OTWOCK. Plebiscyt Zasłużony i popularny otwocczanin 90- lecia miasta

Wielkość: px
Rozpocząć pokaz od strony:

Download "OTWOCK. Plebiscyt Zasłużony i popularny otwocczanin 90- lecia miasta"

Transkrypt

1 OTWOCK Plebiscyt Zasłużony i popularny otwocczanin 90- lecia miasta Informacje o kandydatach nominowanych do finału plebiscytu TOWARZYSTWO PRZYJACIÓŁ OTWOCKA 2006 I. OCHRONA ZDROWIA, LECZNICTWO

2 Maksymilian Augarten ( ) Ukończył Uniwersytet w Getyndze (1914) i tam też zdobył tytuł doktora medycyny (1920). Wyspecjalizował się w chorobach wewnętrznych, pełniąc funkcję ordynatora Sanatorium Publicznego w Hanowerze. Od roku 1921 był kierownikiem sanatorium przeciwgruźliczego Żydowskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego Brijus-Zdrowie w Otwocku (po wojnie Sanatorium im. F. Dzierżyńskiego) oraz drugiego pod nazwą Haszachefes - Pomoc (teren dawnego szpitala powiatowego przy ulicy Słowackiego), jednocześnie pełniąc funkcję ordynatora w obu tych sanatoriach. Specjalizował się w chorobach płuc. Był kierownikiem Ośrodka Zdrowia TOZ, a w czasie okupacji także pełnił funkcję kierownika Ośrodka Zdrowia TOZ w getcie otwockim oraz głównego lekarza sanitarnego. Udzielał się społecznie, będąc między innymi wiceprzewodniczącym Związku Lekarzy w Otwocku. Po 21 latach pracy w Otwocku prawdopodobnie został wywieziony w czasie likwidacji getta otwockiego do Treblinki i tam zamordowany. Władysław Czaplicki ( ) Ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego w 1898 roku. Początkowo osiadł w Pilawie, a w 1902 roku w Otwocku. Pracował jako lekarz Kolei Nadwiślańskiej, a z czasem jako ordynator w Sanatorium dr Geislera i Sanatorium T. Wiśniewskiego. Jako jeden z pierwszych lekarzy w Polsce stosował nowatorskie leczenie gruźlicy odmą opłucnową. Był też gorącym zwolennikiem leczenia tej choroby otwockim klimatem. Pomimo słabego zdrowia równocześnie z pełną poświęcenia pracą zawodową włączył się do pracy społecznej. Już w 1906 roku był współtwórcą i wydawcą Przewodnika po Otwocku, stanowiącego obszerną, monograficznie ujętą publikację propagującą zalety uzdrowiskowe i dogodne warunki leczenia. Włączył się czynnie w utworzenie Ogniska - organizacji, której zadaniem było zintegrowanie lokalnej społeczności. Był też jednym z inicjatorów Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, członkiem jego Zarządu i jego Honorowym Prezesem. Wraz z innymi członkami działał na rzecz nadania Otwockowi praw miejskich, co wreszcie nastąpiło w 1916 roku. Został w 1915 roku ewakuowany przez Rosjan do Moskwy, a następnie na Krym, skąd powrócił do Otwocka w 1918 roku. Jako człowieka zasłużonego i wielkiego patriotę uczestniczącego w życiu społecznym i kulturalnym Otwocka uhonorowano dr Czaplickiego nadaniem jego imienia ulicy Sądowej. Jakub Piotr Frostig ( ) Ukończył studia medyczne w Wiedniu w roku 1921, a potem odbył staż u wybitnych specjalistów psychiatrów. W latach mieszkał we Lwowie i pracował w Szpitalu Powszechnym oraz Szpitalu Wojskowym. Opracował i wydał w 1932 roku obszerny podręcznik psychiatrii. W 1932 roku został dyrektorem Zakładu Psychiatrycznego Zofiówka w Otwocku. Opracował wtedy monografię w języku niemieckim dotyczącą schizofrenii. Jego najbardziej doniosłym osiągnięciem było opracowanie metody leczenia schizofrenii dużymi dawkami insuliny. Osobiście zebrał olbrzymi materiał i opublikował go z własnymi spostrzeżeniami m.in. ustalając optymalną dawkę leku. W 1938 roku wyjechał na zaproszenie znaczącego szpitala amerykańskiego do USA, gdzie pozostał na stałe. Pracował w wielu znanych klinikach amerykańskich, m.in. w Kalifornii i Południowej Karolinie jako kierownik, wykładowca i konsultant. Był jednym z odkrywców terapii elektrowstrząsowej. Odegrał znaczną rolę w rozwoju światowej psychiatrii. Marian Gągała (ur. 1923) W latach należał do Batalionów Chłopskich. W 1944 roku aresztowany przez NKWD, po wielokrotnych badaniach zwolniony i skierowany do służby wojskowej. Przeszedł szlak bojowy od Warszawy do Berlina. Po zakończeniu wojny studiował medycynę w Lublinie i Warszawie, gdzie w 1950 roku uzyskał dyplom lekarza. Pozostał w służbie wojskowej, a po zwolnieniu z niej w 1957 roku objął stanowisko ordynatora w Sanatorium im. F. Dzierżyńskiego w Otwocku. Jako

3 internista był konsultantem wszystkich zakładów przeciwgruźliczych w Otwocku oraz założycielem i pracownikiem Pracowni Elektrokardiograficznej - przez długie lata jedynej wykonującej EKG dla pacjentów wszystkich sanatoriów. Następnie był ordynatorem, zastępcą dyrektora i lekarzem naczelnym Szpitala im. L. Waryńskiego. Przeszedł na emeryturę w roku 1997, ale nadal kontynuuje rozpoczęte w 1959 roku zatrudnienie jako konsultant w Szpitalu Klinicznym im. prof. A. Grucy,. Łączny staż pracy dr Gągały wynosi aktualnie ponad 65 lat. Był aktywnym członkiem Towarzystwa Internistów Polskich i jest autorem wielu artykułów i publikacji naukowych. W ciągu całego życia znajdował czas na zainteresowania pozazawodowe i czynną pracę społeczną. Jest aktualnie aktywnym członkiem Otwockiego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego i uczestnikiem jego prac oraz historykiem amatorem otwockiej służby zdrowia. Jest autorem historii otwockich zakładów leczniczych i 75 biografii lekarzy otwockich tak przed- jak i powojennych. Pracuje też społecznie we władzach miejscowych i wojewódzkich Związku Inwalidów Wojennych Rzeczpospolitej Polskiej. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaczeniami wojskowymi i kombatanckimi. Józef Marian Geisler ( ) Dyplom lekarza uzyskał w 1887 roku na Uniwersytecie Warszawskim. Po dyplomie osiadł początkowo w Karczewie, w sezonie letnim praktykując także w Otwocku. W 1890 roku uruchomił w swojej willi w Otwocku (przy ulicy Kościuszki) zakład wodoleczniczy - głównie z przeznaczeniem dla chorych na gruźlicę płuc, dający możliwość zażywania kąpieli higienicznych, borowinowych i prysznica, a także korzystania z wód mineralnych, kumysu i innych napojów leczniczych. Obok w 1893 roku powstał nowoczesny, wyposażony w bieżącą wodę i kanalizację budynek będący pierwszym stałym nizinnym sanatorium uzdrowiskowym w Polsce. Zakład dra Geislera szybko nabrał cech sanatorium przeciwgruźliczego. Był kuźnią kadr przyszłych specjalistów leczenia gruźlicy i chorób płucnych. Zapoczątkował olbrzymi ruch budowy sanatoriów i prewentoriów przeciwgruźliczych w Otwocku, który trwał praktycznie aż do 1939 roku. Dr Geisler stosował w swym sanatorium najmodniejszą wówczas metodę klimatycznego leczenia gruźlicy płuc wg H. Brehmera. Podejmowano tam też pierwsze na terenie Polski próby leczenia odmą opłucnową. Geisler łączył pracę zawodową z działalnością społeczną. Był niezmordowanym propagatorem uzdrowiska otwockiego oraz założycielem i działaczem Towarzystwa Przyjaciół Otwocka. Jako członek Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego działał w 3-osobowej komisji powołanej do zbadania stanu sanitarnego Otwocka i przyznania mu praw stacji klimatycznej. Inicjatywie i niezmordowanej przedsiębiorczości dr J. Geislera w odkrywaniu i propagowaniu korzystnych cech klimatu otwockiego dla chorych na gruźlicę miasto zawdzięcza swój rozwój. Liczne sanatoria przeciwgruźlicze, które powstały w Otwocku w pierwszej połowie XX wieku są dowodnym wkładem dr Geislera w rozwój lecznictwa sanatoryjnego gruźlicy płuc w Polsce. Dla upamiętnienia jego zasług jedna z ulic Otwocka nosi imię dr Józefa Geislera. Jest uważany za ojca uzdrowiska otwockiego. Samuel Goldflam ( ) Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1875 roku ordynator przy klinice w szpitalu św. Ducha. Wyspecjalizował się w neurologii i psychiatrii podczas pobytu w Niemczech i Francji. Po powrocie zorganizował prywatną przychodnię dla ubogich pacjentów. Pracował też jako wolontariusz i hospitant w różnych szpitalach. Napisał 50 prac naukowych. Był pionierem mikroskopii układu nerwowego. Dzięki swoim pracom zyskał światowe uznanie, jego nazwisko zostało upamiętnione w nazewnictwie medycznym - choroba Goldflama-Erba czy objaw Goldflama-Oehlera. Podczas pracy z pacjentami i w kontaktach międzyludzkich odznaczał się wielką bezinteresownością i skromnością, co przysparzało mu dużą popularność. Był lekarzem, społecznikiem, twórcą i współtwórcą wielu organizacji, m.in. Towarzystwa Opieki nad Umysłowo Chorymi Żydami. Był członkiem Żydowskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego Brijus. W 1907 roku z jego inicjatywy powstał w Otwocku przy ulicy Kochanowskiego Zakład dla Nerwowo i Psychicznie Chorych Zofiówka. Był jego niezmordowanym organizatorem przez lata oddawania do użytku kolejnych budynków (do roku 1926). W zakładzie tym wykorzystywano nową wówczas metodę uspołeczniania chorych przez pracę - powszechnie stosowaną do chwili obecnej przy wielu schorzeniach natury psychicznej. Prowadzone przez niego prace badawcze były wykorzystywane w innych placówkach tego typu w Europie i były tam wysoko cenione. Jego imieniem nazwano jedną z ulic w Otwocku.

4 Franciszek Jaroszewski ( ) Absolwent medycyny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu z roku lekarz wojskowy w Dęblinie; 1939 uczestnik kampanii wrześniowej. Od 1939 roku z krótkimi przerwami pracował na różnych stanowiskach w Otwocku, m.in.: lekarz w szpitalu ewakuacyjnym; dyrektor sanatorium Olin dla dzieci chorych na gruźlicę; ordynator w sanatorium przeciwgruźliczym TPD; pediatra w Państwowym Domu Dziecka; pediatra w Zespole Leczniczym dla Pracowników i Zespole Sanatoriów Przeciwgruźliczych; pediatra w Ośrodku Zdrowia; wieloletni lekarz szkolny. Prowadził również praktykę prywatną. Leczył kilka pokoleń małych otwocczan i jest z pewnością najbardziej znanym i popularnym lekarzem pediatrą w Otwocku. Za wysoki poziom wiedzy i szczególnie serdeczną troskliwość o zdrowie dzieci zdobył wielkie uznanie i na życzenie małych pacjentów i ich rodzin otrzymał w 1989 roku Order Uśmiechu. Przepracował w Otwocku ponad 52 lata. Stefan Malawski (ur. 1920) Studia medyczne rozpoczął na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie, kontynuował we Lwowie, a zakończył w roku 1946 dyplomem na UMCS w Lublinie jako słuchacz Fakultetu Medycyny Wojskowej. W czasie wojny prowadził ryzykowną działalność konspiracyjną w wywiadzie AK na Wileńszczyźnie, a w czasie studiów w Lublinie - w wywiadzie WIN. Po uzyskaniu dyplomu pracował jako lekarz wojskowy do roku 1957, uzyskując tytuł naukowy docenta. W 1958 roku związał się z Otwockiem, rozpoczynając pracę w Zakładzie Leczniczym im. J. Krasickiego (dziś Szpital Kliniczny CMKP im. prof. A. Grucy). Był twórcą uznanej w świecie otwockiej szkoły leczenia gruźlicy kostnostawowej. W okresach przekształceń i reorganizacji szpitala od ponad 45 lat dominującą rolę grał prof. Malawski, gromadząc wokół siebie coraz to liczniejszą rzeszę uczniów - specjalistów, pracowników naukowych i dydaktycznych. Przez ten okres pracy w szpitalu przeżył 13 dyrektorów - sam pełnił tę funkcję przez 5 lat. Ale niezależnie od tego, kto kierował szpitalem, niekwestionowanym autorytetem i osiową postacią w zakresie dydaktyki, problemów naukowych, strategii rozwoju i restrukturyzacji zależnej od zamówienia społecznego i wymogów epidemiologicznych był właśnie prof. Malawski. Sam wykonał około zabiegów operacyjnych. Opublikował 166 prac naukowych, jest doktorem honoris causa Akademii Medycznej w Lublinie. Jego osiągnięcia zostały uhonorowane licznymi odznaczeniami, w tym Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Władze samorządowe Otwocka nadały mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta. Profesor mimo wieku i 66-letniego stażu pracy nadal pracuje w Szpitalu Klinicznym CMKP im. prof. A. Grucy w Otwocku. Paweł Martyszewski ( ) Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i Uniwersytecie Wiedeńskim, gdzie uzyskał w roku 1910 dyplom doktora wszechnauk lekarskich ordynator szpitala św. Jakuba w Wilnie; 1918 ochotniczo wstępuje do Wojska Polskiego, Komendant Szpitala Czołowego Dywizji gen. Żeligowskiego, następnie dowódca Szpitala Wojskowego w Wilnie. Zdemobilizowany w 1921 roku w stopniu podpułkownika. Od roku 1921 dyrektor Sanatorium dla Chorych Piersiowych w Rudce. Od 1924 roku w Otwocku, gdzie stworzył i prowadził gabinet lekarski i pensjonat dla chorych przy ul. Kościelnej róg Kościuszki. W 1927 roku mianowany dyrektorem nowopowstałego Sanatorium Przeciwgruźliczego Sejmikowego w Otwocku. Brał udział w organizowaniu sanatorium Policyjny Dom Zdrowia przy ul. Moniuszki i został lekarzem naczelnym. W 1934 roku został przewodniczącym Związku Lekarzy w Otwocku. Był członkiem wielu warszawskich i krajowych organizacji lekarskich i pełnił wiele funkcji społecznych,, m.in. będąc członkiem zarządu i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego. Stworzył projekt budowy i organizacji Szpitala ZUS, który miał być zlokalizowany w Otwocku. ZUS zakupił już teren, ale wojna przeszkodziła w realizacji tych planów (dziś jest tam Szpital im. prof. Grucy).

5 W październiku 1939 roku, po zamknięciu przez Niemców żydowskich zakładów leczniczych, chcąc uchronić przed zagładą te obiekty i wykorzystać je dla dobra ludności, przeforsował u niemieckich władz okupacyjnych zgodę na uruchomienie Szpitala Powiatowego w Otwocku. Szpital obejmował tereny Sanatorium Sejmikowego, Sanatorium dr Krukowskiego, Sanatorium Haszachefes i pensjonatu Wachmana (ul. Samorządowa, Słowackiego i E. Plater). Pod przykrywką szpitala toczyło się tajne życie. Wielu ukrywających się przed okupantem - także Żydów - zawdzięcza swoje życie szpitalowi i doktorowi Martyszewskiemu. Wykorzystał też strach Niemców przed chorobami zakaźnymi i gruźlicą, instalując w szpitalu Komendę Rejonową AK z komórką nasłuchu radiowego. Sam był szefem sanitarnym VII Obwodu AK. Po zajęciu Otwocka przez sowietów w 1944 roku szpital ten stał się azylem dla rannych żołnierzy - powstańców z Warszawy oraz akowców poszukiwanych przez NKWD. Za zasługi na polu pracy społecznej Prezydent Rzeczpospolitej odznaczył w roku 1937 doktora Martyszewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Aleksander Nauman ( ) Dyplom lekarski uzyskał w 1930 roku. Brał udział w wojnie 1939 roku. Pracował w szpitalu w oflagu, w obozie koncentracyjnym i Urzędzie Repatriacyjnym. W Otwocku od 1945 roku. Twórca uznanej w świecie szkoły rehabilitacji poprzez szkolenie zawodowe ozdrowieńców po przebytej gruźlicy. Twórca Sanatorium Rehabilitacyjnego im. H. Sawickiej w Otwocku. W swojej pracy lekarskiej dużą wagę przywiązywał do ogólnego usprawnienia chorych. Na terenie sanatorium powstała hala sportowa, korty tenisowe, boiska do gier zespołowych, w zimie lodowisko. Dbał również o rozwój intelektualny chorych. Powstała sala kinowa, odbywały się koncerty, przedstawienia i wieczory autorskie. Był lekarzem z powołania, stawiając dobro chorych nawet ponad sprawami rodzinnymi. Wiele wymagał od współpracowników, ale jeszcze więcej od siebie. Odniósł też wiele sukcesów w pracy naukowej. Był autorem 100 prac naukowych uważanych za wzory usprawniania w inwalidztwie w chorobach przewlekłych. Na świecie wyrazem uznania było wybranie go przewodniczącym światowej Unii Przeciwgruźliczej. Do sanatorium im. H. Sawickiej przyjeżdżali lekarze z całego świata. Prowadzono przez kilka lat współpracę z Narodowym Instytutem Zdrowia USA, a metody opracowane w otwockim sanatorium były powielane w wielu krajach. Prof. A. Nauman zakończył swoją pracę w Otwocku w 1970 roku. Został uhoronowany licznymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Stanisław Oracz ( ) Ukończył studia medyczne w 1932 roku na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Do roku 1934 pracował we Lwowie. Do II wojny światowej był lekarzem wojskowym, kampanię wrześniową odbył jako lekarz batalionowy 55 Pułku Piechoty. Od jesieni 1939 roku pracował w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie. W roku 1942 wstąpił do AK. Pod koniec tego roku na zlecenie szefa sanitarnego AK na woj. warszawskie przystąpił do organizowania oddziału chirurgicznego w Szpitalu Powiatowym w Otwocku, założonym przez dr Martyszewskiego. W czasie prowadzenia tego oddziału na zlecenie szefa Służby Zdrowia AK okręgu otwockiego udzielał pomocy chirurgicznej, zarówno żołnierzom konspiracji, jak i osobom cywilnym w tajnych izbach chorych znajdujących się w prywatnych domach - do których udawał się zwykle na rowerze. Z niezwykłym poświęceniem ratował żołnierzy powstania warszawskiego zarówno w czasie jego trwania, jak i po upadku, a także z rozbrojonej w Lublinie Wołyńskiej Dywizji Piechoty. W latach dr Oracz leczył również rannych i chorych żołnierzy frontu, w tym Armii Czerwonej - operując nieraz dzień i noc. Mocno wpisał się w wojenną historię Otwocka. Po wyzwoleniu objął oprócz stanowiska ordynatora oddziału chirurgicznego Szpitala Powiatowego dodatkowo prowadzenie sanatorium gruźlicy kostnostawowej Palladium, a w 1947 roku został dyrektorem Szpitala Powiatowego, wygrawszy wcześniej konkurs na to stanowisko. Obie te funkcje pełnił do przejścia na emeryturę w roku W 1953 roku uzyskał tytuł doktora medycyny. Posiadał wspaniały talent organizatorski, który w pełni ujawnił się przy budowie i organizacji nowej siedziby Szpitala Powiatowego przy ul. Batorego. Był też aktywnym członkiem wielu komisji społecznych, przez dwie kadencje radnym Miejskiej Rady Narodowej, czynnym działaczem - w tym także prezesem - Otwockiego Klubu Sportowego. Pozostawił po sobie wspomnienie wybitnej pracy na rzecz naszego miasta oraz zaskarbił sobie wdzięczna pamięć wielu pacjentów. Otrzymał liczne medale i odznaczenia, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi i Medal Zwycięstwa i Wolności.

6 Władysław Przygoda ( ) Ukończył medycynę w 1907 roku na Uniwersytecie w Monachium. W Otwocku od grudnia 1907 roku. Praktyka prywatna w Otwocku i Warszawie w zakresie chorób płuc i laryngologii. Po śmierci ojca przejął jego Zakład Higieniczno-Dietetyczny i przekształcił go w Sanatorium Przeciwgruźlicze dla Żydów (ul. Warszawska 5). Wcielony w 1914 roku do armii rosyjskiej, powrócił w 1919 roku i zgłosił się do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie z bolszewikami, był także lekarzem garnizonowym w Białej Podlaskiej. Po wojnie kontynuował działalność w Otwocku. Był pierwszym lekarzem, który wprowadził w Polsce metodę leczenia gruźlicy przy pomocy sztucznej odmy. Cały wolny czas poświęcał miastu. Został wybrany do Rady Miejskiej z listy BBWR. Jako radny pilnował, aby nikt nie szkodził drzewostanowi Otwocka. Przeprowadził uchwałę, która głosiła, że można zabudować tylko 2% jednej morgi. Uczestniczył w pracach komisji klimatycznej. Pracował też nad elektryfikacja miasta oraz kolei - aby wyziewy parowozów nie szkodziły chorym na gruźlicę. W swoim sanatorium miał także pokoje dla pacjentów ubezpieczalni społecznej, która w 100% pokrywała koszty ich leczenia. Było to wielkie osiągnięcie na owe czasy. W uznaniu dla niego Rada Miejska w roku 1992 nadała jednej z ulic w Otwocku imię dr Władysława Przygody. Witold Trybowski (ur. 1928) Związany rodzinnie z Otwockiem od początku XX wieku. W roku 1942 wstąpił do AK - był żołnierzem Pułku Baszta. Uczestnik powstania warszawskiego, ranny - zdołał wydostać się z Warszawy. Dyplom lekarski uzyskał w 1952 roku i podjął pracę w Sanatorium Przeciwgruźliczym MSW w Otwocku. Pracował w Oddziale Ftyzjatrii Ogólnej oraz Chirurgicznym. W roku 1968 został przeniesiony służbowo do pracy w MSW. Jest autorem fundamentalnej pracy doktorskiej pt. Dzieje Otwocka jako uzdrowiska wydanej też w formie skróconej przez Towarzystwo Przyjaciół Otwocka. Praca ta szczegółowo opisuje rozwój Otwocka jako miasta uzdrowiskowego od lat osiemdziesiątych XIX wieku, zapoczątkowany przez M. E. Andriollego i trwający do roku Zawiera także biografie 171 lekarzy - głównie ftyzjatrów - twórców otwockiego lecznictwa. Stała się podstawowym i rzetelnym źródłem informacji wykorzystywanych w wielu późniejszych publikacjach otwockich. Jest aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Otwocka. Został odznaczony Krzyżem AK, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym. Franciszek Adam Walczyński (ur. 1947) dyplom Akademii Medycznej w Warszawie. Od początku pracuje w Oddziale Chirurgii Szpitala Powiatowego w Otwocku. Jest wysokiej klasy chirurgiem specjalistą. W 1993 roku został powołany na stanowisko ordynatora 62-łóżkowego Oddziału Chirurgii cenionego przez pacjentów za fachowe zabiegi operacyjne, troskliwą opiekę ordynatora i całego personelu. Dzięki wysokiej ocenie pacjentów jako świetnego chirurga, ordynatora, życzliwego i uczciwego człowieka zyskał uznanie mieszkańców Otwocka w wyborach do Rady Miejskiej w 1998 i 2002 roku, deklasując wszystkich kandydatów i zdobywając mandat radnego z olbrzymią przewagą głosów. Radny kadencji i (wiceprzewodniczący Rady Miasta). Kolejnym wyrazem uznania i zaufania było powołanie go przez Starostwo Powiatowe na stanowisko dyrektora Szpitala Powiatowego w okresie głębokiego kryzysu ekonomicznego grożącego upadłością. Dzięki jego staraniom i dobrej współpracy ze Starostwem i personelem sytuacja ekonomiczna szpitala znacznie się poprawiła. Przez cały czas pracy w Otwocku dr Walczyński wykazuje dużą aktywność w działalności społecznej na rzecz miasta i środowiska służby zdrowia (m.in. w samorządzie lekarskim). Odznaczony Złotym i Brązowym Krzyżem Zasługi oraz honorowymi odznakami za zasługi dla lecznictwa. Euzebia Wołoszyn ( )

7 Mgr farmacji - urodzona w Kielcach. Pracę w Otwocku rozpoczęła przed II wojną światową w aptece Ubezpieczalni Społecznej przy ul. Samorządowej. Później zaś pracowała w aptece sukcesorów F. Podolskiego przy ul. Kościuszki. Od 1956 roku była zastępcą kierownika w otwockiej aptece nr 176 przy ul. Bazarowej róg Andriollego. W otwockich aptekach przepracowała w sumie ponad 45 lat. Pełna ciepła, zrozumienia i życzliwości dla klientów aptek,. Była jak lekarz domowy i ksiądz w konfesjonale. Udzielała się społecznie w Związku Zawodowym Pracowników Służby Zdrowia oraz w oddziale Polskiego Czerwonego Krzyża w Otwocku. W czasie okupacji działała w AK Fromczyn - Koralewo w stopniu plutonowego (ps. Krystyna). Przygotowywała zapalające opaski na butelki z benzyną, które rzucano na czołgi niemieckie podczas powstania warszawskiego. Jej mąż był specjalistą od napraw broni.

8 II. KULTURA, SZTUKA I TWÓRCZOŚĆ Mieczysław Jarmołowicz ( ) Muzyk - dyrygent, aranżer, wirtuoz organów. 45 lat pełnił posługę jako organista w kościele parafii św. Wincentego á Paulo w Otwocku. Organizator życia muzycznego parafii, a także spotkań i przeglądów chórów z dekanatu otwockiego. Powstały jeszcze przed wojną chór kościelny Lira był za jego życia jednym z najlepszych w całej diecezji warszawskiej. Wspaniały człowiek, znakomity muzyk. Wspaniałą harmonią dźwięków wydobywanych z organów zachwycał rzesze wiernych - nie tylko podczas uroczystości kościelnych, ale także na codziennych mszach. Słynął z własnych aranżacji wielu znanych utworów dla potrzeb chóralnych. Większość mieszkańców Otwocka bezpośrednio poznała Mieczysława Jarmołowicza, gdy w adwencie odwiedzał z nieodłączną walizeczką ich domostwa, zaopatrując w bożonarodzeniowe opłatki. Zbigniew Karol Jóźwicki (ur. 1940) Ukończył Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Bydgoszczy nauczyciel wychowania muzycznego w Szkole Podstawowej w Michalinie. Od 1968 roku nauczyciel - metodyk i wizytator przy Wydziale Oświaty w Otwocku. Organizator 50-osobowego chóru szkolnego, który zajmuje czołowe miejsca w konkursach w woj. mazowieckim. Organizator wzorcowej pracowni wychowania muzycznego, w której prowadził lekcje pokazowe. Od roku 1984 dyrektor Szkoły Podstawowej nr 8 w Otwocku. Z jego inicjatywy nastąpiła rozbudowa szkoły i wyposażenie w nowe meble i sprzęt. Organizator chóru Otwockie Skowronki, który od roku 1986 zdobywa czołowe miejsca w konkursach, a w 2000 roku otrzymał Srebrny Kamerton podczas Ogólnopolskiego Konkursu w Bydgoszczy. Znacząca pozycja tego chóru pozwoliła na nawiązania wymiany kulturalnej na bazie bliźniaczych miast Otwocka: Saint Amant Montrond (Francja) oraz Lennestadt Niemcy). W latach chór wyjeżdżał na koncerty charytatywne na Ukrainę, wioząc ze sobą dary. W 1994 roku podczas II Festiwalu Pieśni Religijnej w Mohylewie na Białorusi Skowronki zdobyły II nagrodę w grupie młodzieżowej. Za aktywną pracę dla społeczeństwa mieszkańcy Wólki Mlądzkiej wybrali dyrektora Zbigniewa Jóźwickiego na radnego Miejskiej Rady Narodowej na dwie kolejne kadencje w latach Leszek Korczak (ur. 1941) Wykształcenie wyższe. Od 1969 roku mieszkaniec Otwocka. Również od tego roku nauczyciel plastyki w Liceum Ogólnokształcącym im. K. I. Gałczyńskiego. W 1972 roku został powołany na stanowisko dyrektora Domu Kultury Dzieci i Młodzieży - Dom Harcerza. Po 3 latach placówka uzyskała rangę Młodzieżowego Domu Kultury i była zaliczana do najlepszych placówek w całym województwie. W uznaniu zasług został zaproszony na Ogólnopolski Kongres Pedagogiczny do Warszawy w roku 1997 i wniósł do uchwały Kongresu nowatorskie propozycje z zakresu pozaszkolnej działalności kulturalnej. Był inicjatorem i realizatorem rozbudowy MDK-u, która to inwestycja została niestety zablokowana w roku Pracą MDK-u kierował do 1990 roku i przeszedł na tzw. emeryturę nauczycielską. Wówczas zaczął pracować na rzecz niesienia pomocy charytatywnej Polakom na Ukrainie organizowanej przez ówczesne władze Otwocka. Od 1994 roku pracuje w Urzędzie Miasta na stanowisku Naczelnika Wydziału Kultury Sportu i Turystyki. Pomimo wielu obowiązków zawodowych i społecznych znajduje czas na rysowanie i malowanie. Specjalizuje się głównie w rysunku i akwareli. Tematem jego prac są pejzaże i motywy zabytkowej drewnianej architektury Otwocka i okolic. Inicjator wielu przedsięwzięć i pomysłów, m.in. odznaki Otwocka Sosenka - według własnego projektu, stylowych, drewnianych tablic promocyjno-ogłoszeniowych usytuowanych na terenie miasta, insygniów władzy miejskiej i sztandaru miasta, w zakresie sportu - międzynarodowego konkursu skoku o tyczce im. Tadeusza Ślusarskiego i innych. Organizator wielu wystaw, zarówno w Otwocku, jak i za granicą (Lennestadt - Niemcy). Wydał album poświęcony zabytkom architektury drewnianej w Otwocku. Za swoją działalność zawodową i

9 społeczną wyróżniony nagrodami Ministra Edukacji Narodowej i Kuratora Oświaty, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, odznaką Zasłużony Działacz Kultury, Złotą i Srebrną Odznaką Za zasługi dla Warszawy, Złotą Odznaką Za zasługi dla Województwa Warszawskiego, najważniejszym odznaczeniem miasta Lennestadt oraz wieloma innymi. Grzegorz Laszuk (ur. 1967) Wykształcenie wyższe. Animator kultury alternatywnej. Pierwsze kroki stawiał jako członek i założyciel zespołu muzycznego na deskach Teatru im. Jaracza w roku Jego utwory muzyczne już w tamtych latach były przepełnione goryczą i ostrą krytyką ówczesnego ustroju. Od roku 1989 współzałożyciel i lider Komuny Otwock - anarchistycznej wspólnoty działań realizującej niezależny, lokalny program społeczno-kulturalny służący idei wolności, tolerancji i wzajemnej pomocy. Początkowo swoje działania skupia w wiejskiej siedzibie - domu w Ponurzycy. Od 2002 roku Komuna Otwock prowadzi biuro/galerię, która mieści się w niepozornym budynku przy ul. Poniatowskiego 7. Organizator działań ekologicznych, społecznych (ścieżki rowerowe), cyklu wykładów o sztuce, kulturze ludowej, religii, happeningów, wernisaży oraz spotkań z ciekawymi ludźmi, pokazów filmowych, spektakli. Najważniejsze osiągnięcia Komuny Otwock to m.in. I nagroda na Łódzkich Spotkaniach Teatralnych za spektakl bez tytułu (1997), premiera spektaklu Perechodnik/Bauman na festiwalu teatralnym w Monachium (2003), Nagroda Ministra Kultury za najlepszy spektakl w 40 Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form Kontrapunkt 2005 w Szczecinie. Teresa Lipińska (ur. 1926) W roku 1949 rozpoczęła studia na Uniwersytecie Wrocławskim na Wydziale Filozoficzno - Historycznym, które ukończyła w roku 1952, uzyskawszy specjalizację bibliotekarską. W tym samym roku rozpoczęła pracę w Bibliotece Publicznej w Warszawie przy ul. Koszykowej jako kierownik Czytelni dla Dzieci. W grudniu 1959 roku rozpoczęła pracę na stanowisku kierownika Miejskiej Biblioteki Publicznej w Otwocku. Jako kierownik biblioteki pani Teresa Lipińska pragnęła, aby za rozwojem miasta nadążał rozwój biblioteki. Tworzyła w oddalonych od centrum dzielnicach filie biblioteczne. To dzięki jej inicjatywie w latach 60-tych i 70-tych powstało 10 nowych placówek, a Centrala otrzymała nowy lokal przy ul. Andriollego 45. Sieć bibliotek w Otwocku była największa na terenie województwa warszawskiego. W czasie pełnienia przez nią funkcji kierownika tej placówki odbyło się wiele spotkań z autorami książek dla dzieci i dorosłych, m.in. Hanną Ożogowską, Krystyną Siesicką, Haliną Snopkiewicz, Magdaleną Samozwaniec, Aliną i Czesławem Centkiewiczami, Marią Szypowską. Organizowała także kiermasze książek w Parku Miejskim, na których swe książki podpisywali zaproszeni pisarze. Zapraszała również ludzi ze świata nauki, filmu, radia i telewizji. Za swoją długoletnią i aktywną pracę w Bibliotece na rzecz rozwoju czytelnictwa w naszym mieście pani Teresa Lipińska została uhonorowana m.in. odznaką Zasłużony Działacz Kultury i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Po przejściu na emeryturę w 1982 roku pani Teresa Lipińska nigdy nie zerwała kontaktu z biblioteką, a książka nadal pełni ważną rolę w jej życiu. Barbara Matysiak (ur. 1939) Otwocczanka w trzecim pokoleniu. Pracownik otwockich i warszawskich aptek Cefarm przez 38 lat. Obecnie na emeryturze. Od młodych lat zbiera i kolekcjonuje wszelkie dokumenty, zdjęcia, ciekawostki związane z miastem i ludźmi. Pasjonatka malarstwa, fotografii, historii, literatury i architektury drewnianej. Od 15 lat pisze do otwockiej prasy. Zamieszczała swoje teksty m.in. w Tygodniku Regionalnym, Linii Otwockiej, a obecnie od wielu lat w miesięczniku Gazeta Otwocka. Publicystka, literatka, fotoamatorka, działaczka społeczno-kulturalna. Była konsultantem historycznym i wystąpiła w 2 filmach dokumentalnych o Otwocku w roku 2001 i 2005.

10 Za wspieranie idei tworzenia Muzeum Ziemi Otwockiej i dostarczenie wielu eksponatów do tej placówki jest wymieniona w księdze honorowej muzeum. Jest autorką blisko 150 artykułów do prasy i wydawnictw książkowych. Publikowała swoje teksty społecznie do 8 tomów Rocznika Otwockiego oraz do zbiorowych tomików poetyckich Otwockie impresje i almanachu Akantu, Jest człowiek i jest Bóg. Wydała 3 książki autorskie o Otwocku (częściowo własnym kosztem). Są to: Okruch dnia (2001), Spacerkiem po otwockich ulicach (2003/ wydania) oraz Otwock na dawnych zdjęciach i pocztówkach (2004). Za książkę Spacerkiem po ulicach otrzymała dyplom w kategorii monografia popularno-naukowa w konkursie na najlepsze Masoviana im. A. Gieysztora w 2003 roku. Laureatka wielu wyróżnień i nagród, m.in. I miejsce o Życiu i twórczości M. Andriollego - Miejski Ośrodek Kultury w Otwocku (1994), I miejsce w konkursie Klubu Proton (1996) za prozę Otwock - miasto mojej młodości, miasto moich wspomnień z okazji 80-lecia miasta Otwocka, III miejsce w konkursie literackim za bajkę dla dzieci (Józefów 2002), oraz nagroda specjalna Starosty Powiatu Otwockiego za prozę Migawki z mojego miasta w konkursie literackim Biblioteki Publicznej (2005). Miała wiele wystaw i prelekcji związanych z dziejami Otwocka, m.in. wystawy poświęcone drewnianej architekturze i zabytkom murowanym oraz wystawę własnych rysunków w galerii Komuna Otwock. Należy do wielu stowarzyszeń, gdzie jest czynnym członkiem. Są to: Towarzystwo Przyjaciół Otwocka, klub Proton, klub Smok, Towarzystwo Naukowo - Kulturalne, Stowarzyszenie Twórców i Animatorów Kultury w Otwocku. Była inicjatorką i zapoczątkowała zbiór ozdobnych ażurowych deseczek drewnianych z rozbieranych domów, które są eksponowane w Muzeum Ziemi Otwockiej. Stanisław Zbigniew Russek ( ) W Otwocku od 1926 roku. W roku 1929 ukończył Państwową Szkołę Budowlaną, a następnie Kurs Podchorążych Piechoty w Śremie, otrzymując stopień podporucznika. W 1926 roku był jednym ze współzałożycieli teatru amatorskiego w Otwocku działającego do dziś jako Teatr Amatorski im. St. Jaracza. Był nieprzerwanie czynnym aktorem, duszą i sercem oddanym teatrowi. Trudno zliczyć, ile zagrał ról, ile zaprojektował dekoracji i scenografii, jak również ile sam wyreżyserował sztuk, działając na tej niwie aż do śmierci. W 1939 roku został powołany do wojska, brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli niemieckiej. Po powrocie z niewoli włączył się do działalności Ruchu Oporu w ramach AK (ps. Kocisko ) i działał w IV Rejonie Koralewo - Fromczyn VII Obwodu Obroża. Brał udział w spektakularnych akcjach, np. zniszczeniu akt w otwockim Arbeitsamcie, ostrzelaniu pociągu pod Pogorzelą, opanowaniu Zarządu Miejskiego w Otwocku i zniszczeniu kartotek i wielu innych. Został nominowany do stopnia porucznika i był dowódcą Kompanii Szkoleniowej. Po wkroczeniu sowietów ukrywał się, został jednak aresztowany przez NKWD, potem przekazany UB. Zwolniony po paru miesiącach z nakazem nieopuszczania Otwocka i cotygodniowego meldowania się. Zawodowo związany z budownictwem był projektantem i budowniczym wielu obiektów na terenie Otwocka i okolic. Był m.in. dyrektorem MPRB, a następnie pracował w Wydziale Architektury Powiatowej Rady Narodowej. Potem prowadził prywatną praktykę w zakresie projektowania i nadzorowania budów indywidualnych. Odznaczony Krzyżem Walecznych za kampanię wrześniową, Krzyżem AK i Medalem Wojska - przez Dowództwo Londyńskie, Medalem Zwycięstwa i Wolności, medalem Za udział w Wojnie Obronnej 1939 oraz Krzyżem Partyzanckim. Poza odznaczeniami wojskowymi otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi, odznakę Zasłużony Działacz Kultury i inne lokalne i wojewódzkie odznaczenia. Kazimierz Śladewski ( ) Poeta, autor wierszy, piosenek, fraszek, aforyzmów oraz grafik. Animator życia kulturalnego. Członek Związku Literatów Polskich, Otwockiego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego, Towarzystwa Przyjaciół Otwocka. Pochodził z Kurpiowszczyzny. Od 1962 roku aż do śmierci mieszkał w Otwocku. Utwory Kazimierza Śladewskiego ukazały się w wielu tomikach, publikowanych nie tylko przez znane oficyny (m.in. Wydawnictwo Literackie i Ludową Spółdzielnię Wydawniczą), ale także przez Urząd Miasta Otwocka i w wydaniu bibliofilskim. Zamieszczane były też na łamach Gazety Otwockiej. Utwory te dotyczą szerokiej tematyki, m.in. autobiograficznej, religijnej,

11 dziecięcej. Znaczące miejsce w twórczości autora zajmują jednak motywy otwockie. Kazimierz Śladewski swoją wrażliwość, dar obserwacji i refleksji poświęcił leśnemu miastu. Opiewał jego przyrodę (zwłaszcza sosny i Świder), charakterystyczne miejsca, codzienne postawy ludzi. Fascynował się jego tradycjami, a jednocześnie z troską myślał o jego inicjatywach kulturalnych, m.in. przez kilka lat prowadził warsztaty literackie w Bibliotece Miejskiej. Uhonorowany został wieloma odznaczeniami, m.in. Medalem 80-lecia Otwocka i odznaką Zasłużony Działacz Kultury. Maciej Świerczyński (ur. 1922) Ukończył prywatne Uzdrowiskowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum w Otwocku, zdając maturę w roku 1942 na tajnych kompletach prowadzonych przez nauczycieli tej szkoły. Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Rodzina pana Świerczyńskiego jest związana z Otwockiem od roku 1895, kiedy to jego dziadek, aptekarz Franciszek Podolski, osiadł wraz z rodziną w Otwocku i założył pierwszą aptekę - z filią w Karczewie. Rodzina Podolskich wraz z innymi ówczesnymi pionierami włączyła się w twórczą pracę na rzecz tworzenia miasta-uzdrowiska. Od początku lat dziewięćdziesiątych niestrudzony popularyzator wiedzy o przeszłości Otwocka. Napisał ponad 120 artykułów opublikowanych w Gazecie Otwockiej, Linii Otwockiej i Życiu Otwocka, przedstawiając w nich osoby i wydarzenia ważne dla dziejów miasta-uzdrowiska. Jako świadek i uczestnik lokalnej historii służył i nadal służy bezinteresowną pomocą zarówno wszystkim osobom, jak też instytucjom poszukującym źródłowych informacji o przeszłości miasta. Te wspomnienia i refleksje były wykorzystywane m.in. przez autorów prac magisterskich oraz przy tworzeniu programów radiowych i telewizyjnych, a także filmów dotyczących Otwocka. Zaangażowany był w organizowanie Muzeum Ziemi Otwockiej oraz przygotowywanie niektórych muzealnych ekspozycji. Placówce tej przekazał wiele dokumentów z archiwum swojej rodziny i z własnych zbiorów. Wygłaszał swoje prelekcje (w ramach otwockich spotkań muzealnych), uczestniczył w wielu dyskusjach i spotkaniach dotyczących lokalnej historii i jej dokumentowania, m.in. po ukazaniu się ważnych publikacji książkowych Czy ja jestem mordercą? C. Perechodnika i Droga lodowa S. Waydenfelda. Jako krytyczny i wnikliwy obserwator współczesnych przemian wypowiadał się publicznie w sprawach istotnych dla zachowania tożsamości Otwocka m.in. protestując przeciwko wycinaniu drzew w obrębie miasta oraz niszczeniu unikatowych zabytków architektonicznych. Czynnie działał w Towarzystwie Przyjaciół Otwocka - był jego wiceprezesem w kadencji i Czesław Woszczyk (ur. 1946) Mgr sztuki - ukończył Wydział Wychowania Muzycznego Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie. W Otwocku od 1968 roku. Nauczyciel, wychowawca, animator życia kulturalnego na terenie miasta. Od 1976 roku pracuje w Młodzieżowym Domu Kultury jako instruktor, kierownik pracowni muzycznej, kierownik działu artystycznego, wreszcie kierownik MDK. Jest założycielem wielu zespołów chóralnych i instrumentalno-wokalnych, np. w Szkole Podstawowej nr 4, Młodzieżowym Domu Kultury. Jest organizatorem Studia Piosenki w MDK-u i w MOK-u. Organizator koncertów, festynów i imprez na terenie Otwocka. Jego wychowankowie zajmowali i zajmują czołowe miejsca na przeglądach i konkursach różnej rangi do ogólnopolskich włącznie. Za swą działalność był wielokrotnie odznaczany, nagradzany i wyróżniany przez Ministra Oświaty, Kuratorium Oświaty i Wychowania, Inspektora Szkolnego, a także miejskie i powiatowe władze samorządowe. Otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania, Złotą Odznakę Honorową Polskiego Związku Chórów i Orkiestr. Od 2001 roku jest dyrygentem chóru Lira działającego przy parafii św. Wincentego á Paulo w Otwocku. Chór bierze udział w licznych koncertach w kraju i za granicą, nagrał także płytę zarejestrowaną podczas koncertu z orkiestrą Nova. Aktualnie prowadzi i nadzoruje wykonanie nowej adaptacji budynku przyszłego Powiatowego Centrum Kultury.

12 III. GOSPODARKA, HANDEL I OCHRONA ŚRODOWISKA Franciszek Adamkiewicz ( ) Cukiernik. Szlify w rzemiośle zdobywał u Bliklego i Gajewskiego. Otworzył swoją cukiernię w końcu XIX wieku przy ul. Kościelnej. Jego cukierniczym talentom, pracowitości i wreszcie osobowości cukiernia zawdzięcza szybki rozwój, a nawet rozkwit. Stała się znanym miejscem w mieście, nadając przez blisko pół wieku specyficznego kolorytu ul. Kościelnej. Własnej produkcji wyroby cukiernicze zaspokajały najbardziej wybredne gusta i smaki. Ciastka Adamkiewicza sprzedawane były w pociągach, a także dostarczane na zamówienie do prywatnych willi i pensjonatów. Cukiernia Adamkiewicza posiadała salę taneczną i bilardową, odbywały się też stałe koncerty i imprezy kulturalne, m.in. występowali tu Adolf Dymsza i Ludwik Sempoliński. Miały miejsce też dancingi, a do tańca przygrywała zatrudniona na stałe orkiestra. W czasie okupacji niemieckiej cukiernia była tajnym miejscem konspiracji - niejedna ważna dla podziemia decyzja zapadła właśnie tu i niejedno ważne spotkanie akowskie miało tu miejsce. Zakres usług uległ znacznej redukcji, ale mimo to Franciszek Adamkiewicz dawał pomoc krewnym, przyjaciołom oraz ukrywającym się Żydom. Przebywający w 1944 roku w Otwocku Stefan Jaracz z podziwem opisywał trwającego na posterunku pomimo silnego ostrzału i uszkodzenia budynku cukierni pana Adamkiewicza, któremu obowiązki wobec rodziny i wielu innych potrzebujących nakazywały wykonywanie swoich obowiązków. Jaracz napisał: Myślę, że ten nakaz trwania tam, gdzie człowiek ma warsztat i rodzinę to jest ojczyzna, ta bez deklamacji. A jak bardzo związany był Adamkiewicz ze swą cukiernią, niech świadczy fakt, że pozbawiony jej przez komunistyczne władze zmarł załamany w 1951 roku. To był dobry człowiek, jowialny, przyjacielski, pomocny i nawet dziś - po tylu latach - jego nazwisko nierozerwalnie łączy się z Otwockiem, a zwłaszcza z ul. Kościelną. Eugeniusz Dąbała (ur. 1925) Z zawodu ślusarz. W czasie okupacji żołnierz AK IV Rejonu Fromczyn- Koralewo. Robotnik na robotach przymusowych. W latach służba w Ludowym Wojsku Polskim. W latach taksówkarz w Otwocku. Następnie prowadził w 3-osobowej spółce, a potem samodzielnie warsztat produkcyjno-usługowy w branży galanterii metalowej. Pełnił znaczące funkcje we władzach otwockiego rzemiosła. Był podstarszym Cechu Rzemiosł Różnych, a w latach był prezesem Spółdzielni Rzemieślniczej Otwock (największej w Polsce). Społecznie działał jako członek Rady Izby Rzemieślniczej w Warszawie, Rady Rzemiosła Polskiego, Rady Centrali Handlu Zagranicznego Remex. Przez dwie kadencje był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Otwocku, a w kadencji radnym Rady Miejskiej Otwocka. Członek Komitetu Odbudowy Pomnika J. Piłsudskiego w Otwocku. Prezes Zarządu Miejskiego Związku Kombatantów Rzeczpospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych. W roku 1991 odnalazł i przetransportował na własny koszt na ul. Kościuszki obelisk ufundowany przez społeczeństwo Otwocka w 1939 roku dla upamiętnienia pobytu J. Piłsudskiego w naszym mieście w roku Zaprojektował i wykonał fragmenty wystroju kaplicy Matki Boskiej Swojczowskiej w kościele św. Wincentego á Paulo, a wcześniej partycypował w ufundowaniu witraży w tymże kościele. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Kombatanckim Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Za zasługi dla rzemiosła, odznaką Zasłużony dla Kościoła i Narodu i innymi. Irena Fijałkowska (ur. 1922) Od początku wojny czynnie uczestniczyła w konspiracji jako sanitariuszka i łączniczka Służby Zwycięstwu Polski, później Związku Walki Zbrojnej i AK na Lubelszczyźnie. Absolwentka Wydziału Rolniczego SGGW w Warszawie. Posiada też uprawnienia mechanizatora rolnictwa oraz wykształcenie pedagogiczne. W Otwocku zamieszkała w roku 1958 i podjęła pracę w szkołach powiatu otwockiego. Pełniła m.in. funkcję dyrektora Szkoły Rolniczej w Kołbieli. Była również likwidatorem szkód w PZU. Od roku 1983 na emeryturze. W 1994 roku przystąpiła do Polskiego Klubu Ekologicznego

13 Koło Otwockie Sosny i w jego ramach podjęła czynną działalność na rzecz ochrony miasta i powiatu. Ukończyła kurs Strażników Ochrony Przyrody i jako jeden z najaktywniejszych członków grupy otwockiej SOP uczestniczyła w patrolach na terenie Mazowieckiego Parku Krajobrazowego i rezerwatów powiatu otwockiego. Przez wiele lat prowadziła sekretariat oraz kronikę PKE Otwockie Sosny. Kieruje też pracami Sekcji Zieleni Miejskiej działającej w ramach tego koła. Jest znaną miłośniczką i obrończynią otwockiej zieleni. Czynnie bierze udział w edukacji ekologicznej społeczeństwa otwockiego. Jest organizatorką konkursów przyrodniczych. Mieszkańcom miasta znana jest również z artykułów od wielu lat ukazujących się na łamach Gazety Otwockiej. Obronie środowiska poświęca wiele czasu i zdrowia. Działa również w Towarzystwie Przyjaciół Otwocka oraz Związku Nauczycielstwa Polskiego, w którym do roku 2006 pełniła funkcję kierowniczki łączniczek mających pomagać ludziom starym i chorym. Odznaczona Złotą Odznaką ZNP. Tadeusz Jobda (ur. 1957) Mieszkaniec Otwocka od urodzenia. Absolwent Technikum Nukleonicznego. Przez 9 lat zatrudniony w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku. W latach przebywał w USA, po powrocie założył firmę produkcyjną. Członek Cechu Rzemiosł Różnych i Rzemieślniczej Spółdzielni Otwock. Od 1991 roku współwłaściciel firmy produkcyjnej Limapol S.C. Od 1995 roku prezes firmy LIMAPOL, obecnie prezes LIMAPOL S.A. w grupie czołowego w Europie producenta opakowań dla przemysłu kosmetycznego Poli-Moon. Aktualnie nowoczesna firma Limapol zatrudnia w Otwocku ponad 200 pracowników, osiągając wartość produkcji na poziomie ponad 50 mln zł rocznie % produkcji jest przeznaczone na eksport dla renomowanych firm produkujących kosmetyki (L Oreal, Avon, Oriflame i inne). Od lat sponsoruje organizację wielu imprez i akcji charytatywnych, jest także znaczącym sponsorem działalności sportowej w Otwocku. Henryk Kociszewski ( ) Całe swoje życie spędził w Otwocku, aktywnie uczestnicząc w różnych dziedzinach funkcjonowania miasta, nominowany może być jednak tylko w jednej kategorii. Przez 45 lat prowadził warsztat stolarski, mieszczący się kolejno przy ul. Dzierżyńskiego (Karczewskiej), Krakowskiej, Zygmunta. Był też jednym z zasłużonych zawodników i działaczy OKS w różnych okresach istnienia klubu, poczynając od czasów przed II wojną światową do lat siedemdziesiątych. W okresie okupacji niemieckiej przechowywał znaczną część dokumentacji oraz sprzętu sportowego, z którego podczas konspiracyjnych rozgrywek korzystała drużyna piłkarska. Aktywny działacz i członek Zarządu KS Kolejarz i OKS Start w latach Przez trzy kadencje radny Miejskiej Rady Narodowej. Aktywnie pracował w Komisji Sportu i Turystyki, wspierając działania kierownictwa PKKFiT w okresie dynamicznego rozwoju otwockiej kultury fizycznej i turystyki. Działacz Cechu Rzemiosł Różnych w Otwocku, współorganizator Klubu Kultury Hefajstos. Specjalizował się w rzemiośle artystycznym, wykonując meble i inne elementy wyposażenia dla obiektów w Otwocku (np. w siedzibie Cechu) oraz innych miejscowościach Polski, a także za granicą. Przez ministra kultury i sztuki wyróżniony honorowym tytułem Mistrza Rzemiosła Artystycznego. Nauczyciel zawodu dla wielu uczniów, późniejszych rzemieślników. W swoim warsztacie zatrudniał też osoby, które za poglądy lub działalność były szykanowane w okresie PRL. Uhonorowany wieloma odznaczeniami i medalami, m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, Honorową Odznaką Rzemiosła, Honorową Odznaką ZS Start, Srebrnym i Złotym Medalem im. Jana Kilińskiego. W 1974 roku decyzją Miejskiej Rady Narodowej za wybitne osiągnięcia społeczne i zawodowe wpisany do Złotej Księgi Zasłużonych Miasta Otwocka. Janusz Kozłowski ( ) Gimnazjum ukończył w Kutnie, zaś maturę zdał w 1939 roku w stołecznym liceum im. A. Mickiewicza. Jesienią 1939 roku wstąpił do konspiracyjnej Służby Zwycięstwu Polski, przemianowanej później na Związek Walki Zbrojnej, a w końcu na AK. W czasie okupacji ukończył szkołę dla podchorążych i rozpoczął działalność konspiracyjną w oddziale Kedywu dowodzonym przez Żmudzina, przyjmując pseudonim Pilawa. Brał udział w wielu akcjach dywersyjnych. Po powstaniu trafił do

14 obozu w Niemczech. Po wyzwoleniu zaciągnął się do dywizji gen. Maczka. Do Polski powrócił w roku 1947 i zamieszkał początkowo w Józefowie, a potem w Otwocku przy ul. Bernardyńskiej, gdzie mieszkał do roku W otwockich ogniskach muzycznych uczył gry na fortepianie, pracował również w domu dziecka. Z wykształcenia był polonistą. Napisał książkę W baonie ODWET (1970). Był też poetą i tłumaczem literatury francuskiej. W Zeszytach Otwockich publikował prace przyrodnicze, które były pierwszymi tak obfitymi zapisami stanu podotwockiej fauny. Wśród przyrodników znany jest jako współtwórca rezerwatów Na Torfach, o którego utworzenie walczył od roku 1972, Pogorzelski Mszar i Świder. Pomysłem skutecznie realizowanym przez niego było przekazanie pod opiekę otwockim szkołom powstających w mieście pomników przyrody. Kierował też otwocką grupą Straży Ochrony Przyrody, a także organizował kursy na społecznych strażników przyrody, angażował się w działalność Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, do reaktywacji którego walnie się przyczynił. Był pionierem ochrony przyrody w Otwocku i okolicach. Jako pierwszy, mimo braku zrozumienia u ówczesnych władz, na szeroką skalę zajął się propagowaniem wiedzy przyrodniczej wśród dzieci i młodzieży miasta. Zainteresował też bogactwem przyrodniczym lasów otwockich naukowców z warszawskich ośrodków oraz wojewódzkiego konserwatora przyrody i wespół z nimi przyczynił się do jego zachowania. Ostatnie lata spędził w Sulejówku. Zmarł w styczniu 2005 roku. Kilka miesięcy później jego imię nadano pierwszemu drzewu w Alei Sosen przy Urzędzie Miasta w Otwocku. Bronisław Migdalski ( ) Zamieszkały w Otwocku od 1912 r. Prowadził sklep mięsno-wędliniarski w bazarze, a następnie wytwórnię i sklep przy ul. Warszawskiej. Mistrz wędliniarski - członek zarządu Cechu Wędliniarskiego w W-wie. Jedyny z terenu otwockiego mający prawo szkolenia uczniów - terminatorów do egzaminu w Izbie Rzemieślniczej radny wybrany w I wyborach do Rady Obywatelskiej 1917 ławnik z ramienia Rady Miejskiej radny Rady Miejskiej, członek 4 spośród 8 komisji ponownie radny Rady Miejskiej delegat Rady Miejskiej w Dozorze Szkolnym główny opiekun Szkoły nr 1 w Otwocku z ramienia Dozoru Szkolnego. Oprócz organizacji opieki szkolnej z własnych środków wspierał szereg biednych rodzin, pomagając ich dzieciom, najzdolniejszym finansując naukę w gimnazjum członek Miejscowej Rady Opiekuńczej zajmującej się opieką społeczną Oprócz tego: członek Dozoru Kościelnego; członek komitetu budowy kościoła i domu parafialnego, zaangażowany osobiście i finansowo; Organizator Ogniska Wychowawczego dla dzieci założonego przy parafii; ławnik w Urzędzie Rozjemczym ds. mieszkaniowych; członek zarządu Kasy Stefczyka; członek zarządu Straży Ogniowej; członek Stowarzyszenia Właścicieli Nieruchomości oraz otwockiego oddziału Związku Kupców Polskich; członek Banku Ludowego - opiekun kluczy do skarbca; członek Towarzystwa Przyjaciół Otwocka. Wszystkie funkcje Bronisław Migdalski pełnił społecznie, niejednokrotnie wspierając finansowo działalność powyższych organizacji. Zmarł 5 listopada 1928 r. W dniu pogrzebu nieczynne były urzędy miejskie i samorządowe, bank, poczta i szkoły. Udział wzięło niemal całe miasto, a trumnę niesiono na ramionach z kościoła na sam cmentarz. Imię Bronisława Migdalskiego na trwałe zapisało się złotymi zgłoskami w historii Otwocka - to słowa burmistrza Górzyńskiego wygłoszone w trakcie ceremonii pogrzebowej. Jerzy Sokół (ur. 1944) Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Od 1967 roku po studiach zamieszkał i pracował w Otwocku jako Technik Rejonu Energetycznego, Zastępca Dyrektora Rejonu, a od 1975 roku do chwili obecnej Dyrektor Rejonu Zakładu Energetycznego w Otwocku. Sprawnie kierując pracą ok. 130 pracowników rozbudował i zmodernizował sieć energetyczną, przesyłową, podstacje, licznikownię, stacje transformatorowe i doprowadził do małej awaryjności sieci. Aktywny członek Związku Zawodowego Energetyków, aktywny społecznie na rzecz miasta Otwocka. Ma najdłuższy staż pracy na stanowisku dyrektora ważnej dla Otwocka instytucji usługowej w porównaniu z innymi zakładami komunalnymi itp. Andrzej Świątek

15 (ur. 1942) Inżynier rolnik. Ukończył też studia podyplomowe bankowości spółdzielczej. Z Otwockiem związany od roku Agronom, był naczelnikiem gminy Kołbiel, kierownikiem wydziału Architektury i Gospodarki Komunalnej PMRN w Otwocku. Od 1988 roku dyrektor i wiceprezes Banku Spółdzielczego w Otwocku, a od 1995 roku do chwili obecnej jego prezes. Aktywny członek Towarzystwa Przyjaciół Otwocka. Z jego inicjatywy Bank Spółdzielczy wspiera i sponsoruje imprezy i akcje kulturalne, sportowe i charytatywne organizowane przez różne instytucje i organizacje. Aktywnie wspiera rozwój przedsiębiorczości produkcyjnej, usługowej i handlowej. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, odznaczeniem Zasłużony dla Bankowości RP i innymi. Eugeniusz Zieliński (ur. 1948) Wykształcenie średnie budowlane. W Otwocku od 1968 roku. Od roku 1984 właściciel przedsiębiorstwa Bud. Inst.. Sanit. Gaz. Od 1989 roku właściciel i prezes firmy Gwarant stanowiącej wspólnotę rodzinną. Zrealizował i realizuje atrakcyjne urbanistycznie, architektonicznie i ekonomicznie osiedla mieszkaniowe w systemie deweloperskim: Kościuszki/Geislera, Chrobrego, Kraszewskiego - Nad Świdrem. Aktualnie realizuje budowę osiedla przy ul. Reymonta i ośrodek rekreacyjny oraz komunalne bloki Urzędu Miasta. Wybudował 40 bloków. Sponsor strategiczny sekcji piłki nożnej OKS Start, sponsoruje i wspiera finansowo działalność Urzędu Miejskiego i innych instytucji w zakresie organizacji imprez i akcji charytatywnych. Główny sponsor powstałego w 2004 roku filmu promującego nasze miasto pt. Otwock - tradycja i współczesność.

16 IV. SAMORZĄD, ADMINISTRACJA PAŃSTWOWA I DZIAŁALNOŚĆ SPOŁECZNO - POLITYCZNA Hipolit Cybulski ( ) Dyplom lekarski otrzymał w roku Pracował w Sanatorium dr Brehmera w Görbersdorfie, potem osiadł w Otwocku. Był jednym z pionierów otwockiej medycyny. Jako jeden z pierwszych otwockich lekarzy stosował odmę opłucnową w leczeniu gruźlicy płuc kierownik sanatorium Leśniczówka otwartego w Otwocku przez Polskie Towarzystwo Przeciwgruźlicze. Po I wojnie światowej został lekarzem naczelnym Uzdrowiska m. st. Warszawy w Otwocku (później Sanatorium im. F. Dzierżyńskiego). W roku 1908 był współinicjatorem Komisji Klimatycznej zabiegającej o status uzdrowiska dla Otwocka, a w 1911 roku współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, zabiegającego o przyznanie Otwockowi praw miejskich. Był też od początku członkiem jego zarządu, a także wieloletnim prezesem Otwockiego Towarzystwa Lekarskiego. Wybrany w pierwszych wyborach do Rady Obywatelskiej w 1916 roku oraz w 1919 roku do pierwszej po odzyskaniu niepodległości Rady Miejskiej. Autor wielu artykułów na temat gruźlicy do gazety Otwock - uzdrowisko. W uznaniu zasług dr Hipolita Cybulskiego jego imieniem nazwano jedną z ulic Otwocka. Henryk Gniewkowski ( ) Syn Czesława - uczestnika powstania wielkopolskiego. Od 1945 roku pracownik administracji państwowej - powiatowej, wojewódzkiej i centralnej (Min. Aprowizacji). Dyrektor Wojewódzkiego Zarządu Gospodarki Komunalnej w Warszawie. Skierowany w 1960 roku przez wojewodę warszawskiego na stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Otwocku, pozostał na tym stanowisku do roku Następnie objął stanowisko wicedyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie, co umożliwiło mu udzielanie wszechstronnej pomocy w zakresie gospodarki komunalnej i mieszkaniowej dla Otwocka, którego nadal był mieszkańcem, gdyż nie skorzystał z możliwości zamieszkania w Warszawie. W okresie sprawowania przez niego funkcji przewodniczącego MRN w Otwocku nastąpił olbrzymi skok w rozwoju społeczno-gospodarczym miasta, które szybko wychodziło z powojennych zaniedbań, zwłaszcza w sferze mieszkaniowej (zagęszczenie ponad miarę, w przeważającej większości drewniana zabudowa). Pod jego kierunkiem opracowano program porządkowania miasta i utworzono fundusz porządkowy zasilany przez otwockie przedsiębiorstwa i instytucje, a zwłaszcza przez Instytut Badań Jądrowych w Świerku, Spółdzielnię Spożywców i otwockie rzemiosło. Przeniesiono targowisko ze środka miasta na plac przy ul. Batorego, uporządkowano i zmodernizowano centrum. Wybudowano ponad 30 km asfaltowych dróg, oświetlono chodniki, rozbudowano sieć kanalizacyjną i wodociągową, zbudowano nowe budynki dla szkół nr 2, 3, 6, 7 i 9, uruchomiono Liceum Medyczne, Technikum Ekonomiczne i Technikum Nukleoniczne. Wybudowano budynek Szpitala Powiatowego, Szpital Kostnostawowy im. J. Krasickiego (dziś im. prof. Grucy, nowe siedziby Spółdzielni Rzemiosł Artystycznych, Spółdzielni Pracy im. Okrzei, MHD, PSS, Sądu Powiatowego i wiele bloków mieszkalnych (m.in. osiedle Batorego i Stadion ). Henryk Gniewkowski wspierał też aktywnie działania PKKFiT w zakresie dynamicznego rozwoju kultury fizycznej i sportu. W latach pracował w administracji wojewódzkiej w Warszawie, gdzie przeszedł na emeryturę w roku 1975 po reformie administracyjnej kraju. Jako emeryt podejmował pracę społeczną w organizacjach lokalnych na rzecz środowiska otwockiego. Wśród mieszkańców miasta cieszył się dużym uznaniem i poważaniem. Wielu z nich uważa, że okres jego kierowania miastem był najlepszy w otwockiej historii powojennej. Michał Górzyński (? ) Burmistrz Otwocka w latach , wybrany na tę funkcję w drodze konkursu, który wygrał, prezentując pełną rozmachu wizję rozwoju miasta. Wybitny i zdolny administrator miasta - uzdrowiska w okresie jego największego rozwoju. Osobiście

17 angażował się we wszelkie działania, które służyły tworzeniu prestiżu i wizerunku Otwocka, a także należytemu spełnianiu przez miasto funkcji letniskowej i uzdrowiskowej. W okresie rządzenia Michała Górzyńskiego w Otwocku dokonały się istotne zmiany pozwalające mówić o rozwoju z iście amerykańskim rozmachem. Zrealizowano wiele inwestycji, m.in. zbudowano nową elektrownię, gmach Szkoły Powszechnej im. Reymonta, uliczne studzienki chłonne, drogę łączącą Otwock z szosą lubelską, rozbudowano gmach Gimnazjum przejętego przez miasto, budynek Magistratu, sieć oświetleniową, dokonano pomiarów, regulacji i wybrukowania wielu ulic miejskich. Uruchomiono przejazd pod torami (wiadukt) oraz dojazd do stacji kolejowej. Burmistrz osobiście wizytował wszystkie inwestycje, sprawdzając tym samym postęp robót. Powołano Wydział Klimatyczny dbający o porządek, stan sanitarny i estetykę miasta, a także Dozór Szkolny, który czuwał nad funkcjonowaniem placówek oświatowych. Dzięki osobistemu zaangażowaniu burmistrza wizytówkami miasta stały się: liczne ogrody i ukwiecone miejsca, spacerowa Aleja Kościuszki, Park Miejski - dysponujący wówczas kortami tenisowymi, terenem do kąpieli słonecznych, zachęcający koncertami orkiestry dętej. Dokonał rzeczy - zdawało się - niemożliwych, zwłaszcza na początku w czasach ubóstwa i niedostatku po zniszczeniach wojennych, niestabilności pieniądza i słabej władzy administracyjnej kraju, tak że Otwock spełnił warunki konieczne dla uzdrowiska i uzyskał jego status już w 1924 roku. Realizując swoją wizję rozwoju Otwocka, Michał Górzyński umiejętnie współdziałał z Radą Miejską i pracownikami Magistratu. Do podejmowanych działań skutecznie przekonywał właścicieli sanatoriów, pensjonatów, willi, sklepów, cukierni, kawiarni W latach był prezesem OKS-u i Honorowym Prezesem Straży Ogniowej. Cieszył się ogromną popularnością i wielkim autorytetem wśród mieszkańców Otwocka. Jan Jobda ( ) Ukończył przed wojną kilkuletnie Kursy Wyższej Rachunkowości dla Buchalterów. W 1929 roku podjął pracę w Zarządzie Miejskim w Otwocku, zostając w 1938 roku kierownikiem Wydziału Finansowego. W 1939 roku brał udział w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli niemieckiej i był tam do 1940 roku. Po powrocie do Otwocka - główny buchalter miasta (księgowy) w Magistracie. Po wyzwoleniu zostaje wybrany w 1944 roku burmistrzem Otwocka i pełni tę funkcję do roku W czasie swojej kadencji wszystkie siły oddał organizowaniu życia w mieście i jego niekończącym się potrzebom. Od 1948 roku do końca życia radny Miejskiej Rady Narodowej, w tym do 1973 roku członek Prezydium. Wieloletni prezes Cechu Rzemiosł Różnych. Przewodniczący Miejskiego Komitetu Odbudowy Stolicy. Organizator Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Wiązownie z siedzibą w Otwocku. Współorganizator Spółdzielni Spożywców. Przewodniczący społecznego komitetu budowy Szkoły Podstawowej nr 3 (1947). Przewodniczący Obywatelskiej Komisji Podatkowej ( ). Do 1959 roku prezes Ochotniczej Straży Pożarnej w Otwocku. Współzałożyciel Komendy Ochotniczych Straży Pożarnych powiatu warszawskiego i członek jej Zarządu. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Tysiąclecia Państwa Polskiego i wieloma odznaczeniami wojewódzkimi i lokalnymi. Edward Kasperowicz (? ) Osiedlił się w willach otwockich już na początku XX wieku. Był krewnym pierwszego burmistrza Otwocka - Witolda Kasperowicza. W roku 1906 wraz z zespołem redakcyjnym wydał Przewodnik po Otwocku i jego okolicach. Radny miasta w latach Zaprojektował pierwszy herb używany na pieczęciach w latach W roku 1921 z jego inicjatywy założono kolonię domków mieszkalnych dla urzędników państwowych w Soplicowie - Śródborowie. We własnym domu w 1924 roku założył miejscową gazetę Otwock - Uzdrowisko i był jej głównym redaktorem i wydawcą. Należał do Towarzystwa Przyjaciół Otwocka, gdzie był czynnym członkiem i skarbnikiem. Działał w klubie Spójnia w sekcji miłośników radia i był prezesem tego koła. W roku 1919 został członkiem Rady Szkolnej, następnie był jej przewodniczącym do roku /1925 pracował społecznie w szkole nr 1 w Otwocku w organizacji szkolnej Dozór Szkolny i pełnił obowiązki prezesa. Człowiek wyjątkowo twórczy, pełen pomysłów i wielki społecznik. Zmarł w 1954 roku i spoczywa w Otwocku w grobie rodzinnym. Epitafium nagrobne głosi: Oto był człowiek sprawiedliwy i proste były ścieżki Jego życia

18 Bronisław Marchlewicz ( ) Absolwent Szkoły Podchorążych Wojska Polskiego i Szkoły Oficerskiej Policji Państwowej, odznaczony medalem pamiątkowym za udział w walkach o niepodległość Polski w latach Kierownik komisariatu policji w Żyrardowie, Płocku, od 1937 roku w Otwocku. Funkcję tę pełnił także w czasie okupacji niemieckiej, będąc jednocześnie żołnierzem AK. W tych dramatycznych okolicznościach kierował się zasadą: ratować wszystko, co polskie. Wstawiał się u Niemców za wieloma aresztowanymi Polakami, często uzyskując ich zwolnienie. Uprzedzał o mających odbyć się łapankach i rewizjach, ostrzegał przed aresztowaniami i konfidentami niemieckimi. Ochraniał mieszkania, w których prowadzono tajne nauczanie i szkolenia żołnierzy AK. Szczególną próbą odwagi dla Bronisława Marchlewicza było ratowanie Żydów. Bronił uciekinierów z getta przed szantażystami, zwalniał Żydów przyprowadzonych do komisariatu, otaczał opieką tych, którzy się ukrywali. W 1948 roku został wydalony ze służby w milicji, a następnie aresztowany i skazany na 6 lat pozbawienia wolności pod zarzutem faszyzacji życia państwowego w Polsce przedwrześniowej. Mieszkańcy Otwocka zebrali kilka tysięcy podpisów pod apelem o uwolnienie. W roku 1950 Sąd Najwyższy zmniejszył wyrok, co wkrótce umożliwiło Bronisławowi Marchlewiczowi opuszczenie więzienia. Utracił on jednak uprawnienia emerytalne. Otrzymał zakaz zatrudnienia w służbie publicznej. W 2005 roku pośmiertnie otrzymał tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów świata przyznany przez Instytut Yad Vashem w Jerozolimie. Zygmunt Migdalski ( ) Ukończył Gimnazjum w Otwocku w roku 1931, a następnie Pomaturalną Szkołę Handlową w Warszawie. Do wybuchu wojny pracuje w rodzinnym warsztacie wędliniarskim w Otwocku. Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku bierze udział w kampanii wrześniowej - raniony w okolicach Lwowa powraca w październiku do Otwocka. Już pod koniec 1939 roku rozpoczyna działalność konspiracyjną - początkowo w Komendzie Obrońców Polski (KOP), a od lutego 1942 roku w ZWZ-AK. W 1943 roku został mianowany dowódcą I Kompanii I Batalionu IV Rejonu AK Koralewo- Fromczyn. w VII Obwodzie Obroża. Po zmianie dowództwa Kompanii Zygmunt Migdalski ps. ZZ został wyznaczony na stanowisko Egzekutora wsi - czyli dowódcy Dywersji Bojowej Rejonu. Nie tworzył wydzielonego oddziału. Jego grupę stanowiło kilka osób ukrywających się w okolicy. Podlegały mu ponadto sekcje i drużyny dywersyjno-bojowe tworzone przy Kompaniach. W jednej z akcji bojowych ranny, po wyleczeniu wraca na teren. Wysoce zdyscyplinowany, zrównoważony, opanowany, ideowiec. Poświęcił prywatną wygodę i zamożność dla Sprawy. Dobrze wyszkolony dobry dowódca, cieszący się autorytetem u podwładnych i otoczenia, niezwykle odważny, wybitny oficer. Legendarna postać Rejonu. Brał udział w wielu akcjach bojowych, m.in. na pociągi pod Pogorzelą i Otwockiem, na Urząd Miasta i Urząd Pracy w Wawrze, na Magistrat w Otwocku. Wszystkie akcje bojowe z jego udziałem zostały opisane w książce Kedyw okręgu warszawskiego AK Henryka Witkowskiego. Po wkroczeniu armii sowieckiej Zygmunt Migdalski poszukiwany listem gończym przedostał się na Zachód. Mieszkał w Chicago, tam zmarł i został pochowany. Odznaczony Orderem Virtuti Militari. Maksymilian Reiner (? ) Adwokat. Członek I Rady Obywatelskiej Otwocka, powstałej w 1916 roku. Radny pierwszej po odzyskaniu niepodległości Rady Miejskiej w Otwocku. Skład Rady, co do liczebności Polaków i Żydów, został ustalony na podstawie porozumienia, do którego ze strony Żydów doprowadził Maksymilian Reiner. Został członkiem Magistratu Zarządu Miasta. Był wybierany do Rady Miejskiej również w następnych wyborach w latach 1927,1934 i Pełnił w Radzie znaczące funkcje, łącznie z piastowaniem urzędu wiceburmistrza. Między innymi dzięki niemu współpraca radnych polskich i żydowskich przebiegała bez większych kontrowersji. Maksymilian Reiner w okresie międzywojennym należał do jednych z najaktywniejszych społeczników, chociaż w dostępnych publikacjach niewiele jest informacji na jego temat. Wiadomo, że był w 1919 roku jednym ze współzałożycieli Gimnazjum Koedukacyjnego w Otwocku, a także

19 działał w Radzie Szkolnej Szkoły Podstawowej nr 2 i w różnych instytucjach oświatowych. Zginął 27 grudnia 1939 roku w Wawrze, rozstrzelany przez Niemców w pierwszej w Polsce masowej egzekucji ludności cywilnej. ks. Ludwik Wolski ( ) Ukończył Seminarium Duchowne w Warszawie i otrzymał święcenia kapłańskie w 1905 roku. Parafię św. Wincentego á Paulo w Otwocku objął 7 kwietnia 1923 roku. Pierwszoplanowym zadaniem była budowa Domu Parafialnego, który dzięki zaangażowaniu parafian powstał w niezwykle szybkim tempie. Miał on służyć do wyłącznego użytku Opieki Parafialnej. Motywem przewodnim działalności proboszcza Wolskiego było hasło: Dzieci, bądźcie radością rodziców. Ze względu na brak miejsca osiągnięcia ks. Wolskiego zostaną przedstawione jako suche fakty. I tak: zorganizował i prowadził Ognisko Wychowawcze dla dzieci był autorem tzw. Rachunku Wychowawczego dla dzieci redagował i wydawał kroniki i pisemka dla dzieci był inicjatorem umieszczenia przy ul. Orlej figury Chrystusa z Krzyżem zorganizował kaplice w sanatoriach, zakładach wychowawczo-opiekuńczych itp. wybudowano kancelarię i stróżówkę na cmentarzu grzebalnym sporządzono plan kaplicy cmentarnej i rozplanowano cmentarz założono przedszkole nieopodal kościoła był głównym inicjatorem powstania Kasy Pożyczkowej, opartej na wzorach i statucie kasy Stefczyka i udostępnił na jej siedzibę Dom Parafialny. Dziełem życia ks. Wolskiego była budowa nowego kościoła przy bezinteresownej pomocy jego brata - arch. Łukasza Wolskiego. Kościół poświęcono w 1935 roku, choć ze względu na wojnę wykończony został w latach pięćdziesiątych. W czasie okupacji, choć życie parafii zamarło, plebania stała się azylem dla wielu ludzi. Zorganizowano pomoc dla chorych, zastępcze rodziny, założono kuchnię parafialną, organizowano dożywianie, lekarstwa i zapomogi. Proboszcz Wolski, będąc kierownikiem stanu cywilnego i prowadząc księgi, udzielał pomocy Żydom, ratując ich i wystawiając nieprawdziwe dokumenty, np. metryki chrztu, które miały chronić ich przed Niemcami. Po wejściu wojsk sowieckich udzielał pomocy prześladowanym i tropionym przez NKWD, w szczególności zaś rannym żołnierzom, powstańcom warszawskim i akowcom. Trzeba podkreślić, że ks. Wolski był człowiekiem skromnym, jego plebania była wyposażona biednie, a warunki życia niemal spartańskie. Dla siebie wymagał niewiele i tego też oczekiwał od swoich wikariuszy. Wszystkie dochody, oszczędności i zebrane środki pieniężne poświęcał ludziom - zarówno parafianom, jak niewierzącym i Żydom. Szczególną pomoc kierował do niezamożnej młodzieży, łożąc na jej wychowanie i wykształcenie. W dowód uznania zasług ks. Ludwik Wolski został w 1936 roku obdarzony godnością Kanonika Kapituły Warszawskiej, a przez władze państwowe odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Ks. Kanonik Ludwik Wolski był kapłanem z powołania. nigdy nie zabiegał o względy i zaszczyty. Był człowiekiem skromnym o wielkim sercu. Mieszkańcy Otwocka uważali go za Pasterza Opatrznościowego. Wzbudzał w Otwocku powszechny szacunek, zarówno u Polaków, jak i Żydów. Adam Wyrożębski (? ) W młodości za zaangażowanie w działalność organizacji wyzwoleńczych zesłany przez władze carskie nad Morze Białe. Po powrocie z zesłania w 1913 roku osiadł w Otwocku. Pracował w dyrekcji kolei. Z ramienia Związku Zawodowego Kolejarzy był założycielem Teatru Ateneum w Warszawie. W Otwocku zaangażował się w działalność społeczną na rzecz rozwoju miasta. Był współzałożycielem miejscowego gimnazjum, jego opiekunem szkolnym z ramienia Magistratu, opiekunem społecznym i radnym. Szczególnie bliskie były mu sprawy dzieci i młodzieży. W 1939 roku znalazł się w Nowogródku, gdzie mieszkała jego córka, Krystyna Lisowska, z mężem i dzieckiem. Po zajęciu Kresów Wschodnich przez armię sowiecką deportowany do Kazachstanu, gdzie zmarł w 1941 roku. Zginęła tam też jego córka, a zięć, otwocczanin, Stefan Lisowski, inżynier leśnik, został zamordowany w Starobielsku.

20 V. OŚWIATA I WYCHOWANIE Franciszek Adamski ( ) Absolwent Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego (kier. filologia klasyczna). Szkołę średnią i studia wyższe ukończył pracując jednocześnie na swoje utrzymanie. Pracę w Otwocku rozpoczął w końcu lat dwudziestych ubiegłego wieku jako nauczyciel łaciny w Miejskim Gimnazjum Koedukacyjnym w Otwocku - dziś Liceum Ogólnokształcące im. K. I. Gałczyńskiego - gdzie pracował aż do emerytury, tj. ponad 40 lat. W okresie okupacji brał udział w tajnym nauczaniu, był w 1942 roku współzałożycielem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej na terenie Otwocka. Był członkiem Armii Krajowej i działał w jej strukturach na terenie Otwocka. Był współzarządcą czytelni Współczesna (ul.w-wska róg Kościelnej), stanowiącej punkt kontaktowy AK oraz punkt kolportażu prasy podziemnej - brał w nim czynny udział. Całkowicie oddany pracy z młodzieżą jako nauczyciel i wychowawca, nigdy nie przyjął jakichkolwiek funkcji kierowniczych w pionie oświaty mimo składanych mu wielokrotnie propozycji. Z pewnością był jednym z najpopularniejszych i najbardziej lubianych nauczycieli Gimnazjum, a później Liceum. Był człowiekiem bardzo skromnym i szalenie obowiązkowym. Nie zabiegał o żadne wyróżnienia ani odznaczenia - świadczy o tym fakt, że gdy w związku z zamiarem nadania mu Krzyża Zasługi wezwano go do kuratorium w Warszawie w godzinach lekcyjnych, odpowiedział, że nie zostawi młodzieży bez nauczyciela. Krzyża Zasługi nigdy nie otrzymał. Helena Bartoszewicz (ur. 1930) Ukończyła Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Łodzi oraz Uniwersytet Warszawski. W Otwocku od 1950 roku. Nauczycielka geografii w Szkole Podstawowej nr 1, od 1962 zastępca kierownika, a od 1971 do 1985 dyrektor tej placówki. Poza pracą zawodową dużo czasu poświęcała dzieciom, organizując liczne wycieczki, spotkania i inne zajęcia pozalekcyjne. Dzięki jej zabiegom szkoła otrzymała sztandar. Od 1985 roku, czyli przejścia na emeryturę, bardzo aktywna w pracach Związku Nauczycielstwa Polskiego (do którego należy od 1950 roku), szczególnie zaś w Sekcji Emerytów i Rencistów. Przez 10 lat była przewodniczącą sekcji liczącej ponad 200 osób. Zawsze niosła pomoc potrzebującym i stwarzała klimat życzliwości i poczucia wartości ludziom starszym i osamotnionym. Jako kierownik Klubu Nauczycielskiego przy ZNP organizowała wiele wycieczek, obozów wędrownych, imprez kulturalnych, wyjazdów do kin, teatrów itp. Szanowana i ceniona jako nauczycielka i działaczka ZNP, a także za wyjątkową pracowitość i talenty organizatorskie. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i licznymi odznaczeniami resortowymi. Wacław Brzeziński ( ) Ukończył Gimnazjum Korpusu Kadetów w Modlinie i Państwowy Kurs Nauczycielski w W-wie. W Otwocku od roku 1930 jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 1, a następnie Szkole Podstawowej nr 3. W 1939 roku powołany do wojska, skąd trafił do niewoli sowieckiej. Po powrocie w 1940 roku kierownik Szkoły Podstawowej nr 3. Należał do AK. W 1942 roku był współorganizatorem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej, z ramienia której prowadzono tajne nauczanie na terenie miasta i okolic. Pełnił też w niej funkcję łącznika z centralą w W-wie. Należała do niego rejestracja i weryfikacja tajnego nauczania jako delegata TON-u na Otwock. W wyniku tej działalności został aresztowany - już po wyzwoleniu - i wywieziony do obozu w ZSRR. Wrócił do Otwocka w roku 1945 i w dalszym ciągu kierował Szkoła Podstawową nr 3. Włożył wiele wysiłku i wykazał się umiejętnościami organizatorskimi przy adaptacji baraków przy ulicy Konopnickiej na lokal dla szkoły, która działała do tej pory w różnych prywatnych kwaterach. Wiele starań dołożył do powstania w roku 1963 nowego budynku szkolnego przy ulicy Kościuszki. Angażował się w pracę społeczną. W latach był radnym Miejskiej Rady Narodowej, gdzie pracował w Komisji Oświatowej. Od początku pracy był aktywnym członkiem ZNP - pełnił funkcję prezesa Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP w Otwocku. Cieszył się dużym uznaniem i szacunkiem uczniów i społeczeństwa otwockiego,

Od przeszłości do teraźniejszości. Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego

Od przeszłości do teraźniejszości. Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego Od przeszłości do teraźniejszości Biblioteka Uniwersytetu Łódzkiego 1945 2015 Paula Gamus * Michał Kuna Starszy kustosz dyplomowany 1, z przerwami wicedyrektor BUŁ w latach 1959 1983. Urodził się 13 września

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. Adam Wrzosek organizator i Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1920/ /1923

Prof. dr hab. Adam Wrzosek organizator i Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1920/ /1923 Prof. dr hab. Adam Wrzosek organizator i Dziekan Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego w latach 1920/1921 1922/1923 Lekarz, patolog, historyk medycyny i antropolog. Urodził się 6 V 1875 r. w Zagórzu

Bardziej szczegółowo

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Armii Krajowej w Pcimiu

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Armii Krajowej w Pcimiu Szkoła Podstawowa nr 3 im. Armii Krajowej w Pcimiu Cele działania: kultywowanie pamięci o żołnierzach Armii Krajowej walczących o wolność na terenie miejscowości Pcim i powiatu myślenickiego, rozwijanie

Bardziej szczegółowo

Punkt 12 W tym domu mieszkał i został aresztowany hm. Jan Bytnar ps. Rudy bohater Szarych Szeregów uwolniony z rąk Gestapo 26.III 1943 r.

Punkt 12 W tym domu mieszkał i został aresztowany hm. Jan Bytnar ps. Rudy bohater Szarych Szeregów uwolniony z rąk Gestapo 26.III 1943 r. Grupa I Punkt 23 Miejsce uświęcone krwią Polaków poległych za wolność Ojczyzny. W tym miejscu 2 sierpnia 1944 hitlerowcy rozstrzelali i spalili 40 Polaków. Tablica ta znajduje się na budynku parafii św.

Bardziej szczegółowo

nauczyciel naszej szkoły

nauczyciel naszej szkoły Pan Apolinary Nosalski - poeta, pisarz i nauczyciel naszej szkoły Praca zbiorowa Urodził się 22 czerwca 1930 roku we wsi Brudno koło Parczewa. Po ukończeniu w 1944 r. Szkoły Powszechnej w Koczergach kontynuował

Bardziej szczegółowo

Dyrektor szkoły: Zbigniew Małek

Dyrektor szkoły: Zbigniew Małek Dyrektor szkoły: Zbigniew Małek ZBIGNIEW MAŁEK od siedemnastu lat jest dyrektorem Katolickiej Szkoły Podstawowej im. Ks. Franciszka Blachnickiego w Nowym Sączu oraz szósty rok dyrektorem Katolickiej Niepublicznej

Bardziej szczegółowo

Krystyna Siedlecka. z domu. Cichocka

Krystyna Siedlecka. z domu. Cichocka Krystyna Siedlecka z domu Cichocka Krystyna Cichocka Jedyna córka Marianny i Bolesława Cichockich, urodziła się 25 X 1933 r. w Warszawie. 5-letnia Krysia 3 4-letnia Krysia 4 Dzieciństwo Do września 1944

Bardziej szczegółowo

Prezentacja kandydata na patrona szkoły IGNACY WŁODZIMIERZ GARBOLEWSKI

Prezentacja kandydata na patrona szkoły IGNACY WŁODZIMIERZ GARBOLEWSKI IGNACY WŁODZIMIERZ GARBOLEWSKI Ignacy Włodzimierz Garbolewski (ur. 15 stycznia 1878 r. w Czerwonce, zm. 1 listopada 1933 r. w Sochaczewie). Właściciel dóbr czerwonkowskich. Od 14 listopada 1918 r. do 19

Bardziej szczegółowo

Instytut Pamięci Narodowej - Poznań

Instytut Pamięci Narodowej - Poznań Instytut Pamięci Narodowej - Poznań Źródło: http://poznan.ipn.gov.pl/pl7/edukacja/edukacja-poznan/spotkania-z-historia/37700,90-urodziny-pulkownika-jana-gorski ego-poznan-18-kwietnia-2012.html Wygenerowano:

Bardziej szczegółowo

Antoni Guzik. Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży

Antoni Guzik. Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży Antoni Guzik Antoni Guzik Rektor, Dziekan, Profesor, wybitny Nauczyciel, Przyjaciel Młodzieży Docent Antoni Guzik urodził się 7 kwietnia 1925 r. w Izydorówce, w dawnym województwie stanisławowskim. Szkołę

Bardziej szczegółowo

WŁADYSŁAW KLIMEK. Pedagog, naukowiec, społecznik. Monika Markowska Wojewódzki Ośrodek Metodyczny w Gorzowie Wlkp.

WŁADYSŁAW KLIMEK. Pedagog, naukowiec, społecznik. Monika Markowska Wojewódzki Ośrodek Metodyczny w Gorzowie Wlkp. WŁADYSŁAW KLIMEK Pedagog, naukowiec, społecznik Monika Markowska Wojewódzki Ośrodek Metodyczny w Gorzowie Wlkp. Władysław Edward Klimek urodził się 17 grudnia 1927 roku w Bakanowie koło Baranowicz. Tam

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XX/268/2012 RADY MIEJSKIEJ INOWROCŁAWIA. z dnia 22 marca 2012 r. w sprawie zmiany nazwy ulicy

UCHWAŁA NR XX/268/2012 RADY MIEJSKIEJ INOWROCŁAWIA. z dnia 22 marca 2012 r. w sprawie zmiany nazwy ulicy UCHWAŁA NR XX/268/2012 RADY MIEJSKIEJ INOWROCŁAWIA w sprawie zmiany nazwy ulicy Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA. Zarządu Zachodniopomorskiego Związku Piłki Nożnej dotycząca zasad wnioskowania o przyznanie: orderów, medali, odznak i innych wyróżnień.

UCHWAŁA. Zarządu Zachodniopomorskiego Związku Piłki Nożnej dotycząca zasad wnioskowania o przyznanie: orderów, medali, odznak i innych wyróżnień. UCHWAŁA Zarządu Zachodniopomorskiego Związku Piłki Nożnej dotycząca zasad wnioskowania o przyznanie: orderów, medali, odznak i innych wyróżnień. Działając na wniosek Komisji Odznaczeń ZZPN przyjmuje się

Bardziej szczegółowo

dr inż. Zygmunt Rozewicz 1927-2005

dr inż. Zygmunt Rozewicz 1927-2005 dr inż. Zygmunt Rozewicz 1927-2005 Dr inż. Zygmunt Rozewicz Urodził się 17 marca 1927 r. w Wieliczce. Tu ukończył szkołę powszechną w 1939 r i zdał do gimnazjum. Po wybuchu wojny wyjechał z rodziną do

Bardziej szczegółowo

Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego

Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego Zespół Pieśni i Tańca im. Michała Krechowca w Krzepielowie działa nieprzerwanie od 70 lat, powstał w 1946 roku, założycielem i wieloletnim kierownikiem

Bardziej szczegółowo

1. Grzegorz Bolek Lato w Podkowie Leśnej Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie dyplom z wyróżnieniem. Uprawia malarstwo olejne, jest

1. Grzegorz Bolek Lato w Podkowie Leśnej Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie dyplom z wyróżnieniem. Uprawia malarstwo olejne, jest 1. Grzegorz Bolek Lato w Podkowie Leśnej Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie dyplom z wyróżnieniem. Uprawia malarstwo olejne, jest znakomitym pedagogiem związanym z podkowiańską szkołą, gdzie

Bardziej szczegółowo

Janusz Korczak. przyjaciel dzieci

Janusz Korczak. przyjaciel dzieci Janusz Korczak przyjaciel dzieci Janusz Korczak o lekarz o pedagog o wychowawca o pisarz Dzieciństwo, młodość i edukacja Janusz Korczak (właściwe nazwisko Henryk Goldszmit) urodził się 22 lipca 1878 roku

Bardziej szczegółowo

His i t s o t ria i P la l cówki k i A K n c i a a J ara

His i t s o t ria i P la l cówki k i A K n c i a a J ara Historia Placówki AK Krężnica Jara Inicjatorem powstania Związku Walki Zbrojnej w Krężnicy Jarej był Antoni Karwowski, nauczyciel miejscowej szkoły. Wraz z księdzem Józefem Frankowskim i Krzysztofem Golińskim

Bardziej szczegółowo

Mieczysław Cybulski afrp, hon. zdfp

Mieczysław Cybulski afrp, hon. zdfp Mieczysław Cybulski afrp, hon. zdfp Autor: Marek Grausz afrp Mieczysław Cybulski urodził się w 1933 roku w Oktawinie. Wiele osób zajmujących się fotografią zna Mieczysława Cybulskiego jako Prezesa. Mało

Bardziej szczegółowo

Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit, ps. Stary Doktor lub pan doktor (ur. 22 lipca 1878 w Warszawie, zm. około 6 sierpnia 1942 w komorze

Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit, ps. Stary Doktor lub pan doktor (ur. 22 lipca 1878 w Warszawie, zm. około 6 sierpnia 1942 w komorze Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit, ps. Stary Doktor lub pan doktor (ur. 22 lipca 1878 w Warszawie, zm. około 6 sierpnia 1942 w komorze gazowej obozu zagłady w Treblince) polski pedagog, publicysta,

Bardziej szczegółowo

TADEUSZ GÓRNY NIE ŻYJE

TADEUSZ GÓRNY NIE ŻYJE Tadeusz Górny nie żyje zmarł w czwartek wieczorem, 28 lipca 2016 roku, po długiej i ciężkiej chorobie, po długiej walce. Odszedł Człowiek nieobojętny, pasjonat kultury i sztuki. Z wykształcenia muzyk,

Bardziej szczegółowo

O T W O C K I E C E N T R U M K U L T U R Y

O T W O C K I E C E N T R U M K U L T U R Y O T W O C K I E C E N T R U M K U L T U R Y ul. Armii Krajowej 4, 05-400 OTWOCK tel/fax: 022-779-36-43 Adres do korespondencji: ul.warszawska 11/13, 05-400 Otwock OTWOCKIE CENTRUM KULTURY ZAPRASZA DO UDZIAŁU

Bardziej szczegółowo

Szkoła w Milowicach.

Szkoła w Milowicach. HISTORIA SZKOŁY Szkoła w Milowicach. Z kroniki szkoły. Salomea Kipińska córka Kipińskich właścicieli budynku w którym znajdowała się szkoła. Rok 1919.05.13. Kierownik szkoły w Betonach Milczewski (w środku).

Bardziej szczegółowo

Andrzej Paczkowski. Matura: rok szkolny 1954/1955

Andrzej Paczkowski. Matura: rok szkolny 1954/1955 Andrzej Paczkowski Matura: rok szkolny 1954/1955 Przed schroniskiem na Hali Gąsiennicowej Andrzej Paczkowski (ur. 1 października 1938 w Krasnymstawie) polski historyk, naukowiec, wykładowca akademicki,

Bardziej szczegółowo

Prof. dr inż. dr h. c. ZBIGNIEW JASICKI

Prof. dr inż. dr h. c. ZBIGNIEW JASICKI Prof. dr inż. dr h. c. ZBIGNIEW JASICKI 1915-2001 Wybitny uczony, niestrudzony pedagog i organizator odbudowy energetyki polskiej po II wojnie światowej. Zbigniew Jasicki urodził się 16 sierpnia 1915 roku

Bardziej szczegółowo

1 Maria Zduniak Ukończyła studia w zakresie teorii muzyki i gry na fortepianie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu (1961), a także w zakresie historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim

Bardziej szczegółowo

BIOGRAFIA. Irena Sendlerowa, właściwie Irena Stanisława Sendler,

BIOGRAFIA. Irena Sendlerowa, właściwie Irena Stanisława Sendler, BIOGRAFIA Irena Sendlerowa, właściwie Irena Stanisława Sendler, Sendler z domu Krzyżanowska - ur. 15 lutego 1910 w Warszawie, zm. 12 maja 2008 w Warszawie. Polska działaczka społeczna. Swoje dzieciństwo,

Bardziej szczegółowo

HISTORIA SZKOŁY września 1935r Roman Baranowski wybuch II wojny 23 kwietnia 1945 roku, Stanisław Krzyżanowski. Koniec lat 40-tych W roku 1950

HISTORIA SZKOŁY września 1935r Roman Baranowski wybuch II wojny 23 kwietnia 1945 roku, Stanisław Krzyżanowski. Koniec lat 40-tych W roku 1950 HISTORIA SZKOŁY Dzieje Szkoły Podstawowej Nr 12 sięgają września 1935r. Wówczas to dokonano uroczystego poświęcenia pierwszej szkoły na Witominie. Mieściła się ona przy ulicy Uczniowskiej, miała 5 sal

Bardziej szczegółowo

Z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI W TYCHACH

Z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI W TYCHACH GAZETKA OKOLICZNOŚCIOWA GIMNAZJUM NR 5 Z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI W TYCHACH W roku szkolnym 2006/07 Rada Pedagogiczna GIMNAZJUM NR 5 Z ODDZIAŁAMI INTEGRACYJNYMI W TYCHACH podjęła decyzję o wyborze patrona.

Bardziej szczegółowo

Pierwsza kobieta w korpusie generałów Policji

Pierwsza kobieta w korpusie generałów Policji Źródło: http://msw.gov.pl Wygenerowano: Niedziela, 20 września 2015, 19:48 Strona znajduje się w archiwum. Czwartek, 23 lipca 2015 Pierwsza kobieta w korpusie generałów Policji W Pałacu Belwederskim awanse

Bardziej szczegółowo

Poniżej prezentujemy tematyczny podział gromadzonych tytułów czasopism, dostępnych w Czytelni biblioteki.

Poniżej prezentujemy tematyczny podział gromadzonych tytułów czasopism, dostępnych w Czytelni biblioteki. Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Kielcach oferuje w bieżącej prenumeracie bogaty zbiór czasopism metodycznych i fachowych dla nauczycieli, wychowawców oraz bibliotekarzy, psychologów, pedagogów szkolnych

Bardziej szczegółowo

Jubileusz nauczania języka białoruskiego

Jubileusz nauczania języka białoruskiego Jubileusz nauczania języka białoruskiego Zapraszamy na uroczystość związaną z Jubileuszem 10-lecia nauczania języka białoruskiego w szkołach Białegostoku, która odbędzie się 15 czerwca 2007 r. o godzinie

Bardziej szczegółowo

Harcerski Krąg Seniorów i Starszyzny im. Szarych Szeregów w Piastowie, ul. 11- listopada 8

Harcerski Krąg Seniorów i Starszyzny im. Szarych Szeregów w Piastowie, ul. 11- listopada 8 Harcerski Krąg Seniorów i Starszyzny im. Szarych Szeregów w Piastowie, ul. 11- listopada 8 W roku 1973-im rozpoczęła się w Piastowie działalność Klubu Seniorów Harcerzy i Pożarników, od 1983-go roku po

Bardziej szczegółowo

KONKURS WIEDZY O POLSKIM PAŃSTWIE PODZIEMNYM, ARMII KRAJOWEJ I SZARYCH SZEREGACH EDYCJA VI 2014/2015

KONKURS WIEDZY O POLSKIM PAŃSTWIE PODZIEMNYM, ARMII KRAJOWEJ I SZARYCH SZEREGACH EDYCJA VI 2014/2015 KONKURS WIEDZY O POLSKIM PAŃSTWIE PODZIEMNYM, ARMII KRAJOWEJ I SZARYCH SZEREGACH EDYCJA VI 2014/2015 DLA UCZNIÓW SZKÓŁ PODSTAWOWYCH, GIMNAZJALNYCH I PONADGIMNAZJALNYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ NA TERENIE I REJONU

Bardziej szczegółowo

Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej

Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej Dolnośląska Biblioteka Pedagogiczna we Wrocławiu Filia w Świdnicy Towarzystwo Regionalne Ziemi Świdnickiej Opracowanie Agnieszka Nawrocka Katarzyna Giedrys-Woźny Świdnica 2015 Na zjeździe założycielskim,

Bardziej szczegółowo

Uroczystości odbędą się w Zamościu w dniach listopada 2013 r.

Uroczystości odbędą się w Zamościu w dniach listopada 2013 r. Uroczystości patriotyczno-religijne 70. rocznicy nadania nazwy Oddziałów Partyzanckich 9. Pułku Piechoty - Oddziałom Dywersji Bojowej Inspektoratu Zamość. Zamość, 29-30 listopada 2013 r. Światowy Związek

Bardziej szczegółowo

Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r.

Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r. Delegaci Izby Adwokackiej we Wrocławiu na Krajowy Zjazd Adwokatury - listopad 2007 r. Adwokat Jadwiga Banaszewska W 1985 r. wpisana na listę adwokatów ORA we Wrocławiu. W latach 1998 2004 wizytator, w

Bardziej szczegółowo

Uroczystość nadania sali 28 D-1 imienia prof. Mariana Cegielskiego

Uroczystość nadania sali 28 D-1 imienia prof. Mariana Cegielskiego Uroczystość nadania sali 28 D-1 imienia prof. Mariana Cegielskiego Powitanie Gości Serdecznie witamy na uroczystości nadania imienia profesora Mariana Cegielskiego sali wykładowej nr 28 w bud. D-1 Córkę

Bardziej szczegółowo

Być człowiekiem oznacza mieć wątpliwości i mimo to iść dalej swoją drogą. Paulo Coehlo

Być człowiekiem oznacza mieć wątpliwości i mimo to iść dalej swoją drogą. Paulo Coehlo DROGA INKI Być człowiekiem oznacza mieć wątpliwości i mimo to iść dalej swoją drogą Paulo Coehlo DR N. MED. JANINA FETLIŃSKA (1952-2010) URODZIŁA SIĘ 14 CZERWCA 1952 ROKU W MIEJSCOWOŚCI TULIGŁOWY, WOJ.

Bardziej szczegółowo

Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2013r.

Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2013r. Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2013r. Dział 921 - Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego Rozdz. 92105 - Pozostałe zadania w zakresie

Bardziej szczegółowo

Wincenty Kućma. światło w cieniu WYSTAWA RZEŹBY, RYSUNKU I FOTOGRAFII

Wincenty Kućma. światło w cieniu WYSTAWA RZEŹBY, RYSUNKU I FOTOGRAFII Wincenty Kućma światło w cieniu WYSTAWA RZEŹBY, RYSUNKU I FOTOGRAFII Wincenty Kućma, urodzony 25 maja 1935 roku w Zbilutce (obecnie Zbelutka) na Kielecczyznie. W latach 1957-1962 studiował na Wydziale

Bardziej szczegółowo

HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2010roku

HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2010roku Załącznik do Zarządzenia Nr 1658/2009 Burmistrza Krotoszyna z dnia 17 grudnia 2009 r. HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2010roku DATA NAZWA ŚWIĘTA MIEJSCE UROCZYSTOŚCI ZAPROSZONE OSOBY,

Bardziej szczegółowo

HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2017roku

HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2017roku HARMONOGRAM obchodów świąt państwowych i lokalnych w 2017roku Załącznik do Zarządzenia Nr 995/2016 Burmistrza Krotoszyna z dnia 13 grudnia 2016 r. DATA NAZWA ŚWIĘTA MIEJSCE UROCZYSTOŚCI 98 ROCZNICA WYBUCHU

Bardziej szczegółowo

Materiał porównawczy. do ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o orderach i odznaczeniach. (druk nr 909)

Materiał porównawczy. do ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o orderach i odznaczeniach. (druk nr 909) BIURO LEGISLACYJNE/ Materiał porównawczy Materiał porównawczy do ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o orderach i odznaczeniach (druk nr 909) U S T A W A z dnia 16 października 1992 r. o

Bardziej szczegółowo

NA INDEKSIE -sytuacja białoruskich studentów

NA INDEKSIE -sytuacja białoruskich studentów NA INDEKSIE -sytuacja białoruskich studentów Centrum im. Ludwika Zamenhofa 18 kwietnia 2011r. 2 S t r o n a Na indeksie, czyli sytuacja białoruskich studentów to konferencja, której głównym założeniem

Bardziej szczegółowo

Autor: Konrad Czarny. Nazwa szkoły: Zespół Szkól nr. 3 w Kwaczale

Autor: Konrad Czarny. Nazwa szkoły: Zespół Szkól nr. 3 w Kwaczale Autor: Konrad Czarny Nazwa szkoły: Zespół Szkól nr. 3 w Kwaczale Małopolskie Muzeum Pożarnictwa Położenie Opis Historia powstania muzeum Krótka biografia założyciela Zbiory muzealne Promocja muzeum Małopolskie

Bardziej szczegółowo

KURPIOWSKIE PREZENTACJE ARTYSTYCZNE przy wsparciu Starosty Ostrołęckiego oraz Sponsorów. 130. rocznica urodzin Adama Chętnika

KURPIOWSKIE PREZENTACJE ARTYSTYCZNE przy wsparciu Starosty Ostrołęckiego oraz Sponsorów. 130. rocznica urodzin Adama Chętnika 32 KURPIOWSKIE PREZENTACJE ARTYSTYCZNE przy wsparciu Starosty Ostrołęckiego oraz Sponsorów 130. rocznica urodzin Adama Chętnika 12 kwietnia 2015, sala widowiskowa OCK, godz.10 CELE KONKURSU: * Kultywowanie

Bardziej szczegółowo

PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012)

PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012) PLEŚNIAK MIECZYSŁAW (26.02.1931-5.01.2012) Miejscowość Łabowa położona między Nowym Sączem, a Krynica Górską jest rodzinnym gniazdem Mieczysława Pleśniaka. Tu się urodził, przeszedł pierwsze stopnie edukacji.

Bardziej szczegółowo

Ziemowit Maślanka honorowy obywatel Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński

Ziemowit Maślanka honorowy obywatel Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński Ziemowit Maślanka honorowy obywatel Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński Pan Ziemowit Maślanka urodził się w 1924r. w miejscowości Witosówka pow. Trembowla w woj. Tarnopolskim na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej.

Bardziej szczegółowo

Aktualności - Urząd Miasta Częstochowy Oficjalny portal miejski

Aktualności - Urząd Miasta Częstochowy Oficjalny portal miejski 7 kwietnia 2014 NAGRODY IM. BIEGAŃSKIEGO 2014 - ŻYCZENIA DLA PRACOWNIKÓW SŁUŻBY ZDROWIA Już po raz osiemnasty wręczono Nagrody Prezydenta Miasta Częstochowy im. dra Władysława Biegańskiego w dziedzinie

Bardziej szczegółowo

Polski Czerwony Krzyż w Bolesławcu 1945-2013

Polski Czerwony Krzyż w Bolesławcu 1945-2013 Polski Czerwony Krzyż w Bolesławcu 1945-2013 Na podstawie materiałów z internetu i pracy Pani Gabrieli Członki Opracował Danuta Zielińska Zbigniew Herbut Początki w Bolesławcu Na Dolnym Śląsku tuż po zajęciu

Bardziej szczegółowo

- Krzysztofa Gajewskiego, Komendanta Głównego Policji na stopień generalnego inspektora;

- Krzysztofa Gajewskiego, Komendanta Głównego Policji na stopień generalnego inspektora; 2015-07-23 09:34 MSW: pierwsza kobieta w korpusie generałów Policji (komunikat) - MSW informuje: W Pałacu Belwederskim awanse z rąk Prezydenta Bronisława Komorowskiego otrzymało 6 policjantów, w tym pierwsza

Bardziej szczegółowo

Podczas pobytu w Żywcu artysta malarz portretował wielu mieszczan żywieckich.

Podczas pobytu w Żywcu artysta malarz portretował wielu mieszczan żywieckich. Historia Szkoły bogata, ciekawa, mało znana Odcinek 17. Czy wiesz, że uznanym artystą malarzem i równocześnie nauczycielem tej szkoły był Jan Kazimierz Olpiński, który uczył w niej rysunków, a jego twórczość

Bardziej szczegółowo

Podmioty pozarządowe w Radomiu działające na rzecz seniorów

Podmioty pozarządowe w Radomiu działające na rzecz seniorów Podmioty pozarządowe w Radomiu działające na rzecz seniorów 1. Klub Seniora działający przy Caritas Palotyńska Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego; 26-600 Radom ul. Młodzianowska

Bardziej szczegółowo

lekarz, pedagog, pisarz, publicysta, działacz społeczny pochodzenia żydowskiego.

lekarz, pedagog, pisarz, publicysta, działacz społeczny pochodzenia żydowskiego. JANUSZ KORCZAK Janusz Korczak, właściwie Henryk Goldszmit, znany też jako: Stary Doktor lub Pan doktor padoktor (ur. 22 lipca 1878 lub 1879 w Warszawie, zm. 5 sierpnia lub 6 sierpnia 1942 w Treblince)

Bardziej szczegółowo

POCHOWANI NA CMENTARZU STARE POWĄZKI ALFONS KÜHN ( 1878-1944)

POCHOWANI NA CMENTARZU STARE POWĄZKI ALFONS KÜHN ( 1878-1944) POCHOWANI NA CMENTARZU STARE POWĄZKI ALFONS KÜHN ( 1878-1944) Prezes Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża ( 26.05.1936 11.05.1937 ) Inżynier, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, poseł na Sejm

Bardziej szczegółowo

Karpacki Ośrodek Wsparcia Straży Granicznej

Karpacki Ośrodek Wsparcia Straży Granicznej Karpacki Ośrodek Wsparcia Straży Granicznej Źródło: http://kow.strazgraniczna.pl/kar/aktualnosci/10807,gala-honorowych-dawcow-krwi.html Wygenerowano: Poniedziałek, 10 października 2016, 12:55 Gala Honorowych

Bardziej szczegółowo

Wolontariat Młodzieżowy

Wolontariat Młodzieżowy Wolontariat Młodzieżowy Wolontariat Młodzieżowy działa przy Stowarzyszeniu Wzajemnej Pomocy Agape - organizacji pożytku publicznego - od lutego 2010 roku. Jesteśmy uczniami szkół gimnazjalnych oraz średnich.

Bardziej szczegółowo

Michał Bojarczuk

Michał Bojarczuk Michał Bojarczuk 1900-1986 EDUKACJA Urodził się 16 sierpnia 1900 roku w Białobrzegach. Zmarł 19 stycznia 1986 roku. W 1911 roku kończy nauczanie elementarne w Bortatyczach W październiku 1916 r. zostaje

Bardziej szczegółowo

malarz, pedagog Nowozubkow, zdjęcie miasta z początków wieku 20.

malarz, pedagog Nowozubkow, zdjęcie miasta z początków wieku 20. Józef Jan Zimmerman malarz, pedagog Urodził się 2.3.1887 r. w Warszawie, w domu Jana (zarządzał zakładem garbarskim Temler i Szwede w Warszawie) i Cecyli Zimmermanów (matka z domu Pawłowska); zmarł 4.10.1954

Bardziej szczegółowo

gen. Władysław Sikorski generał broni Wojska Polskiego

gen. Władysław Sikorski generał broni Wojska Polskiego gen. Władysław Sikorski generał broni Wojska Polskiego Władysław Eugeniusz Sikorski ur. 20 maja 1881r. w Tuszowie Narodowym, zm. 4 lipca 1943r. na Gibraltarze, polski wojskowy i polityk, generał broni

Bardziej szczegółowo

Regionalna Akademia Twórczej Przedsiębiorczości ul. Piłsudskiego 2, 96-100 Skierniewice tel. 46/ 833 70 93

Regionalna Akademia Twórczej Przedsiębiorczości ul. Piłsudskiego 2, 96-100 Skierniewice tel. 46/ 833 70 93 Regionalna Akademia Twórczej Przedsiębiorczości ul. Piłsudskiego 2, 96-100 Skierniewice tel. 46/ 833 70 93 akademia@mokskierniewice.pl Zabytkowa Willa Kozłowskich, w której mieści się Regionalna Akademia

Bardziej szczegółowo

SYSTEM WYRÓŻNIEŃ I ODZNACZEŃ CZŁONKÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO

SYSTEM WYRÓŻNIEŃ I ODZNACZEŃ CZŁONKÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO załącznik do uchwały ZG PTTK nr 350/XVII/2012 z dnia 29 września 2012 r. SYSTEM WYRÓŻNIEŃ I ODZNACZEŃ CZŁONKÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO Polskie Towarzystwo

Bardziej szczegółowo

Moja mała Ojczyzna Program ścieżki - edukacja regionalna - dziedzictwo kulturowe w regionie rawskim.

Moja mała Ojczyzna Program ścieżki - edukacja regionalna - dziedzictwo kulturowe w regionie rawskim. Moja mała Ojczyzna Program ścieżki - edukacja regionalna - dziedzictwo kulturowe w regionie rawskim. Program szkoły zakłada wychowanie i przygotowanie człowieka do rozumienia otaczającego go świata. Człowiek

Bardziej szczegółowo

Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego

Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego Jacek Fortuna Honorowy Dawca Krwi - oddał ponad 18 litrów krwi pełnej, z Polskim Czerwonym Krzyżem związany od 1987r., należy do Klubu Honorowych

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. inż. Jan Henryk Obrąpalski. wspaniały naukowiec wybitny organizator życia gospodarczego na Górnym Śląsku

Prof. dr hab. inż. Jan Henryk Obrąpalski. wspaniały naukowiec wybitny organizator życia gospodarczego na Górnym Śląsku Prof. dr hab. inż. Jan Henryk Obrąpalski wspaniały naukowiec wybitny organizator życia gospodarczego na Górnym Śląsku 1881-1958 Profesor Jan Obrąpalski urodził się 13.07.1885 roku w Warszawie ojciec Erazm

Bardziej szczegółowo

Monika Markowska. Biblioteka Pedagogiczna zachowuje prawa autorskie do prezentacji.

Monika Markowska. Biblioteka Pedagogiczna zachowuje prawa autorskie do prezentacji. Monika Markowska Biblioteka Pedagogiczna zachowuje prawa autorskie do prezentacji. Przy prezentacji wykorzystano m.in.: zbiory Muzeum Lubuskiego im. Jana Dekerta w Gorzowie Wlkp., Kroniki Komendy Hufca

Bardziej szczegółowo

Prof. dr hab. Hieronim Bartel. Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin

Prof. dr hab. Hieronim Bartel. Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin jubileusze nauczycieli akademickich Prof. dr hab. Hieronim Bartel Uroczystość jubileuszu 80-lecia urodzin płk prof. dr. hab. n. med. Tadeusza Brzezińskiego Zgodnie z kontynuowanym od lat zwyczajem, na

Bardziej szczegółowo

1/2. Dokumenty (sensu stricto) dotyczące osoby relatora. 1/3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące osoby relatora "

1/2. Dokumenty (sensu stricto) dotyczące osoby relatora. 1/3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące osoby relatora 1 SPIS ZAWARTOŚCI TECZKI 3 U. ^, W.h R 1/1. Relacja k. 5 " ł 1/2. Dokumenty (sensu stricto) dotyczące osoby relatora 1/3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące osoby relatora " 111/1 - Materiały dotyczące

Bardziej szczegółowo

MISJA SZKOŁY. Dąż. ążymy do tego aby każdy gnął sukces na miarę swoich

MISJA SZKOŁY. Dąż. ążymy do tego aby każdy gnął sukces na miarę swoich WITAMY W MISJA SZKOŁY Dąż ążymy do tego aby każdy uczeń osiągn gnął sukces na miarę swoich możliwo liwości W NASZEJ SZKOLE jest kameralna atmosfera podchodzimy indywidualnie do każdego ucznia umożliwiamy

Bardziej szczegółowo

Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Białej Podlaskiej;

Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Białej Podlaskiej; Józef Kozysa Józef Kozysa urodził się 15.03.1952 r. w Łomazach. Wykształcenie: 1959-1967 Szkoła Podstawowa im. Tadeusza Kościuszki w Łomazach; 1967-1971 Liceum Ogólnokształcące im. Józefa Ignacego Kraszewskiego

Bardziej szczegółowo

Sportowe zainteresowania potwierdza także działalność w Radzie Sportu Gminy Gorzyce, gdzie przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego.

Sportowe zainteresowania potwierdza także działalność w Radzie Sportu Gminy Gorzyce, gdzie przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego. Gorzyce, 22.10.2015 r. Szanowni Państwo! Mam zaszczyt zaprezentować Państwu sylwetkę Pana Joachima Nielaba - mieszkańca naszej gminy, darzonego przez lokalną społeczność ogromnym szacunkiem i uznaniem.

Bardziej szczegółowo

Gen. bryg. prof. dr hab. Henryk Chmielewski PŁK PROF. DR HAB MED. TEOFAN MARIA DOMŻAŁ DOKTOR HONORIS CAUSA

Gen. bryg. prof. dr hab. Henryk Chmielewski PŁK PROF. DR HAB MED. TEOFAN MARIA DOMŻAŁ DOKTOR HONORIS CAUSA Gen. bryg. prof. dr hab. Henryk Chmielewski PŁK PROF. DR HAB MED. TEOFAN MARIA DOMŻAŁ DOKTOR HONORIS CAUSA UNIWERSYTETU MEDYCZNEGO W ŁODZI W dniu 21 czerwca 2007 roku Senat Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Bardziej szczegółowo

Szkoły imienia Jacka Kuronia

Szkoły imienia Jacka Kuronia Jacek Jan Kuroń (ur. 3 marca 1934 we Lwowie, zm. 17 czerwca 2004 w Warszawie) polski polityk, jeden z przywódców opozycji w okresie PRL, historyk, działacz tzw. Czerwonego Harcerstwa, współzałożyciel KOR,

Bardziej szczegółowo

MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA WE WŁODAWIE KALENDARZ IMPREZ KULTURALNYCH NA ROK 2015

MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA WE WŁODAWIE KALENDARZ IMPREZ KULTURALNYCH NA ROK 2015 MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA WE WŁODAWIE KALENDARZ IMPREZ KULTURALNYCH NA ROK 2015 1.1. Nazwa imprezy i jej zasięg: X BIBLIOTECZNA NOC Z ANDERSENEM (lokalna). 1.2. Data i miejsce imprezy: 27-28 marca Miejska

Bardziej szczegółowo

Andrzej Rossa Profesor Tadeusz Kmiecik - żołnierz, uczony, wychowawca, przyjaciel. Słupskie Studia Historyczne 13, 11-14

Andrzej Rossa Profesor Tadeusz Kmiecik - żołnierz, uczony, wychowawca, przyjaciel. Słupskie Studia Historyczne 13, 11-14 Profesor Tadeusz Kmiecik - żołnierz, uczony, wychowawca, przyjaciel Słupskie Studia Historyczne 13, 11-14 2007 Profesor Tadeusz Kmiecik... 11 AP SŁUPSK PROFESOR TADEUSZ KMIECIK ŻOŁNIERZ, UCZONY, WYCHOWAWCA,

Bardziej szczegółowo

Uroczystość swoją obecnością zaszczyciło wielu gości:

Uroczystość swoją obecnością zaszczyciło wielu gości: 110 lat w życiu człowieka to bardzo długo, ale wobec historii to zaledwie chwila. Z takich chwil składa się również nasza współczesna, szkolna codzienność. W szkole czas odmierzają kolejne dzwonki, dni,

Bardziej szczegółowo

GŁÓWNY INSPEKTOR FARMACEUTYCZNY Zofia Ulz

GŁÓWNY INSPEKTOR FARMACEUTYCZNY Zofia Ulz GŁÓWNY INSPEKTOR FARMACEUTYCZNY Zofia Ulz Absolwentka wydziału farmaceutycznego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, farmaceuta, specjalista pierwszego stopnia w dziedzinie farmacji aptecznej. Ukończyła

Bardziej szczegółowo

POLSKIE PAŃSTWO PODZIEMNE

POLSKIE PAŃSTWO PODZIEMNE POLSKIE PAŃSTWO PODZIEMNE "PRZED 75 LATY, 27 WRZEŚNIA 1939 R., ROZPOCZĘTO TWORZENIE STRUKTUR POLSKIEGO PAŃSTWA PODZIEMNEGO. BYŁO ONO FENOMENEM NA SKALĘ ŚWIATOWĄ. TAJNE STRUKTURY PAŃSTWA POLSKIEGO, PODLEGŁE

Bardziej szczegółowo

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE Regulamin Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu w sprawie trybu nadawania odznaczeń uczelnianych, występowania z wnioskami o nadanie orderów i odznaczeń państwowych oraz Medalu Komisji Edukacji Narodowej

Bardziej szczegółowo

Rozstrzygnięcie konkursu literacko-plastycznego pt. : Moja przygoda z Henrykiem Sienkiewiczem pisarzem, publicystą i podróżnikiem

Rozstrzygnięcie konkursu literacko-plastycznego pt. : Moja przygoda z Henrykiem Sienkiewiczem pisarzem, publicystą i podróżnikiem Rozstrzygnięcie konkursu literacko-plastycznego pt. : Moja przygoda z Henrykiem Sienkiewiczem pisarzem, publicystą i podróżnikiem W dniu 27 września 2016 roku w świetlicy Liceum Ogólnokształcącego w Sierpcu

Bardziej szczegółowo

Tu powstała Polska upowszechnianie wiedzy i poprawa świadomości Polaków na temat rodowodu historycznego państwa polskiego

Tu powstała Polska upowszechnianie wiedzy i poprawa świadomości Polaków na temat rodowodu historycznego państwa polskiego Tu powstała Polska upowszechnianie wiedzy i poprawa świadomości Polaków na temat rodowodu historycznego państwa polskiego Kandydat do nagrody i tytułu Strażnik Dziedzictwa Rzeczypospolitej Custos Monumentorum

Bardziej szczegółowo

Nowa wystawa w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu

Nowa wystawa w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu Nowa wystawa w Muzeum Rolnictwa w Ciechanowcu Wystawa prezentuje dzieła autorstwa Bohdana Rutkowiaka, znajdujące się w zbiorach Działu Weterynarii Muzeum Rolnictwa im. ks. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu.

Bardziej szczegółowo

Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2014r.

Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2014r. Podział dotacji na zadania z zakresu kultura, sztuka,ochrona dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, na 2014r. Dział 921 - Kultura i ochrona dziedzictwa narodowego Rozdz. 92105 - Pozostałe zadania w zakresie

Bardziej szczegółowo

Zarządzenie Nr 3166/2013 Prezydenta Miasta Płocka z dnia 31 maja 2013 r.

Zarządzenie Nr 3166/2013 Prezydenta Miasta Płocka z dnia 31 maja 2013 r. Zarządzenie Nr 3166/2013 Prezydenta Miasta Płocka z dnia 31 maja 2013 r. w sprawie: powołania Płockiej Rady ds. Kombatantów oraz Ochrony Miejsc Pamięci Walk i Męczeństwa Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt

Bardziej szczegółowo

I./2. Dokumenty ( sensu stricto) dotyczące relatora ----- "I./3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące relatora

I./2. Dokumenty ( sensu stricto) dotyczące relatora ----- I./3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące relatora 1 I./l. Relacja ^ /I I./2. Dokumenty ( sensu stricto) dotyczące relatora ----- "I./3. Inne materiały dokumentacyjne dotyczące relatora "II. Materiały uzupełniające relację III./l. Materiały dotyczące rodziny

Bardziej szczegółowo

Przed Wami znajduje się test złożony z 35 pytań. Do zdobycia jest 61 punktów. Na rozwiązanie macie 60 minut. POWODZENIA!!!

Przed Wami znajduje się test złożony z 35 pytań. Do zdobycia jest 61 punktów. Na rozwiązanie macie 60 minut. POWODZENIA!!! Przed Wami znajduje się test złożony z 35 pytań. Do zdobycia jest 61 punktów Na rozwiązanie macie 60 minut. POWODZENIA!!! 1 1. Podaj imię i nazwisko burmistrza Gostynia i starosty Powiatu Gostyńskiego.

Bardziej szczegółowo

Stanisław Czernik - twórca autentyzmu.

Stanisław Czernik - twórca autentyzmu. 19.04.2012 Stanisław Czernik - twórca autentyzmu. autor: zanetakrzyzostaniak Stanisław Czernik był poetą, powieściopisarzem, dramaturgiem, eseistą i publicystą. Uznany został za twórcę nowego nurtu, zwanego

Bardziej szczegółowo

st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT "Podoficera Roku" 12 Dywizji Zmechanizowanej

st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT Podoficera Roku 12 Dywizji Zmechanizowanej st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT "Podoficera Roku" 12 Dywizji Zmechanizowanej Kilka słów o naszym kandydacie st. chor. sztab. Jacek SCHMIDT urodził się 22 sierpnia 1968 roku w Golczewie. Służbę wojskową

Bardziej szczegółowo

Nagrody i wyróżnienia

Nagrody i wyróżnienia Nagrody i wyróżnienia 2013 Dyplom uznania za zdobycie Wyróżnienia Specjalnego w Konkursie na najlepiej przeprowadzoną kampanię społeczną Cała Polska czyta dzieciom w roku szkolnym 2011/2012. 31 stycznia

Bardziej szczegółowo

II. TRYB POWOŁYWANIA KAPITUŁY 3.

II. TRYB POWOŁYWANIA KAPITUŁY 3. REGULAMIN DZIAŁANIA KAPITUŁY MEDALU IM. IGNACEGO ŁUKASIEWICZA STOWARZYSZENIA NAUKOWO-TECHNICZNEGO INŻYNIERÓW I TECHNIKÓW PRZEMYSŁU NAFTOWEGO I GAZOWNICZEGO I. WSTĘP 1. 1. Zgodnie z 24.11 Statutu SITPNiG

Bardziej szczegółowo

KALENDARZ CYKLICZNYCH UROCZYSTOŚCI, IMPREZ, WYDARZEŃ

KALENDARZ CYKLICZNYCH UROCZYSTOŚCI, IMPREZ, WYDARZEŃ KALENDARZ CYKLICZNYCH UROCZYSTOŚCI, IMPREZ, WYDARZEŃ państwowych, lokalnych, kulturalnych, turystycznych i sportowych w GMINIE MICHAŁOWICE na 2011 rok organizowanych przez Urząd Gminy, Kluby, Stowarzyszenia,

Bardziej szczegółowo

Szanowni Zgromadzeni!

Szanowni Zgromadzeni! Szanowni Zgromadzeni! Witam serdecznie gości oraz seniorów lotnictwa przybyłych na dzisiejsze spotkanie z okazji 40- lecia naszego Klubu w dniu Święta Lotnictwa Polskiego. Tu przy Aeroklubie Białostockim

Bardziej szczegółowo

Zmiany w składzie Rady Nadzorczej PGNiG

Zmiany w składzie Rady Nadzorczej PGNiG Raport bieżący nr 139/2005 Zmiany w składzie Rady Nadzorczej PGNiG Warszawa, 13 grudzień 2005 Zarząd Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. ("PGNiG") informuje, iż Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie

Bardziej szczegółowo

Gen. August Emil Fieldorf Nil

Gen. August Emil Fieldorf Nil Gen. August Emil Fieldorf Nil Żołnierz I Brygady Legionów. Uczestnik wojen 1920 i 1939. Dowódca 51 Pułku Piechoty. Szef Kierownictwa Dywersji Komendy Głównej Armii Krajowej. Wydał rozkaz zastrzelenia kata

Bardziej szczegółowo

UCHWAŁA NR XI/104/2011 RADY POWIATU MALBORSKIEGO. z dnia 29 listopada 2011 r.

UCHWAŁA NR XI/104/2011 RADY POWIATU MALBORSKIEGO. z dnia 29 listopada 2011 r. UCHWAŁA NR XI/104/2011 RADY POWIATU MALBORSKIEGO z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie wprowadzenia regulaminu określającego kryteria, zasady oraz tryb przyznawania nagród dla nauczycieli ze specjalnego

Bardziej szczegółowo

KRAJOWY REJESTR SĄDOWY. Stan na dzień godz. 17:46:32 Numer KRS:

KRAJOWY REJESTR SĄDOWY. Stan na dzień godz. 17:46:32 Numer KRS: Strona 1 z 7 CENTRALNA INFORMACJA KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO KRAJOWY REJESTR SĄDOWY Stan na dzień 28.02.2017 godz. 17:46:32 Numer KRS: 0000115976 Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu Z REJESTRU

Bardziej szczegółowo

Informacja o kandydatach na członków Rady Nadzorczej Indykpol SA

Informacja o kandydatach na członków Rady Nadzorczej Indykpol SA Informacja o kandydatach na członków Rady Nadzorczej Indykpol SA Feliks Kulikowski Posiada wykształcenie wyższe rolnicze. Od wielu lat związany z branżą drobiarską, od 1969 roku jest właścicielem gospodarstwa

Bardziej szczegółowo

SZKOŁA PROMUJĄCA ZDROWIE. Zespół Szkół Specjalnych przy Szpitalu Uzdrowiskowym Słoneczko w Kołobrzegu

SZKOŁA PROMUJĄCA ZDROWIE. Zespół Szkół Specjalnych przy Szpitalu Uzdrowiskowym Słoneczko w Kołobrzegu Zespół Szkół Specjalnych przy Szpitalu Uzdrowiskowym Słoneczko w Kołobrzegu Ciechocinek 31.05.2012 Prawo dzieci do ochrony zdrowia perspektywy rozwoju lecznictwa uzdrowiskowego Edukacja zdrowotna jest

Bardziej szczegółowo

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Radzyniu Podlaskim - rys historyczny

Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Radzyniu Podlaskim - rys historyczny Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Radzyniu Podlaskim - rys historyczny Miejsce, gdzie obecnie znajduje się Powiatowa Stacja w Radzyniu Podlaskim, było na początku lat 50-tych prywatną własnością.

Bardziej szczegółowo