obrotu w Polsce reguluje ustawa z dnia 30 marca 2001 roku o kosmetykach (Dz.U. Nr 42, poz. 473 ze zm.).

Bardziej szczegółowo

Opinia o ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. (druk nr 354)

Opinia o ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. (druk nr 354) Warszawa, dnia 22 maja 2013 r. Opinia o ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (druk nr 354) I. Cel i przedmiot ustawy Opiniowana ustawa zastępuje dotychczas obowiązującą ustawę z

Bardziej szczegółowo

AKCYZA OD WYROBÓW WĘGLOWYCH. Darmowy fragment www.bezkartek.pl. Komentarz praktyczny BOGUSŁAW ŚLEDŹ. Udostępniono przez Bezkartek.

AKCYZA OD WYROBÓW WĘGLOWYCH. Darmowy fragment www.bezkartek.pl. Komentarz praktyczny BOGUSŁAW ŚLEDŹ. Udostępniono przez Bezkartek. BOGUSŁAW ŚLEDŹ AKCYZA OD WYROBÓW WĘGLOWYCH Komentarz praktyczny 1 Copyright by Bogusław Śledź Copyright for the e-book edition by Bezkartek.pl Self-Publishing Warszawa 2012 2 Wydawnictwo Bezkartek.pl Self-Publishing

Bardziej szczegółowo

podatku od towarów i usług z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przysługuje, co do zasady, w przypadku gdy:

podatku od towarów i usług z tytułu nabycia paliwa wykorzystywanego do napędu pojazdów samochodowych przysługuje, co do zasady, w przypadku gdy: Decyzja wykonawcza Rady uprawniająca Polskę do ograniczenia prawa do odliczenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu zakupu itp. pojazdów silnikowych. Opracował: Jarosław Szajkowski 1. Geneza

Bardziej szczegółowo

Pan Leszek Guździoł Starosta Policki

Pan Leszek Guździoł Starosta Policki Szczecin, dnia lipca 2008 r. NAJWYśSZA IZBA KONTROLI Delegatura w Szczecinie ul. Jacka OdrowąŜa 1, Szczecin tel. 091-423-17-76 P/08/063 LSZ 41051-1-08 Pan Leszek Guździoł Starosta Policki WYSTĄPIENIE POKONTROLNE

Bardziej szczegółowo

Ogółem zakwestionowano w jednej placówce 2 partie wyrobów z powodu nieprawidłowego oznakowania. USTALENIA KONTROLI

Ogółem zakwestionowano w jednej placówce 2 partie wyrobów z powodu nieprawidłowego oznakowania. USTALENIA KONTROLI --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- WOJEWÓDZKI INSPEKTORAT tel (42) 636-03-57 ul. Gdańska 38 90-730 Łódź fax (42)

Bardziej szczegółowo

Bank Handlowy w Warszawie S.A. 1

Bank Handlowy w Warszawie S.A. 1 UMOWA O ŚWIADCZENIE PRZEZ BANK HANDLOWY W WARSZAWIE S.A. USŁUG PRZYJMOWANIA I PRZEKAZYWANIA ZLECEŃ NABYCIA LUB ZBYCIA PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH Zwana dalej Umową zawarta dnia, między Panią/Panem: data i miejsce

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 30 grudnia 2013 r. Poz. 1656 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 16 grudnia 2013 r.

Warszawa, dnia 30 grudnia 2013 r. Poz. 1656 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 16 grudnia 2013 r. DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 30 grudnia 2013 r. Poz. 1656 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty

Bardziej szczegółowo

Odpowiedzi na pytania

Odpowiedzi na pytania Znak sprawy ZP.272.06.2012 Kościan, dnia 05.03.2012 r. Do wszystkich wykonawców, którzy pobrali SIWZ Dot. Przetargu nieograniczonego na zakup energii elektrycznej Odpowiedzi na pytania W załączeniu Wójt

Bardziej szczegółowo

U S T A W A. o towarach paczkowanych 1) Rozdział 1. Przepisy ogólne

U S T A W A. o towarach paczkowanych 1) Rozdział 1. Przepisy ogólne Projekt U S T A W A z dnia o towarach paczkowanych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa określa zasady paczkowania produktów przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu w opakowaniach i oznaczania

Bardziej szczegółowo

Spotkanie komitetu KOŚ

Spotkanie komitetu KOŚ Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji Spotkanie komitetu KOŚ Warszawa, 14 listopada 2012 2012, PIIT Agenda Omówienie prac nad implementacją przekształconej dyrektywy o zużytym sprzęcie elektrycznym

Bardziej szczegółowo

LISTA KONTROLNA SPIWET PASZE H stosowanie procedur opartych na zasadach HACCP

LISTA KONTROLNA SPIWET PASZE H stosowanie procedur opartych na zasadach HACCP Pieczęć Inspektoratu Weterynarii LISTA KONTROLNA SPIWET PASZE H stosowanie procedur opartych na zasadach HACCP PROTOKÓŁ Z KONTROLI Nr... Data inspekcji.. Godzina rozpoczęcia inspekcji.. Godzina zakończenia

Bardziej szczegółowo

Projekt założeń do projektu ustawy o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych

Projekt założeń do projektu ustawy o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych Projekt założeń do projektu ustawy o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych Polska jest zobowiązana jako państwo członkowskie UE do podejmowania działań służących redukcji emisji fluorowanych gazów

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 2009 r.

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 2009 r. Projekt z dnia 29.07.2009 r. ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nakładania kary grzywny w drodze mandatu karnego za wykroczenia skarbowe Na podstawie art.

Bardziej szczegółowo

IMPORT I EKSPORT Pani Irena Progorowicz

IMPORT I EKSPORT Pani Irena Progorowicz Pani Irena Progorowicz IMPORT TOWARÓW - definicja Stan prawny do dnia 31 marca 2013: - przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju Stan prawny od 01 kwietnia 2013: - przywóz towarów

Bardziej szczegółowo

ZałoŜenia nowej ustawy o gospodarce

ZałoŜenia nowej ustawy o gospodarce ZałoŜenia nowej ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi Kinga Majewska Wydział ds. Odpadów PouŜytkowych Wydział ds. Odpadów PouŜytkowych Departament Gospodarki Odpadami Ministerstwo

Bardziej szczegółowo

NAJWAŻNIEJSZE ZAPISY USTAWY Z DNIA 13 CZERWCA 2013 R. O GOSPODARCE OPAKOWANIAMI I ODPADAMI OPAKOWANIOWYMI (DZ. U. Z 2013 R. POZ.

NAJWAŻNIEJSZE ZAPISY USTAWY Z DNIA 13 CZERWCA 2013 R. O GOSPODARCE OPAKOWANIAMI I ODPADAMI OPAKOWANIOWYMI (DZ. U. Z 2013 R. POZ. NAJWAŻNIEJSZE ZAPISY USTAWY Z DNIA 13 CZERWCA 2013 R. O GOSPODARCE OPAKOWANIAMI I ODPADAMI OPAKOWANIOWYMI (DZ. U. Z 2013 R. POZ. 888) Przyczyny podjęcia prac nad ustawą: konieczność transpozycji, konieczność

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 18 stycznia 2012 r.

Warszawa, dnia 18 stycznia 2012 r. Warszawa, dnia 18 stycznia 2012 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami,

Bardziej szczegółowo

Odpady elektryczne i elektroniczne Obowiązki przedsiębiorców sierpień 2009 r.

Odpady elektryczne i elektroniczne Obowiązki przedsiębiorców sierpień 2009 r. Zespół podatków pośrednich Waste Electrical and Electronic Equipment (WEEE) Odpady elektryczne i elektroniczne Obowiązki przedsiębiorców sierpień 2009 r. Cezary Sowiński MenedŜer Jakiego rodzaju odpadów

Bardziej szczegółowo

Uchwała Nr XLIX /542 /2010

Uchwała Nr XLIX /542 /2010 Uchwała Nr XLIX /542 /2010 R a d y M i a s t a G n i e z n a z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie : opłaty targowej. Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym

Bardziej szczegółowo

Janina Kawałczewska RCEE Płock

Janina Kawałczewska RCEE Płock Janina Kawałczewska RCEE Płock Konferencja realizowana jest w ramach projektu pn. Region płocki, Kujaw i Ziemi Kutnowskiej regionem świadomych ekologicznie współfinansowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony

Bardziej szczegółowo

Jakie skutki w VAT powoduje darowizna Ŝywności - Zakres opodatkow...

Jakie skutki w VAT powoduje darowizna Ŝywności - Zakres opodatkow... 1 z 5 2010-07-05 15:04 Jakie skutki w VAT powoduje darowizna Ŝywności Ewa Sokołowska Strug Ekspert Wieszjak.pl Doradca podatkowy Karolina Gierszewska Ekspert Wieszjak.pl Doradca podatkowy Darowizna Ŝywności,

Bardziej szczegółowo

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

OCENA SKUTKÓW REGULACJI OCENA SKUTKÓW REGULACJI 1. Podmioty, na które oddziałuje regulacja Projektowany akt prawny oddziałuje na podatników podatku od towarów i usług oraz podatników podatku dochodowego od osób fizycznych i od

Bardziej szczegółowo

Dziękujemy za zaufanie i skorzystanie z naszego serwisu www.doradcapodatkowyonline.eu. Otrzymaliśmy od Państwa pytanie następującej treści:

Dziękujemy za zaufanie i skorzystanie z naszego serwisu www.doradcapodatkowyonline.eu. Otrzymaliśmy od Państwa pytanie następującej treści: Szanowni Państwo, Wrocław, dnia 26 listopad 2013 r. Dziękujemy za zaufanie i skorzystanie z naszego serwisu www.doradcapodatkowyonline.eu. Otrzymaliśmy od Państwa pytanie następującej treści: Pytanie Klienta:

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r.

Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r. Warszawa, dnia 27 sierpnia 2012 r. Zestawienie uwag zgłoszonych w ramach uzgodnień międzyresortowych do Projektu Aktualizacji Krajowego Planu Wdrażania Konwencji Sztokholmskiej L.p Treść uwagi Zgłaszający

Bardziej szczegółowo

Dla przytoczonego w niniejszym punkcie stanu faktycznego pozostaje aktualna uwaga z ostatniego akapitu punktu 1, dotycząca podatków dochodowych.

Dla przytoczonego w niniejszym punkcie stanu faktycznego pozostaje aktualna uwaga z ostatniego akapitu punktu 1, dotycząca podatków dochodowych. W związku z sygnalizowanymi problemami w ustalaniu właściwości miejscowej organów podatkowych i wyznaczaniu wierzyciela zobowiązań podatkowych Ministerstwo Finansów uprzejmie wyjaśnia, co następuje: Przepis

Bardziej szczegółowo

Związek pomiędzy dyrektywą 98/34/WE a rozporządzeniem w sprawie wzajemnego uznawania

Związek pomiędzy dyrektywą 98/34/WE a rozporządzeniem w sprawie wzajemnego uznawania KOMISJA EUROPEJSKA DYREKCJA GENERALNA DS. PRZEDSIĘBIORSTW I PRZEMYSŁU Wytyczne 1 Bruksela, dnia 1.2.2010 r. - Związek pomiędzy dyrektywą 98/34/WE a rozporządzeniem w sprawie wzajemnego uznawania 1. WPROWADZENIE

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

USTAWA. z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych Kancelaria Sejmu s. 1/7 USTAWA z dnia 8 marca 2013 r. 1),2) o terminach zapłaty w transakcjach handlowych Opracowano na podstawie Dz. U. z 2013 r. poz. 403. Art. 1. Ustawa określa szczególne uprawnienia

Bardziej szczegółowo

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW. z dnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków organizowania i prowadzenia szkoleń w słuŝbie cywilnej

ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW. z dnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków organizowania i prowadzenia szkoleń w słuŝbie cywilnej PROJEKT 30.04.2010 r. ROZPORZĄDZENIE PREZESA RADY MINISTRÓW z dnia 2010 r. w sprawie szczegółowych warunków organizowania i prowadzenia szkoleń w słuŝbie cywilnej Na podstawie art. 112 ustawy z dnia 21

Bardziej szczegółowo

Ocena Skutków Regulacji 1. Wskazanie podmiotów, na które oddziałuje akt normatywny

Ocena Skutków Regulacji 1. Wskazanie podmiotów, na które oddziałuje akt normatywny Uzasadnienie Przedkładany projekt rozporządzenia Ministra Finansów zmienia rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wzorów formularzy stosowanych w sprawach celnych (Dz. U.

Bardziej szczegółowo

Ustawodawstwo UE w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych. Ewa Badowska-Domagała radca prawny

Ustawodawstwo UE w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych. Ewa Badowska-Domagała radca prawny Ustawodawstwo UE w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych. Ewa Badowska-Domagała radca prawny PRZEPISY UE Dyrektywa 94/62/EEC dotyczy wszelkich opakowań oraz odpadów opakowaniowych. Gospodarka opakowaniami

Bardziej szczegółowo

Warszawa, dnia 19 maja 2009 r.

Warszawa, dnia 19 maja 2009 r. Warszawa, dnia 19 maja 2009 r. Opinia do ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o

Bardziej szczegółowo

ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU PROWADZENIA EWIDENCJI PRZY ZASTOSOWANIU KAS REJESTRUJĄCYCH W LATACH 2013-2014. 1. Ogólne zasady korzystania ze zwolnień

ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU PROWADZENIA EWIDENCJI PRZY ZASTOSOWANIU KAS REJESTRUJĄCYCH W LATACH 2013-2014. 1. Ogólne zasady korzystania ze zwolnień ZWOLNIENIA Z OBOWIĄZKU PROWADZENIA EWIDENCJI PRZY ZASTOSOWANIU KAS REJESTRUJĄCYCH W LATACH 2013-2014 1. Ogólne zasady korzystania ze zwolnień a) Zwolnienia przedmiotowe b) Zwolnienia podmiotowe c) Zwolnienia

Bardziej szczegółowo

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE

OBOWIĄZKI INFORMACYJNE Transformacje Prawa Prywatnego 4/2010 ISSN 1641 1609 OBOWIĄZKI INFORMACYJNE PROJEKT Tytuł: Obowiązki informacyjne Rozdział I. Obowiązki informacyjne przed dokonaniem czynności prawnej Art. 1. Obowiązek

Bardziej szczegółowo

A. Ograniczenia w odliczaniu podatku przy nabyciu samochodów osobowych i niektórych innych pojazdów samochodowych

A. Ograniczenia w odliczaniu podatku przy nabyciu samochodów osobowych i niektórych innych pojazdów samochodowych III. SAMOCHODY Od 1 stycznia 2011 r. zmieniają się zasady odliczania podatku VAT od samochodów osobowych i niektórych pojazdów samochodowych oraz paliwa wykorzystywanego do ich napędu 1. Ograniczenia w

Bardziej szczegółowo

III.4) INFORMACJA O O

III.4) INFORMACJA O O Legnica: Przewóz niepełnosprawnych mieszkańców Legnicy w oparciu o -Regulamin korzystania przez osoby niepełnosprawne z indywidualnego przewozu wykonywanego w Legnicy w oparciu o mikrobusy przystosowane

Bardziej szczegółowo

WYROK z dnia 19 października 2010 r. Przewodniczący:

WYROK z dnia 19 października 2010 r. Przewodniczący: Sygn. akt: KIO 2172/10 WYROK z dnia 19 października 2010 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Ewa Sikorska Protokolant: Mateusz Michalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października

Bardziej szczegółowo

Obowiązki przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach wielomateriałowych i środki niebezpieczne w opakowaniach

Obowiązki przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach wielomateriałowych i środki niebezpieczne w opakowaniach Warszawa, dnia 7 stycznia 2014 r. Departament Gospodarki Odpadami Ministerstwo Środowiska Obowiązki przedsiębiorców wprowadzających produkty w opakowaniach wielomateriałowych i środki niebezpieczne w opakowaniach

Bardziej szczegółowo

F AKTURY W PODATKU OD

F AKTURY W PODATKU OD F AKTURY W PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG Faktury i dokumenty w transakcjach międzynarodowych Gdynia, 10 lutego 2014 Artykuł 20 UoVAT: WEWN TRZWSPÓLNOTOWA DOSTAWA OBOWI ZEK PODATKOWY W wewnątrzwspólnotowej

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Kancelaria Sejmu s. 1/11 USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Opracowano na podstawie: Dz.U. z 2001 r. Nr 63, poz. 638, 2003 r. Nr 7, poz.

Bardziej szczegółowo

REGULAMIN AKCJI Sublime Mousse: Gwarancja pięknego koloru lub zwrot pieniędzy

REGULAMIN AKCJI Sublime Mousse: Gwarancja pięknego koloru lub zwrot pieniędzy REGULAMIN AKCJI Sublime Mousse: Gwarancja pięknego koloru lub zwrot pieniędzy I. ORGANIZATOR, CZAS TRWANIA AKCJI PROMOCYJNEJ, PROGRAM AKCJI 1.1. Organizatorem akcji promocyjnej prowadzonej pod nazwą Sublime

Bardziej szczegółowo

Obowiązki przedsiębiorcy w ochronie środowiska

Obowiązki przedsiębiorcy w ochronie środowiska Obowiązki przedsiębiorcy w ochronie środowiska Regulacji ekologicznych jest nie mniej niż podatkowych, jednak niewielu przedsiębiorców zdaje sobie sprawę, że podlegają wymogom ochrony środowiska. Nawet

Bardziej szczegółowo

ZWOLNIENIE PODMIOTOWE OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG W ROKU

ZWOLNIENIE PODMIOTOWE OD PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG W ROKU W Dziennikach Ustaw Nr 222 i 224 z 2009 roku zostały opublikowane rozporządzenia Ministra Finansów w związku ze zmianami w podatku VAT w 2010 roku. Dotyczą one między innymi: zwolnień z obowiązku prowadzenia

Bardziej szczegółowo

Podmioty niezgłaszające działalności gospodarczej, znikające, zaprzestające składania deklaracji

Podmioty niezgłaszające działalności gospodarczej, znikające, zaprzestające składania deklaracji Wykonywanie wszelkich czynności mających znamiona działalności gospodarczej podlega rejestracji. 1. Z dniem 31 marca 2009 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o

Bardziej szczegółowo

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. 1) (Dz. U. z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rozdział 1.

USTAWA. z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych. 1) (Dz. U. z dnia 22 czerwca 2001 r.) Rozdział 1. Dz.U.01.63.638 2003.02.07 zm. Dz.U.2003.7.78 art. 2 2004.02.11 zm. Dz.U.2004.11.97 art. 1 2004.05.01 zm. Dz.U.2004.11.97 art. 1 zm. Dz.U.2004.96.959 art. 53 2005.10.13 zm. Dz.U.2005.175.1458 art. 5 USTAWA

Bardziej szczegółowo

Katowice, 24 luty 2015 r. dr Jerzy Kopyczok Zastępca Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska

Katowice, 24 luty 2015 r. dr Jerzy Kopyczok Zastępca Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Katowice, 24 luty 2015 r. dr Jerzy Kopyczok Zastępca Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Inspekcja Ochrony Środowiska powołana jest do kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska

Bardziej szczegółowo

PL-834/85/JB/06/PDJC-345/06/39/07

PL-834/85/JB/06/PDJC-345/06/39/07 Odpowiedź Ministerstwa Finansów Nr PL-834/85/JB/06/PDJC-345/06/39/07 z dnia 26 stycznia 2007 r. na pismo Przewodniczącego Krajowej Rady Notarialnej w sprawie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 16 listopada

Bardziej szczegółowo

stawek opłat pobieranych przez organy celne, w obowiązującym brzmieniu zawiera wytyczną, w świetle której minister właściwy do spraw finansów

stawek opłat pobieranych przez organy celne, w obowiązującym brzmieniu zawiera wytyczną, w świetle której minister właściwy do spraw finansów UZASADNIENIE Potrzeba nowelizacji ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, z późń. zm.) wynika przede wszystkim z konieczności wykonania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego

Bardziej szczegółowo

Projekt z dnia 31 lipca 2009 r. USTAWA. z dnia.

Projekt z dnia 31 lipca 2009 r. USTAWA. z dnia. Projekt z dnia 31 lipca 2009 r. USTAWA z dnia. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 28 lutego 2009 r. Art. 1. Ustawa

Bardziej szczegółowo

Prawne podstawy działań w zakresie ochrony środowiska obowiązki pracodawcy

Prawne podstawy działań w zakresie ochrony środowiska obowiązki pracodawcy Prawne podstawy działań w zakresie ochrony środowiska obowiązki pracodawcy ul. Augustyńskiego 2 80-819 tel. 58 32 68 320, fax 58 32 68 663 adres do korespondencji: ul. Okopowa 21/27 80-810, SPRAWOZDAWCZOŚĆ

Bardziej szczegółowo

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., Nr 0, poz. 21) Ewidencja i sprawozdawczośd odpadowa

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., Nr 0, poz. 21) Ewidencja i sprawozdawczośd odpadowa Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., Nr 0, poz. 21) Ewidencja i sprawozdawczośd odpadowa Osoba do kontaktu: Edyta Koziołek Tel. (12) 63 03 495 Zespół Polityki Ekologicznej, pok.

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1)

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Kancelaria Sejmu s. 1/11 USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Opracowano na podstawie: Dz. U. z 2001 r. Nr 63, poz. 638, 2003 r. Nr 7, poz.

Bardziej szczegółowo

Regulamin udzielania kredytów preferencyjnych w ramach linii kredytowej o symbolu LG w latach 2009-2010

Regulamin udzielania kredytów preferencyjnych w ramach linii kredytowej o symbolu LG w latach 2009-2010 Załącznik nr 1 do umowy nr 1/LG/2009 Regulamin udzielania kredytów preferencyjnych w ramach linii kredytowej o symbolu LG w latach 2009-2010 - Ograniczenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery linia kredytowa

Bardziej szczegółowo

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DZIENNIK USTAW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Warszawa, dnia 20 czerwca 2016 r. Poz. 878 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA CYFRYZACJI 1) z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie dokonywania oceny zgodności urządzeń radiowych

Bardziej szczegółowo

Temat Podatek od towarów i usług --> Dokumentacja --> Kasy rejestrujące --> Kasy rejestrujące

Temat Podatek od towarów i usług --> Dokumentacja --> Kasy rejestrujące --> Kasy rejestrujące Rodzaj dokumentu interpretacja indywidualna Sygnatura ITPP1/443-687/10/AJ Data 2010.10.04 Autor Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Temat Podatek od towarów i usług --> Dokumentacja --> Kasy rejestrujące

Bardziej szczegółowo

Ustawa. produktowej i opłacie depozytowej. Art. 1. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U.

Ustawa. produktowej i opłacie depozytowej. Art. 1. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz. U. Projekt z dnia 24 października 2006 r. Ustawa z dnia o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych oraz ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz

Bardziej szczegółowo

Podatnicy dokonujący transakcji wewnątrzwspólnotowych

Podatnicy dokonujący transakcji wewnątrzwspólnotowych Podatnikami dokonującymi transakcji wewnątrzwspólnotowych są: podatnicy dokonujący wewnątrzwspólnotowej wymiany towarów, podatnicy dokonujący wewnątrzwspólnotowej wymiany usług. Na gruncie polskiego prawa

Bardziej szczegółowo

Autorka wskazuje na konkretnym przykładzie, jak należy rozwiązywać problemy dotyczące rozpoznawania takich transakcji.

Autorka wskazuje na konkretnym przykładzie, jak należy rozwiązywać problemy dotyczące rozpoznawania takich transakcji. Autorka wskazuje na konkretnym przykładzie, jak należy rozwiązywać problemy dotyczące rozpoznawania takich transakcji. Po kilku latach funkcjonowania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku

Bardziej szczegółowo

Konferencja dla przedsiębiorców i instytucji publicznych dotycząca wytwarzania i gospodarowania odpadami

Konferencja dla przedsiębiorców i instytucji publicznych dotycząca wytwarzania i gospodarowania odpadami Konferencja dla przedsiębiorców i instytucji publicznych dotycząca wytwarzania i gospodarowania odpadami Tadeusz Styn, Ewelina Faszczewska Gdańsk, Filharmonia Bałtycka, 4 marca 2011 r. Pojęcia podstawowe

Bardziej szczegółowo

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-10 (3)15/AB Warszawa, dnia 3 lipca 2015 r. DECYZJA DIH - IV/11/2015 Na podstawie art. 138 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania

Bardziej szczegółowo

ZASADY PRAWNE FUNKCJONOWANIA SYSTEMU GOSPODARKI ODPADAMI W POLSCE. Czerwiec 2013 r.

ZASADY PRAWNE FUNKCJONOWANIA SYSTEMU GOSPODARKI ODPADAMI W POLSCE. Czerwiec 2013 r. ZASADY PRAWNE FUNKCJONOWANIA SYSTEMU GOSPODARKI ODPADAMI W POLSCE Czerwiec 2013 r. I. Kluczowe regulacje prawne. 1. Frakcje odpadów, 2. Zasady gospodarki odpadami, 3. Hierarchia postępowania z odpadami,

Bardziej szczegółowo

Spis treści. Art. 9. Wymóg przekazania dokumentów... 49 Rozdział 4. Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt

Spis treści. Art. 9. Wymóg przekazania dokumentów... 49 Rozdział 4. Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt Wstęp................................................ Wykaz skrótów......................................... XXV Ustawa o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 ze zm.).......................................

Bardziej szczegółowo

U M O W A nr RP -../ /./2011 o dofinansowanie bezrobotnemu podjęcia działalności gospodarczej

U M O W A nr RP -../ /./2011 o dofinansowanie bezrobotnemu podjęcia działalności gospodarczej U M O W A nr RP -../ /./2011 o dofinansowanie bezrobotnemu podjęcia działalności gospodarczej Załącznik Nr 3 do Regulaminu W dniu.. pomiędzy Powiatowym Urzędem Pracy w GiŜycku reprezentowanym przez Dyrektor

Bardziej szczegółowo

PROGRAM KURSU PRZYGOTOWUJĄCEGO DO EGZAMINU PAŃSTWOWEGO NA AGENTA CELNEGO

PROGRAM KURSU PRZYGOTOWUJĄCEGO DO EGZAMINU PAŃSTWOWEGO NA AGENTA CELNEGO PROGRAM KURSU PRZYGOTOWUJĄCEGO DO EGZAMINU PAŃSTWOWEGO NA AGENTA CELNEGO (zagadnienia celne, podatek akcyzowy, podatek od gier i zakładów wzajemnych, problemy podatku VAT w eksporcie i imporcie oraz w

Bardziej szczegółowo

GOSPODARKA ODPADAMI W ŚWIETLE NOWEJ USTAWY O ODPADACH z dnia 14 grudnia 2012r (Dz. U. z 8 stycznia 2013 r., poz. 21)

GOSPODARKA ODPADAMI W ŚWIETLE NOWEJ USTAWY O ODPADACH z dnia 14 grudnia 2012r (Dz. U. z 8 stycznia 2013 r., poz. 21) GOSPODARKA ODPADAMI W ŚWIETLE NOWEJ USTAWY O ODPADACH z dnia 14 grudnia 2012r (Dz. U. z 8 stycznia 2013 r., poz. 21) Władysława Wilusz Kierownik Zespołu Gospodarki Odpadami PRZEPISY PRAWNE USTAWA O ODPADACH

Bardziej szczegółowo

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne

USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Rozdział 1 Przepisy ogólne Kancelaria Sejmu s. 1/12 USTAWA z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych 1) Opracowano na podstawie: Dz.U. z 2001 r. Nr 63, poz. 638, 2003 r. Nr 7, poz. 78, z 2004 r. Nr 11, poz.

Bardziej szczegółowo

Unijny Kodeks Celny ZABEZPIECZENIE DŁUGU CELNEGO

Unijny Kodeks Celny ZABEZPIECZENIE DŁUGU CELNEGO Zagadnienie z zakresu: Unijny Kodeks Celny ZABEZPIECZENIE DŁUGU CELNEGO Podstawy prawne: Art. 89 100 UKC Art. 81 86 i 250 rozporządzenia delegowanego Art. 147-164, 345 i 346 rozporządzenia wykonawczego

Bardziej szczegółowo

NAJWAśNIEJSZE ZMIANY W VAT OD DNIA 1 LIPCA 2011 R.

NAJWAśNIEJSZE ZMIANY W VAT OD DNIA 1 LIPCA 2011 R. NAJWAśNIEJSZE ZMIANY W VAT OD DNIA 1 LIPCA 2011 R. W dniu 9 czerwca 2011 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i

Bardziej szczegółowo